Spory bakterie: najważniejsze gatunki, mechanizmy i znaczenie
Spory bakterie zapewniają przetrwanie mikroorganizmów w ekstremalnych warunkach, stwarzając wyzwania dla higieny i bezpieczeństwa żywności. Dowiedz się więcej!
Spory bakterii to wyjątkowe formy przetrwalnikowe, które umożliwiają przeżycie mikroorganizmów w warunkach zagrażających ich przetrwaniu, takich jak wysokie temperatury, promieniowanie UV czy środki chemiczne. Proces powstawania spor, czyli sporulacja, prowadzi do wytworzenia endospor o minimalnym metabolizmie i wielowarstwowej ochronie, która zawdzięcza swoją skuteczność m.in. obecności kwasu dipikolinowego i głębokiej dehydratacji cytoplazmy. Spory bakterii spotykamy najczęściej u przedstawicieli rodzaju Bacillus i Clostridium. Ich przetrwalniki zachowują żywotność mimo dezynfekcji, gotowania czy nawet długotrwałej suszy. W środowisku czy produktach spożywczych obecność spor bakteryjnych jest realnym wyzwaniem dla bezpieczeństwa, sterylizacji oraz praktyki medycznej. To właśnie dlatego monitoring i zwalczanie bakterii sporotwórczych nabierają ogromnego znaczenia zarówno w branży spożywczej, jak i ochronie zdrowia. Definicja i charakterystyka spor bakteryjnych Co to są spory bakterii i formy przetrwalnikowe Spory bakterii, inaczej przetrwalniki bakteryjne, to wyjątkowo odporne, nieaktywne formy życia, które powstają wtedy, gdy warunki środowiska przestają sprzyjać działalności komórek bakteryjnych. Są to tak zwane formy przetrwalnikowe, rodzaj „hibernacji”, w której życie bakterii zwalnia niemal do zera, by przeczekać zimno, brak wody czy substancji odżywczych, a nawet działanie środków dezynfekcyjnych. Sporulacja, czyli proces wytwarzania przetrwalnika, pomaga bakteriom zachować energię i przetrwać najtrudniejsze warunki. Bakteryjna spora nie rozmnaża się, jej zadanie to przetrwać i umożliwić powrót do formy aktywnej, gdy pojawią się lepsze warunki. Różnice między endosporami, cystami i egzosporymi u bakterii Najbardziej znaną formą przetrwalnikową bakterii jest endospora. Endospory powstają wewnątrz komórki (stąd nazwa „endo”), typowo u rodzajów Bacillus i Clostridium. Cysty również są formami przetrwalnikowymi, ale różnią się biologią, to uśpione stadia powstające głównie we wnętrzu komórki na skutek przemian w protoplazmie, niekoniecznie z tak silną odpornością na czynniki środowiskowe jak endospory. Egzospory z kolei tworzone są przez niektóre bakterie poprzez pączkowanie z komórki wegetatywnej, są odporne, ale nie zawierają kwasu dipikolinowego, który jest typowy dla endospor i odpowiada za większą odporność na wysoką temperaturę. Budowa spory: warstwy ochronne, dehydratacja, kwas dipikolinowy Spory bakterii są złożonymi strukturami, otoczonymi wieloma warstwami ochronnymi: błonami, grubą ścianą komórkową, warstwą białkową (korteks) i często egzosporium. Wnętrze jest silnie odwodnione, co chroni DNA oraz enzymy przed uszkodzeniem. Kwas dipikolinowy, stanowiący 5–15% suchej masy przetrwalnika, stabilizuje struktury wewnętrzne, wzmacnia odporność termiczną i przyczynia się do wstrzymania wszelkiego metabolizmu. To właśnie odwodnienie i obecność kwasu dipikolinowego sprawiają, że przetrwalniki mogą przetrwać gotowanie przez wiele minut, a nawet godzin. Mechanizmy tworzenia i aktywacji spor Proces sporulacji: etapy powstawania endospor Sporulacja to złożony, wieloetapowy proces. Rozpoczyna się, gdy bakteria odbiera sygnał stresowy: głód, wysuszenie, wysoką czy niską temperaturę. Najpierw hamuje wzrost i rozpoczyna ekspresję genów związanych z przetrwaniem. Komórka dzieli się asymetrycznie na presporę (z której powstanie endospora) i sporangium (resztę komórki). Następnie prespora zostaje otoczona błonami, powstaje korteks i osłony białkowe. Ostatnie etapy to dehydratacja, akumulacja kwasu dipikolinowego oraz wejście w stan anabiozy (głębokiego uśpienia). Ostatecznie sporangium ulega lizie, uwalniając gotową sporę. Czynniki inicjujące sporulację i regulacja genetyczna Główną przyczyną rozpoczęcia sporulacji jest pogorszenie warunków życia, brak składników odżywczych lub stres środowiskowy. Wewnątrz komórki uruchamiają się procesy regulowane przez tzw. geny sigma-55, które sterują aktywacją właściwych fragmentów DNA, odpowiadających za wytwarzanie struktur spor. Poznanie tych mechanizmów pozwala lepiej zrozumieć, dlaczego bakterie sporotwórcze potrafią oprzeć się większości standardowych środków dezynfekcyjnych i przetrwać nawet setki lat, czekając na lepsze czasy. Germinacja: jak spory wracają do formy wegetatywnej Germinacja, czyli kiełkowanie przetrwalnika, to proces odwrotny do sporulacji. Zachodzi po pojawieniu się sprzyjających warunków: obecności wody, ciepła i substancji odżywczych. Najpierw spora „wyczuwa” obecność aminokwasów, cukrów lub innych bodźców, które inicjują pobieranie wody. Następuje rozpad otaczających warstw ochronnych, aktywacja enzymów i powstanie nowej, aktywnej komórki bakteryjnej, która może się dalej dzielić. Rola środowiska w aktywacji kiełkowania spor Zarówno środowisko zewnętrzne, jak i skład pokarmowy wpływają na aktywność spor. Zbyt niskie pH, brak wody czy odpowiednich substancji odżywczych powstrzymuje kiełkowanie. Dopiero korzystna kombinacja czynników, przede wszystkim obecność wody i aminokwasów, uruchamia proces germinacji. Dla rodziców i opiekunów ważne jest, że przetrwalniki mogą przetrwać na powierzchniach w domu, jedzeniu czy zabawkach, aktywując się dopiero po dostaniu się np. do przewodu pokarmowego dziecka. Najważniejsze gatunki bakterii sporotwórczych Główne rodzaje bakterii tworzących spory: Bacillus i Clostridium Najbardziej znane bakterie sporotwórcze to Bacillus i Clostridium. Są szeroko rozpowszechnione w środowisku naturalnym (gleba, woda, pokarm), a niektóre z nich są groźne dla zdrowia ludzi i zwierząt. Bacillus spory: Bacillus subtilis, Bacillus cereus, Bacillus anthracis Bacillus subtilis – popularna laseczka sienna, modelowy organizm do badań nad sporami; obecna w glebie i przewodzie pokarmowym człowieka. Bacillus cereus – laseczka woskowa, odpowiedzialna m.in. za zatrucia pokarmowe, szczególnie po spożyciu ryżu lub makaronu trzymanego w temperaturze pokojowej. Bacillus anthracis – laseczka wąglika, wywołująca niebezpieczną chorobę ludzi i zwierząt (wąglik), bardzo oporna na środki zewnętrzne, stosowana jako organizm testowy w kontroli sterylizacji. Clostridium spory: Clostridium botulinum, C. difficile, C. tetani, C. perfringens Clostridium botulinum – powoduje jady kiełbasiane (botulizm), toksyna bardzo niebezpieczna, nawet śmiertelna. Clostridium difficile – główny problem w zakażeniach szpitalnych po antybiotykoterapii; wytwarza toksyny niszczące śluzówkę jelita. Clostridium tetani – odpowiedzialna za tężec, spory bardzo odporne, występują w glebie. Clostridium perfringens – laseczka zgorzeli gazowej, jedna z najniebezpieczniejszych w wodzie pitnej; spory ją chronią i umożliwiają przetrwanie nawet przy długim gotowaniu. Różnice w morfologii i lokalizacji spor u różnych gatunków Spory różnych bakterii różnią się lokalizacją w komórce (centralna, subterminalna, terminalna), kształtem i relacją średnicy spory do komórki. U C. tetani spora jest terminalna i wyraźnie „wypukła”, tworząc charakterystyczny „bębenek dobosza”. U B. anthracis spora jest owalna i nie zniekształca bakterii. Takie cechy morfologiczne pomagają mikrobiologom szybko rozpoznać gatunek pod mikroskopem. Odporność bakterii sporotwórczych na czynniki zewnętrzne Mechanizmy odporności: chemiczne, fizyczne i biologiczne Formy przetrwalnikowe wykazują niemal zerowy metabolizm, co oznacza niewrażliwość na większość czynników niszczących aktywne komórki. Ochronne osłony spory, zwłaszcza gruby, białkowy płaszcz i korteks, oraz niewielka ilość wody chronią materiał genetyczny i enzymy przed wysoką temperaturą, promieniowaniem, wysuszeniem czy większością środków chemicznych stosowanych w domach i medycynie. Odporność spor bakteryjnych na temperaturę, wysuszenie, promieniowanie i środki chemiczne Spory bakterii wytrzymują wrzenie nawet przez kilka godzin (w przypadku C. botulinum nawet 3–4 godziny), są odporne na suszenie przez długie lata, znoszą promieniowanie UV, a wiele środków dezynfekcyjnych działa na nie słabo lub wcale. Skuteczne są tylko niektóre środki, aldehydy, tlenek etylenu, stężone kwasy i zasady, a także bardzo wysoka temperatura w autoklawie (minimum 121°C, 20 minut). Znaczenie kwasu dipikolinowego i odwodnienia cytoplazmy Obecność kwasu dipikolinowego oraz bardzo niskiego poziomu wody (do 15%) w cytoplazmie spory powoduje, że struktury wewnętrzne są niemal niezniszczalne przez czynniki środowiskowe. To właśnie kombinacja odwodnienia i kwasu dipikolinowego sprawia, że spory są tak wytrzymałe i trudne do zabicia, także w warunkach domowych czy przemysłowych. Znaczenie i skutki obecności spor bakteryjnych w środowisku i żywności Zagrożenia epidemiologiczne i sanitarne związane z przetrwalnikami bakteryjnymi Bakterie sporotwórcze to ryzyko zwłaszcza w szpitalach, zakładach żywienia zbiorowego i kuchniach domowych. Obecność form przetrwalnikowych Bacillus czy Clostridium w wodzie, na powierzchniach roboczych czy w jedzeniu może prowadzić do poważnych zatruć pokarmowych, zakażeń szpitalnych, a nawet epidemii wrażliwych grup (niemowlęta, osoby starsze, obniżona odporność). Spory bakteryjne w produktach spożywczych: ryzyko zatruć i infekcji Nieprawidłowe przechowywanie ryżu, makaronów czy innych dań sprzyja namnażaniu się toksynotwórczych bakterii sporotwórczych. Po przeżyciu procesów gotowania czy pieczenia, spory mogą kiełkować i produkować toksyny, np. w potrawach dla całej rodziny, narażając najmłodszych. Dzieci mają mniej rozwinięty układ odpornościowy, dlatego nawet niewielka ilość „obudzonych” przetrwalników może być niebezpieczna. Przykłady wyzwań dla dezynfekcji, sterylizacji i monitoringu higieny Wyjątkowa odporność spor bakteryjnych zmusza do stosowania wysokiej jakości środków dezynfekcyjnych i sterylizatorów. W szpitalach i przemyśle spożywczym rutynowy monitoring obecności spor i skuteczność procedur dekontaminacyjnych to podstawa ochrony pacjentów, personelu i konsumentów. Spory bakterii w przemyśle i medycynie Znaczenie spor bakteryjnych w procesach dekontaminacyjnych Spory bakterii Bacillus oraz Clostridium wykorzystuje się jako tzw. organizmy wskaźnikowe, dzięki czemu można sprawdzić, czy dana procedura sterylizacji lub dezynfekcji rzeczywiście inaktywuje najbardziej odporne drobnoustroje. Wskaźniki biologiczne zawierające właśnie Bacillus subtilis lub Bacillus cereus są powszechne w walidacji urządzeń sterylizujących. Bakterie sporotwórcze jako organizmy wskaźnikowe w testach skuteczności dezynfekcji i sterylizacji Standardy europejskie wyznaczają, że to właśnie spory Bacillus subtilis i Bacillus cereus są modelowymi wskaźnikami, ich zniszczenie oznacza, że procedura jest skuteczna wobec całego spektrum form przetrwalnikowych. Na przykład w kontrolach dekontaminacji endoskopów czy testach cyklów autoklawowania używa się określonych szczepów zawierających określoną liczbę spor. Procedury monitorowania i walidacji procesów dekontaminacji z użyciem spor Monitorowanie skuteczności sterylizacji polega m.in. na umieszczaniu wskaźników biologicznych ze sporami wewnątrz sprzętu czy urządzenia i ocenianiu ich przeżywalności po zakończeniu cyklu. Jest to jedyny pewny sposób upewnienia się, że np. narzędzia chirurgiczne czy akcesoria medyczne są bezpieczne dla pacjentów i personelu szpitalnego. Najczęstsze pytania o spory bakteryjne Jakie bakterie wytwarzają spory? Najlepiej poznane bakterie tworzące przetrwalniki to rodzaje Bacillus (np. B. subtilis, B. cereus, B. anthracis) oraz Clostridium (np. C. botulinum, C. tetani, C. perfringens, C. difficile). Ponadto niektóre inne bakterie (np. Sporosarcina, Geobacillus) oraz wybrane promieniowce wytwarzają formy przetrwalnikowe, ale najważniejsze dla bezpieczeństwa rodziny i żywności są Bacillus i Clostridium. Kiedy spory stanowią realne zagrożenie? Zagrożenie pojawia się, gdy przetrwalniki mają okazję do kiełkowania i produkcji toksyn lub namnażania w organizmie człowieka. Najczęściej narażone są dzieci (które mogą włożyć do ust przedmiot z przetrwalnikiem), osoby starsze i osoby z osłabioną odpornością. Realne ryzyko to także sytuacje, gdy przetrwalniki dostaną się do wody pitnej, mleka, potraw czy na powierzchnie w domu. Jakie środki są skuteczne wobec spor bakteryjnych? Skuteczne wobec spor bakteryjnych są tylko wybrane środki, m.in. tlenek etylenu, formaldehyd, kwas peroctowy i autoklawowanie pod ciśnieniem (121°C, przynajmniej 20 minut). Środki typowo domowe, takie jak alkohole czy domowe detergenty, nie zabijają spor. Dlatego zwłaszcza w domu z małymi dziećmi warto stosować sprawdzone metody higieny i nie bagatelizować procedur związanych np. z gotowaniem, myciem rąk czy dezynfekcją powierzchni. Czy i kiedy spory mogą prowadzić do chorób u ludzi? Tak, spory bakteryjne mogą prowadzić do poważnych chorób, jeśli po przedostaniu się do organizmu wykiełkują i rozwiną się w formy wegetatywne, zwłaszcza jeśli zaczną wytwarzać toksyny. Szczególnie niebezpieczne są botulizm (C. botulinum), tężec (C. tetani) czy zgorzel gazowa (C. perfringens), a także ciężkie zakażenia jelitowe wywołane przez C. difficile. Profilaktyka i skrupulatne przestrzeganie zasad higieny w przemyśle spożywczym, szpitalach i domu to najprostszy sposób unikania zagrożeń. Spory bakteryjne to realne wyzwanie dla bezpieczeństwa zdrowia, zarówno w domu, jak i w szpitalu czy przemyśle spożywczym. Ich odporność na czynniki środowiskowe sprawia, że mogą przetrwać w skrajnych warunkach przez dziesiątki, a nawet setki lat, dlatego właśnie skrupulatność w przestrzeganiu zasad higieny i sprawdzonych procedur dekontaminacji to najlepsza ochrona rodziny, zwłaszcza najmłodszych. Warto mieć świadomość, jak działa natura bakterii sporotwórczych, by skutecznie chronić najbliższych każdego dnia. Bibliografia: Przetrwalnik – Wikipedia, wolna encyklopedia Clostridium – Wikipedia, wolna encyklopedia Przetrwalniki bakteryjne w procesach dekontaminacyjnych
Spory bakterii: jak powstają, działają i dlaczego są groźne
Spory bakterii to niezwykle odporne formy życia, stanowiące wyzwanie dla dezynfekcji i sterylizacji. Dowiedz się, jak je skutecznie zwalczać!
Spory bakterii to niewielkie, ale wysoce odporne struktury, które zapewniają bakteriom przetrwanie w ekstremalnych warunkach, takich jak wysoka temperatura, promieniowanie czy brak wody. Są one wytwarzane m.in. przez bakterie Gram-dodatnie, szczególnie Bacillus i Clostridium, znane z odporności na standardowe metody dezynfekcji i wyzwania, jakie stanowią w placówkach medycznych oraz branży spożywczej. Proces tworzenia spor (sporulacja) to złożony mechanizm aktywowany przez stres środowiskowy, prowadzący do powstania przetrwalników bakterii, które mogą przetrwać nawet kilka godzin w temperaturze wrzenia. Kiedy warunki ponownie stają się sprzyjające, spory bakterii kiełkują i natychmiast wracają do aktywności metabolicznej, stwarzając potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzi. Definicja, rodzaje i funkcje spor bakteryjnych Czym są spory (przetrwalniki) bakterii Spory bakterii, nazywane także przetrwalnikami, to specjalne, wysoce odporne formy życia bakterii, które powstają, gdy środowisko staje się dla nich niekorzystne. To nieaktywna, spoczynkowa komórka bakteryjna, charakteryzująca się minimalnym metabolizmem i bardzo zmniejszoną produkcją enzymów. Dzięki temu spory bakteryjne mogą przetrwać długie okresy bez pożywienia, wody, a nawet w ekstremalnych temperaturach, przy ekspozycji na promieniowanie czy silne środki chemiczne. Tworzenie spor występuje u wybranych grup bakterii, głównie u laseczek z rodzaju Bacillus (tlenowe) oraz Clostridium (beztlenowe). Różnice między sporami, cystami i innymi formami przetrwalnikowymi Spory, cysty i inne formy przetrwalnikowe różnią się funkcją i budową. Spora to najtrwalsza forma, charakteryzuje się wielowarstwową otoczką i znaczną odpornością na warunki zewnętrzne. Cysta jest także strukturą przetrwalnikową, lecz powstaje w wyniku innych procesów wewnątrzkomórkowych, ma inną strukturę ściany i jest najczęściej spotykana u bakterii oraz pierwotniaków. Spora pozwala na przejście w stan uśpienia, podczas gdy cysta głównie chroni przed wysychaniem i wysokimi temperaturami. Inne formy przetrwalnikowe, takie jak chlamydospory czy egzosporium, dotyczą bardziej grzybów i bakterii promieniowców. Funkcje spor w cyklu życia bakterii Główną funkcją spor jest zapewnienie przetrwania gatunku w czasie niekorzystnych warunków środowiskowych, spory pozwalają bakteriom „przeczekać” czas braku wody, pożywienia czy ekspozycji na wysokie temperatury lub substancje chemiczne. Kiedy warunki otoczenia poprawią się, spory kiełkują i bakterie wracają do aktywnego, wegetatywnego życia. W taki sposób spory pełnią kluczową rolę w rozprzestrzenianiu się i przeżywaniu bakterii, zwłaszcza w środowisku, szpitalach i przemyśle spożywczym. Mechanizm powstawania spor (sporulacja) Etapy procesu sporulacji Proces powstawania spor, czyli sporulacji, przebiega etapami: Komórka bakteryjna rozpoczyna sporulację w odpowiedzi na gwałtowny stres środowiskowy (np. głód). Tworzy się przegroda wewnętrzna i następuje asymetryczny podział komórki. Wytwarzana jest prespora (zawiera materiał genetyczny) oraz sporangium (matka). Prespora zostaje otoczona błonami, korteksem i płaszczem białkowym, powstaje egzosporium. Komórka przechodzi w stan anabiozy, a metabolizm praktycznie ustaje. Spora zostaje uwolniona po lizie komórki macierzystej. Czynniki środowiskowe wyzwalające sporulację Sporulacja najczęściej rozpoczyna się pod wpływem niedoboru substancji odżywczych, odwodnienia, zmiany pH, obecności toksycznych związków lub drastycznych zmian temperatury. Bakterie odbierają te bodźce jako sygnał zagrożenia życia, uruchamiając specjalną „ścieżkę genetyczną” odpowiadającą za przejście w formę przetrwalnikową. Rola stresu środowiskowego w inicjacji sporulacji Stres środowiskowy jest kluczowy, by zainicjować sporulację, dopiero po przekroczeniu progowego poziomu zagrożenia bakterie wstrzymują rozmnażanie i przechodzą w fazę spoczynkową. W tej fazie uruchamiane są specjalne geny, które programują tworzenie przetrwalnika i wyłączenie procesów metabolicznych w cytoplazmie bakterii. Odporność spor bakteryjnych Struktura biochemiczna przetrwalników (kwas dipikolinowy, wielowarstwowa otoczka) Odporność spor bakteryjnych wynika z ich wyjątkowej budowy. Kluczowe znaczenie ma: obecność kwasu dipikolinowego (DPA), który chroni DNA i nadaje sporom odporność na temperaturę, wielowarstwowa otoczka z białek, cukrów i tłuszczów, która niemal całkowicie odcina kontakt z otoczeniem, silne odwodnienie cytoplazmy, zmniejszające ryzyko uszkodzeń termicznych. Odporność na temperaturę, promieniowanie, środki chemiczne i brak wody Spory bakterii wytrzymują: wysoką temperaturę: niektóre do kilku godzin w 100°C, radykalne odwodnienie (przeżywają suszę do kilkudziesięciu lat), promieniowanie UV, środki dezynfekcyjne, silnie zasadowe i kwaśne środowiska. Dzięki temu spory mogą przetrwać zarówno w glebie, jak i na narzędziach medycznych po standardowych cyklach dezynfekcji. Dlaczego spory są trudne do zwalczenia standardowymi metodami dezynfekcji Standardowe środki dezynfekujące, jak alkohol czy mydła, nie likwidują w pełni spor bakteryjnych ze względu na wspomnianą wielowarstwową osłonę i odwodnienie spory. Dopiero specjalistyczne metody, jak długotrwała sterylizacja (np. autoklawowanie w temperaturze powyżej 120°C) lub bardzo silne preparaty chemiczne, mogą skutecznie je zniszczyć. Sprawia to, że spory są ogromnym wyzwaniem w szpitalach i przemyśle spożywczym. Najważniejsze bakterie tworzące spory: Bacillus i Clostridium Charakterystyka bakterii Gram-dodatnich wytwarzających spory Najbardziej znane bakterie sporujące to Gram-dodatnie laseczki, do których należą: Bacillus (np. Bacillus subtilis, Bacillus cereus, Bacillus anthracis), Clostridium (np. Clostridium perfringens, Clostridium botulinum, Clostridium tetani, Clostridium difficile). Są bardzo rozpowszechnione w środowisku (gleba, woda, przewód pokarmowy ludzi i zwierząt). Powstawanie spor umożliwia im przetrwanie ekstremalnych warunków. Znaczenie spor Bacillus i Clostridium dla medycyny Bacillus i Clostridium mają kluczowe znaczenie w medycynie i bezpieczeństwie: wiele gatunków tych bakterii jest chorobotwórczych (np. Bacillus anthracis – wąglik, Clostridium botulinum – botulizm, Clostridium tetani – tężec, Clostridium difficile – ciężkie zakażenia jelitowe). Spory tych bakterii są powodem trudnych do leczenia zakażeń szpitalnych oraz częstą przyczyną zatruć pokarmowych. Spory Clostridium perfringens jako wskaźnik zanieczyszczenia i zagrożenie epidemiologiczne Obecność spor Clostridium perfringens w wodzie lub środowisku jest uznawana za wskaźnik zanieczyszczenia fekaliami i świadczy o możliwym zagrożeniu epidemiologicznym. Spory tej bakterii długo utrzymują się w środowisku i mogą wywoływać zatrucia pokarmowe oraz ciężkie, zagrażające życiu infekcje, szczególnie u dzieci i osób z osłabioną odpornością. Kiełkowanie spor (germinacja) i powrót bakterii do aktywności Przebieg procesu kiełkowania Kiełkowanie (germinacja) to proces powrotu spory do formy aktywnej bakterii. Rozpoczyna się, gdy spora napotyka korzystne warunki (woda, składniki pokarmowe). Spora pobiera wodę, pęka jej wielowarstwowa osłona, a materiał genetyczny i struktury komórkowe wracają do funkcji metabolicznych. W efekcie powstaje zwykła komórka bakteryjna zdolna do rozmnażania. Warunki środowiskowe umożliwiające germinację Do kiełkowania potrzebne są: obecność wody, aminokwasy (np. alanina), odpowiednia temperatura, dostęp do substancji odżywczych. To właśnie od nich zależy czas, w którym bakterie mogą „ożyć” i ponownie stać się zagrożeniem. Znaczenie kiełkowania dla rozprzestrzeniania się zakażeń Zdolność do szybkiego kiełkowania sprawia, że spory bakteryjne mogą wywoływać gwałtowne epidemie lub wtórne zakażenia w środowisku oraz placówkach medycznych. Zarodniki mogą się przenosić z kurzem, osiadając na sprzętach, żywności czy powierzchniach. W odpowiednich warunkach mogą z powrotem przerodzić się w aktywne komórki patogenne. Zagrożenia związane ze sporami bakteryjnymi w środowisku, medycynie i przemyśle Wyzwania dla dezynfekcji i sterylizacji w placówkach medycznych W placówkach medycznych spory bakterii są jednym z najtrudniejszych wyzwań dezynfekcyjnych. Przeżywają typowe czyszczenie środkami na bazie alkoholu oraz wiele rutynowych procesów mycia sprzętu. Szczególnego nadzoru wymaga dezynfekcja endoskopów oraz narzędzi chirurgicznych, a także powierzchni szpitalnych. Rola spor w bezpieczeństwie żywności i przemysłu spożywczego W przemyśle spożywczym przetrwanie spor w procesie produkcji może prowadzić do zatruć pokarmowych (np. Bacillus cereus czy Clostridium perfringens). Spory potrafią przetrwać gotowanie i mogą namnażać się w produktach spożywczych przechowywanych nieprawidłowo. Spory jako wskaźniki biologiczne skuteczności sterylizacji i dezynfekcji Spory bakterii Bacillus i Clostridium są szeroko wykorzystywane jako wskaźniki skuteczności procesów sterylizacji (np. autoklawowania i sterylizacji parowej), ponieważ są najtrudniejsze do zniszczenia spośród wszystkich mikroorganizmów; brak ich obecności po procesie sterylizacji świadczy o jego skuteczności. Specjalistyczne metody zwalczania i monitorowanie obecności spor Protokół sterylizacji i dezynfekcji odpornych na spory przetrwalniki Skuteczne zwalczanie spor wymaga użycia wysokich temperatur (autoklawowanie powyżej 120°C), długotrwałej ekspozycji oraz specjalistycznych preparatów sporobójczych (np. środki na bazie aldehydów lub kwasu nadoctowego). W szpitalach przestrzega się restrykcyjnych procedur dla sprzętu o wysokim ryzyku transmisji patogenów. Kontrola procesów – testy biologiczne, standardy i normy Do oceny skuteczności procesów dezynfekcyjnych i sterylizacyjnych stosuje się specjalne testy biologiczne, często bazujące na sporach Bacillus subtilis, Bacillus cereus czy Geobacillus stearothermophilus. Obowiązujące normy (np. PN-EN 17126) precyzują minimalne parametry i wymagania wobec skuteczności środków sporobójczych. Monitorowanie i procedury w szpitalach oraz zakładach przetwórstwa żywności W szpitalach oraz przemysłowych zakładach spożywczych regularnie monitoruje się skuteczność dezynfekcji i obecność spor. Wymaga to systematycznych badań mikrobiologicznych oraz stosowania odpowiednich wskaźników biologicznych, by ograniczyć ryzyko zakażeń i skażenia produktów. Zastosowania pozytywne spor i ich potencjał biotechnologiczny Wykorzystanie szczepów Bacillus w probiotykach Niektóre szczepy Bacillus wykorzystywane są w produkcji probiotyków. Spory tych bakterii są bardzo odporne na środowisko przewodu pokarmowego, dzięki czemu skutecznie zasiedlają jelita. Zwiększają różnorodność mikroflory, wzmacniają odporność i wspierają zdrowie układu pokarmowego. Spory jako narzędzie w biologii molekularnej i przyszłości antybiotykoterapii Badania nad procesem sporulacji pozwalają lepiej zrozumieć, jak bakterie przechodzą w stan uśpienia i jak można ten proces blokować. Docelowo może to pomóc w opracowywaniu nowych terapii antybiotykowych, dorównujących skutecznością obecnym środkom, ale celujących w mechanizmy odporności przetrwalnikowej. Aktualne badania nad biologią sporulacji i możliwości terapeutyczne Odkrycia dotyczące regulacji sporulacji na poziomie genetycznym i molekularnym Nowoczesne badania (np. projekty IBB PAN) pozwalają na mapowanie i analizę szlaków genetycznych odpowiedzialnych za sporulację. Szczególnie ważne są etapy wyciszania translacji białek w cyklu komórkowym bakterii, mogą stanowić kluczowy cel przyszłych terapii. Nowe cele terapeutyczne – perspektywy ograniczenia powstawania spor odpornych na antybiotyki Identyfikowanie białek i genów sterujących procesem sporulacji otwiera drogę do projektowania związków, które hamują zdolność bakterii do wejścia w stan przetrwalnikowy. W przyszłości takie rozwiązania mogą być skuteczne w walce z zakażeniami sporującymi, które obecnie są problemem z powodu rosnącej antybiotykooporności. Spory bakterii są nie tylko fascynującą adaptacją do przetrwania, ale też realnym wyzwaniem dla bezpieczeństwa zdrowotnego rodziny, pacjentów i konsumentów. Poznanie ich cyklu życia, odporności i mechanizmów obronnych to klucz do lepszego zabezpieczenia żywności, skutecznej dezynfekcji i leczenia infekcji. Jednocześnie, pozytywne wykorzystanie spor, na przykład w probiotykoterapii, staje się ważnym kierunkiem współczesnej biotechnologii i medycyny. Dzięki naukowym odkryciom pojawia się szansa na lepsze zwalczanie patogenów odpornych na antybiotyki i skuteczniejsze dbanie o zdrowie całych rodzin. Bibliografia: Przetrwalnik – Wikipedia, wolna encyklopedia Clostridium – Wikipedia, wolna encyklopedia Przetrwalniki bakteryjne w procesach dekontaminacyjnych
Te przedmioty kuchenne mogą być niebezpieczne dla zdrowia twojego dziecka!
Z pewnością masz je w swojej kuchni! Sprawdź, co może mieć negatywny wpływ na zdrowie całej rodziny.
Czy wiesz, że najbrudniejszym pomieszczeniem w domu jest kuchnia? Połączenie ciepła wilgoci, które często panują w kuchni plus resztki jedzenia dają groźnym mikrobom idealne warunki do rozmnażania. Biegunki, zatrucia pokarmowe, zakażenia ropne skóry czy nawet sepsa, to choroby, które mogą powodować kuchenne bakterie takie jak: pałeczki okrężnicy (E. coli), gronkowca złocistego czy salmonelli. Niebezpieczne bakterie na desce do krojenia! Każdy posiada w kuchni przy najmniej jedna deskę do krojenia Nie każdy jednak wie, że na powierzchni zwykłej deski do krojenia może gnieździć się dużo więcej bakterii niż na desce klozetowej! Nieodpowiednie czyszczenie deski może być przyczyną niebezpiecznych chorób czy zatruć pokarmowych całej rodziny. Groźne bakterie pochodzą najczęściej z surowego mięsa, dlatego warto mieć oddzielną dekę do krojenia mięsa. Najczęściej używamy desek drewnianych. Pamiętajmy, by po umyciu drewnianej deski osuszyć ją ręcznikiem papierowym (nie pozostawiać wody do wyschnięcia). Jeśli woda dostanie się wewnątrz deski może sprawić, że ze środka deski będą przenikały do żywności bakterie. Pamiętaj, że drewnianych desek nie można myć w zmywarce i czyścić chemikaliami. Jak więc dezynfekować deskę do krojenia? Czyść wilgotną deskę grubą solą lub sodą kuchenną (możesz pozostawić natartą deskę na noc). Sól jest bezpieczna dla zdrowia i dezynfekuje powierzchnię i likwiduje przykre zapachy. W pozbyciu się nie­przy­jem­nych za­pa­chów pomaga również natarcie deski sokiem z cytryny. Warto impregnować deskę do krojenia olejem spożywczym ( np. słonecznikowego). Deska może zrobić się ciemniejsza, ale jej odporność na wodę wzrośnie. Gąbki do mycia naczyń pełne mikrobów Czy wiesz, że na jed­nym cen­ty­me­trze kwa­dra­to­wym gąbki może by­to­wać nawet kilkast tysięcy mi­kro­or­ga­ni­zmów! Wśród nich są najczęściej bak­te­rie E. coli, ale rów­nież ple­śnie i grzyby. Dla zachowania właściwej higieny zaleca się wymianę gąbki na nową do 2 tygodnie, ale nie zaszkodzi robić to raz w tygodniu. Koszt gąbki nie jest duży, a częsta je wymiana sprawi, że będziesz żyć bardziej higienicznie i wyeliminujesz niebezpieczne bakterie z otoczenia. Pa­mię­taj rów­nież, aby po każ­dym uży­ciu gąbkę wy­płu­kać i wy­ci­snąć z niej nad­miar wody. Można też dezynfekować gąbkę poprzez namaczanie jej we wrzątku z dodatkiem octu lub soku z cytryny. Ściereczki kuchenne siedliskiem bakterii Są jednym z największych kuchennych siedlisk bakterii (zaraz po gąbkach do mycia). Na 2,5 centymetra kwadratowego ściereczki przypada milion bakterii! Pamiętaj, by ścierki i ręczniki kuchenne po użyciu dokładnie suszyć i często prać w temp. min. 60 stop­ni Cel­sju­sza. Możesz też rozwiesić wilgotną ścierkę na rączce od otwartych drzwiczek piekarnika po zakończonym pieczeniu. Wysoka temperatura dezynfekuje ścierki. Obtłuczony garnek emaliowany Jeśli emalia takiego garnka ulegnie uszkodzeniu, co niestety jest ciężkie do uniknięcia podczas codziennego użytkowania, odsłania się stal. Stal ta nie jest nierdzewną, szlachetną, tylko taką, która może zardzewieć, a opiłki zardzewiałej stali, które trafiają do potrawy, będą szkodliwe dla zdrowia. Zobacz też: Czysty dom, czyli jak pozbyć się zarazków
Meningokoki – szczepionka Nimenrix [od jakiego wieku, cena, dawkowanie]
Szczepionka Nimenrix chroni dziecko przed bardzo niebezpiecznymi zakażeniami wywołanymi przez meningokoki. Można nią szczepić niemowlęta od 6 tygodnia życia. Aby dziecko uzyskało odporność przed zakażeniem bakteriami, potrzebne są trzy dawki Nimenrixu zaaplikowane w odstępie kilku miesięcy. Dzieci dobrze tolerują szczepionkę, a ryzyko wystąpienia poważnych odczynów poszczepiennych po niej jest niewielkie.
Szczepionka Nimenrix to skuteczny sposób, aby zapewnić dziecku ochronę przed zakażeniem meningokokami. To bakterie mogące być śmiertelnie niebezpieczne dla małych dzieci – zakażenie nimi wywołuje inwazyjną chorobę menigokokową (IChM), często pod postacią sepsy, często mającej piorunujący przebieg i nierzadko prowadzącej do śmierci. W Polsce dostępnych jest kilka rodzajów szczepionek przeciwko meningokokom. Jedną z nich jest szczepionka Nimenrix. Spis treści: działanie szczepionki Nimenrix Nimenrix na meningokoki: od jakiego wieku dawkowanie szczepionki Nimenrix Nimenrix: cena szczepionka Nimenrix: przeciwskazania NOP po szczepieniu na meningokoki (Nimenrix) Szczepionka Nimenrix Zadaniem szczepionki jest ochrona przed zakażeniem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=vijefnftzr/fastid=nwmdydelfflsvbmkcygthdfybekk/nc=0/url=mamotoja.pl/meningokoki-bakterie-ktore-potrafia-zabijac,choroby-niemowlat-artykul,15915,r1p1.html">meningokokami. Szczepionka ta zawiera antygeny w postaci polisacharydów uzyskanych z otoczek czterech grup meningokoków, skoniugowane czyli połączone z białkiem nośnikowym. Innymi słowy Nimenrix jest czterowalentną skoniugowaną<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=vijefnftzr/fastid=nwmdydelfflsvbmkcygthdfybekk/nc=0/url=mamotoja.pl/czy-warto-szczepic-dziecko-przeciw-meningokokom-nowa-szczepionka-w-polsce,szczepienia-niemowlaka-artykul,15659,r1p1.html"> szczepionką przeciwko menigokokom (z łac. Neisseria meningitidis) z grupy A, C, W-135, Y (wyróżniamy 12 serogrup bakterii, w tym 5 wysoce zjadliwych), odpowiadającym za wywołanie zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub sepsę. Zawiera polisacharydy otoczkowe: Neisseria meningitidis grupy A, Neisseria meningitidis grupy C, Neisseria meningitidis grupy W-135, Neisseria meningitidis grupy Y. W niektórych przypadkach skuteczność szczepionki Nimenrix może być zmniejszona – ma to związek z niewydolnością układu immunologicznego dziecka. Wówczas może nie wytworzyć się pełna odporność po jej podaniu. Dla kogo szczepionka Nimenrix? Lek może być podawany: niemowlętom powyżej<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=vijefnftzr/fastid=nwmdydelfflsvbmkcygthdfybekk/nc=0/url=mamotoja.pl/tydzien-6,rozwoj-niemowlaka-kalendarz,r6.html"> 6. tygodnia życia, dzieciom powyżej roku, młodzieży, dorosłym, czyli wszystkim powyżej 6. miesiąca życia. Zastrzyk wykonuje się w formie iniekcji domięśniowej w ramię lub w udo. Przeciwskazania do wykonania szczepionki przeciwko meningokokom Przeciwwskazaniem do wykonania szczepienia jest: nadwrażliwość dziecka na którykolwiek składnik leku, objawy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=vijefnftzr/fastid=nwmdydelfflsvbmkcygthdfybekk/nc=0/url=mamotoja.pl/grypa-u-dziecka-tak-rozpoznasz-objawy,choroby-i-dolegliwosci-niemowlaka-artykul,22155,r1p1.html">przeziębienia lub grypy u dziecka, czy innej ostrej infekcji, zwłaszcza przebiegającej z wysoką gorączką. Szczepionkę Nimenrix stosuje się ostrożnie u osób z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepnięcia, ze względu na ryzyko krwawienia po podaniu domięśniowym. Przed rozpoczęciem jej stosowania trzeba zasięgnąć porady lekarza, jeżeli u dziecka występują problemy z krwawieniem lub łatwo powstają u niego siniaki. Dawkowanie szczepionki Nimenrix przeciw meningokokom Ilość dawek uzależniona jest od wieku dziecka: niemowlęta między 6. tygodniem a 6. miesiącem życia – 2 dawki o pojemności 0,5 ml po 6. tygodniu życia, w odstępie 2 miesięcy<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-2-r6/"> i trzecia dawka przypominająca po ukończeniu 12. miesiąca życia, dzieci powyżej 6. miesiąca życia – jedna dawka o pojemności 0,5 ml. W przypadku osób szczególnie narażonych na zakażenie meningokokami można rozważyć podanie drugiej dawki leku. Nimenrix jest dostępny w postaci białego proszku oraz bezbarwnego i przezroczystego rozpuszczalnika w ampułkostrzykawce. Należy je zmieszać przed użyciem, dzięki czemu szczepionka uzyska wygląd przezroczystego i bezbarwnego roztworu. Odczyny poszczepienne po szczepionce Nimenrix Stosowanie szczepionki może wywołać u niektórych dzieci pewne <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=vijefnftzr/fastid=nwmdydelfflsvbmkcygthdfybekk/nc=0/url=mamotoja.pl/niepozadane-odczyny-poszczepienne-czy-twoje-dziecko-je-ma,szczepienia-niemowlaka-artykul,14920,r1p1.html">odczyny poszczepienne. Producent zamieszcza w ulotce szczepionki ich wykaz, najczęściej są to: ​gorączka, obrzęk, ból, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia zmęczenie ból głowy senność rozdrażnienie utrata łaknienia Do rzadkości należą ból mięśni, złe samopoczucie oraz świąd w miejscu aplikacji zastrzyku. W przypadku wystąpienia objawów alergii w postaci swędzącej wysypki, trudności z oddychaniem, obrzęku twarzy, języka trzeba jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Szczepionka Nimenrix przeciwko meningokokom – cena Szczepionka należy do kategorii szczepień zalecanych i nie jest objęta programem obowiązkowych szczepień ochronnych w Polsce. Jej kupienie wymaga recepty lekarskiej. Jedna dawka Nimerixu o objętości 0,5 ml w postaci fiolki i ampułkostrzykawki kosztuje około 160 złotych. Producentem leku jest Pfizer Polska Sp. z o.o. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/program-szczepien-ochronnych-na-2020-27651-r1/">Kalendarz szczepień obowiązkowych na 2020 rok. Co się zmieni? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-szczepieniach/sepsa-meningokokowa-jest-szczegolnie-niebezpieczna-dla-dzieci-27423-r1/">Sepsa meningokokowa - śmiertelnie niebezpieczna i podstępna choroba <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/podczas-swiat-wzrasta-ryzyko-zakazenia-meningokokami-21920-r1/">Czemu w Święta meningokoki są najgroźniejsze? Sprawdź! Konsultacja merytoryczna dr Aneta Górska-Kot Pediatra, ordynatorka Oddziału Pediatrycznego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza
Sepsa pneumokokowa: objawy i leczenie posocznicy pneumokokowej u dzieci
Sepsa pneumokokowa to bardzo poważne zakażenie organizmu, powstające wskutek przedostania się bakterii pneumokoków do krwiobiegu organizmu. Może się objawiać bardzo wysoką gorączką, drgawkami, sennością. Zbyt późne wdrożenie leczenia może skutkować zburzeniami oddychania i krążenia, a nawet śmiercią. Szczepienia obowiązkowe są najskuteczniejszą obroną przed posocznicą pneumokokową.
Sepsa pneumokokowa może dotknąć osobę w każdym wieku. Jest ona jednak szczególnie niebezpieczna dla dzieci do 2. roku życia, które mają niedojrzały system odpornościowy i nie są w stanie na tym etapie życia wytworzyć przeciwciał chroniących przed bakterią. Podobnie groźna jest dla naszych dziadków i babć, których układ immunologiczny już się starzeje i staje się niewydolny. Sepsa pneumokokowa najczęściej nie ma tak szybkiego i gwałtownego przebiegu jak <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-szczepieniach/sepsa-meningokokowa-jest-szczegolnie-niebezpieczna-dla-dzieci-27423-r1/">sepsa meningokokowa, rzadziej też kończy się zgonem. Jednak występuje ona w Polsce częściej i w sumie odpowiada za większą liczbę śmierci niż inwazyjna choroba meningokokowa. Szacuje się, że z powodu sepsy pneumokokowej co roku umiera w Polsce około 500 do 1 tys. ludzi. Sepsa pneumokokowa: na czym polega objawy przyczyny diagnoza leczenie zapobieganie powikłania Co to jest sepsa pneumokokowa? Sepsa pneumokokowa (posocznica) to jedna z najcięższych postaci tzw. inwazyjnej choroby pneumokokowej (IChP). Dochodzi do niej w efekcie zakażenia się bakteriami <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/co-to-sa-pneumokoki-i-dlaczego-sa-grozne-dla-malych-dzieci-29195-r1/">pneumokokowymi. Jeżeli choroba nie zostanie wykryta odpowiednio wcześnie, bakterie przedostaną się do krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego, jamy opłucnowej czy innych tkanek i mogą doprowadzić do rozwoju bardzo ciężkiej postaci zakażenia pneumokokowego tzw. inwazyjnej choroby pneumokokowej, mogącej przybrać postać sepsy. Posocznica pneumokokowa postępuje bardzo szybko i może prowadzić do groźnych i trwałych powikłań, a nawet do śmierci. Pneumokok to gram-dodatnia bakteria (z łac. Streptococcus pneumoniae) nazywany dwoinką zapalenia płuc, należący do grupy paciorkowców. Wyodrębniamy obecnie już ponad 100 rodzajów tych bakterii. Najczęściej za zakażenia inwazyjne odpowiadają odpowiadają pneumokoki należące do typów serologicznych 3, 4, 8, 19A. Bakterie te mogą doprowadzić do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zapalenie-ucha-srodkowego-jakie-ma-objawy-przyczyny-powstawania-sposoby-leczenia-28845-r1/">zapalenia ucha środkowego, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zapalenie-pluc-u-dzieci-23830-r1/">zapalenia płuc, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zapalenie-opon-mozgowych-przyczyny-rodzaje-objawy-i-leczenie-24422-r1/">zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub rozwoju sepsy pneumokokowej, która może grozić śmiercią. Objawy sepsy pneumokokowej Objawy sepsy pneumokokowej pojawiają się nagle. Należą do nich: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/czy-goraczka-u-dziecka-bez-innych-objawow-jest-niepokojaca-28477-r1/">wysoka gorączka, około 40 stopni Celsjusza, dreszcze, drgawki, blada skóra, przyspieszone bicie serca, płytki i szybki oddech, senność, brak zainteresowania otoczeniem, brak apetytu, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/biegunka-u-dziecka-przyczyny-dieta-leki-i-sposoby-na-biegunke-23776-r1/">biegunka, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/wymioty-u-niemowlaka-1492-r1/">wymioty, ból kończyn, obniżenie napięcia mięśniowego, wybroczyny na skórze (mogą nie mieć ciemnoczerwonego koloru, ale nigdy nie bledną pod naciskiem), <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/wysypka-u-dziecka-rodzaje-wysypki-uczulenie-i-wysypka-wysypka-u-niemowlaka-1064-r1/">wysypka. Stan dziecka może ulec szybkiemu pogorszeniu i mogą pojawić się także inne objawy jak zatrzymanie oddawania moczu, spadek ciśnienia krwi, chłodne dłonie i stopy oraz utrata przytomności. Sepsa pneumokokowa najczęściej rozwija się stopniowo. Jej objawy na początku mogą przypominać infekcję dróg oddechowych. W miarę rozchodzenia się drobnoustrojów we krwi dochodzi do nagłego pogorszenia stanu zdrowia dziecka. Szczególnie alarmujące dla rodziców powinny być zaburzenia świadomości dziecka oraz ciemnoczerwone wybroczyny skórne. W ciężkiej sepsie jej przebieg może być bardzo gwałtowny i doprowadzić do śmierci w ciągu kilku-kilkunastu godzin. Przyczyny sepsy pneumokokowej Za powstanie sepsy odpowiadają pneumokoki, bakterie, których nosicielami mogą być niemal wszyscy ludzie, ale najczęściej są to dzieci poniżej 2. roku życia. Badania pokazują, że w niektórych grupach przedszkolnych czy żłobkowych 60 proc. dzieci jest nosicielami pneumokoka. Do zakażenia pneumokokami dochodzi: drogą kropelkową (kichanie, kaszel, używanie wspólnych sztućców) przez bezpośredni kontakt z zarażoną osobą. Pneumokok przebywa na błonach śluzowych nosa i gardła dziecka, nie wywołując żadnych objawów. Wynika to z faktu, że organizm jest na nie odporny, poprzez wytworzone przeciwciała. Jednak takie „własne" pneumokoki mogą stać się groźne w okresie spadku odporności lub ciężkiej choroby. Wówczas drobnoustroje mogą przemieścić się z błon śluzowych nosogardła i wywołać zapalenie ucha środkowego,<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zapalenie-zatok-u-dzieci-objawy-zapalenia-zatok-leczenie-13622-r1/"> zatok lub płuc, a w najcięższych przypadkach – sepsę pneumokokową. Posocznica pneumokokowa – diagnoza Aby potwierdzić zakażenie, konieczne jest wykonanie posiewu krwi i wyhodowanie z niego bakterii pneumokoka (trwa to do trzech dni). Niestety, nie zawsze jest to możliwe. Często dzieci, zanim trafią do szpitala, są leczone antybiotykami w domu, a wówczas, mimo wielokrotnie pobieranego posiewu krwi, nie udaje się wyhodować pneumokoka i sepsę pneumokokową rozpoznaje się na podstawie przebiegu zakażenia i objawów klinicznych. Chory na sepsę ma na ogół: podwyższone OB, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/crp-u-dziecka-po-co-to-badanie-prawidlowy-wynik-21619-r1/">CRP, wysoką leukocytozę lub leukopenię, obniżoną lub podwyższoną liczbę płytek, może mieć upośledzoną funkcję serca oraz nerek. Leczenie sepsy pneumokokowej Leczenie sepsy wymaga przewiezienia dziecka do szpitala i podanie mu jak najszybciej antybiotyków (dożylnie). Na samym początku leczenia stosuje się antybiotyki podawane przy zakażeniu szczepem pneumokoków najczęściej występującym na danym terytorium. Równolegle trzeba wykonać antybiogram i ustalić optymalny antybiotyk na wyizolowane pneumokoki (w przypadku około 30 proc. zakażeń pneumokoki są oporne na działanie podstawowych antybiotyków). Jeżeli bakterie są wrażliwe na wprowadzony wcześniej antybiotyk i stan dziecka się poprawia, terapii nie trzeba zmieniać. Jeżeli jednak są oporne na dotychczas stosowane leki, trzeba zastosować leczenie celowane, antybiotykiem, na który wyizolowane pneumokoki są wrażliwe. Zapobieganie sepsie pneumokokowej Szczepienia są najskuteczniejszą obroną przed inwazyjną chorobą pneumokokową. Od trzech lat szczepienia przeciw pneumokokom są w Polsce obowiązkowe dla dzieci i bezpłatne. Szczepienia dostępne są dla wszystkich osób urodzonych po 31 grudnia 2016 roku oraz dzieci należących do grupy podwyższonego ryzyka, urodzonych przed 31 grudnia 2016 do ukończenia przez nie 5. roku życia. Dzieci otrzymują: szczepionką skoniugowaną 10-walentną (refundowaną przez Narodowy Fundusz Zdrowia) – chroni przed 10 serotypami pneumokoków, lub skoniugowaną szczepionkę 13-walentną, którą rodzice mogą kupić we własnym zakresie (ok. 220-270 złotych). Szczepionkę 10-walentną można stosować u dzieci w przedziale wiekowym od <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-niemowlaka-kalendarz/tydzien-6-r6/">6. tygodnia do ukończenia 5. roku życia. Zgodnie z naszym polskim kalendarzem szczepień podaje się ją w trzech dawkach – w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-2-r6/">2. miesiącu życia dziecka, następnie w 4. i 13. miesiącu. Szczepionka 13-walentna jest zarejestrowana od 6. tygodnia życia do 100 lat, czyli bez górnej granicy wiekowej. Jest także szczepionka polisacharydowa, zawierająca aż 23 serotypy pneumokoków. Można ją stosować u dzieci po ukończeniu 2. roku życia. Jest to szczepionka starszej generacji, która nie wywołuje takiej odpowiedzi immunologicznej jak szczepionki skoniugowane, dlatego też raczej nie zaleca się stosowania jej u dzieci. Szczepienia szczepionkami skoniugowanymi redukują także nosicielstwo bakterii w nosogardle i tym samym obniżają ryzyko zachorowania na zakażenia pneumokokowe. Przy czym szczepionka 13-walentna wykazuje to działanie w zdecydowanie większym stopniu niż szczepionka 10-walentna. Po szczepionkach przeciw pneumokokom, jak po wszystkich innych szczepionkach, mogą wystąpić <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-szczepieniach/niepozadane-odczyny-poszczepienne-czy-twoje-dziecko-je-ma-14920-r1/">niepożądane odczyny poszczepienne (NOP). Najczęściej są to zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk i bolesność tego miejsca. Może także wystąpić pogorszenie samopoczucia, płaczliwość, utrata apetytu oraz wymioty i luźniejsze stolce. Większość objawów ma charakter łagodny i przemija po 2-3 dniach od szczepienia. Powikłania po posocznicy pneumokokowej Powikłania po sepsie pneumokokowej mogą być przejściowe i trwałe. Do trwałych powikłań należą: niedosłuch, głuchota (najczęściej) padaczka, zaburzenia widzenia, nieprawidłowy rozwój psychiczny dziecka – <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/zaburzenia-mowy-u-dziecka-8-rad-dla-rodzicow-jak-pomoc-dziecku-4163-r1/">zaburzenia mowy, trudności w nauce, porażenia ruchowe kończyn, zaburzenia pamięci, zaburzenia emocjonalne. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/5-mitow-na-temat-szczepien-przeciwko-pneumokokom-21350-r1/">Obalamy 5 mitów na temat szczepień przeciw pneumokokom <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/przedszkolanka-zmarla-zarazila-sie-pneumokokami-26214-r1/">Podlaskie: Tragiczna śmierć przedszkolanki. Kobieta źle się poczuła w pracy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/5-przypadkow-meningokokow-w-warszawie-28032-r1/">Służby sanitarne: 5 przypadków meningokoków w Warszawie Konsultacja merytoryczna dr Aneta Górska-Kot Pediatra, ordynatorka Oddziału Pediatrycznego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza
Sepsa meningokokowa – śmiertelnie niebezpieczna, rozwija się w kilka godzin [OBJAWY, ZDJĘCIA WYBROCZYN]
Sepsa meningokokowa powstaje w wyniku zakażenia meningokokami. Może mieć piorunujący przebieg i może dosłownie w ciągu doby doprowadzić do zgonu dziecka. Początkowo symptomy mogą przypominać infekcję grypopodobną w postaci kataru i kaszlu, gorączki, wymiotów, biegunki i bólu głowy. Kiedy dochodzi do tego wysypka krwotoczna, jest to ostateczny sygnał, że dziecko znalazło się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Najskuteczniejszym sposobem uniknięcia posocznicy meningokokowej jest szczepienie dzieci przeciw meningokokom.
Sepsa meningokokowa występuje u ponad 80 proc. dzieci, które zachorują na inwazyjną chorobę meningokokową. Występuje ona relatywnie rzadko – szacuje się, że co roku dotyka około stu dzieci, ale w tym przede wszystkim niemowlęta od 3 do 11 miesiąca życia oraz małe dzieci do 5 roku życia. Sepsa meningokokowa: na czym polega objawy zdjęcia wybroczyn przyczyny szczepienia zapobieganie powikłania Co to jest sepsa meningokokowa? Sepsa meningokokowa (posocznica meningokokowa) to najcięższa postać inwazyjnej choroby meningokokowej, kiedy to meningokoki wnikają do miejsc organizmu ludzkiego normalnie jałowych, w przypadku sepsy przechodzą do krwi. Bakterie zwane <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=mamotoja.pl/meningokoki-bakterie-ktore-potrafia-zabijac,choroby-niemowlat-artykul,15915,r1p1.html">meningokokami (z łac. Neisseria meningitidis), po polsku nazywamy dwoinkami zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Meningokoki wywołują inwazyjną chorobę meningokokową (IChM), najczęściej przebiegająca pod postacią: sepsy z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=mamotoja.pl/zapalenie-opon-mozgowych-przyczyny-rodzaje-objawy-i-leczenie,choroby-i-dolegliwosci-malego-dziecka-artykul,24422,r1p1.html">zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych (60 proc. przypadków zachorowań), izolowanej sepsy (ok. 25 proc.), izolowanego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (ok. 20 proc.). Inwazyjna choroba meningokokowa bardzo często ma piorunujący przebieg. Konieczne jest natychmiastowe przewiezienie dziecka do szpitala i wdrożenie antybiotykoterapii. Chodzi o jak najszybsze zapobieżenie wystąpieniu poważnych powikłań, w tym zgonu, który może nastąpić w czasie krótszym niż 24 godziny. Sepsa meningokokowa jest reakcją organizmu na atak bakterii meningokoków. Drastyczne pogorszenie stanu zdrowia, zwłaszcza u małych dzieci, może nastąpić w ciągu kilkudziesięciu minut do kilku godzin od początku choroby. Jej skutkiem może być niewydolność nerek, serca, wątroby i płuc. Objawy sepsy meningokokowej Choroba rozpoczyna się zazwyczaj niespecyficznie i może przypominać przeziębienie lub <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=mamotoja.pl/grypa-wszystko-co-musisz-wiedziec-o-tej-chorobie,choroby-niemowlat-artykul,24086,r1p1.html">grypę. Główne objawy u niemowląt to: gorączka powyżej 39,5 stopni Celsjusza, nudności, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=mamotoja.pl/wymioty-u-niemowlaka,wymioty-ulewanie-artykul,1492,r1p1.html">wymioty, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=mamotoja.pl/biegunka-u-dziecka-przyczyny-dieta-leki-i-sposoby-na-biegunke,choroby-malego-dziecka-artykul,23776,r1p1.html">biegunka, rozdrażnienie lub nadmierna senność nieutulony płacz, z charakterystycznym o wysokich tonach „krzykiem mózgowym”, tętniące ciemię, złe samopoczucie, odgięcie główki do tyłu, układanie się w kształcie litery C, drgawki U starszych dzieci są to także: ból głowy, mięśni i stawów, sztywność karku, światłowstręt. Zarówno w jednej, jak i drugiej grupie wiekowej mogą wystąpić charakterystyczne wybroczyny. Objawy choroby często narastają bardzo szybko, prowadząc do ciężkiego wstrząsu, skazy krwotocznej, śpiączki. Sepsa meningokokowa – zdjęcia wybroczyn Szacuje się, że u 10-50 proc. chorych występuje wysypka krwotoczna w postaci grudkowatych sinogranatowych niewielkich plamek. Na facebookowym profilu<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=mamotoja.pl/meningokoki-zobacz-jak-szybko-postepuje-zakazenie,aktualnosci-artykul,22869,r1p1.html"> Jazmyn Parkyn, która w wieku 3 lat zachorowała na inwazyjną chorobę meningokokową, możemy dokładnie przyjrzeć się przebiegowi pojawiania się wybroczyn skórnych w zaledwie kilka godzin: Wczesne stadium posocznicy meningokokowej: Wysypka bardzo szybko przekształca się w zmiany zatorowo-zakrzepowe na skórze w postaci krwistych wybroczyn lub wysypki krwotocznej: Jeżeli mamy wątpliwości co do charakteru zmian powstałych na skórze dziecka, warto wykonać prosty „test szklanki", polegający na lekkim uciśnięciu bokiem pustej szklanki miejsca, na którym znajdują się wybroczyny. Jeżeli pod wpływem ucisku nie znikają, trzeba jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Przyczyny sepsy meningokokowej Sepsa jest konsekwencją rozwoju w organizmie dziecka inwazyjnej choroby meningokokowej. Do zakażenia meningokokami dochodzi: drogą kropelkową (kontakt z wydzieliną chorego podczas kaszlu, kichania lub korzystanie ze wspólnych sztućców, naczyń) przez bezpośredni kontakt z chorą osobą lub nosicielem bakterii meningokoków, okres wylęgania to najczęściej 3-4 dni, nosicielstwo meningokoków występuje głównie u nastolatków i młodych dorosłych u nosicieli bakterie kolonizują nosogardło, początkowo meningokoki zasiedlają śluzówki jamy nosowo- gardłowej, następnie przechodzą przez błonę śluzową i namnażają się we krwi, prowadząc do sepsy. Wyróżniamy 12 rodzajów, tzw. serogrup meningokoków. Za zakażenia inwazyjne odpowiada głównie pięć z nich: A, B, C, W-135, Y. W Polsce większość zakażeń wywołują meningokoki z grupy B. Największą grupą ryzyka wystąpienia inwazyjnej choroby meningokokowej, a co za tym idzie sepsy, są małe dzieci – do 3-go roku życia, a zwłaszcza niemowlęta. Wynika to ze słabo rozwiniętego u nich układu immunologicznego oraz częstego przebywaniem w skupiskach dzieci, jak żłobki i przedszkola. Kolejną grupą podwyższonego ryzyka inwazyjnej choroby meningokokowej jest młodzież w wieku 11-25 lat (przebywanie w dużych skupiskach, jedzenie i picie ze wspólnych naczyń, pocałunki). Inwazyjna choroba meningokokowa (IChM) w Polsce w latach 2015-2019 – dane KOROUN (Krajowy Ośrodek Referencyjny ds. Diagnostyki Bakteryjnych Zakażeń Ośrodkowego Układu Nerwowego): Leczenie sepsy meningokokowej Posocznica spowodowana meningokokami jest bardzo rzadka, jeżeli jednak dojdzie do zakażenia, w ratowaniu dziecka cenna jest każda minuta. Im szybciej chory trafi do szpitala, tym większe szanse na wyzdrowienie. Każda godzina opóźnienia w podaniu antybiotyków zwiększa ryzyko śmierci o 8 procent. Najważniejsze to nie przegapić pierwszych symptomów choroby. Jeżeli dziecko niespodziewanie zaczyna gorączkować, dochodzą do tego inne opisane wyżej objawy, a jego stan ogólny pogarsza się, trzeba natychmiastowo działać i przywieźć je do szpitala lub wezwać karetkę pogotowia. Ważne jest, aby jak najszybciej wdrożyć leczenie podając dożylnie odpowiedni antybiotyk, początkowo szerokospektrowy. W szpitalu dziecko będzie miało pobraną krew oraz płyn mózgowo-rdzeniowy, celem wykonania posiewu i zdiagnozowania konkretnego rodzaju bakterii. Po uzyskaniu wyników badania mikrobiologicznego wdraża się terapię celowaną, zazwyczaj antybiotyk o węższym spektrum działania niż ten od którego zaczęliśmy leczenie. Bywa tak, że nawet już w trakcie pobytu w szpitalu – w oddziale pediatrii- stan malucha na tyle szybko się pogarsza, że wymaga leczenia w oddziale intensywnej terapii. Częstym błędem rodziców jest to, że w przypadku gorączkującego dziecka przez kilka godzin skupiają się na zbiciu temperatury, tracąc w ten sposób cenny czas. Jeżeli dziecko jest w złym stanie ogólnym lub pojawi się choćby jedna wybroczyna, niepokojąca plamka, która nie znika pod wpływem ucisku, trzeba wzywać karetkę lub jak najszybciej udać się z dzieckiem do szpitala. Szczepienia najskuteczniej chronią przed sepsą meningokokową Zgodnie z współczesną wiedzą, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=ofrg9HcdG102RKyO0Cxz_pa1P5zFYLrjdsM1dktiwkb.b7/stparam=umhrjqkuas/fastid=jjbpormevhchzrhuxwkvmubpdjml/nc=0/url=mamotoja.pl/czy-warto-szczepic-dziecko-przeciw-meningokokom-nowa-szczepionka-w-polsce,szczepienia-niemowlaka-artykul,15659,r1p1.html">szczepienia przeciwko meningokokom są najskuteczniejszym sposobem ochrony dzieci przed tymi bakteriami (i sepsą przez nie wywołaną). Należą one do szczepień zalecanych. Niestety nie są obowiązkowe w naszym kraju i trzeba za nie zapłacić. Ich koszt to 150-350 złotych za jedną dawkę. W Polsce dostępnych jest kilka rodzajów szczepionek przeciwko: meningokokom grupy C meningokokom grupy B meningokokom grup A,C,W,Y Wszystkie te szczepionki można podawać już niemowlakom od 2. miesiąca życia, młodzieży i dorosłym. Najlepiej rozpocząć szczepienie malucha już w pierwszym półroczu jego życia, można to zrobić już po ukończeniu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=mamotoja.pl/miesiac-2,rozwoj-dziecka-kalendarz,r6.html">2 miesiąca życia. W zależności od rodzaju zastosowanej szczepionki oraz wieku dziecka pediatra dobierze odpowiedni sposób dawkowania. Zapobieganie sepsie meningokokowej Należy unikać sytuacji sprzyjających przenoszeniu i rozprzestrzenianiu się bakterii. W przypadku bardzo małych dzieci ryzyko zakażenia meningokokami wynika z niedojrzałości ich układu odpornościowego. Stąd tak ważne jest przestrzeganie zasad higieny osobistej, nieużywanie wspólnych szklanek i sztućców, unikanie picia z tej samej butelki, dzielenia się jedzeniem. Warto podkreślić, że przechorowanie inwazyjnej choroby meningokokowej nie daje trwałej odporności i nie chroni dziecka przed kolejnym zachorowaniem. Stąd tak ważna jest profilaktyka w postaci szczepień, ale także unikanie innych czynników sprzyjających zachorowaniu, obniżających wydolność układu immunologicznego. Są to: narażenie na dym tytoniowy, zanieczyszczenie powietrza, długie przebywanie w zatłoczonych pomieszczeniach i zamkniętych środowiskach, infekcje dróg oddechowych w okresie jesienno-zimowym. Sposobem ochrony przed zakażeniem meningokokami osób które miały bliski kontakt z chorym na sepsę meningokokową jest tzw. chemioprofilaktyka. Polega ona na podaniu osobom z kontaktu jednej dawki antybiotyku działającego na meningokoki. Lek powinien być podany najlepiej w ciągu 24 godzin od kontaktu, a maksymalnie do tygodnia. Powikłania po sepsie meningokokowej Spośród wszystkich osób, które przechorowały posocznicę meningokokową, około 10 proc. umiera (w przypadku zbyt późnego podjęcia właściwego leczenia śmiertelność może sięgać 70-80 proc.), a u co piątej dochodzi do powikłań, do których należą: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=zlfocsmfhf/fastid=mrhbgadfgynkcpesdazigbfvdwjd/nc=0/url=mamotoja.pl/epilepsja-padaczka-rodzaje-diagnoza-leczenie,zdrowie-kobiety-artykul,28193,r1p1.html">padaczka, upośledzenie słuchu, wzroku, blizny na skórze wymagające przeszczepów, niedowłady, porażenia lub martwica tkanek kończyn wymagająca ich amputacji, niewydolność nerek. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/szczepienia-przeciw-pneumokokom-2018-23973-r1/">Dostępne szczepionki przeciw pneumokokom <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/kalendarz-szczepien-szczepienia-obowiazkowe-2021-program-szczepien-ochronnych-31011-r1/">Kalendarz szczepień obowiązkowych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/nop-ile-dzieci-w-polsce-mialo-je-w-2018-roku-czy-sa-niebezpieczne-26882-r1/">NOP są wyolbrzymiane i te liczby najlepiej o tym mówią Konsultacja merytoryczna dr Aneta Górska-Kot Pediatra, ordynatorka Oddziału Pediatrycznego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza
Czy trzeba myć mięso przed podaniem go dziecku? Rozwiewamy wątpliwości
Jedni myją mięso przed wrzuceniem do garnka, inni tego nie robią. A jak jest dobrze? Najnowsze badania potwierdzają to, co niektórzy mówią już od jakiegoś czasu.
Na surowym mięsie drobiowym mogą znajdować się bakterie, więc wydaje się całkowicie uzasadnione, że przed gotowaniem trzeba je dokładnie umyć pod bieżącą wodą. A jednak okazuje się, że to duży błąd, mogący mieć groźne konsekwencje dla zdrowia. Jesteście zaskoczone? Ale tak właśnie dowodzą badania. Nie myj kurczaka! Surowe mięso najczęściej zanieczyszczone jest niebezpiecznymi dla człowieka bakteriami takimi jak: Salmonella, Campylobacter, Escherichia coli lub Clostridium perfringens. Jeżeli dostaną się do organizmu ludzkiego, mogą spowodować bardzo nieprzyjemne <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://file:///Users/admin/Downloads/objawy-zatrucia-pokarmowego-u-dzieci-wymioty-biegunka,choroby-i-dolegliwosci-malego-dziecka-artykul,24866,r1p1.html">zatrucia, w niektórych przypadkach kończące się pobytem w szpitalu. Nie oznacza to jednak, że jeżeli mięso przed obróbką cieplną umyjemy, to pozbędziemy się tego kłopotu. Stąd niektórzy eksperci już od jakiegoś czasu ostrzegali, aby nie myć mięsa drobiu przed gotowaniem, gdyż może to wręcz zwiększyć ryzyko zatrucia. Najnowsze badania US Department of Agriculture (USDA) oraz uczelni North Carolina State University ze Stanów Zjednoczonych dały tego kolejne dowody. Umycie mięsa pod bieżącą wodą nie wyeliminuje do końca <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/bakterie-moga-byc-grozne-9496-r1/">bakterii. Co więcej, według amerykańskiego raportu spowoduje dalsze rozsiewanie mikroorganizmów wokół zlewu i w kuchni. Jeżeli myjemy mięso w pośpiechu i dochodzi do pryskania wodą, to może okazać się, że bakterie wylądują także na naczyniach i sztućcach, które np. suszą się na suszarce przy zlewie. - Nawet jeśli jesteśmy przekonani, że dokładnie wyczyściliśmy wszystko po myciu drobiu, to badanie pokazują, że bakterie łatwo rozprzestrzeniają się na inne powierzchnie i pokarmy – napisała podsekretarz do spraw bezpieczeństwa żywności w USDA Minda Brashears. Czarno na białym W celu udowodnienia szkodliwości mycia mięsa przeprowadzono eksperyment z udziałem 300 osób. Ich zadaniem było przygotowanie potrawki z sałaty i udek kurczaka. Podzielono je na dwie grupy, z czego pierwsza otrzymała dokładną instrukcję, jak bezpiecznie i czysto przygotować mięso, a druga jej nie miała. W tajemnicy przed obiema grupami naukowcy wstrzyknęli do mięsa bezpieczny dla ludzi i jednocześnie łatwy do wykrycia oraz monitorowania szczep E. coli. Wśród osób, które otrzymały porady, aż 93 procent postąpiło zgodnie z instrukcją. W drugiej grupie badanych 61 procent z nich umyło mięso przed jego obróbką cieplną, w efekcie czego bakterie E. coli wykryto w 26 procentach przygotowanych przez nich potrawek. Tak więc bakteria rozprzestrzeniła się wyjątkowo skutecznie. W przypadku osób, które nie umyły mięsa i tak 20 procent miało niepożądanego mikrogościa w sałatce. Jako możliwą przyczynę takiego stanu rzeczy autorzy eksperymentu podali brak odpowiedniego oczyszczenia rąk po pracy z mięsem i przed przejściem do przygotowywania warzyw. Chroń swoją rodzinę przed bakteriami Oprócz oczywistego wniosku z badań, aby nie myć surowego mięsa przed gotowaniem, autorzy raportu radzą, aby: korzystać w kuchni z osobnej deski do krojenia, przeznaczonej tylko do surowego mięsa, przygotowywanie posiłków zaczynać od krojenia warzyw, owoców, zaś obróbkę mięsa zostawiać na sam koniec, po dotknięciu surowego mięsa myć ręce mydłem przynajmniej przez 20 sekund, zanim zabierzemy się za dalsze przyrządzanie posiłku, korzystać z odpowiedniego termometru do pieczenia, tak aby mięso było podgrzane przynajmniej do 73 stopni Celsjusza. Źródło: focus.pl Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/wegetarianskie-niemowle-czy-niemowlak-moze-nie-jesc-miesa-22765-r1/">Czy niemowlę może nie jeść mięsa? Wyjaśnia pediatra z IMiD​ <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/czy-w-czasie-karmienia-piersia-mozna-jesc-mieso-18961-r1/">Schab lepszy od indyka! Jakie mięso może jeść karmiąca mama? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/przemycanie-warzyw-i-miesa-jak-sprytnie-podac-dziecku-to-czego-nie-lubi-3294-r3/">Jak przemycić warzywa i mięso do diety dziecka?
Groźna bakteria w popularnych serach! Sprawdź, czy masz je w lodówce
Chodzi o sery gouda i edamskie, zawierające bardzo groźną, szczególnie dla kobiet w ciąży, bakterię. Może ona doprowadzić nawet do poronienia.
Informacja o skażonej partii serów znajduje się na oficjalnej stronie Głównego Inspektoratu Sanitarnego. To komunikat szczególnie ważny dla kobiet w ciąży i małych dzieci z obniżoną odpornością. Dla nich spożycie skażonego sera może mieć nawet dramatyczne konsekwencje. Rycki Edam i Gouda - nie nadają się do jedzenia Wycofano ze sprzedaży dwie partie sera żółtego w plastrach. Powodem jest wykrycie bakterii Listeria monocytogenes - poinformował Główny Inspektorat Sanitarny. Chodzi o sery Gouda i Rycki Edam produkowane przez Spółdzielnię Mleczarską Ryki. "W jednej partii sera Gouda oraz w jednej partii sera Rycki Edam zbadanych na zlecenie producenta wykryto bakterie Listeria monocytogenes" - napisano w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://gis.gov.pl/aktualnosci/wycofanie-jednej-partii-sera-zoltego-gouda-w-plastrach-oraz-jednej-partii-sera-zoltego-rycki-edam-w-plastrach-wyprodukowanych-przez-spoldzielnie-mleczarska-ryki/" rel="nofollow noopener" target="_blank">komunikacie GIS. Inspektorat wycofał ze sprzedaży: ser żółty Gouda marki Ryki, 135 g, plastry; numer partii: 180359, data minimalnej trwałości: 18.10.2019; ser żółty Rycki Edam marki Ryki, 135 g, plastry, numer partii: 060658, data minimalnej trwałości: 23.10.2019. Produkty z tych partii należy wyrzucić lub zwrócić do sklepu, w którym zostały zakupione. Liserioza - bardzo groźna choroba dla kobiet w ciąży i noworodków GIS ostrzega, że spożycie żywności zanieczyszczonej bakterią listerii może prowadzić do choroby zwanej listeriozą. Listerioza to groźna choroba zwłaszcza dla <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/jakie-sa-objawy-listerii-w-ciazy-25508-r1/">kobiet w ciąży, noworodków i osób z obniżoną odpornością. Jest trzecią z najczęstszych przyczyn zapalenia opon mózgowych u nowo narodzonych dzieci. Nieleczona na czas może doprowadzić nawet do sepsy. U osób dorosłych najczęściej nie występują żadne objawy zakażenia bakterią listerii. U kobiet w ciąży, po okresie inkubacji trwającym około 3 tygodni, pojawiają się objawy grypopodobne lub objawy wynikające z zapalenia dróg moczowych. U dzieci często dochodzi do zaburzeń równowagi, przeczulicy i światłowstrętu. Choroba może pozostawać uśpiona przez nawet kilkadziesiąt dni. Główne objawy listeriozy to: gorączka; bóle mięśniowe; biegunka; drgawki; czasowa utrata przytomności. Listerioza w ciąży może być przyczyną <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/jak-objawia-sie-poronienie-niekoniecznie-krwawieniem-23304-r1/">poronienia, porodu płodu martwego czy też płodu z ciężką postacią listeriozy wrodzonej. Śmiertelność z powodu listerii wśród zakażonych noworodków wynosi około 80 procent. Co zrobić, aby uniknąć zakażenia? Przede wszystkim należy spożywać żywność oczyszczoną i dobrze ugotowaną. Do źródła zakażenia listerią należą: produkty mleczne niepasteryzowane, głównie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/dieta-w-ciazy/ser-plesniowy-w-ciazy-tak-czy-nie-wyjasnia-dietetyk-27434-r1/">sery pleśniowe; nieumyte owoce i warzywa; surowe (lub niedogotowane) mięso; fermentowane surowe kiełbasy; surowe i wędzone ryby; owoce morze; gotowe, kupne dania spożywane bez odpowiedniej obróbki cieplnej; gotowe sałatki; lody. Sery z bakterią wycofane ze sklepów GIS przypomniał, aby w przypadku wystąpienia objawów choroby po spożyciu produktów objętych komunikatem, niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Producent serów podjął już kroki, aby nie dopuścić skażonych serów do sprzedaży. Inspektorat poinformował, że Spółdzielnia Mleczarska Ryki "wdrożyła procedurę wycofania z obrotu powyższych partii serów, zidentyfikowano i poinformowano odbiorców towaru o zablokowaniu i wycofaniu kwestionowanych partii produktu z rynku". Część produktów została zutylizowana. Źródło: dziennikzachodni.pl
Inspekcja sanitarna ostrzega: „Wody z fontann nikt nie bada”. To nie są kąpieliska!
Pozwalacie dzieciom pluskać się w miejskich fontannach? Wiecie, że korzystają z nich też bezpańskie psy, koty, a nawet szczury?
W upalne dni na widok wody wypływającej z fontanny myślimy tylko o jednym – wskoczyć do niej i poczuć przyjemny chłód wody. To miłe uczucie może być jednak tylko krótką przyjemnością, a wywołać groźne dla zdrowia skutki. Inspekcja sanitarna apeluje, że miejskie fontanny to nie są kąpieliska, a 'elementy architektoniczne miasta'. Nie powinniśmy traktować ich jak basenów, ani my, ani nasze dzieci. Jednak wystarczy spojrzeć na to, jak wyglądają miejskie fontanny w letnie dni, by wysnuć wniosek, że Polacy nic sobie z tych zakazów kąpieli w fontannach nie robią. W wodzie z fontann pluskają się nie tylko dzieci… W ciągu dnia, kiedy fontanny oblegane są przez dzieci, obrazek wygląda bardzo ładnie, kolorowo. Maluchy radośnie biegają mokre od stóp do głów, oczywiście na bosaka i bez ubrań, jedynie w bieliźnie lub w strojach kąpielowych. Frajda na całego! Ale czy te dzieci lub ich rodzice mają świadomość, że kiedy zapada zmrok, kąpiele urządzają sobie w nich ptaki, psy, koty, a nawet szczury? Czy gdyby widzieli, że w fontannie pluska się któreś z tych zwierząt, pozwoliliby dziecku do niego dołączyć? Pewnie nie. Nie mając jednak takiej świadomości, narażają dzieci na kontakt z groźnymi zarazkami. Woda w fontannach nie jest kontrolowana przez sanepid Rzecznik prasowy Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie, Joanna Narożniak, przyznała w rozmowie z Wirtualną Polską: „Fontanna to nie jest miejsce przeznaczone do kąpieli, to element architektoniczny miasta. To dekoracja. Ta woda nie jest poddawana badaniom przez inspekcję sanitarną. Nie wiemy, co w niej jest, a w takie upalne i wilgotne dni jest zapewne wiele: grzyby, pasożyty, bakterie paciorkowca, bakterie kałowe”. Brzmi groźnie? Najważniejsze jest to, żebyśmy sobie w końcu uświadomili, że jest to po prostu fakt, a nie czcze strasznie. Poza tym w fontannach oficjalnie nie można się przecież kąpać, a za łamanie zakazu grozi nam grzywna. Jednak sama kara nie jest tak strasznym skutkiem, jak zarażenie się groźną bakterią lub grzybem. „Zakazywanie dzieciom kąpieli w fontannach to zabieranie im dzieciństwa” Usłyszałam ostatnio, że zabieram mojej córce dzieciństwo, bo nie pozwalam jej choćby pomoczyć nóg w fontannie. Faktycznie patrzyła tęsknym wzrokiem w stronę rozbawionych, przemoczonych dzieci. Ale za chwilę znalazła sobie inną atrakcję, a ja mam poczucie, że zadbałam o jej bezpieczeństwo. Wolę, żeby ominęła ją ta jedna atrakcja, ale za to żeby była zdrowa. A wy co sądzicie o pluskaniu się dzieci w miejskich fontannach? Pozwalacie im na to? Uważacie, że informacje o groźnych bakteriach są przesadzone, czy traktujecie je poważnie? Czekamy na wasze opinie! Źródło: wp.pl Zobacz też: Zabawa na placu zabaw zakończyła się oparzeniami II stopnia Nie zabraniaj dziecku biegać na bosaka! Plac zabaw czynny do 15, bo dzieci są za głośne...
Jedziesz nad Bałtyk? Zastanów się nad wyborem plaży – zamknięto aż 20 kąpielisk
Wszystko prze sinice, które opanowały Zatokę Pucką. Niestety wśród zamkniętych miejsc są kąpieliska bardzo chętnie odwiedzane przez rodziny z dziećmi. Zobacz, gdzie nie popływasz!
Bardzo łatwo się zorientować, że woda jest skażona sinicami – zapach zgnilizny bardzo silnie unosi się w powietrzu. Woda jest mętna, a przy brzegu zbiera się piana. Nie warto ryzykować kąpieli – można dostać wysypki, bólu brzucha i głowy, zapalenia spojówek. Albo i gorzej. Niezbyt udany półmetek wakacji Powoli zbliża się połowa wakacji, a tu taka wiadomość – aż 20 kąpielisk nad Bałtykiem nieczynnych! Winna temu jest bezwietrzna, ciepła pogoda. W takich okolicznościach sinice bardzo chętnie namnażają się. Do tej pory problem sinic co roku pojawiał się głównie w Zatoce Gdańskiej, niestety w tym roku powędrowały dalej i wypłynęły na szersze wody. Sięgają aż do Władysławowa, które jak na ironię jest mekką rodzin z dziećmi, a to właśnie w tym kurorcie jest największy problem z sinicami. Na tych plażach na razie nie wykąpiesz się - Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Pucku wydała zakaz kąpieli ze względu na obecność sinic w wodzie na terenie takich miejscowości jak: Dębki (wejście nr 19), Karwieńskie Błoto Drugie (wejście nr 11), Ostrowo (wejście nr 35), Jastrzębia Góra (wejścia nr 22, 23 i 25), Karwia (wejścia nr 43 i 45), Chłapowo (wejścia nr 12 i 13), Władysławowo (wejścia nr 4, 6, 9 i 10) – zakaz kąpieli obowiązuje w 4 z 5 dostępnych miejsc, Chałupy (wejście nr 22). Służby sanitarne wydały zakaz kąpieli do odwołania. Na wskazanych przez Sanepid plażach zawisły czerwone flagi. Sinice lubią ciepło Sinice uważane są za najstarsze bakterie na ziemi. Lubią zanieczyszczoną wodę morską, stąd pewnie tak bardzo upodobały sobie Morze Bałtyckie. Co roku w okresie wakacyjnym pojawiają się ostrzeżenia, że plażowicze nadbałtyckich plaż muszą być czujni. Szczególnie gdy cyjanobakterie, do których należą sinice zaczynają "kwitnąć". Mówi się wtedy o tzw. sinicowych zakwitach wody. Sprzyja im: temperatura wody powyżej 16-20 stopni Celsjusza; słaby wiatr; niewielkie fale lub zastój wody; brak opadów; dostępność soli biogenicznych (zwłaszcza fosforanów). Wodę, w której znajduje się zbyt duża ilość sinic nie trudno pomylić. Ma mętną, zielonkawą lub szarawą barwę, a na jej powierzchni tuż przy brzegu można zauważyć charakterystyczną, białą pianę. Jeżeli wykąpiesz się w wodzie z sinicami lub wypijesz wodę nimi skażoną, możesz zatruć się mikrocystynami – toksycznymi substancjami produkowanymi przez sinice. Objawy zatrucia sinicami: podrażnienie skóry w postaci wysypek lub pęcherzy; podrażnienie oczu i spojówek; ból brzucha, wymioty i nudności; podrażnienie gardła i jamy ustnej; bóle mięśni i stawów; gorączka; bóle i zawroty głowy; napady kaszlu; zapalenie płuc i problemy układu oddechowego; podrażnienie żołądka i jelit; odczuwanie pieczenia w przewodzie pokarmowym; uszkodzenie wątroby i nerek. Jeśli doszło do kontaktu z toksynami sinic, trzeba: dokładnie spłukać całe ciało chłodną wodą; zdjąć strój kąpielowy lub ubranie, które miało kontakt ze skażoną wodą i wyprać je; koniecznie skontaktować się z lekarzem. Warto pamiętać o tym, aby unikać kontaktu z kożuchem sinicowym i wodą o zmienionej barwie i nieprzyjemnym zapachu. Taka woda nie nadaje się także do pojenia zwierząt domowych i do podlewania roślin. Czy te kiepskie informacje o stanie wody w Bałtyku zmienią wasze plany? Czy wybieracie się nad nasze morze? Napiszcie w komentarzach, jak spędzacie wakacje. Źródło: radio zet Zobacz też: Co może spotkać rodzica na wyjeździe wakacyjnym z dzieckiem? Co zrobić z dzieckiem w wakacje? Nie opalaj malucha na wakacjach - ostrzega dermatolog [WIDEO]
Uwaga! W popularnej kiełbasie na grilla jest groźna bakteria! (Zakażoną partię oddaj do sklepu!)
Główny Inspektorat Sanitarny opublikował ostrzeżenie publiczne dotyczące kiełbasy śląskiej z szynki ekstra. Stwierdzono w niej obecność bakterii Listeria monocytogenes. Listerioza to poważna choroba niebezpieczna zwłaszcza dla kobiet w ciąży i noworodków!
Kiełbasa śląska jest bardzo ceniona przez smakoszy i Polacy chętnie kupują ją na grilla. Niestety w jednej z nich wykryto właśnie bakterie Listeria monocytogenes. Inspekcja Weterynaryjna w ramach urzędowej kontroli pobrała 5 próbek kiełbasy i jedna z nich okazała się zakażona. Zakłady mięsne, partia i termin przydatności Kiełbasa śląska z szynki ekstra została wyprodukowana przez Zakłady Mięsne "OLEWNIK-BIS" Sp. z o.o. Świerczynek 10A, 09-210 Drobin, weterynaryjny numer identyfikacyjny: 14190303. Oznaczenie partii produkcyjnej: 04128 Termin przydatności do spożycia: 15.07.2018 Wadliwą kiełbasę można oddać w miejscu zakupu Co zrobić, jeśli już kupiliśmy kiełbasę podejrzaną o zakażenie niebezpiecznymi bakteriami? Zakłady Mięsne "OLEWNIK-BIS" Sp. z o.o. rozpoczęły proces wycofywania kwestionowanej partii produktu. Proces ten jest nadzorowany przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zgodnie z przepisami prawa żywnościowego Zakłady Mięsne "OLEWNIK-BIS" Sp. z o.o. poinformowały konsumentów o wycofaniu produktu i możliwości jego zwrotu do miejsca zakupu. Informacje na ten temat zostały zamieszczone na stronie internetowej producenta. Zalecenia GIS dla konsumentów Kiełbasy o numerze partii, którą wskazano w komunikacie nie należy w ogóle jeść, a zwłaszcza na surowo, z uwagi na potencjalne zagrożenie dla zdrowia. To nie żarty! Listerioza jest bardzo groźna! Listerioza stanowi zagrożenie głównie dla kobiet w ciąży, noworodków i dzieci oraz dorosłych z obniżoną odpornością. Wywołuje je Listeria monocytogenes. Bakterie Listeria wydalane są z kałem zakażonych zwierząt. Są często spotykane w środowisku, a wywoływane przez nie ogniska zatruć pokarmowych są rejestrowane na całym świecie. Jak dochodzi do zakażenia Listerią? Do zakażenia bakterią Listerii u człowieka dochodzi przez bezpośredni kontakt z wydalinami i wydzielinami zakażonego zwierzęcia (m.in. bydła, owiec, kóz, drobiu), bądź też przez zjedzenie skażonej żywności. Wrotami zakażenia są: przewód pokarmowy, uszkodzona skóra, błony śluzowe, łożysko. Jakie są objawy listeriozy? U kobiet w ciąży - po okresie inkubacji trwającym około 3 tygodni, pojawiają się objawy grypopodobne lub objawy wynikające z zapalenia dróg moczowych. Na skutek zakażenia może dochodzić do obumarcia płodu i poronień lub też wrodzonej listeriozy u noworodka. U osób dorosłych - najczęściej nie występują żadne objawy zakażenia. U osób starszych i dzieci lub dorosłych z obniżoną odpornością - na skutek zakażenia może dochodzić do zapalenia opon mózgowych, mózgu i sepsy. Czy można jakoś zapobiegać zachorowaniu? Zapobieganie zakażeniu listeriozą polega głównie na: zastosowaniu właściwych środków ochronnych na farmach zwierząt, przestrzeganiu zasad higieny na każdym etapie procesu przygotowywania żywności. Należy pamiętać o każdorazowym myciu rąk, np. przed spożywaniem posiłków, po kontakcie ze zwierzętami, po wyjściu z toalety. W leczeniu listeriozy stosuje się antybiotyki. Czy kupujecie często kiełbasę śląską? Czy sprawdzacie komunikaty GISu na temat żywności? Źródło: gis.gov.pl Zobacz też: GIS ostrzega - skażone jajka wycofane ze sprzedaży! Sprawdź numer kodu! Parówki znanej firmy z groźną bakterią! Sprawdź, z których zakładów mięsnych! Uwaga! GIF wycofuje popularny lek dla ciężarnych z aptek w całej Polsce. Z jakiej przyczyny?
Jaka to choroba? Wirusowa czy bakteryjna?
Antybiotyki nie działają na wirusy, natomiast infekcja bakteryjna ich wymaga. Jak więc prawidłowo odróżnić chorobę wirusową od bakteryjnej?
Bakterie leczymy antybiotykami, wirusy – objawowo i przez odpoczynek. Tymczasem wiedza na ten temat jest wciąż uboga. Z danych WHO wynika, że 50 proc. mieszkańców Unii Europejskiej uważa, że antybiotyki są dobrym lekarstwem na przeziębienie. To niedobrze, bo niewłaściwe stosowanie antybiotyków prowadzi do mutacji szczepów bakterii i do nabywania przez nie odporności na leczenie. Antybiotyk tylko na bakteryjne infekcje Infekcje dzielimy na wirusowe i bakteryjne. Zażywanie antybiotyków na infekcje wywołane przez wirusy jest nie tylko bezzasadne, ale też szkodliwe, bo prowadzi do antybotykooporności. Dlatego właśnie niezwykle ważne jest, aby lekarz diagnozujący dziecko lub dorosłego, prawidłowo odróżnił infekcję wirusową od tej wywołanej przez chorobotwórcze bakterie. Antybiotyki są nadal zbyt często przepisywane, sami pacjenci często proszą o receptę, a niewłaściwe stosowanie antybiotyków, bez właściwej diagnozy lub podczas infekcji wirusowych, prowadzi do mutacji bakterii i nabierania przez nie odporności na antybiotyki. Jak odróżnić infekcję wirusową od bakteryjnej? W razie choroby należy stwierdzić, czy jest to infekcja bakteryjna, czy wirusowa, aby zastosować odpowiednie leczenie i nie zażywać niepotrzebnie antybiotyków. W tym celu pomocne będą badania diagnostyczne, np. badanie CRP (białka C-reaktywnego) - to białko pojawia się podczas infekcji, a jego wartość wzrasta już po 2-6 godzinach od powstania stanu zapalnego w organizmie. Badanie możemy wykonać w laboratorium lub samodzielnie za pomocą diagnostycznych testów CRP (do nabycia w aptece). badania mikrobiologiczne, które pozwalają wykryć konkretny szczep bakterii i na podstawie antybiogramu dobrać najodpowiedniejszy antybiotyk. badanie krwi oraz OB, po których można stwierdzić, że organizm walczy z jakimś patogenem. badanie ASO (odczyn antystreptolizynowy), które pozwala wykryć zakażenie paciorkowcem grupy A (np. Streptococus pyogenes), nawet jeśli sama bakteria nie daje żadnych objawów. badania genetyczne, które pozwalają wykryć fragment DNA lub RNA np. wirusa. HPV lub bakterii Chlamydia Trachomatis. Powyższe testy i badania są bardzo pomocne w diagnostyce i pomagają uniknąć niepotrzebnej antybiotykoterapii, jednak zawsze powinny być wykonywane na zalecenie lekarza. Zobacz też: Uważaj na choroby noworodka! Kiedy podawać dziecku antybiotyk? Jak podawać probiotyki podczas antybiotykoterapii?
Miejsca, które bardzo lubią dzieci i...zarazki [WIDEO]
Są bardziej brudne niż publiczne toalety. Chcesz chronić dziecko przed groźnymi bakteriami? Poznaj 11 miejsc i przedmiotów uwielbianych przez dzieci, na których czai się mnóstwo zarazków.
To nieprawda, że publiczne WC jest najbardziej brudnym miejscem, jakie można sobie wyobrazić. Choć przewija się przez nie mnóstwo ludzi (zwłaszcza w wielkich centrach handlowych czy na stacjach benzynowych), jest sprzątane bardzo często – w wielu przypadkach czyści się je kilka razy w ciągu dnia. O wiele więcej zarazków znajduje się w zupełnie innych miejscach, z którymi i ty, i twoje dziecko macie kontakt codziennie. Dotyka ich wiele ludzi, a czyszczone są niezmiernie rzadko lub – co gorsza – wcale. Gdy dziecko ich dotyka, rośnie ryzyko, że zarazi się groźnymi bakteriami czy wirusami – niektóre z nich potrafią być aktywne na tych przedmiotach nawet przez całą dobę (np. wirus grypy). I wbrew pozorom – wcale nie mamy na myśli otoczonych złą sławą pod względem czystości monet i banknotów. Dowiedziono, że pieniądze nie są aż tak brudne jak zwykle myślimy. W naszym filmie pokazujemy miejsca i przedmioty, do których chętnie wyciągają rączki niemal wszystkie maluchy. Spotykacie je poza domem – podczas spaceru czy robienia zakupów – oraz we własnym mieszkaniu. Obejrzyj film i sprawdź, co znalazło się na naszej liście i na co warto szczególnie uważać. Jak ochronić dziecko przed bakteriami? Wiadomo: zarazki były, są i będą. Wszystkich się nie pozbędziemy. Warto się z tym pogodzić i nauczyć się z nimi żyć. Zdaniem naukowców przebywanie w sterylnym otoczeniu wcale nie działa na dziecko aż tak bardzo korzystnie, jak się nam wydaje. Zamiast histeryzować, lepiej zapamiętajmy, co jest bardzo brudne i dowiedzmy się, co jest najskuteczniejszą metodą walki z zarazkami. (przez około 20 minut). Nie wpadajmy w obsesję na punkcie czystości dziecka. Gdy wychodzisz z domu, zabieraj ze sobą wilgotne chusteczki pielęgnacyjne, którymi przetrzesz rączki dziecka. Nie rób tego histerycznie za każdym razem, kiedy czegoś dotknie, tylko przy okazji: zanim dasz przekąskę, gdy wsadzasz je z powrotem do wózka. Maluszka, który stale wkłada ręce do buzi, albo ma zwyczaj oblizywania różnych przedmiotów, staraj się mieć na oku i jeśli to możliwe – wybierz trasę z dala od brudnych atrakcji. Czytaj też: Ważne powody, dla których dzieci się brudzą? Mycie rąk - wydrukuj ściągawkę dla dziecka Czy mydło antybakteryjne jest lepsze od zwykłego mydła?
"Byłam tak zaskoczona, że nie zdążyłam nawet powstrzymać tej kobiety!"
Całowanie dzieci w usta jest zarezerwowane dla najbliższych. Dlaczego nieznajoma złamała tę zasadę?
Pewne czynności zarezerwowane są tylko dla rodziców... O tej zaskakującej historii opowiedziała babcia 9 - miesięcznego chłopca, Linda. Razem z wnukiem Nixonem wybrała się do pobliskiej kawiarni, by chwilę odpocząć. Z opowieści wynika, że do jej stolika podeszła obca kobieta, której spodobało się dziecko. Po chwili zabawy z maluchem, nieznajoma miała rzekomo powiedzieć, że zanim wyjdzie, musi koniecznie go pocałować i zanim babcia zdążyła w ogóle zareagować, kobieta nachyliła się i pocałowała dziecko prosto w usta. Czytaj: 5 powodów by nie całować dziecka w usta Ludzie w kawiarni byli w szoku, podobnie jak ja. Nie zdążyłam nawet zareagować. - relacjonowała babcia. - Ja nigdy nie całuję wnuka w usta. Rodzice Nixona często to robią, ale na pewno nie pozwoliliby na to obcej osobie! Nawet nie chcę myśleć, na co mogła ta kobieta być chora! - martwi się Linda. "Nie mogą pojąć dlaczego to zrobiła!" Dlaczego obca kobieta zachowała się w ten sposób wobec małego dziecka? Czy naprawdę nie zdawała sobie sprawy, że jej zachowanie zostanie odebrane negatywnie? Mało tego, że nie całuje się czyichś dzieci w usta, co może spowodować przeniesienie różnych bakterii (niegroźnych dla osób dorosłych, a stanowiących zagrożenie dla młodego organizmu), to jeszcze, jest to wkroczenie w bardzo intymną strefę maluszka, który nie jest w stanie obronić się. - Ta kobieta opuściła kawiarnię zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć. Byłam zaskoczona, jednak od razu wzięłam mokre chusteczki i przemyłam dziecku usta. Nie mam jednak pewności, czy ta kobieta była zdrowa. Nie mogę się pogodzić z tym, że obca osoba zachowała się tak skandalicznie i nieodpowiedzialnie! - opowiada wstrząśnięta babcia. Czy Ty pozwoliłabyś obcej osobie pocałować swoje dziecko w usta? Czytaj także: "Moje dziecko mogło umrzeć przez całusa" - ostrzega mama źródło: essentialbaby.com.au
Mieszkanie z psem pod jednym dachem przynosi wiele korzyści dla dziecka. Ale co z jego bezpieczeństwem? Lekarze rozwiewają wątpliwości!
Choć nikt nie ma wątpliwości że życie z psem jest korzystne dla całej rodziny i uczy dziecka odpowiedzialności, troskliwości i empatii, to jednak pojawiają się wątpliwości odnośnie innej sprawy. Czy pozwalać psu lizać dziecko po twarzy? Lekarze mówią – nie! Bakterie zawarte w ślinie zwierzęcia, mogą być groźne dla dziecka, ale nie to jest najważniejsze! - Psy nie powinny czuć się traktowane na równi z dziećmi – w wywiadzie dla "Woman`s Day" powiedziała dr Ashanti Woods, pediatra. – Psy, które będziemy traktować na równi z dziećmi, mogą np. zaatakować nas, gdy podniesiemy na dziecko głos. Psy muszą być uległe wobec dzieci, ze względu na to, że zarówno maluchy jak i zwierzęta są nieobliczalne w swoich zachowaniach, nie jest dobrze, by pies mógł lizać je po twarzy i nawiązać tak bliskie relacje. Swoją drogą nie można też lekceważyć kwestii bakterii, ze względu na to, że psom często daje się surowe pożywienie. - To może stać się przyczyną salmonelli, a jeżeli pies ma kontakt z ustami dziecka, to może dojść do zakażenia – dodaje dr Thomas Kass, pediatra z New Jersey. - Język psa jest jak papier toaletowy – dodaje dr Marc I.Leavey. – Bakterie które ma zwierzę poprzez kontakt z wieloma brudami, mogą być przekazane dziecku i wywołać zapalenie jamy ustnej, dziąseł, ale i ogólnego zakażenia organizmu. Warto więc zastanowić się i wziąć pod uwagę opinie lekarzy w tej sprawie. Choć wydaje nam się, że nasz piesek jest czysty i na pewno nie stanowi zagrożenia dla dzieci, musimy wziąć pod uwagę, że ostrzeżenia lekarzy mają w sobie jednak ziarno prawdy. Czytaj także: Zwierzę - najlepszy przyjaciel dziecka! źródło: scarymommy
"Jestem lekarzem i gdy jedzenie spadnie mi na podłogę, wiem co mam zrobić!"
Pozwolić dziecku zjeść jedzenie, które spadło na podłogę, czy wyrzucić do kosza?
Opinii na temat tego, co zrobić z produktem spożywczym, który spadnie na podłogę, jest wiele. Począwszy od tezy, że absolutnie trzeba go wyrzucić, bo staje się to źródłem bakterii, po metodę 5 sekund, polegającą na życzeniowym myśleniu, że jedzenie leżące na ziemi przez krócej niż kilka sekund nie zostanie skażone. Warto podejść do tematu racjonalnie. Przeczytajcie co na ten temat uważa prof. Aaron E.Caroll, amerykański pediatra. W New York Times ukazał się jego artykuł właśnie na ten temat. "Przyjrzałem się teorii 5 sekund. Badania które ja znam, nie potwierdzają zasady, że jedzenie które zetknie się z brudną powierzchnią przez krócej niż 5 sekund, nie zostaną skażone. To nieprawda. Bez względu na rodzaj pokarmu, bakteria może przedostać się do pokarmu, już w chwili zetknięcia się z zanieczyszczoną powierzchnią. Ja uważam, że jedzenie które upadnie nam w domu na podłogę kuchenną, MOŻNA ZJEŚĆ. Moja podłoga nie jest aż tak brudna, jak inne powierzchnie." Aaron E.Caroll sugerował się tutaj wyniki badań Charlesa Gerba, jednego z najbardziej znanych biologów w USA. Według eksperymentów przeprowadzonych przez niego, uchwyt lodówki, czy blat kuchenny mają dwa razy więcej bakterii, niż podłoga w kuchni. Jak utrzymać czystą podłogę? To dowodzi, że rodzice, którzy uznają podłogę kuchenną za najbrudniejszą część kuchni, są w dużym błędzie. Podobnie jest z toaletą. To sedes jest najczystszym elementem łazienki, czyścimy go znacznie częściej, niż umywalkę, czy wannę. Bakterie najczęściej przenoszą się na dłoniach, więc to te elementy w domu, których dotyka wiele osób, jak: pilot do telewizora, uchwyty, klamki, oparcia krzeseł, są potencjalnie najbardziej groźne. Najwięcej bakterii znajduje się na telefonach komórkowych, czy banknotach, jest ich nieporównywalnie więcej, niż na podłodze kuchennej. "Gdy kupujemy jedzenie na mieście, nie wiemy co się z nim działo na zapleczu kuchennym, albo czy sprzedawczyni, która przyjmuje pieniądze i wydaje posiłki, nie dotknęła go przypadkiem. Dlatego dbajmy bardziej o to, by myć ręce, niż o to, czy dziecko nie podniesie chrupka z podłogi i się rozchoruje." Mycie rąk - wydrukuj ściągawkę dla dziecka! To o czym mówi ten pediatra, rzeczywiście do nas przemawia. Mycie rąk jest najważniejsze i nie popadajmy paranoję, że akurat podłoga kuchenna jest w naszym domu najbardziej brudnym miejscem. A Wy jak uważacie? Zobacz: Gra online dla dzieci - mycie rąk! źródło: essentialbaby.com
Całuję swoje dziecko w usta – czy to źle?
Pocałunek prosto w usta, stał się ostatnio powodem do dyskusji. Gdy jedna z celebrytek zamieściła swoje zdjęcie z córeczką, uznano, że robi coś złego. Dlaczego?
Zdjęcie Victorii Beckham całującej swą córeczkę w czasie kąpieli w basenie, obiegło świat. Celebrytka nie zdawała sobie jednak sprawy, jakie wzbudzi kontrowersje. I nie chodzi tu o nadmierne eksponowanie dzieci w internecie, nie chodzi też o to, że mała nie ma kostiumu kąpielowego (na zdjęciu widać fragment klatki piersiowej). Tym razem dyskusja rozgorzała wokół... całowania dzieci w usta. Skąd się biorą te kontrowersje? Ano z tego, że całowanie dzieci bezpośrednio w usta, może stać się przyczyną całego szeregu chorób. No i pozostaje jeszcze aspekt seksualności. Ale po kolei. Mokre pocałunki, niestety mogą być źródłem zakażeń dzieci. To fakt. Przekonała się o tym mama malucha, o którym pisaliśmy w ubiegłym roku. Przeczytaj! Zarażony opryszczką, która u dorosłego objawia się zazwyczaj tylko małą "skwarką" na ustach, dla niemowlaka stała się ogniwem bardzo poważnej choroby i jeszcze poważniejszych powikłań. Nosicielami wirusa opryszczki jest większość społeczeństwa i warto o tym pamiętać w kontakcie z małym dzieckiem. Inne choroby, które możemy przekazać poprzez pocałunek to: mononukleoza, grypa, pleśniawka, ospa, próchnica i wiele wiele innych. Podobnie jak mokry pocałunek, niebezpieczne jest także o czym naprawdę wielu rodziców zapomina, mycie buzi dziecka własną śliną, albo picie z tego samego kubka. Ilość przekazywanych wtedy bakterii jest naprawdę spora, jednak rodzice bagatelizują sprawę wychodząc z założenia: jestem zdrowa, całuję swoje dziecko, co może się złego stać? Pocałunek w usta tylko dla kochanków? Drugi aspekt tej całej sytuacji ociera się o intymność, seksualność, oraz strefy erogenne. Niektórzy uważają, że pocałunek w usta jest zarezerwowany tylko dla kochanków i całowanie w ten sposób dzieci, może być dla nich niekorzystne. Czy mają rację? To akurat jest w dużej mierze indywidualnym wyborem. Bo owszem nie ma wyraźnych przesłanek, by dziecko całowane w usta przez mamę miało z tego powodu jakieś problemy w dorosłym życiu, z drugiej strony można też zastanawiać się, czy jest to w ogóle potrzebne maluchowi. Czy nie wystarczy całowanie w policzki, nosek, czółko, rączki? No i w jakim wieku całowanie w usta dziecko, może stać się dla niego kłopotliwe i krępujące? Decyzja o tym, czy sami całujemy w usta dziecko i czy pozwalamy na to innym, jest absolutnie indywidualną sprawą każdego rodzica. Warto jednak wiedzieć o plusach i minusach takiego wyboru, by podjąć w pełni świadomą decyzję. Czy całowanie w usta sprawi, że bardziej okażemy dziecku uczucie, że przekonamy go o sile naszej miłości? Czy też możemy mu okazać bliskość w inny, bardziej higieniczny sposób? Ten temat poddajemy Waszej ocenie. Jesteśmy ogromnie ciekawi Waszych opinii, piszcie w komentarzach! Moje dziecko mogło umrzeć przez całusa! Oblizywać dziecku łyżeczkę, albo smoczek?
Zabawki w przychodni umilają czas oczekiwania. Są jednak bardzo niebezpieczne!
Rodzic cieszy się, gdy dziecko czasem długo oczekujące na swoją kolej do lekarza, ma się czym zająć. Kąciki zabaw dla dzieci jak się okazało, są groźne dla zdrowia maluchów.
To, że na zabawkach gromadzą się bakterie i wirusy, wiadomo było od dawna. Jednak teraz odkryto, jak długo przebywające na powierzchni zabawek wirusy otoczkowe mogą zarażać dzieci. Plastikowa żabka prawdę ci powie... Naukowcy z Georgia State University zbadali, jak długo na plastikowej zabawce mogą przeżyć wirusy i bakterie, nadal zdolne do zarażania. Do badania wykorzystano plastikową żabkę, ale mógł to być samochodzik, czy klocek, których pełno w poczekalniach. Umieszczono na żabce bakteriofaga (wirus atakujący bakterie), a samą zabawkę pozostawiono w temp. 22 st. C w pomieszczeniu o wilgotności 60%. Wyniki tego eksperymentu były zatrważające! Okazało się, że zdolne do zakażenia cząsteczki, były na zabawce ponad 24 h. To oznacza, że gdy chore dziecko przyjdzie na wizytę u lekarza o 9 rano w poniedziałek, każde kolejne dziecko, które będzie bawić się i dotykać tej samej zabawki przez cały dzień, może zachorować. Nawet dziecko, które pojawi się w tej samej poczekalni następnego dnia rano, ma szansę zostać "poczęstowane" groźnym wirusem. Jak przeciwdziałać? Wiele razy słyszeliśmy o przypadkach, gdy rodzic opowiadał jak to poszedł do przychodni z dzieckiem z powodu błahostki, a wrócił z poważną chorobą. Niestety, często jest to wina tego, że pozwalamy dzieciom bawić się zabawkami ogólnie dostępnymi. Maluchom zdarza się wziąć taką zabawkę do buzi, albo polizać paluszki, które dotykały przedmiotów. Zwykły katar przeistacza się wtedy w poważną wirusową chorobę, która zmusza nas do kolejnej wizyty w przychodni. Ludzie nie biorą pod uwagę zakażeń wirusami znajdującymi się na przedmiotach - powiedział główny autor, biolog Richard Bearden. - Uważają, że mogą ich zakazić inni ludzie. Dzieci są szczególnie podatne na choroby zakaźne, ponieważ wkładają do ust ręce i różne obiekty, a ich układ odpornościowy nie jest w pełni rozwinięty. Jakie jest rozwiązanie tego problemu? Należałoby całkowicie usunąć zabawki z przychodni. Jeżeli nie, to warto byłoby je odkażać, ale jakoś trudno nam uwierzyć, że ktoś robiłby to codziennie. Wobec poważnego zagrożenia, rodzice muszą sami więc podejmować świadome decyzje. By dziecko się nie nudziło, warto zabrać z domu kilka ulubionych przedmiotów dziecka. Jeżeli dziecko korzysta z przedmiotów z poczekalni, pilnujmy, by absolutnie nie wzięło niczego do buzi, a zaraz po skończonej zabawie, umyjmy mu dokładnie ręce. Czy w Twojej przychodni także są zabawki dla dzieci? Przeczytaj także: Bakterie mogą być groźne!
Czy to wirus czy bakteria? Jak radzić sobie z biegunką u dziecka?
Zobacz czym może być wywołana biegunka i jak ją leczyć w zależności od przyczyny.
Biegunka to nie tylko częste, półpłynne lub wsiąkające w pieluszkę stolce. Określa się tak również kupkę, w której pojawiły się śluz, ropa lub krew. Biegunkowe kupki mogą zawierać niestrawione resztki pokarmu i inaczej pachną. Biegunka wirusowa Jej przyczyną mogą być rota- lub norowirusy. Takie infekcje przenoszą się łatwo. Od zarażenia do pierwszych objawów mija od 1 do 4 dni. Niemowlęta do 6. miesiąca życia można zaszczepić przeciw rotawirusom. Objawy. Pojawiają się nagle: złe samopoczucie, wymioty, gorączka, potem dołącza biegunka (trwa 7–9 dni i sama mija). Biegunka bakteryjna Jest to m.in. choroba brudnych rąk. Sprzyja jej również niewłaściwe przechowywanie żywności. Źródłem zakażenia może być także osoba, która jest nosicielem bakterii. Objawy. Kupki są obfite, może w nich pojawiać się ropa, śluz lub krew. Dzieci mają kurczowe, niekiedy bardzo silne bóle brzucha, wymioty i gorączkę. Mogą też być osłabione i odurzone – to wynik zatrucia toksynami wydzielanymi przez bakterie. Sposób postępowania Antybiotyki i sulfonamidy nie działają na wirusy. Podaje się je tylko przy ciężkich biegunkach bakteryjnych. Skuteczne są preparaty probiotyczne (np. Trilac, Lakcid). Skracają czas biegunki, łagodzą wymioty, zapobiegają odwodnieniu. Jeśli dziecko tylko wymiotuje, powinno dostać środki przeciwwymiotne. Przy ciężkiej biegunce bakteryjnej (np. salmonellozie) maluch musi znaleźć się w szpitalu. Dieta na biegunkę. Na początku biegunki podaje się słabe herbatki, Gastrolit lub Orsalit i marchwiankę, ale nie należy przerywać karmienia piersią! Jeśli karmisz butelką, mleko modyfikowane możesz mieszać z marchwianką albo przez kilka dni podawać preparat bezmleczny (Bebilon Pepti, Nutramigen) lub mleko niskolaktozowe. Potem stopniowo należy wprowadzać: kleik ryżowy na wodzie, zupę jarzynową z chudym mięsem, tarte lub pieczone jabłko. Przez kilka dni unikaj cukru, soków, owoców, jajek. Jogurt naturalny i mleko daj dziecku dopiero kilka dni po zakończeniu choroby. Tekst: Joanna Kieniewicz-Górska Czytaj też: 5 pytań o dietę dziecka przy biegunce Co warto jeść przy biegunce?