Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2025-11-17T12:29:37.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: To najgorszy nawyk toksycznych rodziców. Dziecko od razu zapada się w sobie
items: „Od urodzenia robiłam wszystko dla dziecka, zrezygnowałam z siebie. Teraz córka ma 13 lat, trzaska drzwiami i w ogóle mnie nie słucha” [LIST DO REDAKCJI]
items: Jak podcinamy dzieciom skrzydła… z miłości
items: Współcześni rodzice są zupełnie inni, ale czy to oznacza, że gorsi?
items: Rodzice przyznali, co najbardziej ich stresuje. Lista jest naprawdę długa!
items: Jesteś hiper rodzicem? Lepiej nie rób tego dziecku i sobie
items: Robiąc w ten sposób, niszczysz poczucie wartości swojego dziecka
items: 5 przykazań: tak wychowasz zdrowe i szczęśliwe dziecko [WIDEO]
items: 5 rodzicielskich porażek, których doświadczyła każda z nas
items: Rodzic helikopter – czyli jak nie przesadzić z nadmiarem opieki?
items: 7 sposobów na wychowanie rozpieszczonego dziecka

To najgorszy nawyk toksycznych rodziców. Dziecko od razu zapada się w sobie
type: item
date: 2025-11-17T12:29:37.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: wychowanie dziecka
description: Nie chodzi o bicie ani o kary. Ten nawyk jest znacznie bardziej podstępny, a jego skutki dzieci niosą w sobie przez całą dorosłość.
encoded: Pamiętam rozmowę z dorosłą już kobietą, która przez całe dzieciństwo słyszała od matki: „Zawsze mnie denerwujesz”. Wtedy nie rozumiała, dlaczego każdy jej gest wywołuje złość u dorosłych. Dziś wie, że to nie była jej wina, tylko emocjonalna niedojrzałość rodzica, który nie potrafił oddzielić swoich uczuć od zachowania dziecka. Gdy rodzic mówi: „Zawsze przez ciebie czuję się źle” To jeden z najbardziej toksycznych wzorców – przekonanie, że dziecko odpowiada za emocje dorosłych. Kiedy słyszy, że swoim zachowaniem „psuje nastrój”, „zawstydza rodzinę” albo „sprawia, że wszyscy się źle czują”, zaczyna wierzyć, że samo jego istnienie jest ciężarem. Uczy się chować emocje, milknąć, nie wychylać. Zamiast rozwijać w sobie empatię, uczy się poczucia winy. Takie komunikaty są szczególnie niebezpieczne, bo ukrywają się pod płaszczykiem „dobrego wychowania”. Wielu rodziców powtarza te słowa, nie zdając sobie sprawy, że w tym samym momencie odbierają dziecku poczucie bezpieczeństwa i prawo do bycia sobą. Toksyczna lojalność – dziecko, które bierze winę na siebie Dziecko, które dorasta w poczuciu, że odpowiada za emocje rodzica, bardzo szybko zaczyna przepraszać za wszystko. Przeprasza za łzy, za śmiech, za hałas, za swoje potrzeby. Wchodzi w dorosłość z wewnętrznym przekonaniem, że musi „naprawiać” innych, że jego zadaniem jest uspokajać emocje otoczenia. To właśnie toksyczna lojalność – niewidzialny obowiązek noszony przez lata. W dorosłym życiu takie osoby często stają się nadmiernie wyrozumiałe, ciche, zgodne. Boją się konfliktów, a gdy ktoś okazuje niezadowolenie, natychmiast biorą to do siebie. I choć z pozoru wydają się „łatwe” w relacjach, wewnątrz przeżywają ogromne napięcie. Bo nauczyły się, że tylko wtedy, gdy inni są spokojni i zadowoleni, one zasługują na miłość. Ten schemat jest trudny do przełamania, bo tkwi bardzo głęboko. Ale rozpoznanie go to pierwszy krok. Czasem wystarczy, że dorosłe już dziecko usłyszy: „To nie ty byłaś problemem, tylko to, jak z tobą rozmawia…

toksyczni-rodzice-3-a980a05.jpg
width: 1600
height: 1200

„Od urodzenia robiłam wszystko dla dziecka, zrezygnowałam z siebie. Teraz córka ma 13 lat, trzaska drzwiami i w ogóle mnie nie słucha” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-10-10T11:13:03.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: dobra mama
subject: mama i córka
description: Zaszłam w ciążę w wieku 32 lat. Po pięciu latach starań. Kiedy Natalia przyszła na świat, byłam najszczęśliwszą kobietą na świecie. Zdrowa i śliczna dziewczynka od razu stała się też oczkiem w głowie swojego taty. Wiedziałam, że zrobię dla niej wszystko. Najważniejsza była ona i jej potrzeby.
encoded: Oczywiste było, że po urlopie macierzyńskim zostaję z Nati na wychowawczym. Nie wyobrażałam sobie, że oddaję ją do żłobka. Byłyśmy tak bardzo zżyte, dni upływały nam jak w bajce. Każdego dnia okazywałyśmy sobie miłość, co było dla mnie niezwykłe, bo w domu rodzinnym nie przytulaliśmy się ani nie mówiliśmy słów „kocham cię”. Długo zastanawiałam się też nad edukacją domową, ale w końcu uznaliśmy z mężem, że dziecko do prawidłowego rozwoju i szczęścia potrzebuje rówieśników. Natalka poszła do przedszkola, ale ja do pracy nie wróciłam… Mama przede wszystkim Kiedy córka była w przedszkolu, zajmowałam się domem i zleceniami, które podsyłali znajomi z uczelni. Korekty artykułów i książek naukowych nie zajmowały mi dużo czasu. Sprzątanie, pranie i te zlecenia wypełniały mi czas do godziny 15, wtedy wychodziłam po Natalkę. Potem był czas tylko dla nas. Około 18 wracał mąż, jedliśmy kolację i albo bawiliśmy się we troje, albo on odpoczywał, a my rysowałyśmy, kolorowałyśmy, czytałyśmy… Jak to w przedszkolu – córka sporo chorowała. Przynajmniej raz w miesiącu przez tydzień zostawała w domu. Wtedy cieszyłam się, że nie wróciłam do pracy i że nie zaczęłam studiów doktoranckich, które dawniej planowałam. Dziś wiem, że to był błąd. Że niemal wszystkie dzieci chorują, ale to nie znaczy, że ich rodzice nie pracują, nie rozwijają się, nie myślą o sobie… Ja o sobie zapomniałam. Nawet kiedy kupowałam sobie ubrania czy kosmetyki – to nie z myślą o sobie, a o córce. Żeby miała zadbaną mamę, żeby wiedziała, że to ważne, by dbać o siebie. Ukochany tata, ulubione ciocie Byłyśmy nierozłączne. Około 5. roku życia Natalia zaczęła się ode mnie odwracać. Dużo bardziej cieszyła się na widok męża. To za nim tęskniła, kiedy wyjeżdżał na szkolenia albo wychodził spotkać się w gronie przyjaciół. Ja nie wyjeżdżałam ani nie wychodziłam, bo gdzie? Najwyżej do piekarni czy do dentysty. Jeśli spotykałam się ze znajomymi, to tymi, którzy mieli dzieci w wieku Natalii – u nas albo u nich, albo na jakimś wyjeź…

imguNvcHs-0126141.jpg
width: 3000
height: 2000

Jak podcinamy dzieciom skrzydła… z miłości
type: item
date: 2022-06-02T14:39:35.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: błędy rodzicielskie
subject: błędy wychowawcze
subject: wychowanie dziecka
description: „Jesteś najlepszy!” albo „Tego ci nie wolno” – które z tych zdań podcina dziecku skrzydła? Odpowiedź może cię zaskoczyć! Obejrzyj wywiad z psycholożką, socjolożką i badaczką Dorotą Peretiatkowicz.
encoded: Błędy wychowawcze przytrafiają się każdemu. Gorzej, jeśli myślimy, że działając w dany sposób, wychowujemy pewnego siebie, zaradnego człowieka, gdy tymczasem rośnie człowiek zagubiony i nieradzący sobie w życiu. Jak uniknąć takiej sytuacji? Co robić, by nie popełniać błędów z miłości? Odpowiedzi szukałam z psycholożką, socjolożką i badaczką polskich rodzin Dorotą Peretiatkowicz. Dajemy dzieciom sprzeczne komunikaty Z jednej strony mówimy swoim dzieciom, że mogą wszystko, że to od nich zależy, co będą robić w życiu, bo tylko jeśli będą robić to, co lubią, ich praca będzie dla nich czymś przyjemnym i sprawiającym satysfakcję. Z drugiej strony, kiedy dziecko chce podjąć samodzielną decyzję, np. o wyborze szkoły, pozwalamy ją podjąć, ale tylko wtedy, gdy jest zgodna z naszymi wyobrażeniami. Nie chce iść na studia? Nie marzy o karierze prawniczej? To nie tak miało być! Dziecko słyszy wtedy sprzeczne komunikaty: z jednej strony mówimy mu, że jest wolne i ma wybór, z drugiej tę wolność ograniczamy, stawiając swoje granice. Często zapominamy o potrzebach dziecka To zaczyna się już w przedszkolu. Dbamy o to, by dziecko chodziło do przedszkola z jak największą ilością zajęć, a potem godziny spędzamy w samochodzie, wożąc je na drugi koniec miasta. Tymczasem małemu dziecku potrzebny jest przede wszystkim wspólny czas z rodzicami i to nie taki spędzony w aucie! W szkole jest podobnie: wybieramy taką z wysokim poziomem nauczania, no i oczywiście zapisujemy malca na zajęcia dodatkowe dla dzieci, co sprawia, że nie ma ono chwili dla siebie. A czas wolny dla dziecka jest równie ważny jak ten spędzony na nauce! Nakręcamy spiralę rywalizacji Na początku chwalimy dziecko za każde najmniejsze osiągnięcie, a potem oczekujemy od niego najlepszych stopni. I zaczynamy porównywać do rówieśników. Nieświadomie wpychamy je w spiralę rywalizacji, zamiast cieszyć po prostu z tego, kim jest. Narażamy dziecko na paradoks wyboru Bywa i tak, że dajemy dziecku wybór. Ale potem, kiedy jego wybór nie pr…

imghfghkH-907015f.jpg
width: 1024
height: 711

Współcześni rodzice są zupełnie inni, ale czy to oznacza, że gorsi?
type: item
date: 2018-12-28T13:05:56.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: czas dla dzieci i rodziców
description: Rozpieszczone pokolenie Milenialsów już dorosło. Wiele osób się obawiało, jakimi będą rodzicami.
encoded: Nazywa się ich "pokoleniem Milenium", "pokoleniem Y", "następną generacją", "pokoleniem cyfrowym" oraz "pokoleniem klapek i iPodów". Milenialsi to ludzie urodzeni głównie w okresie wyżu demograficznego na przełomie lat 80. i 90. XX wieku. Wychowali się w realiach wolnego rynku, nie pamiętają czasów zimnej wojny czy komunizmu. Uznawani są za generację zuchwałą, egoistyczną, ale otwartą na nowe wyzwania. Są dobrze wykształceni, pewni siebie i z łatwością korzystają z nowych technologii. Mają duży apetyt na życie i nie chcą się ograniczać. Często dłużej mieszkają z rodzicami i później decydują się na założenie rodziny. Często określani rozwydrzonymi i rozpieszczonymi, teraz sami muszą zająć się wychowaniem własnych dzieci. Milenialne dzieci To pokolenie jako pierwsze odrzuciło mądrości rodziców i dziadków, bo uważa, że wie lepiej. Nie chodzi tu tylko o googlanie porad w sieci, ale o dostęp do poradników, artykułów specjalistycznych, szkoleń prowadzonych przez psychologów, a nawet doniesień naukowych. Decyzja o dziecku to już nie tylko kwestia "mieć czy nie mieć." To wiele decyzji: poród naturalny czy cesarka, ze znieczuleniem, a może bez karmienie piersią czy butelką, maluch śpi z rodzicami, czy sam, które z rodziców bierze urlop... Do tego dochodzi szereg decyzji wychowawczych. Starsi i mądrzejsi? Przeciętny Milenials decyduje się na dziecko znacznie później niż zrobili to jego rodzice. I choć nie powinno się zwlekać ciążą, to ma to swoje plusy. Rodzice są dojrzalsi, a na dziecko decydują się, gdy są na to gotowi psychicznie i ekonomicznie. Niestety pediatrzy zaniepokojeni ich są aktywnością w mediach społecznościowych. Rodzice ci często pytają o porady w sieci, zamiast udać się do lekarza. Bliżej mamy i taty Pewnie słyszałaś od mamy lub cioci, by nie nosić dziecka, bo je przyzwyczaisz. Milenialsi nie tylko się tym nie przejmują, ale doskonale rozumieją, jak ważna jest dla dziecka bliskość. Zarówno mamy, jak i ojcowie wiedzą, jak duże korzyści płyną z kangurowania, hu…

imgnj5xXa-982cd3f.jpg
width: 1500
height: 798

Rodzice przyznali, co najbardziej ich stresuje. Lista jest naprawdę długa!
type: item
date: 2018-10-11T12:36:37.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: jak się zrelaksować
subject: sposoby na stresy
subject: stres
description: Przeciętny rodzic czuje się zestresowany aż sześć razy dziennie. Co dokładnie podnosi ciśnienie?
encoded: Łączenie pracy zawodowej z obowiązkami mamy lub taty nie jest łatwe. Choć w ten sposób funkcjonuje większość rodziców, to jest to źródłem niemałego stresu. Ale co dokładnie ich stresuje? Rodzice dali upust emocjom i wszytko wyznali. Jeden wielki stres W ankiecie umieszczonej w aplikacji BP wzięło udział 2 tys. matek i ojców. Rodzice otwarcie wyznali, co najbardziej podnosi im ciśnienie i jak często. W czołówce najbardziej sterujących czynności znalazły się: kąpiel dzieci, sprawdzanie, czy odrobiły prace domowe i ograniczanie czasu spędzanego przed ekranami. Powrót do domu na czas, by zdążyć przed snem dzieci, wybieranie odpowiednich posiłków i wychodzenie rano o czasie, także przysparza zmartwień. Dla jednej trzeciej koszmarem jest tankowanie samochodu, jeśli trzeba dziecko wyjąć z fotelika, a za chwilę znów włożyć. Dlaczego tak się dzieje? Otóż rodzice twierdzą, że dużo więcej czasu tracą na proste czynności, jeśli wykonują je dzieckiem. Twierdzi tak aż trzy czwarte rodziców. Wyjście z domu to dodatkowe 12 minut, zakupy – 14, a ubieranie – 11. Wspólne śniadanie to kolejne 12 minut. Okazało się również, że przeciętny rodzic czuje się zestresowany aż sześć razy dziennie i wierzy, że w wieku pięciu lat dzieci stają się najbardziej wymagające. A przez osiem dni w miesiącu odczuwa potrzebę znalezienia czasu tylko dla siebie. Kreatywność dziecięca nie zna granic. Nerwy już tak! Nie chodzi tylko o codzienne czynności, ale i o dziecięce wybryki. Każdy wie, że gdy tylko rodzic odwróci wzrok to idealny czas na jakiś kreatywny pomysł. Chodzi o takie „niewinne grzeszki” jak odkładanie słodyczy, robienie makijażu i zakładanie spodni na głowę, czy rysowanie po ścianach, dywanie, a nawet psie. Ciśnienie podnosi także wymazanie się jedzeniem, czy wspinanie się na nietypowe miejsca. Rodzice uważają, że spędzają prawie 40 minut dziennie, odczuwając niepokój w związku z tym, że ich dzieci biegają, jakby wpadły w amok. Największe spustoszenie maluchy sieją w domu i właśnie tam powoduj…

imgev7Szg-67ab679.jpg
width: 1800
height: 1200

Jesteś hiper rodzicem? Lepiej nie rób tego dziecku i sobie
type: item
date: 2018-05-04T15:04:07.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: nadopiekuńcza mama
subject: zajęcia dodatkowe
description: Jakim jesteś rodzicem? "Buldożerem" czy "pługiem śnieżnym", a może "rodzicem przekąskowym"? Każdy wariant nie brzmi dobrze. Mama, która chce wszystkiego "naj" dla swojego dziecka? A może luz, obserwacja malucha, podążanie za nim i dawanie możliwości wyboru?
encoded: Chcemy jak najlepiej, a możliwości jest teraz bez liku, więc zapisujemy nawet ... niemowlęta na zajęcia dodatkowe. Troszczymy się i dbamy o rozwój dziecka. Pewnie przesadnie. Psycholodzy przestrzegają, że takie hiper rodzicielstwo to same szkody dla dziecka. Postawiliśmy na piedestale i obdarzamy nabożną czcią Psycholodzy nie mają już wątpliwości, że hiper rodzicielstwo stało się nowym modelem edukacyjnym widocznym głównie w zamożnych społeczeństwach. Przyszło do nas ze Stanów Zjednoczonych, gdzie dominuje konkurencyjność, mit bogactwa, do którego dochodzi się nieustającą pracą. Niestety taki model społeczny został także przeniesiony na sposób wychowywania dzieci. Rodzice w Stanach Zjednoczonych pogrążają się w wyścigu, dążąc do tego, aby ich dzieci odniosły sukces w życiu. Rezerwują miejsce w najlepszym przedszkolu (przed urodzeniem dziecka), najlepszym uniwersytecie, uczelni. Hiper rodzice starają się zapewnić akademicki sukces swoich dzieci i denerwują się każdą, najmniejsza nawet rzeczą, która może im się przydarzyć. To nie może przynieść nic dobrego - dzieci rosnące w takich warunkach otrzymują nadmierną ilość bodźców, są nadmiernie otaczane troską i niepewne siebie. Gubi się ich niezależność i wolność wyboru. Nie da się ukryć, że podejście do rodzicielstwa przeszło w ostatnich dziesięcioleciach ewolucję - od bardzo swobodnego podejścia do bycia rodzicem i "nienapinania się" (wiele z nas od rana do wieczora spędzało czas na podwórku, z kluczem na szyi) do przesadnego "trzęsienia się nad dzieckiem". W sumie trudno takiej strategii zarzucić coś złego - wszak zrodziła się z dobrych intencji, z troski i dbałości o dziecko. Szofer, helikopter, a może buldożer? A jednak "zapętlamy się" i przekraczamy granice - alarmują psycholodzy. Od wczesnego dzieciństwa organizujemy dzieciom nadmierną ilością zajęć dodatkowych oraz plan dnia bez czasu na zabawę i wypoczynek. W szkole stajemy się rodzicami bojowymi - nie lubimy nauczycieli niepodzielających naszych zachwytów nad wy…

img2jjYRg-2586356.jpg
width: 1200
height: 800

Robiąc w ten sposób, niszczysz poczucie wartości swojego dziecka
type: item
date: 2017-11-25T17:42:42.000Z
creator: Katarzyna Rapczyńska-Lubieńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: błędy wychowawcze
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: samoocena dziecka
subject: wychowywanie dziecka
description: Samoocena dziecka w dużej mierze zależy od naszych metod wychowawczych. Zdarza się, że rodzice nieświadomie niszczą poczucie wartości swoich dzieci. W konsekwencji prowadzi to do różnych zaburzeń i problemów osobowościowych.
encoded: Poczucie wartości ma bardzo istotny wpływ na rozwój dziecka. Na szczęście co raz więcej rodziców rozumie, że „klaps” nie jest metodą wychowawczą. Mimo to wciąż trudno im się wyzbyć niektórych słownych nawyków. Niektórym rodzicom zdarza się w chwili gniewu powiedzieć dziecku, że jest głupie albo leniwe. Nie wiedzą, że rujnują w ten sposób jego samoocenę – nawet jeśli robią to nieświadomie. Oto, w jaki sposób rodzice niszczą poczucie wartości swojego dziecka: 1. Denerwują się, gdy dziecko popełnia błędy Gdy rodzice krytykują dziecko za to, że popełniło jakiś błąd, potem może ono mieć problem z podejmowaniem nowych wyzwań. Należy nauczyć się traktować porażki jako narzędzie do nauki, aby dziecko miało pewność, że będzie umiało poradzić sobie z błędami, które popełni w przyszłości. W przeciwnym razie nasz maluch w dorosłym życiu nie będzie wiedział, jak radzić sobie z trudnymi zadaniami i będzie szedł na łatwiznę. 2. Porównują dziecko z rodzeństwem lub przyjaciółmi „Spójrz, jak twój brat świetnie gra w piłkę nożną”. „Wow, twoja siostra ma najlepsze oceny w klasie!” – każdemu z nas przynajmniej raz w życiu zdarzało się słyszeć podobne komentarze. Ta z pozoru niewinna uwaga może sprawić, że dziecko wmówi sobie, że jest gorsze od swoich rówieśników, co zmniejszy jego poczucie wartości. 3. Mówią im, że coś, czego nie mogą zrobić, jest łatwe Kiedy dzieci uczą się nowych rzeczy, na przykład czytania i pisania, często <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („uspokajamy”) a drugim („mówiąc”).---#------#---uspokajamy je mówiąc:---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">uspokajamy je, mówiąc: „Nie martw się, to takie proste”. Wówczas maluch – w którego umyśle już i tak toczy się walka o to, by pokonać trudności – przejmuje się, że nie jest w stanie zrobić c…

imgCgVYtx-07c1579.jpg
width: 1152
height: 768

5 przykazań: tak wychowasz zdrowe i szczęśliwe dziecko [WIDEO]
type: item
date: 2017-05-23T12:16:50.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: Wideo
subject: błędy rodzicielskie
subject: opieka nad niemowlakiem
description: To, jak zajmujesz się niemowlęciem, ma wpływ na to, na jakiego człowieka wyrośnie. Jeśli chcesz, żeby dobrze się rozwijało, unikaj tych 5 błędów.
encoded: Jako rodzic chcesz wszystko zrobić najlepiej. Kiedy rodzi ci się pierwsze dziecko, jesteś na nieznanym lądzie. To naturalne, że błądzisz i szukaj swojej drogi. Każdemu rodzicowi zdarza się popełnić błąd, nie oznacza to jednak, że nie można się poprawić! Dlatego nie słuchaj rad, które mówią, że dziecko powinno się wypłakać, że płaczem cię terroryzuje i wymusza, że powinno zasypiać samo i że klaps to dobra metoda wychowawcza. Oto 10 przykazań dla kochających rodziców, które pomogą ci uniknąć błędów i stworzyć dziecku idealne warunki do rozwoju: tak, by wyrosło na zdrowego i szczęśliwego dorosłego. Przykazania dla rodziców Opiekując się niemowlakiem, przestrzegaj tych zasad, a stworzysz głęboką i pełną miłości relację z dzieckiem i wychowasz go na człowieka, któremu będzie łatwiej odnaleźć się w życiu. Nie zostawiaj do wypłakiwania się Chyba że chcesz zaburzyć rozwój mózgu dziecka i chcesz, żeby w przyszłości było agresywne, trudne we współpracy, aspołeczne, nielubiane, i żeby myślało, że jego potrzeby nie są dla innych ważne. Kiedy niemowlę płacze, nie robi tego po to, by tobą "rządzić" lub "wymuszać"! To jego sposób na powiedzenie ci, że cię potrzebuje. Może jest śpiące, może głodne, może mu zimno, a może coś je boli? Jak inaczej może ci to powiedzieć? Ignorując płacz dziecka, zaburzamy nie tylko jego poczucie bezpieczeństwa, ale też negatywnie oddziałujemy na rozwój jego mózgu, który w 2 pierwszych latach życia przebiega wyjątkowo intensywnie: to wtedy powstają ważne połączenia między neuronami (synapsy). Płacze? Przytul, pomóż, kochaj. Nie zostawiaj samego Pozostawione same sobie, dzieci czują się rozdarte, opuszczone, nieważne. Są bojaźliwe i nieufne. Dzieci rodzą się skazane na opiekę dorosłych, ale też uwarunkowane tak, by potrzebować ich bliskości. Gdy zostają same, czują się zagubione i nieszczęśliwe. Nie ignoruj To co, że nie umie mówić? Komunikowanie się z dzieckiem od samego początku sprzyja jego rozwojowi emocjonalnemu i intelektualnemu, budowaniu więzi mi…

imgbfhYVL-2678de6.jpg
width: 1290
height: 861

5 rodzicielskich porażek, których doświadczyła każda z nas
type: item
date: 2016-07-01T09:53:38.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: macierzyństwo
subject: wychowanie dziecka
description: Czasem trudno się do tego przyznać, ale musimy to powiedzieć: macierzyństwo nie jest łatwe. Choć popełniamy błędy, wciąż jesteśmy najlepszymi mamami dla naszych dzieci!
encoded: Przyznanie się do błędu nigdy nie jest łatwy. Postanowiłam jednak zaryzykować. Mam nadzieję, że nie jestem w tym sama! 1. Niewinne kłamstewka Nie wiem, kogo okłamuję bardziej – dziecko czy siebie. Powiedzenie maluchowi, że lody się skończyły, a po zjedzeniu cukierków wypadną mu ząbki, jest poniekąd prawdą (lody jeszcze są, ale dla mnie, jako nagroda za przetrwanie kolejnego dnia). Przekonywanie siebie, że jutro położę się o 22 i będę spała przynajmniej do 6 rano, to zupełnie inna bajka. 2. Nie zawsze na zielonym Podziwiam rodziców, którzy stoją z dzieckiem przy przejściu dla pieszych i grzecznie czekają na zielone światło. Choć wyrzuty sumienia mam ogromne (szczególnie, gdy dziecko krzyczy na cały głos "mamo, zginiemy!!!), czasem po prostu szkoda mi czasu. Zdarza się to rzadko, zazwyczaj należę do tych "grzecznych rodziców", ale jednak zdarza. Mam nadzieję, że nie jestem sama! 3. Chwila dla siebie? Czas na bajki! Wiem, 2-latki nie powinny spędzać przed telewizorem czy tabletem więcej niż pół godziny dziennie. Jednak czasem każdy potrzebuje chwili – na dopicie kawy, przejrzenie magazynu (na czytanie nie ma przecież czasu), umycie włosów. W takich chwilach posadzenie dziecka przed telewizorem jest najłatwiejszym rozwiązaniem. Przyznaję z ręką na sercu – zdarza się. 4. Baba Jaga i spółka Czułyście się kiedyś tak bardzo bezsilne, że powiedziałyście dziecku coś, czego żałujecie do dziś? Gdy kiedyś słyszałam mamy mówiące dzieciom "bo pani cię zabierze" albo "bo przyjdzie po ciebie pan", miałam ochotę podejść do nich i na nie nakrzyczeć. Do czasu, kiedy znalazłam się w podobnej sytuacji. Nigdy nie powiedziałam dziecku, że ktoś je zabierze albo, że pójdę i nie wrócę, to dla mnie zbyt okrutne. Wiem, straszenie dziecka jest złe, jednak słynne "jak nie zjesz, to nie urośniesz" mam jednak za sobą. Niestety. 5. Panika, stres i spocone ręce Pomyślałyście kiedyś o sobie "matka-wariatka"? Albo jeszcze lepiej, "matka-panikara"? Wiem, że skaleczony palec, szczepienie czy noc u dziadk…

imgls38ol-a9f57c5.jpg
width: 768
height: 768

Rodzic helikopter – czyli jak nie przesadzić z nadmiarem opieki?
type: item
date: 2015-05-20T12:03:00.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: opieka
subject: wychowanie
description: Czy stale krążyć nad dzieckiem, aby chronić je przed niebezpieczeństwami? A może zaryzykować, odsunąć się w cień i pozwolić maluchowi podejmować decyzje? A jeśli tak, to kiedy? Czy tzw. „rodzic helikopter” lepiej wychowa dziecko i jak uczyć maluchy odpowiedzialności za swoje życie wyjaśniają eksperci.
encoded: Jesteśmy rodzicami, którzy mają czas dla dziecka. Staramy się organizować swojemu dwuletniemu synkowi fajne zabawy, zawsze jesteśmy doinformowani na temat tego, co dzieje się w żłobku. Często siedzimy też razem z nim w piaskownicy, kiedy się bawi. Któregoś dnia usłyszeliśmy komentarz od jednej mamy, że jesteśmy „rodzicami helikopterami”. Co to właściwie znaczy rodzic helikopter? Nie czujemy, żebyśmy robili coś złego – Aga i Tomek z Gniezna Odpowiadają: Prof. Anna Brzezińska, psycholog dziecięcy, kieruje Zakładem Psychologii Socjalizacji i Wspomagania Rozwoju w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, pracuje też w Instytucie Badań Edukacyjnych w Warszawie. Dr Joanna Urbańska, psycholog społeczny, jest adiunktem w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. dr Joanna Urbańska: Pejoratywne określanie pewnego typu rodziców jako „rodzic helikopter” jest bardzo modne w amerykańskich mediach już od lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to w jednej z książek pojawiła się wypowiedź nastolatki: „matka krąży nade mną jak helikopter”. W Polsce dopiero od niedawna można spotkać się z tą nazwą. Jest szczególnie popularna w zagranicznych szkołach jako określenie rodzica, który bardzo często dzwoni do szkoły, jest natarczywy, przyjeżdża po dziecko za wcześnie i czeka pod drzwiami lub na przerwie przekazuje smakołyki, swoim postępowaniem przynosząc dziecku wstyd przed kolegami. prof. Anna Brzezińska: Ważne jest, aby dobrze rozumieć, co tak naprawdę znaczy być "rodzicem helikopterem". Najkrócej rzecz ujmując, oznacza to fizyczną hiperobecność, czyli tak zwane ciągłe krążenie nad dzieckiem, ale – co ogromnie ważne! – przy psychicznej nieobecności. Jak to należy rozumieć Otóż tak, że problemem nie jest w tym przypadku zbyt duża obecność rodzica, ale przede wszystkim jego zła obecność. Polecamy: Czy dziecko rzeczywiście powinno być posłuszne? JU: To obecność narzucająca się, wyręczająca, przeszkadzająca i związana z ciągłym k…

img2Aaaro-0b3a320.jpg
width: 1800
height: 1200

7 sposobów na wychowanie rozpieszczonego dziecka
type: item
date: 2013-08-14T13:43:45.000Z
creator: Justyna Etenkowska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: błędy rodzicielskie
subject: jedynak
description: Sprawdź, jakich błędów nie popełniać, jeśli nie chcesz wychować rozpieszczonego dziecka.

img5mbat8-bf7bf57.jpg
width: 500
height: 356