„Starsza pani w parku wysyczała to do mojej córki. 1 zdaniem nauczyłam ją moresu”
Wciąż czuję to specyficzne drżenie rąk i wściekłość na bezczelność, z jaką starsze pokolenie próbuje wchodzić w buty rodziców i tłamsić małe dzieci psychologicznymi sztuczkami.
Dzień dobry, piszę do Was, bo muszę to z siebie wyrzucić, a wiem, że na łamach Waszego portalu znajdę zrozumienie u innych matek. Moja czteroletnia córka, Lenka, miała dziś po prostu gorszy moment. Długi dzień w przedszkolu, zmęczenie, a na koniec drobiazg − pęknięty balonik sprawił, że mała usiadła na ławce i zalała się rzewnymi łzami. Kucnęłam przy niej, przytuliłam ją i spokojnym głosem tłumaczyłam, że rozumiem jej smutek i zaraz kupimy nowy. Klasyczna, spokojna sytuacja, jakich tysiące na placach zabaw. I wtedy, nie wiedzieć skąd, wyrosła nad nami starsza, elegancko ubrana pani z laseczką, która zamiast przejść obok, zatrzymała się, nachyliła nad moją przerażoną córką i syknęła prosto w jej zapłakaną buzię: „No już, przestań ryczeć, bo jak nie przestaniesz płakać, to cię zabiorę od mamusi i pójdziesz ze mną!”. Straszenie dzieci, czyli trauma z poprzedniej epoki W tym jednym momencie czas jakby się zatrzymał. Moja Lenka, słysząc te słowa, dosłownie zamarła. Jej oczy zrobiły się wielkie jak pięciozłotówki, przestała oddychać i z potwornym lękiem wtuliła się we mnie, kurczowo łapiąc za moją bluzkę. Poczułam, jak cała krew odpływa mi z twarzy, a na jej miejsce napływa czysta, pierwotna wściekłość. To potworne, zakorzenione w PRL-u straszenie dzieci Babą Jagą, panem policjantem czy złą panią, która zabierze, to jest najgorsza krzywda, jaką można wyrządzić budującemu się poczuciu bezpieczeństwa malucha. Ta obca kobieta, bez cienia wstydu, postanowiła wykorzystać lęk mojego dziecka przed utratą matki. Bo przecież w jej idealnym świecie dzieci nie mają prawa do płaczu, mają być cichymi, posłusznymi manekinami. Stałam na równe nogi, osłaniając Lenkę własnym ciałem. Starsza pani patrzyła na mnie z taką dumną miną, jakby spodziewała się, że podziękuję jej za „pomoc”. Nie wiedziała jednak, że trafiła na matkę, która nie pozwoli na psychiczne tłamszenie swojego dziecka. Jedno zdanie, które zamroziło staruszkę − jak postawić twarde granice Spojrzałam jej prosto w oczy. Nie krzyczałam, nie rzucałam przekleństw, bo nie chciałam robić widowiska, ale mój głos był zimny jak lód. Powiedziałam głośno i niezwykle wyraźnie, tak by słyszeli to również inni przechodnie: „Szanowna pani, jeśli jeszcze raz odezwie się pani do mojego dziecka i spróbuje je porwać, to ja natychmiast zadzwonię na policję i zgłoszę usiłowanie uprowadzenia, a pani wiek pani nie uchroni”. Mina tej kobiety? Bezcenna. To jedno zdanie zadziałało natychmiast i momentalnie nauczyło ją moresu. Jej usta ułożyły się w idealne „O”, laseczka zatrzęsła się w dłoni, a ta cała pewność siebie i pogarda wyparowały w sekundę. Zaczęła coś nerwowo bąkać pod nosem, że przecież ona tylko chciała pomóc, że dzisiejsze matki to histeryczki, ale widząc mój bezwzględny wzrok i dłoń zaciśniętą na telefonie, odwróciła się na pięcie i niemal biegiem oddaliła się w stronę wyjścia z parku. Nauczyłam ją szacunku do cudzych dzieci w dokładnie pięć sekund. Czas skończyć z wychowawczym pouczaniem obcych ludzi Dlaczego o tym piszę? Bo mam serdecznie dość tego, że starsze pokolenie uważa nas, młode matki, za własność publiczną, a nasze dzieci za obiekty do tresury. Płacz to emocja. Dziecko ma prawo płakać, ma prawo być zmęczone, a my mamy prawo reagować na to miłością i bliskością, a nie przemocą psychiczną i budowaniem traumy. Straszenie dziecka, że zostanie porwane przez obcą osobę, niszczy jego zaufanie do świata i sprawia, że w sytuacji realnego zagrożenia maluch może bać się szukać pomocy. Błagam Was, drogie mamy, nie stójcie bezczynnie, gdy obcy ludzie wbijają szpilki w psychikę Waszych maluchów. Nie bójcie się reagować ostro i stanowczo. Wiek czy rzekoma chęć pomocy nie dają nikomu prawa do znęcania się nad emocjami czteroletniego dziecka. Moja Lenka po powrocie do domu długo jeszcze pytała, czy ta pani naprawdę mogłaby ją zabrać. Musiałam włożyć mnóstwo energii, by na nowo posklejać jej poczucie bezpieczeństwa, które ta staruszka zrujnowała jednym zdaniem. Ale wiem jedno − ta kobieta już nigdy więcej nie odważy się podejść do żadnego płaczącego dziecka w tym parku. I to jest moje małe, rodzicielskie zwycięstwo. Asia Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Ugotowała dziecku suchy makaron, bo nie chciało kotlecika. Oburzona babcia: „Dzisiejsi rodzice są słabi”
Matka oburzona imprezą techno w Warszawie. „Zabawa elit kosztem dzieci. Moja córka drżała ze strachu”
Przez to dudnienie nasze mieszkania przestały być bezpiecznym schronieniem, a stały się pudłem rezonansowym dla agresywnej muzyki. Podczas gdy tłum bawił się w najlepsze, ja godzinami tuliłam zapłakaną córeczkę.
Szanowna Redakcjo, piszę do Państwa, bo czuję się całkowicie zlekceważona przez władze miasta i organizatorów imprezy, która odbyła się w miniony weekend w okolicach Pałacu w Wilanowie. Mieszkam z rodziną w tej dzielnicy od lat, wybraliśmy ją właśnie ze względu na ciszę, bliskość natury i ten specyficzny spokój. To, co wydarzyło się w ostatnich dniach, to było po prostu zniszczenie naszej prywatności i komfortu życia. Nie potrafię pojąć, jak w cywilizowanym mieście można pozwolić na to, by przez całą noc, aż do białego rana, tysiące rodzin z małymi dziećmi było zmuszanych do uczestnictwa w festiwalu, którego nikt z nas nie chciał. Moja 3-letnia córeczka całą noc płakała przez te wygłupy, a ja razem z nią, bo czułam się kompletnie bezradna. Dudnienie w Wilanowie, czyli weekend zepsuty przez brak empatii Zaczęło się już wieczorem. Myślałam, że to może jakiś krótki koncert, uroczystość, która zaraz się skończy. Ale basy tylko przybierały na sile. Proszę mi wierzyć, to nie była muzyka, to było jednostajne, przeszywające dudnienie, które wchodziło w ściany, w podłogi i w nasze ciała. Moje dziecko, które zazwyczaj zasypia o 20:00, nagle usiadło na łóżku z przerażeniem w oczach. „Mamo, co tak bije?” − pytała, a ja nie wiedziałam, co jej odpowiedzieć. Przecież nie powiem dziecku, że kilkaset metrów dalej grupa ludzi postanowiła zrobić sobie dyskotekę pod gołym niebem, mając za nic prawo do odpoczynku tysięcy sąsiadów. Nie pomagały zamknięte okna, nie pomagały rolety. Ten dźwięk był wszędzie. To była katorga, która trwała godzinami. Kiedy czytam w mediach, że miasto tętni życiem, chce mi się krzyczeć. To nie jest życie, to jest egoizm. Kto na to pozwolił? Kto wydał zgodę na taką skalę hałasu w sąsiedztwie osiedli mieszkaniowych? Później politycy i socjologowie rozkładają ręce i dziwią się w telewizji, że dzietność w Polsce spada, że młodzi ludzie nie chcą zakładać rodzin. A jak mają chcieć, skoro państwo i miasto pokazują im na każdym kroku, że matka z płaczącym dzieckiem jest mniej ważna niż impreza techno? Niszczenie przyrody w cieniu historycznego Pałacu Mój gniew jest tym większy, że cała ta sytuacja miała miejsce w bezpośrednim sąsiedztwie Rezerwatu Przyrody Morysin i parku pałacowego. Czy my jako społeczeństwo całkiem postradaliśmy zmysły? Pałac w Wilanowie to nasza perła, zabytek, o który powinniśmy dbać, a nie zamieniać go w zaplecze dla potężnych systemów nagłośnieniowych. Co z ptakami? Co z dzikimi zwierzętami, które mieszkają w tym rezerwacie? One nie mają głosu, nie napiszą listu do redakcji, ale ich świat w ten weekend się zawalił. To jest szczyt hipokryzji. Z jednej strony słyszymy o ekologii, o ochronie klimatu i dobrostanie zwierząt, a z drugiej strony pozwala się na taką dewastację ciszy w miejscu, które powinno być świętością. Czy organizatorzy zastanowili się choć przez chwilę, co czują ptaki w rezerwacie, gdy przez kilkanaście godzin z rzędu tłucze im nad głowami bas o sile startującego odrzutowca? To jest niszczenie przyrody w najczystszej postaci, ubrane w modne hasła o kulturze i rozrywce. Dla mnie to nie była kultura, to była czysta bezmyślność ubrana w markowe ciuchy uczestników. Żądam spokoju i prawa do normalnego życia Najbardziej boli mnie jednak to poczucie, że jesteśmy w tym wszystkim sami. Dzwoniłam na Straż Miejską, dzwonili moi sąsiedzi. Słyszeliśmy tylko, że impreza jest legalna i ma wszelkie zgody. Jak to możliwe, że w nocy, kiedy obowiązuje cisza nocna, prawo jednej grupy do hałasowania stoi ponad prawem reszty społeczeństwa do snu? Moja córka rano była nie do poznania − blada, rozdrażniona, z podkrążonymi oczami. Ten weekend zamiast regeneracją był dla nas walką o przetrwanie. Chciałabym zapytać decydentów: czy Państwo też macie dzieci? Czy widzieliście kiedyś strach w oczach malucha, który nie może zasnąć, bo cały jego świat się trzęsie? To nie są wygłupy, to jest realne odbieranie nam zdrowia. Brak snu, stres, poczucie naruszenia granic − to wszystko zostaje w nas na długo. Jeśli Warszawa ma być miastem przyjaznym rodzinom, to takie sytuacje nigdy nie powinny mieć miejsca. Nie zgadzam się na to, by moje dziecko było ofiarą czyjejś chęci zysku i zabawy. Następnym razem, zanim ktoś podpisze zgodę na taką imprezę, niech przyjdzie do mojego mieszkania i spróbuje ułożyć do snu płaczącą trzylatkę w rytm dudniącego techno. Pozdrawiam, mama z Wilanowa Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Toksyczna babcia obsesyjnie powtarza te 4 zdania. W oczach rodziny to oddana wnukom seniorka
„Puściłam córkę na nocowankę i to był błąd. Rodzice jej koleżanki zepsuli mi dziecko”
Kiedy moja córka przekroczyła próg domu po swojej pierwszej w życiu nocowance, nie mogłam uwierzyć własnym oczom i uszom. Zamiast radosnej dziewczynki, zobaczyłam roszczeniowe, wymęczone i po prostu zepsute dziecko, z którym nie dało się nawiązać normalnego kontaktu.
Dzień dobry, piszę ten list, bo muszę to z siebie wyrzucić, a wiem, że u Was znajdę zrozumienie innych mam. Moja córka, ośmioletnia Maja, od tygodni prosiła mnie o nocowanie u swojej najlepszej koleżanki z klasy, Julki. Znałam rodziców tej dziewczynki z widzenia, wydawali się sympatyczni, dom z ogrodem, niby wszystko w porządku. Po długich wahaniach uległam. Spakowałam Mai piżamkę, ulubionego pluszaka i poinstruowałam, że ma być grzeczna i słuchać cioci. Byłam przekonana, że to będzie dla niej wspaniała przygoda i lekcja samodzielności. Jakże głupia i naiwna byłam, myśląc, że inne domy mają chociaż cień tych zasad, które ja staram się wpajać mojemu dziecku na co dzień. Kiedy dom koleżanki zamienia się w cyfrowe wysypisko Kiedy pojechałam odebrać Maję w niedzielę przed południem, od razu poczułam, że coś jest nie tak. W domu panował totalny chaos, a mama Julki, ledwo przytomna, rzuciła tylko na powitanie, że dziewczynki trochę poszalały. Maja wsiadła do auta bez słowa podziękowania, z podkrążonymi oczami i miną, jakby ktoś jej wyrządził wielką krzywdę. W domu zaczęło się piekło. Na każdą moją prośbę reagowała fochem, a gdy odmówiłam jej włączenia bajki, bo przecież był środek dnia, wykrzyczała mi w twarz, że u Julki mogły oglądać YouTube'a do drugiej w nocy i nikt nie robił problemów. Poczułam, jak krew mnie zalewa. Do drugiej w nocy? Przecież to są dzieci w drugiej klasie! Okazało się, że nocowanka w wykonaniu tamtych rodziców polegała na wręczeniu dzieciom tabletów i zostawieniu ich samym sobie, żeby tylko dorośli mieli święty spokój. Moja córka przez kilka godzin chłonęła nie wiadomo jakie treści. Pół nocy przed niebieskim ekranem, bez snu, za to z nieograniczonym dostępem do chipsów i żelków. To nie była zabawa, to była totalna degradacja wszystkiego, o co dbam na co dzień − higieny cyfrowej, zdrowego jedzenia i zwyczajnego rytmu dnia. Roszczeniowe dziecko i skutki bezstresowej opieki Najgorsze jednak przyszło później. Przez całą niedzielę i poniedziałek Maja była nie do poznania. Zrobiła się marudna i niesamowicie roszczeniowa. Nagle nasze domowe jedzenie stało się niedobre, bo nie było frytkami, a fakt, że o 20 gasimy światło, stał się powodem do awantury na całe osiedle. Słuchałam tego i chciało mi się płakać. Czułam, że jedna noc w cudzym domu, gdzie zasady po prostu nie istniały, zrujnowała miesiące moich starań o to, by wychować ją na wdzięczną i spokojną osobę. Uważam, że rodzice Julki wykazali się skrajną nieodpowiedzialnością. Zapraszając cudze dziecko do domu, bierze się za nie odpowiedzialność. Jeśli ja puszczam córkę na nocowanie, to ufam, że standardy będą zbliżone do ludzkich, a nie, że dziecko wróci przebodźcowane i emocjonalnie rozbite. Maja po tym weekendzie była po prostu wymęczona do granic możliwości, co tylko potęgowało jej złość. Zamiast wypoczętej dziewczynki, miałam w domu małego potwora, który tupał nogami, bo nagle wszystko mu się należy. Nigdy więcej nocowanek − wybieram spokój dziecka Wyciągnęłam z tej lekcji bardzo bolesny wniosek: nigdy więcej nie puszczę córki na żadną nocowankę. Przynajmniej nie dopóki nie będę miała stuprocentowej pewności, że rodzice po drugiej stronie mają chociaż odrobinę wyobraźni. Nie po to ograniczam Mai czas przed ekranem, dbam o to, by czytała książki i kładła się o ludzkiej porze, żeby ktoś inny w ciągu jednej nocy zamienił mój trud w pył dla własnej wygody. Bo nie oszukujmy się − dawanie dzieciom elektroniki do oporu to nie jest dobra zabawa, to jest lenistwo opiekunów. Teraz czeka mnie pewnie tydzień prostowania zachowania Mai i przywracania jej do pionu. Muszę na nowo walczyć o to, co było dla niej naturalne. Widzę, jak bardzo ta jedna noc rozchwiała jej poczucie bezpieczeństwa i granic. Dlatego mówię głośno: stop. Nocowanki to w wielu domach po prostu przyzwolenie na wszystko, a ja nie chcę, żeby moja córka brała udział w takim festiwalu braku zasad. Może wyjdę na sztywną matkę, ale wolę to, niż patrzenie na moje dziecko, które po powrocie od koleżanki jest cieniem samej siebie i roszczeniową nastolatką w ciele ośmiolatki. Katarzyna, mama Mai Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Toksyczna babcia obsesyjnie powtarza te 4 zdania. W oczach rodziny to oddana wnukom seniorka
Od kiedy dziecko może zostać samo w domu na noc? Rodzicom grozi nawet 5 lat więzienia
Czy można zostawić dziecko samo na noc? To dylemat wielu rodziców, zwłaszcza gdy trudno zorganizować opiekę. Przepisy nie wyznaczają jednej granicy wieku, ale podkreślają odpowiedzialność opiekuna za narażenie dziecka na niebezpieczeństwo. Rodzicom grożą bardzo realne konsekwencje prawne.
Zostawienie dziecka samego w domu na noc to temat, który często nurtuje rodziców. Problem w tym, że polskie przepisy nie podają jednej, prostej granicy wieku, która rozwiązywałaby dylemat. To rodzic ocenia dojrzałość dziecka i warunki, a jednocześnie to po jego stronie zostaje odpowiedzialność, jeśli sytuacja okaże się dla dziecka niebezpieczna. Prawo nie podaje wieku, ale zostawia rodzicowi ciężar decyzji Brak jednej, ustawowej „daty granicznej” bywa frustrujący, bo każdy chciałby jasnej odpowiedzi: od kiedy to już bezpieczne i legalne. W praktyce system opiera się na zasadach ogólnych: rodzice mają swobodę w wychowaniu, ale ta swoboda nie jest nieograniczona. Decyzja o zostawieniu dziecka samego na noc powinna uwzględniać stopień dojrzałości dziecka i realne ryzyka w konkretnym domu. Dlatego to, co dla jednego siedmiolatka będzie do udźwignięcia (np. spokojne zostanie w mieszkaniu, zamknięte drzwi, telefon pod ręką), dla innego może być zbyt trudne nawet na krócej niż cała noc. W razie interwencji służb nikt nie będzie oceniał wyłącznie metryki, tylko to, czy dziecko zostało narażone na niebezpieczeństwo i czy opiekun mógł temu zapobiec. Wiek w przepisach pojawia się „obok”, a nie wprost – i to jest ważna wskazówka Choć nie ma przepisu wprost o zostawianiu dziecka samego w domu, w innych regulacjach wiek jednak się pojawia i bywa traktowany jako punkt odniesienia. Najczęściej przywołuje się art. 43 Prawa o ruchu drogowym: dziecko do 7. roku życia nie może poruszać się samodzielnie po drogach publicznych i powinno być pod opieką osoby, która ma co najmniej 10 lat. Z tego zestawienia część prawników wyciąga prosty wniosek: skoro po ukończeniu 7 lat ustawodawca dopuszcza samodzielne poruszanie się po drodze, to podobny próg może być argumentem także przy pozostawieniu dziecka w domu na noc. To jednak nadal nie jest „twarda” granica w przepisach o opiece domowej. W podobnym duchu działa praktyka związana z pracą i opieką: zasiłek opiekuńczy z ZUS jest przywoływany jako przykład, że wsparcie na czas koniecznej opieki dotyczy dziecka do ukończenia 8 lat. To nie jest przepis o zostawianiu dziecka samego, ale pokazuje, że ustawodawca w różnych miejscach posługuje się progami wiekowymi, które rodzice często biorą pod uwagę. Do tego dochodzą ograniczenia, o których łatwo zapomnieć w codziennym pośpiechu: dziecko do 10. roku życia nie może jeździć na rowerze samo bez opieki osoby dorosłej. A czasem pojawiają się też bardziej restrykcyjne zasady regulaminowe, np. spotykane w niektórych budynkach zapisy, że dziecko do 12 lat nie powinno korzystać z windy bez dorosłego. Gdy robi się niebezpiecznie, wchodzą konsekwencje – i nie trzeba „złej woli”, żeby je uruchomić Największe ryzyko nie wiąże się z samym faktem, że rodzic wyszedł z domu, tylko z tym, w jakich warunkach zostawił dziecko i co mogło się wydarzyć. W prawie wykroczeń jest art. 106 kodeksu wykroczeń: opiekun małoletniego do lat 7, który dopuszcza do przebywania dziecka w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia, może dostać grzywnę albo naganę. W poważniejszych sytuacjach w grę wchodzi odpowiedzialność karna. Art. 160 § 2 kodeksu karnego przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat za narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, jeżeli na sprawcy ciążył obowiązek opieki. Jako przykłady wskazywane są sytuacje, gdy małe dziecko znajduje się na parapecie okna lub wychodzi na dach. Starsze rodzeństwo „na chwilę” nie zdejmuje odpowiedzialności z rodzica W wielu domach naturalnym rozwiązaniem jest zostawienie młodszego dziecka na noc pod opieką starszego. To może działać, ale nie jest automatycznym zabezpieczeniem. Nadal kluczowe jest to, czy starsze dziecko ma dojrzałość i możliwości, by realnie zareagować w trudnej sytuacji, oraz czy rodzic dobrze ocenił ryzyko. Warto myśleć o tym praktycznie: czy dziecko wie, kiedy dzwonić po pomoc, zna numery alarmowe, potrafi zamknąć drzwi i nie wpuszczać obcych, a także rozumie zasady dotyczące kuchenki, balkonu czy okien. Sam wiek może być wskazówką, ale to przygotowanie i warunki w domu najczęściej przesądzają o bezpieczeństwie – i o tym, jak decyzję rodzica ocenią instytucje, jeśli wydarzy się coś złego. Źródło: prawo.pl Zobacz też: Rodzice wstydzą się tego zachowania u dziecka. Nie wiedzą, że świadczy o wybitnej inteligencji
„To jak oranżada, no weź łyka”. Rozpijamy nasze dzieci, a potem będzie płacz
Mam wrażenie, że w Polsce naprawdę straciliśmy zdrowy rozsądek. Na rodzinnych spotkaniach słyszę w kółko: „to jak oranżada, no weź, napij się łyka”. Dorosłym wydaje się, że pozwolenie dziecku na jeden łyk alkoholu to nic groźnego. Ale to nie jest śmieszne, nie jest niewinne i na pewno nie jest „normalne”. To prosta droga do tego, żeby dzieci traktowały alkohol jak colę.
Łyczek, który zmienia wszystko Rodzice usprawiedliwiają się, że to „tu prawie nie ma alkoholu”, że „przecież od łyczka nic się nie stanie”. Tylko że problem nie polega na procentach, ale na samym rytuale. Dziecko uczy się, że piwo to coś normalnego, że należy do wspólnego biesiadowania i zabawy. Otwieranie butelki, trzymanie jej w dłoni, smak, zapach – to wszystko zapisuje się w głowie młodego człowieka i staje się częścią jego codziennych skojarzeń. Na razie wydaje się, że nic się nie dzieje. Wszyscy są zadowoleni: dziecko czuje się dorosłe, rodzice dumni, że mają „wyluzowane podejście”. Ale kiedy kilka lat później nastolatek wróci z imprezy pijany, wtedy zaczyna się dramat. I wtedy rodzice pytają: „jak to możliwe, przecież myśmy mu tylko pozwalali na piwo zero, czasem coś mocniejszego do grilla”. Odpowiedź jest prosta – to właśnie wtedy się zaczęło. Od niewinnego łyczka, od zdania „to jak oranżada”. Dlaczego „tylko łyczek” to zawsze za dużo? Rodzice często powtarzają: „Przecież nic się nie stanie od kilku kropel”. Tymczasem staje się bardzo dużo. Dziecko uczy się rytuału picia – widzi, że piwo to naturalny element spotkań rodzinnych, a skoro samo może spróbować, to znaczy, że to norma. Traci zaufanie do zakazów – skoro rodzice raz pozwalają, to trudniej im później tłumaczyć, że alkohol jest szkodliwy. Piwo bezalkoholowe też oswaja – butelka, smak, etykieta – to wszystko buduje skojarzenie z „dorosłym napojem”, które łatwo przeradza się w chęć sięgnięcia po prawdziwy alkohol. Młody mózg jest wyjątkowo podatny na uzależnienia – im wcześniej dziecko zacznie próbować, tym większe ryzyko, że w przyszłości popadnie w nałóg. To prosta droga do „pełnych porcji” – nastolatek, który w domu pił „pod okiem rodziców”, łatwiej sięgnie po kolejne butelki z rówieśnikami. Płacz zawsze przychodzi później Wiem, że wielu rodziców lubi się uważać za „wyluzowanych”. Wolą pozwolić na piwo przy sobie, żeby dziecko nie piło w ukryciu. Ale to iluzja kontroli. Bo kiedyś przyjdzie moment, że dziecka obok już nie będzie – będzie tylko grupa rówieśników i butelki, których nikt nie liczy. I wtedy nagle okazuje się, że te wszystkie „łyczki” miały znaczenie. Że śmiechy i teksty „to jak oranżada” zamieniły się w dramat i płacz. Tylko że wtedy jest już za późno. Dlatego mówię jasno: nie ma czegoś takiego jak „niewinny łyczek”. Każdy łyk to krok w stronę normalizowania alkoholu. Każdy łyk to zgoda na to, by dziecko oswajało się z czymś, co może zniszczyć mu życie. I dlatego nigdy nie pozwolę mojemu synowi na to, na co inni tak beztrosko przymykają oko. Zobacz także: „Pozwalam, bo wolę, żeby pił przy mnie”. Łyczek tu, łyczek tam to patologia
Gdy mój syn zasnął, wypiłam drinka. Nagle usłyszałam krzyk i nie byłam w stanie się ruszyć
Wieczory dla wielu mam to jedyny moment wytchnienia. Gdy dzieci zasypiają, wreszcie można na chwilę odłożyć obowiązki i poczuć się jak dawniej. Tak było i tym razem – aż do chwili, gdy ciszę przerwał krzyk. Bohaterka tej historii przyznaje, że nigdy wcześniej nie doświadczyła takiej bezradności.
Byłam sama w domu. Mąż wyjechał służbowo, nie było go już tydzień i miał wrócić dopiero następnego dnia, więc cały ciężar spoczywał na mnie. Od rana czułam zmęczenie, bo syn jest na etapie niekończących się pytań i ma energię za dziesięciu. Ciągle coś chciał, a ja starałam się dotrzymać mu kroku. Kiedy wreszcie wieczorem zasnął, poczułam ulgę, jakiej nie czułam od dawna. Usiadłam w salonie, nalałam sobie drinka i miałam nadzieję, że te kilkadziesiąt minut ciszy wystarczy, żebym odzyskała oddech. Chciałam obejrzeć odcinek serialu, może poczytać kilka stron książki. To miała być moja chwila. Krzyk, który zmroził krew w żyłach Nagle rozległ się krzyk. Tak nagły, tak przenikliwy, że szklanka wypadła mi z ręki i rozbiła się na podłodze. Serce zaczęło bić mi jak oszalałe, ale… nie ruszyłam się od razu. Jakby ktoś mnie przykleił do krzesła. Wiedziałam, że muszę biec do pokoju dziecka, a jednak czułam paraliż. W głowie miałam mętlik – bałam się, że coś się stało, że stało się coś strasznego, a jednocześnie czułam, że moje ciało nie słucha. To były sekundy, ale dłużyły się jak wieczność. Bezradność gorsza niż koszmar Kiedy wreszcie pobiegłam, zobaczyłam syna siedzącego na łóżku. Był roztrzęsiony, spocony, z szeroko otwartymi oczami. Płakał, powtarzając, że coś go goniło. To był tylko koszmar senny, ale w tamtym momencie byłam wstrząśnięta. Przytulałam go i uspokajałam, a w głowie kołatała mi jedna myśl: co by było, gdyby to nie był sen? Nigdy wcześniej nie doświadczyłam takiego poczucia bezradności. Zawsze wydawało mi się, że w sytuacji zagrożenia człowiek działa automatycznie – biegnie, pomaga, ratuje. A ja nie potrafiłam. Stałam jak sparaliżowana. Dręczące wyrzuty sumienia Kiedy syn zasnął ponownie, długo siedziałam obok jego łóżka. Nie mogłam przestać analizować całej sytuacji. Z jednej strony nic wielkiego się nie wydarzyło, z drugiej – w mojej głowie rozgrywał się dramat. Ten jeden drink, ta jedna chwila dla siebie, a ja poczułam, jakby zawiodło mnie całe moje macierzyństwo. Mąż, gdy wrócił i mu opowiedziałam, próbował mnie uspokoić. Mówił, że to naturalna reakcja organizmu, że czasem w obliczu stresu ciało się blokuje, ale ja nie mogę się z tym pogodzić. Lekcja na przyszłość Od tamtej pory inaczej patrzę na te wieczorne „chwile dla siebie”. Odpoczynek jest potrzebny, ale wiem też, że muszę być gotowa na wszystko. Strach, który poczułam, i ta bezsilność zostaną ze mną na długo. Wiem, że już nigdy nie sięgnę po alkohol, kiedy będę sama z dzieckiem w domu. Może ktoś uzna, że przesadzam. Że to tylko koszmar dziecka i moja zbyt emocjonalna reakcja. Ale dla mnie to była nauczka – nie tylko o macierzyństwie, ale o sobie samej. I to chyba lekcja dla wszystkich. Bo co, gdyby stało się coś poważnego, a ja, otępiona, nie zareagowałabym od razu? Czytaj także: Gdy dzieci usnęły, napiłam się wina. Po chwili łazienka była we krwi, a ja tylko stałam
Ranking szkół średnich przyjaznych LGBTQ+. Edycja 2023 pod hasłem „Bezpieczna szkoła”
Od 20 lutego do 28 kwietnia 2023 roku uczniowie, nauczyciele i rodzice znów mogą oceniać szkoły średnie. Wystarczy anonimowo wypełnić ankietę, odpowiadając na pytania o to, jak bardzo przyjazna jest ona środowiskom LGBTQ+. I czy młodzież może czuć się tam naprawdę bezpiecznie i komfortowo.
To już piąta edycja Rankingu Szkół Przyjaznych LGBTQ+. Trzeci raz obejmie ona całą Polskę. W 2023 roku organizatorzy postawili na nową formułę. Do tradycyjnych pytań o samopoczucie młodzieży LGBTQ+, możliwe przejawy dyskryminacji czy działania szkoły dołączone zostaną pytania o zdrowie psychiczne młodzieży. Spis treści: Ranking przyjaznych i bezpiecznych szkół – ważny drogowskaz Szkoły przyjazne młodzieży LGBTQ+, neoróżnorodnej i z innych mniejszości Gdzie i jak ocenić swoją szkołę? Ranking przyjaznych i bezpiecznych szkół – ważny drogowskaz Co roku w tworzenie rankingu angażuje się około 20 tys. młodych ludzi. Prócz młodzieży, szkoły oceniają również nauczycielki, nauczyciele oraz rodzice uczniów. „Ranking Szkół Przyjaznych LGBTQ+ staje się co roku drogowskazem dla młodych ludzi, którzy chcą wybierać otwartą i bezpieczną szkołę” – wyjaśnia Dominik Kuc, koordynator przedsięwzięcia. Szkoły przyjazne młodzieży LGBTQ+, neoróżnorodnej i z innych mniejszości Ewa Ulicz jest mamą czwórki dzieci i wspiera akcję całym sercem. „Za każdym razem, kiedy stawaliśmy przed wyborem szkoły średniej, staraliśmy się kierować talentami i zainteresowaniami dziecka, ale myśleliśmy też o tym, jak młoda osoba będzie czuła się w nowym miejscu. Z czasem dzięki Rankingowi zyskaliśmy jasny obraz – szkoła przyjazna dla osób ze społeczności LGBTQ+ rozumie też lepiej osoby neuroróżnorodne np.: z dysleksją, dysgrafią, ADHD, ADD. W takiej szkole lepiej będą czuć się osoby z wszelkich mniejszości, a te z grup dominujących będą uczyć się empatii, wyrozumiałości i docenienia różnorodności. W przypadku moich dzieci świetnie to zadziałało” – mówi pani Ewa. Gdzie i jak ocenić swoją szkołę? By ocenić swoją szkołę, wystarczy wejść na stronę LGBTplusMe. Następnie należy wpisać nazwę ocenianej szkoły lub znaleźć ją na mapie. A potem (anonimowo) odpowiedzieć na 23 pytania dotyczące tej placówki (wybierając jedną z podanych odpowiedzi). Przykładowe pytania to: Czy w Twojej szkole pracuje chociaż jedna osoba, na którą możesz liczyć w trudnej sytuacji, np. dyskryminacji, doświadczania przemocy, nękania itp.? Czy wiesz o obecności osób LGBTQ+ w Twojej szkole? Jak ogólnie oceniasz sytuację osób LGBTQ+ w swojej szkole? Źródło: informacja prasowa Zobacz także: Przeniesienie dziecka do innej klasy – wzór podania Jak napisać życiorys do szkoły Jak wyglądają badania do szkoły średniej?
Bezpieczeństwo dziecka w domu. 6 ważnych zasad, o których powinieneś pamiętać
Dom to miejsce, w którym dziecko zazwyczaj czuje się najbezpieczniej. Mimo to gdy przychodzi moment pozostania w nim bez opieki rodziców, może być również miejscem, w którym kryje się wiele zagrożeń.
Detergenty, lekarstwa, ostre przedmioty, gorący napój czy śliska podłoga – źródeł wypadków jest wiele. Najważniejsze w takich sytuacjach jest to, aby przygotować dziecko do samodzielnego pobytu w domu i właściwego reagowania na potencjalne i realne zagrożenia. Podpowiadamy, na co wtedy zwrócić uwagę. View Ediplayer on the source website 1. Wytłumacz dziecku, jak bezpiecznie korzystać z kuchni Prawdopodobnie najwięcej źródeł niebezpieczeństwa znajduje się w kuchni. Nieodpowiednie korzystanie z przedmiotów, różnych urządzeń lub samodzielne eksperymentowanie z przygotowaniem potraw może prowadzić do wielu wypadków. Do niebezpiecznych przedmiotów można zaliczyć noże, zapałki, a nawet składniki spożywcze, na które dziecko jest uczulone (np. orzechy). Częste nieszczęśliwe wypadki dotyczą również oparzeń gorącą wodą, potrawą lub nagrzaną płytą grzewczą. Poprzez niewłaściwe użytkowanie kuchenki gazowej lub jej awarię może dojść do ulatniania się gazu, a w efekcie – do zagrożenia zatruciem lub wybuchem. 2. Zabezpiecz detergenty i leki Oprócz mogących spowodować wypadek przedmiotów i urządzeń w kuchni, źródłem niebezpieczeństwa są również wszelkie środki czystości, detergenty oraz lekarstwa. Substancje, które są użytkowane w sposób właściwy, nie stanowią zagrożenia. Mając jednak na uwadze to, że małe dzieci nie potrafią jeszcze tak dobrze przewidywać konsekwencji swoich działań, środki te należy przechowywać w specjalnie zabezpieczonych przed otwarciem opakowaniach i poza zasięgiem najmłodszych. Najlepiej, gdy opakowania z takimi preparatami zostaną umieszczone wysoko na półce, aby dziecko nie mogło po nie sięgnąć. Warto również wytłumaczyć, że przyjmowanie przez dziecko leków w domu może być możliwe wyłącznie w obecności rodziców lub opiekunów. 3. Zabezpiecz ostre narzędzia i przedmioty Nieuważne korzystanie ze sztućców lub otwieranie puszki może prowadzić do skaleczenia, co w niektórych przypadkach wymaga założenia szwów. Przyczyną tego typu obrażeń mogą być także stłuczone naczynia lub nieumyślne połknięcie szkła. Aby zminimalizować ryzyko wypadku z użyciem ostrych przedmiotów, warto nauczyć dziecko właściwego korzystania z naczyń kuchennych i urządzeń, zakładania rękawic ochronnych, a także nawyku sprzątania podłogi po ewentualnym stłuczeniu szkła. 4. Zwróć uwagę na inne zagrożenia W różnych częściach domu źródłem niebezpieczeństwa mogą być również poluzowane gniazdka kontaktowe lub uszkodzone i wystające przewody elektryczne – kontakt z nimi może prowadzić do porażenia prądem. Przyczyną wypadków są także mokre podłogi, a zwłaszcza twarde kafelki, gdzie upadek może być szczególnie dotkliwy. Do innych miejsc będących zagrożeniem są również schody, po których nieostrożne poruszanie się także może grozić upadkiem, a w rezultacie skręceniem czy złamaniem kończyny. Niebezpieczne są również otwarte okna, przez które dziecko może wypaść, wspinanie się po meblach lub uderzenie ciężkim przedmiotem (np. w wyniku upadku). 5. Ucz reagowania na nieznajome osoby Poza wykształceniem u dziecka właściwego postępowania z przedmiotami czy urządzeniami w domu, warto nauczyć je także zasad kontaktu z obcą osobą. Najmłodsi powinni pamiętać, że pod nieobecność rodziców nie należy otwierać drzwi nieznajomym (w tym także za pomocą domofonu, np. na klatkę schodową). Dziecko nie powinno także zdradzać obcym, że jest w domu bez opieki rodziców. Nieufność należy zachować nawet w sytuacji, gdy osoba za drzwiami wydaje się przyjazna, jest miłą panią lub podaje się za znajomego rodziców. To typowe sposoby wykorzystywane przez osoby o złych zamiarach. 6. Naucz korzystania z numeru alarmowego Dziecko powinno mieć pewność, że zawsze dla bezpieczeństwa może skontaktować się ze swoimi rodzicami lub z odpowiednimi służbami ratunkowymi. Kartka z zapisanym z numerem kontaktowym do opiekunów i numerem alarmowym powinna być umieszczona w domu w widocznym miejscu. Ważne, aby dziecko miało także dostęp do naładowanego telefonu. „Najmłodsi, którzy pozostają sami w domu, często mogą czuć się zagubieni i potrzebować wsparcia. Powinni mieć świadomość, w jakich sytuacjach należy korzystać z numeru alarmowego i jak zachować się podczas rozmowy. Zadzwonienie pod numer 112 możliwe jest przez całą dobę, 7 dni w tygodniu, w całej Unii Europejskiej. Po nawiązaniu połączenia dziecko powinno się przedstawić, opisać, gdzie się znajduje, a następnie opowiedzieć o zdarzeniu. Niezwykle istotne jest również uważne słuchanie dyspozytora i w razie potrzeby wykonywanie jego poleceń. Postępowanie według wskazówek może uchronić przed przykrymi konsekwencjami, uratować zdrowie lub życie” – radzi nadkom. Aleksandra Borucka z Biura Prewencji Komendy Głównej Policji, ekspert współpracujący z Akademią Bezpiecznego Puchatka. Akademia bezpieczeństwa dla pierwszoklasistów Wiedzę na temat bezpiecznych zachowań w domu, a także w innych okolicznościach – na drodze, w szkole, w internecie czy w kontakcie z rówieśnikami – dziecko może zdobywać nie tylko ucząc się z rodzicami, ale także m.in. dzięki Akademii Bezpiecznego Puchatka. To bezpłatny program edukacyjny skierowany do pierwszoklasistów, którego celem jest nauka radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, z którymi mierzą się dzieci na co dzień. W ramach projektu najmłodsi poznają zasady bezpiecznego zachowania się na drodze, udzielania pierwszej pomocy, bezpiecznego poruszania się w internecie, właściwego korzystania z niebezpiecznych przedmiotów, odpowiedniego reagowania w kontaktach z nieznajomymi, a także wtedy, gdy sytuacja będzie wymagała samodzielnego pozostania w domu. Aby dołączyć do aktualnie trwającej XIV edycji programu i otrzymać komplet darmowych materiałów edukacyjnych, opracowanych przez metodyka i opiniowanych przez właściwe wydziały Komendy Głównej Policji, wystarczy zgłosić się poprzez stronę https://akademiapuchatka.pl.
Jak zadbać o bezpieczeństwo dzieci? Podpowiada mama 1,5-rocznej Michaliny
Agata Bernaciak, mama 1,5-rocznej Michaliny podpowiada, jak dbać o bezpieczeństwo małego dziecka. Sprawdź, jakich zasad należy przestrzegać i czego unikać, by maluchowi nie stała się krzywda.
Każdy rodzic chce, by jego dziecko było szczęśliwe, ale przede wszystkim... bezpieczne. Jak zadbać o bezpieczeństwo dzieci na różnym etapie ich rozwoju? W jakie sprzęty należy się zaopatrzyć, by maluch był bezpieczny w mieszkaniu? Na te i inne pytania odpowiada Agata Bernaciak, mama 1,5-rocznej Michaliny. Możecie skorzystać ze wskazówek, a przede wszystkim z doświadczenia tej mamy. Jak zadbać o bezpieczeństwo dzieci? Zabezpiecz mieszkanie „Jest takie jedno zdanie, które najlepiej obrazuje strategię rodziców, którzy chcą, by ich dziecko dożyło 18-stki w jednym kawałku: Jeżeli wydaje ci się, że twoje dziecko czegoś nie zrobi, to wiedz, że na pewno to zrobi" – mówi Agata Bernaciak. O tym, ile racji jest w tym stwierdzeniu, świadczy przykład wzięty z życia młodej mamy. „Pamiętam, jak moja córka skończyła 7 miesięcy i nabyła cenną umiejętność turlania się. Spadła wtedy dwa razy z łóżka w ciągu zaledwie 7 dni, kiedy ja stałam obok. Ta sytuacja pokazała mi, że wystarczy chwila nieuwagi i nieszczęście gotowe. Aby nie przeżywać zawału kilkanaście razy dziennie – musisz zabezpieczyć mieszkanie. Nie możesz jednak zrobić tego dopiero wtedy, kiedy twoje dziecko uczy się chodzić, ale znacznie wcześniej, mniej więcej na etapie doskonalenia umiejętności turlania się" – mówi mama 1,5-rocznej Michaliny. Mama dziewczynki przytacza także sytuacje, w których jej córka próbowała wkładać paluszki do kontaktów, co jest dużym zagrożeniem dla bezpieczeństwa dziecka. „Moja córka przemieszczała się bardzo sprawnie i bez przerwy wpychała palce do kontaktów, a ja non-stop stresowałam się, że zrobi sobie krzywdę. Teraz jesteśmy na etapie nauki wspinania się, która niestety nigdy nie idzie w parze z umiejętnością bezpiecznego schodzenia z wysokości” – wyznaje mama Michalinki. Co pomoże zadbać o bezpieczeństwo dzieci? Jak w tym trudnym czasie, gdy dziecko zaczyna samodzielnie poruszać się po mieszkaniu, zadbać o jego bezpieczeństwo? Na pewno warto korzystać z: zatyczek do kontaktów, silikonowych nakładek na kanty mebli, taśm uniemożliwiających otwieranie szafek. „Nie da się jednak zabezpieczyć mieszkania od A do Z, dlatego nic nie zastąpi obowiązku posiadania sokolego oka oraz olbrzymiej wyobraźni, którą musi dysponować rodzic. Wszyscy wiemy, że dziecko naprawdę jest w stanie zrealizować nawet najgłupszy pomysł” – podsumowuje mama. Dziecko nie powinno zostawać samo w pokoju ze zwierzęciem Kolejną bardzo istotną rzeczą jest niepozostawianie dziecka samego w pomieszczeniu ze zwierzęciem. Nawet jeżeli jest to wasz łagodny, ukochany pupil. „Niestety dzieci bardzo często zaczepiają zwierzęta i nigdy nie wiesz, jak ono zareaguje” – ostrzega Agata Bernaciak. Należy także pamiętać o chowaniu przed dzieckiem rzeczy, którymi mogłoby zrobić sobie krzywdę, takich jak: noże, nożyczki, wszelkie inne ostre przedmioty, środki chemiczne (one też nie powinny być w zasięgu małych rączek). „Pamiętaj także, by stale być czujnym. Kiedy w pomieszczeniu robi się cicho, to znak, że dziecko na pewno coś właśnie kombinuje” – radzi Agata Bernaciak. Znajomość zasad pierwszej pomocy jest niezwykle ważna Jest jeszcze jeden aspekt, o którym wielu rodziców zapomina, czyli znajomość zasad udzielania pierwszej pomocy „W trakcie ciąży kupiłam książkę, w której były wypisane różne niebezpieczne sytuacje z udziałem dzieci oraz schemat postępowania, gdy do takich sytuacji już dojdzie” – podpowiada Agata Bernaciak. Jeżeli masz możliwość odbycia kursu pierwszej pomocy – skorzystaj z niej. Możesz też obejrzeć filmy w internecie, w których eksperci radzą, jak działać w sytuacji, w której dojdzie do wypadku. Sprawdź: Jak powinna wyglądać resuscytacja dziecka. „Taka już rola rodzica. Zawsze będziemy aniołami stróżami naszych dzieci, dlatego lepiej zapobiegać i być przygotowanym na najgorsze, niż liczyć na szczęście w nieszczęściu. Ono zdarza się zdecydowanie za rzadko” – podsumowuje Agata Bernaciak. Zobacz także: Jakie błędy popełniają młodzi rodzice? Opowiada mama 1,5-rocznej Michaliny Dlaczego nie powinniśmy porównywać rozwoju naszych dzieci? Rady mamy 1,5-rocznej Michaliny Bezpieczeństwo nad wodą – zasady, zachowanie, numer alarmowy
Dziewczynka stała sama na poboczu, kierowca się nie zatrzymał. Słusznie? (Nagranie)
Kamera w samochodzie zarejestrowała zdarzenie jak z horroru: nocą na poboczu stała mała dziewczynka ze spuszczoną głową. Kierująca autem kobieta w ostatniej chwili zdecydowała, że się nie zatrzyma. Dobrze zrobiła?
To mogło się źle skończyć – kobieta dostrzegła dziewczynkę stojącą samotnie przy ulicy. Postanowiła nie zatrzymywać samochodu. Wszystko nagrała kamera. Dziecko samo na poboczu – to pułapka? Kierująca samochodem zamieściła w sieci nagranie, które mrozi krew w żyłach. Nocą na poboczu jezdni stała dziewczynka, odwrócona tyłem, z opuszczoną w dół głową. Była ubrana na biało i miała mały plecak. Kobieta chciała się zatrzymać i pomóc dziecku, ale w ostatniej chwili się rozmyśliła. Minęła postać i pojechała dalej. Dlaczego jej niepokój wzbudziła i sama postać dziewczynki, i okoliczności, w których ją zobaczyła. „Z tyłu głowy zapaliła mi się czerwona lampka, mówiąca o tym, że może mi się coś stać, przez co ruszyłam przed siebie i to prawdopodobnie uchroniło mnie przed tragedią. Po kilku minutach postanowiłam zawrócić i zobaczyć, czy ta postać nadal tam jest, czy może się przemieściła. Minęły może 3 minuty, a tego dziecka już tam nie było, nie było też żadnego samochodu w pobliżu” – wyjaśniła kobieta w mediach społecznościowych. Autorka nagrania podejrzewa, że na poboczu stał manekin, a cała sytuacja została zaaranżowana przez złodziei samochodów. Oszuści mogli liczyć na to, że kierowca się zatrzyma i wysiądzie z auta, ułatwiając w ten sposób jego kradzież. Do zdarzenia doszło na drodze krajowej nr 16 w stronę Laseczna (woj. warmińsko-mazurskie) w minionym tygodniu. Postać dziecka wyglądała naprawdę niepokojąco: Uwaga: to ważne, aby reagować, gdy ktoś potrzebuje pomocy. Warto być szczególnie wyczulonym na krzywdę dzieci i działać, kiedy coś im zagraża. Zachowujmy przy tym zdrowy rozsądek i dbajmy o własne bezpieczeństwo. Tym bardziej nocą na pustej drodze! Piszemy też o: Niezwykłe dziecko-syrena: urodziło się z rogiem zamiast nóg. To ciężka wada genetyczna Znamy plany rządu w sprawie 500+. Rodzice nie będą zadowoleni Wzruszające nagranie: staruszek usypia swojego prawnuczka, spacerując z nim po ogrodzie
„Chcę, żeby od 2. klasy córka chodziła sama do szkoły. Usłyszałam, że jestem niepoważna, a przecież to tylko kilkaset metrów” [LIST DO REDAKCJI]
Większość dzieci z klasy córki jeździ do szkoły samochodami, nawet jeśli mają blisko. Rodzice się nad nimi trzęsą, jakby nie wiadomo, co miało im się stać. Ja stawiam na samodzielność, Marysia będzie chodziła bez opieki i trzymania za rączkę.
Moja córka jest bardzo samodzielna, sama pakuje swoje rzeczy do szkoły, wybiera sobie ubrania na każdy dzień, potrafi zrobić sobie śniadanie i nawet iść do naszego osiedlowego sklepiku po małe zakupy. Postanowiłam z mężem, że od drugiej klasy podstawówki będzie też sama chodzić do szkoły. Inne dzieci mogą zazdrościć córce odwagi i sprytu! Mamy niedaleko, raptem kilkaset metrów między blokami. Po drodze trzeba przejść przez niewielką ulicę ze światłami. Jestem pewna, że da radę, moja córka na tle innych dzieci wyróżnia się sprytem, jest bardzo ogarnięta. Jeśli będzie padało, może nawet sama podjechać jeden przystanek autobusem, już to ćwiczyłyśmy. Marysia jest bardzo podekscytowana, ale kiedy powiedziała o tym koleżankom, te ją nastraszyły, że na pewno ją ktoś porwie! Co za bzdury! Przyznam, że córka jest jedynym tak samodzielnym dzieckiem w swojej klasie. Inne dzieci, nawet jakby chciały, nie mogłyby chodzić nigdzie same, bo rodzice im na to nie pozwalają. Boją się, jakbyśmy żyli w jakiejś dżungli. Powiedziałam znajomej, że nie będziemy już odprowadzać Marysi, to usłyszałam, że chyba jestem niepoważna! A co w tym złego? Spokojne osiedle, tylko jedna jezdnia – dziecko musi wiedzieć, jak się zachować bez pomocy dorosłych. Jak inaczej ma się tego uczyć? Kasia Od Redakcji: Jeśli chcesz się podzielić swoją historią, napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl. Czytamy wszystkie listy i zastrzegamy prawo do wyboru najciekawszych oraz do ich redagowania lub skracania. Zobacz też: Zdalne nauczanie 2022/2023: czy będzie zdalna nauka? Nowe informacje Kalendarz roku szkolnego 2022/2023: dni wolne od szkoły, ferie, święta Kiedy dziecko może samo wracać ze szkoły?
Dziecko w śmietniku, a matka szydełkuje. O co chodzi na tym zdjęciu?
Ta mama znalazła niekonwencjonalny sposób na zabezpieczenie dziecka przed wypadkami w parku. Przy okazji mogła przez chwilę odetchnąć i w spokoju zająć się swoimi sprawami. Niemowlę w koszu na śmieci – szokujące czy pomysłowe?
Dziecko przykryte ażurowym koszem na śmieci wygląda, jakby zostało zamknięte w klatce. Umieściła je tam wyrodna matka czy kobieta, która zadbała o bezpieczeństwo maluszka tak, jak potrafiła najlepiej? Dziecko w śmietniku – szokujące zdjęcie Zdjęcie maluszka w śmietniku pochodzi z 1969 roku. Nie wiadomo dokładnie, w jakich okolicznościach powstało. Widać na nim, jak mniej więcej roczne dziecko stoi na trawie w parku i ogląda świat zza obudowy kosza na śmieci. Nie płacze, raczej jest zaciekawione i spokojne. Obok na ławce siedzi jego mama i w skupieniu szydełkuje. Można się domyślać, że kobieta z fotografii zrobiła wszystko, co było w jej mocy, by przez moment odpocząć, a jednocześnie nie narazić dziecka na niebezpieczeństwo. Zamknięty pod koszem na śmieci maluch się nie oddali, nie wyjdzie na ulicę ani nie zbliży się do obcych. Szokujące? Jeśli założyć, że prawdopodobnie mama dziecka nie miała żadnej innej pomocy do opieki nad maluchem, to raczej... pomysłowe. Dziś za takie postępowanie matka zostałaby pewnie odsądzona od czci i wiary. Ale czy słusznie? Piszemy też o: Agnieszka Włodarczyk pokazała brzuch po ciąży i... dystans do swojego ciała! Brawo! 12-letni Archie Battersbee nie żyje. Chłopiec został odłączony od aparatury Kobieta zaszła w ciążę w wieku 48 i 49 lat. Internauci twierdzą, że jest szalona!
„Znaleźliśmy piękną dziką plażę, a jakieś oszołomy groziły nam policją. Że niby narażamy dzieci!” [LIST DO REDAKCJI]
Znaleźliśmy prawdziwą perełkę – cichutką, urokliwą plażę z dala od hord turystów. Dzieci pięknie się bawiły do czasu, aż jakieś oszołomy nas stamtąd wyrzuciły! Dzika plaża nie jest dla dzieci? Mój mąż świetnie pływa i w razie czego umiałby ratować nasze córeczki.
Nad morze jeździmy z dziećmi co roku, odkąd młodsza córka skończyła rok. Kochamy polskie morze, ale wybieramy raczej mniej zatłoczone miejsca, nie przepadamy za deptakami i nie chcemy ciągać dzieci po plażach zawalonych parawanami. Ani tam bezpiecznie, ani ładnie. Łatwo się zgubić, a do tego oglądanie roznegliżowanych Januszów raczej nie jest tym, co chciałabym pokazać dzieciom. Chciałam Państwa zapytać, co jest nie tak z dzikimi plażami i czy istnieje jakiś zakaz kąpieli w miejscach, w których jest pusto. W młodości tylko na takich plażach wypoczywałam i nigdy nie było żadnego problemu. Znam kilka takich miejscówek, chciałam zabrać do nich dzieci, żeby w spokoju i w ciszy korzystały z wody i słońca. Spędziliśmy parę uroczych dni na dzikiej plaży niedaleko Ustki. Z mężem jesteśmy bardzo ostrożni, ani na chwilę nie spuszczaliśmy naszych córeczek z oczu. Naprawdę były bezpieczne, tym bardziej że mąż jest świetnym pływakiem. Nie pijemy przy dzieciach alkoholu. Poleżeliśmy na piasku, nikt nam nie trąbił nad uchem, dzieci mogły swobodnie biegać na golasa... Któregoś dnia pojawili się tam inni turyści i kiedy zobaczyli, że jesteśmy z dziećmi, zagrozili nam wezwaniem policji! Kobieta krzyczała, że narażamy maluszki i że w tym miejscu dzieci nie mogą się kąpać, bo nie ma ratownika. Podejrzewam, że po prostu chcieli nas stamtąd przepędzić i mieć plażę dla siebie. Oszołomy! Nie wróciliśmy już na tamtą plażę, ale znaleźliśmy inne odludne miejsce. Uważam, że moim dzieciom nic nie grozi, bo są pod dobrą opieką. Przecież nikt nie będzie mi mówił, gdzie mogę wypoczywać, a gdzie nie. Beata Ostrzegamy: kąpiele na dzikich, niestrzeżonych plażach nie są bezpieczne – dotyczy to i dorosłych, i dzieci. Zagrożeniem są przede wszystkim nieznane warunki panujące pod wodą, np. grząskie dno, wiry, uskoki, ale i brak profesjonalnego ratownika, który mógłby udzielić pomocy w razie wypadku. Dzika plaża to nie miejsce na kąpiel dla małych dzieci! Zobacz też: „Na rodzinnym grillu wszyscy pili, a moje dziecko złamało nogę. Musiałam prosić o pomoc sąsiadów, myślałam, że spalę się ze wstydu” [LIST DO REDAKCJI] „Znajoma zabrała 7-latkę na wesele. A wcześniej do kosmetyczki i na solarium. Czułam się przy niej jak szara myszka!” [LIST DO REDAKCJI] „Kostiumy kąpielowe nie są dla małych dzieci. To nie dorośli ludzie, żeby mieli co zakrywać na plaży” [LIST DO REDAKCJI]
Mama wyszła na spacer z dzieckiem i psem na smyczach. Internauci zachwyceni!
Na TikToku pojawiło się nagranie: kobieta na jednej smyczy prowadzi psa, a na drugiej… córkę. Smycz psa przyczepiona była do psich szelek, smycz dziecka – do bransoletki na rączce dziewczynki. Pod filmikiem pojawiły się setki komentarzy. Wiele mam używających smyczy podkreśla, że to rozwiązanie łączy swobodę dziecka z jego bezpieczeństwem.
Zdecydowana większość komentujących uznała, że taka smycz dla dziecka to świetny pomysł. Pojawiły się głosy, że takie rozwiązanie powinno być standardem. Zwłaszcza wśród mam maluchów, które uwielbiają biegać i uciekać, a nie znoszą się słuchać. Mama: będę prowadzić na smyczy oboje Mama o nicku bmcpher publikuje na swym profilu na TikToku nagrania dotyczące jej codzienności. Ma jedną córkę, dwa psy i dom na głowie. Nie wstydzi się tego, że swoje 2-letnie dziecko karmi piersią ani tego, że czasem ma wszystkiego po prostu dość. Jeden z filmików powstał podczas spaceru z córką i jednym z piesków. Zarówno córka, jak i pies prowadzeni są na smyczach. Mama nie widzi w tym absolutnie nic złego. „Będę prowadziła na smyczy oboje”, podsumowuje całe nagranie. Smycz dla dziecka? Internauci są na tak! Wśród komentarzy pojawiło się wiele wyrazów poparcia dla „dziecięcej smyczy”. „Żadnego cholernego wstydu! Też prowadzam na smyczy swoje dziecko, bo lubi mi uciekać”; „Czy możemy znormalizować takie rozwiązanie? Bezpieczeństwo przede wszystkim”; „Smycze to niesamowity pomysł. Twój maluch może swobodnie chodzić i nie musisz się martwić, że może nagle gdzieś pobiec lub zostać przez kogoś porwany”; „Dziękuję, że to pokazałaś. Też zawsze używam smyczy. Uwielbiam, gdy moja córka może odkrywać nowe rzeczy i cieszyć się swobodą, będąc przy tym bezpieczna”. View oEmbed on the source website źródło: bmcpher/Tik tok Piszemy też o: 11-letni bohater zachował zimną krew i uratował tonących mężczyzn. Brawo! Odkrył, że to nie jego dziecko. Zostawił je w przedszkolu Niemowlę zatrzaśnięte w samochodzie. Na szczęście pomogli policjanci
Wiatr uniósł dmuchany zamek. Dzieci spadały z wysokości kilku metrów – trafiły do szpitala
Dziewięcioro dzieci zostało rannych, część z nich przetransportowano helikopterem do szpitala. Można było zapobiec tej sytuacji?
Do wypadku doszło w niedzielę 3 lipca w Gondershausen na zachodzie Niemiec. W miasteczku rozgrywał się tego dnia turniej piłkarski dla dzieci. Jedną z dodatkowych atrakcji był dmuchany zamek, w którym maluchy mogły szaleć do woli. Niestety, zabawa nie skończyła się dobrze. Dmuchany zamek uniósł się w powietrze. Ranne dzieci Wiatr był tak silny, że uniósł dmuchaną konstrukcję w czasie, kiedy bawiły się w niej dzieci. Maluchy spadały na ziemię z wysokości nawet 4-5 metrów. Czworo dzieci przetransportowano helikopterem do szpitala. W sumie poszkodowanych zostało dziewięcioro dzieci. Nie wiadomo jeszcze, co było przyczyną wypadku. Policja bada sprawę. Świadkowie zdarzenia zostali już przesłuchani. Apelujemy do wszystkich rodziców i opiekunów: jeśli nie macie 100-procentowej pewności, że dmuchaniec został odpowiednio zabezpieczony, nie pozwólcie dzieciom się w nim bawić. Zachowajcie czujność i nigdy nie zostawiajcie maluchów bez opieki. Gdy danego dnia pogoda nie dopisuje i wieje silny wiatr, zrezygnujcie z zabawy – naprawdę niewiele trzeba, by doszło do tragedii. Źródło: radiozet.pl, gazeta.pl
5 sposobów na spokojne i... bezpieczne wakacje z rodziną
Urlop z rodziną z pewnością trzeba dobrze zaplanować. Aby nie był pełny napięć, które utrudniają wypoczynek, warto zadbać o kilka ważnych kwestii jeszcze przed wyjazdem. Podpowiadamy, o jakich czynnościach warto pamiętać, żeby zapewnić sobie i bliskim komfort na wakacjach.
Czy wiesz, jak nie zepsuć rodzinnych wakacji? Wyjeżdżając z dziećmi, warto być przygotowanym na wiele nieprzewidzianych zdarzeń… Niestety, nowe miejsce i mnóstwo wolnego czasu stwarzają wiele okazji do urazów, wypadków czy innych, niekoniecznie pożądanych przygód. Chociaż nie da się przygotować na wszystko, to jednak znając swoją rodzinę, można mniej więcej przewidzieć, co może się przytrafić… Czekają was rodzinne wakacje? Oto 5 czynności, które warto wykonać przed wyjazdem 1. Zadbaj o szczepienia Szczepienia są bezpiecznym i skutecznym sposobem na zapobieganie chorobom zakaźnym w podroży. Warto wiedzieć, że to właśnie dzieci są bardziej podatne na zakażenia, w tym te związane z tzw. chorobami brudnych rąk czy z kontaktem ze zwierzętami. Dlatego też na ok. 4-8 tygodni przed wyjazdem warto udać się na konsultację do lekarza, aby uzyskać informacje o zalecanych szczepieniach. Wśród nich mogą się znaleźć szczepienia przeciw: WZW typu A, kleszczowemu zapaleniu mózgu, wściekliźnie, grypie oraz durowi brzusznemu. Należy jednak pamiętać, że zależą one m.in. od sytuacji epidemiologicznej danego kraju, wieku dzieci, długości i celu pobytu, dlatego ich zakres powinien ustalić lekarz. 2. Wyrób karty EKUZ Bezpłatna karta EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego) umożliwia leczenie w krajach UE i EFTA. Dzięki niej można skorzystać z darmowego, niezbędnego i nieplanowanego leczenia w ramach opieki zdrowotnej danego państwa. Oznacza to, że jeśli w kraju, do którego się wybieracie wizyta u lekarza jest bezpłatna, to również wy nie będziecie musieli za nią płacić. Aby ją wyrobić, należy złożyć wniosek w oddziale NFZ, pocztą tradycyjną lub elektroniczną bądź za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta (IKP). WAŻNE! Warto pamiętać, że każdy podróżujący musi posiadać własną kartę EKUZ – nie ma jednej karty dla całej rodziny. 3. Przygotuj apteczkę podróżną Podczas wakacji z dziećmi… wszystko się może zdarzyć. Przy aktywnych maluchach nietrudno o urazy i złamania, dlatego z pewnością warto mieć przy sobie podręczną apteczkę. Wyposaż ją w plastry, bandaże i wodę utlenioną. Warto mieć w niej również środki ochronne, m.in. przed słońcem czy owadami. W tym czasie zdarzają się również infekcje, dlatego zabierz ze sobą preparaty na gorączkę, kaszel, ból gardła i katar. Warto wyposażyć apteczkę także w leki na biegunkę i alergię. 4. Wyposaż samochód w fotelik do jazdy tyłem Wybierz model, który będzie posiadał wysokie oceny w testach zderzeniowych (np. niemiecki ADAC i szwedzki Test Plus) i umożliwia podróżowanie tyłem do kierunku jazdy – jest ono aż 5 razy bezpieczniejsze niż podróżowanie przodem do kierunku jazdy! Aby fotelik był w pełni bezpieczny, wybierz model dopasowany do wieku i masy ciała dziecka, a także te z homologacją i-Size. Zwróć uwagę, by można było go obsługiwać jedną ręką, a także by umożliwiał regulację kąta nachylenia oparcia i wysokości zagłówka, podnóżka oraz pasów bezpieczeństwa. Najlepiej, by był to model sprawdzonej marki, a także by kupić go w sklepie, w którym można liczyć nie tylko na pomoc fachowców, ale również sprawdzić, czy fotelik pasuje do konkretnego pojazdu. 5. Wykup ubezpieczenie turystyczne Wybierz polisę, która uwzględni pomoc, gdy ktoś z Waszej rodziny zachoruje, przydarzy się nieszczęśliwy wypadek lub ktoś Was okradnie. Świetnie sprawdzi się ubezpieczenie PZU Wojażer, które dodatkowo pomoże uzyskać wsparcie, gdy: dojdzie do zaostrzenia lub powikłania choroby przewlekłej, zachorujecie na COVID-19 podczas wyjazdu, będziecie potrzebować transportu medycznego lub pomocy tłumacza, konieczne będzie wsparcie po powrocie do domu. A dla jeszcze większego bezpieczeństwa, warto wybrać dodatkowe pakiety assistance, które zapewnią komfort podróżowania. Dzięki nim w ramach ubezpieczenia możesz np. mieć zapewniony transport do domu, jeśli musisz przerwać podróż, pobyt w hotelu na czas rekonwalescencji po chorobie lub wypadku, bądź opiekę nad podróżującymi dziećmi, jeśli dorośli trafią do szpitala. Chcesz je wykupić? Wystarczy, że udasz się do agenta lub oddziału PZU, zadzwonisz pod numer 600 600 601. Czy już wiesz, jak przygotować się do wakacji? Życzymy spokojnej i bezpiecznej podróży! Materiał powstał z udziałem PZU
Jakie ubezpieczenie sprawdzi się na urlopie z dziećmi? 5 kosztów, które powinno pokryć
Wyjeżdżając na rodzinne wakacje, warto wcześniej przygotować się również na te trudne i niespodziewane sytuacje. Skuteczną pomoc m.in. w razie wypadku, choroby lub kradzieży zapewni ubezpieczenie turystyczne. Zobacz, jaki zakres warto wybrać, aby zabezpieczyć swój budżet przed dodatkowymi kosztami.
Urlop z rodziną to czas szaleństwa, wspólnych zabaw i nierzadko… niepożądanych zdarzeń. Wyjeżdżając z dziećmi, mogą przytrafić się sytuacje, w których trzeba skorzystać z pomocy lekarza w gabinecie, a czasami nawet pobytu w szpitalu. Niestety koszt leczenia oraz innych, medycznych procedur jest zwykle wysoki, szczególnie w przypadku wakacji poza Polską. Aby nie narażać się na dodatkowe wydatki, warto wcześniej wykupić ubezpieczenie turystyczne dla całej rodziny. Zastanawiasz się, jaki powinien być jego zakres? Poniżej podpowiadamy, jakie koszty powinna uwzględniać polisa turystyczna, aby zapewniała poczucie bezpieczeństwa. View Ediplayer on the source website Najważniejsza kwestia – pokrycie kosztów leczenia Podczas rodzinnych wakacji może zdarzyć się tak, że ktoś z rodziny zachoruje bądź przydarzy mu się nieszczęśliwy wypadek. W takich sytuacjach sprawdzi się ubezpieczenie turystyczne, które zapewnia m.in.: organizację i pokrycie kosztów pobytu i leczenia w szpitalu, badań, operacji, zabiegów ambulatoryjnych i wizyt u lekarza. Istotne jest także to, by w ramach wybranego ubezpieczenia można było uzyskać zwrot kosztów leczenia, gdy np. wydasz środki na leki czy sprzęt ortopedyczny. Dodatkowo, jeśli uczestnik wyjazdu choruje przewlekle, warto wybrać ubezpieczenie wspierające na wypadek zaostrzenia lub powikłania tego schorzenia – niektóre polisy pokrywają koszty leczenia nawet do 20% sumy ubezpieczenia. Ubezpieczenie pokrywające koszty w razie nagłego zachorowania na COVID-19 Zakażenie koronawirusem SARS-CoV-2 jest powszechne, dlatego warto pomyśleć o ewentualnej ochronie i pomocy po zachorowaniu również podczas wakacji. Wybierając polisę, zwróć uwagę na to, by umożliwiała zwrot kosztów noclegu i wyżywienia w razie kwarantanny lub izolacji, organizację i pokrycie kosztów powrotu do kraju zamieszkania oraz rezygnację z uczestnictwa w wypoczynku w razie nagłego zachorowania. Inne koszty, które powinno pokryć ubezpieczenie turystyczne Jeśli szukasz polisy, zapewniającej spokój i bezpieczeństwo Twojej rodzinie podczas wakacji, wybierz taką, która pokryje koszt transportu (także medycznego) z miejsca wypadku do szpitala lub lekarza. Najlepiej, by oferowała również telefoniczną pomoc tłumacza języka angielskiego w trakcie udzielania pomocy medycznej. Wybrane ubezpieczenie na urlop powinno pokrywać koszty poszukiwań i ratownictwa np. w przypadku zaginięcia oraz wsparcie po powrocie do domu. Ubezpieczenie PZU Wojażer zapewni wam ochronę podczas wakacji Decydując się na ubezpieczenie PZU Wojażer masz pewność, że zyskujesz ochronę od wyjścia z domu do momentu powrotu z podróży (ochrona do 48 godzin po zakończeniu okresu ubezpieczenia). Co istotne, obejmuje ono wyjazdy indywidualne i rodzinne, jak również podróże grupowe (kolonie, obozy, pielgrzymki), działa w Polsce, Europie i na świecie. Kiedy otrzymasz pomoc w ramach ubezpieczenia PZU Wojażer? podczas nagłej choroby po nieszczęśliwym wypadku w przypadku zaostrzenia choroby przewlekłej po zakażeniu COVID-19 W ramach polisy PZU możesz skorzystać z: leczenia, transportu (także medycznego) z miejsca wypadku do szpitala, pomocy tłumacza podczas udzielania pomocy, akcji ratowniczej i poszukiwawczej oraz zwrotu kosztów leczenia. Co ważne, możesz również skorzystać z dodatkowych pakietów assistance, które pozwalają zapewnić większy komfort podróżowania. Ubezpieczenie PZU Wojażer możesz wykupić w wygodny sposób przez Internet, dzwoniąc pod numer 571 171 010 bądź u agenta lub w oddziale. Czy już wiesz, jakie ubezpieczenie sprawdzi się najlepiej podczas rodzinnych wakacji? Materiał powstał z udziałem PZU
Jak prawidłowo zapinać dziecko w foteliku samochodowym? Czy tym mocniej, im mocniej je kochasz?
Jak prawidłowo zapinać dziecko w foteliku samochodowym? Czy są rzeczy, o których należy pamiętać, zapinając niemowlę w foteliku? Czy to prawda, że „Im mocniej kochasz swoje dziecko, tym mocniej zapinasz pasy w foteliku”? Nasz ekspert, ratownik medyczny Kamil Kasiak mówi jak zapewnić maksimum bezpieczeństwa najmłodszym pasażerom.
Wydawać by się mogło, że aby prawidłowo zapiąć niemowlę w foteliku, wystarczy połączyć ze sobą pasy bezpieczeństwa. A to wcale nie wszystko. Jak zapinać dziecko w foteliku? By pasy w foteliku dziecięcym spełniły swoje zadanie, warto pamiętać, aby podczas podróży: Niemowlę nie miało na sobie zbyt grubych okryć wierzchnich, Gdy jest zimno, okryć śpiworkiem lub kocykiem już przypiętego pasami maluszka, Uprząż fotelika powinna przylegać do ciała niemowlęcia, Napięcie uprzęży powinno być takie jak napięcie struny w gitarze. Zdaniem naszego eksperta, zasada „Im mocniej kochasz swoje dziecko, tym mocniej zapinasz pasy w foteliku” jest bardzo ważna. „To tak jakbyście chcieli skoczyć na bungee. Myślę, że nikt z nas nie chciałby mieć wtedy luźnej uprzęży” – wyjaśnia Kamil Kasiak. Przeczytaj także: Jak często zatrzymywać się z niemowlęciem na postojach? Czy można na chwilę wyjąć dziecko z fotelika w aucie? Czy otwierać okna podczas jazdy, by samochód się przewietrzył?
Masz dziecko? Jedziecie na wakacje? Te zasady bezpieczeństwa musisz znać!
Wyjeżdżasz z dzieckiem na wakacje lub długi weekend? Zadbaj o jego bezpieczeństwo w podróży, na spacerze i podczas ekscytujących letnich przygód! Oto rady dotyczące bezpieczeństwa poza domem dla rodziców niemowląt, małych dzieci i przedszkolaków.
Lato to zwiększone ryzyko oparzeń słonecznych, urazów i powikłań po ukąszeniach owadów (zwłaszcza w sytuacji, gdy dziecko jest uczulenie na jad owadów). Jak więc upewnić się, że nasze dziecko jest bezpieczne, kiedy przebywa poza domem? Oto zasady dla dzieci w różnym wieku – od niemowlaka do przedszkolaka. Bezpieczeństwo na dworze i w podróży: niemowlę Oto kilka ważnych zasad bezpieczeństwa dla niemowląt: W upalne dni przełóż podróż samochodem na wieczór lub wczesny ranek. Każdy przedmiot, który umieszczasz w samochodzie na czas podróży, powinien być przemyślany – nawet zabawka czy parasol mogą być zagrożeniem, kiedy dojdzie do kolizji. Nigdy nie umieszczaj przedmiotów na tylnej półce – wystarczy gwałtowne hamowanie na światłach, żeby spadły i zrobiły dziecku krzywdę. Nie dawaj też dziecku kredek i twardych przedmiotów na czas podróży. Jeśli część bagażu kładziesz na wycieraczce (np. torbę z jedzeniem), przypnij ją gumą. Nie karm dziecka piersią ani butelką w czasie podróży autem. Jeśli pogoda jest brzydka, zdejmij dziecku kurtkę przed zapięciem go w foteliku – kiedy dziecko jest w kurtce, pasy bezpieczeństwa nie trzymają go odpowiednio mocno. Chroń dziecko przed ukąszeniami owadów. Używaj moskitiery w wózku, a jeśli sięgasz po repelenty, upewnij się, że są przeznaczone dla niemowląt. Naturalne sposoby na miejsca po ukąszeniu przyniosą ulgę przy opuchliźnie lub uporczywym świądzie. Niemowlęta powinny unikać przebywania na słońcu. Stosuj kremy z filtrem (sprawdź, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/jaki-krem-z-filtrem-dla-dziecka-w-roznym-wieku-mowi-dermatolog-22961-r1/">jak dobrać krem z filtrem UV do wieku dziecka). Kremy z filtrem nakładamy na ok. 30 minut przed wyjściem z domu. Pamiętaj, żeby smarować wszystkie części ciała dziecka – nie tylko twarz! Nie zapominaj o szyi, dłoniach i stopach. Oprócz kremów z wysokimi filtrami pamiętaj o używaniu parasolek przeciwsłonecznych, namiotów plażowych i unikania spacerów w upalne dni między 10.00-15.00. Bezpieczeństwo na dworze i w podróży: dziecko 1-3 lata Dziecko w 2. i 3. roku życia wymaga ochrony podobnej jak niemowlę. Na co jeszcze powinnaś zwrócić uwagę? Małe dzieci często uciekają podczas spacerów, dlatego musisz mieć oczy dookoła głowy. Jeśli twoje dziecko nie podróżuje w wózku, a lubi uciekać, pomyśl o specjalnych szelkach. Oszczędzą ci sporo nerwów. To kontrowersyjne rozwiązanie, ale w wyjątkowych przypadkach może być nieocenione! Podczas spaceru po lesie czy łące ubierz dziecko tak, żeby miało jak najmniej odsłoniętych części ciała. Pamiętaj o nakryciu głowy! Najlepsze będą jasne ubrania, na których najłatwiej będzie zauważyć kleszcza. Miej przy sobie narzędzie do wyciągania kleszczy (kupisz je w aptece), a przed spacerem koniecznie spryskaj dziecko odpowiednim dla jego wieku repelentem. Pamiętaj, że w przypadku dzieci preparaty z DEET nie mogą mieć stężenia większego niż 30 proc. Wybieraj bezpieczne <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/repelenty-dla-dzieci-i-kobiet-w-ciazy-przeglad-redakcji-4271-r3/">preparaty na kleszcze i komary dla dzieci. Nie dawaj dziecku jedzenia podczas jazdy autem – to niebezpieczne! Grozi zakrztuszeniem się lub zadławieniem. W samochodzie nie będziesz w stanie szybko pomóc dziecku. Bezpieczeństwo na dworze i w podróży: dziecko 3-6 lat Przedszkolak jest ciekawy świata i trudno mu usiedzieć w miejscu. Podróżując z dzieckiem w tym wieku, pamiętaj o tych zasadach: Jeśli planujecie spędzić dużo czasu na dworze, pamiętaj o zabraniu zapasu wody i zdrowych przekąsek dla dziecka (takich, które nie psują się szybko poza lodówką!). Jedzenie w czasie jazdy nie jest dobrym pomysłem – zatrzymajcie się na postoju, gdzie będziecie mogli odpocząć i zjeść posiłek. Podczas jazdy na rowerze czy hulajnodze dziecko powinno mieć kask! Również rolki wymagają odpowiednich ochraniaczy. Sprawdź, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zakupy/kaski-rowerowe-dzieciece-przeglad-8-modeli-26881-r1/">jak dobrać kask rowerowy dla dziecka. Przedszkolak nadal potrzebuje kremu z wysokim filtrem przeciwsłonecznym. Pamiętaj o nakładaniu go co godzinę, jeśli dziecko przebywa w pełnym słońcu. Dzieci mogłyby spędzać cały dzień na słońcu czy w wodzie – kontroluj, żeby miały przerwy na odpoczynek, na wyciszenie, jedzenie, picie, cień i... wizytę w toalecie! Podczas podróży samochodem nie dawaj dziecku tabletu! Udowodniono, że podczas wypadku jest śmiertelnie niebezpieczny i może działać jak gilotyna! Jeśli puszczasz dziecku filmy podczas jazdy, zainwestuj w specjalny podróżny odtwarzacz, który montuje się tak, by był bezpieczny dla dziecka. Zobacz też <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/apteczka-na-wyjazd-z-dzieckiem-lista-lekow-do-druku-22700-r1/">Apteczka na wyjazd z dzieckiem: lista niezbędnych leków i akcesoriów [PDF do druku lub zapisania] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/wyjazd-nad-morze-z-dzieckiem-co-zabrac-zeby-bylo-bezpiecznie-i-atrakcyjnie-29254-r1/">Co zabrać nad morze z dzieckiem? Zamiast tony bagażu − PROSTA lista! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/5-najwazniejszych-zasad-gdy-podrozujesz-z-dzieckiem-2255-r22/">5 najważniejszych zasad, gdy podróżujesz z dzieckiem
O krok od tragedii: „Najstraszniejszy moment w moim życiu”. Mama pokazała nagranie
O tym, że dziecka nie wolno spuszczać z oka nawet na moment, boleśnie przekonała się Victoria, mama z TikToka. Dramatyczny moment nagrała kamera zamontowana przy domu. Film trafił do sieci, aby był przestrogą dla innych rodziców.
Victoria ma trzech synów i jest aktywną użytkowniczką TikToka. Publikuje na nim chwile ze swojego rodzinnego życia. Jeden z ostatnio dodanych przez nią filmów stał się viralem. Widać na nim moment powrotu kobiety z synami do domu. W mgnieniu oka całkiem zwyczajna chwila zmienia się w sceny grozy. Wystarczyło 30 sekund. Chwile grozy Film pokazuje, jak Victoria wraca do domu z dziećmi i zakupami w dłoniach. Na podwórzu domu rodzina zatrzymuje się, a mama pomaga zdjąć buty starszemu z chłopców. W tym czasie najmłodszy rusza w stronę furtki. Uchyla ją, wychodzi i biegnie w kierunku ruchliwej ulicy. Na szczęście kobieta orientuje się, że malec zniknął. Rusza więc w pościg i udaje jej się złapać dziecko, zanim staje się mu coś złego. Zdarzenie wstrząsnęło Victorią, gdyż w przeciwieństwie do dziecka doskonale zdawała sobie sprawę z zagrożenia, na jakie naraził się jej synek. Jak opowiada sama Victoria, gdy wracała do domu z dzieckiem na rękach, po jej twarzy płynęły łzy. „Po prostu trzymałam go i płakałam. Byłam pewna, że furtka jest zamknięta” – napisała. View oEmbed on the source website Internauci podzieleni Pod filmikiem pojawiło się wiele komentarzy ze słowami wsparcia dla Victorii. „Zmierzyłam to. 30 sekund. Tylko trzydzieści sekund! Każda mama na świecie odwróciła wzrok na 30 sekund”, „Jesteś odważna, że opublikowałaś ten film. Dziękuję ci!”, „Teraz możemy się z tego śmiać, ale całe zdarzenie było przerażające. Dzieci są takie szybkie”. Niestety wiele osób komentowało, że one nigdy nie spuściłyby dziecka z oczu, że zawsze pilnowałyby, czy furtka jest zamknięta itp. Jednak nie ma się co oszukiwać, jeśli w domu jest więcej niż jedno dziecko, matka nie ma szans, aby zawsze trzymać na oku wszystkie naraz. Najlepiej sprawę podsumował jeden z internautów, pisząc: „Nie jesteśmy idealni. Jesteśmy tylko ludźmi, ale próbujemy! Dobra robota, mamo!”. Piszemy też o: Prowadził dziecko na smyczy. Wiek chłopca zaskakuje Rejestr ciąż wchodzi w życie! Komunia u Grosickich jak małe wesele
Jak komfortowo i bezpiecznie podróżować samochodem? Podpowiadamy!
Aby podróż samochodem z dzieckiem była spokojna i przyjemna, trzeba się do niej przygotować. Zobacz, co pomoże ci zadbać o bezpieczeństwo podczas jazdy, a także o czym pamiętać, aby z łatwością znieść długą trasę.
Podróżując z dziećmi trzeba nastawić się na elastyczność. Zmiana planów, dłuższy postój, czy spóźnione dotarcie na miejsce? To może wam się przytrafić, jednak nie zrażajcie się do jazdy samochodem. Dzięki takim przejażdżkom możecie wspaniale spędzić czas i zacieśnić rodzinne więzi. Podpowiadamy, jak podróżować samochodem z maluchami bezpiecznie i komfortowo. View Ediplayer on the source website Bezpieczna podróż? Najlepiej w foteliku tyłem do kierunku jazdy Właściwą ochronę podczas jazdy zapewni maluchowi fotelik zgodny z najnowszymi normami bezpieczeństwa oraz umożliwiający jazdę tyłem do kierunku jazdy – według specjalistów jest ona 5 razy bardziej bezpieczniejsza niż przodem do kierunku jazdy! Nie wiesz, jaki fotelik wybrać dla twojego malucha? Podpowiadamy! Dla najmłodszych świetnym wyborem będzie fotelik BeSafe iZi Go Modular X1 i-Size, który ma m.in. pochłaniacz energii Dynamic Force Absorber™ (zapewnia optymalną ochronę dla najbardziej wrażliwych części ciała), wkładkę dla dziecka Newborn Hugger™ (umożliwia bardziej płaską pozycję i zmniejsza ryzyko opadania główki) oraz nowoczesny zagłówek (ułatwiający obsługę użytkowania). Sprawdzi się także fotelik obrotowy BeSafe iZi Turn, który umożliwia podróż tyłem i przodem do kierunku jazdy, a także daje rodzicom łatwy dostęp do dziecka, dzięki wygodnemu obrotowi fotelika w stronę drzwi. Ponadto umożliwia prawidłową, poziomą instalację fotelika, bez względu na kąt nachylenia kanapy w samochodzie dzięki innowacyjnej technologii Universal Level Technology™. Fotelik wyposażony jest również w system magnesów, który ułatwia wkładanie i wyciąganie dziecka z fotelika. Podczas podróży może się przydać również mobilny fotelik dla najmłodszych Doona+, który jest pierwszym na świecie fotelikiem z w pełni zintegrowanymi kołami. Oprócz tego, że sprawdza się podczas podróży samochodem, taksówką czy samolotem, to posiada również tryb prowadzenia podczas przemieszczania się, gdy np. chcesz się spacerować z dzieckiem. Fotelik posiada także wkładkę dla niemowlaka, która umożliwia utrzymanie prawidłowej, naturalnej pozycji. Jeśli szukasz fotelika na lata, idealnym rozwiązaniem będzie nowość na rynku – fotelik BeSafe Stretch, przeznaczony dla dziecka od 6 miesięcy aż do 7 lat! W tym modelu znajdują się 3-punktowe pasy bezpieczeństwa, regulacja odległości od oparcia kanapy aż do 30 cm, a także regulacja wychylenia siedziska. Co bardzo istotne, fotelik jest jednym z niewielu fotelików na rynku, który przeszedł rygorystyczny test zderzeniowy Test Plus. Ostatnią naszą propozycją jest fotelik BeSafe iZi Flex Fix dla starszych dzieci w wieku od 4 do ok. 12 lat. Ten model jest połączeniem bezpieczeństwa i komfortu – dzięki elastycznym rozwiązaniom łatwo go zainstalować i dopasować, a także umożliwia siedzenie maksymalnie trzech osób w rzędzie. To doskonałe rozwiązanie dla osób posiadających trójkę dzieci. Co ważne, jest to jedyny fotelik, który uzyskał świetne wyniki w testach ADAC zarówno w przypadku zderzenia bocznego, jak i doskonałe wyniki w „przestrzeni dla dziecka” i „zużyciu przestrzeni w samochodzie”, dzięki czemu stanowi idealne połączenie bezpieczeństwa, komfortu i elastyczności przestrzeni. O czym pamiętać, aby podróż samochodem z dzieckiem była komfortowa? Warto również podkreślić, że podczas jazdy samochodem dziecko nie powinno jeść. Wszystko po to, by nie stwarzać okazji niebezpiecznych – dziecko podczas zajadania przekąski mogłoby np. się zakrztusić. Ponadto okruszki mogą przyczyniać się do uszkodzeń fotelika, gdy np. znajdą się w bazie, której użytkowanie w takim stanie może powodować jej zacieranie. Gdy maluch jest głodny, warto zrobić przerwę, podczas której rodzic poda dziecku jedzenie i picie. Warto również wziąć pod uwagę, by podczas jazdy samochodem dziecko bawiło się tylko miękkimi zabawkami. Te twarde mogłyby w trakcie zdarzenia spowodować obrażenia ciała. Warto zabrać ze sobą np. pluszowe zabawki, bajki do odtwarzania, a ze starszymi dziećmi można bawić się np. w gry słowne. WAŻNE! Najmłodszym może się nudzić w samochodzie – pamiętaj, by zablokować drzwi od strony dziecka. Lepiej, by nie wpadło na szalony pomysł otwarcia ich w czasie jazdy… Ponadto, aby jazda była komfortowa, zadbaj by mali pasażerowie mieli na sobie miękkie, niekrępujące ruchów ubranie. Sprawdzi się przede wszystkim odzież z naturalnych, oddychających tkanin. Przy czym weź pod uwagę, że w samochodzie zwykle jest klimatyzacja – dziecko nie powinno być ubrane zbyt lekko. I na koniec – postoje, które przydają się dzieciom i dorosłym. Warto, co 2-3 godziny rozprostować nogi, zjeść i napić się, pomóc wyładować energię dzieciom na świeżym powietrzu oraz skorzystać z toalety. W jaki jeszcze sposób zadbać o komfort podróży samochodem? Podczas jazdy z pewnością przyda się uniwersalna wkładka antypotowa Kuli-Muli, wykonana z tkaniny, które skutecznie chłonie wilgoć, a także zapewnia właściwą wentylację i chłodzenie. Dzięki niej maluch będzie miał odpowiedni komfort siedzenia, co z pewnością wpłynie na przyjemność płynącą z podróży. Ponadto w słoneczne dni przydatne okazują się osłonki przeciwsłoneczne, które skutecznie blokują promieniowanie UV, chroniąc maluszka przed szkodliwym działaniem słońca, a także jego rażącym blaskiem. Aby jeszcze bardziej umilały podróż, wybierz osłonki z motywem z ulubionej bajki np. z Psiego Patrolu. Dla maluszków, które spędzają podróż w samochodzie… śpiąc, idealna będzie opaska na głowę Nap-Up, która podtrzymuje główkę podczas snu na siedząco, nie pozbawiając jej swobody ruchu. Ponadto, aby utrzymać kontakt z dzieckiem podróżującym w foteliku tyłem do kierunku jazdy, niezbędne będzie wyposażenie samochodu w lusterko np. z lampką LED, które umożliwia obserwację nawet w ciemności. To jak, kiedy wybieracie się w podróż samochodem? Materiał powstał z udziałem Marko
Kiedy zmienić niemowlakowi fotelik na większy? Spójrz w to miejsce i sprawdź, czy ruszać na zakupy?
Dzieci szybko rosną, dlatego dość szybko przychodzi czas na wymianę fotelika samochodowego. Kiedy zmienić niemowlakowi fotelik na większy? Możesz to sprawdzić w bardzo prosty sposób. Zdradza go ratownik medyczny Kamil Kasiak.
Jeżeli zastanawiasz się, kiedy zmienić niemowlakowi fotelik na większy, wiedz, że nie trzeba ani ważyć, ani mierzyć dziecka, ani nawet czytać dołączonej do fotelika instrukcji. Wystarczy włożyć dziecko do fotelika i spojrzeć w jedno konkretne miejsce. To pokaże, czy już pora na zakup większego modelu. Sprawdź, gdzie należy patrzeć. Kiedy zmienić niemowlakowi fotelik na większy? „Jeśli chodzi o zmianę fotelika niemowlaka na większy, przede wszystkim kierujcie się tym, czy dziecku nie wystaje czubek głowy ponad krawędź fotelika. To jest wyznacznik, czy można nadal wozić dziecko w obecnym foteliku” – mówi Kamil Kasiak, ratownik medyczny. „Drugim takim wyznacznikiem jest waga dziecka. Pierwsze foteliki są przewidziane do 13 kg. Jeśli więc niemowlak wagą lub objętością ciała przekracza możliwości fotelika, również trzeba pomyśleć o wymianie na większy fotelik”. „Jeżeli w foteliku jest śpiworek, a dziecko jest w cienkiej odzieży i razem ze śpiworkiem jeszcze pasuje do fotelika, to spokojnie może jeszcze w nim podróżować. I polecam, aby zbyt szybko nie rezygnować z tych pierwszych fotelików” – dodaje ratownik. Sprawdź też: Czy można na chwilę zostawić dziecko śpiące w samochodzie? 5 zasad do przestrzegania, gdy podróżujesz z dzieckiem Czy w upały podkręcać klimatyzację, żeby dziecko się nie pociło?
Czy można na chwilę zostawić śpiące dziecko w aucie?
Zastanawiasz się, czy można na chwilę zostawić śpiące dziecko w aucie? Ratownik medyczny Kamil Kasiak nie ma wątpliwości, jak należy zachować się w takiej sytuacji. Sprawdź, dlaczego pozostawianie śpiącego malucha w aucie wiąże się z poważnym ryzykiem dla jego zdrowia i życia.
Chyba każdy rodzic miał w życiu taką sytuację, gdy jego dziecko smacznie spało w foteliku samochodowym w aucie i nie chciał go budzić, gdy musiał wyjść na chwilę, aby coś załatwić. Pozornie zostawienie w takiej sytuacji dziecka na parę minut samochodzie wydaje się być dobrym rozwiązaniem. Tymczasem jest to po prostu bardzo niebezpieczne. Jakie zagrożenia czyhają na śpiące dziecko w samochodzie? Kamil Kasiak, ratownik medyczny mówi bez ogródek: „Jestem bezwzględnym przeciwnikiem pozostawiania dziecka w aucie nawet na chwilę". Dlaczego? „Bo nie wiecie, co może się wydarzyć" – tłumaczy i podaje następujące przykłady, które pobudzają wyobraźnię: „Wasze dziecko może zwymiotować. Nie będziecie mogli od razu zareagować, a maluch może się zachłysnąć, stracić przytomność i przestać oddychać"; „Ktoś może ukraść auto z dzieckiem w środku”; „Ktoś może porwać dziecko”. Ratownik podkreśla, że nawet na krótką chwilę, jaką zajmuje płacenie za paliwo na stacji benzynowej, nie powinno się zostawiać śpiącego dziecka w samochodzie. „Jeśli niemowlak śpi w foteliku samochodowym, po prostu trzeba wypiąć fotelik z pasów, wstawić w stelaż wózka lub wziąć go pod pachę i zabrać dziecko ze sobą” – tłumaczy Kamil Kasiak. Starsze dziecko należy wybudzić i zabrać ze sobą, „zwłaszcza, że często wizyta rodzica na stacji benzynowej wiąże się z kupowaniem kawy, herbaty, czegoś do zjedzenia czy pójściem do toalety. A wtedy nasz pobyt nie będzie trwał minutę, tylko znacznie dłużej” – dodaje ratownik. Z kolei pozostawienie malucha w zamkniętym samochodzie wystawionym na słońce lub upał może grozić przegrzaniem dziecka, udarem cieplnym, a nawet jego śmiercią, jeśli chwila przedłuży się do kilkudziesięciu minut. „Nie zastawiajmy dzieci samych w samochodzie” apeluje ratownik. Zobacz też: Dziecko samo w domu – co mówi prawo? Bezpieczeństwo w czasie podróży z dzieckiem Zabawki do samochodu na czas podróży z dzieckiem
5 najważniejszych zasad, gdy podróżujesz z dzieckiem
O tym, że podróżowanie z małym dzieckiem nie jest proste, wie każdy rodzic. Niezależnie, czy wyjeżdżasz na dwa dni czy dwa tygodnie, musisz zabrać ze sobą wiele najpotrzebniejszych rzeczy. Jednak, jak udowadnia Agata, mama 1,5-rocznej Michaliny, jest to możliwe. Poznaj niezawodne zasady, które pomogą ci zorganizować wyjazd z dzieckiem bez stresu.
Wyjazd na wakacyjny urlop, odwiedziny rodziny lub znajomych, czy kilkudniowy wypad za miasto mogą przysparzać wielu emocji młodym rodzicom. Jak przygotować się do podróży, aby nie zakończyła się katastrofą? Agata Bernaciak, mama 1,5-rocznej Michalinki, przekonuje, że podróżowanie z dzieckiem nie musi być udręką i przedstawia sprawdzone sposoby na podróżowanie z dzieckiem. Dobra organizacja Wyjazd z dzieckiem nie może być spontaniczny, ponieważ istnieje duże ryzyko, że nie zabierzemy ze sobą najpotrzebniejszych rzeczy, które, jak się może okazać podczas podróży, są absolutnie niezbędne. Również wybór pory dnia może okazać się kluczowy. Przygotuj listę rzeczy, które MUSISZ zabrać – co ważne, nie musisz za każdym razem tworzyć nowej listy, wystarczy, że każdorazowo będziesz ją aktualizować do potrzeb rosnącego dziecka. Dostosuj się do dziecka – najlepszą pora na wyjazd jest pora drzemki maluszka – wtedy podróż mija przyjemniej i spokojniej. Spokojna podróż Spokojny wyjazd z dzieckiem wymaga także odpowiedniego przygotowania środka transportu, którym będziesz podróżować. Szczególnie jeśli jest to samochód. Mama Michaliny podpowiada, na co warto, zwrócić uwagę, podróżując z dzieckiem. Fotelik z obracaną bazą 360 stopni – jest wygodny, gdy chcesz zabawić maluszka w podróży lub podać coś do picia podczas postoju. Podręczna torba – zapakuj do niej: przekąski lub akcesoria do przygotowania posiłku takie jak gorąca woda do przygotowania mleka albo kaszki; do tego pieluchy, podkłady do przewijania, mokre chusteczki. Torba z zabawkami – niech to będą nowe zabawki lub takie, którymi dziecko dawno się nie bawiło. Wtedy będą one bardziej atrakcyjne i dziecko dłużej będzie się nimi bawiło. Mamy nadzieję, że dzięki tym praktycznym wskazówkom przygotowania do wyjazdu nie będą już tak stresujące, a wasza podróż upłynie spokojnie. Udanych wojaży! Zobacz także: Zabawki do samochodu: co kupić na podróż dla niemowlaka, roczniaka i dwulatka? Przewożenie dziecka w samochodzie – najważniejsze zasady Lista rzeczy do zrobienia w wakacje
Szukasz fotelika samochodowego na lata? Weź pod uwagę tych 5 rzeczy
Chcesz kupić fotelik samochodowy dla dziecka, który skutecznie chroni, zapewnia komfort i… rośnie razem z dzieckiem? Zobacz, jakie kwestie warto wziąć pod uwagę, przed wyborem konkretnego modelu. Podpowiadamy, co jest istotne!
Aby bezpiecznie przewozić dziecko w samochodzie, niezbędny jest fotelik, który przeszedł rygorystyczne testy zderzeniowe. Istotne jest także to, by można go było idealnie dopasować do wzrostu i wagi dziecka. O czym jeszcze warto pamiętać, podczas zakupu? Czy to możliwe, by mieć tylko jeden fotelik na… 7 lat? Poniżej rozwiewamy wątpliwości. 5 rzeczy, które warto wziąć pod uwagę, kupując fotelik samochodowy na lata: 1. Wybierz model umożliwiający długi czas przewożenia tyłem do kierunku jazdy Należy pamiętać, że najbezpieczniejszym sposobem podróżowania jest siedzenie tyłem do kierunku jazdy. I chociaż ze względu na konstrukcję samochodów jest to niemożliwe dla dorosłych, warto jak najdłużej decydować się na podróżowanie w pozycji odwróconej u dzieci. Dlaczego jest to istotne? Podczas wypadku komunikacyjnego zderzenie czołowe powoduje, że głowa siedzącej przodem osoby zostaje ze znaczną siłą wyrzucona do przodu, a następnie do dołu i góry, co w przypadku maluszka jest za dużym obciążeniem. Ponadto należy pamiętać, że według specjalistów biomechaniki zderzeń ryzyko poważnych obrażeń oraz śmierci jest nawet 5 razy większe w fotelikach ustawionych przodem do kierunku jazdy. Tym samym cieszy fakt, że na rynku są już dostępne foteliki, których można używać od 6 miesięcy nawet do… 7 lat! Dzięki nim można dłużej niż do tej pory przewozić dzieci w bezpieczny sposób. 2. Zwróć uwagę na skorupę siedziska – powinna być duża Ze względu na ograniczenia kilogramowe, a tym samym również dopasowaną do masy ciała dziecka wielkość skorupy, dotychczas foteliki dostępne na rynku były przeznaczone dla maluchów do 25 kg. Oznaczało to, że mogły z nich korzystać dzieci do około 4.-5. roku życia. Zwracając uwagę przy zakupie na to, by skorupa siedziska była duża (z maksymalną wagą nawet do 36 kg), nie ma ryzyka szybkiego „wyrośnięcia” dziecka z fotelika. Dodatkowo mamy również gwarancję komfortu i bezpieczeństwa. 3. Weź pod uwagę przestrzeń na nogi Wybierając konkretny model fotelika samochodowego dla dzieci, który ma posłużyć na lata, warto zdecydować się na taki z regulacją odległości od oparcia kanapy. Dzięki temu można uzyskać potrzebną ilość miejsca na nogi i tym samym podróżować komfortowo. 4. Fotelik powinien umożliwiać zmianę wychylenia siedziska Aby zapewnić bezpieczne i komfortowe podróżowanie samochodem przez lata, warto sprawdzić, czy fotelik dla dziecka umożliwia jego pochylenie po instalacji w pojeździe. Dzięki temu można skutecznie zapewnić optymalny kąt siedzenia, dopasowany do wzrostu dziecka. 5. Wybierz model wygodny w montażu w dowolnym miejscu w samochodzie Zwróć uwagę, czy wybrany model fotelika samochodowego dla dziecka umożliwia mocowanie na pasie samochodowym bez względu na to, czy w samochodzie jest ISOfix. Ponadto najlepsze będą te modele, w których miejsca do przeprowadzenia pasa bezpieczeństwa są łatwo dostępne i widoczne, a blokada i system napinania obsługiwane jednym pokrętłem. Fotelik BeSafe Stretch rośnie razem z dzieckiem Ten model fotelika samochodowego dla dzieci zrewolucjonizował polski rynek. Co go wyróżnia? Przede wszystkim jest to najprawdopodobniej jedyny fotelik na rynku, który umożliwia przewożenie dziecka tyłem do kierunku jazdy od około 6. miesiąca do nawet 7. roku życia! Zgodnie z najnowszą normą bezpieczeństwa przeznaczony jest dla dzieci o wzroście 61-125 cm i maksymalnej wadze do 36 kg. To innowacyjne, gdyż zwykle tego typu foteliki były przeznaczone dla dzieci do 4 lub 5 lat. Ponadto fotelik BeSafe Stretch jest niezwykle przestronny, gdyż posiada dużą skorupę, regulację wychylenia siedziska, a także daje dziecku dużą ilość miejsca na nogi – umożliwia regulację odległości od oparcia kanapy do 30 cm. Jego zaletą jest również to, że wykonano go z trwałych i bezpiecznych materiałów, dlatego jego okres przydatności to aż 15 lat! Oprócz tego fotelik BeSafe Stretch jest niezwykle lekki (waży ok. 11,5 kg), a jego montaż za pomocą 3-punktowych pasów bezpieczeństwa jest łatwy i intuicyjny. Fotelik BeSafe Stretch zapewnia dziecku maksymalne bezpieczeństwo. To jeden z niewielu fotelików na rynku, który przeszedł niezwykle trudny i bardzo surowy szwedzki test zderzeniowy Test Plus. Ponadto konstrukcja jego ramy łączy się z pasami i z podłogą zapewniając maksymalne bezpieczeństwo podczas zderzenia czołowego, a sztywna skorupa absorbuje siły podczas uderzenia, dzięki czemu utrzymuje dziecko w stabilnej pozycji. Fotelik BeSafe Stretch posiada dodatkową funkcję ochronną SIP+, która jeszcze mocniej pochłania energię podczas zderzenia i zmniejsza obciążenie szyi i głowy dziecka w przypadku zderzenia bocznego. View Ediplayer on the source website Wybierz fotelik samochodowy dla dziecka, który nie tylko posłuży przez lata, ale również zapewni największe bezpieczeństwo i komfort maluchowi! Materiał powstał z udziałem Marko