1 zasada rodzicielstwa bliskości: bądź blisko dziecka – wyjaśnia Agnieszka Stein
Rodzicielstwo bliskości (RB) to sposób wychowania dzieci oparty na budowaniu silnej więzi emocjonalnej rodziców z maluchem, czułej opiece i stawianiu mądrych granic. Podstawą RB jest 7 zasad, nazywanych też filarami. Psycholożka Agnieszka Stein mówi, co oznacza pierwsza z nich: bądź blisko dziecka.
Rodzicielstwo bliskości określa 7 zasad (filarów). Pierwsza zasada brzmi: bądź blisko dziecka. Co to oznacza, tłumaczy ekspertka RB, psycholożka Agnieszka Stein. Zobacz nasze wideo i posłuchaj, co o rodzicielstwie bliskości mówi jego najlepsza ambasadorka! 1. zasada rodzicielstwa bliskości – Bądź blisko dziecka „Blisko dziecka, to znaczy nie tylko blisko fizycznie, ale przede wszystkim – blisko emocjonalnie" – mówi Agnieszka Stein. Dobrze jest nie skupiać się na zachowaniu dziecka, ale szukać prawdziwych pobudek jego zachowania, zastanawiać się, co ono przeżywa i czuje, odgadywać rzeczywiste potrzeby malucha i zaspokajać je. Najlepiej być z dzieckiem od porodu, ale czas na to, by być blisko, jest zawsze – także gdy maluch ma 3 lub 5 lat. Wtedy również można zmienić zasady i zacząć wychowywać go w duchu rodzicielstwa bliskości. Nigdy nie jest za późno na pogłębianie relacji z drugim człowiekiem, a co dopiero z własnym dzieckiem! Co jest ważne w rodzicielstwie bliskości? Rodzicielstwo bliskości (z ang. attachment parenting) to termin utworzony przez amerykańskiego pediatrę Williama Searsa, który określa filozofię rodzicielską opartą na zasadach przywiązania dziecka do rodziców. Według tej teorii dziecko tworzy z opiekunami silną więź emocjonalną, mającą wpływ na całe jego przyszłe życie. Właśnie ta więź sprzyja prawidłowemu rozwojowi społecznemu i emocjonalnemu, czyli sprawia, że dziecko rośnie na szczęśliwego człowieka. 7 zasad rodzicielstwa bliskości – zobacz nasze wideo! Oto pozostałe zasady rodzicielstwa bliskości, z którymi możesz się zapoznać, oglądające nasze filmy. Zasada 2: Słuchaj płaczu swojego dziecka Zasada 3: Karmienie piersią Zasada 4: Noś dziecko przy sobie Zasada 5: Śpij przy dziecku Zasada 6: Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Zasada 7: Wystrzegaj się trenerów dzieci Zobacz także: Wychowanie bezstresowe: pomocne czy krzywdzące? Definicja, wady i zalety, skutki Jak być szczęśliwym? Psycholog wyjaśnia, jakie są 4 kluczowe filary szczęścia [WIDEO] ​Jak wychować szczęśliwe dziecko? Jest 1 warunek! – mówi psycholog [WIDEO]
Macierzyństwo – do jakich wspomnień najchętniej wracamy? [#PureMoments #PureLove]
Prawda jest taka, że wszystko, radości czy troski, które nas spotykają, nie trwają długo – zostają po nich jedynie wspomnienia. Warto więc zadbać o to, aby były one jak najpiękniejsze. Takie, by chciało się do nich wracać!
Każdy z nas ma swoją własną historię, utkaną z pięknych doświadczeń, o których chciałoby się pamiętać. Szczególnie ważne są wspomnienia, które dotyczą naszych dzieci. Chwile te często wywołują uśmiech na twarzy i powodują, że odnajdujemy w nich spokój i wytchnienie. Które są najcenniejsze? Pierwszy kontakt Pamiętasz, gdy po porodzie po raz pierwszy przytuliłaś swojego maluszka? To chwila, która na całe życie zapada w pamięć. Powstanie więzi między matką a dzieckiem tworzy się już na etapie ciąży. Dziecko, będąc w brzuchu, poznaje twój głos i rytm bicia serca. Gdy już przyjdzie na świat, to właśnie ty stajesz się dla niego ostoją bezpieczeństwa. Ogromne znaczenie ma kontakt „skóra do skóry”, który polega na położeniu nagiego noworodka na ciele mamy, także po to, aby oboje mogli nawiązać kontakt wzrokowy. Potrzeba bliskości jest bowiem obok zaspokojenia głodu najważniejszą potrzebą nowo narodzonego dziecka. Wspólna drzemka Od niepamiętnych czasów dzieci spały z rodzicami w jednym łóżku. Jedni rodzice wciąż kultywują tę tradycję, inni wolą, by ich pociecha spała we własnym łóżeczku. Wybór należy do nas, niemniej jednak warto pozwolić sobie na odrobinę wypoczynku w ciągu dnia – np. na wspólną drzemkę razem z dzieckiem. Przebywając blisko mamy, maluszek czuje się bezpieczny i kochany. Zabawa z maluchem Wspólna zabawa to nie jest tylko zabijanie czasu. Przynosi mnóstwo korzyści: odpręża, uczy, rozwija zmysły i, co bardzo ważne, wzmacnia relację między tobą a dzieckiem. Nawet najprostsza zabawa uczy koncentracji, ćwiczy zdolności motoryczne i poszerza horyzonty. Wybierając zabawki dla maluchów, coraz częściej sięgamy po takie, które są zrobione z naturalnych tworzyw – np. z drewna. Szukamy pomysłów na zabawy z różnorodnymi fakturami, aby móc wspierać rozwój integracji sensorycznej. Świadome wychowywanie i kontakt z przedmiotami, które są jak najbardziej zbliżone do natury, sprawia, że nasze dziecko mniej się denerwuje i łatwiej nawiązuje relacje. A my, dzięki temu zyskujemy kolejne, piękne wspomnienia. Spacer w parku Wycieczka na łono natury to dla niemowlęcia wspaniała przygoda i okazja do poznawania świata. Kształtujemy w ten sposób jego wrażliwość i szacunek do przyrody. Staraj się spacerować z maluchem jak najczęściej – uczęszczane trasy zapiszą się w waszych wspólnych wspomnieniach. Zabierz dziecko do pobliskiego parku i opowiadaj o tym, co widzisz. Jeżeli masz taką możliwość, dobrym pomysłem jest też spacer po lesie. Można wówczas obserwować, jak rozwija się przyroda w zależności od pory roku. Poza tym leśne powietrzne jest wolne od zanieczyszczeń i wpływa korzystnie na nasz organizm. Nawet jeśli mieszkacie w mieście, wystarczy odejść kawałek dalej, aby znaleźć się z dala od hałasu i zatłoczonych ulic. A wracając, możemy zabrać ze sobą kilka naturalnych pamiątek, takich jak szyszka czy piękny kamień. Szykowanie wyprawki Jako mama z pewnością masz w szafie pierwsze zakupione śpioszki lub kocyk, który wybrałaś dla swojej pociechy. Szykując wyprawkę dla dziecka, chciałaś, aby wszystkie rzeczy, były dobrej jakości. Odpowiednie ubranka to podstawa, ale istotny jest również wybór akcesoriów i produktów pielęgnacyjnych. Sięgajmy po te, bardziej naturalne, które pomogą nam efektywnie pielęgnować nasze maleństwo. Takie są np. nowe pieluszki Pampers Pure Protection, z dodatkiem najwyższej jakości bawełny, miękkich włókien pochodzenia roślinnego, pozyskanej w odpowiedzialny sposób pulpy celulozowej oraz innych, starannie dobranych materiałów. Nadal zapewniają do 12 godzin ochrony skóry, której rodzice oczekują od Pampers. Ponieważ są hipoalergiczne, nadają się nawet dla wyjątkowo wrażliwej skóry dziecka. Mają wskaźnik wilgotności, dzięki któremu będziesz wiedziała, że czas zmienić pieluszkę. Dzięki temu, że nie zawierają parabenów, chloru ani sztucznych zapachów, będziesz wiedziała, że to, co wybierasz dla swojej pociechy, jest najwyższej jakości. Materiał powstał przy współpracy z: Pampers
Osłabienie więzi emocjonalnych między partnerami zawsze odbije się w ich sypialni - mówi seksuolog [WIDEO]
Kobieta po porodzie potrzebuje wsparcia od partnera, aby powróciła między nimi bliskość seksualna -– mówi seksuolog dr Sylwia Jędrzejewska. Zobacz film, w którym seksuolog radzi, jak po urodzeniu dziecka nie dopuścić do oddalenia się w związku, co może nawet doprowadzić do jego rozpadu.
W tym odcinku cyklu mamotoja.pl pt. "Nasz seks powszedni", w którym seksuolog wyjaśnia najczęstsze problemy, z jakimi borykają się kobiety po urodzeniu dziecka, poruszyłyśmy temat osłabienia więzi z partnerem, które bardzo często pojawia się po urodzeniu dziecka. Brak wsparcia ze strony mężczyzny i zrozumienia dla trudów opieki kobiety nad dzieckiem narusza ich wzajemne relacje emocjonalne i może prowadzić do kryzysu w życiu seksualnym. W związku musi być miejsce dla partnera "Życie seksualne i chęć bliskości fizycznej jest konsekwencją życia w ogóle" – stwierdza dr Jędrzejewska. Seksuolog przyznaje, że przyjście na świat dziecka to trudny test w relacjach między kobietą i mężczyzną. "Znajdujemy się w sytuacji, która nie jest łatwa, bo nagle z pary kochanków musimy być parą rodziców" – mówi i dodaje, że jeżeli w tym czasie "zapomni się o sobie" to faktycznie dojdzie do oddalenia się od siebie, a może nawet do wzajemnej utraty. Stąd apel dr Jędrzejewskiej, aby w związku nie było wyłącznie dziecko, ale również mąż, ojciec dziecka. Najlepiej osiągnąć to angażując do opieki nad maleństwem także jego tatę. "Jeżeli będziemy angażować w życie skoncentrowane wokół dziecka również drugą stronę, to pojawi się też interakcja, bliskość z partnerem" – mówi lekarz. W konsekwencji rodzi to czułość między kobietą i mężczyzna, a stąd już bliższa droga do zbliżeń intymnych. Angażujmy partnera w opiekę nad dzieckiem Seksuolog przestrzega, że jeżeli nie będziemy włączać partnera w codzienną opiekę nad dzieckiem, nigdy nie zostaniemy zrozumiałe, jak bardzo jest to też ciężka praca. "Mężczyzna wychodzi do pracy, a kobieta czuje się porzucona, sama, przytłoczona obowiązkami" – opisuje. Bywa też tak, że opieka nad dzieckiem może mężczyznę przerastać. "Mężczyzna może nie potrafić sprostać sytuacji, a to rodzi frustrację, złość i pretensję kobiety" – stwierdza ekspert. Zdaniem seksuolog, jeżeli nie będziemy artykułować żali i oczekiwań to dojdzie do tworzenia się muru między parą. I być może oddalenia tak dużego, że nigdy później nie będzie można powrócić na wspólną drogę. Wsparcie i wzajemne zrozumienia to droga do przywrócenia więzi seksualnej Seksuolog radzi, aby koniecznie znaleźć czas na pielęgnowanie wzajemnych relacji. Proponuje parom kolację we dwoje, wyjście do kina. "Mężowie, młodzi ojcowie nie zapominajcie, że chociaż kobiety stają się matkami, to wciąż chcą być waszymi najpiękniejszymi partnerkami" – mówi. Radzi, aby młode mamy nie zapominały dbać o siebie, i potrafiły także prawić komplementy swoim partnerom. "Nie zapominajmy o wzajemnym wsparciu, zrozumieniu i odpowiadaniu na wzajemne potrzeby" – mówi. Jej zdaniem, takie postępowanie daje duże poczucie bezpieczeństwa zarówno mężczyźnie, jak i kobiecie. "Komunikacja pozwala na zrozumienie, a to są najlepsze podwaliny pod bliskość, w której konsekwencji powróci potrzeba bliskości seksualnej. A seks znowu stanie się naturalną potrzebą naszego życia" – stwierdza. Dr Sylwia Jędrzejewska jest seksuologiem klinicznym, prowadzi praktykę w Klinice Gameta w Warszawie. Jak wyglądał wasz związek po urodzeniu dziecka? Czy znajdowałyście czas na pielęgnowanie bliskich relacji z partnerem? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach! Zobacz też: Maja Bohosiewicz o trudach macierzyństwa: "Same zarzucamy na siebie sidła" Jak wygląda macierzyństwo? Zobacz przezabawne ilustracje! Dlaczego warto odwiedzić kosmetyczkę po porodzie? (film)
Kobieta po porodzie powinna kochać się w bezpiecznych pozycjach - radzi seksuolog [WIDEO]
Mężczyźni powinni być czujni na potrzeby partnerki, tak aby seks po porodzie sprawiał jej przyjemność, a nie ból -– mówi seksuolog dr Sylwia Jędrzejewska. Zobacz film, w którym seksuolog radzi jakie pozycje seksualne są najlepsze dla kobiet po porodzie.
W tym odcinku cyklu mamotoja.pl pt. "Nasz seks powszedni", w którym seksuolog wyjaśnia najczęstsze problemy, z jakim borykają się kobiety po urodzeniu dziecka, poruszyłyśmy kwestie pozycji seksualnych korzystnych dla kobiet po urodzeniu dziecka. Seksuolog podkreśla, aby nie koncentrować się wyłącznie na technice, ale też na pieszczotach i bliskości z partnerem. Kobieta ma się czuć komfortowo i bezpiecznie "Należy wybrać pozycję, w której kobieta będzie czuła się bezpiecznie i komfortowo i w której będzie mogła kontrolować głębokość penetracji" – radzi dr Jędrzejewska. Jej zdaniem, w takiej sytuacji dobrze sprawdzają się pozycja klasyczna, "na jeźdźca" oraz boczna. Seksuolog podkreśla, aby nie koncentrować się wyłącznie na technice. Ważne, aby "poszukiwać własnych doświadczeń erotycznych, własnego podążania za sobą". "Koncentrujmy się na cieple i bliskości. A to, w jakiej pozycji seksualnej chcemy się kochać, niejednokrotnie przychodzi samo" - radzi. Bliskość psychiczna między partnerami Zdaniem seksuolog, zwłaszcza w sytuacji, kiedy kobieta po porodzie nie jest jeszcze gotowa do współżycia, ważna jest bliskość między partnerami. "Jeżeli będziemy czuły, że nie chcemy stosunku waginalnego, koncentrujmy się na pieszczotach, na pocałunkach, na wszystkim tym, co będzie podwaliną dla przyszłej bliskości w postaci stosunku seksualnego" – radzi. Dr Jędrzejewska podkreśla, jak ważne jest, aby w okresie po porodzie nie utracić bliskości psychicznej i cielesnej między partnerami. Apeluje, aby mężczyźni w tym czasie byli czujni na potrzeby partnerki, reagowali na sygnały płynące ze strony kobiety, tak aby seks sprawił jej przyjemność, a nie ból. "Będzie to procentowała w ich dalszym pożyciu seksualnym" - mówi. Dr Sylwia Jędrzejewska jest seksuologiem klinicznym, prowadzi praktykę w Klinice Gameta w Warszawie. Czy po porodzie miałyście ulubione pozycje seksualne? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach! Zobacz też: 5 zalet czułości w łóżku 4 najwygodniejsze pozycje seksualne w ciąży Leczenie infekcji intymnych [WIDEO]
Ten krótki film wyjaśnia, jak ważna jest więź rodzica z dzieckiem. Zobacz go koniecznie!
Dlaczego rodzic jest najważniejszą osobą w życiu dziecka? Ta animacja to cenna lekcja dla każdego rodzica!
Więź między dzieckiem a opiekunem nawiązana już w pierwszych latach życia ma ogromny wpływ na życie dziecka w przyszłości. Od relacji z rodzicami zależą relacje z innymi ludźmi i umiejętność funkcjonowania w społeczeństwie. Animacja "Wielka Moc" pokazuje, jak ważni dla dziecka są rodzice i jak wiele może mu dać ich obecność. Rodzice uczą się budowania więzi Kampania społeczna "Wielka Moc" Stowarzyszenia Moc Wsparcia daje do myślenia. Elementem kampanii jest krótka animacja o budowaniu więzi pomiędzy dzieckiem a rodzicami. Jej bohaterem jest kilkuletni Robert. Animacja pokazuje 3 modele wychowania dziecka: pierwszy, w którym rodzice okazują synkowi wsparcie i zachęcają go do odkrywania świata, drugi, w którym mama chłopca próbuje chronić go przed światem i trzeci, w którym tata ignoruje potrzeby synka i nie zwraca na niego uwagi. Model wychowania wybrany przez rodziców kształtuje dziecko i ma wpływ na decyzje podejmowane przez nie w przyszłości. Twórcy animacji przekonują, że tylko bliskość rodzica, budowanie trwałej więzi i zaangażowanie pomogą dziecku stać się odważnym, wrażliwym i ciekawym świata dorosłym. Zobaczcie animację, naprawdę warto! View oEmbed on the source website Relacja dziecko-rodzic jest najważniejsza Animacja kończy się słowami: "Twoja obecność oraz dostępność emocjonalna w życiu dziecka pomaga mu nabrać pewności, że poradzi sobie w świecie, a kiedy będzie potrzebowało, poprosi kogoś o pomoc. Jesteś większy, mądrzejszy i silniejszy, a wielka moc to wielka odpowiedzialność". To klucz do zrozumienia przesłania twórców kampanii. Bycie rodzicem to ogromna odpowiedzialność – to od rodzica zależy, jakim człowiekiem będzie jego dziecko w przyszłości. Słuchanie dziecka, bycie otwartym na jego potrzeby, reagowanie i wspieranie to podstawy więzi, która zaprocentuje w przyszłości. Zobacz także: 4 typy więzi dziecko-rodzic: zobacz, jaka jest wasza więź Źródło: YouTube, Facebook
Filary Rodzicielstwa Bliskości: 7. Wystrzegaj się trenerów dzieci [WIDEO]
Rodzicielstwo bliskości to filozofia wychowywania dzieci oparta na budowaniu silnej więzi rodziców z maluchem. 7. filar RB mówi o tym, by wystrzegać się trenerów dzieci: metod, które zakładają wychowywanie przez robienie czegoś na siłę. Strach nie uczy, strach ogłupia – mówi Agnieszka Stein, psycholożka.
Nurt wychowywania dzieci nazywany rodzicielstwem bliskości opera się na 7 zasadach (filarach). Siódmy filar RB brzmi: Wystrzegaj się trenerów dzieci. Co to oznacza w praktyce, tłumaczy ekspertka RB, psycholożka Agnieszka Stein. Zobacz nasze wideo i posłuchaj, co o rodzicielstwie bliskości mówi jego najlepsza ambasadorka! Zobacz też: Co to jest rodzicielstwo bliskości? – opowiada psycholożka Agnieszka Stein [WIDEO] Siłowe sposoby wychowania dziecka nie działają! Agnieszka Stein opowiada, jak Carlos Gonzales, psycholog blisko nurtu RB powiedział kiedyś, że książki o wychowywaniu dzieci dzielą się na takie, które wierzą, że dziecko jest złe, i na takie, które twierdzą, że dziecko jest dobre. I rodzicielstwo bliskości jest o tym, że dziecko jest dobre. Gdy spotykamy się z metodami, pomysłami, które sugerują, że dziecku trzeba zrobić przykrość czy krzywdę, żeby coś tam zrozumiało, zrobić coś na siłę, żeby je czegoś „nauczyć”, być twardym, być oschłym – to to są pomysły, które nie będą budowały naszej dobrej relacji z dzieckiem, bliskości i zaufania, tylko będą bliskość z dzieckiem utrudniały – tłumaczy Agnieszka Stein 7. filar rodzicielstwa bliskości. Warto też pamiętać, że strach ogłupia – także my, dorośli, kiedy się boimy, to nie w pełni wykorzystujemy swoje umiejętności, możliwości, potencjał. Kiedy dziecko zachowuje się na wielu polach wbrew sobie, zgodnie z oczekiwaniami dorosłych, to ponosi koszty – zaniedbuje jakieś swoje potrzeby, nie rozwija się w pełni. Cenę za to płaci też dorosły – dziecko takie uczy się ukrywać różne rzeczy, nie jest szczere, to dziecko nie jest szczęśliwe. Maluch nie jest otwarty, nie komunikuje swoich potrzeb, bo wie, że to byłoby niepożądane. 7 filarów rodzicielstwa bliskości - zobacz nasze wideo! Filar 1 Bądź blisko dziecka Filar 2 Słuchaj płaczu swojego dziecka Filar 3 Karm piersią dziecko (lub butelką, ale zawsze z miłością) Filar 4 Noś dziecko przy sobie Filar 5 Śpij przy dziecku Filar 6 Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Filar 7 Wystrzegaj się trenerów dzieci
Filary Rodzicielstwa Bliskości: 6. Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic [WIDEO]
Równowaga i mądre stawianie granic - o tym mówi 6. filar rodzicielstwa bliskości. Zobacz, jak troszczyć się o siebie, by móc dobrze opiekować się dzieckiem. Podpowiada psycholożka, Agnieszka Stein, ekspertka nurtu rodzicielstwa bliskości.
Rodzicielstwo bliskości błędnie kojarzy się niektórym z rozpieszczaniem dzieci czy bezstresowym wychowaniem. 6. filar, czyli szósta zasada RB namawia jednak to równowagi i mądrego stawiania granic dziecku. Agnieszka Stein tłumaczy w naszym filmie, dlaczego to takie ważne i jak zaspokajać własne potrzeby, by mieć więcej sił na opiekę nad dzieckiem. Zobacz też: 10 mądrych zdań o wychowaniu, uwaga, chwytają za serce! Równowaga i wyznaczanie granic - co mówi o tym 6. filar rodzicielstwa bliskości "Myślę, że równowaga i przestrzeganie granic to najważniejszy filar rodzicielstwa bliskości. Równowaga czyli to, że dbamy nie tylko o potrzeby dziecka, ale i o swoje. Bo im lepiej dorosły dba o swoje potrzeby, tym ma więcej zasobów do troszczenia się o dziecko - mówi ekspertka rodzicielstwa bliskości, psycholożka, Agnieszka Stein. Nie polega to jednak na tym, że rodzic ma oczekiwania w stosunku do dziecka - chodzi o to, że dorosły może czasem poprosić innych o pomoc, wie, jak o siebie zadbać i jak sobie pomóc. To nie mogą być oczekiwania w stosunku do dziecka. 7 filarów rodzicielstwa bliskości - zobacz nasze wideo! Filar 1 Bądź blisko dziecka Filar 2 Słuchaj płaczu swojego dziecka Filar 3 Karm piersią dziecko (lub butelką, ale zawsze z miłością) Filar 4 Noś dziecko przy sobie Filar 5 Śpij przy dziecku Filar 6 Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Filar 7 Wystrzegaj się trenerów dzieci
Filary Rodzicielstwa Bliskości: 3. Karmienie piersią [WIDEO]
Karmienie piersią lub butelką, ale zawsze z czułością i miłością - to 3. zasada (filar) nurtu rodzicielstwa bliskości. Agnieszka Stein, psycholożka, ekspertka RB, opowiada, co jest ważne w relacji mamy i dziecka podczas karmienia malucha według tej metody wychowywania dzieci.
Zasady, czyli filary rodzicielstwa bliskości określają, jak wychowywać dziecko, by zbudować z nim bezpieczną, silną więź. 3. filar RB mówi o karmieniu piersią lub butelką - ale zawsze z miłością, uważnością. Zobacz też: Czym jest Rodzicielstwo Bliskości mówi Agnieszka Stein, psycholożka [WIDEO] Jak karmić dziecko w duchu rodzicielstwa bliskości? Kiedy myślę o karmieniu małego dziecka, to od razu przychodzi mi do głowy, że karmienie zajmuje bardzo dużo czasu. W kontekście rodzicielstwa bliskości ważne jest więc, żeby się zastanowić, czy to karmienie odbywa się z poszanowaniem granic dziecka, czy jest pełne szacunku i miłości - a może jest tylko podawaniem posiłku? - mówi psycholożka Agnieszka Stein, ekspertka nurtu rodzicielstwa bliskości. Zarówno do karmienia, jak i rozszerzania diety niemowlaka warto się przygotować. Jak chcemy karmić - piersią? butelką? W jaki sposób będziemy rozszerzać dietę? To wszystko jest bardzo ważne. Zobacz też: Czy twoje dziecko jest gotowe do rozszerzania diety metodą BLW? 7 filarów rodzicielstwa bliskości - zobacz nasze wideo! Filar 1 Bądź blisko dziecka Filar 2 Słuchaj płaczu swojego dziecka Filar 3 Karm piersią dziecko Filar 4 Noś dziecko przy sobie Filar 5 Śpij przy dziecku Filar 6 Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Filar 7 Wystrzegaj się trenerów dzieci
Filary Rodzicielstwa Bliskości: 2. Słuchaj płaczu swojego dziecka [WIDEO]
Rodzicielstwo bliskości to metoda wychowawcza oparta na budowaniu silnej więzi emocjonalnej rodziców z maluchem. Jest 7 głównych zasad (filarów) RB. Psycholożka Agnieszka Stein mówi, co oznacza 2. z nich: Słuchaj płaczu swojego dziecka.
Rodzicielstwo bliskości określa 7 podstawowych zasad (filarów). Drugi filar brzmi: Słuchaj płaczu swojego dziecka. Co to oznacza, dlaczego nie wolno nie reagować na płacz malucha, tłumaczy ekspertka RB, psycholożka Agnieszka Stein. Zobacz nasze wideo i posłuchaj, co o 2. filarze rodzicielstwa bliskości mówi najlepsza polska ekspertka. Zobacz też: Czym jest Rodzicielstwo Bliskości? - opowiada Agnieszka Stein 2. filar rodzicielstwa bliskości: Słuchaj płaczu swojego dziecka "Słuchaj płaczu swojego dziecka, czyli traktuj płacz malucha jako sposób na komunikację" - mówi Agnieszka Stein. Słuchaj tego, nie jako czegoś, co ci się podoba albo przeszkadza, tylko wiedz, że twoje dziecko płacząc coś mówi. Że jest mu smutno, zimno, że czuje jakiś dyskomfort, że za dużo się wokół dzieje i jest zmęczone... Niemowlę ma wiele powodów zarówno do szczęścia, jak i smutku. Jednym z pierwszych zadań, z jakimi mierzą się młodzi rodzice, jest właśnie nauczenie się odczytywania potrzeb dziecka, jakie ono wyraża płaczem. Kiedy reagujesz na płacz dziecka - utulasz je, przytulasz, bierzesz na ręce - to sprawiasz, że czuje się bezpiecznie i lepiej się rozwija! Na czym polega rodzicielstwo bliskości? Rodzicielstwo bliskości (z ang. attachment parenting) to termin utworzony przez amerykańskiego pediatrę Williama Searsa, który określa filozofię rodzicielską opartą na zasadach przywiązania dziecka do rodziców. Według tej teorii maluch tworzy z opiekunami silną więź emocjonalną, mającą wpływ na całe jego przyszłe życie. Właśnie ta więź sprzyja prawidłowemu rozwojowi społecznemu i emocjonalnemu, czyli sprawia, że dziecko rośnie na szczęśliwego człowieka. 7 filarów rodzicielstwa bliskości - zobacz nasze wideo! Filar 1 Bądź blisko dziecka Filar 2 Słuchaj płaczu swojego dziecka Filar 3 Karm piersią dziecko Filar 4 Noś dziecko przy sobie Filar 5 Śpij przy dziecku Filar 6 Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Filar 7 Wystrzegaj się trenerów dzieci
Mamo, masz tę moc! Działasz na dziecko jak lekarstwo
Kolejne badania potwierdziły to, o czym doskonale wiemy: mamy to superbohaterki!
Pamiętacie wzruszającą historię mamy, która położyła się obok 5-miesięcznej córeczki w łóżeczku, by obiecać jej, że zawsze przy niej będzie i za każdym razem, kiedy usłyszy jej płacz, przyjdzie ją przytulić? Nie od dziś wiadomo, że dotyk mamy ma magiczną moc – naukowcy z Uniwersytetu Nowojorskiego odkryli, że bliskość mamy nie tylko uspokaja dziecko i koi ból, ale również zmienia aktywność genów w mózgu niemowlaka. Dotyk mamy koi ból Zespół pod kierownictwem dr Reginy Sullivan badał mózgi małych szczurów, które były (lub nie były) pod opieką matki. Badanie wykazało, że opieka mamy koi ból i wywiera znaczący wpływ na procesy zachodzące w mózgu. Naukowcy przeanalizowali, jakie geny były aktywne w mózgach małych szczurów. U szczurów odczuwających ból znaleziono kilkaset genów, które w różnym stopniu uaktywniały się w obecności matki. Chociaż szczury to nie niemowlęta, takie badania pozwalają lepiej zrozumieć, jak działa ludzki mózg. To nie pierwsze badania udowadniające, jak ważny jest dotyk w rozwoju dziecka. Już w latach 60. XX wieku, dzięki badaniom Harry’ego Harlowa, wprowadzono nowe wytyczne do szpitali i sierocińców: dotykanie, przytulanie czy głaskanie dziecka jest tak samo ważne, jak karmienie go czy przewijanie, dlatego nie należy go pomijać w opiece nad maluszkiem. Dowiedz się więcej: Pierwsze badania, dzięki którym odkryto moc dotyku Dziecko, którego nikt nie dotyka, rozwija się gorzej niż maluch, który jest często przytulany i głaskany. Jednak nie tylko dzieci potrzebują czułości. Podobnie jak maluszki, które szukają ukojenia w ramionach mamy czy taty, dorośli również potrzebują bliskości i dotyku. Podczas przytulania uwalnia się oksytocyna, hormon, który zmniejsza stres i reguluje ciśnienie krwi. Jak często przytulacie swoje maluszki? Czytaj także: To metoda usypiania nie dla każdego rodzica! źródło: wyborcza.pl
Bliskość z dzieckiem budują szczegóły – poznaj 5 moich
Kiedy byłam w ciąży, ciągle słyszałam, że gdy tylko urodzę i zobaczę, to od razu pokocham. No nie – to tak nie działa.
Dzisiaj sama nie mogę w to uwierzyć, że były kiedyś dni, kiedy między mną a moją córką nie było jeszcze miłości – ale to fakt. Kiedy zobaczyłam swoje dziecko tuż po porodzie, to pierwsze, co poczułam, to strach. Taka malutka, krucha, czerwona i z opuchniętymi oczkami... Nie umiałam sobie wyobrazić, żeby wziąć tego okruszka na ręce, żeby je przewinąć, nie mówiąc już o takim szczycie wszystkich szczytów, jakim była dla mnie wykąpanie tego czerwonego bobasa. Dopiero potem, po strachu pojawiła się czułość i poczucie odpowiedzialności. To właśnie te dwa uczucia powoli torowały drogę miłości. Ta macierzyńska miłość nie przypomina zakochania. Nie uderza jak grom z jasnego nieba, nie spływa podczas jednej chwili, nie pojawia się na pstryknięcie palców. Gdybym miała ją do czegoś porównać – to najpewniej do muru, zbudowanego z małych cegiełek. Mówi się, że diabeł tkwi w szczegółach, ale według mnie tak samo w szczegółach tkwi miłość. Takich szczegółach, które pewnie widziane pojedynczo nie robią jakiegoś wielkiego wrażenia, ale kiedy zbierzemy je wszystkie razem, wtedy naprawdę widać, jak są wielkie i ważne! Moich podstawowych cegiełek było 5. Nic wielkiego – a jednak… Karmienie piersią Mówi się, że karmienie piersią to podstawowe narzędzie rodzicielstwa bliskości – i mówi się prawdę. Chociaż moje początki karmienia były trudne to po kilku tygodniach męczarni (tak to czułam), wreszcie zaskoczyło. I było coraz lepiej: na tyle dobrze, że karmiłam ponad rok. I zawsze, wszystkie mamy zachęcam do jednego: nie poddawajcie się od razu. W karmieniu piersią nie chodzi wyłącznie o mleko. Ten rodzaj bliskości naprawdę pomaga mamie i dziecko rozkochać się w sobie nawzajem. Maleństwo dzięki karmieniu piersią zaczyna kojarzyć zapach mamy i jej bliskość z poczuciem bezpieczeństwa (pełny brzuszek wpływa na to poczucie!) – za to w organizmie kobiety podczas karmienia piersią, wyrzucane są wielkie ilości oksytocyny: hormonu przywiązania i czułości. Tulenie w ramionach Nie daj sobie wmówić, że jak maluch jest najedzony, przewinięty i nie płacze – to niech leży w łóżeczku. Przytulanie to bardzo ważne narzędzie budowania bliskości między wami. Po pierwsze – że tylko w takich chwilach fizycznej bliskości macie szansę lepiej się poznać. Napatrzyć się w oczy, nawąchać, pouśmiechać się do syta. Po drugie, ta sama oksytocyna, wyzwalana podczas karmienia piersią, wyzwala się także podczas tulenia dziecka. Wieczorna kąpiel To był rytuał całej naszej rodziny. Ustawialiśmy wanienkę na podłodze, na środku pokoju, zakasywaliśmy rękawy i pozwalaliśmy naszej syrence chlapać z całych sił. Uwielbiała to – a my uwielbialiśmy patrzeć, jak się odpręża, jak czerwienieje ze śmiechu i jak stara się nóżkami kopać jeszcze mocniej, tak, jakby jej życiowym celem było zalać sąsiadów z dołu – dwa razy zresztą jej się to udało. A gdy jeszcze poznała rozkosz kąpieli w pianie, to wtedy my dowiedzieliśmy się, jak wygląda ludzkie czyste szczęście. Takie wspólne chwile radości naprawdę zbliżają. Wspólne spanie Tak, wiem, zdania co do spania z dzieckiem są podzielone. Są mamy, które nie wyobrażają sobie tego – i ja to szanuję. Niemniej dla mnie wspólne spanie z dzieckiem to jedna z najprzyjemniejszych rzeczy w pierwszym okresie po porodzie. Nie trzeba wstawać do karmienia – to raz. Nie trzeba odkładać po karmieniu – to dwa. Można za to przed zaśnięciem do woli nawąchać się ciepłej główki – to trzy. A jeszcze to uczucie, kiedy budzisz się rano i pierwsze co widzisz, to małe oczka czujnie wpatrzone w twoje oczy... – serio umiecie wyobrazić sobie lepszą pobudkę? Rozmowy po niemowlęcemu Ja mówiłam gugu, ona odpowiadała tym samym. Ja udawałam, że kicham: "A-psik!" - ona zanosiła się ze śmiechu. Ja mówiłam, że ma śliczne oczka, nosek, buzię, czółko – ona słuchała tak, jakby wszystko rozumiała (zresztą kto wie? Może i tak było?). W pierwszych dniach po porodzie jeszcze musiałam się przełamywać, żeby zagadać do maleństwa, ale z każdym dniem było łatwiej i lepiej. Okazało się, że rozmowa z niemowlakiem to kwestia nabrania wprawy. Kiedy zaczęła w 2. miesiącu życia głużyć (czyli wydawać pierwsze piski, kwiki i prychnięcia), zaczęłyśmy rozmawiać ze sobą na okrągło. I uwierzcie mi na słowo: kiedy już zostaniecie mamą obrażalskiej nastolatki czy nastolatka – naprawdę docenicie te rozmowy: choć może prowadzone bez słów, to paradoksalnie, jak żadne inne budujące bliskość. View Burdaffi on the source website
4 typy więzi dziecko-rodzic: Zobacz, jaka jest Wasza więź!
Naukowcy są pewni: od tego, jaką więź dziecko wypracuje z mamą czy tatą na samym początku życia, będzie zależeć to, czy w dorosłości będzie umiało kochać, ufać i cieszyć się bliskością.
Kiedy uśmiechasz się do swojego dziecka, kiedy patrzysz mu w oczy i kiedy podchodzisz do niego, gdy zapłacze w łóżeczku – uczysz je, że je kochasz i że jest dla ciebie ważne. Poprzez te wszystkie codzienne czynności: czułe słowa, przytulanie, wieczorny masaż itd., kształtujesz w dziecku poczucie własnej wartości i pokazujesz mu, na czym polega miłość. Ta nauka jest ważniejsza niż myślisz. Według znanego psychiatry, Johna Bowlby'ego, twórcy teorii przywiązania, relacja z mamą jest dla dziecka relacją wzorcową (dzisiaj już wiemy, że nie musi to być mama, lecz także inny dorosły opiekun). To, czego się w tej relacji nauczy, będzie przenosić na wszystkie relacje z innymi ludźmi, także w dorosłym życiu. Co to dokładnie znaczy? Najogólniej mówiąc, że jeżeli mama (lub inny główny opiekun: tata, babcia, rodzic zastępczy itd.) jest wrażliwa na potrzeby dziecka, ono uczy się, że bliskość idzie w parze z zaufaniem, życzliwością i bezpieczeństwem. Jeżeli jednak dziecko nie dostaje od swojego głównego opiekuna dostatecznej ilości uwagi i czułości – albo np. poza czułością styka się też z przemocą – wtedy jest duże ryzyko, że będzie wyrastać w przekonaniu, że nie jest warte miłości, czułości i uwagi. Takie poczucie to bagaż, który będzie musiało dźwigać przez całe życie! Jak kształtować bezpieczną więź z dzieckiem? Bądź otwarta/y na potrzeby dziecka – tylko tyle i aż tyle. Nie wierz w przestarzałe teorie, że dziecko poprzez płacz, złość czy swój upór próbuje tobą manipulować. Każde zachowanie niemowlęcia, rocznego dziecka, a nawet dwu- i trzylatka wypływa z jego potrzeb: bliskości, akceptacji, uwagi itd. Nawiązuj z dzieckiem kontakt wzrokowy Pamiętasz swoje pierwsze randki z pierwszą miłością? Nie musieliście do siebie nic mówić, wystarczało, że na siebie patrzyliście, prawda? Taka sama intymna rozmowa toczy się między tobą a niemowlęciem np. podczas tulenia, masażu czy karmienia. Nie bez przyczyny natura tak to wymyśliła, że noworodek widzi najostrzej to, co znajduje się w odległości ok. 30 cm od jego twarzy – czyli z takiej, jaka dzieli oczy malucha od oczu mamy, gdy ona trzyma go przy piersi. Dbaj o dotyk Kontakt wzrokowy to jeszcze nie wszystko: żeby zawiązać nić porozumienia z niemowlęciem, potrzeba jeszcze sporo przytulania, dotykania i noszenia. Zdaniem psychologów, bez częstej bliskości fizycznej niemożliwa jest bliskość emocjonalna między dzieckiem a rodzicami. Jeżeli będziemy podchodzić do opieki nad niemowlęciem wyłącznie zadaniowo: nakarmić-przewinąć-odłożyć-uśpić, to najzwyczajniej w świecie, nie będziemy w stanie dojrzeć sygnałów, jakie wysyła. Czytaj także: Jak odkryto moc dotyku? Te badania dają do myślenia! Reaguj na płacz maleństwa Tak – wiemy: płacz dziecka stresuje i męczy, ale spróbuj odwrócić trochę myślenie i potraktować ten płacz nie jako zło konieczne, ale jako cenną umiejętność, dzięki której ono już od pierwszego dnia życia może się z nami porozumiewać! Traktuj więc płacz dziecka jako próbę rozmowy – i postaraj się na nią jak najlepiej odpowiadać. Niemowlę nigdy nie płacze bez powodu. Jego płacz to zawsze jest sygnał: "bardzo cię potrzebuję". Nigdy go nie ignoruj i nie zostawiaj dziecka, by się wypłakało, bo wtedy ono uczy, że nie warto się starać o kontakt z tobą. Z drugiej strony, licz się z tym, że nie zawsze uda ci się łatwo wyciszyć malucha. Są dzieci, które płaczą dużo więcej niż ich rówieśnicy – i chociaż czasem może to świadczyć o jakiejś chorobie (dlatego zawsze trzeba powiedzieć o tym pediatrze), to jednak o wiele częściej po prostu musimy pogodzić się z "taką urodą" płaczliwego dziecka. Co ważne, opinie, jakoby płaczliwość niemowlęcia miała zawsze źródło np. w nerwowej ciąży czy zachowaniu mamy, nie są prawdziwe. Wiele spokojnych, szczęśliwych matek ma tzw. temperamentne dzieci, które dużo płaczą, mało śpią i wymagają więcej cierpliwości. O więzi między rodzicem a dzieckiem przeczytasz także na: Blisko z Tobą chcę być – Emotopic 4 typy więzi dziecko-opiekun: jaka jest wasza? Współpracowniczka Bowlby'ego, amerykańska psycholożka, Mary Ainsworth, przez lata badała, jakie typy więzi mogą zawiązać się między dzieckiem a mamą. Na podstawie swoich obserwacji wyróżniła u ok. rocznych dzieci 3 główne typy więzi: bezpieczną, lękowo-unikającą i nerwowo-ambiwalentną. Relacja bezpieczna To na szczęście najczęstszy typ relacji między dzieckiem a jego głównym opiekunem (najczęściej z mamą). Według badaczy taki typ bezpiecznej relacji wypracowuje sobie 2/3 dzieci. W tej relacji dziecko ufa swojemu dorosłemu opiekunowi i czuje się przy nim bezpiecznie. Wie, że dorosły jest dla niego bezpieczną bazą, do której w razie potrzeby zawsze można wrócić. Dzieci, których łączy z rodzicami relacja bezpieczna, chętnie poznają otoczenie (najpierw raczkują, potem stawiają pierwsze kroczki, wreszcie "uciekają" na pierwszych spacerach bez wózka). Kiedy upadną i stłuką kolanko, to płaczą i dobrze! – bo to znaczy, że wiedzą, iż ktoś je pocieszy. Takie dzieci wyrastają na ufnych, szczęśliwych dorosłych. Umieją w dorosłym życiu nawiązać prawidłowe, szczęśliwe relacje, bo nie uciekają przed bliskością: przyjaźnią czy miłością. Umieją obdarzyć kogoś innego swoim zaufaniem i w razie potrzeby poprosić o pomoc. Nie boją się na zapas opuszczenia, zdrady ani też tego, że uzależnią się od kogoś. nerwowo-ambiwalentna Ten typ relacji zwykle cechuje dzieci nerwowych rodziców albo zmagających się z długotrwałą depresją. Dziecko niestabilnego rodzica nigdy nie wie, jak na nie zareaguje mama czy tata. Przytuli czy odepchnie? Uśmiechnie się czy rozgniewa? Pochwali czy wyśmieje? Takie dziecko na każdym kroku potrzebuje udowadniać sobie samemu, że rodzic je kocha – dlatego będzie płakało więcej niż dzieci z relacją bezpieczną, będzie też wymagało więcej opieki, pocieszenia i uwagi od rodzica. Maluchy, które nie mają silnego poczucia bezpieczeństwa, będą odczuwać silny lęk przed rozstaniem z głównym opiekunem i co ważne – będą płakać nie tylko przy rozstaniu, ale też długo, długo potem, także już po powrocie mamy czy taty. Dorosły, który w dzieciństwie wypracował nerwowo-ambiwalentną relację bliskości, to często typ zaborczego zazdrośnika. Jest nieufny, ciągle wymaga od bliskich dowodów przyjaźni i miłości, jest nieufny. Jego relacje z najbliższymi mogą być trudne i nietrwałe, bo jego zazdrość, zaborczość i nieufność może zniszczyć nawet najtrwalsze uczucie. unikająca Według naukowców, co piąte dziecko prezentuje relację unikającą, w której dziecko czuje się odrzucone przez głównego opiekuna, dlatego samo, w reakcji obronnej, także uczy się go odrzucać. Te maluchy mogą wcale nie płakać podczas rozstania z rodzicem. Na pierwszy rzut oka mogą nawet sprawiać wrażenie, że rozstanie nie robi na nich żadnego wrażenia – jeśli jednak w takiej chwili zbadamy tempo bicia ich serduszka, okaże się, że mają wyraźne objawy stresu! Relacja unikająca objawia się m.in. chorobą sierocą – często też towarzyszą jej inne objawy np. zaburzenia łaknienia lub kłopoty w relacjach społecznych. Dzieci, które mają z rodzicami relację unikającą, w dorosłym życiu mają poważne trudności, by komuś zaufać, zaprzyjaźnić się z kimś albo kogoś pokochać. Będą wolały trzymać innych na dystans – bo bliskość będzie dla nich obarczona zbyt dużym ryzykiem odrzucenia. lękowo-zdezorientowana Współcześni badacze do 3 typów wyodrębnionych przez Marty Ainsworth dodali jeszcze jeden typ relacji: lękowo-zdezorganizowanej. Ten typ relacji rozwija się u dzieci, które doświadczają przemocy w rodzinie. U takich dzieci występuję dwa, równie silne uczucia: tęsknota za bliskością i strach przed doświadczeniem przemocy. Dzieci, u których wykształca się relacja zdezorganizowana jednocześnie kochają swojego opiekuna i śmiertelnie się go boją: sztywnieją na sam odgłos jego kroków na schodach, unikają dotyku, bo ten kojarzy im się głównie ze złymi doświadczeniami, a nie poczuciem bezpieczeństwa. Rodzicielstwo bliskości czyli kształtowanie bezpiecznej więzi Otwartość na potrzeby dziecka, reagowanie na jego komunikaty i pielęgnowanie bezpiecznej relacji i to podstawa rodzicielstwa bliskości. Chociaż ten termin jest popularny w Polsce dopiero od kilku lat, to tak naprawdę nie oznacza nic nowego. Rodzicielstwo bliskości to nie jest żadna nowa metoda wychowawcza – to raczej idea,czy inaczej sposób myślenia o swoim rodzicielstwie. Nie musisz iść na kurs rodzicielstwa bliskości, żeby je praktykować. Wystarczy, że będziesz wsłuchiwać się w potrzeby swojego dziecka, że nie będziesz lekceważyć jego płaczu i że będziesz je szanować. To wszystko także tobie ułatwi opiekę nad dzieckiem, bo przecież o wiele łatwiej znieść godzinne uspokajanie płaczącego dziecka, kiedy wierzymy, że ono w ten sposób próbuje nam coś powiedzieć, a nie że próbuje nami rządzić, manipulować albo zrobić nam na złość.