Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T07:52:50.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dzieci mają dość nauki zdalnej! Ta piosenka 9-latki pokazuje niesamowity poziom wzburzenia!
items: "Drogie mamy - nie bójcie się, macierzyństwo nie jest takie straszne!"
items: 5 trików, by oduczyć dziecko bicia
items: 5 zdań, których nienawidzi dziecko
items: 5 sprawdzonych sposobów na dziecięcą złość
items: Co robić, gdy dziecko nie chce iść do przedszkola?
items: Co robić, żeby nie wybuchnąć na dziecko? Radzi psycholog
items: Ratunku! Czy da się poskromić zbuntowanego trzylatka?
items: Jak przetrwać ze zbuntowanym dwulatkiem?
items: Sposób na buntownika
items: 7 prostych kroków do poskromienia złośnika
items: SOS – bunt na pokładzie!

Dzieci mają dość nauki zdalnej! Ta piosenka 9-latki pokazuje niesamowity poziom wzburzenia!
type: item
date: 2021-04-27T11:54:28.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bunt
subject: koronawirus
subject: nauka
description: 9-letnia Natalia, jak wiele innych dzieci, jest zmęczona nauczaniem zdalnym. Swoją frustrację wyśpiewuje (a raczej rapuje!) w piosence „Kłamiecie jak umiecie”. Nic dziwnego, że Nati. D jest dziś wschodzącą gwiazdą YouTuba!
encoded: 9-letnia Natalia nagrała piosenkę, w której wytyka premierowi i całemu polskiemu rządowi błędy w zarządzaniu krajem podczas pandemii koronawirusa. Dzieci od wielu miesięcy nie chodzą już do szkoły, choć badania jednoznacznie wskazują, że nauka zdalna źle wpływa na uczniów. W utworze Nati D. przede wszystkim można dostrzec zmęczenie dzieci i młodzieży aktualną sytuacją związaną z zamknięciem szkół. Choć podczas środowej konferencji minister Adam Niedzielski ogłosił, kiedy dzieci wrócą do szkół, nikt nie przywróci im straconego czasu. Przedłużająca się nauka zdalna Buntowniczo nastawiona 9-latka w swojej piosence po kolei wymienia błędy rządu. W jednym z wersów dziewczynka stwierdza, że nauka zdalna jest gorsza od zarazy. W kolejnej części nagrania Nati D. opisuje absurdy edukacji zdalnej, między innymi notoryczne wpisywanie spóźnień uczniom, a także opuszczanie lekcji przez dzieci, gdy mają taki kaprys. Młoda raperka zwraca także uwagę na negatywny wpływ urządzeń elektronicznych na zdrowie najmłodszych. Wielkim wyzwaniem dla uczniów jest też wyniesienie jakiejkolwiek wiedzy z lekcji zdalnych. Niekiedy wyjściem z sytuacji okazuje się „pomoc” rodziców, którzy rozwiązują zadania i sprawdziany za swoje pociechy. Świadczy o tym następujący fragment piosenki: „A skąd ja mam to wiedzieć, jak dzielą się ułamki, jak równać zero siedem na cztery puste szklanki. Mój stary jest w tym dobry, siedzi na telefonie, spokojnie robi sprawdzian, znowu dostanę pionę”. „Niszczycie edukację, nie ma co dyskutować, bo wiecie, że ciemnotą łatwiej manipulować” – podsumowuje Nati D. View oEmbed on the source website Jak Wam się podoba utwór 9-latki? Zobacz także: Maja Hyży wyznała, że milczała dla DOBRA DZIECI: „8 lat siedziałam cicho” Odeta Moro nagrała płaczącego syna. Już wcześniej mówiła o TRUDACH macierzyństwa Grzegorz Braun zorganizował piknik, jakby jutra miało nie być! Nikt nie dbał o obostrzenia

zlkLxi-117455-57b1efc.jpg
width: 722
height: 405

"Drogie mamy - nie bójcie się, macierzyństwo nie jest takie straszne!"
type: item
date: 2016-09-16T08:37:12.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bunt
subject: kolka
subject: macierzyństwo
subject: wystarczająco dobra matka
subject: zmęczenie
description: Odczuwacie lęk, macie wątpliwości? Przeczytajcie ten list!
encoded: Dwie kreski na teście ciążowym mogą wywołać panikę, nawet gdy ktoś starał się o dziecko. Lęk przed nieznanym, przed odpowiedzialnością, jest naprawdę zrozumiały. Tym bardziej, że ciągle słyszymy "straszne" opowieści innych mam o nieprzespanych nocach, kolkach, ząbkowaniu, buntach, problemach materialnych. Owszem, jest w tym sporo prawdy, ale i na wiele spraw możemy przymknąć oko. "Gdy dowiedziałam się, że jestem w ciąży, zamarłam. Od razu przed oczami stanęły mi koleżanki, które zniknęły z życia towarzyskiego. Koleżanki, które nie odbierają telefonów, bo nie mają czasu, a jak odbiorą, to w tle słychać zawsze płacz dziecka. Rodzice, którzy połykają szybko swoje jedzenie w restauracji, by móc nakarmić dzieci i mieć czas je uspokajać. Chciałam być niezależna, podróżować, zdobyć lepszą pracę... ale chciałam też mieć dziecko. Może nie tak szybko, dopiero od 4 miesięcy byłam szczęśliwą żoną, ale widziałam dziecko w swoim życiu. Nie sądziłam jednak, że tak spanikuję. Zaczęłam bać się czy dam sobie radę. Czy pokocham dziecko, a ono mnie? Czy będę umiała je wychować na dobrego człowieka? Czy będę dobrą mamą? Myślałam o tym przez całą ciążę, aż nadszedł dzień porodu. Wtedy wszystko się zmieniło. Przeszłam na drugą stronę. Dowiedziałam się, że choć nie jest lekko czasami, to jednak macierzyństwo nie jest tak straszne, jak to wszyscy opisują. Gdy patrzy się z boku, to widać tylko nerwy, pośpiech, zmęczenie, krzyki. Widać zmęczone mamy, które przychodzą po raz kolejny na ten sam plac zabaw. Ale nie widać ich całego dnia. Poranków, gdy budzą cudownie pachnące dziecko, które się w nie wtula. Przytulasów, całusów i słodkich słów "kocham Cię". Uczucia, które je ogarnia, gdy trzymają w ramionach dziecko. Wiem, jesteś sceptyczna, ale możesz się o tym przekonać, gdy tylko poczujesz ciepłe rączki przytulone do ciebie. Kiedy poczujesz, że jesteś najważniejszą osobą na świecie, jedyną w swoim rodzaju i tak niezmiernie potrzebną. Musisz zrozumieć też co jest najważniejsze. Ważna jest praca…

imgTPsLzg-461b324.jpg
width: 1100
height: 733

5 trików, by oduczyć dziecko bicia
type: item
date: 2013-05-28T08:35:50.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: agresja
subject: bunt
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie
description: Twoje dziecko krzyczy, kopie, bije - wiemy, jak to zmienić! Sprawdź, a poskromisz małego buntownika.

imgQWBd8P-b90d9c5.jpg
width: 500
height: 375

5 zdań, których nienawidzi dziecko
type: item
date: 2013-04-02T09:24:09.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bunt
subject: bunt trzylatka
subject: przedszkolak
subject: wychowanie
description: Niektóre zdania działają na dziecko budująco, zwiększając jego samoocenę, inne zaś rodzą w nim bunt, sprzeciw, a nawet agresję. Sprawdź, czego nie warto mówić, wychowując przedszkolaka.

imgfBLcQs-e9c6c27.jpg
width: 1152
height: 800

5 sprawdzonych sposobów na dziecięcą złość
type: item
date: 2013-03-15T08:12:16.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bunt
subject: sposoby na złość
description: Dzieci czasem miewają złe dni. Są wtedy marudne, złoszczą się, krzyczą. Jak pomóc przedszkolakowi poradzić sobie z emocjami? Zobacz kilka prostych metod.

imgTHfITk-54f1d3a.jpg
width: 500
height: 709

Co robić, gdy dziecko nie chce iść do przedszkola?
type: item
date: 2013-02-20T13:58:53.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bunt
subject: ekspert radzi
subject: przedszkolak
subject: złość u dziecka
description: Twoje dziecko nie chce iść rano do przedszkola? Jak się zachować w takiej sytuacji? Na pytania rodziców odpowiada pedagog.
encoded: Jestem mamą 4-letniego Filipa i 16-miesięcznego Franka. Starszy syn już drugi rok chodzi do przedszkola. Rano nie chce tam iść i wymyśla różne powody. Muszę go ubierać prawie na siłę, obiecać słodycze, żeby wyszedł z domu. Myślałam, że w przedszkolu jest mu źle, ale jak go odbieram, ma pretensję, że tak wcześnie przyszłam. Jego zachowanie jest uciążliwe, mąż przez nie spóźnia się do pracy. Może to przez to, że ja zostaję w domu z młodszym synem? Monika z Cieszyna Gdy pojawia się młodsze dziecko, starsze, traktowane jest jako bardziej dojrzałe niż jest w rzeczywistości. Filip jest jeszcze małym dzieckiem, wrażliwym na rozłąkę z mamą i wyczulonym na nowego domownika. Dlatego spróbuj jednego z tych rozwiązań: Postaraj się skrócić czas przebywania w przedszkolu, w domu poświęcaj dziecku więcej uwagi, ale jednocześnie okazuj mu spokojną stanowczość. Spróbuj wcześniej wstawać. Choć to trudne, to rozwiązanie jest lepsze niż obarczanie buntownika odpowiedzialnością za spóźnienie. Pamiętaj, że to dorośli mają umiejętność planowania czasu, a nie dzieci! Nie nagabuj dziecka, dlaczego nie chce chodzić do przedszkola, bo kilkulatek raczej nie umie wyrazić tego, co go naprawdę trapi. Musisz być po prostu spokojna, konsekwentna i cierpliwa. Niedługo część problemów najprawdopodobniej ustąpi w związku z dojrzewaniem dziecka i przyzwyczajeniem się do nowej sytuacji. Czytaj też: 5 sprawdzonych sposobów na dziecięcą złość Konsultacja merytoryczna mgr Agnieszka Galica Terapeutka rodzinna i małżeńska. Kieruje Pracownią Na uboczu, która jest Psychologiczną Pracownią Konsultacyjno-wychowawczą Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Autorka popularnych bajek i piosenek dla dzieci oraz programów telewizyjnych

img5uX3XX-7b84523.jpg
width: 500
height: 333

Co robić, żeby nie wybuchnąć na dziecko? Radzi psycholog
type: item
date: 2011-09-13T11:06:32.000Z
creator: sniemczyk
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: bunt
subject: porozumienie bez przemocy
subject: sposoby na złość
subject: wychowanie dziecka
subject: złość na dziecko
description: Są chwile, gdy dziecko wyprowadza cię z równowagi. O tym, jak radzić sobie z gniewem, a nawet dostrzec w nim siłę, rozmawiamy z Justyną Biernacką, trenerką psychospołeczną.
encoded: Dziecko płacze, nie chce zasnąć, kłóci się z tobą lub nie chce jeść… – czujesz, że tracisz panowanie nad sobą. Masz nawet ochotę nakrzyczeć albo, co gorsza, złapać je za ramiona i mocno potrząsnąć... Na szczęście, nad złością można nauczyć się panować. Dziecko złości cię i denerwuje? Przeczytaj nasz wywiad z psycholog Justyną Biernacką, trenerką psychospołeczną i działaczką Fundacji Mama. Justyna Biernacka prowadzi warsztaty dotyczące opanowywania trudnych emocji „Gniew – jak go wyrazić nie krzywdząc innych”. Trudno przyznać się – przed samą sobą i przed innymi – że dziecko złości albo denerwuje. Justyna Biernacka: Warto spojrzeć na emocje trochę inaczej niż zwykle. W opinii wielu z nas złość czy gniew to złe emocje. Tymczasem nie warto dzielić ich na lepsze czy gorsze i oceniać ich. Każdy z nas odczuwa całą gamę emocji – i bez względu na to, czy to przyjemne, czy nie, są one cenne. I niezwykle potrzebne. To znaczy, że jest jakiś pożytek z tego, że złoszczę się na dziecko?! JB: Wszystkie emocje to znaki-sygnały, które informują nas, w jakim jesteśmy stanie. Złość albo gniew są jak lampka ostrzegawcza w samochodzie, która informuje nas o pustym baku. Co robimy wtedy, kiedy podczas jazdy taka lampka się zaświeci? Tankujemy na najbliższej stacji benzynowej, prawda? Tak samo jest ze złością: jej pojawienie się informuje nas, że jakieś nasze potrzeby są niezaspokojone. Zobacz też: Gdy puszczają nerwy. Jak okiełznać emocje? I co powinnam zrobić, kiedy poczuję złość? JB: Przyjrzeć się jej, ale tak, jak przyglądamy się naszemu sprzymierzeńcowi. Pomyśleć: „To, że ja ją odczuwam, to dobrze, bo ona podpowiada mi, jakim jestem człowiekiem, czego potrzebuję”. Nie próbujmy jej stłumić, bo to się nie uda. Taka tłumiona złość pozostaje w nas i obraca się przeciwko nam. Jednak nie warto też pozwalać, aby złość znalazła ujście w krzyku, potrząsaniu albo biciu dziecka. Ale czasem nasz gniew jest silniejszy niż byśmy chciały. JB: W takim ataku złości albo gniewu tracimy kontrolę nad so…

img0FWUjc-adf8b41.jpg
width: 960
height: 640

Ratunku! Czy da się poskromić zbuntowanego trzylatka?
type: item
date: 2010-07-16T09:25:58.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: bunt
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie dziecka
subject: złe zachowanie dziecka
description: Twój trzylatek nie chce cię słuchać, stale przekomarza się, wścieka, wpada w histerię... Masz dość? Czujesz się jak terroryzowana? Zaczynasz ustępować dla świętego spokoju? Ten tekst jest dla ciebie obowiązkowy.
encoded: Mimo próśb mamy trzyletnia Jagódka nie chce włożyć butów, tylko biega boso w przedszkolnej szatni. Potem, zamiast wracać do domu utartą drogą, idzie w przeciwnym kierunku. O czym świadczy takie zachowanie? O tym, że Jagódka rozwija się książkowo! Naturalny etap w rozwoju Trzy-, czteroletnie dziecko to istny wulkan energii. Wszędzie go pełno, wszystko chce wiedzieć, wszystkiego dotknąć. Zainteresowane tym, co go otacza, ciągle zadaje pytania, a do tego zawsze ma swoje zdanie (oczywiście zawsze inne niż mama) i chce działać po swojemu. Ten opis idealnie oddaje charakter twojego dziecka? Nie martw się, że masz niegrzeczne dziecko, które uwielbia robić ci na złość. Ono cię wypróbowuje. Chce się przekonać, na ile może sobie pozwolić. Niektóre dzieci w tym celu stosują różne bardziej lub mniej wyrafinowane sztuczki, np. krzyczą przeraźliwie, rzucają się na podłogę, tupią nóżkami. Inne znów droczą się z mamą, by w końcu jednak zrobić to, o co ona prosi. Czytaj też: Przeklina, kopie, pluje - 5 sposobów na dziecięce wybryki Pozwalaj w granicach rozsądku Rodzice trzylatka nie mają łatwo. Czasem jednak warto pozwolić, by dziecko postawiło na swoim. Jeśli jest to niemożliwe (np. ze względu na bezpieczeństwo), postaraj się skłonić dziecko do posłuszeństwa – ale nie krzycząc, szarpiąc albo dając klapsy. Spróbuj porozumieć się z dzieckiem, a jeśli konflikt jest drobny, poszukaj szybkiego rozwiązania i zapomnij o nim. Gdy kara jest konieczna, zawsze dostosuj ją do wieku dziecka i jego czynu. Na przykład gdy przedszkolak awanturuje się, rzuca zabawkami w brata lub męczy kota, trzeba go stanowczo upomnieć. Jeśli nie przestaje, można posadzić go na krzesełku w innym pokoju, by się uspokoił. Dla trzylatka taka kara nie powinna trwać dłużej niż trzy minuty. Czy wiesz: Jak karać dziecko? Ważne zasady wychowawcze Dziecko musi zrozumieć, że nie wszystko może zrobić po swojemu. Jak mu w tym pomóc? Staraj się, by upominanie nie było celem samym w sobie. Stosuj je tylko wtedy, kiedy to ma sen…

imgS2BHiF-ff3527a.jpg
width: 640
height: 960

Jak przetrwać ze zbuntowanym dwulatkiem?
type: item
date: 2009-03-05T09:40:17.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: bunt
subject: bunt dwulatka
subject: bunt dziecka
subject: dwulatek
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Bunt dwulatka to kolejny etap w rozwoju dziecka. Łatwo powiedzieć, gorzej przeżyć. Bo co zrobić, gdy w słodkie maleństwo wstąpi nagle diabeł? Jak sobie poradzić z humorami malucha?
encoded: Ataki histerii i krzyki w sklepie, bo mama nie chce kupić czekoladowego batonika albo zdalnie sterowanego samochodu (takiego dla nastolatków). Napady złości, że trzeba już wracać z placu zabaw do domu. Rozpaczliwy płacz, gdy tata postanawia założyć dziecku czapkę w mroźny dzień. Znasz to? Jeśli jeszcze nie, to – niestety – poznasz. Mamę dwulatka czeka bowiem trudny okres. Ale nie martw się, przecież ten czas nie będzie trwał wiecznie. Spójrz na rodziców trzylatków. Uśmiechają się, prawda? Znaczy: da się przeżyć. A z naszymi radami stanie się to o wiele prostsze. Z jednej strony dla ciebie, z drugiej – dla twojego małego buntownika. Popatrz z pozycji dziecka Usiądź na podłodze, pozwiedzaj na kolanach mieszkanie… Prawda, że tej perspektywy świat wygląda zupełnie inaczej? Niełatwo dosięgnąć misia umieszczonego wysoko na półce, szklanka wydaje się taaaka wielka. Aby powiedzieć coś do dorosłych, trzeba zadrzeć głowę do góry, a później czasem boli od tego szyja. Tu na dole nawet pachnie trochę inaczej, bo np. w misce kota leży od kilku godzin kawałek surowej ryby albo na podłodze wysycha plama po rozlanym mleku. Ciekawemu wszystkiego dwulatkowi niewiele brakuje do rozdrażnienia czy rozzłoszczenia się – wystarczy, że nie dosięgnie zabawki z półki lub czuje nieprzyjemny zapach. Ale nie znaczy to, że nastał czas na to, by chodzić przed dzieckiem na paluszkach i robić wszystko, by nie wyprowadzić go z równowagi? Nie! Tego akurat nie proponujemy. Bo w ten sposób można co najwyżej wychować małego tyrana, a nie dziecko (a później dorosłego), które radzi sobie ze swoimi emocjami. Jednak ułatwienie kilkulatkowi życia, np. poprzez postawienie ulubionych zabawek na wyciągnięcie ręki czy sprzątnięcie resztek posiłku zwierzaka, pomoże, a to przecież nic wielkiego. Stały rytm dnia sposobem na bunt dwulatka To oczywiste, że w chaosie łatwiej stracić panowanie nad sobą. Ta zasada dotyczy również dzieci (może nawet dwa razy częściej niż dorosłych). Dlatego mówi się, że każdy dzień dwulatk…

imgQzN4uh-3d417f1.jpg
width: 541
height: 360

Sposób na buntownika
type: item
date: 2008-11-24T12:21:36.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: agresja u dzieci
subject: bunt
subject: bunt dziecka
subject: histeria u dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: To dobrze, gdy maluch ma własne zdanie i wie, czego chce. Gorzej, gdy wyraża je krzykiem i tupaniem nogą. Warto wtedy trzymać się kilku zasad.
encoded: Filipek jest pogodnym, wesołym malcem, jednak czasami zmienia się nie do poznania. Potrafi urządzać takie sceny buntu, że doprowadza swoją mamę do łez. Mała Monika na odmowy czy zakazy reagowała... biciem. Dzisiaj zachowuje się inaczej. Zdarzają jej się chwile buntu (każdy ma przecież prawo do swojego zdania), ale kończą się zwykłym marudzeniem. Jak rodzicom udało się oduczyć dziecko agresji? Zastosowali metodę siedmiu kroków. Gdyby tylko mama Filipka wiedziała o niej wcześniej... Zanalizuj sytuację - Kiedy dziecko najczęściej wpada w złość? Pomyśl, w jakich sytuacjach najczęściej dochodzi do wybuchów. Odpowiedz też na pytanie, w jakim miejscu maluch łatwiej wpada w złość: w miejscach publicznych (czyli np. w centrum handlowym, przedszkolu, na ulicy) czy w domu. Pomyśl też, ja-ką formę najczęściej przyjmuje bunt: czy dziecko histeryzuje, krzyczy, rzuca się na podłogę, czy też może reaguje biciem innych? No i wreszcie zastanów się, jak ty reagujesz na dziecięcy gniew (jesteś konsekwentna czy może ustępujesz). Takie przemyślenia pomogą ci szybciej znaleźć rozwiązanie problemu. Bo jeśli malec np. złości się i sprawia problemy głównie wieczorami, może po prostu to znak, że jest zmęczony, i wystarczy go wcześniej kłaść spać. Gdy dziecko histeryzuje w sklepach, to może na razie na czas zakupów zostawiać go np. z babcią? Jeśli maluch najbardziej wścieka się w przedszkolu, zapytaj opiekunki, czy gdy nie ma cię w pobliżu, to też tak się zachowuje. Być może zwyczajnie stara się zwrócić twoją uwagę. Ustal dziecku granice Dziecko ma prawo się złościć, ale musi to robić w cywilizowany sposób. Dlatego spokojnie wytłumacz mu, że złość to nic złego, ale czasem niewłaściwie się ją wyraża. Jasno określ granice, w jakich malec ma się poruszać, np. może płakać, ale nie wolno mu brzydko mówić czy bić innych. No i koniecznie powiedz, jakie będą konsekwencje jego złego zachowania. Zawsze, gdy malec zachowa się źle, dotrzymuj słowa i rób to, co zapowiedziałaś. Powtarzaj, że nie postępujesz…

imgwtAmjg-ac4d019.jpg
width: 600
height: 409

7 prostych kroków do poskromienia złośnika
type: item
date: 2007-04-18T12:20:48.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: agresja
subject: agresja u dzieci
subject: bunt
subject: złość u dziecka
description: Zobacz, jak dziecko, które na zakazy i nakazy reaguje agresją, można nauczyć dobrego zachowania.
encoded: Niedawno Monika na odmowy czy zakazy reagowała... biciem. Dzisiaj zachowuje się inaczej. Zdarzają jej się chwile buntu (każdy ma przecież prawo do swojego zdania), ale kończą się zwykłym marudzeniem. Jak rodzicom udało się oduczyć dziecko agresji? Zastosowali metodę 7 kroków. Krok 1. Przeanalizuj sytuację Pomyśl, w jakich sytuacjach do wybuchów dochodzi najczęściej i kiedy. Odpowiedz też na pytanie, w jakim miejscu maluch łatwiej wpada w złość: w domu, w sklepie, u dziadków itp. Pomyśl też, jaką formę najczęściej przyjmuje bunt: czy dziecko histeryzuje, krzyczy, rzuca się na podłogę, czy też może reaguje biciem innych? No i wreszcie zastanów się, jak ty reagujesz na dziecięcy gniew (jesteś konsekwentna, czy może ustępujesz). Takie przemyślenia pomogą ci szybciej znaleźć rozwiązanie problemu. Bo jeśli malec np. złości się głównie wieczorami, może po prostu to znak, że jest zmęczony, i wystarczy go wcześniej kłaść spać. Gdy histeryzuje w sklepach, to może na razie na czas zakupów zostawiać go np. z babcią? Krok 2. Ustal jasne granice Dziecko ma prawo się złościć, ale musi to robić w cywilizowany sposób. Dlatego spokojnie wytłumacz mu, że złość to nic złego, ale czasem niewłaściwie się ją wyraża. Jasno określ granice, w jakich malec ma się poruszać, np. może płakać, ale nie wolno mu brzydko mówić czy bić innych. No i koniecznie powiedz, jakie będą konsekwencje jego złego zachowania. Krok 3. Trzymaj się ich Nie możesz liczyć na to, że dziecko po rozmowie od razu przestanie źle się zachowywać. Po pierwsze dlatego, że wpadanie w złość to u niego niemal nawyk. Po drugie, każdy smyk chce sprawdzić, na ile granice ustalone przez rodziców są przesuwalne („A nuż mama tylko mówiła, że nie wolno krzyczeć, ale jak długo pokrzyczę, to znów mi ustąpi?”). Nie ma więc rady: musisz być stanowcza i konsekwentna. Krok 4. Baw się z dzieckiem Dziecko potrzebuje twojej obecności. Im więcej czasu będziesz z nim spędzać na zabawie i wygłupach, tym będzie spokojniejszy i pogodniejszy. A w dob…

img9k6f0a-93cc0e4.jpg
width: 1024
height: 683

SOS – bunt na pokładzie!
type: item
date: 2006-12-29T15:05:36.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: bunt
subject: dwulatek
subject: dziecko
description: Po pierwszych urodzinach miało być już łatwiej? Bo malec zrozumie słowa „nie wolno” i będzie grzeczny...
encoded: Po pierwszych urodzinach miało być już łatwiej? Bo malec zrozumie słowa „nie wolno”, będzie grzeczny, kontaktowy. Nic z tego! Dopiero teraz się zaczyna – masz w domu buntownika i... musisz sobie z nim poradzić. Mówisz, żeby nie ciągnęło kota za ogon, a po chwili słyszysz żałosne miauczenie czworonoga; wycierasz podłogę w łazience, a ono w tym czasie wylewa wodę w przedpokoju. Usiłujesz mu włożyć spodenki – wrzeszczy jak opętane. Nie chcesz kupić loda – rzuca się na ziemię i wierzga nogami. Co się dzieje!? Cóż, Twoje dziecko wkracza właśnie w pierwszy burzliwy etap „dorastania”. Ciekawski jak... roczniak Okresy wielkiej niegrzeczności i względnego spokoju zazwyczaj się przeplatają. Kilka tygodni lub miesięcy „ciszy”, a potem przez kolejnych parę „burza” – bunt, płacz, napady złości. Ale to nie wszystko. Roczny maluch ma ogromną ciekawość świata i upodobanie do eksperymentów: "Co się stanie, jeśli zrzucę z parapetu doniczkę? Jak smakuje ziemia? Czy z przewróconej szklanki wyleje się sok?" Powtarzasz: „Nie rób tego” i „Nie wolno”. Dziecko to doskonale rozumie, tyle że nic sobie z tego nie robi. Bo oto pojawia się kolejne fascynujące pytanie – jeśli mama mówi „nie”, a ja to zrobię, to co się stanie? I jeszcze – jeśli wczoraj nie wolno było wsadzać paluszka do kontaktu, to czy nadal nie wolno tego robić dziś? Oczywiście z Twojego punktu widzenia wygląda to inaczej – dziecko przypomina złośliwego trolla, który niszczy wszystko, czego dotknie, a spuszczone z oka, niechybnie zrobi sobie krzywdę. Niestety, sposób na ciekawskiego malca w tym wieku jest tylko jeden – ani na chwilę nie zostawiać go bez kontroli. Na ratunek – cierpliwość Tłumacz spokojnie i stanowczo: „Nie tarmoś kotka, to boli. Jeśli zniszczysz doniczkę, kwiatki uschną. Gdy wylejesz sok, nie będzie picia...” Pewnie będzie Ci się wydawać, że słowa powtarzane setki razy trafiają w próżnię. Nieprawda! Dziecko w końcu zrozumie. Przy okazji dowie się, czemu czegoś nie wolno robić, przekona się, że nie zabraniasz bez…

imgRlN9L4-408049c.jpg
width: 1202
height: 800