Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T05:06:49.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Jest 5 powodów, dla których 4-latki są wspaniałe
items: Bicie dziecka? Wiele z nas to przeżyło!
items: Bunt i wycofanie dziecka - przyczyną może być nadmierna kontrola
items: Histeria dziecka - to wszystko wina mózgu - Jak z tym żyć?
items: Bunt trzylatka – jak sobie z nim radzić?
items: Czego uczy rozczarowanie
items: Jak przetrwać ze zbuntowanym dwulatkiem?
items: Sposób na buntownika
items: Z dzieckiem w restauracji - porady eskperta

Jest 5 powodów, dla których 4-latki są wspaniałe
type: item
date: 2019-05-16T10:50:32.000Z
creator: amajchrzak
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: bunt dziecka
subject: rozwój dziecka
subject: rozwój przedszkolaka
description: To bardzo dobra wiadomość dla umęczonych rodziców 3-latków. Już lada moment w waszym życiu nastanie pokój i harmonia, bo wasz nieznośny (chwilami!) maluch stanie się przecudnym 4-latkiem. Nie wierzycie? To przeczytajcie!
encoded: Czas pędzi do przodu nieubłaganie, kiedy się jest rodzicem małego dziecka. Chociaż pewnie czasami masz wręcz odwrotne uczucie. Zwłaszcza kiedy pogrążasz się w niekończących się dyskusjach z dzieckiem na temat np. koloru skarpetek, które nałoży. Albo w krzykach i napadach jego złości. Kiedy to w końcu się skończy? Nie martw się, już widać światełko w tunelu, niech no tylko maluch skończy cztery lata. Zobaczysz! Kiedy będzie lepiej? Wielu osobom wydaje się, że po okresie buntu 2-latka dalej będzie już prościej. Nic z tego - nadchodzi 3-latek z całą gamą skrajnych emocji, zmieniających się jak w kalejdoskopie. Co chwila targają nimi gniew, strach, radość, wstyd. Często trwają tylko kilka minut, nagle powstają i nagle się kończą. Dziecko przechodzi łatwo z jednego nastroju emocjonalnego w drugi, a ty ledwie dyszysz. Ale nagroda jest już blisko i przyjdzie wraz z kolejnymi urodzinami dziecka. Zobacz, jakie wspaniałe cechy charakteru mają 4-letnie dzieci! 1. Potrafią cieszyć się z najprostszych rzeczy Kolejny dzień pada deszcz i jest nudno oraz ponuro? Nic z tych rzeczy, dla 4-latka to nie jest czas zmarnowany, bo na przykład dostrzeże, że dzięki deszczowi roślinki i drzewa są teraz...najszczęśliwsze. Po czym z pewnością wyciągnie cię na dwór, abyście pochodzili w kaloszach po kałużach. Taki wspaniały zastrzyk energii. Maluchy w tym wieku są już wrażliwe na przyrodę i potrafią zauważyć piękno natury. Potrafią też cieszyć się najprostszymi czynnościami. 2. Są bardzo zdeterminowane, aby osiągnąć cel 4-latek wie już, czego chce i aby to mieć, gotów jest do poświęceń. Więc kiedy twój maluch przez kilka minut siłuje się z pasami bezpieczeństwa w foteliku, bo postanowił sam je zapiąć, nie frustruj się tym, że robi coś, co ty zrobiłabyś w kilka sekund. Daj mu to dokończyć i ciesz się, że ma silną osobowość i zależy mu, aby doprowadzić sprawy do końca. 3. Trudno o większego przytulasa To taki uroczy etap w rozwoju dziecka, że już nie jest całkowicie uwiązanym do ciebie maluchem, …

102574-7ba9d36.jpg
width: 1200
height: 801

Bicie dziecka? Wiele z nas to przeżyło!
type: item
date: 2016-09-19T12:19:38.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bicie dziecka
subject: bunt dziecka
subject: kary cielesne
subject: klaps
subject: wychowanie dzieci
subject: złe zachowanie dziecka
description: Niemal każda z nas w dzieciństwie dostała klapsa albo... lanie. Jak to wspominamy? Czy takie kary nauczyły nas czegoś? To bardzo osobiste zwierzenia, ale piszemy o nich z bardzo ważnego powodu. Żeby wreszcie raz i dobitnie powiedzieć: bicie jest złe i nie uczy niczego dobrego!
encoded: Bicie dziecka stało się najważniejszym tematem naszych ostatnich redakcyjnych rozmów. Pojawił się on po publikacji tekstu Zbigniewa Stawrowskiego „Klaps to obowiązek rodziców", który ukazał się w "Rzeczpospolitej". Autor we wstępie pisze: „Sensem rodzicielstwa jest wspieranie dziecka na jego drodze dorastania ku odpowiedzialnej wolności. Symbolem takich właśnie rodzicielskich działań jest przysłowiowy klaps, który nie jest żadnym biciem, nie jest nawet czymś szkodliwym, lecz – przeciwnie – jest czynem o wysokiej wartości wychowawczej i dlatego zasługuje wręcz na pochwałę". Bicie dziecka jest złe! W redakcji zawrzało. Piszemy o wychowaniu dzieci, więc temat nam jest szczególnie bliski. Każda z nas jest przeciwko karom cielesnym, więc byłyśmy wzburzone tekstem i tak jawną pochwałą bicia. Ale ten tekst nie tylko nas oburzył, ale także otworzył drzwi z napisem: „Dzieciństwo – niechciane wspomnienia". Zaczęło się od tego, że któraś z nas pod nosem powiedziała: „Najczęściej sznurem od żelazka". „Nie, no co ty, najlepszy jest kabel od zapalarki gazu" – ktoś odpowiedział. „A pas? Stary, dobry pas?" – padło pytanie. Żeby była jasność: żadna z nas nie była bita w dzieciństwie. Przynajmniej nie metodycznie i regularnie, czyli często. Jakoś tak jednak wielu z nas zdarzyło się w dzieciństwie dostać klapsa, a nawet lanie... Mama uderzyła mnie, bo nie chciałam zjeść „Pamiętam tamten ranek. Siedziałam przy stole i nie chciałam jeść, bolał mnie brzuch i strasznie jęczałam. Mama spieszyła się do pracy, kilka razy krzyknęła, żebym się pospieszyła, a potem... uderzyła mnie w kark drewnianym chodakiem, który akurat miała założyć na nogę. Bardzo się przestraszyłam, bo to było takie niespodziewane. Czułam się upokorzona, że to niesprawiedliwe, bo ja naprawdę nie mogłam nic przełknąć. Ale mama kazała, więc zaczęłam jeść. Po paru kęsach wybiegłam do toalety, żeby zwymiotować. Okazało się, że mam rotawirusa i stąd ten brak apetytu..." Dostałam lanie, bo nie usłyszałam taty „Dostawałam czasem…

imgC4I8nd-f6b7865.jpg
width: 1024
height: 576

Bunt i wycofanie dziecka - przyczyną może być nadmierna kontrola
type: item
date: 2016-07-25T12:38:57.000Z
creator: aprochyra
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: agresja u dzieci
subject: bunt dziecka
subject: bunt przedszkolaka
subject: psycholog radzi
description: Gdy rozwój dziecka jest zaburzony, jego reakcją może być bunt, łamanie zasad lub przeciwnie – apatyczne zachowanie. W ten sposób dziecko daje rodzicom znać, że dzieje się coś niedobrego. Rozwiązaniem może być praca rodzica nad... własnym zachowaniem i stosunkiem do dziecka.
encoded: Dziecko rozwija się w wielu obszarach – fizycznym, intelektualnym, emocjonalnym, duchowym, społecznym itd. Rodzice mają jednak tendencję do przywiązywania nadmiernej wagi do rozwoju intelektualnego. Nie wynika to ze złej woli, wręcz przeciwnie – zapewniając dziecku wiele zajęć stymulujących intelekt, starają się zagwarantować mu "życiowy sukces". Ale żeby dziecko wyrosło na pewnego siebie człowieka, świadomego własnej wartości, który potrafi osiągać wyznaczone sobie cele, musi ono najpierw rozwinąć się we wszystkich obszarach. Trudno, żeby w pełni ukształtowany człowiek składał się z samego intelektu, a nie wiedział, co czuje ani co się dzieje z jego ciałem. Wykształcenie wyraźnego poczucia własnego Ja jest jednym z najważniejszych procesów w życiu dziecka, o które może zadbać rodzic. Niestety, nieświadomy rodzic może również zaburzać ten proces, nawet jeśli ma jak najlepsze intencje. Dziecko ma natomiast niejako "zaprogramowane", instynktowne reakcje na taką sytuację: bunt lub wycofanie – podkreśla psychoterapeuta Krzysztof Pawłuszko z Instytutu Gestalt. Bunt dziecka - przyczyny Bunt może się przejawiać w zachowaniach agresywnych wobec siebie i otoczenia, łamaniu ustalonych zasad, czy unikaniu bliskiego kontaktu z rodzicami, rodzeństwem itp. To powinna być dla opiekunów wyraźna informacja, że potrzeby dziecka są niezaspokojone. Standardowa reakcja rodziców w takiej sytuacji to próba "naprawienia" zachowania. Tymczasem warto zastanowić się, co je spowodowało. Jedną z przyczyn może być właśnie stawianie wyłącznie na naukę i rozwój intelektualny dziecka. To ważna sfera, ale dziecko musi też biegać, nudzić się, zajmować tym, na co samo ma ochotę. Tymczasem takie "kastrowanie" samosterowności dziecka (czyli decydowania o sobie) to kolejna możliwa przyczyna dziecięcego buntu. Wielu rodziców chciałoby sterować uwagą dziecka, aby zajmowało się ono zawsze tym, co oni uważają za odpowiednie w tym momencie. A przecież dziecko może na przykład nie chcieć rozmawiać, bawić się, …

imgGResBR-eb1b91e.jpg
width: 1024
height: 683

Histeria dziecka - to wszystko wina mózgu - Jak z tym żyć?
type: item
date: 2013-06-10T11:14:59.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: agresja u dzieci
subject: bunt dziecka
description: Twoje dziecko potrafi płakać na cały głos w sklepie lub rzucić się z krzykiem na przedszkolną podłogę? Najnowsze badania wykazały, że dziecięce wybuchy są normalną biologiczną reakcją na złość, tak jak ziewanie na zmęczenie.

imglBPomH-0177a70.jpg
width: 600
height: 600

Bunt trzylatka – jak sobie z nim radzić?
type: item
date: 2013-02-22T08:55:06.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: atak histerii u dziecka
subject: bunt dziecka
subject: bunt przedszkolaka
subject: bunt trzylatka
subject: dzecięca złość
subject: psychologia dziecka
subject: wychowanie
description: Kilkulatek denerwuje się, robi na złość, nie chce słuchać rodziców? To bunt trzylatka. Sprawdź, jak sobie z nim radzić.

imgaVG4yQ-a71de8f.jpg
width: 800
height: 1204

Czego uczy rozczarowanie
type: item
date: 2013-01-21T13:16:00.000Z
creator: Katarzyna Imiołek
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bunt dziecka
subject: psychologia
subject: trudne emocje
subject: wychowanie dziecka
description: Twoje dziecko jest wściekłe, bo nie udało mu się dostać tego, czego bardzo chciało? Dzięki tej niemiłej sytuacji może się wiele nauczyć! Szczególnie gdy pokażesz dziecku, jak sobie sprawnie z rozczarowaniem poradzić i tak silnie tej sytuacji nie przeżywać...
encoded: Czasami chodzi o rezygnację z wyjścia na plac zabaw z powodu deszczu, innym razem o brak ulubionych ciasteczek czekoladowych w sklepie... Tak, dziecko spotyka w życiu wiele zawodów. Jednak, choćbyśmy bardzo chcieli, wielu z nich nie jesteśmy w stanie mu oszczędzić. I dobrze! Jeżeli dzieci już teraz nauczą się radzić sobie z rozczarowaniami, będą to umiały i w przyszłości. Chroniąc dziecko przed nimi, pozbawiasz je możliwości nauki ważnych umiejętności. Nie oznacza to jednak oczywiście, że masz w tych najtrudniejszych sytuacjach zostawiać dziecko samo. Jak nauczyć swoje dziecko, że mimo zawodu, wściekłości czy smutku poprosi o wsparcie, pozostanie optymistą i nie będzie się bać tego, co może przynieść życie? Na początku zastanów się, jak twój kilkulatek zwykle reaguje na drobne (i nie tylko) rozczarowania, i zakwalifikuj go do jednej z trzech głównych grup: 1. Tykająca bomba zegarowa Dziecko wybucha płaczem, gdy zabraknie w domu jego ulubionego soczku czy płatków? Albo rzuca się na ziemię i wali w nią piąstkami, gdy inny brzdąc weźmie jego zabawkę? Jeżeli twój kilkulatek przeżywa drobiazgi jak wielkie nieszczęścia i rozpamiętuje rozczarowania całymi godzinami, zacznij jego edukację panowania nad emocjami od podstaw. Wytłumacz, że są rzeczy, które można zmienić, oraz takie, na które nie mamy wpływu. Przedszkolak może po prostu nie wiedzieć, że czasami rozwiązanie problemu jest poza jego zasięgiem i nawet największa awantura tego nie zmieni. Zmniejszysz jego stres, mówiąc: „Widzę, że jesteś zdenerwowany”. Gdy dziecko się trochę uspokoi, poszukajcie razem realnych rozwiązań problemu. Prowadzaj dziecko na różne zajęcia dla przedszkolaków, aż znajdzie takie, które dadzą mu wyjątkowo dużo frajdy i uczynią w czymś prawdziwym mistrzem. Gdy dziecko wie, że jest w czymś dobre, to nawet po porażce w innej dziedzinie będzie miało poczucie, że nie wszystko, co robi, jest do kitu. I zamiast „jestem beznadziejny” pomyśli: „trudno, następnym razem mi się uda”. Nie karaj dziecka za o…

imgIPfwCh-e3b3c22.jpg
width: 640
height: 960

Jak przetrwać ze zbuntowanym dwulatkiem?
type: item
date: 2009-03-05T09:40:17.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: bunt
subject: bunt dwulatka
subject: bunt dziecka
subject: dwulatek
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Bunt dwulatka to kolejny etap w rozwoju dziecka. Łatwo powiedzieć, gorzej przeżyć. Bo co zrobić, gdy w słodkie maleństwo wstąpi nagle diabeł? Jak sobie poradzić z humorami malucha?
encoded: Ataki histerii i krzyki w sklepie, bo mama nie chce kupić czekoladowego batonika albo zdalnie sterowanego samochodu (takiego dla nastolatków). Napady złości, że trzeba już wracać z placu zabaw do domu. Rozpaczliwy płacz, gdy tata postanawia założyć dziecku czapkę w mroźny dzień. Znasz to? Jeśli jeszcze nie, to – niestety – poznasz. Mamę dwulatka czeka bowiem trudny okres. Ale nie martw się, przecież ten czas nie będzie trwał wiecznie. Spójrz na rodziców trzylatków. Uśmiechają się, prawda? Znaczy: da się przeżyć. A z naszymi radami stanie się to o wiele prostsze. Z jednej strony dla ciebie, z drugiej – dla twojego małego buntownika. Popatrz z pozycji dziecka Usiądź na podłodze, pozwiedzaj na kolanach mieszkanie… Prawda, że tej perspektywy świat wygląda zupełnie inaczej? Niełatwo dosięgnąć misia umieszczonego wysoko na półce, szklanka wydaje się taaaka wielka. Aby powiedzieć coś do dorosłych, trzeba zadrzeć głowę do góry, a później czasem boli od tego szyja. Tu na dole nawet pachnie trochę inaczej, bo np. w misce kota leży od kilku godzin kawałek surowej ryby albo na podłodze wysycha plama po rozlanym mleku. Ciekawemu wszystkiego dwulatkowi niewiele brakuje do rozdrażnienia czy rozzłoszczenia się – wystarczy, że nie dosięgnie zabawki z półki lub czuje nieprzyjemny zapach. Ale nie znaczy to, że nastał czas na to, by chodzić przed dzieckiem na paluszkach i robić wszystko, by nie wyprowadzić go z równowagi? Nie! Tego akurat nie proponujemy. Bo w ten sposób można co najwyżej wychować małego tyrana, a nie dziecko (a później dorosłego), które radzi sobie ze swoimi emocjami. Jednak ułatwienie kilkulatkowi życia, np. poprzez postawienie ulubionych zabawek na wyciągnięcie ręki czy sprzątnięcie resztek posiłku zwierzaka, pomoże, a to przecież nic wielkiego. Stały rytm dnia sposobem na bunt dwulatka To oczywiste, że w chaosie łatwiej stracić panowanie nad sobą. Ta zasada dotyczy również dzieci (może nawet dwa razy częściej niż dorosłych). Dlatego mówi się, że każdy dzień dwulatk…

imgQzN4uh-3d417f1.jpg
width: 541
height: 360

Sposób na buntownika
type: item
date: 2008-11-24T12:21:36.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: agresja u dzieci
subject: bunt
subject: bunt dziecka
subject: histeria u dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: To dobrze, gdy maluch ma własne zdanie i wie, czego chce. Gorzej, gdy wyraża je krzykiem i tupaniem nogą. Warto wtedy trzymać się kilku zasad.
encoded: Filipek jest pogodnym, wesołym malcem, jednak czasami zmienia się nie do poznania. Potrafi urządzać takie sceny buntu, że doprowadza swoją mamę do łez. Mała Monika na odmowy czy zakazy reagowała... biciem. Dzisiaj zachowuje się inaczej. Zdarzają jej się chwile buntu (każdy ma przecież prawo do swojego zdania), ale kończą się zwykłym marudzeniem. Jak rodzicom udało się oduczyć dziecko agresji? Zastosowali metodę siedmiu kroków. Gdyby tylko mama Filipka wiedziała o niej wcześniej... Zanalizuj sytuację - Kiedy dziecko najczęściej wpada w złość? Pomyśl, w jakich sytuacjach najczęściej dochodzi do wybuchów. Odpowiedz też na pytanie, w jakim miejscu maluch łatwiej wpada w złość: w miejscach publicznych (czyli np. w centrum handlowym, przedszkolu, na ulicy) czy w domu. Pomyśl też, ja-ką formę najczęściej przyjmuje bunt: czy dziecko histeryzuje, krzyczy, rzuca się na podłogę, czy też może reaguje biciem innych? No i wreszcie zastanów się, jak ty reagujesz na dziecięcy gniew (jesteś konsekwentna czy może ustępujesz). Takie przemyślenia pomogą ci szybciej znaleźć rozwiązanie problemu. Bo jeśli malec np. złości się i sprawia problemy głównie wieczorami, może po prostu to znak, że jest zmęczony, i wystarczy go wcześniej kłaść spać. Gdy dziecko histeryzuje w sklepach, to może na razie na czas zakupów zostawiać go np. z babcią? Jeśli maluch najbardziej wścieka się w przedszkolu, zapytaj opiekunki, czy gdy nie ma cię w pobliżu, to też tak się zachowuje. Być może zwyczajnie stara się zwrócić twoją uwagę. Ustal dziecku granice Dziecko ma prawo się złościć, ale musi to robić w cywilizowany sposób. Dlatego spokojnie wytłumacz mu, że złość to nic złego, ale czasem niewłaściwie się ją wyraża. Jasno określ granice, w jakich malec ma się poruszać, np. może płakać, ale nie wolno mu brzydko mówić czy bić innych. No i koniecznie powiedz, jakie będą konsekwencje jego złego zachowania. Zawsze, gdy malec zachowa się źle, dotrzymuj słowa i rób to, co zapowiedziałaś. Powtarzaj, że nie postępujesz…

imgwtAmjg-ac4d019.jpg
width: 600
height: 409

Z dzieckiem w restauracji - porady eskperta
type: item
date: 2007-02-12T09:58:05.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: bunt dziecka
subject: dziecko w restauracji
subject: restauracja
description: Żeby dotrwać do drugiego dania. Albo chociaż do zupy. Jak przeżyć wizytę w restauracji z małym dzikusem?
encoded: Zdarza się, że zabieramy naszą 3-latkę na obiad do restauracji. Niestety, wyjścia te są koszmarem. Karolinka biega, krzyczy, głośno protestuje. Chcielibyśmy zjeść obiad w spokoju. Co można zrobić? Monika Rzeczywiście wyjścia do restauracji z dzieckiem to nie lada wyzwanie dla całej rodziny. Czasem trzeba długo czekać, aż zostanie zrealizowane zamówienie, wokół jest hałas i tłok. Należy pamiętać, że dziecko nie potrafi skupić uwagi, szybko się nudzi, przez cały czas chce działać, na ogół właśnie biegać. Dlatego warto wybrać restaurację przyjazną dzieciom, w której znajdują się np. wysokie dziecięce krzesełka albo kącik dla maluchów. Można zabrać z domu nową zabawkę albo starą, ale ulubioną, kredki, papier, książeczkę. Można też przygotować dla dziecka torebkę pełną niespodzianek, które na pewno zainteresują smyka i co jakiś czas wyjmować kolejny drobiazg. Dzięki temu czas minie bardzo szybko. A po obiedzie warto pójść tam, gdzie maluch będzie miał zapewnioną interesującą zabawę – lepiej nie siedzieć za długo w restauracji. Czytaj też: Jak poznać miejsca przyjazne rodzicom z dziećmi Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl

imgGAVEBU-e4571a3.jpg
width: 1024
height: 683