Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2025-06-02T08:22:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dziecko krzyczy, kopie i ucieka. Będzie gorzej, jeśli nie przestaniesz powtarzać 1 błędu
items: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola: jak je zachęcić? (porady psychologa)
items: Dlaczego dziecko nagle nie chce iść do przedszkola? [WIDEO]
items: Bunt i wycofanie dziecka - przyczyną może być nadmierna kontrola
items: Trenuj z dzieckiem uważność – to pomoże mu osiągnąć sukces!
items: Bunt trzylatka – jak sobie z nim radzić?
items: 42 rady na dziecięce kryzysy
items: Bunt dwulatka: 7 sposobów na ataki histerii u dziecka

Dziecko krzyczy, kopie i ucieka. Będzie gorzej, jeśli nie przestaniesz powtarzać 1 błędu
type: item
date: 2025-06-02T07:25:56.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: bunt przedszkolaka
subject: problemy wychowawcze
description: Bunt 4-latka to nic przyjemnego: dziecko niszczy zabawki, robi na złość i wykrzykuje przekleństwa. Wielu rodziców nie wie, co wtedy robić. Inni z przerażeniem zastanawiają się, ile trwa bunt 4-latka, i jak reagować na agresywne zachowania. O konkretne porady zapytałyśmy psychologa, Agnieszkę Galicę.
encoded: Bunt 4-latka jest zwykle kompletnym zaskoczeniem dla rodziców. Z dnia na dzień dziecko przestaje słuchać opiekunów, zaczyna niszczyć zabawki, a czasem wręcz robi na złość. Objawy buntu 4-latka bywają trudne także dlatego, że dziecko odwołuje się do emocji rodziców, woła: „Nie kocham cię”, „Nie chcę”, „Jesteś głupia”, czasami wykrzykuje również niecenzuralne słowa. Aby opanować bunt 4-latka, trzeba wiedzieć, jak z wyczuciem reagować na gwałtowne zachowania dziecka. Co wtedy robić, a czego unikać, podpowiada psycholog. Bunt 4-latka: Objawy buntu 4-lata Ile trwa bunt 4-latka? Jak sobie radzić z buntem 4-latka? Czego nie robić podczas buntu 4-latka? Bunt 4-latka Bunt 4-latka to naturalny etap rozwoju dziecka. Większość czterolatków wchodzi w trudną dla rodziców fazę rozwojową, w czasie której dzieci bywają drażliwe, uparte i zbuntowane, zachowują się prowokująco, sprawdzając, jak daleko sięga ich władza nad otoczeniem. Często zbuntowany 4-latek jest arogancki, szybko przyswaja wulgarne słowa i sprawdza, jaki efekt osiągnie, powtarzając je demonstracyjnie. Bunt 4-latka: objawy Ponieważ 4-latek jest już zwykle bardzo ruchliwy, dość sprawny fizycznie i bystry, bunt czteroletniego dziecka bywa podwójnie stresujący dla rodziców. Najczęstsze objawy buntu 4-latka to: głośne manifestowanie swoich trudnych emocji, jak np. złość, poprzez rzucanie przedmiotami, niszczenie ich, krzyk, rzucanie się na podłogę, kopanie i bicie niepodporządkowywanie się zasadom panującym w rodzinie i w domu, donośnie wyrażanie swojego odmiennego zdania lub sprzeciwu wobec próśb rodziców próby wymuszania na rodzicach, aby podporządkowali się jego żądaniom uciekanie rodzicom i chowanie się uparte powtarzanie zasłyszanych przekleństw nieustanne powtarzanie słowa „nie” wymyślanie kłamstw, przechwalanie się w celu zwrócenia na siebie uwagi Ile trwa bunt 4-latka? Bunt 4-latka jest trudnym testem cierpliwości dla rodziców, ale nie trwa wiecznie. Psychologie są zgodni, że czas buntu 4-latka mija po ok. kilku …

img5uX3XX-7b84523.jpg
width: 500
height: 333

Dziecko nie chce chodzić do przedszkola: jak je zachęcić? (porady psychologa)
type: item
date: 2022-08-09T14:02:00.000Z
creator: Beata Jasina
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: adaptacja przedszkolna
subject: bunt przedszkolaka
subject: dziecko w przedszkolu
subject: lęk przed przedszkolem
subject: porady psychologa
description: Twoje dziecko nie chce chodzić do przedszkola? Z pewnością wiedziałaś, że początki przedszkola mogą nie być łatwe, ale na taki dramat i wielkie łzy nie byłaś przygotowana. Co robić? Jak to przetrwać? Jak zachęcić dziecko do przedszkola?
encoded: Dziecko, które nie chce chodzić do przedszkola, lepiej nadal tam posyłać. A że maluch się buntuje? No cóż, trzeba znaleźć sposób, by ułatwić mu oswojenie się z tą sytuacją. Jaki? Wiele zależy od tego, w którym momencie zaczął protestować. „Nie będę się ubierał”, „Nie chcę”, „Zostaw”, „Nie pójdę” – wobec takiego oporu czujesz się bezsilna i trudno ci być konsekwentną. Czasem więc maluchowi odpuszczasz. Jednak konsekwencja to podstawowy warunek, jaki trzeba spełnić. Tylko jak to zrobić? – Gdyby chodziło o podanie dziecku lekarstwa, nie miałybyśmy wątpliwości, jak postąpić – podpowiada psycholog Beata Chrzanowska-Pietraszek. – Mimo oporów malucha konsekwentnie dawałybyśmy mu leki. Bo wiemy, że to dla niego dobre i mu potrzebne. Tak samo jest z przedszkolem. Jak reagować w zależności od sytuacji, w której dziecko przeżywa kryzys, wyjaśniamy wspólnie z ekspertem. Spis treści: Jak namówić dziecko do chodzenia do przedszkola, kiedy dopiero zostało przedszkolakiem? Jak zachęcić dziecko do przedszkola? Dziecko nie chce chodzić do przedszkola i płacze Dziecko nie chce chodzić do przedszkola Jak zachęcić dziecko do przedszkola: wyjaśnij ewentualne problemy Kiedy jest za wcześnie na przedszkole? Jak przekonać dziecko do przedszkola: tego nie rób! Jak zachęcić dziecko do jedzenia w przedszkolu: wskazówki Jak namówić do chodzenia do przedszkola dziecko, które dopiero zostało przedszkolakiem? Dziecko dopiero rozpoczęło swoją przygodę z przedszkolem, a już protestuje? To całkiem normalna reakcja zwana okresem adaptacyjnym. Każdy człowiek – mały także – przeżywa ogromny stres w momencie zmiany swojej sytuacji życiowej. Pomyśl, że dziecko czuje się tak jak ty, gdy właśnie idziesz do nowej pracy. Nikogo nie znasz, nie wiesz, jakie w firmie panują obyczaje, mylą ci się zadania, jesteś czasem zdezorientowana... Ale z tego powodu przecież nie rzucasz posady (choć pewnie czasem korci cię, by tak zrobić). Kilkulatek odczuwa podobnie, ale reaguje inaczej, bo jest po prostu zbyt mały, żeby w…

imgLMHlkJ-34d920b.jpg
width: 1240
height: 766

Dlaczego dziecko nagle nie chce iść do przedszkola? [WIDEO]
type: item
date: 2017-03-05T16:36:31.000Z
creator: Weronika Zagojska
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: adaptacja przedszkolna
subject: bunt przedszkolaka
subject: lęk przed przedszkolem
description: Dziecko, które do tej pory chodziło chętnie do przedszkola nagle mówi nam, że nie chce tam iść. Jaka może być tego przyczyna? Agnieszka Stein, psycholog dziecięcy, wyjaśnia możliwe przyczyny kryzysu przedszkolnego. Co robić, a czego nie robić, by pomóc dziecku?
encoded: Dziecko nie kłamie - najczęściej ma konkretny powód Jeśli dziecko, wcześniej chętnie chodzące do przedszkola, nagle z dnia na dzień przejawia ogromną niechęć – najczęściej ma konkretny powód. Może zbliża się właśnie infekcja i organizm dziecka jest w gorszej formie – niechęcią manifestując objawy choroby. Być może kolega, z którym dziecko wcześniej się bawiło, nagle bawił się z kimś innym. Mogło też dojść do nieprzyjemnego zdarzenia lub dziecko się czegoś w przedszkolu przestraszyło. Zobacz też: Urodziło Ci się dziecko? Posadź drzewo i wyślij nam zdjęcie! Kryzys przedszkolny - pierwsze działania rodzica Co rodzic powinien zrobić w takiej sytuacji? Przede wszystkim od razu zapytać panie przedszkolanki i opiekunów przedszkolnych, co się działo tego dnia lub kilka dni wcześniej w przedszkolu. Trzeba przyjrzeć się także relacjom dziecka z otoczeniem, wydarzeniom w domu. Może mama zaczęła później przychodzić z pracy, może w domu za kilka miesięcy ma się pojawić nowy członek rodziny? Jakie jeszcze powody może mieć dziecko, żeby nie chcieć iść nagle do przedszkola? I jakie są sposoby, by pomóc dziecku przezwyciężyć taki kryzys przedszkolny? Jak sobie z tym poradzić? Psycholog dziecięcy Agnieszka Stein odpowiada na wszystkie te pytania. Zobaczcie film! Sprawdź także: Artykuły plastyczne i przybory szkolne dla dzieci na bangla.pl Rozmawiała Gosia Stańczyk. Film z cyklu "Stein & Stańczyk - Rozmowy o rodzicielstwie" Źródło: Stein & Stańczyk/Mamato Studio Zobacz także: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola - 4 rady 8 próśb przedszkolanek do rodziców Przedszkole prywatne czy publiczne - jakie wybrać?

imgyHSXEa-9c0ccf9.jpg
width: 1280
height: 720

Bunt i wycofanie dziecka - przyczyną może być nadmierna kontrola
type: item
date: 2016-07-25T12:38:57.000Z
creator: aprochyra
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: agresja u dzieci
subject: bunt dziecka
subject: bunt przedszkolaka
subject: psycholog radzi
description: Gdy rozwój dziecka jest zaburzony, jego reakcją może być bunt, łamanie zasad lub przeciwnie – apatyczne zachowanie. W ten sposób dziecko daje rodzicom znać, że dzieje się coś niedobrego. Rozwiązaniem może być praca rodzica nad... własnym zachowaniem i stosunkiem do dziecka.
encoded: Dziecko rozwija się w wielu obszarach – fizycznym, intelektualnym, emocjonalnym, duchowym, społecznym itd. Rodzice mają jednak tendencję do przywiązywania nadmiernej wagi do rozwoju intelektualnego. Nie wynika to ze złej woli, wręcz przeciwnie – zapewniając dziecku wiele zajęć stymulujących intelekt, starają się zagwarantować mu "życiowy sukces". Ale żeby dziecko wyrosło na pewnego siebie człowieka, świadomego własnej wartości, który potrafi osiągać wyznaczone sobie cele, musi ono najpierw rozwinąć się we wszystkich obszarach. Trudno, żeby w pełni ukształtowany człowiek składał się z samego intelektu, a nie wiedział, co czuje ani co się dzieje z jego ciałem. Wykształcenie wyraźnego poczucia własnego Ja jest jednym z najważniejszych procesów w życiu dziecka, o które może zadbać rodzic. Niestety, nieświadomy rodzic może również zaburzać ten proces, nawet jeśli ma jak najlepsze intencje. Dziecko ma natomiast niejako "zaprogramowane", instynktowne reakcje na taką sytuację: bunt lub wycofanie – podkreśla psychoterapeuta Krzysztof Pawłuszko z Instytutu Gestalt. Bunt dziecka - przyczyny Bunt może się przejawiać w zachowaniach agresywnych wobec siebie i otoczenia, łamaniu ustalonych zasad, czy unikaniu bliskiego kontaktu z rodzicami, rodzeństwem itp. To powinna być dla opiekunów wyraźna informacja, że potrzeby dziecka są niezaspokojone. Standardowa reakcja rodziców w takiej sytuacji to próba "naprawienia" zachowania. Tymczasem warto zastanowić się, co je spowodowało. Jedną z przyczyn może być właśnie stawianie wyłącznie na naukę i rozwój intelektualny dziecka. To ważna sfera, ale dziecko musi też biegać, nudzić się, zajmować tym, na co samo ma ochotę. Tymczasem takie "kastrowanie" samosterowności dziecka (czyli decydowania o sobie) to kolejna możliwa przyczyna dziecięcego buntu. Wielu rodziców chciałoby sterować uwagą dziecka, aby zajmowało się ono zawsze tym, co oni uważają za odpowiednie w tym momencie. A przecież dziecko może na przykład nie chcieć rozmawiać, bawić się, …

imgGResBR-eb1b91e.jpg
width: 1024
height: 683

Trenuj z dzieckiem uważność – to pomoże mu osiągnąć sukces!
type: item
date: 2015-05-19T11:56:16.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: bunt przedszkolaka
subject: koncentracja
subject: stres
subject: trening uważności
description: Co oznacza uważność i dlaczego warto ją trenować już od dziecka? Zapytaliśmy eksperta w tej dziedzinie, Agnieszkę Pawłowską, certyfikowaną nauczycielkę MBSR (Mindfulness-Based Stress Reduction, czyli redukcji stresu w oparciu o uważność), a także autorkę książeczek dla najmłodszych, dzięki którym dziecko może uczyć się uważności na co dzień.
encoded: Uważność to bardziej świadome bycie obecnym tu i teraz, ze sobą, ze swoimi emocjami i myślami, ale też z otoczeniem i innymi ludźmi. Dzięki uważności jesteśmy w stanie pełniej i świadomiej przeżywać życie. Niestety, bardzo często w rzeczywistości wcale nie jesteśmy uważni, ciągle pędzimy, nie zatrzymujemy się, jednocześnie taki przykład dając swoim dzieciom. Uważność jest w nas Wszyscy rodzimy się z umiejętnością uważnego przeżywania. Wystarczy spojrzeć na niemowlę, które każdy drobiazg ogląda z ciekawością, każdą rzecz smakuje, dotyka i przygląda się jej bardzo długo. Potem, niestety, z biegiem czasu tracimy uważność. Bo wydaje nam się, że wiele już rzeczy doskonale znamy i nie musimy im poświęcać uwagi. To duży błąd! Uważność warto pielęgnować Uważność przede wszystkim pozwala na cieszenie się życiem w pełni. Pomaga też w wielu innych aspektach: Uważność redukuje stres. Jak dowodzą badania, coraz młodsze dzieci cierpią z powodu zbyt wysokiego poziomu stresu. Uważność pomaga w koncentracji. Dziecko trenujące uważność zwykle nie ma kłopotów w nauce, łatwo się skupia na powierzonych mu zadaniach. Uważność ułatwia zdobywanie przyjaciół. Dzieci uważne są lubiane w grupie, bo łatwiej wczuwają się w emocje innych. Uważność ułatwia panowanie nad emocjami. Dzięki treningowi uważności dziecko potrafi szybko zorientować się, co odczuwa, a dzięki temu łatwiej im radzić sobie z emocjami. Zobacz też: Grzeczne dzieci, ale bez przesady! Trening uważności z małym dzieckiem Jak przeprowadzać treningi z dzieckiem, by nie nudziło się? Najlepiej poprzez zabawę. Bo tak naprawdę dzieci właśnie w zabawie uczą się najlepiej. Pamiętaj jednak, że najlepsze efekty uzyskasz, gdy takie treningi będziesz przeprowadzać codziennie, przynajmniej przez 10-15 minut. Na treningach uważności zyska nie tylko dziecko, ale też ty. Przekonasz się, że poczujesz się zdecydowanie spokojniejsza, zrelaksowana. Sama sprawdziłam! Działa i można się uzależnić. Jeszcze chyba nigdy nie miałam z moimi córkami tak do…

imgRcNUF4-978cab3.jpg
width: 1024
height: 680

Bunt trzylatka – jak sobie z nim radzić?
type: item
date: 2013-02-22T08:55:06.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: atak histerii u dziecka
subject: bunt dziecka
subject: bunt przedszkolaka
subject: bunt trzylatka
subject: dzecięca złość
subject: psychologia dziecka
subject: wychowanie
description: Kilkulatek denerwuje się, robi na złość, nie chce słuchać rodziców? To bunt trzylatka. Sprawdź, jak sobie z nim radzić.

imgaVG4yQ-a71de8f.jpg
width: 800
height: 1204

42 rady na dziecięce kryzysy
type: item
date: 2011-06-17T13:44:21.000Z
creator: sniemczyk
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bicie dziecka
subject: bunt przedszkolaka
subject: emocje dziecęce
subject: empatia
subject: wychowanie dziecka
subject: złe zachowanie dziecka
description: Co robić, gdy kilkulatek odreagowuje stres albo złość w sposób, którego nie możesz (i nie chcesz) zaakceptować? Najważniejsze to zachować spokój i wykorzystać swoje dyplomatyczne umiejętności! Sprawdź, co doradzają psychologowie.
encoded: Patrzysz na swojego przedszkolaka i wzdychasz: „Był takim słodkim maluszkiem, co w niego wstąpiło?”. Cóż, nic dziwnego, że dziecko się buntuje. Życie niemowlaka jest o wiele łatwiejsze. Można płakać, złościć się, a mama i tak patrzy na ciebie z zachwytem. Co innego, gdy to samo robi kilkulatek. Rodzicom niemowlaków wydaje się często, że kiedy dziecko skończy wreszcie trzy lata, jego wychowanie będzie o niebo łatwiejsze niż wychowywanie maleństwa. Taki duży zuch już przecież dobrze rozumie wszelkie polecenia i prośby, wie również, że nie wszystko mu wolno, zna zarówno smak nagrody, jak i kary, słowem: jest świetnie przygotowany do życia w społeczeństwie. Tylko że... to „świetnie” często okazuje się trochę na wyrost. Bo i cóż z tego, że kilkulatek zdaje sobie sprawę z faktu, że nie powinien np. bić, gryźć, przeklinać ani wpadać w histerię, skoro i tak po prostu nie potrafi się od tego powstrzymać? No właśnie. Sprawdź, jak powinnaś reagować na złe zachowanie dziecka. Czytaj też: Kłopoty z zachowaniem w przedszkolu 6 sposobów na trudne emocje Akceptuj wszystkie uczucia... Nawet te wyjątkowo dla dziecka trudne: smutek, złość, gniew. Nie mów z przekonaniem do dziecka: „Już nie boli”, skoro dobrze wiesz, że cały czas boli. Wstrzymaj się z dobrymi radami typu: „Nie smuć się”, „Nie ma czym się przejmować”. Takie słowa mogą sprawić, że dziecko poczuje się niezrozumiane i zlekceważone. ...i pomóż je nazwać. Kiedy mówisz np.: „Wiem, że jest ci przykro”, „Czujesz się rozczarowana, znam to uczucie”, „Rozumiem, że jesteś na mnie zły” – pomagasz dziecku zrozumieć jego własne emocje i – co ważne – zapanować nad nimi. Dajesz mu też do zrozumienia, że nie tylko ono jedno się z nimi zmaga. Odwróć uwagę. Pięciolatek płacze, bo chce lizaka? Zamiast w kółko opowiadać mu o tym, że lizaki to sam niezdrowy w nadmiarze cukier, pokaż mu przechodzącego psa, opowiedz historyjkę z własnego dzieciństwa, pobawcie się w wymyślanie zagadek. Dzieci często złoszczą się (albo jedzą słodycze) po prostu z…

img3v6JeJ-537f00f.jpg
width: 640
height: 960

Bunt dwulatka: 7 sposobów na ataki histerii u dziecka
type: item
date: 2010-02-02T08:41:58.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Rozwój dziecka
subject: atak histerii u dziecka
subject: bunt dwulatka
subject: bunt przedszkolaka
subject: bunt trzylatka
subject: histeria u dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Twoje dziecko krzyczy, jakby je ktoś obdzierał ze skóry, tylko dlatego, że chcesz mu włożyć czapkę? Tupie, szarpie się i wyrywa? Wydaje się, że na taką histerię nie ma sposobu, jednak z małym buntownikiem można sobie poradzić.
encoded: Bunt dwulatka to normalna faza u dziecka dwu- i trzyletniego, dlatego nie martw się: z twoim dzieckiem wszystko jest w porządku! Napady złości i ataki histerii u dzieci w drugim i trzecim roku życia są czymś absolutnie naturalnym. To istotny etap w rozwoju dziecka. Mówiąc "nie", protestując, walcząc o to, żeby pójść w prawo, a nie w lewo, dzieci uczą się niezależności. Wrzeszczą, tupią i płaczą, bo nie potrafią przekazać słowami tego, co im się kłębi w głowie. W dodatku trudno im to znieść, bo z jednej strony chcą postawić na swoim, a z drugiej – pragną naszej akceptacji. Na szczęście bunt nie trwa wiecznie. To, że bunt dwulatka jest zjawiskiem normalnym, nie oznacza, że trzeba się zgadzać na wszelkie jego przejawy. Twoje dziecko musi się nauczyć, co wolno, a czego nie. Bunt dwulatka i histeria u dziecka - żelazne zasady Nie ma uniwersalnych sposobów na uspokojenie histeryzującego dziecka. Każde jest inne, więc to, co działa w wypadku jednego, może jeszcze bardziej rozzłościć inne. W przypadku zbuntowanego dwulatka warto jednak pamiętać, że: Dziecku nie wolno pozwalać na wszystko. Ale też nie ma sensu wszystkiego mu zabraniać. Twoja złość w niczym nie pomoże. Gdy masz ochotę stłuc dziecko na kwaśne jabłko, weź głęboki oddech i postaraj się je zrozumieć. Jemu też jest źle! Do dziecka trzeba mówić jasno i zwięźle. Proste komunikaty typu: "Nie wolno bić, kopać, krzyczeć" działają skuteczniej niż długie wywody. Lepiej zapobiegać, czyli nie dopuszczać do wybuchów złości. Gdy widzisz, że coś się święci, odwróć uwagę dziecka albo je rozśmiesz. Unikaj kłopotów. Wybieranie się na zakupy w chwili, gdy masz mało czasu, a dziecko jest zmęczone lub rozdrażnione, to najprostszy przepis na awanturę. Pamiętaj, że najlepsze są pochwała i nagroda. Jeśli na przykład po udanej wizycie w supermarkecie pójdziecie jeszcze obejrzeć wystawę w sklepie zoologicznym albo zrobisz dziecku inną miłą niespodziankę, zrozumie, czego od niego oczekujesz. Sposoby na dziecięcą histerię w różnych sytuac…

imgrO2lk3-c244cf8.jpg
width: 620
height: 413