Czy cesarka boli? Sprawdź, czy znieczulenie jest bolesne i co czuje kobieta po cesarskim cięciu
Mówi się, że cesarka nie boli, bo zabieg odbywa się po znieczuleniu – to dlatego tak wiele kobiet decyduje się na cesarskie cięcie. Sprawdź, ile w tym prawdy i czy połóg po cesarce jest mniej lub bardziej bolesny niż po porodzie naturalnym.
Coraz więcej kobiet decyduje się na cesarskie cięcie, nawet jeśli nie mają one stwierdzonych przez lekarza wskazań do cesarki. W Polsce, w przeciwieństwie do Niemiec czy Wielkiej Brytanii, oficjalnie cesarka na życzenie nie istnieje, jednak przyszłe mamy i tak znajdują sposób, by nie rodzić siłami natury. Ich główną motywacją jest strach przed bolesnym porodem naturalnym. Wierzą, że dzięki znieczuleniu przy cc unikną bólu. Jednak czy cesarka boli? I jak czuje się kobieta w czasie rekonwalescencji? Wyjaśniamy. Czy cesarskie cięcie boli? Samo cesarskie cięcie nie boli. Zabieg zazwyczaj odbywa się w znieczuleniu przewodowym (podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym). W rzadkich przypadkach (tylko wtedy, gdy jest problem z wykonaniem znieczulenia do kręgosłupa) ciężarna zostaje poddana narkozie, czyli znieczuleniu ogólnemu. Niezależnie jednak od rodzaju znieczulenia jego podanie może się wiązać z pewnym dyskomfortem (jak przy podaniu zastrzyku), nie jest jednak bolesne. Chociaż cesarka nie boli, trzeba pamiętać, że podczas zabiegu dochodzi do przecięcia powłok brzusznych, przez co zawsze pozostaje poważna rana (która może powodować ból nawet przez kilka miesięcy). Może się więc okazać, że połóg po cesarskim cięciu będzie trudniejszy i bardziej bolesny niż po porodzie naturalnym. Co czuje kobieta po cesarskim cięciu? Jak już wiemy, sama cesarka jest bezbolesna, ale dyskomfort i ból bardzo często pojawiają się po zabiegu. Mniej więcej osiem godzin po cesarskim cięciu znieczulenie przestanie działać. Moment, kiedy trzeba będzie wstać z łóżka, jest bardzo trudny dla każdej kobiety po cc. Dlaczego? Nie dość, że młoda mama jest osłabiona po zabiegu (straciła przecież dużą ilość krwi podczas operacji, a potem długo leżała), to jeszcze odczuwa tępy, palący ból w miejscu, gdzie zostały przecięte powłoki brzuszne. To niejedyne problemy, z jakimi zazwyczaj mierzy się kobieta po cesarskim cięciu. W pierwszych godzinach po zabiegu zazwyczaj odczuwalne jest „ciągnięcie” szwów. Dzieje się tak, gdy kobieta napina mięśnie brzucha podczas podnoszenia się z łóżka, zmiany pozycji, a nawet przy kichaniu! Na skutek obkurczania się macicy młoda mama może też odczuwać ból w podbrzuszu. Jedynym rozwiązaniem jest podanie leków przeciwbólowych w kroplówce. Rekonwalescencja wymaga czasu, więc trzeba uzbroić się w cierpliwość. Już teraz możesz jednak zadbać o swoje samopoczucie. Gdy wstaniesz z łóżka, zajmij się maluchem. Szybki rozruch nie tylko pomoże ci szybciej dojść do siebie po zabiegu. Dzięki niemu możesz także uniknąć powikłań po cięciu cesarskim (rozruch pozwoli zapobiec powstawaniu zakrzepów i bolesnych zrostów). Pamiętaj też, żeby jak najszybciej się wypróżnić. Dzięki temu nie będziesz czuła się napęczniała i ociężała, a także unikniesz zaparć. Kiedy zdejmuje się szwy po zabiegu? Szwy zdejmuje się po 6-8 dniach od zabiegu. Dobra wiadomość jest taka, że odtąd rana będzie stopniowo boleć coraz mniej, zła – może zacząć swędzieć. Nie martw się. To typowy objaw gojenia się rany i tworzenia blizny. Tuż po zdjęciu szwów zacznij używać kremów, które przyspieszają gojenie się rany i zmniejszają ryzyko powstania dużych, widocznych blizn. I pamiętaj, bardzo ważny po cesarce jest odpoczynek. Bądź cierpliwa, staraj się jak najmniej stresować i niczego nie przyspieszaj. Zobacz też: Połóg po cesarskim cięciu Ile można mieć cesarek? Ile trwa cesarskie cięcie?
Ile trwa cesarskie cięcie? Sprawdź, co wpływa na czas trwania cesarki
To, jak długo trwa cesarskie cięcie, zależy od konkretnej sytuacji oraz stanu przyszłej mamy i dziecka. Lekarze zawsze jednak starają się zminimalizować czas operacji.
Cesarskie cięcie to operacja, która zwykle trwa ok. pół godziny, a dziecko rodzi się już po kilku minutach od nacięcia powłok jamy brzusznej. Same przygotowania do zabiegu trwają jednak dłużej. To, ile czasu ciężarna spędzi na sali operacyjnej, zależy również od tego, czy podczas porodu nie wystąpią powikłania oraz od kilku innych czynników. Ile trwa cesarka? Co na to wpływa? Czas trwania cesarskiego cięcia jest kwestią indywidualną. Zazwyczaj lekarze wyjmują dziecko z jamy macicy już po 3-5 minutach od znieczulenia kobiety i nacięcia skóry, a cały pobyt na sali operacyjnej trwa około 30-40 minut. Mówimy tu jednak o sytuacji, w której wszystko idzie zgodnie z planem i nie ma żadnych komplikacji. Wtedy lekarze zawsze starają się minimalizować czas zabiegu. Czas trwania operacji może się jednak skrócić lub wydłużyć w zależności od wskazań do wykonania cięcia cesarskiego. Cesarka trwa krócej w momencie, gdy operacja jest pilna lub nagła (z powodu zagrożenia życiu dziecka lub matki) i nieco dłużej w przypadku planowanej cesarki. Kiedy czas trwania cesarki może się wydłużyć? Jeśli ciężarna już wcześniej miała przeprowadzane cięcie cesarskie. Kobieta miała w przeszłości wykonywany zabieg w obrębie jamy brzusznej lub miednicy – obecność zrostów po przebytych wcześniej operacjach utrudnia szybkie przeprowadzenie zabiegu. Na czas trwania cesarki ma również wpływ rodzaj znieczulenia. Znieczulenie ogólne jest szybsze do wykonania niż np. podpajęczynówkowe, które wymaga większej koncentracji u specjalisty. Powikłania a czas trwania cesarskiego cięcia Powikłania po cesarskim cięciu, takie jak pęknięcia macicy czy uszkodzenia pęcherza moczowego lub moczowodów, również mogą wydłużyć czas trwania zabiegów. W przypadku wystąpienia komplikacji niezbędne jest wykonanie dodatkowych zespoleń lub założenie szwów (w związku z czym wydłuża się czas zabiegu). Jeśli podczas cesarki wystąpi krwotok, lekarz będzie musiał go zatamować (co też będzie wymagało dodatkowej pracy i czasu). Pamiętaj, że najważniejsze jest zdrowie i bezpieczeństwo twoje i twojego dziecka, nie czas zabiegu. Przy znieczuleniu miejscowym nie tracisz świadomości i możesz zobaczyć dziecko tuż po zakończonej operacji, a po mniej więcej dwóch godzinach będziesz mogła przytulić maluszka i go nakarmić. Znieczulenie ogólne stosuje się w sytuacji, gdy zachodzi potrzeba natychmiastowej operacji. Zobacz też: Ciąża po cesarskim cięciu. Po jakim czasie można bezpiecznie zajść w ciążę? Jakie są zalety porody naturalnego? Ile można mieć cesarek?
Jak dojść do siebie po cesarce? O tych zasadach musisz pamiętać
Połóg po cesarce różni się od tego po porodzie naturalnym. Sprawdź, co należy zrobić, żeby szybko dojść do siebie po cesarskim cięciu. Do najważniejszych zasad należy odpowiednia pielęgnacja rany po zabiegu.
Cesarskie cięcie umożliwia dziecku bezpieczne przyjście na świat w sytuacji, gdy występują przeciwwskazania do porodu naturalnego. Mimo to znaczna część kobiet, mimo braku wyraźnych wskazań do cesarki, świadomie decyduje się na cesarkę na życzenie – w ten sposób chcą uniknąć bólu towarzyszącego porodowi siłami natury. Cesarskie cięcie wiąże się jednak z ryzykiem komplikacji, a połóg może być długi i bolesny. Co robić, żeby jak najszybciej dojść do siebie po cesarce? Jak szybko dojść do siebie po cesarskim cięciu? Najważniejsze zasady By jak najszybciej dojść do siebie po cesarskim cięciu, zastosuj się do tych kilku zasad. Przede wszystkim: Nie bój się pierwszego kroku. Jeśli operacja przebiegnie pomyślnie i nie wystąpią żadne powikłania po cesarce, prawdopodobnie już po 8-10 godzinach będziesz mogła przy pomocy położnej lub pielęgniarki zrobić kilka kroków. Unikaj jednak gwałtownych ruchów i nie rób nic na siłę! Dbaj o ranę po cięciu. To, jak szybko wrócisz do pełnej sprawności, w dużej mierze zależy od tego, jak szybko zagoi się rana. Jeśli zastosujesz się do wytycznych, szybciej będziesz mogła cieszyć się macierzyństwem – bez bólu i strachu, że dojdzie do infekcji. Pamiętaj, że każda kobieta dochodzi do siebie po cesarce we własnym tempie. Jeśli kilka tygodni po zabiegu nie czujesz się jeszcze gotowa, by wrócić do aktywności sprzed ciąży, nie zmuszaj się do tego! To, że jedna kobieta wróciła do ćwiczeń już trzy miesiące po cesarskim cięciu, nie oznacza, że w twoim przypadku będzie tak samo. Tkanki brzucha po cesarce mogą się regenerować nawet 18 miesięcy! Zamiast ulegać presji, wykorzystaj ten czas, by nacieszyć się swoim maleństwem i w spokoju – i swoim własnym tempie – wrócić do pełnej sprawności. Twoja macica i mięśnie brzucha dużo przeszły – daj im czas na regenerację. Co się dzieje po cesarskim cięciu? Po cesarskim cięciu zostaniesz przewieziona na oddział pooperacyjny. Kilka godzin później pielęgniarka wyjmie cewnik z pęcherza. Po ok. 8-12 godzinach z pomocą położnej powinnaś wstać i pójść do toalety. Aby było łatwiej, otrzymasz leki przeciwbólowe. W pierwszej dobie po cesarce dostaniesz kroplówki nawadniające. W drugiej (jeżeli nic ci nie będzie dolegać) – pierwszy posiłek (płyny, kleiki). W kolejnych będziesz na diecie lekkostrawnej. Nie obawiaj się bólu, będziesz dostawała leki przeciwbólowe (domięśniowo, dożylnie lub do cewnika założonego do znieczulenia zewnątrzoponowego). Gdy już staniesz na nogi, możesz wciąć prysznic. Staraj się umyć tak, żeby nie moczyć opatrunku. Postaw na łagodne kosmetyki hipoalergiczne, bezpieczne również dla twojego maluszka – kiedy będziesz go przytulać, zapach i niektóre składniki kosmetyków mogą go drażnić. Pamiętaj też, że powinnaś oddać mocz w jak najkrótszym czasie od wyjęcia cewnika. Im szybciej wstaniesz z łóżka, tym mniejsze będziesz miała problemy z wypróżnieniem (pozycja pionowa sprzyja pracy jelit). Gdy będziesz mogła już normalnie spożywać posiłki, jedz dużo suszonych śliwek i rodzynek (zawierają błonnik i zapobiegają zaparciom). Na bóle od nagromadzonych gazów pomoże częsta zmiana pozycji i kołysanie się w bujanym fotelu. Ile dni po cesarce spędza się w szpitalu? Dobra wiadomość jest taka, że po narkozie (o ile tylko pozwala na to zdrowie) możesz stanąć na nogi już kilka godzin po zabiegu. Po znieczuleniu przewodowym – zazwyczaj po kilkunastu. W szpitalu będziesz musiała zostać jednak dłużej, niż gdybyś rodziła naturalnie. O ile po porodzie siłami natury można wrócić do domu już w drugiej dobie, o tyle po cięciu cesarskim czasem w szpitalu trzeba spędzić 4, a nawet 5 dni. Jeśli miałaś planowaną cesarkę albo przeprowadzenie zabiegu było konieczne z uwagi na stan zdrowia twój lub maluszka, musisz odczekać minimum rok, zanim znów będziesz starać się o dziecko. Tyle czasu potrzeba, aby macica się zagoiła. Po cięciach zostają też w brzuchu liczne zrosty, które potem są przeszkodą przy jakiejkolwiek operacji brzusznej. Kiedy można zacząć karmić piersią po cesarce? Przez pierwsze dni po cesarskim cięciu karmienie piersią może być utrudnione – z pewnością będziesz obolała i będziesz potrzebowała pomocy w przystawianiu dziecka. Postaraj się jednak nie rezygnować z karmienia w pierwszych dniach życia malca – twoje mleko to najlepszy pokarm, jaki możesz dać dziecku! By ułatwić sobie karmienie, postaraj się znaleźć pozycję, w której będziesz się czuła jak najbardziej komfortowo. Pomocne mogą się okazać popularne gadżety dla młodych mam, np. poduszka do karmienia. W razie problemów z karmieniem skorzystaj z pomocy położnej, ginekologa lub doradcy laktacyjnego. Podczas karmienia wybierz taką pozycję, w której maluszek nie będzie uciskał na ranę pooperacyjną – w przeciwnym razie może dojść do uszkodzenia szwów i wdania się infekcji. Jak dbać o ranę po cesarce? Szew jest przykryty jałowym opatrunkiem, który zdejmuje się zwykle w drugiej dobie (powietrze sprzyja gojeniu się rany). Jeśli przed zdjęciem opatrunek się zamoczy, np. podczas kąpieli, poproś położną, aby go zmieniła. Lekarz zdejmie szwy ok. 7-8 doby po zabiegu (chyba że zastosowano szwy rozpuszczalne). Ranę przemywaj letnią wodą z mydłem lub płynem hipoalergicznym. Po zdjęciu (lub rozpuszczeniu) szwów powinnaś oczyszczać ranę 2-3 razy dziennie. Pamiętaj, by za każdym razem dobrze są osuszyć, a następnie zastosować bezalkoholowy środek do odkażania ran. Taka pielęgnacja powinna trwać aż do zabliźnienia się rany. Przez kilka tygodni po cesarce będziesz odczuwała dolegliwości w okolicy blizny (kobiety zwykle mówią, że „blizna je ciągnie”). By zminimalizować ryzyko infekcji czy innych komplikacji, noś obszerne ubrania, które nie będą podrażniać blizny, oraz bawełnianą bieliznę. Jeśli okolice rany są zaczerwienione, pojawia się nieprzyjemny zapach, a z rany sączy się przezroczysty, żółty lub brązowy płyn, jak najszybciej odwiedź ginekologa. W przypadku innych niepokojących objawów, np. gorączki, również powinnaś skonsultować się z lekarzem – być może doszło do zakażenia i konieczne będzie podanie antybiotyków. Kiedy można uprawiać seks po cesarskim cięciu? To, jak szybko po cesarce można wrócić do współżycia, zależy od ogólnego stanu zdrowia młodej mamy. Zwykle lekarze zalecają wstrzemięźliwość przez 6 tygodni po zabiegu. Jeśli nie ma przeciwwskazań, a rana dobrze się goi, możesz spróbować kochać się z partnerem już 4 tygodnie po cesarce. Jeśli czujesz dyskomfort lub ból, nie zmuszaj się do seksu! Powrót do aktywności seksualnej po porodzie, naturalnym czy przez cięcie cesarskiego, powinien nastąpić dopiero w momencie, gdy poczujesz się gotowa do zbliżenia. Nie decyduj się na współżycie tylko dlatego, że czujesz, że powinnaś to zrobić lub nalega na to twój partner! Odchody połogowe po cesarskim cięciu, czyli krwawienie z pochwy w czasie połogu, nie różnią się od tych po porodzie naturalnym. Zwykle najpierw są one czerwone, potem różowe, brązowe, w końcu bezbarwne. Po cesarce utrzymują się one przez 3-4 tygodnie. Jeśli krwawienie będzie skąpe lub szybko ustąpi, zgłoś się do lekarza, który sprawdzi, czy nie potrzebujesz leków udrożniających kanał szyjki macicy. Zobacz też: Zrosty po cesarce: przyczyny, objawy Poród naturalny a cesarskie cięcie Blizna po cesarskim cięciu: jak o nią dbać?
Cesarskie cięcie na życzenie: zalety i możliwe powikłania
W Polsce cesarka na życzenie nie istnieje – przynajmniej oficjalnie. Choć ginekolodzy i położne zalecają poród naturalny – który jest zdrowszy zarówno dla matki, jak i dziecka – wiele kobiet i tak znajduje sposób, by zaplanować własną cesarkę. Często zapominają o ryzyku, które niesie przeprowadzenie cięcia cesarskiego na życzenie.
Cesarka na życzenie wydaje się idealnym rozwiązaniem dla kobiet, które boją się wysiłku i bólu, który towarzyszy porodowi naturalnemu. Taki zabieg jest wygodny, ciężarna bowiem może sama ustalić konkretny termin przyjścia dziecka na świat. Lekarze nie zalecają jednak takiego rozwiązania. W Polsce decyzję o tym, czy należy przeprowadzić cesarskie cięcie, podejmuje lekarz – nie kobieta. Cesarka na życzenie – czy w Polsce można ją wykonywać? Jak informuje Fundacja Rodzić po Ludzku, w Polsce cesarskie cięcie na życzenie oficjalnie nie istnieje. Zabieg ten nie jest więc przeprowadzany w pełni legalnie (lekarze decydują się na niego głównie w prywatnych klinikach). Dlaczego? Lekarze zwykle zalecają poród naturalny (chyba że istnieją konkretne wskazania do cesarskiego cięcia), który jest o wiele zdrowszy dla dziecka i jego matki. Cesarka wiąże się z ryzykiem krwotoku, infekcji, uszkodzenia pęcherza moczowego lub jelita, a nawet skaleczenia dziecka skalpelem – choć zdarza się to bardzo rzadko. Raz przecięta macica nie będzie taka sama jak ta, która nigdy nie była operowana. Jeśli mama jest w kolejnej ciąży po cięciu cesarskim, to zagrożenie jest większe niż wtedy, gdy macica nigdy nie była uszkodzona. Taki zabieg wiąże się z ryzykiem wystąpienia powikłań po cesarskim cięciu oraz długotrwałą rekonwalescencją. Młodym mamom może być o wiele trudniej dojść do siebie po cesarce niż po porodzie naturalnym. Niemal 44 proc. porodów w Polsce kończy się cesarskim cięciem, mimo że dostęp do zabiegu nie jest tak łatwy jak w wielu innych krajach europejskich. Dla przykładu w Wielkiej Brytanii można zdecydować się na cesarskie cięcie bez konieczności posiadania zaświadczenia o przeciwwskazaniu do porodu naturalnego. W Niemczech każda kobieta może zażyczyć sobie cięcie cesarskie. Co więcej, jest ono refundowane przez kasę chorych. Cesarskie cięcie na życzenie – czy jest dobre dla dziecka? Wydaje ci się, że narodziny przez cesarskie cięcie to najlepsza rzecz, jaką możesz „ofiarować” dziecku, które nie musi się męczyć i przeciskać przez wąski kanał rodny? Lekarze przestrzegają przed takim myśleniem. Trzeba pamiętać, że przy wydobywaniu dziecka przez niewielki otwór w brzuchu też może dojść do urazów i uszkodzeń. Noworodek, przechodząc przez drogi rodne, ma czas na przygotowania. Jego główka powoli ściska się i rozpręża. W przypadku cesarskiego cięcia główkę chwyta się ręką i przeciąga – ucisk jest krótszy, ale bardziej intensywny. Z badań wynika, że dzieci, które przyszły na świat przez cięcie cesarskie, częściej zapadają na choroby układu oddechowego, np. zapalenie płuc. Podczas porodu naturalnego wody płodowe zgromadzone w płucach są „wyciskane” na zewnątrz przez macicę. Przy porodzie naturalnym twój organizm i dziecko, dają sygnał, że już czas na poród. Przy cesarce dziecko może być wyjęte z brzucha za wcześnie. Zanim podejmiesz decyzję o przeprowadzeniu cesarki na życzenie, skonsultuj ją z lekarzem! Zobacz też: Czy po cesarskim cięciu mogę rodzić naturalnie? Zobacz film Blizna po cesarce: jak o nią dbać? Ile można mieć cesarek?
Jak się przygotować do cesarskiego cięcia? Wszystko, co musisz wiedzieć o zabiegu
Nie zawsze kobieta może rodzić siłami natury – czasem jedynym rozwiązaniem, aby dziecko w dobrej formie pojawiło się na świecie, jest cesarskie cięcie. Sprawdź, jak przygotować się do cesarki, by zminimalizować ryzyko komplikacji i ułatwić przeprowadzenie zabiegu.
Cesarskie cięcie wykonuje się u kobiet, które z powodu przeciwwskazań nie mogą rodzić naturalnie. Bywa, że cesarka jest ostatnią deską ratunku, kiedy podczas porodu naturalnego dochodzi do komplikacji. Warto pamiętać, że jak każda operacja, także cesarka jest sporą ingerencją w ludzki organizm. Aby zabieg zakończył się szczęśliwie i zmniejszyć ryzyko powikłań, musisz wiedzieć, jak się do niego przygotować. Jak przygotować się do cesarskiego cięcia? Badania Niezależnie od tego, czy szykujesz się do planowanej cesarki, czy wybrałaś cesarskie cięcie na życzenie, musisz się dobrze przygotować. Zanim zapiszesz się na zabieg, twój ginekolog wypisze ci skierowania na niezbędne badania (np. krzepliwości krwi i poziomu elektrolitów). Większość z nich należy zrobić w ostatnim miesiącu ciąży, żeby były aktualne. W przeddzień zabiegu odbędziesz konsultację anestezjologiczną. To właśnie wtedy będziesz miała okazję porozmawiać z lekarzem na temat znieczulenia, twojego stanu zdrowia, przebytych i aktualnych chorób. Lekarz poinformuje cię też o możliwości wystąpienia powikłań po cesarce. Jeśli masz jakiekolwiek pytania czy wątpliwości dotyczące zabiegu, nie wahaj się o nich opowiedzieć. Tego dnia będziesz miała także wykonane badania laboratoryjne: morfologię, badanie moczu, jonogram (zestaw badań laboratoryjnych, które pozwalają określić poziom elektrolitów w osoczu), APTT (badanie, które pozwala na diagnostykę związaną z krzepnięciem krwi). UWAGA! Pamiętaj, żeby mieć przy sobie dokument z grupą krwi oraz wyniki badania HBs, GBS, HIV. Jak się przygotować do cesarki i pobytu w szpitalu? Jeszcze w domu zmyj lakier z paznokci (lekarze chcą podczas operacji obserwować kolor płytek paznokci, który świadczy o krążeniu krwi). Do cesarskiego cięcia będziesz musiała też zdjąć wszystkie ozdoby (kolczyki, łańcuszki, zegarek). Jeśli masz zaplanowane cięcie cesarskie, do szpitala zgłaszasz się najpóźniej dzień przed terminem wyznaczonego zabiegu. Dzień przed cesarskim cięciem bądź na lekkostrawnej diecie. Unikaj produktów smażonych i wzdymających warzyw. Warto jednak, żebyś piła dużo wody (najlepiej 2 litry wody mineralnej niegazowanej na dobę). Do szpitala zabierz ze sobą te same rzeczy, które wzięłabyś do porodu naturalnego. Niezbędne są dokumenty (dowód osobisty, skierowanie do szpitala, karta ciąży itd.), kosmetyki, koszula nocna na zmianę. Po cesarskim cięciu zostaniesz w szpitalu dłużej niż po porodzenia naturalnym (ok. 4-5 dni), więc pamiętaj, by wziąć ze sobą więcej ubrań i bielizny. Dostajesz specjalny płyn do kąpieli i szpitalną koszulę. Powinnaś umyć się wieczorem i rano przed zabiegiem. Lekarz dokładnie cię zbada. Przygotuj się na KTG, USG oraz na badanie ginekologiczne. W dniu operacji nie możesz nic jeść (najlepiej, żebyś powstrzymała się od posiłków i napojów już od północy. Dwie godziny bez jedzenia i picia przed zabiegiem to absolutne minimum – jeśli nie spełnisz tego warunku, ryzykujesz odwołaniem cesarskiego cięcia). Dostaniesz nawadniającą kroplówkę, a do pęcherza moczowego zostanie ci założony cewnik (w znieczuleniu miejscowym), aby podczas zabiegu można było kontrolować wydalanie moczu. Lekarz może podać ci antybiotyk. Konieczne jest też golenie górnej części wzgórka łonowego. Potem zostaniesz przewieziona na blok operacyjny. Tuż przed cesarskim cięciem dostaniesz kroplówkę z płynem wieloelektrolitowym lub glukozą, która cię nawodni oraz zwiększy objętość krwi. Jeśli chcesz, żeby podczas operacji towarzyszył ci mąż lub inna bliska osoba, pamiętaj, by zapytać o to wcześniej lekarzy. Czytaj też: Blizna po cesarskim cięciu Wskazania do cięcia cesarskiego Ile trwa cesarskie cięcie?
Zaświadczenie o tokofobii i co dalej: czy zaświadczenie o tokofobii to powód do cc?
Zaświadczenie o tokofobii może umożliwić poród przez cesarskie cięcie, wystawia je psychiatra. Tokofobia to silny strach przed porodem, mający podłoże psychiczne. Zdarza się jednak, że ciężarne udają lęk przed porodem naturalnym, aby otrzymać dokument. Ale uwaga, zaświadczenie o tokofobii nie przesądza o wykonaniu cesarki.
Zaświadczenie o tokofobii wydaje lekarz psychiatra po to, by przyszła mama z tą przypadłością nie musiała rodzić w sposób naturalny, tylko przez cesarskie cięcie. Czasami jednak trudno ocenić, czy kobieta rzeczywiście odczuwa silny strach i musi mieć planowaną cesarkę, czy z innych powodów oszukuje lekarza, by nie narażać się na ból w czasie porodu naturalnego. Jeśli zastanawiasz się nad pytaniem „zaświadczenie o tokofobii i co dalej?”, pamiętaj, że dokument wcale nie gwarantuje wykonania cesarskiego cięcia. Spis treści: Zaświadczenie o tokofobii i co dalej? Tokofobia – co mówić u psychiatry? Zaświadczenie o tokofobii to nie żarty! Zaświadczenie o tokofobii i co dalej? By uniknąć porodu siłami natury, kobieta z objawami silnego lęku otrzymuje zaświadczenie o <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/przygotowania-do-porodu/tokofobia-czyli-paniczny-lek-przed-porodem-21994-r1/">tokofobii. Co dalej będzie się działo? Takie zaświadczenie od psychiatry to wyraźna informacja dla lekarza lub położnej, że ciężarna nie powinna rodzić w sposób naturalny ze względu na jej stan zdrowia psychicznego. Kobieta z tokofobią podczas naturalnego porodu może odczuwać bardzo silny stres, a w konsekwencji – nie współpracować z personelem medycznym. Możliwe jest wówczas wystąpienie komplikacji porodowych, jak np. niedotlenienie noworodka. Ważne! Zaświadczenie o tokofobii często można dostać już na pierwszej i jedynej wizycie u lekarza psychiatry (również w ramach NFZ). Z wystawionym dokumentem od psychiatry kobieta udaje się do swojego ginekologa, który wypisuje skierowanie na zabieg cesarskiego cięcia. Ale uwaga: ostateczną decyzję o rodzaju porodu podejmuje lekarz! Zaświadczenie o tokofobii to jedynie wskazówka i zalecenie, a nie gwarancja wykonania cesarki. Tokofobia: co mówić u psychiatry? Zaświadczenie o tokofobii to dla niektórych ciężarnych bardzo pożądany dokument. Do tego stopnia, że kobiety, które wcale nie odczuwają panicznego lęku przed porodem, próbują wymusić wystawienie zaświadczenie o konieczności przeprowadzenia cesarki. Rozpytują przy tym w internecie, co mówić u psychiatry i w jaki sposób manipulować lekarzem, by wystawił zaświadczenie o tokofobii. „Ja mówiłam, że permanentnie odczuwam niepokój. I że ze strachu boli mnie brzuch.” „Poszłam na NFZ za darmo do psychiatry i na pierwszej wizycie dostałam zaświadczenie, że mam silny lęk i że zaleca cesarkę, opowiadałam, że bardzo się boję, popłakałam się troszkę i wystarczyło. To była psychiatra kobieta.” – to tylko niektóre z porad przyszłych mam, które wymieniają się swoimi relacjami na forach internetowych. Ale coraz więcej lekarzy zauważa „modę na tokofobię” i podważa decyzje psychiatrów. „Na tokofobię nastała swoista moda” – mówi dr n med. Jerzy Zabul, ordynator oddziału położniczo-ginekologicznego szpitala św. Wojciecha w Gdańsku. „Coraz częściej zdarzają się pacjentki z takimi zaświadczeniami i to zarówno wydanymi przez lekarzy pierwszego kontaktu, jak i ginekologów i psychiatrów. Zdajemy sobie sprawę, że część kobiet wymusza na specjalistach takie zaświadczenie o tokofobii. Ostateczną decyzję co do tego, czy poród zakończy się cesarskim cięciem, podejmuje lekarz.” Zaświadczenie o tokofobii to nie żarty! Na tokofobię cierpią kobiety, które nie wierzą, że są w stanie samodzielnie urodzić dziecko. Boją się bólu, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/jakie-sa-przyczyny-smierci-przy-porodzie-mowi-ginekolog-z-imid-23210-r1/">powikłań po porodzie, a nawet śmierci. Częściej dotyka to kobiet młodych, bez doświadczenia. Albo kobiet, które mają za sobą traumatyczne przeżycia związane z ciążą i porodem – komplikacje okołoporodowe czy śmierć dziecka. By pomóc takiej ciężarnej, należy z nią prowadzić terapię oraz zapewnić możliwość operacyjnego rozwiązania ciąży. Warto też edukować i rozmawiać o porodzie, oswajać z tematem, uczyć radzenia sobie z bólem i relaksowania się. Szacuje się, że z tokofobią zmaga się zaledwie ok. 10 proc. ciężarnych. Udawanie tokofobii to zatem duży problem dla lekarzy, którzy muszą podjąć decyzję co do rodzaju porodu. „Ginekolog, widząc zaświadczenie od innego specjalisty o przesłankach do tego, by nie rozwiązywać ciąży w sposób naturalny, stoi w swoistym "rozkroku". Ocena takiej sytuacji jest trudna. Pod względem położniczym pacjentka może rodzić siłami natury, jednocześnie specjalista w innej dziedzinie dostrzega istotne powody, by nie prowadzić jej w tym kierunku. Taką opinię trzeba wziąć pod uwagę, podejmując dalsze decyzje. Oczywiście zawsze indywidualnie rozpatruje się wszystkie za i przeciw. Na lekarzu ciąży ogromna odpowiedzialność za zdrowie matki i dziecka.” – mówi dr Andrzej Hajdusianek, ginekolog z Kliniki Invicta. Jak się okazuje, ok. 50 proc. pacjentek z zaświadczeniem o tokofobii zmienia zdanie w ostatniej chwili. Pozostałe muszą podpisać dokument, że wbrew zaleceniom lekarza zdecydowały się na cesarskie cięcie obarczone poważniejszymi konsekwencjami, takimi jak krwotok czy zakażenie rany. A warto mieć w pamięci, że w przypadku cesarki ryzyko powikłań jest nawet o 30 proc. większe niż przy porodzie naturalnym! Źródło: wyborcza.pl Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/jak-sobie-radzic-ze-strachem-przed-porodem-mowi-jeannette-kalyta-1413-r22/">Jak sobie radzić ze strachem przed porodem? Wyjaśnia Jeannette Kalyta <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/wyglad-i-samopoczucie/stres-w-ciazy-trudny-porod-porady-psychologa-16866-r1/">Czy stres przed porodem może wywołać poród? 6 najczęstszych powodów do zmartwień w ciąży (i jak oswoić te lęki!)
Kobietom odmawia się cesarki i zmusza do porodu naturalnego
To efekt decyzji o ograniczeniu liczby cesarskich cięć w Polsce. Coraz więcej kobiet czuje presję od lekarzy, że mają rodzić naturalnie - alarmuje Fundacja Rodzić po Łódzku.
Kobiety są do tego nakłaniane przez lekarzy, bo taka jest dyrektywa Ministerstwa Zdrowia. Chodzi o to, że resort podjął walkę z nadmierną liczbą cesarek "na życzenie". Trzy lata temu cesarskie cięcia stanowiły 45,8 procent wszystkich porodów w kraju. Ministerstwo chce, aby ich liczba zmalała o 30 proc. do 2028 roku. To oznacza, że co roku zmniejszałaby się o 2 procent. Fundacja: stosunek do rodzącej już sie zmienił Decyzja ministerstwa spowodowała zmiany, w wyniku których o cesarce postanawia lekarz odpowiadający za poród, a nie lekarz prowadzący. Ma to ograniczyć sytuacje, kiedy kobieta przyjeżdża do szpitala z informacją od lekarza prowadzącego, że ma<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/cesarskie-ciecie/cesarskie-ciecie-wskazania-do-cc-1261-r1/"> wskazania do cesarki. W przypadku matek, które mają za sobą choćby jeden tego typu poród, rekomendowane jest natomiast, aby kolejny odbył się drogą natury. Takie stanowisko resortu zdrowia od początku nie podobało się Fundacji Rodzić po Ludzku. Jej prezes Joanna Pietrusiewicz podnosiła już kilka miesięcy temu, że opracowanie sztywnych norm dotyczących liczby cesarskich cięć w Polsce może skutkować pogłębieniem u rodzących kobiet lęku o swoje i dziecka zdrowie. Może też doprowadzić do podziału na pacjentki lepsze i gorsze. W uprzywilejowanej sytuacji będą ciężarne prowadzące ciąże u prywatnych ginekologów. Fundacja Rodzić po Łódzku ściśle współpracuje z Fundacją Rodzić po Ludzku i jej aktywistki w Łodzi śledzą sytuację na tamtejszych porodówkach. Niestety ich obserwacje potwierdzają wcześniejsze obawy. Zmiany w podejściu do pacjentek już są widoczne. Na kobietach wywierana jest presja - Kobiety dzwonią, opowiadają, że lekarze wywierają presję, aby rodziły drogami natury - przyznaje w rozmowie z "Gazetą Wyborczą" Edyta Nowicka z Fundacji Rodzić po Łódzku. Nowicka podkreśla, że kobiety przestają ufać swoim lekarzom, że rośnie ich strach przed porodem, że czują się potraktowane przedmiotowo. Fundacja przygotowuje pisma wyrażające sprzeciw wobec nowych rekomendacji. Zostaną one skierowane do Ministerstwa Zdrowia, a także do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Nie można mówić kobiecie, jak ma rodzić - Nikt z ministerstwa nie może mówić kobiecie, jak ma rodzić! Nie dziwi mnie, że te rekomendacje wywołują lęk u pacjentek - powiedział gazecie łódzki ginekolog dr Tomasz Michalski. Lekarz podkreślił, że liczba cięć cesarskich rzeczywiście wzrasta w ostatnich latach, nie tylko w Polsce. Wytyczne ministerialne nie są w stanie zahamować tego trendu. - Nie cofniemy się przecież o dekadę. Mnie żadna rekomendacja nie będzie w stanie zmusić, żebym zaproponował pacjentce rozwiązanie zagrażające jej, czy dziecku i znam wielu lekarzy, którzy uważają podobnie. Wierzę w zdrowy rozsądek środowiska medycznego. Ale strach kobiet rozumiem - powiedział ginekolog. Zdaniem lekarza, może dojść do sytuacji, że kobiety będą uciekać ze szpitali, które odmawiają cesarskich cięć. Czy o to właśnie chodziło? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Źródło: wyborcza.pl
Wyznanie mamy: "Boję się, że zostanę oceniona, jeśli będę miała cesarkę..."
"Dlaczego myśl o cesarce wywołuje tak negatywne uczucia?" – zastanawia się Kirsty, mama trójki dzieci. Przeczytaj, co napisała o strachu przed cesarką. Też tak masz?
Gdy Kirsty McKenzie była w trzeciej ciąży, bała się, że jeśli będzie miała cesarskie cięcie, zostanie osądzona przez swoją rodzinę i inne mamy. Ten irracjonalny strach przed byciem "gorszą" towarzyszy wielu ciężarnym, nie tylko Kirsty. Przeczytajcie, jak Kirsty poradziła sobie z lękiem i dlaczego cesarka nie jest powodem do wstydu! "Na kobiety wywierana jest ogromna presja..." "Widzisz, jestem jedną z tych anomalii, jedną z tych kobiet, które w jakiś sposób hodują w sobie dzieci za duże dla ich ciał. Nieważne, ile razy ktoś mi powie, że moje ciało nie stworzy dziecka większego, niż może, nie zmienia to faktu, że jednak tak się dzieje" – napisała Kirsty. Choć wydawało się, że ciąża mija bez komplikacji, podczas jednej z wizyt lekarz stwierdził, że zbyt duże dziecko może być wskazaniem do cesarskiego cięcia. "Nagle pojawiło się to słowo na c. Uderzyła mnie wizja cesarki. Nie wiem, dlaczego to słowo wywołuje u mnie taki lęk, nie tylko fizyczny. To również osąd, wstyd, poczucie winy. Dlaczego tak się czuję? Dlaczego myśl o cesarce wywołuje tak negatywne uczucia? Znam fakty, znam ryzyko, dlaczego mam co do tego wątpliwości? Dlaczego w tych czasach, w moim wieku, na myśl o cesarce ogarnia mnie wstyd? Czy bezpieczne przyjście dziecka na świat nie powinno być najważniejsze, niezależnie od sposobu?" – dodała Kirsty. "Mam wrażenie, że na kobiety wywierana jest ogromna presja. Ciągle słyszymy, że kobiety rodzą naturalnie od tysięcy lat, że dziś kobiety nie radzą sobie z bólem, że tracimy zdolność do porodu siłami natury. Wiele z tych stwierdzeń to prawda. Jednak im dłużej o tym myślę, tym bardziej jestem pewna, że cieszę się, że żyję w 2017 roku, że mam różne opcje. Chociaż ogarnia mnie strach na myśl o cesarskim cięciu, cieszę się, że mam wybór, dzięki któremu moje dziecko będzie bezpieczne. Mamy, które rodzą w wodzie bez znieczulenia, powinny mieć możliwość opowiadania swoich historii bez obaw, że ktoś może uznać to za przechwałki. Mamy, które nie chcą nic czuć i żądają znieczulenia zewnątrzoponowego, kłaniam się wam (rozumiem wasz ból... albo jego brak) – powinnyście mieć możliwość cieszenia się swoim bezbolesnym porodem. Mamy po cesarce, które porzuciły marzenia o naturalnym porodzie bez znieczulenia, bo coś nie poszło zgodnie z planem – jesteście o wiele odważniejsze, niż mogłoby się wydawać i podziwiam was" – wyznała Kirsty. Zgadzacie się z tymi słowami? Czy wy też zauważyłyście, że mamy po cesarce często są traktowane gorzej od mam, które rodziły naturalnie? Czekamy na wasze komentarze! Zobacz także: 10 zdjęć z porodu, których nie da się zapomnieć Źródło: essentialbaby.com.au
Za cesarkę lekarz nie dostanie premii. Za poród naturalny – tak.
Zaskakujące zmiany w szpitalach. Przeczytaj jak będą teraz wyglądały porody.
Pisaliśmy kilkakrotnie o tym, że w Polsce rośnie odsetek porodów przez cesarskie cięcie. Bardzo często na życzenie pacjentki. Jednak w wielu przypadkach jest to rozwiązanie konieczne z powodów fizjologicznych. Do Ministerstwa Zdrowia trafiła interpelacja, stawiająca pytania o cięcia związane z diagnostyką i leczeniem ciąż patologicznych. Oddziały ginekologiczno-położnicze otrzymają nawet 70% mniej środków na zapewnienie opieki nad ciężarną niż dotychczas. Redukcja finansowania jest spowodowana projektem taryf Agencji Ocen Technologii Medycznych. To jednak nie wszystko. Ma wzrosnąć liczba porodów naturalnych. Co stracą pacjentki? Przede wszystkim może dojść do zwolnień lekarzy i pogorszenia jakości leczenia. Skróci się czas, kiedy pacjentka będzie objęta opieką w czasie ciąży patologicznej, co w konsekwencji może doprowadzić do małej skuteczności podjętych w szpitalu działań lub do pogorszenia stanu matki i dziecka. Szpital będzie premiowany finansowo za osiągnięcie wskazanego poziomu, jeśli chodzi o porody naturalne. Ministerstwo Zdrowia tłumaczy, że projekt jest w trakcie analiz i konsultacji ze specjalistami. Niebawem okaże się, czy kobiety będą musiały w większości rodzić naturalnie i czy cięcia budżetowe, ograniczające skuteczne leczenie ciąż patologicznych, zostanie wprowadzone w życie. Co sądzicie o tym pomyśle? Źródło: crowdmedia.pl
Apel mamy: "Miałam dwie cesarki, przestańcie mnie oceniać!”
Cesarka nie jest powodem do wstydu! – przekonuje mama dwóch chłopców, która ma dość traktowania jej, jakby była gorszą matką.
Poród naturalny jest najlepszą opcją dla mamy i dziecka. Są jednak sytuacje, w których cesarskie cięcie jest koniecznością. Przeczytajcie, co na temat cesarki mówi Rebecca Gruber, pisarka i mama 2 chłopców. Zgadzacie się z nią? Nie wstydzę się swoich cesarek Urodziłam dwóch zdrowych chłopców i nigdy nie czułam żadnego skurczu. Nie, nie jestem mamą z lat 50., która położyła się do łóżka i obudziła się trzymając w ramionach zawinięte w kocyk niemowlę. Jestem po dwóch cesarkach i nie wstydzę się powiedzieć, że w obu przypadkach wszystko było zaplanowane. Piszę to siedząc i oglądając zdjecia moich cudownych chłopców wygłupiających się na plaży. Mają po 8 i 5 lat, etap dzielenia się swoją historią mam dawno za sobą. Kiedy jednak spotykasz młodych rodziców, od razu snują swoją opowieść i pytają o twoją. Tak wyglądała jedna z rozmów, gdy wspomniałam o moich cesarkach. - Ile trwał twój poród, zanim zdecydowali się na cesarkę? - W ogóle nie trwał, nie miałam żadnych skurczy. Moje dziecko było ułożone pośladkowo, lekarz stwierdził, że to będzie najbezpieczniejsza opcja. - Nawet nie próbowałaś? - Nie, tu nie chodziło o próbowanie. Raczej o to, że lekarz chciał, żebyśmy byli bezpieczni, moje dziecko i ja. - Musiałaś być zawiedziona. - Uhm, tak. Pewnie. Prawda jest taka, że nie, nie byłam i nie jestem zawiedziona. Nawet przez sekundę. W 39. tygodniu ciąży poszłam na kontrolę. W poprzednim tygodniu czułam dużo ruchów dziecka, ale lekarz uspokoił mnie, że to normalne. Kiedy weszłam, lekarz dziwił się, że jeszcze nie jestem gotowa. Zbadał mnie i stwierdził, że maluchowi nie spieszy się na świat. Po zrobieniu USG okazało się, że te ruchy, które czułam, były obracaniem się dziecka. Moje pierwsze dziecko nie było ułożone główką w dół, ale pupą i nóżkami w pozycji V, w tak zwanej pozycji pośladkowej. Byłam po 37. tygodniu, dziecko było już duże, a mój lekarz chciał zrobić cesarkę przed porodem – przez to wszystko stałam się nagłym przypadkiem. Do oczu napłynęły mi łzy – nie dlatego, że chciałam urodzić siłami natury, ale dlatego, że nie byłam przygotowana do urodzenia dziecka już teraz. Zrozumiałam, że gdyby odeszły mi wody, miałabym kilka godzin na przygotowanie. W tej sytuacji, za godzinę będę trzymać moje dziecko w ramionach. (...) Nie, nie miałam żadnych skurczy i nie, nie mam opowieści o parciu, ale mam historię porodu i jestem dumna z tego, że mogę się nią dzielić. Kilka lat później, gdy byłam w drugiej ciąży, rozmawiałam z moim lekarzem o porodzie waginalnym po cesarskim cięciu. Zdecydowaliśmy, że to nie jest dla mnie najlepsza opcja. Zaplanowaliśmy cesarkę z wyprzedzeniem, ułożyłam wszystko w głowie i mogłam iść do szpitala (mieszałam kilka kroków dalej). Z jakiegoś powodu, chociaż co trzecie dziecko w Stanach rodzi się przez cesarkę, wciąż jest to jakimś piętnem. Niektóre cesarki są ostatnią deską ratunku, kiedy poród trwa godziny, czasem dni. Niektóre są planowane z wyprzedzeniem, a niektóre, jak moja pierwsza, po prostu się zdarzają. Tak, jesteśmy kłótliwym narodem, a wysoki odsetek cesarskich cięć jest tłumaczony zaniedbaniem lekarzy. Niezależnie od powodu, czy nie możemy się zgodzić z tym, że kiedy trzymasz w ramionach zdrowe dziecko, nie jesteś niczemu winna i nie masz za co przepraszać? Nie powinnam nosić szkarłatnej litery – moje dzieci także – za to, że urodziłam zdrowe dzieci. Czy kiedy nasze dzieci bawią się na placu zabaw, widzimy sposób, w jaki się urodziły? Rodziłaś przez cc? Nie jesteś gorszą matką! Dla dziecka i mamy, najlepszy jest poród naturalny. Są jednak sytuacje, w których przeprowadzenie cesarskiego cięcia jest nieuniknione – najważniejsze jest bezpieczeństwo mamy i maleństwa! Niezależnie od sposobu, w jaki kobieta rodzi – chociaż jeśli nie ma przeciwwskazań medycznych, jesteśmy za porodem siłami natury – jest tak samo dobrą matką dla swojego dziecka. Nie ma znaczenia, czy maluch urodził się siłami natury czy przez cesarskie cięcie. Zgadzamy się ze słowami Rebeki. Krytykowanie mam, które rodziły przez cesarkę, powinno się skończyć! Mamy, który miały cesarki, nie są gorsze od tych rodzących siłami natury! Czytaj także: Naturalna cesarka jest możliwa! źródło: popsugar.com
Dlaczego warto rodzić naturalnie - 5 powodów
Choć cesarskie cięcie jest często nieuniknione, wiele mam prosi o nie jeszcze przed porodem. Oto 5 powodów, dla których warto jednak rodzić naturalnie.