Znaki zodiaku – daty znaków, charakter dzieci i dorosłych
Znaki zodiaku zależą od daty narodzin, a każdemu znakowi astrolodzy przypisują określone cechy charakteru. Czy nasze opisy znaków zodiaku sprawdzą się w przypadku twoim, twoich bliskich i twojego dziecka? Czy wasze znaki zodiaku pasują do siebie?
Astrologia opisuje 12 znaków zodiaku, choć tak naprawdę jest ich 13. Każdy znak zodiaku obejmuje konkretne daty narodzin z przedziału 4 tygodni. Osobom urodzonym pod konkretnym znakiem zodiaku przypisuje się określone cechy charakteru.
Twój maluch to mały… KAMELEON? Zobacz, jak wspierać jego zalety!
Okazuje się, że maluchom wystarczy kamyk, kawałek sznurka i garść piasku, aby wyczarować niezwykle danie w wytwornej restauracji. Czasem na balkonie. Kreatywność i wyobraźnia bywają u niektórych dzieci bardziej rozwinięte niż inne cechy. Psycholog Dominika Słomińska podpowiada, jak je wykorzystać oraz przekuć w przyszły sukces szkolny i życiowy.
Zapewne rozwiązałaś już nasz psychotest i na tej podstawie dowiedziałaś się, że bardziej niż do pandy, alpaki, flaminga, czy zebry, twój maluch podobny jest do KAMELEONA. Podobnie jak to małe zwierzątko, dziecko potrafi się chować, ale też przypodobać. Zauważyłaś to, prawda? Niezwykły, aktorski talent w połączeniu z kreatywnością zdecydowanie warto pielęgnować! Nie wiesz, jakie cechy dominujące posiada twoje dziecko? Rozwiąż nasz psychotest! KLIK Twoje dziecko posiada cechy, które ma również… kameleon? Dowiedz się, jak je wspierać ? Kreatywność jest tą cechą dziecka, którą można wspierać dość łatwo, przede wszystkim nie ograniczając jej. Jak podkreśla psycholog Dominika Słomińska, towarzyszą jej bowiem wolność i wyobraźnia. - Kreatywność to bardzo wdzięczna cecha do prowadzenia w dziecku. Polecam podążać w tym względzie za maluchem. Kiedy słyszymy „Mama, wynalazłem wynalazek!” to znaczy, że dziecko wierzy w siebie i swoje możliwości. Trzeba pozwolić mu na realizowanie pomysłów nawet tych szalonych. Dzieci uwielbiają robić mikstury z mąk, wody, kaszy, fasoli, jajek i z mydła. Kochają eksperymenty i rozwiązywanie zagadek typu: jak pod ziemią zbudować korytarz dla mrówek i biedronek, jak zrobić z papieru strój policjanta, jak zbudować robota i pofarbować włosy krepiną. Co ma zrobić rodzic? Pozwalać, pozwalać i jeszcze raz pozwalać! Kiedy widzimy, że dziecko kieruje swoje działania w konkretnym kierunku – kosmosu, informatyki, dinozaurów czy budowania labiryntów, należy mu zapewnić atrakcje i rozwój względem tych potrzeb. Umiejętności aktorskie malucha Bardzo często dzieci puszczają wodze fantazji. I choć my, rodzice doceniamy kreatywność maluchów, przychodzi moment, w którym nie zawsze potrafimy, lub chcemy zaakceptować wymyślane przez malucha niestworzone historie. Psycholog Dominika Słomińska wyjaśnia, że podstawą jest odróżnienie wyobraźni i korzystania z niej, od rozwojowej konfabulacji, która przypada na wiek przedszkolny. Jak mówi ekspertka, dzieci wtedy potrafią wymyślać niestworzone historie zupełnie niepoparte rzeczywistością. – Znałam dziewczynkę, która opowiadała rodzicom, że ma męża, który mieszka daleko i wyjechał zaraz po weselu. Zapytana, dlaczego rodzice go nie poznali i nie zaprosiła ich na wesele, wzruszyła ramionami i powiedziała z uśmiechem „No jak to? Przecież ja was wtedy nie znałam”. Fantazji w tym wieku jest bardzo dużo, o tym, że ma się psa i pięć kotów, że ciocia z Ameryki przysyła gumę balonową, która puszcza tęczowe balony, które to naprawdę są bańkami mydlanymi. Proszę tych opowieści znad rzeki nie mylić z kłamstwem. To właśnie wtedy wyrabia się wyobraźnia. Kwitujmy je mrugnięciem oka i uśmiechem. Dzieci pełne wyobraźni są bardziej kreatywne, urocze, potrafią się bawić, zająć się sobą i potrafią „zbajerować nauczyciela swoim urokiem”. To często empaci ze zdolnościami aktorskimi – podkreśla psycholog Dominika Słomińska. Korzystanie z wyobraźni nie tylko wpływa na zabawę i jej jakość, ale też na osiągnięcia szkolne. Takie dziecko potrafi przewidywać przyczynę i rozpoznaje skutek, a wtedy znajduje błyskawiczne rozwiązania, jest mistrzem w projektach, organizacji imprez i wycieczek. No i najważniejsze – dzięki wyobraźni potrafimy marzyć, a marzenie to najlepsza rzecz na świecie. Czy wiesz, że...? Kameleony to mistrzowie kamuflażu - potrafią zmieniać swoją barwę, kiedy zmienia się ich nastrój lub kiedy wyczuwają zagrożenie - i wtedy naprawdę trudno je zauważyć. Mają duże wyłupiaste oczy, a każde z nich może poruszać się i patrzeć w inną stronę. Gady te nie mają uszu, reagują jednak na drgania, które powstają w ich otoczeniu. Kameleona, jak i inne zwierzaki, znajdziesz teraz na opakowaniach nowej serii kosmetyków Bambino Dzieciaki. Wszystko po to, by wspierać dziecięcą naturę twojej pociechy! Jeśli chcesz wiedzieć się więcej, zajrzyj na stronę: bambino.pl/pielegnujemy-dziecieca-nature Druga strona (kreatywnego) medalu Dziecko o cechach kameleona, bywa płochliwe, skryte, miewa zmienne nastroje, często unika kontaktu z rówieśnikami. Mówimy o nim, że jest typem obserwatora. Zdarza się, że trudno funkcjonować mu w grupie rówieśniczej. Jak podkreśla psycholog, kluczowe jest w pierwszej kolejności ustalenie przyczyny takiego zachowania i stwierdzenie, czy to cecha osobowości, czy nieśmiałość, czy niska samoocena. Jak tłumaczy Dominika Słomińska: - Nigdy nie negujemy uczuć dziecka. Na przykład kiedy mówi „nie potrafię” odpowiadamy „na pewno potrafisz”, lepiej powiedzieć „rozumiem, zróbmy to razem”. Kiedy dziecko w nowej sytuacji się cofa, nie wypychamy go przed siebie, mówiąc „nie bój się” lub „nie wstydź się”, tylko pozwalamy się schować za siebie, a potem kucnąć i powiedzieć „To nowe miejsce i nowi ludzie, widzę, że czujesz się niepewnie. To zrozumiałe. Obiecuję, że nie stanie się nic złego. Ja tu jestem”. Jeżeli dziecko ma niską samoocenę, to należy wprowadzać działania, które ją zbudują np. tworzenie przez nauczyciela stref eksperta, kiedy dziecko może opowiedzieć rówieśnikom o czymś, co go pasjonuje, albo robienie z dziecka asystenta – „potrzebuję twojej pomocy, bez ciebie sobie nie poradzę”, chwalenie za drobiazgi itd. Jeżeli dziecko jest samotnikiem: uszanować to. Kiedy będzie potrzebować, znajdzie drogę do dzieci, lub do jednego kolegi. Gdy dziecko udaje, że nie słyszy… Jak mówić do malucha, aby słuchało rodzica? Jeżeli zależy nam, aby dziecko usłyszało nasz komunikat, musimy przekaz dostosować do jego możliwości. Co to oznacza? Warto zadbać o kontakt wzrokowy, komunikat powinien być krótki i nie powinien zawierać treści podobnej do elaboratu wychowawczego. Dlaczego? Psycholog Dominika Słomińska tłumaczy: – Małe dzieci mają krótki czas koncentracji uwagi, dlatego jeżeli mowa dorosłego jest długa, dziecko słyszy kilka pierwszych zdań, a potem idzie za bodźcem, który je interesuje. Dzieci inteligentne bardzo szybko rozpoznają efektywność rodziców… Jeżeli rodzic jedno polecenie powtarza dziesięć razy, to dziecko wie, że dziesięć razy może nie reagować, po dziesiątym rodzic krzyknie i wtedy trzeba już usłyszeć. Dlatego zachęcam dorosłych, żeby nie dali się wmanewrować w mechanizm zdartej płyty, tylko mówili raz, drugi, a potem egzekwowali. Dziecko, kiedy zna zasady i ma postawione granice, czuje się bezpiecznie i nie musi przejmować kontroli. Wtedy łatwiej mu „usłyszeć”. Doskonale sprawdzają się komunikaty „ja”, np. „Zależy mi, żebyś umył zęby” , „Będzie mi miło, kiedy nakryjesz do stołu”. Jak podkreśla psycholog, nie można zapominać o uśmiechu i humorze, który pozwoli rozładować napięcie w trudnych sytuacjach. Słomińska tłumaczy: – Wyślijmy do dziecka samolocik z wiadomością – „Wstaw nas do szafki, właśnie podeptał nas twój tata. Pozdrawiamy twoje buty”. Albo zostawmy liścik na łóżku – „Ble, znowu nie zaniosłeś mnie do łazienki, leżę tutaj nie dość że mokry i przeziębiony, to jeszcze trochę zaczynam śmierdzieć. Zrozpaczony ręcznik”. Trzymając się zasady tropiciela dobrych zachowań i ignorowania niepożądanych, po prostu doceniajmy w naszych dzieciach to, co oczywiste, a wtedy one w poczuciu szacunku rozwiną skrzydła i będą nas słuchać i słyszeć. Nauka przez obserwację To cecha charakterystyczna dla wieku w ogóle. Dzieci są dobrymi obserwatorami i tak poznają świat. Jednak maluch, u którego dominują cechy kameleona, jest tym bardziej doskonałym obserwatorem. Jak tłumaczy psycholog Dominika Słomińska obserwacja to cudowne narzędzie. I dodaje: – Dzieci często, zanim zaczną w czymś uczestniczyć, najpierw wchodzą w rolę obserwatora. I trzeba im na to pozwolić, bo właśnie wtedy mają odwagę naśladować i się uczyć. Obserwują nie tylko oczami, ale angażują wszystkie zmysły. I właśnie takie zabawy angażujące wiele zmysłów są rozwojowe. Na pytanie, w co więc bawić się z dziećmi psycholog odpowiada: – Rozpoznawanie przedmiotów dłońmi za zasłoną, lub w magicznym pudełku skarbów, rozpoznawanie smaków z zasłoniętymi oczami np. gra szalone gary. Puszczanie baniek mydlanych trzepaczką od dywanów zanurzoną w wiadrze z wodą i płynem do naczyń, budowanie toru przeszkód lub mostu z rozwiniętej rolki papieru toaletowego, rysowanie kredą po betonie, wycinanki, wyklejanki, kalejdoskop… Mogę wyliczać bez końca. W jaki jeszcze sposób możesz dbać o dziecięcą naturę twojego dziecka? Jednym ze sprawdzonych sposobów pielęgnacji malucha jest stosowanie nowej serii kosmetyków Bambino Dzieciaki. W tej wyjątkowej serii dostępne są produkty takie jak: żel do mycia ciała i włosów 2w1 surykatka/flaming płyn do kąpieli panda krem do buzi i ciała Bolek i Lolek zebra szampon alpaka Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej zajrzyj na stronę: bambino.pl/pielegnujemy-dziecieca-nature W ramach akcji maluchy mogą wybierać preparaty do mycia z ulubionymi bohaterami – Bolkiem i Lolkiem – a także zwierzątkami, które posiadają podobne do nich… cechy charakteru! Gwarantujemy, że dzieci będą zachwycone i chętnie wyruszą wspólnie w wiele przygód. Masz już ulubiony produkt z serii Bambino Dzieciaki? Materiał powstał z udziałem Bambino
Twój maluch to mała… ALPAKA? Zobacz, jak wspierać jego zalety!
Bez wątpienia twoje dziecko posiada wyjątkowe cechy, których stymulacja doprowadzi je ostatecznie do… sukcesu! Chcesz wiedzieć, jak je pielęgnować i tym samym dać mu szczęście? Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się, jakie porady ma dla rodziców „małych alpak” psycholog, Dominika Słomińska.
Rozwiązałaś nasz psychotest i już wiesz, czy cechy twojego dziecka bardziej pasują do pandy, flaminga, alpaki, zebry czy kameleona? Jeśli wynikiem jest ALPAKA, musisz wiedzieć, że twoja pociecha jest przede wszystkim przyjacielska i empatyczna. Ponadto prawdopodobnie uwielbia poprawiać innym nastrój, podnosi na duchu, inni lubią jej towarzystwo, a sama zwykle jest bezkonfliktowa, cicha i spokojna. Dowiedz się, jak wspierać te naturalne cechy charakteru dziecka! Nie wiesz, jakie cechy dominujące posiada twoje dziecko? Rozwiąż nasz psychotest! KLIK Alpaka jest przyjacielska. Twoje dziecko również? Oto sposoby, by pomóc maluchowi rozpoznać prawdziwą przyjaźń Psycholog Dominika Słomińska podkreśla, że: – Nie istnieje żaden tajemny kod na rozpoznanie przyjaciela. Aby ułatwić dziecku rozpoznanie przyjaciela, możemy mu opowiadać, co to znaczy się przyjaźnić i jak prawdziwy przyjaciel się zachowuje. W skrócie przyjaciel to ktoś, z kim lubimy spędzać czas i czujemy się dobrze w jego towarzystwie, czujemy się przez niego lubiani i akceptowani. Ponadto prawdziwy przyjaciel nie dokucza, nie zdradza sekretów i dzieli radości oraz smutki, a także stara się pomagać, kiedy znajdziemy się w prawdziwych tarapatach. Dodaje: – Trzeba zawsze dbać o to, żeby dzieci potrafiły od początku zachowywać równowagę w przyjaźni, żeby były i dawcami, i biorcami. Bo u dzieci empatycznych jest ryzyko, że będą dostosowane i uległe. Pomocne mogą być stare powiedzenia, które mają rdzenną mądrość: „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie” i „Z przyjacielem można beczkę soli zjeść”. Kolejną cechą alpaki jest empatyczność. W jaki sposób empatia pomaga dziecku osiągnąć sukces życiowy? Warto na początku przypomnieć sobie, czym jest empatia. To nic innego jak współodczuwanie, rozumienie i łatwość w kontaktach społecznych. Właśnie ta cecha sprawia, że człowiek empatyczny to taki, który jest bardziej przyjacielski, pomocny i otwarty na świat. Jak podkreśla nasza ekspertka: – Ludziom empatycznym może żyć się lepiej w zakresie życia społecznego, łatwiej im się współpracuje i komunikuje. Zwykle potrafią oni dogadać się z innymi, idą na kompromisy i są bardzo pomocni. Sukces życiowy często zapewnia im angażowanie się w najróżniejsze akcje społeczne – zakładają fundacje, pomagają zwierzętom i ratują środowisko, a nawet karmią ludzi bezdomnych. Osoby empatyczne są cudownymi partnerami. Często empatyczne dzieci zajmują się w życiu dorosłym humanistycznymi zawodami - są psychologami, pedagogami, opiekunami, lekarzami, położnymi, kuratorami itp. Czy wiesz, że...? Alpaka ma ciało pokryte gęsim, ciepłym, długim i mięciutkim włosiem, a do tego jest wyjątkowo łagodnym i przyjaznym zwierzęciem – dlatego tak miło jest się do niej przytulić. Z natury jest bardzo delikatna – ma miękkie poduszki kopyt, a odgryzając rośliny nigdy nie wyrywa ich z ziemi. Czy wiesz, że alpaki mają trzy żołądki oraz trzy powieki? Alpakę, jak i inne zwierzaki, znajdziesz teraz na opakowaniach nowej serii kosmetyków Bambino Dzieciaki. Wszystko po to, by wspierać dziecięcą naturę twojej pociechy! Jeśli chcesz wiedzieć się więcej, zajrzyj na stronę: bambino.pl/pielegnujemy-dziecieca-nature Czy empatia i przyjacielskie nastawienie do innych może w niektórych sytuacjach okazać się krzywdzące dla dziecka? Na kształtowanie empatii ma wpływ wiele czynników, w tym m.in. uwarunkowania genetyczne, postawa rodziców, wychowanie i doświadczenie. Psycholog Dominika Słomińska wskazuje, że to właśnie postawa rodziców i sposób wychowania dziecka mają tutaj ogromne znaczenie i działają dwutorowo. Jak tłumaczy: - Po pierwsze stają się wzorcem do naśladowania, oraz pozwalają zbudować wysoką samoocenę, co z kolei buduje parasol ochronny pod hasłem: „Pomagam, kiedy mogę, wysłucham, kiedy mogę, chronię i walczę, kiedy mogę, nie robię nic wbrew sobie i ponad swoje siły, dbam też o siebie”. Dodaje: – Pamiętam jak moja młodsza córka, która jest wyjątkowo empatyczna, chętna do pomocy i ratująca słabych, smutnych i opuszczonych, do spotkanej na peronie pani powiedziała: „A wie pani, ja bardzo kocham moją siostrę, i mamę też bardzo kocham, i tatę, ale najbardziej na świecie to ja kocham samą siebie” i to właśnie o to chodzi. Kształtowanie empatii u dzieci to też uczenie postawy społecznej np. raz w miesiącu zawozić razem z dzieckiem trochę karmy dla psów do schroniska, albo kupić jedzenie dla bezdomnych, brać udział w akcjach typu „Szlachetna Paczka” itd. Alpaki są bezkonfliktowe, jednak w takich trudnych sytuacjach u dzieci jest… różnie. Jak zadbać o to, by dziecko potrafiło wyrażać trudne emocje w sposób taki, by nie krzywdzić innych dzieci? Nasza psycholog wskazuje kilka rozwiązań. – Po pierwsze od początku nie zgadzać się na przemoc. Jeżeli dziecko podnosi rękę na kogokolwiek, trzeba zareagować stanowczym sformułowaniem: „Aua to mnie boli, stop zabawa”. Dorosły powinien się skupić na dziecku poszkodowanym, przytulić je, pogłaskać, powiedzieć: „To musiało być nieprzyjemne”, a dziecko, które się złości lub bije, ignorować. Podkreśla: – Warto również tropić dobre zachowania i wyrazy sympatii, i właśnie im dawać uwagę. Nigdy nie zależy zapomnieć, że dziecko ma prawo się złościć. Trzeba tylko zadbać o to, żeby nie krzywdziło innych. Super pomocne są najróżniejsze techniki np. pudełko złości wypełnione szeleszczącymi bibułkami, które dziecko może gnieść, zeszyt bez cenzury, worek treningowy, lub poduszka złości, którą można walić w łóżko. Kiedy rozmawiam z dziećmi o złości, lubię używać metafory ognia – złość jest jak ogień, ani dobry, ani zły – ale sposób jego okazania może być już różny. Płomienie może spowodować pożar, poparzenie i wszystko zniszczyć i spalić, ale też mogą zapalić świecę i stworzyć miły nastrój, możemy się ogrzać przy kominku, albo ugotować pyszny obiad. Dzieci uwielbiają takie metafory i dzięki nim potrafią w bezpieczny sposób „ugasić płomienie złości”. W jaki jeszcze sposób możesz pielęgnować dziecięcą naturę twojego dziecka? Można to robić na wiele sposobów. Jednym z nich jest stosowanie nowej serii kosmetyków Bambino Dzieciaki. W tej wyjątkowej serii dostępne są produkty takie jak: żel do mycia ciała i włosów 2w1 surykatka/flaming płyn do kąpieli panda krem do buzi i ciała Bolek i Lolek zebra szampon alpaka Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej zajrzyj na stronę: bambino.pl/pielegnujemy-dziecieca-nature W ramach akcji dzieci mogą wybierać preparaty do mycia z ulubionymi bohaterami – Bolkiem i Lolkiem – a także zwierzątkami, które posiadają podobne do nich… cechy charakteru! Gwarantujemy, że dzieci będą zachwycone i chętnie wyruszą wspólnie w wiele przygód. Masz już ulubiony produkt z serii Bambino Dzieciaki? Materiał powstał z udziałem Bambino
Twój maluch to mała… ZEBRA? Zobacz, jak wspierać jego zalety!
Dzieci zwykle są radosne, u niektórych jednak jest to… niesforna radość. Chcesz wiedzieć, w jaki sposób rozbrykanie i niepowtarzalność swojej pociechy warto pielęgnować? Przeczytaj nasz artykuł, w którym psycholog Dominika Słomińska podpowiada, w jaki sposób rozwijać cechy dominujące dzieci, aby w przyszłości pomogły im odnieść sukces szkolny i życiowy!
Rozwiązałaś nasz psychotest i już wiesz, czy cechy twojego dziecka bardziej pasują do pandy, flaminga, alpaki, zebry czy kameleona? Jeśli wynikiem jest ZEBRA, musisz wiedzieć, że twoją pociechę cechuje przede wszystkim niesforna radość życia. Ponadto prawdopodobnie jest rozbrykana, niepowtarzalna, miewa humorki i jest… bardzo szybka. Dowiedz się, jak wspierać te naturalne cechy charakteru dziecka! Nie wiesz, jakie cechy dominujące posiada twoje dziecko? Rozwiąż nasz psychotest! KLIK Gdy dziecko ma w sobie niesforną radość życia… Jak ją pielęgnować, by niechcący jej nie wyhamować? Zebry posiadają w sobie ogromną radość. Są także dzieci, które potrafią się cieszyć całym sobą. Jak podkreśla psycholog Dominika Słomińska: – Tak naprawdę nie powinno się tego hamować, tylko potraktować dziecko jak nauczyciela i uczyć się od niego. Nie jest ono obarczone bagażem doświadczeń oraz nie widzi wszędzie zagrożeń, jak często robią to dorośli. W skrócie oznacza to stosowanie filtra na słowa „Uważaj, bo się przewrócisz”, „Ostrożnie, bo spadniesz”, „Zjedz, bo będziesz głodny”, „Śpij, bo nie urośniesz” itd. Wobec takich dyrektyw radość się chowa, bo jak tu się cieszyć i to w dodatku niesfornie, jeżeli większość spraw może się skończyć tragicznie? Dodaje: – Często widzę kiedy przedszkolak idzie z mamą lub tatą ulicą, i… „nadaje”: „Zobacz, ptak!”, „Jaki piękny motyl!”, „Jaki wysoki dom! Policzymy piętra?”, a rodzic zmęczony i poważny nie tylko nie zauważa radości dziecka, ale nawet nie reaguje. Aby jej nie hamować, trzeba zauważać nie tylko to, czym cieszy się dziecko, ale również to, że się cieszy. I im dłużej radość nie zostanie zakłócona, tym dłużej będzie niesforna, czyli najwspanialsza. Jak prostota może wspierać radość? Proste zabawy jako zaczątek budowania wspólnych relacji Ekspertka podkreśla, że warto zachwycać się razem z dzieckiem, żartować, robić szalone rzeczy. Dzieci na przykład uwielbiają, kiedy rodzice zbiegają z nimi z górki, trzymając się za ręce, albo podczas długiej podróży wymyślają śmieszne wierszyki według nazw miejscowości, które mijają. Dzieci kochają być drapane po pleckach i wierszyki typu „Idzie pani na szpileczkach…” albo zgadnij, jaki kształt narysowałem na twoich plecach. Ponadto bardzo lubią zabawy takie jak: robienie śmiesznych min przed lustrem, malowanie twarzy i skoki z mamą lub tatą na trampolinie. Dlatego ze swoimi pociechami śmiej się jak najczęściej, głośno, do rozpuku i ze szczerej radości! To możliwe – otacza nas tyle rzeczy, które cieszą! Zebry są oryginalne. Jak mówić do dziecka, aby ją w nim pielęgnować? O czym warto pamiętać, gdy czasami maluchowi trudno być TYM JEDNYM w grupie rówieśniczej? Psycholog Dominika Słomińska podkreśla, że istotne jest to, by opowiadać dziecku historie o zwierzątkach, które były wyjątkowe i jedyne, a także o nas samych, kiedy myliśmy mali i mieliśmy zupełnie inne zdanie niż wszyscy. Dodaje również: – Należy budować w dziecku poczucie oryginalności nie jako inności, a wyjątkowości. To może dotyczyć wielu spraw i tak np. może być chłopiec, który lubi tylko różowy kolor i na bal karnawałowy w przedszkolu chce się przebrać za królewnę, albo dziewczynka może mieć trochę krótszą nogę lub znamię na policzku. Może dotyczyć to również przestrzeni wynikających z psychiki dzieci, które np. są nieśmiałe, powolne, głośne, są niejadkami lub (o, zgrozo!) niegrzeczne. I w takich przypadkach musimy szybko zaprzestać etykietowania dziecka. Jeżeli takie treści wypowiada o sobie, to samo ich nie wymyśliło, tylko usłyszało od dorosłych. I wtedy trzeba to naprawić. Czy skłonność do zmiennych humorków może mieć korzystny wpływ na rozwój dziecka? Dlaczego nie warto przekreślać tej cechy? Zebry słyną z tego, że mają humorki. Warto jednak pamiętać, że zmienne nastroje dotyczą także ludzi – dorosłych, jak i dzieci. Jak podkreśla ekspertka, tzw. humorki świadczą o prawidłowym rozwoju emocjonalnym, a nie o kłopocie. Psycholog zwraca uwagę: – Mały człowiek ma zmienny nastrój, bo czuje oraz reaguje i dzięki temu uczy się działać i odpowiadać na to, co go spotyka. W bezpiecznych warunkach, czyli przy rodzicach, ćwiczy to, co się dzieje. Sprawdza, co stanie się gdy na przykład się obrazi, zezłości, albo da upust zazdrości. Te „humorki” rozwijają emocjonalność dziecka i dają możliwość rodzicom działań wychowawczych. Tym samym to… samo dobro! Czy wiesz, że...? Każda zebra ma niepowtarzalny sposób ułożenia pasków na ciele. Poprzez położenie uszu u zebry można ocenić jej nastrój. Gdy jej uszy są w pozycji pionowej do góry - to oznacza, że jest spokojna i zadowolona. Zebrę, jak i inne zwierzaki, znajdziesz teraz na opakowaniach nowej serii kosmetyków Bambino Dzieciaki. Wszystko po to, by wspierać dziecięcą naturę twojej pociechy! Jeśli chcesz wiedzieć się więcej, zajrzyj na stronę: bambino.pl/pielegnujemy-dziecieca-nature Gdy twoje dziecko ma tysiąc pomysłów na minutę i wszędzie go pełno… Zastanawiasz się, jak wspierać malucha, by nie hamować jego zapału i pomysłów, a także pomóc w funkcjonowaniu w grupie rówieśników, którzy… nie zawsze nadążają? Psycholog Dominika Słomińska podpowiada: – Ja bym radziła, żeby nie hamować dziecka, a patrzeć na to w ten sposób, by to inni nauczyli się za nim nadążać. Dlaczego? Otóż warto pamiętać, że to właśnie z rezolutności powstają świetne pomysły na zabawę, które rówieśnicy na pewno docenią. To cecha, która stwarza raczej problemy nie rówieśnikom, tylko dorosłym, gdyż musimy być uważni, mieć oczy dookoła głowy, łapać w locie i zapewniać miękkie lądowanie. Takie dzieci trudniej posadzić w miejscu i wymagać ciszy i spokoju. Dodaje: – Zalecam, żeby zaakceptować tę szybkość i rezolutność, a jedynie zadbać o bezpieczeństwo i nauczyć dziecko, że są momenty, kiedy trzeba się wyciszyć i posłuchać. W sytuacjach trudnych trzeba odwoływać się do praw dziecka – to są drogowskazy, które zawsze nam, dorosłym pomogą, a dziecku stworzą życie w poczuciu bezpieczeństwa i odwagę do rozwoju. W jaki jeszcze sposób możesz pielęgnować dziecięcą naturę twojego dziecka? Można to robić na wiele sposobów. Jednym z nich jest stosowanie nowej serii kosmetyków Bambino Dzieciaki. W tej wyjątkowej serii dostępne są produkty takie jak: żel do mycia ciała i włosów 2w1 surykatka/flaming płyn do kąpieli panda krem do buzi i ciała Bolek i Lolek zebra szampon alpaka Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej zajrzyj na stronę: bambino.pl/pielegnujemy-dziecieca-nature W ramach akcji dzieci mogą wybierać preparaty do mycia z ulubionymi bohaterami – Bolkiem i Lolkiem – a także zwierzątkami, które posiadają podobne do nich… cechy charakteru! Gwarantujemy, że dzieci będą zachwycone i chętnie wyruszą wspólnie w wiele przygód. Masz już ulubiony produkt z serii Bambino Dzieciaki? Materiał powstał z udziałem Bambino
Jak interpretować rysunki dziecka? Analiza rysunku powie wiele o emocjach dziecka!
Rysunki dziecka są prawdziwą kopalnią wiedzy o emocjach i uczuciach malucha. Naucz się interpretować rysunki swojego dziecka, a poznasz jego najskrytsze myśli i lepiej je zrozumiesz! Oto co musisz wiedzieć o analizie rysunków dziecka.
Dla kilkulatka rysowanie to świetny sposób komunikowania się ze światem. Dziecko nie umie jeszcze wszystkiego wyrazić słowami, więc swoje myśli i uczucia przekazuje w rysunkach. Aby właściwie te malunki interpretować, warto zwracać uwagę na każdy szczegół pracy – np. to, jak duże są postacie, gdzie zostały ulokowane, jakie kolory dominują na obrazku. Pomożemy ci odkryć znaczenie tych detali. Spis treści: Jak interpretować rysunki dziecka? Interpretuj rysunki dziecka zgodnie z jego wiekiem Rysunek dziecka w diagnozie pedagogicznej Jak interpretować rysunki dziecka? Oto pięć zasad, o których zawsze powinnaś pamiętać. 1. Ustal, która z postaci na rysunku jest najważniejsza Jak to zrobić? Zaobserwuj, w jakiej kolejności dziecko rysuje postacie (np. kolegów czy domowników). Te, które zostają uwzględnione na samym początku, dziecko postrzega jako dominujące – np. w przedszkolu czy rodzinie. Także osoby uwidocznione z licznymi szczegółami (np. mama ma wyrysowane loki, zegarek i okulary), umieszczone pośrodku arkusza lub dużo większe od innych – według dziecka – zajmują liczącą się pozycję. I odwrotnie – osoby pomniejszone, rysowane na końcu, niedbale czy w rogu kartki dziecko postrzega jako mniej dla niego ważne. Uwaga! Gdy dziecko w ostatniej kolejności rysuje siebie lub w ogóle pomija w pracy swoją osobę, może to sugerować niskie poczucie wartości. Nie żałuj szkrabowi pochwał! Czytaj też: Tego nigdy nie rób! 5 rzeczy niszczących samoocenę dziecka 2. Sprawdź na rysunku, kogo dziecko kocha, a kogo woli unikać Osoba, którą dziecko ustawia na rysunku tuż obok siebie, jest mu uczuciowo najbliższa. O silnej i głębokiej więzi świadczy też trzymanie się z kimś za ręce lub wzajemne kierowanie rąk ku sobie. A kto może wzbudzać w dziecku niepokój czy niechęć? Postać narysowana z brzegu, w kącie lub z dala od pozostałych. Niektóre dzieci w ten sposób przedstawiają swoje rodzeństwo. To ważny sygnał – dziecko może się czuć zazdrosne o brata lub siostrę. Uwaga! Sygnałem niechętnych uczuć bywa też wyeliminowanie kogoś z rysunku lub umieszczenie na nim przedmiotu, który oddziela dziecko od jakiejś osoby. Pomiędzy sobą a np. tatą dziecko umieściło szafę czy drzewo? Być może ojciec jest zbyt wymagający. Czytaj też: Jak pokonałam zazdrość córeczki 3. Odkryj na rysunku charakter swojego dziecka Przede wszystkim staraj się zwrócić uwagę na sposób, w jaki dziecko tworzy swoje prace. Linie, które wychodzą spod jego ręki, są długie, rysowane z rozmachem i z dużą siłą nacisku kredki? Świadczy to o energii, odwadze, pewności siebie, a nawet o gwałtowności. Na rysunku dziecka nieśmiałego czy pełnego obaw linie są delikatne, posunięcia kredką niepewne, a postacie nieraz tak małe, że na kartce papieru zostaje mnóstwo pustego miejsca. Z kolei zamaszyste, chaotyczne, szybkie pociągnięcia kredki często cechują dziecko nadpobudliwe. Zdarza się, że w całym rysunku namalowanym delikatną kreską, jedna postać narysowana jest specjalnie mocno. O czym to świadczy? Dziecko wiąże z tą osobą silne emocje – może to być miłość, podziw lub odwrotnie: gniew czy agresja. Uwaga! Agresję mogą wyrażać także przedmioty służące do walki – np. karabin czy nóż, które dziecko umieszcza w swoich rękach. Warto wtedy porozmawiać z dzieckiem o jego uczuciach. Zobacz też: Jaki charakter ma twoje dziecko? - test 4. Rozszyfruj znaki na narysowanych twarzach Na rysunkach twojego dziecka wszyscy zwykle się uśmiechają? Nikt nie jest przestraszony, smutny czy zagniewany? Możesz więc być spokojna – dziecko ma doskonały nastrój, czuje się kochane, bezpieczne i szczęśliwe. Gorzej, gdy postacie są pochmurne, złe lub sprawiają wrażenie wyobcowanych. Taka praca wskazuje bowiem na przykre emocje (związane np. z sytuacją w przedszkolu czy domu). A co oznacza osoba pozbawiona twarzy, np. stojąca tyłem? To może być ktoś, kogo dziecko nie akceptuje – np. nielubiana opiekunka. Warto wtedy zapytać dziecko, kim jest postać i czemu właśnie tak została przedstawiona. Wiele dzieci zdradza w ten sposób swoje pragnienie ograniczenia kontaktów z tą osobą. Uwaga! Gdy wszystkie prace dziecka są ponure lub postacie zawsze mają wykrzywione twarze – może to być sygnał, że twój przedszkolak z czymś sobie nie radzi. Możliwe, że potrzebuje więcej pieszczot i zainteresowania rodziców? Czytaj też: Dziecko nielubiane w przedszkolu - jak możesz mu pomóc? 5. Sprawdź, jakich kolorów są rysunki dziecka Pogodne, wesołe, życzliwie nastawione do świata dziecko najczęściej wybiera jasne, ciepłe barwy: czerwoną, żółtą, pomarańczową. Dziecko spokojne, zrównoważone chętnie sięga po kredkę, zieloną, niebieską, fioletową. Rysunki ponure, z przewagą czerni i brązu sygnalizują, że mały twórca jest w złym nastroju lub brakuje mu poczucia bezpieczeństwa. Nie wpadaj jednak w panikę, jeśli dziecko namaluje twój portret ciemną kredką. Być może sięgnęło po prostu po pierwszą z brzegu. Natomiast obrazek cały zamalowany na czarno może dla odmiany przedstawiać... głęboką noc. A jeśli dziecko tylko jednej postaci poskąpiło kolorów? Może to świadczyć o jego nie najlepszych relacjach z tą osobą. I odwrotnie – osoba, przy której dziecko użyło więcej barw niż przy innych, często jest tą, z którą dogaduje się najlepiej. Uwaga! Zdecydowana dominacja czerwieni z czernią bywa oznaką gniewu. Niewykluczone, że synek czy córeczka przeżywa jakieś problemy, które wymagają twojej pomocy. Interpretuj rysunki dziecka zgodnie z jego wiekiem Inaczej będzie rysował przedszkolak, a inaczej starsze dziecko. Mały plastyk stopniowo rozwija swoje umiejętności: 1,5–2 lata. Dziecko tworzy tzw. bazgroły. Jego prace nie przedstawiają żadnej sensownej treści – najczęściej są to linie, które bezładnie splatają się ze sobą, kołyszą, krzyżują. 2–4 lata. Na obrazkach dziecka pojawiają się postacie ludzkie, większość z nich to tzw. głowonogi. 4–6 lat. Dziecko próbuje coraz dokładniej odwzorować świat – rysuje domki, kwiaty, słońce. 6–9 lat. Postacie i przedmioty na rysunkach są ujmowane coraz bardziej realistycznie – drzewa mają liście, a dom – okna i komin. Rysunek dziecka w diagnozie pedagogicznej: test rysunku rodziny, domu Na podstawie rysunku dziecka pedagog jest w stanie „odczytać” wiele emocji i odczuć dziecka. Zobaczy: więź emocjonalną rodziny, stopień zaspokojenia potrzeb psychicznych dziecka, postawy i zachowania rodziców, metody wychowawcze rodziców, głębokie problemy, z jakimi boryka się dziecko np. czy jest zastraszone albo molestowane. Czasami rysunek dziecka powie nam więcej niż tysiąc słów. Nie zawsze jest przecież w stanie otworzyć się przed nami, a tym bardziej przed kimś z zewnątrz. Zobacz też: Dziwne rysunki dzieci - czy powinny niepokoić? Szlaczki do druku – nauka pisania liter, cyferek, rysowanie po śladzie [26 WZORÓW] Jak sprawić, by dziecko zdrowo się rozwijało? [WYWIAD Z EKSPERTEM]
Styczniowe dzieci są wyjątkowe! Dlaczego? (5 powodów)
"Wszystkie dzieci nasze są", ale wychodzi na to, że według naukowców to maluchy, które urodziły się w styczniu mogą mieć szczególne cechy charakteru i zdolności oraz bardzo ciekawą przyszłość przed sobą. Co styczniowe dzieci czeka w życiu?
Jeśli twoje dziecko urodziło się lub urodzi się w styczniu, to masz szczęście! To świetny termin według naukowców z całego świata. Choćby dlatego, że dzieci urodzone w zimowe miesiące są zwykle zdrowsze. A to z prostego powodu, ciąża mamy, a zwłaszcza jej początek przypada na wiosnę i lato. Owoce i warzywa wtedy są pełne witamin i możemy dostarczyć organizmowi solidną dawkę słońca. Mamy są wówczas także zwykle bardziej zrelaksowane, w wiosenne i letnie miesiące jest dużo okazji, by wczuć się w wakacyjny, bezstresowy klimat. Styczniowe dzieci są również tymi najstarszymi w klasie, co także ma wpływ na ich samopoczucie czy pozycję w grupie rówieśniczej. Co mówią gwiazdy o styczniowych dzieciach? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Charakter dziecka Czytaj więcej Astrolodzy przypisują ludziom urodzonym w styczniu takie cechy jak upartość i dążenie do własnych wcześniej ustalonych celów. Zazwyczaj są inteligentni i zdolni, a jednocześnie odpowiedzialni, dobrze zorganizowani. Konsekwencja i pracowitość to ich kolejne cechy, które mogą sprawić, że będą w przyszłości pracować na stanowiskach zarządzających. Co ciekawe takie mocne osobowości, otoczone zawsze ludźmi i nie mające problemu z nawiązywaniem relacji (choć okazywanie emocji nie jest ich najmocniejszą stroną), są jednocześnie bardzo delikatne i czułe. Są spod dobrego znaku Wodnika lub Koziorożca Styczniowe dziecko to Wodnik lub Koziorożec, dwa gwiezdne znaki pełne pozytywnych skojarzeń. Koziorożce są zwykle mądre, cierpliwie, praktyczne i ambitne. Osoby spod znaku Wodnika: przyjacielskie, cechują się sprytem, są także lojalne i szczodre, zarówno kiedy chodzi o uczucia, jak i rzeczy materialne. Zobacz też: Skowronek czy sowa? Znak zodiaku podpowie ci, jakim typem jest twoje dziecko! Ich szczęśliwy kamień to granat Granat symbolizuje zazwyczaj pokój, dobrobyt i zdrowie. Styczniowe dzieci, które noszą swój szczęśliwy kamień przy sobie, mogą liczyć na wieczne szczęście, brak chorób i bogactwo. Ale równie ciekawe jest to jak badacze i naukowe badania charakteryzują osoby, które urodziły się w pierwszym miesiącu roku! [ciąg dalszy artykułu pod materiałem wideo] Zobacz też: Jakie imię pasuje do znaku zodiaku twojego dziecka? 5 wyjątkowych cech dzieci w styczniu urodzonych (wg naukowców!) 1. Zostają gwiazdami sportu Według australijskich badań aż 33 % razy częściej dzieci urodzone w styczniu trafiają np. do piłkarskiej ligi. To dlatego, twierdzi jeden z prowadzących badania, Adrian Barnett, że zwykle są 12 miesięcy rozwojowo do przodu w stosunku do swoich kolegów urodzonych np. pod koniec roku. 2. O wiele częściej stają się sławne Badania opublikowane w „Journal od Social Sciences” dowodzą, że olbrzymia liczba celebrytów jest spod znaku Wodnika, a to oznacza, że urodzili się między 20. stycznia, a 18. lutego. Zaliczają się do nich takie sławy jak: Alicia Keys, Oprah Winfrey, Justin Timberlake, Lewis Hamilton, Michael Jordan. A wśród polskich, np. Weronika Rosati, Justyna Kowalczyk, Grzegorz Krychowiak, Piotr Żyła czy Wojciech Mann. 3. Idą na medycynę i zostają lekarzami Brytyjscy naukowcy dowiedli w swoich badaniach, że styczniowe dzieci w przyszłości częściej zostają lekarzami rodzinnymi (internistami), niż ludzie urodzeni w innych miesiącach roku. 4. Są bardziej kreatywni w rozwiązywaniu problemów Jak podaje „Time”, badania z 2015 roku odkrywają, że ludzie urodzeniu w styczniu i lutym wykazują wyższy poziom kreatywności i maja większą wyobraźnię, zwłaszcza jeśli chodzi o rozwiązywanie problemów. 5. Jest im pisane bycie dyrektorami i prezesami Tak, takie badania również przeprowadzono nad głównymi szychami z 500 firm najlepiej notowanych na giełdzie. Dowodzą, że styczniowe dzieci należą do tej zarządzającej czołówki, razem z marcowymi, kwietniowymi, listopadowymi i październikowymi. To jest 5 najlepszych miesięcy na urodzenie dziecka, jeśli chcesz mieć dziecko, które będzie w przyszłości zarządzać dużym przedsiębiorstwem. Ale uwaga! Przywódczy charakter może się kształtować już od maleńkości, więc trzeba go wspierać, a nie tłumić w zarodku mówieniem „jesteś niegrzeczny”. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Jaki charakter ma twoje dziecko? 6 rzeczy, na które warto zwracać uwagę Jeśli twoje dziecko jest spod znaku Wodnika, sprawdź! Jeśli twoje dziecko jest spod znaku Koziorożca, sprawdź! Źródło: Practical Parenting
9 niesamowitych faktów o sierpniowych dzieciach
Każda pociecha jest wyjątkowa i to nie podlega dyskusji. Jednak naukowcy, astrolodzy i rodzice od lat doszukują się cech wspólnych maluszków urodzonych w podobnym okresie roku.
Sierpniowy termin porodu to nie lada wyzwanie dla każdej przyszłej mamy. Ciężarna musi się często mierzyć z uciążliwymi upałami, za to maluszki, które przychodzą na świat latem, są bardzo radosne jak wakacyjna aura. Jakie jeszcze cechy mają te dzieci? Zebrałyśmy dla was 9 bardzo ciekawych faktów na ich temat: 1. Wysocy i zdrowi Statystyki pokazują, że dzieci, które przychodzą na świat w sierpniu, są większe niż maluszki urodzone o innych porach roku, ale to nie wszytko. Niemowlaki te cieszą się bardzo dobrym zdrowiem i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/jak-wspomagac-odpornosc-dziecka-podpowiadamy-24013-r1/">świetną odpornością. Co ciekawsze, w życiu dorosłym są zazwyczaj wysokiego wzrostu. Specjaliści oceniają, że to wszytko dzięki witaminie D (latem przebywamy więcej na słońcu). Nie bez znaczenia jest dieta. W ciepłe miesiące ciężarne mają szansę jeść więcej warzyw i owoców. 2. Pewni siebie, silni i zorganizowani Osoby urodzone w sierpniu to astrologiczne Lwy lub Panny. Lwy są bardzo pewne siebie, silne psychicznie i fizycznie. Są dumne i charyzmatyczne. Panny natomiast są bardzo zorganizowane, precyzyjne w tym, co robią i skupiają się na szczegółach. Są niezawodne, a także bardzo inteligentne i praktyczne. Nie można im także odmówić charyzmy. 3. Szczęściarze Osobom urodzonym w sierpniu sprzyja los. Udaje im się unikać kłopotów, mają fart i wszystko układa się po ich myśli. Jak to się dzieje? Naukowcy zauważyli, że osoby urodzone wiosną i latem mają większą tendencję do pozytywnego nastawienia do życia. Natomiast zdaniem psychologów optymiści częściej postrzegają siebie jako szczęściarzy. Nie bez znaczenia jest pewność siebie, którą są obdarzone własnie te osoby. 4. Gwiazda w firmie... Na maluchy urodzone w sierpniu czeka fotel szefa. Nie zdziw się również, jeśli twój przełożony także urodził się w tym letnim miesiącu. Lwy są niezwykle pracowite, a także mają skłonność do wyręczania innych. Nie przepadają za pracą w grupie, gdyż lubią być w pełni odpowiedzialne za swoje obowiązki. Nie straszne im stres, presja i trudne warunki. Natomiast panny są niezwykle krytyczne i wymagające nie tylko wobec siebie, ale i innych. Nie wahają się, by ludziom w swoim otoczeniu wytykać błędy. Lubią analizować dany problem, znajdując jego rozwiązanie. To wszystko sprawia, że zarówno Lwy jak i Panny łatwo się pną po drabinie zawodowej. Są naturalnymi liderami! Każda mama maluszka urodzonego w sierpniu wie jednak, że u sierpniowego dziecka takie przywódcze cechy można zauważyć już w piaskownicy. 5. ... lub na scenie Sprawdź, czy twój ulubiony aktor lub piosenkarka nie jest przypadkiem Lwem. Osoby te uwielbiają błyszczeć w świetle reflektorów. Chętnie wykazują się kreatywnością, ale nie lubią być zbytnio ograniczane. Dlatego maluszki spod tego znaku uwielbiają przedszkolne przedstawienia, czy też występy przed rodziną. 6. Zmotywowani i potrafią motywować Sierpniowe dzieci ciężko zniechęcić do czegoś, gdy uznają to za ciekawy pomysł. Szukają pozytywnych stron każdego przedsięwzięcia i pokazują, że warto się starać. Potrafią też pozytywnie motywować innych, pokazywać im, że warto się starać i pracować nad sobą i dla siebie. Szlachetne i uczciwe postępowanie jest u nich umotywowane nie tylko moralnością, ale też wiarą w ideały. Zarówno Lwy, jak i Panny mają naturalny autorytet, ale także potrafią się troszczyć o innych. Pewnie dlatego wiele osób urodzonych w sierpniu zostaje nauczycielami. 7. Potrafią dbać o finanse Chętnie oszczędzają, a swoje pieniądze wydają mądrze. U starszego dziecka tuż przy śwince skarbonce możesz zauważyć skrupulatne sporządzone notatki. Lubią dokładnie wiedzieć, ile mają pieniędzy, a większe wydatki starannie planują. Korzystają z okazji, nie lubią przepłacać. Rzadko dają się skusić na bezsensowny zakup. 8. Sprytni, ale trudni Dzieci te są bardzo mądre, a inteligencja połączona z wrodzonym uporem sprawia, że są nie do powstrzymania. Lubią, jak się je podziwia. Dbają o swoją wygodę, są przeświadczone o swojej wyjątkowej wartości, dlatego czasami ciężko jest sprostać ich oczekiwaniom. Zarówno Lwy, jak i Panny wymagają dużo cierpliwości od bliskich osób. Nie znoszą kontroli i ograniczeń. Są bardzo niezależni. Często Lwy dogadują z Pannami. Taki układ zapewnia równowagę, gdyż uzupełniają się wzajemnie. Patrząc na koło astrologiczne, bezpośrednim przeciwieństwem jest Wodnik i Ryby. Jeśli to twój znak droga mamo, możesz być pewna, że będzie ci ciężko dogadać się z własnym dzieckiem. 9. Skazani na sukces W sierpniu urodziło się całe mnóstwo celebrytów i aktorów, a także wiele osób, które odniosły sukces i zapisały się na kartach historii: Napoleon Bonaparte, Jan III Sobieski, Barack Obama, Bill Clinton, Robert Lewandowski, Madonna, Robert de Niro Whitney Houston, Blake Lively, Mila Kunis, Kylie Jenner, Jennifer Lawrence. Nazwiska te mówią same za siebie, twój maluch jest dosłownie skazany na sukces! Lew przynależy do żywiołu ognia. Jego kolor to żółty i złoty. Kamienie Lwa to topaz, chryzolit i sardoniks. Metal Lwa to złoto. Z kolei kwiaty Lwa to słonecznik, lawenda, pomarańcza. Żywiołem Panny jest ziemia. Kolor tego znaku zodiaku to żółty, brązowy i zielony. Kamień Panny to krzemień. Metalem Panny jest platyna. Z kolei kwiatem idealnym dla Panny jest jaśmin i hiacynt. Źródło: goodhousekeeping.co.za, mother.ly
Jakie są dzieci z lipca? A dorośli? 5 cech (+ kilka ciekawostek)
Urodzone w pięknym letnim miesiącu muszą być pogodne i uśmiechnięte, prawda? Ale w lipcu często pada! To może lipcowe dzieci są pochmurne niczym chmura burzowa? Sprawdź!
Jeśli twoje dziecko urodziło się w lipcu, masz powody do radości! Ostatnie tygodnie ciąży z lipcowymi dziećmi na pewno nie należą do łatwych ze względu na upały, ale potem tak szybko można wyjść na pierwszy spacer! Na dodatek wszystko wskazuje na to, że dzieci urodzone w pierwszym miesiącu wakacji są naprawdę wyjątkowe. To samo dotyczy dorosłych! 5 cech dzieci urodzonych w lipcu Twoje dziecko urodziło się w lipcu? Oto co je wyróżnia zdaniem naukowców: Jest optymistą Naukowcy z Węgier sprawdzili, czy pora roku, w której się rodzimy, może mieć wpływ na nasz nastrój, a w dalszej perspektywie – na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/depresja-zaburzenia-zachowania-co-5-dziecko-w-polsce-ma-problemy-z-psychika-24743-r1/">zaburzenia psychiczne z nim związane. Odkryli, że dzieci urodzone latem mają pozytywne nastawienie do świata. Łyżka dziegciu: ci sami naukowcy zaobserwowali również, że osoby urodzone latem mają nieco większą skłonność do zapadania na zaburzenia afektywne, charakteryzujące się nagłymi i intensywnymi zmianami nastroju ze stanów radości do przygnębienia. Panuje nad emocjami Z drugiej strony lipcowe dzieci nieźle sobie radzą z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/akcja-edukacja/zmysly-dziecka/spotkania-online/video,1405,dorota-zawadzka-jak-nauczyc-dziecko-kontrolowac-emocje">kontrolą trudnych emocji i zachowań. Japońscy badacze doszli do takiego wniosku, obserwując grupę półtorarocznych dzieci urodzonych latem i jesienią. Gorzej się uczy Przynajmniej w Chinach, bo to tam przeprowadzono badanie, z którego wynika, że dzieci urodzone w lipcu i sierpniu mają słabsze stopnie i mniejsze szanse na dostanie się do dobrych szkół średnich. Trudno powiedzieć, czy to samo odnosi się do Polski, ale w razie czego warto w porę zaszczepić w lipcowych maleństwach <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/co-zrobic-zeby-dziecko-polubilo-szkole-i-lepiej-sie-uczylo-20950-r1/">miłość do nauki i szkoły. Jest duże Dosłownie. Dzieci, które rodzą się między czerwcem a sierpniem, mają wyższą średnią <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/noworodek/noworodek-waga-i-wzrost-noworodka-4473-r1/">wagę urodzeniową od innych noworodków. Częściej jest leworęczne I to bez względu na to, czy mowa o chłopcach, czy dziewczynkach. Ta prawidłowość dotyczy dzieci urodzonych między marcem a lipcem. Astrologia: urodzeni w lipcu Znak zodiaku: Rak i Lew Kamień: perła (Rak), rubin (Lew) Jeśli twoje dziecko obchodzi urodziny w lipcu, może zaciekawią cię też te informacje: bardzo ceni sobie rodzinę, będzie dobrym rodzicem, jest zorganizowane, jest perfekcjonistą, jest wrażliwcem, ma duże poczucie humoru, jest empatyczne. Sławne osoby urodzone w lipcu Wśród znanych osób urodzonych w lipcu są i politycy, i naukowcy, ludzie ekranu i mediów, a wśród nich: Piotr Kraśko Jackie Kennedy Księżna Diana Jennifer Lopez Monika Olejnik Tom Hanks Anna Dymna Mick Jagger Odnajdujesz swoje dziecko w tych cechach? A może sama urodziłaś się w lipcu? Napisz nam w komentarzu, czy ten opis się sprawdza! Źródło: motherly, sciencedaily, springerlink, zodiacthing
Te zachowania przedszkolaka wskazują na sukces zawodowy w przyszłości (lub jego brak)
Naukowcy znaleźli zależność między zachowaniem przedszkolaków, a ich pensjami w życiu dorosłym.
Badacze z kilku ośrodków naukowych postanowili sprawdzić, czy z zachowania maluchów można przewidzieć ich przyszłość. Naukowcy m.in. z Uniwersytetu Montrealskiego w Kanadzie i Uniwersytetu w Bordeaux we Francji zebrali od przedszkolnych wychowawców informacje na temat zachowania 3 tys. dzieci. Po 30 latach dane te zestali z ich aktualnymi zarobkami (kwoty szacowane na podstawie zeznań podatkowych). Wyniki zaskoczyły nawet samych badaczy. Pożądane cechy Specjaliści skupili się na sześciu kategoriach zachowań. Każda z cech była oceniana w trzypunktowej skali, przy czym zero oznaczało nigdy, a trzy często: nieuwaga - <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/jak-nauczyc-dziecko-koncentracji-7017-r1/">problemy z koncentracją i łatwe rozpraszanie się, nadaktywność ruchowa - ciągłe poruszanie się, agresja fizyczna - bicie i kopanie, opozycyjność - nieposłuszeństwo i zrzucanie winy na innych, niepokój - płaczliwość i zamartwianie się, prospołeczność - empatia i skłonność do pomagania. Okazało się, że zarówno chłopcy, jak i dziewczynki, którzy mieli problemy z koncentracją w dzieciństwie, w wieku dorosłym zarabiali znacznie mniej, niż ich rówieśnicy. Wystarczył jednopunktowy spadek (w skali oceny nauczyciela), by chłopcy zarabiali rocznie aż 1271,49 dolarów mniej niż ich koledzy, którzy zostali ocenieni o punkt wyżej. Wysokich zarobków nie osiągnęli także chłopcy, których <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/agresywne-dziecko-agresja-dziecieca-2427-r1/">cechowała agresywność i opozycyjność. Kto po 30 latach mógł liczyć na najwyższą pensję? Troskliwi i chętni do pomocy chłopcy wykazujący cechy prospołeczne. W wieku lat 33-35 osiągnęli oni najlepsze zarobki pośród przebadanych dzieci. Naukowcy policzyli, że przez 25 lat pracy zawodowej osoba o cechach prospołecznych, może zarobić nawet o 77 tys. dolarów amerykańskich więcej niż ta, która w dzieciństwie była nieuważna. Czego Jaś się nie nauczy... Badacze dokładnie nie wiedzą, dlaczego tak się dzieje i będzie to przedmiotem ich dalszych badań, jednak mają wstępne wnioski. Słaba koncentracja może wpływać na wydajność dziecka w szkole, która następnie wpływa na jego wydajność przez całe życie. Podejrzewają także, że dzieci, które mają problemy z koncentracją, szybciej rezygnują z edukacji i mają problem z dostosowaniem się, gdy wchodzą na rynek pracy. To pierwszy raz, gdy wśród badanych cech wzięto pod uwagę prospołeczność. Sami badacze są zaskoczeni wynikami. - Spodziewaliśmy się, że najważniejszą zmienną będzie nadpobudliwość, ale w rzeczywistości okazała się ona mniej ważna niż zwykły brak uwagi - tłumaczy autorka badania Dr Sylvana Côté, jednocześnie zwraca uwagę na fakt, że dziecięce zachowania mogą być „modyfikowalne” i prawdopodobnie jest to łatwiejsze niż <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/inteligentne-dziecko-5-pytan-jak-wspierac-inteligencje-dziecka-1592-r1/">podniesienie IQ czy zmiana tła rodzinnego. Pomoc nieuważnym dzieciom, jak i rozwijanie u przedszkolaków zachowań prospołecznych w pierwszych latach życia może przynieść długoterminowe korzyści społeczno-ekonomiczne zarówno dla jednostek, jak i całego społeczeństwa. Naukowcy odkryli także, że kobiety zarabiają zaledwie 70 proc. tego, co mężczyźni, jednak nie zauważyli zależności zestawiając dane o zarobkach z cechami z dzieciństwa. - Ten wynik podkreśla, że ​​początki różnic płciowych w dzieciństwie są słabo poznane i zasługują na zbadanie - powiedział Côté. Źródło: dailymail.co.uk
Twój maluszek będzie lojalnym i oddanym przyjacielem. Ale nie tylko - niektóre jego cechy mogą sprawiać kłopoty ! Zobacz, jakie są kwietniowe dzieci!
Masz się z czego cieszyć! Kwiecień to wspaniały czas na rodzenie dziecka - przyroda budzi się do życia, przed wami najbardziej słoneczne i ciepłe miesiące roku. Jeżeli właśnie zostałaś szczęśliwą mamą lub twój poród planowany jest na kwiecień - oprócz cudownej pogody, która będzie sprzyjać harmonijnemu rozwojowi maluszka, dostałaś jeszcze wspaniałe cechy jego charakteru. Przekonaj się sama! Takiego przyjaciela to ze świecą szukać Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Ranking najpiękniejszych imion Czytaj więcej To, co szczególnie wyróżnia dzieci urodzone w kwietniu to ich oddanie i wierność wobec najbliższych, przyjaciół i znajomych. Jeżeli potrzebujesz pomocy, zawsze możesz na nie liczyć. Udzielą rady, potrafią rozwiązywać problemy, w czym pomagają im takie cechy charakteru jak odwaga i brak lęku. Dużo dają i bardzo wiele dostają też w zamian - kwietniowe dzieci mają najlepszych przyjaciół, kolegów i partnerów. To jest ich premia za bycie tak lojalnymi! Kwietniowe dzieci są pod znaku Barana lub Byka. Oba te znaki zodiaku odznaczają się silnym charakterem - są oddani, namiętni i zdeterminowani, aby nieść pomóc. Tak więc z pewnością nie zabraknie tego także twojemu maleństwu. Mocne zdrowie Jak podaje The Washingtonpost.com, miesiąc urodzenia ma ogromny związek ze zdrowiem i chorobami, które mogą rozwinąć się w trakcie całego życia. I tu także dzieci kwietniowe są szczęściarzami. Maluchy urodzone w tym miesiącu mają bardzo dobre zdrowie i rzadziej chorują niż ich rówieśnicy urodzeni w innych miesiącach. Urodzony przywódca Kolejną cechą twojego dziecka będzie ambicja i wytrwałość w dążeniu do celu. Kwietniowe dzieci mają skłonność do dążenia do przywódczych ról. Czasami usłyszysz słowo "apodyktyczny", gdy opisuje się twoje dziecko - ale przynajmniej wiesz, że twój maluch doskonale wie, czego chce. Odwaga i żądza przygód Z chęcią przewodzenia grupie świetnie współgra kolejna cecha kwietniowych dzieci - odwaga i chęć poszukiwanie przygód. To dzieci, które nie znają barier. To niestety spore wyzwanie wychowawcze także dla ich rodziców - powinni być szczególnie czujni, ponieważ nigdy nie wiadomo, co przyjdzie im do głowy. Wie, co czujesz Dzieci urodzone w kwietniu są delikatne i empatyczne. Z łatwością wczuwają się w sytuację emocjonalną innych. Chętnie rozmawiają o trudnych uczuciach zarówno swoich, jak i bliskich im osób. Mały niecierpliwus Niestety - kwietniowe maluchy są niecierpliwe, co w połączeniu z ich przywódczymi skłonnościami czyni ich charakter często trudnym dla otoczenia. Stąd zaleca się rodzicom, aby pozwalali swoim dzieciom na samodzielność. Dzieci urodzone pod znakiem zodiaku Barana obchodzą swoje urodziny między 1 kwietnia a 19 kwietnia, zaś te, które przyszły na świat między 20 kwietnia a 30 kwietnia są zodiakalnymi Bykami. View Burdaffi on the source website Znane osoby urodzone w kwietniu to: aktorzy - Russel Crowe, Al Pacino, Michelle Pfeiffer, Emma Watson, Eddie Murphy, Uma Thurman, Stanisława Celińska i Andrzej Seweryn; sportowcy - Wojciech Szczęsny i Andre Agassi oraz polityk - Hanna Suchocka. A jakie są wasze dzieci? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach! Źródło: practicalparenting.com.au
Uparte i konsekwentne w dążeniu do celu. Takie właśnie są marcowe dzieci
Rodzisz w marcu? A może twój maluch już świętuje w tym miesiącu? Oto kilka niezwykłych faktów, które sprawią, że jeszcze bardziej je pokochasz swoje dziecko.
W marcu dni są coraz dłuższe, a zima zbliża się ku końcowi. Natura budzi się do życia, a nam przybywa energii i radości. A jakie są maluszki, które przyszły na świat właśnie w tym miesiącu? Przekonaj się sama. Baby boom Maluchy te zostały poczęte na przełomie czerwca i lipca. Przyjemna, ale jeszcze nieupalna pogoda zdecydowanie sprzyja miłosnym igraszkom, dlatego w marcu rodzi się więcej dzieci niż w miesiącach zimowych. Co ciekawsze na świat przychodzi więcej chłopców niż dziewczynek. Ponieważ większość ciąży przypada na miesiące zimowe, nie jest to bez znaczenia dla zdrowia marcowych dzieci. Często miewają one problemy z układem oddechowym. Dokuczają im również alergie i miewają problemy z układem krążenia. Dość powszechne wśród nich są problemy ze stawami. Sprawiają wrażenie, że są silne psychiczne, ale zmagają się ze stanami depresyjnymi i wahaniami nastrojów. Charakterne i uparte Typowe cechy charakteru dziecka urodzonego w marcu to szczerość, hojność, empatia i uprzejmość. Osoby te lubią się opiekować innymi. Zauważysz to, jeśli twojemu marcowemu dziecku, urodzi się rodzeństwo - starszak będzie się garnął do pomocy przy młodszym braciszku lub siostrzyczce! Starsi chętnie udzielają się w wolontariatach, działają w fundacjach i stowarzyszeniach. Cechują się dużym optymizmem i stawiają czoła wszelkim przeciwnościom. Niełatwo się zniechęcają, są uparci i konsekwentni, co dla ciebie jako mamy będzie nie lada wyzwaniem, ale to nic złego! Cechy te będą bardzo przydatne w grupie rówieśniczej, jak i w przyszłości - w życiu zawodowym. Marcowe osoby to często urodzeni przywódcy. Lubią, gdy cała odpowiedzialność spoczywa tylko na nich. Idealne są dla nich służby mundurowe np. wojsko, straż pożarna, policja. Kanadyjskie badania wykazały, że dzieci urodzone w marcu mogą być świetnymi liderami firm. Teoria, którą przedstawili badacze, stwierdza, że ​​urodzeni w marcu są najczęściej najstarsi w klasie, co czyni ich naturalnymi przywódcami. Natomiast brytyjskie badania wykazały, że jako szefowie bywają apodyktyczni, zbyt emocjonalni i czasami niesprawiedliwi. Potrafią niestety długo żywić urazę i bywają humorzaści. Prosto do celu Marcowe osoby chętnie wyznaczają sobie ścieżkę kariery i doskonale wiedzą, w którym kierunku podążają. Są pracowite, ale muszą widzieć efekty pracy. Jeśli długo nie są doceniane, szukają nowych wyzwań. Chętnie uczą się nowych rzeczy i nie mają oporów, by zmieniać pracę w poszukiwaniu tego, co będzie im pasowało. Jednocześnie są to osoby obdarzone artystyczną duszą i dobrym gustem. Lubią działać samodzielnie i na własny rachunek, więc dobrze sprawdzają się także w zawodzie adwokata, architekta, nauczyciela, kierowcy czy sportowca. Znane osoby urodzone w marcu: Juliette Binoche, Przemysław Saleta, Jon Bon Jovi, Sarah Jessica Parker, Quentin Tarantino, Eric Clapton, Bruce Willis, Glenn Close, Marek Niedźwiedzki, Jerzy Kukuczka, David Irving, Lady Gaga. Źródło: theasianparent.com, romper.com
7 powodów, dla których lutowe dzieci mają przewagę nad innymi
Dzieci urodzone w tym miesiącu są szczególnie stworzone do jednego zawodu, który uczyni ich życie niebanalnym i kolorowym.
Jeżeli urodziłaś dziecko w lutym lub lada moment to się stanie, to masz duże szczęście! Tak mówią naukowcy i gwiazdy - według nauki istnieje wiele powodów, dla których dzieci urodzone w drugim miesiącu roku mają przewagę nad resztą nas. Odważni, lojalni i wierni Takie cechy lutowym dzieciom przypisuje astrologia. Zgodnie z nią maluchy urodzone w tym miesiącu są spod znaku Wodnika (20 stycznia-18 lutego) lub Ryby (19 lutego-20 marca). W przyszłości będą to odważni, wierni i lojalni ludzie. Ale przede wszystkim są to urodzeni artyści – bardzo oryginalne i kreatywne osoby. Pewnie już niedługo się o tym przekonasz. 7 powodów, dla których lutowe dzieci są wyjątkowe (tak mówi nauka!) 1. Dziecko będzie sławne Szczególnie urodzenie malucha w pierwszych dwóch tygodniach lutego (dokładnie do 18 lutego, kiedy jeszcze jest znak Wodnika) czyni z niego wręcz stworzonego do bycia sławnym. Jak wynika z badania opublikowanego w "Journal of Social Sciences" "najwięcej celebrytów jest spod znaku Wodnika". Sławni ludzie z tego miesiąca to: piłkarz Christiano Ronaldo, dziennikarka i satyryczka Ellen DeGeneres, dziennikarka Oprah Winfrey, aktorka Jennifer Aniston, piosenkarz Justin Timberlake, a spośród polityków jeden z największych prezydentów Stanów Zjednoczonych Abraham Lincoln. 2. Może stać się mistrzem sportu I zostać na przykład legendą koszykówki. Badania Uniwersytetu w Harvardzie z 2006 roku, w których wzięło udział około 21 tys. dzieci z całego świata, pokazały, że osoby urodzone w lutym były wyższe i ważyły ​​więcej w wieku siedmiu lat niż ich rówieśnicy urodzeni w innych porach roku. Legenda NBA, Michael Jordan, obchodzi swoje urodziny 17 lutego. 3. ... Lub sławnym artystą Badanie przeprowadzone przez brytyjskie Biuro Statystyki Krajowej wykazało, że osoby urodzone w lutym częściej są artystami. Znani artyści urodzeni w lutym to malarze Pierre-Auguste Renoir, Norman Rockwell i oraz fotograf Ansel Adams. 5. Dziecko będzie mieć udaną karierę Nawet jeżeli nie dotrze na szczyty sportowych lig lub najlepszych galerii malarskich, lutowe dziecko będzie bardzo zadowolone ze swojego życia. Ankieta careerbuilder.com pokazała, że osoby urodzone w tym miesiącu są jako dorośli jednymi z "najbardziej zadowolonych" ze swojej pracy. 6. Twoje dziecko jest unikalne Luty to jedyny miesiąc w roku z 28 dniami. Co cztery lata, staje się dodatkowo wyjątkowym miesiącem przestępnym i otrzymuje jeden dzień więcej. Ale szanse na urodzenie się w tym dniu są niewielkie i to czyni dzieci z 29 lutego jeszcze bardziej wyjątkowymi. 4. Kwiatem urodzenia są fiołek i pierwiosnek Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl oblicz termin porodu Czytaj więcej Urodzeni w lutym jako kwiat narodzin mają dwa urocze kwiaty: fiołek i pierwiosnek. Fiolet oznacza lojalność i wierność, zaś pierwiosnek symbolizuje młodość i nieśmiertelną miłość. 5. Kamieniem urodzenia jest ametyst Przez stulecia ametyst był jednym z najbardziej czczonych kamieni na świecie. Był to królewski, purpurowy klejnot uważany za symbol władzy i luksusu, a także klasy i odwagi. I tego właśnie życzymy waszym dzieciom! Czy macie lutowe maluchy i potwierdzacie ich charakter? A może właśnie teraz, w tym miesiącu wypada wam termin urodzenia maluszka? Podzielcie się swoimi przemyśleniami w komentarzach. View Burdaffi on the source website Źródło: practicalparenting.com.au Zobacz też: Rejestracja narodzin dziecka – aktualne przepisy! Zobacz, jakie jest dziecko spod znaku Koziorożca Praktyczna wyprawka noworodka – ubranka, kosmetyki i akcesoria [WIDEO]
6 powodów, dla których grudniowe dzieci są wyjątkowe!
Wiele osób twierdzi, że ludzie urodzeni w grudniu mają gorzej. W tym samym miesiącu są święta i nie jeden jubilat znajduje znacznie mniej prezentów pod choinką.
Urodzeni w grudniu to osoby niezwykłe i pełne niespodzianek. Prawdziwe gwiazdy - lubią błyszczeć i być w centrum zainteresowania. Choć statystycznie w grudniu rodzi się najmniej dzieci, to bez wątpienia osoby te mają cechy, które odróżniają ich od pozostałych ludzi: Rzadko bujają w obłokach i niezwykle poważnie podchodzą do życia. Jednocześnie są bardzo praktyczni. Nie lubią słuchać rad i uparcie dążą do celu. Najpierw działają, a potem myślą, co w sumie wychodzi im na dobre. Nie przejmują się trudnymi sytuacjami, a przynajmniej starają się z każdej z nich wybrnąć jak najlepiej. Rzeczy, na które z reguły trzeba ciężko pracować, im przychodzą z nieco większą łatwością. To urodzeni szczęściarze! Doskonale potrafią wyczuć granicę pomiędzy nieprzyjemną krytyką a szczerym słowem. Nie sposób ich nie lubić. Nigdy nie zostawiają drugiej osoby w potrzebie i zawsze stają w obronie słabszych. Są wrażliwi na krzywdę innych. Najmłodszy w klasie Mogłoby się wydać, że grudniowe dzieci mają gorzej, bo są najmłodsze w klasie. Muszą włożyć więcej pracy, by dogonić rówieśników? Wcale nie jest tak źle. Badania dowodzą, że osoby młodsze osiągają znacznie lepsze wyniki na egzaminach na studia, od swoich starszych kolegów. Co jeszcze mówią liczby? W grudniu rodzi się najwięcej leworęcznych osób. Inne badania wykazały, że często kładą się spać wcześnie. Może nie jest to zbyt ekscytująca wiadomość, ale bez wątpienia ma znaczenie dla ich produktywności. Natomiast według "The Guardian" najwięcej dentystów rodzi się właśnie pod koniec roku. Może nie wpłynie na życie twojego dziecka, ale informacja jest niezwykle ciekawa. W końcu to całkiem niezły zawód. Wiadomość, która z pewnością, cię ucieszy, to taka, że przed twoim dzieckiem długie i zdrowe życie. Najbardziej widać tę tendencję wśród osób urodzonych w październiku i listopadzie, ale i w grudniu nie brakuje ponad 100-letnich jubilatów. Osoby te także, że są znacznie mniej podatne na choroby, w porównaniu do dzieci letnich. Według badań przeprowadzonych w International "Journal of Sports Medicine", osoby urodzone w miesiącach zimowych (szczególnie w grudniu), mają naturalne predyspozycje sportowe. A wrodzony upór i samokontrola sprawiają, że często stają na podium, jak np. Adam Małysz. Wśród urodzonych w grudniu znajdziemy także dużą grupę aktorów i muzyków m.in. Prad Pitt, Taylor Swift, Denzel Washington, Jane Fonda, Irena Santor, Frank Sinatra, John Malkovich, Zbigniew Hołdys. View Burdaffi on the source website Źródło: en.newsner.com​ Zobacz także: Rodzinny kalendarz adwentowy Co wiesz o Świętym Mikołaju? Quiz Regionalne tradycje i świąteczne potrawy - Quiz
Ambitne, szalone i niezależne. Jakie jeszcze są dzieci urodzone w listopadzie?
Osoby urodzone na początku miesiąca to Skorpiony, a urodzeni po 22 listopada to Strzelce. Oba znaki zodiaku mają siłę dużą charakteru. Sprawdź, co jeszcze je wyróżnia.
Choć każdy z nas jest inny i wyjątkowy, to od wieków próbujemy doszukać się pewnych podobieństw między sobą. Jedni wierzą w horoskopy, do innych przejawia choćby miesiąc urodzenia. Jakie są listopadowe dzieci? Przekonaj się sama! Mądrość i rozwaga Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju niemowlaka Czytaj więcej Osoby urodzone w ten jesienny miesiąc cechują się wysoką inteligencją, a nauka nowych rzeczy przychodzi im z olbrzymią łatwością. Co więcej, są bardzo ambitne i wysoko stawiają sobie poprzeczkę. Jest duża szansa, że nie twoja pomoc przy odrabianiu lekcji będzie minimalna. Osoby te mają również dobrze rozwiniętą wyobraźnię i dzięki temu np. są w stanie wymyślać niekonwencjonalne rozwiązania. Cecha ta z pewnością przyda się w przyszłości, ale bądź gotowa na wiele szalonych pomysłów twojego dziecka jeszcze w wieku przedszkolnym. Są zdeterminowane, a także wiedzą czego chcą i uparcie dążą do celu. Zwykle posiadają wyraziste osobowości i mają zdecydowane poglądy. Co więcej, jest w nich pewne magnetyzm, mają atrakcyjną naturę, która przyciąga ludzi. Co ciekawe rola lidera zupełnie im nie odpowiada. Stawiają na pracę w pojedynkę, dużą niezależność i samodzielność, dlatego nie martw się, gdy twoje dziecko nie będzie duszą towarzystwa w piaskownicy. Bywają nieufne i skryte, ale nic nie umknie ich uwadze. Robią wrażenie osób zamkniętych w sobie, a nawet wręcz chłodnych dla otoczenia. To pozory, jeśli komuś naprawdę zaufają, to te relacje są zawsze prawdziwe i trwałe. Długie życie Wiele analiz naukowych dowodzi, że jesienne dzieci cieszą się dobrym zdrowiem i żyją dłużej, niż osoby urodzone w innych miesiącach. W wśród listopadowych jubilatów jest najwięcej osób, które przekroczyły już 100 lat. Maluszki te mają lepszą odporność i rzadziej chorują. Jak to możliwe? Ich matki były w okresie ciążowym w miesiącach, w których mogły nabyć ogromną dawkę witaminy D. Dzięki temu dzieci urodzone w listopadzie są szybsze i sprawniejsze fizycznie od pozostałych. Badania wykazują również, że są mniej podatne na problemy z sercem lub raka płuc. Niestety najwięcej osób chorujących na depresję jest właśnie wśród osób urodzonych jesienią. Są bardzo dobrymi lekarzami, badaczami i naukowcami. Listopadowe dzieci dzielą swój miesiąc urodzenia np. z: Leonardo DiCaprio, Ryanem Goslingiem, Emmą Stone, Scarlett Johansson, Matthew McConaughey. View Burdaffi on the source website Źródło: goodhousekeeping.com Zobacz także: 5 dań zwiększających odporność Kiedy dawać dzieciom witaminę D i w jakiej dawce? Radzi ekspert [WIDEO] Wyprawka dla dziecka, które urodzi się jesienią + lista zakupowa
Maluszki urodzone w październiku to ludzie sukcesu. Naukowcy to potwierdzają!
Twój maluszek ma wkrótce urodziny? To świetnie się składa, bo jest w iście doborowym towarzystwie urodzonych zwycięzców.
Wkrótce zostaniesz mamą lub twój maluszek dopiero przyszedł na świat? A może właśnie szykujesz się do urodzinowego przyjęcia? Mamy świetną wiadomość dzieciom urodzonym w październiku sprzyja los, co więcej potwierdzają to badania naukowe! Co je jeszcze wyróżnia? Lista jest naprawdę długa! 100 lat albo i dłużej Zgodnie z badaniami przeprowadzonymi na 1500 stulatkach okazuje się, że większość długowiecznych osób przyszła na świat własnie jesienią (wrzesień- listopad). To nie jedne statystyki, które pokazują, że osoby urodzone w październiku cieszą się dobrym zdrowiem i dłużej żyją. Urodzeni przywódcy i zwycięzcy Czy wiesz, że większość amerykańskich prezydentów urodziła się właśnie w październiku? Ale politycy to nie jedyne "październikowe sławy". W tym miesiącu urodziny obchodzą choćby Matt Damon, Julia Roberts, Kate Winslet i Julie Andrews. Serce jak dzwon! Jedno z badań opublikowanych przez Journal of Sports Medicine wykazało, że osoby urodzone w październiku i listopadzie osiągają lepsze wyniki w testach wytrzymałościowych i wydolnościowych, niż osoby urodzone w inne miesiące. Jak to możliwe? Inne badanie przeprowadzone przez Columbia University Irving Medical Center wykazało, że osoby z października statystycznie miały najniższe ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych. Co ciekawsze, mają nie tylko zdrowe serca, ale także mają zdrowe umysły. Badania potwierdzają, że wśród osób urodzonych w październiku jest najmniej samobójców, osób z depresją, schizofrenią czy chorobą dwubiegunową afektywną. Pełną piersią bez obaw Badanie przeprowadzone w 2017 r. Przez La Trobe University School of Psychology and Public Health w Melbourne wykazało, że dzieci, które urodziły się jesienią, były mniej narażone na alergie i choroby alergiczne, takie jak astma, w późniejszym okresie życia. Naukowcy dostrzegają związek z faktem, że te maluszki przez cały okres intensywnego pylenia różnych roślin przebywały w brzuszkach swoich mam. Niezłe ziółka Maluchy szczególnie z końcówki miesiąca cechują się ogromny temperament, ale nie brakuje im także fantazji. Radzą sobie doskonale, kłócą się zawzięcie i zazwyczaj stawiają na swoim. Są wyjątkowo utalentowane, bystre i inteligentne.Twoje dziecko jest z października? Możesz być pewna, że da sobie w życiu radę! A jakie jeszcze ma cechy Twoje dziecko? Zobacz także: Dzieci urodzone we wrześniu mają sporo asów w rękawie! 5 dań zwiększających odporność Kiedy dawać dzieciom witaminę D i w jakiej dawce? Radzi ekspert [WIDEO]
Czerwcowe dzieci są wyjątkowe. Oto argumenty
Przełom wiosny i lata to świetny moment na urodzenie dziecka. Ze statystyk wynika, że dzieci, które przychodzą na świat w czerwcu, mogą w życiu wiele osiągnąć.
Wcale nie chodzi nam o znaki zodiaku i horoskopy. Od dawna nie tylko astrologowie sprawdzają, jak data urodzenia wpływa na naszą osobowości i zdrowie. Jesteś czerwcową mamą, zobacz, co o dzieciach urodzonych na przełomie wiosny i lata mówią różne badania naukowe i statystyki. Poznaj listę sławnych osób, które urodziły się w czerwcu. Później chodzą spać Twoje dziecko urodziło się w czerwcu? Przygotuj się, że trudno ci będzie zagonić je do łóżka, a ty wieczorem będziesz mieć mniej czasu dla siebie. Tak wynika z badań opublikowanych w magazynie Sleep amerykańskiego Towarzystwa Badań nad Snem. Dowiedziono w nich, że osoby, które urodziły się wiosną i latem chodzą spać zdecydowanie później. Wydaje się to naturalne – dni są dłuższe, ciemność zapada później, na co organizm może reagować przedłużoną aktywnością. Na pociechę możemy dodać, że jeszcze później niż czerwcowe dzieci chodzą spać osoby urodzone w sierpniu. Prof. Vincenz Natale z Uniwersytetu w Bolonii wyliczył, że kładą się spać średnio około w pół do pierwszej w nocy. Mają większą szansę na Nobla Choć twoje dziecko będzie aż o pół roku młodsze od kolegów z klasy, którzy urodzili się w styczniu, ma spore szanse na odniesienie naukowych sukcesów. I to całkiem sporych. Z analizy dat urodzenia laureatów Nagrody Nobla wynika, że wśród noblistów najwięcej jest osób urodzonych w czerwcu (np. Czesław Miłosz – patrz też niżej). Może właśnie siedząc do późna w nocy twój maluch będzie pracował nad czymś, za co w przyszłości zdobędzie światowe uznanie. Są optymistami Dzieci urodzone latem częściej mają pogodne usposobienie. Nic w tym dziwnego – chyba nic bardziej niż słoneczny letni dzień nie nastraja do pogodnego spojrzenia na życie. Ale optymizm to nie wszystko. Przygotuj się, że czerwcowy maluch będzie też bardzo towarzyski, pomysłowy i wytrzymały. Te cechy tworzą temperament hipertymiczny, który, zdaniem badaczy z Uniwersytetu Semmelweis (Węgry), przeważa u osób urodzonych w tym miesiącu. Mogą mieć zmienne nastroje Ponieważ w czerwcu kończy się wiosna i zaczyna lato, zdaniem badaczy niektóre czerwcowe dzieci może również cechować huśtawka nastrojów, intensywność w przeżywaniu emocji, częsta zmiany poczucia własnej wartości ale też – bardzo przydatna w życiu cecha – kreatywność. Nie szukają silnych wrażeń Skłonność do ryzyka to cecha, która częściej ujawnia się u dzieci urodzonych zimą. To z zimowych noworodków częściej wyrastają osoby, które lubią poczuć dreszczyk emocji. Dowodzą tego badania, które pokazują zależność poziomu dopaminy od czasu urodzenia. U dzieci, które przyszły na świat w maju i czerwcu poziom tego neuroprzekaźnika jest niższy. Jest zatem mniejsza szansa, że twoje dziecko pokocha szybką jazdę na rowerze bez kasku i bez trzymania kierownicy. Są wyższe Taki wniosek płynie z badań prowadzonych na Uniwersytecie Cambridge. Dzieci, które urodziły się latem, przewyższają wzrostem rówieśników, którzy przyszli na świat zimą. Są również od nich cięższe i zdrowsze. Mogą mieć kłopoty ze wzrokiem i cukrem Badanie opublikowane w piśmie „Archives of Disease in Childhood" w 1999 roku wykazało, że dzieci urodzone latem mają większe ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 1. Mogą też mieć problemy ze wzrokiem. Ich powodem jest ostre letnie słońce. Zdaniem naukowców duże dawki promieni słonecznych, na jakie jest narażone jest dziecko w okresie noworodkowym, mogą przyczynić się do rozwoju krótkowzroczności. Badania potwierdziły, że najbardziej zagrożone tą wadą wzroku są osoby urodzone w czerwcu i lipcu. Łatwiej się nimi opiekować W okresie niemowlęcym zajmowanie się dzieckiem, które przyszło na świat w czerwcu jest bardzo proste. Letnie maluszki nie potrzebują zbyt wielu ubranek. Nie masz kłopotu z zakładaniem dziecku ciepłych kombinezonów, puchatych czap, owijaniem go w gruby kocyk. Od pierwszych dni po narodzinach możesz też wychodzić z dzieckiem na spacery. Przy wysokich temperaturach wystarczy pieluszka i lekka narzutka, np. tetrowa lub flanelowa pieluszka albo ażurowy kocyk. Znani ludzie, którzy urodzili się w czerwcu: Angelina Jolie (aktorka) – ur. 4 czerwca 1975 Anita Lipnicka (piosenkarka) – ur. 13 czerwca 1975 Bronisław Komorowski (polityk, były prezydent Polski) – ur. 4 czerwca 1952 Czesław Miłosz (pisarz, laureat Nagrody Nobla) – ur. 30 czerwca 1911 Donald Trump (prezydent USA) – 14 czerwca 1946 Elon Musk (przedsiębiorca, m.in. szef SpaceX) – ur. 28 czerwca 1971 Heidi Klum (modelka) – ur. 1 czerwca 1973 Hugh Laurie (aktor) – ur. 11 czerwca 1959 Jan Matejko (malarz) – 24 czerwca 1838 Johnny Depp (aktor) – ur. 9 czerwca 1963 Kamil Grosicki (piłkarz) – ur. 8 czerwca 1988 Książę Filip (mąż królowej Elżbiety II) – ur. 10 czerwca 1921 Książę William (wnuk królowej, następca brytyjskiego tronu) – ur. 21 czerwca 1982 Lana Del Rey (piosenkarka) – ur. 21 czerwca 1985 Lionel Messi (piłkarz) – ur. 24 czerwca 1987 Maciej Stuhr (aktor) – ur. 23 czerwca 1975 Meryl Streep (aktorka) – ur. 22 czerwca 1949 Michael Phelps (pływak) – ur. 30 czerwca 1985 ​Natalie Portman (aktorka) – ur. 9 czerwca 1981 Nicole Kidman (aktorka) – ur. 20 czerwca 1967 Paul McCartney (muzyk) – ur. 18 czerwca 1942 Rafael Nadal (tenisista) – ur. 3 czerwca 1986 ​Twoje dziecko jest inne? Nie zapominaj, że to jedynie statystyczne zestawienia. Cechy, które opisaliśmy, po prostu częściej występują u czerwcowych maluchów, ale nie muszą się pojawić. Każda pora roku i każdy miesiąc jest dobry, żeby urodzić dziecko i cieszyć się rodzicielstwem. Co tam Nobel... View Burdaffi on the source website Źródło: Motherly Zobacz też: Czyje geny ma twoje dziecko? Jak pomóc dziecku (i sobie też) przetrwać upał? Jaki charakter ma twoje dziecko?
Pierwsze będzie mądrzejsze, drugie trudniejsze - zaskakujące wyniki badań
Czy kolejność, w jakiej dzieci przychodzą na świat, ma znaczenie? Badacze tematu dzielą się swoimi wnioskami, które przeczą obiegowym opiniom.
Pierwsze dziecko - grzeczne i zdolne, a młodsze niepokorne i mniej skore do nauki. Dość często można zetknąć się z takim poglądem, ale do tej pory znajdował on głównie potwierdzenie w obserwacjach rodziców lub badaniach wykonywanych na niezbyt licznych grupach. Na uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign (USA) postanowiono sprawdzić, jak kolejność narodzin wpływa na cechy osobowości na bardzo dużej grupie dzieci. Z obserwacji aż 377 tysięcy uczniów amerykańskich szkół średnich, pochodzących z rodzin o różnym statusie ekonomicznym, płyną ciekawe wnioski. Pierworodne dzieci - owszem - mają ciut wyższy poziom inteligencji, ale ich IQ jest tylko o około 1 punkt wyższe od wyników młodszego rodzeństwa. Zdaniem autorów badania to jedynie różnica statystyczna, która nie ma żadnego znaczenia w praktyce. Polecamy: Ćwiczenie fizyczne zwiększają inteligencję Badaczom udało się zauważyć inną ciekawą prawidłowość wynikającą z kolejności narodzin dzieci. Pierworodne pociechy są bardziej zgodne i obowiązkowe niż młodsze rodzeństwo, rzadziej odczuwają lęki, są otwarte na świat i kontakty z innymi ludźmi. Czy w związku z tym wychowanie pierwszego dziecka można uznać za łatwiejsze? Biorąc pod uwagę wnioski badaczy, trudno zaryzykować taki podgląd. Ich zdaniem różnice są na tyle minimalne, że nie mogą odgrywać istotnej roli. Test: Ile powinnaś mieć dzieci? Mamy więc dowód na to, że dzieci nie przychodzą na świat z zestawem cech, który uzasadniałby etykietkę – „pierwsze mądrzejsze”, „drugie – mniej zdolne, za to trudniejsze”. Dlaczego więc często je tak postrzegamy? Może dlatego, że wraz z narodzinami kolejnych dzieci, zmienia się nasze nastawienie do rodzicielstwa. Pierwsze dziecko zwykle dźwiga ciężar wielkich oczekiwań mamy i taty. To sprawia, że jest poważne, szybciej uczy się czytać, chodzić, deklamować wierszyki i bardziej stara się w szkole. Ale bywa też spięte - nic dziwnego, skoro od małego czuje taką presję... Od młodszego dziecka wymagamy już mniej (starsze przecież zdążyło zaspokoić sporą część rodzicielskich ambicji) i na więcej mu pozwalamy. Może dlatego też bardziej walczy o swoje potrzeby, czym zasługuje na miano „trudniejszego”. Co ciekawe - małe zawadiaki są zwykle bardzo lubiane przez kolegów. Domowe sprzeczki z rodzicami i kłótnie z rodzeństwem są dla nich świetnym treningiem umiejętności społecznych, a te - jak wiadomo - często bardziej niż poziom IQ pomagają radzić sobie w życiu. Czytaj też: Czyje geny będzie mieć twoje dziecko? źródło: Goniec Medyczny, PAP
6 irytujących zachowań dziecka - sprawdź, jak sobie z nimi radzić
Z jednej strony niewinna, ukochana istotka, a z drugiej... No właśnie – kto? Zachowania małego dziecka nieraz wprawiają rodziców w osłupienie, zażenowanie, poczucie winy...
Jeśli właśnie analizujesz, jakie błędy popełniłaś, co przegapiłaś, a może zastanawiasz się nad wizytą u specjalisty, przeczytaj ten tekst. Zdarza ci się tęsknić do czasów, gdy twoje dziecko umiało tylko jeść, spać i zapłakać? Teraz potrafi znacznie więcej. Z dumą opowiadasz, jak buduje zdania, jeździ na rowerku i układa trudne puzzle. Wolisz jednak przemilczeć, że siorbie, ćlamie, bałagani, krzyczy i robi inne mniej chlubne rzeczy? Opowiemy o tym za ciebie. Czytaj też: 10 rad i mądrości, których lepiej nie słuchać Dziecko - wyjątkowy okrutnik „Mamo, dlaczego ta pani jest taka brzydka?” – dziecko teatralnym szeptem ocenia wygląd osoby, która czeka razem z wami na windę. Główkując nad odpowiedzią, żałujesz, że nie zdecydowałaś się wejść z dzieckiem i wózkiem pod pachą na ósme piętro schodami. Czy ono naprawdę nie rozumie, że sprawia w ten sposób komuś przykrość? Z czego to wynika: Choć dziecko przychodzi na świat wyposażone w empatię (płacze, kiedy płaczą inne dzieci), w wieku dwóch, trzech lat jego zachowaniami kieruje przede wszystkim ogromna ciekawość i chęć poznawania całego świata. To główny powód, dla którego dzieci zachowują się, zdaniem rodziców, okrutnie – rozgniatają biedronkę, zadają niestosowne pytania, liczą babci zmarszczki na twarzy. Co robić: Dopiero pięciolatki zaczynają sobie uświadamiać, że pewne zachowania, słowa sprawiają innym ból. Wtedy budzi się w nich tzw. inteligencja moralna. Możesz spróbować wskrzeszać ją wcześniej, tłumacząc, co sprawia innym przykrość, nie licz jednak na jej duże przebłyski. Mały zaborczy adorator Nie pozwala ci porozmawiać przez telefon, chce, byś przebywała tylko z nim, a gdy przytulasz się do jego taty, zazdrośnie wciska się między was i odpycha ojca. Głośno deklaruje, że jak urośnie, to się z tobą ożeni. Cieszysz się, że cię kocha. Ale siła tego uczucia cię przerasta. Czy to nie jest toksyczny związek? Z czego to wynika: Wiele dzieci ma w sobie coś z małego Edypa. Najwspanialszą atrakcją jest dla nich przebywanie z rodzicem płci przeciwnej – z mamą w przypadku chłopca, dla dziewczynki z tatą. Zdarza się to między trzecim a szóstym rokiem życia. To intensywne uczucie często łączy się z zazdrością o uczucia, jakim darzą się rodzice. Faworyzowanie jednego z rodziców nie wynika z uprzedzeń wobec drugiego. To naturalny etap rozwoju, z którego się wyrasta, podobnie jak z pieluszki lub smoczka. Co robić: Małemu kandydatowi do twojej ręki tłumacz, że nie może się z tobą ożenić, bo jesteś jego mamą. Opowiedz, że jak dorośnie, znajdzie kogoś, kogo mocno pokocha. A gdy będzie próbował odpychać od ciebie tatę, przytulcie go do siebie. Warto też aranżować sytuacje, w których będzie miał okazję ciekawie spędzać czas z drugim rodzicem (np. wspólne wycieczki rowerowe, wyjścia do teatru, majsterkowanie, itp.). [CMS_PAGE_BREAK] Flatulista – po prostu Nazwa rzadko używana, a i na czynność, której dotyczy, też najchętniej spuścilibyśmy zasłonę milczenia. W przeciwieństwie do maluchów, które nie tylko pasjonują się puszczaniem bąków, ale rzadko decydują się pozostawić je bez komentarza. Z czego to wynika: Ze względu na niedojrzały układ pokarmowy małe dzieci bywają dość aktywne pod tym względem. Odwrotnie niż dorośli, nie umieją tego zdarzenia maskować ani nie chcą, bo nie odczuwają wstydu. Jest to część pasjonującej przygody pod tytułem poznawanie świata, siebie i swojego ciała, które kryje różne tajemnice. Stąd bierze się też dłubanie w nosie, w uchu, w pępku, oglądanie zawartości nocnika, a czasem dziecięce próby masturbacji. Co robić: Możesz tłumaczyć, że pewnych rzeczy nie powinno się robić w towarzystwie innych osób. Unikaj zawstydzania i nie skupiaj na tym nadmiernej uwagi, cierpliwie czekaj, aż dziecko zacznie się pasjonować czym innym. Czytaj też: Jaki charakter ma twoje dziecko? - 6 rzeczy, na które zwracać uwagę Dziecko niewdzięcznik pospolity Dziadkowie wydali tyle pieniędzy na encyklopedię dla przedszkolaków, a maluch nawet nie chciał na nią spojrzeć. Mógłby przecież udawać, że prezent mu się podoba... Babci na pewno jest teraz przykro. Z czego to wynika: Badania pokazują, że dopiero u sześciolatków w reakcji na nieatrakcyjne prezenty pojawiają się pierwsze próby maskowania na twarzy uczucia zawodu, grzeczne uśmiechy i konwencjonalne podziękowania. Młodsze dzieci reagują spontanicznie. Jeśli coś im się nie spodoba, nie zawracają sobie tym głowy. Zdarza się również, że są rozczarowane do łez, gdy ofiarodawca zaskoczy je niechcianym prezentem. Co robić: Aby uniknąć podobnych kłopotów, można podpowiedzieć osobom, które chcą zrobić dziecku prezent, co je ucieszy, i uczyć dziecko, jak prezenty się przyjmuje (dziękujemy, oglądamy itp.). A jeśli histeryzuje, bo liczył na inny prezent – staraj się zająć jego uwagę czymś innym. Niepoprawny bałaganiarz Jego zabawki są wszędzie, a jedzenie zawsze wypływa z talerzyka na stół. Z czego to wynika: Dzieci nie rodzą się z naturalną potrzebą porządku, za to świetnie naśladują rodziców. Jeśli sama nie zawsze odkładasz rzeczy na miejsce, na biurku masz kolekcję kubków po herbacie, a przy łóżku stos gazet – najpierw spróbuj zmienić swoje nawyki, a dopiero potem ucz dziecko porządku. Co robić: Sukces gwarantują uczynienie ze sprzątania dobrej zabawy i twoje zaangażowanie. Dziecko nie działa jak komputer sterowany głosem. Aby go dobrze zaprogramować, musisz sprzątać razem z nim. Czytaj też: Jaki temperament ma twoje dziecko - 3 typy charakteru Radosny obnażyciel Przed kąpielą robi rundę nago po całym mieszkaniu, zupełnie się nie krępując, nawet gdy macie gości. Zdarza mu się także rozbierać w zupełnie innych okolicznościach, np. podczas spotkań ze znajomymi, choćby przy grillu. Z czego to wynika: Zażenowanie rodziców to jedno, a poczucie swobody dziecka – drugie. Nie da się ukryć, że pielucha i majteczki krępują ruchy, więc dwulatki chętnie próbują się z nich wyswobodzić. Dziecko w tym wieku nie boi się nagości ani się jej nie wstydzi. Traktuje ją naturalnie. Co więcej, jest dumne ze swoich genitaliów i chętnie je pokazuje. Dopiero około czwartego roku życia zaczyna się zasłaniać, zamykać drzwi do łazienki, biega po plaży tylko w kąpielówkach. Co robić: Sprawdza się odwracanie uwagi od tematu lub tłumaczenie, że wszyscy są ubrani, więc dziecko też nie powinien świecić golizną. gwałtowna reakcja mamy czy taty może być dla niego przesłaniem, że powinien wstydzić się swojego ciała. Dziecko wyczuwa, jaki stosunek do nagości mają rodzice. Jeśli są nadmiernie wstydliwi, ono również takie będzie. Czytaj też: 10 sposobów na okazywanie dziecku miłości Nieugięty naciągacz Jego mania posiadania nie ma granic – „Kup mi loda, lizaka, auto, misia, piłkę, balon...”. Odmowa lub próby negocjacji prowadzą do łez, krzyków albo obrażania się. I wcale nie chodzi o pieniądze, bo zazwyczaj przedmioty dziecięcego pożądania kosztują kilka złotych. Chciałabyś, by twój głos był zawsze decydujący? Z czego to wynika: Kilkulatki chcą mieć wszystko, co im się spodoba. I zrobią wszystko, by to dostać. Bez przerwy sprawdzają, jak daleko mogą się posunąć w prośbach lub żądaniach. Co robić: Nie musisz zgadzać się na wszystko. Rozsądnie odmawiając, uczysz dziecko dokonywania selekcji i radzenia sobie z tym, że nie wszystko można mieć. Zmiana zdania pod wpływem krzyków to dla dziecka lekcja, że jednak warto próbować. Uleganie prowadzi też do zachwiania poczucia bezpieczeństwa, bo dzieci najlepiej czują się w świecie jasnych zasad. Konsultacja: Małgorzata Ohme, psycholog, wykładowca w Wyższej Szkole Psychologii Społecznej, psychoterapeuta dziecięcy i rodzinny w Centrum Pomocy Profesjonalnej w Warszawie. Zobacz też: Kiedy są okresy niestabilności emocjonalnej w życiu dziecka?
Jaki charakter ma twoje dziecko? - 6 rzeczy, na które zwracać uwagę
Twoje dziecko jest spokojne, a może często się złości? Wszędzie go pełno czy raczej ulubiona zabawka zajmuje je na kilka godzin? Sprawdź, jak poznać temperament dziecka.
Żeby nasze metody wychowawcze były skuteczne, muszą być idealnie dopasowane do temperamentu dziecka. Co prawda poznać osobowość dziecka nie jest łatwo, warto jednak próbować. Temperament niemowlaka Dziecko przychodzi na świat z określonymi, wrodzonymi potrzebami. Jedno lubi bardzo stymulujące otoczenie, drugiemu do szczęścia konieczny będzie tylko spokój. Przyczyna takich różnic tkwi w indywidualnej wrażliwości komórek nerwowych, której – nawet gdybyś się bardzo starała – nie zmienisz. Lepiej będzie, jeśli swój wysiłek włożysz w zaakceptowanie usposobienia malucha. Nie obawiaj się, że wychodząc naprzeciw jego potrzebom, rozpieścisz go. Przeciwnie – twoja akceptacja pomoże mu w przyszłości przezwyciężać słabości. Czytaj też: Czy dwulatek rozwija się prawidłowo? Jaki charakter ma twoje dziecko? Chciałabyś, aby maluch powiedział ci coś o sobie? Ależ robi to cały czas! Tylko że po swojemu. Według psychologów, obserwując już czteromiesięczne dziecko, możemy dość dokładnie określić jego temperament. Sprawdź, czy twoje dziecko to introwertyk, czy ekstrawentyk. Wrażliwość Są maluchy, którym nigdy nie przeszkadza ani światło, ani hałas. Ale są też i takie, które śpią czujnie jak zając i budzi je dosłownie wszystko, np. odgłosy szumu ulicznego za oknem albo guzik na plecach śpioszków. Jeśli jesteś mamą takiego małego wrażliwca w każdej nowej dla niego sytuacji sprawdzaj, czy ilość bodźców, jaka do niego dociera, nie jest za duża. Takie dziecko nie znosi hałasu ani jaskrawego światła, zatem nawet zwykłe zakupy będą dla niego torturą. Czytaj też: Jak nie oszaleć, gdy niemowlę jest nieznośne? Chęć nowych doświadczeń Co zrobił maluch, gdy pierwszy raz przekręcił się na brzuszek? Znieruchomiał z wrażenia czy od razu próbował powtórzyć doświadczenie? Zwróć też uwagę, w jaki sposób dziecko reaguje na innych ludzi, ale pamiętaj, że nawet największe zuchy mniej więcej w ósmym miesiącu wchodzą w okres lęku przed obcymi. [CMS_PAGE_BREAK] Intensywność reakcji Jeśli dziecko wybucha płaczem z byle powodu, oznacza to, że potrzebuje przede wszystkim spokoju. Taki nadwrażliwy maluch szóstym zmysłem w sekundę wyczuwa twoją złość albo zdenerwowanie, dlatego postaraj się powściągnąć nerwy. I jeszcze jedno: możesz mieć pewność, że jeśli w ciągu dość krótkiej chwili nie zareagujesz na jego płacz, potem długo nie da się uspokoić. Czytaj też: Mity o szkodliwym spaniu z dzieckiem Umiejętność skupienia Gdy twoje dziecko co chwilę odrywa się od piersi, aby rozejrzeć się wokół, możesz się spodziewać, że z taką samą trudnością będzie przychodziło mi w późniejszych latach skupianie się na zabawie, a potem na nauce. Na szczęście umiejętność koncentracji można ćwiczyć! Nastrój Notuj w pamięci (a jeszcze lepiej załóż dziennik obserwacji), co wprawia dziecko w dobry humor. Dzięki temu poznasz je lepiej i w przyszłości (a przecież jeszcze wiele przed wami!) opieka nad nim będzie łatwiejsza. Czytaj też: 8 kontrowersyjnych metod wychowawczych Zdolności adaptacyjne dziecka Maluch często sprawia wrażenie przestraszonego czy raczej szybko adaptuje się do nowej sytuacji? Obserwuj go uważnie. Dzięki znajomości tej cechy dziecka łatwiej podejmiesz decyzję np. co wybrać: nianię czy żłobek. Czy charakter da się zmienić? Temperamentu dziecka nie zmienisz, ale na szczęście jego charakter zależy także od środowiska, w jakim wyrasta, oraz wychowania. Co prawda cichy Jaś raczej nie zostanie liderem w grupie, ale dzięki twojemu wsparciu może próbować przezwyciężyć cechy, które mu przeszkadzają, np. wstydliwość czy skłonność do agresji. Jaki temperament ma moje dziecko? Dwoje nowojorskich psychiatrów, Stella Chess i Alexander Thomas, po 34 latach badań nad zachowaniem dzieci wyróżnili trzy główne typy temperamentu. Sprawdź, jaki temperament ma twoje dziecko!
Mały ryzykant – jak zadbać o jego bezpieczeństwo?
Są dzieci zbyt ostrożne, ale są i takie, które szusują na nartach ze stromej góry, nie bacząc na konsekwencje. Jak zadbać o bezpieczeństwo małego ryzykanta, nie przekazując mu jednocześnie swoich lęków?
Dzieci różnią się między sobą w sposobie podejścia do świata. Jedne ignorują niebezpieczeństwa, a inne wolą się wycofać, niż zaryzykować. Jak radzić sobie z małym ryzykantem? Podkreślaj odwagę dziecka Pięcioletnia Julka należy do tych dzieci, które chcą doświadczyć wszystkiego. Wdrapuje się na drzewa sprawniej niż niejeden chłopak, pędzi na rolkach, chociaż oba kolana ma już mocno poobijane. Nawet na basenie odrzuca pomocną dłoń, choć nie umie jeszcze dobrze pływać. Ważne jest, jak dokonania takiego dziecka oceniają jego rodzice. Czy mówią: „Świetnie, jesteśmy z ciebie dumni” czy raczej: „Z tobą to tylko same kłopoty”. Tymczasem świadomość, że jest się sprawcą czyjejś radości i dumy, niezwykle wzmacnia w dziecku poczucie własnej wartości i stanowi dla niego najlepszy posag na przyszłość. Bądź przewidująca Mali ryzykanci nie zawsze jednak potrafią w pełni przewidzieć następstwa tego, co robią. Dlatego musisz wykazać się nie lada wyobraźnią, cierpliwością oraz zdolnością negocjowania z takim dzieckiem, które wszystko wie lepiej i nie znosi żadnych ograniczeń. Chociaż musisz dbać o bezpieczeństwo dziecka, pamiętaj, że nie powinnaś dopuścić do tego, by pełen werwy malec rezygnował z odważnych prób i wolał się wycofywać, niż iść do przodu. Wiele badań naukowych, a także codzienne doświadczenie wskazują, że dzieci, których aktywność i ciekawe pomysły są akceptowane i doceniane przez rodziców, w dorosłym życiu stawiają sobie wysokie cele i umiejętnie je realizują. A przecież pewnie tak wyobrażasz sobie przyszłość swojego dziecka. Ucz dziecko przewidywania Możesz chronić dziecko przed lekkomyślnością i brawurą, cierpliwie ucząc je przewidywania tego, co nastąpi. Zrezygnuj z pouczających przemówień, pokazuj w praktyce, jak wybrnąć z trudnej sytuacji. Gdy dziecko ryzykownie zjechało na nartach i wywróciło się na stoku, pokaż mu, jak wstać. Przy okazji powiedz, że musi dostosować szybkość do swoich umiejętności. Pytaj: „a co będzie, gdy...”. Nim dziecko zrobi coś ryzykownego, wyjaśnij, jak się zachować gdy, np. chce przejść przez ulicę, nie patrząc, czy coś jedzie, powiedz, by się rozejrzało. Chwal za każde działanie poprzedzone namysłem, np. wybierzcie razem taką trasę zjazdu na sankach, by na zboczu nie było żadnych przeszkód, drzew, kamieni. Nie mów z satysfakcją: „masz wreszcie nauczkę”, gdy dziecku coś się nie uda. Stwarzaj możliwości wyboru i ciesz się razem z dzieckiem ze wszystkich jego udanych dokonań. Zobacz film: Rozmowa z nieznajomym może kosztować życie Ekspert odpowiada: Magdalena Gąssowska, psycholog, mama jedenastoletniej Ady, zajmuje się psychoterapią, wykłada w Wyższej Szkole Pedagogicznej ZNP. Dziecko jest bardzo sprawne i uwielbia ryzykowne wyczyny, a mama wszystkiego się obawia. Jak to pogodzić? To wcale nie jest rzadka sytuacja. Niektóre mamy za żadne skarby nie siądą na huśtawce, na której przed chwilą ich dziecko fruwało pod niebo, i nie zdecydują się, by choć raz skorzystać z basenowej zjeżdżalni. Jeśli dziecko chce podejmować trudne wyzwania, rodzicom nie pozostaje nic innego, jak obiektywnie ocenić ryzyko. Gdy nie ma zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa, trzeba pozwolić na realizację pomysłu. Dzieci, których duch przygody nie został w dzieciństwie stłumiony, zwykle wyrastają na odważnych, podejmujących ciekawe wyzwania dorosłych. Odwrotnie niż dzieci nadmiernie ostrzegane przed niebezpieczeństwami. One po prostu przestają podejmować odważne próby lub stają się zamkniętymi w sobie marzycielami, którzy ciekawe przygody mogą przeżywać jedynie w wyobraźni. Czy wiesz: Jaki charakter ma twoje dziecko? – test