Choroba lokomocyjna u dzieci - od kiedy, objawy u małych dzieci, leczenie
Choroba lokomocyjna u dzieci to częsty problem. Z czasem część maluchów z niej wyrasta, jednak u niektórych choroba lokomocyjna utrzymuje się także w wieku dorosłym. Warto wiedzieć, czy choroba lokomocyjna może występować u niemowląt, jakie są jej objawy i co robić, gdy dziecko wymiotuje w samochodzie.
Choroba lokomocyjna u dzieci (zwana kinetozą) nie jest groźna, ale może bardzo utrudnić życie. Najczęstsze objawy to nudności i wymioty, które mogą pojawić się podczas podróży samochodem (w aucie występują najczęściej), autokarem, pociągiem, statkiem, ale także w samolocie. Na chorobę lokomocyjną częściej chorują dziewczynki niż chłopcy. Im młodsze dziecko tym bardziej jest narażone na dyskomfort związany z podróżą, zwłaszcza jeśli podróżuje w pozycji siedzącej, a nie półleżącej. Lek. med. Agnieszka Ryszkowska, pediatra z Dolnośląskiego Centrum Pediatrycznego im. J. Korczaka we Wrocławiu, wyjaśnia, skąd się bierze choroba lokomocyjna u małych dzieci i jak jej zapobiec. Choroba lokomocyjna u dzieci: Przyczyny i objawy choroby lokomocyjnej u dzieci Choroba lokomocyjna u dzieci: objawy Od kiedy choroba lokomocyjna u dzieci – w jakim wieku? Co pomoże na chorobę lokomocyjną u małych dzieci – leczenie? Inne sposoby na chorobę lokomocyjną u dzieci Co robić, gdy dziecko wymiotuje w samochodzie? Przyczyny choroby lokomocyjnej u dzieci Choroba lokomocyjna u dzieci to reakcja organizmu na nietypową sytuację. Gdy biegamy albo robimy fikołka, mózg otrzymuje spójne informacje, więc bez trudu radzi sobie z ich obróbką: „Aha, ciało porusza się, więc nic dziwnego, że chodnik przesuwa się pod stopami, a sufit na mgnienie oka zamienia się miejscem z podłogą”. Choroba lokomocyjna pojawia się wtedy, gdy ciało jest nieruchome, a błędnik rejestruje kołysanie, wstrząsy, przyśpieszenia itd. Dzieje się tak np. w samochodzie, samolocie czy na statku. W dodatku oczy ślą do „centrali” sprzeczne meldunki: „Widać migające drzewa, a więc chyba się ruszam. Chociaż może jednak nie, bo zagłówek, który mam przed nosem ciągle jest tam, gdzie był”. Efekt? Typowe objawy choroby lokomocyjnej. Naukowcy zaobserwowali, że pewne czynniki mogą nasilać objawy choroby lokomocyjnej u dzieci. Są to: ciężkostrawny posiłek zjedzony przed podróżą intensywne zapachy (np. odświeżacza powietrza, wody kolońskiej itp) czytanie książek lub oglądanie bajek w czasie podróży brak dopływu świeżego powietrza agresywny styl jazdy (gwałtowne przyspieszanie, zwalnianie, gwałtowne pokonywanie zakrętów). Choroba lokomocyjna u dzieci: objawy Choroba lokomocyjna u dzieci kojarzy się z nudnościami i wymiotami. Chorujące na kinetozę dziecko niekoniecznie musi od razu wymiotować w samolocie, na statku lub w aucie, tylko czuje się wyraźnie źle. U części dzieci nie dochodzi do wymiotów (co nie znaczy, że dziecko nie choruje na chorobę lokomocyjną). Za objawy choroby lokomocyjnej uznaje się następujące dolegliwości, które pojawiają się w podróży: ból i zawroty głowy nadmierne ślinienie się znużenie zmęczenie wzmożona senność apatia bladość skóry nadmierne pocenie się odrętwienie brak apetytu ogólne osłabienie nieustępujące uczucie niewygody duszności mdłości wymioty. Objawy choroby lokomocyjnej mogą występować w różnych konfiguracjach i z różnym nasileniem. Warto wiedzieć: Dziecko cierpiące na chorobę lokomocyjną w samochodzie może nie mieć objawów na promie lub w samolocie. Choroba może mieć odmienne nasilenie w różnych środkach lokomocji. Od kiedy choroba lokomocyjna u dzieci - w jakim wieku? Kinetoza najczęściej dotyka mało wprawnych podróżników, a więc małe dzieci. Choroba lokomocyjna zaczyna się zwykle w 2. roku życia, jest dość częsta u dwulatków i trzylatków, i po kilku czy kilkunastu latach przeważnie mija. Choroba lokomocyjna raczej nie występuje u niemowląt. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że dzieci w pierwszym roku życia nie zwracają uwagi na to, co dzieje się za oknem pojazdu. Niemowlęta podróżują w pozycji półleżącej, która mniej sprzyja występowaniu objawów niż pozycja siedząca. Co pomoże na chorobę lokomocyjną u małych dzieci - zapobieganie i leczenie? Niestety nie ma cudownego lekarstwa, które pomaga na chorobę lokomocyjną każdemu i w każdych okolicznościach. Można jednak zrobić wiele, aby zminimalizować objawy. Poniżej zestaw sprawdzonych sposobów na ograniczenie choroby lokomocyjnej u dzieci. 1. Nakarm dziecko. Skurcze pustego żołądka mogą powodować wymioty, dlatego dziecko powinno przed podróżą zjeść coś lekkiego. Mogą to być kanapki albo owoce, zwłaszcza banany, które dobrze wpływają na przewód pokarmowy. Potrawy ciężkostrawne i mocno przyprawione odpadają – i bez podróży mogą spowodować kłopoty. 2. Ubierz dziecko wygodnie. Wpijająca się w brzuch gumka albo za ciepły sweterek oczywiście nie doprowadzą do wymiotów, ale sprawią, że dziecku będzie niewygodnie i na wszelkie bodźce będzie reagowało gwałtowniej. 3. Zrezygnuj z perfum. Silne zapachy nasilają mdłości, dlatego przed podróżą lepiej je sobie darować. Jeśli podróżujecie samochodem, nie zawieszaj w nim intensywnie pachnących „choinek” i innych tego typu rzeczy. To, że przy dziecku nie wolno palić, jest oczywiste, pamiętaj jednak, że przed podróżą trzeba dokładnie wywietrzyć samochód. 4. Przygotuj przekąski. W podróż najlepiej zabrać coś, co się nie psuje (np. kanapki z żółtym serem, wafle ryżowe itd.) i nie pachnie zbyt intensywnie. Aromat ulubionego zestawu niegdysiejszych podróżników (kiełbasa + jajka na twardo) może przyprawić o mdłości także tych, którzy dobrze znoszą jazdę. 5. Pamiętaj o napojach. Z gazowanych lepiej zrezygnować, bo rozpierają żołądek. Z kolei zbyt słodkie mogą doprowadzić do mdłości. Bardzo dobre są herbatki ziołowe, zwłaszcza z mięty, melisy albo bazylii. Mdłości może powstrzymać także herbatka imbirowa. 6. Zabierz w podróż torebki foliowe. Lepiej mieć je pod ręką niż – gdy zajdzie taka potrzeba – miotać się w poszukiwaniu czegoś, co może je zastąpić. 7. Posadź dziecko przodem do kierunku jazdy. Dzięki temu mózg maluszka nie będzie miał dodatkowego problemu z interpretacją bodźców, które do niego docierają. Oczywiście dotyczy to wyłącznie dzieci, które mogą już podróżować w taki sposób! 8. Zajmij czymś dziecko. Możecie śpiewać piosenki wypatrywać czerwonych samochodów, zgadywać, co wiozą ciężarówki itd. Książeczki, puzzle itd. to zły pomysł: opuszczanie głowy i skupianie wzroku na nieruchomych obrazkach nasila mdłości. Możecie też zająć uwagę dziecka poprzez zabawy, które sprawdzą się w aucie. 9. Podaj leki. Jeśli nie wiesz, co podać na chorobę lokomocyjną u dziecka, wybierz jeden z naturalnych preparatów. W aptekach jest wiele środków przeciwko chorobie lokomocyjnej, np. Aviomarin (powyżej 5. roku życia), Avioplant Junior (powyżej 6. roku życia), syrop Lokomotiv (powyżej 3. roku życia). View Burdaffi on the source website 10. Przyklej plaster. Plaster akupresurowy (np. Transway) uciska odpowiednie punkty na nadgarstku. Nakleja się go kwadrans przed wyruszeniem w drogę. Na rynku dostępne są też opaski na chorobę lokomocyjną z wypustkami, które zakłada się na nadgarstki. Są odpowiednie dla dzieci od 3 lat. Niektórzy rodzice zarzekają się, że ich dziecku na chorobę lokomocyjną pomaga zaklejanie pępka plastrem. Choć brak naukowych dowodów na skuteczność takiego działania, sposób ten ma jedną zaletę: na pewno nie zaszkodzi! Dlatego jeśli nic innego na twoje dziecko nie działa, możesz spróbować i tego patentu. Inne sposoby na chorobę lokomocyjną u dzieci Jak podróżować z dzieckiem różnymi środkami lokomocj, żeby zminimalizować objawy choroby lokomocyjnej? Gdy dziecko ma chorobę lokomocyjną w samochodzie: 1. Jedź spokojnie. Bez ruszania z piskiem opon, nagłych skrętów, gwałtownego hamowania. Jeśli masz wybór, zdecyduj się na jazdę autostradą albo drogą szybkiego ruchu i unikaj górskich serpentyn – jazda będzie bardziej płynna. 2. Dziecko powinno patrzeć przed siebie – będzie widziało, co się dzieje na drodze („Acha, zaraz będzie zakręt, więc się trochę przechylę na bok”). Uwaga! Patrzenie przez boczną szybę to nie jest najlepsze rozwiązanie – migające drzewa i zbyt szybko zmieniający się krajobraz może spowodować mdłości. Mdłości i wymioty nie pojawiają się od razu, więc można ich uniknąć, dzieląc trasę na krótkie półgodzinne etapy. Postoje rób z dala od stacji benzynowych i przydrożnych smażalni cuchnących przypalonym olejem. Uważaj na przydrożne bary. Wymioty po kiełbasce z rożna czy hamburgerze mogą być efektem zatrucia, a nie choroby lokomocyjnej. Choroba lokomocyjna pojawia się u dziecka w autobusie: Usiądźcie jak najdalej od osi kół, najlepiej z przodu i bliżej środka, by dziecko mogło obserwować drogę przez przednią szybę. Złym miejscem jest też tył autobusu, dlatego lepiej nie wybierać tam miejsc. Choroba lokomocyjna u dzieci w pociągu Usiądźcie przy oknie przodem do kierunku jazdy. Unikajcie zbyt obfitych przekąsek i opijania się. Choroba lokomocyjna u dziecka w samolocie Aby unikąć mdłości i wymiotów, najlepiej siadać na miejscach nad skrzydłami. Skrzydło zasłania widok, więc minimalizuje rozbieżność między widokiem a sygnałami płynącymi z ciała. Miejsce odsunięte od okna też jest dobrym rozwiązaniem. Choroba lokomocyjna u dzieci na statku Lepiej zająć miejsce z dala od dziobu (tam najbardziej huśta), na środku pokładu, i wpatrywać się nie w fale, a w horyzont. Jeśli prom ma kabinę lub zadaszony pokład, można się tam schronić. Im większy statek, tym mniejsze kołysanie, i odwrotnie. Co robić, gdy dziecko wymiotuje podczas jazdy? Nie czekaj, aż dziecko zacznie wymiotować w samochodzie. Reaguj, gdy tylko zaczyna źle się czuć. Po pierwsze dlatego, że łatwiej opanować mdłości niż wymioty, po drugie: jeśli uda się zapobiec kłopotom, podróż nie będzie kojarzyć się dziecku z zabrudzoną tapicerką, zamieszaniem itd. Choroba lokomocyjna u dzieci ma związek z psychiką, więc samo wspomnienie o tym, co się zdarzyło poprzednim razem, może wywołać kłopoty. Jeśli podróżujecie samochodem, zatrzymajcie się i wyjdźcie na zewnątrz. Jeśli podróżujecie innym środkiem lokomocji, poproś dziecko, by głęboko oddychało przez nos, położyło się na siedzeniach i zamknęło oczy. Daj mu coś chłodnego do picia. Postaraj się, żeby zasnęło – mózg nie rejestruje wówczas żadnych bodźców i dzięki temu może odpocząć. Czasami mimo zastosowania wszelkich środków zapobiegawczych choroba lokomocyjna u dziecka i tak może skończyć się wymiotami. Wtedy warto: trzymać nerwy na wodzy, uspokoić dziecko i powiedzieć, że nic wielkiego się nie stało, umyć mu buzię – sprawdzą się dobre chusteczki nawilżane. Pomóż dziecku przepłukać usta, a w razie potrzeby przebierz je w czyste ubranko, pilnuj, żeby dziecko dużo piło (często, ale małymi porcjami), bo gwałtowne wymioty mogą spowodować odwodnienie u dziecka. Zobacz też: Domowe sposoby na wymioty Jak dobrać fotelik samochodowy do wieku dziecka? Najczęstsze błędy w podróży z dzieckiem
Co na chorobę lokomocyjną u dziecka: najlepsze sposoby i leki (syropy, opaski, plastry) – WIDEO
Rodzice często głowią się, co jest najlepsze na chorobę lokomocyjną u dziecka. Nie ma jednego skutecznego leku, warto jednak wypróbować preparaty farmaceutyczne, np. opaski czy plastry. W aptekach dostępne są też leki na chorobę lokomocyjną dla dzieci w różnym wieku, w tym dla rocznego dziecka i dwulatka. Czy zaklejanie pępka działa na chorobę lokomocyjną?
Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, co pomoże na chorobę lokomocyjną u dziecka. Kinetoza, czyli choroba lokomocyjna, dotyka głównie dzieci. Może się zdarzyć nawet u rocznego czy dwuletniego dziecka. Niestety nie zawsze można jej w pełni zapobiec, ale zawsze warto łagodzić przykre objawy. Na chorobę lokomocyjną można dziecku podać leki, ale to niejedyny sposób, który pomaga na mdłości i wymioty podczas jazdy. Przed podróżą i w jej trakcie można stosować u dziecka syropy, opaski i specjalne plastry na chorobę lokomocyjną. Co na chorobę lokomocyjną u dziecka: Sposoby na chorobę lokomocyjną u dzieci Leki na chorobę lokomocyjną Opaski na chorobę lokomocyjną Zaklejanie pępka na chorobę lokomocyjną Sposoby na chorobę lokomocyjną u dzieci W sezonie wakacyjnym wielu rodziców chce się dowiedzieć, co stosować na chorobę lokomocyjną u dziecka. Warto wiedzieć, że choroba lokomocyjna u dzieci to dolegliwość, którą dużo łatwiej opanować, stosując środki zapobiegawcze. Jest wtedy szansa, że nie dojdzie do nudności i wymiotów, z którymi dużo trudniej sobie poradzić, gdy już się pojawią. Dlatego przed podróżą profilaktycznie zastosuj środki przeciw chorobie lokomocyjnej i obserwuj, czy jest poprawa. Masz do wyboru: syropy na chorobę lokomocyjną (na bazie imbiru), leki homeopatyczne na chorobę lokomocyjną, opaski akupresurowe na nadgarstek, plaster przyklejony na pępek. Aby dodatkowo osłabić objawy choroby, warto odpowiednio przygotować dziecko jeszcze przed podróżą. To najlepsze sposoby na chorobę lokomocyjną u dzieci: Nie przekarmiaj – podaj dziecku lekki posiłek, np. kanapkę lub mus owocowy. Postaraj się, aby dziecko nie jadło tuż przed jazdą, ale np. pół godziny wcześniej. Ubierz dziecko wygodnie i niezbyt grubo, aby nie było mu za gorąco – większy komfort wpływa na samopoczucie. Choć ubranie nie ma wpływu na objawy choroby lokomocyjnej, maluch, którego uwierają sztywne dżinsowe spodenki, nawet na lekkie mdłości może reagować gwałtownie. Przed podróżą porządnie przewietrz samochód. W ten sposób pozbędziesz się intensywnego zapachu tapicerki, który sprawia, że niektóre maluchy z chorobą lokomocyjną nie chcą nawet wsiąść do auta. Nie używaj perfum i intensywnych dezodorantów – silne zapachy mogą nasilać mdłości. Włącz klimatyzację – aby w aucie nie było za gorąco i by powietrze było przyjemne. Ustaw dziecięcy fotelik w pozycji półleżącej – to zmniejszy dezorientację ruchową. Nie dokarmiaj w czasie jazdy – jeśli dziecko zgłodnieje, zatrzymajcie się i zjedzcie coś lekkiego (kanapkę, banana). Nie daj się namówić na fast foody, które mogą przyczynić się do problemów. Przed podróżą i w jej trakcie nie podawaj nic słodkiego – napoje gazowane (dziecko w ogóle nie powinno ich pić!) również mogą nasilić złe samopoczucie. Najlepiej gasić pragnienie wodą. Nawet jeśli dziecko nie jest głodne, rób przystanki, aby mogło pooddychać świeżym powietrzem – objawy choroby lokomocyjnej nie pojawiają się od razu, więc częste postoje pomagają ich uniknąć. Podczas przerw w podróży korzystaj z okazji i wietrz samochód. Nie jedź w ciszy – staraj się zabawiać dziecko, aby odwrócić uwagę od dolegliwości. Zadawaj zagadki, śpiewaj, włącz audiobook dla dzieci. Niektóre maluchy szybko usypiają podczas słuchania bajki. Nie proponuj jednak oglądania obrazków w książce – to może nasilić mdłości. Jeśli maluchowi robi się niedobrze, poproś, aby głęboko oddychał przez nos, zatrzymaj auto i podaj mu wodę. Jedź spokojnie, bez nagłych skrętów, gwałtownego przyspieszania i hamowania – jeśli masz wybór, wybierz autostradę, aby jazda była bardziej płynna. Leki na chorobę lokomocyjną u dziecka Leki, które można podać dziecku na chorobę lokomocyjną, zależą od wieku malucha: Dzieciom powyżej 2. roku, które ciężko znoszą jazdę, lekarz może przepisać leki antyhistaminowe (np. Aviomarin). Pamiętaj jednak, że leki na chorobę lokomocyjną dla dwulatka powinny być konsultowane z lekarzem. Nie podawaj ich na własną rękę! Maluchom od 3. roku życia można podawać preparaty z imbirem, np. lizaki Automotki, syrop Lokomotiv, saszetki LokoMoto, tabletki Lokomarin. Dzieciom powyżej 6. roku życia na chorobę lokomocyjną można dać np. Aviomarin, Aviomarin Natural w tabletkach, drażetki Lokomotiv, tabletki SpokoLoko, krople doustne Cocculine lub Lokomniamki do ssania z imbirem. Dzieci w pierwszym roku życia rzadko mają problemy z chorobą lokomocyjną. Jeśli jednak u maluszka występują objawy tej dolegliwości, warto w miarę możliwości podróżować samochodem w porach drzemki, nie karmić obficie przed jazdą i często zatrzymywać się na postój. View Burdaffi on the source website Opaski na chorobę lokomocyjną u dziecka Działanie opasek na nadgarstek oparte jest na akupresurze, czyli tradycyjnej chińskiej metodzie leczenia za pomocą dotyku i ucisku odpowiednich punktów na ciele człowieka. Opaski na chorobę lokomocyjną działają szybko, nawet po 2-5 minutach, i można je zakładać nawet już po wystąpieniu pierwszych symptomów. Opaska uciska punkt P6 (Nei-Kuan), który odpowiada za hamowanie nudności i wymiotów. Znajduje się on na wewnętrznej stronie przedramion powyżej nadgarstków. Opaski można stosować u dzieci powyżej 3. roku życia. Opaska zwykle jest wykonana z dzianiny, jest elastyczna i ma od wewnątrz plastikową wypustkę, którą należy ulokować we właściwym miejscu. Dostępne są też plastry akupresurowe na nadgarstki. View Burdaffi on the source website Zaklejanie pępka na chorobę lokomocyjną u dziecka Plaster na pępek, choć budzi kontrowersje, jest dość powszechnie stosowanym domowym sposobem na chorobę lokomocyjną u dzieci. Jak to zrobić? Jedni twierdzą, że plastry trzeba nakleić na krzyż, inni, że należy to zrobić po prostu szczelnie. Czy ta metoda działa? Nawet jeśli zaklejanie pępka to tylko odwrócenie uwagi dziecka, to na forach nie brakuje historii potwierdzających skuteczność tego sposobu. Do zaklejania pępka używa się najzwyklejszych plastrów opatrunkowych. Pamiętaj, że zaklejanie pępka jako sposób na chorobę lokomocyjną nie ma żadnego medycznego uzasadnienia. Nie jest jednak szkodliwy, więc jeśli działa (nawet jeżeli jest to tylko efekt placebo), można go stosować. Zobacz też: 20 zabaw na rodzinną podróż samochodem Najczęstsze błędy w podróży z dzieckiem 11 rzeczy, które ułatwią ci podróż z dzieckiem
Jak w prosty sposób sprawić, aby dziecko nie wymiotowało w podróży?
Naukowcy odkryli, dlaczego tak się dzieje, a stąd już bardzo prosta droga do wyjazdu bez stresu. Sprawdź!
Są dzieci, które bez żadnych zawirowań żołądkowych podróżują samochodem. Ale wielu zdarzają się takie problemy, przynajmniej od czasu do czasu. Są też takie biedactwa, dla których takie wyjazdy są gehenną i dużym stresem. Dla rodziców także. Zobacz, dlaczego tak się dzieje, a dzięki temu będziesz wiedzieć, jak w prosty sposób tego uniknąć. Bez grama chemii! Nie martw się - tak naprawdę wszystko jest ok Wymotujący maluch w czasie rodzinnej podróży to spory kłopot. Ale tak bardzo się tym nie martw, bo wbrew pozorom świadczy to o tym, że jego mózg funkcjonuje prawidłowo! Jak to? "Mózg wyczuwa zatrucie i nienaturalną sytuację" - wyjaśnił neurolog Dean Burnett z Cardiff University w Wielkiej Brytanii. Ogólnie chodzi o to, że mózg źle znosi sytuację, w której ciało jest w spoczynku, natomiast otoczenie się porusza. Dodatkowo na jego funkcjonowanie niekorzystnie wpływają towarzyszące często podróżowaniu gwałtowne skręty, przyspieszenie, czy turbulencje. To wszystko przyczynia się do tego, że do mózgu docierają sprzeczne informacje, które on odbiera jako objaw zatrucia pokarmowego. "Zaczynają działać instynkty, których celem jest przetrwanie. Jeśli mózg założył, że przyswoiliśmy truciznę, to trzeba ją zwrócić jak najszybciej. Dlatego też zaczynamy wymiotować" - wyjaśnił naukowiec. Jeżeli mózg jest bardzo wrażliwy na takie bodźce, to w zależności od długości podróży, ich skutki mogą być bardziej uciążliwe. Tak więc - przekonuje Dean Burnett - choroba lokomocyjna nie powinna być powodem do narzekania, ale do chociaż częściowego uspokojenia się rodziców. To znak, że mózg dziecka prawidłowo funkcjonuje i reaguje na niekorzystne dla organizmu sytuacje. Jak opanować wymioty? Naukowcy przekonują, że istnieją skuteczne sposoby na opanowanie objawów choroby lokomocyjnej. I nie są to bynajmniej farmaceutyki przeciwymiotne, które pewnie najczęściej dajemy dzieciom w takich sytuacjach. To może być błąd. Jakby nie patrzeć zawierają one wiele chemicznych składników mających jedynie "oszukać" mózg. Co więcej, mogą mieć też skutki uboczne. Oczywiście, jeżeli podamy dziecku tabletkę raz na jakiś czas, to nic się nie stanie, ale lepiej nie czynić z tego zwyczaju. Dean Burnett namawia rodziców do innej metody. Uważa, że najskuteczniejszym sposobem na opanowanie wymiotów jest po prostu ... patrzenie przez okno. Dzięki temu oszukujemy mózg i przekonujemy go, że jesteśmy w ruchu. To dokładnie odwrotność tego, co zazwyczaj robimy podczas walki z chorobą lokomocyjną. Na ogół odwracamy głowę od okna i patrzymy w dół, na podłogę. Przez to tylko zwiększamy intensywność objawów choroby lokomocyjnej. Ot, jakże proste i logiczne! Też tak robicie? A może macie swoje własne sposoby na przetrwanie rodzinnych wyjazdów bez przykrych dolegliwości. Podzielcie się nimi w komentarzach! Źródło: ofeminin
Te filmy o dzieciach oglądałyście na Babyonline w 2017 r. najczęściej
Koniec roku sprzyja podsumowaniom. Dlatego zebraliśmy w jednym miejscu wasze ulubione filmy z naszego portalu. Błędy pielęgnacyjne, rozwój umiejętności motorycznych dziecka, sposoby na chorobę lokomocyjną... Zobacz filmowe hity Babyonline i Mamo, To Ja tv!
1. Rozwój umiejętności motorycznych u dziecka [WIDEO] Jak wspierać rozwój motoryczny dziecka podczas zabawy i zwykłych domowych czynności? Zobacz, co radzi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy. View Ediplayer on the source website Zdaniem psycholożki, każde dziecko przychodząc na świat zaczyna już ćwiczyć motorykę małą poprzez sięganie po grzechotkę, smoczek, czy łapanie nóżki, albo paluszka. I trzeba je w tym rozwoju wspierać, motywować, nie przeszkadzać. Zobacz, jak to robić! 2. Gdzie wbijają się kleszcze? Nie wiesz, jak wyglądają kleszcze? Obejrzyj nasz film – dowiesz się, czego szukać na skórze po spacerze. View Ediplayer on the source website Kleszcze lubią te miejsca na ciele człowieka, w których skóra jest delikatna i ciepła. Jednak u dzieci najczęściej można spotkać je w innych okolicach niż u dorosłych. Sprawdź, gdzie lubią się ukrywać i z czego to wynika. 3. Błędy w pielęgnacji dziecka – wylicza pediatra Przegrzewanie dziecka, oblizywanie smoczka i zakładanie maluchowi czapeczki po kąpieli – te 3 nasze błędy mogą wpływać na dziecięce zdrowie, ostrzega pediatra. Na co jeszcze warto zwrócić uwagę? Sprawdź! View Ediplayer on the source website Cóż, wszyscy chcemy dla naszych dzieci jak najlepiej, ale popełniamy błędy. Warto stosować rady ekspertów, np. pediatrów czy położnych. 4. Co to jest SGA? Masa urodzeniowa dziecka i długość jego ciała mogą mieć ogromne znaczenie dla jego rozwoju. Dlaczego? Sprawdź! View Ediplayer on the source website Jednym z najczęstszych pytań, które od swoich bliskich i przyjaciół słyszą świeżo upieczeni rodzice, jest to o imię dziecka, a także o jego wagę i długość ciała. Okazuje się, że te dwa wymiary ciała noworodka są bardzo ważne, ponieważ mogą mieć związek z zaburzeniami wzrostu w późniejszym wieku. Jakimi? Zobacz! 5. Sposoby na chorobę lokomocyjną – nie tylko leki! Nie ma jednego cudownego leku na chorobę lokomocyjną, który pomoże każdemu dziecku, ale jest wiele sposobów, dzięki którym mdłości i wymioty podczas podróży mogą być słabsze, albo wcale się nie pojawią. Sprawdź, o co warto zadbać. View Ediplayer on the source website Zobacz też: Jeannette Kalyta: „Są 3 sposoby na High Need Baby...” WIDEO Co najcenniejszego ojciec może przekazać synowi? WIDEO Czym jest rodzicielstwo bliskości – mówi Agnieszka Stein WIDEO
Nie chorują na nią niemowlaki - najczęściej pojawia się u przedszkolaków, ale mogą na nią cierpieć także młodsze dzieci. Są sposoby, by złagodzić objawy choroby lokomocyjnej. Zobacz przed wyjazdem na majówkę, co może pomóc małemu dziecku.
Nie zawsze tam, dokąd jedziecie, jest apteka, w dodatku otwarta przez 24 godziny na dobę. Dlatego do wakacyjnej apteczki spakuj leki, które mogą się przydać na wakacjach.
Wakacyjna apteczka, i to koniecznie dobrze skompletowana, to podstawa bezpieczeństwa dziecka na wakacjach. Letnie choroby: biegunka, przeziębienie, gorączka, zapalenie ucha, ból gardła – wszystko to może się zdarzyć dziecku. Jakie leki warto spakować do apteczki przed wyjazdem na wakacje? Leki na gorączkę Gorączka latem może być spowodowana latem infekcją (wirusową lub bakteryjną), ale także zbyt długim przebywaniem na słońcu i przegrzaniem dziecka (może to spowodować udar słoneczny). Gorączki do 38 stopni C nie musisz obniżać lekami. Jeśli jednak gorączka przekracza 38 stopni C, trzeba podać dziecku lek przeciwgorączkowy. Pamiętaj, że dziecku do 15 lat można podawać wyłącznie leki zawierające paracetamol (np. Pedicetamol, Paracetamol, Apap, Panadol, Calpol) lub ibuprofen (Ibufen, Nurofern, Ibum). Leki z paracetamolem działają przeciwgorączkowo i przeciwbólowo, a z ibuprofenem także leczą stan zapalny. Uwaga: pamiętaj o włożeniu do wakacyjnej apteczki termometru! Leki na katar Latem przyczyną kataru może być infekcja wirusowa lub alergia. Do wakacyjnej apteczki zabierz sprej z wodą morską (np. Disnemar, Marimer, Sterimar), a także leki obkurczajace śluzówkę nosa, takie jak Nasivin, Otrivin. Pamiętaj jednak, że leków obkurczających śluzówkę nosa nie możesz podawać dłużej niż 3–4 dni, gdyż mogą zniszczyć błonę śluzową nosa. Leki na ból gardła Zapalenie gardła i angina u to jedne z najczęstszych letnich chorób, dlatego do wakacyjnej apteczki warto spakować środki na gardło. Dzieciom, które nie potrafią jeszcze ssać tabletek, polecamy leki w spreju, np. Tantum Verde, Orofar. Leki na chorobę lokomocyjną Jeśli twoje dziecko ma chorobę lokomocyjną i źle znosi jazdę samochodem ma mdłości, jest apatyczne, podaj mu jeszcze przed podróżą lek przeciwwymiotny, np. Locomotiv, Avioplant Junior. Nie zapomnij zabrać również do wakacyjnej apteczki dawki leku na powrotną drogę. Zobacz: Leki na chorobę lokomocyjną Leki przeciwalergiczne Jeśli twoje dziecko ma potwierdzoną alergię, koniecznie do wakacyjnej apteczki zabierz leki zalecone przez alergologa, które malec bierze stale i które brać powinien w razie zaostrzenia choroby. Zobacz też: Przegląd preparatów łagodzących skutki ukąszeń dla alergików Leki na biegunkę Latem biegunka najczęściej spowodowana zmianą sposobu odżywiania dziecka, a często także jedzeniem lodów z niepewnego źródła oraz spożywania posiłków w przypadkowych barach, w których nie zawsze wszystko, co jest podawane, zostało niedawno przygotowane. Tzw. biegunce podróżnych można zapobiec, podając dziecku leki z probiotykami (np. Dicoflor, Trilac, Lacidofil) już kilka dni przed wyjazdem. Koniecznie spakuj je do wakacyjnej apteczki. Pomagają również, gdy już na miejscu malca dopadną kłopoty. Uwaga: środki przeciw biegunce są obowiązkowe, jeśli wybieracie się za granicę, do krajów południowych. Zobacz też: Przegląd leków na biegunkę Leki na skaleczenia i otarcia O skaleczenia, urazy i otarcia łatwo podczas wakacyjnych szaleństw. Dlatego na wszelki wypadek włóż do apteczki: wodę utlenioną, plastry (polecamy z kolorowymi wzorkami, dzieci je uwielbiają), mały bandaż, spirytus salicylowy, nożyczki, kremy na otarcia, kremy przyspieszające gojenie. Środki zapobiegające ukąszeniom owadów Gdy wyjeżdżacie nad morze, jeziora, w pobliże lasu, koniecznie zabierz repelenty, czyli środki odstraszające owady - mogą być w formie sprayu, mleczka (np. AntyBzz). Warto nimi spryskiwać ubranie dziecka przed wyprawą do lasu lub smarować skórę (z wyjątkiem buzi). Koniecznie sprawdź wcześniej, czy dany środek nadaje się dla dzieci (i od jakiego wieku). Do apteczki włóż również środki, które złagodzą swędzenie oraz reakcję alergiczną po ukąszeniu owadów, np. Fenistil oraz pęsetę lub przyrząd do usuwania kleszczy. Środki przeciw oparzeniom słonecznym Przed wyjściem na dwór posmaruj malca kremami z filtrami przeciwsłonecznymi (wystarczy filtr od 20 do 30 SPF). Dla najmłodszych dzieci powinien być to krem z filtrem mineralnym. Kremy z większymi filtrami np. 40, 50 SPF są świetne, jeśli wyjeżdżacie na południe Europy lub gdy dziecko ma jasną karnację albo znamiona na skórze. Koniecznie sprawdź, czy dany krem nadaje się dla dzieci. Zobacz też: Co odstraszy komary Do wakacyjnej apteczki zabierz środki łagodzące skutki zbyt długiego przebywania na słońcu, np. Apipanten. Pamiętaj, że blade dziecko, znaczy zdrowe dziecko! Zobacz też: Tabletki uspokajające Labofarm Tribiotic – maść z antybiotykiem
Choroba lokomocyjna także bez mdłości i wymiotów
Gdy dziecku jest niedobrze w aucie, gdy wymiotuje podczas drogi, sprawa jest jasna - dokucza mu choroba lokomocyjna. Czasem jednak jej objawy nie są tak oczywiste.
Jeśli do tej pory twoje dziecko z ochotą biegło do samochodu, a od pewnego czasu zapiera się nogami i nie chce pojechać nawet do pobliskiego sklepu, przyczyną takiego zachowania może być choroba lokomocyjna. Myślałaś, że go to nie dotyczy, bo jeszcze nigdy nie wymiotowało w trasie? Czasem objawy choroby lokomocyjnej są bardziej subtelne i rodzicowi trudniej jest odgadnąć, dlaczego dziecko płacze przed podróżą lub w jej trakcie. Co pomoże dziecku znieść podróż? Możesz przypuszczać, że dziecko ma chorobę lokomocyjną, jeśli widzisz, że nie przepada za jazdą autem, opowiada, że nie lubi zapachu samochodu (przypomina mu o złym samopoczuciu) i dlatego nie chce wsiąść do środka, a podczas podróży często płacze. Profilaktycznie zastosuj środki przeciw chorobie lokomocyjnej i obserwuj, czy jest poprawa. Masz do wyboru: syropy na bazie imbiru leki homeopatyczne (np. Cocculine, Vomitusheel) opaski akupresurowe na nadgarstek plaster przyklejony na pępek Pamiętaj, że podanie dziecku leku powinno być skonsultowane z lekarzem. O co jeszcze warto zadbać, by zmniejszyć objawy choroby lokomocyjnej? nie przekarmiaj dziecka przed podróżą, wystarczy kanapka i owocowa lub imbirowa herbatka. wywietrz samochód, by pozbyć się intensywnego zapachu tapicerki. ustaw fotelik w pozycji półleżącej, z opartą głową – ta pozycja zmniejsza dezorientację ruchową. wyreguluj pas samochodowy, aby nie uciskał dziecka nie podawaj słodyczy ani napojów gazowanych w czasie jazdy. Jeśli dziecko zgłodnieje, zaproponuj bułkę albo banana i niegazowaną chłodną wodę lub herbatkę. rób przystanki, by dziecko pooddychało świeżym powietrzem. Podczas nich wietrz samochód, a w trasie miej włączoną klimatyzację. zabawiaj dziecko rozmową, żeby nie myślało o dolegliwościach poproś, by zamknęło oczy i głęboko oddychało, jeśli robi mu się niedobrze. Podaj wodę do picia, a jeśli to możliwe - zatrzymaj auto. Sprawdź, czy masz 10 niezbędych rzeczy dla dziecka w aucie.
Przyśpieszanie, hamowanie i zakręty – takie atrakcje mogą u małego dziecka wywołać zawroty głowy albo mdłości.
Oczy rejestrują: jesteś w ruchu. Tymczasem błędnik (narząd równowagi) wysyła informację, że ciało pozostaje nieruchome. Mózg dziecka nie umie pogodzić tych dwóch sprzecznych sygnałów i odpowiada buntem. Efekt? Opłakany. Właśnie tak w uproszczeniu wygląda mechanizm powstawania choroby lokomocyjnej. Co wywołuje mdłości u dziecka z chorobą lokomocyjną? Dziecko z chorobą lokomocyjną to prawdziwa królewna na ziarnku grochu. Podczas jazdy przeszkadza mu dosłownie wszystko, a szczególnie: Upał. Kiedy jest gorąco, dziecko częściej odczuwa mdłości. Przyklej zatem do okien rolety, które nie tylko ochronią przed słońcem, ale też trochę ograniczą śledzenie migającego krajobrazu. Stres. Kiedy dziecko wsiada do auta ze strachem, że zaraz będzie mu niedobrze, najpewniej rzeczywiście mdłości szybko się pojawią. Choroba lokomocyjna częściej pojawia się u dzieci nerwowych i wrażliwych. Pusty żołądek. Skurcze z głodu mogą nasilić dolegliwości malucha. Zbyt głośna muzyka. Dla chorującego w aucie dziecka dodatkowe bodźce często są nie do zniesienia. Zapach spalin albo wnętrza auta. Częste wietrzenie auta (albo jazda z otwartym oknem) może ustrzec dziecko przed wymiotami. Uważaj jednak, aby maluch nie siedział w przeciągu: pęd powietrza może u niego wywołać np. zapalenie spojówek albo ból uszu. Niemowlę nie choruje na chorobę lokomocyjną Takie maleństwo nie ma jeszcze do końca wykształconego błędnika (który, przypomnijmy, przesyła do mózgu informację o tym, w jakiej pozycji znajduje się ciało), dlatego jazda samochodem nie sprawia mu kłopotów. Przeciwnie: kołysanie auta jest dla niego przyjemne. Mdłości pojawiają się dopiero około drugich urodzin dziecka. Problem narasta z wiekiem: statystyczny sześciolatek częściej choruje podczas jazdy niż trzylatek. Jeszcze gorzej sprawa wygląda wśród dziesięcio-, dwunastolatków – w tym wieku dolegliwości są najczęstsze. Choroba lokomocyjna to nie tylko wymioty Zanim wystąpią nudności, najpierw pojawią się zawroty albo ból głowy czy apatia. Maluch jest senny, nie ma ochoty na zabawę, czuje nagły spadek sił. Często przełyka ślinę i ziewa. Jego skóra robi się blada, chłodna i wilgotna. Po zwymiotowaniu nadchodzi krótkotrwała poprawa, jednak mdłości i wymioty często powracają, gdy samochód znowu ruszy. Na chorobę lokomocyjną u dziecka pomogą leki... Środki przeciw chorobie lokomocyjnej ograniczają funkcjonowanie błędnika, jednak czasem ich efektem ubocznym może być np. nadmierna senność. Dla dzieci bezpieczne, choć nie we wszystkich przypadkach skuteczne, są środki na bazie imbiru lub leki homeopatyczne. Popularny Aviomarin (zawiera substancję przeciwhistaminową działającą przeciwwymiotnie) może być stosowany u dzieci, które skończyły pięć lat. ...albo opaska na rękę na mdłości W aptekach możesz znaleźć także przeciwwymiotne opaski akupresurowe na rękę. Znajdujący się na nich guzik uciskowy powinien po nałożeniu opaski znajdować się między ścięgnami w odległości ok. 5 cm od przegubu. Nie jest znany mechanizm działania opasek, ale wiele mam przyznaje, że już chwilę po ich nałożeniu na rękę dziecka objawy choroby lokomocyjnej ustają. Ich dodatkową zaletą jest brak efektów ubocznych. Samolot też buja Zwykle dzieci, które chorują w trakcie jazdy samochodem, mają podobne kłopoty także podczas lotu samolotem, dolegliwości najsilniejsze są podczas startu i lądowania oraz rejsu statkiem (im mniejsza łódź, tym bardziej odczuwalne jest kołysanie). Maluchy z chorobą lokomocyjną zwykle nie należą też do miłośników wszelkiego rodzaju karuzel i kolejek górskich, a nawet huśtawek czy wind. Sprawdź, co zabrać na wakacje nie tylko z niemowlakiem? – listy do druku Co zrobić, aby dziecko zniosło jazdę mimo choroby lokomocyjnej? Zanim wyruszycie: Pół godziny wcześniej podaj dziecku niewielki posiłek (np. kawałek suchej bułki albo banana). Zrezygnuj z podawania słodyczy, napojów gazowanych albo soków. Nie strasz malca, że będzie chorował podczas jazdy. Sprawdź, czy pas, którym zapinasz dziecko, nie uciska ani jego brzucha, ani szyi. Porządnie przewietrz samochód. W trakcie jazdy: Jeśli maluch waży ponad 9 kg, posadź go przodem do kierunku jazdy. Kiedy jedziecie autobusem, zajmijcie miejsca z przodu, tuż za kierowcą. Nie pozwól dziecku czytać ani oglądać książeczek. Podawaj picie (w małych porcjach). Najlepsza będzie lekko schłodzona woda. Spryskuj też dziecku twarz wodą w spreju albo połóż zimny okład na czoło. Róbcie przerwy w jeździe. Idealnie byłoby zatrzymywać się co pół godziny. Zachęcaj malca, aby oddychał głęboko. Konsultacja: dr n. med. Alicja Karney, pediatra, pracuje w Klinice Pediatrii w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. Zobacz też: Jak podróżować samochodem z małym dzieckiem?
Wyruszasz z malcem w świat? Szerokiej drogi! Zanim przekręcisz kluczyk w stacyjce upewnij się jednak, że wszystko dopięłaś na ostatni guzik.
Podróżowanie z dzieckiem autem to wygoda: można śpiewać na całe gardło, zabrać, co się chce, i zatrzymywać się „na siusiu”, kiedy tylko ma się ochotę. Niemiłe niespodzianki? Unikniesz ich, jeśli się dobrze przygotujesz. Polecamy także: Ściąga do samochodu - 20 zabaw na podróż autem Bezpieczna jazda z dzieckiem Dziecko do 12. roku życia wolno przewozić tylko w foteliku. Niby wszyscy o tym wiedzą, ale wciąż na naszych szosach można zobaczyć maluchy machające przez tylną szybę, przełażące z tylnego siedzenia do przodu (i z powrotem) albo siedzące na kolanach mamy. Pozwalanie na coś takiego to nieodpowiedzialność. I brak wyobraźni! Podczas gwałtownego hamowania ciało nieprzypiętego malca zachowuje się jak wystrzelony z katapulty worek kartofli. Łatwo wyobrazić sobie, czym to grozi... Pamiętaj: Dziecko jeździ tylko w foteliku. Marudzi? Krzyczy? Błaga o litość? Trudno. Spróbuj je czymś zająć (możecie wymyślać zabawne historie, zgadywać, co wiozą ciężarówki), przekonać (wytłumacz, do czego służy fotelik), a w ostateczności zatrzymaj się (i powiedz, że bez fotelika po prostu jechać nie wolno). Bezpieczeństwo jest najważniejsze. Fotelik musi być dobrej jakości. Nie kupuj używanego sprzętu – może mieć pęknięcia albo inne uszkodzenia. Fotelik nie spełni zadania, jeśli będzie nieprawidłowo zamontowany. Nie może się kołysać ani przesuwać. Przed montażem dokładnie przeczytaj instrukcję. Siedzisko przedszkolaka wolno montować wyłącznie na tylnym siedzeniu. Według amerykańskich badań, najbezpieczniejsze jest miejsce pośrodku tylnej kanapy – jeśli są tam trzypunktowe pasy do przymocowania fotelika. Pasy trzeba regulować. I sprawdzać przed każdą trasą. Nie mogą być za ciasne ani za luźne. Jeśli malec jedzie przypięty pasem samochodowym, górna jego część powinna przechodzić przez klatkę piersiową, a dolna – na wysokości ud. Nie tylko fotelik Na bezpieczeństwo wpływają także inne rzeczy. Dlatego: Nie kładź nic na tylnej półce. Przy hamowaniu przedmioty mogą wylecieć z niej jak z procy i uderzyć pasażera. Zablokuj drzwi od strony malca. W większości samochodów jest przełącznik. Sprawdź auto w serwisie. Musi być w pełni sprawne (skontroluj układ hamulcowy, amortyzatory i stan opon). Upewnij się, czy masz gaśnicę, trójkąt ostrzegawczy, apteczkę. Nie szarżuj. Nie przekraczaj dozwolonej prędkości, nie wyprzedzaj „na trzeciego”. I nawet jeśli prowadzisz niczym Kubica, rób przerwy na odpoczynek. Nie próbuj pokonać długiej trasy „jednym skokiem”. Nie zostawiaj dziecka w aucie! Nigdy nie zostawiaj dziecka samego w samochodzie. I to nie tylko dlatego, że ktoś mógłby ukraść auto z pasażerem (prasa opisuje podobne przypadki). Malec może też uruchomić silnik, zwolnić hamulec ręczny, uwięzić głowę między szybą a górną krawędzią okna, przyciąć paluszki drzwiami, zatrzasnąć się. Dziecięca wyobraźnia nie zna granic... Pamiętaj też, że samochód na słońcu błyskawicznie się rozgrzewa. Jego wnętrze przypomina rozgrzany piec! Przeczytaj koniecznie: Samochód jest jak piekarnik. Nie zostawiaj dziecka w aucie! Dziecko i klimatyzacja Klimatyzacja to świetny wynalazek, ale jego nadmierne wykorzystywanie może przynieść więcej szkody niż pożytku i np. sprawić, że podróż zakończy się przeziębieniem. Aby tego uniknąć: Przed trasą przewietrz samochód. Gdy jest ciepło, temperatura w środku zamkniętego auta może sięgać nawet 70°C. Samo wietrzenie już nieco ochłodzi wnętrze. Obniżaj temperaturę tylko o kilka stopni. W aucie nie powinno być dużo chłodniej niż na zewnątrz, jeśli różnica temperatur jest znaczna, łatwiej o przeziębienie. Regularnie wymieniaj filtr i odkażaj instalację. To konieczne, bo po pewnym czasie rozwijają się w niej drobnoustroje. A wtedy staje się szkodliwa. [CMS_PAGE_BREAK] Choroba lokomocyjna Nie wszystkie dzieci dobrze znoszą dłuższe trasy. Nudności, zawroty głowy i wymioty czyli choroba lokomocyjna to skutek kłopotów, jakie ma błędnik z dostosowaniem się do nietypowej sytuacji (ciało jest nieruchome, ale pojawiają się wstrząsy, kołysanie, widać przesuwające się drzewa za oknem). To pomoże: Pełny (ale bez przesady!) brzuszek. Przed podróżą dziecko powinno zjeść coś lekkiego, bo skurcze pustego żołądka mogą spowodować wymioty. Świeże powietrze. Silne zapachy nasilają mdłości. Przed podróżą lepiej się nie perfumuj i usuń z auta zapachowe wieszadełka. Nie pal przy dziecku, a przed wyruszeniem w drogę opróżnij i umyj popielniczki. Dobrze wywietrz samochód. Odpowiednie zajęcie. Książeczki i puzzle to nie najlepszy pomysł dla malca, który ma chorobę lokomocyjną: opuszczanie głowy i skupianie wzroku na nieruchomych obrazkach nasila mdłości. Patrzenie przez boczną szybę też nie jest korzystne – migające drzewa mogą potęgować dolegliwości. Lepiej, by dziecko patrzyło przed siebie: będzie widziało, co się dzieje na drodze („Aha, zaraz będzie zakręt, więc się trochę przechylę na bok”). Delikatne przekąski. Najlepiej zabrać to, co nie pachnie i nie smakuje zbyt intensywnie. Woda do picia. Z napojów gazowanych lepiej zrezygnować, bo rozpierają żołądek. Zbyt słodkie mogą wywołać nudności. Spokojna, płynna jazda. Bez ruszania z piskiem opon, nagłych skrętów, gwałtownego hamowania. Jeśli masz wybór, zdecyduj się na jazdę autostradą albo drogą szybkiego ruchu i unikaj górskich serpentyn. Częste postoje. Podziel trasę na krótkie półgodzinne etapy. Postoje rób z dala od stacji benzynowych, smażalni (zapachy!). Leki. Lokomotiv (na bazie imbiru, syrop, pastylki, kapsułki lub do ssania); Aviomarin (tabletki, powyżej 5. roku życia, podaje się na pół godziny przed podróżą); Avioplant Junior (kapsułki na bazie imbiru); Diphergan (syrop, na receptę); Transwal (plastry akupresurowe na nadgarstek, nakleja się je na kwadrans przed podróżą). Gdy dziecku robi się niedobrze, zatrzymaj auto i wyjdźcie na świeże powietrze. Jeśli zwymiotuje, uspokój je, umyj buzię, poproś, by przepłukało usta, w razie potrzeby przebierz. Pilnuj, by dużo piło (często, małymi porcjami), bo silne wymioty mogą spowodować odwodnienie. Jedzenie w podróży W podróży łatwiej o ból brzuszka i biegunkę. Ręce małych podróżników nie zawsze są czyste, a przydrożne bary nie oferują niestety wyłącznie produktów najwyższej jakości. Co robić? Przypominaj o myciu rąk. Można to robić na każdej stacji benzynowej (inna sprawa, że z czystością toalet bywa bardzo różnie...), podczas postojów na przydrożnym parkingu. Wystarczy, że weźmiesz butelkę z wodą i papierowe ręczniki. Zabierz też nawilżane chusteczki – przydadzą się w czasie jazdy. Uważaj na bary. Jedzcie tam, gdzie jest czysto. Lepiej nie korzystać z miejsc, gdzie śmierdzi przypalonym tłuszczem lub czymś podejrzanie kwaśnym. Spakuj jedzenie, które się nie psuje, np. kanapki z żółtym serem, wafle ryżowe, deserki owocowe. Wędliny i gotowane warzywa psują się błyskawicznie. Jeśli nie wyobrażasz sobie podróży bez bułki z szynką lub chcesz dać malcowi zupę, weź lodówkę turystyczną lub termos. Przeczytaj także: Jedzenie w czasie podróży Mamo, siusiu! Wiosną i latem wszystko jest prostsze, także w podróży. Nie trzeba wyciągać zgrzanego malca z samochodu na chłód (żeby przetransportować go do ubikacji na stacji benzynowej), można korzystać z toalety „pod chmurką”. Dla 3– latka w dłuższą trasę warto zabrać nocnik. Będzie czyściej, spokojniej, no i w pełni ekologicznie... Przydadzą się podkłady higieniczne na sedes (użyjesz ich w publicznej ubikacji) i chusteczki dezynfekujące. Ucz też malucha „obycia” w publicznych toaletach: że trzeba myć rączki, niczego nie dotykać, wszędzie chodzić z mamą i na nią spokojnie czekać. Polecamy także: 11 najlepszych produktów ułatwiających podróż autem