Dziecko ma infekcję? Poznaj 5 pomysłów na spędzenie z nim czasu w domu
Infekcja u dziecka daje się we znaki nie tylko jemu samemu, ale również reszcie domowników. Jak urozmaicić czas i sprawić, by junior w dobrej atmosferze wracał do zdrowia? Poznaj 5 sposobów na spędzenie czasu z chorym dzieckiem. Dzięki nim wspólnie przetrwacie ten trudny czas.
Podwyższona temperatura ciała, ból gardła czy uciążliwy katar - to tylko część objawów, z jakimi zmagają się dzieci w trakcie infekcji. Chcesz poprawić nastrój juniora w czasie choroby? Specjalnie dla ciebie przygotowaliśmy kilka propozycji, które zapobiegną nudzie i będą miłą odskocznią w tym trudnym czasie! View Ediplayer on the source website 5 pomysłów na spędzenie czasu z chorym dzieckiem w domu 1. Planszówki dobre na wszystko Gra planszowa to nie tylko doskonała propozycja zabawy w deszczowy dzień, ale również wtedy, gdy dziecko choruje. Chińczyk, Scrabble, Monopoly czy Memory to tylko część propozycji, jakie masz w zasięgu ręki! Podczas takiej aktywności możecie wspólnie leżeć pod kocem, podjadać przekąski i pić gorącą herbatę. Gwarantujemy, że junior będzie zachwycony każdą minutą gry. Może uda mu się wygrać? 2. Osobliwe dzieła sztuki W trakcie choroby dziecka warto zaopatrzyć się w różnorodne artykuły papiernicze. Kredki, naklejki, flamastry, farby i blok techniczny w dużym formacie - taki asortyment pozwoli na stworzenie prawdziwego dzieła sztuki! Zaproponuj dziecku wspólne malowanie. Może postaracie się własnoręcznie odtworzyć rodzinne zdjęcie z ostatnich wakacji? Kto wie, czy junior w trakcie tej zabawy nie odkryje w sobie zamiłowania do sztuki. 3. Bajka na pocieszenie Jeśli dziecko gorączkuje, zaproponuj wspólne czytanie bajek. Twój głos z pewnością zadziała na juniora kojąco i pomoże się zrelaksować. Może w trakcie kolejnego rozdziału książeczki nawet uda mu się zdrzemnąć? Jeśli zaś chorowitek zażyczy sobie oglądania bajki w telewizji, nie zabraniaj mu tego. Trudny czas choroby wymaga także i twojej elastyczności. Wszak nawet dorośli w trakcie przeziębienia najczęściej wybierają oglądanie seriali jako formę spędzania czasu. 4. Powrót do przeszłości Ta aktywność - choć wydaje się banalna - może rozbudzić naprawdę ogromne zainteresowanie w twoim dziecku. Wyciągnij z szuflady stare albumy i wspólnie oglądajcie rodzinne zdjęcia. Pokaż, jak wyglądałaś w jego wieku, opowiedz najciekawsze historie ze swojego dzieciństwa. To bardzo ważne, by junior słysząc imiona dziadków i pradziadków, kojarzył je z ich twarzami. Gwarantujemy, że ta zabawa sprawi ogromną frajdę nie tylko dziecku, ale również tobie! 5. Łamigłówki Jeśli dziecko narzeka na wszechobecną nudę, możesz zaproponować mu zabawę w łamigłówki. Nie radzi sobie ze wszystkimi? Rozwiążcie je wspólnie! W sklepach papierniczych znajdziesz ogrom wydań zawierających labirynty, gry słowne i rebusy, które zajmą chorowitka przez dobre kilkadziesiąt minut. Pamiętaj, że takie zabawy to również nieoceniony trening dla umysłu dziecka! Sposoby na złagodzenie objawów przeziębienia u dziecka Jeśli mimo twoich usilnych prób zajęcia dziecka zabawą junior wciąż marudzi, to znak że jego samopoczucie jest naprawdę złe. Zamiast czekać na samoistną poprawę stanu zdrowia, wspomóż jego organizm w walce z chorobą. <a class="linkowanie_wewnetrzne" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=oqKQdH7j.76T5fVfHYagU4Yj.fOFDSL8owdc1q5t6WD.l7/stparam=qejtlmjups/fastid=gmxlriomyvimjzicgkkfhkyriimf/nc=0/url=https://ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N89203.3336772MAMOTOJA/B28568593.347002029;dc_trk_aid=538319375;dc_trk_cid=178900536;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=" target="_blank" rel="noopener">Apap Przeziębienie Junior to lek 3 w 1 zwalczający objawy przeziębienia i grypy u dzieci w wieku od 6 lat. Ma potrójne działanie: zwalcza katar i odblokowuje zatoki, zmniejsza gorączkę i dreszcze oraz łagodzi ból, który szczególnie dotkliwie odczuwają nasze pociechy w trakcie infekcji np. gardła. To jedyny lek o takim składzie bez barwników*. <a class="linkowanie_wewnetrzne" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=oqKQdH7j.76T5fVfHYagU4Yj.fOFDSL8owdc1q5t6WD.l7/stparam=qejtlmjups/fastid=gmxlriomyvimjzicgkkfhkyriimf/nc=0/url=https://ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N89203.3336772MAMOTOJA/B28568593.346996540;dc_trk_aid=538585375;dc_trk_cid=178522652;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=" target="_blank" rel="noopener">Apap Przeziębienie Junior to lek w formie proszku w saszetce, rozpuszczanego w gorącej wodzie o rozgrzewającej formie podania. Lek ma truskawkowy smak. * Wśród leków w saszetce o składzie: paracetamol 300 mg + fenylefryna 5 mg + witamina C 20 mg. APAP przeziębienie junior (300 mg + 20 mg + 5 mg)/saszetkę, proszek do sporządzania roztworu doustnego, w saszetce. 1 saszetka zawiera: Paracetamolum (paracetamol) 300 mg, Acidum ascorbicum (kwas askorbowy) 20 mg, Phenylephrini hydrochloridum (fenylefryny chlorowodorek) 5 mg. Wskazania do stosowania: Krótkotrwałe leczenie objawów przeziębienia i grypy, takich jak gorączka i dreszcze, ból głowy, bóle mięśniowo-stawowe, ból gardła, niedrożność przewodów nosowych i zatok przebiegająca z bólem, nieżyt błony śluzowej nosa (katar). Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku od 6 lat. Jeśli po upływie 3 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu lub na aminy sympatykomimetyczne. Niestabilna choroba wieńcowa. Zaburzenia rytmu serca. Wysokie ciśnienie tętnicze. Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej i reduktazy methemoglobinowej. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Wirusowe zapalenie wątroby. Choroba alkoholowa. Leku nie należy stosować podczas leczenia inhibitorami MAO i w okresie do 2 tygodni od zaprzestania ich stosowania. Leku nie należy stosować w okresie leczenia zydowudyną. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Anatomicznie wąski kąt przesączania. Podmiot odpowiedzialny: US Pharmacia Sp. z o.o. ul. Ziębicka 40, 50-507 Wrocław. Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu. Materiał powstał we współpracy USP Zdrowie
Dziewczynka straciła włosy. Jej reakcja, kiedy przymierza perukę po raz pierwszy, wzrusza do łez!
Utrata włosów, zwłaszcza u kobiet i dziewczynek często wiąże się z dużą traumą i utratą pewności siebie. Jest to jeden z powodów, dla których wynaleziono peruki – dają one chorym namiastkę normalności.
Łysienie spowodowane jest szeregiem różnych chorób, w tym tych najbardziej bolesnych i niestety, nieuleczalnych, takich jak rak. Poruszająca reakcja dziewczynki Na instagramowym profilu użytkowniczki wigsbytiffani opublikowano film – widać na nim pierwszą przymiarkę peruki pewnej dziewczynki, która straciła niemalże wszystkie swoje włosy. Zarówno fryzjerka, jak i dziewczynka są bardzo podekscytowane całym zajściem. Na twarzy dziewczynki widać prawdziwą ekscytację i nutkę wzruszenia, podobnie jak u fryzjerki, która po nałożeniu dziecku peruki z trudem powstrzymuje łzy. Możesz pomóc – po prostu „Daj włos”! Peruki wykonane z naturalnych, ludzkich włosów są niestety bardzo drogie – ich ceny zaczynają się od 1000 złotych do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Cena uwarunkowana jest przede wszystkim długością włosów, a także sposobem wykonania peruki. Ze względu na cenę nie każdy może pozwolić sobie na perukę dobrej jakości. Na całym świecie, w tym także w Polsce, funkcjonują fundacje pozyskujące naturalne włosy, które przerabiane są później na peruki (np. Fundacja Rak’n’Roll czy WeGirls). Dzięki takim fundacjom ludzie chorzy na raka mogą dostać perukę za darmo, co pozwoli im cieszyć się namiastką normalności, w tak ekstremalnie trudnej dla nich sytuacji. Na stronach internetowych wymienionych fundacji znajdują się wytyczne dotyczące oddawania włosów i adresy salonów fryzjerskich z całej Polski, w których to możesz przekazać swoje ścięte włosy na perukę. Piszemy także o: „Panie przedszkolanki notorycznie zapominają założyć mojemu dziecku czapkę. Przecież to 3-latka, sama nie będzie pamiętać” [LIST DO REDAKCJI] 2-latka przez noc „zapomniała”, jak się mówi i chodzi. „Moje dziecko zostało uwięzione we własnym ciele” Opole: matka z dwójką dzieci z dnia na dzień została bez dachu nad głową
Rodzice chcą pokazać swoim dzieciom najpiękniejsze miejsca na Ziemi, zanim te całkowicie stracą wzrok
Rodzice czwórki dzieci z niepokojem odkryli, że ich najstarsza córka ma poważne problemy ze wzrokiem. Zabrali ją na badania, podczas których specjaliści odkryli, że dziewczynka choruje na barwnikowe zwyrodnienie siatkówki – rzadką chorobę genetyczną powodującą znaczne pogorszenie się wzroku lub jego całkowitą utratę.
Mia miała tylko trzy lata, kiedy jej rodzice zauważyli, że ze wzrokiem córki dzieje się coś niedobrego. Niestety, po kilku latach zauważyli oni podobne symptomy u dwóch młodszych dzieci, synów Collina i Laurenta. U chłopców zdiagnozowano to samo zaburzenie genetyczne – barwnikowe zwyrodnienie siatkówki. Choroba ominęła ich najmłodszego syna, Leo. Do tej pory nie wynaleziono żadnego skutecznego lekarstwa na tę chorobę. Rodzice spodziewają się, że ich dzieci całkowicie stracą wzrok. Pomimo druzgocących wieści postanowili, że zapełnią swoim dzieciom pamięć wzrokową poprzez podróże w najpiękniejsze zakątki świata. Namibia, Zambia, Tanzania, Turcja, Mongolia i Indonezja Rodzina odwiedziła już Namibię, Zambię, Tanzanię, Turcję, Mongolię i Indonezję. Obecnie planują powrót do ojczyzny na pół roku. Rodzice przyznają, że to ich najpiękniejsza wspólna przygoda, jednak wyznali, że bycie z dziećmi 24/7 momentami ich wykańcza. Nie mają jednak zamiaru zrezygnować z podróży „Mam zamiar wypełnić ich pamięć najpiękniejszymi obrazami, jakimi tylko zdołam” – wyznała mama. Nie wiadomo, kiedy dzieci stracą wzrok. Lekarze są zdania, że zależy to od przypadku – są ludzie, którzy całkowicie tracą wzrok w wieku 30 lat, ale są też tacy, których wzrok jest sprawny do 80. roku życia. Rodzinie zależy na tym, aby dzieci zobaczyły i odkryły możliwe jak najwięcej świata, bo jak twierdzą, „siedzenie w domu jest fajne, ale nie ma nic piękniejszego niż podróże”. Źródło: dailymail.co.uk Piszemy także o: Ma rok, a wygląda jak kilkulatek. Internauci nie kryją oburzenia Mężczyzna podejrzewany o zabójstwo dzieci nie trafi do więzienia? Umyła dziecko w zlewie z brudnymi naczyniami: internauci są podzieleni
Zapalenie spojówek u dzieci – objawy, przyczyny, ile trwa. Co na zapalenie spojówek?
Zapalenie spojówek u dzieci może mieć wiele przyczyn: najczęściej są to wirusy, bakterie, alergia. Przyczyną może też być ekspozycja na drażniące czynniki zewnętrzne, np. smog. O ile zapalenie spojówek nie jest alergiczne lub bakteryjne, pomóc mogą domowe metody. Zobacz na zdjęciach, jak wygląda zapalenie spojówek u dzieci, a także dowiedz się, czy można się nim zarazić.
Zapalenie spojówek u dzieci może zaczynać się nagle – jeszcze wczoraj maluch był zdrowy, a dziś obudził się z zaczerwienionymi, ropiejącymi oczami. Przyczyny mogą być różne: od długiego czasu spędzanego przed monitorem aż po infekcję wirusową. Dowiedz się, jakie są rodzaje zapalenia spojówek, ile zwykle trwa choroba i co pomoże w szybkim pozbyciu się uciążliwych objawów. Spis treści: Przyczyny zapalenia spojówek u dzieci Zapalenie spojówek u dzieci: objawy Rodzaje zapalenia spojówek u dzieci Alergiczne Bakteryjne Wirusowe 4. Zapalenie spojówek u dziecka: zdjęcia 5. Ile trwa zapalenie spojówek u dziecka? 6. Leczenie zapalenia spojówek u dzieci Domowe sposoby na zapalenie spojówek u dziecka 7. Czy zapalenie spojówek jest zaraźliwe? 8. Zapalenie spojówek u dziecka – czy można wychodzić na dwór? Przyczyny zapalenia spojówek u dzieci Zapalenie spojówek to nic innego jak stan zapalny błony śluzowej, która znajduje się od wewnętrznej strony powieki i na części gałki ocznej. W wyniku powstania stanu zapalnego oczy dziecka stają się mocno zaczerwienione. Powodów tej dolegliwości może być bardzo wiele. Wśród nich wymienić należy: alergie na pyłki, kurz, pleśń; infekcję wirusową, bakteryjną; działanie silnego wiatru lub słońca; długie przebywanie przed monitorem komputera; przebywanie w zadymionym pomieszczeniu; narażenie oka na suche, gorące powietrze; kontakt z silnie zanieczyszczonym powietrzem; stosowanie kropli do oczu zawierających konserwanty; dostanie się ciała obcego do oka. Zapalenie spojówek u dzieci: objawy Chorobę dość łatwo można rozpoznać, ponieważ daje ona wyraźne uciążliwe objawy, takie jak: zaczerwienienie oka, swędzenie oka, pieczenie oka. W ostrym przebiegu zapalenia spojówek pojawiają się też: powiększenie węzłów chłonnych, obrzęki powiek, światłowstręt, łzawienie, obecność wydzieliny ropnej w obrębie szpary powiek, czyli tzw. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/ropiejace-oczy-dziecka-co-pomoze-na-ropiejace-oczy-5353-r1/">ropiejące oczy u dziecka. Bakteryjne zapalenie spojówek cechuje wydzielina w kolorze żółtym lub zielonkawym, wirusowe – wydzielina wodnista, bezbarwna, w alergicznych cechą charakterystyczną jest świąd (dziecko często pociera powieki, co powoduje dodatkowe zadrażnienie spojówki). Rodzaje zapalenia spojówek u dzieci W większości przypadków stan zapalny w oku objawia się podobnie. Jednak są pewne cechy charakterystyczne związane z konkretnym rodzajem zapalenia. Możemy wyróżnić: alergiczne zapalenie spojówek, bakteryjne zapalenie spojówek, wirusowe zapalenie spojówek. Alergiczne zapalenie spojówek Dziecko uczulone na sierść zwierząt, kurz lub pyłki roślin jest znacznie bardziej narażone na zapalenie spojówek. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/alergiczne-zapalenie-spojowek-przyczyny-objawy-leczenie-28119-r1/">Alergiczne zapalenie spojówek może być sezonowe (np. w okresie pylenia traw), całoroczne lub ostre (gdy alergen w dużej ilości dostanie się do oka). Bakteryjne zapalenie spojówek Charakteryzuje je ropna wydzielina oraz przekrwienie oczu. Poza tym chory może odczuwać bóle głowy, senność, brak apetytu. Dodatkowym problemem przy bakteryjnym zapaleniu spojówek jest nadmierna wrażliwość na światło. Bakteryjne zapalenie spojówek u dzieci jest często efektem infekcji górnych dróg oddechowych. Ta wspólna infekcja możliwa jest dzięki naturalnej komunikacji za pomocą dróg łzowych pomiędzy workiem spojówkowym a jamą nosową. Wirusowe zapalenie spojówek Szczególną uciążliwością w tym przypadku jest uczucie, jakby w oku znajdowało się jakieś ciało obce, np., ziarenko piasku. Chore oko dodatkowo mocno łzawi. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/wirusowe-zapalenie-spojowek-przyczyny-objawy-leczenie-27977-r1/">Wirusowe zapalenie spojówek daje poza tym objawy przypominające przeziębienie. Może również towarzyszyć mu ból ucha lub gardła oraz powiększenie węzłów chłonnych. Zapalenie spojówek u dziecka: zdjęcia Jeśli nie masz pewności, czy twoje dziecko cierpi na zapalenie spojówek, zobacz na zdjęciach, jak wyglądają objawy choroby. Przy bakteryjnym zapaleniu spojówek na powiekach i rzęsach pojawia się żółta wydzielina. fot. Adobe Stock Zapalenie spojówek może objąć zarówno jedno, jak i dwoje oczu. fot. Adobe Stock Zaczerwienienie i pieczenie to główne objawy zapalenia spojówek. fot. Adobe Stock Ile trwa zapalenie spojówek u dziecka? Czas trwania zapalenia spojówek zależy od tego, co wywołało zapalenie. Trzeba się liczyć z tym, że leczenie u dziecka będzie trwało dłużej niż u dorosłego. Bakteryjne zapalenia spojówek przy wdrożeniu odpowiedniego leczenia będzie trwało około 5-7 dni. Leczenie przy wirusowym zapaleniu spojówek może oznaczać nawet 3-tygodniową kurację. W przypadku alergicznego zapalania reakcja będzie się nasilała zawsze, gdy dziecko będzie miało kontakt z alergenem. Leczenie zapalenia spojówek u dzieci Choć stan zapalny zazwyczaj mija po około 7 dniach, nie należy go bagatelizować z uwagi na możliwe powikłania. Poza tym objawy zapalenia są tak uciążliwe, że warto starać się je łagodzić, by przynieść ulgę maluchowi. W przypadku zapalenia wywołanego przez bakterie lekarz może zalecić stosowanie kropli lub maści z antybiotykiem. Na alergiczne zapalenie spojówek konieczne bywa natomiast przyjmowanie leków przeciwhistaminowych lub sterydowych oraz unikanie kontaktu z alergenem. Co na zapalenie spojówek u dziecka – domowe sposoby Aby zniwelować nieprzyjemne objawy zapalenia spojówek, możesz sięgnąć po domowe metody – przynajmniej do czasu wizyty u lekarza, który postawi diagnozę i wdroży odpowiednie leczenie. Do tego czasu możesz: przemywać oczy dziecka gazikiem nasączonym ciepłą wodą (by usunąć wydzielinę) – pamiętaj, by do każdego oka używać nowego, jałowego gazika; stosować kompresy z roztworu soli; zakraplać oczy solą fizjologiczną. Czy zapalenie spojówek u dziecka jest zaraźliwe? To, czy zapalenie spojówek jest zaraźliwe, zależy od przyczyny powstania stanu zapalnego. Alergia czy czynniki mechaniczne są sprawą indywidualną, którymi nie można się zarazić. Jeśli zapalenie wywołały wirusy lub bakterie, może dojść do zarażenia innych członków rodziny lub innych dzieci, np. w przedszkolu. Jak można się zarazić zapaleniem spojówek? Do zarażenia może dojść drogą kropelkową przez kontakt z wydzieliną chorej osoby, ale należy pamiętać, że drobnoustroje przenoszą się także przez przedmioty, których chory dotykał. Chory maluch powinien mieć zminimalizowany kontakt z innymi domownikami, należy także szczególnie zadbać o higienę: dokładne mycie rąk mydłem jest niezbędne! Zadbaj także o klamki i włączniki światła, czy inne rzeczy, których może dotykać chory. Zadbaj również o to, by dziecko miało osobny ręcznik do twarzy, z którego nikt inny nie będzie korzystał. Maluch nie powinien także przebywać w pomieszczeniach zamkniętych, w których znajdują się inne dzieci – pozostaw dziecko w domu na kilka dni, aby na pewno nie zaraziło nikogo z kolegów. Zapalenie spojówek u dziecka – czy można wychodzić na dwór? Nie ma bezwzględnego zakazu wychodzenia na dwór przy zapaleniu spojówek, jednak należy pamiętać o tym, że słońce i wiatr mogą dodatkowo drażnić spojówkę. Jeśli więc dziecko musi wyjść z domu, powinno mieć osłonięte oczy czapką z daszkiem i okularami przeciwsłonecznymi z filtrem UV. Ważne jest, by dziecko nigdy nie dotykało okolic oczu brudnymi rękami, gdy przebywa np. na sali zabaw, ponieważ w ten sposób bardzo łatwo może nabawić się zapalenia spojówek. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/lzawiace-oko-u-niemowlaka-jakie-sa-przyczyny-i-kiedy-udac-sie-do-lekarza-32887-r1/">Łzawiące oko u niemowlaka: przyczyny, objawy, postępowanie. Kiedy udać się do lekarza? Zaczerwienione oko u dziecka: co robić i jak leczyć? Domowe sposoby na zaczerwienione białko oka Spuchnięte oko u dziecka – przyczyny, leczenie Konsultacja merytoryczna dr hab. n. med. Wojciech Hautz Specjalista Kliniki Okulistyki Centrum Zdrowia Dziecka
Jak zapobiec dysplazji bioder u niemowlęcia?
Dysplazja stawu biodrowego to jedna z najczęściej występujących rozwojowych wad wrodzonych. Według badań 1 na 100 niemowlaków rodzi się właśnie z tym schorzeniem. Jak jej zapobiec? Podpowiadamy.
Niemowlęta mają skłonność do dysplazji stawu biodrowego z różnych przyczyn, wśród nich są m.in. czynniki genetyczne, pośladkowa pozycja dziecka w macicy oraz ograniczona przestrzeń wewnątrzmaciczna. Warto podkreślić, że 96 proc. wad dzieci wraca do normy samodzielnie już w 11-12. tygodniu życia maluchów. Zanim jednak stawy biodrowe maluszka dojrzeją, warto stosować zasady sprzyjające ich zdrowemu i lepszemu rozwojowi. View Ediplayer on the source website Nie krępuj ruchów maluszka! Stawy biodrowe rozwijają się w ruchu. Aby rozwój był prawidłowy, należy zadbać o to, by nic nie krępowało ich swobodnej aktywności. Tym samym konieczne jest zakładanie luźnych ubranek, które umożliwiają ruch stawów w dowolnych kierunkach i na różnych płaszczyznach. Istotnym sposobem, by zapobiec dysplazji bioderek, jest także skrupulatne sprawdzanie, w jaki sposób założona jest pieluszka. Nie może być mocno ściśnięta bądź w nieodpowiednim (za małym) rozmiarze, gdyż podobnie jak ubranka, będzie ograniczała ruchomość stawów. Nie warto również wierzyć w mit, zgodnie z którym szerokie i grube warstwy kilku pieluszek chronią przed wystąpieniem dysplazji i innych chorób stawów biodrowych. Należy znacząco unikać takiego postępowania! Prawdą jest, że czasami takie zalecenia wdraża się, gdy u dzieci wystąpiła już dysplazja, jednak pod żadnym pozorem nie można wdrażać takiego działania profilaktycznie. O tym może decydować tylko leczący dziecko specjalista. Właściwa pozycja Warto pozwolić dziecku na swobodę i nie wymuszać na dziecku określonych pozycji. I tak np. podczas noszenia, warto utrzymywać swobodnie rozstawione na boki, zgięte nóżki niemowlęcia. Z kolei podczas zabawy warto kłaść pociechę co jakiś czas na brzuszku, gdyż wtedy mimowolnie nóżki będą rozstawione na boki. Trzeba także pamiętać, by nie układać dziecka tylko na boczku. W tej pozycji bioderko może wysuwać się z panewki stawu, co może być niekorzystne dla maluszka. O czym jeszcze pamiętać, by biodra niemowlęcia były zdrowe? W trakcie przebierania pieluszki bądź ubranka, pamiętaj, by nie podnosić miednicy malucha ciągnąc za nóżki. Lepszym rozwiązaniem będzie wsunięcie dłoni pod udo maluszka i przewrócenie go raz na jeden, raz na drugi bok, by najpierw wsunąć jedną, później drugą stronę pieluszki. Warto również pamiętać, by nie ustawiać siłowo wyprostowanych obok siebie nóżek. Taka pozycja może sprawić, że stawy biodrowe dziecka nie będą rozwijały się prawidłowo. Masz wątpliwości? Wybierz się na konsultację Jeśli zastanawiasz się, czy twoje dziecko ma dysplazję stawu biodrowego bądź wiesz, że może mieć do niej predyspozycje, udaj się na wizytę do pediatry bądź fizjoterapeuty. Zwykle stawy biodrowe maluszka ocenia się podczas badania USG. Wykonuje się je, gdy niemowlę ma 6 tygodni i dotyczy to szczególnie dzieci z porodu pośladkowego, z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku dysplazji oraz tych, które cechują się niestabilnością biodra lub nieprawidłowościami w badaniu przedmiotowym. Ponowne badanie wykonuje się około 4-5. miesiąca lub wcześniej u dzieci nieprawidłowym pierwszym wynikiem.
Monitor oddechu: co to jest, jak działa i jaki wybrać?
Monitor oddechu ma informować rodzica o tym, czy dziecko prawidłowo oddycha. Zanim jednak kupisz monitor oddechu dla swojego niemowlaka, poznaj opinie lekarzy na ten temat. Sprawdź też, czy warto inwestować w to urządzenie oraz do kiedy może się ono przydać.
Monitor oddechu to urządzenie, które zmniejsza ryzyko <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/jak-zapobiec-naglej-smierci-lozeczkowej-sids-15005-r1/" target="_self" rel="noopener">śmierci łóżeczkowej, czyli SIDS. Nie da się przecież non stop czuwać nad dzieckiem i sprawdzać, czy oddycha, gdy jest zostawione w łóżeczku, bo np. śpi. Ale śmierć łóżeczkowa to niejedyne zagrożenie, podczas którego przyda się monitor oddechu. Trzeba pamiętać też o takich schorzeniach, jak: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/bezdech-u-dzieci-co-to-jest-bezdech-senny-ile-trwa-co-robic-objawy-i-pierwsza-pomoc-28723-r1/" target="_self" rel="noopener">bezdech u dziecka, zespół ALTE (zagrażające życiu tzw. chwilowe zatrzymanie oddechu), wady serca czy układu oddechowego. Monitor oddechu: co to takiego? Monitor oddechu to urządzenie, które bada, czy oddech dziecka jest stały i miarowy. W przypadku, gdy stanie się on słabo wyczuwalny, nieregularny lub w ogóle ustąpi na 15-20 sekund, wówczas włącza się alarm, a rodzice od razu mogą sprawdzić, czy z dzieckiem jest wszystko w porządku. A jeśli coś jest nie tak, reagować natychmiast. W ten sposób minimalizuje się ryzyko śmierci łóżeczkowej. Monitor oddechu: jak działa i do kiedy warto go kupić? Monitor oddechu składa się z dwóch części: czujników, które układa się pod posłaniem, mogą być w formie płaskiej maty monitorującej oddech albo cienkich, podłużnych płytek; odbiornika, który przetwarza wysyłane przez czujniki sygnały – jeśli czujniki przez 15-20 sekund nie wykryją żadnego ruchu, odbiornik uruchamia sygnał ostrzegawczy. Jeśli nadal czujnik nie wykrywa ruchu, uruchamia się alarm. Monitory oddechu przeznaczone są dla każdego zdrowego dziecka od 0 do 12 miesiąca życia. Choć może wydawać się rodzicom, że to zbędny wydatek, warto go mieć, żeby czuć się pewnej. Zdaniem lekarzy – o ile tylko możemy sobie pozwolić na to finansowo – warto zakupić monitor oddechu. Szczególnie zalecany jest w przypadku dzieci z ryzykiem bezdechu, z wadą serca i niską masą urodzeniową. Pamiętajmy, że to niepozorne urządzenie może uratować życie dziecka! Monitor oddechu: jaki wybrać? Ponieważ monitor oddechu ma zapewnić bezpieczeństwo twojemu dziecku, powinnaś dokładnie przemyśleć zakup. I na pewno kryterium decydującym nie powinna być tu niska cena czy ładny design. Najlepszy monitor oddechu to taki, który jest: wyprodukowany przez zaufanego, popularnego producenta; nowy – takie urządzenia z czasem się zużywają i mogą nie działać prawidłowo; bezpieczny i ma na to atesty potwierdzające; mobilny (bezprzewodowy, skarpetkowy, wówczas można go zainstalować nie tylko w łóżeczku); ​czuły i potrafi rozpoznawać ruch dziecka. Warto zwrócić uwagę na to, jaki jest sposób łączenia się obu części. W niektórych modelach czujnik i odbiornik łączą się kablami, inne mają połączenie bezprzewodowe. To drugie rozwiązanie jest na pewno wygodniejsze. Ważny jest również sposób zasilania. Jeśli urządzenie jest na baterię, sprawdź, czy w zestawie jest także zasilacz. Niektóre urządzenia oprócz monitora oddechu mają dodatkowe funkcje, np. zamontowany termometr, nianię elektroniczną, odtwarzacz z kołysankami. Niania elektroniczna z funkcją monitora oddechu: kiedy warto? Od jakiegoś czasu dostępne są na rynku urządzenia 2w1, łączące w sobie nianię elektroniczną i monitor oddechu. Kupno takiego urządzenia, jeśli będzie się brało pod uwagę cechy wymienione wyżej, jest dobrym rozwiązaniem. Jeśli chcemy mieć zarówno nianię, jak i monitor, lepiej jest wybrać urządzenie dwufunkcyjne. O ile w domu na co dzień nie robi to właściwie żadnej różnicy, o tyle już wyjeżdżając gdzieś z dzieckiem, zawsze lepiej jest spakować mniej niż więcej. A pamiętajmy, że akcesoria niemowlęce i inne sprzęty przydatne noworodkom są w dzisiejszych czasach dość mocno rozbudowane. Monitor oddechu: ranking Prezentujemy TOP 5 najczęściej wybieranych monitorów oddechu dla niemowląt: 1. Monitor oddechu Babysense 7 View Burdaffi on the source website Bardzo czuły bezdotykowy monitor ruchów oddechowych niemowląt. ​Jeśli z jakiegokolwiek powodu, oddech nie jest wykrywany w ciągu 20 sekund lub jeśli częstotliwość oddechu zwalnia do mniej niż 10 oddechów na minutę, włącza się alarm dźwiękowy. W zestawie jednostka sterująca, 2 sensory z przewodami i łącznikiem, instrukcja, uchwyt pod materac, wieszak na brzeg łóżeczka. Urządzenie zasilane na baterie. 2. Monitor oddechu Angelcare AC027 View Burdaffi on the source website Czujnik w postaci płaskiej płytki sensorycznej umieszcza się pod materacem łóżeczka. Odbiornik zasilany jest na baterie. Gdy dziecko nie oddycha przez 20 sekund, włącza się alarm akustyczny, wibracyjny i optyczny. Urządzenie może działać również jako cyfrowa niania elektroniczna działająca na ośmiu kanałach dla zminimalizowania zakłóceń innych urządzeń. 3. Monitor oddechu Babysense 5 View Burdaffi on the source website Monitor oddechu z certyfikatem medycznym, który może być stosowany w domu przez rodziców oraz w szpitalach przez personel medyczny. Monitor nie zawiera kabli, co eliminuje ryzyko zaplątania się dziecka w przewody. Dwa sensory monitorują całą powierzchnię łóżeczka. 4. Monitor oddechu Nanny View Burdaffi on the source website Urządzenie jest monitorem medycznym o największej powierzchni płytki sensorycznej na rynku. Został zatwierdzony przez europejskie instytuty zdrowia i jest dopuszczony do stosowania w instytucjach medycznych. Dobrze słyszalny nawet przez ścianę dźwięk alarmowy uruchamia się, jeśli dziecko nie oddycha dłużej niż 20 sekund. 5. Monitor oddechu Snuza View Burdaffi on the source website Malutki monitor, który mieści się w dłoni, został zaprojektowany ergonomiczne tak, aby łatwo go zapiąć do pieluszki. Wibracyjny stymulator pobudzania do ruchu, monitor ma także wbudowany system ostrzegania o zbyt niskiej liczbie ruchów, a także system ostrzegania o słabych (płytkich) ruchach. Urządzenie było testowane klinicznie. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/sen-niemowlaka-ile-spi-niemowle-5986-r1/" target="_self" rel="noopener">Ile śpi niemowlę – długość snu w zależności od wieku dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-noworodku/ukladanie-noworodka-do-snu-4526-r1/" target="_self" rel="noopener">Jak układać noworodka do snu – bezpieczne pozycje ​Niemowlę chrapie? Możesz temu zaradzić!
Kraniostenoza - objawy, rodzaje, leczenie
Kraniostenoza, nazywana także kraniosynostozą, to wada powodująca błędy w kształcie i budowie czaszki dziecka. Jeśli jednak wykryje się ją i zoperuje przed ukończeniem 6. miesiąca życia, objawy choroby stają się zupełnie niewidoczne.
Kraniostenoza (inaczej kraniosynostoza) to wada wrodzona, która powoduje przedwczesne zarastanie szwów czaszkowych (jednego lub kilku). Skutkiem tej wady u niemowląt jest późniejszy nieprawidłowy kształt głowy dziecka. Szwy czaszkowe to „wiązania” pomiędzy kośćmi czaszki, które pozwalają na jej rozwój i rośnięcie – wraz z wiekiem i rozwojem mózgu. Spis treści: Kraniostenoza – objawy i rodzaje Kraniostenoza czołowa - jak wygląda? Kraniostenoza – leczenie Kraniostenoza – operacja Kraniostenoza – objawy i rodzaje Objawy kraniostenozy zależne są od rodzajów tego schorzenia występujących u konkretnego pacjenta. W zależności od tego, gdzie przedwcześnie zrosną się szwy czaszkowe, wyszczególnia się różne typy choroby: kraniosynostoza strzałkowa (objawy: u dziecka zauważa się wydłużenie głowy, która jednocześnie jest dość mała) kraniosynostoza czołowa (objawy: głowa zyskuje „trójkątny” kształt) kraniosynostoza wieńcowa (objawy: głowa może być albo skośna i niesymetryczna lub wyraźnie krótsza niż powinna być) kraniosynostoza węgłowa (objawy: głowa jest uformowana skośnie, ale do tyłu) Kraniostenoza czołowa - jak wygląda? Kraniostenoza czołowa to jedna z najczęstszych odmian kraniosynostozy, która dotyka dzieci. fot. Wikimedia Commons/Michael L. Kaufman at the English language Wikipedia Kraniostenoza – leczenie Leczenie kraniostenozy rozpoczyna odpowiednia diagnoza: potrzebna jest do niej ocena kliniczna, badanie USG oraz tomograf głowy (jeśli dziecko osiągnęło wiek odpowiedni do wykonania takiego badania). Badania są niezbędne w określeniu, czy w czaszce nie występuje nadciśnienie na skutek mocnego zarośnięcia szwów czaszkowych. Kraniostenoza – operacja Jeśli kraniostenoza zostanie odpowiednio wcześnie zdiagnozowana i zalecona zostanie operacja – wykonanie jej przed 6. miesiącem życia dziecka niesie ze sobą znacznie mniejsze ryzyko powikłań i powtórzenia operacji. Po pomyślnym zabiegu wygląd i rozwój czaszki dziecka nie będą odbiegały od normy. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że zabieg chirurgiczny to nie koniec leczenia kraniostenozy. Eksperci podkreślają także wielką rolę objęcia dziecka opieką okulisty, neuropsychologa oraz logopedy, którzy powinni monitorować stan malucha przed i po operacji. Zobacz też: Waga, wzrost, obwód główki: pierwsze badania noworodka USG przezciemiączkowe: wskazania, co wykrywa, do kiedy można zrobić Wypukłe ciemiączko? Dowiedz się, co to może oznaczać
Beata Pawlikowska radzi, jak nie urodzić niepełnosprawnego dziecka: „Ruch, zdrowe pożywienie, sen”
A do tego jeszcze medytacja i modlitwa. Autorka licznych książek o szczęściu i dobrym samopoczuciu podzieliła się swoim „sposobem” na urodzenie zdrowego dziecka. Szybko jednak zderzyła się z lawiną negatywnych komentarzy.
Beata Pawlikowska jest nie tylko autorką dziesiątek książek o samorealizacji, podróżach i językach – dziennikarka prowadzi także na YouTube kanał, na którym często udziela porad. Była żona Wojciecha Cejrowskiego ma ponad 90 tysięcy obserwujących, dlatego jej ostatnia niefortunna wypowiedź od razu rozprzestrzeniła się po sieci. Pawlikowska o aborcji i chorych dzieciach Z postu, w którym dziennikarka podzieliła się swoim zdaniem na temat aborcji, można wywnioskować, że niezdrowy tryb życia kobiety może być odpowiedzialny za urodzenie chorego dziecka. „Ekspresja genów – czyli to, w jaki sposób geny zostają odczytane i jaki mają wpływ na organizm – zależy od czynników zewnętrznych. Mówi o tym jedna z nowych dziedzin nauki zwana epigenetyką. W praktyce to oznacza, że aktywność genów w organizmie zależy od całego środowiska, w jakim się znajdują. Toksyny z jedzenia, powietrza, wody, stres, strach mogą spowodować uszkodzenia DNA i nieprawidłowe odczytywanie genów. Ruch na świeżym powietrzu, zdrowe pożywienie, sen, medytacja, modlitwa mają pozytywny wpływ na cały organizm, wspierają prawidłowe funkcje wszystkich komórek i prawidłową transkrypcję genów” – napisała Pawlikowska. Chociaż zdrowy tryb życia jest ogólnie znanym sposobem na zniwelowanie ryzyka chorób, w dalszym ciągu nie stanowi gwarancji i ochrony przed nimi. W komentarzach pod postem szybko wytknęły to internautki: „Walczmy o swoje prawa! Bzdury pani tu wypisuje, pani Beato! A ja panią tu śledzę... Już nie będę od tej pory” – zadeklarowała jedna z nich. Duża część fanek skrytykowała też Pawlikowską za ominięcie tematu Strajku Kobiet. Kilka postów później dziennikarka zadeklarowała jednak, że jest za wolnością wyboru i próbowała sprostować swoją wypowiedź. „Jestem za wolnością wyboru. Nigdy nie powiedziałam, że matki są odpowiedzialne za wady genetyczne swoich dzieci. Jestem za odpowiedzialnym macierzyństwem” – napisała. Czy udało jej się z powrotem przekonać do siebie fanki? Źródło: NaTemat.pl, Instagram Zobacz też: Wstrząsające wyznanie Kurowskiej: „Urodziłam martwe dziecko. Byłam w PIEKLE” Nauczyciele obrażają uczniów za popieranie Strajku Kobiet: „Zwyzywał nas od hitlerowców, esesmanów, barbarzyńców i bezbożników (...)” Andrzej Duda przygotował ustawę ws. aborcji. Kompromis?
Padaczka: objawy epilepsji u dzieci i dorosłych
Charakterystycznym objawem padaczki jest atak drgawek, któremu może towarzyszyć utrata przytomności. Jednak epilepsja może też objawiać się inaczej: drżeniem mięśni, nagłą utratą kontaktu z otoczeniem, a nawet mlaskaniem.
Padaczka jest chorobą neurologiczną, która często rozpoczyna się już w dzieciństwie. Objawem padaczki są napady padaczkowe, te jednak mogą być bardzo się od siebie różnić, w zależności od rodzaju padaczki, na jaką choruje pacjent. Epilepsja nie zawsze objawia się atakiem drgawek i utratą przytomności. Może też dawać symptomy w postaci nagłych upadków, zamyślania się czy niekontrolowanych ruchów rąk. Padaczka: objawy Ze względu na rodzaj epilepsji, na który cierpi pacjent, najczęstsze bjawy padaczki to: napad padaczki – toniczno-kloniczny. Atakowi padaczki towarzyszy silny skurcz mięśni, szczękościsk, ślinotok, bezdech. Chory może pogryźć swój język, oddać mocz. drgawki, utrata przytomności. Dochodzą drgawki całego ciała. Napad miokloniczny (mioklonie) – charakterystyczne niekontrolowane skurcze mięśni, najczęściej rąk. Chory upuszcza przedmioty lub przewraca się. Utrudniony kontakt z otoczeniem – napad nieświadomości trwający od kilku do kilkunastu sekund, podczas którego chory nie ma kontaktu z otoczeniem (lub kontakt ten jest utrudniony), najczęściej zastyga z szeroko otwartymi oczami i nie rejestruje tego, co się dzieje wokół niego. Spadek napięcia mięśniowego – chory nagle upada. Automatyzmy – proste, powtarzające się czynności i ruchu, wykonywane nieświadomie, np. mlaskanie, przełykanie śliny Inne objawy padaczki Ponieważ epilepsja może dawać różnorodne objawy w zależności od jej rodzaju, poza <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/atak-padaczki-pierwsza-pomoc-co-robic-zeby-pomoc-28197-r1/">atakiem padaczki u chorego mogą także pojawić się: zaburzenia widzenia, zaburzenia mowy, zaburzenia zmysłów węchu i smaku. Objawy padaczki Uwaga: zdarza się, że człowiek przeżywa w życiu napad padaczki, który więcej się nie powtórzy. Jest on zwykle spowodowany przez wysoką gorączkę, alkohol, uraz mózgu lub problemy z cukrem. Jak objawia się padaczka u dzieci? Charakterystyczny napad padaczkowy z drgawkami i utratą świadomości zdarza się częściej u dorosłych. Atak padaczki u dzieci może wyglądać inaczej i nie muszą mu towarzyszyć drgawki: nagłe zamyślenie i brak kontaktu z otoczeniem, wielokrotne drżenia kończyn u niemowlaka, nagłe przyciągnięcie głowy do klatki piersiowej i rozstawienie rąk na boki (napad zgięciowy) – u dzieci w drugim roku życia, powtarzające się, wielokrotne napięcia mięśniowe podczas snu – np. zaciskanie dłoni, czy podkurczanie nóg do tułowia. U dzieci stosunkowo często występują też mioklonie i zaburzenia mowy oraz nagły spadek napięcia mięśniowe, dziecko funkcjonuje normalnie i nagle upada. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/jakie-sa-objawy-padaczki-u-dziecka-wyjasnia-neurolog-23555-r1/">nietypowe objawy padaczki u dzieci <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/jak-leczy-sie-padaczke-u-dziecka-mowi-dr-marek-bachanski-z-czd-23557-r1/">leczenie padaczki marihuaną u dziecka (i inne metody) <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/jakie-sa-przyczyny-padaczki-u-dziecka-wyjasnia-neurolog-dr-marek-bachanski-23554-r1/">przyczyny padaczki u dzieci
Atak padaczki: pierwsza pomoc. Jak postępować?
Atak padaczki może zdarzyć się nagle. Towarzyszą mu drgawki, sztywnienie ciała, czasami utrata przytomności. Pomoc podczas napadu padaczki ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa choremu.
Ataki padaczki mogą mieć różny przebieg, nie zawsze są to drgawki i utrata przytomności. Wszystko zależy od rodzaju epilepsji, na którą cierpi chory. Napadem padaczkowym mogą być np. nagłe i gwałtowne symetryczne ruchy rąk albo chwilowa utrata kontaktu z otoczeniem, przypominająca zamyślenie się. Najważniejsze to wiedzieć, jak udzielić pierwszej pomocy podczas ataku padaczki, tak aby chory nie ucierpiał. Atak padaczki Charakterystycznym <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/padaczka-objawy-epilepsji-28204-r1/">objawem epilepsji są ataki padaczki, które zazwyczaj trwają od kilku sekund do ok. 3 minut. Widok chorego, który doświadcza napadu padaczkowego, jest niepokojący, ponieważ najczęściej towarzyszą mu: drgawki sztywnienie ciała utrata przytomności zasinienie toczenie piany z ust przygryzanie języka bezwiedne oddawanie moczu. Inne rodzaje epilepsji mogą jednak objawiać się zupełnie inaczej. Jednak takie duże ataki padaczki wymagają umiejętnego udzielania pomocy, by chory nie doznał urazu mózgu, uderzając głową o twarde podłoże, a także dlatego, że podczas napadu może dojść do zatrzymania oddychania. Padaczka: pierwsza pomoc Jeśli jesteś świadkiem ataku padaczki, przede wszystkim: zachowaj spokój, zabezpiecz otoczenie tak, by choremu nic się nie stało, ułóż chorego w bezpiecznej pozycji, najlepiej na boku, podłóż coś miękkiego pod głowę, kontroluj oddech chorego, nie przytrzymuj siłą kończyn, nie otwieraj szczęk i nie wkładaj niczego do ust chorego, rozluźnij ubranie w okolicy szyi, bu ułatwić oddychanie, zostań do czasu odzyskania świadomości, jeśli atak się przedłuża (ponad 3 minuty) lub wystąpi kolejny w ciągu godziny, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/jak-nauczyc-dziecko-wzywac-przez-telefon-pogotowie-13688-r1/">wezwij pogotowie. Pierwsza pomoc podczas ataku padaczki Ważne: Po napadzie padaczki chory jest zmęczony, zdezorientowany, senny, odczuwa ból mięśni i głowy. Miewa zaburzenia mowy. Okres ponapadowy trwa od kilku minut do kilku godzin. Zdarza się, że atak padaczki poprzedza tzw. aura, czyli zaburzenia zmysłowe. Chory czuje dziwne smaki i zapachy, słyszy muzykę. Napady padaczkowe Opisane wyżej objawy ataku padaczki są najbardziej dramatyczne i nazywa się je dużymi lub toniczno-klonicznymi. Jednak napady padaczkowe mogą przebiegać też zupełnie inaczej. Te uogólnione dzielą się na sześć typów: toniczno-kloniczne (duże) - na początku pojawia się skurcz kończyn, który następnie przechodzi w wygięcie ciała, Po około 20 sekundach dochodzą drgawki, toniczne — nagłe zesztywnienie mięśni, zatrzymanie oddechu, kloniczne — drgawki, miokloniczne — silne krótkie szarpnięcia rękami lub nogami, atoniczne – nagły zanik <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/napiecie-miesniowe-niemowlat-wzmozone-i-obnizone-napiecie-miesniowe-objawy-3618-r1/">napięcia mięśniowego, chory upada, a potem podnosi się i idzie dalej, napady nieświadomości – zaburzenia świadomości, dziwne zachowania, automatyzmy (np. mlaskanie). Objawy padaczki u dzieci często są nietypowe. Bez względu na wiek chorego, najważniejsze to nie zostawiać go samego podczas napadu padaczkowego. Jeśli jest to pierwszy napad, warto wezwać pogotowie. Nie wkładaj do ust chorego żadnych przedmiotów, pomimo lęku, że może przygryźć sobie język. Grozi to zatrzymaniem oddychania lub zadławieniem się wymiotami. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zdrowie/pierwsza-pomoc-resuscytacja-niemowlaka-3737-r3/">Resuscytacja niemowlaka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/pierwsza-pomoc-schemat-udzielania-pomocy-dziecku-15848-r1/">Resuscytacja dziecka po 1. roku życia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/pierwsza-pomoc-jak-nauczyc-dziecko-udzielania-pierwszej-pomocy-13706-r1/">Pierwsza pomoc: co musi wiedzieć dziecko?
Choroba Perthesa – objawy, przebieg, leczenie
Choroba Perthesa jest jałową martwicą główki kości udowej. Do jej rozwoju przyczynia się niedostateczne ukrwienie, które może być wynikiem np. urazu.
Choroba Perthesa występuje głównie u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Bardzo ważne jest wczesne jej wykrycie, które pozwala uniknąć trwałych zmian w obrębie stawu biodrowego. Zespół Perthesa: Objawy Przyczyny i przebieg choroby Leczenie i rehabilitacja Choroba Perthesa – objawy Początkowo dziecko może skarżyć się na ból, później zaczyna utykać. Jednak wiele dzieci nie zgłasza żadnych dolegliwości bólowych! Dlatego tak ważna jest obserwacja dziecka i sposobu, w jaki cię porusza. Ból może być zlokalizowany w pachwinie, w kolanie lub tu i tu. Bardzo często boli tylko kolano, co potrafi zdezorientować lekarza i szukać źródła bólu w samym kol;anie, a tymczasem proces chorobowy rozwija się w biodrze. Kolejnym objawem jest ograniczenie ruchomości w stawie biodrowym (ograniczenie zakresu wyprostu, odwodzenia i rotacji wewnętrznej uda). Często także pośladek po stronie chorej traci objętość wskutek osłabienia mięśni. W skrajnych przypadkach może dojść do wypadnięcia główki kości udowej z panewki i skrócenie się nogi. Przyczyny i przebieg choroby Perthesa u dzieci Choroba Perthesa należy do chorób nazywanych jałowymi martwicami kości. Dochodzi do nich w wyniku ograniczenia dopływu krwi do kości – w przypadku choroby Perthesa chodzi o główkę kości udowej. Najczęściej przyczyną jej niedokrwienia jest osobnicze słabe ukrwienie w wieku 4-8 lat, uraz lub powtarzające się mikrourazy (np. częste zeskakiwanie na twarde podłoże). Zobacz także: Jałowa martwica kręgosłupa (choroba Scheuermanna) Przebieg zespołu Perthesa W fazie początkowej, która trwa kilka tygodni, dochodzi do obrzęku tkanek miękkich otaczających staw. Czasami widoczne jest (w Rtg) oddalenie od siebie powierzchni stawowych i nieregularny kształt główki kości udowej. W fazie martwicy obserwuje się zagęszczenie tkanki kostnej i zmniejszanie się główki kości udowej. Faza ta trwa od sześciu do 12 miesięcy. Przedostatnia faza nosi miano fragmentacji nasady. Na zdjęciu Rtg widać miejsca o obniżonej i zwiększonej gęstości kości, a martwa tkanka zostaje wchłonięta. Poszerza się nasada i przynasada kości udowej. Faza trwa do 2 lat. Ostatnia faza polega na odbudowie głowy kości udowej, ale często następuje to z jej przerostem. Leczenie i rehabilitacja w zespole Perthesa u dzieci Leczenie ma na celu wytworzenie jak najbardziej okrągłej i gładkiej głowy kości udowej i przywrócenie normalnego zakresu ruchu. Osiąga się to, w zależności od zaawansowania i skutków choroby, poprzez leczenie zachowawcze i rehabilitację lub przez leczenie operacyjne. Przez większość czasu trwania choroby dziecko powinno całkowicie unikać chodzenia lub chodzić z odciążeniem chorej kończyny. Często stosuje się tzw. wyciągu kamaszkowe i odwodzące, fizykoterapię oraz rehabilitację. Zobacz: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/dysplazja-stawow-biodrowych-a-zwichniecie-stawu-kiedy-do-ortopedy-1012-r1/">Dysplazja stawu biodrowego – leczenie Im młodsze dziecko i im wcześniej zdiagnozowana choroba Perthesa, tym lepsze są rokowania. Często dzieci wracają do pełnej sprawności i mogą nawet uprawiać sport. Leczenie trwa 2-4 lata. U dzieci starszych, zwłaszcza u dziewczynek, i u tych z zaawansowanymi zmianami rokowania są gorsze, a leczenie, nawet operacyjne, często daje niezadowalające rezultaty. Uwaga! Rodzice dziecka z chorobą Perthesa mogą ubiegać się o zasiłek pielęgnacyjny, wózek inwalidzki, skierowanie do sanatorium. Ćwiczenia w chorobie Perthesa Najważniejsze są ćwiczenia utrzymujące lub poprawiające zakresy ruchu w stawie. Do ćwiczeń używa się piłek, taśm, wałków. Ważne jest, aby podczas rehabilitacji staw nie był obciążony, dlatego bardzo istotny jest dobór odpowiedniej pozycji do ćwiczeń. Bardzo korzystne są ćwiczenia w wodzie, która z jednej strony odciążą staw, a z drugiej stawia opór mięśniom, przyczyniając się do ich wzmocnienia. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/jak-zapobiec-wadom-postawy-10097-r1/">Jak zapobiegać wadom postawy u dzieci Na czym polega gimnastyka korekcyjna
Twoje dziecko ma autyzm? To może mieć związek z wiekiem ojca
Zdaniem naukowców późne ojcostwo może zwiększać ryzyko wystąpienia autyzmu i innych chorób u dziecka.
Naukowcy odkryli, że późne ojcostwo może być przyczyną wielu zaburzeń i problemów dzieci. W tym przypadku aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD, natomiast ryzyko wystąpienia autyzmu zwiększa się trzykrotnie. Coraz starsi Jeżeli".---#---Coraz starsi ojcowie Jeżeli mężczyzna zbyt długo odkłada decyzję o ojcostwie, w jego spermie może dojść do mutacji.---#---ojcowie, Jeżeli---#---ojcowie Jeżeli">ojcowie Jeżeli".---#---Coraz starsi ojcowie Jeżeli mężczyzna zbyt długo odkłada decyzję o ojcostwie, w jego spermie może dojść do mutacji.---#---ojcowie, Jeżeli---#---ojcowie Jeżeli">Jeżeli mężczyzna zbyt długo odkłada decyzję o ojcostwie, w jego spermie może dojść do mutacji. Męskie nasienie produkowane jest przez całe życie mężczyzny. Mimo to mechanizmy prowadzące do wytwarzania spermy starzeją się – pojawia się coraz więcej uszkodzonych plemników, które mogą prowadzić do zaburzeń. Wszystko to przekłada się to na stan zdrowia potomka. W rezultacie u dziecka może występować podwyższone ryzyko autyzmu, ADHD, zaburzeń dwubiegunowych, schizofrenii, a nawet skłonność do uzależnień lub podejmowanie prób samobójczych. Mimo to naukowcy uważają, że starsi ojcowie lepiej radzą sobie z wychowywaniem dzieci, a co za tym idzie, z różnego rodzaju problemami, jakie stawia przed nimi rodzicielstwo. Autyzm i ADHD Badanie, przeprowadzone przez naukowców z Indiana University w USA i szwedzkiego <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Autyzm i ADHD Badanie, przeprowadzone przez naukowców z Indiana University w USA i szwedzkiego Karolinska Institute, jest jednym z największych, jakie kiedykolwiek podejmowały temat rodzicielstwa.---#---Karolińska#Karolińską#Karoliński#Karlińska#Karlińską#Karolinka#Karolinką#Karolińsku#Karolin ska---#---Karolinska">Karolinska Institute, jest jednym z największych, jakie kiedykolwiek podejmowały temat rodzicielstwa. Badacze przyjrzeli się ponad 2,6 milionom osób, porównywali rodzeństwo urodzone z tego samego ojca i porównywali, jak wiek ojców - 45 i 24 lata - wpływał na zdrowie i zachowanie potomstwa. Okazało się, że u dzieci przebadanych ojców: 3 razy częściej <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („występuje”) a drugim („zwiększa”).---#---Okazało się, że u dzieci starszych ojców: • trzykrotnie częściej występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,5 raza częściej w przyszłości dzieci podejmują próby samobójcze lub mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono, jaka jest granica wieku, po którego przekroczeniu ryzyko się zwiększa.---#------#---występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">występuje autyzm <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („występuje”) a drugim („zwiększa”).---#---Okazało się, że u dzieci starszych ojców: • trzykrotnie częściej występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,5 raza częściej w przyszłości dzieci podejmują próby samobójcze lub mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono, jaka jest granica wieku, po którego przekroczeniu ryzyko się zwiększa.---#------#---występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („występuje”) a drugim („zwiększa”).---#---Okazało się, że u dzieci starszych ojców: • trzykrotnie częściej występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,5 raza częściej w przyszłości dzieci podejmują próby samobójcze lub mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono, jaka jest granica wieku, po którego przekroczeniu ryzyko się zwiększa.---#------#---występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">2 razy częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („występuje”) a drugim („zwiększa”).---#---Okazało się, że u dzieci starszych ojców: • trzykrotnie częściej występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,5 raza częściej w przyszłości dzieci podejmują próby samobójcze lub mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono, jaka jest granica wieku, po którego przekroczeniu ryzyko się zwiększa.---#------#---występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („występuje”) a drugim („zwiększa”).---#---Okazało się, że u dzieci starszych ojców: • trzykrotnie częściej występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,5 raza częściej w przyszłości dzieci podejmują próby samobójcze lub mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono, jaka jest granica wieku, po którego przekroczeniu ryzyko się zwiększa.---#------#---występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">2,5 raza częściej w przyszłości dzieci podejmują próby samobójcze lub <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („mają”) a drugim („ustalono”).---#---Okazało się, że u dzieci starszych ojców: • trzykrotnie częściej występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,5 raza częściej w przyszłości dzieci podejmują próby samobójcze lub mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono, jaka jest granica wieku, po którego przekroczeniu ryzyko się zwiększa.---#------#---mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">mają problemy z uzależnieniami <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („mają”) a drugim („ustalono”).---#---Okazało się, że u dzieci starszych ojców: • trzykrotnie częściej występuje autyzm • aż 13-krotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia ADHD • dwukrotnie częściej występuje ryzyko zaburzeń psychotycznych • 25 razy częściej występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe • 2,5 raza częściej w przyszłości dzieci podejmują próby samobójcze lub mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono, jaka jest granica wieku, po którego przekroczeniu ryzyko się zwiększa.---#------#---mają problemy z uzależnieniami Jak na razie nie ustalono,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">Jak na razie nie ustalono, jaka jest granica wieku, po którego przekroczeniu ryzyko się zwiększa. Wiadomo natomiast, że z wiekiem ryzyko staje się coraz wyższe. Mimo to naukowcy uspokajają, że na ogół ryzyko wystąpienia tego typu problemów jest niezwykle niskie. Źródło: Focus.pl Zobacz także: Po czym rozpoznać, że dziecko ma autyzm? W jakim wieku widać objawy? Czy twoje dziecko ma ADHD? Czym jest współczesne ojcostwo? [WIDEO]
Nie czekaj, aż na skórze malucha pojawią się czerwone plamki. Ospa wietrzna to wbrew pozorom groźna choroba, dlatego już dziś dowiedz się o niej jak najwięcej.
Jak można zarazić się ospą wietrzną? Niestety, bardzo łatwo. Chorują na nią wszyscy, niezależnie od wieku, ale u dzieci do 9. roku życia zakażenia zdarzają się najczęściej. I co ważne - przebieg choroby w przypadku najmłodszych wcale nie zawsze jest lżejszy niż u dorosłych! W 2012 r. w Polsce zanotowano aż 1361 hospitalizacji z powodu ciężkiego przebiegu ospy wietrznej. Przyczyny ospy wietrznej Ospę wietrzną wywołuje wirus varicella–zoster (VZV). Wirus ten przenosi się bardzo prosto i szybko - drogą kropelkową, przez bezpośredni kontakt z zakażonym oraz na przedmiotach codziennego użytku (ubraniach, pościeli, zabawkach). Warto wiedzieć, że osoba zarażona wirusem zaraża już nawet 2-3 dni przed tym, jak pojawi się u niej wysypka, a przestaje dopiero po przyschnięciu ostatnich strupków. To bardzo długo, bo samo przyschnięcie i odpadnięcie strupków zajmuje zwykle 1-3 tygodnie. Ospą wietrzną, czyli inaczej wiatrówką, można też zarazić się od chorego na półpasiec, bo obie choroby wywołuje ten sam wirus. Objawy ospy wietrznej Do najczęstszych i najbardziej charakterystycznych pierwszych objawów ospy wietrznej należą: Wysypka. Łatwo ją rozpoznać: najpierw na skórze pojawiają się niewielkie plamki, które potem zmieniają się w grudki, następnie powstają pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, a z pęcherzyków tworzą się strupki. Gdy odpadną po ok. 1-3 tygodniach, pozostawią po sobie niewielkie przebarwienia (uwaga - jeśli dziecko nie będzie się drapać, nie grożą mu blizny). Wysypka może zaatakować jedynie brzuch i plecy, ale zdarza się też, że wykwity rozprzestrzeniają się po całym ciele - są na genitaliach, powiekach, we wnętrzu jamy ustnej. Podczas choroby kolejne wykwity pojawiają się w kilku lub kilkunastu rzutach (co kilka godzin), chory ma więc równocześnie i pęcherze, i strupki. Wysoka gorączka. Temperatura ciała może dochodzić nawet do 40°C. Zazwyczaj gorączka wraz z bólem głowy pojawia się dzień przed wystąpieniem wysypki. Czytaj też: Ospa wietrzna - jak ja przetrwać? [CMS_PAGE_BREAK] Leczenie ospy wietrznej Ospa - nie dość, że jest chorobą groźną, zwykle jest też niezwykle uciążliwa. Rodzice powinni bowiem nieustannie pilnować chore dziecko, by nie drapało swędzących miejsc, pojawia się problem ze zorganizowaniem opieki dla malucha, dezorganizacji ulega życie całej rodziny. Dlatego tak ważne, by odpowiednio wcześniej zapobiec chorobie. A jeśli już zauważysz u dziecka pierwsze objawy ospy wietrznej, zacznij działać: • Obniżaj gorączkę. • Pomóż dziecku w walce ze swędzącą wysypką. Drapanie wykwitów może prowadzić do nadkażenia ran bakteriami, jeśli to konieczne - ziołowe leki uspokajające, wypróbuj też krótkie kąpiele w letniej wodzie. Skonsultuj się z lekarzem! Jak pomóc dziecku choremu na ospę wietrzną Twoje dziecko zachorowało na ospę wietrzną? Domowymi sposobami możesz ulżyć mu w cierpieniu i nieco złagodzić przebieg choroby. Zrezygnuj z długich kąpieli. Po długim czasie spędzonym w wodzie strupki mogłyby rozmięknąć. Do kąpieli dodaj nadmanganian potasu w odpowiednich proporcjach. Po kąpieli wycieraj ciało dziecka delikatnie, nie trzyj, a raczej lekko przykładaj ręcznik do skóry. Obetnij dziecku paznokcie na krótko, by zminimalizować ryzyko głębokich zadrapań. Zwróć uwagę na dietę dziecka. Jeśli ma w buzi pęcherze, nie podawaj mu potraw kwaśnych i ostro przyprawionych. Powikłania po ospie wietrznej Ospa wietrzna jest najbardziej niebezpieczna dla noworodków, osób z obniżoną odpornością i kobiet w ciąży. Jednak powikłania mogą spotkać każdego. Groźne powikłania ospy to np.: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie płuc, wady rozwojowe u dziecka (w przypadku kobiet w ciąży) Odporność na ospę wietrzną Na ospę wietrzną choruje się tylko raz w życiu. Wirus pozostaje w zwojach nerwowych w postaci utajonej i może uaktywnić się po latach i wywołać półpasiec u dzieci. Szczepienia przeciw ospie wietrznej Ministerstwo Zdrowia zaleca szczepienie przeciwko ospie wietrznej. Szczepienia obowiązkowe, czyli darmowe, przeznaczone są dla dzieci z grup podwyższonego ryzyka, np. z upośledzeniem odporności. Bezpłatne szczepienie przeciw ospie otrzymają także dzieci poniżej 3. roku życia, które chodzą do żłobków lub klubów malucha. Ze względu na nieprzewidywalność choroby oraz uciążliwość zarówno dla dziecka jak i rodziców lekarze zalecają szczepienie przeciwko ospie wietrznej. Niezbędne jest podanie 2 dawek szczepionki w odstępie co najmniej 6 tygodni. A jeśli podejrzewasz, że dziecko mogło już zarazić się ospą? Także możesz je zaszczepić, ale tylko w ciągu 72 godzin od kontaktu z chorym. Warto rozważyć je zanim dziecko pójdzie do przedszkola/szkoły, gdzie często po raz pierwszy styka się z dużą grupą rówieśników i jest bardziej narażone na zachorowanie. Czytaj także: Ospa bywa nieprzewidywalna - wywiad z ekspertem.
Twój maluch dopiero co przestał chorować, a od nowa kicha i siąka noskiem. Czy to normalne, że smyk łapie tyle infekcji? Zapytaliśmy o to specjalistę.
Pewnie wiesz, że małe dziecko „ma prawo” w ciągu roku nawet do dziewięciu infekcji, bo jego odporność dopiero dojrzewa. Ale jesteś załamana, gdy widzisz, że malec znów ma katar i kaszel, zaś termometr wskazuje prawie 40˚C. Dlaczego dzieci tak często chorują i jak je bronić przed infekcjami – wyjaśnia prof. Adam Jankowski. Staś ma cztery miesiące i już czwarty raz jest chory, choć mama bardzo o niego dba. Co robić, by niemowlę tak nie chorowało? Przede wszystkim karmić piersią. Do czwartego roku życia stężenie podstawowych przeciwciał odpornościowych jest bardzo niskie. Przy porodzie mama daje dziecku duży zastrzyk immunoglobuliny IgG. Łożysko jest pompą, która powoduje, że w krwi dziecka stężenie IgG jest nawet wyższe niż u mamy. Ale ten poziom potem spada i od trzeciego miesiąca życia jest już bardzo niski. Jeśli mama karmi piersią, to wraz z mlekiem przekazuje przeciwciała klasy IgA, które jak gdyby tapetują układ pokarmowy. A on u malutkiego dziecka jest najważniejszą częścią układu odpornościowego. Karmiłam piersią, a synek i tak chorował. Dostawał antybiotyki. Czy to dlatego, że w moim mleku nie było przeciwciał? Na pewno były. Osłabienie odporności powoduje właśnie podawanie antybiotyków! Często niepotrzebne. U dzieci 80 proc. infekcji jest spowodowanych wirusami, a nie ma antybiotyku, który zwalczy wirusy. Powoduje za to obniżenie odporności, i to na dwa sposoby. Po pierwsze, likwiduje fizjologiczną florę bakteryjną, która zwalcza zarazki. Po drugie, spowalnia tworzenie substancji odpornościowych. Po podaniu antybiotyku często pojawia się błędne koło: malec znów choruje i dostaje kolejny antybiotyk. Trudno to przerwać. To co mama ma zrobić? Nie dać antybiotyku zaleconego przez lekarza? Jego podanie jest konieczne, gdy dziecko ma poważną infekcję, np. zapalenie płuc, ropną anginę u dzieci. Ale jeśli roczny (lub starszy) maluch ma tylko katar, kaszel, gorączkę, jednak ogólnie dobrze się czuje, to warto poczekać dzień lub dwa, a w tym czasie spróbować metod naszych babć: podać mleko z masłem i miodem (oczywiście jeśli dziecko nie jest uczulone), napar z czarnego bzu, malin, siemienia lnianego... Siemię kojarzy mi się z leczeniem żołądka. Pomoże przy infekcji? Na samym początku: tak, taki napar potrafi nawet zahamować chorobę! Proszę je zaparzyć i dawać dziecku po każdym jedzeniu – po łyżeczce, dwie. Siemię stworzy taką ochronną błonkę na śluzówce gardła. Zimne powietrze, które wpada z każdym oddechem, będzie ją mniej podrażniać. To proste metody, ale często naprawdę skuteczne. A jeśli dziecko brało antybiotyk, to jak je ochronić przed kolejną infekcją? Warto podawać probiotyki, zarówno w formie naturalnej (jogurty i kefiry zawierające żywą florę bakteryjną), jak i gotowe preparaty z apteki. Jeśli dziecko naprawdę często choruje, zalecam ich przyjmowanie przez rok czy nawet półtora. Nie zaszkodzą, przecież jest to naturalna flora bakteryjna. Dobrym sposobem na wzmocnienie odporności jest też postawienie baniek. Normalnie krew płynie w naczyniach krwionośnych; bańki powodują, że wydostaje się ona na zewnątrz, a to pobudza układ odpornościowy. Najlepiej je postawić w weekend, kiedy mamy więcej czasu i możemy zająć się dzieckiem. Dobrze, by potem poleżało, spokojnie się pobawiło, nie biegało i nie wychodziło na dwór. Podobno u dziecka do trzech lat lepiej nie stosować preparatów wzmacniających, by nie zaburzyć rozwoju układu odpornościowego. Tak. Można jednak podawać środki ziołowe, np. Padmę. Ona nie stymuluje układu odpornościowego, tylko go reguluje. Najmłodsze dziecko, u którego ją podawałem, miało 13 miesięcy. Największym problemem było przełamanie oporów smakowych, bo niektóre maluchy mają po niej odruch wymiotny. Kapsułkę trzeba przeciąć, proszek wysypać na łyżeczkę, wymieszać z wodą. A dziecko musi być na czczo, co najmniej 20 minut przed jedzeniem, bo inaczej preparat nie będzie działać. Kuracja powinna trwać miesiąc, potem robi się dwa tygodnie przerwy, a następnie kontynuuje przez dwa tygodnie. Zalecam jednak, aby robić to pod kontrolą lekarza. Kiedy można podejrzewać, że dziecko ma poważne problemy z odpornością? Gdy choruje często i ciężko: niezbędne jest podawanie antybiotyków, a nawet pobyt w szpitalu. U większości dzieci słabsza odporność jest tylko związana z nieco wolniejszym dojrzewaniem układu immunologicznego. Warto ją wzmacniać prostymi środkami (probiotyki, bańki, zioła, zdrowe jedzenie). To wszystko jest ważne i pomaga. Układ odpornościowy dojrzewa i dziecko będzie chorować coraz mniej. Odpowiada: Prof. Adam Jackowski, znakomity pediatra i immunolog, szef jednej z dwóch działających w Polsce poradni zaburzeń odporności (na Akademii Medycznej we Wrocławiu). Wielki zwolennik naturalnych metod leczenia.