Aby już się nie czerwienić – 4 niezawodne preparaty z apteki na trądzik różowaty
Choć leczenie zaczerwienionej skóry i zmian charakterystycznych dla trądziku różowatego nie jest łatwe, warto zacząć jak najszybciej! Dzięki odpowiednim produktom nie dopuścisz do powstania nowych zmian i stanów zapalnych – specjalistyczne dermokosmetyki to podstawa.
Trądzik różowaty może pojawić się nawet w dojrzałym wieku, w dodatku zdecydowanie częściej zmagają się z nim kobiety. Grudkowate, rumieniowe wykwity na twarzy najczęściej widać w okolicach nosa, policzków i brody. Nasilają się one pod wpływem stresu, zmian temperatur czy gorących napojów. To nic przyjemnego, prawda? Jak wyciszyć trądzik różowaty? Na szczęście na trądzik różowaty są sposoby. Na początek zadbaj o odpowiednią pielęgnację, najlepiej z użyciem dermokosmetyków. Pamiętaj, aby na noc używać kremu kojącego i łagodzącego podrażnienia, a w dzień koniecznie chronić skórę przed słońcem za pomocą wysokiego filtra SPF. Wypróbuj: ROSALGIN ACTIVE+ Ultra aktywny żel na rumień i zmiany grudkowo-krostkowe do twarzy CALM- ROSALGIN Krem redukujący zaczerwienienia na noc LIPO-ROSALGIN MULTIKOJĄCY KREM SPF 30 do twarzy na dzień PURI-ROSALGIN Kojący fizjologiczny żel do mycia twarzy Uwaga: jeśli stały lub napadowy rumień, widoczne naczynka i krostkowe wykwity to twój problem, absolutnie unikaj: zabiegów rozgrzewających, zabiegów wymagających tarcia albo ucisku, złuszczania z użyciem kwasów. Co jeść na trądzik różowaty? To, co kładziesz na talerz, także ma spory wpływ na wygląd twojej skóry. Niektóre pokarmy mogą nasilić, a inne ukoić zmiany rumieniowe. Co warto jeść: pokarmy bogate w witaminę E (nasiona słonecznika, oleje) pokarmy bogate w witaminę A (marchew, dynia, morele) pokarmy bogate w witaminę C (cytrusy, papryka Aby nie wzmagać rumienia, unikaj: alkoholu mocnej kawy i herbaty czekolady ostrych przypraw żółtego sera sosów (typu winegret, pomidorowego, sojowego) Ważne: jeśli preparaty do stosowania w domu nie pomagają, a zmiany wywołane przez trądzik różowaty są zaawansowane, skontaktuj się z lekarzem dermatologiem. Specjalista może przepisać leki doustne lub działające miejscowo na skórę (np. antybiotyki).
Rodzice boją się dotknąć swojego dziecka, bo nawet najdelikatniejszy dotyk może sprawić mu ból
Nie da się zapomnieć momentu, w którym to na świat przychodzi wyczekiwane przez nas dziecko. Przytulenie to naturalny, niemal niekontrolowany odruch. Niestety, rodzice Giorgio musieli pogodzić się z faktem, że nie będą mogli dotykać swojego dziecka.
Giorgio Evans-Lobato urodził się poprzez cesarskie cięcie. Był wyczekiwanym, kochanym dzieckiem. Ciąża przebiegła wzorcowo i nic nie wskazywało, aby chłopiec miał urodzić się chory. Niestety, krótko po narodzinach jego tata zauważył, że noworodek pokryty jest pęcherzami. Lekarze uznali, że przypadłość dziecka może być związana z przebiegiem porodu albo z zakażeniem worka owodniowego. „Skóra motyla” Zlecone badanie krwi wykazało, że noworodek choruje na bardzo rzadkie schorzenie, które dotyka zaledwie 5 tysięcy osób w Wielkiej Brytanii – u malucha stwierdzono pęcherzowe oddzielanie się naskórka, potocznie nazywane „skórą motyla”. Choroba polega na tworzeniu się pęcherzy wskutek urazów mechanicznych, nawet bardzo niepozornych. Niestety, w przypadku Giorgio choroba obejmuje także narządy wewnętrzne, przez co chłopiec wymaga 24-godzinnej opieki. Niewielkie szanse, aby dziecko przeżyło najbliższe dwa lata Rodzice chłopca są zdruzgotani. Jak przyznali, codziennie widzą, jak ich dziecko cierpi, a oni sami nie mogą na ten moment nic z tym zrobić. Musieli rzucić pracę, aby zająć się chłopcem. Robią wszystko, aby dziecku nie działa się krzywda. Chłopca należy kąpać co cztery godziny. Po kąpieli muszą przebić powstałe pęcherze i pokryć skórę dziecka tzw. sztuczną skórą w kremie, która działa jak warstwa ochronna. Pomimo wszelkich starań, Giorgio nieustannie cierpi. Rodzice podają mu leki przeciwbólowe, w tym także morfinę. Wyznali, że najpiękniejsze momenty z dzieckiem to te, kiedy widać po nim, że już nic go nie boli – wtedy się uśmiecha. Pomimo złych rokowań, rodzice są zdeterminowani, aby walczyć o jak najlepsze życie dla swojego dziecka. Źródło: thesun.co.uk Piszemy także o: „Nauczycielki w przedszkolu przekupują dzieci lizakami, żeby były >>grzeczne 38-godzinny poród, vaccum, znieczulica: cała prawda o polskich porodówkach Zdemolował matce dom, gdy zabrała mu telefon. Widok przeraża! (film)
Łysienie plackowate u dzieci – jak rozpoznać, czy jest uleczalne?
Łysienie plackowate jest chorobą zapalną o przewlekłym charakterze, która występuje również u dzieci. U części pacjentów następuje samoistne cofnięcie się choroby. Jest wiele metod wspomagających odrastanie włosów, ale nie wszystkie mogą być stosowane u dzieci.
Łysienie plackowate jest związane z chorobą zapalną, która dotyka okolic mieszków włosowych. Choroba może rozpocząć się w każdym wieku, jednak najczęściej diagnozuje się ją u dzieci i młodzieży. Schorzenie powoduje nasilone wypadanie włosów na obszarach owłosionej skóry głowy, ale może dotyczyć także innych owłosionych partii ciała. Łysienie plackowate u dzieci nie wpływa na ogólny stan zdrowia, może jednak poważnie niekorzystnie oddziaływać na ich psychikę. Spis treści: Przyczyny łysienia plackowatego u dzieci Objawy łysienia plackowatego u dzieci Leczenie łysienia plackowatego u dzieci Czy łysienie plackowate u dzieci można wyleczyć? Przyczyny łysienia plackowatego u dzieci Nie wiadomo dokładnie, jak dochodzi do powstawania łysienia plackowatego u dzieci. Wśród przyczyn wymienia się między innymi: stres – na przykład rozpoczęcie nauki w szkole, przedszkolu, egzaminy, zmiana szkoły/klasy, problemy z nauczycielami, obciążenie nauką, wyobcowanie wśród kolegów, śmierć w rodzinie, kłopoty finansowe rodziny, wyjazd rodziców za granicę, inne choroby czy zabiegi operacyjne. Stany napięcia emocjonalnego mogą zaburzać wydzielanie neuropeptydów, które sprzyja zwiększeniu reaktywności układu immunologicznego i u dzieci predysponowanych mogą zapoczątkowywać nacieki wokół mieszków włosowych. zaburzenia autoimmunologiczne – łysienie plackowate potrafi towarzyszyć innym chorobom autoimmunologicznym, np. chorobom tarczycy. skłonności genetyczne – około 20 procent dzieci z łysieniem plackowatym ma przodków, u których pojawiały się podobne problemy. Objawy łysienia plackowatego u dzieci Głównym objawem łysienia plackowatego jest wypadanie włosów, które prowadzi do łysienia i tworzenia się na pozbawionej owłosienia skórze „placków”. W zależności od obszaru dotkniętego utratą włosów, wyróżnia się kilka typów łysienia plackowatego: łysienie plackowate (alopecia areata) charakteryzuje się powstawaniem pojedynczych lub mnogich ognisk łysienia o owalnym lub okrągłym kształcie. „Łyse placki” występują najczęściej na potylicy i skroniach, a na ich obrzeżach widoczne są często ułamane włosy, tzw włosy wykrzyknikowe. Pozbawiona włosów skóra może być zaczerwieniona. fot. AliciaFdez/Adobe Stock łysienie plackowate całkowite (alopecia totalis) przebiega całkowitą utratą owłosienia w obrębie skóry głowy, dotyczy to także rzęs i brwi łysienie wężykowate (ophiasis) – utrata włosów postępuje od brzegów granicy owłosienia. W nasilonej postaci łysienia wężykowatego mogą pozostać jedynie kępki włosów na czubku głowy (tzw. lwia grzywa) łysienie plackowate uogólnione jest najcięższą postacią łysienia plackowatego. Przebiega z całkowitą utratą włosów z głowy i innych okolic ciała. Jak rozpoznać łysienie plackowate u dziecka? Chorobę zwykle rozpoznaje lekarz na podstawie objawów. Czasami konieczne jest jednak wykonanie badań, aby upewnić się, czy nasilone wypadanie włosów u dziecka nie jest spowodowane innymi chorobami niż łysienie plackowate (np. trichotillomania, grzybica skóry głowy, łysienie telogenowe). Łysienie plackowate u dzieci potwierdzić można badaniem histopatologicznych, które wykazuje zachowanie mieszków włosowych, a we wczesnej fazie choroby ich otoczenie naciekami z limfocytów – tzw. „rój pszczół”. Leczenie łysienia plackowatego u dzieci Do stymulacji porostu włosów u dzieci teoretycznie można stosować te same metody, które wykorzystuje się w leczeniu łysienia plackowatego u dorosłych. Praktycznie jednak nie wykorzystuje wszystkich dostępnych środków ze względu na niedojrzałość skóry i układu immunologicznego dziecka, a także ograniczoną zdolność współpracy małego pacjenta. Jak zatem leczy się łysienie plackowate u dzieci? W praktyce najczęściej stosuje się środki drażniące, wywołujące przekrwienie skóry. Rano – wcieranie preparatu z pilokarpiną, wieczorem – maści z cygnoliną. Gdy w skórze wyraźnie zaznaczą się mieszki włosowe, na ogół włączane jest miejscowe stosowanie preparatów z inhibitorami kalcyneuryny, które można stosować także na brwi i powieki. Domięśniowo podaje się także dzieciom powyżej 2. roku życia penicylinę prokainową i w razie potrzeby hydroksyzynę (na uspokojenie). Łysienie plakowate u starszych dzieci i młodzieży można leczyć z zastosowaniem fototerapii lub fotochemioterapii, czyli naświetlań. W leczeniu łysienia plackowatego u dzieci raczej nie stosuje się mezoterapii, która wiąże się z ostrzykiwaniem skóry głowy. Ważnym elementem terapii łysienia plackowatego u dzieci może być psychoterapia, zwłaszcza jeśli u podłoża choroby lekarz stwierdzi przyczyny psychologiczne. Czy łysienie plackowate u dzieci można wyleczyć? Rokowanie w przypadku łysienia plackowatego u dzieci jest gorsze, niż gdy chorobę rozpoznaje się je u osób dorosłych. Najgorsze jest w przypadku stwierdzenia łysienia wężykowatego, a także wtedy gdy wypadanie włosów towarzyszy innym chorobom atopowym, takim jak np. atopowe zapalenie skóry. Całkowite wyleczenie jest też mało prawdopodobne, gdy u dziecka stwierdzone zostanie łysienie całkowite i uogólnione. Gdy zastosowane leczenie nie przynosi rezultatów, warto rozważyć przygotowanie dla dziecka peruki. Źródło: dermatologia-praktyczna.pl Przeczytaj też: Tata pomógł dziewczynce chorującej na łysienie plackowate Pielęgnacja włosów dziecka Koronawirus może powodować łysienie
Kurzajki u dzieci – jak wygląda kurzajka i jak ją usunąć?
Kurzajki u dzieci pojawiają się wtedy, gdy dochodzi do zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego, czyli HPV. Ich powstawaniu sprzyja obniżona odporność. Kurzajki bywają trudne do wyleczenia, ich usunięcie nie jest jednak niemożliwe.
Kurzajki (inaczej zwane brodawkami) są dosyć częstą dolegliwością, która dotyka ok. 10-20 proc. dzieci do 16. roku życia. Najczęściej występują na stopach i dłoniach dzieci. Badania pokazują, że powodujący je wirus HPV częściej uaktywnia się u dziewczynek niż chłopców. Kurzajki nie występują u niemowlaków, ale w miarę dorastania dziecka ten problem pojawia się częściej. Kurzajki u dzieci: przyczyny Dzieci to grupa szczególnie mocno narażona na ryzyko pojawienia się kurzajek. Maluchy mają znacznie mniejszą odporność, ponieważ ich system immunologiczny kształtuje się do około 12. roku życia – to dlatego w ich przypadku wirus HPV rozprzestrzenia się bardzo szybko. Kurzajkom sprzyjają też różnego rodzaju uszkodzenia skóry, dlatego każde zlekceważone skaleczenie czy otarcie może ostatecznie doprowadzić do wniknięcia wirusa do organizmu. Jak wygląda kurzajka u dziecka? Kurzajka to szarobrunatna narośl o szorstkiej, grudkowatej powierzchni. Często pojawiają się pojedynczo, ale z czasem może pojawić się ich więcej. Ich wielkość osiąga od kilku do kilkunastu milimetrów. Kurzajki na stopach przypominają odciski, choć często bolą. fot. AdobeStock fot. AdobeStock Kurzaki na stopach i inne rodzaje kurzajek u dzieci Kurzajki mogą się różnić wyglądem, umiejscowieniem i podatnością na leczenie w zależności od typu wirusa, który wywołał zakażenie: Kurzajki na stopach – brodawka na stopie u dziecka początkowo może być płaska i niewielka, z czasem może się jednak powiększać i namnażać. Istnieją dwa rodzaje kurzajek stóp: głębokie i mozaikowe. Różnią się one wyglądem i rodzajem wirusa, który je wywołuje (HPV-1 lub HPV-2). Kurzajki najczęściej pojawiają się na podeszwach stóp, wnikają głęboko w skórę. Mogą sprawiać ból podczas chodzenia, ale niekoniecznie. Bardzo szybko potrafią się mnożyć, mogą same znikać, ale nieleczone będą nawracać. Brodawki zwykłe – powstają w wyniku ataku wirusa HPV-1, 2, 4 i 7. Maja postać grudek o szorstkiej, nierównej powierzchni, są cieliste lub szarobrunatne, występują pojedynczo lub grupowo. Najczęściej występują na dłoniach, ale mogą pojawić się też na innych częściach ciała. Najbardziej dokuczliwe są te, które utworzą się pod paznokciem – są trudne do zlikwidowania i bolesne. Nieleczone nie znikają nawet przez kilka lat. Kurzajki płaskie – nazywane także kurzajkami młodocianych, bo właśnie u osób młodych i dzieci występują najczęściej. Powstają w wyniku zakażenia wirusem HPV-3, 10, 27 lub 28. Mają postać wypukłych grudek o lśniącej powierzchni. Mają kolor cielisty lub szarobrunatny. Powstają często na twarzy, przedramionach i rękach lub wzdłuż linii zadrapania naskórka. Są oporne na leczenie. Na szczęście ustępują same po kilku latach, nie pozostawiając śladów: najpierw wszystkie naraz nabierają czerwonawego koloru i w ciągu kilku dni ustępują. Brodawki przejściowe – wywołuje je wirus HPV-10, 27 lub 28. Są podobne do kurzajek zwykłych i płaskich: są wypukłe, mają szorstką, nierówną powierzchnię i powstają wzdłuż zadrapania. Mogą ustąpić samoistnie. Jak usunąć kurzajki u dzieci? Leczenie kurzajek jest najbardziej skuteczne, gdy rozpocznie się je we wczesnym stadium choroby. Pamiętaj, że kurzajki się mnożą – lepiej więc zwalczyć od razu pojedynczą kurzajkę niż potem zmagać się z całym skupiskiem. Na szczęście w aptekach jest mnóstwo leków zwalczających kurzajki – począwszy od płynów, poprzez spreje, a skończywszy na nowoczesnych preparatach do krioterapii czy terapii kwasowej. Często skuteczną metodą likwidowania kurzajek u dzieci jest lapisowanie (patyczek lapisowy można kupić w aptece). Można je również smarować płynem, żelem lub maścią na kurzajki zawierającą kwas salicylowy, mlekowy lub mocznik. Przy uporczywych kurzajkach może okazać się konieczna wizyta u dermatologa, który przepisze leki na receptę. W gabinetach dermatologicznych kurzajki u dzieci można również usuwać poprzez zamrażanie ciekłym azotem lub łyżeczkowanie. Jak zapobiegać kurzajkom u dzieci? Zdecydowanie lepiej przeciwdziałać zarażeniu wirusem HPV niż z nim walczyć. Choć i zapobieganie zarażeniu się wirusem u dzieci wcale nie jest takie łatwe. O czym należy pamiętać? Nie wolno rozdrapywać zmian na skórze, które mają wypukły kształt. Nie powinno się obgryzać paznokci ani skórek (dzięki temu nie wystawia się na działanie wirusa mniej chronionych części skóry oraz nie tworzy się dogodnych warunków do jego wniknięcia). Nie można używać cudzych ręczników ani innych środków higieny osobistej. Nie powinno się pożyczać butów od kolegi czy koleżanki. Idąc pod prysznic czy na basen, zawsze trzeba mieć na stopach własne klapki. Zobacz także: Jak pozbyć się kurzajki: sposoby domowe, apteczne i gabinetowe Kurzajka na stopie – jak wygląda, rodzaje Szczepionka HPV – bezpieczeństwo i skuteczność szczepienia przeciw HPV
Rumień guzowaty – jak wygląda, co go powoduje?
Rumień guzowaty to między innymi czerwone, bolesne guzki, najczęściej pojawiające się na podudziach. Rumień guzowaty jest chorobą zapalną, która może świadczyć o poważnych schorzeniach jelit.
Rumień guzowaty (łac. erythema nodosum) to choroba zapalna tkanki tłuszczowej i skóry, przebiegająca z charakterystycznymi czerwonymi i bolesnymi guzami na skórze o średnicy 1-1,5 cm. Na rumień guzowaty najczęściej chorują ludzie między 10. a 40. rokiem życia. Rumień guzowaty u dzieci dotyka równie często chłopców, jak i u dziewczynki. U dorosłych na chorobę częściej zapadają kobiety. Rumień guzowaty może być objawem poważnych chorób, m.in. sarkoidozy czy nieswoistego zapalenia jelit. Objawy rumienia guzowatego Przed pojawieniem się rumienia, może wystąpić stan podgorączkowy lub gorączka, chudnięcie, osłabienie, ból stawów i brzucha, kaszel, chrypa, biegunka. Najbardziej charakterystyczne objawy rumienia guzowatego: bolesne, czerwone, często zlewające się guzy o średnicy 1-1,5 cm, umiejscowione najczęściej na dolnych kończynach: udach, podudziach, pośladkach. Mogą pojawiać się też na rękach, ramionach i tułowiu. guzy są początkowo czerwone, następnie zmieniają barwę na brązową, by w fazie końcowej przejść w kolor zielony. zmiany skórne w przebiegu rumienia guzowatego znikają samoistnie po 2-9 tygodniach. Mogą pozostawiać przebarwienia na skórze, ale nie pozostawiają blizn. Rumień guzowaty nie jest zaraźliwy – nie można się zarazić, poprzez kontakt z guzkami na skórze chorego. Nie należy mylić rumienia guzowatego z rumieniem zakaźnym czy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/jak-wyglada-rumien-wedrujacy-zdjecia-23183-r1/">rumieniem po kleszczu. Jak wygląda rumień guzowaty – zdjęcia Przykładowe zdjęcia zmian skórnych w przebiegu rumienia guzowatego: fot. kadr z YouTube/purplelirpa fot. kadr z YouTube/Bruno Pompeu Rumień guzowaty – przyczyny W ponad połowie przypadków nie jest znana jest przyczyna pojawienia się rumienia guzowatego. W pozostałych –przypadkach przyczyna wystąpienia choroby może być bardzo różna. Przyczyny rumienia guzowatego: infekcja bakteryjna – wywołana np. przez paciorkowce (najczęściej pneumokoki), gruźlicę, kiłę, salmonellę sarkoidoza – to druga po paciorkowcach, najczęstsza przyczyna występowania rumienia guzowatego wśród polskich pacjentów zakażenie grzybicze infekcje wirusowe – m.in. wirusy zapalenia wątroby typu B i C, HIV, wirus Epsteina-Barr, cytomegalowirus wrzodziejące zapalenie jelita grubego choroba Leśniowskiego-Crohna niektóre leki – przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne (sulfonamidy), penicylina, pigułki antykoncepcyjne zawierające gestagen choroby tkanki łącznej – choroby zapalne naczyń, toczeń rumieniowaty, twardzina niektóre choroby nowotworowe. W niektórych przypadkach przyczyną wystąpienia rumienia guzowatego nie jest choroba, ale stan, w jakim znajduje się organizm chorego: ciąża – koniec I i początek II trymestru stres obniżona odporność przemęczenie niedobór snu. Leczenie rumienia guzowatego W przypadku wystąpienia rumienia guzowatego, najpierw należy znaleźć jego przyczynę. Jeśli spowodowany jest którąś z wyżej wymienionych chorób, podejmuje się leczenie odpowiednie dla tej jednostki chorobowej. Jeśli przyczyny rumienia guzowatego nie udaje się ustalić, pozostaje leczenie objawowe – na guzy stosuje się różne maści, niesteroidowe leki zapalne, opaski uciskowe. Na dolegliwości doraźnie pomaga również leżenie z uniesionymi nogami. Ulgę często przynoszą także okłady na guzy wykonywane z 2% roztworu ichtiolu, maści ichtiolowej (5-10%), maści metanabolowej czy metindolowej. Gdy nie okłady nie pomagają, lekarz decyduje się na podanie kortykosteroidów. Rumień guzowaty jest uleczalny. Wyleczenie następuje wtedy, gdy wyeliminowana zostanie przyczyna, która leży u podłoża zmian skórnych. Rumień guzowaty – powikłania Same zmiany skórne pojawiające się w przebiegu rumienia guzowatego nie wywołują powikłań. Jednak późne rozpoznanie przyczyn choroby może wiązać się z ich powstaniem. Powikłania po rumieniu wynikają z postępowania poważnych schorzeń, np. w przypadku nieleczonej sarkoidozy może dojść do poważnych zmian w płucach, w przypadku choroby nowotworowej – do zaawansowanego stadium choroby, które zmniejsza szanse na przeżycie. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/choroba-lesniowskiego-i-crohna-objawy-leczenie-24174-r1/">Choroba Leśniowskiego-Crohna <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/co-to-jest-mononukleoza-mononukleoza-u-dzieci-11513-r1/">Mononukleoza u dzieci WZW A <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/czy-warto-szczpic-dziecko-przeciw-wzw-a-15912-r1/">– objawy i przebieg żółtaczki u dzieci
Ciemieniucha na brwiach – czy ciemieniucha poza głową to powód do niepokoju?
Ciemieniucha na brwiach, a także za uszami, na innych częściach twarzy, to częstsza przypadłość niemowląt z atopowym zapaleniem skóry. Można ją usuwać tak samo jak ciemieniuchę z owłosionej części główki dziecka. Najlepiej robić to po kąpieli, kiedy skóra jego jest miękka i ciepła. Warto uzbroić się w cierpliwość, gdyż ciemieniucha, aczkolwiek niegroźna sama w sobie, jest uciążliwa i nie znika od razu.
Ciemieniucha na brwiach, czole, uszach czy szyi, pojawia się najczęściej u niemowląt z alergią. I chociaż ciemieniucha nie jest dla dziecka dokuczliwa, nie swędzi i nie boli, warto ją usunąć. Zaniedbanie może spowodować nadkażenie bakteryjne lub grzybicze skóry oraz rozprzestrzenianie się zmian skórnych. Ciemieniucha poza główką dziecka: Ciemieniucha na brwiach i poza skórą głowy Objawy ciemieniuchy na brwiach Jak się jej pozbyć ciemieniuchy z brwi i innych okolic ciała Kiedy iść z dzieckiem do lekarza Zapobieganie ciemieniusze Ciemieniucha na brwiach i poza skórą głowy Niektóre dzieci, zwłaszcza dziedziczące po rodzicach skłonność do alergii, częściej mają problem z ciemieniuchą na brwiach. Obserwuje się, że ciemieniucha obejmująca także inne obszary, a nie tylko okolice ciemiączka, dotyczy częściej dzieci cierpiących na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/atopowe-zapalenie-skory-u-dziecka-jak-pomoc-dziecku-z-azs-1784-r1/">atopowe zapalenie skóry i urodzonych w ciepłych miesiącach – ich skóra łatwiej ulega przegrzaniu, co niekorzystnie wpływa na pracę gruczołów łojowych. U tych dzieci częściej ciemieniucha pojawia się na brwiach oraz twarzy. Najczęściej zmiany pojawiają się najpierw na owłosionej części głowy w okolicach<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/ciemiaczka-niemowlaka-13549-r1/"> ciemiączka dziecka (stąd jej nazwa), ale potrafią się rozprzestrzeniać. Wiele maluszków ma problem z ciemieniuchą na brwiach, na czole, na uszach i skórze za nimi oraz na szyi. Zmiany skórne mogą także pojawić się na tułowiu, w pachwinach i dołach pachowych oraz w okolicach krocza. Objawy ciemieniuchy na brwiach Ciemieniucha na brwiach może wystąpić jeszcze w okresie noworodkowym, około <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-niemowlaka-kalendarz/tydzien-3-r6/">3 tygodnia życia dziecka. Ale nie ma tu reguły i zdarza się, że objawia się u dzieci powyżej pierwszego roku życia. Czasami zmiany pojawiają się pod lub nad brwiami, a nie tylko wśród ich włosków. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/ciemieniucha-ciemieniucha-u-niemowlat-ciemieniucha-zdjecia-6714-r1/">Ciemieniucha to grube, tłuste łuski w żółto-brązowawym kolorze. Powstaje z powodu nieprawidłowego działania gruczołów łojowych skóry dziecka. Ulegają one zaczopowaniu, a łój, zasychając, tworzy na skórze łuskowatą skorupę, która się łuszczy w postaci płatków przypominających łupież. Zmiany skórne najczęściej wskazujące na ciemieniuchę na brwiach to: tłuste fragmenty skóry w okolicach brwi pokryte żółto-białawym strupem, skorupa lub twardy płat skóry, łuszczące się płatki skóry. Czasami objawem ciemieniuchy na brwiach może być tylko zaczerwieniona, zaogniona i swędząca skóra w okolicach brwi, która dopiero z czasem przekształci się w łuski tworzące trudną do usunięcia skorupę. Ciemieniucha na twarzy i uszach, ciemieniucha na czole czy nosie lub szyi świadczy o tym, że zmiany najprawdopodobniej rozprzestrzeniły się z głowy na inne okolice skóry. Jak usunąć ciemieniuchę z brwi, uszu, czoła Ciemieniucha wymaga leczenia, gdyż lubi się rozprzestrzeniać. Ponadto utrudnia prawidłowe oddychanie skóry i może sprzyjać powstawaniu infekcji bakteryjnych i grzybiczych skóry dziecka. Nie trzeba od razu iść do lekarza, gdyż w usuwaniu zmian dobrze sprawdzają się domowe <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/ciemieniuszka-jak-sie-jej-pozbyc-13363-r1/">sposoby na ciemieniuchę i apteczne preparaty. Są skuteczne, chociaż wymagają regularnego stosowania i cierpliwości. Usuwanie ciemieniuchy z brwi i innych części ciała może potrwać kilka tygodni. Aby usunąć ciemieniuchę z brwi czy okolic uszu należy: Rozmiękczyć łuski poprzez natłuszczenie oliwką skóry dziecka – zrobić to na przynajmniej godzinę przed <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/sen/sposob-na-szybkie-uspienie-dziecka-27274-r1/">wieczorną kąpielą, można do tego użyć oliwki dla dzieci lub nawet<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/czy-mozna-dawac-dziecku-olej-kokosowy-22152-r1/"> oleju kokosowego; miejsca z ciemieniuchą (np. brwi, czoło, uszy) trzeba posmarować wacikiem i najlepiej zakryć bawełnianą czapeczką. View Burdaffi on the source website Umyć zmienioną skórę – płynem do mycia ciała dziecka, najlepiej <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/co-to-sa-emolienty-8794-r1/">emolientem, albo dziecięcym szamponem; pod wpływem wcześniej nałożonej oliwki łuski powinny się oddzielić od skóry głowy, brwi, uszu i wypłukać w trakcie mycia. View Burdaffi on the source website Wyczesać ciemieniuchę z brwi po kąpieli – trzeba robić to pod włos, delikatnie, używając szczoteczki z miękkim włosiem do pielęgnacji niemowląt. Ciemieniuchę z uszu i innych nieowłosionych partii ciała, np. czoła można próbować usunąć delikatnie pocierając zmiany ręcznikiem. Dostępne w aptekach żele na ciemieniuchę świetnie sprawdzają się w przypadku usuwaniu ciemieniuchy na brwiach i na niepokrytej włosami skórze. Preparat najlepiej nanieść na zmiany w niewielkiej ilości za pomocą patyczka kosmetycznego, uważając, aby żel nie dostał się do oczu dziecka. Polecamy ranking najlepszych olejków, kremów i preparatów na usunięcie ciemieniuchy. Kiedy iść do lekarza z ciemieniuchą na brwiach i innych partiach ciała Jeżeli mimo systematycznego usuwania ciemieniuchy na brwiach czy uszach po każdej kąpieli, problem nadal się utrzymuje, trzeba z dzieckiem zgłosić się do lekarza. Zwłaszcza jeżeli dojdą do tego inne objawy: łuski pojawiły się także na innych częściach ciała, np. na szyi, pod pachami, w okolicy pośladków, ciemieniusze towarzyszą inne symptomy np. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/biegunka-u-niemowlat-sposoby-na-biegunke-7274-r1/">biegunka, bóle brzucha – mogą to być objawy alergii, dziecko drapie się w miejscach objętych ciemieniuchą, skóra dziecka jest zaczerwieniona – mogło dojść do jej zakażenia drobnoustrojami, pojawił się wysięk i zwiększona ciepłota skóry w miejscu objętym ciemieniuchą, ciemieniucha cały czas powraca. Wówczas nie wykluczone, że dziecko może mieć alergię, atopowe zapalenie skóry (AZS) lub łuszczycę, co wymaga ukierunkowanego leczenia. Zapobieganie powstawaniu ciemieniuchy Ciemieniucha może powracać, dlatego najlepiej jej zapobiegać. W tym celu warto: raz w tygodniu robić dziecku kompres z oliwki na skórze w okolicach zmienionej skóry, myć włosy łagodnym szamponem dla dzieci lub specjalistycznym szamponem leczniczym, nie przegrzewać głowy dziecka i nie zakładać mu czapeczki wtedy, kiedy nie ma takiej potrzeby, gdyż ciepło pobudza do pracy gruczoły łojowe. Źródło: mp.pl Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/jak-leczyc-lojotokowe-zapalenie-skory-u-niemowlaka-24735-r1/">Łojotokowe zapalenie skóry dziecka Nawracająca ciemieniucha: dlaczego dokucza też starszym dzieciom? Alergia skórna: nie tylko na twarzy, a też na łokciach, kolanach, ciele. Jak leczyć?
Gronkowiec to podstępna i odporna na leczenie bakteria. Najłatwiejsze do wykrycia są skórne zakażenia gronkowcem, bo dają charakterystyczne objawy. Trudniej jest z diagnozą zakażenia organów wewnętrznych, a także układu pokarmowego lub oddechowego.
Objawy gronkowca zależą od choroby, którą wywołał. Inne są objawy zarażenia gronkowcem złocistym w przypadku chorób skórnych, np. czyraków, liszajców, zapalenia mieszków włosowych, a inne w przypadku zapalenia opon mózgowych czy płuc. Co gorsza, gronkowiec to bakteria wyjątkowo odporna na leczenie. Gronkowiec: objawy Gronkowiec złocisty może wywołać szereg chorób i w zależności od tego dawać różne objawy. Najczęstsze objawy gronkowca u dzieci: dolegliwości układu pokarmowego (biegunka, wymioty, ból brzucha) – w przypadku zatrucia pokarmowego wywołanego przez gronkowca liszaje, pęcherze, ropne czyraki, jęczmienie – w przypadku chorób skórnych wywołanych przez gronkowca objawy zapalenia oskrzeli, płuc, zatok, ucha, migdałków – w przypadku zakażenia układu oddechowego gronkowcem, m.in. w wyniku przedłużającej się infekcji wirusowej objawy towarzyszące zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych lub mięśnia sercowego – w przypadku zakażenia gronkowcem organów wewnętrznych; sepsa (posocznica) – w najcięższych przypadkach zarażenia gronkowcem złocistym Leczenie gronkowca Gronkowiec jest bakterią gram-dodatnią, wymagającą leczenia antybiotykiem, jak pozostałe choroby bakteryjne. Dobranie właściwego antybiotyku w przypadku gronkowca złocistego może być trudne. Aż 90 proc. szczepów gronkowca jest odpornych na penicylinę. Z innymi antybiotykami jest jeszcze gorzej. W dodatku gronkowiec to bardzo mądra bakteria – szybko "uczy się" nowych leków i nabiera na nie odporności. A im częściej podawane są dzieciom antybiotyki, tym większe ryzyko, że gronkowiec się na nie uodporni. Zobacz też: 10 pytań o zakażenia skóry dziecka Jakie choroby wywołuje paciorkowiec u dzieci? Wakacyjne problemy skórne u dzieci
Dlaczego buzia tego malucha jest w takim dziwnym kolorze? Uspokajamy, to nie choroba, ale nieprzemyślana decyzja mamy karmiącej piersią.
Uspokajamy: nie, to nie choroba. To... sztuczna opalenizna. Gemma, mama uroczego 6-miesięcznego chłopca, postanowiła sprawić sobie małą przyjemność i zdecydowała się na opalanie natryskowe. Nie pomyślała, że brązowy spray, w połączeniu z buzią karmionego piersią niemowlaka, nie jest dobrym pomysłem... O swoim błędzie napisała na Facebooku: "Chciałam wam opowiedzieć o mojej masakrycznej wpadce, największej z największych. Wczoraj poszłam na natryskowe opalanie, a kilka godzin później karmiłam piersią mojego maluszka. 2-dniowy zarost i bardzo winna mama. To lekcja dla wszystkich. Nie róbcie tak" – napisała młoda mama. Na szczęście farba nie wywołała u malucha uczulenia ani podrażnienia, po kilku dniach odzyskał różowiutką buzię. Mimo wszystko, posłuchajcie rady Gemmy – jeśli planowałyście opalanie natryskowe, a wciąż karmicie piersią, wstrzymajcie się jeszcze chwilę. To całkiem zabawna wpadka, ale z pewnością niezbyt bezpieczna (i niezbyt smaczna...). Zdarzyło się wam coś podobnego? Czytaj także: 7 wpadek mam karmiących piersią
Jak złagodzić objawy atopowego zapalenia skóry?
Atopowe zapalenie skóry potrafi skutecznie utrudnić życie zarówno dziecku, jak i jego rodzicom. Dowiedz się, jak z tą chorobą poradziła sobie mama małej Wiktorii.
Wiktoria od 6. miesiąca życia jest pod kontrolą dermatologa, pulmonologa i lekarza rodzinnego. A to wszystko z powodu AZS, które u Wiktorii powoduje wyjątkowo silne zmiany skórne. Testy alergiczne wykazały obecność alergii wziewnej na roztocza kurzu domowego i mix traw. Mimo intensywnego leczenia i systematycznych wizyt lekarskich, zmiany skórne były wyjątkowo silne, a dziewczynka bardzo cierpiała. Choroba utrudniała jej koncentrację w szkole i powodowała duży dyskomfort ze względu na świąd. O tym, co pomogło złagodzić objawy AZS małej Wiktorii, opowiada jej mama. Lecznicza woda termalna z Avène AZS, czyli atopowe zapalenie skóry, to choroba wywoływana przez nieprawidłową reakcję immunologiczną skóry. „Wiktoria zaczęła zmagać się z AZS już w 6. miesiącu życia, a zmiany skórne spowodowane chorobą pojawiły się na całym ciele oprócz dłoni i stóp” – opowiada mama Wiktorii. „Próbowaliśmy chyba wszystkiego – od kąpieli w nadmanganianie potasu, owsie, różnych kosmetyków, przez specjalnie przygotowywane kremy, aż po leki przeciwhistaminowe. Nic jednak nie skutkowało, a świąd towarzyszący objawom choroby była tak silny, że potrafił nawet wybudzić Wiktorię ze snu” – kontynuuje. „Ostatnią deska ratunku wydawał się wyjazd do uzdrowiska dermatologicznego w Avène we Francji. Nie mogłam uwierzyć własnym oczom, kiedy już po pierwszym tygodniu kuracji w uzdrowisku Avène polegającej na kąpielach i okładach z wody termalnej dostrzegłam poprawę stanu skóry córeczki – stan zapalny został złagodzony, a skóra była jaśniejsza. Pod koniec drugiego tygodnia skóra Wiktorii była gładka, bez wypukłych zmian i zaczerwienienia. Nieocenione okazały się też porady obecnych w uzdrowisku dermatologów oraz polecone przez nich dermokosmetyki. Dla atopika ważne jest nie tylko przyjmowanie leków, lecz także odpowiednia pielęgnacja – właściwe nawilżanie, a nie nadmierne natłuszczanie, które powoduje, że skóra nie oddycha i zatyka się. Tego właśnie nauczył mnie pobyt w uzdrowisku. Odkąd u Wiktorii zaczęłam stosować dermokosmetyki marki Eau Thermale Avène, jej skóra jest miękka i mniej zaczerwieniona. Balsam XeraCalm A.D pomaga nam złagodzić objawy AZS, a krem Cicafate zatrzymuje rozsiewanie się bakterii, a tym samym powoduje, że zmiany nie rozprzestrzeniają się na skórze” – opowiada mama Wiktorii. Jak pokonać AZS? Leczenie AZS obejmuje eliminację alergenów z otoczenia, często wymaga specjalnej diety. W okresie zaostrzeń choroby konieczna jest wizyta u dermatologa, który zazwyczaj wypisuje receptę na maść ze sterydami. Ogromne znaczenie ma także właściwa higiena i pielęgnacja skóry, z zastosowaniem łagodnych i bezpiecznych dermokosmetyków do skóry wrażliwej i podatnej na alergie, niezawierających konserwantów, związków zapachowych ani barwników. Odpowiednie preparaty do skóry atopowej powinny odbudowywać barierę naskórkową, usuwać suchość, świąd oraz przywracać prawidłowe działanie wrodzonych systemów obronnych skóry. Na zdjęciu od lewej: Xera Calm A.D Olejek oczyszczający, 400 ml, cena: 65 zł; Xera Calm A.D Krem uzipełniający lipidy, 200 ml; cena: 65 zł; Xera Calm A.D Balsam uzupełniający lipidy, 200 ml, cena: 65 zł. Stworzona z myślą o skórze atopowej gama emolientów XeraCalm A.D marki Eau Thermale Avène zawiera opatentowany składnik aktywny I-Modulia®, który bezpośrednio redukuje uczucie swędzenia, zmniejsza stan zapalny oraz przywraca naturalne systemy obronne skóry. Dermokosmetyki XeraCalm A.D są wyjątkowo bezpieczne dla osób z atopią, również dla dzieci. Mają minimalną liczbę składników i nie zawierają żadnych konserwantów, które mogłyby zwiększać ryzyko podrażnień i alergii, a specjalne zamknięcie (system DEFI) sprawia, że są sterylne przez cały okres stosowania. Produkty XeraCalm A.D odżywiają skórę, łagodzą podrażnienia oraz zmniejszają uczucie świądu aż o 97% już w pierwszym miesiącu stosowania. Jednym słowem – przywracają spokojne życie bez drapania. Zajrzyj też na: atopowesos.pl
Kiedy skóra dziecka jest chora: o tych chorobach musisz wiedzieć
Ropne strupki, pęcherzyki albo liszaje to symptomy skórnych infekcji bakteryjnych. Ale choroby skóry to nie tylko bakterie. Ważne, by prawidłowo je diagnozować i leczyć.
Choroby skóry u dzieci występują często. Na skórze każdego dziecka bytuje tysiące bakterii i wirusów. Dopóki dziecięcy organizm działa sprawnie, dopóty bakterie te mu nie grożą. Wystarczy jednak niewielkie osłabienie, mała ranka albo np. oparzenie słoneczne, aby zarazki dostały się np. do mieszków włosowych albo gruczołów potowych. Stąd już tylko krok do choroby, która, choć objawia się na skórze, może mieć poważne skutki dla całego organizmu. Choroby skóry: Czyrak Brodawka Mięczak zakaźny Liszajec Paciorkowe zapalenie skóry Naczyniak Egzema AZS Łojotokowe zapalenie skóry Grzybica Choroby skóry głowy Czyrak Objawy Na początku pojawia się bolesna, twarda krostka, która może się powiększyć aż do rozmiarów niewielkiego guza. Okolica czyraka także jest zaczerwieniona i bolesna. Przyczyny Najczęstszą przyczyną czyraków jest gronkowiec złocisty – bakteria, której nosicielami jest stosunkowo wiele dzieci. Może osiąść nie tylko w gardle, ale też np. na skórze głowy na pośladkach, w zgięciach łokci, kolan czy w pachwinach. Leczenie Pojedynczy czyrak umiejscowiony np. na nodze czy pupie maluszka zwykle goi się sam, jeśli jednak jego średnica powiększy się do ok. 1 cm, to może oznaczać, że infekcja przybiera na sile. Wtedy bez lekarza się nie obejdzie. Do specjalisty trzeba też się zgłosić, jeśli czyraki powracają albo kiedy na skórze pojawia się ich więcej niż jeden – w takim przypadku mówimy o czyraczności, którą leczy się czasem nawet antybiotykiem podawanym doustnie. Jeśli czyraki pojawią się na twarzy albo w uchu, konieczne będzie najpewniej leczenie szpitalne, ze względu na to, że infekcja rozwija się bardzo blisko mózgu i istnieje ryzyko zapalenia opon mózgowych. Brodawki (kurzajki) Objawy Brodawki (często też nazywane kurzajkami) wyglądają jak twarde grudki, zwykle o barwie skóry, umiejscowione na rękach, w pachwinach czy na podeszwach stóp. Przyczyny: Wywołuje je wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Kurzajki u dzieci to najczęściej brodawki zwykłe. Leczenie Na szczęście zwykle brodawki znikają same po kilku miesiącach albo kilku latach. Czas dolegliwości można skrócić, smarując chorobowe zmiany preparatami z kwasem salicylowym – można je jednak stosować wyłącznie za zgodą lekarza. Można je też wymrażać. Niestety brodawki mają tendencję do nawrotów. Mięczak zakaźny Objawy Mięczak zakaźny bywa mylony z brodawką. Zmiany występują w skupiskach i wyglądają jak perłowe guzki z zagłębieniem w środku. Początkowo są malutkie, ale powiększają się do ok. 5 mm i utrzymują na skórze do 4 miesięcy. Przyczyny Mięczaki wywołane przez wirus MCV. Leczenie Ponieważ mięczaki zanikają samoistnie, z reguły nie stosuje się żadnego leczenia. Jeśli zmiana jest duża, może być usunięta np. poprzez łyżeczkowanie lub krioterapię (wymrażanie). Liszajec zakaźny Objawy Wokół ust, na policzkach, czasem też między włosami na głowie pojawiają się drobne pęcherzyki, które następnie mogą pękać i wydzielać żółtawy, kleisty płyn. Pęknięte pęcherzyki szybko zasychają, tworząc strupy. Leczenie Jeśli zauważysz objawy liszajca, jak najszybciej umów malca na wizytę w przychodni. Pediatra przepisze antybiotyk (to konieczne!) i maści łagodzące zmiany skórne. Zadzwoń do lekarza także wtedy, jeśli podczas leczenia pojawi się gorączka lub zaczerwienienie wokół zmienionych chorobowo miejsc. Maluch powinien przyjmować antybiotyk przez ok. 7-10 dni. Nie przerywaj kuracji, nawet jeśli jeszcze przed upływem tego terminu zauważysz poprawę. Domowa pielęgnacja Kilka razy dziennie przemywaj zmiany czystymi gazikami. Warto też przykryć chore miejsca warstwą gazy, by udaremnić rozprzestrzenianie się infekcji na inne części ciała. W czasie leczenia liszajca zakaźnego wszyscy domownicy powinni myć często ręce mydłem przeciwbakteryjnym, żeby nie roznosić zakażenia. Ważne: Ta przykra dolegliwość występuje zwykle w lecie, ponieważ sprzyja jej ciepłe i wilgotne powietrze (oraz podróże!). Może też pojawić się u noworodków, jako skutek zakażenia gronkowcem złocistym w szpitalu tuż po porodzie. Paciorkowcowe zakażenie skóry Objawy Sączące się nadżerki, krostki z ropnymi czubkami, łuszczenie się naskórka albo rozległe i bolesne zaczerwienienie – objawy bakteryjnego zakażenia skóry mogą być różne, dlatego czasem trudno jest je rozpoznać. Przyczyny Paciorkowcowe zapalenie skóry to jedna z częstych komplikacji odparzenia pod pieluszką. Może też pojawić się np. po ospie albo innej chorobie z wysypką, kiedy paciorkowiec (czasem inne bakterie) wniknie przez drobne ranki w skórze i zaczynie się namnażać. Leczenie W przypadku podejrzenia paciorkowcowego zapalenia skóry konieczna jest wizyta u pediatry albo dermatologa dziecięcego, który przepisze maść z antybiotykiem. Warto pamiętać też, żeby przy podejrzeniu jakiegokolwiek bakteryjnego zapalenia skóry nie smarować jej maściami sterydowymi. Sterydy to pożywka dla bakterii! Naczyniaki Objawy Zależą od rodzaju naczyniaka. Mogą mieć postać wypukłych sinoczerwonych guzów (naczyniak wczesnodziecięcy i wrodzony), płaskich owłosionych plam (zrazikowy naczyniak włosowaty), sinych lub niebieskawych zmian na skórze. Przyczyny Naczyniaki spowodowane są nieprawidłową budową naczyń krwionośnych. Dzieli się je na guzy lub wady naczyniowych. Leczenie Uzależnione jest od rodzaju naczyniaka u dziecka. Niektóre z nich nie wymagają żadnego leczenia, inne znikają samoistnie, a w niektórych wypadkach wymagają interwencji chirurgicznej (np. jeśli uciskają inne narządy). Egzema (alergiczny kontaktowy wyprysk) Objawy Egzema u dziecka ma najczęściej postać grudki, która przeistacza się w pęcherzyk, nadżerkę, a następnie strupek. Zmianom skórnym towarzyszy świąd. Skóra może się łuszczyć. Przyczyna Egzemę wywołuje stan zapalny skóry spowodowany reakcją alergiczną, np. na metal, chemię, leki. Leczenie Podstawą jest unikanie alergenu. Lekarz może zalecić stosowanie glikokortykosteroidów i pielęgnację skóry emolientami. Atopowe zapalenie skóry Objawy Uporczywy świąd, zaczerwienie skóry (rumień) z grudkami i nadżerkami. U małych dzieci zmiany skórne zlokalizowane są najczęściej na twarzy, tułowiu, zgięciach łokci i kolan. Przyczyny Podłoże genetyczne i alergia to najczęściej wymieniane przyczyny atopowego zapalenia skóry. Leczenie Podobnie jak w przypadku egzemy, skórę dotkniętą AZS pielęgnuje się emolientami, a uporczywe zmiany preparatami ze sterydami. Świąd zwalcza się preparatami antyhistaminowymi. Łojotokowe zapalenie skóry Objawy ŁZS to tłuste, żółte łuski i strupy na owłosionej skórze głowy (ciemieniucha u niemowlaka), czole, szyi, za uszami. Mogą pękać i sączyć się, wtedy łatwo o bakteryjne nadkażenie. Przyczyny Spowodowane jest nieprawidłowym wydzielaniem łoju. Leczenie Zmiany w łojotokowym zapaleniu skóry usuwa się preparatami zawierającymi np. mocznik, kwas salicylowy, najczęściej w postaci płynów, kremów i oliwek. Jeśli dojdzie do zakażenia bakteryjnego lub grzybiczego, lekarz przepisuje odpowiednie leczenie. Zakażenia grzybicze Objawy Wygląd zmian zależy od miejsca wystąpienia zakażenia. Zmiany na skórze to najczęściej okrągłe, czerwone łuski. Na skórze gładkiej zwykle są to wyraźnie widoczne czerwone plany ze stanem zapalnym na obrzeżach. Przyczyny Grzybica u dzieci jest najczęściej wywołana przez dermatofity. Poza tym mogą ją wywoływać grzyby drożdżopodobne i pleśniowe. Leczenie Grzybicę leczy się miejscowo i ogólnie środkami przeciwgrzybicznymi. Choroby skóry głowy Najczęstsze zmiany skórne na owłosionej skórze głowy dziecka to ciemieniucha (łojotokowe zapalenie skóry) oraz grzybica skóry głowy. Po rozpoznaniu choroby, lekarz zapisuje odpowiednie dla danej jednostki chorobowej leczenie. View Burdaffi on the source website
Zobacz, jak odróżnić zmiany na skórze, które wymagają jedynie starannej pielęgnacji, od tych, przy których konieczna jest pomoc lekarza.
Skóra niemowlęcia jest delikatna, cienka, a gruczoły łojowe nie pracują jeszcze dobrze. Wystarczy za ciepłe ubranko, nieodpowiedni kosmetyk i już widać zaczerwienienia. Zobacz, jak odróżnić takie zmiany na skórze, które wymagają jedynie starannej pielęgnacji od tych, przy których konieczna jest pomoc lekarza. Rumień i znamiona W pierwszych dniach po porodzie skóra maluszka może się łuszczyć, pojawiają się na niej zaczerwienione miejsca. Przyczyny bywają różne. Rumień noworodkowy Przyczyną zaczerwienienia jest fakt, że organizm maluszka nie potrafi jeszcze dostosować temperatury ciała do temperatury otoczenia. Gdy dziecku jest za ciepło, jego skóra może się lekko zarumienić. Nie musisz nic robić; rumień sam zniknie po 7–10 dniach. Warto wiedzieć: Rumień zakaźny - jak się objawia i jak się go leczy? Łuszczenie się naskórka Może się pojawić w pierwszych dniach po porodzie. Nie trzeba iść z malcem do lekarza; wystarczy po kąpieli smarować suche miejsca delikatnym kremem natłuszczającym – najlepiej specjalnie dobranym emolientem. Znamiona Mogą występować już po urodzeniu lub pojawić się potem. Przyczyną powstawania znamion bywają nieprawidłowości rozwoju skóry: zarówno naskórka, jak i jej głębszych warstw. Mogą one być płaskie (wtedy znajdują się tylko w naskórku) lub bardziej wypukłe (te, które są położone głębiej). Każde znamię, jakie zobaczysz u dziecka, koniecznie pokaż lekarzowi. On zdecyduje, czy trzeba je czymś posmarować, usunąć czy też zostawić w spokoju. Sama na własną rękę nie próbuj malca niczym leczyć! Uwaga: koniecznie idź z dzieckiem jak najszybciej do dermatologa, gdy zobaczysz, że znamię zaczyna zmieniać kolor, powiększać się, uwypuklać. Wysypka na twarzy u dziecka - co może oznaczać? Atopowe zapalenie skóry Policzki dziecka wyglądają jak lakierowane, mogą być również widoczne grudki na buzi i całym ciele. Swędzą, a skóra w wielu miejscach jest sucha. Najlepiej idź z malcem do dermatologa lub alergologa – oceni, czy powodem problemów jest alergia. Gdy lekarz będzie podejrzewać atopowe zapalenie skóry, poradzi, żebyś wykluczyła z diety maluszka (lub swojej, jeśli karmisz piersią) produkty najczęściej uczulające (czyli mleko i jego przetwory, cytrusy, orzechy, ryby, jajka). Sama na własną rękę nie stosuj jednak tego typu diety, gdyż może powodować niedobory składników odżywczych. Podstawa terapii skóry z tendencja do zmian atopowych jest codzienna pielęgnacja emolientami. Zwróć uwagę aby były wieloskładnikowe-dzięki temu nie tylko natłuszczą skórę, ale także długotrwale ją nawilżą w głębszych warstwach naskórka, złagodzą świąd i podrażnienia. Białe i żółte krostki Nie wszystkie krostki są spowodowane alergią. Przerost gruczołów łojowych To białe lub biało-żółte malutkie grudki na nosie i policzkach. Przerost gruczołów łojowych jest spowodowany obecnością dużej ilości hormonów, które dziecko ma jeszcze z życia płodowego. Leczenie nie jest konieczne, wystarczy po prostu myć dziecku buzię. Krostki same znikną w pierwszych miesiącach życia. Prosaki To białe krostki na twarzy, brodzie, policzkach. Są spowodowane zaczopowaniem ujść gruczołów łojowych. Po to, by zniknęły, wystarczy normalna pielęgnacja i przemywanie buzi. Czerwone wypryski Na plecach, brzuchu, w pachach lub pachwinach, a także na twarzy mogą pojawiać się krostki. Potówki Dziecku jest za ciepło dlatego występują potówki u niemowlaka (jest zbyt grubo ubrane, albo w pokoju jest za gorąco). Przez kilka dni kąp maluszka w wodzie z dodatkiem kilku kryształków nadmanganianu potasu. Jeśli po kilku dniach stan skóry nie poprawia się, idź z maluszkiem do lekarza. Trądzik niemowlęcy Można go podejrzewać, jeśli krostek jest więcej, a oprócz tego widać zmiany ropne (białe) i zaskórniki – głównie na klatce piersiowej i wysypka na twarzy. Nie wpadaj w panikę, nie ma on nic wspólnego z trądzikiem nastolatków i nie będzie trwał tyle, co on. Takie problemy ma wiele niemowląt. Powodem są hormony, które dziecko ma jeszcze z życia płodowego, a czasem też niewłaściwa pielęgnacja. Kilka razy dziennie przemywaj malcowi buzię. Jeśli zmiany utrzymują się, koniecznie idź z maluszkiem do dermatologa. Kłopot pod pieluszką Okolice pupy są narażone na podrażnienia ze względu na drażniące składniki zawarte w moczu i kupce. Pamiętaj, by za każdym razem, gdy dziecko zrobi siusiu lub kupkę, umyć dokładnie jego pupę wodą, a następnie delikatnie osuszyć (lekko dotykając, a nie trąc ręcznikiem). Zmienione miejsca smaruj maściami zawierającymi cynk. Jak najczęściej wietrz pupę dziecka. Jeśli pielęgnacja nie pomaga, malec ma nadal zaczerwienioną skórę, koniecznie idźcie do dermatologa, gdyż stan zapalny może się jeszcze powiększyć. Koniecznie do pediatry Zmiany, które widać na skórze, mogą być również spowodowane chorobą zakaźną, niekiedy niebezpieczną dla maluszka. Jak najszybciej idź do pediatry, jeśli: Dziecko ma wysypkę, której towarzyszy gorączka, złe samopoczucie, katar, kaszel. Wysypka jest nietypowa, np. przypomina tarkę (może być to objaw szkarlatyny). Polecamy: Skóra małego alergika