„Nie zgodzę się nawet na fluoryzację zębów dziecka, tym bardziej na podanie jodu w szkole” (opinie)
Rodzice ostro reagują na dokumenty, jakie są rozdawane do podpisania w niektórych szkołach i przedszkolach. Chodzi o zgodę na podanie dziecku jodku potasu w razie zagrożenia radiologicznego. Teorie spiskowe mają się świetnie. Na szczęście nie brakuje też głosów rozsądku.
Ponieważ trwają walki w pobliżu Elektrowni Zaporoskiej w Ukrainie i istnieje realne zagrożenie katastrofą jądrową, apteki w Polsce uzyskały zgodę na dystrybucję jodku potasu, a samorządy organizują przekazanie tego preparatu do szkół. Nie wszyscy rodzice zgadzają się jednak, aby w razie niebezpieczeństwa podać dziecku jodek potasu. Pod naszym postem na Facebooku rozpętała się istna burza! Rodzice są podzieleni Okazuje się, że wielu rodziców podejrzewa, że w preparatach będzie przemycana szczepionka na COVID-19 albo inna, bliżej nieokreślona, ale – ich zdaniem – trująca substancja. Niektórzy mają wątpliwości, czy zgadzać się na podanie jodku potasu bez obecności opiekuna lub zapowiadają, że samodzielnie udadzą się do apteki po preparat. „Może powiem tak: jeśli zajdzie taka potrzeba, to pójdę z dzieckiem po to do lekarza. Nikt nie będzie podawał mojemu dziecku leków, jeśli nie będę przy nim obecna.” W licznych komentarzach bardzo silnie podkreślana jest też niechęć i nieufność wobec polskiego rządu, ale także lekarzy czy innych autorytetów. „Zdecydowanie nie! Nie pozwolę na podanie mojemu dziecku czegoś, co ma niewiadome pochodzenie, niewiadomy skład. Jeżeli rząd mówi, że to jest dla naszego dobra, trzeba to interpretować na odwrót, za grosz zaufania do rządu po ostatnich 2 latach. Niech rządzący podadzą to swoim dzieciom i wnukom, proszę bardzo, my oddamy naszą dolę z chęcią.” „Jak będę chciała jodek, to pójdę do lekarza, a nie pozwolę podać w szkole. Przecież są dzieci, które mogą mieć poważne skutki po podaniu tego, wystarczy porozmawiać z lekarzami, a i oni są podzieleni w tym temacie...” „A rodzice, jak będą mieli choć odrobinę rozumu, to na nic się nie zgodzą.” „Nikt nie będzie podawał mojemu dziecku jakiegoś świństwa.” Na całe szczęście pośród teorii spiskowych pojawiają się też głosy pełne zaufania do specjalistów oraz nauki. „Gdybym miała małe dzieci, tobym podpisała. W razie wybuchu jądrowego liczą się minuty, godziny, aby podać jodek potasu. Ma on zniwelować skutki choroby popromiennej. W 1996 też nam podawano w szkołach.” „Wg mnie logiczne jest zgodzić się i mieć zapewnioną dawkę jodu dla dziecka w przypadku wybuchu w Zaporowskiej Elektrowni, niż płakać, bo nie mam jak zabezpieczyć dziecka, a wszyscy wykupili jodek.” „Jodek potasu to jeden ze składników płynu Lugola. Ludzie, czy wy nie możecie zaufać mądrzejszym od siebie? Dlaczego wszędzie dopatruje cię się afery, kłamstw, podstępów?” Nasza redakcja stoi po stronie nauki i całkowicie odcina się od teorii spiskowych szerzonych w niektórych mediach. Ufamy wiedzy ekspertów i lekarzy, do czego nieustannie namawiamy również naszych czytelników. Przypominamy, że w razie zagrożenia radiologicznego zalecane jest podanie soli potasowej kwasu jodowodorowego (jodku potasu), która zapobiega wnikaniu do tarczycy radioaktywnych izotopów jodu. Preparat powinien być podany w ciągu 2 godzin od wystąpienia zagrożenia radioaktywneg, nie należy podawać go jednak bez konsultacji z lekarzem. Ostatni raz płyn Lugola powszechnie podawano w Polsce po awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu. Zobacz też: Jodek potasu dla dzieci: jak działa, dawkowanie, przeciwwskazania Czy twoje dziecko ma objawy chorej tarczycy? Chora tarczyca może powodować otyłość u dzieci
TSH w ciąży: normy. Co oznacza za niskie lub za wysokie TSH?
Poziom TSH w ciąży ma istotne znaczenie dla rozwijającego się płodu i zdrowia przyszłej mamy. Gdy TSH jest za wysokie lub za niskie, może wskazywać na niedoczynność lub nadczynność hormonów tarczycy. Kiedy i jak bada się TSH w ciąży? Wyjaśniamy, jakie skutki może mieć nieprawidłowy poziom TSH.
Badanie TSH w ciąży to jeden z ważniejszych pomiarów. Jest to badanie z krwi, które pomaga wykryć ewentualne choroby tarczycy u przyszłej mamy. Jeśli okaże się, że wynik nie mieści się w określonych normach, ciężarna kierowana jest do endokrynologa, by rozpocząć leczenie. Zbyt niskie lub podwyższone TSH w ciąży oznacza, że tarczyca ciężarnej nie produkuje optymalnej ilości hormonów. Rozwój płodu może być wówczas nieprawidłowy. TSH w ciąży: Normy TSH w ciąży Niskie TSH w ciąży Wysokie TSH w ciąży Normy TSH w ciąży Badanie TSH pomaga ocenić, jak pracuje tarczyca. TSH to hormon wytwarzany przez przedni płat przysadki mózgowej. Od jego poziomu zależy wydzielanie hormonów tarczycy (trójjodotryniny – T3 i tyroksyny – T4). Dlatego gdy w badaniu krwi poziom TSH jest nieprawidłowy, dodatkowo zleca się badanie wolnych hormonów tarczycy (fT3 i fT4). Badanie TSH wykonuje się z krwi na czczo, a wynik może wskazywać na niedoczynność lub nadczynność tarczycy. Najlepiej zrobić badanie TSH przed ciążą. W czasie ciąży zaś bada się poziom TSH niedługo po zapłodnieniu – do 10. tygodnia. Wychwycenie podwyższonego lub zbyt niskiego stężenia TSH na początku ciąży daje szansę na skuteczne leczenie i lepszy rozwój dziecka. W ciąży poziom TSH może różnić się od tego sprzed zapłodnienia. Normy dla zdrowego dorosłego człowieka mieszczą się w przedziale od 0,27 do 4,2 mj/l. U ciężarnych natomiast są one nieco zmienione i zależą od trymestru ciąży. Jaki poziom TSH jest prawidłowy w ciąży? TSH w pierwszym trymestrze ciąży nie powinno być wyższe niż 2,3 mIU/l; TSH w drugim trymestrze ciąży nie powinno być wyższe niż 3,1 mIU/l; TSH w trzecim trymestrze ciąży nie powinno być wyższe niż 3,5 mIU/l. Niskie TSH w ciąży Dość często zdarza się, że u ciężarnej pojawia się nadczynność tarczycy, nawet jeśli kobieta dotychczas była zdrowa. Dzieje się tak ze względu na aktywność <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/wyglad-i-samopoczucie/poziom-hormonow-w-ciazy-4360-r1/">hormonów w ciąży. Gonadotropina kosmówkowa ma działanie podobne jak hormon TSH, czyli pobudza tarczycę do produkcji hormonów tarczycy. Może ona zatem zacząć produkować ich za dużo. Niewielka nadczynność nie jest groźna dla przebiegu ciąży. Trzeba jednak być pod stałą kontrolą endokrynologa, ponieważ poważna nadczynność tarczycy w ciąży może mieć poważne konsekwencje. Skutki zbyt niskiego poziomu TSH w ciąży: przedwczesne odklejanie się łożyska; przedwczesny poród; poronienie; stan przedrzucawkowy; niska masa urodzeniowa dziecka; hipotrofia u dziecka. Częstą przyczyną nadczynności tarczycy u ciężarnej jest <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/choroba-gravesa-basedowa-charakterystyczne-objawy-leczenie-24108-r1/">choroba Gravesa-Basedowa. Dziecko, którego mama cierpi na nadczynność tarczycy w ciąży, również może mieć tę dolegliwość. Wysokie TSH w ciąży Hormony tarczycy są bardzo ważne dla rozwijającego się płodu. Ponieważ jednak w pierwszych 12 tygodniach ciąży nie ma jeszcze możliwości, by tarczyca płodu je produkowała, tarczyca matki musi pracować podwójnie. Jeśli będzie produkowała zbyt mało hormonów, badanie TSH wskaże na niedoczynność tarczycy. Leczenie należy podjąć możliwie szybko, aby uniknąć trwałych uszkodzeń płodu lub poronienia. U przyszłej mamy lekarz kontroluje poziom TSH co miesiąc i na tej podstawie ustala dawkę leku. Skutki nieleczonej niedoczynności tarczycy w ciąży: poronienie; przedwczesne odklejanie się łożyska; krwawienie poporodowe; niedokrwistość; nadciśnienie tętnicze; niepełnosprawność umysłowa u dziecka (stopień niepełnosprawności zależy od stopnia niedoczynności). Wśród przyczyn pojawienia się niedoczynności tarczycy w ciąży najczęściej wymienia się dwie: niedobór jodu w środowisku oraz choroba Hashimoto. Jeśli kobieta ma trudności z zajściem w ciążę albo z jej utrzymaniem, powinna zbadać się w kierunku niedoczynności tarczycy. Nieleczona niedoczynność tarczycy prowadzi do niepłodności. Zobacz też: Kalendarz ciąży tydzień po tygodniu Co wskazuje na problemy z tarczycą? Co to jest choroba Hashimoto?
Podwyższone TSH może wskazywać na niedoczynność tarczycy, choć do pełnej diagnozy potrzeba więcej badań tarczycy. Wysoki poziom TSH świadczy tez o innych schorzeniach. Jakich?
Choroby tarczycy częściej dotykają kobiet niż mężczyzn. Szacuje się, że 1/5 Polaków zmaga się z zaburzeniami pracy tego gruczołu. Dla sprawdzenia aktualnego stanu metabolicznego tarczycy, lekarz zleca oznaczenie stężenia TSH - hormonu tyreotropowego, wytwarzanego przez przysadkę mózgową, który reguluje stężenie hormonów tarczycy. W zależności od wyniku badania, można zdiagnozować rodzaj zaburzeń. Podwyższone TSH: co oznacza? Za wysokie stężenie TSH w surowicy najczęściej wskazuje na pierwotną niedoczynność tarczycy, gdy jednocześnie obniżone są stężenia T4 i T3. Wynik TSH powyżej normy może również czasami oznaczać: wtórną nadczynności tarczycy (bardzo rzadko): stężenia T4 podwyższone; obecność guza wytwarzającego TSH (rzadko); oporność na hormony tarczycy (rzadko); marskość wątroby nowotwory złośliwe. Podwyższone TSH może również być wynikiem stosowania leków lub jodu i związków jodowych cieniujących używanych w badaniach RTG. Górne normy TSH Górne, prawidłowe stężenie TSH jest różne u poszczególnych grup wiekowych i wynosi: dla dorosłych: 5,50 mU/L; dla kobiet w ciąży: 2,5 mU/L; dla dzieci: 1 – 24 miesiąca: 6,15 mU/L; 2 – 12 lat:4,16 mU/L; 12 – 20 lat: 4,17 mU/L. Objawy niedoczynności tarczycy Jeśli zauważysz u siebie poniższe objawy, poproś lekarza o skontrolowanie stanu twojej tarczycy, w tym badanie TSH, żeby sprawdzić, czy nie masz niedoczynności tarczycy: sucha skóra zmęczenie zwiększenie masy ciała przewlekłe zaparcia objawy depresji zaburzenia cyklu miesiączkowego. Pamiętaj, że sam wysoki wynik TSH to za mało, żeby zdiagnozować niedoczynność tarczycy lub inne schorzenie. Lekarz zleci ci również inne badania tarczycy. Zobacz też: Choroby tarczycy a płodność i antykoncepcja Jak zdiagnozować problemy z tarczycą? Najważniejsze badania tarczycy Zmęczenie, sucha skóra i drażliwość: może to chora tarczyca?
Zmęczenie może być objawem choroby, a nie tylko częścią macierzyństwa
Musisz być zmęczona, bo jesteś mamą? Nie daj sobie tego wmówić. Jeśli czujesz, że coś jest nie tak, nie daj się odprawić z gabinetu lekarskiego z kwitkiem.
Winę za nasze zmęczenie tak łatwo zrzucić na macierzyństwo! Sama pewnie tak tłumaczysz to, że ciągle brakuje ci energii. Zajmujesz się niemowlęciem, odprowadzasz starszaka do przedszkola, pędzisz do pracy i na wywiadówkę do szkoły. Nie masz czasu zjeść porządnego posiłku. To jasne, że jesteś zmęczona. Kto nie byłby wykończony, zajmując się małym dzieckiem, prawda? Nawet lekarz powie ci (prawdopodobnie), że to dlatego. Tymczasem zmęczenie może być objawem kilku chorób, a jego lekceważące traktowanie (bo przecież masz małe dzieci!), może oznaczać, że nie podejmiesz odpowiednio wcześnie leczenia. „To dlatego, że jest pani mamą!" Przekonała się o tym aktorka Salma Blair, która opowiedziała w wywiadzie dla "Good Morning America", że była tak bardzo zmęczona, że po odwiezieniu dziecka do szkoły, wracając do domu, musiała zatrzymywać samochód, żeby się zdrzemnąć. Przez wiele lat lekarze zbywali ją, mówiąc, że to trudy macierzyństwa tak ją męczą i że nie ma w tym niczego dziwnego. W końcu okazało się jednak, że to objaw stwardnienia rozsianego. Lekarze ignorują kobiety? Pisaliśmy w mamotoja.pl o eksperymencie, z którego wynikało, że mamy tendencję do ignorowania bólu u dziewczynek, uznając, że ich reakcje są przesadzone. W przeciwieństwie do chłopców, którym wierzymy, jeśli mówią, że coś ich boli. Inne badanie wykazało, że kobiety, które zgłaszały się na SOR z bólem brzucha, musiały dłużej czekać na pomoc lekarską niż mężczyźni z tym samym problemem. Rzadziej otrzymywały też środki przeciwbólowe. Kolejny przykład: kobietom częściej sugeruje się, że odczuwany przez nie chroniczny ból ma podłoże psychiczne. Choroby, których jednym z objawów może być zmęczenie Wiele schorzeń może objawiać się chronicznym zmęczeniem, m.in.: choroby tarczycy, anemia, niedoczynność kory nadnerczy, cukrzyca, depresja, zespół chronicznego zmęczenia, stwardnienie rozsiane, chłoniak, choroby wątroby. Nie daj się, walcz o poważne traktowanie! Bywamy onieśmielone w obecności lekarzy, ale nie możemy pozwolić, by traktowano nas protekcjonalnie i traktowano nasze dolegliwości pobłażliwie, tylko dlatego, że jesteśmy kobietami. Jeśli czujesz, że masz problem zdrowotny, drąż dopóty, dopóki nie zostanie ci postawiona odpowiednia diagnoza. Nie daj się zbyć stwierdzeniem, że jesteś po prostu zmęczona, bo jesteś mamą. źródło: romper.com
Jod wpływa na płodność! Dlaczego nie może go być za mało?
Ciągłe zmęczenie i zły stan włosów to tylko niektóre objawy wskazujące na to, że twój organizm potrzebuje większej dawki jodu. Czym może skutkować jego niedobór?
Jod jest niezwykle ważnym pierwiastkiem dla naszego organizmu. To dzięki niemu nasza tarczyca funkcjonuje prawidłowo, a układ nerwowy dzieci rozwija się bez żadnych zaburzeń. Pod warunkiem, że dostarczamy go sobie w odpowiedniej ilości. Podejrzewasz, że masz niedobór jodu? Sprawdź, jak się to objawia i w jaki sposób możesz uzupełnić ewentualne braki. Objawy niedoboru jodu Sygnały, które świadczą o tym, że w twoim organizmie jest zbyt mało jodu, to: ciągłe zmęczenie, brak energii, apatia, uczucie zimna nawet przy wysokich temperaturach, kołatanie serca, drżenie rąk i nóg, przyspieszone tętno, pogorszenie stanu włosów (suche, łamliwe), powiększenie gruczołu tarczycy (tzw. wola). Skutki niedoboru jodu Nie powinnaś lekceważyć tych objawów, ponieważ jeśli faktycznie masz niedobór jodu, twój organizm nie może pracować prawidłowo, a co za tym idzie możesz mieć kłopoty z: tarczycą (niedobór jodu powoduje niedoczynność tarczycy), zajściem w ciążę (dochodzi do zaburzeń płodności u kobiety), funkcjonowaniem mózgu (znacznie obniża się zdolność kojarzenia i zapamiętywania, spada też IQ). Poważnym skutkiem niedostatecznej ilości jodu w organizmie jest także większe ryzyko raka żołądka, a u dzieci opóźnienie rozwoju fizycznego. Dlaczego jod jest tak ważny dla kobiet w ciąży? Ciężarna potrzebuje większej dawki jodu ze względu na to, że organizm w tym czasie zużywa go znacznie więcej (np. w pierwszych tygodniach ciąży, kiedy dziecko nie ma jeszcze wykształconej własnej tarczycy, tarczyca matki musi pracować ze zdwojoną siłą). Brak podaży odpowiedniej dawki tego pierwiastka może powodować: poronienie, przedwczesny poród, obumarcie płodu, wady rozwojowe u płodu, upośledzenie umysłowe płodu. W jaki sposób można uzupełnić niedobory jodu? W aptekach są dostępne gotowe preparaty z jodem, polecane zwłaszcza dla ciężarnych. Jod znajduje się też w różnych produktach spożywczych, takich jak: ryby morskie, owoce morza, wody mineralne, sałata, rzepa, kukurydza, pomidory, pomarańcze, niektóre żółte sery. Specjaliści podkreślają jednak, że nie da się utrzymać odpowiedniego poziomu jodu w organizmie wyłącznie dietą. Wskazane są też wyjazdy nad morze oraz wspomniana suplementacja. Zobacz też: Jak się kochać, żeby zajść w ciążę? Dlaczego należy badać poziom TSH w ciąży? Hormony w ciąży
Te dwa objawy wskazują na chorobę Gravesa-Basedowa. Sprawdź!
Są bardzo charakterystyczne! Jeśli dostrzegasz je u siebie, koniecznie zgłoś się do endokrynologa.
Choroba Gravesa-Basedowa jest ściśle związana z tarczycą. Jest chorobą przyczyniającą się do powstania nadczynności tego hormonu. Co musisz wiedzieć o chorobie Gravesa-Basedowa? Przeczytaj i sprawdź, czy nie dotyczy ona ciebie lub twoich dzieci. Co to jest choroba Gravesa-Basedowa? Choroba Gravesa-Basedowa związana jest z nadczynnością gruczołu tarczowego. Powoduje nadmierną produkcję hormonów tarczycy i powiększenie gruczołu, czyli powstanie tzw. wola. Jest chorobą autoimmunologiczną, co znaczy, że organizm sam atakuje własne tkanki i próbuje je zwalczyć. Choroba Gravesa-Basedowa jest przyczyną pierwotnej nadczynności tarczycy i w związku z tym musi być leczona pod kontrolą i zgodnie z zaleceniami lekarza endokrynologa. Przyczyny choroby Basedowa Jak dotąd nie udało się jeszcze wskazać konkretnych przyczyn powstawania tej choroby, jednak podobnie jak w przypadku innych chorób autoimmunologicznych uważa się, że czynniki genetyczne i środowiskowe odgrywają znaczną rolę w rozwoju choroby. Palenie papierosów i życie w ciągłym stresie bardzo zwiększają ryzyko zachorowania. Objawy choroby Gravesa-Basedowa Choroba ta wykazuje dwa bardzo charakterystyczne objawy. Są to: wole – pojawia się w 80 proc. przypadków wytrzeszcz – dotyczy od 10 do 30 proc. przypadków. Inne objawy tej choroby tarczycy są takie same, jak w przypadku nadczynności. Jakie TSH wskazuje na nadczynność tarczycy? TSH dorosłej osoby zdrowej mieści się w przedziale od 0,32 do 5,0 mU/l . Jeśli badanie krwi wskazuje, że TSH jest niższe niż 0,32 mU/l, wówczas jest to podstawą do zdiagnozowania nadczynności u danej osoby. Warto jednak wykonać jeszcze poziom innych hormonów tarczycy, by obraz był pełniejszy. Choroba Gravesa-Basedowa u dzieci Nadczynność tarczycy nie zawsze spowodowana jest pojawieniem się choroby Basedowa. Ale w przypadku dzieci to właśnie choroba Gravesa-Basedowa jest główną przyczyną powstania nadczynności tego hormonu. Ta choroba tarczycy jest szczególnie niebezpieczna dla dzieci, ponieważ świadczy o zaburzeniu gospodarki hormonalnej. Hormony tarczycy spełniają bardzo istotną funkcję w prawidłowym rozwoju dziecka. Odpowiadają za kształtowanie i rozwój układu nerwowego, a także regulują ważne procesy dojrzewania oraz wzrostu. Leczenie choroby Gravesa-Basedowa Jeśli u danej osoby zostanie zdiagnozowana choroba Basedowa, wówczas powinna ona udać się do endokrynologa, czyli lekarza zajmującego się zaburzeniami hormonalnymi. Po dokładniejszych badaniach zleci on odpowiednie leczenie. W większości przypadków choroba Gravesa-Basedowa leczona jest tyreostatykami. Praktykuje się także leczenie jodem radioaktywnym. Zobacz też: Twoje dziecko jest senne i blade? To może być cukrzyca! Jak rozpoznać i leczyć sarkoidozę? Celiakia czyli nietolerancja glutenu. Jak ją rozpoznać?
Na jakie choroby narażona jest tarczyca?
Bezsenność, tycie, nadpotliwość, sucha skóra to tylko niektóre sygnały, że tarczyca może nie funkcjonować prawidłowo. Podejrzewasz, że masz chorą tarczycę? Przeczytaj!
Tarczyca jest gruczołem produkującym hormony. Jej zadaniem jest utrzymanie odpowiedniej gospodarki wapniowo-fosforowej organizmu, wpływa też na metabolizm. Kiedy tarczyca nie funkcjonuje prawidłowo, można mieć problemy z utrzymaniem odpowiedniej wagi ciała, trudności z zasypianiem lub z koncentracją. To z jej powodu czasami niełatwo jest zajść w ciążę, miewa się napady depresji. To również przez chorą tarczycę nasze włosy mogą stać się łamliwe, skóra sucha, a ciało oblewać się potem. Z jakimi konkretnie chorobami jest to związane? Sprawdźcie! Na jakie choroby tarczycy wskazują dane objawy? Przede wszystkim należy zaznaczyć, że aby prawidłowo zdiagnozować, czy rzeczywiście ma się chorą tarczycę, należy udać się do specjalisty – w tym przypadku endokrynologa. Lekarz, jeśli będzie to konieczne, zaproponuje odpowiednie leczenie dostosowane do pacjenta. Warto jednak najpierw zastanowić się, czy mamy jakiekolwiek objawy, które sugerowałyby, że z naszą tarczycą jest coś nie tak. Jeśli mamy objawy takie, jak sucha skóra, nadmierna senność, obniżone libido, zaparcia, zwiększona masa ciała, łamliwe włosy, ciągłe uczucie chłodu, trudności z koncentracją – możliwe, że dotyczy nas problem niedoczynności tarczycy. Gdy z kolei zauważymy u siebie nadpobudliwość, nadpotliwość, wytrzeszcz oczu, duszność, bezsenność, powiększenie tarczycy (wole), uczucie osłabienia oraz drżenie rąk, to sygnał, żeby zbadać się w kierunku nadczynności tarczycy. Tarczyca może być także zaatakowana przez nowotwór (np. rak brodawkowaty tarczycy, chłoniak złośliwy). Wówczas prawdopodobnie dostrzeżemy u siebie częsty ból uszu, powiększone węzły chłonne, przewlekły ból gardła, zgrubienie na szyi i trudności z połykaniem jedzenia. Dodatkowo z niedoczynnością tarczycy związana jest choroba Hashimoto (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy), a z nadczynnością choroba Gravesa-Basedowa. Obie te choroby zaliczane są do chorób autoimmunologicznych, czyli takich, w których to organizm sam zabija własne komórki i tkanki. Kiedy może dojść do powstania chorób tarczycy? Jak już było wyżej wspomniane, tarczyca wytwarza hormony. Jeśli zatem gospodarka hormonalna organizmu jest zaburzona i tarczyca produkuje zbyt mało (niedoczynność) lub zbyt dużo (nadczynność) hormonów, wówczas pojawiają się u nas dolegliwości, które są objawami poszczególnych schorzeń tarczycy. W większości przypadków chorymi są kobiety. Można zachorować, będąc dzieckiem, można też w życiu dorosłym. Udowodnione naukowo jest, że takie czynniki jak stres, palenie papierosów mają duży wpływ na powstanie którejś z chorób tarczycy. Problemy z tym gruczołem dotyczą zarówno kobiet, które nigdy nie rodziły dzieci, takich, które aktualnie są w ciąży, mam karmiących piersią, a nawet ich dzieci. Ciąża a problemy z tarczycą Każda kobieta, która ma problemy z tarczycą już przed ciążą, wie, że gdy zechce być mamą, będzie musiała być pod opieką nie tylko ginekologa, który będzie prowadził jej ciążę, lecz także endokrynologa. Zwłaszcza niedoczynność tarczycy może nieść za sobą poważne skutki zdrowotne dla rozwijającego się w łonie dziecka, dlatego ciężarna cierpiąca na niedoczynność musi częściej badać poziom TSH, czyli hormonów, które stymulują tarczycę do pracy. Prawdopodobnie też powinna przyjmować zwiększone dawki leków, niż przed ciążą. Brak podjęcia odpowiedniego leczenia niedoczynności tarczycy w ciąży może skutkować powstaniem wad rozwojowych u dziecka lub nawet utratą ciąży. Może się jednak zdarzyć sytuacja, że dopiero w ciąży kobieta dowiaduje się, że ma niedoczynność tarczycy, bo albo nigdy wcześniej jej nie badała, albo dotychczas była zdrowa. Wówczas należy zadziałać po prostu możliwie szybko, by zapobiec ewentualnemu uszkodzeniu płodu. Jeśli poziom TSH tylko minimalnie przekracza normę, prawdopodobnie występuje tu jedynie niedoczynność ciążowa, która ustąpi po porodzie. Zwłaszcza w pierwszych miesiącach ciąży, kiedy dziecko nie ma jeszcze wykształconej własnej tarczycy, tarczyca matki musi pracować ze zdwojoną siłą. A jeśli badanie USG wykazuje, że ciężarna ma stosunkowo niewielką tarczycę, może się okazać, że nie jest ona w stanie pracować wystarczająco intensywnie i produkować odpowiednią ilość hormonów i wówczas trzeba ją wspomóc farmakologicznie. Jeśli ciężarna miała kłopoty z tarczycą podczas ciąży, po połogu musi ponownie wykonać badania krwi i sprawdzić poziom TSH. Jeśli wynik będzie mieścił się w normie, to znaczy, że nie musi już kontynuować leczenia. Powinna jednak zbadać też poziom hormonów TSH dziecku, ponieważ w takich przypadkach zawsze istnieje ryzyko, że tarczyca dziecka będzie wymagała leczenia. Karmienie piersią a problemy z tarczycą W zależności od tego, czy matka karmiąca piersią cierpi np. na chorobę Gravesa-Basedowa, czy ma poporodowe zapalenie tarczycy, miała problemy z tarczycą już przed ciążą, czy pojawiły się dopiero w trakcie, przebieg leczenia przebiega inaczej. Matka karmiąca piersią nie powinna na własną rękę rezygnować z leczenia na czas karmienia, ale powinna być pod stałą opieką endokrynologa, który odpowiednio zadba o to, by leczenie nie zaszkodziło ani jej, ani dziecku. Jeśli kobieta musi przyjmować środki farmakologiczne, powinna to robić tuż po karmieniu, ponieważ im zachowa dłuższy odstęp między zażyciem leków, a karmieniem dziecka, tym mniej przedostanie się ich do mleka. Czy dieta ma znaczenie przy chorobach tarczycy? Szczególnie w jednym przypadku warto zważać na to, co nakładamy na talerz – jeśli dotyczy nas problem niedoczynności. Ta przypadłość często wiąże się z nadmiernym tyciem i trudnościami z utrzymaniem masy ciała na stałym poziomie, ponieważ tarczyca produkuje zbyt małą ilość hormonów odpowiadających za metabolizm, a im jest ich mniej, tym w mniejszym stopniu są w stanie stymulować metabolizm do pracy. Z kolei im jest on wolniejszy, tym łatwiej przybierać na wadze. Dieta przy niedoczynności tarczycy jest zatem koniecznością. Zaleca się, by osoby z niedoczynnością unikały węglowodanów prostych (cukier, ziemniaki, produkty z białej mąki), soi, wszelkich warzyw kapustnych (kapusta, brokuły, kalafior, kalarepa, rzepa, jarmuż, brukselka), niektórych owoców (brzoskwinie, truskawki). Zamiast tego ich dieta powinna być bogata w takie produkty, jak: oliwa z oliwek, orzechy, pestki dyni, migdały, awokado, ryby morskie, warzywa strączkowe oraz pełne ziarna zbóż. Zobacz też: Jakie są objawy niedoczynności tarczycy? Co wskazuje na problemy z tarczycą? Dlaczego należy badać poziom TSH w ciąży?
Jest kilka objawów, po których można poznać, że tarczyca nie funkcjonuje prawidłowo. Sprawdź, jakie symptomy wskazują na schorzenie tego organu.
Tarczyca to gruczoł produkujący hormony, jej zadaniem jest utrzymanie prawidłowego metabolizmu i gospodarki wapniowo-fosforowej organizmu. Jeśli funkcjonuje nieprawidłowo, może dojść do różnych schorzeń. Najczęstszymi problemami związanymi z tarczycą są: niedoczynność, nadczynność oraz nowotwory. Sprawdź, jak objawiają się te choroby! Objawy problemów z tarczycą Jeśli tarczyca produkuje zbyt dużą ilość hormonów mówimy o nadczynności. Jej objawy to: nadpobudliwość; nadpotliwość; wytrzeszcz oczu; duszność; bezsenność; powiększenie tarczycy (wole); uczucie osłabienia; drżenie rąk. Jeśli tarczyca produkuje zbyt małą ilość hormonów mówimy o niedoczynności. Jej objawy to: sucha skóra; nadmierna senność; obniżone libido; zaparcia; zwiększona masa ciała; łamliwość włosów; ciągłe uczucie chłodu; trudności z koncentracją. Trzecią grupą problemów z tarczycą są nowotwory. Objawy raka tarczycy to: częsty ból w uchu; powiększone węzły chłonne; przewlekły ból gardła; zgrubienie na szyi; trudności z połykaniem jedzenia. Dlaczego tak ważne jest badanie poziomu TSH? TSH jest to hormon wydzielany przez przysadkę mózgową, pobudza tarczycę do produkcji hormonów tarczycy (T3 i T4). Poziom TSH wskazuje, czy tarczyca funkcjonuje prawidłowo. Prawidłowy poziom TSH u zdrowego, dorosłego człowieka mieści się w przedziale od 0,27 do 4,2 mj/l. Jeśli poziom tego hormonu jest wyższy, wówczas może to wskazywać na niedoczynność tarczycy. Jeśli natomiast pojawia się nadczynność tarczycy, TSH jest poniżej normy. Co to jest Hashimoto? Choroba Hashimoto związana jest z niedoczynnością tarczycy, ale nie jest to stricte niedoczynność. Hashimoto to przewlekłe zapalenie tarczycy. Jest chorobą autoimmunologiczną, co oznacza, że organizm sam niszczy swoje komórki i tkanki. Nieleczona może być przyczynkiem do rozwinięcia się niedoczynności pierwotnej, ale też do powstania nowotworów tarczycy, np. chłoniaka złośliwego, raka brodawkowatego. Czym jest choroba Basedowa? Pełna nazwa to choroba Gravesa-Basedowa, od nazwisk dwóch specjalistów, którzy zajmowali się naukowo nadczynnością tarczycy. Choroba ta związana jest właśnie z nadczynnością gruczołu tarczowego. Podobnie jak Hashimoto, choroba Basedowa należy do chorób autoimmunologicznych. Powoduje nadmierną produkcję hormonów tarczycy i powiększenie gruczołu, czyli powstanie tzw. wola (w 80% przypadków). Czasami pojawia się także wytrzeszcz (dotyczy ok. 10-30% chorych). Na tę chorobę 10-krotnie częściej zapadają kobiety. Stres i palenie tytoniu mają w dużym stopniu wpływają na ryzyko powstania choroby Gravesa-Basedowa. Zobacz też: Na jakie choroby narażona jest tarczyca? Jakie są objawy niedoczynności tarczycy? Masz problem z płodnością? Przebadaj tarczycę! Jak schudnąć przy niedoczynności tarczycy? Czy niskie TSH oznacza nadczynność tarczycy?
Czy niskie TSH oznacza nadczynność tarczycy?
Masz za niskie TSH? Powodów obniżonego TSH może być kilka, m.in. nadczynność tarczycy lub wczesne stadium Hashimoto. Także nieodpowiednia dieta może wpływać na wynik poniżej normy.
Wyniki badań tarczycy wiele mówią o stanie naszego zdrowia, ponieważ ten znajdujący się poniżej krtani gruczoł, kontroluje pracę całego organizmu. Jednym z najpopularniejszych badań diagnostycznych w przypadku zaburzeń pracy tarczycy jest oznaczenie stężenia TSH - hormonu tyreotropowego, który reguluje pracę hormonów tarczycy. Wynik tego badania może wskazywać m.in. na niedoczynność lub nadczynność tarczycy. Za niskie TSH Obniżone stężenie TSH w surowicy najczęściej oznacza pierwotną nadczynność tarczycy. Aby ją zdiagnozować, należy wykonać również badanie stężenia fT4 i fT3. Jeśli są granicznie wysokie lub tylko podwyższone – wskazują na nadczynność tarczycy. Jeśli stężenia T4 i T3 są normalne, a TSH za niskie, może wskazywać to na autonomiczną lub utajoną nadczynność w chorobie Gravesa-Basedowa lub wczesne stadium Hashimoto. Dolna granica TSH dla dorosłych 0,35 mU/L dla kobiet w ciąży 0,01 dla dzieci: 1–24 miesiąca: od 0,87 mU/L 2–12 lat: 0,67 mU/L 12–20 lat: od 0,48 mU/L Objawy nadczynności tarczycy Jeśli zauważysz u siebie któryś z poniższych objawów, poproś o skierowanie na badanie TSH : nadpobudliwość, zwiększona potliwość, kołatanie serca, utrata masy ciała, biegunki, zaburzenia cyklu miesiączkowego. Pozostałe powody niskiego TSH Zbyt niskie TSH może również być wynikiem: wtórnej niedoczynności tarczycy: w przypadku obniżonych T4 i T3 mamy do czynienia najczęściej z całkowitą niedoczynnością przysadki; głodzenia; stosowania leków. Aby postawić wiarygodną diagnozę chorób tarczycy, należy wykonać pakiet badań. Twój lekarz będzie wiedział, co robić, nie diagnozuj się na własną rękę. Zobacz też: Choroby tarczycy a płodność i antykoncepcja Dziecko słabo rośnie, ciągle płacze: może ma chorą tarczycę? Problemy z tarczycą: za wysokie TSH = niedoczynność tarczycy?
Jakie są normy TSH w ciąży oraz dla dorosłych i dzieci?
Lekarz może zlecić badanie TSH, żeby sprawdzić stan tarczycy. Normy stężenia tego hormonu są inne dla kobiet w ciąży, dorosłych i dzieci.
Praca tarczycy regulowana jest przez tyreotropinę (TSH), wytwarzaną przez przysadkę mózgową. TSH pobudza tarczycę do produkcji hormonów, które z kolei hamują wydzielanie TSH. To tzw. mechanizm ujemnego sprzężenia zwrotnego, który utrzymuje hormony na właściwym poziomie. Podwyższone normy TSH wskazują na niedoczynność tarczycy, a stężenie TSH poniżej normy – nadczynność. Normy TSH dla dorosłych i kobiet w ciąży Normy TSH ulegały zmianom w ciągu ostatnich lat, a obecnie postuluje się dalsze obniżenie górnej granicy. Normy TSH są inne dla kobiet w ciąży, a inne dla pozostałych dorosłych, dlatego robiąc badanie TSH przed ciążą lub w ciąży warto o tym wiedzieć. Normy TSH (za: Śląskie Laboratoria Analityczne): Dorośli: od 0,35 do 5,50 mU/L Kobiety ciężarne: od 0,01 do 2,5 mU/L Normy TSH dla dzieci Norma TSH dla dzieci zależna jest od wieku dziecka i kształtuje się następująco: 1–24 miesiąca: od 0,87 do 6,15 mU/L 2–12 lat: od 0,67 do 4,16 mU/L 12–20 lat: od 0,48 do 4,17 mU/L Choroby tarczycy u dzieci nie należą do rzadkości. Ważne jest, żeby szybko postawić właściwą diagnozę i rozpocząć specjalistyczne leczenie. Wydzielane przez tarczycę hormony kierują pracą całego organizmu, a ich niedobór lub nadmiar mogą ją całkiem rozregulować. Zobacz też: Choroby tarczycy a płodność i antykoncepcja Jak zdiagnozować problemy z tarczycą? Najważniejsze badania tarczycy Problemy z tarczycą: za wysokie TSH = niedoczynność tarczycy?
Jak zdiagnozować problemy z tarczycą? Najważniejsze badania tarczycy
Zdiagnozowanie chorób tarczycy może przysparzać trudności, a badań na hormony tego gruczołu jest sporo. Oto 7 najważniejszych badań w diagnostyce zaburzeń tarczycy: TSH, anty-TPO, fT3, fT4 i inne.
Tarczyca to niewielki gruczoł znajdujący się poniżej krtani. Jej podstawową funkcją jest wytwarzanie hormonów tyroksyny (T4) oraz trójjodotyroniny (T3), które uwolnione do krwiobiegu, kontrolują metabolizm każdej komórki w organizmie. Szacuje się, że 20 proc. Polaków ma chorą tarczycę, a wiele przypadków nie jest zdiagnozowanych. Kobiety, częściej niż mężczyźni, mają problemy z tarczycą: nadczynność lub niedoczynność tego gruczołu. Oprócz USG, istnieje kilka badań krwi, pomocnych w diagnostyce chorób tarczycy. Jakie badania tarczycy? Pamiętaj, że diagnozowanie problemów z tarczycą jest skomplikowane. Jeśli podejrzewasz u siebie problemy z tarczycą, powiedz o tym lekarzowi, który skieruje cię na odpowiednie badania. Nie wykonuj ich na własną rękę i nie diagnozuj przez internet. W zależności od objawów zaburzeń hormonalnych, lekarz może skieruje cię na odpowiednie badania tarczycy. Stężenie TSH Hormon tyreotropowy (TSH) wytwarzany jest przez przysadkę mózgową, reguluje stężenie hormonów tarczycy. Stężenie TSH odzwierciedla aktualny stan metaboliczny tarczycy. Podwyższone TSH może oznaczać niedoczynność tarczycy, a zbyt niskie – nadczynność. Normy TSH (za: Śląskie Laboratoria Analityczne): Dorośli: od 0,35 do 5,50 mU/L Kobiety ciężarne: od 0,01 do 2,5 mU/L Normy TSH dla szieci: 1–24 miesiąca: od 0,87 do 6,15 mU/L 2–12 lat: od 0,67 do 4,16 mU/L 12–20 lat: od 0,48 do 4,17 mU/L FT4 - stężenie wolnej tyroksyny Tarczyca wydziela tyroksynę (T4) w postaci prohormonu, który przekształca się w trijodotyroninę (T3). Wolna frakcja tetrajodotyroniny (FT4) zastępuje oznaczenie całkowitych hormonów tarczycy np. w przypadku leczenia estrogenami, doustnej antykoncepcji, u chorych z zespołem nerczycowym oraz u pacjentek w ciąży. Normy fT4: od 0,89 do 1,76 ng/dl Podwyższone stężenie FT4 obserwuje się w indukowanej jodem nadczynności tarczycy, wczesnym stadium zapalenia tarczycy typu Hashimoto, jak również podczas stosowania dużych dawek preparatów tyroksyny (T4). Obniżone stężenie FT4 w surowicy może być wynikiem niedoczynności tarczycy, zapalenia tarczycy lub stanu po wycięciu tarczycy i po radioterapii. FT3 stężenie wolnej trijodotyroniny Podobnie jak w przypadku FT4, testem zalecanym jest badanie wolnej postaci hormonu, czyli FT3. Głównym wskazaniem do jego wykonywania jest podejrzenie T3-thyreotoxicosis (T3-nadczynności tarczycy), gdy niskiemu stężeniu TSH i objawom nadczynności tarczycy towarzyszy prawidłowe stężenie FT4. Normy fT3: od 2,3 do 4,2 pg/ml Podwyższone stężenie FT3 w surowicy może być wynikiem nadczynności tarczycy, stosowania leków zawierających T3 oraz T3-hipertyreozy. Obniżone stężenie FT3 w surowicy może być wynikiem niedoczynności tarczycy. anty-TSH - przeciwciała przeciw receptorowi TSH Badanie anty- TSH wykazuje stężenia przeciwciał tarczycowych. Receptor TSH stanowi antygen dla autoprzeciwciał w autoimmunologicznej chorobie Gravesa-Basedowa. Wysokość stężenia anty-TSH umożliwia ocenę aktywności choroby lub rozpoznanie nawrotów. Częstość występowania przeciwciał przeciw receptorowi TSH: choroba Gravesa-Basedowa 80-100 proc. zapalenie tarczycy typu Hashimoto 10 proc. poporodowe zapalenie tarczycy 50-70 proc. anty-TPO - przeciwciała przeciw peroksydazie tarczycowej TPO Peroksydaza tarczycowa (TPO) odgrywa podstawową rolę w biosyntezie hormonów tarczycy. Badanie stężenia przeciwciał przeciw peroksydazie tarczycowej najczęściej stosowane jest w diagnostyce zapalenia tarczycy typu Hashimoto. Wynik dodatni przeciwciał przeciw TPO nie oznacza jednak jednoznacznie, że cierpimy na schorzenie autoimmunologiczne, ponieważ anty-TPO wykrywa się także u ok. 5 proc. zdrowych osób oraz w przypadku wola tarczycy. Wykrycie przeciwciał powinno być oceniane w powiązaniu z wartościami stężeń hormonów tarczycy, wynikiem ultrasonografii tarczycy oraz wynikiem scyntygrafii tarczycy. Częstość występowania przeciwciał przeciw TPO: choroba Gravesa-Basedowa 60-70 proc. zapalenie tarczycy typu Hashimoto 60-90 proc. poporodowe zapalenie tarczycy 50-70 proc. zapalenie tarczycy indukowane cytokinami 30-40 proc. anty-Tg - stężenie przeciwciał przeciw tyreoglobulinie Przeciwciała przeciw tyreoglobulinie zostały jako pierwsze wprowadzone do diagnostyki autoimmunologicznych chorób tarczycy. Wykonanie oznaczenia anty-Tg jest wskazane przy podejrzeniu zapalenia tarczycy typu Hashimoto oraz w późnych powikłaniach u pacjentów z rakiem tarczycy. Częstość występowania przeciwciał przeciw Tg: choroba Gravesa-Basedowa 10-20 proc. zapalenie tarczycy typu Hashimoto 30-40 proc. poporodowe zapalenie tarczycy 20-40 proc. zapalenie tarczycy indukowane cytokinami 10-20 proc. Tg - stężenie tyreoglobuliny Tyreoglobulina jest podstawowym elementem koloidu wypełniającego pęcherzyki tarczycy. W prawidłowych warunkach jest uwalniana z gruczołu tarczowego w śladowych ilościach. Tyreoglobulina spełnia kryteria markera nowotworowego raka tarczycy. Jest użyteczna w ocenie późnych powikłań operowanych raków tarczycy. Prawidłowe stężenie Tg nie wyklucza jednak raka. na podstawie: dane Laboratoriów Synevo Zobacz też: Choroby tarczycy a płodność i antykoncepcja Zmęczenie, sucha skóra i drażliwość: może to chora tarczyca? Problemy z tarczycą: za wysokie TSH = niedoczynność tarczycy?
Zmęczenie, sucha skóra i drażliwość: może to chora tarczyca?
Choroby tarczycy dotykają wielu z nas, zwłaszcza kobiet. Niektóre symptomy, że z tym gruczołem dzieje się coś złego, nie są oczywiste, dlatego wiele osób nawet nie wie, że ich tarczyca wymaga uwagi. Sprawdź, które objawy mogą oznaczać zaburzenia tarczycy.
Choroby tarczycy to coraz powszechniejszy problem. Szacuje się, że obecnie 20 proc. Polaków ma problemy z tym gruczołem. Te dane są najprawdopodobniej zaniżone, ponieważ wiele objawów, które wskazują na problemy z tarczycą, nie jest zgłaszanych lekarzowi i wiele osób nie robi badań tarczycy. Choroby tarczycy sieją duże spustoszenie w organizmie i w psychice – powodują zaburzenia gospodarki hormonalnej, metabolizmu komórek, wpływają na nieprawidłowości w pracy układu nerwowego, rozrodczego i pokarmowego. Jakie objawy mogą wskazywać na problemy z tarczycą? Objawy zaburzeń tarczycy Objawy zaburzeń hormonalnych są nieswoiste, tak samo jest w przypadku hormonów tarczycy. Trudność polega na tym, że mogą być powodowane też przez inne choroby. Możemy jednak wyróżnić kilka najczęściej występujących symptomów zaburzeń tarczycy: w nadczynności tarczycy: nadpobudliwość, zwiększona potliwość, kołatanie serca, utrata masy ciała, biegunki, u kobiet zaburzenia cyklu miesiączkowego; w niedoczynności tarczycy: sucha skóra, zmęczenie, zwiększenie masy ciała, przewlekłe zaparcia, objawy depresji, u kobiet zaburzenia cyklu miesiączkowego. Choroby tarczycy Choroby tarczycy dotykają pięciokrotnie częściej kobiet niż mężczyzn. Ryzyko pojawienia się problemów z tarczycą zwiększa się z wiekiem. Zaburzenia pracy tarczycy można podzielić na cztery grupy: schorzenia związane z nieprawidłowościami w produkcji hormonów (niedoczynność, nadczynność tarczycy); zmiany zapalne (typu Gravesa-Basedowa, typu Hashimoto); obecność guzków; powiększenie gruczołu tarczycy. - Nieleczone choroby tarczycy mogą być przyczyną poważnych powikłań zdrowotnych, dlatego warto w przypadku występowania nawet dyskretnych objawów przeprowadzić diagnostykę w tym kierunku – mówi dr n. med. Andrzej Marszałek, dyrektor medyczny Laboratoriów Synevo. – Monitorowanie funkcjonowania tarczycy jest szczególnie ważne u kobiet w ciąży, tu konsekwencją mogą być poronienie lub wady rozwojowe dziecka – dodaje. Zobacz też: Choroby tarczycy a płodność i antykoncepcja Jak zdiagnozować problemy z tarczycą? Najważniejsze badania tarczycy Problemy z tarczycą: za wysokie TSH = niedoczynność tarczycy?
Nadczynność tarczycy w ciąży i podczas starań o dziecko [WIDEO]
Nadczynność tarczycy może zmniejszać płodność i utrudniać zajście w ciążę. Jest też dużym problemem podczas trwającej już ciąży, bo niesie ryzyko nawet poronienia.
Nadczynność tarczycy to inaczej zaburzenia hormonalne, przy których dochodzi do produkcji zbyt dużej ilości hormonów (m.in. płciowych), a co za tym idzie – przyspiesza się metabolizm ogranizmu. Nadczynność tarczycy a planowanie ciąży Efektem nadczynności tarczycy są m.in. osłabienie, chudnięcie, wpływ na cykl: rzadsze miesiączki lub ich całkowity zanik. Zbyt niski poziom TSH (hormon tarczycy) może również w skrajnych przypadkach powodować niepłodność – zarówno kobiecą (zanik miesiączkowania), jak i męską (obniżenie jakości nasienia oraz oligospermię). Ponadto tego typu zaburzenia hormonalne bardzo często wiążą się ze spadkiem libido, przez co zostaje utrudnione zajście w ciążę podczas starań o dziecko – przy nadczynności tarczycy wydłuża się cykl lub częśto dochodzi do cykli bezowulacyjnych. Zaburzenia hormonalne to choroby autoimmunologiczne, więc chorując na nie wzrasta także ryzyko wystąpienia innych chorób autoimmunologicznych jak: zespół policystycznych jajników cukrzyca typu II celiaklia (uczulenie na gluten) Zaburzenia hormonalne a ciąża Przy nadczynności tarczycy porblemem jest też utrzymanie ciąży - dosyć częste są poronienia, ponieważ leki przeciwtarczycowe mają negatywny wpływ na rozwój płodu. Dlatego też zaleca się najpierw wyleczenie zaburzeń hormonalnych, a dopiero potem starania o dziecko. Nieleczona nadczynność tarczycy w czasie ciąży może prowadzić do: poronienia porodu przedwczesnego przełomu tarczycowego, który jest niebezpieczny dla matki szczególnie w czasie porodu czy cięcia cesarskiego Jak leczyć nadczynność tarczycy w ciąży? Jeśli już jesteś w ciąży, niestety dosyć trudno będzie wykryć tarczycę, ponieważ ma objawy podobne do pierwszych objawów ciąży, a hormon TSH na testach jest podobny do hormonu hCG (odpowiedzialnego za ciążę). W czasie ciąży kobieta chora na nadczynność tarczycy powinna być pod stałą opieką ginekologa i endokrynologa i przestrzegać ich zaleceń. Dlatego też warto przygotować się do ciąży i jeszcze przed staraniami o dziecko zbadać poziom TSH i jeśli są ewentualne zaburzenia hormonalne - wyleczyć je. Istnieje również "tyreotoksykoza ciężarnych”, którą wywołuje działanie hormonu łożyskowego hCG i daje objawy podobne do podwyższonego TSH, nie trzeba ich leczyć, ustępują same po pewnym czasie. Jest to ściśle powiązane z niepowściągliwymi wymiotami ciężarnej lub ciążą zaśniadową i rakiem kosmówki. W tym wypadku objawem jest wyraźne ogólne osłabienie organizmu i spadek masy ciała. Jednak po wyrównaniu się poziomu hCG czynność tarczycy zwykle wraca do normy. Jeśli jednak wykryta zostanie nadczynność tarczycy lepiej leczyć się farmakologicznie w czasie ciąży. Jeśli natomiast pojawią się charakterystyczne dla tego zaburzenia hormonów guzki toksyczne (nadczynne), można je wyciąć w II trymestrze. Przy prawidłowo leczonej nadczynności tarczycy nie ma przeciwwskazań do porodu siłami natury. Zobacz także: Badasz piersi? To sprawdź też tarczycę! - namawiamy z Amazonkami Czym jest niepłodność immunologiczna? Masz problem z płodnością? Przebadaj tarczycę!
Promieniotwórczy jod nad Polską! Podawać dzieciom płyn Lugola?
W ostatnich dniach pojawiają się informacje o wykryciu promieniotwórczego jodu nad Polską. Czy trzeba (i można!) podawać dzieciom płyn Lugola?
Promieniotwórczy jod-131 wykryto w kilku krajach Europy - poinformował o tym Francuski Instytut Ochrony Radiologicznej i Bezpieczeństwa Atomowego. Jod-131 wykryto między innymi w Hiszpanii, Francji, Niemczech, Skandynawii. Najwyższe stężenia w styczniu 2017 r. były notowane w Polsce. Skąd promieniotwórczy jod Skąd się wziął promieniotwórczy jod-131 nad Europą – tego nie wiadomo. Nie ma jednak mowy o powtórce z Czarnobyla – uspokajają eksperci. Nie doszło do żadnej katastrofy w elektrowni atomowej, gdyż stwierdzone stężenia promieniotwórczego jodu są na to zbyt niskie. Ponieważ jednak najwyższe stężenia promieniotwórczego jodu odnotowano w Polsce, to prawdopodobnie źródło promieniowania znajduje się w którymś z krajów Europy Wschodniej. Czy jod 131 jest niebezpieczny Jod-131 to jeden z promieniotwórczych izotopów jodu. Jego duże ilości znalazły się w powietrzu po katastrofie w Czarnobylu. Może powodować raka tarczycy. Jednak eksperci z Narodowego Instytutu Badań Jądrowych w Otwocku podkreślają, że obecnie notowane stężenia radioaktywnego jodu są bardzo niskie, wręcz śladowe, i nie stanowią żadnego zagrożenia dla zdrowia. Także dla zdrowia dzieci. Czy podawać dzieciom płyn Lugola Płyn Lugola to wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu. Podawano go po katastrofie w Czarnobylu profilaktycznie. Celem było to, żeby organizm był tak mocno nasycony jodem (obojętnym dla zdrowia), żeby nie wchłaniał promieniotwórczego jodu, który znalazł się w atmosferze. Jednak przyjmowanie jodu w dużych ilościach (nawet obojętnego jak w płynie Lugola) nie jest obojętne dla zdrowia. Po latach osoby, które zadecydowały o podawaniu po katastrofie w Czarnobylu płynu Lugola uznały, że było to niepotrzebne. Tym bardziej teraz, gdy stężenie jodu-131 jest znacznie niższe, nie tylko nie trzeba, ale nawet nie wolno podawać dzieciom płynu Lugola. Czytaj też: Płyn Lugola szkodzi
Jak schudnąć przy niedoczynności tarczycy? Odpowiada dietetyk
Czemu piszemy o tym dla kobiet starających się o dziecko? Eksperci podkreślają, że nadwaga utrudnia zajście w ciążę. Sęk w tym, że kobiety z niedoczynnością tarczycy mogą mieć duży problem z tym, żeby schudnąć. Sprawdź, co w takiej sytuacji radzi dietetyk.
Niedoczynność tarczycy może utrudniać i wydłużać starania o dziecko. W pierwszej kolejności powinnaś zgłosić się na konsultację do endokrynologa, który ustali przyczynę niedoboru hormonów tarczycy i dobierze odpowiednią metodę leczenia. Z drugiej strony, jeśli już wiesz, że masz niedoczynność tarczycy (zbyt wysokie TSH to sygnał, że możesz mieć kłopoty z płodnością), powinnaś zwrócić większą uwagę na swoją dietę. Odpowiednio dobrane menu będzie wspomagać pracę tarczycy, łatwiej też będzie utrzymać optymalną wagę lub spróbować schudnąć. Poprawi się też twoja płodność! Nasz ekspert - dr inż. Tomasz Czernecki, dietetyk genetyczny z laboratorium Vitagenum - przygotował zalecenia dietetyczne dla kobiet z niedoczynnością tarczycy. Przeczytaj: Masz problem z płodnością? Przebadaj tarczycę! Dieta odchudzająca przy niedoczynności tarczycy Najważniejszym i podstawowym elementem, którzy będzie wpływał na efektywność diety w niedoczynności tarczycy jest ustabilizowana gospodarka hormonalna. Zanim więc zabierzesz się za odchudzanie, zgłoś się do endokrynologa. Nie stosuj drakońskich diet odchudzających. Niestety, niedoczynność tarczycy nie jest naszym sprzymierzeńcem, w przypadku odchudzania. Tarczyca odpowiada nawet za ok. 30% spoczynkowej przemiany materii. Kobiety z niedoczynnością tarczycy nie powinny stosować drastycznych diet w celu obniżenia zawartości tkanki tłuszczowej. Niedobór białka i energii w pożywieniu będzie dodatkowo zaburzał funkcje tarczycy. Poznaj: 12 badań, które trzeba zrobić przed ciążą Co jeść przy niedoczynności tarczycy? Menu dla kobiety z niedoczynnością tarczycy powinno zawierać produkty wspomagające tarczycę. Należą do nich: Pełnowartościowe białko, pochodzące głównie z chudych ryb, mięsa i jaj. Produkty te stanowią źródło cennego aminokwasu - tyrozyny, który jest niezbędny w produkcji hormonów tarczycy. Produkty bogate w kwasy omega-3 (ryby, orzechy, pestki, oleje roślinne). Te kwasy tłuszczowe biorą udział w przekształcaniu hormonów tarczycy oraz poprawiają wrażliwość naszych tkanek na ich działanie. Produkty o niskim indeksie glikemicznym. W schorzeniach tarczycy pojawiają się problemy związane z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Może pojawić się konieczność ograniczenia ilości przyjmowanych węglowodanów. Dobrym rozwiązaniem będzie również wykonanie badań genetycznych w kierunki nietolerancji glutenu, ponieważ tę przypadłość o wiele częściej obserwuje się u osób ze schorzeniami tarczycy. Spożywanie glutenu w tym przypadku wpływa na zaburzenie poziomów hormonów tarczycy. Żywność bogata w jod, do której zaliczamy owoce morza, ryby. W przypadku niedoczynności tarczycy typu Hashimoto należy jednak być ostrożną z ilością spożywanego jodu, a na pewno nie wprowadzać jego suplementacji. Produkty bogate w minerały: żelazo (chuda wieprzowina, wołowina, wątróbka, żółtko jaja), selen (orzechy brazylijskie, dorsz, tuńczyk, halibut), cynk (pestki dyni, kasza gryczana, jaja). Witamina D3. Naturalnie witaminę tę znajdziemy w tłustych rybach, grzybach, jednak sama dieta nie wystarczy i konieczna jest dodatkowa suplementacja. Witaminy przeciwutleniające A, C, E. Pomogą one walczyć ze stanem zapalnym, który występuje przy niedoczynności tarczycy. Witaminę A znajdziemy głównie w czerwono-pomarańczowych warzywach np. dyni, papryce oraz żółtku jaja, w witaminę C szczególnie bogata jest czarna porzeczka, dzika róża czy pietruszka. Witamina E występuje głównie w olejach roślinnych. Zobacz: Dieta na płodność - baza składników dla niej i dla niego Czego unikać w diecie przy niedoczynności tarczycy? Jeśli masz niedoczynność tarczycy, staraj się, by w twojej diecie nie było: Produktów wysokoprzetworzonych. Produktów zawierających substancje wolotwórcze, czyli związki, które po połączeniu z jodem uniemożliwiają produkcję hormonów tarczycy. Obecne są one w takich produktach jak: brokuł, brukselka, kalafior, kapusta, rzepa, warzywa kapustne, soja. Obróbka termiczna zmniejsza jednak ilość tych substancji nawet o 30%, więc umiarkowane ich spożycie jest dozwolone. Zobacz także: Kalendarz dni płodnych Czy można obniżyć poziom estrogenów dietą? Ginekolog ostrzega: waga wpływa na płodność! Konsultacja merytoryczna dr inż. Tomasz Czernecki Dietetyk genetyczny, pracownik naukowy Katedry Biotechnologii, Mikrobiologii i Żywienia Człowieka, współzałożyciel laboratorium Vitagenum
Nie masz ochoty na seks? A może wręcz odwrotnie – nie potrafisz przestać o nim myśleć? Przyczyny każdej z opcji szukaj w sobie, a konkretnie w wynikach swoich badań hormonalnych. Oto lista hormonów, które władają twoim pożądaniem.
Hormony mają wpływ na organizm nie tylko w okresie dojrzewania. Mogą one modyfikować aktywność seksualną przez całe życie kobiety i sterować libido. Najważniejsze hormony, od których zależy apetyt na seks, to: Endorfiny – organiczne związki chemiczne pochodzenia białkowego, podobne budową do morfiny - stąd nazwa endo (wewnętrzna) morfina. Endorfiny wytwarzane są w tych obszarach mózgu, które są odpowiedzialne za uczucia i emocje. Sprzyjają dobremu samopoczuciu, łagodzą ból, eliminują stres, a w niektórych sytuacjach (jak np. podczas seksu) wywołują stany euforyczne. Duża ilość tych hormonów jest wydzielana również wtedy, gdy jesteśmy zakochane. Podczas satysfakcjonującego współżycia ich poziom wzrasta nawet dwustukrotnie! Jeśli wydzielanie endorfin jest na niskim poziomie, wówczas jakość życia seksualnego gwałtowanie spada. Ważne jest więc, aby ich wytwarzanie nie było zaburzone – wzrostowi endorfin sprzyja np. sportowa rywalizacja, spożywanie czekolady i niektórych ostrych przypraw np. chili oraz przyjmowanie pewnych rodzajów tabletek antykoncepcyjnych, np. tych na bazie octanu chlormadinonu. Estrogeny – to nazwa dla trzech podobnych chemiczne hormonów: estronu, estriolu i estradiolu. Produkowane są one w jajnikach, nadnerczach i przez adipocyty, czyli komórki tkanki tłuszczowej. Oprócz tego, że wpływają na kształtowanie się kobiecej sylwetki, psychikę i emocje nie pozostają obojętne także na poziom libido. Odpowiadają przede wszystkim za sterowanie seksualnymi reakcjami. Poprzez wpływ na centralny i obwodowy układ nerwowy włączają "odbiór seksualny". Co ciekawe, podczas karmienia piersią poziom estrogenów jest tak niski, że kobiety w tym okresie mają bardzo niewielką ochotę na zbliżenia. Przeczytaj: Jak rozpoznać nadmiar i niedobór estrogenów? Testosteron – główny naturalny androgen, czyli męski hormon płciowy. U kobiet produkowany jest przede wszystkim w nadnerczach i jajnikach. Jego główne funkcje to utrzymanie organizmu w dobrym zdrowiu oraz wysokiej formie fizycznej i seksualnej. Kobiety mające wyższy poziom tego hormonu charakteryzuje większy apetyt seksualny - dodatkowo wzmaga on pożądanie i siłę orgazmu. Przeczytaj: Orgazm mierzony w decybelach Progesteron – hormon niezbędny do owulacji. Jego zadaniem jest przygotowanie macicy do zagnieżdżenia się komórki jajowej i utrzymania ciąży. Wytwarzany jest przez jajniki, a także łożysko (jeśli kobieta jest w ciąży). Wpływa na organizm kobiety zwłaszcza po owulacji – wówczas poziom progesteronu wzrasta, co skutkuje wyciszeniem libido. Prolaktyna - na poziom libido wpływa między innymi także prolaktyna – hormon w najwyższym stężeniu występujący u kobiet po porodzie. Wysoki poziom prolaktyny blokuje owulację i obniża popęd płciowy. To naturalnie występujące zjawisko mające na celu zapobieganie kolejnemu, zbyt szybkiemu poczęciu. Prolaktyna daje organizmowi matki czas na zregenerowanie się i pozwala skupić się na opiece nad dzieckiem. Dopamina – jeden z najważniejszych neuroprzekaźników, który m.in. sprzyja prawidłowemu działaniu układu nerwowego. Dzięki niej mamy też ochotę na seks. Hormon ten przekazuje impulsy nerwowe do mózgu, pobudzając go, podwyższając nastrój i powodując uczucie przyjemności i euforii. Hormony tarczycy - nie każda z nas będzie kojarzyła tarczycę z ochotą na seks bądź jej brakiem. Tymczasem przy niedoczynności tarczycy lub przy chorobie Hashimoto (przewlekłym zapaleniu tarczycy) występuje obniżone libido. W takim wypadku konieczna jest wizyta u specjalisty, przeprowadzenie badań poziomu poszczególnych hormonów tarczycy i dobranie odpowiedniego leczenia. Warto mieć na uwadze fakt, że choroba Hashimoto jest nazywana często chorobą cywilizacyjną XXI wieku i wiele kobiet nawet nie zdaje sobie sprawy, że na nią cierpią. Przeczytaj także: Kiedy masz dni płodne, piękniejesz! 5 zalet długiej gry wstępnej Zaburzenia hormonalne, jak je rozpoznać? Konsultacja merytoryczna dr n. med. Andrzej Depko Neurolog, specjalista seksuolog, jest m.in. prezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej, superwizorem psychoterapii zaburzeń seksualnych i członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego