Nadopiekuńcza matka: objawy i skutki nadopiekuńczości. Jak sobie poradzić?
Nadopiekuńcza matka nadmiernie troszczy się o dziecko i jego potrzeby. Wiele matek, chcąc zapewnić dzieciom dobrobyt, wpada w pułapkę nadopiekuńczości. Jej konsekwencje mogą negatywnie wpływać na psychikę dziecka, rzutować na jego dorosłe życie i być powodem niepowodzeń zarówno w sferze prywatnej, jak i zawodowej. Jak sobie z tym radzić?
Nadopiekuńczość wykracza poza podstawową opiekę i dbanie o dziecko. Nadopiekuńcza matka wyręcza we wszystkim dziecko, rozwiązuje za nie problemy i podejmuje decyzje. Takie toksyczne zachowanie matki doprowadza do tego, że dziecko czuje się stłamszone i nie potrafi samodzielnie funkcjonować. Spis treści: Czym jest nadopiekuńczość u rodziców? Objawy Jaka jest nadopiekuńcza matka? Dlaczego nadopiekuńczość jest szkodliwa? Nadopiekuńcza matka: skutki Dorosłe dzieci nadopiekuńczej matki Nadopiekuńcza matka: jak sobie poradzić? Czym jest nadopiekuńczość u rodziców? Objawy Nadopiekuńczość u rodziców można rozpoznać po przesadnym strachu o dziecko i potrzebie niezdrowej kontroli, która dotyczy każdej aktywności, której dziecko chce się podjąć. Statystyki pokazują, że nadopiekuńczość w większości przypadków dotyczy matek, rzadziej ojców. Nie jest to jednak regułą. Wielu nadopiekuńczych rodziców zabrania dziecku nocowania u koleżanki, udziału w wycieczce szkolnej czy wykonywania czynności, które bezpodstawnie i z góry zostają uznane za niebezpieczne. Osoby, które cechują się takim nastawieniem do otaczającej rzeczywistości, zakorzeniają w dziecku strach i fałszywe przekonanie, że świat jest złym i niebezpiecznym miejscem. Nadopiekuńczy rodzice są zwykle również bardzo pobłażliwi. Nie potrafią wyznaczyć konkretnych zasad i wyraźnych granic, do których dzieci mogłyby się dostosować. Nie umieją wytłumaczyć dziecku znaczenia postaw, które reprezentują. Dzieje się tak, ponieważ większość nadopiekuńczych dorosłych prezentuje zwykle sprzeczne zachowania. Zdarza się, że ustalone przez nich zasady, zostają przez dziecko złamane. Jaka jest nadopiekuńcza matka? Nadopiekuńcza matka z obawy przed zranieniem dziecka nie tłumaczy mu konsekwencji nieprzestrzegania ustalonych reguł, które powinny być wyjaśnione po to, żeby dziecko uczynić świadomym i odpowiedzialnym. W zamian za to nadopiekuńcza matka reaguje pobłażliwie, zwalniając tym samym dziecko z jego obowiązków. Próbuje ona często tłumaczyć zachowanie dziecka niedostateczną dojrzałością i twierdzi, że dziecko jeszcze będzie miało czas na wykonywanie powierzonych obowiązków. Tak wychowane dziecko staje się niesamodzielne również w dorosłym życiu. Dlaczego nadopiekuńczość jest szkodliwa? Nadopiekuńczy rodzice mają błędne przekonania o wychowaniu i potrzebach swoich dzieci. Chcą uczynić dzieci szczęśliwymi w zły sposób, ponieważ obrana przez nich metoda wychowawcza pozbawia dziecko<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/jak-podniesc-poczucie-wartosci-swojego-dziecka-24103-r1/"> poczucia wartości. Stałe wyręczanie przez nadopiekuńczą matkę czyni je nieporadnym, co uwidacznia się już na etapie dzieciństwa, a w dorosłym życiu przeradza się w problemy z adaptacją, podejmowaniem decyzji i pewnością siebie. Nadopiekuńcza matka: skutki Nadopiekuńcza matka może doprowadzić do zahamowania rozwoju dziecka i sprawić, że doświadczy ono problemów z emocjami. Jeśli dziecko na wczesnym etapie wychowania nie miało dostarczonych narzędzi do rozwiązywania problemów, również w dorosłym życiu nie będzie umiało się z nimi zmierzyć. Nadopiekuńczość matki doprowadza także do: zależności od drugiego człowieka, brak umiejętności nawiązywania relacji z innymi ludźmi, unikania odpowiedzialności za swoje zachowania, problemów z poczuciem własnej wartości, nerwicy, fobii, stanów lękowych, depresji. Dorosły człowiek może czuć się źle sam ze sobą i będzie stale potrzebował drugiej osoby, ponieważ samotność wpędzi go w poczucie bezwartościowości. Nadmierne zaspokajanie wszelkich potrzeb i kaprysów dziecka przez nadopiekuńczą matkę, przyzwyczaja dziecko do roszczeniowych postaw, które w dorosłym życiu mogą być społecznie nieakceptowane i źle odbierane. Wówczas dorosły człowiek, wychowany przez nadopiekuńczych rodziców, może reagować agresją i frustracją. Osoba, którą wychowywała nadopiekuńcza matka, w dorosłym życiu może unikać kontaktu z rodzicem albo przeciwnie – być z nim zbyt silnie związana. Bywa tak, że nawet jeśli uda jej się stworzyć związek czy założyć własną rodzinę, wciąż stawia matkę i jej potrzeby na pierwszym miejscu. Dorosłe dzieci nadopiekuńczej matki Nadopiekuńczość rodzica nie jest problemem wyłącznie małych dzieci. Dorośli ludzie wychowani przez nadopiekuńczą matkę nadal mogą być na etapie rozwoju psychicznego nastolatka. Trudno jest im się usamodzielnić i brać odpowiedzialność za swoje życie. Najczęściej ta nadopiekuńczość występuje na linii matka-syn. Nie oznacza to jednak, że ojcowie nie bywają nadopiekuńczy w stosunku do swoich dzieci, ani że matka nie bywa nadopiekuńcza względem córki. Takie sytuacje również mają miejsce. Nadopiekuńcza matka dorosłej córki może np. wtrącać się do związku swojego dziecka i udzielać nieproszonych rad. Nadopiekuńcza matka chce uzależnić od siebie dziecko tak, aby nigdy jej nie opuściło. W ten sposób bardzo często próbuje rekompensować sobie swoje własne nieudane życie osobiste. Nie ma partnera, więc przelewa całą swoją miłość na syna. Nadopiekuńcza matka dorosłego syna będzie chciała mieć go tylko dla siebie. Będzie traktować go jak mężczyznę, nie swoje dziecko. Każda kobieta, z którą będzie się spotykał, będzie w jej oczach niewystarczająco dobra. Będzie wyręczać go we wszystkich zadaniach i przekonywać, że dobra partnerka powinna traktować go tak samo. Pamiętaj, że najlepsze, co możesz podarować dziecku, to świadome wychowanie, pozwolenie na doświadczanie życia w jego pełnej krasie oraz nauki nie tylko na cudzych błędach, ale i własnych. Nadopiekuńcza matka: jak sobie poradzić? Dziecko nie zdaje sobie sprawy, że jego matka jest nadopiekuńcza. Wychowując się w takim modelu, wzrasta w nim i bierze za coś oczywistego. Kiedy jednak dorasta, zaczyna dostrzegać, że coś w jego relacji z matką było i jest nie w porządku. Powoli wiąże swoje zachowania, stany i lęki z zachowaniem matki. Zaczyna się buntować, czasem może chcieć całkowicie zerwać kontakt z matką. Aby mieć dobre kontakty z matką, a przede wszystkim, aby pomóc sobie (przepracować trudne dla nas sprawy), niezbędna może okazać się psychoterapia. Samemu trudno jest spojrzeć na swoje życie z boku, z dystansem. Dzięki spotkaniom ze specjalistą zaczniemy zauważać i rozmieć mechanizmy, jakie nami rządzą. Dobrym pomysłem jest także terapia grupowa. Dzięki niej mamy poczucie, że nie jesteśmy sami. Dowiadujemy się, że nie tylko my przechodzimy przez pewne problemy i wspólnie uczymy się je rozwiązywać. Mając wiedzę, łatwiej wybaczymy rodzicowi (także, a przede wszystkim dla dobra nas samych) i zaczniemy budować nasze kontakty na nowo w zdrowy, bezpieczny sposób. Jeszcze przed rozpoczęciem terapii warto jednak spróbować odseparować się od wpływów nadopiekuńczej matki. Jeśli trzeba, ograniczmy z nią kontakt i nie przyjmujemy od niej rad (bądźmy samodzielni i pokazujemy własne rozwiązania). Zdecydowanie chrońmy swoją prywatność, stawiajmy granice, nie pozwólmy się wyręczać. Tłumaczmy nadopiekuńczej matce, że jej zachowanie nas rani i poprosimy o zmianę zachowanie. Możemy też pomóc mamie w znalezieniu hobby, aby zaczęła więcej czasu poświęcać sobie. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/samodzielnosc-dziecka-w-jakiej-sytuacji-pozwalac-dziecku-na-samodzielnosc-4855-r1/">Kiedy pozwolić dziecku na samodzielność? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/samodzielne-czy-samotne-6360-r1/">Samodzielne czy samotne? Pozwalasz dziecku bawić się samemu? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/z-maminsynka-zrobic-zucha-6357-r1/">Jak z maminsynka zrobić zucha?
Edyta Pazura o innych matkach na Instagramie: „obgryzione paznokcie, brudny stół i tłuste włosy”
Edyta Pazura zwróciła uwagę na trend, który ostatnio pojawił się na Instagramie. Żona Cezarego zauważyła, że wiele kobiet pokazuje jedynie trudy macierzyństwa, nie przedstawiając jego zalet.
Do tej pory na Instagramie młode mamy często pokazywały wyidealizowany obraz macierzyństwa. Teraz ten trend jednak się zmienia, coraz więcej kobiet (również znanych) wrzuca do sieci zdjęcia, ukazujące rzeczywistość wszystkich matek. Trend ten zauważyła żona Cezarego Pazury. I najwyraźniej wcale jej się nie spodobał! Nowy trend na Instagramie Kiedyś na Instagramie królował trend pokazywania jedynie zalet bycia mamą: „Jeszcze parę lat (może miesięcy) temu na tablicach królowały słodko-różowe obrazki z jakże wspaniałego, lukrowego życia (...). Okazuje się, że filtry są już passe, a teraz należy pokazywać zdjęcia siebie: biednej matki w obdartej koszuli, bo przecież macierzyństwo nie jest takie słodkie (ale odkrycie)” - napisała Edyta. Edyta, która sama jest mamą trójki dzieci, zauważyła, że narzekanie na trudy macierzyństwa zrobiło się ostatnio bardzo popularne: „Przyszedł czas na kolejną modę i o ile nie mam problemu z tym, że znany użytkownik pokazuje obgryzione paznokcie, brudny stół i tłuste włosy, to mam jednak problem z tym, że jest to tak samo sztuczne i upozowane jak kolorowe obrazki pt. "My sweet 16". Jak to moja córka mawia: "Trochę to weird", tym bardziej że robią to osoby które mają ludzi do pomocy (to co w takim razie mają powiedzieć samotne matki?)”. Życie matki nie jest cukierkowe, ale... Edyta podsumowała swój wpis na Instagramie w następujący sposób: „Fakt, życie matki nie jest cukierkowe, ale nie jest również tak beznadziejne jak nadchodząca na upadlanie tej roli moda”. Komentarze fanek Fanki zdecydowanie podzielają zdanie Edyty Pazury: „Najpierw pokazywany był przekłamany obraz macierzyństwa jako sielanka bez problemów, bez bałaganu, bez łez, bez zwątpienia w swoje siły. Obecnie promowana jest tego odwrotność: płacz, lament, bunty dwulatków, problemy z laktacją, macierzyństwo jako rezygnacja z siebie itp. Podobnie z matkami - wcześniej idealnie uczesane, umalowane itd., teraz poplamiona koszulka, tłuste włosy, syf w domu” „Też tak myślę. Jak moda na to, żeby jednak pokazywać prawdziwe macierzyństwo, to już po prostu dzieci to najgorsze, co mogło się przytrafić. A przecież macierzyństwo to samo życie - raz jest pięknie, raz do du...” „Teraz jest jakaś moda na pokazywanie siebie w jak najgorszym świetle, bo przecież każdy ma bałagan i pryszcze na twarzy” [pisownia cytatów oryg. - przyp. red.] Źródło: Instagram Zobacz także: Katarzyna Glinka szczerze o macierzyństwie: „mogę sobie nie radzić” Żebrowska nie chce upiększać macierzyństwa: „Całą dobę w pidżamie obgryzam pizzę po dzieciach” Sylwia Bomba o trudach macierzyństwa: „Dziecko decydowało, kiedy mogę umyć głowę”
Katarzyna Glinka szczerze o macierzyństwie: „mogę sobie nie radzić”
Kasia Glinka zwierzyła się na Instagramie z tego, że ma takie dni, gdy nic jej się nie chce. Pod postem aktorki pojawiło się bardzo dużo komentarzy innych mam, które mają podobne doświadczenia.
Kasia Glinka niedawno została drugi raz mamą, teraz bardzo szczerze napisała, jak wygląda macierzyństwo z jej perspektywy. Aktorka miewa takie momenty, kiedy chodzi w dresie albo piżamie przez cały dzień. Kasia swoimi słowami dodała otuchy innym mamom, a pod postem pojawiła się lawina komentarzy. Ostatnio również Ola Żebrowska bez upiększania opowiedziała o byciu mamą. Cały dzień w piżamie Kasia zdradziła, jak wygląda jej rzeczywistość. Kobieta nie idealizuje macierzyństwa, lecz daje sobie przyzwolenie na to, by czasem sobie nie radzić: „Też macie takie dni, kiedy nic wam się nie chce? U mnie to właśnie dzisiaj. Cały dzień w piżamie, właśnie wskoczyłam w dres, ale co tam, chyba mogę sobie na to pozwolić? Przecież jestem 'młodą' mamą. Mogę sobie nie radzić! Ściskam wszystkie mamuśki - te ogarnięte i te nieogarnięte”. Komentarze fanek Kasia Glinka nie jest jedyną mamą, która czasami ma takie leniwe dni. Internautki w komentarzach pod postem podzieliły się swoimi doświadczeniami: „Ja mam taki dzien juz dobry tydzien choc ogarniam sie to jednak brak sil na bieganie czy ćwiczenia” „Też tak dziś mam” „A obijaj się ile wlezie i dzidzia pozwala” „Niestety każde mamy i te,,młode '' ???? maja taka ochotę na chwilę lenistwa” [pisownia cytatów oryg. - przyp. red.] Źródło: Instagram Zobacz także: Kurdej-Szatan zazdrości Lewandowskiej, chodzi o macierzyństwo. Ma powód? Sylwia Bomba o trudach macierzyństwa: „Dziecko decydowało, kiedy mogę umyć głowę” Kaczorowska idealizuje macierzyństwo. Internauci sprowadzają ją na ziemię!
Kaczorowska o pracy po porodzie: dziecko ma się „nie po to, aby wychowywało się z babcią czy opiekunką"
Aga Kaczorowska opisała na swoim Instagramie, jak wyglądał jej powrót do pracy po urodzeniu dziecka. Tancerka wyjawiła również, co myśli o powrocie do pracy przez młode mamy.
Agnieszka Kaczorowska odkąd została mamą, chętnie publikuje swoje przemyślenia na ten temat. Teraz również podzieliła się z fankami refleksją w kwestii powrotu do pracy przez młode mamy. Tancerka jest zwolenniczką tego, by takie kobiety znów pracowały, jednak powinno się to wydarzyć w odpowiednim czasie. Powrót do pracy, ale w odpowiednim czasie Agnieszka napisała, co sądzi o wracaniu do pracy po porodzie. Bardzo to popiera, jednak... w odpowiednim czasie. Tancerka podkreśliła, jak ważne jest, by świeżo upieczona mama czuła się gotowa do podjęcia takiej decyzji, a nie ulegała presji społeczeństwa. „Bardzo popieram i namawiam Mamuśki do tego, aby wrócić do pracy po urodzeniu dziecka. Niech to się jednak stanie dokładnie wtedy kiedy mama poczuje, że jest gotowa i chce. Dla jednych to będzie miesiąc po porodzie, a dla innych dwa lata, a dla innych tą pracą jest tylko i AŻ bycie mamą i tak też jest OK. Nie ma schematu, nie ma czegoś bardziej lub mniej odpowiedniego. Jest wolność wyboru...” - napisała Aga. Komfort bycia przy dziecku Mama Emilki wyznała także, że sama ma naprawdę wiele szczęścia w tej kwestii. Aktorka może łączyć swoją pracę z byciem mamą, która jest obecna w życiu swojego dziecka: „Jestem ogromną szczęściarą, że mogę pracować tak, aby być mamą OBECNĄ w życiu mojej córeczki. Świadomie zdecydowaliśmy się na dziecko, bardzo tego pragnęliśmy. Nie po to, aby wychowywało się z babcią czy opiekunką. Choć instytucja babci jest wspaniała, a niesamowita relacja jaką wnuki potrafią stworzyć z dziadkami, to coś pięknego, niepowtarzalnego i ważnego”. Ważny czas Aktorka opowiedziała, jak u niej wyglądał czas po urodzeniu dziecka, a także kiedy i w jaki sposób wróciła do pracy. Podkreśliła jednak, że swój harmonogram układała przede wszystkim pod kątem bycia przy swojej córeczce. „Natomiast to ja jestem mamą i chcę po prostu BYĆ przy mojej córce jak najwięcej. Ten czas, ta obecność jest dla mnie najważniejsza. Nikt tego czasu nigdy by mi nie zwrócił, on się nigdy nie powtórzy. A te pierwsze miesiące i lata życia to największe zmiany, największy rozwój. Na plan zdjęciowy i do wszystkich swoich projektów wróciłam po dwóch miesiącach życia Emilki. Swój harmonogram działań układałam jednak pod kątem bycia przy Emi i karmienia ją piersią. Czas #zostańwdomu złożył się z okresem, kiedy mam wrażenie, Emi potrzebowała tej mojej obecności najbardziej” - napisała. Dziecko na pierwszym miejscu Teraz Agnieszka większość czasu spędza w domu, również za sprawą pracy zdalnej. Jej mąż też bierze czynny udział w wychowaniu dziecka. Aktorka jednak jest świadoma, że nie wszyscy rodzice mogą sobie na to pozwolić. „Teraz potrafię nie być w domu większość dnia, ale takie dni są w mniejszości. Praca przeniosła się do domu i gdy potrzebuję spokoju to po prostu znikam na jakiś czas w innym pomieszczeniu, a Maciek w tym czasie jest z Emilką. Z reszta mój mąż tak samo jest obecny i wychowuje naszą córkę. On tez postawił na zmiany. Oboje podejmujemy się projektów, które pozwalają nam być rodzicami. Rodzicami nie tylko wracającymi na kąpiel wieczorna, ale zaangażowanymi w pełny rozwój naszego Skarba. Z pewnych rzeczy rezygnujemy, dokonujemy wyboru. Mamy takie możliwości i zdaję sobie sprawę, że nie wszyscy mają...” - podsumowała Agnieszka. [pisownia cytatów oryg. - przyp. red.] Źródło: Instagram Zobacz także: Agnieszka Kaczorowska zachęca mamy do dbania o siebie: „W domu musi być wygodnie i luźno. Ale dlaczego od razu nieładnie" Kaczorowska pokazała swoją PRAWDZIWĄ twarz. Dosłownie! Kaczorowska wytyka mamom karygodne BŁĘDY! Fanki: „Imponująca dwulicowość!” (poszło o nagie zdjęcia)
Joanna Kulig szczerze o byciu mamą: „Miałam doły, płakałam”
„Rwałam włosy z głowy. W co ja się wpakowałam?”. Joanna Kulig opowiedziała o trudach związanych z macierzyństwem, które musi łączyć z pracą na planie.
Macierzyństwo przewraca świat do góry nogami. Dotyczy to każdej z nas w chwili, gdy zostaje mamą. Tak samo było w przypadku aktorki Joanny Kulig. Opowiedziała swoją historię, zdradziła, w jaki sposób łączy macierzyństwo z pracą, a także jak bardzo trudne momentami to bywa. Rola w produkcji Netflixa W 2019 roku Joasia urodziła dziecko. Zbiegło się to w czasie z ogromną popularnością „Zimnej Wojny” oraz propozycją zagrania w „The Eddy” - produkcji Netflixa. Joanna, kiedy przystąpiła do castingu do serialu „The Eddy”, była już w ciąży, co więcej - zaawansowanej. Na pierwsze spotkanie aktorka umówiła się blisko swojego domu, bojąc się, że lada chwila będzie rodzić. Na drugie - poszła w dniu, w którym miała wyznaczony termin swojego porodu. „Przetestowali mnie muzycznie na wszystkie strony, po czym Glenn spojrzał na mój wielki brzuch… „Dżoana, ale ty na pewno będziesz w stanie przygotować czternaście angielskich piosenek i dwie francuskie w trzy miesiące?” Ja na to: Ależ oczywiście!” - wspomina Asia. Bycie mamą i aktorką Joasia przyznała, że na początku było jej ciężko, nie miała jeszcze pojęcia o byciu mamą, a do tego wszystkiego doszły jej obowiązki zawodowe. „Rwałam włosy z głowy. W co ja się wpakowałam? Co ja im obiecałam?! Nieprzespane noce, karmienie piersią, zanikająca pamięć i tyle piosenek… Ten plan był dla mnie jak wojna”. Dziecko zmienia twój świat Joanna opowiedziała o emocjach, które towarzyszą byciu mamą. Nie przedstawiała jednak wizji „cukierkowego macierzyństwa” - mówiła, jak ciężkie momentami dla niej jest łączenie macierzyństwa z pracą. „Dziecko zmienia twoje myślenie o wszystkim. Dzisiaj Janek ma rok z hakiem, a ja dopiero zaczynam mieć poczucie, że mi się udało przestawić, zaakceptować to, co przeżywam. Powoli wracam do siebie i rozumiem, co się stało” - wyznała. Grając rolę w serialu była razem z synkiem w Paryżu, jednak zdarzały jej się trudne momenty poza planem filmowym, ale również w trakcie jego trwania: „Miałam doły, płakałam. Ale wszyscy w tym serialu przekraczali strefę komfortu. To było ekstremalnie trudne. Jak się skończyło, to było: uf, udało się. Jednak to pokazuje, że ma się ograniczony zasób energetyczny”. Aktorka ostatnio mogła jednak złapać trochę oddechu, ponieważ miała przerwę od pracy spowodowaną pandemią koronawirusa. Źródło: pudelek.pl, vogue.pl​ Zobacz także: Kasia Zielińska apeluje do mam, które próbują godzić pracę i macierzyństwo Mama sześcioraczków o swoim macierzyństwie: „Są bardzo trudne momenty" 10 faktów na temat macierzyństwa - do jakich nowych wniosków doszli naukowcy?
Ile śpi matka? Zobaczcie ten film! Wygląda znajomo?
Czy śpicie ze swoimi dziećmi w jednym łóżku? Jeśli tak, to z pewnością taki obrazek nie jest wam obcy. To prawdziwe nagranie, które pokazuje, że sen matki tak naprawdę... nie istnieje. Nie straszymy, po prostu chylimy czoła przed wszystkimi wspaniałymi matkami! Jesteście niezniszczalne! Pamiętajcie, to niedługo minie!
Blogerka i fit-mama Melanie Darnell, mama trójki dzieci, której pasją jest utrzymanie formy i fitness oraz pyszne wegańskie jedzenie, opublikowała filmik, który poruszył wszystkie mamy i rodziców na całym świecie. Co takiego można było zobaczyć na tym domowym wideo? Ile i jak śpi mama w nocy? Zdziwisz się! Melanie została w domu z trójką dzieci, jej mąż musiał wyjechać służbowo. Chciała sprawdzić ile rzeczywiście śpi w nocy, gdy sama musi zajmować się dziećmi. Kamera z noktowizorem nagrała to o czym wiedzą wszystkie matki, ale może nie wszyscy ojcowie? O 22. Melanie kładzie się do łóżka. 23:30 - w łóżku z nią pojawia się 10-miesięczny syn. O 1. w nocy - jeszcze 2-letnie dziecko dołącza do całej ekipy. O 6:30 pobudka. To, co działo się przez te 5 i pół godziny trudno nazwać regenerującą drzemką... Zobacz też: Sowa czy skowronek? Jakim typem jest twoje dziecko? Matka to dziwny człowiek o nadludzkiej mocy Jestem strasznie wzruszona tym filmikiem... Dlaczego? Bo... mimo, że mam tylko jedno dziecko i ma już kilka lat wciąż zdarza się, że śpimy razem i przychodzi do mnie w nocy. Albo ja wędruję do jego łóżeczka. A jak było maleńkie to właściwie to spaliśmy razem non stop. Jak dochodziło do tego ząbkowanie, infekcje czy skoki rozwojowe to już w ogóle był hard core. Rzeczywiście rodzicielstwo to eksperyment, który bada czy można żyć bez snu. Można. Teraz coraz rzadziej śpimy razem i mimo, że bywało strasznie ciężko bez normalnego spania przez kilka lat właściwie to... tęskni się trochę za tym. Matka to... dziwny rodzaj człowieka. Oczywiście wszystko mija, tylko... niektórym potrzebującym bliskości dzieci zajmuje to nieco więcej czasu. Ale do osiemnastki na pewno minie! ;) Zobacz też: Wiemy, co niekorzystnie wpływa na sen dziecka! Robi to większość rodziców! Zobacz też: Kinga Rusin: "Karmiłam bez przerwy, zapominając, że sama też powinnam coś zjeść..." Ania Kalczyńska: "Po dwóch "kolkowych" dzieciach Krysia okazała się najtrudniejsza..." Natalia Siwiec kieruje do fanów wyjątkowe słowa!
Macierzyństwo wzbudza w Joannie Kulig skrajne uczucia. Jakie i dlaczego?
Jaki jest sposób aktorki na łączenie pracy zawodowej i rodzicielstwa? Co sądzi na temat macierzyństwa? Zobaczcie materiał wideo!
Rok 2019 zaczął się dla Joanny Kulig spektakularnie, i to na tle zawodowym, jak i prywatnym. Wszyscy pamiętamy, jak media rozpisywały się na temat tego, czy gwiazda pojawi się na gali rozdania Oscarów (zagrała główną rolę w „Zimnej wojnie”, która była nominowana do statuetki), ponieważ kilka dni wcześniej urodziła swoje pierwsze dziecko. Ostatecznie, ku zaskoczeniu wielu, aktorka pojawiła się na czerwonym dywanie, co również było szumnie komentowane. Ale fakt ten pokazuje jedną istotną rzecz, a mianowicie to, że dla Joanny Kulig życie zawodowe jest równie ważne, jak macierzyństwo. Czy zatem udaje jej się pogodzić obie te sfery tak, by czuć, że żadna z nich nie jest zaniedbywana i być w zgodzie ze sobą? Oto co gwiazda wyznała w jednej z rozmów z reporterką party.pl. „Macierzyństwo dużo zmienia w głowie” Aktorka zapytana o to, czy macierzyństwo dużo zmieniło w jej życiu, przyznała, że tak, i że ta zmiana była naprawdę ogromna, prawdopodobnie nawet większa niż wszystko to, co działo się do tej pory w jej życiu zawodowym. Wyznała także, że dzięki doświadczeniu macierzyństwa przestała być osobą tak chaotyczną, jak wcześniej. Aktorka bardzo chciała znaleźć czas i na dziecko, i na pracę, zatem musiała nauczyć się lepszej organizacji i logistycznie do tego podchodzić. „Musiałam nauczyć się dobrze zarządzać czasem, by go nie wytracać” – powiedziała. Bycie na sto procent tam, gdzie się jest Joanna Kulig bardzo pilnuje tej zasady, że kiedy jest się z dzieckiem, to jest się z dzieckiem, a kiedy jest się w pracy, to jest się w pracy. Uważa, że tylko dzięki temu może łączyć te dwie sfery i czuć się spełnioną w każdej z nich. Dodatkowo to, że może spełniać się zawodowo, sprawia, że macierzyństwo daje jej dużą radość. Cieszy się czasem, który może poświęcić synowi, a jednocześnie nie jest sfrustrowana, że rola mamy jest jej jedyną. Macierzyństwo to nie same superlatywy Aktorka nie udaje, że bycie mamą niesie za sobą samą radość. „Dzieci są rzeczą piękną, ale też trudną” – przyznała i dodała, że macierzyństwo budzi w niej skrajne uczucia – od radości do rozpaczy. Chyba każda mama jest w stanie dokładnie zrozumieć, co gwiazda miała na myśli, mówiąc te słowa. To prawda, że rola mamy bywa najcudowniejszym, ale też najtrudniejszym doświadczeniem życiowym. Zgadzacie się? Zobacz też: Alicja Bachleda-Curuś o synku Henrym: ma niesamowity talent! Jak mieszkają Bardowscy z "Rolnika..."? Ania wprowadziła dużo zmian! Małgorzata Rozenek szykowała spektakularne baby shower. Koronawirus pokrzyżował jej plany
Ciąża i dziecko rujnują figurę! Ile razy to słyszałaś? (Też tak myślisz?)
"Wróciłaś już do formy po ciąży?", "Gdyby nie dziecko, to byłabym piękna i szczupła!", "Po ciąży to dopiero zobaczysz!" I ciągle porównujemy i zachwycamy się lub ganimy figury kobiet przed i po porodzie. Przed i po dzieciach. Jedna z mam napisała słowa od serca, które dają do myślenia.
Niektóre kobiety dbają o swoją figurę, chcą być zawsze szczupłe, zadbane i piękne. W czasie ciąży i po porodzie to się nie zmienia. Chcą tego samego, chcą zachować dobry wygląd i perfekcyjną linię. Czy to źle? Oczywiście, że nie. Jest złe tylko wtedy, gdy staje się obsesją, przeszkadza normalnie funkcjonować. Gdy odbiera radość z macierzyństwa. Gdy powoduje, że ze strachu przed zmianami w wyglądzie, nie chcemy nigdy zachodzić w ciążę. Niektórym zachowanie sylwetki przychodzi z łatwością. Jednak sporej części z nas po porodzie zostaje parę kilo tu i tam, mamy żylaki, rozstępy, rozciągniętą skórę na brzuchu... Czy ciało kobiety musi być zawsze idealne? Blogerka Laura Mazza, mama trójki dzieci, która prowadzi stronę "The Mum on the Run" opublikowała zaledwie parę dni temu post, który polubiło już tysiące kobiet. Co było w nim takiego wyjątkowego? Opisała to, jak odbiera zmiany w swoim wyglądzie po porodach. Jak wmawiano jej już właściwie od dziecka, że ciąża i poród niszczy kobiecie ciało. Jej zdaniem ten negatywny obraz mamy w swoich głowach i ciężko z nim walczyć. To sprawia, że mamy poważny problem z akceptacją tych zmian. View Burdaffi on the source website Fakt, że ciało po porodzie jest inne to nic dziwnego i wstydliwego. To fizjologia. Same sobie zgotowałyśmy ten los. Wpędzamy się w poczucie winy, zamartwiamy, wstydzimy się. Bo tak nas wychowano. Czy ciało kobiety musi być zawsze perfekcyjne? Czy sam fakt, że nosimy w nim dziecko, nie jest godny podziwu? A może by tak wreszcie zmienić myślenie i zacząć mówić o sobie, swoim wyglądzie inaczej? Laura napisała w swoim poście: ""Dzieci rujnują ciała." Tyle razy mi to mówiono, gdy dorastałam. Jeszcze zanim w ogóle chciałam mieć dzieci, zanim zaszłam w ciążę i zostałam matką. "Dzieci rujnują ciała". Troje dzieci później i noszę ślady ich obecności na moim ciele. Luźniejsza rozciągnięta skóra, białe kreski. To pamiątki po tym, jak rosło tam malutkie serduszko, gdzie kształtowały się paluszki u rąk i nóg, gdzie powstały mój uśmiech i oczy tatusia. Tam, gdzie powstała miłość. Wszystko w tym ciele. "Dzieci rujnują ciało". Właściwie to nie. To odbiegające od rzeczywistości oczekiwania społeczeństwa zrujnowały moje ciało jeszcze przed posiadaniem dzieci, teraz moje ciało jest doskonałe. Stworzyło życie." Pokazywanie obwisłego brzucha i rozstępów stało się trendy? Czy chwalenie się nieidealnym ciałem po ciąży i porodzie stało się modne? Może i tak. Czy to przesada? Moim zdaniem nie. O tym, że wciąż za mało o tym rozmawiamy, świadczą wypowiedzi mam w Internecie. Zwłaszcza tych, które zamartwiają się swoim wyglądem, które wstydzą się śladów po ciąży. I tych, które piszą, że po wielu porodach wciąż mają idealne ciała, próbując tym samym zawstydzić te, które są mniej perfekcyjne w swoim wyglądzie. Czy tu chodzi o licytowanie się? Nie. Wspierajmy się, drogie mamy. Zwłaszcza te z nas, które nie radzą sobie z akceptacją nowej sytuacji. Nasze ciała, w większości przypadków, zmieniają się. Tak już jest. To normalne. Jeśli ci z tym źle, próbuj coś zmienić, a jeśli nie, po prostu zaakceptuj nową siebie. Wiem, że to trudne, ale możliwe. Trzeba tylko chcieć. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Ile śpi matka? Zobaczcie ten film! Wygląda znajomo? "Jestem matką, mam trójkę dzieci, potrzebuję pomocy!" Przestańcie mi mówić, jak mam żyć? Czy kiedykolwiek żałowałaś, że urodziłaś? Wzruszająca odpowiedź!
Posiadanie dzieci to... najgorsza decyzja, jaką możesz podjąć w życiu. Dlaczego?
Jeśli planujesz ciążę, musisz to przeczytać. A może masz już dzieci? W takim razie sprawdź, czy teorie naukowe potwierdzają twoje doświadczenia.
Jeśli jesteś świeżo upieczonym rodzicem, nie mamy dla ciebie dobrych wieści. Naukowcy dowodzą, że posiadanie dzieci nie jest dla nas zbyt korzystne. Jeśli natomiast dopiero przymierzasz się do rodzicielstwa, widzisz, że wszyscy wokół powiększają swoje rodziny i też masz ochotę zaznać tego szczęścia, przeczytaj najpierw, co na temat posiadania dzieci twierdzą eksperci. Przeprowadzone przez nich badania wykazały, że rodzicielstwo może wpłynąć na wiele sfer w twoim życiu, począwszy od snu i pieniędzy, a na seksie kończąc. Youtuberzy Greg i Mitch, posiadający kanał o tematyce naukowej, opisali szkodliwe skutki wynikające z posiadania dziecka. Przedstawili kilka kluczowych danych. View oEmbed on the source website 1. Po narodzinach dziecka w małżeństwie zaczyna się walka Serwis Bustle.com donosi, że niemal 70 proc. par przechodzi kryzys w ciągu trzech lat od pojawienia się dziecka. Powodów jest wiele. Rodzice skupieni na dziecku zaniedbują relacje małżeńskie. Pojawiają się nowe wydatki i niejednokrotnie brak środków na ich pokrycie. Narastają problemy wychowawcze, a pary nie potrafią ustalić jednego, wspólnego modelu wychowania. Doktor Ellen Walker w wywiadzie dla „Psychology Today” powiedziała: „Po urodzeniu dziecka wskaźniki satysfakcji małżeńskiej gwałtownie spadają. W związku z tym, jeśli dwoje ludzi uważa, że posiadanie dziecka zbliży ich do siebie, powinni ponownie przemyśleć tę decyzję”. 2. Sen to coś, z czym rodzice mogą się pożegnać Według statystyk w pierwszych dwóch latach życia dziecka rodzic traci w sumie aż 6 miesięcy snu. Średnio zostaje mu jedynie (uwaga!) 2,5 godziny snu na dobę. Możecie to sobie wyobrazić? 3. Wraz z pojawieniem się dzieci znacznie wzrasta deficyt finansowy w domowym budżecie Ekonomiści z Centrum Adama Smitha sprawdzili, że miesięczny koszt utrzymania dziecka w Polsce to średnio ok. 880 zł. To oznacza, że do ukończenia przez nie 18 lat, rodzice wydają nawet 190 tysięcy złotych! Oczywiście przy większej liczbie dzieci ta kwota jest jeszcze wyższa. 4. Zagrożenie przeludnieniem Kolejny naukowy dokument przeciwko posiadaniu dzieci jest taki, że wkrótce na naszej planecie może dojść do przeludnienia. Według badaczy do 2050 roku liczba ludności na świecie przekroczy 10,5 miliarda. Jeśli tak się stanie, dużo trudniej będzie wyprodukować odpowiednią ilość żywności, wody i schronienia dla wszystkich. Dlatego nie mając dziecka, można ocalić planetę. Ten argument nie dotyczy jednak krajów rozwiniętych, w tym Polski. Tu problem jest odwrotny - na świat przychodzi coraz mniej dzieci, a przez to społeczeństwa się starzeją. Cóż jednak znaczą te wszystkie argumenty przeciwko posiadaniu potomstwa w porównaniu z widokiem uśmiechniętego dziecka, przytulającego się do nas i mówiącego „kocham się” każdego ranka? Naukowcy mogą sobie mówić, że z dziećmi jest gorzej, ale my wiemy swoje – dzieci nadają sens życiu każdego rodzica. A te teorie powinniśmy raczej traktować jako ciekawostkę. Zgodzicie się? Czy podejmując decyzję o rodzicielstwie, braliście pod uwagę powyższe tezy? Czy znając je wcześniej, zdecydowalibyście inaczej? Czekamy na wasze komentarze! Źródło: The Independent Zobacz też: Posiadanie dzieci przyspiesza starzenie? Naukowcy to sprawdzili 10 skutków ubocznych posiadania dziecka Wszyscy mówią o depresji poporodowej. Dlaczego nikt nie mówi o TYM?
Siwiec nietypowo o macierzyństwie? A córkę porównuje do zwierzątka!
Modelka otwarcie wyznała czym jest dla niej macierzyństwo i... porównała swoje dziecko do zwierzęcia. To już nie pierwszy raz. Zgadniecie do jakiego?
Można lubić Natalię Siwiec albo nie, ale trzeba jej przyznać, że potrafi elektryzować swoich fanów, zwłaszcza na Instagramie. Jest szczera, zarówno kiedy chodzi o pokazywanie się bez makijażu i fryzury, jak i pokazywanie problemów związanych z codziennością z małym dzieckiem. Oczywiście życie modelki nieco różni się od życia przeciętnej mamy, ale tak naprawdę boryka się z podobnymi problemami. Ostatnio opublikowała jednak bardzo wzruszające słowa. Czysta radość z bycia mamą "Kocham być mamą! Kocham wszystko co wiąże się z macierzyństwem... otwierać oczy każdego ranka koło tego cudu to najpiękniejsze uczucie jakie dane mi było poczuć " - napisała na swoim profilu pod rozbrajającym zdjęciem z córeczką. (A mała Mia rośnie jak na drożdżach!) Co w tym takiego niesamowitego? Wreszcie jakiś pozytywny obraz macierzyństwa! Matki są nie tylko umęczone i wykończone opieką. Potrafią doceniać to co mają, na co dzień. Jeśli cieszysz się z bycia mamą, nie wstydź się tego! Jest modnie być taką "grumpy" matką, która narzeka na wszystko i ma ochotę wyrwać się z domu, ale... jeśli czujesz inaczej, to nie ma sensu się do tego zmuszać. Ja bardzo lubiłam to siedzenie z dzieckiem w domu. Kiedy komuś o tym opowiadam, widzę, że albo tego nie rozumie, albo mi nie wierzy. Tak, istnieją też takie matki. Które mimo zmęczenia lubią "taką robotę" na co dzień. Rozczulające porównanie małej Mii Natalia Siwiec nie tylko wychwalając macierzyństwo wzruszyła swoich fanów, ale także kolejnym przydomkiem dla swojej małej ukochanej córeczki. Mała Mia była już nazywana pieszczotliwie "kurką". Tym razem padło na inne słodkie zwierzątko leśne. Czy Mia rzeczywiście jest podobna do jeżyka? To zdjęcie jest po prostu totalnie rozbrajające! Niby to wyznanie to nic wielkiego, ale w dzisiejszych czasach czasami brakuje, zwłaszcza w mediach tego radosnego obrazu macierzyństwa. To nie tylko poświęcenie i ciężka praca, ale też miłość i radość w najczystszej postaci. Tak, nasze życia zmieniają się bezpowrotnie, ale na lepsze. Oczywiście macierzyństwo to także obowiązki i trudności. Ale życie bez dziecka też je ze sobą niesie. Mamo, ciesz się z bycia mamą. To jedno z najlepszych doświadczeń w życiu. Czy wy też porównujecie swoje dzieci do zwierzaków-słodziaków? ;)
„Tak, to będzie bolało i poczujesz się obrzydliwie...” – blogerka szczerze o porodzie i macierzyństwie. Ma rację?
Ciąża, poród i macierzyństwo to trudne i zarazem piękne doświadczenia w życiu kobiety. Wciąż jest wiele mam, które w brutalnym zderzeniu z rzeczywistością nie mogą się odnaleźć. Czy ten przekaz jednej z mam może być dla nich inspiracją, słowami otuchy i wsparciem. A może uważasz, że to niewiele znaczący wpis?
Słowa blogerki, Amy Weatherly, robią furrorę w mediach społecznościowych. Dlaczego? Bo ujmują w prosty i piękny sposób wszystko to, co kobiety, które już rodziły wiedzą i to czego chcą się dowiedzieć wszystkie przyszłe mamy. Jasne, że będzie bolało, jasne, że może być ciężko. Powiedzcie mi coś, czego nie wiem... Ale jeśli wydaje ci się, że macierzyństwo wygląda tak jak w reklamach albo na "Insta", to... musisz natychmiast dorosnąć. Poruszający wpis czy nic nowego? Co takiego jest w tym wpisie, że jednak chwyta za serce nawet kogoś, kto uważa się, za odpornego na ckliwe teksty? Przeczytajcie! Droga ciężarna Mamuśko, Tak, to będzie bolało. To będzie dziwne. To będzie przerażające. Tak, twoje piersi będą cierpieć. Twoje ciało będzie obolałe. Twoje ręce i stopy będą puchnąć niczym balon. Tak, będziesz czuła ból. Będziesz czuć się obrzydliwie. Będziesz się czuć niczym obcy w jednym z tych dziwnych filmów science-fiction. Tak, nie będziesz się wysypiać. Poczujesz się jakbyś straciła swoją wolność. Stracisz możliwość imprezowania do 3 rano, bezkarnego obżerania się czipsami i trzymania moczu w czasie histerycznego śmiechu. Tak, za to będziesz mieć rozstępy. I sińce pod oczami. Dostaniesz też gigantyczne majtki i wkład chłodzący jak wyjdziesz ze szpitala do domu. Tak, będziesz płakała. Ale będziesz się też śmiać. Emocje będą tobą miotać i nie będziesz zupełnie wiedziała, jak nad nimi zapanować. Ale jak tylko weźmiesz swoje dziecko w ramiona, wszystko to przestanie mieć jakiekolwiek znacznie. Wszystko, co wydarzyło się wczoraj, zblednie w obliczu płaczu twojego dziecka. Twoje stare życie stanie się niewyraźnym wspomnieniem, a twoje nowe życie będzie niczym nowy rozdział. A ty odważnie wkroczysz w nieznane. Nigdy nie zapomnisz chwili, w której położą ci twoje cudowne dziecko na piersi. I gdy pierwszy raz maluch otworzy oczy i spojrzy w twoje. Ani radości, gdy jego maciupeńka rączka zaciśnie się delikatnie wokół twojego palca. To chwila, która zmieni wszystko. To chwila, w której zrozumiesz, jak to jest mieć serce na wierzchu, niczym nie przykryte, niczym niechronione. Bo Twoje dziecko jest jak Twoje serce, od chwili narodzin poza ciałem. To chwila, gdy staniesz twarzą w twarz z największą miłością swojego życia. Na poród i macierzyństwo się nie przygotujesz Czy czujecie to w podobny sposób? Ja nie jestem do końca pewna, choć jest w tym sporo prawdy. Ale... na poród i pierwsze spotkanie z dzieckiem nie da się przygotować. Nie wyobrażaj sobie zbyt wiele, a w czasie porodu lepiej bądź elastyczna - "Wszystko się może zdarzyć..." Później bywa podobnie. Moim zdaniem to wielkie, bardzo fizjologiczne, a jednocześnie w pewnym sensie jednak mistyczne i trudno wytłumaczalne doznanie. Dla mnie - największe wydarzenie w życiu. Ale nie, z pewnością nie chodzi o różowe motylki, gwiazdki, jednorożce i tęcze. To raczej jak odkrycie pierwotnej więzi, odnalezienie sensu życia. Tak naturalne, a jednocześnie bardzo nierealne przeżycie. Może cię to zaskoczyć, czasami przerosnąć (zwłaszcza przy zbyt konkretnych oczekiwaniach), czasem musisz do tego po prostu przywyknąć, ale zawsze jest warte starań i trudów. Zgadzacie się z tymi słowami? Czy może każda kobieta czuje się inaczej i ani porodu, ani macierzyństwa nie można porównywać? Zobacz też: Jak wygląda ciało kobiety po porodzie? I co dzieje się z emocjami? Brutalnie szczera prawda w obrazach! Jak wygląda codzienność z dziećmi? To jest prawdziwe macierzyństwo czy przesada? Film "Tully" - szczere spojrzenie na macierzyństwo? Nie dla perfekcyjnych mamusiek!
Jesteś gotowa (-y), by mieć dziecko, jeśli na 22 z tych 36 pytań odpowiesz tak! (Tylko szczerze!)
Nie wiesz czy to odpowiedni czas na dziecko? A może wahasz się, czy podjąć decyzję o drugim? Odpowiedz na te pytania i wszystko będzie jasne. Nasza lista sprawi, że będziecie gotowi na... wszystko. Oczywiście to nie jest test dla śmiertelnie poważnych przyszłych matek i ojców.
Zanim dasz się ponieść instynktowi i na widok małego bobaska albo innych maluchów zaczniesz się rozpływać, zrób sobie ten test. To prawdziwe przygotowanie do zostania rodzicem. Odpowiedz minimum 22 razy tak i możesz spokojnie decydować się na dziecko. Warto zachować tę listę i przeczytać przed pierwszym i każdym kolejnym dzieckiem. Tak, na wszelki wypadek ;). Oto 36 najważniejszych spraw, o których warto wiedzieć, zanim postanowisz być czyjąś mamą lub tatą. Mam zwierzątko i/lub roślinkę i wciąż żyją. Nie mam nic przeciwko brakowi seksu przez jakiś czas (dłuższy czas). Czyjeś siki, kupa, smarki, wymiociny na moich ubraniach, włosach albo twarzy nie przerażają mnie. Potrafię nie przeklinać przez około 18 lat, albo przynajmniej potrafię próbować się pohamować. Jaki jest mój stosunek do snu? Sen jest totalnie przereklamowany! Nie mam nic przeciw spóźnianiu się wszędzie, niezależnie od tego jak mocno będę próbować zdążyć na czas. Mam około miliona złotych odłożonych w banku na pieluchy. Umiem robić straszne miny niektórych postaci z kreskówek. I wystraszę na śmierć każdego potwora, który czai się pod szafą. Skończyłam z piciem. Koniec z alkoholem. To był żart. Jestem gotowa/-y, by znowu zacząć pić. Nie będę płakać, kiedy zobaczę te wszystkie fajne rzeczy na fejsie i insta, które robią moi znajomi. Mogę słuchać piosenki z filmu "Kraina Lodu" codziennie i za każdym razem będzie cudowna. Potrafię jeść z maciupeńkimi zachłannymi paluszkami w moim talerzu i sięgającymi po moje jedzenie. Poza tym i tak moimi ulubionymi daniami są nadgryzione w połowie nuggetsy z kurczaka i zimny makaron z serem. Dziecięce szturchnięcie lub kopniak naprawdę boli, to straszna rzecz. Mój partner wybaczy mi, kiedy zadzwonię do niego i wyzwę go od skretyniałych idiotów po ciężkiej nocy. Potrafię wybaczyć, kiedy mój partner zadzwoni do mnie i wyzwie mnie od zidiociałych kretynek po ciężkiej nocy. Jestem gotowa, by stać się najlepszą przytulanką na świecie. Jestem skłonna/-y nauczyć się, co to tak naprawdę znaczy "poświęcać się". I co to znaczy kochać kogoś bezwarunkowo. Nie mam nic przeciwko zamartwianiu się o każdą najmniejszą rzecz w każdej sekundzie dnia. Jestem gotowa/-y, by falować moim mamusiowatym/tatusiowatym ciałkiem. Bez względu na to, jak to wygląda. I potrafię być totalnie odpowiedzialna/-y. Przysięgam! Nie oszaleję, jeśli nie będę mogła opuszczać domu przez, powiedzmy, kilka lat. Nie mam nic przeciwko życiu na skraju załamania nerwowego 24 na dobę. I nic przeciwko kąpaniu się, myciu, załatwianiu się i goleniu publicznie. OMG, jak ja uwielbiam robić pranie! Wielkie góry prania. Codziennie. Kilka razy dziennie. Potrafię odpowiadać na pytanie "Dlaczego?"z entuzjazmem za każdym razem, ponieważ ciekawość jest niesamowita. Potrafię też przyjąć spokojnie każdą krytykę mojego rodzicielstwa, nawet od tych "ekspertów", którzy nie mają dzieci. Nie przeszkadza mi oglądanie najnowszych odcinków moich ulubionych programów i filmów znacznie później, niż wszyscy inni. Moje marzenia o podróżowaniu po całym świecie i tak już powoli odchodzą w zapomnienie. Mam po prostu słodziachne konto na Pintereście (lub gdzie tam się je teraz ma). Albo zamierzam takie mieć! Rozumiem, że moje konta w mediach społecznościowych staną się właściwie księgami ze zdjęciami i filmikami, na których będą moje dzieci. Akceptuję, że teraz już nie będzie weekendów wyłącznie dla mnie. Nigdy więcej. I że teraz mój świat zostanie wywrócony do góry nogami (w najlepszy sposób z możliwych!). No i jak? Na ile pytań odpowiadasz TAK? Zdecydowani? Już wiesz, że tego chcesz? Dzieci to najlepsze, co nam się w życiu przydarza! :) Zobacz też: Tekst zmęczonej matki bije rekordy popularności w sieci! Przeczytaj! Jak wygląda prawdziwy dzień matki? Oto brutalnie szczera prawda! [GALERIA] 20 oznak, że mama jest już wykończona macierzyństwem. Sprawdź! Źródło: BuzzFeed
"Jestem matką, mam trójkę dzieci, potrzebuję pomocy!" Przestańcie nam matkom mówić, co mamy robić!
To nie jest tylko tekst zmęczonej i wykończonej matki. To są także słowa wypowiadane przez wkurzoną matkę. A może zrezygnowaną? Ale ja Wam powiem jaką naukę wyciągnęłam z tego dla siebie!
Od jakiegoś czas furrorę na facebooku robi tekst autorstwa Eliane Rosso. O czym? Czy odkrywa jakieś tajemnice macierzyństwa, coś o czym nikt nie wie? Co konkretnie pisze ta mama trójki dzieci, co zachwyciło i poruszyło rzesze innych matek? Post matki, w którym jest każda z nas "Jestem matką. Mam trójkę dzieci. Poszłam do lekarza, ponieważ zdarza mi się zapominać o różnych rzeczach i mam problemy z koncentracją. Lekarz powiedział mi, że powinnam spać 8 godzin. Bolą mnie plecy. Ortopeda mówi, że powinnam regularnie ćwiczyć, najlepiej Pilates 2-3 razy w tygodniu. Nauczycielka mojego najstarszego syna mówi, że powinnam być przy nim, kiedy odrabia prace domowe. Młodszy syn również ma nauczyciela, ma też zadania, prace, modele i wystawy, cotygodniowe prezentacje w szkole. Oboje uprawiają sport (powinnam im zawsze kibicować z trybun). Alergolog najmłodszego syna uważa, że powinnam podawać dziecku tylko najlepsze produkty, świeże i bez składników powodujących alergie. Że powinnam kupować wszystko świeże, gotować w domu, obierać więcej i rozpakowywać mniej. A że to zajmuje dwa razy więcej czasu? Mój mąż i mój najstarszy syn mówią, że jedzenie, które podaje młodszemu jest niedobre, więc muszę przygotowywać dla nich coś innego. Eksperci od edukacji i psychologowie twierdzą, że musisz spędzać choć 30 minut dziennie z każdym dzieckiem, aby zapewnić mu harmonijny rozwój. Pediatra powiedział mi, że oboje z dzieckiem powinniśmy korzystać ze słońca i spędzać godzinę w parku na świeżym powietrzu każdego dnia, bo to jest dobre dla mózgu. Miesięczne rachunki mówią, że powinnam pracować cały czas. Ekspert od edukacji i rozwoju mówi, że najlepiej jest pozwolić dzieciom uczyć się i odkrywać świat podczas zabawy i nie zwracać uwagi na to, że przy tym się brudzą, nawet jeśli oznacza to codzienne pranie. Terapeuta małżeński mówi, że małżonkowie powinni wyjść na romantyczną randkę lub spędzić czas tylko we dwoje 1-2 razy w tygodniu. A nauka mówi, że seks to życie, to że w dobrych związkach powinien być obecny 2 do 3 razy w tygodniu. Kobiety odnoszące sukcesy w życiu zawodowym mówią, że kobieta musi zainwestować w swoją karierę, być „na bieżąco” i szkolić się, a także zarezerwować czas na zadbanie o swój wygląd i ciało. Psycholog mówi, że potrzebuję czasu tylko dla siebie samej. Teraz szukam eksperta od czarów, żeby pokazał mi, jak to wszystko zrobić w ciągu 24 godzin." (Znalezione w Internecie, tekst: Eliane Rosso) Te słowa są przerażająco... smutne! Same jesteśmy sobie winne? Mocne? Trochę tak, bo dobitnie pokazuje w jaką pułapkę same dałyśmy się złapać. Chcemy spełnić oczekiwania wszystkich. Być idealnymi matkami, partnerkami, kochankami, pracownicami miesiąca i... mieć mnóstwo czasu na rozwijanie własnych pasji oraz poznawanie siebie... I dzieci. Być najlepszymi przyjaciółkami dzieci. Ten tekst mnie przeraża, bo jest tak bardzo o mnie, a jednocześnie tak bardzo nie chcę taka być. I ciągle dążę, by się wyrwać z tego w co wciskają mnie wszyscy inni. Wychowanie, rodzina, społeczeństwo, własne wyobrażenia... Niestety nikt nie uczy nas sztuki wyboru, rezygnowania, odpuszczania bez żalu, ustalania czego chcemy od życia i co jest dla nas najważniejsze... Niby wiemy, że doba nie jest z gumy i że trzeba robić swoje nie słuchając "dobrych rad" i podpowiedzi życzliwych, że nie należy czytać poradników, ale wciąż dążymy do jakiegoś niemożliwego do osiągnięcia ideału perfekcyjnej matki i pani domu. Najlepiej skrzyżowania Rozenek, Lewandowskiej, Siwiec z matką polką i Matką Boską jednocześnie. Nie wspominając o króliczku Playboya i tajemniczej kobiecie w woalce. A do tego powinnyśmy być jeszcze pewnego rodzaju animatorką dziecięcą. A czasem, ale tylko czasem, też najlepszym przyjacielem, któremu można się wyżalić. To jest gdzieś głęboko w nas zakorzenione. Powiem Wam od razu - dajmy sobie spokój. Nikt nie jest idealny. I jeśli poświęcasz się w 100% dzieciom, wiadomo, że może ucierpieć na tym relacja małżeńska. Jeśli chcesz pracować i trzymać rękę na pulsie, nadążać za nowoczesnymi zmianami w firmie, wiadomo, że czasu dla rodziny będziesz mieć mniej. Jeśli chcesz wszystko sama oprać, posprzątać, udekorować, upiec i ugotować - nie starczy Ci czasu by kreatywnie haftować i wziąć udział w konkursie na najlepszego robota z kartonu. I być może wtedy w pracy nie awansujesz. Jeśli wciąż do tego dążysz, by to wszystko połączyć lub myślisz, że Tobie właśnie na pewno się uda - jesteś szalona! Odpuść sobie, nie słuchaj wszystkich mądrych rad, bo rady ekspertów mają to do siebie, że czasami się wzajemnie wykluczają. Czasami eksperci zmieniają swoje teorie. Wybieraj te, które pasują do was i do waszej rodziny. Zdaj się na intuicję. I nie przejmuj się, jeśli czasami jesteś zwyczajnie zmęczona, a na obiad zjecie pizzę. W niedzielę pójdziecie za to na spacer i zjecie kaszę jaglaną (tak naprawdę wolę gryczaną!). A nawet jeśli nie, to też nic się wielkiego nie stanie... Zobacz też: 20 oznak, że mama jest wykończona macierzyństwem. Ty też tak masz? Zagadki zmęczonej matki w stylu Natalii Siwiec! Tego jeszcze nie było! "Kiedy jestem zmęczona, idę na skróty" - Ania Dąbrowska szczerze o macierzyństwie
Kariera czy macierzyństwo? Co jest ważniejsze dla Katarzyny Cichopek?
Czy aktorka musiała z czegoś zrezygnować, kiedy podjęła decyzję o macierzyństwie? Czy udało jej się bez problemu pogodzić karierę i dzieci?
W dzisiejszych czasach to wcale nie taki łatwy wybór - kariera czy dzieci? Zwłaszcza w świecie show-biznesu rzadko się zdarza, by ktoś świadomie zwolnił tempo dla rodziny. Dla Katarzyny Cichopek, aktorki znanej z serialu "M jak miłość", wybór był jednak oczywisty. Kasia Cichopek na jakiś czas zniknęła z popularnych programów telewizyjnych. Kiedyś prowadziła także dużo imprez, teraz jest jej znacznie mniej na naszych małych ekranach. Wszyscy pamiętają, że po sukcesie w bijącym rekordy oglądalności serialu "M jak miłość", wygrała "Taniec z gwiazdami", potem prowadziła też m. in. polsatowskie talent show: "Jak oni śpiewają", a później "Tylko nas dwoje". Potem pojawiała się już coraz rzadziej. Okazuje się, że nie przez przypadek. Gwiazda zrezygnowała z telewizji, na rzecz życia rodzinnego i to potoczyło się naturalnie. Musiała zwolnić tempo, kiedy została po raz pierwszy mamą, a później po raz drugi. UWAGA: jeśli nie widzisz naszej galerii zakupowej, dodaj Babyonline.pl do białej listy w Adblock. W wywiadzie dla portalu Plejada aktorka podkreśla: - Przyszedł taki moment, że Katarzyna Cichopek musiała zacząć żyć też własnym życiem i być sobą w swoim domowym ognisku. U mnie bardzo naturalnie się wszystko przez moją karierę toczy. Stałam się mamą, potem po raz drugi, więc naturalnie musiałam zwolnić tempo, żeby być z dziećmi w domu. Aktorkę można teraz zobaczyć za to częściej na deskach teatru. Jak wam się podoba takie raczej niezbyt "modne", zwłaszcza w świecie celebrytów, podejście do macierzyństwa i pracy? Wreszcie ktoś kto nie udaje, że macierzyństwo nic w życiu nie zmienia i nie trzeba z niczego rezygnować... Źródło: Instagram, plejada.pl Zobacz też: 10 ciążowych bluzek, koszul i tunik na święta i sylwestra [ZDJĘCIA] Jakie sweterki nosić w ciąży, by czuć się kobieco i seksi? Sweter typu ponczo to idealne okrycie w ciąży. Masz już taki?
Ania Lewandowska to mama jak każda inna? Tym wpisem poruszyła setki mam!
"Po narodzinach córeczki wszystko się zmieniło" – przyznała Ania Lewandowska. Znana trenerka jest jak każda inna mama? Przeczytaj, co napisała!
W maju tego roku Ania Lewandowska urodziła córeczkę Klarę. Od tego czasu trenerka nie zwalnia tempa! Promuje własną markę zdrowej żywności, ćwiczy, aktywnie działa w mediach społecznościowych i zachęca młode mamy, by włączyły do swojego życia aktywność fizyczną. Jeden z jej ostatnich wpisów na Facebooku podbił serca mam! "Wszystko przemija, zostają wspomnienia" Macierzyństwo zmienia życie – wie o tym każda mama. Gdy pojawia się dziecko, wiele mam traci energię i motywację do myślenia o sobie i swoim wyglądzie – dziecko pochłania cały czas, a 15-minutowa kąpiel wydaje się luksusem. Ania Lewandowska zachęca młode mamy, by nie rezygnowały z siebie, jednak przyznaje, że... sport i szczupła sylwetka to nie wszystko! 14 sierpnia Ania opublikowała wpis, który podbił nasze serca. Trenerka przyznała, że gdy była w reprezentacji Polski w karate, treningi były całym jej życiem, źródłem szczęścia, ale też stresu. Gdy na świecie pojawiła się Klara, wszystko się zmieniło... Przeczytajcie, co napisała: "Po narodzinach córeczki wszystko się zmieniło... Przede wszystkim nastawienie i podejście do wielu ważnych, jak mi się wydawało, spraw. To, co jeszcze kilka miesięcy temu mogło być wartością TOP, nagle przeszło na dalszy plan. Nawet nie zauważyłam, kiedy to się stało. Płaski brzuch, jędrne pośladki, smukłe ramiona – no pewnie! Każdy chce je mieć! Ale kochane Drogie Mamy... To wszystko przy okazji. Jako trener personalny namawiam – bawmy się sportem, czerpmy frajdę z aktywności fizycznej" – napisała Ania. "Teraz, będąc młodą mamą, wiem, że wszystko przemija, zostają przepiękne wspomnienia... Ale inne rzeczy stają się ważniejsze i nie zapominaj o nich w drodze na szczyt" – dodała. Zgadzacie się ze słowami Ani Lewandowskiej? Zobacz także: Karmienie piersią to nie motylki – pisze Maja Bohosiewicz. Nie zgadza się z Lewandowską? Źródło: Facebook, Instagram
Do wszystkich mam: zróbcie sobie przerwę!
Ten post zyskał ponad 3 000 lajków i 1 200 ponownych udostępnień. Zobacz dlaczego!
Wiem, że chcesz być dobrą mamą, partnerką, córką, przyjaciółką, ale często myślisz, że nie dajesz rady spełniać tych wszystkich ról dobrze. Wiem, że przynajmniej raz dziennie wszystko krzyczy w Tobie: „Nie rozdwoję się!”. Wiem, że są takie dni, kiedy chciałabyś uciec, ale w rezultacie udaje Ci się tylko usiąść w samochodzie na parkingu pod warzywniakiem i siedzieć w nim trochę dłużej niż zwykle tylko po to, by pobyć w samotności. Nie jestem wystarczająca Ten wpis na jednym z facebookowych fanpage’y zrobił furrorę wśród mam. Stał się wyrazem odczuć większości kobiet, które na co dzień borykają się z problemami wychowawczymi. Praca, którą wkładamy w życie rodzinne często jest niewdzięczna, pozbawiona happy endów i wymagająca ogromnych pokładów cierpliwości. Nie zawsze dajemy sobie radę, nie zawsze jesteśmy w stanie sprostać wyzwaniom dnia codziennego. Wiem, że Twoja lista rzeczy do zrobienia jest wypełniona zadaniami takimi jak: umówić się do dentysty, kupić nauczycielce prezent, posprzątać łazienkę, iść na wywiadówkę, zrobić pranie, zrobić zakupy oraz ciągłym przypominaniem dzieciom co one mają zrobić. Wiem, że martwisz się, że nie jesteś wystarczająco cierpliwa, wystarczająco obecna, wystarczająco zabawna i w ogóle wystarczająca. Wiem to wszystko, bo jestem taka sama jak Ty. Jesteś silna, bo jesteś Mamą Ze swojej siły trzeba w końcu zdać sobie sprawę. Mamy potrafią wykonywać wiele czynności w jednym czasie i pamiętają o wszystkim. Są zmęczone, ale dają radę. Nie pokazują po sobie, że są sfrustrowane i idą na przód. W środku za to wciąż mają wyrzuty, że coś robią nie tak. Autorka wpisu podkreśla, że wiele mam myśli tak samo i jest to całkowicie normalne zjawisko. Pamiętaj o tym, że jesteś tylko człowiekiem. Trudno jest się rozejrzeć dookoła i zobaczyć, że inni też tak mają, bo wszystkie nosimy maski. Dlatego mamy siebie. I wino. I czekoladę. Do wyboru. Nie martw się. Zrób sobie przerwę. Pomyślcie o swojej sile, kiedy najdą Was znowu myśli, że nie dajcie już rady! Przeczytaj cały wpis: Źródło: babble.com
Dzieci potrzebują wypoczętych mam! Kiedy i jak odpoczywać – wyjaśnia ekspert
Choć kochasz dziecko i jesteś w stanie zrobić dla niego wszystko, organizm też ma swoje prawa i domaga się odpoczynku. Jak radzić sobie z macierzyńskim zmęczeniem – pytamy psychologa.
Od bycia rodzicem nie można uciec na weekend, urlop czy zwolnienie lekarskie. Rodzicem jest się non stop. Jeśli często chce ci się krzyczeć: „mam dość”, pomyśl, jak przemeblować życie, aby nie doprowadzić się do stanu przemęczenia i macierzyńskiego wypalenia. Psycholog, dr Joanna Urbańska, która zajmuje się m.in. zagadnieniami związanymi ze zmęczeniem człowieka, przekonuje, że duży efekt przyniosą nawet pozornie małe zmiany. Czy to normalne, że rodzicielstwo męczy? – To zupełnie normalne. Zmęczenie, podobnie jak ból, jest dla nas ważną informacją, która powinna skłonić do zmiany zachowania, czyli szukania możliwości odpoczynku. Co najbardziej męczy świeżo upieczone mamy i ojców? Niewyspanie, zajmowanie się dzieckiem od rana do wieczora, brak czasu dla siebie? – Wszystkich rodziców nie można wrzucić do jednego worka. Niektórzy są bardzo zmęczeni fizycznie, ponieważ nie odpuszczają sobie w niczym, nie dosypiaj i próbują pracować. Inni próbują wieść takie życie jak przed urodzeniem dziecka, co okazuje się niemożliwe. Męczy ich świadomość, że to, co było, już nie wróci, że wszystko teraz wygląda inaczej. Części rodziców dokucza zmęczenie psychiczne. Nic nie wygląda tak, jak oczekiwali – dziecko mało śpi, dużo płacze, pojawiły się nieprzewidzianie problemy z karmieniem piersią. Są też osoby, których męczy zaspokajanie cudzych potrzeb. Zamiast skupić się na tym, jak wyobrażali sobie bycie mamą czy tatą, próbują nadążyć za wymaganiami, wyobrażeniami czy wskazówkami dotyczącymi rodzicielstwa, które otrzymują od różnych osób. To mnóstwo powodów do zmęczenia... – Musimy też pamiętać, że mamy teraz modę na zajmowanie się sobą – biegamy maratony, zdrowo się odżywiamy, dajemy sobie prawo do egoizmu. Niektórych rodziców najbardziej męczy właśnie brak czasu, aby się o siebie zatroszczyć. Czasem zmęczenie wynika z naszego temperamentu, męczymy się, bo jesteśmy mniej odporni na liczne zmiany, hałas, niedosypianie. Zobacz też: Co najbardziej stresuje rodziców? Jaki etap rodzicielstwa uznaje się za najbardziej męczący? – Rodzice często słyszą: „Najgorsze już za tobą, teraz będzie łatwiej” albo: „Zobaczysz, gorzej będzie potem”. A ja powiedziałabym, że prawda leży pośrodku. Zawsze najważniejsze „wydają się” aktualne problemy, bo są tu i teraz. Kiedy zwykłe zmęczenie codziennymi obowiązkami przechodzi w groźniejszy stan, który nazywamy przemęczeniem? Jakie są jego skutki? – Wtedy, kiedy pojawiają się ewidentne objawy fizjologiczne – gdy przysypiamy, tracimy siły. Zasypiamy, kiedy jest to niebezpieczne (z dzieckiem na rękach, na schodach), nie mamy siły, aby podnieść butelkę. Przemęczeniu towarzyszą również objawy psychiczne – nastrój jest stale obniżony, spada motywacja do robienia czegokolwiek, pojawia się „czarnowidztwo”. Przemęczenie może prowadzić do chronicznego zmęczenia, którego nie można się pozbyć poprzez sen czy odpoczynek. Trzeba poddać się terapii. Gdy młoda mama mówi: „Jestem padnięta, już nie mogę”, mamy do czynienia z zupełnie innym rodzajem zmęczenia, niż kiedy widzimy osobę leżącą bez sił, która na pytanie, kiedy był dla niej lepszy czas, odpowiada: „Nie pamiętam, nigdy nie było lepiej”. To jest już skrajna sytuacja. Jak można odpoczywać, mając małe dziecko pod opieką? Jak zorganizować czas dla siebie lub po prostu na sen? Zwykle nie jest to łatwe. – Powinniśmy przestać wykonywać szereg czynności bezmyślnie. Wzięłabym kartkę i napisała, czego mi brakuje – może kina, może wykąpania się w spokoju bez dziecka. Potem sprawdziłabym, czy można coś z tych rzeczy zrobić, kiedy maluch zasypia lub zajmuje się nim tata lub babcia. Jeśli spełnienie naszej potrzeby wydaje się nierealne, mimo wszystko spróbujmy o nią zawalczyć. Może poprosimy o pomoc koleżankę, jeśli nie ma babci czy dziadka i nie stać nas na nianię? Kiedy rozmawiam z mamami, często okazuje się, że chciałyby mieć czas na zwykłe rzeczy – żeby w końcu zrobić sobie paznokcie albo poczytać w ciszy. Mamy są bardziej zmęczone niż ojcowie? – W naszym społeczeństwie niestety nadal mamy przyzwolenie na tatę zmęczonego po pracy i „krzątającą się” przez cały dzień mamę. Ktoś nawet policzył, że na krzątanie się kobiety przeznaczają aż 3 do 5 godzin dziennie. Tyle czasu zajmują proste, powtarzane wręcz odruchowo czynności – wytarcie kranu, schylanie się, bo coś spadło na podłogę, odwieszenie czegoś. Panowie tak nie krzątają się po domach. Jest jednak grupa ojców, którzy bardzo się wypalają i męczą – to ci, którzy chcą być jak najlepsi w pracy i równie doskonali jako tatusiowie. Nierzadko kosztem zdrowia przekraczają granice swoich możliwości, starają się być lepsi od własnych ojców. Zobacz też: Rodzice i obowiązki – ile tak naprawdę pracujecie Niepracujące mamy czasem czują się winne – są zmęczone, a przecież nie chodzą do pracy... – I często też – niestety – uważa się, że mają mniejsze prawo do zmęczenia. A przecież czynności, które wykonują w ciągu dnia, mogą z powodzeniem wypełnić „typowy dzień pracy”. Mam też inny charakterystyczny przykład: jest niedziela, ojcowie pędzą po mieście z wózkami. Co w tym czasie robią mamy? Wreszcie mają święty spokój i... gotują obiad. Kobiety mają wdrukowane, że w niedzielę muszą posprzątać i zrobić dwudaniowy obiad z deserem. I tu tkwi błąd, bo to oboje rodzice powinni dać sobie prawo do odpoczynku i pójść na niedzielny spacer z dzieckiem, a potem razem przygotować obiad albo zjeść w restauracji. Polacy, gdy mają małe dzieci, często czują się winni, gdy po południu zdarzy im się wylegiwać przez godzinę w łóżku. Może trzeba u nas propagować sjestę taką jak we Włoszech? Moim zdaniem najbardziej jednak męczy nas myśl, że nasze życie już zawsze będzie wyglądało tak jak teraz, ze wszystkimi jego trudami. Kiedy stajemy się rodzicami, powinniśmy sobie uświadomić, że już zawsze nimi będziemy i nauczyć się dbać o swój odpoczynek – bo od rodzicielstwa nie zrobimy sobie przerwy już nigdy. Dr Joanna Urbańska jest psychologiem, pracuje jako adiunkt w Instytucie Psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zajmuje się m.in. zagadnieniami związanymi ze zmęczeniem człowieka. Jest terapeutką poznawczo-behawioralną w trakcie certyfikacji. Zobacz też: Dlaczego rodzice są bardziej zmęczeni, niż by się mogło wydawać? Jak rozpoznać syndrom wypalenia u rodziców?
Psycholog o macierzyństwie: „Perfekcyjnie nie będzie”
„Może ja jestem jakaś gorsza, niewystarczająca?” – pomyślałaś tak kiedyś? Przeczytaj rozmowę z psychologiem o tym, jak się nie zagubić w roli matki.
Dlaczego my, mamy, jesteśmy zmęczone, ciągle w biegu, nie mamy chwili na złapanie oddechu? „Chcemy wszystko robić jednocześnie. To nas gubi. Byłoby nam dużo łatwiej, gdybyśmy nie miały wobec siebie tak wielkich oczekiwań i robiły różne rzeczy w swoim tempie” – mówi Kinga Ślużyńska, psycholog, life coach, psychoterapeuta. A czy można inaczej? Sprawdź. My, matki, żyjemy chyba tylko dzięki kawie. W ciągłym biegu! Jak my dajemy sobie w ogóle radę? Czasem mam wrażenie, że ostatkiem sił, szczególnie wtedy, gdy kobieta ma na sobie obowiązków za 2-3 etaty. Ogrom zadań, które kobiety na siebie biorą, bywa porażający. Potem ledwo się z tym wyrabiają, pracują w weekendy, siedzą po nocach, kosztem np. snu, randki z mężem czy wypoczynku. Znak naszych czasów, czy tak było zawsze? Nasze matki też tak goniły ostatkiem sił? Wydaje mi się, że kiedyś mieliśmy większą pomoc rodziny, mieszkaliśmy bliżej siebie, częściej korzystaliśmy z pomocy babci, sąsiadów, koleżanek, nie było komputerów, smartfonów, nie zabieraliśmy pracy do domu. Ale czy kiedyś kobiety miały lżej i były bardziej wypoczęte? Trudno powiedzieć. W dzisiejszym świecie jest na pewno więcej oczekiwań, jakie my kobiety chcemy spełniać np. określonego wzorca macierzyństwa, perfekcyjnej pani domu. Chcemy dobrze pełnić swoje role, a nawet kilka na raz i to na 100 proc. Rozmawiając z kobietami słyszę, jak bardzo chcą robić karierę, być dobrą żoną, doskonałą matką... One nie tylko chcą pracować, chcą robić coś wyjątkowego, z pasją, mieć osiągnięcia. I jeszcze chcą to jednocześnie godzić z opieką nad małymi dziećmi. Niestety nie da się wszystkiego robić na raz, na 100 proc. i jeszcze być przy tym wypoczętą. To, że tak wiele od siebie oczekujemy, budzi dużo napięcia– już od tego można poczuć się zmęczonym! Skąd bierze się ta presja? Z zewnątrz czy od nas samych? Jeśli odczuwamy presję z zewnątrz, to z pewnością od naszych wewnętrznych predyspozycji zależy, czy się jej poddamy, czy nie. Możemy przecież bardzo się czymś przejąć, możemy też pomyśleć: „nie, to nie dla mnie, ja tego nie chcę, mnie to nie dotyczy” albo ”jestem zmęczona, nie wszystko na raz, zajmę się tym później”. A nie myślimy, że jeśli inne kobiety tak robią i dają radę, to my też powinnyśmy? To zależy od kobiety. Część kobiet rzeczywiście tak myśli, że muszą dać radę. Część porównuje się do innych kobiet – a przynajmniej do wyobrażenia, jakie mamy na temat innych kobiet - i chce im dorównać. Najczęściej wybieramy sobie osobę, która jest w czymś od nas lepsza i w skali porównawczej wypadamy blado, więc mamy poczucie, że musimy dorównać. Żeby to zrobić, musimy się jeszcze bardziej postarać. Więc się staramy... czasem ponad nasze siły. To rodzi frustrację! I poczucie winy: „może ja jestem jakaś gorsza, niewystarczająca”, „powinnam dać z siebie więcej”. A przecież my nie jesteśmy tacy sami, jako ludzie. Mamy różne historie i aktualne sytuacje życiowe, więc nie mamy takich samych możliwości. Różnimy się też predyspozycjami i zasobami energii do dyspozycji. Nie mamy też tych samych chęci, nie to samo nas satysfakcjonuje, więc porównywanie się do innych, to tak, jakby porównywać gruszkę do jabłka – też owoce, ale jednak inne. Chcąc do kogoś "doskoczyć" możemy się tym bardzo zmęczyć i nigdy nie osiągnąć założonych efektów. Z drugiej strony nie tylko praca teraz ma być wykonywana z pasją, także macierzyństwo współcześnie jest zadaniem, które ma być wykonywane w 100 proc. Chcemy się w nim spełniać, być najlepsze. Może to dodatkowa trudność, która sprawia, że jesteśmy jeszcze bardziej zmęczone pod koniec dnia? Z pewnością, jeśli chcemy godzić ze sobą wiele ról jednocześnie i każdą realizować na wysokim, perfekcyjnym poziomie, to zarówno liczba zadań, jak i presja rośnie. Rośnie też zmęczenie. Czyli gubi nas perfekcjonizm? Też, i duże oczekiwania, czasem nie do końca sprecyzowane np. być mamą na 100 proc.? W sumie, co to tak konkretnie znaczy? Czasem wymagamy od siebie rzeczy bardzo trudnych i jeszcze chcemy to zrobić szybko i na wysokim poziomie. I to we wszystkim sferach życia? A przynajmniej w wielu. I chcemy to robić jednocześnie, a to właśnie nas gubi. Gdybyśmy robiły różne, ważne rzeczy po kolei, to myślę, że byłoby nam dużo łatwiej. Jeśli np. planujemy powiększenie rodziny, to dobrze byłoby mieć na to przestrzeń. Zwolnić tempo, potraktować siebie podmiotowo, zadbać o siebie. Przecież to wyjątkowy czas, nie tylko dla dziecka, ale i dla matki. Kiedy przychodzi dziecko na świat, warto z nim być tak długo, jak możemy. Dla jego psychorozwoju, ale też dla siebie. W końcu to życiowa rewolucja, potrzebujemy się z nią oswoić. Po co wtedy dodawać sobie zadań i presji, żeby jak najszybciej wrócić do pracy? I to wypoczęte, w takiej samej formie (albo lepszej!) niż wcześniej, z płaskim brzuchem, ułożonym perfekcyjnym planem dnia itd. Wtedy cierpimy i my, jako matki, i dziecko, które przecież czuje, że mama jest w części z nim, a w części myślami jest gdzie indziej, w zadaniach do zrobienia. Oczywiście są sytuacje życiowe, które tego wymagają, ale jeśli nie jesteśmy w takiej sytuacji, to czy na prawdę musimy sobie dokładać? Może nie trzeba wszystkiego robić na raz? W końcu nie chodzi o to, żeby rezygnować z tej kariery, ale nie trzeba wracać do pracy natychmiast, a później padać ze zmęczenia. Czy to w ogóle jest możliwe, żeby tak sobie wszystko ułożyć, żeby znaleźć czas i na pracę, i rodzinę, i jeszcze na siebie, swoją przestrzeń i potrzeby? To zależy, jakie mamy oczekiwania, jaką pracę, jak duże dzieci, jakie wsparcie innych osób. Nie ma uniwersalnej odpowiedzi. Jeśli chodzi o plan dnia, przy dobrej organizacji dużo da się „upchnąć”, tylko wtedy żyjemy tą przysłowiową kawą. Jesteśmy zmęczone, a po jakimś czasie też sfrustrowane ilością zadań. W natłoku zadań zaczyna nam brakować przestrzeni dla siebie. Natomiast, jeśli chcemy jeszcze czuć się dobrze, to powiem: nie da się wszystkiego na raz i perfekt. Trzeba coś odpuścić! Ta perspektywa może być frustrująca i niepopularna, ale jednocześnie może być uwalniająca, bo przestajemy od siebie wymagać, że musimy zrobić niemożliwe. Co by pani radziła kobiecie w takiej sytuacji? Przede wszystkim warto się siebie zapytać: dlaczego jestem taka zmęczona? Co mnie męczy? Warto przyjrzeć się zarówno sytuacji życiowej, jak i swojemu podejściu, do tego, co się aktualnie dzieje w moim życiu. Często rozwiązaniem bywa np. zaangażowanie członków rodziny w opiekę nad dziećmi lub zajęcie się domowymi sprawami – to jest ważne! Możemy poprosić męża, aby w określone dni, nas w czymś zastąpił, abyśmy miały trochę czasu dla siebie, choćby na spacer. Związek w końcu jest również po to, abyśmy mogli siebie nawzajem wspierać. Jeśli jesteśmy w ciągłym biegu, warto też zastanowić się: za czym ja tak gonię? Co jest dla mnie takie ważne? Oraz nad ogólniejszymi, ale też bardzo ważnymi, tematami: jak ja siebie widzę jako kobietę, żonę, matkę? Czasami dużo energii poświęcamy na coś, z czym się borykamy tak wewnętrznie, z jakimś lękiem, niepewnością, bezradnością, samotnością, z jakimś nieułożonym w sobie tematem. To nie zniknie, warto się tym zająć. Czy możemy same do dojść do odpowiedzi na te pytania? Często tak, choć wymaga to głębszej refleksji. Można też porozmawiać z życzliwymi przyjaciółkami albo umówić się na profesjonalną rozmowę z life coachem czy psychologiem. Takie wsparcie w innych kobietach, które są w podobnym położeniu, to taka namiastka takiej wielkiej wioski, która wspólnie wychowuje dzieci, tej wielopokoleniowej rodziny. Taka grupa przyjaciółek wspierających się nawzajem może być bardzo potrzebna. Macierzyństwo to taki moment w życiu, kiedy mamy być dla kogoś. Mniej się zajmować sobą, a być dla dziecka, szczególnie w jego pierwszych miesiącach życia. Z drugiej strony my też nie jesteśmy „studnią bez dna”, nasze potrzeby nie znikają, więc taka rozmowa z mężem czy przyjaciółkami może być tym wsparciem, które pomoże nam „naładować akumulatory”. Macierzyństwo to też moment wielu zmian, w życiu, w sobie, w ciele, w relacjach. Mamy teraz tyle metod wychowawczych, nie wiadomo, która lepsza, co robić z dzieckiem, a czego unikać, czy karmić piersią, czy butelką i do kiedy, kiedy i jak uczyć sprzątania i w jaki sposób, a jak sobie radzić z emocjami dziecka itd. Matki te dylematy przeżywają, to nie jest im obojętne, dlatego dobrze mieć grono matek, z którymi można o tym rozmawiać. Warto też w sobie układać, przemyśleć, nazywać: jaką chcę być mamą? na co chcę dziecku pozwalać? a na co nie? jakie metody wychowawcze stosować? To zmniejsza frustrację, napięcie, przynosi wewnętrzny spokój. Ale to nie jest pułapka? Nie wpadniemy przez to w perfekcjonizm i poczucie winy, że coś nam nie wychodzi? Nie chodzi mi o spełnienie idealnego, wymyślonego wzorca, a bardziej o kierunek. Jeśli sobie coś przemyślę i wiem, jaka jestem i na czym mi zależy, a na czym nie, to nie wymagam od siebie więcej niż założyłam np. jeśli wiem, że przeczytanie dziecku książeczki jest dla mnie ważniejsze niż umyte okna, to nie mam poczucia winy, gdy oglądam Perfekcyjną Panią Domu i kładę się spać ze spokojem patrząc na brudne okna. Świadomie wybieram swoje priorytety. Oczywiście, jeśli np. postanowię, że nie chcę na swoje dziecko krzyczeć, a zrobię to, to będę mieć poczucie winy. Ale! Jestem tylko człowiekiem – niedoskonałym - i z tej niedoskonałości wynikają błędy, które będziemy popełnia. Warto to rozumieć i nie stawiać poprzeczek tam, gdzie są nieosiągalne. I prosić o pomoc. To jest bardzo ważne. Ale chyba mamy z tym problem? Rzeczywiście, pracuję z kobietami i obserwuję, jak trudno im przychodzi zrezygnowanie z chęci zrobienia wszystkiego samodzielnie, bo tylko wtedy jest perfekcyjnie. Tylko właśnie przez to, są nieustannie zmęczone... Czyli możemy dać sobie prawo do tego, żeby być mamami, pracować i czuć się zmęczone? Prawo do zmęczenia, na pewno! Zmęczenie jest czymś naturalnym, gdy dużo się dzieje w naszym życiu. Pojawia się nowa sytuacja, nowy członek rodziny, hormony w nas buzują i przeżywamy, stresujemy się. Będziemy zmęczone. Nie ma szansy całkowicie go uniknąć. Warto to zaakceptować, nie ganić się za to, ale jednocześnie nie dokładać sobie, odpuszczać, prosić o wsparcie, dawać sobie czas i mieć świadomość, że perfekcyjnie nie będzie. Kinga Ślużyńska - psycholog, life coach, psychoterapeuta Dołącz do naszej społeczności mam na Facebooku #MamaBezPorównania - MTJ. Tu się nie porównujemy, nie oceniamy, nie wstydzimy przyznawać do potknięć. Jesteśmy sobą i właśnie takie jesteśmy najlepsze. Czekamy na ciebie! Artykuł opublikowany w ramach akcji #MamaBezPorównania Zobacz też: #MamaBezPorównania: z tatą na kajaki [WIDEO] Też masz już dość? Dołącz do nas! Akcja #MamaBezPorównania Współczesne modele polskich rodzin: który pasuje do was?
10 rzeczy, których nie możesz robić, jeśli jesteś mamą małego dziecka
Mama, która choruje? Mama, która wysypia się każdej nocy? Niemożliwe! Oto 10 rzeczy, z którymi musisz się pożegnać, kiedy zostajesz mamą.
Początki macierzyństwa są trudne. Kobiety od pierwszych dni życia dziecka próbują być idealnymi matkami, zapominając, że "idealna matka" nie istnieje. Gdy zostajesz mamą, wiele zyskujesz. Jest jednak kilka rzeczy, z których będziesz musiała zrezygnować na co najmniej kilka lat. Na co nie mogą sobie pozwolić młode mamy? 1. Jedzenie w restauracjach Nawet jeśli przed zajściem w ciążę rzadko jadałaś na mieście, po urodzeniu dziecka możesz jedynie marzyć o wyjściu o do eleganckiej restauracji czy kawiarni. Wyjście do McDonalda na frytki i kawa z koleżanką raz na dwa miesiące to wszystko, na co możesz liczyć. 2. Bycie na diecie Kobiety często przechodzą na dietę, żeby zgubić dodatkowe kilogramy. Kiedy jest się mamą, nie ma mowy o diecie. Ktoś musi przecież zjadać resztki obiadków, skórki od chleba i słodycze, które maluch dostaje od dziadków (w ten sposób dbasz o jego zdrowie!). 3. Spanie Zasypianie o 23 i spanie do 8... Marzenie! Przed urodzeniem dziecka wszyscy ci powtarzali, że możesz pożegnać się ze snem na kilka lat. Cóż, mieli rację. Chociaż dzieci wskakujące pod twoją kołdrę o 6 rano mają w sobie wiele uroku, skrycie marzysz o przespaniu co najmniej 8 godzin. 4. Chorowanie Mamy nie chorują. Jeśli czujesz, że łapie cię przeziębienie, lepiej jak najszybciej zjedz korzeń imbiru i kilogram cytryn. Mamy po prostu nie mogą chorować. 5. Praca zdalna Wiele mam decyduje się na pracę zdalną, bo dzięki temu mogą w ogóle pracować. Jednak praca z dzieckiem jest ogromnym wyzwaniem. Często nadrabiasz zaległości w nocy (patrz punkt nr 3) i nie wiesz, w co masz włożyć ręce. Praca zdalna jest możliwa, ale wymaga świetnej organizacji. 6. Pośpiech Dzieci mają inne poczucie czasu niż dorośli. Dzieci nie muszą się spieszyć, nie umawiają się na spotkania i nie wiedzą, czym jest spóźnienie. Kiedy zostajesz mamą, musisz się przygotować na kilkugodzinne zbieranie się do wyjścia i wielokrotne przepraszanie za spóźnienie. 7. Kłótnie Nie chcesz kłócić się przy dziecku, więc ty i twój partner do perfekcji opanowaliście bezgłośne sprzeczki pełne wymownych gestów i spojrzeń, które mogą wzniecać pożar. 8. Słodkie nicnierobinie Kiedy ostatni raz się nudziłaś? Kiedy miałaś chwilę, żeby usiąść na kanapie i zastanowić się, co będziesz robić przez kilka kolejnych godzin? No właśnie. Mamy tak mają. Mamy nie mogą leniuchować. 9. Oglądanie wiadomości Nigdy nie sądziłaś, że zatęsknisz za oglądaniem wieczornego wydania wiadomości. Kiedy masz dziecko i wiesz, że 19 to pora kolacji, kąpania i układania do snu, marzysz o trzydziestu minutach przed telewizorem, by dowiedzieć się, co dzieje się na świecie. 10. Sprzątanie w dzień Kiedy sprzątają mamy? Wieczorami lub w nocy, kiedy wszyscy domownicy już śpią. Musisz przyznać, że sprzątanie w mieszkaniu, w którym jest dziecko, to syzyfowa praca. Godzinę po przebudzeniu dziecka mieszkanie będzie wyglądać tak, jak zanim zaczęłaś sprzątać. Czytaj także: Jak wygląda macierzyństwo? Zobacz przezabawne ilustracje Źródło: Popsugar
"Ciemna strona macierzyństwa" – to zdjęcie wyraża więcej niż słowa!
O niektórych aspektach macierzyństwa młode mamy dowiadują się dopiero po porodzie. Jak zaakceptować wszystkie zmiany? Ta mama wie, co mówi!
Alexandra Kilmurray przez 18 miesięcy walczyła ze łzami za każdym razem, gdy patrzyła w lustro. Jak sama przyznaje, dopiero teraz widzi "światełko w tunelu". "To była długa i trudna droga" "Cóż, wiem, że wiele osób pomyśli, po co w ogóle dodaję tu takie zdjęcie. Dotarcie do tego miejsca zajęło mi 18 miesięcy, 18 miesięcy, a ja już nie płaczę, kiedy patrzę w lustro, 18 miesięcy, a ja zaczynam czuć się piękna we własnej skórze" – napisała na Instagramie Alexandra, mama dwóch chłopców. "Nikt nie ostrzega o ciemnych stronach macierzyństwa i ciąży... Nikt nie uprzedza, jak bardzo się zmienisz, fizycznie i psychicznie, po urodzeniu dziecka. To była długa i trudna droga" – dodała. Zdjęcie, które dodała Alexandra, polubiło już kilkaset osób. To akt odwagi i sposób wyrażenia miłości do siebie i własnego ciała. To sposób na pogodzenie się ze sobą i docenienie tego, czego dokonało ciało. "Pozdrowienia dla mam, które wciąż płaczą na widok rozstępów, śladów po narodzinach doskonałych dzieci. Wiwat macierzyństwo, musicie wiedzieć, że to wszystko minie. Będzie coraz lepiej" – dodała Alexandra. Wiele kobiet zmaga się z depresją poporodową czy baby bluesem. Alexandra słusznie zauważa, że są rzeczy, o których nikt nie mówi przyszłym mamom, przez co dla wielu kobiet macierzyństwo jest wielką niewiadomą. Trzeba jednak znaleźć w sobie siłę, żeby przetrwać, bo wszystkie złe emocje miną. Zgadzacie się z Alexandrą? Ile czasu zajęło wam zaakceptowanie "nowej siebie"? Zobacz także: Takiego zdjęcia nie pokazała żadna inna mama!
Macierzyństwo to prawdziwa szkoła przetrwania!
Jak być mamą i nie zwariować? To poradnik dla każdej z was!
Katharine Stahl, mama dwójki dzieci, napisała krótki poradnik "Jak przetrwać macierzyństwo". Katharine ma dla młodych mam tylko cztery rady, jednak bardzo trafione. Z której z nich zamierzacie skorzystać? Karm dzieci zdrowym jedzeniem, przynajmniej połowicznie Jeśli twoja rodzina zdrowo się odżywia, a maluchy nie znają smaku czipsów czy czekolady, zasługujesz na medal. Są jednak mamy, które nie podchodzą do zdrowego odżywiania aż tak restrykcyjnie. Według Kathrine najważniejszy jest umiar i zdrowy rozsądek. Jeśli jednego dnia twoje dziecko zje na śniadanie jajecznicę z ekologicznych jajek i grzankę z domowego chleba na zakwasie, kolejnego może zjeść kajzerkę z Nutellą. Nie powinnaś mieć z tego powodu wyrzutów sumienia. Kładź dziecko spać wtedy, kiedy to konieczne Większość rodziców przyzna, że pora snu to najgorsza część dnia. Są maluchy, które zasypiają o 20 i przesypiają całą noc – ich rodzice to szczęściarze. Dla większości rodziców położenie dziecka do łóżka jest trudne, bo zbyt dużo od siebie wymagają i stawiają poprzeczkę zbyt wysoko. Katharine przyznaje, że w kwestii snu trzeba odpuścić i nie starać się aż tak bardzo. Powinna być ustalona godzina, o której dzieci powinny być w łóżkach, ale nie ma sensu denerwować się, krzyczeć czy wyrywać włosów z głowy, jeśli będzie inaczej. Dzieci zawsze są dobrze ubrane, chyba że zaczynają się gotować lub zamarzać Dzieci, zwłaszcza kilkulatki, mają specyficzne poczucie stylu, które nie każdej mamie odpowiada. Mamy lubią, kiedy ich maluchy wyglądają ślicznie – córeczki bawią się w spódniczkach tutu i czystych podkoszulkach, chłopcy noszą eleganckie koszule z krótkim rękawkiem i kaszkiety. To wszystko wygląda pięknie... na zdjęciach. Kiedy jest się mamą, trzeba się przyzwyczaić do dwóch różnych skarpetek, brudnej koszulki z Hello Kitty w zestawieniu z pomarańczowymi legginsami lub... brakiem jakichkolwiek spodni. To na szczęście mija. Telewizor poskramia bestię Młode mamy często czują się winne, kiedy ich dzieci zbyt długo oglądają bajki w telewizji. Niestety, telewizor często jest jedynym sposobem, żeby przykuć uwagę dziecka i mieć chwilę dla siebie (żeby posprzątać, zrobić pranie, ugotować obiad, zrobić drugie pranie...). Katharine przyznaje, że miała ogromne wyrzuty sumienia, kiedy zorientowała się, że jej 3-letnia córka zna wszystkie imiona bohaterów bajek, które ogląda. Wyrzuty sumienia były mniejsze, kiedy uświadomiła sobie, że dzieci mogą oglądać telewizję, pod warunkiem, że ona, jako ich mama, nadzoruje programy i bajki, które oglądają. Musicie przyznać, że włączenie telewizora jest czasem jedynym sposobem na uspokojenie dziecka... Co sądzicie o radach Katahrine? Skorzystacie z nich? Czytaj także: Ile czasu może spędzać dziecko przed ekranem telewizora? źródło: Popsugar
Niewiarygodne, ile godzin snu tracą młode mamy w ciągu roku!
Wszyscy wiemy, że kiedy zostaje się rodzicem, można się na jakiś czas pożegnać z przesypianiem w nocy 8 godzin. Ile godzin snu brakuje młodym mamom? Kiedy kobieta spodziewa się dziecka, często słyszy od rodziny i znajomych (czasem nawet od zupełnie obcych osób!), że powinna wykorzystać te kilka miesięcy i porządnie się wysypać, bo gdy maluch przyjdzie na świat, długo nie prześpi całej nocy. Niestety, wiele w tym racji. Zmęczenie spowodowane brakiem snu to cecha, która łączy większość rodziców, szczególnie mam. W ciągu pierwszego roku życia dziecka młode mamy mogą się pożegnać z 8-godzinnym snem. Na portalu netmums.com opublikowano wyniki badania przeprowadzonego wśród świeżo upieczonych mam. Jaki jest deficyt snu w ciągu pierwszego roku życia maluszka? Okazuje się, że mamom brakuje aż... 970 godzin snu! 970 godzin to aż 40 dni. Nic dziwnego, że mamy tak często są zmęczone... Czy wysypiałyście się przez pierwszy rok macierzyństwa? Czekamy na wasze komentarze! Czytaj także: Apel zmęczonej mamy do męża: potrzebujemy snu! Dlaczego czujesz się taka zmęczona? źródło: netmums.com
"Nie jestem dobrą matką" i 12 innych rzeczy, których boi się każda mama
Uczucie lęku towarzyszy kobiecie od chwili, gdy dowiaduje się, że zostanie mamą. Zobacz, czego najbardziej boją się młode mamy. Dodasz coś do tej listy?
Tego strachu, czasem irracjonalnego, nie można w żaden sposób kontrolować. Kiedy kobieta zostaje mamą, boi się i martwi każdego dnia. Macierzyństwo bywa wspaniałe, jednak często wiąże się z presją, poczuciem winy, nieprzespanymi nocami. Czego się boi każda mama? Że jej dzieci zachorują. Że sama będzie chora. Że dzieci za nią nie tęsknią. Że dzieci za nią tęsknią w ciągu dnia. Że dzieci są głodne. Że dzieci są zmęczone. Że koledzy mają zły wpływ na jej dzieci. Że zachoruje na raka i będzie musiała walczyć o swoje życie. Że nie jest dość dobrą mamą. Że jest zbyt surowa dla swoich dzieci. Że podejmuje złe decyzje dotyczące wychowania dzieci. Że jej dzieci nie są szczęśliwe. Że ktoś skrzywdzi jej dzieci. Kiedy kobieta zostaje mamą, słyszy wiele "dobrych rad" niemal od każdej osoby, którą spotyka. Karm piersią jak najdłużej, załóż czapeczkę, ale nie przegrzewaj, nie kąp tak często, kąp częściej, stosuj emolienty, po co ci te wszystkie kosmetyki, dlaczego jeszcze karmisz piersią, dlaczego tak szybko zaczęłaś rozszerzać dietę – z tymi słowami zderza się na co dzień każda mama. Dlaczego zamiast mówić, jak wychowywać dzieci, nikt nie mówi młodym mamom, jak je chronić? Czego wy boicie się najbardziej? Co dodałybyście do tej listy? Czytaj także: Wszystkie matki dzielą ten sam lęk 7 zabawnych aspektów macierzyństwa. Znasz je wszystkie? "Do Mamy na skraju załamania nerwowego". Przeczytaj ten list!
Przyjrzyj się uważnie: to nie jest zwykłe zdjęcie mamy z dzieckiem!
To zdjęcie pokazuje coś, czego nie widać na pierwszy rzut oka... Ile z was było kiedyś w podobnej sytuacji?
"Na pierwszy rzut oka to zdjęcie wygląda jak zwykłe, urocze zdjęcie Bobby'ego i mnie. W rzeczywistości zrobiłam to zdjęcie, kiedy robiłam kupę. Pomyślałam, że wam o tym powiem. Szczególnie tym, którzy dopiero planują dzieci. To. Jest. Wasze. Życie. Dobranoc!" – napisała blogerka The Young Mummy. Kurtyna. Czy macierzyństwo naprawdę tak wygląda? Po zobaczeniu tego zdjęcia nasuwają się dwa pytania. Po pierwsze, czy macierzyństwo naprawdę tak wygląda? Czy mama rzeczywiście nie ma ani chwili prywatności, a dzieci towarzyszą jej nawet w drodze do toalety? Po drugie, czy są jeszcze jakiekolwiek grancie intymności przy publikowaniu zdjęć w sieci? Sophie Cachia, czyli blogerka The Young Mummy, chciała pokazać swoim czytelniczkom, że bycie mamą nie zawsze jest komfortowe. Większość z nich doceniła jej szczerość, co wyraziła w komentarzach. "Bezcenne! Kiedy ja robię kupę, moja córka pyta, czy może ją zobaczyć, potem chce spuścić wodę, a na koniec mówi mi, że odwaliłam kawał dobrej roboty" – napisała Melissa. Nie wszyscy byli jednak pełni podziwu dla odwagi i szczerości Sophie. Sam napisała: "Gratulacje! Dlaczego zrobiłaś sobie zdjęcie, kiedy to robisz, a twój syn cię przytula, a później opublikowałaś to na Facebooku? Niektóre rzeczy powinny być prywatne. Bardzo dziwne. Cóż, powodzenia". Największa prawda o macierzyństwie to... Nie ma jednego "prawdziwego" macierzyństwa. Pośród was z pewnością są mamy, które doskonale znają sytuację opisaną przez Sophie. Są również takie, których dzieci nie były zainteresowane wizytami w toalecie. Prywatność to osobna kwestia. Większość mam nie odważyłaby się opublikować takiego zdjęcia, jednak czy to oznacza, że mama, która to zrobiła, jest gorszą matką? Co wy o tym myślicie? Piszcie w komentarzach! Czytaj także: Tak wygląda macierzyństwo!
Jeszcze w to wierzysz?! 9 kłamstw, które słyszy każda ciężarna
Zanim zostaniesz mamą, słyszysz wiele dobrych rad od bliskich i zupełnie obcych osób. Jest wśród w nich kilka zdań, które szybko okazują się kłamstwami.
Poród to wspaniałe doświadczenie, spać możesz wtedy, kiedy śpi twój maluch, a macierzyństwo to tak naprawdę bułka z masłem... Jakie inne kłamstwa słyszy każda mama, zanim urodzi dziecko? Oto 9 kłamstw, które słyszy każda kobieta przed urodzeniem dziecka: "Kobieta w ciąży promienieje". Kobieta w ciąży tyje, ma mdłości, czasem na jej skórze pojawiają się rozstępy, jest nerwowa, zestresowana i przerażona, a jej stopy stają się większe... Każda kobieta jest inna! Byc może ty w ciąży promieniejesz, a twoja koleżanka wygląda i czuje się o 15 lat starsza. Nie ma jednej reguły "Poród to cudowne doświadczenie, uwierz mi". Dziecko jest "cudem", jednak niewiele mam określiłoby w ten sposób poród. Większości mam poród kojarzy się ze strachem, bólem, poniżeniem. Jeśli chcesz wiedzieć, jak naprawdę wygląda poród, unikaj oglądania amerykańskich komedii, na których po minucie parcia dziecka pojawia się na świecie, a dochodzenie do siebie po cesarce trwa jeden dzień. "Gdy weźmiesz dziecko na ręce, zapomnisz o całym bólu". Gdy po raz pierwszy przytulisz maluszka, będziesz wiedziała, że było warto. Ale nigdy nie zapomnisz uczuć, które towarzyszyły ci przy porodzie. "Powrót do figury sprzed ciąży to kwestia kilku tygodni". Tak i nie. Są mamy, które dzięki diecie, ćwiczeniom i genom wracają do formy nawet po tygodniu. Są takie, którym zajmuje to miesiące czy lata. Jest też trzecia grupa mam, które nie przejmują się tym, jak wyglądają i są szczęśliwe! "Na początku możesz być zmęczona, ale jak przestaniesz karmić w nocy, zaczniesz się wysypiać". Podobno są mamy, które śpią w nocy nawet po 6 godzin. Zdecydowana większość musi zapomnieć o przespanych nocach na długie miesiące (lata?). "Śpij wtedy, kiedy śpi dziecko – to działa". Kto w tym czasie posprząta, zje obiad, dopije zimną kawę sprzed 3 godzin czy weźmie prysznic? Sen jest dla dzieci, nie dla dorosłych! "Szybko się wszystkiego nauczysz". Guzik prawda. Macierzyństwo to nieustający dzień świstaka. Nigdy nie wiesz, czego możesz się spodziewać. Wydaje ci się, że wiesz już wszystko, a następnego dnia musisz uczyć się od nowa, tym razem przy użyciu innej metody. "Gdybyś czegoś potrzebowała, możesz na mnie liczyć". Przez tydzień, może dwa. Potem wszystkie dobre ciocie i wspaniałomyślni wujkowie znikają, a ty zostajesz sama z płaczącym bobasem, który potrzebuje cię 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. "Macierzyństwo nic nie zmienia". Macierzyństwo zmienia WSZYSTKO. Zmienia to, jak się czujesz, jak wyglądasz, zmienia twoje nawyki żywieniowe, gust (muzyczny, filmowy, modowy), zainteresowania i rozkład dnia. Kiedy zostaniesz mamą, twoje dotychczasowe życie stanie się wspomnieniem. Teraz, gdy jesteście mądrzejsze i bardziej doświadczone... Jakie kłamstwa bawią was najbardziej? ;) Czytaj także: 7 rzeczy, które rodzice robią w tajemnicy przed dziećmi