Jak wspierać dziecko w nauce mowy i pisania w czasach łatwej elektronicznej komunikacji i smartfonów? [LIVECZAT]
Za nami spotkanie, podczas którego rozmawialiśmy o tym, jak ćwiczyć mówienie i pisanie, które w ostatnich latach (m.in. przez pandemię i naukę zdalną) zostało znacząco ograniczone. Na pytania rodziców odpowiadała nasza gościni – dr Iwona Kania, logopedka i językoznawczyni, a patronem była firma LEGO.
Od czego zaczynać naukę pisania? Nasza ekspertka podkreśliła, że dobrym czasem jest okres przedszkolny, gdy dziecko nabywa umiejętność rysowania i kreśli pierwsze linie. Świetnym pomysłem jest korzystanie z różnego rodzaju pomocy edukacyjnych, w tym np. popularnych zeszytów ze szlaczkami, które uczą najmłodszych wyczuwania linii środka danych wzorów i podążania dłoni za okiem oraz wyrabiają precyzję i płynność ruchu. Logopedka zwróciła uwagę również na to, że jest wiele sposobów na rozpoczęcie tej nauki. I tak np. osoby, które lubią spędzać czas w kuchni, mogą próbować ćwiczyć rękę dziecka właśnie podczas gotowania. W okresie świątecznym może to być m.in. podczas przygotowania i zdobienia pierniczków. Z kolei, jeśli np. dziecko lubi wycinać lub tworzyć wydzieranki, to chociaż nie zastąpią one pisania, to w trakcie robienia kolażu można zaproponować dziecku dodanie elementów językowych. To również wpłynie korzystnie na kompetencje pisania w przyszłości. - Co trzeba podkreślić to również to, że nauka pisania odręcznego niesamowicie przekłada się i wpływa na naukę czytania. Ponadto pisanie liter aktywizuje również obszary w mózgu odpowiedzialne za ogólny proces uczenia. Przy czym warto pamiętać, że podczas rysowania czy wycinania aktywizowane są inne obszary mózgu, dlatego też nie warto rezygnować z ręcznego pisania, nawet gdy według rodziców dziecko „pisze brzydko” – podkreśla dr Iwona Kania. Klocki rozwijają sprawność manualną. Jakie wybrać? Specjalistka podkreśliła, aby oczywiście podążać za gustem dziecka, ale również zacząć od zestawów, które umożliwiają układanie klocków w różny sposób. To z kolei daje okazję do rozmowy, a to przekłada się na budowanie kompetencji językowych. - Ważne jest, by dziecko budowało z klocków samodzielnie. Nie warto wyręczać malucha, nawet gdy robi to niedokładnie. Istotne jest, by pobudzać dziecko do kreatywności, a także budować więź poprzez wspólne budowanie. Klocki doskonale sprawdzają się również w trudnych relacjach, dlatego warto z nich korzystać, by rozmawiać i rozwiązywać codzienne problemy – zwraca uwagę ekspertka. Ten konkurs to świetny trening ręki! A do tego nagrody – gwarantujemy, że są niesamowite W ramach corocznej kampanii świątecznej marka LEGO zaprasza do własnoręcznego pisania listów do Świętego Mikołaja! Tym razem ideą kampanii „Rebuild The World” jest chęć przypomnienia dzieciom oraz rodzicom, jak wiele frajdy może dać taka zabawa. Dlaczego warto to robić? W firmie LEGO wierzy się, że warto podtrzymywać tradycję Świętego Mikołaja – to pobudza dziecięcą wyobraźnię, ale także daje im cel, o który mogą się starać. Pokazuje maluchom, że dobre uczynki i wiara w marzenia to także dobra zabawa. I co ważne, to także świetne urozmaicenie czasu oczekiwania na Święta Bożego Narodzenia. Weźcie udział w konkursie – nagrodą główną jest voucher na rodzinny wyjazd do LEGOLANDU w Billund (Dania) o wartości 25 000 zł! Dla pozostałych zwycięzców zostanie przyznane 100 zestawów LEGO w tym m.in.: LEGO Friends Szkoła aktorska Andrei (41714), LEGO Technic Ciężki samochód pomocy drogowej (42128), LEGO City Centrum miasta (60292). Więcej informacji na stronie konkursu: www.napisziwygraj.pl. Chcesz dowiedzieć się więcej? Zobacz w tym artykule skrót naszego wideo oraz cały liveczat na fanpage Mamo, To Ja na Facebooku!
Łamańce językowe: 37 ćwiczeń i zabaw logopedycznych dla dzieci i całej rodziny
Łamańce językowe, czyli trudne do wypowiedzenia frazy, są świetnym pomysłem na zabawę. Można bawić się wszędzie, chociażby podczas podróży, spaceru czy rodzinnego spotkania. Tak zwane „lingwołamki” to znakomity trening językowy i sposób na doskonałą dykcję.
Łamańce językowe to doskonała metoda ćwiczenia poprawnej wymowy, mięśni jamy ustnej i sprawności językowej. Mogą być też świetną zabawą z dziećmi. O tym, jak trudny jest nasz język ojczysty, mogą przekonać się obcokrajowcy, próbujący wypowiedzieć różne słowa z tzw. głoskami fachowo nazywanymi szumiącymi, jak „chrząszcz, trzy, Szczebrzeszyn”. Ale i nam, Polakom, sporo trudności może sprawić wiele wyrazów, zwłaszcza gdy są połączone w większych frazach. Polskie łamańce językowe, czyli zabawy słowne ćwiczące dykcję Zabawa w łamańce językowe jest dobrym pomysłem na zachęcenie dziecka do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/zabawy-logopedyczne-dla-czterolatka-5-najlepszych-zabaw-poleca-logopeda-1862-r1/">ćwiczeń logopedycznych. Komu uda się wypowiedzieć poniższe frazy poprawnie? Każda pomyłka z pewnością wywoła wybuch śmiechu. Świetna zabawa gwarantowana! Popularne łamańce językowe w sam raz na rozgrzewkę Część polskich łamańców językowych to już klasyka gatunku. Prawdopodobnie większość z nas zna takie lingwołamki jak: Król Karol kupił królowej Karolinie korale koloru koralowego. Szedł Sasza suchą szosą. Chrząszcz brzmi w trzcinie w Szczebrzeszynie. Jola lojalna, nielojalna Jola. Cóż, że ze Szwecji? Stół z powyłamywanymi nogami. Koszt poczt w Tczewie Czy tata czyta cytaty Tacyta? Czarna krowa w kropki bordo gryzła trawę, kręcąc mordą. Ząb – zupa zębowa, dąb – zupa dębowa. Łatwiejsze łamańce językowe dla dzieci Oto propozycje łamańców językowych dla młodszych dzieci. Wymawianie ich początkowo może sprawiać kłopot, ale nie należy się tym przejmować. Pamiętajmy, że to zabawa, a nie egzamin na prezentera radiowego. Regularny trening pozwoli coraz lepiej radzić sobie z coraz trudniejszymi lingwołamkami. Jerzy nie wierzy, że na wieży jest gniazdo jeży. Ta tapeta tu, tamta tapeta tam. Chłop pcha pchłę, pchłę pcha chłop. Tik tkwi w krwi. Baba bada baobaby. Baba dba o oba baobaby. Żyła sobie żyła, a w tej żyle żyła żyła. Jak tej żyle pękła żyła, to ta żyła już nie żyła. Nie pieprz wieprza pieprzem Pietrze, bo bez pieprzu wieprz jest lepszy. Na wyścigach wyścigowych wyścigówek wyścigowych wyścigówka wyścigowa wyścignęła wyścigówkę wyścigową numer sześć. Trudne łamańce językowe To propozycja dla starszych dzieci. Trudniejsze łamańce językowe mogą okazać się nie lada wyzwaniem. Ale dadzą też ogromną satysfakcję, kiedy wreszcie uda się je bezbłędnie wyrecytować. Które lingwołamki wydawają się wam najtrudniejsze? Rozrewolwerowany rewolwer rozrewolwerował się. Matka tka tak jak tkaczka tka, a tkaczka tka tak jak matka tka! Tracz tarł tarcicę tak takt w takt, jak takt w takt tarcicę tartak tarł. Czy trzy cytrzystki grają na cytrze, czy jedna gwiżdże, a trzecia łzy trze? Przeleciały trzy pstre przepiórzyce przez trzy pstre kamienice. I wespół w zespół, by żądz moc móc zmóc. Czy się Czesi cieszą, że się Czesio czesze? Głaszcz jeźdźcze rżącego źrebca! Konstantynopolitanczykowianeczka. Czy rak trzyma w szczypcach strzęp szczawiu czy trzy części trzciny. Spod czeskich strzech szło Czechów trzech. Z rozentuzjazmowanego tłumu wyindywidualizował się niezidentyfikowany prestidigitator, który wyimaginował sobie samounicestwienie. View Burdaffi on the source website Wierszyki trudne do wymówienia Łamańce językowe dla dzieci mogą mieć również formę zabawnych wierszyków. Chrząszcz brzmi w trzcinie w Szczebrzeszynie, W szczękach chrząszcza trzeszczy miąższ, Czcza szczypawka czka w Szczecinie, Chrząszcza szczudłem przechrzcił wąż, Strząsa skrzydła z dżdżu, A trzmiel w puszczy, tuż przy Pszczynie, Straszny wszczyna szum. *** Turlał goryl po Urlach kolorowe korale, rudy góral kartofle tarł na tarce wytrwale. Gdy spotkali się w Urlach, góral tarł, goryl turlał, chociaż sensu nie było w tym wcale. *** Czesał czyżyk czarny koczek, czyszcząc w koczku każdy loczek. Po czym przykrył koczek toczkiem, lecz część loczków wyszła boczkiem. *** Bzyczy bzyg znad Bzury zbzikowane bzdury, bzyczy bzdury, bzdurstwa bzdurzy i nad Bzurą w bzach bajdurzy, bzyczy bzdury, bzdurnie bzyka, bo zbzikował i ma bzika! *** Leży Jerzy na wieży i nie wierzy, że na drugiej wieży leży drugi Jerzy. Leży Jerzy na wieży i nie wierzy, że leży na wieży. Leży Jerzy obok wieży i nie wierzy, że na wieży jeszcze jeden leży Jerzy. Leży Jerzy koło wieży i nie wierzy, że na wieży leży gniazdo nietoperzy. *** W grząskich trzcinach i szuwarach kroczy jamnik w szarawarach, szarpie kłącza oczeretu i przytracza do beretu, ważkom pęki skrzypu wręcza, traszkom suchych trzcin naręcza, a gdy zmierzchać się zaczyna z jaszczurkami sprzeczkę wszczyna, po czym znika w oczerecie *** W połowie lata, w pewną sobotę, typ spod Sopotu kupił kapotę, lecz miał z kapotą niemały kłopot, bo mu kapota wpadała w łopot. K lap! klap! kapota klapie na typie, typ spod kapoty na klapy łypie, klapie klapami typa kapota, z łopotem typem kapota miota. Wtem tupnął na mnie typ spod Sopotu: - Dość mam łypania, klap i łopotu! Kto dziś kupuje ten typ kapoty?! I po co pisać takie głupoty… Co ciekawe, lignwołamki doczekały się swojego święta. Dzień Łamańców Językowych obchodzimy 14 listopada. Co nie znaczy jednak, że w inne dni nie możemy trenować pięknej wymowy biorąc na warsztat kolejne, polskie łamańce językowe. Nic nie stoi na przeszkodzie, by wymyślać własne lingwołamki - dostosowane trudnością do możliwości dzieci. Ani się obejrzymy a nasze pociechy bez trudu poradzą sobie z najtrudniejszymi łamańcami językowymi. Źródła: M. Strzałkowska: Wierszyki łamiące języki. Warszawa 2006 E. Słodownik-Rycaj: Gry i zabawy językowe. Warszawa 2001 Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/zabawy-logopedyczne-cwiczenia-logopedyczne-dla-dwulatka-1867-r1/">Ćwiczenia logopedyczne dla 2-latka: przykłady zabaw i ćwiczeń mowy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/zabawy-logopedyczne-dla-trzylatka-1865-r1/">Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka: przykłady zabaw dla najmłodszych Syczący problem, czy dziecko wyrośnie z seplenienia?
Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka: przykłady zabaw dla najmłodszych
Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka pomagają małemu dziecku w rozwoju mowy. Zabawy są proste do wykonywania w domu, śmieszne i nie dość, że pozwalają usprawnić język i wargi, to jeszcze wprawiają w dobry nastrój! Zabawy i wierszyki logopedyczne poleca logopeda.
Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka powinny dostarczać mu radości i kojarzyć się z miłym spędzaniem czasu, a nie ze żmudną pracą. Zabawy usprawniające wargi czy język i pomagające w rozwoju mowy wcale nie muszą być nudne. Logopeda Małgorzata Stanoch przedstawia kilka ćwiczeń na aparat mowy, które warto wykonywać z początkującym przedszkolakiem. Spis treści: Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka na usprawnienie warg Zabawy logopedyczne dla trzylatka na usprawnienie języka Wierszyki logopedyczne Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka na usprawnienie warg Przykłady ćwiczeń logopedycznych usprawniających wargi, które poleca logopeda Małgorzata Satnoch to: Ćwiczenie „buziaczki-śmieszaczki” Usiądźcie wygodnie naprzeciwko siebie i poprzesyłajcie sobie buziaczki (ściągajcie wargi w dzióbek) i uśmiechy (rozciągajcie wargi w szerokim uśmiechu). Powtórzcie tę zabawę kilka razy. Na pewno wprawi was w dobry nastój. Ćwiczenie „wesoły dźwig” Usiądźcie razem przy stole. Postaw przed dzieckiem talerzyk, na którym rozsypiesz kilka małych cukierków (lub kulek zbożowych). Zadaniem dziecka będzie chwytanie ich ustami i przenoszenie do twojej dłoni. Usta dziecka będą dźwigiem, a twoja dłoń budowlą. Ćwiczenie „zmęczony konik” Tę zabawę możesz przeprowadzić kilka razy w ciągu dnia. Pokaż dziecku, jak parska konik, a następnie poproś trzylatka o powtórzenie. Możecie parskać na zmianę. Zabawy logopedyczne dla trzylatka na usprawnienie języka Ćwiczenia logopedyczne dla najmłodszych mogą być naprawdę zabawne! Te poniższe na pewno sprawią twojemu dziecku wiele radości, a przy tym usprawnią pracę języka. Ćwiczenie „najedzony kotek” Twoje dziecko będzie kotkiem, który oblizuje się, bo właśnie wypił pyszne mleko. Kotek jest zadowolony, ma pełny brzuszek i dokładnie językiem oblizuje swój pyszczek (najpierw wargę górną, a następnie dolną). Powtarza tę czynność kilka razy. Oczywiście i tym razem najpierw pokaż dziecku, jak ma to wyglądać. Ćwiczenie „wycieraczka samochodowa” Twoje dziecko będzie samochodem a jego usta – szybą w tym samochodzie. Język to wycieraczki. Opowiedz dziecku, że właśnie pada deszcz i wycieraczki muszą wycierać szybę raz w lewo, a raz w prawo. W tej zabawie język ma poruszać się w kierunku kącików ust (prawego i lewego). Wierszyki logopedyczne Zasadniczo wierszyki logopedyczne i różnego rodzaju rymowanki ćwiczące prawidłową wymowę, przeznaczone są dla dzieci powyżej 4. roku życia. Trzylatki mają prawo jeszcze wielu głosek nie wymawiać poprawnie, a dopóki nie zaczną wymawiać ich prawidłowo, nie należy proponować im wierszyków, które wielokrotnie powtarzane, mogłyby jedynie utrwalać nieprawidłowe wzorce wymowy. W mowie trzylatka dopuszczalne jest zmiękczanie głosek: s, z, c, dz, (oraz sz, ż, cz, dż) i wymawianie ich jako ś, ź, ć, dź. Głoska „r” również może nie być jeszcze wymawiana, a zastępowana „l” lub „j”. Warto jednak, by rodzice dużo czytali dziecku, nie tylko wierszyków, lecz także dłuższych tekstów, aby oswoić go z prawidłowym brzmieniem poszczególnych głosek. Czytanie dziecku książek powinno być codzienną rutyną i warto robić to już od narodzin. Zobacz także: Zabawy logopedyczne dla dwulatków Opóźnienia w rozwoju mowy. Wywiad z logopedą Jak mądrze wspierać rozwój mowy? Konsultacja merytoryczna Małgorzata Stanoch Logopedka
Ćwiczenia logopedyczne dla 5-latka i wierszyki logopedyczne
Ćwiczenia logopedyczne wykonywane w formie zabawy doskonale wspomagają naukę prawidłowej wymowy. Przedstawiamy przykłady ćwiczeń logopedycznych dla 5-latka oraz krótkie wierszyki logopedyczne.
Ćwiczenia logopedyczne dla 5-latka mogą być o wiele bardziej zaawansowane niż dla mniejszego dziecka. Warto zadbać nie tylko o prawidłową wymowę, lecz także o ubogacanie słownictwa dziecka. Logopeda Małgorzata Stanoch przedstawia ćwiczenia logopedyczne dla 5-latka usprawniające język, poprawiające pamięć słuchową oraz rozwijające słownictwo. Spis treści: Ćwiczenia logopedyczne dla 5-latka Wierszyki logopedyczne Ćwiczenia logopedyczne dla 5-latka Przedstawiamy kilka przykładów ćwiczeń logopedycznych przygotowanych przez logopedę Małgorzatę Stanoch. Są odpowiednie dla pięciolatków. Te nieskomplikowane i angażujące zabawy pomogą starszemu przedszkolakowi w rozwoju mowy. 1. Zabawa logopedyczna na pamięć słuchową Usiądźcie wygodnie naprzeciwko siebie na dywanie i pobawcie się w „pamięciową wyliczankę”. Zabawa polega na tym, że zaczyna się ją od wspólnego początku, mówiąc: Poszła Ola (możesz podać imię swojego dziecka) do sklepu i kupiła masło. Zadanie dla dziecka: powtórzenie twojego zdania i dodanie swojego słowa, np. Poszła Ola do sklepu i kupiła masło i ser. Zabawę prowadzicie do momentu popełnienia pierwszego błędu. 2. Zabawa na rozwijanie słownictwa Potrzebna będzie piłka. W tę zabawę możecie się bawić w domu, w ogrodzie lub na podwórku. Na początku ustalacie reguły zabawy, czyli na jakie zwierzątko nie wolno złapać piłki, np. na wilka. Zadanie dla dziecka: Rzucając do siebie piłką, podawajcie nazwy różnych zwierząt. Jeżeli któreś z was złapie piłkę właśnie na wilka, musi wykonać zadanie, np. stanąć na jednej nodze i policzyć do 5. Zobacz także: Zabawy z pacynkami pomocne w terapii logopedycznej 3. Ćwiczenie logopedyczne na usprawnianie języka Pamiętaj o tym, aby najpierw samemu zaprezentować dziecku wykonanie tego ćwiczenia, należy je wykonać przy szeroko otwartych ustach. Usiądźcie wygodnie naprzeciwko siebie. Zaproponuj dziecku, że jego język będzie malarzem a podniebienie sufitem. Zadanie dla dziecka: dziecko jest malarzem, a zadaniem malarza jest dokładne pomalowanie czubkiem języka całego sufitu (przesuwając językiem po podniebieniu). Zachęć dziecko także do tego, aby namalowało na suficie kilka plam (czubkiem języka powinno dotknąć kilka razy podniebienia). Wierszyki logopedyczne Rzecze żuk do żuka: „Czego pan tu szuka? Może pożywienia? Rzepy, żołędzi, rzodkiewek, a może jarzębiny czerwonej?” „Nie, ja szukam narzeczonej” * Mysz wsuwa ser w „Samie”, bo w sumie tylko to umie. Ser super smakuje i myszkom pasuje. * Wyszły w pole kurki trzy i gęsiego sobie szły. Pierwsza z przodu, w środku druga, trzecia z tyłu, oczkiem mruga. I tak sznurkiem kurki trzy, raz dwa, raz dwa, w pole szły... * Duża żaba nad kałużą napotkała żuka. Żuk na nóżki włożył buty, obcasami stukał. Nad kałużą podskakiwał, żółte buty pokazywał, aż je usmarował błotem. Oj, co było potem!... * Mój kubeczek z kaczorem chętnie trzymam wieczorem. W nim czekolada czy mleczko, a potem czyste łóżeczko... * Jedna szczypawka drugiej szczypawce, opowiadała bajki na trawce. Obok usiadły dwa małe świerszcze. Mówiły: - Ładnie! Prosiły: - Jeszcze! * Hela ma skakankę, ma skakankę Hanka. Hop, hop! Podskakują od samego ranka. * Oto domek niski. Stoją pod nim miski. Kotki mleko piją, potem miski myją. * Dwa malutkie misie chcą potańczyć dzisiaj. Hopsa-hopsa, dana-dana, tańczą misie dziś od rana. Dwa malutkie misie tańczą z nami tak. * Grymasiło koźlę – i to źle ! I to źle! Woda jest za mokra, słonko za gorące. Za zielona trawa rośnie tam na łące. Aż się koza rozzłościła, koźlę w kącie postawiła. Zobacz także: Wady wymowy u dziecka: skąd się biorą, to wina rodziców? Wady zgryzu u dzieci: 8 błędów, które je powodują Przyczyny opóźnionego rozwoju mowy u dziecka Konsultacja merytoryczna Małgorzata Stanoch Logopedka
Ćwiczenia logopedyczne dla 2-latka: przykłady zabaw i ćwiczeń mowy
Przedstawiamy ćwiczenia logopedyczne dla 2-latka usprawniające język i wargi, zaproponowane przez logopedę Małgorzatę Stanoch. Te proste zabawy logopedyczne pomogą zadbać o prawidłowy rozwój mowy dziecka.
Rozwój mowy warunkowany jest genetycznie i nie musi przebiegać tak samo u każdego dziecka. Zależy on także w dużym stopniu od atmosfery, w jakiej dorasta dziecko, kontaktów z rówieśnikami, innymi mówiącymi ludźmi oraz środowiska, które je otacza. Mowa dziecka stanowi podstawę rozwoju jego osobowości. Dzięki rozumieniu będzie poznawało otaczający je świat. Dzięki umiejętności mówienia będzie umieć wyrażać swoje uczucia, przeżycia i myśli, kontaktować się z innymi ludźmi. Logopeda Małgorzata Stanoch podpowiada, jakie ćwiczenia logopedyczne proponować 2-latkowi, aby jego aparat mowy mógł rozwijać się prawidłowo. Ćwiczenia logopedyczne dla 2-latka usprawniające język Małgorzata Stanoch podaje dwa przykłady ćwiczeń logopedycznych z użyciem języka: Zabawa logopedyczna „języczek szczoteczka” Bardzo prosta zabawa, która wprawi dziecko w dobry nastrój, a dodatkowo usprawni jego język. Czubkiem języka należy dotykać ząbków i przesuwać nim tak, jakby chciało się je policzyć. Zacznij zabawę od ząbków górnych, po kolei, dokładnie, a następnie przejdź do ząbków dolnych. Opowiadaj w trakcie tego ćwiczenia prostą historyjkę o tym, że języczek jest szczoteczką i musi dokładnie wyczyścić wszystkie ząbki. Pamiętaj o tym, aby najpierw zaprezentować dziecku to ćwiczenie. Zabawa logopedyczna „języczek wiatraczek” W zabawę tę możesz bawić się ze swoim dzieckiem podczas kąpieli. Wykorzystajcie do tego kolorowy, błyszczący wiatraczek na patyku. Zaproponuj dziecku, aby jego języczek był właśnie takim wiatraczkiem i wyjaśnij mu, jak ma to zrobić. Ćwiczenie wykonuje się przy otwartych ustach, zataczając językiem kola w buzi (5 razy w prawą, raz w lewą stronę). Gdy stwierdzisz, że dziecku już się znudziło, zaproponuj dmuchanie w prawdziwy wiatraczek i wprawianie go w ruch (świetne ćwiczenie oddechowe). Przypomnij mu, że wpuszczamy powietrze noskiem, a wypuszczamy ustami. Ćwiczenie logopedyczne dla 2-latka usprawniające wargi Ćwiczenie mowy z dwulatkiem powinno opierać się na trenowaniu wymawiania samogłosek. Przykładem zabawy logopedycznej usprawniającej wargi jest ta o nazwie „jestem ufoludkiem”. Polega ona na wyraźnym wymawianiu głosek w parach: a i o e u y Usiądźcie wygodnie na dywanie naprzeciwko siebie. Zaproponuj dziecku, że jesteście ufoludkami i mówicie w innym, dziwnym języku. Poproś je, aby powtarzało po tobie te dziwne słowa: a i, o e, u y. Otwieraj szeroko usta, aby maluch widział, jak je układasz. Powtórzcie ćwiczenie trzy razy. Wierszyki logopedyczne W przypadku dwuletnich dzieci ważne jest to, by czytać im dużo i często i w ten sposób uczyć je prawidłowej wymowy. Nie trzeba jednak zachęcać dwulatka do powtarzania rymowanek-łamańców językowych. Zasada jest taka, że dziecko powinno recytować wierszyki logopedyczne tylko wtedy, gdy poprawnie wymawia zawarte w nich głoski. W przeciwnym razie może utrwalać sobie zły wzorzec wymowy. Jeżeli rodzic nie ma pewności, czy dziecko wymawia poszczególne głoski prawidłowo, może skonsultować to z logopedą. Jak ćwiczyć mowę z 2-latkiem? Aby wspierać rozwój mowy dziecka, trzeba oswajać go z językiem w każdej możliwej codziennej sytuacji, czyli: pokazywać różne przedmioty i nazywać je, wymawiając nazwy głośno i wyraźnie; opowiadać o aktualnie wykonywanych czynnościach; nazywać emocje, np. oglądając książeczki; jak najwięcej czytać dziecku; śpiewać, mówiąc wierszyki, wyliczanki; zachęcać dziecko do naśladowania odgłosów zwierząt, pojazdów, itd. Zobacz także: Jak mówi dwulatek? Kiedy iść do logopedy? Wady wymowy u dziecka: skąd się biorą, to wina rodziców? Wady zgryzu u dzieci: 8 błędów, które je powodują Konsultacja merytoryczna Małgorzata Stanoch Logopedka
Co Ania czyta Klarze? Tę serię uwielbiają wszystkie dzieci i właśnie ukazała się nowa część
Na prośbę fanów trenerka zdradziła, co znajduje się w biblioteczce jej córeczki. To absolutny hit.
Fanów rodziny Lewandowskich interesuje wiele aspektów z ich życia, dużo pytań dotyczy małej Klary. Ostatnio internauci zaczęli dopytywać, co trenerka czyta swojej córeczce. "Hehe kiedyś zdecydowanie MIAŁAM więcej czasu, teraz jako MAMA jestem na etapie... Baśni bajki, opowiastki…???? Czytanie książek pobudza i rozwija wyobraźnie. Pewnie rodzice dobrze znacie Pucia????? Klara uwielbia jego przygody!" (pisownia oryginalna – przyp. red.) napisała na swoim instagramowym profilu. I trudno się dziwić, bo ta seria książeczek jest niesamowita! Nie znacie jeszcze Pucia? To olbrzymi błąd! Tego malucha kochają wszystkie dzieci, które miały w rączkach choćby jedną książeczkę. Tytułowy Pucio to kilkuletni, sympatyczny chłopiec. Perypetie jego i jego rodziny zaciekawiają każdego małego czytelnika, a przygody wciągają bez reszty. Pucio umie opowiadać Właśnie ukazała się piąta część przygód tego sympatycznego chłopca. Skierowana jest ona do dzieci potrafiących już mówić. Jest świetną okazją do ćwiczenia umiejętności opowiadania. Zachętą do tego są perypetie związane z pojawieniem się nowego członka rodziny. Pod każdą dużą ilustracją znajdują się dodatkowe obrazki mobilizujące do opisywania przeżyć bohaterów własnymi słowami, a także pytania skłaniające do rozmowy z rodzicem. View Burdaffi on the source website Wszystkie części książek o Puciu zostały opracowane w taki sposób, że są odpowiednio dostosowane do poszczególnych etapów rozwoju mowy dziecka. Co ciekawe, wiek głównego bohatera zmienia się z każdą książką – tak samo, jak wiek małego czytelnika. Serię rozpoczyna „Pucio uczy się mówić. Zabawy dźwiękonaśladowcze dla najmłodszych”. Kolejne książeczki pomagają w nauce pierwszych słów, a następnie w wypowiadaniu zdań: „Pucio mówi pierwsze słowa”, „Pucio i ćwiczenia z mówienia, czyli nowe słowa i zdania". View Burdaffi on the source website Czwarta część, „Pucio na wakacjach. Ćwiczenia wymowy dla przedszkolaków” skierowana jest do dzieci w wieku od trzech do sześciu lat. Tu malec podczas ma okazję na zabawę związaną z artykulacją, czyli umiejętnością właściwego wymawiania głosek. Dodatkowo ukazały się małe książeczki obrazkowe dla najmłodszych: „Zabawy gestem i dźwiękiem”, „Co robi Pucio?". Znajdziecie w nich podstawowe rzeczowniki i czasowniki, a także dźwięki ważne dla początków rozwoju mowy: samogłoskami, proste sylaby i onomatopeje. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Autorką tej bestsellerowej serii jest dr n. hum. Marta Galewska-Kustra - logopeda, pedagog dziecięcy, pedagog twórczości. Książeczki dostosowane są zarówno do dzieci wypowiadających pierwsze słowa, jak i tych, które zaczynają już składać zdania, rozwijają słownictwo i wprowadzają w swoje wypowiedzi zasady gramatyki. Książeczki o Puciu to także możliwość poznawania otaczającego świata. Prosta w formie i wzbogacona pięknymi ilustracjami seria wydawnicza w naturalny sposób wspomaga rozwój mowy dziecka. Źródło: Instagram
DIY: Jak zrobić fajną zabawkę dla dzieci w minutę? (FILM)
Jak zrobić prostą, zabawną i tanią zabawkę dla dziecka? Czym zająć malucha na dłużej, ale się przy tym nie namęczyć? Zrób "Pana Rękawiczkę", który się nadyma. To świetne ćwiczenie logopedyczne. Zobacz film, który pokazuje krok po kroku jak to zrobić. To genialny pomysł!
Czasami niewiele potrzeba by zająć malucha, ale rodzic musi być pomysłowy albo... zaglądać po inspiracje do zabawy na Babyonline.pl ;) Co musisz mieć, by wykonać "Pana Rękawiczkę"? Do przygotowania tej zabawki dla dziecka wystarczy: papierowy kubek, rurka, gumka recepturka i gumowa rękawiczka. Ranking zabawek dla dzieci - sprawdź opinie rodziców! Większość z tych rzeczy mamy pod ręką w domu lub kosztują grosze. Zabawa gwarantowana. Już dla dzieci w wieku 2+. Sprawdziłyśmy, dzieci to uwielbiają! Źródło: TheDadLab Przeczytaj też: Tego nie rób z dzieckiem - zakazane zabawy dla niemowląt Zjeżdżalnia - zabawa dla dzieci Gordonki - zajęcia umuzykalniające dla dzieci
Twoje dziecko ma wadę wymowy? Nie potrafi wymówić trudnych głosek? Polecamy wesołe wierszyki, które pomogą dzieciom w ćwiczeniu prawidłowej wymowy.
Dzięki wesołym łamańcom językowym powtarzanie trudnych wyrazów nie będzie już żmudnym zadaniem, lecz wspaniałą zabawą! Spróbujcie sami! POCZMISTRZ Raz poczciwy poczmistrz z Tczewa Na czczo ćwiczył kroki cza-czy! Ludzi tłum pod pocztą czekał, Cza-czę w Tczewie chciał zobaczyć. Lecz to była czcza nadzieja, Poczmistrz na czczo kroki mylił. Zamiast cza-czy tańczył hip-hop, Choćby nie wiem jak się silił! Polecam wszystkim: małym i dużym, nie tylko tym, którzy mają trudności w wymawianiu głosek.
Poznaj prosty sposób na zabawę dla większej grupy dzieci. Świetnie sprawdzi się w przedszkolu lub na przyjęciu urodzinowym energicznego malucha. A przy okazji przemycimy szczyptę „przyprawy” logopedycznej.
Wystarczy zaopatrzyć się w dzwoneczek i dowolnego rodzaju opaski na oczy (chustki, szaliki itp.). No i niezbędna jest dość duża, bezpieczna dla dzieci przestrzeń – trawnik przed domem, placyk z dala od ruchu ulicznego, ewentualnie spory pokój. W miejscu zabawy nie powinny przeszkadzać smykom żadne przeszkody, przez które mogłyby się przewrócić, ostre krawędzie lub rzeczy kruche, łatwe do strącenia. Rzecz w tym, że wszystkie dzieciaki, oprócz jednego wybrańca, będą poruszać się po omacku z zasłoniętymi opaską oczami. Lepiej więc zabezpieczyć teren manewrów. Widzący szczęśliwiec trzyma dzwoneczek i porusza się tak, by nie złapali go pozostali uczestnicy gry. Ten kto schwyta „dzwonkowego”, zamienia się z nim miejscami. To taka trochę zmodyfikowana zabawa w „Ciuciubabkę”. Oprócz walorów rozrywkowych gra zapewnia też dzieciom porcję zdrowej aktywności fizycznej, a przede wszystkim pomaga im wyrobić sobie umiejętność słuchania. W końcu chodzi w niej o to, by rozpoznać, skąd dobiega dźwięk dzwonka. Słuch jest zaś niezbędny, by poprawnie rozwinęła się mowa (a w konsekwencji również czytanie i pisanie ze słuchu). Tylko w ten sposób język może właściwie pełnić swoją najważniejszą funkcję – komunikatywną. Ciut teorii… W logopedii wyróżniamy trzy rodzaje słuchu: Słuch fizyczny – zdolność słyszenia przez człowieka fal dźwiękowych o częstotliwości 16-20 000 Hz. Słuch muzyczny – zdolność różnicowania i powtarzania podstawowych cech dźwięku: wysokości, barwy i głośności. Słuch mowny – składa się nań słuch fonemowy i słuch fonetyczny. a. Słuch fonemowy (fonologiczny, fonematyczny) to umiejętność rozróżniania najmniejszych elementów składowych wyrazów, czyli fonemów (np. „b” od „p”). b. Słuch fonetyczny to zdolność odróżniania głosek oraz spostrzegania cech prozodycznych mowy (akcent, melodia, rytm). Od stanu słuchu zależy powodzenie w usuwaniu wad wymowy, dlatego warto zacząć go trenować jak najwcześniej. Zwłaszcza że przy okazji, bawiąc się w „Dzwoneczek”, sprawimy naszym dzieciakom masę frajdy. Do powyższych ćwiczeń możecie wykorzystać między innymi grę z serwisu MiMowa.pl -”Znajdź misia”.
Każde dziecko naśladuje odgłosy zwierząt. Sprawdź, jak tę zabawę przekształcić w proste ćwiczenie logopedyczne.
Od urodzenia dzieci z uwagą obserwują otaczający je świat i naśladują to, co uda im się dostrzec. To najlepsza bo całkowicie naturalna metoda stymulowania ich rozwoju oraz nabywania wiedzy i umiejętności. Czego uczymy malucha na początku? Standardowy zestaw pierwszych pytań i odpowiedzi to: „Jak się nazywasz?” (z pochodnymi opcjami typu „Jak nazywa się mama / tata / siostra / brat / babcia / dziadek”), „Ile masz lat?”, a zaraz potem… „Jak robi kotek?” Chodzi tu oczywiście nie o rozbudowany opis czynności życiowych domowego futrzaka, lecz o naśladowanie wydawanych przez niego dźwięków, czyli „miau, miau”. Gwoli sprawiedliwości dziejowej – jeśli wspomnieliśmy już sympatyczną postać Kici Koci, szybciutko musimy wywołać na scenę psa z nieodłącznym „hau, hau”. Oczywiście w zależności od składu osobowego naszego własnego, domowego zwierzyńca, kolejność ta może ulegać modyfikacjom. Spuśćmy zasłonę milczenia jedynie na mało rozmowne rybki oraz żółwia. Do kluczowej pary kot – pies dołączmy od razu odgłosy wydawane przez inne zwierzęta. Wśród nich zwyczajowo prym wiodą swojskie czworonogi: krowa („mu, mu”), koza („me, me”), baran („be, be”), świnka („chrum, chrum”), a także pszczoła („bzzz”) oraz ptaki: indyk („gul, gul”), gęś („gę, gę”), kaczka („kwa, kwa”), kogut („kukuryku”), kura („ko, ko”), kurczątko („pi, pi”), gołębie („gr, gr”), wróble („ćwir, ćwir”), kukułka („kuku”), sowa („hu, hu”), dzięcioł („puk, puk”), bocian („kle, kle”). To świetny materiał bazowy, by przeprowadzić z naszym maluchem proste zabawy ortofoniczne. Polegać mogą one na wskazywaniu na obrazkach lub na żywo podczas spaceru zwierzątka, które wydaje konkretny odgłos bądź naśladowaniu tych dźwięków. Ćwiczenia te służą zarówno rozwijaniu słuchu fonematycznego, jak i doskonaleniu sprawności artykulatorów. Sprzyjają też kształtowaniu prawidłowego toru oddechowego. Świętą zatem rację miały nasze babcie i mamy, każąc powtarzać w nieskończoność banalne na pozór „miau, miau”, „hau, hau”. Do powyższych ćwiczeń możecie wykorzystać między innymi grę z serwisu MiMowa.pl „Kto to mówi?” znajdującej się w dziale Gimnastyka buzi i języka. Sprawdźcie sami, jak zabawne są efekty tych inspiracji. Zapraszamy!
Kiedy dziecko zacznie wymawiać literę „r”
Twoje dziecko nie wymawia "r"? Sprawdź, w jakim wieku dzieci zaczynają wymawiać "r". Poznaj ćwiczenia logopedyczne, które pomogą twojemu dziecku w rozwoju mowy.
Moja pięcioletnia wnuczka nie mówi jeszcze „r”. Czy są powody do niepokoju? Radzi Krystyna Zielińska, psycholog – logopeda Kiedy dziecko zaczyna wymawiać "r"? Problemy z literką „r” u pięcioletnich dzieci są nadal normą, chociaż już niedługo powinna pojawić się prawidłowa wymowa. W wieku sześciu lat mały człowiek zakończył już rozwój mowy i wtedy wszystkie głoski powinny brzmieć prawidłowo, głoska „r” również. Wady wymowy "r" Przy problemach z wymową „r” dzieci początkowo zastępują ją literką „j” (rak - jak), potem literą „l” (rak – lak). Niektóre dzieci zamieniają trudną literkę na „ł”, jeszcze inne radzą sobie, zupełnie ją opuszczając. Na pewno nie powinniśmy nakłaniać dziecka do powtarzania wyrazów z „r”, bo możemy opóźnić właściwą wymowę. Wnuczka może też zacząć wymawiać głoskę w nieprawidłowy sposób (drganie języka między zębami, drgające wargi lub policzek). Najlepsze efekty przynosi praca nad uwrażliwieniem i gibkością języka, zwłaszcza gimnastyka jego koniuszka. W domowych ćwiczeniach można bawić się z dzieckiem i zachęcać, by jak najczęściej unosiło język do góry np. wykorzystując smaczne żelki (unoszenie języka z położonym na nim płaskim żelkiem – żabką). Jeżeli niepokoi nas wymowa dziecka, możemy skorzystać z porady logopedy. Wskaże nam on zabawy i ćwiczenia, które pomogą dziecku w nauce prawidłowej wymowy głoski „r”. Jednak zwracam jeszcze raz uwagę, że opisane w pytaniu trudności są normalne u dzieci w wieku 5 lat. Zagraj z dzieckiem online w zabawy logopedyczne
Czy twój trzylatek nie mówi za mało? Sprawdź!
Trzyletnie dziecko wie już, jak powinny brzmieć wyrazy, choć samo nie potrafi ich jeszcze właściwie wymówić. Właśnie dlatego może poprawiać innych, mówiąc: „Nie mówi się lowel tylko lowel. Sprawdź, czy mowa twojego trzylatka dobrze się rozwija.
Jeśli będziesz wiedzieć, jak przebiega rozwój mowy trzyletniego dziecka, pomożesz mu ładnie mówić i nie przeoczysz niepokojących sygnałów, świadczących o możliwych zaburzeniach. Jak rozwija się mowa trzylatka, wyjaśnia logopeda Małgorzata Stanoch. Jak mówi trzyletnie dziecko? Jakie błędy może popełniać trzylatek? Co powinno cię zaniepokoić? Jak pomóc dziecku? Zobacz też: Śmieszne zabawy logopedyczne dla trzylatka Jak mówi trzyletnie dziecko? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Dziecko w wieku trzech lat uwielbia komunikować się z otoczeniem. Mówi dużo i chętnie. Opowiada o tym, co aktualnie widzi. Powinno już prawidłowo wymawiać dźwięki (a, o, e, i, y, ą, ę, p, m), a także zmiękczenia: pi, mi. W jego mowie pojawiają się też trudniejsze dźwięki: f, t, d, n, ń, l ( li), ś, ć, dż, k, g( ki, gi), ch, j. Nie martw się, jeśli usłyszysz, że dziecko przestawia głoski w trudnych wyrazach, np. głudopiś zamiast długopis – jeszcze spokojnie wolno mu to robić. Głoski: s, z, c, dz zaczynają być już wymawiane prawidłowo, chociaż mogą być jeszcze spieszczane, np. śmok zamiast smok. Głoska „r” pojawia się wymawiana prawidłowo lub zamieniana jest na „l”. Możesz, więc usłyszeć lobocik zamiast robocik. Czy znasz prawdy i mity o nauce mówienia? Jakie błędy może popełniać trzylatek? Trzyletnie dziecko ma już dobrze rozwinięty słuch fonematyczny (czyli potrafi różnicować dźwięki mowy). Słyszy i potrafi zróżnicować wymowę prawidłową. Dowodem na to są uwagi, jakie często kieruje do naśladującej je osoby: nie mówi się lowelek tylko lowelek. W mowie trzylatka można również usłyszeć „zlewanie” się wyrazów w jeden, np. zapiosenkować zamiast zaśpiewać piosenkę. Te twory językowe są typowe dla twojego dziecka i pewnie nie raz mile cię zaskoczą. Zrób test i sprawdź: Czy twój 3-4-latek jest samodzielny? Rozwój mowy trzylatka – co powinno cię zaniepokoić? Odpowiedz sobie na poniższe pytania: ● Czy głos twojego dziecka jest ochrypły, nosowy (jak przy katarze)? ● Czy zdarza się, że dziecko nie rozumie, co do niego mówisz, chociaż używasz prostych słów? ● Czy rzadko komunikuje się z otoczeniem - mówi mało i niechętnie? ● Czy zadaje pytania? ● Czy często powtarza wyrazy w zdaniach, np. idę dododo mamy, misiu misiu misiu ma nos, lalalalala śpi? Jeżeli pozytywnie odpowiedziałaś chociaż na jedno z powyższych pytań, powinnaś skonsultować się ze specjalistą logopedą, który ustali program terapii logopedycznej dla twojego dziecka. Zobacz, dlaczego najlepszą zabawką edukacyjną jest... mama! Jak pomóc dziecku? Poniżej mamy dla ciebie 8 rad, jak pomóc dziecku rozwijać prawidłową mowę. 1. Regularnie ćwicz z dzieckiem. Wykonuj w domy ćwiczenia mowy zalecone przez logopedę podczas zajęć. 2. Zwróć uwagę na własną wymowę. Dziecko rozwija się, naśladując innych. Dlatego mów wolno i spokojnie. Dostosuj książki i filmy do rozwoju dziecka, aby mogło zrozumieć wypowiedzi i ich treść. 3. Nie przerywaj ani nie ponaglaj dziecka. Nie podpowiadaj wyrazów, pozwól, aby skończył wypowiedź. Nie zadawaj jednocześnie wielu pytań. Dziecko musi mieć czas na przygotowanie odpowiedzi. 4. Nie okazuj dziecku, że drażni cię jego sposób mówienia. Na przykład, gdy dziecko się jąka. Maluch powinien czuć, że może porozmawiać z dorosłym o swoich problemach. 5. Nie denerwuj się, gdy dziecko źle mówi. Jeśli tobie puszczą nerwy, to tym bardziej dziecku, a wtedy jąkanie lub inne kłopoty z mówieniem może się pogłębić. 6. Doceniaj każdy sukces dziecka. Zachęcaj do działania, pomagaj mu w wyrabianiu poczucia własnej wartości. 7. Wyjaśnij, że niektórzy ludzie też mają podobne trudności. Pokaż i uświadom dziecku, że zaburzenie mowy nie ma wpływu na jego zdolności. 8. Porozmawiaj z przedszkolanką. Powiedz, by nie zwalniała dziecka ze śpiewania, recytowania, wymagała tyle samo, co od innych przedszkolaków. A także nie wytykała mu jąkania, nie przerywała wypowiedzi, nie okazywała zniecierpliwienia. Zobacz także: Śmieszne zabawy logopedyczne dla trzylatka