Maluchy uwielbiają te klocki! Co konkretnie je w nich zachwyca? [TEST REDAKCJI]
Jak połączyć przyjemne z pożytecznym? Jest na to sposób – nauka przez zabawę! Świetnie sprawdzą się w tej koncepcji... klocki. Postanowiliśmy to sprawdzić i zaprosiliśmy do testu zestawu LEGO® DUPLO® naszą redakcyjną koleżankę i jej synka. Zobacz, jak go ocenili i czy właśnie te klocki przypadły im do gustu.
Maluchy uwielbiają konstruowanie, a jeśli do tego w zabawie towarzyszy im uroczy słoń, tygrys, żyrafa lub panda, to mamy gwarancję, że zabawa będzie przednia. Właśnie dlatego zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami cieszy się tak dużą popularnością. Tym razem okazję do zabawy miał 3-letni Jaś, synek Dagmary, naszej redakcyjnej koleżanki. Jak wspomina mama – jest on wielkim fanem LEGO DUPLO, dlatego też test klocków rozpoczął szybko, zabawa trwała długo, a zwierzątka wraz z Jasiem… przeżyły wiele przygód! Idealny zestaw dla miłośników zwierząt i nie tylko! Pudełko poszło w ruch! W kilka chwil zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami został rozpakowany i rozpoczęło się wielkie testowanie. W komplecie znajduje się 15 elementów: 4 klocki, z których można zbudować słonia, 2 klocki, z których można zbudować tygrysa, 3 klocki, z których można zbudować żyrafę, 2 klocki, z których można zbudować pandę oraz 4 wagoniki na kółkach do popychania. Co było dalej? Zestaw dał maluchowi wiele frajdy, gdyż ze znajdujących się w nim klocków Jaś mógł zbudować aż 4 urocze zwierzątka. Później mógł każde z nich połączyć z wagonikiem i stworzyć wyjątkowy pociąg!Podczas testu Dagmara zauważyła, że właśnie te klocki skutecznie zachęciły go do rozwijania zdolności konstrukcyjnych, gdyż każde ze zwierzątek miało inny stopień skomplikowania. Jednak to nie wszystko – Jaś dowolnie przerabiał swoje konstrukcje, dzięki czemu nie tylko doskonalił zdolności motoryczne, ale także ćwiczył kreatywność i wyobraźnię. Układanie pomagało również w nauce kolorów i kształtów. Dagmara: Do klocków są dołączone karty przedstawiające, jak wygląda każde zwierzątko. Dzięki kartom dziecko ma możliwość stworzenia z poszczególnych elementów danego zwierzęcia. Może jednak tworzyć je bez dodatkowej pomocy, a także konstruować, zmieniać i przerabiać według własnego uznania. Dodatkowo nasza redakcyjna koleżanka zauważyła, że świetnym urozmaiceniem zestawu LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami są specjalne funkcje, np. kołysząca się szyja żyrafy. To jeszcze bardziej zachęca malucha do… nauki przez zabawę! Zestawy LEGO DUPLO uwielbiają dzieci… i rodzice! Wybierając dowolny zestaw klocków LEGO DUPLO, można mieć pewność, że maluchy w zabawie puszczą wodze fantazji. Dowiódł tego Jaś, który miał niezwykłą łatwość w tworzeniu kreatywnych scenariuszy zabaw. Dagmara: Dzieciom nie trzeba podpowiadać, jak bawić się klockami LEGO DUPLO – one same wiedzą najlepiej, jak to robić. Mają olbrzymią wyobraźnię, dlatego zwierzęta jadące pociągiem bardzo szybko dostają zadania do wykonania, a także pełnią różne role. Tym samym nie jest to zabawka, którą maluch odkłada po 10 minutach ze znudzoną miną. Dagmara wspomniała również, że ich kolejną zaletą jest to, że pasują to pozostałych zestawów, dzięki czemu można tworzyć cały świat LEGO DUPLO w dziecięcym pokoju i... nie ma nudy nawet podczas lockdownu, okresu zamkniętych żłobków czy przedszkoli.. U kogo sprawdzi się zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami? Dagmara: Mój syn ma 3 lata i uwielbia klocki LEGO DUPLO. Mam wrażenie, że im jest starszy, tym lepiej (i dłużej) się nimi bawi. Zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami jest dedykowany dzieciom od 1,5 roku i słusznie – składa się z dużych elementów, więc rodzice nie muszą obawiać się, że maluch podczas zabawy połknie jeden z elementów. Jednak mogę uczciwie powiedzieć, że nawet starsze dziecko, w wieku 3 lat będzie miało wiele radości z zabawy takim zestawem. Warto podkreślić, że zestawy LEGO DUPLO spełniają najwyższe standardy bezpieczeństwa i mogą się nimi bawić nawet 18. miesięczne szkraby! Klocki spełniają także rygorystyczne standardy jakości, dzięki czemu idealnie pasują do siebie, a dzieci mogą je z łatwością chwytać, łączyć i rozłączać. Dagmara wspomniała, że Jaś miał mnóstwo frajdy z zabawy zestawem LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami, a oprócz tego widać było, że ta beztroska aktywność wszechstronnie go rozwija. A czy ty i twoja pociecha macie już ulubiony zestaw klocków LEGO DUPLO? Artykuł powstał z udziałem LEGO DUPLO View Ediplayer on the source website
Zabawa to poważna sprawa! [WIRTUALNE WARSZTATY]
Zabawki to nie tylko kolorowe i ładne przedmioty, którymi otaczasz swoje dziecko. To przede wszystkim narzędzia stymulujące prawidłowy rozwój. Jeśli są dobrze opracowane i dopasowane do wieku, nie musisz mieć ich wielu, a będą spełniać swoją funkcję w najlepszy możliwy sposób. Posłuchaj, jak i w jakich obszarach rozwija się małe dziecko oraz dowiedz się, które zabawki wspierają je w tej drodze!
W pierwszych tygodniach życia niemowlę mało widzi, nie rozróżnia kolorów i wielu dźwięków, nie koordynuje swoich ruchów, a jego dominującymi zmysłami są smaki i węch. Mózg maluszka jest jeszcze słabo rozwinięty. W ciągu kolejnych miesięcy wykona niewyobrażalną przemianę, jedyną taką w życiu człowieka. Drugiej takiej nigdy nie będzie. Zwiększy się ilość synaps, czyli połączeń nerwowych. Dzięki temu wyostrzą się zmysły, a razem z nimi nastąpi ogromny rozwój w trzech podstawowych obszarach naszego ludzkiego życia: fizycznym, psychicznym i poznawczym. Dlatego tak ważna teraz jest stymulacja mózgu do rozwoju. Pierwsze miesiące i lata życia to najważniejszy czas, którego nie wolno przegapić. Do trzeciego roku życia dziecko przyswaja najwięcej informacji w swoim życiu, a jego mózg jest najbardziej plastyczny do szóstego roku życia. Zobacz, co na ten temat mówią podczas Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja, Roksandra Kłobuch i Justyna Błaszczyk z firmy Marko. Każdy dzień przynosi zmiany, którymi możesz mądrze sterować Zabawki to nie tylko przedmioty, którymi zajmiesz swoje dziecko. To narzędzia stymulujące prawidłowy rozwój. Jeśli są dobrze opracowane i dopasowane do wieku, nie musisz mieć ich wielu, a będą spełniać swoją funkcję w najlepszy możliwy sposób. Twoje dziecko potrzebuje ich tak samo, jak pielęgnacji, troski, dobrze zbilansowanego jedzenia i miłości rodziców. Stymuluj rozwój zmysłów Dopiero w trzecim miesiącu życia niemowlę zaczyna dostrzegać kontrastowe kolory: czerwień, zieleń, granat i żółć. Chcąc stymulować zmysły, na wczesnym etapie zrezygnuj z modnych pastelowych kolorów. Doskonałym wyborem dla maluszka już od pierwszych dni będzie bezpieczna, miękka książeczka z dużymi kontrastowymi motywami – z jednej strony biało-czarnymi, z drugiej z kolorowymi. Przyglądając się stronie biało-czarnej, twoje dziecko będzie mogło juz od urodzenia ćwiczyć ostrość widzenia. Gdy zacznie lepiej widzieć, kolorowa strona zainspiruje je wieloma niespodziankami, takimi jak dobrze umocowane szeleszczące wstążki czy bezpieczne lusterko. Już od pierwszych dni życia dziecka doskonałą rolę stymulacyjną będzie spełniać też mata edukacyjna. Zwieszone na pałąkach zabawki, zwierzątka z dużymi, wyraźnymi oczami, przyciągają uwagę i zachęcają dziecko do sięgania w ich kierunku. Zabawki są miękkie, odczepiane i dodatkowo wydają dźwięki, mogą więc stać się interesującymi małymi przyjaciółmi maluszka. W pobudzaniu zmysłu słuchu przydadzą się urządzenia wygrywające łagodne, powtarzalne dźwięki. Kolorowe karuzelki będą tu wręcz idealne, bo maluszek dodatkowo może skupiać na nich wzrok. Niezwykle ważnym dla niemowlaka jest zmysł dotyku. Pierwszą ulubioną przytulanką maluszka może stać się mięciutka w dotyku, płaska maskotka zwana szmatką. Maskotki mają wyraźne twarze o wielkich oczach, wyraźne kolory – co stymuluje również zmysł wzroku. Ale przede wszystkim są wykonane z miękkiej i bezpiecznej tkaniny, którą dziecko może ugniatać w rączce i zasypiać, tuląc do policzka. Mała istota społeczna Dziecko od urodzenia potrzebuje bliskości rodziców, to sprawa bezdyskusyjna. W pierwszych miesiącach życia jeszcze nie rozpoznaje obcych osób, tym bardziej nie nawiązuje kontaktów społecznych. Jednak namiastkę tych kontaktów może ćwiczyć już od pierwszych tygodni, dzięki ukochanym, stale towarzyszącym mu zabawkom. Maskotki Wonder Buddies mają wyraziste oczy, którym maluszek chętnie się przygląda. Staną się ulubionymi towarzyszami zabaw, z którymi dziecko będzie uczyło się otaczającej go rzeczywistości. Poznawanie świata Reagowanie na bodźce, na nowe twarze, kolory i dźwięki, to tylko pierwszy etap w rozwoju dziecka. Kolejnym, zupełnie naturalnym, jest chęć kreowania świata po swojemu. Niezwykle pomocne będą teraz wielofunkcyjne klocki K’s Kids: duże, bezpieczne i miękkie, z kolorowymi obrazkami, które można dowolnie zestawiać. W wersji dla większych dzieci można je składać jak puzzle. Maluchy mogą z tych klocków budować wieże i mury, ale mogą też nazywać ich kolory i rozpoznawać umieszczone rysunki. Klocki K’s Kids dają nieograniczone możliwości zabawy zarówno dla niemowlaków, jak i dla trochę starszych dzieci. Równomierny rozwój jest najważniejszy Tak jak nie sposób oddzielić od siebie obszarów życia człowieka, tak samo trudno wyraźnie wyodrębnić poszczególne funkcje zabawek. Każda dobrze dobrana stymuluje do wielokierunkowego rozwoju, ćwicząc zmysły, kreatywność i kontakty społeczne, a także umożliwiając poznawanie świata. Nigdy nie należy zapominać, że nawet najlepiej dobrana zabawka nie zastąpi kontaktu z bliskimi osobami, tak więc – jak najczęściej bawcie się razem. Pamiętaj też, że każde dziecko ma swój własny rytm rozwoju, własne fascynacje i fazy, zaspokajaj na bieżąco jego zainteresowania i nie martw się, jeśli nie wszystko w jego rozwoju przebiega książkowo. Jeśli masz wątpliwości, na stronie kskids.com/pl/ znajdziesz internetowego doradcę, który pomoże ci dobrać zabawkę odpowiednią do wieku i stopnia rozwoju twojego maluszka. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, obejrzyj Wirtualne Warsztaty Mamo To Ja!
Wspólne czytanie jest najlepsze! Poznajcie przygody bliźniąt Drzewodomskich
Czy jednorożce istnieją naprawdę? A różowe delfiny? A jeśli tak, to gdzie można je spotkać i jakie jeszcze zwierzęta tam żyją? Tego wszystkiego można się dowiedzieć z książek o bliźniakach Drzewodomskich, ale to tylko jedna z wielu korzyści, jakie daje wspólne czytanie.
Dlaczego warto czytać dziecku? Z mnóstwa powodów! Dzięki temu maluch gromadzi wiedzę o świecie, uczy się odróżniać dobro od zła, kojarzyć fakty i wyciągać wnioski, rozwija wyobraźnię i inteligencję emocjonalną, poszerza zasób słów, ćwiczy pamięć i uczy się koncentrować, buduje wiarę w siebie, empatię, wrażliwość, poczucie humoru – to tylko krótki fragment długiej listy korzyści, jakie wynikają ze wspólnego czytania. Wszystko to będzie procentować nie tylko w szkole, ale i w trakcie całego życia. Wspólne czytanie to także – a właściwie przede wszystkim – coś, co buduje między malcem a najbliższymi silną, nieporównywalną z niczym innym więź. Ona daje dziecku poczucie bliskości i bezpieczeństwa, krótko mówiąc szczęście. Chwile, gdy przytuleni do mamy lub taty śledziliśmy z zapartym tchem przygody bohaterów bajek, zapamiętujemy na zawsze i z czasem stają się jednymi z najpiękniejszych wspomnień z dzieciństwa. Nowe przygody Drzewodomskich Co czytać? Najlepiej coś fascynującego, co rozbudzi w maluchu prawdziwą czytelniczą pasję! Dzieci od 4 do 9 roku życia z pewnością zainteresują się przygodami bliźniąt Drzewodomskich, którzy wędrują po całym świecie, a czasem nawet podróżują w czasie. Autorką serii książek o Drzewodomskich jest Cressida Coweell – to właśnie ona napisała wspaniałą powieść „Jak wytresować smoka”, na podstawie której powstał znany film. Książeczki o przygodach ciekawskich bliźniąt są dostępne w zestawach Happy Meal w McDonald's. Można je wybrać zamiast zabawki. Na początku nowej serii opowiadań Drzewodomscy wybierają się do Arktyki, gdzie szukają niedźwiedzi polarnych. Znalezienie białego misia na śniegu wcale nie jest łatwe! W kolejnych opowiadaniach przenoszą się także na gorącą sawannę, do brazylijskich lasów deszczowych i w wiele równie fascynujących miejsc. Podczas tych wypraw ratują różowego delfina, odkrywają dodo i wilkowora, uczą pływać niedźwiadki polarne i robią mnóstwo innych pasjonujących rzeczy. Zdarza im się nawet podróżować w czasie, np. do epoki lodowcowej! Książeczek jest 12, ale to jeszcze nie wszystko: dzięki aplikacji Happy Meal można je skanować i w ten sposób śledzić dalsze przygody bohaterów. Skąd pomysł, by książeczki znalazły się w zestawach Happy Meal? „Zmiany w ofercie dla dzieci to jeden z kilku obszarów działania, na których skupia się McDonald’s w ramach globalnej strategii Scale For Good. Opiera się ona na założeniu, że każda inicjatywa, jaką wprowadza marka, ma rzeczywisty wpływ na świat ze względu na skalę, w jakiej funkcjonuje firma” informuje McDonald’s. A dołączenie do zestawu książek, które można czytać wraz z dzieckiem, zmienia świat na lepsze! Zmiany, których dokonała firma, obejmują także skład produktów wchodzących w skład zestawu Happy Meal. Został ostatnio zmodyfikowany tak, by jego wartość odżywcza wzrosła, a kaloryczność spadła. Wyeliminowano także sztuczne barwniki, aromaty i konserwanty. Artykuł powstał z udziałem McDonald's
#PoRuszająceMomenty: Wsparcie rozwoju ruchowego w ograniczonej przestrzeni – to możliwe! Rozmowa z ekspertem
Siedzenie w domu nie sprzyja zajęciom ruchowym… czyżby? Jeśli uważnie zajmiemy się tematem, to może okazać się, że jest wręcz przeciwnie! O tym, jak w ograniczonej przestrzeni mieszkania wspierać rozwój ruchowy dziecka, oraz o tym, które domowe sprzęty pomagają przyspieszać rozwój, a które go hamują, mówi instruktor zajęć ruchowych dla rodziców z dziećmi i terapeuta integracji sensorycznej Katarzyna Sempolska.
Maluszek już od urodzenia każdego dnia staje się coraz bardziej aktywny. Początkowo, wzmacniając mięśnie, samodzielnie unosi główkę i przewraca się z pleców na brzuszek. Potem uczy się obrotów, podejmuje pierwsze próby czołgania się do przodu i wokół własnej osi i… rusza zdobywać świat! Czynności ruchowe Kiedy nasz brzdąc skończy 7-8. miesiąc życia, postępy w zakresie poruszania się widoczne są gołym okiem. Idealny rozwój ruchowy zakłada czworakowanie, siadanie i wstawanie przy niskich meblach czy ścianie – wzorce te jednak mogą się pojawiać tez w innej kolejności .Wreszcie podnosi się i około 12. miesiąca życia zaczyna... uciekać! Katarzyna Sempolska: Rozwój dziecka jest najbardziej intensywny przez pierwszy rok, półtora. Dziecko w tym czasie uczy się najważniejszych wzorców ruchowych i to właśnie wówczas one się pojawiają. Jakość wzorców będzie informować, czy dziecko rozwija się prawidłowo. Rodzice, jako że najczęściej przebywają ze swoim dzieckiem, powinni obserwować uważnie, jak maluch się rusza i w przypadku zaobserwowanie czegoś nieprawidłowego, powinni zgłosić się do pediatry lub fizjoterapeuty dziecięcego. Jeśli rozwój przebiega prawidłowo i nie obserwujemy żadnych nieprawidłowości, warto zastanowić się, jak pomagać naszemu maluchowi – albo jak nie przeszkodzić mu w zdobywaniu kolejnych szczytów. Każdy etap rozwoju ruchowego jest ważny i rolą rodziców jest ich ani nie przyspieszać, ani dziecku nie przeszkadzać, ale jak najbardziej powinni je obserwować. Często popełnianym błędem jest np. sadzanie dziecka i obkładanie go poduszkami, żeby nie upadło – w momencie kiedy dziecko nie jest na to gotowe, takie „wspieranie” może obciążyć jego kręgosłup. Widocznie maluch nie jest jeszcze wystarczająco silny, żeby siedzieć w sposób prawidłowy, tylko robi to biernie i nieprawidłowo. Dlatego, drodzy rodzice, warto bawić się „w parterze”. Zejść na dywan i zatracić się w zabawie klockami, sorterami, czy po prostu zwyczajnie powygłupiać. Jednocześnie jednak obserwować wzorce i jeśli jest potrzeba – manipulować przestrzenią w mieszkaniu, żeby zachęcić do wzorów których nie ma. Jak to zrobić? W tym pierwszym okresie powinniśmy np. obserwować, jak dziecko się obraca – na początku jest to obrót tylko przez jeden bok, ale po 2 tygodniach powinien być również przez drugi – i jeżeli rodzic to widzi, to może wszystkie zabawki ułożyć tak, żeby delikatnie zachęcić malucha do obrotu na drugą stronę. Rozwój małego dziecka rzeczywiście w dużej mierze odbywa się na podłodze. Jak podkreśla Katarzyna Sempolska: „nie trwa to kilka miesięcy, a kilka lat”. Jeszcze maluchy w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym większość zabaw koncentrują na ziemi. Dlatego od samego początku warto „obniżyć poziom”. Ja, opowiadając rodzicom w szkole rodzenia o rozwoju niemowlęcia, informuję ich, że rozwój dziecka powinien odbywać się na... podłodze. Dlatego watro mieć matę edukacyjną – ona będzie uatrakcyjniać świat dziecka i w leżeniu na plecach, i w leżeniu na brzuchu. Zrezygnujmy z leżaczków-bujaczków, bo rozleniwiają dzieci. W leżaczku dziecko nie jest stymulowane do dźwigania głowy czy unoszenia nóg, które to ćwiczenia świetnie wzmacniają mięśnie brzucha. Oprócz przestrzeni typowo zabawowej, warto również przygotować dla dziecka bezpieczne miejsca do swobodnego przemieszczania się. Zanim dziecko zaczyna sprawnie chodzić, to czworakuje, chodzi bokiem przy meblach czy ścianie i próbuje stawiać pojedyncze kroki. Te wszystkie osiągnięcia rozwojowe występują miedzy 11. a 14. miesiącem życia. Nie korzystajmy w tym okresie z chodzików. Za to wygłupy na dywanie są bezcenne! A turlania, kołysania, bujania czy ciąganie dziecka w kocu po podłodze stymulują zmysł równowagi. Zwijanie dziecko w kocyk i dociskanie zaś – czucie głębokie. Motoryka mała Jednocześnie niezwykle ważne jest wsparcie rozwoju motoryki małej. Rozwój motoryki małej wiąże się z dojrzewaniem wzroku i układu nerwowego. Żeby dziecko chwyciło coś małego, musi to najpierw zobaczyć. Chwyt pęsetowy powinien pojawić się ok. 7. miesiąca życia. Chwyt pęsetowy polega na tym, że dziecko chwyta przedmiot opuszkami palców: kciuka, palca wskazującego lub kciuka i środkowego. Dzięki rozwojowi poszczególnych chwytów maluszek będzie sam w stanie za jakiś czas jeść łyżeczką, napić się z kubka, czy samodzielnie zapiąć guziki w sweterku! Rozwój mowy Każdy rodzic z utęsknieniem czeka na pierwsze świadomie wypowiedziane „mama” lub „tata”. Można spodziewać się tego w okolicach pierwszych urodzin dziecka. Warto wspierać również ten obszar – nie tylko czytając maluszkowi na dobranoc, ale także podczas wspólnych zabaw. Świetne są wszelkiego rodzaju zabawy dźwiękonaśladowcze, które będą idealne np. podczas bujania malucha w huśtawce. Pokazujemy psa (mówimy, że robi „hau hau”) i kota („miau, miau”). Najwięcej śmiechu pojawi się przy okazji naśladowania konika. Konie kląskają i już naprawdę małe dzieci potrafią to wspaniale odtworzyć. Poza tym sprawdza się również gimnastyka buzi i języka – dawanie całuska, zachęcanie dziecka, żeby pokazywało język czy oblizało usta językiem, albo zrobiło balon z buzi. W rozwoju mowy będzie też pomagało jedzenie twardych pokarmów czy picie napoju przez słomkę. Nasze mieszkania skrywają wiele tajemnic, które możecie odkrywać wspólnie z maluchem. Wspólne bycie w domu to idealny czas! Konsultacja merytoryczna: Katarzyna Sempolska Instruktor zajęć ruchowych dla rodziców z dziećmi i terapeuta integracji sensorycznej, nauczyciel akademicki. Artykuł powstał z udziałem marki Pampers
Pierwsze kroki w nauce czytania! Nowa seria książeczek "Przygoda z czytaniem"!
Umiejętność czytania pełni kluczową rolę w procesie edukacji dziecka. I choć nie jest to zadanie łatwe, to przy odpowiednich metodach i wsparciu rodzica nauka czytania może być dla dziecka początkiem wspaniałej pasji. Sprawdź książki – z sympatycznymi Mapeciątkami oraz bohaterami serialu „Bingo i Rolly w akcji”, dzięki którym dzieci z przyjemnością będą stawiać pierwsze kroki w czytaniu.
Czytanie globalne – sposób na wczesną naukę czytania Naukę czytania metodą globalną możemy zacząć już z dziećmi trzy- i czteroletnimi. Jeśli dziecko wykazuje zainteresowanie znakami, logotypami, znaczkami samochodowymi itp., oznacza to, że jest gotowe na naukę metodą globalną. Książki do czytania globalnego znajdziemy na poziomie I Przygody z Czytaniem, który dedykowany jest najmłodszym dzieciom. W myśl zastosowanej metody dziecko zapamiętuje wygląd całego wyrazu, a nie poszczególnych liter – wielokrotnie ogląda ilustrację i podpis, a w jego pamięci powstaje obraz. Metoda ta sprawdza się w przypadku małych dzieci, ponieważ nie wymaga znajomości liter. Sposób nauki Na tym etapie maluch uczy się czytać podstawowe słowa. Najpierw poznaje wyraz w połączeniu z obrazkiem, a następnie czyta dany wyraz występujący w krótkim zdaniu pod ilustracją. Wyraz ten dziecko napotka na kolejnych stronach wielokrotnie, dzięki czemu utrwali sobie jego znajomość. Nauka przez zabawę Do nauki zachęcają postacie ze świata Disneya. Dodatkową motywację stanowią naklejki-nagrody oraz dyplom małego czytelnika. Rozbudzenie w dziecku pasji do czytania na wczesnym etapie rozwoju i pierwsze sukcesy na tym polu bez wątpienia zachęcają do dalszych wysiłków. Warto też podkreślić korzyści emocjonalne płynące ze wspólnego czytania. Czas spędzony z rodzicem nad książką buduje w dziecku poczucie bezpieczeństwa, rozwija je intelektualnie i tworzy więzi społeczne. Książki ukazały się nakładem wydawnictwa AMEET. Więcej informacji o metodzie globalnej znajdziesz na stronie www.disneyuczy.ameet.pl oraz na kanale YouTube https://www.youtube.com/channel/UCCqn3KizpSaE6ey_HiIf93Q O serii: Przygoda z Czytaniem to program adresowany do dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Dzięki zastosowaniu różnych metod – od czytania globalnego, poprzez czytanie sylabowe, aż do analityczno-syntetycznego – z programu mogą korzystać i młodsze, i starsze przedszkolaki. Książki powstały pod opieką Anny Koralewskiej – doradcy metodycznego, nauczycielki wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej w ŁCDNiKP, w oparciu o podstawę programową. Teksty literackie stworzyli znani polscy autorzy. Program został podzielony na poziomy − w zależności od zastosowanej metody i skomplikowania tekstu. Rekomendowany jest do pracy rodzica z dzieckiem. Może być też wykorzystywany w przedszkolach jako narzędzie wspomagające naukę alfabetu i czytania.
Rozwój kreatywności u dziecka: jak wspierać a nie stłamsić twórczość malucha? [WIDEO]
Jak podczas codziennej zabawy wspierać kreatywność dziecka? Jak nie mówić do dziecka, by nie zabić w nim ciekawości świata. Zobacz wywiad z psychologiem dziecięcym Dorotą Maciejec.
Kreatywność jest taką umiejętnością, która jest uwarunkowana genetycznie. Z drugiej strony jest to wpływ czynników środowiskowych, dzięki którym ta zdolność jest rozwijana w trakcie naszego życia. Każdy człowiek, który się rodzi, jest uzbrojony w podstawową zdolność bycia kreatywnym. Rola rodzica we wspieraniu kreatywności u dziecka? Każde dziecko ma swój potencjał rozwojowy, ale to od nas rodziców zależy, czy będziemy wspierać tę kreatywność, rozwijać i motywować, by dziecko rozwijało swoje zdolności, czy twórczo myślało, czy będziemy tę cechy „dusić u dziecka w środku". – Rodzice mają ogromny wpływ na to, czy dzieci będą miały twórcze, otwarte umysły na nowe doświadczenia, czy będą miały problemy z nieradzeniem sobie z nowymi wyzwaniami – mówi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy. – Jeśli rodzic mówi: nie bierz patyka, bo się ubrudzisz, nie biegnij, bo się przewrócisz, to hamuje jego kreatywność. Zdaniem psychologa tylko otwarty rodzic, akceptujący to, że na pewnym etapie rozwoju dziecko jest naturalnie ciekawe świata, chętne do eksplorowania gwarantuje dziecku rozwój kreatywności. Czy rodzic powinien podpowiadać dziecku zabawy, czy pozostawić mu dowolność? Optymalnie by było, żeby rodzic dawał przestrzeń dziecku do eksplorowania nowych doświadczeń, kreatywnego myślenia i swobodnego wymyślania zabaw. – Jednak są dzieci, które potrzebują bodźca w postaci rodziców, którzy podpowiedzą dziecku możliwości rozwiązania danego problemu, lub pomysłu na zabawę – mówi Dorota Maciejec. – W takim przypadku rodzic może być bodźcem motywującym do nieszablonowej zabawy. Co lepiej rozwija kreatywność dziecka: budować z klocków z instrukcji, czy bez niej? Zdaniem psychologa nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Jako rodzice powinniśmy podążać za swoim dzieckiem, zaufać im jeśli chodzi o zabawę. – Budowanie wedle instrukcji jest świetną zabawą, ale i dobrą lekcją, bo prowadzi do konkretnego celu, dzięki czemu dziecko uczy się konsekwencji, odtwarzania według wzorów, planowego działania – mówi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy. – Ale tak samo ważne jest pozostawienie dziecku przestrzeni, żeby według własnego pomysłu, planu ułożyło cokolwiek z klocków. To rozwija twórcze myślenie oraz kreatywność dziecka. W filmie wykorzystano zdjęcia z wykładu o rozwoju kreatywności psycholog Doroty Maciejec, podczas warsztatów z rodzicami w Warszawie, którego sponsorem była firma Lego. Polecane: Masz wyrzuty sumienia, bo nie bawisz się z dzieckiem? Zabawa ma pobudzać kreatywność dziecka - zobacz porady superniani Doroty Zawadzkiej. Rozwijaj kreatywność dziecka w stylu eko.
Rozwój empatii u dziecka: jak ją rozwijać w codziennej zabawie [WIDEO]
Jak wspierać emocje dziecka podczas zabawy i codziennych czynności? Radzi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy.
Empatią nazywamy współodczuwanie emocji drugiego człowieka. – Rozwijanie emocji rozpoczyna się już od wieku niemowlęcego – mówi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy. – Widoczne jest to już o kilkumiesięcznego niemowlęcia, które, gdy zostanie umieszczone w jednym pomieszczeniu z innym płaczącym dzieckiem, samo zaczyna płakać. Jest to pierwszy objaw empatii, gdy dziecko nie odróżniając siebie od innych, zaczyna odczuwać emocje od osób z bliskiego otoczenia. Jak rozwijać empatię u dziecka? Zdaniem psychologa należy zwracać uwagę dziecka na emocje innych. Jak to robić? Można opowiadać dziecku, czym są emocje, jak sobie z nimi radzić. Na przykład można wykorzystać naturalne sytuacje z naszego codziennego życia. Dobrze jest opowiadać o tym, jak się czujemy i jak mogą poczuć się inni. Rozwijając empatie, możemy wykorzystywać zabawki bliskie dziecku. – Pamiętajmy o tym, że dzieci mają fantastyczną umiejętność nadawania cech żywych przedmiotom nieożywionym – dodaje psycholog. – Dzieci wierzą, że lalka i miś czują, więc możemy porozmawiać o tym, dlaczego miś jest smutny i co można zrobić, by poprawić mu nastrój. Ważne jest również nazywanie emocji. Dzieci, które wiedzą, czym są emocje, z czego wynikają i jak można sobie z nimi radzić. Będą miały lepiej rozwinięte umiejętności społeczne, a co za tym idzie, lepiej będą sobie radziły w relacjach z innymi dziećmi, rówieśnikami, ale i w kontaktach w życiu późniejszym. Uwrażliwienie dzieci na emocje innych to jest właśnie rozwijanie empatii u dziecka. Niepewność w nowych sytuacjach - jak wspierać dziecko? Pierwsze wyjście do przedszkola jest niezwykle ważnym wydarzeniem w życiu każdego małego dziecka. Aby trochę przygotować dziecko do tego ważnego momentu – zdaniem psychologa – warto poświęcić temu trochę uwagi. – Możemy do tego wykorzystać na przykład klocki tematyczne, które prezentują życie w przedszkolu – podpowiada Dorota Maciejec. – Możemy wcielać się w role i opowiadać jak wygląda życie w przedszkolu, rozwijając różne scenariusze wydarzeń przedszkolnych. Warto również sięgnąć po metodę bajko terapii. Jest wiele dostępnych na rynku książek opisujących pierwszy dzień w przedszkolu dziecka. – Dzięki takim książeczkom dydaktycznym dzieci zapoznają się z typowymi sytuacjami w przedszkolu, coraz więcej wiedzą, jak życie w przedszkolu wygląda i to pozwala im lepiej oswoić się z tą nową dla nich sytuacją – dodaje psycholog. Dlatego warto przybliżyć dziecku uczucia, jakie mogą towarzyszyć podczas pierwszych dni w przedszkolu. Dlaczego tak ważna jest zabawa w role? Zabawa w role pozwala dzieciom nauczyć się różnych sytuacji społecznych. Dzięki tej zabawie, dzieci nie tylko rozwijają się społecznie, ale uczą się zachowań akceptowalnych i tych zachowań, które są niepożądane. – Wielu rodziców martwi się, bo ich dzieci lubią bawić się w czarne charaktery na przykład złodziei, czy złoczyńcy– mówi psycholog. – Wcielają się w rolę złodziei, czy złoczyńcy,. Pamiętajmy jednak, o tym, że to ważna lekcja dla dziecka. Ponieważ dzieci w takich sytuacjach uczą się, że bycie taką złą postacią nie jest niczym dobrym i że za to czeka je kara. Ponadto wcielanie w role uczy dzieci codziennego funkcjonowania w rodzinie. Przyglądając się zabawie przedszkolaków, zobaczymy, że dość często dzieci bawią się w dość stereotypowy sposób. – Dziewczynka wchodzi w rolę mamy, która zajmuje się dzieckiem, wozi lale w wózku, sprząta, robi pranie, gotuje, albo bawi się w panią sprzedawczynię – mówi Dorota Maciejec. – Jeśli synek wchodzi w rolę, to jest często złodziejem, policjantem, albo tatą, który rozmawia przez telefon, albo myje samochód. To jest normalne, typowe i pozwala w ten sposób rozwijać tożsamość płciową. W filmie wykorzystano zdjęcia z wykładu o rozwoju empatii psycholog Doroty Maciejec, podczas warsztatów z rodzicami w Warszawie, którego sponsorem była firma Lego. Polecamy: Jak silna jest inteligencja emocjonalna u dziecka? Zrób test! Jak radzić sobie z napadami złości u dziecka? Dlaczego tak ważne jest nazywanie emocji u dziecka? [WIDEO]
Rozwój umiejętności językowych dziecka [WIDEO]
Jak wspierać podczas zabawy umiejętności językowe? Zobacz porady Doroty Maciejec, psychologa dziecięcego.
Od kiedy dzieci nabywają umiejętności językowe? - Dzieci nabywają umiejętności językowe już w okresie niemowlęcym - mówi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy. - Mowa rozwija się stopniowo. Dziecko uczy się przez obserwację, nasłuchiwanie i przez naśladownictwo. Trudno podać dokładną granicę, kiedy mowa pojawia się u dziecka, ale dzieje się to około pierwszego roku życia dziecka. - Etapy prowadzące do rozwoju mowy zawsze występują w tej samej kolejności - dodaje psycholog dziecięcy. - Najpierw pojawia się głużenie, potem gaworzenie, potem by z czasem pojawiła się ta mowa właściwa. Jak stymulować dzieci do mówienia? Najlepiej w codziennym kontakcie; w zabawie i podczas pielęgnacji maluszka. - Mowa nie rozwinie się, jeśli dziecko nie będzie miało partnera do rozmowy a tym na pierwszym etapie jest właśnie rodzic - mówi - mówi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy. - Oczywiście trudno mówić o tym, by z niemowlakiem rozmawiać, ale bardzo ważne jest, by rodzic mówił do dziecka. Można mu czytać książki, albo opowiadać o tym, co aktualnie robimy. Rozmawiać z dziećmi, które już mówią. Jakie ćwiczenia - zabawy wzbogacają słownictwo dziecka? Poprzez zabawę stymulujemy rozwój mowy. - Dziecko słysząc rozmowy w domu zapamiętuje wyrazy i nawet jeśli jeszcze nie mówi, zapytane o dany przedmiot będzie umiało je wskazać - wyjaśnia psycholog dziecięcy. Takim przykładem zabawy może być zabawa klockami. - Wykorzystujemy fakt, że bawimy się razem, rozmawiamy z dzieckiem i zadajemy pytania o to, jaki ten klocek jest: czy miękki, czy szorstki, czy gładki, czy zimny, czy ciepły. Rodzic jest tym motywatorem do tego, żeby dziecko mówiło - dodaje psycholog. - Ale zabawę klockami wykorzystać można do nauki języka jeszcze na wiele sposobów. Biorąc w dłoń konkretny klocek na przykład krówkę w przypadku małego dziecka możemy naśladować muczenie, w przypadku starszego maluszka możemy uczyć już go nazywać konkretnie dany przedmiot, na przykład przyczepka. Zabawa klockami a nauka mowy dziecka - Zabawa klockami jest idealna do tego, żeby ćwiczyć między innymi umiejętności językowe. Można nazywać rzeczy, zwierzęta, czynności, kolory, albo do nauki innych obcych języków - mówi mama. W filmie wykorzystano zdjęcia z wykładu o rozwoju motorycznym psycholog Doroty Maciejec, podczas warsztatów z rodzicami w Warszawie, którego sponsorem była firma Lego. Polecamy: Jak wspierać rozwój mowy niemowlaka [WIDEO] Rozwój mowy dziecka [WIDEO] Rozwój mowy dziecka w 1 roku życia
Dlaczego sen jest ważny w rozwoju dziecka? [WIDEO]
Dobry sen gwarantuje niemowlęciu prawidłowy rozwój. Zobacz wywiad z ekspertem, dlaczego to takie ważne.
Dlaczego sen jest tak ważny dla rozwoju dziecka? - Bo wpływa on na każdą sferę w której maluch się rozwija - mówi Marta Żysko-Pałub, psycholog. - Począwszy od funkcji poznawczych. Dzięki wyspaniu maluch ma dobrą pamięć, ćwiczy koncentrację uwagi, lepiej przyswaja wiedzę. Wyspany maluch ma lepszy humor, a więc i jest bardziej zainteresowany nawiązywaniu relacji społecznych. Sprzyja to również rozwojowi emocjonalnemu, ale i przekłada się na fizjologię dziecka. W czasie snu wytwarzają się komórki, które wspomagają odporność malucha, a także hormon wzrostu, odpowiadający za to, że maluch rośnie. Tak naprawdę trudno znaleźć taki obszar w rozwoju dziecka, na który sen nie miałby wpływu. Dlatego tak ważne jest, by dziecko spało i żeby ten sen miał wysoką jakość. Polecamy: Nieodpowiednia pozycja podczas snu i zabawki w łóżeczku mogą zaszkodzić dziecku 8 faktów o śnie dziecka o których nie wiedziałaś Jak układać do snu noworodka? [WIDEO]
Sprawdź, dlaczego twój powrót do pracy może być dobry dla rozwoju dziecka
Wracasz do pracy i martwisz się, że oddając dziecko do żłobka, wyrządzasz mu krzywdę? Przeczytaj, co odkryli naukowcy na temat rozwoju małych dzieci i przestań się zadręczać!
Mama wraca do pracy – ten moment dla większości matek nadchodzi za wcześnie. Dla Ciebie także? Martwisz się, że twoje dziecko straci na tym, że nie będzie przebywać pod twoją opieką, a żłobek wydaje ci się złem koniecznym? Możesz przestać się martwić – doniesienia ze świata nauki brzmią optymistycznie dla ciebie i twojego dziecka! Przeczytaj, co wpływa korzystnie na rozwój twojego dziecka i śpij spokojnie. Dzieci pracujących matek rozwijają się dobrze Brytyjscy naukowcy z Londyńskiej Szkoły Ekonomii i Politologi oraz Uniwersytetu w Oxfordzie odkryli, że dzieci, których mamy pracują, mają większe umiejętności niż dzieci kobiet niepracujących. Dzieci, które uczęszczają do żłobków są bardziej samodzielne, a z kolei dzieci, którymi opiekują się w tym czasie babcie, mają bardziej rozwiniętą mowę – twierdzą Brytyjczycy. Obie grupy dzieci pracujących kobiet mają też bardzo dobrze rozwinięte umiejętności społeczne i motoryczne. Naukowcy przyjrzeli się dzieciom 2- i 3-letnim. Dzieci w żłobkach uczą się samodzielności Opiekując się dzieckiem na co dzień, mamy często wyręczają je w codziennych czynnościach. Dziecko w żłobku naturalnie zachęcane jest do samodzielności: szybciej uczy się ubierania, korzystania z toalety, samodzielnego jedzenia. Przebywając wśród rówieśników uczy się też zasad funkcjonowania w grupie rówieśniczej. To przede wszystkim właśnie umiejętności społeczne i samodzielność są lepiej rozwinięte u dzieci, których rodzice pracują, ale korzystniej wypadają także rozwoju mowy i ruchowym. W ten sposób pomagamy dzieciom w rozwoju Naukowcy pocieszają, że nie tylko to, kto opiekuje się małym dzieckiem, ale to, jak spędza z nim czas, ma kluczowe znaczenie dla rozwoju nowych umiejętności dziecka. Pewne czynności, takie jak czytanie dziecku, opowiadania mu historii czy wspólne śpiewanie sprzyjają rozwojowi dziecka. O ile rodzic opiekując się dzieckiem na co dzień może świadomie wdrażać takie metody wychowawcze, które uważa za najbardziej właściwe dla swojego dziecka, pocieszające jest to, że dziecko pozostające pod opieką innych opiekunów może rozwijać się wspaniale, o ile będzie zaangażowane w różnorodne czynności w trakcie dnia. Okazuje się także, że dla rozwoju mowy dziecka, korzystne jest odwiedzanie znajomych z dziećmi i... posiadanie rodzeństwa! Kiedy dzieci są najszczęśliwsze? We wspomnianym badaniu, naukowcy postanowili także przyjrzeć się czynnościom, które sprawiają, że dzieci czują się najszczęśliwsze. Okazało się, że dzieje się tak podczas czytania im książek i...zakupów. Zaskakujące jest to, że spacery nie są najlepsze dla rozwoju motorycznego dziecka. Zdaniem autorów badania wynika to z faktu, że podczas spacerów dzieci najczęściej siedzą w wózkach. Dużo lepsze dla rozwoju ruchowego maluchów jest zaangażowanie w prace plastyczne i kreatywne. Wnioski z brytyjskiego badania są pokrzepiające: powrót mamy do pracy nie odbywa się kosztem rozwoju dziecka. Najważniejsze jest to, by dziecko miało możliwość rozwijania się poprzez urozmaicone zabawy i czynności – a to mogą zapewnić mu zarówno rodzice, jak i opiekunowie ze żłobka, nianie czy dziadkowie. Zobacz też: Turlanie po dywanie i inne zabawy ruchowe - 15 zabaw, które wspierają rozwój dziecka Przestań się martwić: twój powrót do pracy nie skrzywdzi dziecka! 15 pytań o rozwój dwulatka
Wydaje Ci się, że Twoje dziecko nowych rzeczy uczy się wolniej niż inne dzieci. Czy powinnaś więc się martwić, jeśli należy do dzieci, którym „niezbyt się spieszy”?
W ostatniej chwili załapuje się na właściwe dla wieku tabelki, wydaje Ci się, że nowych rzeczy uczy się wolniej niż inne dzieci. Niepokoisz się, ponieważ nie chcesz przegapić spraw, które mogą mieć ogromne znaczenie. Na tempo, w jakim przebiega rozwój niemowlęcia, mają wpływ cechy wrodzone, przebieg ciąży i porodu, prawidłowe odżywianie, troskliwa opieka rodziców. Z tego powodu, jak pewnie już nieraz słyszałaś, każde niemowlę rozwija się we własnym tempie. Twoja pociecha też – i dlatego jest taka wyjątkowa. Czy powinnaś więc się martwić, jeśli należy do dzieci, którym „niezbyt się spieszy”? Aby do przodu Najważniejsze, byś widziała, że Twoje dziecko stopniowo nabywa nowych umiejętności, nie „stoi w miejscu”. Nawet jeśli pewnych rzeczy uczy się w ostatniej chwili, nie ma powodu do obaw. Ważne, żeby je opanowało, a nie: żeby było pierwsze. Niemowlęta, podobnie jak dorośli, różnią się osobowością i temperamentem. A od tego często zależy, jak szybko rozwijają się ruchowo. Spokojny malec może wolniej się uczyć niż ruchliwy nerwusek. Duże dzieci też są zwykle wolniejsze: trochę później siadają, mniej rwą się do raczkowania. Nie ma przy tym dowodów, że malec szybszy w pierwszym roku życia, będzie inteligentniejszy. Wolniejsze dzieci nierzadko potem zmieniają się w zdolnych bystrzaków. Na to nie ma reguły. Twój niepokój powinien wzbudzić kilkutygodniowy całkowity brak postępu w rozwoju lub wyraźne cofnięcie pewnych umiejętności. Pamiętaj jednak, że dzieci czasem „zapominają” o jakiejś umiejętności, jeśli zaczęły ćwiczyć inną. Malec, który ładnie gaworzy, potrafi na kilkanaście dni zamilknąć i całą energię włożyć w naukę obracania się na brzuszek! Jeśli zahamowaniu postępu towarzyszą inne zmiany w zachowaniu: brak apetytu, nerwowość, płaczliwość – poradź się pediatry. Po badaniu i rozmowie z Tobą oceni on, czy wszystko jest w porządku, czy trzeba wybrać się z malcem do specjalisty. Jeżeli jednak problemem jest tylko to, że Twoje dziecko zdaje się być nieco wolniejsze od znajomych malców – nie martw się. Widzi, słyszy, płacze Od pierwszych tygodni życia dziecka powinnaś obserwować, jak działa jego słuch i wzrok. Wczesne wychwycenie nieprawidłowości w tych sferach pozwala szybko pomóc dziecku i umożliwia prawidłowy rozwój. Od pierwszych tygodni życia dziecka powinnaś dostrzegać, że docierają doń bodźce wzrokowe i słuchowe. Na bardzo głośny i nagły dźwięk malec powinien reagować odruchem Moro, czyli raptownym rozłożeniem rączek i nóżek na boczki. Mocne światło zmusi go zaś do zmrużenia oczu. Miesięczne niemowlę będzie umiało skupiać wzrok, dwumiesięczne znieruchomieje, słysząc głośną muzykę. Tak samo ważny w tym pierwszym okresie życia jest płacz. Zdrowy, wyjątkowo krzykliwy noworodek powinien przynajmniej od czasu do czasu robić sobie przerwy. A bardzo spokojne dziecko czasem choć zakwili: z głodu czy z samotności. Brak takich zachowań to powód do niepokoju i dodatkowej wizyty u pediatry. Fory dla wcześniaka Dzieci urodzone przed czasem w pierwszym roku życia mogą rozwijać się nieco wolniej. Sprawdzając rozwój swojego wcześniaczka, powinnaś odnosić nabywane przezeń umiejętności do wieku, w jakim maluch by był, gdyby urodził się o czasie. Zobaczysz, że to pozwoli Ci spać spokojniej. Nim się obejrzysz, Twoje dziecko dogoni rówieśników. Jednak w przypadku wcześniaków istnieje większe ryzyko wystąpienia rozmaitych zaburzeń w rozwoju. Jeśli więc Twoja pociecha do nich należy – powinna być pod kontrolą poradni specjalistycznej. Zobacz też: Jak rozwijają się wcześniaki? Wspieraj, wspomagaj Wiele się mówi o tym, jak ważne jest wspomaganie rozwoju przez zabawy i poświęcanie dziecku czasu. Nie chodzi jednak o nieustanne stymulowanie niemowlęcia. Nie o przyśpieszanie rozwoju, ale o jego wspieranie, towarzyszenie dziecku w tym procesie. Zresztą, jak wskazują badania, nie ma dowodów na to, że intensywna stymulacja pomaga wychować superinteligentne dzieci. W pierwszym okresie życia najważniejsza jest spokojna atmosfera panująca wokół maluszka, zapewnienie mu poczucia bezpieczeństwa, okazywanie czułości, cierpliwości (nawet jeśli jest małym spóźnialskim), przytulanie oraz zaspokojenie podstawowych potrzeb fizjologicznych: dotyczących prawidłowego żywienia i spokojnego snu. Bo mały człowiek to nie komputer, a jego rozwój to skomplikowany proces. Jeśli będziesz próbowała wpasować go w sztywne podziały tabelek i schematów, zamiast radości z cudownego dziecka pojawi się tylko stres. A malec i tak nauczy się chodzić (siadać, gaworzyć, raczkować...) dopiero wtedy, gdy sam uzna to za stosowne. Konsultacja: dr n. med. Kamil Hozyasz, pediatra
Usta służą dziecku nie tylko do jedzenia, ale i do poznawania otaczającego świata, a także, co nie mniej ważne, do osiągania przyjemności.
Kilkudniowy noworodek z zapamiętaniem ssie swoją malutką piąstkę, starsze niemowlę wkłada do buzi wszystko, co się znajdzie w zasięgu jego ręki. Usta służą dziecku nie tylko do jedzenia, ale i do poznawania otaczającego świata, a także, co nie mniej ważne, do osiągania przyjemności. Kilka chwil po urodzeniu noworodek potrafi ssać pierś. Jest to niezwykle ważne doświadczenie, gdyż otrzymuje z mlekiem matki znacznie więcej niż tylko pokarm. Otrzymuje także miłość i wiedzę o otaczającym świecie, tak innym niż ten, który go otaczał w okresie życia płodowego. Nie jest sam, ma przy sobie mamę, w każdej chwili może chwycić ustami miękką i ciepłą pierś i przytulić się do niej. Dzięki temu świat jawi mu się jako bezpieczny i przyjazny. Gdy najedzony zasypia, trzymając jeszcze w ustach pierś, poczucie szczęścia wypełnia całe jego ciało. Odkrywa własne ręce Ssanie palca należy do czynności, które dziecko potrafi wykonać już w fazie życia płodowego. Paluszki noworodka wędrują do buzi całkiem przypadkowo, ssanie ich należy do czynności o charakterze odruchowym. Stopniowo dziecko zaczyna odkrywać, że dostarcza mu to miłych wrażeń. Niemowlęta zazwyczaj lubią ssać kciuk, palec wskazujący lub nawet dwa paluszki. Usta, wargi i język są bogato unerwione. Doznania czuciowe płynące z tej okolicy przyczyniają się do coraz lepszego funkcjonowania układu nerwowego. Około trzeciego miesiąca maluszek nie tylko odruchowo wkłada rączki do ust, ale potrafi się już im przyglądać oraz brać do buzi trzymaną w rączkach zabawkę. Zazwyczaj potem zaczyna ją gryźć, lizać lub ssać. Informacje na temat przedmiotów, które bierze do ust, są przekazywane do mózgu. Proces ten odgrywa ważną rolę w rozwoju dziecka. Wszystko do buzi Pięciomiesięczne dziecko umie już trzymać w obu rękach różne przedmioty, no i oczywiście prawie natychmiast wkłada je do ust. Jakże różnią się od siebie gładka, twarda grzechotka, elastyczny gryzaczek z tworzywa sztucznego, róg kołderki czy szczoteczka z włosia! Po minie malucha możemy zobaczyć, co sprawia mu najwięcej radości, a co wcale nie jest dla niego miłe. Twarz mamy Pierwszą i najważniejszą zabawką dziecka jest twarz mamy. Każdy maluch dotyka jej z upodobaniem, głaszcze, szczypie, łapie za włosy. Mama śmieje się, a dziecko odpowiada uśmiechem. Jeśli tylko uda mu się odpowiednio przybliżyć swoją twarz do twarzy mamy, przytula się do niej, czasem liże, no i nie może stracić okazji, by złapać ją za nos. Tak różne mogą być sposoby wzajemnego poznawania się, wyrażania miłości. [CMS_PAGE_BREAK] Mam pół roku „Jaki on jest zabawny, jaki sprawny, potrafi rozweselić całą rodzinę”. Sześciomiesięczne niemowlę wkłada stópkę do ust i samo wybucha śmiechem. Ale przecież tak naprawdę nie robi tego po to, by nas rozśmieszyć. Wkładanie rączek a potem stopy do ust to etapy bardzo ważnego procesu, który psychologowie nazywają poznawaniem schematu własnego ciała: „To jest moja ręka, noga, mój brzuszek”. Chwytanie własnej stopy, branie jej do ust to poza tym wspaniała gimnastyka i wielka przyjemność dla każdego dziecka, które zdobędzie tę umiejętność. Chcę poznać wszystko Maluch zaczyna coraz więcej czasu spędzać poza łóżeczkiem. Jeszcze bardziej niż zabawki interesują go przedmioty, które znajdzie na swojej drodze: kawałek papieru, chusteczka higieniczna, kapeć taty. Siedmiomiesięczne dziecko jest szczęśliwe, gdy uda mu się znaleźć coś nowego, np. złapać i pognieść aluminiową folię. Bardzo się spieszy, by włożyć ją do buzi, zanim mama zabierze mu ten skarb. Ukochana szmatka Kiedy dziecko od czasu do czasu ssie palec, zasypia z ukochaną szmatką, nie trzeba się martwić, że ten nawyk przyniesie mu jakieś szkody. W tym okresie ssanie powinno być traktowane jako zachowanie rozwojowe, które przynosi dziecku wiele przyjemnych wrażeń, powoduje uspokojenie i nie ma żadnego powodu, by niemowlę od tego odzwyczajać. Zapewnić bezpieczeństwo Choć nasze dziecko potrafi już raczkować, stać, a nawet chodzić, usta długo jeszcze pozostaną głównym narzędziem poznawania świata. „Hura, znalazłem to” i już koralik, który leżał na podłodze, znajduje się w buzi. Kiedy maluchowi uda się wstać i zobaczyć krzesło z innej perspektywy, musi jeszcze spróbować, jak ono smakuje. Oglądana z zaciekawieniem książeczka też po chwili wędruje do ust. Kiedy dziecko zaczyna się już samodzielnie poruszać, trzeba mu zapewnić bezpieczną przestrzeń. Jeśli kwiaty w doniczkach, kosmetyki, przybory do szycia są dla dziecka dostępne, bądźmy pewni, że nie tylko znajdą się w jego rękach, ale także zostaną włożone do buzi. W pierwszym roku życia pragnienie poznawania świata jest tak silne i stanowi tak ważny bodziec rozwojowy, że nie powinno się dziecku stawiać zbyt wielu ograniczeń. Musi ono mieć możliwość swobodnego poruszania się, eksperymentowania, którego niezbędnym elementem jest branie wszystkiego do ust. Naszą rolą jest zapewnienie malcowi bezpiecznego otoczenia, tak by miał odpowiednie warunki do badania i odważnego poznawania świata. Joanna Kieniewicz-Górska
Niegdyś sądzono, że niemowlęta odczuwają tylko najprostsze emocje. Jednak ostatnie badania naukowe pokazały że świat emocji niemowlęcia jest bardzo bogaty.
Niegdyś sądzono, że niemowlęta odczuwają tylko najprostsze emocje – np. smutek, radość, strach – związane z zaspokajaniem podstawowych potrzeb: głodu, poczucia bezpieczeństwa itp. Ostatnie badania naukowe pokazały że świat emocji niemowlęcia jest znacznie bogatszy. Mama jest moja! Zdaniem niektórych psychologów już pięcio-, sześciomiesięczne maluchy potrafią być zazdrosne. Jeśli tylko zorientują się, że mama poświęca czas innemu dziecku, zaczynają natarczywie domagać się jej uwagi. Na Uniwersytecie w Teksasie przeprowadzono w ubiegłym roku ciekawy eksperyment z udziałem setek kilkumiesięcznych dzieci. Po paru minutach, jakie mama poświęcała na zabawę ze swoim dzieckiem, dawano jej w ramiona lalę-dzidziusia. Zadaniem kobiety było tulić lalę, nie zwracając uwagi na malca. I co się okazało? Prawie każdy brzdąc, niezależnie od tego, w jakim humorze był jeszcze przed chwilą, zaczynał rozpaczliwie krzyczeć! – Mama jest moja i tylko moja – zdawały się mówić jego łzy. – Nie powinna zajmować się nikim innym! Najmniejszy nawet konkurent do maminej miłości jest dla mnie zagrożeniem. Jeśli mama zajmie się nim, nie będzie mogła odpowiednio zadbać o mnie. W ten sposób dzieci dawały wyraz „dbałości o własne interesy”. Niemowlę jest przecież bezbronne i zależne od mamy. A zatem każdy rywal, który odwraca jej uwagę, jest zagrożeniem. I trzeba całą siłą kilkumiesięcznych płuc „przywołać ją do porządku”. Mamę poznam zawsze W ostatnich latach poznajemy takie zdolności niemowląt, o jakich nie śniło się psychologom. Wielu badaczy próbuje dotrzeć do tego, co tak naprawdę przeżywają maleńkie dzieci – mówi dr Grażyna Kmita, psycholog z Zakładu Zdrowia Rodziny Instytutu Matki i Dziecka. – Nowe badania uzmysławiają nam znaczenie, jakie dla prawidłowego rozwoju dziecka ma relacja, którą od pierwszych chwil życia buduje ono z najbliższymi osobami. Niemowlęta mogą popisać się jeszcze inną umiejętnością. Otóż około trzeciego-czwartego miesiąca życia są w stanie rozpoznać twarz mamy na zdjęciu, którego fragmenty zostały pomieszane! Mama a la Picasso jest dla nich tak samo znajoma, jak ta na zdjęciu, gdzie wszystko jest na swoim miejscu. Niestety tą niesamowitą spostrzegawczość dzieci z wiekiem tracą. U kilkulatków nie można jej już zaobserwować. Czyżby więc była ona związana z jakimś jeszcze innym mechanizmem (może zapisanym w genach), pozwalającym niemowlętom przetrwać przy mamie w trudnych warunkach przed tysiącami lat? [CMS_PAGE_BREAK] Umiem współczuć? Jeśli ułożysz noworodka obok innego płaczącego dziecka, to po chwili będziesz miała dwoje krzyczących wniebogłosy maluchów! Dlaczego? Być może dzieje się tak, bo nowo narodzony człowiek już umie współczuć? Martin Hoffman, profesor psychologii z Uniwersytetu Nowojorskiego, zajmuje się tą stroną niemowlęcej osobowości już od ponad ćwierćwiecza. W ostatnich latach o krok dalej poszli włoscy naukowcy. Chcieli się dowiedzieć, czy dziecko zaczyna płakać na dźwięk innego płaczu tylko dlatego, że jest tym głośnym dźwiękiem podenerwowane, czy też przyczyną łez jest prawdziwe współczucie okazywane drugiemu dziecku. I zrobili tak: włączali kilkutygodniowym niemowlętom kasety z nagranym płaczem. Gdy był to głos innego dziecka, prawie zawsze niemowlę zaczynało mu wtórować. Kiedy jednak z taśmy odtwarzano krzyk samego zainteresowanego, reakcji nie było. Wnioski autorów eksperymentu? Niemowlę nie tylko odróżnia swój płacz od cudzego, ale ma pewne predyspozycje, by współodczuwać. Płacze „do towarzystwa”, okazując w ten sposób (bo inaczej nie umie) zrozumienie dla cudzego smutku! Intensywność współodczuwania słabnie z wiekiem. Półroczne dzieci tylko krzywią się, gdy słyszą krzyk innego malca, a roczne biorą sprawy w swoje ręce – starają się pocieszyć płaczącego rówieśnika, a gdy to nie pomaga, zachęcają swoją mamę, by ukoiła jego łzy. Pod koniec pierwszego roku życia dziecko dostrzega emocje innych. Rozumie, że oni także są obdarzeni umiejętnością cieszenia się, smucenia, złoszczenia – czyli odczuwania. Dzięki kontaktom z coraz szerszym kręgiem osób umiejętności emocjonalne maluszka rosną z każdym dniem. Rozpoznaję emocje Intrygujący jest jeszcze inny talent niemowląt – zdolność do odszyfrowywania z wyrazu twarzy, jakie uczucia przeżywa obserwowana osoba. Badania wykazały, że czteromiesięczne dziecko orientuje się, jaka mina towarzyszy radości i zadowoleniu, a jaka zasmuceniu czy złości. Co więcej, brzdąc woli przyglądać się i nawiązywać kontakt z osobą radosną. A od tej smutnej czy złej odwraca główkę! [CMS_PAGE_BREAK] W drugim i trzecim półroczu dziecko nabiera coraz większej wprawy w takich emocjonalnych „zgadywankach”. Podążając za spojrzeniem innych osób, umie rozszyfrować, czym ktoś jest zainteresowany, co czuje, co zamierza zrobić. Potrafią to już dziesięcio-, jedenastomiesięczne maluchy! Niemowlę w tym wieku bacznie obserwuje reakcje mamy na różne zdarzenia – wyjaśnia dr Grażyna Kmita. Gdy np. maluch się uderzy, obserwuje czy mama, kiedy go pociesza, jednocześnie daje do zrozumienia, że choć wypadek był przykry, można sobie z nim poradzić. W ten sposób mama pomaga dziecku nadać znaczenie temu, co się wydarzyło. Będę taki mądry Maleństwo, otoczone czułością mamy, taty, rodzeństwa, ma okazję „ćwiczyć się” w uczuciach. W takich warunkach, gdy nie brak mu uwagi najbliższych, może prawidłowo rozwijać się intelektualnie. – Niemowlę to nie „obiekt do stymulowania”, który trzeba rozwijać przez nowoczesne zabawki – mówi dr Grażyna Kmita. – Rozwój małego dziecka odbywa się przede wszystkim dzięki pełnym radości codziennym „dialogom” z innymi osobami. Małe dziecko potrzebuje kontaktu z ludźmi, którzy są wrażliwi na jego potrzebę porozumiewania się. Jest bowiem tak „zaprogramowane”, że w pierwszych miesiącach życia niemal wszystkiego uczy się przez kontakt z innymi. Dlatego Twoje maleństwo potrzebuje przede wszystkim Ciebie, Twojej miłości i czasu. Jego rozwój umysłowy, społeczny i fizyczny zaczyna się już w kołysce, wraz z pierwszym wymienionym z Tobą uśmiechem, pierwszym „a-guu”, pierwszą najprostszą zabawą. Wystarczy, że wsłuchasz się w jego „wołanie” o Twą uwagę i będziesz gotowa na nie odpowiadać... Informacje o eksperymentach psychologicznych zostały zaczerpnięte z Newsweek International (August 15, 2005)