Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-23T09:42:51.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ogólnopolska „Żałoba 146 rodzin” w dniu Światowego Dnia Walki z Depresją
items: Blue Monday 2024: poniedziałek gorszy niż wszystkie? Kiedy wypada?
items: Depresja w ciąży: objawy, wpływ na dziecko, leczenie
items: Depresja poporodowa: jak się objawia, ile trwa, jak wygląda leczenie?
items: Niezapominajki: dzieci, które zostały porwane, a ich ciał nigdy nie odnaleziono
items: Joanna Opozda otwarcie mówi o terapii i walce z depresją: „Miałam w sobie poczucie winy, choć to nie ja powinnam się wstydzić”
items: Marina miała poważne kłopoty ze zdrowiem. To mogło odbić się na jej synku
items: Matka skoczyła z synkiem do studni. Zostawiła list, w którym wyjaśniła powód. Czy ten dramat musiał się wydarzyć?
items: „Wybiegłam z domu, zostawiając płaczącą córkę. Moja depresja mogła skończyć się tragedią” [LIST DO REDAKCJI]
items: Jak pomóc dręczonemu dziecku? Poradnik dla rodziców dzieci upokarzanych przez rówieśników
items: Anna Wendzikowska opowiedziała o depresji. Internautki hejtują: „Ale żadna depresja nie jest tak silna, by nie pyknąć fotki”
items: Jeszcze smutek, czy już depresja? Sprawdź, jak to odróżnić
items: Wahania nastroju w ciąży: skąd się biorą humory i huśtawka nastrojów
items: Martyna Gliwińska o nieplanowanej ciąży z Bieniukiem: „Spotkałam się z radami: lepiej usuń”
items: Blanka Lipińska bagatelizuje depresję? „Też tak miałam i sobie poradziłam z tym sama”
items: Spanie z dzieckiem dłużej niż 6 m-cy przyczyną problemów w rodzinie?
items: Koronawirus: jak dbać o psychikę swoją i dziecka w czasie epidemii?
items: Smutek po odstawieniu dziecka od piersi? To może być depresja
items: "Chodzą na paluszkach, żeby nie denerwować mamusi". O problemie milionów polskich dzieci
items: Nie wiesz co powiedzieć kobiecie, która poroniła dziecko? Może wyślesz jej kartkę?
items: Przedszkole lub dom dziecka w… domu opieki społecznej? To działa!
items: Co sądzisz o tym, aby kobiety w ciąży były badane, czy nie mają depresji? [SONDA ULICZNA]
items: Nie zawsze fajnie być mamą – relacja z rozmowy kilku mam
items: Bóle głowy u dziecka to może być depresja. Powód? Wyścig szczurów już od przedszkola [WYWIAD]
items: "Wszyscy mówią o depresji poporodowej. Dlaczego nikt nie mówi o TYM?"

Ogólnopolska „Żałoba 146 rodzin” w dniu Światowego Dnia Walki z Depresją
type: item
date: 2024-02-23T13:27:20.000Z
subject: Nasze akcje
subject: Przedszkolak
subject: Zdrowie
subject: depresja
description: W piątek 23 lutego wiele polskich miast opuści flagi samorządowe do połowy masztu lub przywiesi do nich kir, jako znak symbolicznej żałoby po samobójczych śmierciach dzieci. Tylko w ubiegłym roku w Polsce życie odebrało sobie 146 młodych osób w wieku od 7 do 18 lat. Najwyższy czas, aby dostrzec, jak ogromna to strata i systemowo pomóc wszystkim dzieciom w kryzysach psychicznych – podkreśla Fundacja Słonie na Balkonie, organizator ogólnopolskiej kampanii „Żałoba 146 rodzin”.
encoded: Kampania, którą objęła patronatem Rzeczniczka Praw Dziecka, startuje 23 lutego w Światowy Dzień Walki z Depresją. Przyłączyło się do niej już 24 miasta i 7 województw. W Grudziądzu i Brodnicy flagi zostaną w piątek opuszczone do połowy masztu, w Wałbrzychu flaga będzie przepasana kirem, Świdnica pokaże animacje na Rynku, Lublin podświetli Plac Litewski, a na profilach społecznościowych popularnych influencerów przypięte zostaną czarne wstążki. Kampanię wsparli m.in. aktorki Marta Żmuda Trzebiatowska, Agnieszka Sienkiewicz, Anna Karczmarczyk-Litwin oraz blogerka i aktywistka społeczna Janina Bąk. Wszystko na znak „Żałoby 146 rodzin”, ogłoszonej symbolicznie przez Fundację Słonie na Balkonie. – Zostałam Ambasadorką Fundacji Słonie na Balkonie już jakiś czas temu. Większość z nas, rodziców, ma nadzieję, że problemy zaburzeń psychicznych wśród dzieci nie będą ich dotyczyły. Niestety statystyki mówią same za siebie – opowiada Agnieszka Sienkiewicz, polska aktorka. – Jestem przekonana, że dostęp do bezpłatnej terapii dla najmłodszych to szansa na pomoc dzieciom, która ocali ich przyszłość i pozwoli uniknąć nam kolejnej żałoby. Jako rodzice, opiekunowie czy po prostu dorośli powinniśmy zrobić wszystko, aby zapewnić im bezpieczne warunki do rozmowy i leczenia. Ponad sto samobójstw rocznie wśród dzieci – W ubiegłym roku w Polsce życie odebrało sobie 146 dzieci. Tyle, ile uczy się w pięciu 30-osobowych klasach. Tyle, ile miejsc mają trzy autobusy szkolne. Gdyby zdarzył się wypadek – z pewnością zostałaby ogłoszona żałoba narodowa. Ale te dzieci odchodzą w ciszy, a ogromną, osobistą żałobę przeżywa 146 rodzin – podkreśla Michał Żak, wiceprezes Fundacji Słonie na Balkonie. – Tylko dostrzegając tragedię, nazywając ją i mobilizując siły, jesteśmy w stanie wypracować zmianę. Jako fundacja robimy to od lat, ale dziś widzimy, że to wciąż za mało. Zdajemy sobie sprawę, że ogłoszenie symbolicznej, ogólnopolskiej żałoby to bardzo mocny przekaz. Chcemy jednak zrobić wszystko, abyśmy nie…

img8HCC6u-ea32639.jpg
width: 3000
height: 2000

Blue Monday 2024: poniedziałek gorszy niż wszystkie? Kiedy wypada?
type: item
date: 2024-01-11T09:30:00.000Z
creator: Anna Parcheta
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
description: W pewien styczniowy poniedziałek wyjątkowo kiepsko się czujesz i masz wszystkiego dość? Nie ty jedna! Pewien brytyjski psycholog wyliczył, że właśnie wtedy przypada tzw. Blue Monday, czyli najbardziej depresyjny dzień w roku. Sprawdziliśmy, dlaczego to właśnie w niebieski poniedziałek przygnębienie może dawać najbardziej w kość i kiedy wypada on w 2024 roku.
encoded: Blue Monday, zwany też niebieskim poniedziałkiem, to coś znacznie gorszego niż zwykły poniedziałek. Może okazać się, że właśnie wtedy jest ciężej wstać do pracy i wszystko leci z rąk. To najbardziej depresyjny dzień w roku. W 2024 roku wypada on 15 stycznia. Spis treści: Blue Monday: co to jest? Skąd wiadomo, kiedy wypada depresyjny poniedziałek? Czy „depresyjny poniedziałek” został potwierdzony naukowo? Blue Monday: co to jest? Pojęcie Blue Monday zostało wprowadzone w 2004 roku przez Cliffa Arnalla, brytyjskiego psychologa z Cardiff University. Arnall, aby wyznaczyć ten najbardziej przygnębiający dzień roku, wziął pod uwagę kilka zmiennych. Na nasze wyjątkowo złe samopoczucie mogą mieć wpływ następujące czynniki: meteorologiczne, np. to, że dzień wciąż jest bardzo krótki i naturalnego światła – jak na lekarstwo; chłód i wcześnie zapadające wieczory sprawiają, że zdecydowanie mniej czasu spędzamy na świeżym powietrzu (do wieczornych spacerów może zniechęcać również wysoki poziom smogu); psychologiczne – <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/noworoczne-postanowienia-jak-je-robic-7976-r1/">noworoczne postanowienia powoli odchodzą w zapomnienie, a ich niedotrzymanie wywołuje nieprzyjemne wyrzuty sumienia; nadzieje pokładane w nowym otwarciu, jaki miał przynieść kolejny nowy rok, mogą posypać się jak domek z kart, ponieważ okazuje się, że wciąż borykamy się z tymi samymi problemami i przeciwnościami losu); ekonomiczne – od Bożego Narodzenia i sylwestra upłynęło już trochę czasu, co oznacza, że dociera do na…

imgTNtDCv-c994888.jpg
width: 3569
height: 2000

Depresja w ciąży: objawy, wpływ na dziecko, leczenie
type: item
date: 2022-10-11T09:09:00.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: hormony w ciąży
description: Depresję w ciąży diagnozuje się stosunkowo rzadko, ponieważ zwykle za wahania nastroju u przyszłej mamy obwinia się ciążowe hormony. Tymczasem uczucie przygnębienia, senność czy obniżona samoocena mogą wskazywać u ciężarnej właśnie na depresję. Depresja przed porodem może mieć negatywny wpływ na rozwój płodu, a nieleczona – być wstępem do depresji poporodowej.
encoded: Stany depresyjne w ciąży ma co czwarta przyszła mama. Depresja, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, może być mylona z huśtawkami nastroju, za którą odpowiedzialne są hormony ciążowe (mimo że żadne badania naukowe jednoznacznie tego nie potwierdziły). Depresja może mieć wpływ na przebieg ciąży, a także na dalszy rozwój dziecka, dlatego tak ważne jest, by była odpowiednio wcześnie diagnozowana. A to wcale nie jest takie trudne! Podpowiadamy, jak rozpoznać sygnały świadczące o depresji przedporodowej w ciąży i jak ją leczyć u przyszłej mamy. Spis treści: Depresja w ciąży - przyczyny Depresja w ciąży - objawy Depresja ciążowa: Test Becka Depresja w ciąży - wpływ na dziecko Depresja w ciąży: co można zrobić? Leczenie, psychoterapia Depresja w ciąży – pomoc bliskich Depresja w ciąży - przyczyny Wielkie znaczenie dla kondycji psychicznej przyszłej mamy ma to, czy w czasie ciąży czuje spokój i ma poczucie bezpieczeństwa, czy boryka się z różnego rodzaju trudnościami. Załamania nerwowe w ciąży mogą wywołać takie czynniki, jak np.: brak akceptacji zmian zachodzących w ciele trudne relacje z partnerem problemy finansowe brak pracy. Depresja w ciąży - objawy View Ediplayer on the source website Ciężarna, która cierpi na depresję, odczuwa przygnębiający smutek, przewlekłe zmęczenie, może nie mieć motywacji do wstania z łóżka. Zwykle na skutek tego przestaje też dbać o siebie, prawidłowo się odżywiać, itp. Jeżeli stan ten trwa ponad dwa tygodnie, powinna zgłosić się do specjalisty. Dodatkowymi sygnałami alarmowymi świadczącymi o tym, że kobieta może zmagać się z depresją w ciąży, są: trudności z koncentracją izolowanie się od rodziny i przyjaciół zaburzenia snu: zarówno bezsenność, jak i nadmierna senność utrata zainteresowania zajęciami, które kobieta zazwyczaj lubi myśli samobójcze poczucie beznadziei i niepokoju poczucie winy zmiana nawyków żywieniowych, np. jedzenie kompulsywne lub jadłowstręt drażliwość, wpadanie w gniew, płaczliwość bóle głowy, mięśni. Depresja ciążowa:…

imgC01R8t-9eec40f.jpg
width: 1800
height: 1200

Depresja poporodowa: jak się objawia, ile trwa, jak wygląda leczenie?
type: item
date: 2022-10-11T08:49:00.000Z
subject: Ciąża
subject: Mama
subject: Połóg
subject: Poród
subject: Rodzina
subject: depresja
description: Depresja poporodowa to poważny stan, który trzeba leczyć, by skutecznie pomóc młodej mamie. Choroba może pojawić się zarówno u kobiet po porodzie naturalnym, jak i po cesarce. Objawy są często niejednoznaczne. Depresja wymaga leczenia farmakologicznego i/lub psychoterapii. Nieleczona może być niebezpieczna także dla dziecka.
encoded: Depresja poporodowa może pojawić się już kilkanaście dni po urodzeniu dziecka. Jeśli szybko uda się rozpoznać towarzyszące jej objawy, leczenie szybciej przyniesie efekty i zaoszczędzi cierpienia całej rodzinie. Nieleczona depresja poporodowa może być groźna i dla mamy, i dla dziecka. Spis treści: Depresja poporodowa – co to? Jak długo trwa depresja poporodowa? Depresja poporodowa po cesarce Przyczyny depresji poporodowej Depresja poporodowa – jak rozpoznać? Depresja poporodowa – czynniki ryzyka Depresja poporodowa: leczenie Jak radzić sobie z depresją poporodową? Depresja poporodowa – co to? Depresja poporodowa to stan chorobowy pojawiający się u kobiet, które niedawno zostały matkami. Dotyczy zarówno sfery psychicznej, jak i fizycznej. Doświadcza go od 13 do 30 proc. kobiet. Zazwyczaj zaczyna się między pierwszym a szóstym miesiącem od urodzenia dziecka. Ale jej objawy mogą też wystąpić dopiero po około roku od porodu. Tak późne pojawienie się depresji sprawia, że trudniej ją rozpoznać (zwykle nie łączymy nagłego pogorszenia samopoczucia z odległymi zdarzeniami z przeszłości). Warto jednak pamiętać, że urodzenie dziecka jest rewolucją w życiu każdej kobiety i może mieć także takie, długofalowe skutki. Ważne jest, by odróżnić depresję poporodową od baby bluesa, czyli smutku poporodowego. Ten drugi stan dotyka nawet 85 proc. kobiet i mija samoistnie. W przypadku depresji potrzebna jest profesjonalna pomoc. Jak długo trwa depresja poporodowa? Depresja poporodowa może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, a nawet lat. Wiele zależy od profesjonalnej pomocy i opieki, jaką zostanie otoczona kobieta. Nieco inaczej jest w przypadku depresji po poronieniu. W jej przypadku objawy depresyjne zwykle mijają po ok. 4 tygodniach, ale mogą też trwać dwa lata. Im wcześniej zostanie zdiagnozowana choroba i im szybciej kobieta rozpocznie leczenie (farmakoterapię, psychoterapię, określone zmiany w trybie życia), tym większa szansa na szybsze uporanie się z depresją. Depresja popor…

imgv4ajNe-6f916c2.jpg
width: 1024
height: 683

Niezapominajki: dzieci, które zostały porwane, a ich ciał nigdy nie odnaleziono
type: item
date: 2022-07-06T08:30:20.000Z
creator: Małgorzata Sztylińska-Kaczyńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: policja
subject: porwania dzieci
subject: strata dziecka
description: Dzisiaj miałyby trzydzieści lat, może doczekałyby się własnych dzieci. Niestety, nie było im to dane. Na Śląsku, niespełna ćwierć wieku temu doszło do serii porwań. Dzieci znikały z ulic, placów zabaw czy okolic domów. Policja do dziś nie potrafi rozwikłać tej tajemnicy. Co dziwniejsze, nikt się o te dzieci nie upomina.
encoded: Na Śląsku w latach 1999-2002 doszło do czarnej serii porwań dzieci. W większości przypadków były to dziewczynki. Po ponad 20 latach policja, mimo śledztwa i poszukiwań, nadal nie potrafi wyjaśnić, kto i po co je porywał. Czy były wcześniej obserwowane? Wydarzenia łączy wspólny motyw: dzieci pochodziły z biednych środowisk. I, mimo że były porywane w środku dnia, z ulic, placów zabaw czy przydomowego ogródka, nikt nic nie widział, nikt nic nie słyszał. Czy to zbrodnia doskonała? O tajemniczych zaginięciach dzieci na Śląsku napisał „Dziennik Zachodni”. Szopienice: Ciało Wioletki odnaleziono w stawie W lipcową środę Wioletka bawiła się sama w okolicy domu. Była nieśmiała, lękliwa i miała wadę wymowy, nigdy nie oddalała się sama bez pozwolenia. Koło godziny 17 miała zanieść wujkowi zupę – mężczyzna mieszkał tuż obok. Wyszła z domu i… jakby rozpłynęła się w powietrzu. Wioli przez całą noc szukali rodzice, policja i okoliczna społeczność, steka osób z latarkami przeczesywała okolicę w nadziei na odnalezienie dziewczynki. Może się zgubiła, zabłądziła i nie może trafić do domu? Nowe światło na sprawę rzucił 10-letni Patryk. Chłopiec twierdził, że koło godziny 19 widział Wioletkę, szła od wujka w stronę przedszkolnego placu zabaw, gdy nagle podjechał samochód. Z pojazdu wysiadł mężczyzna, wciągnął dziewczynkę do środka i odjechał. Patryk twierdził, że nie tylko on był świadkiem tego zdarzenia. Jednak osoba, która potwierdzić słowa chłopca, wszystkiemu zaprzecza. Ze strachu o własne życie? Następnego dnia odnaleziono ciało Wioletki. Dziewczynka utopiła się w pobliskim stawie. Szopienice: Ciała Kuby nigdy nie odnaleziono Kuba bawił się w zimowy dzień przy swoim domu. Zawsze roześmiany i pyzaty chłopiec zabrał z domu czekoladę, a potem pobiegł do kolegi na sąsiednie podwórko i… zniknął. Wieczorem rozpoczęły się poszukiwania. Ciała chłopca nigdy nie odnaleziono. Rodzina Kuby rozpadła się. Matka nie mogła unieść ciężaru bólu, żalu i straty ukochanego dziecka. Wyjechała, uciekła z…

imgDeuWv7-32d7437.jpg
width: 3800
height: 2000

Joanna Opozda otwarcie mówi o terapii i walce z depresją: „Miałam w sobie poczucie winy, choć to nie ja powinnam się wstydzić”
type: item
date: 2022-06-14T08:20:02.000Z
creator: Małgorzata Sztylińska-Kaczyńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: rozwód
subject: samotna matka
description: Joanna Opozda od długiego czasu boryka się z problemami w życiu osobistym. Niedawno publicznie przyznała, że mimo wielkiej miłości do synka nie może zajmować się 4-miesięcznym synkiem Vincentem, ponieważ musi wrócić do pracy, by utrzymać rodzinę. W ostatnim numerze „Z kobiecej strony” opowiada o terapii i walce z depresją.
encoded: Joanna Opozda musiała zmierzyć się z licznymi problemami, chociaż nic nie zapowiadało takiej tragedii w życiu prywatnym aktorki. Huczny ślub z Antkiem Królikowskim zakończył się rozstaniem, zanim na świecie pojawił się ich synek Vincent. Przyczyną miał być romans aktora. Niedługo później malutki Vincent trafił do szpitala, a samodzielna mama była zdana tylko na siebie. To wszystko sprawiło, że Joanna Opozda postanowiła skorzystać z pomocy specjalistów. „Każdy ma prawo funkcjonować według własnych zasad” Aktorka wyznała na łamach dwumiesięcznika, że już wcześniej zmagała się z depresją, a informacje o zagrożonej ciąży, problemy w relacjach rodzinnych i małżeńskich, a następnie choroba syna znacząco wpłynęły na jej stan zdrowia. „Kiedy te wszystkie rzeczy zaczęły wypływać na wierzch, czułam okropne zażenowanie. Miałam w sobie poczucie winy, choć to nie ja powinnam się wstydzić”, wyznała Joanna Opozda. Dlatego też podjęła decyzję o rozpoczęciu terapii. Jak sama przyznaje, „przede wszystkim przepracowuję swoje dzieciństwo. Sztywne schematy, według których funkcjonuję. Niespełnione potrzeby, które wykształciły u mnie poszczególne wzory zachowania. Byłoby dziwne, gdybym po tych wszystkich przejściach nie szukała pomocy. Życie dało mi w kość, ostatnimi czasy dość mocno”. „Zaczynam od początku nowy rozdział mojego życia” Joanna Opozda, mimo licznych przeciwności losu stara się pogodzić z trudną sytuacją, w której się znalazła. „Sądziłam, że jak się kocha, to całą sobą, że jeśli ludzi łączy miłość, a pojawiają się kryzysy — to oni i tak o siebie zawalczą. Ale każdy ma prawo funkcjonować według własnych zasad i musimy to zaakceptować”, wyznaje aktorka. Mimo emocjonalnie obciążających doświadczeń Joanna Opozda nadal z nadzieją spogląda w przyszłość „Tamto, o czym kiedyś myślałam, jest już przeszłością. Trzeba sięgnąć po nowe. Zaakceptować fakt, że coś się skończyło. Trzeba zacząć od początku. Ja zaczynam od początku nowy rozdział mojego życia”. Trzymamy kciuki i życzymy szczęś…

imglMGS0z-b3a6559.jpg
width: 1200
height: 862

Marina miała poważne kłopoty ze zdrowiem. To mogło odbić się na jej synku
type: item
date: 2022-04-22T09:04:51.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
description: Choć może się wydawać, że sławni i bogaci nie cierpią żadnych niedogodności, choroba ani depresja nie wybiera. Marina przyznała, że jeszcze nie doszła do siebie po operacji, a w międzyczasie otarła się nawet o depresję. To trudny czas dla całej jej rodziny.
encoded: Marina jest ostatnio mniej aktywna w mediach, ale do tej pory milczała na temat swojej osobistej sytuacji. Teraz zdradziła fanom kilka szczegółów: okazuje się, że przechodzi ciężki czas i ciągle walczy o powrót do równowagi. Marina przeszła operację, była bliska depresji Artystka przyznała, że 30 listopada zeszłego roku miała trudną operację, potem czekała jeszcze na wyniki badań histopatologicznych. Można się tylko domyślać, że chodziło o chorobę nowotworową. Na tym jednak problemy Mariny się nie skończyły. Długi okres rekonwalescencji odbił się na jej zdrowiu psychicznym, gwiazda miała ataki paniki i początki depresji. „Bardzo ciężko wracałam do siebie, co tylko pogarszało mój stan emocjonalny. Leczenie pozabiegowe osłabiło mój organizm. Przez co cały czas chorowałam. Dodatkowo doszły ogromne zmiany hormonalne, co wpłynęło bardzo negatywnie na mój stan psychiczny. Otarłam się o depresję i ostatnie miesiące walczyłam o to, aby odnaleźć w sobie spokój, co nie jest łatwe w dobie tego, co się dzieje w Ukrainie [gwiazda pochodzi z Ukrainy – przyp. red.]” – wyjawiła fanom na Instagramie. Swoim wpisem Marina chciała wesprzeć ludzi, którzy zmagają się z podobnymi problemami. Jak widać, choroba nie wybiera. Mamy nadzieję, że Marina czuje się już lepiej, i że jej synek Liam nie odczuł boleśnie tej sytuacji. Życzymy szybkiego powrotu do pełni sił! Piszemy też o: Synek Magdy Stępień ma przerzuty Cristiano Ronaldo dziękuje za wsparcie po stracie dziecka: „Ja i moja rodzina nigdy tego nie zapomnimy” Maffashion: seks po porodzie nie wchodził w grę

imgrJWeoc-461e2a6.png
width: 786
height: 545

Matka skoczyła z synkiem do studni. Zostawiła list, w którym wyjaśniła powód. Czy ten dramat musiał się wydarzyć?
type: item
date: 2022-04-22T08:23:35.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: choroba dziecka
subject: depresja
subject: śmierć dziecka
description: Wiadomość o tej tragedii kilka dni temu wstrząsnęła całą Polską. Tysiące osób zadawało sobie pytanie: dlaczego matka z 5-miesięcznym niemowlęciem postanowiła rzucić się do studni? Kobieta zostawiła list, w którym wytłumaczyła, dlaczego podjęła taką decyzję.
encoded: 22 kwietnia odbył się pogrzeb Edyty i jej synka Franusia. Czy gdyby zdesperowana matka otrzymała pomoc – ten dramat nigdy by się nie wydarzył? To były najtrudniejsze święta w jej życiu? To stało się tuż po Wielkanocy. To musiały być dla niej okrutne święta… 19 kwietnia 37-letnia Edyta wraz z ukochanym synkiem rzuciła się do studni. Do końca byli razem – mama umieściła dziecko w nosidełku. Czy dlatego, by siła uderzenia nie rozdzieliła ich w chwili śmierci? Wcześniej napisała też list. Wyjaśnia w nim, dlaczego postanowiła, że ani ona, ani Franuś nie mogą dłużej żyć. Nie chciała, by Franuś cierpiał Okazało się, że niedawno dowiedziała się o chorobie synka. Nie chciała i nie mogła pogodzić się z tym, że choroba ta być może doprowadzi jej dziecko do życia z niepełnosprawnością. Wiadomość ta zmieniła życie pogodnej, pełnej energii kobiety w koszmar, który postanowiła przerwać. Prośmy o pomoc Mamo, pamiętaj, że w każdej sytuacji masz prawo do pomocy. Potrzeba wsparcia nie jest powodem do wstydu ani oznaką słabości. Wręcz przeciwnie – szukanie pomocy w wyjątkowo trudnej sytuacji może być najwyższym aktem odwagi i siły. Dziel się swym bólem z najbliższymi, nie wahaj się też szukać wsparcia u specjalistów, którzy są po to, by ci pomóc. Kiedy widzisz, że bliska ci osoba cierpi – nie czekaj, aż napisze ostatni list. Nie pozwól, by sama szukała rozwiązań swych problemów. Zwracajmy uwagę na zmiany zachowania. Nie obrażajmy się, że nasza obecność i bliskość to za mało – są sytuacje, kiedy pomóc może jedynie dobry psycholog, terapeuta lub psychiatra. źródło: PSP Brzesko, Glos24 Piszemy też o: Magda Stępień o stanie zdrowia synka: "To jeszcze rzadsza odmiana nowotworu". Pojawiły się też przerzuty. Synek Joanny Opozdy będzie miał bolesne badania Nienarodzone dziecko Laury z „Love Island” ma wadę rozwojową: „Ciążę będziemy przerywać w 36 tygodniu”

img22caxM-bbc670b.png
width: 1720
height: 1236

„Wybiegłam z domu, zostawiając płaczącą córkę. Moja depresja mogła skończyć się tragedią” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-02-23T10:03:17.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: depresja poporodowa
description: Moja córka wkrótce skończy 10 lat. Mimo że od jej narodzin minęło już tak dużo czasu, wciąż pamiętam, jak straszne były dla mnie pierwsze miesiące jej życia… Przez te wszystkie lata nie było tygodnia, bym nie zastanawiała się, czy stan, w jakim wtedy byłam, odciśnie się na jej psychice. Poczuciu bezpieczeństwa i poczuciu tego, że jest ważna dla swojej mamy.
encoded: Julia nie miała prawa rozumieć czegokolwiek z mojego zachowania, ale… Instynktownie musiała czuć brak mojej miłości, bliskości, spokoju. I tę trwogę, kiedy głodna płakała i tęskniła, a ja zostawiłam ją samą. Po porodzie nic do niej nie czułam Ciąża od początku do końca przebiegała prawidłowo. Fizycznie czułam się świetnie – ani razu nie wymiotowałam, nie puchły mi nogi, nie kręciło mi się w głowie. Jedyne co fizycznie dało mi w kość to to, że w ostatnich tygodniach w ogóle nie mogłam spać. Wszyscy mówili: śpij, bo jak dziecko się urodzi, to ze snem może być słabo… A ja co noc zasypiałam dopiero o świcie. Julia urodziła się siłami natury. Wszystko trwało cztery godziny. Bez żadnych komplikacji. Ale po porodzie nic do niej nie czułam. Dziewczyny, z którymi leżałam na sali, pomagały mi ją przewijać i przebierać. Pamiętam, że o ile pierwszego dnia otaczały mnie wsparciem – potem zaczęły się na mnie wściekać. Że jestem nieprzytomna, że czas się obudzić, że mam się ogarnąć… A ja czułam się jak kukła, do której docierają tylko strzępki rzeczywistości. Nic nie było normalnie Przez pierwsze dwa tygodnie w domu był z nami mąż. Bardzo mi pomagał. Widział, że coś jest nie tak, ale był tak wpatrzony w małą, że na mnie nie starczało jego uwagi. Robił przy niej niemal wszystko. Ja tylko karmiłam ją piersią. Po dwóch tygodniach wrócił do pracy i wtedy zaczęło się najgorsze. Na samą myśl, że mam zostać sama z Julką przez cały dzień – chciało mi się wyć. I wyłam. Z każdym dniem było coraz gorzej. Mąż wracał z pracy i zastawał mnie zapłakaną albo wściekłą. Jadł coś i zabierał nas na spacery. W sumie to Julkę, bo ja najczęściej wolałam zostać w domu. Żeby płakać i zadręczać się wyrzutami sumienia, że w ogóle zdecydowałam się na dziecko. Zresztą nie chciało mi się ubierać, czesać, myć… Nic nie było normalnie. A Julka rosła i spała coraz mniej, częściej domagając się mojej opieki. Płakała coraz częściej i coraz głośniej. Wyrywałam sobie włosy garściami Ten jej płacz był nie do wytrzymani…

JY1QWq-122689-2881c64.jpg
width: 1200
height: 800

Jak pomóc dręczonemu dziecku? Poradnik dla rodziców dzieci upokarzanych przez rówieśników
type: item
date: 2021-10-13T07:15:03.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: emocje przedszkolaka
subject: smutek
subject: szkoła
description: Trudno o klasę, w której nie ma przynajmniej jednego poniżanego przez inne dzieci ucznia. Coraz częściej można usłyszeć, że już przedszkolaki stają się ofiarami innych maluchów. Co mają robić rodzice, których dzieci są notorycznie wyśmiewane lub poniżane w szkole albo przedszkolu?
encoded: Mimo że o dręczeniu i wyśmiewaniu dzieci mówi się coraz głośniej – problem nie znika, a wręcz przeciwnie. Dlaczego? – My, rodzice, zamiast budować poczucie wartości u swych pociech, często nieświadomie wychowujemy narcyzów – tłumaczy psycholog Monika Rościszewska-Woźniak, prezeska Fundacji Rozwoju Dzieci. – A w przedszkolu i szkole wychowawcy punktują swych ulubieńców. Dają im przewagę nad mniej zdolnymi lub mniej przebojowymi uczniami. Efekt? Podział na ładnych i brzydkich, bogatych i biednych, zdolnych i tych, którzy nie nadają się do niczego… Ta segregacja potrafi mieć wpływ na zachowanie już 5-letnich przedszkolaków, nie mówiąc o uczniach podstawówki. Jak mają zachować się rodzice w obliczu tragedii dziecka, które jest wyszydzane przez rówieśników? Ponieważ jest: „brzydkie”, „za grube” lub „za chude” albo ubrane znów w tę samą kurtkę lub spodnie? Rodzicu, wysłuchaj i… nie radź Zanim skargi dziecka sprawią, że zaczniesz zamartwiać się o jego sytuację – porozmawiajcie spokojnie o wydarzeniach, które wywołały jego niepokój, żal lub rozpacz. Być może (och, oby tak było!) twój wrażliwy maluch wcale nie jest dręczony, a czuje się tak z zupełnie innego powodu. Dotyczyć to może zwłaszcza tych dzieci, które dopiero zaczynają wchodzić w świat społecznych relacji. – Może okazać się, że przedszkolak czuje się źle w grupie, ponieważ nie biega tak szybko jak kolega – podpowiada psycholog Monika Rościszewska-Woźniak. – Albo męczy go wyrażanie złości przez koleżankę lub przestraszają bójki na przerwach. By upewnić się co do okoliczności, przez które nasze dziecko czuje dyskomfort: wsłuchajmy się w to, co i jak mówi na ten temat. Zdaniem psychologów podczas takiej rozmowy nie powinniśmy udzielać dziecku żadnych rad. – Zdecydowanie lepiej zapytać dziecko: co czułeś, co zrobiłaś, jak myślisz, co tam się stało? Albo: a kto w grupie/klasie wydaje ci się fajny? Z kim lubisz się bawić? – wylicza Monika Woźniak. – Spróbujmy naprowadzić na szukanie rozwiązań problemu, unikając podawania…

AOfwfV-120571-e9131bf.jpg
width: 1200
height: 800

Anna Wendzikowska opowiedziała o depresji. Internautki hejtują: „Ale żadna depresja nie jest tak silna, by nie pyknąć fotki”
type: item
date: 2021-02-24T12:37:31.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: gwiazda
subject: młoda mama
description: Ania Wendzikowska jest mamą dwóch córeczek. Na co dzień w sieci pokazuje swoje szczęśliwe życie. Teraz prezenterka wyznała jednak, że nie zawsze było u niej tak kolorowo... Po zamieszczeniu wpisu na dziennikarkę spadła lawina hejtu.
encoded: Wczoraj obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Walki z Depresją. Ania Wendzikowska z tego powodu zdecydowała się na bardzo osobiste wyznanie. Dziennikarka opublikowała na Instagramie wpis, w którym opowiedziała o swoich zmaganiach z depresją. Był to dla niej bardzo trudny czas. Kobieta nie potrafiła w pełni cieszyć się macierzyństwem, nie widziała sensu życia. Bardzo osobisty wpis Ania na Instagramie opublikowała zdjęcie sprzed dwóch lat. Widać na nim smutną kobietę z malutkim dzieckiem. Był to czas tuż po narodzinach młodszej córeczki – Antosi. Wpis opatrzyła słowami: „Listopad 2018, na zdjęciu młoda mama, bez filtra. Ten wpis też będzie bez filtra. Zmęczona, niewyspana i nieszczęśliwa. Nie miała depresji poporodowej, ale miała depresję. Mniejsza o powody, one są bez znaczenia dla sensu historii. To był trudny czas, nawet dziecko nie dawało poczucia, że jest jakikolwiek sens we wstawaniu rano z łóżka. Mroczne miesiące, w których wydawało się, że już nic nie odczaruje tej wszechogarniającej pustki i bezsensu”. Pomogli przyjaciele i specjalista Ania opisała także, w jaki sposób poradziła sobie z chorobą i zaapelowała, by nikt nie wstydził się prosić o pomoc: „Pomogli przyjaciele, specjalista i zdobycze współczesnej farmakologii. Wyszła z tego silniejsza i bardziej świadoma. Po drugiej stronie było światło i bardzo, bardzo dużo sensu ✨ Pamiętajcie, że depresja to choroba. Straszna choroba, która wszystko maluje na czarno. Ale to, jak wtedy widzicie świat, to nie jest prawda. Depresja zabrała mi w zeszłym roku bardzo ważną dla mnie osobę. Nie wahajcie się prosić o pomoc. To żadna ujma! Prawdziwa siła nie boi się pokazać słabości ✨ przytulam Was wszystkich, jeśli przychodzicie gorsze chwile ❤️” Lawina hejtu Jedna z internautek ironicznie skomentowała to, że Ania robiła sobie zdjęcia w tak trudnym dla niej momencie: „Ale żadna depresja nie jest tak silna, by nie pyknąć fotki...”. Dziennikarka natychmiast odpowiedziała na kąśliwy komentarz: „o…

nuLqUp-116368-5b9adaa.jpg
width: 565
height: 536

Jeszcze smutek, czy już depresja? Sprawdź, jak to odróżnić
type: item
date: 2021-02-23T08:53:00.000Z
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: baby blues
subject: depresja
subject: depresja poporodowa
subject: psychoterapia
subject: smutek
description: Dopada cię przygnębienie, od kilku dni jesteś nie w sosie, jest ci smutno. Czy to już depresja, czy tylko gorszy okres? Sprawdź, kiedy smutek staje się niebezpieczny.
encoded: Wiele mówi się o depresji poporodowej, ale depresja to problem, który może dotknąć nas na każdym etapie macierzyństwa. jak sobie wtedy pomóc? Każdemu zdarzają się gorsze dni. Takie, kiedy jakoś nam smutno, chcielibyśmy zaszyć się pod kołdrą i przespać cały dzień. Jakoś nic nie cieszy, pogoda nie taka, w pracy problemy, znowu pokłóciłaś się z mężem... Czujesz, że masz chandrę, ale nie wiesz, czy to nie są początki depresji. Jak odróżnić zły nastrój od depresji? Depresja coraz częstsza Szacuje się, że w Polsce obecnie ok. 8 milionów Polaków cierpi na zaburzenia psychiczne, z czego ok. 1,5 mln na depresję. Liczba zachorowań na depresję wzrasta – co do tego nie ma złudzeń. Zdaniem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w 2030 roku choroba ta będzie najczęstszym zaburzeniem na świecie. Mimo skali problemu, wiele osób nie wie, czym naprawdę jest depresja i określa tym mianem także stany przygnębienia, chwilowego pogorszenia nastroju, okresów wzmożonego napięcia czy stresu. Warto poznać prawdziwe objawy depresji, żeby nie przegapić momentu, w którym konieczna jest pomoc specjalisty. Zły nastrój czy depresja? O depresji możemy mówić, kiedy zaobserwujemy u siebie lub znajomej osoby następujące objawy: zły nastrój utrzymuje się od przynajmniej 2 tygodni częste wahania nastroju wycofanie się z życiowych aktywności brak odczuwania przyjemności brak chęci i motywacji do działania drażliwość, złość zaburzenia pamięci i koncentracji bóle głowy, brzucha zaburzenia snu (nadmierna senność lub bezsenność) nudności zaburzenia apetytu Depresja: kiedy do specjalisty? - Trudno jednoznacznie stwierdzić, kiedy należy interweniować i rozpocząć terapię – wyjaśnia dr Magdalena Nowicka, psycholog różnic indywidualnych z Uniwersytetu SWPS. - Depresja może minąć nieleczona, z reguły jednak powraca w postaci kolejnych epizodów. Nawet jeśli ustąpi bez podjęcia leczenia farmakologicznego czy pomocy psychologicznej, kolejne epizody zwiększają szansę, że pojawią się następne. Odpowiednim momentem, by zar…

imgvcAYTF-86de77b.jpg
width: 640
height: 427

Wahania nastroju w ciąży: skąd się biorą humory i huśtawka nastrojów
type: item
date: 2020-11-19T11:29:00.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Ciąża
subject: Internetowa szkoła rodzenia
subject: Nasze akcje
subject: O ciąży
subject: Objawy ciąży
subject: W ciąży
subject: Wygląd i samopoczucie
subject: depresja
subject: hormony w ciąży
subject: strach przed porodem
description: Wahania nastroju w ciąży to zupełnie normalna rzecz, na którą jednak nie wszystkie kobiety są gotowe. Choć jesteś przygotowana, że ciąża zmieni twoje ciało, być może nie spodziewasz się, że tak bardzo może namieszać także w głowie.
encoded: Wahania nastroju to jeden z pierwszych objawów ciąży. Jest on zupełnie naturalny. Kobiety reagują zmiennymi nastrojami na wszelkie zaburzenia w równowadze hormonalnej. Humorki i prawdziwe humory pojawiają się np. przy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/poznaj-swoj-pms-4791-r1/">PMS-ie, po odstawieniu pigułek antykoncepcyjnych, a nawet przy restrykcyjnych dietach (zakłócają pracę organizmu). Ciąża, a szczególnie jej początek, to istny zalew hormonów. Twoje emocje zaczęły cię zaskakiwać? Zrób test ciążowy. Jeśli wyjdzie pozytywnie, sprawdź, kiedy i na co warto się przygotować. Spis treści: Humory w ciąży - kiedy się pojawiają? Zmiany nastroju w pierwszych tygodniach ciąży Nastrój w 2 trymestrze W 3 trymestrze wracają humory Nastroje w ciąży: wszystko mnie cieszy Obniżony nastrój w ciąży: zwątpienie i czarne myśli Humory w ciąży: partner jest nieważny Lęk przed porodem Zmiany nastroju w ciąży: kiedy pojawiają się humorki? Bycie w ciąży czasami przypomina jazdę kolejką wysokogórską: nastroje raz wspaniałe, a po chwili ostro pikują w dół. D…

rR9lsW-122883-d662554.jpg
width: 1342
height: 1006

Martyna Gliwińska o nieplanowanej ciąży z Bieniukiem: „Spotkałam się z radami: lepiej usuń”
type: item
date: 2020-10-27T11:20:40.000Z
creator: Aleksandra Zaborowska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: aborcja
subject: ciąża i poród
subject: depresja
subject: emocje w ciąży
description: Martyna Gliwińska, która ogłosiła swoją ciążę jesienią 2019 roku, wyznała wkrótce potem, że ojciec dziecka - Jarosław Bieniuk nie interesuje się jej stanem. Dziś opowiada otwarcie o swojej nieplanowanej ciąży.
encoded: Chociaż Gliwińska podczas ciąży miała dużo do zarzucenia swojemu partnerowi, po narodzinach synka Kazika, deklaruje, że Jarosław Bieniuk dobrze sprawdza się w roli ojca, nawet po rozstaniu z mamą swojego dziecka. Młoda mama opowiedziała jednak o uczuciach, które towarzyszyły jej w pierwszych tygodniach nieplanowanej ciąży. Martyna Gliwińska opowiada o nieplanowanej ciąży Była partnerka Jarosława Bieniuka zabrała głos w sprawie wyroku TK, który rozgrzał opinię publiczną w zeszły czwartek. Pod opublikowanym na Instagramie zdjęciem z badania USG, kobieta podzieliła się swoimi przemyśleniami: „Gdy latem zeszłego roku dowiedziałam się, że jestem w NIEPLANOWANEJ ciąży, mój świat wywrócił się do góry nogami. Spotykałam się wtedy z radami 'lepiej usuń'. Wiadomo... Nie będę tego komentować... Tamtego lata byłam zupełnie inną dziewczyną, nie miałam pojęcia jak bardzo dziecko zmieni moje życie (pisząc to, mam dreszcze) ale wiedziałam, że zmieni się WSZYSTKO. Byłam przerażona. Cała ciąża była dla mnie koszmarem...” - napisała Gliwińska. Mama małego Kazika podkreśliła, że wszystko było przeciwko niej i nie poczuła „żadnej cudownej fali energii” ze względu na swoją ciążę. Gliwińska podkreśliła, że jest osobą wierzącą, jednak to nie to przekonało ją do nieusuwania ciąży. Zaapelowała także do kobiet i zagrzała je do walki o swoje prawa. Źródło: Plotek Zobacz też: Weronika Marczuk zamieściła wstrząsający wpis o porodzie: „Trwał PIĘĆ DNI. To było ponad siły” Chylińska PRZERAŻONA zakazem aborcji: „Mam dzieci szczególnej troski, państwo nie pomaga” Justyna Kowalczyk o wyroku TK: „Polska zmierza do ortodoksji”. W sieci lawina hejtu

nMAn2y-114135-a8ac511.png
width: 816
height: 535

Blanka Lipińska bagatelizuje depresję? „Też tak miałam i sobie poradziłam z tym sama”
type: item
date: 2020-09-21T08:44:06.000Z
creator: Aleksandra Zaborowska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: zdrowie
subject: zdrowie kobiety
description: Celebrytka wywołała wiele kontrowersji swoją wypowiedzią, że z depresją można sobie poradzić bez wizyty u psychiatry. Wystarczy zdrowe odżywianie i robienie czegoś dla siebie? To była jej rada dla kobiet, które zwierzyły jej się z depresyjnych myśli i lęków.
encoded: Blanka Lipińska regularnie budzi skrajne emocje, czy to z powodu swojej książki, która (zdaniem wielu osób) promuje przemoc, czy to z powodu skrupulatnego relacjonowania w sieci najdrobniejszych szczegółów swojego prywatnego życia. Teraz Lipińska postanowiła wygłosić kontrowersyjną opinię na temat depresji. Wpisała się tym samym w szkodliwy (i absolutnie niepomocny!) nurt radzenia chorym na depresję, że mają „wziąć się w garść". Blanka Lipińska o „suplementach na depresję” Internauci są oburzeni, że Lipińska, udając troskę o kobiety, które zwierzały jej się ze swoich problemów, reklamowała suplement diety. „Kochane panie, tak sobie poczytałam te wasze wiadomości o tym, ile macie w głowie napchane smutku, strachu, lęku. Zacznijcie łykać suplementy, dobrze się odżywiać, robić coś dla siebie po prostu. Nie czekajcie, aż to się skończy. Po to na przykład firma **** wymyśliła ten produkt, żeby takim osobom, jak wam, pomagać - i to bez recepty, bez psychiatry" – zachwalała Blanka na swoim InstaStory. „Naprawdę życie nie musi tak wyglądać, że budzicie się rano i zastanawiacie się, po co macie wstać z łóżka Wiem, bo kiedyś też tak miałam i sobie poradziłam z tym sama. Natomiast w tym momencie jest bardzo dużo rzeczy, które mogą was wspomóc. Takim właśnie wspomagaczem jest produkt, który po pierwsze postawi was psychicznie na nogi, a po drugie da wam, moim zdaniem, taką siłę do tego, żebyście ruszyły dalej i robiły te kroczki" – dodała. Celebrytka tłumaczy swoją wypowiedź Stojąca w ogniu krytyki Lipińska postanowiła „sprostować” swoje niefortunne wypowiedzi w wypowiedzi dla portalu Gala.pl: „Od zawsze staram się wspierać kobiety i zagrzewać je do walki o siebie i niezależność, która zapewni im poczucie bezpieczeństwa. Ostatnio po założeniu aparatu na zęby, spotkałam się z falą hejtu na temat mojego wyglądu, spowodowanego leczeniem. Podzieliłam się tym z fanami i okazało się, że wiele kobiet cierpi z powodu opinii na temat swojego fizis. Otrzymałam setki smutnyc…

113467-1239814.png
width: 820
height: 597

Spanie z dzieckiem dłużej niż 6 m-cy przyczyną problemów w rodzinie?
type: item
date: 2020-06-22T14:00:00.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: dziecko śpi
subject: spanie z dzieckiem
description: Wyniki badań są zaskakujące! Jeżeli śpisz z dzieckiem powyżej pół roku, twoja rodzina może źle funkcjonować!
encoded: Metody na usypianie dzieci są różne. W niektórych rodzinach maleństwa od chwili narodzin śpią w swoich łóżeczkach. W innych zdarza się, że na stałe zadomowiają się w małżeńskim łożu rodziców. O ile nikomu to nie przeszkadza, nie ma w tym problemu. Chyba, że najnowsze badania pokazują prawdę o tym, jak funkcjonuje rodzina, w której dziecko śpi z rodzicami dłużej niż pół roku. W ramach badań przebadano 140 rodzin. W ich domach zainstalowano 5 kamer. 1-obserwująca dziecko (bez głosu), oraz 4- pokazujące relacje między rodzicami (z głosem). Badano zachowanie dzieci w 1., 3., 6., 9. i 12. miesiącu życia. Badane rodziny podzielono na 2 grupy. Rodziców, którzy postanowili po 6-miesiącach usypiać dzieci w ich własnych łóżeczkach, oraz tych, którzy nadal spali z maluchem w łóżku. Okazało się, że ci drudzy, zwlekający z decyzją o "rozstaniu", mieli zdecydowanie więcej problemów rodzinnych: - podejmowali mniej efektywnych decyzji odnośnie dziecka -poziom chaosu był wyższy, rodzice nie potrafili skupić się na dziecku - czuli się mniej odpowiedzialni za dziecko - ich komentarze wobec dzieci były bardziej wrogie - byli mniej czuli dla maluchów -matki częściej wykazywały objawy depresji -rodzice są podrażnieni, gdyż dziecko śpiące z nimi w łóżku znacznie częściej się budzi i powoduje, że rodzice także są niewyspani Badania, nie mają na celu obrażania kogokolwiek i wytykania palcem błędów wychowawczych. Każdy sam podejmuje decyzję odnośnie tego, jak długo będzie spać razem z dzieckiem. Informacje te mają jedynie za zadanie wskazać, jak ważne jest zachowanie proporcji i jak ważna jest uwaga dla partnera. Gdy dziecko spędza z nami cały dzień i zajmuje naszą uwagę także w nocy, musimy bardziej dbać o relacje z partnerem, gdyż może nastąpić zbyt duże oziębienie. Poczucie odepchnięcia, zajmowania 2. miejsca w sercu ukochanej osoby, źle wpływa na partnerstwo. Przeczytaj także: Narodziny dziecka... i małżeńskiego kryzysu źródło: childandfamilyblog.com

imgEcwfdC-d3b7a83.jpg
width: 1100
height: 733

Koronawirus: jak dbać o psychikę swoją i dziecka w czasie epidemii?
type: item
date: 2020-03-23T11:43:20.000Z
creator: kgalazkiewic
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: psycholog
subject: psychologia wychowania
description: Praca zdalna, zamknięte szkoły, brak możliwości spotkania z przyjaciółmi, a do tego strach przed chorobą mogą przygnębiać zarówno dorosłych, jak i dzieci. Jak w tym trudnym czasie dbać o nasze zdrowie psychiczne? Podpowiadamy.
encoded: Opustoszałe miasta, pozamykane szkoły i restauracje, a także praca zdalna. Stan epidemii wywołany koronawirusem sprawił, że nagle znaleźliśmy się w nowej rzeczywistości, do której wcale nie łatwo przywyknąć. Odizolowani od ulubionych miejsc i ludzi, możemy czuć się przygnębieni i samotni. Jak sobie z tym radzić? Jakie są objawy złego samopoczucia wywołane wybuchem COVID-19? Eksperci z Centrów Prewencji i Kontroli Chorób (CDC), jak możemy przeczytać na stronie internetowej instytucji, twierdzą, że do objawów stresu związanego z wybuchem koronawirusa należą m.in. nasilone obawy i lęk o własne zdrowie i zdrowie swoich najbliższych, zmiany w nawykach związanych ze spożywaniem posiłków, problemy ze snem i koncentracją uwagi, pogorszenie objawów choroby przewlekłej, zwiększone spożycie alkoholu, wyrobów tytoniowych czy innych substancji psychoaktywnych. Jak radzić sobie ze stresem wywołanym COVID-29? Eksperci z CDC są zdania, że każdy może wykonać kilka prostych kroków, by pomóc sobie i najbliższym w radzeniu sobie ze stresem wywołanym koronawirusem. Co należy zrobić? przede wszystkim powinniśmy robić sobie przerwy od oglądania, czytania czy słuchania nowych informacji na temat pandemii w mediach, ponieważ nieustanna koncentracja na tym problemie może intensyfikować niepokój, regularnie ćwiczyć, rozciągać się lub medytować, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" …

110492-b2dd822.jpg
width: 1200
height: 800

Smutek po odstawieniu dziecka od piersi? To może być depresja
type: item
date: 2019-10-28T16:03:09.000Z
creator: Ewa Janczak-Cwil
subject: Karmienie
subject: Niemowlę
subject: depresja
subject: karmienie piersią
subject: smutek
description: To, że nigdy nie słyszałaś o depresji po odstawieniu dziecka od piersi, nie znaczy, że takie zjawisko nie istnieje. Istnieje i warto o nim wiedzieć nieco więcej.
encoded: Może pojawić się wkrótce po odstawieniu dziecka od piersi, ale czasami atakuje kilka miesięcy po nim. Poznaj najczęstsze objawy choroby, o której się właściwie nie mówi – o depresji mam, które przestały karmić piersią. Depresja po odstawieniu dziecka od piersi – na czym polega Mimo tego, że nigdy o tej depresji nie słyszałaś, to być może spotkałaś się z innymi określeniem, np. trudne czy ciężkie chwile po odstawieniu dziecka. Trzeba sobie powiedzieć jasno: to zbyt łagodne stwierdzenie, gdyż depresja kobiet, które odstawiły dziecko od piersi, jest jednostką chorobową. Oczywiście nie musi się przytrafić każdej młodej mamie, ale część z nich jej doświadczy. Zobacz: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/koniec-karmienia-piersia-jak-bezstresowo-odstawic-dziecko-od-piersi-19085-r1/">Jak bezstresowo odstawić dziecko od piersi Przyczyną choroby mogą być wahania hormonalne (spadek poziomu oksytocyny i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-proces…

106507-3abc7b3.jpg
width: 1200
height: 800

"Chodzą na paluszkach, żeby nie denerwować mamusi". O problemie milionów polskich dzieci
type: item
date: 2019-10-04T10:10:32.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: leczenie depresji
description: 2 miliony polskich dzieci wychowuje się w rodzinach, w których rodzice cierpią z powodu depresji, nerwicy i innych chorób psychicznych. Jak wygląda ich rzeczywistość?
encoded: „Gdy rodzic przewlekle choruje, karuzela rodzinna zostaje zachwiana. Wszystko zaczyna się kręcić wokół chorego. Czy wziął leki, czy zrobił badania, jak się dziś czuje” – twierdzi psycholog Jolanta Zmarzlik, specjalistka do spraw przeciwdziałania przemocy w rodzinie i ochrony dzieci przed krzywdzeniem, biegła sądowa. Niestety 2 miliony polskich dzieci wychowuje się w rodzinach, w których rodzice cierpią z powodu chorób psychicznych. Czy w takich domach dba się o zaspokajanie ich potrzeb? Odwrócona hierarchia potrzeb W normalnym, zdrowym domu rodzice troszczą się o dzieci i starają się zaspokajać ich potrzeby. Dzięki temu mają one szansę na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/zabawa-a-rozwoj-dziecka-rozmowa-z-ekspertem-1555-r22/">prawidłowy rozwój i szczęśliwe dzieciństwo. W rodzinie dysfunkcyjnej potrzeby dziecka zdecydowanie nie są na pierwszym miejscu. Jest ono zaniedbywane, a w dodatku musi wykazywać się większą dojrzałością niż rówieśnicy. Często to właśnie dziecko dba o atmosferę w domu i to ono staje niejako w roli dorosłego. Brakuje mu należytej uwagi rodzica, pomocy w lekcjach, dbania o jego zdrowie, bezpieczeństwo, rozwój, samopoczucie. Choroba psychiczna rodzica jest niezwykle obciążająca dla dziecka. „Jest uczone, że musi chodzić na palu…

105906-7cc948e.jpg
width: 1200
height: 800

Nie wiesz co powiedzieć kobiecie, która poroniła dziecko? Może wyślesz jej kartkę?
type: item
date: 2019-04-29T11:13:38.000Z
creator: amajchrzak
subject: Ciąża
subject: Przed ciążą
subject: Starania o dziecko
subject: depresja
subject: poronienie ciąży
description: Chcesz pocieszyć, dodać słowa otuchy, ale często nawet nie wiesz, jak zacząć. Na rynku pojawiły się kartki, które mają pomóc kobietom przeżywającym stratę nienarodzonego dziecka. To dobry pomysł?
encoded: Szacuje się, że jedna na cztery ciąże kończy się poronieniem. I chociaż problem jest powszechny, bardzo trudno jest o nim rozmawiać. Cierpiące, zranione kobiety często zostają ze swoim smutkiem samotne, przeżywają stratę wyłącznie z partnerem. I chociaż widzimy ich ból, często nie wiemy, jak możemy im pomóc. Poronienie to czas żałoby "Poronienie wiąże się z normalnym czasem żałoby, to naprawdę jest strata, którą trzeba przeżyć" - powiedziała dla mamotoja.pl psycholog Magdalena Śniegulska. Jednak kobietom trudno rozmawiać o utracie, bo często musiałyby zaczynać od wyznania, że w ogóle były w ciąży i na tym etapie okazuje się to być za trudne. A jeżeli zdążyły się już podzielić informacją o dziecku z innymi osobami, sytuacja wcale nie jest prostsza – jak teraz wytłumaczyć, że jednak nie udało się utrzymać ciąży? To także trudny czas dla ich otoczenia. Bliscy, przyjaciele widzą cierpienie, chcieliby pomóc, dać słowa ukojenia, ale często nie wiedzą, jak zacząć rozmowę, bojąc się, że tylko pogorszą sytuację. Czekają na jakiś sygnał, a ten niekoniecznie musi nadejść. Każdy człowiek inaczej przechodzi żałobę. Są kobiety potrzebujące rozmowy i wysłuchania. Ale są też osoby mające głębokie przekonanie, że jak zaczną mówić, to się rozpadną, że to jest tylko ich wewnętrznym przeżyciem i chcą, aby tak pozostało. Bywa i tak, że na początku trudno o tym rozmawiać, dopiero z czasem pojawia się gotowość do refleksji. Kartki od kobiet dla kobiet Jedno jest pewne - kobiety po stracie nienarodzonego dziecka bardzo potrzebują poczucia, że wszystko będzie dobrze. I to dla nich brytyjska organizacja Miscarriage Association, zajmująca się pomocą kobietom po poronieniach przygotowała serię kartek ze słowami, mającymi ułatwić powiedzenie "przykro mi, że cię to spotkało". Treść kartek została wymyślona przez kobiety, które przeszły przez poronienie i pomagają znaleźć słowa mogące przynieść ulgę innym w podobnej sytuacji. Często wystarczy tylko przypomnienie, że jest ktoś, na kogo można liczy…

102358-c69317f.jpg
width: 1200
height: 800

Przedszkole lub dom dziecka w… domu opieki społecznej? To działa!
type: item
date: 2019-02-11T13:18:29.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: babcia i dziadek
subject: depresja
subject: rozwój dziecka
description: Obcy emeryci i przedszkolaki to dość nietypowe połączenie. Okazuje się, że od lat praktykowane jest to na świecie i co ważniejsze, niesie za sobą wiele korzyści.
encoded: Cierpienie, smutek, samotność, szarość - te słowa mogą opisać zarówno to, co odczuwają osoby starsze w domach opieki, jak i małe dzieci żyjące w placówkach opiekuńczych. Okazuje się jednak, że dając im szansę na spotkanie, może wyjść z tego coś zupełnie przeciwnego i tak pięknego. Bo mam ciebie! Dziadkowie to prawdziwy skarb. Nie chodzi nawet o pomoc przy dziecku czy mądrość życiową, ale o emocje, które towarzyszą tym ważnym spotkaniom. Mój córka ma moich rodziców i rodziców męża, a do tego jeszcze dwie prababcie (do niedawna miała też i jednego pradziadka). Dużo osób do kochania i dużo serc oraz rąk do rozpieszczania! Ja tego nie zaznałam, ale jak widzę, gdy nawet bardzo schorowana staruszka, która nie ma siły na nic, dostaje porządny zastrzyk energii, gdy ukochana prawnuczka prosi o zabawę, to serce rośnie. Dosłownie dzieje się magia. I nie jest to wyjątek. Badacze na całym świecie zauważają, jak wiele korzyści płynie z takich spotkań. Niestety nie wszystkie starsze osoby mają możliwość, by czerpać siłę z dziecięcej miłości. Lek na samotność i depresję Jesień życia dla wielu starszych osób jest trudnym etapem. Nie brakuje samotnych i schorowanych emerytów, którzy spędzają ostanie lata życia wśród osób w podobnej sytuacji. - Duża liczba osób w podeszłym wieku doświadcza depresji w wyniku izolacji społecznej. Badania wykazały, że 43 proc. doznaje takiego stanu ze względu na samotność. - informuje Zintegrowane Centrum Edukacji z Seattle, które zdecydowało się na nietypowy eksperyment. Dom opieki, w którym mieszka 400 pensjonariuszy, połączono z przedszkolem. Teraz swoich przyszywanych dziadków każdego dnia odwiedza 125 przedszkolaków. Cały tydzień mają wspólne zajęcia z muzyki, tańca i plastyki, a nawet razem przygotowują posiłki dla bezdomnych. Wspólnie jedzą, słuchają historii i spędzają czas na zabawie odwiedzając się wzajemnie. - Eksperyment ten wykazał, że daje to emerytom poczucie przynależności. Widać ciepłe reakcje zarówno u dzieci, jak i starszych osób. Wied…

100314-f5dfd7b.jpg
width: 1200
height: 814

Co sądzisz o tym, aby kobiety w ciąży były badane, czy nie mają depresji? [SONDA ULICZNA]
type: item
date: 2018-04-17T18:13:57.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Hity internetu
subject: Mama i tata
subject: Rodzina
subject: Wideo
subject: badanie
subject: ciąża
subject: depresja
subject: psycholog
description: Zapytaliśmy przechodniów, co sadzą o tym, aby kobiety w ciąży były badane, czy nie mają depresji. Jesteście ciekawi odpowiedzi? Zobaczcie sondę!
encoded: Ministerstwo zdrowia uważa, że kobiety w ciąży powinny być badane na taką okoliczność. I właśnie takie rozwiązanie zostało zaproponowane w nowych standardach opieki okołoporodowej, które mają przysługiwać kobietom od nowego roku. Dwa badania w czasie ciąży Badania pokazują, że depresja poporodowa zdarza się w Polsce częściej niż cukrzyca ciążowa. W nowych standardach opieki okołoporodowej została wprowadzona ocena ryzyka depresji. Dwa razy w czasie ciąży: między 11. a 14. tygodniem, 33. a 37. tygodniem oraz jeden raz po porodzie położna lub lekarz prowadzący ciążę będzie miał obowiązek sprawdzić, jakie jest ryzyko pojawienia się u kobiety depresji poporodowej. Jeśli takie badanie potwierdzi depresję, to w zależności od jej stanu, kobiecie zaproponuje się grupę wsparcia, pomoc położnej, wizytę u psychologa lub psychiatry. Takie rozwiązania budzą czasami mieszane uczucia i nasza sonda jest tego potwierdzeniem. "To bardzo słuszna droga, ponieważ większość mam boryka się już na etapie pierwszych tygodni, miesięcy z różnymi problemami" – ocenia jedna z kobiet Jej zdaniem, taka fachowa pomoc jest bardzo ważna na początku ciąży, szczególnie wtedy, kiedy jest to pierwsze dziecko. "Wszytko jest nowe, świeże, kobieta może mieć różne dylematy i problemy związane z tym, że spodziewa się potomstwa" - uważa. "Czasami o pewnych sprawach się nie mówi, a ciąża to jest taki stan, że niektóre kobiety wymagają czasami wsparcia" – dodaje mama dwójki dzieci. Sonda pokazuje jednak, że niektóre mamy odbierają to jako formę nacisku na kobiety. "Przymuszanie kobiet do czegokolwiek nie jest dobrym rozwiązaniem, może warto mówić o problemie, uświadamiać" – zastanawia się mama dwójki dzieci. "Ważne jest, aby kobiety w kluczowych momentach swojego życia miały dostęp do psychologów, ale nie chciałabym być poddana takiej presji, jeżeli bym się czuła dobrze" – stwierdza mama bliźniąt. Zapraszamy do wypełnienia ankiety dla czytelniczek mamotoja.pl! Kliknij w grafikę: Niech kobieta sama decyduje czy …

imgTveoYv-d0a346c.jpg
width: 1920
height: 1080

Nie zawsze fajnie być mamą – relacja z rozmowy kilku mam
type: item
date: 2018-03-27T13:03:18.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: baby blues
subject: depresja
subject: macierzyństwo
subject: sposoby na stresy
description: Czasem nie masz ochoty na kolejne układanie puzzli z dzieckiem, wszystko cię denerwuje, jest ci źle... A gdy dziecko uwieszone twoich kolan płacze wniebogłosy, marzysz tylko o tym, żeby... wsiąść do pociągu byle jakiego. Czy coś z tobą nie tak?
encoded: Kiedy spotkałyśmy się w kawiarni, przekrzykiwałyśmy siebie nawzajem. Nikt by o nas nie powiedział, że jesteśmy mamami. Chyba że posłuchałby naszej rozmowy. Było o dzieciach, mężach i... poczuciu winy. Każda z nas je odczuwała. Powody były niby różne, ale tak ostatecznie chodziło o to, że chyba jednak nie zawsze chce nam się być mamami! Brzmi strasznie? Baby blues – początki bywają trudne Najmniejsze doświadczenie w poczuciu winy miała Basia – jej córeczka skończyła dopiero 3 miesiące. – Na początku, w szpitalu byłam zachwycona – wspomina – Całymi godzinami wpatrywałam się w śpiącą córcię. Byłam w euforii. Ale kiedy Basia wróciła z dzieckiem do domu, zaczęła płakać po kątach. Pamiętam to bardzo dobrze. To do mnie dzwoniła zalana łzami. Żaliła się, że nie może spokojnie wyjść nawet do toalety, bo córka ciągle chce ssać. Że prawie w ogóle nie śpi, nie ma czasu na jedzenie, nie mówiąc już o takich ekstrawagancjach jak chwila na fejsie. Narzekała, że czuje się, jak w więzieniu – bez jakichkolwiek własnych praw, za to z mnóstwem obowiązków. Ale najbardziej przerażała ją myśl, że nie ma od tego odwrotu, że przecież, kiedy zostaje się mamą, to jest się nią do końca życia! Klasyczny baby blues. Teraz Basia opowiada o tych wszystkich burzliwych emocjach ze spokojem. – Czuję, że najgorsze już za mną. Teraz będzie z górki – śmieje się. Matka w depresji – No nie wiem – wtrąca się do rozmowy Marysia. Właśnie uświadomiłam sobie, że widzę ją pierwszy raz od odwiedzin w szpitalu, po narodzinach jej synka. To niemożliwe – myślę – przecież mały ma już rok! A jednak. Mary opowiada nam o tym, co się wydarzyło przez ostatnie dwanaście miesięcy. Nie wiedziałam, że było jej tak ciężko. Zawsze, jak dzwoniłyśmy do niej z zaproszeniem na kawę, miała jakiś pretekst, by nie przyjść. A to jej mały zachorował, a to była już umówiona – nie miałyśmy pojęcia, że to tylko wymówki. Jak mogłyśmy nie zauważyć, że coś jest nie tak? Marysia, tak, jak Basia, zaliczyła baby blues. Tyle tylko, że nie przesze…

imgZHF6qe-9ae3652.jpg
width: 1024
height: 683

Bóle głowy u dziecka to może być depresja. Powód? Wyścig szczurów już od przedszkola [WYWIAD]
type: item
date: 2018-02-23T14:23:45.000Z
creator: Katarzyna Pinkosz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: ADHD
subject: depresja
subject: depresja u dziecka
subject: dziecko z adhd
subject: psychika
description: Trudności z postawieniem dziecku granic, zapracowani rodzice, brak czasu i wyścig szczurów już od przedszkola – to wszystko sprawia, że coraz młodsze dzieci mają problemy z psychiką. Nawet co piąte dziecko ma zaburzenia zachowania, depresję lub inne problemy - alarmuje prof. Małgorzata Janas-Kozik, psychiatra dziecięcy.
encoded: Jeszcze niedawno o depresji mówiło się tylko w odniesieniu do dorosłych. Dziś już wiadomo, że zachowania depresyjne ma ok. 20 proc. nastolatków. Problemy pojawiają się u coraz młodszych dzieci, nawet u kilkulatków. Większość przypadków nie jest nawet diagnozowanych – w Polsce dramatycznie brakuje psychiatrów dziecięcych i kompleksowej opieki psychologicznej nad dziećmi: mówi prof. Małgorzata Janas-Kozik, psychiatra i psychiatra dziecięcy. Pani profesor, czy to prawda, że obniża się wiek, w którym dzieci zaczynają mieć problemy z psychiką? Coraz młodsze dzieci trafiają po pomoc do psychiatry. Te porady obejmują nie tylko samo dziecko, ale i rodzinę. Z jednej strony rośnie świadomość społeczna: rodzice, których niepokoi zachowanie dziecka, mogą się skonsultować na portalach społecznościowych albo poszukać informacji u dr. Google. Z drugiej strony zmieniło się tempo życia, pewne wymagania stawiane dzieciom i młodzieży, sposób komunikowania się. Zmienił się też model rodziny – z rodziny wielopokoleniowej na rodzinę „nuklearną”, która zwykle ogranicza się do rodzica i dziecka. Ani dziecko, ani rodzic nie mają wsparcia wielopokoleniowej rodziny. Dlatego szuka się pomocy u profesjonalistów. Gdy 20 lat temu zaczynałam pracę jako psychiatra dziecięcy, to głównymi moimi pacjentami były nastolatki. Obecnie pierwsze epizody ciężkich zaburzeń psychiatrycznych zdarzają się już w wieku 12, 13 lat. Ciężkie zaburzenia odżywiania zdarzają się u 11-latków. Rodzice mają trudności wychowawcze, nie radzą sobie z frustracją dziecka, z odmawianiem mu czegokolwiek. To widać już u kilkulatków. Jakie frustracje może mieć tak małe dziecko? Np. to, że rodzice czegokolwiek mu odmawiają, nie chcą mu czegoś kupić w sklepie. Rodzice nie stwarzają dziecku sytuacji frustrujących i nie uczą oczekiwania na nagrodę. Trzeba czasem powiedzieć: „Teraz nie mam tyle pieniędzy, by to kupić, ale będziemy na ten temat rozmawiać, ty będziesz zbierać swoje pieniądze, ja ci dołożę”. Promuje się wychowanie bezstres…

imgEKnJ32-7501e28.jpg
width: 620
height: 414

"Wszyscy mówią o depresji poporodowej. Dlaczego nikt nie mówi o TYM?"
type: item
date: 2017-05-16T11:35:18.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: emocje w ciąży
subject: hormony w ciąży
description: "Posiadanie dziecka jest trudne" – przyznaje Melissa. Przeczytaj, jakie uczucia towarzyszą jej w ciąży każdego dnia. Znasz je z własnego doświadczenia?
encoded: Melissa Willets, mama trzech dziewczynek spodziewająca się kolejnego dziecka, opublikowała przejmujący wpis o uczuciach, które po raz kolejny towarzyszą jej w ciąży. Melissa nie boi się porównania, że bycie w ciąży jest dla niej jak błądzenie po ciemnym tunelu. Szczerze opowiada o zmaganiu się z codziennością i ma nadzieję, że dzięki jej doświadczeniom inne ciężarne zrozumieją, że nie są same ze swoim smutkiem i bezradnością. Przeczytaj jej wpis – ty też tak miałaś? "Nie wychodziłam z łóżka przez kilka godzin..." "Posiadanie dziecka jest trudne. Dlatego tak mnie cieszy, że coraz więcej kobiet, od znanych celebrytek do zwyczajnych mam, mówi głośno o walce z depresją poporodową. Im więcej osób mówi o brutalnej rzeczywistości wynikającej z wypchnięcia z siebie nowego człowieka i brania za niego odpowiedzialności przez cały czas, tym więcej młodych mam czuje się mniej samotnie. Zaczynają wtedy myśleć, że nie ma nic złego w tym, co czują. Mogą prosić o pomoc, jeśli jej potrzebują, zdrowieć, odkrywać wiele cudownych aspektów macierzyństwa. Choć przyznaję, ja nie miałam depresji poporodowej. W czasie ciąży hormony wypełniające każdą komórkę mojego ciała wepchnęły mnie do bardzo mrocznego miejsca. Teraz, kiedy jestem w ciąży z moim czwartym dzieckiem, przypominam sobie o smutku, samotności, strachu i tych wszystkich obezwładniających uczuciach. [...] Któregoś popołudnia położyłam się w łóżku i nie wychodziłam z niego przez kilka godzin. Czułam się słaba, bezradna, nie wiedziałam, czy jeszcze kiedykolwiek poczuję się normalnie, więc postanowiłam, że zostanę w łóżku, dopóki ktoś mnie siłą z niego nie wyciągnie. Tym kimś był mój mąż, który towarzyszył mi w tych uczuciach już trzy razy. Wiedział, że tym razem również poczuję się w końcu lepiej i że to będzie miało sens. Teraz poranne mdłości są już za mną, ale wciąż odczuwam ten znajomy smutek i ciągle zadaję sobie pytania: W co ja się wpakowałam? Jak wychowam czworo dzieci poniżej 9. roku życia? Czy będę miała dla siebie czas?…

imgnoO6qq-1e42272.jpg
width: 1024
height: 683