Rezygnacja z przedszkola może mieć przykre skutki. Czy nadal trzeba płacić czesne?
Rezygnacja z przedszkola powinna mieć formę pisemną. W podaniu do dyrektora placówki należy podać dane dziecka oraz swoje, datę rozwiązania umowy, a także zamieścić prośbę o wypisanie dziecka z przedszkola. Pokazujemy dokładny wzór i wyjaśniamy, jak krok po kroku napisać rezygnację z przedszkola.
Rezygnacja z przedszkola oznacza, że dziecko utraci gwarantowane miejsce, przysługujące w wyniku rekrutacji do tego przedszkola. Jeśli jednak placówka nie spełnia naszych oczekiwań lub z innych powodów jesteśmy zmuszeni do podjęcia decyzji o rezygnacji z przedszkola – należy napisać odpowiednie podanie. Powinno być ono w wersji papierowej i zawierać dane dziecka oraz rodzica. Spis treści: Podanie o rezygnację z przedszkola Jak napisać rezygnację z przedszkola Wzór podania o rezygnację z przedszkola Rezygnacja z przedszkola: konsekwencje Podanie o rezygnację z przedszkola Warunki rezygnacji z przedszkola określa wcześniej podpisana umowa między rodzicami a placówką. Zdarzają się jednak przypadki, że rozwiązanie umowy nie zwalnia rodziców od zapłaty czesnego (w okresie obowiązywania umowy). Tę kwestię regulują zapisy umowy. Gotowy wzór podania o rezygnację z przedszkola możesz dostać w sekretariacie danej placówki lub poprosić o konkretne wytyczne, co oświadczenie o rezygnacji z przedszkola powinno zawierać. Wzór rezygnacji z przedszkola znajdziesz też w internecie (patrz niżej). Po wypełnieniu gotowego wzoru podania lub napisaniu własnej rezygnacji z przedszkola należy zanieść pismo do placówki. Czasami przedszkola akceptują również rezygnację przesłaną drogą mailową. Jak napisać rezygnację z przedszkola? W chwili, gdy decydujemy się na korzystanie z usług przedszkola – podpisujemy z taką instytucją umowę. Tak jak ze wszystkimi zobowiązaniami – należy ją dokładnie przeczytać. Powinny być tam również zawarte informacje na temat tego, jak rozwiązać umowę z przedszkolem. Pamiętaj jednak, że do rozwiązania takiej umowy masz pełne prawo – niezależnie od powodu. Jak więc napisać rezygnację z przedszkola i co musimy w nim uwzględnić? Rezygnacja z przedszkola powinna zawierać kilka najistotniejszych informacji: miejscowość, data (wpisujemy w prawym górnym rogu), nazwisko i imię rodzica lub opiekuna dziecka, adres zamieszkania rodzica, informację do kogo kierujemy podanie, a także nazwę placówki, do której uczęszcza dziecko, prośbę o wypisanie z przedszkola córki/syna (należy podać imię i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/nazwisko-dziecka-czy-dziecko-musi-miec-nazwisko-ojca-i-czy-to-problem-gdy-jest-ono-inne-niz-matki-29290-r1/">nazwisko dziecka), datę rozwiązania umowy, podpis rodziców lub opiekunów prawnych. Wzór podania o rezygnację z przedszkola Wzór podania o rezygnację z przedszkola możesz pobrać również tutaj. Gotowy wzór wystarczy wydrukować i wypełnić odpowiednimi danymi. Korzystając z gotowego pisma o rezygnację z przedszkola, będziesz mieć również pewność, że nie pominęłaś żadnych potrzebnych informacji, które są niezbędne podczas procedury rezygnacji. Rezygnacja z przedszkola: konsekwencje Rezygnacja z przedszkola może mieć różne konsekwencje, zarówno dla dziecka, jak i dla rodziny. Przede wszystkim pamiętaj, że jeśli złożysz podanie o rezygnację z przedszkola, dziecko straci miejsce w placówce. To może stanowić problem w przyszłości, gdyby okazało się, że jednak chcielibyście zapisać je tam z powrotem. Inne skutki takiej decyzji to m.in.: Rozwój społeczny: Przedszkole jest miejscem, gdzie dzieci uczą się interakcji z rówieśnikami. Rezygnacja z przedszkola może ograniczyć możliwość budowania relacji społecznych i umiejętności współpracy. Rozwój emocjonalny: Dzieci uczą się radzenia sobie z emocjami w grupie, co jest ważne dla ich rozwoju emocjonalnego. Izolacja może prowadzić do trudności w nawiązywaniu relacji w przyszłości. Edukacja wczesnoszkolna: Przedszkola często oferują programy edukacyjne, które przygotowują dzieci do szkoły. Brak takiego przygotowania może skutkować trudnościami w adaptacji do szkolnego środowiska. Aktywność fizyczna: W przedszkolu dzieci mają możliwość uczestniczenia w różnych aktywnościach fizycznych. Rezygnacja z przedszkola może ograniczyć ich aktywność ruchową. Wsparcie dla rodziców: Przedszkole często stanowi wsparcie dla rodziców, dając im czas na pracę lub odpoczynek. Rezygnacja z przedszkola może zwiększyć obciążenie rodziców. Mniejsze zróżnicowanie doświadczeń: Dzieci w przedszkolu mają szansę na różnorodne doświadczenia edukacyjne i zabawowe. Rezygnacja z przedszkola może ograniczyć dostęp do tych możliwości. Warto jednak zauważyć, że każda sytuacja jest inna, a decyzja o rezygnacji z przedszkola powinna być dobrze przemyślana i uwzględniać potrzeby dziecka i rodzinne okoliczności. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/obowiazek-przedszkolny-kto-podlega-obowiazkowi-przedszkolnemu-19252-r1/">Obowiązek przedszkolny – kogo dotyczy? Różnice między przedszkolem publicznym i niepublicznym. Które wybrać? Czym są leśne przedszkola?
Przedszkole publiczne: co to znaczy, czy trzeba za nie płacić i czym różni się od przedszkola niepublicznego
Przedszkole publiczne to placówka dla dzieci w wieku przedszkolnym, których rodzice nie muszą płacić co miesiąc czesnego. Jest to przedszkole państwowe, co oznacza, że funkcjonuje dzięki podatnikom. Czy jednak pobyt dziecka w przedszkolu publicznym jest zupełnie darmowy? Co prócz niższych opłat wpływa na to, że rodzice decydują się na umieszczenie dziecka w państwowym przedszkolu?
Zgodnie z prawem każde dziecko ma prawo do miejsca w przedszkolu. W większości przypadków ten obowiązek gminy wobec mieszkańców realizują przedszkola publiczne (państwowe). Spis treści: Czy każde dziecko może dostać się do przedszkola publicznego? Przedszkole publiczne: czy trzeba za nie płacić? Zalety i wady publicznych przedszkoli Czy każde dziecko może dostać się do przedszkola publicznego? Każdego roku rodzice, którzy chcą, by ich dziecko dostało się do przedszkola publicznego, muszą wziąć udział w rekrutacji do przedszkola. Zwykle informacje na ten temat znajdują się na stronie urzędu miasta lub urzędu gminy. Rekrutacja do przedszkola odbywa się on-line i jej wyniki ogłaszane są również przez internet. O tym, czy maluch dostanie się do przedszkola, decydują określone kryteria i liczba punktów otrzymanych w ramach rekrutacji. Niestety, zdarza się, że gdy chętnych jest więcej niż miejsc w przedszkolach publicznych, dzieci z najniższą liczbą punktów trafiają do przedszkoli niepublicznych. Przedszkole publiczne: czy trzeba za nie płacić? Choć teoretycznie nauka w publicznych placówkach edukacyjnych jest darmowa, to rodzice dzieci uczęszczających do publicznych przedszkoli muszą liczyć się z kosztami. Dzieci w przedszkolach publicznych mogą przebywać za darmo, ale tylko przez 5 godzin dziennie. Za każdą dodatkową godzinę rodzic musi zapłacić. Z reguły każda taka dodatkowa godzina to koszt 1 złotówki (tu wiele jednak zależy od miejscowości, w niektórych miastach rodzice za każdą dodatkową godzinę muszą płacić nawet 1,60 zł). Do tego dochodzą opłaty za posiłki (śniadania, obiady i podwieczorki). Tzw. stawka żywieniowa wynosi średnio 10 zł na dzień (czyli 50 zł za tydzień i 200 zł za miesiąc). Choć zdarzają się przedszkola publiczne, w których stawka żywieniowa za jeden dzień wynosi ponad 20 zł. Dodatkowe opłaty wiążą się z atrakcjami dla dzieci takimi jak np. przedstawienia teatralne czy muzyczne. Niektóre samorządy wymagają też od rodziców dodatkowych opłat za spóźnienia w odbieraniu dzieci z przedszkola (dotyczy to osób, które lekceważą godziny pracy przedszkola). Zalety i wady przedszkoli publicznych Choć przedszkole publiczne jest zdecydowanie tańsze niż przedszkole niepubliczne, część rodziców nie bierze w ogóle pod uwagę opcji umieszczenia dziecka w państwowej placówce. Główne powody to: wysoka liczba dzieci w grupach, chęć zapewnienia dziecku miejsca w przedszkolu alternatywnym (np. w przedszkolu Montessori lub przedszkolu waldorfskim), złe wspomnienia z własnych czasów przedszkolnych w publicznej placówce. A jeśli chodzi o zalety? Karty pracy i zajęcia dodatkowe są w przedszkolach publicznych darmowe (w przedszkolach niepublicznych za bogatą ofertę zajęć dodatkowych trzeba dopłacić do czesnego). Prócz tego, że przedszkola publiczne są zdecydowanie tańsze od prywatnych, ich zaletą jest również położenie w pobliżu miejsca zamieszkania dziecka (rejonizacja). Oznacza to wygodę zarówno dla dziecka, jak i jego rodziców (opiekunów). Zarówno przedszkola publiczne, jak i niepubliczne są nadzorowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (na szczeblu samorządowym – przez wydział edukacji). W związku z tym wszędzie, bez względu na rodzaj placówki, realizowana jest podstawa programowa wychowania przedszkolnego. Zobacz też: Obowiązek przedszkolny – kogo dotyczy? Czy dziecko jest gotowe do przedszkola? Ile kosztuje przedszkole: czesne, opłaty za wyżywienie, zasady dofinansowania
Przedszkole według Marii Montessori: jak wygląda? Edukacja, metody pracy, cena
Przedszkole Montessori działa według innych założeń niż zwykłe przedszkole. To bardzo przemyślane środowisko, w którym dzieci we współpracy z nauczycielem Montessori uczą się przez obserwację i działanie. Wyjaśniamy, jak wygląda przedszkole Montessori, jakie metody stosują nauczyciele i ile to kosztuje.
W przedszkolu Montessori kładzie się ogromny nacisk na wspieranie samodzielności i zdolności twórczych dziecka. Nauczyciel niczego nie narzuca, a jedynie asystuje. Maluchom umożliwia się wszechstronny rozwój – fizyczny, duchowy, kulturowy i społeczny. Magdalena Skotnicka, dyplomowana nauczycielka Montessori, zapewnia, że przedszkolaki chętnie uczestniczą w zajęciach, jeżeli nie są do nich zmuszane. Dzieci mają bowiem naturalną chęć do uczenia się i rozwoju. Poniżej wyjaśniamy, jak działa przedszkole Montessori. Spis treści: Co to jest przedszkole Montessori? Metody pracy w przedszkolu Montessori Jak wygląda przedszkole Montessori? Nauczyciele w przedszkolu Montessori Ile kosztuje przedszkole Montessori? Co to jest przedszkole Montessori? Przedszkole Montessori to przedszkole prowadzone według <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/18-rad-marii-montessori-ktore-warto-znac-24078-r1/">zasad pedagogiki Marii Montessori. W placówce dzieci uczą się samodzielności, koncentracji oraz szacunku do pracy i porządku. Same wybierają czas, rodzaj i miejsce pracy, a ich działania nie są motywowane przymusem czy nagrodą, tylko własną chęcią i zainteresowaniem. Nauczyciel pełni tu ważną rolę – jest łącznikiem między dziećmi a otoczeniem. Najpierw obserwuje dziecko, dzięki czemu wie, z czym ma trudności, a co dobrze mu wychodzi. Następnie przygotowuje mu otoczenie tak, by zaspokajało bieżące potrzeby rozwojowe dziecka. Metoda pracy w przedszkolu Montessori W przedszkolu Montessori dzieci uczą się liczyć, dodawać i dzielić. Uczą się o świecie przyrody i o zachowaniach społecznych. Uczą się także pisać oraz czytać – właśnie w tej kolejności. Jednak nie będą ćwiczyć szlaczków ani zbierać się na zajęcia o konkretnej porze. Nauka prowadzona jest bardziej „organicznie” – od konkretu, którego można dotknąć (na przykład ruchomy alfabet), do abstrakcji, jaką są wyrazy i ich znaczenie. Dziecko samo decyduje, kiedy chce w niej uczestniczyć, a nauczyciel mu to umożliwia. Jest dla niego jasne, że dziecko uczy się tego, na co jest gotowe. Realizowana jest więc podstawa programowa, ale w warunkach na miarę i możliwości małego dziecka. Jak to się wszystko odbywa? W przedszkolach Montessori stosuje się metodę uczenia wielozmysłowego. Ucząc się pisać, dzieci zaczynają od wodzenia palcami po literach wykonanych z szorstkiego papieru. Tak uruchamiana jest w procesie uczenia pamięć mięśniowa. Następnie „piszą” literę ręką na piasku, a dopiero potem zaczynają ćwiczyć dłoń odrysowując kształty od metalowych ramek. Pisanie literek kredką jest ostatnim krokiem w tym procesie i następuje dopiero wtedy, gdy ręka jest już gotowa, a dziecko rozpoznaje litery. Podobnie przebiega nauka liczenia i czytania – od konkretu do abstrakcji. Dzieci, które uczą się w ten sposób, są biegłe w dodawaniu i odejmowaniu, a nawet mnożeniu i dzieleniu liczb czterocyfrowych! Kluczem do sukcesu są odpowiednio przygotowane <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/pomoce-montessori-do-czego-sluza-galeria-zdjec-4007-r3/">pomoce Montessori, materiały rozwojowe i gotowość dziecka. Jak wygląda przedszkole Montessori? Bardzo ważnym elementem przedszkola montessoriańskiego jest porządek. Przestrzeń jest podzielona na strefy o jasnym przeznaczeniu, w których znajdują się materiały rozwijające dla dzieci i przedmioty codziennego użytku, powiązane z daną dziedziną. Są to: Strefa życia praktycznego – tu dzieci uczą się dbania o siebie i otoczenie. Zapoznają się także z przedmiotami, które można spotkać w domu, jak śrubki, a nawet młotek. ​Strefa sensoryczna – tu dzieci mają do dyspozycji <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/zabawki-montessori-to-proste-zabawki-czesto-domowy-sprzet-przeglad-27279-r1/">zabawki Montessori i materiały rozwojowe doskonalące zmysły. Dzieci poznają różową wieżę, brązowe schody i czerwone belki. Poznają też bryły i figury geometryczne, mają do dyspozycji kolorowe płytki, tabliczki baryczne i inne przedmioty do doświadczania wszystkimi zmysłami. Strefa matematyczna – tu dzieci zapoznają się z sekwencją, symbolami cyfr i pojęciem ilości. Uczą się dodawać i odejmować, a także mnożyć i dzielić w zakresie liczb czterocyfrowych. Służą do tego takie materiały, jak wrzeciona, belki numeryczne i uwielbiany przez dzieci złoty materiał. Strefa sztuki i kultury – w tym kąciku dzieci zapoznają się ze zwyczajami i kulturą swojego kraju oraz innymi kulturami, z którymi mają styczność (np. gdy któreś dziecko jest innego pochodzenia). Tu jest miejsce na prace plastyczne, taniec i grę na instrumentach. Dzieci uczą się tu dbać o przyrodę i poznają cykl życia, np. żaby, czy budowę drzewa. Strefa językowa – tu znajdują się przede wszystkim książki (ważne, by miały prawdziwe fotografie). Często dzieci w przedszkolach Montessori mają kontakt z jakimś językiem obcym – zależy to od oferty danej placówki. Dzięki jasnemu podziałowi przestrzeni dzieci łatwo się w niej odnajdują i zaspokojona jest ich naturalna potrzeba porządku. Meble i wszystkie inne przedmioty są na takiej wysokości, że dziecko może samo po nie sięgnąć i skorzystać. W przedszkolu Montessori nie ma szafek zamkniętych na klucz czy wysoko zamontowanych półek. Wszystko jest pomyślane w ten sposób, żeby dziecko było bezpieczne i samodzielne. Dzieci w przedszkolu Montessori same kroją owoce i warzywa, zmywają szklanki i miseczki, sprzątają po sobie stoliki. Mają do dyspozycji nisko zamontowane zlewy, stoliki itd. Nauczyciel pomaga, jeżeli musi, ale nie wyręcza w zadaniach, które dziecko ma opanowane. Wynika to z przekonania, że dziecko może i chce być samodzielne, a rolą dorosłych jest mu to umożliwić, m.in. oferując odpowiednio przygotowane, bezpieczne otoczenie. Inne cechy przedszkola Montessori: Liczebność grup – przeważnie jest to ok. 20-30 dzieci, którymi opiekuje się 2 dorosłych. Dużo zależy od warunków lokalowych, np. czy przy sali jest łazienka, i samych dzieci, np. czy nie mają zaburzeń rozwojowych. Wiek dzieci – przeważnie przyjmowane są dzieci w wieku 3-6 lat. Posiłki – w zależności od miejsca mogą być gotowane na miejscu, przywożone przez firmę cateringową lub przynoszone przez rodziców. Alergie, niepełnosprawność, zaburzenia rozwoju – nie są przeszkodą w przyjęciu dziecka do przedszkola Montessori, ale zazwyczaj trzeba ustalić takie kwestie indywidualnie. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/rekrutacja-do-przedszkola-kryteria-terminy-wnioski-23993-r1/" target="_self" rel="noopener">Rekrutacja do przedszkola – jeżeli już, to rekrutacji poddawani są rodzice. Zespół przedszkola zazwyczaj chce się upewnić, czy są otwarci na ten model edukacji i wychowania dziecka. Zabawki – nie ma zabawek w tradycyjnym tego słowa znaczeniu, ale jest wiele pomocy naukowych i przedmiotów, które wspomagają rozwój dziecka. Każda pomoc (oprócz naczyń) jest w jednym egzemplarzu. Nauczyciele w przedszkolu Montessori Nauczyciele Montessori, zanim zaczną pracę z dziećmi, przechodzą specjalistyczny kurs pedagogiki Montessori – studia podyplomowe o tej specjalności lub roczny kurs specjalistyczny. Są to zazwyczaj osoby, które wcześniej skończyły studia, często pedagogiczne lub psychologiczne. Z przedszkolami współpracują także logopeda i psycholog – wymiar czasu i stopień ich zaangażowania jest różny w różnych przedszkolach. Do współpracy są też zapraszani native speakerzy z różnych krajów. Maria Montessori podczas swoich wieloletnich obserwacji rozwoju dziecka zauważyła, że lata 0-6 to moment wielkiej wrażliwości na język. Dlatego przedszkola Montessori często wzbogacają otoczenie dziecka o języki obce – angielski, włoski itd. Jeżeli nie ma możliwości zaproszenia native speakera, zdarza się, że w obcym języku mówią nauczyciele. Ile kosztuje przedszkole Montessori? Cena bardzo zależy od wielkości miasta i dodatkowej oferty przedszkola. Jeśli przedszkole Montessori znajduje się w dużym mieście, trzeba się liczyć z czesnym od ok. 1200 do nawet 2500 zł miesięcznie. Do tego dochodzą opłaty za wyżywienie – ok. 20 zł za dzień. Zdarzają się też w Polsce państwowe przedszkola Montessori – wtedy ich koszt waha się do 500 do ok. 1000 zł. Konsultacja tekstu: Magdalena Skotnicka, dyplomowany nauczyciel Montessori. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/jakie-sa-rodzaje-przedszkoli-1352-r1/" target="_self" rel="noopener">Poznaj rodzaje przedszkoli Podstawa programowa w przedszkolu Objawy autyzmu u dzieci: wczesne łatwo przegapić lub pomylić z wolnym rozwojem
Przedszkole waldorfskie (steinerowskie): czym jest, cechy, zalety i wady
Przedszkola waldorfskie, inaczej zwane steinerowskimi, są coraz bardziej popularne wśród rodziców. Czy to jednak oznacza, że są idealne dla wszystkich dzieci? Sprawdzamy, czym jest przedszkole waldorfskie, czego dziecko może się w nim nauczyć i dla jakiego przedszkolaka będzie najlepsze.
Przedszkola waldorfskie (steinerowskie) są otwarte jedynie kilka godzin dziennie. Wynika to z faktu, że duży nacisk kładzie się na przebywanie dziecka z rodzicami. Z tego też względu czesne w przedszkolu waldorfskim nie jest tak wysokie, jak np. w przedszkolach prywatnych. Jakie jeszcze cechy przedszkoli i szkół waldorfskich (bo istnieją także steinerowskie szkoły podstawowe) sprawiają, że cieszą się ono popularnością rodziców? Spis streści: Dla kogo przedszkole waldorfskie będzie najlepsze? Czym jest przedszkole waldorfskie (steinerowskie): program Cechy przedszkoli waldorfskich, czyli wady i zalety Dla kogo przedszkole waldorfskie będzie najlepsze? Przedszkola waldorfskie z pewnością są bardzo przyjaznym miejscem, które docenią zwłaszcza takie dzieci, które: lubią być w centrum uwagi, do zabawy nie potrzebują plastikowych klocków, lalek czy samochodzików (w przedszkolach steinerowskich zabawki wykonane są jedynie z ekologicznych materiałów i próżno tu szukać reklamowanych w mediach zabawek wielkich firm), cenią stały rozkład zajęć, nie potrzebują telewizora, komputera ani telefonu, by świetnie się bawić, uwielbiają zabawę i prace twórcze (w programie nie ma tradycyjnej nauki liczenia czytania czy pisania), będą kontynuować naukę w szkole waldorfskiej (w tradycyjnej szkole może być im trudno się odnaleźć). Czym jest przedszkole waldorfskie (steinerowskie): program Program przedszkola waldorfskiego jest zgodny z zasadami pedagogiki niemieckiego filozofa Rudolfa Steinera (to od jego nazwiska pochodzi druga nazwa: przedszkole steinerowskie). Dzieci uczą się poprzez naśladownictwo i powtarzanie. Najważniejszy jest tu rytm – każda czynność ma swoje miejsce w określonym czasie (np. najpierw czytanie, potem rysowanie itp.). Maluchy bawią się zabawkami wykonanymi z naturalnych surowców (szyszki, patyczki, kasztany, muszle czy kamienie). Bardzo często też same wykonują dla siebie zabawki (np. szmaciane laleczki). Uczą się tkać, szyć, ćwicząc w ten sposób koordynację wzrokowo-ruchową, niezbędną w nauce pisania. A matematykę poznają, robiąc np. domek dla lalek (porównują wielkości, poznają figury geometryczne itp.). Takie zajęcia na pewno też doskonale rozwijają wyobraźnię, inspirują dzieci do działań twórczych. Te wszystkie zajęcia sprawiają, że część rodziców decyduje się na rekrutację do przedszkola o takim właśnie profilu. W przedszkolach waldorfskich nie obowiązuje program nauczania opracowany przez ministerstwo. Dzieci uczą się tu tego, czego chcą się nauczyć i uczą się wyłącznie przez zabawę. Cechy przedszkloli waldorfskich, czyli wady i zalety Podstawowe cechy przedszkoli waldorfskich to: fakt, że dzieci nie uczą się tu czytania, pisania, liczenia (zgodnie z zasadą, że do 7. roku życia dziecko powinno przede wszystkim się bawić), dlatego najlepiej, by nauka w zerówce i pierwszej klasie oraz potem, kontynuowana była w szkole waldorfskiej, krótki czas pobytu dziecka w przedszkolu (praca zawodowa uniemożliwia rodzicom opiekę nad dziećmi wczesnym popołudniem), minimum nowoczesnej techniki (dziecko nie ma kontaktu nie tylko z telefonem czy komputerem, ale i np. robotami, które w innych przedszkolach cieszą się rosnącą popularnością). Wymienione wyżej cechy przedszkoli waldorfskich uważane przez jednych za wady, dla drugich mogą stanowić główne zalety miejsca, gdzie według rodziców ich dziecko będzie miało zapewniony szczęśliwy i harmonijny rozwój. Indywidualne podejście do dziecka, szacunek do jego wyobraźni i zapewnienie mu miejsca, gdzie ma kontakt wyłącznie z przedmiotami pochodzenia naturalnego – wszystko to sprawia, że właśnie przedszkola steinerowskie dla części rodziców są tym, czym chcą obdarować swoje dzieci w pierwszych latach ich życia. Zobacz także: Rodzaje przedszkoli: poznaj typy przedszkoli, by wiedzieć, które będzie najlepsze dla twojego dziecka Rekrutacja uzupełniająca do przedszkola Podstawa programowa w przedszkolu
Rekrutacja uzupełniająca do przedszkola 2023/2024
W rekrutacji uzupełniającej do przedszkola można wziąć udział, jeśli dziecko nie dostało się w pierwszej turze do wybranej placówki. Rodzice mają też prawo do odwołania się od decyzji gminy. Poznaj zasady rekrutacji uzupełniającej obowiązujące w roku 2023/2024.
Rekrutacja uzupełniająca do przedszkola to ratunek dla rodziców tych dzieci, które nie dostały się do żadnej placówki podczas zwykłej rekrutacji. Poza wzięciem udziału w rekrutacji uzupełniającej można też odwołać się od negatywnej decyzji urzędników, a nawet złożyć skargę do sądu administracyjnego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami gmina musi znaleźć miejsce w przedszkolu dla każdego dziecka powyżej 3. roku życia. Co to jest rekrutacja uzupełniająca do przedszkola? Rekrutacja do przedszkoli odbywa się najczęściej na przełomie lutego i marca lub na początku marca. Często jednak nie dla wszystkich dzieci wystarcza miejsc w wybranych placówkach. Warto pamiętać, że o przyjęciu nie decyduje kolejność zgłoszeń, a odgórnie ustalone kryteria i nie każdy ma szansę na zdobycie dodatkowych punktów. Jeśli twoje dziecko brało udział w rekrutacji, ale otrzymaliście informację, że nie dostało się do żadnej placówki, jest na to rozwiązanie – rekrutacja uzupełniająca. Gmina ma obowiązek znalezienia miejsca w przedszkolu dla wszystkich 6-latków (są one objęte obowiązkiem przedszkolnym) oraz dla wszystkich maluszków w wieku od 3 do 5 lat, których rodzice wyrazili taką chęć. Na stronie internetowej urzędu gminy powinny znajdować się informacje na temat tego, kiedy i na jakich zasadach będzie odbywać się rekrutacja uzupełniająca. Każda gmina ustala to indywidualnie. Zasady rekrutacji uzupełniającej do przedszkola Nie ma odgórnie ustalonych zasad dotyczących rekrutacji uzupełniającej. W niektórych przedszkolach w ogóle się ona nie odbywa. Warto jednak wiedzieć, że jeśli rejestracja odbywała się internetowo, rekrutacja uzupełniająca prawdopodobnie będzie przebiegać także w ten sposób. W sytuacji, gdy rodzice składali dokumenty w wybranej placówce osobiście, podanie o możliwość uczestnictwa w rekrutacji uzupełniającej też trzeba będzie złożyć bezpośrednio w siedzibie przedszkola. Ważne: zanim przystąpisz do rekrutacji uzupełniającej, sprawdź listy dzieci przyjętych w kolejnym przedszkolu wpisanym w swoim wniosku. Jedna z naszych czytelniczek wspomina: „W naszej dzielnicy w ubiegłym roku nie było rekrutacji uzupełniającej, a dzieci, które tak jak moja córka nie zostały przyjęte w pierwszej turze, otrzymały miejsce w nowo powstałym przedszkolu, które nie brało udziału w rekrutacji. Zostaliśmy poinformowani, że nie musimy składać żadnych dokumentów, a także otrzymaliśmy pismo z Urzędu Miasta, w którym była informacja, w której placówce czeka miejsce na nasze dziecko”. Jak wziąć udział w rekrutacji uzupełniającej do przedszkola? Wejdź na stronę urzędu miasta lub gminy i sprawdź, które przedszkola mają jeszcze wolne miejsca i kiedy rozpocznie się w nich rekrutacja uzupełniająca. Przebiega ona dokładnie tak samo jak pierwsza rekrutacja. Rekrutacja uzupełniająca do przedszkola a odwołanie od decyzji gminy Zanim rozpocznie się rekrutacja uzupełniająca, można skorzystać z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/gdy-dziecko-nie-dostanie-sie-do-przedszkola-20810-r1/">odwołania od negatywnej decyzji gminy. Wniosek do komisji rekrutacyjnej z prośbą o uzasadnienie nieprzyjęcia dziecka należy złożyć najpóźniej w ciągu 7 dni od dnia ogłoszenia listy dzieci przyjętych i nieprzyjętych do przedszkola. Następnie w ciągu 7 dni od otrzymania pisma z uzasadnieniem z komisji należy przedłożyć odwołanie u dyrektora przedszkola. Jeśli dyrektor placówki również odmówi przyjęcia dziecka, pozostaje jeszcze jedno wyjście – złożenie skargi do sądu administracyjnego. Źródło: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.gov.pl/web/gov/zapisz-dziecko-do-przedszkola" rel="nofollow noopener" target="_blank">gov.pl Zobacz też: Obowiązek przedszkolny – kogo dotyczy? Za co i ile zapłacisz, posyłając dziecko do przedszkola? Wyprawka dla przedszkolaka - niezbędniki i to, co można sobie... odpuścić!
„Moje dziecko nie znosi leżakować, ale panie w przedszkolu je zmuszają” [LIST DO REDAKCJI]
Córka od września chodzi do prywatnego przedszkola. Adaptacja poszła nam całkiem nieźle. Mało tego, Julka jeszcze ani razu nie zachorowała. Czyli to, czego najbardziej się obawiałam, nie okazało się problemem, ale… córka nie znosi leżakować. I nie rozumiem, dlaczego panie w przedszkolu ją do tego zmuszają.
Kiedy zapisywałam Julcię do przedszkola, pytałam, czy leżakowanie jest obowiązkowe. Dyrektorka powiedziała, że nie. Że leżakują tylko te dzieci, które mają w zwyczaju drzemki w ciągu dnia. Bardzo się wtedy ucieszyłam, bo to oznaczało, że w przedszkolach nie jest tak jak w PRL, gdy zmuszano dzieci do spania i jedzenia... Leżakowanie wspominam strasznie Kiedy ponad 30 lat temu chodziłam do przedszkola, najbardziej zazdrościłam starszakom, że nie muszą już leżakować. To leżakowanie było okropne. Do dziś pamiętam panią Krysię, która chodziła między polówkami i zamykała oczy każdemu, kto śmiał leżeć z otwartymi… Oczywiście wtedy uważałam, że tak ma być. Podobnie jak z jedzeniem – że trzeba jeść nawet najbardziej znienawidzone zupy mleczne i żylaste mięso. Do ostatniego kęsa, choćby się miało za chwilę zwymiotować. Myślałam, że dzieci traktuje się teraz inaczej. Że owszem, musi być jakaś dyscyplina, rozkład dnia i nie można zawsze robić tego, co się chce i lubi, ale… nikt nie zmusza do czegoś, czego dziecko nie potrzebuje! Dzieci leżakują, panie się relaksują? Kiedy córka zaczęła się skarżyć na to leżakowanie (poprosiła, żebym w czasie leżakowania zabierała ją do domu), obiecałam, że porozmawiam z wychowawczynią. Byłam pewna, że zgodnie ze słowami dyrektorki – Julka nie będzie musiała leżakować. Okazało się jednak, że musi. A dlaczego? Oficjalnie dlatego, że to dla dzieci zdrowe… Że jak się położą po obiadku, to potem ładnie się bawią. Naprawdę? Może i dotyczy to tych dzieci, które potrzebują drzemek… Ale moja córka do nich nie należy i co? Też musi leżakować? Może dlatego, żeby panie miały chwilę ciszy i oddechu od pracy? Może dla pań to „chwila”, ale przecież dla dziecka takie leżakowanie to wieczność! Czy leżakowanie jest obowiązkowe? W przedszkolu córki jedzenie nie jest obowiązkowe. Rodzic dostaje informację, że dziecko odmówiło np. śniadania, obiadu lub podwieczorku. Uważam, że to jest super, bo naprawdę nie każdy i nie zawsze ma ochotę jeść to i ile mu nałożą. W tym przypadku szanuje się dziecko, ale… Jak to w końcu jest z tym leżakowaniem? Jest obowiązkowe czy nie? A jeśli jest obowiązkowe, to skąd wynika przekonanie, że to najlepsze rozwiązanie? Dla wszystkich, bez wyjątku? Dlaczego ta dyrektorka mnie oszukała? Czy mam iść do niej i żądać wyjaśnień? To jakaś paranoja, bo nigdy nie widziałam się w roli matki, która kręci awantury w gabinecie dyrekcji, ale chyba nie mam wyboru. Jeśli chcesz się podzielić swoją historią, napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl. Czytamy wszystkie listy i zastrzegamy prawo do wyboru najciekawszych oraz do ich redagowania lub skracania. Aśka Piszemy też o: Przedszkolanka przyłapana na biciu 5-letniego chłopca. Wszystko zarejestrowały kamery 1 października zaczyna obowiązywać tzw. rejestr ciąż. Za brak wpisu kar nie ma. Na razie? Ciężarna w 30. tygodniu ciąży dowiedziała się, że płód nie ma czaszki. Wcześniej lekarz to przed nią zataił
„Nie dziwię się, że nauczycielki nie chcą pracować w przedszkolu za marne grosze. Za prywatną opiekę płacę im podwójną stawkę” [LIST DO REDAKCJI]
Pracować za 2 tysiące to można w sklepie na kasie albo zamiatając ulice. Panie przedszkolanki to wykształcone osoby, które przez lata uczyły się i pracowały na swoje umiejętności. Jak można tak nisko cenić ludzi, którzy dbają o rozwój najmniejszych dzieci?
Mój Antoś źle znosi jazgot w przedszkolu, postanowiłam więc zafundować mu prywatną opiekunkę. Przynajmniej do czasu, aż pójdzie do zerówki. Płacę przyzwoitą stawkę i wiem, że synek ma profesjonalną opiekę. Kadra przedszkolna na dobrym poziomie powoli się wykrusza. I ja się nie dziwię. Pensje dla przedszkolanek to skandal. W końcu nasze dzieci trafią w ręce niedouków! Zaczęło się od tego, że Antek nie chciał chodzić do przedszkola, bo przeszkadzał mu hałas i duża liczba dzieci. Nie chodziło o kadrę, nie miałam żadnych zastrzeżeń do opiekunek, choć to było przedszkole publiczne. Tak naprawdę to one stawały na głowie, żeby dzieciom niczego nie brakowało. Trochę też musiały naprawiać błędy rodziców i łatać to, co nie zostało wypracowane w domu. Wszystko z uśmiechem, profesjonalnie. Aż mi się serce ściska, jak pomyślę, że za tak ogromny wysiłek te kobiety dostają jakieś ochłapy zamiast pensji. Dość szybko podjęliśmy z mężem decyzję, że jeszcze nie czas na przedszkole dla Antosia. Znaleźliśmy mu nianię, młodą przedszkolankę, która rzuciła etat, by zająć się opieką nad dziećmi prywatnie. Po prostu miała dość i wcale mnie to nie dziwi. Pani Asia zna biegle trzy języki, ma szeroką wiedzę pedagogiczną, skończyła studia z wyróżnieniem, zrobiła kilka prestiżowych kursów, m.in. z udzielania pierwszej pomocy i logopedii. I ma teraz pracować za jakąś nędzną stawkę? U nas świetnie się odnalazła, a poza tym dostaje ponad dwa razy większą pensję, niż zarabiała w przedszkolu. Ja nie zamierzam oszczędzać na rozwoju mojego syna. Może pora wreszcie podnieść wynagrodzenie nauczycielom? W innym razie w przedszkolach zostaną tylko same niedouki i to w ich ręce będziemy zmuszeni oddawać nasze dzieci. Julia Jeśli chcesz się podzielić swoją historią, napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl. Czytamy wszystkie listy i zastrzegamy prawo do wyboru najciekawszych oraz do ich redagowania lub skracania. Zobacz też: Nauczycielka pokazała swoja wypłatę: "Z samej pensji nie wyżyję" Jaką pensję powinna dostawać mama? Zdziwisz się Ile zarabia niania? Płacimy im więcej, niż same oczekują!
„Nauczycielki w przedszkolu przekupują dzieci lizakami, żeby były >>grzeczne
Na początku nie mogłam w to uwierzyć, ale na zebraniu wszystko się potwierdziło. Okazało się, że to, co mówiła Oliwka, było prawdą… „Ciocie” naprawdę dają dzieciom lizaki, żeby nie płakały i żeby były grzeczne!
Oliwka od września poszła do przedszkola. O wielu rzeczach związanych z przedszkolami czytałam lub rozmawiałam z koleżankami, ale nigdy nie spotkałam się z przekupywaniem dzieci słodyczami! To już nie ma innych metod? Cywilizowanych, zgodnych ze sztuką pedagogiczną? Czy dzieci to psy, które nagradza się smakołykiem? Jak można utrwalać w dziecku przekonanie, że na smutek (lub rozpacz) najlepszy jest… lizak? Jestem przeciwna słodyczom w ogóle, nie tylko w nagrodę Już jednego z pierwszych dni przedszkola Oliwka pochwaliła się, że jadła lizaka. Kiedy zapytałam, skąd go miała, powiedziała, że od cioci. W pierwszej chwili myślałam, że jakaś kobieta podała jej lizaka przez siatkę na przedszkolnym placu zabaw. Zdenerwowałam się, ale po chwili uznałam, że to przecież nie może być prawda. Zwłaszcza że Oliwka zapewniała, że ten lizak był od cioci Marysi (jej wychowawczyni). Jak nauczyciel może dawać słodycze? Przecież to niemożliwe, żeby w XXI wieku, w warszawskim przedszkolu, uważano, że słodycze to akceptowany sposób na dzieci. Zwłaszcza że wśród rodziców jest coraz wyższa świadomość – coraz więcej z nas nie daje dzieciom napojów gazowanych, lizaków, chipsów, cukierków, czekoladek, pączków. Oliwka nie je słodyczy. Za dużo się napatrzyłam na cierpienie dziadka, który cierpiał na otyłość i cukrzycę. Odcięli mu stopę. A wszystko zaczęło się od tego, że pół życia pracował na to, jedząc tłuste mięso, białe pieczywo i blachę ciasta za jednym przysiadem. W domu nie używamy cukru! Oboje z mężem od początku ustaliliśmy, że będziemy wychowywać dziecko w szacunku do swego zdrowia. Na co dzień sami dbamy o siebie. Nasza córka nigdy nie piła słodzonych soków, w domu w ogóle nie używamy cukru. Uważamy, że zapotrzebowanie na słodkie w zupełności zaspokoją owoce. Jeśli ktoś ma inne zdanie – w porządku, każdy ma prawo do takiego stylu życia, jaki wybrał. Ale jakim prawem ktoś nie szanuje tego, jak dbam o swoje dziecko? Podczas rozmowy z wychowawczynią wielokrotnie podkreślałam, że Oliwka nie je cukierków, ciast, nie pije słodkich napojów… I co? I zostało to zlekceważone. Na zebraniu wyszło szydło z worka Kiedy na zebraniu jeden z ojców zapytał o lizaki dla dzieci w „nagrodę” – wychowawczyni nie wypierała się. Powiedziała, że owszem, dzieci dostają różne nagrody: naklejki albo lizaczki. Lizaczki! Nie wytrzymałam i poprosiłam, by powiedziała nam, jak często dają te lizaczki. W odpowiedzi usłyszałam, że bardzo rzadko. Pani użyła słowa „sporadycznie”. Żeby nie przeciągać dyskusji, poprosiłam, by Oliwce w nagrodę dawać wyłącznie te naklejki… Czy takie przekupywanie dzieci słodyczami jest zjawiskiem powszechnym? Czy Wasze dzieci też dostawały lizaki, żeby nie płakały lub były grzeczne? Jeśli okaże się, że przedszkole córki jest niechlubnym wyjątkiem – jestem gotowa przenieść dziecko do innej, choćby prywatnej placówki. Majka Jeśli chcesz się podzielić swoją historią, napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl. Czytamy wszystkie listy i zastrzegamy prawo do wyboru najciekawszych oraz do ich redagowania lub skracania. Piszemy też o: Ojciec był wściekły po tym, jak jego syn przyniósł z przedszkola list, że ma nadwagę Ewakuacja szkoły w Mysłowicach – budynek zaczął się przechylać Dlaczego nie powinniśmy porównywać rozwoju naszych dzieci? Rady mamy 1,5-rocznej Michaliny
Plan daltoński: co to jest i na czym polega? Założenia i filary planu daltońskiego
Plan daltoński to system nauczania wynaleziony w ubiegłym wieku przez Helen Parkhurst, amerykańską nauczycielkę, która współpracowała z Marią Montessori. Na czym polega plan daltoński i jakie korzyści z niego płyną?
Głównym założeniem planu daltońskiego w przedszkolu lub szkole jest przygotowanie dzieci do samodzielnego funkcjonowania w dorosłym życiu. To system, który oparty został na wolności. Wolność w rozumieniu planu daltońskiego oznacza samodzielność, przejmowanie inicjatywy, wybór i odpowiedzialność za swoją pracę – zarówno u nauczycieli, jak i dzieci. Co to jest plan daltoński? Plan daltoński polega na edukacji dzieci od najmłodszych lat w poszanowaniu ich wolności, w tym wolnego wyboru. Plan zakłada, że życie w szkole ma przypominać wspólnotę. Wszyscy współpracują ze sobą – nauczyciele, uczniowie i rodzice. Dzięki współpracy z innymi uczniowie uczą się pracy w grupie, szacunku do pracy i odpowiedzialności za wykonane przez siebie zadania. Wszystko to w atmosferze wzajemnego poszanowania, bez względu na wiek i obejmowane stanowisko. Kto stworzył plan daltoński? Twórczynią planu daltońskiego jest Helen Parkhurst, amerykańska nauczycielka. Parkhurst przez 4 lata współpracowała z Marią Montessori, autorką znanej na całym świecie pedagogiki Montessori. W trakcie swojej pracy Parkhurst przez jakiś czas obejmowała stanowisko dyrektorki wszystkich placówek Montessori w Stanach Zjednoczonych. Helen Parkhurst zaczęła pracę jako pedagog w wieku zaledwie 17 lat. Już wtedy zauważyła, że system edukacji nie działa tak, jak powinien. Sprzeciwiała się systemowi, który zmusza ucznia do uczenia się formułek na pamięć. Pragnęła zmiany – chciała, aby dzieci były wspierane na każdym etapie swojej edukacji, a podejście do uczniów zindywidualizowane. Zmiany zaczęła od siebie, w prowadzonej przez siebie klasie: starsze dzieci miały wspierać młodsze w nauce, zmieniono także układ mebli w sali, w której uczyły się dzieci. Wdrożone zmiany dały początek rewolucji w systemie nauczania – powstaniu planu daltońskiego. Filary planu daltońskiego i jego założenia Plan daltoński składa się z czterech podstawowych filarów: Współpraca – szkoła ma funkcjonować jako wspólnota. Wszyscy, włącznie z dyrekcją, nauczycielami, rodzicami i uczniami powinni współpracować i umieć się wspólnie zorganizować. Pomoc, nauka i komunikacja pełna szacunku to jedno z najważniejszych założeń planu daltońskiego. Wolność i odpowiedzialność – w planie daltońskim obowiązuje podstawa programowa, jednak w szkołach i przedszkolach daltońskich plan nauczania pozwala uczniowi lub przedszkolakowi na samodzielne organizowanie pracy. Tematy oraz terminy są z góry wiadome, dzięki czemu uczeń jest w stanie zaplanować swoją pracę i co najważniejsze, w pełni ponosi on odpowiedzialność za jej efekty. Samodzielność – czyli niezależność w szukaniu rozwiązań. Jeżeli uczeń chce się czegoś nauczyć, powinien zrobić to sam. Taka postawa uczy mocy sprawczej i umiejętnością rozwiązywania problemów w dorosłym życiu. Refleksja – zadaniem ucznia jest umiejętność ocenienia swojej pracy i jej odpowiedniej argumentacji. Uczy to wyciągania wniosków i pomaga odkryć, jak przebiega u ucznia system uczenia się. Jeszcze jednym równie ważnym założeniem planu daltońskiego jest skuteczność. Oznacza ona efektywną naukę przy sprawiedliwym wykorzystaniu czasu i wysiłku w nią włożonego. Jakie korzyści niesie plan daltoński? Metoda daltońska odrzuca wartości, które stresowały w dzieciństwie niejednego ucznia. W szkole daltońskiej nie ma miejsca na rywalizację czy hierarchizację. Zamiast tego propaguje się szacunek i współpracę. Uczniowie uczący się tą metodą, jeśli czegoś nie wiedzą, mają pełne prawo do konsultacji i pomocy kolegi w ławki. Dopiero wtedy, kiedy nie będą mogli wspólnie rozwiązać problemu, powinni zwrócić się do nauczyciela. Plan daltoński przygotowuje do dorosłego życia i uczy: szacunku, współpracy, pracy w grupie, samodzielnego rozwiązywania problemów. Wszystkie te cechy przygotują dziecko do dorosłego życia i warunków panujących w pracy i szerzej – w społeczeństwie. Plan daltoński w przedszkolu a w szkole Metoda daltońska dostosowana jest do szkół i przedszkoli. Placówki daltońskie zyskują coraz większą popularność na świecie, w tym także w Polsce. Przedszkola daltońskie różnią się od placówek publicznych. Ważne jest nie tylko stosowanie się do filarów samej metody, ale też aranżacja przestrzeni. W salach wydzielone są poszczególne przestrzenie: przestrzeń do zabawy, nauki, wyciszenia się i przestrzeń osobista, gdzie dziecko może odłożyć swoje rzeczy. Sala powinna być spójna i nierozpraszająca. Zamiast leżakowania jest czas na odpoczynek. Nie ma podziału na grupy wiekowe. Zabawki mają być praktyczne i mieć walory edukacyjne – podobnie jak w przypadku zabawek Montessori. W szkołach daltońskich jest realizowana podstawa programowa. Jednak tuż obok nauki są obowiązki i dodatkowe zadania. W klasach daltońskich są kolorowe tablice, na których każdy uczeń ma przypisane jakieś zadanie, które w danym dniu musi wykonać. Kolejnym elementem jest zegar daltoński, dzięki któremu dzieci mają wgląd, ile zajmuje im konkretna czynność i ile czasu będą potrzebowały do jego wykonania. Na koniec tygodnia wspólnie omawia się zadania i ocenia ich wykonanie. Zobacz także: Przedszkole waldorfskie: co to jest? Założenia i opinie Kompetencje kluczowe w przedszkolu – czym są, jak się je kształtuje? Obowiązek przedszkolny: kto mu podlega i od jakiego wieku trzeba iść do przedszkola?
„Blossom” znaczy kwitnąć. Wyjątkowe przedszkole na mapie Warszawy
O dwujęzyczności dzieci, pedagogice słuchania, „leniwych nauczycielach” i pewnym niezwykłym przedszkolu. Z Magdaleną Modrzewską, założycielką i dyrektorką „Blossom” – Anglojęzycznego Przedszkola Artystycznego rozmawia Luiza Słuszniak.
Luiza Słuszniak, Mamotoja.pl: Nazwa przedszkola, które Pani założyła, nie jest przypadkowa, prawda? Magdalena Modrzewska, założycielka i dyrektorka przedszkola „Blossom”: Tak, to nie przypadek. Kiedy szukałam odpowiedniego miejsca na przedszkole, trafiłam na zabytkową willę z ogromnym ogrodem. Ta posesja należała przed wojną do kwiaciarza, którego w ogrodzie otaczały naręcze kwiatów. Spacerując po jego ogrodzie, pomyślałam sobie, że „Blossom” – po angielsku „kwitnąć” – będzie nazwą idealną dla miejsca, gdzie dzieci naprawdę będą rozkwitać. I choć przedszkole ostatecznie mieści się pod zupełnie innym adresem – nosi właśnie tę nazwę. Czy dwujęzyczność sprzyja rozwojowi przedszkolaków? Bardzo. Stymulując mózg, wpływa nie tylko na harmonijny rozwój mowy, ale i cały rozwój poznawczy. Każde dziecko może być dwujęzyczne? Uważam, że tak. Naturalnie jedne dzieci mogą mieć wrodzony talent do nauki języków, podczas gdy inne przejawiać będą talenty w innych kierunkach, ale… tak, każde dziecko może mówić dwoma językami. Nawet jeśli rodzice nie znają angielskiego i nie będą mówić w domu po angielsku? Tak. Kiedy rodzice pytają, czy mają mówić do dziecka po angielsku, wręcz im to odradzam. Zachęcam, by w domu mówiło się po polsku. Dzieci powinny czuć, że jest to naturalne. Nie powinno się niczego forsować. W „Blossom” dzieci rozkwitają nie tylko dlatego, że uczą się angielskiego – nie dość, że jest to przedszkole anglojęzyczne, to również artystyczne… Nasze dzieci mają zajęcia z uznanymi twórcami w dziedzinach takich jak sztuki wizualne czy muzyka, Zależy nam, by przybliżać dzieciom sztukę i towarzyszyć im w procesie twórczym, gwarantując pełną swobodę. To znaczy? Uważam, że dużo ważniejsze od tego, czy praca będzie wykonana „ładnie” lub „prawidłowo”, jest dziecięca wyobraźnia i wspomniany proces twórczy. Zamiast wciąż poprawiać i korygować – stawiamy na rozwijanie pasji, eksperymentowanie ze sztuką. Dzieci w „Blossom” nie tylko malują, rysują, ale i bardzo dużo muzykują, oglądają i wystawiają spektakle teatralne w języku angielskim, mamy też pracownię ceramiczną. Realizując program edukacji przedszkolnej, nauczyciele w „Blossom” realizują też założenia pedagogiki słuchania. Czy może Pani wyjaśnić, na czym to polega? „Blossom” nie jest tradycyjnym przedszkolem. Na co dzień przyświeca nam bowiem filozofia Reggio Emilia. Reggio Emilia to włoskie miasteczko, które jest ojczyzną filozofii o tej samej nazwie. Oznacza to, że – choć mamy ramy, które zapewniają dzieciom bezpieczeństwo i realizację programu przedszkolnego – wsłuchujemy się w potrzeby poznawcze dzieci i tak układamy dla nich propozycje projektów czy aktywności, by na te potrzeby odpowiedzieć. W praktyce wygląda to tak, że dzieci współtworzą program zajęć. Mówią, czego chcą się uczyć? Mówią, proponują, okazują, pytają – a my pochylamy się nad każdym przejawem ich potrzeb edukacyjnych. Słuchamy, notujemy, obserwujemy i jesteśmy otwarci na każdą ich propozycję Jakie korzyści płyną z pedagogiki słuchania? Dzieci traktowane są podmiotowo. Uczą się poczucia sprawczości, odwagi w wyrażaniu swojej opinii, kwestionowania rzeczywistości, na którą mają prawo się nie zgadzać. Ponieważ uważam, że warto myśleć samodzielnie i nie zawsze należy zgadzać się na wszystko, zwłaszcza we współczesnym świecie, który potrzebuje ludzi odważnych i takich, którzy chcą zmieniać ten świat na lepszy. Ponadto, dzieci są dużo bardziej zaangażowane, nie marnujemy czasu na zachęcanie dzieci do brania udziału w aktywnościach, które ich nie interesują. Czy trudno było stworzyć zespół nauczycieli, którzy naprawdę potrafią słuchać dzieci? Najważniejsze, że się udało. Długo szukałam osób, które prócz świadectw ukończenia studiów, są również cierpliwe, uważne, pełne ciepła i przede wszystkim… ciekawe dzieci. Jeśli kogoś nie interesuje dziecko i jego wyobraźnia – w „Blossom” po prostu się nie odnajdzie. Wiem, że praca z dziećmi jest bardzo wymagająca, dlatego staramy się tak organizować pracę, aby optymalnie wykorzystywać zasoby nauczycieli. Mówimy na to strategia „leniwego nauczyciela”. Leniwego nauczyciela? Tak (śmiech). Wbrew pozorom nie chodzi wcale o to, by nauczyciel był leniwy. To taka organizacja dnia, praca w małych grupach projektowych, która nauczycieli nie wyczerpuje. Dbamy o to, by uniknąć nie tylko wypalenia się, ale i kłopotów z gardłem czy kręgosłupem. Uważam, że komfort pracy nauczycieli jest bardzo ważny ze względu na dzieci, za które jesteśmy odpowiedzialni. „Blossom” to nie tylko budynek, ale i ogromny ogród… I nie wyobrażam sobie, by było inaczej, ponieważ założenia Reggio Emilia to również kontakt z naturą i praca w terenie. Nasze dzieci grzebią w ziemi, uwielbiają się brudzić bez względu na pogodę, hodują ślimaki i… chcą, żeby przedszkole miało własny kurnik. Będziemy teraz rozwijać też warsztat stolarski. Rodzice o tym wiedzą? Oczywiście, że wiedzą. Przygotowują przecież swoim dzieciom ubranka na zmianę, tak by maluch w każdej chwili mógł wskoczyć w ciepłe, suche spodnie, skarpetki czy koszulkę. Rodzice dzieci z „Blossom” wiedzą wszystko o tym, jak uczymy i dbamy o dzieci. Dlatego właśnie wybierają to przedszkole. I nie mają potem żadnych wątpliwości? Mają (śmiech), na przykład ostatnio jeden z rodziców zapytał, czy jedzenie nie mogłoby być mniej wykwintne. Jak to? Mamy własną, ekologiczną kuchnię, w której wszystkie składniki są certyfikowane. Nie podajemy dzieciom parówek, kiełbas ani żadnych tego typu przetworzonych produktów. Staramy się też zapewniać im możliwie urozmaicone i pięknie podane posiłki. Jednocześnie nigdy nie zmuszamy dziecka do jedzenia, bo to przekraczanie jego granic. To co dziś będzie na obiad w „Blossom”? Rosół na wywarze z kaczki, makaron żytni, marokańskie kotleciki… Oczywiście nasze maluchy jadają też nuggetsy, ale zależy mi, by poznały różne smaki, przede wszystkim zdrowych potraw. Nasz szef kuchni często zaprasza dzieci do swojego królestwa i odpowiada na wszelkie pytania, dzieci często też same robią proste, ekologiczne dania. „Blossom” to Pani spełnione marzenie. Spełnienia jakich jeszcze marzeń można Pani życzyć? Wciąż z ogromnym sentymentem myślę o tej przedwojennej willi z wielkim ogrodem, gdzie wymyśliłam nazwę „Blossom”… Może jednak powstanie tam kiedyś drugie moje wymarzone przedszkole? A może szkoła podstawowa? Czas pokaże. Więcej na stronie Blossom Anglojęzyczne Przedszkole Artystyczne Zobacz także: Pierwsze dni w przedszkolu: dziecko płacze i boi się? Nie popełniaj tych błędów! Adaptacja w przedszkolu – co robić, żeby dziecko chętnie chodziło do przedszkola Jak zachęcić dziecko do przedszkola – porady psychologa
Leśne przedszkola – ile kosztują, czym się różnią od zwykłych przedszkoli?
Przedszkola leśne w Polsce pojawiły się niedawno, ale na świecie takie placówki funkcjonują już od wielu lat. Sprawdź, czym dokładnie leśne przedszkole różni się od tradycyjnego.
W krajach skandynawskich, a także w Niemczech, Austrii, Czechach czy Szkocji leśne przedszkola funkcjonują już od dawna, te najstarsze – nawet od kilkudziesięciu lat. Prężnie działają nie tylko w Europie – leśne placówki przedszkolne znane są również w Japonii i USA. W Polsce do niedawna prawie nikt o nich nie słyszał. Teraz zyskują na popularności. Wyjaśniamy, czy warto posłać dziecko do leśnego przedszkola i jaka jest cena pobytu dziecka w takiej placówce. Leśne przedszkole: cele i założenia Podstawowa różnica między przedszkolem leśnym a tradycyjną placówką to ilość czasu spędzanego na dworze w ciągu dnia. W przedszkolu leśnym aż 80 proc. czasu dzieci spędzają na świeżym powietrzu. Niekoniecznie w lesie, może to być też plaża lub łąka, czyli miejsca, w których można obcować z naturą. Edukacja w leśnym przedszkolu przebiega w zgodzie z naturą i jest dostosowana do możliwości przedszkolaków. Ważnym celem pobytu dziecka w takiej placówce jest przeżywanie przygód. Z tego powodu w leśnych przedszkolach nie ma prawdziwych zabawek, dzieci bawią się tym, co znajdą na dworze lub same stworzą. Mogą też próbować, jak smakują leśne owoce, dotykać trawy, słuchać odgłosów zwierząt. Czas spędzany jest na beztroskiej, spontanicznej zabawie, ale w otoczeniu, z którego można wiele się nauczyć. Leśne przedszkola w Polsce Leśne przedszkola w Polsce stają się coraz bardziej popularne. Coraz więcej takich placówek pojawia się zwłaszcza w dużych miastach. Na terenie naszego kraju działa kilkadziesiąt (około 30) leśnych przedszkoli lub przedszkoli, które wprowadzają elementy edukacji leśnej do swojego programu. Leśne przedszkola w Polsce z uwagi na przyzwyczajenie do tradycyjnego modelu nauczania nadal budzą jednak kontrowersje. Rodzice obawiają się, że ich dziecko, ze względu na spędzanie dużej ilości czasu na świeżym powietrzu, częściej będzie się przeziębiało. Również koszt takiego przedszkola nie jest niski – czesne w leśnym przedszkolu wynosi od 500 do nawet 2000 zł miesięcznie. Jak założyć leśne przedszkole? Dla osób lubiących spędzać czas z dziećmi na świeży powietrzu założenie leśnego przedszkola może być doskonałym pomysłem na biznes. Zainteresowanie tego typu placówkami z roku na rok rośnie, a liczba miejsc w istniejących leśnych przedszkolach jest ograniczona. Aby założyć przedszkole na łonie natury, trzeba przede wszystkim mieć odpowiedni kapitał na start, choćby na zatrudnienie i wyszkolenie kadry, ubezpieczenia, opłacenie mediów. Koszty powinny uwzględniać także materiały edukacyjne czy niezbędny sprzęt turystyczny. Drugim istotnym elementem jest uzyskanie wszelkich niezbędnych pozwoleń do prowadzenia przedszkola leśnego. W tym celu należy zapoznać się z rozporządzeniem MEN w sprawie innych form wychowania przedszkolnego. Poza tym bardzo ważne jest znalezienie odpowiednich nauczycieli, którzy w możliwie najlepszy sposób będą realizować z dziećmi założenia placówki. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/10-waznych-faktow-na-temat-przedszkola-montessori-20622-r1/">10 ważnych faktów na temat przedszkola Montessori <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/przedszkole-publiczne-czy-prywatne-fakty-i-mity-o-przedszkolach-2572-r3/">Przedszkole publiczne czy prywatne – jakie wybrać? – fakty i mity o przedszkolach <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/przedszkole-publiczne-czy-prywatne-fakty-i-mity-o-przedszkolach-2572-r3/">​<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/pierwszy-dzien-w-przedszkolu-jak-wyglada-pierwszy-dzien-w-przedszkolu-1356-r1/">Pierwszy dzień w przedszkolu: jak go przeżyć, rady dla rodziców
Wnuczka Doroty Zawadzkiej idzie do duńskiego przedszkola. Internauci: „Trochę kontrowersyjne dla polskich rodziców”
Wnuczka Doroty Zawadzkiej już niedługo zacznie uczęszczać do duńskiego przedszkola. Post, w którym psycholożka informuje o zmianach w życiu swojej rodziny, wywołał ogromną dyskusję. Choć dziewczynka mieszka w Danii, wielu rodziców nie wyobraża sobie posłać dzieci do tego typu placówki.
Dorota Zawadzka zamieściła na swoim fanpage’u post, w którym informuje o nowym etapie w życiu wnuków. Młodszy wnuczek, Staś, będzie chodził do warszawskiego żłobka, a wnuczka Amelka, która na co dzień mieszka w Danii – do duńskiego przedszkola. Chociaż w Polsce powstają placówki prowadzone w skandynawskim stylu, wzbudzają one niemałe emocje. Duńskie przedszkole stawia na języki obce Czym różni się duńskie przedszkole od polskiego? Przede wszystkim tam dzieci spędzają niemal cały dzień na zabawie. Nie mają wielu zajęć dodatkowych, ale bardzo duży nacisk kładzie się na naukę języków obcych. Każde dziecko uczy się angielskiego i niemieckiego. W duńskich przedszkolach dzieci spędzają dużo czasu na świeżym powietrzu. Wychodzą na spacery i wycieczki. Codziennie, bez względu na pogodę, biegają na zewnątrz. Co ważne, opiekunowie uczą dzieci samodzielności od najmłodszych lat. W niczym ich nie wyręczają, ale służą pomocą. Duńskie przedszkole nie jest dla polskich dzieci? Pod postem Superniani pojawiło się mnóstwo komentarzy. Część obserwatorów uważa, że duńskie przedszkola nie są odpowiednie dla polskich dzieci, część uważa, że to dla dzieci najlepsze rozwiązanie. „Duńskie przedszkola są trochę kontrowersyjne dla polskich rodziców”; „Duńskie przedszkola są świetne, promują rozwój dziecka w jego własnym tempie. Sama do takiego chodziłam”; „Wnuczek mojej siostry chodzi do szwedzkiego przedszkola. Wszystkim nam bardzo podoba się tamtejsza atmosfera, zwyczaje i relacje. Początkowo były niewielkie trudności z porozumieniem ze względu na trudności językowe, ale szybko minęły. Teraz przed nim szkolne wyzwanie”; „Amelce zapewne spodoba się duńskie przedszkole. Obawiałabym się chyba bardziej naszego tradycyjnego przedszkola. Mam w rodzinie dziecko, które nie chciało uczęszczać do przedszkola. Panie sugerowały, że dziecko nie nadaje się do placówki. Mama chłopca znalazła duńskie przedszkole i nie ma problemu z uczęszczaniem dziecka do tejże placówki. Dobrze, że w Polsce mamy i takie przedszkola” – komentowali obserwatorzy Doroty Zawadzkiej. A jakie jest wasze zdanie? Posłalibyście dziecko do duńskiego przedszkola? View Burdaffi on the source website Zobacz też: Czym jest domowe przedszkole i jak można je założyć? Różnice między przedszkolem publicznym i niepublicznym. Które wybrać? Czym są leśne przedszkola i dlaczego ich popularność rośnie?
10 ważnych faktów na temat przedszkola Montessori
Zastanawiasz się nad wyborem przedszkola dla swojego dziecka? Oto metody wychowania i edukacji dzieci metodą Montessori w pigułce. Sprawdź, czy to coś dla ciebie.
Przedszkole Montessori oferuje bardzo spójny model wychowania i edukacji dzieci. Metoda wychowania przedszkolnego według włoskiej lekarki i pedagog Marii Montessori znacznie różni się od oferty tradycyjnych przedszkoli. W Polsce jest kilkadziesiąt placówek jej imienia, w tym szkoły i żłobki działające według zasad Montessori. Ta metoda ma zwolenników na całym świecie. Podpowiadamy dlaczego! Przedszkole Montessori - zasady: Nacisk na swobodny rozwój przedszkolaków Miejsce, gdzie szanuje się dzieci Dziecko samo decyduje, nad czym będzie pracować Dobra organizacja przestrzeni to podstawa Rola nauczyciela w przedszkolu Montessori Nietypowe zabawki w przedszkolu Montessori Samodzielność – podstawowa zasada przedszkola Montessori Zajęcia odbywające się w rytmie dziecka Zwierzątko w przedszkolu Montessori Język Porozumienia bez Przemocy 1. Nacisk na swobodny rozwój przedszkolaków Maria Montessori – autorka słynnej metody przedszkolnego wychowania dzieci – uważała, że głównym zadaniem pedagogiki jest wspieranie spontaniczności i twórczości dziecka. Dlatego w 1907 roku stworzyła Casa dei Bambini (z wł. dom dzieci), żeby umożliwić im wszechstronny rozwój – fizyczny, duchowy, kulturowy i społeczny. Idee zapoczątkowane przez nią są kultywowane do dziś – we współczesnych przedszkolach Montessori. 2. Miejsce, gdzie szanuje się dzieci Montessori była przekonana o niezwykłych możliwościach poznawczych dzieci. Uważała, że jeżeli tylko zapewni się im odpowiednie warunki, będą uczyć się same z siebie, bez konieczności stosowania przymusu. Nauczyciel niczego dziecku nie narzuca – nie zmusza go do jedzenia, spania itd. Dziecko ma swobodny wybór, czym będzie się zajmować. Opiekun przedszkolny mu w tym asystuje. 3. Dziecko samo decyduje, nad czym będzie pracować Dziecko ma do dyspozycji strefy poświęcone różnym aspektom życia, w których dostępne są materiały rozwojowe ułożone od najłatwiejszego do najtrudniejszego. Każdy z nich służy do nauki tylko jednej czynności lub pojęcia i jest wyeksponowany na tacy, lub w koszyczku. Nauczyciel jest pośrednikiem między dzieckiem a otoczeniem, z którego ono samo wybiera to, czym chce się zająć. 4. Dobra organizacja przestrzeni to podstawa Porządek to bardzo ważna kwestia w przedszkolu Montessori. Dziecko, które ma bardzo jasno wyłożone zasady zachowania i zorganizowaną przestrzeń, czuje się pewnie, nie gubi się i łatwiej się koncentruje na swoich zadaniach. W przedszkolu Montessori wszystkie meble i sprzęty są na wysokości dziecka. Może ono ze wszystkiego skorzystać, nie musząc prosić dorosłego o pomoc w ich podaniu. Sala podzielona jest na 6 stref, w których dziecko rozwija swoje umiejętności i wiedzę w takich dziedzinach, jak: życie codzienne, kultura i sztuka, język, matematyka, nauka i natura, sensoryka (rozwój zmysłów). 5. Rola nauczyciela w przedszkolu Montessori Nauczyciel pełni rolę pośrednika, między dzieckiem a otoczeniem, podążając za jego potrzebami. Jeżeli dziecko chce malować farbami, nauczyciel może mu pomóc nałożyć fartuszek, ustawić sztalugę, przynieść wodę z łazienki itp. Żeby zostać nauczycielem Montessori, trzeba ukończyć roczny podyplomowy kurs przygotowujący do pracy z dziećmi tą metodą. 6. Nietypowe zabawki w przedszkolu Montessori Nie ma zabawek, jakie spotyka się w tradycyjnych przedszkolach: miśków, kolorowanek, lalek, samochodów. Dzieci mają za to do dyspozycji specjalnie dla nich przygotowane przedmioty użytku codziennego oraz materiały rozwojowe dostępne w poszczególnych strefach. Każdy przedmiot (poza naczyniami) jest tylko w jednym egzemplarzu. 7. Samodzielność to priorytet Nauka samodzielności to bardzo ważna zasada w przedszkolu Montessori. Dzieci wykonują w nim praktycznie wszystkie czynności same – nakrywają do stołu, pomagają przygotowywać posiłki, później zmywają naczynia itd. Sprzęty, z których dzieci korzystają, są na odpowiedniej wysokości i właściwie dobrane, aby nie zrobiły sobie krzywdy. 8. Zajęcia odbywają się w rytmie dziecka Dzieci uczą się pisać, czytać i liczyć, ale nauczyciel nie organizuje zajęć tak, jak w tradycyjnym przedszkolu. Dziecko samo decyduje, czy akurat chce pracować nad którąś z tych rzeczy, czy może woli zająć się na przykład uprawą ogródka. Grupa zbiera się razem rano, na powitanie, do którego siada na „elipsie” namalowanej na podłodze w sali oraz podczas posiłków. Ale nawet wówczas dziecko nie ma przymusu uczestniczenia w spotkaniu. 9. Zwierzątko w przedszkolu Montessori W przedszkolach Montessori tradycyjnie jest zwierzątko – rybki, żółw, pies. Jakie konkretnie, to zależy od miejsca i preferencji. Dzieci, opiekując się nim, uczą się odpowiedzialności i empatii. 10. Język Porozumienia bez Przemocy W przedszkolu Montessori stosuje się Porozumienie bez Przemocy – model komunikacji NVC (Nonviolent Communication) autorstwa amerykańskiego psychologa i terapeuty Marshalla Rosenberga na skuteczną, pozbawioną agresji komunikację z innymi. Jest nazywany językiem serca lub językiem empatii. Polega na obserwacji i rozpoznawaniu potrzeb i uczuć – swoich oraz drugiej osoby – oraz na otwartym ich wyrażaniu. Komunikowanie się z dziećmi językiem serca pomaga im kształtować samoświadomość, wrażliwość oraz umiejętności wyrażania słowami emocji, co służy budowaniu relacji i porozumienia z innymi ludźmi. Zobacz także: Przedszkole publiczne czy prywatne? Jakie wybrać? Fakty i mity o przedszkolach <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/zabawki-montessori-to-proste-zabawki-czesto-domowy-sprzet-przeglad-27279-r1/">Zabawki Montessori - w niczym nie przypominają tradycyjnych zabawek [Przegląd] „Zabawa jest pracą dziecka" - żłobek wg Marii Montessori
Przedszkolaki coraz częściej potrafią czytać i pisać, ale mają zaburzenia sensoryczne. Gdzie tkwi błąd?
Przedszkola prześcigają się w organizowaniu zajęć dodatkowych, a i rodzice robią, co mogą, by ich dzieci od najmłodszych lat były wszechstronne. Zajęcia sportowe, językowe czy muzyczne dla kilkulatków cieszą się ogromną popularnością. Zyskują na tym wszyscy, z wyjątkiem... dzieci.
Co powinno umieć dziecko, by osiągnąć „gotowość szkolną”? Wydaje się, że wielu rodziców (a także pracowników przedszkoli) uważa, że jest to umiejętność czytania, pisania, liczenia, przynajmniej podstawowa znajomość jednego (a najlepiej więcej!) języka obcego, umiejętność gry na instrumencie oraz… długo by wymieniać całą tę listę. Tymczasem chodzi o coś zupełnie innego. Nawet najlepiej wyedukowane dziecko nie odnajdzie się w szkole, jeśli będzie po prostu nieporadne. Co zatem powinniśmy robić, żeby dobrze przygotować nasze maluchy do wejścia w nowy etap? Zabawa ponad wszystko! Kluczem do sukcesu zapewniającym dziecku prawidłowy rozwój jest umożliwienie mu uczenia się przez zabawę. To takie proste, a obecnie tak często o tym zapominamy. Angela Hanscom, terapeutka, autorka artykułu „Upadek zabawy u przedszkolaków i wzrost problemów sensorycznych”, który ukazał się w magazynie „Washington Post”, napisała: „Badania potwierdzają tezę, że małe dzieci najlepiej uczą się przez to, czego doświadczają w zabawie”. Angela Hanscom przyznaje, że sama kiedyś była rodzicem skupionym na rozwoju naukowym swojego dziecka. „Wzbogacała” życie córki lekcjami muzyki, tańca, zajęciami zorganizowanymi oraz wizytami w lokalnych muzeach. Trwało to do momentu, aż pewnego dnia usłyszała od nauczycielki z przedszkola jej córki: „Twoje nie ma problemów z edukacją, ale nie radzi sobie z podstawowymi umiejętnościami społecznymi, takimi jak dzielenie się”. Terapeutka dopiero wtedy uświadomiła sobie, co robiła źle. Przyznała też, że córka oprócz tego nie potrafiła kontrolować emocji, miała problemy z integracją sensoryczną. A jak się później okazało, nie była jedynym takim dzieckiem w przedszkolu. Emocje i koordynacja u dzieci Z badań wynika, że obecnie małe dzieci bywają dużo bardziej rozchwiane emocjonalnie, często płaczą, a w dodatku są dużo bardziej nieporadne – wpadają na siebie nawzajem, spadają z krzesełek, są mniej uważne. Z czego to wynika? Zobacz też: Kto da więcej? Przedszkola prześcigają się w ofertach dla maluchów Za mało ruchu i zabawy Obecnie dzieci za dużo czasu spędzają, siedząc np. przed telewizorem, a za mało bawiąc się na podwórku. Według dr Kristy Goodwin zajmującej się wczesną edukacją dziecka „Dzieciom brakuje zręczności i zdolności motorycznych. Ma to związek z tym, że zbyt mało czasu spędzają na kołysaniu się i bujaniu, czyli na czynnościach, które stymulują układ przedsionkowy do lepszego wyczucia równowagi, i które można wykonywać, np. huśtając się na placu zabaw”. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Czy twoje dziecko chodzi do dobrego przedszkola? [QUIZ] Jak powinno wyglądać przygotowanie dziecka do szkoły? Zamiast zapisywać kilkulatka na szereg zajęć edukacyjnych, lepiej iść z nim do parku i pozwolić na zwyczajną, swobodną zabawę. Dziecko, które zdobędzie kompetencje społeczne, nabędzie odpowiednią odporność, nauczy się radzenia sobie w różnych sytuacjach, będzie sprawniejsze fizycznie, ma szansę na większe sukcesy w życiu szkolnym, niż gdy od najmłodszych lat będzie zmuszone do zdobywania akademickiej wiedzy. Źródło: kidspot.com.au​ Zobacz też: Umiejętności przedszkolaka mają wpływ na sukces w dorosłym życiu Czego twoje dziecko nauczy się w przedszkolu? Jak od najmłodszych lat zachęcać dziecko do nauki angielskiego?
Różnice między przedszkolem publicznym i niepublicznym. Które wybrać?
Zanim podejmiesz decyzję, do jakiej placówki będzie chodzić twoje dziecko, sprawdź, jaki masz wybór.
Decyzja o tym, do jakiego przedszkola poślemy dziecko, jest bardzo ważna, a jej skutki będą długofalowe. Maluch spędzi w danej placówce prawdopodobnie kolejnych kilka lat. Jednym z dylematów, jakie mają młodzi rodzice, jest to, czy szukać dla dziecka miejsca w przedszkolu publicznym czy jednak wybrać niepubliczne. Co różni obie te formy opieki nad małymi dziećmi? Finansowanie przedszkoli Zależnie od tego, czy jest to placówka publiczna czy niepubliczna, kto inny ją prowadzi. W przypadku przedszkoli publicznych zwykle są to gminy, natomiast przedszkola niepubliczne mogą być prowadzone przez wiele podmiotów, np. fundacje, firmy, stowarzyszenia, organizacje religijne lub po prostu osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Zobacz też: Czego twoje dziecko nauczy się w przedszkolu? Koszty ponoszone przez rodzica W placówkach publicznych gmina przeznacza fundusze na realizowanie podstawy programowej w wymiarze 5 godzin dziennie, zazwyczaj między 8 a 13. Dzięki temu dzieci mogą przebywać w nich w tych godzinach bezpłatnie. Przedszkola niepubliczne nie mają takiego finansowania od gminy czy innego podmiotu, więc są płatne. Miesięczne czesne różni się w zależności od konkretnej placówki i lokalizacji. Może wynosić od kilkuset złotych do nawet 2000 tysięcy złotych. Liczebność grup Przedszkola niepubliczne zwykle są o wiele mniejszymi placówkami niż państwowe, dlatego też liczba dzieci, jaka może się w nich pomieścić, jest zdecydowanie mniejsza. Wielu rodziców właśnie z tego powodu decyduje się na placówkę niepubliczną, zwłaszcza jeśli maluch jest wyjątkowo wrażliwy na hałas i inne bodźce zewnętrzne. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/domowe-przedszkole-charakterystyka-tej-formy-opieki-nad-dziecmi-27608-r1/">Czym jest domowe przedszkole i jak można je założyć? Rejonizacja Jeśli chcemy posłać dziecko do przedszkola państwowego, większą szansę na dostanie się mamy w przedszkolu znajdującym się w naszym rejonie niż w jakimkolwiek innym. Można jednak próbować zapisać dziecko gdzie indziej. W przypadku placówek prywatnych nie ma żadnej rejonizacji. Rodzic może posyłać dziecko do przedszkola w dowolnej części miasta, np. blisko miejsca swojej pracy. Nadzór pedagogiczny W tej kwestii nie ma różnicy, kto prowadzi placówkę. Wszystkie przedszkola zarejestrowane w Polsce nadzorowane są przez Kuratorium Oświaty, podlegają kontroli Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Sanepidu. Zobacz też: Czym są leśne przedszkola? Przedszkole wg Marii Montessori Cechy dobrej nauczycielki wychowania przedszkolnego
Czym jest domowe przedszkole i jak można je założyć?
Państwowe przedszkole wydaje ci się zbyt duże i przytłaczające dla dziecka, a na prywatne cię nie stać? Sprawdź, czym są przedszkola domowe!
Domowe przedszkole to alternatywa dla rodziców, którzy nie mają szans na posłanie dziecka do przedszkola publicznego, a prywatna placówka jest dla nich zbyt droga. Przedszkola prowadzone w domu czy mieszkaniu są zwykle bardzo kameralne, z oczywistych względów nie mogą przyjąć zbyt dużej liczby dzieci. I choć nie mają przestronnych sal i własnego placu zabaw, cieszą się coraz większą popularnością. Co powinniśmy wiedzieć o domowych przedszkolach? Czym wyróżnia się domowe przedszkole na tle innych form opieki nad małymi dziećmi? Z racji tego, że jest ono zazwyczaj niewielkie, panuje w nim rodzinna atmosfera, a wychowawca może mieć indywidualne podejście do każdego maluszka. Aby takie przedszkole mogło funkcjonować, potrzeba minimum trojga dzieci. To idealna forma opieki nad dziećmi dla rodziców, których nie stać na opłacenie niani czy przedszkola prywatnego, a placówka publiczna przeraża ich swoją wielkością i liczbą podopiecznych. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/podstawa-programowa-wychowania-przedszkolnego-czyli-co-przedszkolak-umiec-powinien-23655-r1/">Czego twoje dziecko nauczy się w przedszkolu? Jak założyć przedszkole w domu? Jeśli ty sama chciałabyś prowadzić takie przedszkole, przeczytaj, jakich formalności musisz dopełnić, by było to możliwe. Najpierw musisz stworzyć projekt swojej działalności i opracować statut punktu przedszkolnego. Następnie musisz otrzymać zgodę gminy na prowadzenie placówki. Gdy już będziesz ją miała, dokonaj wpisu do ewidencji gminy. Określ też przewidywana liczbę wychowanków. Wymagane zgody Musisz zapewnić dzieciom bezpieczną przestrzeń. Zanim otworzysz domowe przedszkole, potrzebujesz uzyskać przychylną opinię Państwowego Inspektora Sanitarnego oraz Komendanta Państwowej Straży Pożarnej. Instytucje te sprawdzą, czy w twojej placówce przestrzegane są zasady bezpieczeństwa i higieny i czy dzieciom nic tu nie będzie zagrażać. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/kapcie-do-przedszkola-oddychajace-modne-i-w-przystepnej-cenie-4389-r3/">Kapcie do przedszkola: wygodne i ładne! Inne obostrzenia Aby móc prowadzić przedszkole w domu, trzeba dysponować odpowiednią powierzchnią. Pomieszczenia przeznaczone na tę działalność, nie mogą być niższe niż 2,4 m. Jeżeli chodzi o ich wielkość, to zależy ona od liczby przyjmowanych dzieci. 16 metrów kwadratowych to absolutne minimum w przypadku opieki nad 3-5 dzieci. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/lesne-przedszkole-skandynawska-moda-przenosi-sie-do-polski-27356-r1/">Czym są leśne przedszkola? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/przedszkole-wg-marii-montessori-20620-r1/">Przedszkole wg Marii Montessori <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/jaki-powinien-byc-nauczyciel-w-przedszkolu-26999-r1/">Cechy dobrej nauczycielki wychowania przedszkolnego
Wągrowiec: chłopiec odłączył się od grupy. Został sam na rynku.
Według świadków zdarzenia przedszkolanka próbowała ukryć, że dziecko zgubiło się w czasie, gdy było pod jej opieką.
Oddajemy nasze dzieci pod opiekę pedagogów w przedszkolach i szkołach w nadziei, że zajmą się nimi profesjonalnie. Musimy zaufać, bo przecież nikt nie jest w stanie wyrywkowo sprawdzać czy rzeczywiście przedszkolanka, czy nauczyciel opiekuje się nimi dobrze i na przykład nie zgubi ich podczas wycieczki. Błąkał się po rynku W Wągrowcu doszło do niebezpiecznej sytuacji. Mały chłopiec odłączył się od grupy przedszkolaków i zupełnie niezauważony błąkał się po rynku nieopodal swojego przedszkola. Malucha zauważyła przypadkowa kobieta, która akurat robiła zakupy w jednym ze sklepików. Kiedy zorientowała się, że kilkulatek jest bez opieki – chciała niezwłocznie zawiadomić o całym zajściu policję. Zanim jednak zdążyła to zrobić na rynku pojawiła się przedszkolanka tłumacząc, że odprowadzi dziecko do przedszkola i zawiadomi policję. Kobieta czekała aż pojawią się służby, ale w rezultacie nikt nie przyjechał. Zobacz także: Konstancin Jeziorna: 3-latek wyszedł niezauważony z przedszkola! Izabela Adamska, dyrektor wągrowieckiego przedszkola, potwierdziła, że sytuacja miała miejsce, ale zapewniła jednocześnie, że mogła trwać zaledwie kilka minut. Nie wiadomo natomiast czy podczas wycieczki grupą opiekowała się odpowiednia liczba przedszkolanek i w jaki sposób dziecko mogło tak po prostu zniknąć z oczu opiekunki. Przepisy dotyczące wyjść grupowych w przedszkolach Zasady organizacji wyjść poza teren placówek edukacyjnych określone są w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki krajoznawstwa i turystyki (Dz. U. Nr 135, poz. 1516). §8 mówi o tym, że na każde wyjście rodzic musi wyrazić zgodę i być poinformowany o jego dokładnym planie ramowym. Liczba opiekunów musi być dostosowana do wieku oraz sprawności podopiecznych. Stan liczbowy grupy powinien być sprawdzany przed wyjściem, w trakcie oraz zaraz po wejściu z powrotem do placówki. Na 30 uczniów przypada jeden opiekun, chyba że w grę wchodzi przejazd środkami komunikacji miejskiej – wówczas ich liczba powinna wzrosnąć. W przypadku wycieczki w Wągrowcu nie wiemy czy wszystkie zasady z rozporządzenia oraz statutu przedszkola zostały spełnione. Sprawą zajęła się policja. W związku z licznymi przypadkami takich zaginięć, przed nowym rokiem szkolnym warto zapytać jak organizowane są wycieczki, ile opiekunek w nich uczestniczy, jak często sprawdzany jest stan liczbowy grupy oraz czy przedszkolanka ma odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie. Zapytajmy zawsze, czy dzieci mają w czasie wycieczek dodatkowe zabezpieczenia t. j. kamizelki odblaskowe lub specjalne akcesoria, np. długi wąż, którego dzieci trzymają się podczas spaceru, ograniczając tym samym przestrzeń do poruszania się. Źródło: wagrowiec.naszemiasto.pl
Jak być w dobrych stosunkach z przedszkolanką dziecka
Komunikacja na linii rodzic-nauczyciel może przebiegać gładko. Wiele zależy od ciebie. Zobacz, o czym koniecznie powinnaś pamiętać, a czego się wystrzegać, żeby uniknąć konfliktów z przedszkolną opiekunką twojego dziecka. Nie chcesz, żeby ono było ofiarą twoich nieporozumień z paniami, prawda?
Oddając dziecko do przedszkola, powierzasz komuś najcenniejsze, co masz - tak czuje się wiele matek. Panie przedszkolanki mogą mieć do tego nieco chłodniejszy stosunek, w końcu zajmowanie się dziećmi to ich praca. Co nie oznacza, że z założenia potraktują ją po macoszemu. Mnóstwo przedszkolanek z wieloletnim stażem angażuje się na 100 proc. i nawiązuje wspaniałe relacje z dziećmi. Ale relacje z rodzicami to inna para kaloszy - właśnie na nie najczęściej narzekają pracownicy przedszkoli. Rodzice potrafią być naraz roszczeniowi i kompletnie niezaangażowani. Albo nadmiernie zaangażowani, co utrudnia zadanie wychowawcom. Jako rodzic możesz mieć wpływ na to, co dzieje się w przedszkolu, ale żeby to zrobić, musisz współpracować z jego pracownikami. Zobacz, jak: Odbieraj telefon, odpisuj na maile Upewnij się, że podałaś w przedszkolu poprawny i aktualny numer telefonu komórkowego i do pracy. Za każdym razem, gdy zmieniasz numer, powiadom o tym sekretariat. Przedszkolanki muszą mieć pewność, że na pewno się do ciebie dodzwonią, gdy coś się wydarzy i będą musiały się z tobą skontaktować. Dlatego - odbieraj telefon! Jeżeli umawiacie się, że informacje ważne dla całej grupy będą przekazywane mailem, podaj swój aktualny adres i sprawdzaj pocztę przynajmniej co 2-3 dni. Podaj wszystkie informacje o dziecku Jeżeli dziecko ma cukrzycę, alergię na orzeszki albo panicznie boi się psów, nie ukrywaj tego. Lepiej, żeby personel przedszkola mógł się przygotować na daną sytuację, niż musiał niespodziewanie się z nią mierzyć. Jeżeli coś takiego wyjdzie na jaw, na pewno nie będziesz ulubioną mamusią. Co więcej, jeżeli zataisz naprawdę ważną informację, dyrektor przedszkola może chcieć usunąć twoje dziecko z placówki. Problem z nauczycielką? Nie idź prosto do dyrektora! Jeżeli pojawił się jakiś problem, który dotyczy przedszkolnej opiekunki dziecka, najpierw z nią próbuj wyjaśnić sprawę. Dyrektora przedszkola traktuj jako ostatnią deskę ratunku i to w naprawdę ważnych przypadkach. Wyobraź sobie, jak wyglądałaby jego praca, gdyby każda mama przychodziła skarżyć się, że jej synowi lub córce nie smakował obiad w przedszkolu albo że dostali od pani brzydszą naklejkę niż kolega… Wiele sytuacji da się wyjaśnić pokojowo. Nauczycielka na pewno lepiej zareaguje, gdy przyjdziesz porozmawiać z nią, niż gdy niczego nieświadoma zostanie wezwana na dywanik. Do dyrekcji zgłoś się natomiast, gdy przedszkolanka odmawia rozmowy z tobą, przekłada spotkania, unika cię - w ten sposób na pewno się nie dogadacie. Uwierz dziecku, ale… Wiadomo, że z zasady wierzymy własnym dzieciom, ale gdy 3-latek opowiada jakąś niestworzoną historię, która rzekomo wydarzyła się w przedszkolu, lepiej zasięgnąć w tej sprawie języka. Zanim wkroczysz z awanturą, zadzwoń do innych rodziców i zapytaj, czy coś na ten temat słyszeli. Jeżeli okaże się, że dziecko mówiło prawdę, reaguj od razu. Kłopotliwe sytuacje dobrze jest wyjaśniać na bieżąco. Pokaż, że doceniasz pracę nauczycielki Jeżeli nic złego się nie dzieje, a twoje dziecko jest zadowolone z zajęć w przedszkolu, paniom na pewno będzie miło to usłyszeć. Możesz napisać im miłego maila z podziękowaniem za udane przedstawienie, podziękować pod koniec tygodnia, gdy odbierasz dziecko lub przynieść drobny upominek z okazji dnia nauczyciela czy świąt Bożego Narodzenia. Ludzie są mili dla ludzi, którzy są dla nich mili - nie zapominaj o tym! Czytaj też: Co robi psycholog w przedszkolu? "Jak było w przedszkolu?" - pytanie, które nie działa
Jak poprosić w żłobku o karmienie metodą BLW?
Twoje dziecko je według metody Bobas Lubi Wybór i chciałabyś, żeby w żłobku lub przedszkolu też tak było żywione? Śmiało poproś o opcję BLW – skorzystają na tym inne dzieci i... panie wychowawczynie.
Decyzja zapadła, niani nie będzie. Dziecko idzie do żłobka. Ale co z posiłkami? Wiesz, jaki bałagan generuje twoje dziecko, kiedy rozpoczynacie obiad w waszej ulubionej opcji BLW, prawda? I domyślasz się, że w żłobku czy przedszkolu panie nie będą chętne, by zamienić jadalnię w taki sajgon... Wbrew pozorom, są żłobki, gdzie nie tylko się akceptuje jedzenie metodą BLW, ale wręcz do niej namawia! Bo dzięki takiemu podejściu więcej maluchów ma szansę przekonać się, jak zwykłe jedzenie może mieć różne i ciekawe nie tylko smaki, ale też konsystencje, zapachy, a nawet... dźwięki. Przecież zupełnie inaczej chrupie marchewka niż herbatnik, prawda? Dlatego, jeśli jeśli wiesz, jak karmić metodą BLW i w waszym domu twój Bobas Lubi Wybór, masz spore szanse, że w otwartym na mądre nowości żłobku lub przedszkolu również będzie mógł jeść według założeń metody BLW. Odwagi! Poznaj plusy rozszerzania diety niemowlęcia metodą BLW i przedstaw je w żłobku. Wspomnij koniecznie paniom, że dzięki BLW: 1. Zamiast burych papek dziecko poznaje smak pojedynczych produktów, ich zapach, konsystencję oraz kolory. 2. W ciągu kilku miesięcy dziecko wokół siebie robi coraz mniej bałaganu i uczy się samodzielnie jeść. 3. Dziecko uczy się, że jedzenie to wspólna i bardzo przyjemna rzecz, a nie zmuszanie do łykania papek, czy tego chce czy nie... 4. Maluchy chętniej siadają do posiłków, zawsze jedzą same, i to z przyjemnością – a to bezcenne dla atmosfery w grupie. 5. Panie przypomną sobie, jak to jest jeść posiłek z dzieciakami, a nie na szybko, po maluchach, kiedy wszystko zachęcająco pachnie, a w brzuchu burczy... :)
Tego nie powinnaś nigdy przedszkolakowi powiedzieć. Takie zdania bowiem mogą uprzedzić dziecko do przedszkola.
To nie jest dobre przedszkole tylko przechowalnia – 5 rzeczy, które powinny cię niepokoić
Najpierw walczysz o miejsce w przedszkolu, a potem okazuje się, że zamiast wymarzonej placówki twoje dziecko trafiło do przepełnionego przedszkola wypełnionego zepsutymi zabawkami.
Sprawdź, na co powinnaś zwrócić uwagę, gdy wybierasz przedszkole dla kilkulatka.
Film powstał we współpracy z Przedszkolem Żyrafa
Przedszkole dobre dla dziecka – o co zapytać podczas wizyty
Zanim wybierzesz przedszkole dla dziecka, musisz je odwiedzić, obejrzeć, no i koniecznie zadać personelowi kilka pytań. Bo właśnie dzięki nim łatwiej podejmiesz dobrą decyzję.
Kiedy należy złożyć wniosek i jaka jest szansa na przyjęcie dziecka? Są takie przedszkola (zwłaszcza publiczne), do których jest więcej chętnych niż miejsc (jeśli tak, zapytaj, jakie dzieci dostają się w pierwszej kolejności). Gdy boisz się, że dziecko nie zostanie przyjęte, może warto zabezpieczyć się i zapisać je dodatkowo do innego przedszkola? Jakie są miesięczne koszty i czy jest jakieś wpisowe? Dowiedz się również, ile kosztuje wyżywienie dziecka i co się na nie składa. Jeśli masz zamiar posłać dziecko do prywatnej placówki, zapytaj o wpisowe i koszty dodatkowe (bywa, że w tego typu przedszkolach trzeba płacić także za miesiące wakacyjne – czasem nawet za te, w których przedszkole jest zamknięte). Dopiero robiąc taki szczegółowy wywiad, jesteś w stanie obliczyć miesięczny koszt posłania dziecka do przedszkola. Jakie zajęcia dodatkowe oferuje przedszkole? I jakie są ich koszty. Może się bowiem okazać, że cena państwowej placówki z opłaceniem dodatkowych zajęć jest niewiele niższa od tej prywatnej, w której za dodatkowe zajęcia płaci się mniej albo w ogóle. Czy są organizowane dodatkowe atrakcje dla dzieci? Zapytaj, czy np. są organizowane teatrzyki, pikniki i wycieczki do jakichś ciekawych miejsc (np. do piekarni, żeby poznać sztukę wyrabiania chleba czy na lotnisko, by z bliska obejrzeć samoloty). Dzięki nim dziecko wszechstronnie się rozwija i ma szansę lepiej poznać świat. Czy dzieci muszą koniecznie leżakować? To pytanie jest szczególnie ważne, jeśli twoje dziecko nie śpi już w dzień. Dobrze, by nie było zmuszane do leżakowania. Najlepiej, by smyk, który nie ma ochoty na poobiednią drzemkę, miał możliwość cichej zabawy. Jak liczne są grupy w przedszkolu? Maksymalna liczba w grupie zapisana jest w statucie przedszkola i nie może zostać przekroczona. Dobrze, gdy grupy nie liczą więcej niż 20 dzieci – w większych trudniej o troskliwą opiekę. Co tak naprawdę oznacza profil przedszkola? Niektóre przedszkola reklamują się jako "językowe", "artystyczne", "przyrodnicze". Zapytaj, co to oznacza – bo może niewiele więcej niż kilka godzin zajęć, które odbywają się też w każdej innej placówce. Jakie wizyty specjalistów zapewnia przedszkole? Dowiedz się, czy przedszkolaki okresowo są badane na miejscu przez logopedę, psychologa, ortopedę i kierowane do poradni oraz na zajęcia korekcyjne. Takie badania są bardzo dużym ułatwieniem dla ciebie, no i masz pewność, że wszelkie nieprawidłowości w rozwoju dziecka zostaną bardzo szybko wykryte. View Ediplayer on the source website
Choć twoje dziecko po raz pierwszy pójdzie do przedszkola dopiero we wrześniu, już teraz musisz zdecydować, gdzie je zapiszesz. Sprawdź zatem, jak wybrać przedszkole najlepsze dla swojego dziecka.
Wybierz przedszkole dla dziecka a nie siebie Jeśli mieszkasz w mieście, a rodzinny budżet pozwala na posłanie dziecka do prywatnego przedszkola, wybór może nie być łatwy. Chcesz, by maluch wszechstronnie się rozwijał. Podejrzewasz, że ma artystyczny talent albo marzysz o tym, by wychowywać go w duchu ekologicznym? Stop: to tylko twoje pragnienia! Czy aby na pewno podziela je dziecko? Może wcale nie jest zainteresowane nauką języka angielskiego, ma za to ogromną ochotę na grę w piłkę? Dobrze się zatem zastanów. Dopiero, gdy już będziesz potrafiła rozdzielić swoje pragnienia od tego, czego potrzebuje dziecko, możesz zastanowić się nad wyborem przedszkola. Pamiętaj, że w edukacji przedszkolnej nie chodzi głównie o to, by maluch poznał jak najwięcej literek i wierszyków. Dziecko musi przede wszystkim nauczyć się współżycia z innymi ludźmi, jak się z nimi dogadywać, przyjaźnić i rozwiązywać konflikty. Zastanów się, co lubi robić twoje dziecko Są dzieci, które uwielbiają rysować i mogłyby to robić dosłownie godzinami. Można wtedy pomyśleć o wysłaniu takiego malca do przedszkola artystycznego. Możesz jednak także wybrać tradycyjne przedszkole, w którym po prostu zapiszesz dziecko na dodatkowe zajęcia plastyczne. Jeśli maluch jest uzdolniony muzycznie, wybierz przedszkole o takim właśnie profilu lub zapisz je na lekcje w ośrodku kultury. Gdy dziecko chętnie chodzi na górskie wyprawy, zastanów się nad przedszkolem steinerowskim (mało jest w nim tradycyjnych zabawek, najważniejsze są przedmioty naturalne: drewno, kamienie, szyszki) lub montessoriańskim (dzieci są małymi odkrywcami świata i np. ze spacerów przynoszą różne przedmioty: kamyki, konary drzew, szyszki). Przedszkola profilowane są zazwyczaj sporo droższe od tych tradycyjnych i nie każdego rodzica na nie stać. Pamiętaj, że talentu nie da się ot tak, po prostu zgubić. Jeśli dziecko jest uzdolnione, jego umiejętności nagle nie zanikną. Tym bardziej, że sama przecież możesz o nie zadbać, zachęcając do twórczości, zapisując na dodatkowe zajęcia. Obejrzyj przedszkole nie tylko w internecie Jeśli wytypowałaś już wstępnie przedszkole, koniecznie powinnaś je obejrzeć z zewnątrz. Najlepiej, by budynek położony był z dala od głównej ulicy – to bezpieczniejsze dla dzieci. Ważny jest także wygląd przedszkolnego placu zabaw. Lepiej, by był duży (maluchy mogą się wtedy swobodnie wyhasać) i porośnięty trawą, wtedy upadki są mniej groźne. Na placu powinny być (sprawne!) huśtawki, koniki bujane, zjeżdżalnie oraz piaskownica konieczne z czystym i świeżym piaskiem. Zwróć także uwagę na ogrodzenie: nie może być uszkodzone, a furtka powinna posiadać zamknięcie, by nikt niepożądany nie mógł wejść na teren przedszkola. [CMS_PAGE_BREAK] Podejrzyj przedszkolny plac zabaw Wybierz się kilka razy na spacer w okolice przedszkola i poobserwuj, co się dzieje na placu zabaw. Zwróć uwagę, czy dzieci przez cały czas są pod opieką przedszkolanki. Jeśli tak nie jest, łatwiej o wypadek, bo np. pani nie zdąży rozdzielić kłócących się na drabinkach chłopców. Poobserwuj także, jak wychowawczyni rozmawia z dziećmi: czy słucha tego, co mają do powiedzenia, czy też zawsze narzuca swoje zdanie. Dobra przedszkolanka zgadza się czasem z propozycjami maluchów, ale w uzasadnionych przypadkach jest stanowcza (zabrania np. agresywnych zachowań). Spróbuj także podpatrzyć, jak pani reaguje, gdy ktoś nabije sobie guza albo się skaleczy. Musi być czuła, opiekuńcza i w żadnym wypadku nie powinna krzyczeć. Patrz nie tylko na stosunek pani do dzieci, ale także na to, jak maluchy odnoszą się do wychowawczyni. Jeśli przychodzą rzadko, starają się same organizować sobie czas albo wręcz przeciwnie: niemalże wchodzą pani na głowę, nie jest to dobry znak. Maluchy, owszem, powinny garnąć się do swoich opiekunek, ale nie mogą także bez przerwy wszystkiego wymuszać ze świadomością, że pani na pewno da się ubłagać. Odwiedź przedszkole Uwaga: gdy uda ci się wejść na jego teren bez problemu, to znak, że może tak zrobić każdy inny człowiek. A przecież chodzi o bezpieczeństwo twojego dziecka. Oczywiście w trakcie odbierania dzieci drzwi pozostają zazwyczaj otwarte, ale, gdy tylko wejdziesz, powinnaś zostać zapytana przez personel o cel swojej wizyty. W trakcie rozmowy z panią dyrektor postaraj się poznać jak najwięcej szczegółów. Dowiedz się, kiedy należy złożyć wniosek i jaka jest szansa na przyjęcie dziecka. Są bowiem takie przedszkola, do których jest sporo chętnych (lepiej wtedy zabezpieczyć się i zapisać malucha dodatkowo gdzie indziej). Zwróć uwagę na to, czy są organizowane teatrzyki i wycieczki do jakichś ciekawych miejsc (np. do piekarni, na lotnisko itp.). Zapytaj także, czy maluchy muszą koniecznie leżakować (dziecko, które nie ma ochoty na poobiednią drzemkę powinno mieć możliwość cichej zabawy). Dowiedz się również o zajęcia dodatkowe i związane z nimi opłaty. Popytaj rodziców o przedszkole Zasięgnij języka u kilku rodziców dzieci chodzących do przedszkola. Jeśli będą przeważać oceny pozytywne, istnieje duża szansa, że i twoje zdanie będzie podobne. Gdy natomiast rodzice będą wyrażać niezadowolenie, koniecznie dowiedz się, skąd wzięła się ta negatywna opinia (może pani nie pozwala oglądać bajek w telewizji, co raczej może być zaletą, jest mało zabawek, a może sprawa jest poważniejsza i maluch jest zmuszany do zjadania nielubianego przez niego szpinaku). Na podstawie obserwacji i rozmów, na pewno uda ci się wyrobić zdanie na temat przedszkola. Będziesz wiedzieć, czy jest bezpieczne, jakie pracują w nim wychowawczynie i jaką ma opinię wśród rodziców. Możesz więc dokonać świadomego wyboru. Teraz należy tylko złożyć kwestionariusz i czekać. Dodatkowe podpowiedzi, jak wybrać przedszkole dla swojego dziecka, znajdziesz TUTAJ.
Przedszkole dla dziecka - jak wybrać najlepsze?
Warto zadbać, by przedszkole, do którego pójdzie dziecko, było dla niego miejscem najlepszym z najlepszych. Jak wybrać dla malca przedszkole i które będzie dla niego najlepsze.
To właśnie tu twoje najukochańsze pod słońcem dziecko dokona swojego pierwszego kroku w dorosłość. Warto zadbać, by przedszkole, do którego posyłacie dziecko, było dla niego miejscem najlepszym z najlepszych. Zanim, troszcząc się o swoje dziecko, zaczniesz wydzwaniać po kuratoriach, znajomych i okolicznych przedszkolach, chcąc dowiedzieć się, która z okolicznych placówek jest najlepsza, spróbuj przez chwilę zastanowić się, co dla ciebie samej jest najważniejsze. Przede wszystkim bowiem z przedszkola musisz być zadowolona ty. Jeśli tak będzie, z pewnością swój entuzjazm przekażesz dziecku. Jeżeli nie, nie zdziw się, że twoje dziecko nowego miejsca nie pokocha. O co pytać wybierając przedszkole? Jeszcze do niedawna skazani byliśmy na placówki rejonowe, najbliżej domu. Pani dyrektor nikt nie pytał o program, o warunki, w jakich przebywają dzieci, o zabawy, zajęcia dodatkowe i kwalifikacje personelu. Od kilku jednak lat pytać można i naprawdę warto, ponieważ przedszkola bardzo się od siebie różnią. Powstanie przedszkoli prywatnych i społecznych wymusiło zmiany w przedszkolach publicznych, które chcą być coraz lepsze. Oferują dzieciakom całą gamę zajęć dodatkowych. Obok tradycyjnej rytmiki i plastyki pojawiły się zajęcia z angielskiego, nauka tańca, gry na instrumencie, czytania i pisania, pływania, komputerowe, gimnastyka korekcyjna, ba, nawet jazda konna. Do dzieci przyjeżdżają teatrzyki, muzycy z filharmonii. Oferta edukacyjna jest więc bardzo urozmaicona, choć oczywiście nie we wszystkich przedszkolach. Wiele jest przecież i takich, w których brakuje możliwości, a często również chęci, by w tradycyjnym sposobie działania coś zmienić. Sprawdź też: Przedszkole publiczne czy prywatne - jakie wybrać? - fakty i mity o przedszkolach. Najważniejsze cechy dobrego przedszkola Dla dzieci w wieku 3–6 lat ważna jest jednak nie tylko edukacja. Dużo istotniejsze jest dla nich poczucie bezpieczeństwa, które przedszkole powinno im zapewnić. To przecież miejsce pierwszego rozstania się z domem. Od tego, w jaki sposób to rozstanie się odbędzie, czy dziecko na swojej drodze napotka ludzi mu przyjaznych, akceptujących jego odrębność i niepowtarzalność, zależeć będą jego późniejsze kontakty z dorosłymi oraz z grupą rówieśników. W mądrze prowadzonym przedszkolu nadpobudliwe dziecko się wycisza, a nieśmiałym pomaga przezwyciężyć lęk. Akceptuje natomiast wszystkich, bez względu na to, czy są samodzielni, potrafią się bawić, jedzą wszystko, co im się położy na talerzu i nie sprawiają wychowawczych trudności, czy też nie. W przedszkolu najważniejsza jest bowiem pani. To ona zastępuje przez wiele godzin mamę, to jej można się wyżalić, że najlepszy kolega nie chce się dziś ze mną bawić, że boli mnie główka, że nie zjem dzisiaj mlecznej zupki i mam ochotę przez chwilę posiedzieć sobie sam. To właśnie od pani w dużym stopniu zależy, czy nasze dziecko polubi przedszkole, czy też co rano będzie je bolał brzuszek na samą myśl, że zaraz trzeba wstać i zmierzyć się z losem... [CMS_PAGE_BREAK] Po czym poznać złe przedszkole? Niestety, jest wiele jeszcze takich placówek, w których panuje przekonanie, że to dziecko jest „dla przedszkola”: przyjęliśmy określony program i dzieci muszą się do niego dostosować, na obiad jest dziś ogórkowa, ziemniaki, buraki i kotlet, więc trzeba wszystko zjeść – pani kucharka ugotowała i to jest dobre. Po obiedzie jest leżakowanie, przebierajcie się więc w piżamy, bo trzeba spać. Do takiego „małego wojska” większość dzieci przystosowuje się, uważając, że nie ma wyjścia. Te, które przystosować się nie potrafią, odreagowują swoje lęki i zahamowania w domu. Ilekroć zauważysz, że twój malec po powrocie z przedszkola zachowuje się „jak nakręcony”, zrzuca zabawki, burzy, niszczy, możesz być pewna, że miał po prostu zły dzień i musi to wszystko odreagować. Bardziej wrażliwe dzieci przeżywają to jeszcze mocniej. Często boli dziecko brzuszek, wielokrotnie budzą się w nocy i krzyczą przez sen. Takie zachowanie, jeżeli trwa przez dłuższy okres, wymaga kontaktu z psychologiem i zastanowienia się nad zmianą placówki. Jak wybrać dobre przedszkole? Są jednak także wspaniałe placówki, w których dzieciom pozwala się na własną aktywność, pracę wyobraźnią. Pani nie skupia tam swojej uwagi na tym, żeby dzieci nie nabałaganiły, lecz pozwala z koców i materaców zbudować domki i pałace, a wielkie worki powypychać gazetami i zrobić z nich... bałwanka! Do kącika przyrody oprócz liści pozwala przynieść wspaniały korzeń znaleziony w lesie. Podczas leżakowania czyta dzieciom bajki. Zmęczone maluchy zasypiają, a inne odpoczywają słuchając. Najlepszym miernikiem dobrego przedszkola jest fakt, czy twoje dziecko lubi tam chodzić. Do dobrego przedszkola chodzić się chce, bo zawsze spotyka nas tam coś miłego czy interesującego. Przedszkole na miarę XXI wieku Wszystkim rodzicom zależy, by ich pociecha chodziła do przedszkola najlepszego z najlepszych. Zbliża się niż demograficzny, dzieci w kolejnych rocznikach będzie coraz mniej, dlatego też placówki przedszkolne będą musiały dostosowywać się do wymagań rodziców i... dzieci. Przed kilkoma laty rodzice byli traktowani jak intruzi, nie mieli możliwości nawet zobaczyć, jak wygląda sala i jak bawi się ich dziecko. Dziś wiele przedszkoli ma już na ten temat inne zdanie. Preferuje się „miękkie” wchodzenie do nowego środowiska, organizując dni otwarte w przedszkolu i pozwalając w pierwszych dniach mamie pobyć ze swoją pociechą, by pomóc dziecku w zapoznaniu się z nowym środowiskiem i miejscem. Przecież nawet dorośli mają tremę idąc do nowej pracy, a cóż dopiero malec. Zobacz też: To nie jest dobre przedszkole tylko przechowalnia – 5 rzeczy, które powinny cię niepokoić.