Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-04-25T13:16:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Nie zmuszam dziecka, by mówiło ‘dzień dobry’. To nie tresowany piesek, ma swój rozum”
items: „Mamo, znowu przegrałem!” Jak uczyć dziecko radzenia sobie z porażką?
items: Pozwala dzieciom przeklinać. Ma swoje powody? Według wielu internautów tak!
items: Mama z TikToka odkryła sposób, żeby dziecko w końcu zaczęło słuchać
items: „Fochy, chamstwo i wandalizm dziewczynek nie znają granic, chłopcy to aniołki. Ostatnie przyjęcie w ogrodzie to był koszmar!” [LIST DO REDAKCJI]
items: „Nigdy więcej wczasów z jedzeniem na stołówce. Rozmowy o kupkach i podcieraniu, darcie się, bieganie… Jak możecie jeść w takich warunkach?” [LIST DO REDAKCJI]
items: Błędy wychowawcze: 10 najczęstszych błędów rodziców [WIDEO]
items: „Sąsiad chodzi w samych slipkach po podwórku - zwróciłam mu uwagę, by ubrał się, gdy moje dzieci bawią się w ich ogrodzie z jego córkami” [LIST DO REDAKCJI]
items: „Czy nasze dzieci to egoiści i materialiści? O, nie! Proszę Państwa, wychowujemy pokolenie cudownych ludzi!” [LIST DO REDAKCJI]
items: „Lex Czarnek”: szkoły nie będą „wychowywać bandytów”. A kogo?
items: Wychowujemy dzieci jako „smombie”? Liczy się dla nas tylko telefon
items: Znany reżyser o osobach nienoszących maseczek: „Wychowaliśmy bandę bezdusznych skur*******”
items: Weronika Rosati wychowuje córkę bezstresowo: „Wszyscy uważają, że dałam jej sobie wejść na głowę”
items: Kary dla dzieci – jak karać dziecko za złe zachowanie? [WIDEO]
items: Wyjechała na weekend i zostawiła mężowi brutalny list: "Powodzenia, stary!"
items: Piaskownicowe mamuśki: Przestańcie zwracać uwagę mojemu dziecku! Tylko ja to mogę!
items: Czy to prawda, że wnuki kocha się bardziej niż własne dzieci?
items: Samotne mamy wychowują wspaniałe dzieci! Potwierdzają to badania
items: Kiedy i jak chwalić dziecko, żeby mu nie zaszkodzić?
items: Wyluzowanie czy brak wychowania? Maciej Zakościelny pozwala synom mazać po ścianach
items: 7 sygnałów, że twoje dziecko ma ducha przywódcy. Nie podcinaj mu skrzydeł, a zwojuje świat!
items: Jak radzić sobie z agresją u dzieci? Kiedy świadczy o zaburzeniu, a kiedy jest typowym objawem dorastania?
items: Co zrobić, by wychować szczęśliwe dziecko? Wystarczy zastosować jedną prostą zasadę!
items: 10 rzeczy o jedzeniu, których nigdy, przenigdy nie wolno ci mówić do dziecka!
items: "Daj buziaczka! Cioci nie dasz? No coś ty taki niewychowany!"

„Nie zmuszam dziecka, by mówiło ‘dzień dobry’. To nie tresowany piesek, ma swój rozum”
type: item
date: 2026-04-25T13:15:18.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre maniery
subject: dobre wychowanie
subject: rodzice
description: „Serio mu na to pozwalasz?” – usłyszałam ostatnio i przyznam, że mnie zatkało. Bo czy naprawdę brak przymusu w kwestii dwóch słów może przekreślić całe wychowanie? A może to my – dorośli – za bardzo przywiązujemy się do formy, zapominając o treści?
encoded: Mam syna w drugiej klasie i nie każę mu mówić dorosłym „dzień dobry”, jeśli sam tego nie zrobi. Zachęcam – owszem. Przypominam – jasne. Ale nie zmuszam. Uważam, że grzeczność powinna być naturalna, a nie wyuczona pod presją. „Niewychowany” przy wszystkich – bo zapomniał Sytuacja jakich wiele – odwiedziny u teściów, rozmowy, zamieszanie. Na obiad była też zaproszona jakaś dalsza ciotka. Mój syn wszedł do salonu, nawet jej nie zauważył, bo zajął się sobą i... nie powiedział „dzień dobry”. Zanim zdążyłam zareagować, już został skarcony. Publicznie. Przy wszystkich. „Te dzieci dzisiejsze są okropnie niewychowane” – padło. A chwilę później klasyk, skierowany do mnie: „Ty jesteś matką, robisz z niego chama, co się nawet przywitać nie umie”. Patrzyłam na niego i widziałam jedno – nie brak kultury, tylko zawstydzenie. I zaczęłam się zastanawiać, kto w tej sytuacji naprawdę zrobił coś nie tak. Grzeczność na komendę – czy o to chodzi? Zadaję sobie pytanie – czego właściwie uczymy dzieci, zmuszając je do takich zachowań? Czy naprawdę chodzi o szacunek? Czy raczej o to, żeby dorosłym było „miło”, bo dziecko spełniło oczekiwanie? Bo jeśli „dzień dobry” pada tylko dlatego, że ktoś patrzy i czeka – to gdzie tu miejsce na autentyczność? Dziecko nie uczy się wtedy relacji ani empatii. Uczy się reakcji na presję. Nie chcę, żeby mój syn działał jak automat. Chcę, żeby rozumiał, dlaczego warto się przywitać – i robił to z własnej potrzeby, nie ze strachu. „Kiedyś dzieci były grzeczne” – czy tylko bardziej posłuszne? To zdanie wraca jak bumerang. „Kiedyś to było wychowanie”. Tylko czy na pewno? Czy dzieci były bardziej kulturalne – czy po prostu bardziej podporządkowane? Nie podważam sensu dobrych manier. Wręcz przeciwnie – uważam, że są ważne. Ale sposób, w jaki do nich dochodzimy, ma ogromne znaczenie. Można uczyć przez przykład i rozmowę – albo przez zawstydzanie i przymus. Efekt może wyglądać podobnie na pierwszy rzut oka. Ale w środku to zupełnie inna historia. Kiedyś było inaczej …

czy-dzieci-musza-mowic-dzien-dobry-53b824f.jpg
width: 1600
height: 1200

„Mamo, znowu przegrałem!” Jak uczyć dziecko radzenia sobie z porażką?
type: item
subject: Nasze akcje
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: błędy wychowawcze
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: metody wychowawcze
subject: problemy wychowawcze
subject: psychologia wychowania
subject: sukces w życiu
subject: wychowanie
description: Nieodłącznym elementem życia jest porażka. Właśnie dlatego, warto od małego uczyć dziecko, jak radzić sobie z przegrywaniem. Zapraszamy do przeczytania kolejnego artykułu w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem”, w którym znajdziecie m.in. cenny komentarz naszej ekspertki, psycholożki Dominiki Słomińskiej, właśnie na ten temat.
encoded: Rodzice uczą dzieci, w jaki sposób osiągać sukcesy, cieszą się nimi razem z maluchami i wspierają je w drodze do osiągania celu. Co robić, gdy pewnego razu pociecha poczuje smak przegranej? Porażka może boleć nawet najmłodszych, dlatego istotne jest, by już od małego uczyć dzieci, jak wyciągać z niej wnioski i… iść dalej. View Ediplayer on the source website Najgorsze bywają początki Gdy dziecko rośnie i przebywa głównie z rodzicami, to zwykle otrzymuje od nich dużo ciepłych uczuć. Bezwarunkowa miłość i wsparcie sprawiają, że najczęściej jego życie jest miłe i przyjemne. Gdy jednak smyk zaczyna rosnąć i styka się z innymi osobami, to już nie zawsze wszystko jest tak proste i bezproblemowe... Każdy rodzic z pewnością pamięta pierwsze kłótnie dziecka w piaskownicy o ulubioną zabawkę i minę swojej pociechy, której ją właśnie odebrano, albo pierwszą przegraną malucha w grze planszowej, wyścigu, czy konkursie w przedszkolu. Te niemiłe chwile okraszone smutkiem i nierzadko łzami chociaż są trudne, to są również... bardzo potrzebne. Dlaczego warto uczyć dziecko radzenia sobie z przegrywaniem? Nie da się wyeliminować z życia porażek, rodzice nie są w stanie uchronić przed nimi swoich pociech. Jedynym sposobem, by pomóc, jest nauczenie malucha, jak w naturalny sposób przeżywać niepowodzenia. Istotne jest, by dziecko od małego wiedziało, że przeżywanie sukcesu, jak i porażki jest tak samo ważne. Wszystko po to, by umiało sobie radzić z nimi później – również w dorosłym życiu. Nauka przegrywania konieczna jest także do tego, by dziecko nie bało się porażki. Strach zawsze hamuje rozwój, dlatego dziecko umiejące przegrywać szybciej i chętniej podejmie się nowych wyzwań (nie będzie miało obaw związanych z ewentualną kolejną porażką). Ponadto „oswojenie” przegrywania pomaga mieć lepszy stosunek do rywalizacji, takiej bez nadmiernego stresu, a w momencie porażki minimalizuje ryzyko dużej złości czy frustracji. – Niezwykle istotne jest to, żeby przekazać dziecku, że pojedyncze przeg…

imgTC9x37-859f7f2.jpg
width: 1280
height: 854

Pozwala dzieciom przeklinać. Ma swoje powody? Według wielu internautów tak!
type: item
date: 2022-10-10T11:26:27.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
description: Młoda kobieta, która pozwala swym dzieciom przeklinać, już od pewnego czasu prowadzi kanał na TikToku. Ale właśnie dzięki materiałowi na temat przeklinania zdobyła mnóstwo pozytywnych komentarzy wśród internautów.
encoded: „Jeśli sądzisz, że najgorszą rzeczą, jaką może zrobić twoje dziecko, jest przeklinanie, to się zdziwisz” – uważa Casara. Okazuje się, że wielu rodziców wcale nie uważa, że przeklinanie jest najgorsze. Jej dzieciom wolno przeklinać i basta Według matki czwórki dzieci w przeklinaniu nie ma nic złego. Pod warunkiem że się wie, kiedy i jak można sobie na to pozwolić. Jej dzieci, dzięki temu, że znają różne przekleństwa, wiedzą, co one oznaczają. Wiedzą też, kiedy i których przekleństw można używać, a które są nie do przyjęcia. „Wolno im przeklinać, dlatego wiedzą: kiedy mogą przeklinać, jak mogą przeklinać i przy kim mogą przeklinać” – wyjaśnia Casara. Według niej rodzice oczywiście mogą udawać, że ich dzieci nigdy nie usłyszały/nie usłyszą ani nie wypowiedziały/nie wypowiedzą żadnego przekleństwa. Tylko czy nie jest to oszukiwanie samych siebie? Casara i jej mąż podkreślają, że im jako rodzicom zależy na otwartości i autentycznych relacjach z dziećmi. Casara uważa też, że należy spojrzeć prawdzie w oczy. I pogodzić się z tym, że rówieśnicy wywierają na dziecku presję, jeśli chodzi o różne niepożądane zachowania. Jeśli młody człowiek ma się czegoś nauczyć – musi popełniać błędy lub wiedzieć, jak ich uniknąć. Internauci: „Właśnie tak wychowujemy nasze dzieci” Filmik wywołał spore kontrowersje. Co ciekawe, spora liczba internautów popiera kobietę. Matki i ojcowie przyznają, że nie od dziś pozwalają swoim dzieciom przeklinać: „Potrzeba nam więcej takich rodziców”; „Proszę, adoptuj mnie…”; „Właśnie tak wychowujemy nasze dziewczynki”; „Tak! Kiedy dzieci czują, że muszą coś ukrywać, wpadają w największe kłopoty! Wiem to z własnego doświadczenia”; „Moja mama jest taka – ona i ja mamy najlepszą więź na świecie, rozmawiam z nią o wszystkim”. View oEmbed on the source website źródło: TikTok/CasaraNJuan Piszemy też o: 5-latek terroryzował przedszkole. Nauczycielka wezwała policję Tragedia podczas ślubu. Nie żyje dziecko młodej pary: 3-latek został potrącony przed kościołem W bloku…

imgOy9gZn-fcef21e.jpg
width: 1200
height: 900

Mama z TikToka odkryła sposób, żeby dziecko w końcu zaczęło słuchać
type: item
date: 2022-09-01T09:17:08.000Z
creator: Adrianna Trusiuk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
description: Tiktokerka działająca w sieci pod nazwą @biglittlefeelings uważa się za dziecięcą ekspertkę. W swoim najnowszym nagraniu tłumaczy, jak nauczyć dziecko słuchać, a co za tym idzie – współpracować z rodzicem.
encoded: Nie od dziś wiadomo, ze słowo „nie” działa na niektóre dzieci niczym płachta na byka. Każdy rodzic przynajmniej raz w życiu przechodził przez histerię, tupanie nogami i ostentacyjne kładzenie się na podłodze. Deena, terapeutka dziecięca i autorka filmiku, podzieliła się swoim sposobem na to, jak nauczyć dziecko słuchać i jak powiedzieć dziecku „nie” w możliwie najłagodniejszy sposób. „Dziecko nie ma umiejętności przetworzenia tak dużej ilości informacji” Według Deeny małe dziecko, które nieustanie słyszy polecenia takie jak „nie dotykaj tego”, „przestań”, „posłuchaj mnie”, nie jest w stanie ich zapamiętać i, co najważniejsze, przetworzyć. Dlatego też rodzice muszą nieustannie powtarzać dziecku te same reguły, raz za razem. Zdaniem tiktokerki nieustanne przypominanie dziecku jest niezbędne – inaczej nie nauczy się ono zasad. Terapeutka twierdzi jednak, że gdyby przekształcić przekaz z negatywnych komunikatów (np. „nie dotykaj tego”) na pozytywne (np. „pilot nie jest od rzucania, jest od zmieniania kanałów”), dziecko wyniesie z tych słów znacznie więcej. Dowie się, jakie ma możliwości, a nie jakie ma zakazy. Ekspertka uważa, że dzięki zmianie perspektywy u dziecka będzie ono miało poczucie, że rodzic jest z nim, a nie przeciwko niemu, co pozwala na uniknięcie konfliktów i zacieśnienie relacji z dzieckiem. View oEmbed on the source website Źródło: thesun.co.uk Piszemy także o: Niezwykłe dziecko-syrena: urodziło się z rogiem zamiast nóg. To ciężka wada genetyczna Znamy plany rządu w sprawie 500+. Rodzice nie będą zadowoleni Wzruszające nagranie: staruszek usypia swojego prawnuczka, spacerując z nim po ogrodzie

imgMZmZh0-743500c.png
width: 1200
height: 900

„Fochy, chamstwo i wandalizm dziewczynek nie znają granic, chłopcy to aniołki. Ostatnie przyjęcie w ogrodzie to był koszmar!” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-08-19T08:19:38.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: chłopiec
subject: dobre wychowanie
subject: dziewczynka
subject: przyjęcie urodzinowe
description: Doskonale pamiętam, że kiedy sama byłam mała, do grona najbezczelniejszych łobuzów i wandali należeli chłopcy. Te wakacje upewniły mnie w przekonaniu, że role się odwróciły – chłopcy są teraz dużo bardziej kulturalni, a dziewczynki… zgroza! To podłe, egoistyczne, małe małpy!
encoded: Czy rzeczywiście inaczej wychowujemy chłopców, a inaczej dziewczynki? Przeczytajcie historię tej mamy. Czekamy na Wasze opinie, przesyłajcie je na adres redakcja@mamotoja.pl. Najciekawsze listy opublikujemy w naszym serwisie. „Mam pięcioletnią córkę. Helenka uwielbia zapraszać do siebie koleżanki i kolegów. To dzieci z jej przedszkola, dzieci sąsiadów i innych bliskich znajomych. W ostatni weekend zorganizowaliśmy garden party z okazji urodzin córki. Wśród gości było czterech chłopców (w wieku od 6 do 8 lat) i cztery dziewczynki (w wieku od 5 do 7 lat). Kultura osobista u dziewczynek sięga dna Oczywiście, że obawiałam się tej imprezy. Za każdym razem, gdy odwiedzają nas koleżanki córki, są jakieś draki i straty. Na przykład? Rysy na wannie akrylowej (urządzały sobie spa i potłukły w wannie kilka talerzy). Dębowe panele podłogowe zafarbowane krepiną (efekt zabawy w laboratorium, czyli farbowanie wody różnymi kolorami bibuły). Pomazane na tłusto ściany. O chlewie, który zostawiają po posiłku, już nie wspomnę… Ani o płaczu z powodu popsutych zabawek. I te rozkazy! Ciociu: pić! Jeść! Ale nie kanapki, zamów pizzę! Co ciekawe, już jakiś czas temu zauważyłam, że kiedy przychodzą chłopcy, jest zupełnie inaczej. Chłopcy nie zostawiają chlewu Przede wszystkim nie ma kłótni. Dobiegają mnie wyłącznie odgłosy normalnej rozmowy, żadne wrzaski. Co więcej, chłopcy znają słowa: proszę, dziękuję, przepraszam... Nikt nic nie psuje – ani zabawek, ani innych rzeczy w domu. Po posiłku – nie ma chlewu… Chyba dlatego pomyślałam, że jak na imprezie będą dziewczynki i chłopcy, to nie warto martwić się na zapas. Impreza ogrodowa: podsumowanie Niestety, już przy rozpakowywaniu prezentów to dziewczynki porwały książkę, którą dostała córka. Bo wszystkie „chciały zobaczyć”. Potem jedna strzeliła focha i poszła w kąt, gdzie siedziała do późnego wieczora, a pozostałe trzy zajęły się… wrzeszczeniem i demolowaniem ogrodu. To dziewczynki podeptały moje dalie i astry, które właśnie zakwitły. To dziewcz…

imgUrQYyf-aa9f428.png
width: 1200
height: 900

„Nigdy więcej wczasów z jedzeniem na stołówce. Rozmowy o kupkach i podcieraniu, darcie się, bieganie… Jak możecie jeść w takich warunkach?” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-08-12T09:00:30.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: jedzenie
subject: urlop
subject: wychowanie dzieci
description: Beknięcia na całą salę. Wieczna bieganina i szarpanie. Jak można zachowywać się tak w czasie posiłków? Nawet jeśli w domach dzieci nie wiedzą, czym jest kultura – rodzice powinni uczyć, że miejscach publicznych obowiązują nieco inne zasady!
encoded: Właśnie wróciliśmy z urlopu i wszystko byłoby fajnie, ale… Po raz ostatni wykupiliśmy pobyt z posiłkami w stołówce. To, co się dzieje podczas śniadań, obiadów i kolacji przechodzi ludzkie pojęcie. Biegające, wrzeszczące i mówiące obrzydliwe rzeczy dzieciaki to jest coś, co po prostu nie mieści mi się w głowie. Za brak szacunku – do widzenia Odkąd pamiętam, posiłki w moim rodzinnym domu to był czas, gdy panował spokój. Oczywiście nie jadaliśmy rosołów przy muzyce Mozarta czy jazzie, ale… mama od początku dbała, by rodzinnym spotkaniom przy stole towarzyszyła kultura osobista. Posiłki były o stałych porach. Zero łokci na stole, siorbania, bekania… Takie same zasady panują teraz w mojej rodzinie. Przy stole rozmawiamy o wszystkim z wyjątkiem spraw obrzydliwych (problemy żołądkowe, brzydkie zapachy, kibelki, itp.) Wiem, że w każdym domu panują różne zwyczaje, ale… to, czego świadkiem byłam ostatnio, codziennie odbierało mi apetyt. Uważam, że rodzice, którzy nie szanują innych gości stołówki, powinni być wypraszani razem z dziećmi. Zadławiłam się, bo szarpnął moim krzesełkiem Wcale nie chodzi mi o to, by wszędzie było jak w Wersalu. Sama mam dwoje dzieci i wiem, że nie wszystko zawsze jest proste. Ale nawet moi synowie byli w szoku, patrząc, jak dorośli jedzą, a ich dzieci ganiają się po całej stołówce. Wywracając krzesełka, wywalając się i wrzeszcząc. Czy tak trudno powiedzieć: „Usiądź i jedz” albo „Daj spokojnie zjeść innym”? Wyobraźcie sobie, ile hałasu może narobić stado dzieciaków! Raz nawet się zadławiłam, bo jakiś chłopiec szarpnął nagle moje krzesełko, kiedy przełykałam. Bardzo się wystraszyłam. Czas, kiedy nie mogłam złapać tchu, wydawał mi się wiecznością. Od ich rozmów zbierało mi się na wymioty… Oczywiście były i takie momenty, że dzieci siedziały przy stole i jadły. Z sąsiednich stolików non stop słyszałam teksty typu: „To ty tak prukasz? Chcesz do łazienki?”; „Mamo, nie spuściłem wody”; „Byłaś zrobić kupę? Nie? To idź, zrób kupkę. Tylko dobrze wytrzyj pupę”…

imgir19wO-c50c98e.jpg
width: 2800
height: 2000

Błędy wychowawcze: 10 najczęstszych błędów rodziców [WIDEO]
type: item
date: 2022-07-21T09:01:00.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Hity internetu
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: błędy wychowawcze
subject: dobre wychowanie
subject: problemy wychowawcze
description: Błędy wychowawcze rodziców najczęściej skutkują efektem przeciwnym do zamierzonego. Bo przecież nie popełniamy ich z premedytacją, tylko w dobrej wierze. Niestety, mimo dobrych intencji wcale nie chronimy dziecka i nie wpływamy na jego stosowne zachowanie, ale uczymy kombinowania, nieuczciwości i bezradności…
encoded: Błędy w wychowaniu dzieci zdarzają się każdemu. Jeśli jednak są nagminnie powtarzane, mogą sporo namieszać! Dostrzegasz, że twoje dziecko jest coraz bardziej kapryśne, nieposłuszne, a do tego kłamie? Może to efekt błędów, które popełniasz nieświadomie? Zdradzamy, jakie są najczęstsze błędy wychowawcze rodziców. Jeśli dotyczą ciebie, zacznij pracować nad sobą jak najszybciej, a wtedy zauważysz też zmianę w zachowaniu twojego dziecka. Spis treści: Błąd wychowawczy – definicja Błędy wychowawcze ciepłe i zimne Klasyfikacja błędów wychowawczych Błędy wychowawcze rodziców i ich skutki Jak naprawić błędy wychowawcze? Błąd wychowawczy – definicja Błąd wychowawczy to takie zachowanie rodzica, opiekuna prawnego, a także nauczyciela, które może spowodować pojawianie się szkodliwych dla dziecka lub otoczenia zachowań, stanów, postaw, emocji, np. poczucia nadmiernego wstydu, niskiej samooceny czy utraty samodzielności. Błędy wychowawcze ciepłe i zimne Błędy rodzicielskie można podzielić na „ciepłe” i „zimne”, czyli na takie, które swój początek mają w skrajnie odmiennych, opozycyjnych emocjach, a w konsekwencji, strategiach wychowawczych. Błędy zimne zasadniczo łatwo odczytać jako błędy wychowawcze i właśnie je, w odróżnieniu od błędów ciepłych zazwyczaj uważa się za zachowanie, którego rodzic powinien się wystrzegać. Przykładem błędów zimnych opartych na odrzuceniu dziecka jest agresja słowna (w tym: krzyczenie na dziecko) lub fizyczna, obojętność wobec dziecka, rygoryzm i zbyt wysokie, niemożliwe do spełnienia wymagania, a także hamowanie rozwoju dziecka. Błędy ciepłe związane są z nadmierną emocjonalną akceptacją dziecka i zazwyczaj nie są postrzegane jako błędy wychowawcze, a jako wyraz miłości. Przykładem takiego zachowania może być idealizacja dziecka, wyręczanie go we wszystkim lub uleganie wszystkim zachciankom. Błędy wychowawcze popełniane przez rodziców mogą powodować, że dzieci zaczynają zachowywać się niewłaściwie. Klasyfikacja błędów wychowawczych Na pojawienie się …

113585-147e159.jpg
width: 1200
height: 800

„Sąsiad chodzi w samych slipkach po podwórku - zwróciłam mu uwagę, by ubrał się, gdy moje dzieci bawią się w ich ogrodzie z jego córkami” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-07-21T08:47:15.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: list
subject: wakacje
description: Ręce opadają. I jestem pewna, że większość mam przyzna mi rację... We wtorek miała miejsce pewna przykra sytuacja, która wytrąciła mnie z równowagi. Wtedy zaczęły się te upały i Maciek, nasz sąsiad, od rana krzątał się po podwórku. W samych slipkach. No i klapkach.
encoded: Już przy śniadaniu, moje dzieci (Leoś ma 5 lat, a Hania 8) zaplanowały, że zaraz idą do Oli i Wiktorii (córki sąsiadów w wieku 7 i 8 lat). Miałam wolne, więc postanowiłam, że ich odprowadzę i przy okazji pogadam z Maćkiem, żeby założył przynajmniej jakieś dłuższe szorty. Na dzień dobry zobaczyliśmy jego wypięty tyłek Do tej pory z sąsiadami żyliśmy bez zarzutu. Wprowadzili się obok pięć lat temu i bardzo się cieszyłam. Że są w naszym wieku, że mają dzieci, a szybko okazało się też, że to bardzo fajni ludzie. Nasze dzieci też bardzo się lubią. Małgosia pracuje w ministerstwie i często wraca do domu po 19. Maćka widujemy częściej – zajmuje się wykończeniówką i „ogarnianiem” spraw mieszkańców kamienicy, którą wynajmują kilku rodzinom w sąsiednim mieście. Jego pasją jest uprawianie egzotycznych roślin – i w ten wtorek właśnie kręcił się cały czas wokół swoich fig, bananków i innych. Jak wchodziliśmy do ogrodu, naszym oczom ukazał się wypięty, owłosiony tyłek sąsiada, z widocznym u góry rowkiem… Maciej pochylał się przy jednej z roślinek, na szczęście szybko się wyprostował i odwrócił. Chociaż tak naprawdę to nie jestem tego taka pewna… Z przodu również prezentował się niezbyt schludnie. – Maciek, weź się trochę bardziej odziej, co? – wzięłam go na stronę pod pretekstem pogawędki przy papierosach. Być może powiedziałam to zbyt lekkim tonem, bo wziął to za żart. – Ja się nie mam czego wstydzić – odpowiedział ze śmiechem. Sąsiad: „Jestem u siebie!” Zaczęłam mu tłumaczyć, że Antek (mój mąż) nawet jak wychodzi z łazienki po kąpieli to w luźnych bokserkach albo w spodniach. I że wolałabym, żeby teraz, ze względu na Hanię, też się przebrał w jakieś spodenki. – Chyba żartujesz. Jestem u siebie. Jakby co, to droga wolna! – usłyszałam w odpowiedzi. Zagotowana zabrałam oboje dzieci z powrotem do domu. Pierwsza sąsiedzka wojna? Proszę bardzo! Na drugi dzień znów łaził po ogrodzie w (tych samych!) slipach. Nie było żadnego „cześć”. Dziś rano, jak wieszałam pranie, widziałam Małgosię…

imgIXfO2v-8982d72.png
width: 940
height: 788

„Czy nasze dzieci to egoiści i materialiści? O, nie! Proszę Państwa, wychowujemy pokolenie cudownych ludzi!” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-03-29T10:03:53.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
description: W niedzielę po obiedzie poszłam z córkami na plac zabaw. Dzieci się bawiły, a my (3 mamy i 1 tata) rozmawialiśmy o… oczywiście o dzieciach, ale w kontekście ostatnich wydarzeń. Chcę o tym opowiedzieć, bo wnioski, do których doszliśmy, nie przestają mnie uskrzydlać…
encoded: Jak to na placu zabaw – dzieci szaleją, a dorośli czasem zaczynają ze sobą rozmawiać. Tym razem na naszym ulubionym placu była moja koleżanka z synkiem i jeszcze dwoje rodziców. Złożyło się, że siedliśmy na sąsiednich ławeczkach i zaczęliśmy rozmawiać. Najpierw o wiośnie, zmianie czasu, a potem… naszych czasach. Okazało się, że wszyscy mamy te same spostrzeżenia, jeśli chodzi o to, jak dzieci zaangażowały się w pomoc uchodźcom z Ukrainy. Dzieci są wspaniałe! Trudno o rodzinę, w której nie zrobiło się nic, by pomóc ludziom, którzy uciekli przed wojną. Tak jak trudno o rodzinę, w której nie rozmawiałoby się o tym, co wydarzyło się i dzieje tak blisko nas. Po prostu nie da się udawać, że nic się nie stało, choć oczywiście maluchom nie mówi się wszystkiego, bo byłoby to zbyt straszne. Okazuje się, że dzieciaki potrafią zachować się wspaniale. Za każdym razem, gdy podjeżdżamy do punktu zbiórek rzeczy dla uchodźców w naszym mieście – rozczula mnie widok maluchów. Np. idzie taki maluszek, taszczy z dumą wielką paczkę pieluszek… Albo w sklepie, kiedy słyszę, jak mała dziewczynka pyta mamę, czy może wrzucić do koszyka z rzeczami dla uchodźców swoje ulubione słodycze. Podczas rozmowy na tym placu zabaw szybko wynikło, że nie tylko ja mam podobne odczucia. Dzielą się pięknie nie tylko rzeczami Moi rozmówcy podawali podobne przykłady. Z własnych lub zaprzyjaźnionych domów. Że dzieci bardzo ładnie podeszły np. do wyboru zabawek, które trafiły potem do najmłodszych uchodźców. Jeden chłopiec, zanim podzielił się swoimi klockami LEGO, szorował je w łazience na błysk – tak długo i dokładnie, że jego rodzice byli w szoku. Albo to: dziecko bierze do ręki maskotkę i mówi, że tej nie da, bo jest stara i niezbyt ładna, że lepiej będzie podarować coś, co na pewno się spodoba. I wybiera kotka, jednego z ulubionych pluszaków. A dzieci z grupy przedszkolnej, do której trafiła dziewczynka z Ukrainy – postanowiły, że zaopiekują się nią najlepiej jak potrafią. Wśród nich od roku był już jeden c…

z3dShP-123717-d4039a1.jpg
width: 1200
height: 801

„Lex Czarnek”: szkoły nie będą „wychowywać bandytów”. A kogo?
type: item
date: 2022-01-17T09:12:08.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
description: Zdaniem rządzących uchwalona w zeszłym tygodniu nowelizacja prawa oświatowego pozwoli lepiej zapanować nad tym, co dzieje się w szkołach. Chodzi m.in. o to, by szkoły „nie wychowywały bandytów”, organizując dzieciom nieodpowiednie zajęcia. Lepsze jest pozwalanie dzieciom na zabawy w wojnę?
encoded: Kwestię tzw. lex Czarnek omawiano m.in. w niedzielę w programie „7. Dzień Tygodnia w Radiu ZET”. Wiceminister edukacji przekonywał, że nowe przepisy ułatwią kontrolowanie sytuacji w szkołach i wychowywanie dzieci na „uczciwych, dobrych, patriotycznie usposobionych Polaków”, a nie „bandytów i przestępców”. W odpowiedzi Joanna Scheuring-Wielgus z Lewicy pokazała kontrowersyjne zdjęcie dzieci wiceministra: chłopcy „celują” do manekina przy pełnej aprobacie ojca. „Lex Czarnek”: szkoły nie będą wychowywać bandytów? W zeszły czwartek Sejm przyjął nowelizację ustawy o prawie oświatowym, która zwiększa uprawnienia kuratorów. Zgodnie z nowymi przepisami dyrektor szkoły będzie potrzebował pozytywnej opinii kuratora oświaty, by zezwolić na działania jakiejkolwiek organizacji bądź stowarzyszenia w swojej szkole. Udział ucznia w takich zajęciach będzie wymagał pisemnej zgody rodziców. Co więcej, to kurator zadecyduje, czy dane stowarzyszenie wejdzie do szkoły, czy nie. Nie będzie musiał uwzględniać opinii rodziców. Według opozycji nowelizacja ustawy, czyli tzw. lex Czarnek, to upolitycznienie szkół oraz ograniczenie ich autonomii. Tymczasem wiceminister edukacji, Tomasz Rzymkowski, twierdził w miniony weekend, że jeśli rodzice będą chcieli wysłać dziecko na „demoralizujące zajęcia”, nikt im tego nie zabroni. „Jeśli rodzice będą chcieli, żeby ich dzieci uczestniczyły, z punktu widzenia obiektywnego, w zajęciach absolutnie demoralizujących te dzieci, to kurator nie będzie robił problemów. (...) Jeśli ktoś chce wychować bandytę i przestępcę, to proszę bardzo, może to robić. Tylko niech ma świadomość tego, że ten bandyta i przestępca, jak ten już rodzic będzie stary i niedołężny, to przysłowiowej szklanki wody mu nie da” – mówił Tomasz Rzymkowski w Polskim Radiu 24. W rozmowie z Joanną Scheuring-Wielgus w Radiu Zet wiceminister edukacji powtórzył swoją tezę: szkoła nie ma wychowywać bandytów, a „lex Czarnek” w tym pomoże. Posłanka Lewicy pokazała wówczas wymowne zdjęcie, na którym d…

95vPzt-122183-ea08cb6.png
width: 800
height: 532

Wychowujemy dzieci jako „smombie”? Liczy się dla nas tylko telefon
type: item
date: 2021-06-02T08:11:47.000Z
creator: Sylwia Arlak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: rodzice
description: Wstajemy rano i od razu łapiemy za telefon. Zasypiamy z telefonem w ręku. Przez cały dzień bezmyślnie scrollujemy media społecznościowe. Znasz to z własnego życia? Pamiętaj, że najbardziej cierpią przez to twoje dzieci.
encoded: W 2015 roku najpopularniejszym niemieckim słowem okazało się „smombie”: neologizm powstały ze słów „smartfon” i „zombie”. Jak łatwo się domyślić, oznacza ono kogoś, kto praktycznie nie rozstaje się ze swoim telefonem. Zasypia z nim i zaczyna dzień. Chodzi z nim nawet do łazienki. Na ulicy, zamiast patrzeć na drogę, patrzy w ekran. Zupełnie jak zombie. Jak wielu z nas. Robimy krzywdę samym sobie, a co gorsza – naszym dzieciom. Rodzice nie przygotowują dzieci do prawdziwego życia „Obserwuję ten trend od 1995 r. Rodzice są coraz mniej cierpliwi, coraz mniej chce im się radzić sobie z widzimisię swoich dzieci. Dlatego dają im to, czego te chcą, byle tylko były wreszcie cicho” – podkreśla Michael Winterhoff, psycholog dziecięcy cytowany przez Business Insider. To właśnie w 1995 roku rozpoczęła się rewolucja cyfrowa. Zdaniem psychologa rodzice nie przygotowują swoich dzieci do prawdziwego życia. Powinni pokazywać pociechom, że nie zawsze wszystko musi iść po ich myśli. Tymczasem oni – jak mówi ekspert – przestali działać, tylko reagują. „Reagują na swoich smartfonach, tabletach, na Facebooku, na zachowanie dzieci. I to reagują natychmiast” – dodaje Michael Winterhoff. Rodzice powinni odzyskać wewnętrzny spokój Kiedy dziecko nie chce się uspokoić, rodzice sadzają je przed telewizorem. Dają mu do ręki tablet czy telefon, żeby zajęło się czymś na kilka godzin. Ekspert ostrzega, że to bardzo niebezpieczne. Podkreśla, że jeśli rodzice nie zaczną uczyć mniej więcej rocznego dziecka, że nie dostanie wszystkiego, czego chce, natychmiast, potem może być już za późno. Z konsekwencjami tego zaniedbania może borykać się ono nawet jeszcze w dorosłym życiu. Co powinni zatem zrobić rodzice? Jak tłumaczy psycholog, muszą osiągnąć wewnętrzny spokój. „Uczucie przytłoczenia zawsze bierze się ze środka, z nas samych. Dlatego tak ważne jest, żeby dorośli nauczyli się odpoczywać, dawali sobie czas na zajęcie się sobą, myślenie, regenerację. [...] Chodzi o to, by w tym czasie oderwać się od tel…

x7X0QL-118007-bc65390.jpg
width: 1800
height: 1201

Znany reżyser o osobach nienoszących maseczek: „Wychowaliśmy bandę bezdusznych skur*******”
type: item
date: 2020-10-12T09:45:45.000Z
creator: Aleksandra Zaborowska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: gwiazda
subject: koronawirus
subject: wychowanie
subject: zdrowie
description: Znany reżyser i scenarzysta Andrzej Saramonowicz wypowiedział się na temat osób, które odmawiają zasłaniania nosa i ust. W bardzo ostrych słowach skrytykował sposób ich wychowania.
encoded: „Przed chwilą na ulicy spotkałem jakiegoś młodego idiotę bez maski, który na zwróconą uwagę powiedział, że jej nie założy. Wychowaliśmy bandę bezdusznych skur*******. A dokładnie rzecz biorąc: stworzyliśmy bezdusznych skur*******, rezygnując z ich wychowywania” – napisał w sobotę na Facebooku Andrzej Saramonowicz. Wojna pod postem Saramonowicza W komentarzach rozgorzała dyskusja, w której agresywną stroną byli nie tylko internauci, ale i sam reżyser. W tym samym poście krytykował… brak wychowania swoich rodaków. Gdy jeden z „fanów” opublikował przytyk „Mocne słowa jak na twórcę Lejdis”, reżyser odpowiedział mu: „Spie******”. Niektórzy fani argumentowali jednak swoje racje z zachowaniem taktu: „Bardzo Pana lubię, ale tym razem się nie zgodzę. Sama dziś wyszłam bez maseczki, na osiedle, do sklepu. W sklepie założyłam, bo z tym się godzę. Ale idąc chodnikiem, zachowując dystans, nie widzę sensu zakładania sobie na twarz czegoś, co nic nie pomoże ani mnie, ani nikomu innemu. A z drugą częścią Pana wypowiedzi, nie zgadzam się jeszcze bardziej” – uzasadniła jedna z komentujących. Saramonowicz opublikował wiadomości od hejterów W niedzielę rano reżyser opublikował jednak screenshoty wiadomości, które otrzymał od wulgarnych internautów. Niestety, nie zdecydował się na zasłonięcie ich nazwisk, przez co w komentarzach rozpoczął się lincz, a fani twórcy zaczęli wyciągać i publicznie komentować ich prywatne zdjęcia z profili. „To niezły kozak”, „Jest wiele zawodów fizycznych, w których się odnajdzie. Musi tylko krzepy nabyć” – komentowali sojusznicy Saramonowicza. Czy na pewno o takie wychowanie chodziło twórcy? Źródło: Wprost, Facebook, Instagram Zobacz też: Pozwy z powodu maseczek w szkołach: rodzice masowo zatrudniają prawników! Ministerstwo Zdrowia apeluje: nie wpuszczajcie do sklepów ludzi bez maseczek! W tych miejscach NIE MUSISZ nosić maseczki (nie tylko w lesie!)

RcJGw1-113861-f8fad7e.png
width: 813
height: 548

Weronika Rosati wychowuje córkę bezstresowo: „Wszyscy uważają, że dałam jej sobie wejść na głowę”
type: item
date: 2020-10-07T07:41:19.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
description: Weronika Rosati zdecydowała się przyjąć model wychowania bezstresowego. Młoda mama uważa, że dziewczynka jeszcze wiele nacierpi się w życiu. Mała Eli kaprysi jednak nawet w sytuacji, gdy jest niemodnie ubrana...
encoded: Weronika Rosati jest mamą trzyletniej Elizabeth. Aktorka zdradziła, w jaki sposób wychowuje swoją córkę. Weronika zdecydowanie stawia na wychowanie bezstresowe, ponieważ wychodzi z założenia, że „trzylatka jeszcze się w życiu nacierpi”. Wychowanie bezstresowe Aktorka opowiedziała, w jaki sposób wychowuje swoje dziecko: „Przede wszystkim wychowuję Elę bezstresowo. Wszyscy uważają, że dałam jej sobie wejść na głowę, ale ja myślę, że w życiu czeka ją jeszcze wiele trudnych momentów. Chcę, by miała cudowne dzieciństwo, pełne miłości i beztroski. Chcę jej dać poczucie, że jest kochana”. Wszędzie razem Weronika zabiera swoją córeczkę ze sobą prawie wszędzie. Wyjątkiem są jedynie plany zdjęciowe, które odbywają się bardzo wcześnie rano lub w nocy. „Moim zadaniem jest sprawić, by miała poczucie, że jest kochana ponad wszystko. Wiem, jak wielkie daje to poczucie własnej wartości” - powiedziała Weronika. Awantura o śpioszki Rok temu Weronika opowiadała, że mała Eli kłóci się i kaprysi, gdy jest niemodnie ubrana: „Ona jest bardzo kobieca, jest też elegantką. Potrafi się awanturować, że w śpioszkach wynoszę ją z domu, a jak ma na sobie sukienkę, to jest przeszczęśliwa. Czapkę zdziera z siebie z impetem, ale kapelusz jest ok”. Źródło: pudelek.pl Zobacz także: Modelka Chrissy Teigen straciła dziecko. Weronika Rosati: „Rozumiem twój ból” Weronika Rosati daje córce telefon dla świętego spokoju. Ale tak na ulicy? To nieodpowiedzialne! Wychowanie bezstresowe - Czy wychowywać bezstresowo?

FP3792-113743-af18964.jpg
width: 659
height: 590

Kary dla dzieci – jak karać dziecko za złe zachowanie? [WIDEO]
type: item
date: 2020-09-21T07:36:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: kara dla dziecka
description: Wymierzenie kary dla dzieci uznawane jest przez wielu rodziców za jedyny sposób na wyegzekwowanie stosownego zachowania. Neuropsycholog dziecięcy Dominika Słomińska tłumaczy, że nie jest to jednak najlepsza metoda wychowawcza. Kara to nie to samo, co konsekwencja.
encoded: Dbanie o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka nie jest najłatwiejszą sprawą, ale można się tego nauczyć. Dominika Słomińska, neuropsycholog dziecięcy, wyjasnia, dlaczego konsekwencje są o wiele lepsze w wychowywaniu niż kary dla dzieci. Kary dla dzieci a konsekwencje Ekspertka podkreśla, że należy odróżniać karę od konsekwencji. „Konsekwencja jest cudownym narzędziem wychowawczym, kara – niekonieczne. Kara powoduje, że dziecko nie będzie prezentować danego zachowania w obecności osoby, która karze, natomiast w pozostałym czasie może to zachowanie prezentować. Natomiast konsekwencja jest wtedy, kiedy dziecko świadomie podejmuje działanie i jest świadome poniesienia konsekwencji” – tłumaczy psycholog. Jak karać dziecko za złe zachowanie? Rodzice mówią często, że muszą karać dziecko, gdy źle się zachowa, bo inaczej będzie robiło, co chciało. Owszem, nie należy pobłażać niewłaściwemu zachowaniu, natomiast lepszym sposobem od wymierzenia nieadekwatnej kary do czynu jest wyciągnięcie bardzo konkretnej, realnej i adekwatnej konsekwencji danego zachowania. Zobacz także: Dlaczego surowe zachowanie prowokuje dzieci do kłamstwa? Konsekwencja kontra kara dla dziecka: przykłady Neuropsycholog Dominika Słomińska pokazuje na przykładzie, na czym polega różnica. Wyobraźmy sobie sytuację, że dziecko gra w piłkę w domu, czego nie wolno mu robić. „Mama mówi: «nie graj w piłkę, bo zbijesz mi wazon». Ale dziecko nie słucha mamy, dalej gra w piłkę i tłucze ten wazon. I mama wtedy, w przypływie wściekłości mówi: «mówiłam ci, że zbijesz ten wazon, oddaj mi swoje kieszonkowe, nie będziesz oglądać przez tydzień telewizji i nie pójdziesz na urodziny do koleżanki» – to jest kara i dziecko nie będzie grać w piłkę przy mamie, bo wie, że u mamy to powoduje złość. Natomiast jeżeli mama powie: «słuchaj, u nas w domu nie gra się w piłkę, możesz stłuc wazon. Jeżeli tak się zdarzy, będziesz musiał odkupić ten wazon ze swojego kieszonkowego». I jeżeli dziecko będzie uprzedzone o tej konsekwencji i mim…

113465-ae776af.jpg
width: 1200
height: 800

Wyjechała na weekend i zostawiła mężowi brutalny list: "Powodzenia, stary!"
type: item
date: 2020-08-18T13:33:00.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: rodzicielstwo
subject: wychowanie córki
subject: wychowanie dziecka
description: Przed weekendowym wyjazdem, mama zostawiła mężowi pod opieką 6 córek i szczery list, który stał się hitem Internetu!
encoded: Na swoim profilu na Facebooku, Meghan Oeser, mama 6 córek, opublikowała list, który szybko stał się hitem. Zanim wyjechała na weekend, zostawiła mężowi kilka rad i wskazówek, co zrobić, że nie zwariować. List do męża, bo wyjeżdżam na weekend z koleżankami... (Uwaga: zawiera wulgaryzmy) Najdroższy Mężu, Piszę do ciebie z miłości, nie chcę cię przestraszyć. Chcę wyjaśnić ci kilka rzeczy, zanim zostaniesz na weekend... z nimi. Noc, dzień, czas śniadania i pora obiadu mogą zamienić się w czyste piekło, kiedy Szatan przybiera postać Kucyka Pony. Na początek... Kiedy wrócisz z pracy, wszystko będzie wyglądać normalnie. One będą cię przytulać, skakać i raczej będą zadowolone, że cię widzą. Obiecuję, to nie potrwa długo. Wakacje czy szkoła, to nie ma znaczenia. To czas, który nazywam "piekłem". One będą kłócić się o wszystko, Quinn i Penny zawsze zaczynają. Najprawdopodobniej, Quinn będzie wkurzona, bo Penny nosi sukienkę Elsy, a Penny będzie wkurzać to, że Quinn zawsze traktuje ją jak Annę. Penny będzie marudzić przy spaniu, ale o tym później. Obiad jest do du**. Bailey będzie chciała zjeść pizzę, Harper hot-dogi. Quinn zacznie płakać kiedy tylko powiesz "hot-dog", bo chce makaron z serem (ale nie ten pomarańczowy czy biały, tylko ten fioletowy). Fioletowy oczywiście się skończył, więc będzie chciała tosty. Zaczniesz przygotowywać makaron z serem, kiedy dla Penny, kiedy usłyszysz, że ona jednak chce tosty (bo usłyszała jak Quinn mówi, ze chce tosty). Na tym skończy się robienie makaronu, bo Bailey 5 lat temu zatruła się tym pomarańczowym, a Harper lubi ten biały. Zapomnisz o Harper, bo "niespodziewanie" przyprowadziła koleżankę i jeżdżą na dworze na deskorolkach. Wszyscy zjecie płatki, a Lily wpadnie na chwilę, bo będzie potrzebowała plastra. Będziesz chciał usiąść i zrelaksować się po obiedzie/śniadaniu, ale ostrzegam cię. Zrobi się cicho. Naprawdę cicho. Wtedy zauważysz, że nastolatka gdzieś zasnęła. Nie pozwól jej spać! Jeśli to zrobisz, masz przerąbane. Będzie na nogac…

img3k1EhV-5301ed9.jpg
width: 700
height: 874

Piaskownicowe mamuśki: Przestańcie zwracać uwagę mojemu dziecku! Tylko ja to mogę!
type: item
date: 2020-06-15T10:46:00.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: plac zabaw
subject: wychowanie
description: Kto dał ci prawo, do mówienia mojemu dziecku co mu wypada? Skąd wiesz, na jakiego człowieka chcę je wychować?
encoded: Nie daję ci prawa do zwracania uwagi mojemu dziecku Tylko ja mogę krzyczeć na moje dziecko. Tak wiem, nie powinnam podnosić na nie głosu, ale święta nie jestem. Ja nie powinnam, ale tobie z pewnością tego nie wolno! Każdy wychowuje dziecko zgodnie z własnymi przekonaniami. Ja nie wtrącam się do grubej czapki, którą twoje dziecko ma na głowie w ciepły dzień, nie każę mu dzielić się jego zabawkami i nie pouczam, więc ty też nie rób tego! - Podziel się łopatką. Grzeczne dzieci tak robią. Chyba chcesz być grzeczną dziewczynką! - mówi jedna z piaskownicowych mama do mojej córki. Może, gdyby mała potrafiła mówić, odpowiedziałaby owej mamuśce, że dzielić można się, jeśli łopatek jest kilka, a oddanie własnej to zupełnie coś innego. Kto dał prawo tej zupełnie obcej kobiecie do pouczania mojego dziecka?! Rozumiem reagowanie i zwracanie dzieciom uwagi w niebezpiecznych sytuacjach. Jeśli coś zagraża zdrowiu dziecka, oczywiście powinnyśmy reagować, bez względu, czyje to dziecko. W kwestiach wychowawczych radzę trzymać się od mojego dziecka z daleka. To ja decyduję o tym, na jakiego człowieka chcę wychować swoje dziecko, jakie wartości mu wpoję. Ja mam prawo oceniać, czy dane zachowanie jest niegrzeczne, czy może jest jedynie obroną własnych granic. Prawo do dyscyplinowania obcego dziecka Nie raz widzę zachwiania innych dzieci, które mi nie odpowiadają i chętnie przywołałbym te maluchy do porządku, ale nie robię tego, bo... nie są to moje dzieci. Jeśli dziecko przekracza pewne granice, zwracam uwagę jego mamie, a nie dziecku. Nie przemawia do mnie prawo do dyscyplinowania obcego dziecka, jeśli źle się zachowuje, bo co znaczy "źle"? Dla piaskownicowej mamy moja córka, która nie oddała własnej łopatki, ewidentnie źle się zachowywała, a według mnie miała pełne prawo, by jej nie oddawać. Bicie, kopanie, krzywdzenie drugiej osoby jest absolutnie niedopuszczalne. Wtedy nie tylko można, ale i powinno się reagować, bo udając, że nie widzimy tego, wychowujemy pokolenie dzieci przepełnion…

img0ExVcg-0e53630.jpg
width: 600
height: 400

Czy to prawda, że wnuki kocha się bardziej niż własne dzieci?
type: item
date: 2020-05-05T10:23:50.000Z
creator: kgalazkiewic
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: Wideo
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: wychowanie
subject: wychowanie bez przemocy
subject: wychowanie bezstresowe
description: Często słyszy się, że dziadkowie bardziej kochają wnuki niż własne dzieci. To zastanawiające, że dziadkowie, którzy w młodości byli surowi dla swoich dzieci, dla wnuków są pobłażliwi i rozpieszczają je do granic możliwości. Z czego może wynikać tak inne podejście do pociech?
encoded: Dziadkowie na pewno inaczej podchodzą do opieki nad wnukami. Przyczyn jest zapewne wiele. Być może jedną z nich jest brak ciężaru odpowiedzialności za wychowywanie wnucząt lub refleksja nad przeszłością i zmiana stosunku do dzieci? W każdym przypadku odpowiedź jest na pewno inna. Jeśli jednak pobłażliwość dziadków nie wykracza poza ich kompetencje i nie kłóci się z zasadami wychowania przyjętymi przez rodziców, nie jest powodem do zmartwień – ot przywilej dziadków. Gorzej, jeśli dziadkowie „wiedzą lepiej” i nagminnie powtarzają zachowania nieakceptowane przez rodziców. To rodzi frustrację, nerwy i niepotrzebnie komplikuje relacje rodzinne. Najczęściej popełniane błędy dziadków Nie da się ukryć, że znajomość metod wychowawczych wśród rodziców jest coraz większa. Popularyzacja psychologii oraz liczne artykuły w mediach na temat właściwego wychowania dzieci przyczyniają się do świadomego kształtowania pociech. I o ile wiedza, w dużej mierze dzięki Internetowi, dociera do rodziców, o tyle rzadziej do dziadków. To powoduje, że dobrze znane im metody wychowawcze zaczynają powielać w przypadku wnuków. Co do nich należy? Wiara w zabobony – ludzie mają skłonność do wiary w przesądy. Dziadkowie w trosce o nowo narodzone dziecko często namawiają rodziców do przewiązywania wózka czerwoną wstążeczką, co ma je uchronić od nieprzychylności losu, albo przelewania jajka nad płaczącym dzieckiem, co ma ukoić jego nerwy i odpędzić złe moce. Nieracjonalne zachowania często irytują rodziców, co wydaje się uzasadnione. Złe nawyki żywieniowe – dziadkowie często z naddatkiem dogadzają wnukom i nie odmawiają im słodyczy, gazowanych napojów czy chipsów. O ile pozwolenie dzieciom od czasu do czasu na spożywanie niezdrowych przekąsek nie będzie miało tragicznych skutków, o tyle w przypadku nagminnego jedzenia śmieciowych produktów może skutkować otyłością, a nawet problemami z miażdżycą. Warto uświadamiać dziadków, jak bardzo przetworzone są to produkty i przekonywać do czytania etykiet. Kupowa…

111262-232fbb6.jpg
width: 1200
height: 800

Samotne mamy wychowują wspaniałe dzieci! Potwierdzają to badania
type: item
date: 2019-12-05T09:27:03.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
description: Wciąż uważasz, że prawidłowy rozwój dziecka gwarantuje jedynie pełna rodzina, w której jest mama i tata? Jesteś w błędzie. Naukowcy mają na to dowody.
encoded: Utarty stereotyp mówi, że dzieci do prawidłowego rozwoju potrzebują dwojga rodziców. Ale to nieprawda! Dzielne, samotne mamy wychowują niesamowitych ludzi, i badania naukowe to potwierdzają! Wszystkie dzieci mają się tak samo dobrze W lipcu 2017 r. Naukowcy z Europejskiego Towarzystwa Rozrodu Człowieka i Embriologii w Belgii opublikowali badanie, które pokazało, że dzieci wychowywane przez <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/gdy-mama-zostaje-sama-5651-r1/">samotne mamy są tak samo szczęśliwe, jak te, które dorastały w domach z obojgiem rodziców przeciwnej płci. Oto wyniki belgijskiego badania: Po przeanalizowaniu sytuacji w różnych typach rodzin naukowcy zauważyli, że nie ma żadnych istotnych różnic w zaangażowaniu emocjonalnym rodziców w stosunku do ich dzieci, niezależnie od tego, czy wychowują je z partnerem, czy samodzielnie. Co więcej, samotne matki otrzymywały znacznie więcej wsparcia społecznego niż rodzice posiadający drugą połówkę. Badacze nie dostrzegli także różnic w zachowaniu dzieci z różnych typów domów. Wniosek? Wszystkie dzieci mają się tak samo dobrze. To nie brak ojca wpływa negatywnie na rozwój dziecka Mathilde Brewaeys, jeden z autorów badania, przyznaje, że istnieje powszechne założenie, że dorastanie bez ojca nie jest dobre dla dziecka. Jednak to założenie …

108148-efb5eff.jpg
width: 1198
height: 799

Kiedy i jak chwalić dziecko, żeby mu nie zaszkodzić?
type: item
date: 2019-11-18T11:04:09.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
description: Pochwały nie zawsze są słuszne i wskazane. Bywa, że zamiast budować dziecko, działają destrukcyjnie. Jak uniknąć takich błędów?
encoded: Chwalenie dziecka z jednej strony jest bardzo ważnym aspektem budującym jego poczucie własnej wartości, a z drugiej bywa przyczynkiem do wielu niepowodzeń w późniejszym życiu. Dlaczego? Ponieważ nie każde chwalenie jest słuszne, a pochwały udzielane nadmiernie i nieumiejętnie mogą wbrew pozorom wpłynąć na dziecko destrukcyjnie. A zatem jak chwalić, żeby nie zaszkodzić malcowi? Pochwały powinny motywować, a nie uzależniać Amerykańska psycholog i autorka książki „Nowa psychologia sukcesu”, Carol Dweck, radzi: „chwal za wysiłek, zachęcaj do treningu intelektualnego”. Cenna pochwała to taka, która jest wyrazem uznania dla trudu podjętego w wykonanie jakiegoś zadania, a nie jego efektu. Zamiast mówić dziecku: „ale jesteś mądry, taki ładny obrazek narysowałeś”, lepiej zwracać uwagę na szczegóły, np. podkreślić to, ilu użyło kolorów, jak starannie pokolorowało domek. Pochwała powinna zachęcać do dalszej pracy i rozwoju, a nie być jedynie próżnym podkreśleniem intelektu dziecka. W przeciwnym razie malec zacznie wręcz oczekiwać pochwał, a każdorazowy ich brak będzie działał demotywująco i obniżał jego samoocenę. Carol Dweck udowodniła tę tezę w badaniu przeprowadzonym na uczniach. Okazało się, że gdy byli oni chwaleni za inteligencję lub uzdolnienia, stawali się mniej zmotywowani do pracy nad sobą, a przez to osiągali gorsze wyniki w nauce niż uczniowie chwaleni za podjęty trud. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-pro…

107621-f7231d5.jpg
width: 1200
height: 800

Wyluzowanie czy brak wychowania? Maciej Zakościelny pozwala synom mazać po ścianach
type: item
date: 2019-11-14T09:30:25.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
description: Partnerka aktora, Paulina Wyka, pokazała zdjęcia, na których widać, jak chłopcy szaleli przy ścianach. Mali artyści działali z rozmachem!
encoded: Aktor Maciej Zakościelny i modelka Paulina Wyka są parą od 2014 roku. Przez długi czas starali się trzymać swoją relację w tajemnicy, jednak kiedy modelka zaszła w pierwszą ciążę, wyjawili prawdę o sobie. Obecnie są rodzicami dwóch synów, prawie 3,5-letniego Borysa i 1,5-rocznego chłopca, którego imienia nie zdradzili. Jak wychowują malców? Na pewno słowo „kreatywność” jest im o wiele bliższe niż „dyscyplina”. Świadczą o tym ostatnie zdjęcia, jakimi Paulina pochwaliła się w sieci. Maciej Zakościelny i Paulina Wyka pozwalają dzieciom na wiele Modelka pokazała ostatnio na swoim Instastory dość nietypowe zdjęcia synów. Widać na nich, jak chłopcy z zapałem zamalowują różnymi kolorami… ściany! Partnerka Macieja Zakościelnego nie zdaje się tym jednak przejmować i zamiast w pośpiechu zacząć ścierać mazgaje, postanowiła sfotografować dziecięcą twórczość i pochwalić się dziełem synów w internecie. Albo para przezornie pokryła ściany zmywalną farbą, albo ma bardzo dużo wyrozumiałości do swoich smyków. Maciej Zakościelny przyznał kiedyś na swoim profilu na Instagramie: „Ojcostwo bywa wyjątkowo piękne. Zazwyczaj jednak to czas bardzo intensywny i niełatwy. Szczególnie teraz gdy ta rola wymaga na nowo zdefiniowania. Pozdrawiam wszystkich ojców. Życzę Wam dużo spokoju, cierpliwości, akceptacji i miłości - naprawdę warto”. Patrząc na to, jak para reaguje na pomazane ściany, zdaje się, że właśnie te cechy są dla nich absolutnie kluczowe w rodzicielstwie. Kreatywne wychowanie czy… brak wychowania? Choć wielu takie luźne podejście do wychowania i duża doza wyrozumiałości na zachowanie dzieci bardzo się podoba, są i tacy, którzy uważają, że przyzwalanie na wszystko to zwyczajny brak wychowania. A jakie jest wasze zdanie na ten temat? Uważacie, że pozwalanie dzieciom na malowanie po ścianach uczy je kreatywności i wyrażania siebie, czy jest wyrazem braku dyscypliny i zasad? Jak wy byście zareagowali na podobne wyczyny waszych pociech? Stawianie na kreatywność jest ważne dla rozwoju dzi…

107556-94514a8.jpg
width: 1201
height: 797

7 sygnałów, że twoje dziecko ma ducha przywódcy. Nie podcinaj mu skrzydeł, a zwojuje świat!
type: item
date: 2019-04-23T11:04:18.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: pewność siebie
subject: trudne dziecko
description: Być może teraz bywa ci trudno okiełznać malca, ale za jakiś czas będziesz z niego dumna!
encoded: Jak określiłabyś swoje dziecko? Odważne, waleczne, krnąbrne, zadziorne, głośne? Wychowanie takiego malca przypomina nieco opiekę nad dzikim zwierzęciem. Może to niekiedy frustrować i przyprawiać o zawrót głowy, ale dawać też ogromną satysfakcję i radość. Oto klasyczne sygnały świadczące o tym, że twoje dziecko wyrośnie na wielkiego przywódcę! 1. Nigdy się nie poddaje Jest pewne siebie, wie, czego chce i za wszelką cenę dąży do osiągnięcia celu. Może męczyć cię do skutku, byś zbudowała z nim trzypoziomowy statek kosmiczny z krzeseł w salonie lub upierać się, że założy szorty, mimo że na dworze jest -5 stopni Celsjusza. Martwisz się, że nie masz kontroli nad swoim dwulatkiem? Tak naprawdę bunt i wytrwałość, które teraz widzisz, są cechami, które pozytywnie wpłyną na niego i na jego późniejsze życie w wielkim świecie. 2. Nie da się go „wyłączyć” Mimo że twój maluch ma dopiero dwa lata, o drzemkach w dzień już dawno zapomnieliście? W dodatku kładzie się spać o 22, a wstaje skoro świt? To dlatego, że ma aż tyle rzeczy do zrobienia i nie chce niczego przegapić. Maluch ze skłonnościami przywódczymi stale jest czymś zajęty. Jeśli coś go interesuje, potrafi spędzić nad tym dużo czasu, np. układać budowle z Lego do późnych godzin wieczornych. 3. Lubi, gdy jest głośno Oczywiście gdy samo jest w centrum zainteresowania. Nie przejmuje się tym, że wszyscy je słyszą, gdy idzie klatką, mimo że ty jako rodzic już dawno chciałabyś zapaść się pod ziemię ze wstydu. Ma to jednak również pewne korzyści. Głośne dziecko nigdy nie zgubi się w tłumie, nie pozwoli też na żadną niesprawiedliwość wobec siebie. Radzimy tylko, byś uświadomiła go o istnieniu jednej cennej rzeczy zwanej „głosem wewnętrznym”. 4. Nie działa na nie to, co na inne dzieci Inni rodzice z pewnością chętnie udzielają ci tysięcy rad, jak poskromić twoje nieokiełznane dziecko. Jedyne, co możesz zrobić, to im przytakiwać i się uśmiechać. Dobrze wiesz, że twój przypadek jest wyjątkowy i nie taki prosty do ugładzenia. 5. Rządzą…

102249-f2cac65.jpg
width: 1200
height: 800

Jak radzić sobie z agresją u dzieci? Kiedy świadczy o zaburzeniu, a kiedy jest typowym objawem dorastania?
type: item
date: 2019-04-09T09:25:03.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: agresja u dzieci
subject: dobre wychowanie
subject: metody wychowawcze
subject: złe zachowanie dziecka
description: Eksperci przekonują, że pewien poziom agresji u dzieci jest normalny. Zamiast krzyczeć, złościć się i dawać klapsy, wystarczy odwrócić uwagę malca.
encoded: „Aby dziecko mogło zachowywać się lepiej, potrzebuje tyle samo empatii i wsparcia, co osoba w depresji, choć tego typu zachowania zwykle nie zachęcają nas do bycia empatycznym” – twierdzi Dave Anderson, psycholog z Child Mind Institute w Nowym Jorku. Istnieje przekonanie, że złe zachowanie dziecka odzwierciedla jego kiepskie wychowanie, a w rzeczywistości może ono wynikać z pewnych problemów natury biologicznej. W takich przypadkach typowe reakcje rodziców mogą nie przynieść pożądanych rezultatów, czyli poprawy zachowania malca. Dzieci biją, gryzą, kopią Pediatrzy pod kierownictwem Michaela F. Lorbera przeprowadzili badanie, w którym przyjrzeli się 477 dzieciom w wieku od 6 do 24 miesięcy. Ich matki miały notować, jak często maluchy wykazywały się negatywnym zachowaniem, łącznie z biciem, gryzieniem i kopaniem. Wyniki obserwacji opublikowano na łamach Journal of Pediatrics. Okazało się, że tego typu zachowania były dość powszechne, w dodatku nasilały się wraz z wiekiem, a punkt kulminacyjny następował zwykle u dwulatków. Na tej podstawie naukowcy polecili pediatrom, by uspokajali rodziców, martwiących się niewłaściwym zachowaniem swoich dzieci. Zaznaczali jednak, że tego typu wybuchy agresji powinny być od początku zmieniane. Rodzice powinni ustalać jasne granice i reagować w odpowiedni sposób. Zamiast karać jednak dziecko wrzaskiem, gniewem lub klapsem, lepiej odwrócić jego uwagę i nakierować ją na coś zupełnie innego. Niektóre dzieci zachowują się wyjątkowo agresywnie Naukowcy podkreślają, że wybuchy agresji to typowe zachowanie u najmłodszych, jednak u niektórych dzieci zdarzają się one wyjątkowo często i są bardziej nasilone. Wówczas potrzebna jest inna forma pomocy, takie problemy z zachowaniem mogą utrzymywać się dłużej, nawet u starszych dzieci. Jeśli wybuchy agresji u dziecka zdarzają się codziennie i nie wynikają z żadnych problemów fizycznych, nie są oznaką bólu albo upośledzenia słuchu lub mowy, mogą świadczyć o zaburzeniach rozwoju. Zwykły napad złości o…

102030-e6a1abc.jpg
width: 1202
height: 800

Co zrobić, by wychować szczęśliwe dziecko? Wystarczy zastosować jedną prostą zasadę!
type: item
date: 2019-03-06T12:08:48.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: czas dla dziecka
subject: dobre wychowanie
subject: szczęśliwe dziecko
description: Każdy rodzic powinien codziennie stosować zasadę dziesięciu minut. Sprawdź, na czym ona dokładnie polega.
encoded: Chyba każdy z nas chce wychować swoje dziecko na człowieka emocjonalnie dojrzałego, z wysoką samoświadomością, a przede wszystkim szczęśliwego. Pytanie tylko, jak to osiągnąć? Rodzice starają się, jak mogą. Natomiast dr Kenneth Barish z Cornell University twierdzi, że jest to prostsze, niż mogłoby się wydawać. Zdaniem specjalistki wystarczy codziennie stosować zasadę dziesięciu minut. Tylko ty i ja Zdaniem Barish zaledwie dziesięciu minut codziennie przed snem wystarczy, by znacząco wzmocnić więź emocjonalną z dzieckiem. Nie chodzi tylko o podsumowanie dnia i streszczenie problemów. Czas ten rodzice powinni poświęcić na rozmowę o emocjach. To powinna być okazja do tego, by dziecko mogło spokojnie przedstawić swoje argumenty, wytłumaczyć np. dlaczego w ciągu dnia się zdenerwowało lub co je martwi, zadać nurtujące je pytania i co ważniejsze, uzyskać na nie odpowiedzi czy pomoc, której potrzebuje. Dzięki temu nasza pociecha ma szansę nauczyć się radzenia sobie z trudnymi emocjami, a także zrozumieć, że nie ma nic złego w ich przeżywaniu. To czas, by się przytulić, a także pochwalić malucha, czy mu podziękować. Mały człowiek dzięki temu nawykowi czuje, że my rodzice zawsze jesteśmy blisko. Ma także szansę szybciej nauczyć się żyć w zgodzie se swoimi uczuciami i emocjami, a w przyszłości z pewnością będzie lepiej radzić sobie z cierpieniem, złością, czy porażką. Mów, słuchaj i zrozum Zasada dziesięciu minut może brzmi prosto i banalnie, ale w praktyce nie zawsze to wychodzi. Dzieci próbują zrozumieć świat. Pomagamy im w tym, jak umiemy, ale czasem mamy dość albo wolimy unikać prawdy. Denerwujemy się, gdy pytania są zbyt dociekliwe. Unikamy szczerego mówienia o uczuciach. Potem dziwimy się, że relacja z dzieckiem nie jest dość bliska. Co więcej, często odmawiamy także dzieciom prawa do wyraźnego mówienia o bólu, złości, smutku. Nie dajemy przyzwolenia na ich przeżywanie. Mówimy: „No, już nie boli”, odwracamy uwagę – „Patrz, ptaszek, leci!” i wmawiamy, że są dobre i złe em…

101242-e64f2ba.jpg
width: 1200
height: 800

10 rzeczy o jedzeniu, których nigdy, przenigdy nie wolno ci mówić do dziecka!
type: item
date: 2019-01-04T15:52:18.000Z
creator: Weronika Zagojska
subject: Małe dziecko
subject: Żywienie
subject: dobre wychowanie
subject: jedzenie dla dzieci
description: Jako rodzice, wszystkie te rzeczy mówimy w dobrej wierze, by zachęcić dziecko do zdrowego odżywiania. Jednak często dzieje się tak, że działają one na opak, szkodzą dzieciom, a już na pewno nie sprawiają, że dziecko polubi dzięki nim zdrowe jedzenie czy nowe smaki. Dlaczego to, co mówimy jest złe i co lepiej powiedzieć lub zrobić zamiast tego?
encoded: Psycholodzy i specjaliści od rodzinnego odżywiania wymieniają 10 najczęściej używanych przez rodziców "jedzeniowych komunikatów", które niestety bardzo szkodzą zdrowemu odżywianiu i mają negatywny wpływ na rozwój dzieci. Często odnoszą odwrotny skutek od zamierzonego. Zjadaj wszystko z talerza — to chyba najczęściej powielany tekst, który niestety nie przynosi nic dobrego. Jakich jeszcze komunikatów, często słyszanych i powtarzanych przy stole, lepiej unikać?? Czy brzmią dla was znajomo? 1. Zobacz, twój (brat, siostra, kuzyn, kolega, przyjaciółka) jedzą to, dlaczego ty nie? Dziecko rozumie to tak: On/ona jest lepszy ode mnie. Lepiej powiedzieć: Wiem, że też do tego dojdziesz, kochanie. Potrzeba czasu i wielu smaków, by nauczyć się lubić nowe dania. Uzasadnienie: Zamiast wzbudzać w dziecku uczucie, że jest gorsze od kogoś, wzmacniasz jego pewność siebie i utwierdzasz w przekonaniu, że może i ono będzie lubiło ten zdrowy produkt w swoim własnym czasie. Zobacz też: Jedzenie, które tuczy najbardziej: tym, nie karm dziecka! 2. Kiedyś tak lubiłeś jagódki – jesteś strasznie wybredny! Dziecko rozumie to tak: Może nigdy nie wyrosnę z tego, bo taki jestem? Co lepiej zrobić zamiast tego? W ogóle nie przywoływać tej etykietki, nie nazywać dziecka wybrednym, bo tak będzie o sobie myślało. Zamiast tego starać się, by jedzenie i poznawanie nowych smaków było przyjemnością. Bez wywoływania negatywnych skojarzeń i przezywania czy nazywania dziecka takim a takim. Uzasadnienie: Jakiekolwiek etykietowanie dzieci szkodzi im z zasady. Unikanie tego rodzaju „przezywania” jest dobre dla rozwoju dziecka. Tak jak zaczniesz mówić o dziecku, tak ono będzie o sobie myślało. I z tymi określeniami będzie się utożsamiać. Będzie myślało, że jest wybredne, niegrzeczne, albo grzeczne, czyściutkie, albo zawsze brudzące się, nielubiące czegoś lub zawsze jedzące tylko jeden ulubiony rodzaj jedzenia i tak też będzie się zachowywać. Bo tak o nim mówimy, bo tak mu wmówiliśmy. 3. Ostatni raz ci mówię, nie, …

imglIe3e2-36f3e7e.jpg
width: 1200
height: 801

"Daj buziaczka! Cioci nie dasz? No coś ty taki niewychowany!"
type: item
date: 2018-12-07T10:10:57.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: bezpieczeństwo dziecka
subject: dobre wychowanie
description: Wielkimi krokami zbliżają się święta i czas rodzinnych spotkań. Dla niektórych dzieci te "bardzo bliskie spotkania" wcale nie będą przyjemne.
encoded: Już niebawem święta i czas wyjątkowych spotkań. Wiele osób zobaczy się z dawno niewidzianymi krewnymi. W tej całej radości, uprzejmości i serdeczności często jednak rodzice zapominają, że ciocia czy wujek dla naszych dzieci są zupełnie obcymi ludźmi - osobami widzianymi po raz pierwszy w życiu. Takie spotkania mogą być bardzo stresujące. Kim jest ta pani? Choć dla ciebie to stryjeczna ciotka, kuzynka i wujenka, dla twojego dziecka to zupełnie obcy ludzie, którzy niespodziewanie nawiedzili wasz dom. Maluchy dopiero uczą się, czym są święta i tradycja, dlaczego ten czas jest wyjątkowy. Z biegiem lat zaczynają coraz więcej kojarzyć i pamiętać. Jednak zazwyczaj to Mikołaj jest wyznacznikiem świąt. Rzadko widziana rodzina niełatwo zapada w pamięć dziecka, dlatego musisz być nie tylko wyrozumiała, ale i pomóc maluchowi przejść przez te dni. Mały dzikus Członkowie rodziny zazwyczaj bardzo emocjonalnie reagują na małe dzieci. Oczekują uścisków, całowania i przytulania. Dosłownie rzucają się zarówno na rozkoszne bobaski, jak i na przedszkolaki. Dziecko reaguje wstydem, bo nie zna człowieka, który chce go dotykać i przytulać. Malec może płakać, wstydzić się lub nawet mówić wprost, że nie ma ochoty na czułości. Niektórzy dorośli odbierają to jako niegrzeczne zachowanie, krytykują malca i przymuszają, by poszło na kolana do wujka, dało buziaczka babci. A zastanów się, czy ty byłabyś taka chętna, by całować obcego na ulicy? Dla dziecka dokładnie w ten sposób wygląda ta sytuacja. To jest moje ciało Według psychologów, jeśli dziecko nie ma ochoty na czułość, nie wolno nalegać. Nawet małe dziecko ma już poczucie pewnych granic, które trzeba uszanować i których nie wolno przekraczać. Maluch ma takie samo prawo jak dorosły do intymności i decyzji, kto może je dotykać i w jaki sposób. Dlaczego to takie ważne? To jak będziesz reagować na decyzje dziecka, może mocno wpłynąć na jego zachowanie i bezpieczeństwo w przyszłości. To od ciebie zależy, czy dziecko w przyszłości będzie uważało, …

imgFaSkyK-25c22ab.jpg
width: 1799
height: 1200