Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-08-24T13:23:57.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Sprawiedliwa kara daje dziecku ulgę. Dlaczego podwójne standardy ranią bardziej niż konsekwencje?
items: „Mamo, znowu przegrałem!” Jak uczyć dziecko radzenia sobie z porażką?
items: Pozwala dzieciom przeklinać. Ma swoje powody? Według wielu internautów tak!
items: „Przedszkolanki psują dzieci! W domu stosujemy tzw. zimny chów, a one rozpieszczają mi córkę” [LIST DO REDAKCJI]
items: „Czy nasze dzieci to egoiści i materialiści? O, nie! Proszę Państwa, wychowujemy pokolenie cudownych ludzi!” [LIST DO REDAKCJI]
items: Wychowujemy dzieci jako „smombie”? Liczy się dla nas tylko telefon
items: Chcesz, żeby twoje dziecko odnosiło sukcesy? Posłuchaj naukowców
items: Czy to prawda, że wnuki kocha się bardziej niż własne dzieci?
items: Agresja – tego małe dzieci nie zapominają!
items: Cechy dobrej nauczycielki wychowania przedszkolnego
items: Bez płatnych atrakcji nie ma dzieciństwa? Większość z nas słono za to płaci!
items: Hejt na Lewandowską. Za co mamy jej nie lubią?
items: Ten mały chłopiec zalał się łzami po meczu Polska-Kolumbia. Co takiego zrobili kolumbijscy kibice?
items: Ani chłopiec, ani dziewczynka... więc kto? [WIDEO]
items: Napisała brutalnie szczerze, co myśli o macierzyństwie. Takiej reakcji się nie spodziewała!
items: Umiejętności przedszkolaka mają wpływ na sukces w dorosłym życiu
items: Oktonauci. Dzięki współpracy mogę więcej!
items: Przeproś dziecko, gdy popełnisz błąd. Dasz mu w ten sposób coś cennego!
items: Nie chcę by moje dziecko dzieliło się z twoim! Ten apel mamy powinien przeczytać każdy rodzic!
items: Katarzyna Zielińska przyznaje, że dla dziecka całkiem "straciła głowę". Znacie to? [WIDEO]
items: "Zabroniłam dziecku oglądać Świnkę Peppę i stało się coś niesamowitego!"
items: W ten sposób krzywdzisz dziecko. Dlaczego wciąż to robisz?
items: Przez tych 7 etapów muszą przejść wszyscy rodzice!
items: Sekret, o którym rodzice nie mówią głośno...
items: Instrukcja obsługi dziecka dla dziadków

Sprawiedliwa kara daje dziecku ulgę. Dlaczego podwójne standardy ranią bardziej niż konsekwencje?
type: item
date: 2026-08-24T13:14:37.000Z
creator: Kinga Pawlikowska
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: wychowanie bez przemocy
description: Złe zachowanie, szybka reakcja rodzica i… poczucie ulgi? Choć na pierwszy rzut oka brzmi to paradoksalnie, najnowsze odkrycia naukowców z polskiego Uniwersytetu SWPS oraz amerykańskiego University of Michigan rzucają całkowicie nowe światło na dziecięcą psychikę. Okazuje się, że kilkulatki wcale nie dążą do bezkarności za wszelką cenę. Od pobłażliwości znacznie wyżej cenią jasne reguły gry, a najbardziej rani je nie sama konsekwencja za przewinienie, lecz poczucie, że dorośli traktują domowników lub rówieśników według podwójnych standardów.
encoded: Każda mama zna ten wewnętrzny opór, który pojawia się, gdy trzeba wyciągnąć konsekwencje wobec dziecka. Intuicyjnie chcemy oszczędzić maluchowi łez, złości czy rozczarowania. Machnięcie ręką na złamaną zasadę, jest dla nas aktem wyrozumiałości i miłości. Tymczasem badania nad reakcjami emocjonalnymi dzieci w wieku od sześciu do dziewięciu lat pokazują coś przeciwnego. Uczciwie i bezstronnie wymierzona kara działa na dziecięcy układ nerwowy jak swoisty emocjonalny reset. Gdy dziecko ponosi konsekwencję swojego zachowania - na przykład po zignorowaniu prośby o odłożenie tabletu, musi zgasić go na resztę dnia - doświadcza sytuacji, która ma wyraźny początek i koniec. Choć samo ograniczenie przyjemności nie jest miłe, pozwala maluchowi zrzucić z siebie gniotący ciężar winy i przywraca zachwianą równowagę. Wyznaczenie granicy domyka trudny etap, dając dziecku jasny sygnał, że sprawa została zamknięta, „rachunki wyrównane” i można z czystą kartą wrócić do zabawy, bez lęku przed wiszącym w powietrzu żalem ze strony rodzica. Pobłażliwość, która rodzi poczucie winy Znacznie bardziej niszczycielskie dla dziecięcego poczucia bezpieczeństwa okazuje się to, co dzieje się w momencie, gdy dorośli ulegają pokusie wybiórczego egzekwowania zasad. Kiedy jeden z braci unika kary za pobicie drugiego tylko dlatego, że miał gorszy dzień albo jest młodszy, pozorna ulga trwa zaledwie ułamek sekundy. Psycholodzy zauważyli, że faworyzowanie wcale nie uszczęśliwia dziecka, które uniknęło konsekwencji. Szybko pojawia się u niego ciche poczucie winy, wstyd oraz dyskomfort wynikający z wiedzy, że zostało potraktowane inaczej niż reszta. Uniknięta kara nie jest odbierana przez najmłodszych jako akt dobroci, lecz jako zaburzenie naturalnego ładu. Pułapka pierwszego przewinienia i równa miara Niesprawiedliwość budzi natychmiastowy i silny sprzeciw po drugiej stronie. Badania wykazują, że dzieci są niezwykle wyczulonymi obserwatorami tzw. efektu pierwszeństwa. Oznacza to, że pierwsza decyzja rodzica …

Projekt-bez-nazwy-18-9f84141.png
width: 1600
height: 1200

„Mamo, znowu przegrałem!” Jak uczyć dziecko radzenia sobie z porażką?
type: item
subject: Nasze akcje
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: błędy wychowawcze
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: metody wychowawcze
subject: problemy wychowawcze
subject: psychologia wychowania
subject: sukces w życiu
subject: wychowanie
description: Nieodłącznym elementem życia jest porażka. Właśnie dlatego, warto od małego uczyć dziecko, jak radzić sobie z przegrywaniem. Zapraszamy do przeczytania kolejnego artykułu w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem”, w którym znajdziecie m.in. cenny komentarz naszej ekspertki, psycholożki Dominiki Słomińskiej, właśnie na ten temat.
encoded: Rodzice uczą dzieci, w jaki sposób osiągać sukcesy, cieszą się nimi razem z maluchami i wspierają je w drodze do osiągania celu. Co robić, gdy pewnego razu pociecha poczuje smak przegranej? Porażka może boleć nawet najmłodszych, dlatego istotne jest, by już od małego uczyć dzieci, jak wyciągać z niej wnioski i… iść dalej. View Ediplayer on the source website Najgorsze bywają początki Gdy dziecko rośnie i przebywa głównie z rodzicami, to zwykle otrzymuje od nich dużo ciepłych uczuć. Bezwarunkowa miłość i wsparcie sprawiają, że najczęściej jego życie jest miłe i przyjemne. Gdy jednak smyk zaczyna rosnąć i styka się z innymi osobami, to już nie zawsze wszystko jest tak proste i bezproblemowe... Każdy rodzic z pewnością pamięta pierwsze kłótnie dziecka w piaskownicy o ulubioną zabawkę i minę swojej pociechy, której ją właśnie odebrano, albo pierwszą przegraną malucha w grze planszowej, wyścigu, czy konkursie w przedszkolu. Te niemiłe chwile okraszone smutkiem i nierzadko łzami chociaż są trudne, to są również... bardzo potrzebne. Dlaczego warto uczyć dziecko radzenia sobie z przegrywaniem? Nie da się wyeliminować z życia porażek, rodzice nie są w stanie uchronić przed nimi swoich pociech. Jedynym sposobem, by pomóc, jest nauczenie malucha, jak w naturalny sposób przeżywać niepowodzenia. Istotne jest, by dziecko od małego wiedziało, że przeżywanie sukcesu, jak i porażki jest tak samo ważne. Wszystko po to, by umiało sobie radzić z nimi później – również w dorosłym życiu. Nauka przegrywania konieczna jest także do tego, by dziecko nie bało się porażki. Strach zawsze hamuje rozwój, dlatego dziecko umiejące przegrywać szybciej i chętniej podejmie się nowych wyzwań (nie będzie miało obaw związanych z ewentualną kolejną porażką). Ponadto „oswojenie” przegrywania pomaga mieć lepszy stosunek do rywalizacji, takiej bez nadmiernego stresu, a w momencie porażki minimalizuje ryzyko dużej złości czy frustracji. – Niezwykle istotne jest to, żeby przekazać dziecku, że pojedyncze przeg…

imgTC9x37-859f7f2.jpg
width: 1280
height: 854

Pozwala dzieciom przeklinać. Ma swoje powody? Według wielu internautów tak!
type: item
date: 2022-10-10T11:26:27.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
description: Młoda kobieta, która pozwala swym dzieciom przeklinać, już od pewnego czasu prowadzi kanał na TikToku. Ale właśnie dzięki materiałowi na temat przeklinania zdobyła mnóstwo pozytywnych komentarzy wśród internautów.
encoded: „Jeśli sądzisz, że najgorszą rzeczą, jaką może zrobić twoje dziecko, jest przeklinanie, to się zdziwisz” – uważa Casara. Okazuje się, że wielu rodziców wcale nie uważa, że przeklinanie jest najgorsze. Jej dzieciom wolno przeklinać i basta Według matki czwórki dzieci w przeklinaniu nie ma nic złego. Pod warunkiem że się wie, kiedy i jak można sobie na to pozwolić. Jej dzieci, dzięki temu, że znają różne przekleństwa, wiedzą, co one oznaczają. Wiedzą też, kiedy i których przekleństw można używać, a które są nie do przyjęcia. „Wolno im przeklinać, dlatego wiedzą: kiedy mogą przeklinać, jak mogą przeklinać i przy kim mogą przeklinać” – wyjaśnia Casara. Według niej rodzice oczywiście mogą udawać, że ich dzieci nigdy nie usłyszały/nie usłyszą ani nie wypowiedziały/nie wypowiedzą żadnego przekleństwa. Tylko czy nie jest to oszukiwanie samych siebie? Casara i jej mąż podkreślają, że im jako rodzicom zależy na otwartości i autentycznych relacjach z dziećmi. Casara uważa też, że należy spojrzeć prawdzie w oczy. I pogodzić się z tym, że rówieśnicy wywierają na dziecku presję, jeśli chodzi o różne niepożądane zachowania. Jeśli młody człowiek ma się czegoś nauczyć – musi popełniać błędy lub wiedzieć, jak ich uniknąć. Internauci: „Właśnie tak wychowujemy nasze dzieci” Filmik wywołał spore kontrowersje. Co ciekawe, spora liczba internautów popiera kobietę. Matki i ojcowie przyznają, że nie od dziś pozwalają swoim dzieciom przeklinać: „Potrzeba nam więcej takich rodziców”; „Proszę, adoptuj mnie…”; „Właśnie tak wychowujemy nasze dziewczynki”; „Tak! Kiedy dzieci czują, że muszą coś ukrywać, wpadają w największe kłopoty! Wiem to z własnego doświadczenia”; „Moja mama jest taka – ona i ja mamy najlepszą więź na świecie, rozmawiam z nią o wszystkim”. View oEmbed on the source website źródło: TikTok/CasaraNJuan Piszemy też o: 5-latek terroryzował przedszkole. Nauczycielka wezwała policję Tragedia podczas ślubu. Nie żyje dziecko młodej pary: 3-latek został potrącony przed kościołem W bloku…

imgOy9gZn-fcef21e.jpg
width: 1200
height: 900

„Przedszkolanki psują dzieci! W domu stosujemy tzw. zimny chów, a one rozpieszczają mi córkę” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-03-31T09:51:12.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: edukacja przedszkolna
description: Tosia ma 5 lat. Oboje z mężem uznaliśmy, że będziemy wychowywać ją na samodzielną, ogarniętą dziewczynkę. Zbyt dużo naoglądaliśmy się dzieci wychowywanych pod kloszem, bezstresowo, bez kar, za to z ciągłymi nagrodami. Dzieci – przekonanych, że świat kręci się wokół nich. Dzieci, które w podstawówce nie potrafią zawiązać sobie butów.
encoded: Nie znaczy to, że fundujemy naszej Małej codzienny survival i narażamy na głód, chłód i brud. Po prostu nikt nie robi tragedii z tego, że Tosia nie ma ochoty jeść kolacji (bo skończyło się kakao) lub ma ochotę wyjść bez kurtki przed dom przekonać się, że jest naprawdę zimno… Jej humory nie robią na nas większego wrażenia. Ma kary. Ponosi też konsekwencje swoich decyzji (nie zjadła kolacji – jest głodna). Niestety, mam wrażenie, że w przedszkolu wychowawczynie uważają córkę za dziecko specjalnej troski. Gwiazdka Tosia Nawet wiem dlaczego. Córka pięknie śpiewa. Może odziedziczyła talent po tacie, może to zasługa tego, że niemal od pierwszych jej dni życia raz w tygodniu chodziłyśmy na „Gordonki”, w każdym razie śpiewa bardzo czysto i ma świetną pamięć do dźwięków. Efekt? Zawsze dostaje główną rolę w przedstawieniach, bierze udział w konkursach, no istna frontmenka. Oglądając wszystkie te występy, zastanawiam się, dlaczego nie zmotywują innych dzieci do nauczenia się piosenek czy ról. Tylko Tosia i Tosia. Najwspanialsza, najzdolniejsza, cudowna. Pozostali dostają jakieś krótkie kwestie, a na pierwszym planie – królewna Tosia. Czy muszę pisać, że coraz bardziej przewraca się jej od tego w głowie? Piżama w jednorożce (czyli jak wyszłam na idiotkę) Od 4. roku życia Tosia ubiera się sama. Pewnego dnia uznała, że chce iść do przedszkola w piżamie w jednorożce. Zapytałam, czy to przemyślana decyzja, a kiedy potwierdziła – powiedziałam: „OK”. Uznałam, że sama musi przekonać się, że chodzenie w piżamie do przedszkola jest dziwne, że dzieci mogą się śmiać, etc. Kiedy ją odbierałam – była przebrana w „normalne” ubranie (dzieci mają zapasowe ubranka na wypadek, gdyby się zabrudziły). Wychowawczyni uświadomiła mnie, że przebrała Tosię, bo chyba rano za bardzo się spieszyliśmy. W domu Tosia wyjaśniła mi, że wszyscy się z niej śmiali, ale na szczęście ciocia zaraz ją przebrała. I może jutro też pójdzie w piżamie, a potem się przebierze… Następnego ranka kazałam się jej ubrać normaln…

3a9jMJ-123861-e4f7083.jpg
width: 1200
height: 801

„Czy nasze dzieci to egoiści i materialiści? O, nie! Proszę Państwa, wychowujemy pokolenie cudownych ludzi!” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-03-29T10:03:53.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
description: W niedzielę po obiedzie poszłam z córkami na plac zabaw. Dzieci się bawiły, a my (3 mamy i 1 tata) rozmawialiśmy o… oczywiście o dzieciach, ale w kontekście ostatnich wydarzeń. Chcę o tym opowiedzieć, bo wnioski, do których doszliśmy, nie przestają mnie uskrzydlać…
encoded: Jak to na placu zabaw – dzieci szaleją, a dorośli czasem zaczynają ze sobą rozmawiać. Tym razem na naszym ulubionym placu była moja koleżanka z synkiem i jeszcze dwoje rodziców. Złożyło się, że siedliśmy na sąsiednich ławeczkach i zaczęliśmy rozmawiać. Najpierw o wiośnie, zmianie czasu, a potem… naszych czasach. Okazało się, że wszyscy mamy te same spostrzeżenia, jeśli chodzi o to, jak dzieci zaangażowały się w pomoc uchodźcom z Ukrainy. Dzieci są wspaniałe! Trudno o rodzinę, w której nie zrobiło się nic, by pomóc ludziom, którzy uciekli przed wojną. Tak jak trudno o rodzinę, w której nie rozmawiałoby się o tym, co wydarzyło się i dzieje tak blisko nas. Po prostu nie da się udawać, że nic się nie stało, choć oczywiście maluchom nie mówi się wszystkiego, bo byłoby to zbyt straszne. Okazuje się, że dzieciaki potrafią zachować się wspaniale. Za każdym razem, gdy podjeżdżamy do punktu zbiórek rzeczy dla uchodźców w naszym mieście – rozczula mnie widok maluchów. Np. idzie taki maluszek, taszczy z dumą wielką paczkę pieluszek… Albo w sklepie, kiedy słyszę, jak mała dziewczynka pyta mamę, czy może wrzucić do koszyka z rzeczami dla uchodźców swoje ulubione słodycze. Podczas rozmowy na tym placu zabaw szybko wynikło, że nie tylko ja mam podobne odczucia. Dzielą się pięknie nie tylko rzeczami Moi rozmówcy podawali podobne przykłady. Z własnych lub zaprzyjaźnionych domów. Że dzieci bardzo ładnie podeszły np. do wyboru zabawek, które trafiły potem do najmłodszych uchodźców. Jeden chłopiec, zanim podzielił się swoimi klockami LEGO, szorował je w łazience na błysk – tak długo i dokładnie, że jego rodzice byli w szoku. Albo to: dziecko bierze do ręki maskotkę i mówi, że tej nie da, bo jest stara i niezbyt ładna, że lepiej będzie podarować coś, co na pewno się spodoba. I wybiera kotka, jednego z ulubionych pluszaków. A dzieci z grupy przedszkolnej, do której trafiła dziewczynka z Ukrainy – postanowiły, że zaopiekują się nią najlepiej jak potrafią. Wśród nich od roku był już jeden c…

z3dShP-123717-d4039a1.jpg
width: 1200
height: 801

Wychowujemy dzieci jako „smombie”? Liczy się dla nas tylko telefon
type: item
date: 2021-06-02T08:11:47.000Z
creator: Sylwia Arlak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: rodzice
description: Wstajemy rano i od razu łapiemy za telefon. Zasypiamy z telefonem w ręku. Przez cały dzień bezmyślnie scrollujemy media społecznościowe. Znasz to z własnego życia? Pamiętaj, że najbardziej cierpią przez to twoje dzieci.
encoded: W 2015 roku najpopularniejszym niemieckim słowem okazało się „smombie”: neologizm powstały ze słów „smartfon” i „zombie”. Jak łatwo się domyślić, oznacza ono kogoś, kto praktycznie nie rozstaje się ze swoim telefonem. Zasypia z nim i zaczyna dzień. Chodzi z nim nawet do łazienki. Na ulicy, zamiast patrzeć na drogę, patrzy w ekran. Zupełnie jak zombie. Jak wielu z nas. Robimy krzywdę samym sobie, a co gorsza – naszym dzieciom. Rodzice nie przygotowują dzieci do prawdziwego życia „Obserwuję ten trend od 1995 r. Rodzice są coraz mniej cierpliwi, coraz mniej chce im się radzić sobie z widzimisię swoich dzieci. Dlatego dają im to, czego te chcą, byle tylko były wreszcie cicho” – podkreśla Michael Winterhoff, psycholog dziecięcy cytowany przez Business Insider. To właśnie w 1995 roku rozpoczęła się rewolucja cyfrowa. Zdaniem psychologa rodzice nie przygotowują swoich dzieci do prawdziwego życia. Powinni pokazywać pociechom, że nie zawsze wszystko musi iść po ich myśli. Tymczasem oni – jak mówi ekspert – przestali działać, tylko reagują. „Reagują na swoich smartfonach, tabletach, na Facebooku, na zachowanie dzieci. I to reagują natychmiast” – dodaje Michael Winterhoff. Rodzice powinni odzyskać wewnętrzny spokój Kiedy dziecko nie chce się uspokoić, rodzice sadzają je przed telewizorem. Dają mu do ręki tablet czy telefon, żeby zajęło się czymś na kilka godzin. Ekspert ostrzega, że to bardzo niebezpieczne. Podkreśla, że jeśli rodzice nie zaczną uczyć mniej więcej rocznego dziecka, że nie dostanie wszystkiego, czego chce, natychmiast, potem może być już za późno. Z konsekwencjami tego zaniedbania może borykać się ono nawet jeszcze w dorosłym życiu. Co powinni zatem zrobić rodzice? Jak tłumaczy psycholog, muszą osiągnąć wewnętrzny spokój. „Uczucie przytłoczenia zawsze bierze się ze środka, z nas samych. Dlatego tak ważne jest, żeby dorośli nauczyli się odpoczywać, dawali sobie czas na zajęcie się sobą, myślenie, regenerację. [...] Chodzi o to, by w tym czasie oderwać się od tel…

x7X0QL-118007-bc65390.jpg
width: 1800
height: 1201

Chcesz, żeby twoje dziecko odnosiło sukcesy? Posłuchaj naukowców
type: item
date: 2020-06-08T07:20:00.000Z
creator: aprochyra
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: inteligencja emocjonalna
subject: mama pracująca
subject: obowiązki dziecka
description: Nie ma jednej recepty na doskonałe wychowanie dziecka, ale są rodzice, którym się to dobrze udało. Co mają ze sobą wspólnego? M.in. wcześnie zaczęli uczyć dzieci matematyki i umiejętności społecznych, a mamy po porodzie wróciły do pracy. Zobacz, co jeszcze możesz zrobić dla swojego dziecka.
encoded: Dobre wychowanie dziecka w dużej mierze zależy od zachowań i decyzji rodziców. To nie powinno być dla nikogo zaskoczeniem, ale warto sobie powiedzieć wyraźnie: rodzice stają się dla swoich dzieci silnym wzorcem postępowania na całe życie. Mają oni znaczący wpływ na ich edukację, sposób odżywiania, rozwój inteligencji emocjonalnej, przyszłe relacje z innymi ludźmi oraz wiele, wiele innych rzeczy. W skrócie: życiowy sukces, mierzony niekoniecznie w setkach złotych, a bardziej życiowymi perspektywami i własnym samopoczuciem. Nie ma żadnej cudownej recepty na wychowanie zrównoważonego, inteligentnego człowieka. Jest za to kilka rzeczy, które rodzice mogą zrobić, żeby się do tego przyczynić: Wyznaczenie dziecku obowiązków Teoretycznie wszyscy to wiemy, ale w praktyce wygląda to różnie. Wiele mam wciąż hołduje przekonaniu, że dziecko „jeszcze zdąży się w życiu napracować” i sprząta skarpety po swoim 8-latku. Błąd! Julie Lythcott-Haims z uniwersytetu Stanford przypomina „jeżeli dzieci nie zmywają, to znaczy, że ktoś inny musi pozmywać za nie. W ten sposób są zwolnione nie tylko z pracy, ale też z nauki, że pewna praca musi być wykonana i każdy powinien się jakoś dołożyć do wspólnego dobra”. Lythcott-Haims podkreśla, że dzieci, które od małego mają swoje obowiązki domowe, później lepiej współpracują z innymi, są bardziej empatycznymi i samodzielnymi dorosłymi. Po prostu od dziecka są przyzwyczajeni do tego, na czym polega wysiłek. Uczenie dziecka umiejętności społecznych Rodzice, którzy stawiają na rozwój inteligencji społecznej swojego dziecka, postępują naprawdę mądrze. Na uniwersytecie stanowym Pensylwanii przez ponad 20 lat prowadzono badanie na grupie 700 osób, w którym szukano związku między umiejętnościami społecznymi przedszkolaków, a ich późniejszym życiowym powodzeniem w dorosłym życiu. Związek jest silny. Badanie pokazało, że dzieci o wysokich kompetencjach społecznych, które chętnie współpracowały z rówieśnikami, były skore do pomocy, empatyczne i potrafiły same…

img387qUR-6a6beb4.jpg
width: 1024
height: 713

Czy to prawda, że wnuki kocha się bardziej niż własne dzieci?
type: item
date: 2020-05-05T10:23:50.000Z
creator: kgalazkiewic
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: Wideo
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: wychowanie
subject: wychowanie bez przemocy
subject: wychowanie bezstresowe
description: Często słyszy się, że dziadkowie bardziej kochają wnuki niż własne dzieci. To zastanawiające, że dziadkowie, którzy w młodości byli surowi dla swoich dzieci, dla wnuków są pobłażliwi i rozpieszczają je do granic możliwości. Z czego może wynikać tak inne podejście do pociech?
encoded: Dziadkowie na pewno inaczej podchodzą do opieki nad wnukami. Przyczyn jest zapewne wiele. Być może jedną z nich jest brak ciężaru odpowiedzialności za wychowywanie wnucząt lub refleksja nad przeszłością i zmiana stosunku do dzieci? W każdym przypadku odpowiedź jest na pewno inna. Jeśli jednak pobłażliwość dziadków nie wykracza poza ich kompetencje i nie kłóci się z zasadami wychowania przyjętymi przez rodziców, nie jest powodem do zmartwień – ot przywilej dziadków. Gorzej, jeśli dziadkowie „wiedzą lepiej” i nagminnie powtarzają zachowania nieakceptowane przez rodziców. To rodzi frustrację, nerwy i niepotrzebnie komplikuje relacje rodzinne. Najczęściej popełniane błędy dziadków Nie da się ukryć, że znajomość metod wychowawczych wśród rodziców jest coraz większa. Popularyzacja psychologii oraz liczne artykuły w mediach na temat właściwego wychowania dzieci przyczyniają się do świadomego kształtowania pociech. I o ile wiedza, w dużej mierze dzięki Internetowi, dociera do rodziców, o tyle rzadziej do dziadków. To powoduje, że dobrze znane im metody wychowawcze zaczynają powielać w przypadku wnuków. Co do nich należy? Wiara w zabobony – ludzie mają skłonność do wiary w przesądy. Dziadkowie w trosce o nowo narodzone dziecko często namawiają rodziców do przewiązywania wózka czerwoną wstążeczką, co ma je uchronić od nieprzychylności losu, albo przelewania jajka nad płaczącym dzieckiem, co ma ukoić jego nerwy i odpędzić złe moce. Nieracjonalne zachowania często irytują rodziców, co wydaje się uzasadnione. Złe nawyki żywieniowe – dziadkowie często z naddatkiem dogadzają wnukom i nie odmawiają im słodyczy, gazowanych napojów czy chipsów. O ile pozwolenie dzieciom od czasu do czasu na spożywanie niezdrowych przekąsek nie będzie miało tragicznych skutków, o tyle w przypadku nagminnego jedzenia śmieciowych produktów może skutkować otyłością, a nawet problemami z miażdżycą. Warto uświadamiać dziadków, jak bardzo przetworzone są to produkty i przekonywać do czytania etykiet. Kupowa…

111262-232fbb6.jpg
width: 1200
height: 800

Agresja – tego małe dzieci nie zapominają!
type: item
date: 2019-07-15T15:44:00.000Z
creator: Ewa Janczak-Cwil
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: agresja
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: złość
description: Dzieci nie tylko rejestrują wrogie zachowania, ale potrafią je przewidzieć, bazując na wcześniejszych doświadczeniach. I starają się im zapobiegać.
encoded: Masz malutkie dziecko? Następnym razem, zanim nawrzeszczysz na męża albo sprzedawczynię w sklepie w obecności swojej pociechy, zastanów się dwa razy. Twoje agresywne zachowanie nie przejdzie niezauważone przez malucha. Agresja zmienia zachowanie dziecka Już piętnastomiesięczne maluszki mają instynkt, który ma je chronić przed <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/agresywne-dziecko-agresja-dziecieca-2427-r1/">agresją i krzywdą. Takie wnioski płyną z pewnego eksperymentu naukowego. Dzieciaki posadzono przy stole obok rodzica. Po drugiej stronie stołu usiadł człowiek biorący udział w teście. Bawił się on zabawką. Gdy zachowywał się neutralnie, maluchy chętnie brały od niego zabawkę naśladowały jego zabawy. Jednak gdy zachowywał się tak, jakby zabawka go denerwowała i był wobec niej agresywny, unikały jej i nie naśladowały zaobserwowanych zabaw. Maluchy pamiętają Co więcej, gdy po chwili podstawiona osoba zaczynała się bawić tą samą zabawką w neutralny sposób, dzieci i tak jej nie chciały. Nie wierzyły, że zdenerwowanie i agresja minęły, pozostawały …

104276-75abfcc.jpg
width: 1200
height: 801

Cechy dobrej nauczycielki wychowania przedszkolnego
type: item
date: 2019-05-23T10:29:54.000Z
creator: Ewa Janczak-Cwil
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: nauczycielka
description: Dobry nauczyciel przedszkolny powinien mieć szereg ważnych cech. Sprawdź, jakie to cechy i jak rozmawiać z dzieckiem, by sprawdzić, czy nauczyciel je ma.
encoded: Codziennie odprowadzasz swoje dziecko do przedszkola. Ono spędza w nim wiele godzin, pozostając w tym czasie pod opieką nauczycielek. Jesteś pewna, że twoja córka lub syn są w dobrych rękach? Nawet liczne dyplomy zdobyte przez nauczycieli wychowania przedszkolnego nie gwarantują, że mają predyspozycje do zajmowania się dziećmi. Zatem jakimi cechami powinien odznaczać się dobry nauczyciel przedszkola? Osobowość nauczyciela przedszkolnego Inne ważne cechy Dziecko nie wszystko ci powie Dygresja – takie rzeczy się pamięta O co pytać dziecko? Osobowość nauczyciela przedszkolnego Osobowość to zdolności i skłonności człowieka. Nauczyciel przedszkolny powinien posiadać więc osobowość, która ułatwi mu wykonywanie zdań, jakie nakłada na niego jego zawód. Do niezbędnych cech takiego człowieka zalicza się: zrównoważenie psychiczne, łatwość nawiązywania kontaktów z dziećmi, takt i wyczucie, wrażliwość na los dzieci, zdolność do refleksji, szczerość w kontaktach z dziećmi i rodzicami, umiejętność słuchania, empatia. Inne ważne cechy nauczyciela pracującego w przedszkolu Wyżej wymienione cechy są absolutnie niezbędne do tego, żeby móc pracować z dziećmi, uczyć je i wychowywać. Jednak jest jeszcze kilka cech, które bardzo mocno wpływają na kontakt z dzieckiem i styl pracy nauczyciela. Poczucie humoru wychowawcy Ludzie nim obdarzeni są najczęściej bardziej kreatywni, twórczy i ciekawi świata. Ważne jest jednak, aby nauczyciel często śmiał się z dziećmi, a nie z nich! Właściwe korzystanie z poczucia humoru to prawdziwa umiejętność – nie może być wykorzystywane do ośmieszania dziecka lub w sytuacjach, gdy przekroczy ono pewne normy zachowania. Moralność nauczyciela Nie musi ona wywodzić się koniecznie z religii – można być głęboko moralnym, lecz niereligijnym i odwrotnie. Dziecko obserwuje nauczyciela, słucha go, może przejmować jego opinie i wartości. Dlatego powinien on być sprawiedliwy, odpowiedzialny i zachowywać się w nienaganny sposób. Dziecko nie wszystko ci powie O tym, czy na…

102717-eb6d2d2.jpg
width: 1200
height: 800

Bez płatnych atrakcji nie ma dzieciństwa? Większość z nas słono za to płaci!
type: item
date: 2019-01-09T15:12:55.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: nauka języków obcych
subject: zajęcia dodatkowe dla dzieci
description: Nie oszczędzamy na dzieciach i ich wykształceniu – wynika z raportu pokazującego, ile statystyczny Polak wydaje miesięcznie na rozwój swojego dziecka. Zobacz, na co idzie najwięcej pieniędzy.
encoded: Raport, opracowany dla platformy do obniżania rachunków MAM, pokazuje, że jesteśmy troskliwymi rodzicami, zdającymi sobie sprawę, że nie wystarczy urodzić dziecko, ale trzeba właściwie od najmłodszych lat dbać o jego wszechstronny rozwój. Co miesiąc wydajemy na to konkretne pieniądze. Żeby mówiło w języku obcym Zdecydowana większość naszych dzieci, bo aż 70 proc. już od pierwszych lat życia uczęszcza na zajęcia dodatkowe i korzysta z różnorodnych tzw. atrakcji na mieście. Rodzice przeznaczają na to od 250 do 300 złotych miesięcznie. Badanie pokazuje, że dzieci niechodzące na zajęcia dodatkowe, to często takie, które są jeszcze po prostu na to za małe. Rodzice w pierwszej kolejności zapisują maluchy na lekcje języków obcych (28 proc.) oraz zajęcia sportowe (30 proc.). Ale na tym nie koniec. Dzieci sporo czasu spędzają także na wspólnych zabawach, wyjściach na place zabaw, spacerach. Rodzice najczęściej oferują swoim dzieciom: wyjścia na urodziny koleżanek i kolegów (85 proc.), wypady do kina oraz uczestnictwo w kulturalnych wydarzeniach dla najmłodszych (81 proc.), wyjścia do restauracji (79 proc.). 300 złotych dla dziecka Budżet, który rodzice przeznaczają na tego typu atrakcje, to najczęściej od 250 do 300 zł miesięcznie. Na wyjście do kina lub uczestnictwo w innym wydarzeniu kulturalnym zdecydowana większość badanych wydaje co miesiąc maksymalnie 50 złotych. Jest jednak spora grupa rodziców – ok. 21 proc. przeznaczających na te cele między 50 a 150 złotych miesięcznie. Badanie pokazuje, że Polacy jako rodzice już od narodzin dziecka nie oszczędzają i robią wszystko, aby zapewnić mu jak najlepszy start w przyszłość. Współcześni rodzice są bez porównania bardziej zaangażowani w rozwój dziecka, niż było to kilkadziesiąt lat temu. Z badań University of California (USA) oraz Collegio Carlo Alberto (Włochy) wynika, że w 1965 roku matki spędzały z dziećmi ok. 54 minuty dziennie, a ojcowie zaledwie 16 minut. Współczesne mamy poświęcają swoim maluchom 104 minuty dziennie, …

imgBnTy65-842e5d2.jpg
width: 1024
height: 683

Hejt na Lewandowską. Za co mamy jej nie lubią?
type: item
date: 2018-08-02T13:07:53.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: Anna Lewandowska
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: hejtowanie
description: Pochwaliła się, że jest niezłą gospochą i dostało się jej. Niejedna mama to robi, ale nie każda trąbi o tym na lewo czy prawo! A poza tym, czy aby na pewno Lewandowska robi to wszystko sama?
encoded: Jest trenerką i żoną gwiazdy polskiego futbolu Roberta Lewandowskiego i pewnie gdyby tylko w tej roli występowała, nie byłoby tak wielkiego halo. Ale Anna Lewandowska jest do tego ambitna, atrakcyjna i bogata. A odkąd urodziła dziecko, chętnie dzieli się swoim doświadczeniem w byciu mamą za pośrednictwem mediów społecznościowych. Z różnym efektem. "Mamy to mistrzynie logistyki" Tym razem nie podzieliła się zdjęciami z treningu, ale pokazała, jak spędza weekend z córeczką Klarą. Trenerka wstawiła na Instagrama zdjęcie, na którym widać malutką siedząca tyłem i oglądającą bajkę z obrazkami zwierząt. Malucha jest w samej pieluszce. Obok wpis: "Dzisiaj czytamy książeczki, układamy klocki, bawimy się w piaskownicy i budujmy zamki!" – poinformowała mama. I pewnie byłyby achy i ochy, gdyby Lewandowska pozostała tylko przy tym. Ale trenerka podzieliła się przy okazji radami dotyczącymi prowadzenia domu. Jej zdaniem, dzięki dobrej organizacji można w czasie drzemki dziecka bardzo wiele rzeczy zrobić w domu. Na przykład upiec ciasto. 40 minut i gotowe! "W czasie drzemki malca próbujecie zrobić wszystko, co możliwe. Wtedy okazuje się, że jesteśmy najszybsze w działaniach, bo MAMY to mistrzynie LOGISTYKI! Prawda? Dzisiaj udało mi się (nawet) upiec szybkie ciasto!" - zdradziła. Po czym podała przepis na bananowo-daktylowe ciasto jogurtowe. Wyszło wyśmienicie, o czym też doniosła. "Klarci bardzo smakowało ????❤️ Ps. Tacie również". W czasie drzemki można wszystko? Nie wszystkie mamy jednakowo odebrały przesłanie postu, chociaż nie brakowało wpisów z dowodami sympatii. "Aniu. Wyglądasz olśniewająco. Uwielbiam Cię. Dziękuję, że jesteś taka wytrwała w inspirowaniu nas do przeróżnych przemian" – napisała jedna z mam. Trenerka chciała dobrze, ale wydaje się, że w niektórych przypadkach post wywołał odwrotny skutek od zamierzonego. Nie trzeba było długo czekać, żeby polał się hejt. Mamy zaczęły wyliczać, co same potrafią zrobić w czasie drzemki dziecka i można było w tym wyczuć wyraźną …

imgUWlMdS-995dc00.jpg
width: 990
height: 566

Ten mały chłopiec zalał się łzami po meczu Polska-Kolumbia. Co takiego zrobili kolumbijscy kibice?
type: item
date: 2018-06-26T10:45:33.000Z
creator: Weronika Zagojska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: piłka nożna
description: Niemal każdy kibic polskiej drużyny zalał się łzami po ostatnim meczu polskiej reprezentacji. Mały Aleks, zagorzały fan polskiej drużyny, przeżył to jeszcze mocniej. To jak się zachowują kibicujący dorośli ma jednak olbrzymie znaczenie!
encoded: Czasami dorośli, którzy poddają się skrajnym emocjom w czasie kibicowania, zapominają, że one udzielają się też najmłodszym. I to ze wzmożoną siłą. Tylko, że dzieci nie do końca potrafią nad tym później zapanować. Zresztą niektórym dorosłym też to słabo wychodzi. Czarna rozpacz małego kibica na trybunach Do sieci trafiło nagranie ze stadionu w Kazaniu, na którym po przegranej Polaków w meczu Polska-Kolumbia mały kibic wpadł w totalną rozpacz. Mały chłopiec płacze i roztrzęsiony wtula się w ramiona taty. Nie może przestać. Jak zareagowali kibice przeciwnej drużyny, którzy stali obok? Kolumbijscy kibice widząc jak dziecko rozpacza po porażce ukochanej drużyny zaczęli skandować "Polska, Polska!" i głaskali je po głowie. Tak chcieli poprawić chłopcu humor. Czy im się to udało? "Nasze dziecko po wyeliminowaniu Polski z mundialu, zalało się łzami. Kolumbijscy fani zachowali się wobec niego absolutnie fantastycznie. To najlepsza grupa kibiców, z jaką kiedykolwiek miałem styczność. Niesamowite wsparcie" – podpisał filmik na Twitterze tata małego fana. Wyjątkowe zachowanie kolumbijskich kibiców Zobaczcie tę niesamowitą reakcję. Czy polskich kibiców też byłoby stać na taki gest? Wee man was in tears after Poland getting eliminated from the World Cup. The Colombian fans were absolutely fantastic with him after the game - easily the best group of supporters I’ve ever sat with. Amazing support ???????????????????????? #monpolska #fifaworldcup #colombia pic.twitter.com/r1s6JYYWLJ — Iain Meiklejohn (@meiklejohn21) 24 czerwca 2018 Na szczęście mały kibic następnego ranka w pokoju hotelowym czuł się już znacznie lepiej. Tata małego fana polskiej reprezentacji opublikował na Twitterze zdjęcie uśmiechniętego już chłopca w kapeluszu w kolumbijskich barwach. Czy to znaczy, że nie należy zabierać dzieci na mecze, ani nie wciągać ich w kibicowanie? Nie, ale trzeba uczyć dzieci, że sport to także porażki. Że porażka to nic złego. To normalna część życia. Nie ma sukcesów bez porażek. I w sp…

imgMbXNgJ-ebab9c4.jpg
width: 816
height: 623

Ani chłopiec, ani dziewczynka... więc kto? [WIDEO]
type: item
date: 2018-03-08T11:05:34.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: płeć dziecka
subject: stereotypy
description: Choć płeć dziecka zostaje określona w momencie poczęcia, to coraz więcej rodziców uważa, że to dziecko powinno samo wybrać, kim chce zostać w przyszłości...i nie o zawód chodzi.
encoded: Wielu rodziców czeka z niecierpliwością na informację czy urodzi się chłopiec, czy dziewczynka. Część z nich zgodnie z tradycją kupuje wyprawkę dla maluszka w określonym przez płeć kolorze. Coraz więcej rodziców i producentów odchodzi od różu i niebieskiego, a oglądając wyprawki można wybierać i przebierać w kolorach. Jednak są rodzice, którzy idą o krok dalej i w żaden sposób nie chcą wpływać na odczuwanie przez dziecko płci. Maluch taki wychowywany „neutralnie” w przyszłości sam wybierze, kim chce być. Różowa obsesja Przez lata królowały niebieski i różowy jako kolory odpowiednie dla płci malucha. Co ciekawsze ten kolorystyczny kult jest stosunkowo młody i zaczął się dopiero w latach 40. XX. Do lat 20. XX wieku wszystkie niemowlaki ubierano na biało, dopiero później pojawiły się sukienki i spodenki w innych kolorach, mowa tu oczywiście o różowym i niebieskim. Tyle że dziewczynki nosiły niebieskie ubranka, a chłopcy różowe. Dlaczego? Kolor niebieski nawiązuje do delikatności, dla chrześcijan wiąże się on z wizerunkiem Matki Boskiej i z tego powodu przypisano go dziewczynkom. Różowy zaś to subtelniejsza barwa czerwonego, koloru mocy, agresji, męskości. Gdy weszła moda na róż producenci (i rodzice) oszaleli. Przez lata mocno zarysowała się granica między rzeczami tylko dla dziewczynek a rzeczami tylko dla chłopców. Mama, która nie chciała ubierać dziewczynki w różowe falbanki, musiała ubrać córkę w chłopięce ubranie. Na szczęście trend się zmienił i można w sklepach dostać coraz więcej produktów dla dzieci w wersji unisex. Bez stereotypów = bez płci? Nie tylko o ubranka czy zabawki chodzi. Wiele badań dowodzi, że znając płeć dziecka, podświadomie zaczynamy inaczej traktować dziecko. Badacze zauważyli, że np. rodzice dopiero urodzonych dziewczynek określali córki przymiotnikami takimi jak: ładna, urocza, czarująca, delikatna, a rodzice synków: duży, silny, mocny, o wyraźnych rysach. Co ciekawe, rodzice delikatną nazywali nawet bardzo dużą i silną dziewczynkę, a drobni…

imgiGAsUo-b7a80d5.jpg
width: 1800
height: 1200

Napisała brutalnie szczerze, co myśli o macierzyństwie. Takiej reakcji się nie spodziewała!
type: item
date: 2018-01-30T10:50:48.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: instynkt macierzyński
subject: wystarczająco dobra matka
description: Rodzicielstwo to coś pięknego daje wiele radości i satysfakcji, ale także potrafi "dać w kość."
encoded: Gdy moja przyjaciółka została mamą usłyszałam, że czuje się oszukana, bo nigdy nie powiedziałam, że to "całe macierzyństwo" jest "takie trudne". Prosto nie jest! Więc czyżbyśmy same za rzadko o tym mówiły? Czyżbyśmy bały się narzekać? A może wcale nie chodzi o narzekanie? Mama jak z obrazka Zewsząd otaczają nas uśmiechnięte mamusie. Reklamy przekonują nas, że macierzyństwo jest takie łatwe i przyjemne, poradniki upewniają, że jest idealny przepis na wychowanie. Nawet jeśli jest jakiś problem, to da się go łatwo i szybko rozwiązać. Choć macierzyństwo to bez wątpienia wiele radości i satysfakcji i warto na tym się koncentrować, to także bywa bardzo ciężko. Niestety często nawet same przed sobą nie chcemy się do tego przyznać. Skupiając się na tym, co pozytywne, nie chcąc obarczać innych nieprzespanymi nocami, płaczem dziecka, milczymy i nie mówimy tego, co każda z nas ma ochotę powiedzieć. O czymś, co każda z nas powinna usłyszeć, by wiedzieć, że nie jest sama i że to normalne, bo po prostu bywa ciężko. Nie oznacza to, że jesteśmy złymi mamami, że jesteśmy słabe czy coś robimy źle, po prostu macierzyństwo takie jest. Do bólu szczerze Ta mama postanowiła, że nie będzie owijać w bawełnę: „Nie ma chyba nic trudniejszego od bycia rodzicem. Macierzyństwo jest tak bardzo trudne, że czasem jest ciężkie do zniesienia. Kiedy słyszę, jak moje dzieci się już kłócą, choć jeszcze słońce nie wzeszło. Kiedy słyszę ich głosy, które atakują mój wciąż jeszcze śpiący umysł, to jest po prostu trudne. Kiedy moje najmłodsze dziecko chowa swoją pulchną twarz w pluszowym misiu i nie chce jeść śniadania, a ja wiem, że jest głodne. Kiedy wzdycham i odwracam się do sterty brudnych naczyń, których nie pozmywałam wczoraj, by nie wyczerpać do końca moich rezerw energii. To nie ma w tym nic złego, to po prostu jest trudne. Kiedy moje starsze dzieci, każdego dnia rozwalają stertę prania, by dokopać się do czystych skarpetek. Kiedy po raz kolejny sobie obiecuję, że w końcu uda mi się zorganizować. Mo…

imgMuH9Ia-eef2192.jpg
width: 1800
height: 1200

Umiejętności przedszkolaka mają wpływ na sukces w dorosłym życiu
type: item
date: 2017-11-15T08:18:52.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Rodzina
subject: co powinien umieć przedszkolak
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: sukces w życiu
description: Naukowcy odkryli, że istnieje związek pomiędzy zdolnościami osiąganymi w wieku przedszkolnym a osiąganiem sukcesów w dorosłym życiu.
encoded: Każdy rodzic jest świadomy, że umiejętności osiągane w wieku przedszkolnym są niezwykle ważne dla rozwoju dziecka. Intuicyjnie uczymy dzieci dzielenia się i zabawy z innymi dziećmi, także staramy się pomóc radzić sobie z emocjami, szczególnie tymi trudnymi. Jednak okazuje się, że mogą one wpłynąć na długofalowy sukces naszego dziecka. Amerykańscy badacze przekonują, że zadbanie o rozwój emocjonalny dziecka to inwestycja w przyszłość. Zaskakujące wyniki badań W „American Journal of Public Health” opublikowano wyniki badań przeprowadzonych na 800 przedszkolakach. Badacze z Penn State University oraz Duke University przyjrzeli się jak umiejętności społeczne i umiejętność radzenia sobie z emocjami może wpłynąć na dalsze życie zawodowe. Naukowcy znaleźli związek pomiędzy umiejętnościami społecznymi przedszkolaków, a tym jak te osoby porodziły sobie w życiu dorosłym. W 1991 roku wychowawcy ocenili dzieci na podstawie takich czynników, jak: słuchanie innych, dzielenie się materiałami, rozwiązywanie problemów z rówieśnikami czy bycie pomocnym. Po latach naukowcy sprawdzili, czy skończyli szkołę ponadgimnazjalną, studia, a także czy pracują. Przeanalizowano również problemy z prawem, uzależnienia i choroby psychiczne. Okazało się, że dzieci, które w przedszkolu pomagały innym oraz chętnie dzieliły się zabawkami, w dorosłym życiu częściej od innych kończyły studia. Szybciej od rówieśników znajdywały także pracę w pełnym wymiarze godzin. Natomiast dzieci, które w wieku przedszkolnym miały problemy z rozwiązywaniem konfliktów, rzadziej kończyły studia, a nawet szkołę ponadgimnazjalną. Częściej także wpadali w uzależnienia i problemy z prawem. Nie tylko nauka literek Badacze sugerują, że skupianie się tylko na wynikach w nauce to błąd. Warto zadbać o rozwój umiejętności społecznych, a także o rozwój emocjonalny dziecka. Rozwijanie w dziecku ciekawości, kreatywności, mogą się przełożyć na sukces dziecka w życiu dorosłym. Czy dziecko bez takich umiejętności jest skazane na porażkę…

img32dwBJ-4b74d98.jpg
width: 620
height: 413

Oktonauci. Dzięki współpracy mogę więcej!
type: item
date: 2017-09-12T06:09:15.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Nasze akcje
subject: Patronaty
subject: Rodzina
subject: Wychowanie
subject: bajki dla dzieci
subject: czas wolny
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: empatia
subject: kreskówki
subject: MiniMini+
description: „Odkrywamy, ratujemy, chronimy” – tak brzmi hasło Oktonautów, drużyny składającej się z odważnych dziewczynek i chłopców. W okrzyku Oktonautów zawierają się ich podstawowe wartości – poszerzanie wiedzy, udzielanie pomocy oraz zapobieganie niebezpieczeństwom. Czy nie są to wartości bliskie również rodzicom?
encoded: Każdy odcinek uczy dzieci wiedzy o świecie i o zaskakujących mieszkańcach mórz i oceanów, Czy wiedzieliście że w morzach żyją rurkopławy czy też niesporczaki? Z Oktonautami można odkryć wiele ciekawych zwierząt morskich. A ich skomplikowane nazwy to wspaniały trening dla buzi i języka. Działania Oktonautów opierają się na współpracy i wspieraniu siebie nawzajem. Każdy ma jasno określone miejsce w drużynie – zna swoje mocne strony, czuje się ważny i przydatny. Wie również, że kiedy znajdzie się w niebezpieczeństwie, pozostali zrobią wszystko, by mu pomóc. Bohaterowie używają zwrotów grzecznościowych, chwalą siebie nawzajem, wzmacniają swoje zalety. To jest doskonały przykład dla dziecka, jak w pożądany sposób zachowywać się wśród innych. Każdy ma prawo głosu - liczy się intelekt, pomysłowość i odwaga. Ważnym przesłaniem bajki jest ochrona słabszych istot. Oktonauci ratują zagrożone gatunki przed wyginięciem, pomagają im w tarapatach. Korzystają ze swoich talentów i zdolności, by wspierać potrzebujących. Uczą dzieci, że nie trzeba być najszybszym i najsilniejszym, aby odnieść sukces. Najważniejsza jest wytrwałość i wspólne działanie. Oktonautów możecie oglądać do poniedziałku do piątku o godz. 18:30 na antenie MiniMini+. Jeszcze więcej informacji na temat przygód nieustraszonej ekipy, oraz bezpieczne gry i zabawy dla dzieci znajdziecie na www.miniminiplus.pl. Autorem artykułu jest Weronika Dzierżawa-Nalewajska, psycholog dziecięcy, psychoterapeutka. Zapraszamy na stronę www.miniminiplus.pl

imgJNOkUQ-d4f418f.jpg
width: 620
height: 348

Przeproś dziecko, gdy popełnisz błąd. Dasz mu w ten sposób coś cennego!
type: item
date: 2017-04-28T12:52:19.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: błędy wychowawcze
subject: dobre wychowanie dziecka
description: Oczekujesz od dziecka, że powie przepraszam, kiedy źle się zachowa? Ty też powinnaś umieć przepraszać dziecko. Możesz w ten sposób nauczyć je bardzo ważnych rzeczy. I siebie też! Jak mądrze przepraszać?
encoded: "Przepraszam" – te słowa nie przechodzą gładko przez gardło. Dzieci niechętnie przepraszają, wstydzą się, nie chcą przyznać do błędu. Może także dlatego, że my nie przepraszamy? Trudno jest przeprosić dziecko! Przecież jako rodzice chcemy być nieomylni, wspaniali, perfekcyjni. Autorytet nie przeprasza, bo autorytet nie błądzi, prawda? Nie. Wszyscy popełniamy błędy, a kiedy zdarza się to nam, rodzicom, powinniśmy wykorzystać ten moment, żeby pokazać dziecku, jak należy się w takiej sytuacji zachować. Przepraszam – to słowo będzie cenną lekcją dla dziecka. I dla rodzica też. Jak mądrze przepraszać dziecko? Wyobraź sobie sytuację, kiedy wracasz zmęczona do domu, po ciężkim dniu w pracy, a twoje dziecko jest głośno, pęka ci głowa, chcesz chwili spokoju. Zaczynasz krzyczeć na dziecko, nieświadome niczego, bo pod wpływem zmęczenia jesteś podirytowana. Stało się. Nikt z nas nie jest idealny. Co powinnaś zrobić teraz? Przeprosić! Zdaniem Rachel Kazez, psycholożki i pracownika socjalnego oraz założycielki platformy informacyjnej nt. zdrowia psychicznego, dobre przeprosiny powinny składać się z 3 elementów: przyznania się do błędu wyrażenia żalu zobowiązania poprawy. Kiedy rodzic powinien przeprosić dziecko? Dziecku należą się przeprosiny, kiedy rodzic zrobi lub powie coś niewłaściwego, nie dotrzyma obietnicy, a także kiedy dopuści do tego, że wydarzyło się coś złego. Ważne jest, żeby wiedzieć, za co przepraszamy i przemyśleć to. Samo rzucone w przestrzeń "przepraszam" nie wystarczy. Zanim przeprosisz dziecko, zastanów się, dlaczego to robisz. Czy mówiąc "przepraszam", chcesz, żeby dziecko poczuło się lepiej, czy próbujesz zagłuszyć własne poczucie winy? Dobre przeprosiny Jeśli nawaliłaś – spóźniłaś się na przedszkolne przedstawienie, nakrzyczałaś, zapomniałaś o czymś ważnym dla dziecka – zraniłaś tym swoje dziecko i być może nadwyrężyłaś jego zaufanie do ciebie. Przeprosiny mogą to naprawić, jeśli są przemyślane i płyną prosto z serca. Aby twoje przeprosiny odniosły odpowied…

imgEKnJ32-7501e28.jpg
width: 620
height: 414

Nie chcę by moje dziecko dzieliło się z twoim! Ten apel mamy powinien przeczytać każdy rodzic!
type: item
date: 2017-04-28T08:16:53.000Z
creator: Weronika Zagojska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dobre maniery
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: dzielenie się
subject: wychowanie syna
description: Jedna z mam apeluje, by nie zmuszać jej dziecka do dzielenia się swoimi zabawkami z innymi dziećmi. To niegrzeczne tak się zachowywać, lekka przesada czy 100% racja? Czy zgodzicie się z jej słowami?
encoded: No, podziel się! No, daj zabawkę koledze! Musisz nauczyć się dzielić! Czemu nie chcesz dać zabawki dziewczynce? Powinniśmy się dzielić. I to uczucie zakłopotania, które się pojawia nie wiadomo skąd, kiedy twoje dziecko nie chce oddać zabawki innemu… Czy na pewno jestem dobrą matką? Takie i inne hasła słyszymy wciąż dookoła już od najmłodszych lat. Słyszymy je od naszych rodziców, a później sami powtarzamy je jak mantrę i kierujemy do naszych dzieci. Nawet się zbytnio nad nimi nie zastanawiamy, po prostu te słowa są w naszych głowach zakodowane, wypowiadamy je automatycznie, wychodzą z naszych ust niemal bezwiednie. Czy dzielenie się ma rzeczywiście sens? Czy kiedykolwiek zastanawialiście się nad sensem dzielenia się? Nad koniecznością uczenia dzieci dzielenia się? Czy to jest rzeczywiście tak niezbędne, by nauczyć takiego zachowania w każdej możliwej sytuacji i na okrągło? Podczas każdego wyjścia na plac zabaw, w przedszkolu, na urodzinach, u rodziny, po prostu wszędzie i to niezależnie od sytuacji? Jedna z mam, Alanya Kolberg, postanowiła to przerwać i zaapelować do rodziców, by odrobinę… pomyśleli i zastanowili się nad sensem tego co robią, co mówią i czego uczą własne dzieci. A wszystko to po jednej z wypraw na plac zabaw, z własnym synem, Carsonem. Co się tam wydarzyło? Zwyczajna codzienna sytuacja jakich rodzice i dzieci doświadczają po raz milionowy. Chłopiec zabrał ze sobą do parku kilka figurek-zabawek typu "transformers", by pobawić się nimi z przyjaciółmi, z którymi tam był umówiony. Jak tylko weszli do parku, do Carsona podeszła grupa obcych, nie znanych mu, chłopców, która zażądała, by dał im się pobawić swoimi zabawkami... I co się stało dalej? Kto tu jest źle wychowany? Moje dziecko czy inni?! Chłopiec spojrzał na swoją mamę wymownie z pytaniem w oczach, a ona po prostu wyjaśniła, że nie musi się dzielić. „Możesz im powiedzieć, nie” – podkreśliła. „Po prostu powiedz nie. Nie musisz mówić nic więcej.” Chłopiec powiedział nie, ale reszta dzieci natychmia…

imgUt9cwh-c4b3a0e.jpg
width: 1240
height: 830

Katarzyna Zielińska przyznaje, że dla dziecka całkiem "straciła głowę". Znacie to? [WIDEO]
type: item
date: 2017-04-12T12:49:01.000Z
creator: agrinberg
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: Wideo
subject: błędy wychowawcze
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: dzieci gwiazd
subject: dziecko mama
subject: Katarzyna Zielińska
subject: macierzyństwo
description: Aktorka przyznaje, że mały Henio owinął ją sobie wokół palca. Rozumiecie, co ma na myśli?
encoded: Aktorka Katarzyna Zielińska jest uważana za rozsądną gwiazdę. Nie kaprysi, nie opowiada w wywiadach zbyt dużo na temat swojego życia osobistego. Natomiast zapytana o swojego synka, opowiedziała bardzo szczerze o swoim największym błędzie wychowawczym. Konsekwenty jest tata, ja całkiem straciłam głowę - mówi aktorka - Konsekwentną stroną w wychowaniu jest mój mąż, ja niestety dałam się Henrykowi owinąć wokół palca i zupełnie nie mam pojęcia jak z tego teraz wybrnąć - mówi z żartem Katarzyna Zielińska, aktorka. - Więc na razie będę rozpieszczać, póki jest mały a potem będę płakać jak będzie miał 18 lat i będzie wychodził z domu - śmieje się aktorka. A poważnie rozpieszczam, ale na tyle, na ile jest to zgodne z podstawowymi zasadami wychowawczymi. Gwiazda zapytana o to, czy wychowując dziecko korzysta z poradników, mówi: - Teraz nie, czytałam, jak byłam w ciąży, teraz kieruję się sercem - mówi aktorka. I przyznaje: - Słucham też rad babci, czyli mojej mamy. Jej podpowiedzi bardzo się sprawdzają, ale przede wszystko muszą być zgodne z tym, co podpowiada mi serce. Źródło: Party.pl Polecamy: Gderaj mamo, ile wlezie dla dobra dziecka Najważniejsze w wychowaniu dziecka są 3 rzeczy Kara i konsekwencja w wychowaniu dziecka [WIDEO]

imgvK3qbV-4cd4f0a.jpg
width: 852
height: 480

"Zabroniłam dziecku oglądać Świnkę Peppę i stało się coś niesamowitego!"
type: item
date: 2017-03-11T12:00:55.000Z
creator: Weronika Zagojska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: dziecko i telewizja
description: Jedna z mam zabroniła dziecku oglądać bajkę o przygodach Świnki Peppy i całkowicie zadziwiło ją to, co się wydarzyło potem. Po co w ogóle zabraniać dziecku oglądać „Świnkę Peppę”? Czy podjęłybyście takie wyzwanie?
encoded: Nie krytykuj innych rodziców póki nie będziesz mieć własnych dzieci Bardzo łatwo ferować wyroki i oceniać innych rodziców zanim ma się własne dzieci. Pamiętam sama, zanim zostałam matką, z jaką łatwością krytykowałam w myślach i za plecami poczynania znajomych rodziców, którzy mieli rozbrykane i niegrzeczne – jak mi się wydawało wtedy - dzieci. A jak krzywo patrzyłam na te wszystkie matki, które pozwalały dzieciom oglądać telewizję bez ograniczeń! Wszystko się zmieniło, kiedy sama zostałam mamą. Biję się w pierś, nic nie wiedziałam o życiu. Przeczytaj także: Eksperci ostrzegają: Świnka Peppa szkodzi dzieciom! Piła kawę z koleżanką, a dzieci sadzała przed telewizorem. Z ciasteczkami! Tak samo opisuje to jedna z blogerek, Annie Ridout, na babycentre.co.uk. Obserwowała znajomą z dwójką dzieci. Kiedy piły kawę w jej kuchni, koleżanka sadzała dzieci przed telewizorem z ciasteczkami, żeby je czymś zająć i żeby nie przeszkadzały w rozmowie. Przysięgała sobie wtedy, że nigdy nie da własnemu dziecku ciasteczka, ani nie będzie pozwalać na oglądanie takiej ilości telewizji… Kiedy mama jest chora lub musi się zająć drugim dzieckiem... Nawet mamy, którym przez około 2 lata udawało się unikać oglądania z dziećmi telewizji, w końcu stają przed takim dylematem. Najpierw udaje się jakoś zajmować dzieci kreatywnymi zabawami - ciastoliną, wyprawami do parku i na place zabaw, zwiedzaniem kawiarni czy restauracji z kącikami dla dzieci (to raczej w dużych miastach), ale przychodzi taki dzień… Chociażby wtedy, kiedy spodziewają się drugiego dziecka, muszą się nim zająć albo je po prostu nakarmić piersią lub budzą się rano tak chore, że ledwo trzymają się na nogach. Wtedy wyjście z domu lub jakakolwiek inna aktywność jest ponad siły zwykłej kobiety. Wówczas nie pozostaje nic innego jak włączyć dziecku jakąś bajeczkę. Sprawdź też: 7 powodów, dla których rodzice nie cierpią Świnki Peppy Tak też było w przypadku Annie Ridout. Właśnie kiedy choroba zwaliła ją z nóg włączyła 2-letniej córeczce …

img5pDACL-f9ef02a.jpg
width: 1152
height: 768

W ten sposób krzywdzisz dziecko. Dlaczego wciąż to robisz?
type: item
date: 2016-12-06T15:02:04.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: lęki dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Nie ma rodziców idealnych. Każda kochająca mama robi czasem coś, co krzywdzi jej dziecko... Jakich zachowań należy unikać, aby wychować szczęśliwe dziecko?
encoded: Chociaż każda mama kocha swoje dziecko najbardziej na świecie, czasem je krzywdzi, zupełnie nieświadomie. Ile z tych rzeczy tobie zdarza się robić? W jaki sposób krzywdzisz dziecko, być może nawet o tym nie wiedząc? 1. Kiedy mówisz "nie płacz" Pozwól dziecku wyrażać uczucia. Stwórz mu dom, w którym będzie mogło być sobą, ze wszystkimi radościami, ale również lękami. Płacz nie jest niczym złym. Sama dobrze wiesz, że płacz ma czasem oczyszczającą moc. Nie powielaj stereotypów, każdy może płakać, zarówno chłopcy, jak i dziewczynki! 2. Kiedy nie słuchasz Maluch potrzebuje uwagi i pełnego zaangażowania rodzica. Jeśli udajesz, że słuchasz, a myślisz o tym, co ugotować na obiad, czy zapłaciłaś już rachunki i że zapomniałaś wysłać ważnego maila, nie dajesz dziecku komfortu, którego oczekuje. Tylko skupiając uwagę na dziecku, możesz je lepiej poznać. Im lepszy kontakt zbudujesz z dzieckiem w pierwszych latach życia, tym łatwiej będzie się wam rozmawiało w przyszłości. 3. Kiedy krytykujesz Wymagania rodziców rzadko pokrywają się z rzeczywistymi umiejętnościami i zdolnościami dziecka. Twoje dziecko naprawdę się stara i robi wszystko, żeby cię zadowolić. Nie pozwól mu pomyśleć ani przez chwilę, że nie jest wystarczająco dobre. Nikt nie jest doskonały, ty też nie. Nie musisz stosować systemu nagród i kar, po prostu bądź przy dziecku i wspieraj je w nauce nowych rzeczy i odkrywaniu indywidualności. 4. Kiedy mówisz, co jest dla dziewczynek, a co dla chłopców Dzieci są o wiele bardziej tolerancyjne i otwarte niż dorośli. To rodzice wymuszają na maluchach podążanie wobec utartych schematów, dziewczynkom kupują różowe sukienki i lalki, chłopcom samochody i zestawy małego chemika. Pozwól dziecku odkryć, kim jest. To my, dorośli, wymyśliliśmy, że są rzeczy, których "nie wypada" lub "nie wolno". 5. Kiedy wymuszasz okazywanie uczuć Warto nauczyć malucha mówić o uczuciach. Powinien wiedzieć, że może ci ufać i że może z tobą porozmawiać o wszystkim. Rodzice mają jednak skłonność do robieni…

imgbNeaET-5adb2ea.jpg
width: 1024
height: 726

Przez tych 7 etapów muszą przejść wszyscy rodzice!
type: item
date: 2016-11-27T10:10:14.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: etapy rozwoju
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie
description: Trudno wychować dziecko bez zaliczenia tych „baz”. To drabinka, po której dzieci wchodzą w dorosłe życie.
encoded: Każdy kolejny rok życia dziecka, to kolejne wyzwania. Niektóre etapy są trudniejsze, inne bardziej zabawne. Trudno jednak pominąć tych 7 tematów, które nieodzownie wiążą się z dziećmi. 1. Zmęczenie i brak snu To najtrudniejszy, pierwszy etap, gdy maluszek zawita w Waszym domku. Nocne wstawanie, by nakarmić dziecko, przewijanie, niepokój związany z niepewnością, czy poradzimy sobie jako rodzice, sprawia, że wielu rodziców ma poczucie bycia "zombie". Oczywiście jest to żartobliwe określenie, ale gdy zapyta się młodą mamę, o czym marzy – często mówi – godzince snu, albo chwili dla siebie. Czytaj: Budzisz się zmęczona? Sprawdź dlaczego i co możesz z tym zrobić? 2. Dziecko zaczyna chodzić Ten etap rzeczywiście jest tak samo trudny, jak pierwszy. Maluch niezwykle ciekawy świata potrafi dać rodzicom nieźle w kość. Uwaga i koncentracja na tym, czego dotyka, gdzie idzie i co wkłada do buzi, jest ogromnie męcząca fizycznie. Zabezpieczanie całego domu przed dzieckiem powoduje, że nasz umysł i zmysł przewidywania przyszłości, pracuje na zwiększonych obrotach, często ulegając przeciążeniu ;-). Nie zapominajmy, że jest to także cudowny okres, pokazywanie nowych rzeczy i widok zaskoczonej i zachwyconej miny dziecka – bezcenny. Czytaj: Bezpieczeństwo dziecka w domu i poza nim 3. Dziecko mówi... za dużo! Najpierw martwimy się, że dziecko jeszcze nie mówi, potem, że mówi za mało, a na koniec, że mówi za dużo... Nie martwcie się, to okres przejściowy. Gdy dziecko przeistoczy się w nastolatka, znowu będzie mówić monosylabami, a wy będziecie marzyć, by chciało z Wami porozmawiać o otaczającym świecie i pytać Was o zdanie. 4. Kłamstwa Przyjdzie taki dzień, że złapiemy dziecko na kłamstwie. To trudna sprawa świadcząca o tym, że maluch wszedł na inny etap i zaczyna zdawać sobie sprawę, że istnieje coś takiego jak kombinowanie i mijanie się z prawdą. Musimy wiedzieć wtedy jak zareagować, by dziecko zrozumiało, że kłamstwo ma krótkie nogi. 5. „A mama Moniki jej pozwala...” O tak, to wytyczan…

img6uHuQO-c8495c1.jpg
width: 1100
height: 731

Sekret, o którym rodzice nie mówią głośno...
type: item
date: 2016-11-26T15:36:21.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: lęki rodziców
subject: metody wychowawcze
description: Tak szczerze jeszcze nie było! Ta mama przerywa milczenie i mówi o tym, co rodzice czują, ale czego nie mówią!
encoded: Kłamstwa, mity, niedomówienia. Rodzice dzielą się na tych, którzy patrzą na wychowywanie dzieci przez różowe okulary, a nawet jak tak nie jest, to wszystkim dokoła mówią jakie wspaniałe jest życie z dziećmi. Drudzy z kolei ciągle narzekają na swoje pociechy, na problemy wychowawcze, na zmęczenie, niewyspanie się, niezadowolenie. Najlepiej byłoby, gdyby wypośrodkować spostrzeżenia rodziców i zarówno zachować umiar w narzekaniu, jak i nie przechwalać za bardzo, nie dostrzegając żadnych problemów. To, co łączy wszystkich rodziców, a do czego nie zawsze się przyznają to jedna myśl. Posłuchajcie tej mamy, której zwierzenia znaleźliśmy na stronie scarymommy: „Mam dość udawania. Mówię dość milczeniu rodziców! Jestem zmęczona sekretami. Nikt nie chce tego powiedzieć głośno, ale każdy rodzic tak myśli – "Nie mam pojęcia co mam robić!", " Nie mam pojęcia czy robię dobrze"! Jestem wykształconą osobą, do macierzyństwa przygotowywałam się długo. Czytałam książki, oglądałam filmy, teoretycznie byłam przygotowana. Aż do pewnego dnia, kiedy godzinami zastanawiałam się co robić. Po przeczytaniu wielu artykułów, rozmowie z rodziną i koleżankami, debatach z mężem, mogłam zaufać tylko swojej intuicji. Ale – czy robię dobrze dla swojego dziecka? Tego nie wiedziałam. Tak jest przy każdej sprawie. Pierś czy butelka? Łóżeczko, czy kołyska? Szczepić, czy nie, a jak tak, to które szczepionki wybrać? Nagradzać, czy nie? Jakie kary stosować? Ile czasu mogą spędzać dzieci przed ekranem? Jakie buty, jakie zajęcia dodatkowe, czy pomagać w odrabianiu lekcji? Rodzice boją się do tego przyznać, stąd biorą się te wszystko wiedzące mamuśki, które swoją "wiedzą" na siłę próbują uszczęśliwić cały świat. Stąd, gdy zadajemy pytanie sypie się na nas fala hejtu, bo inni robią inaczej, więc lepiej, niż my. Nie bójmy się przyznać, że czegoś nie wiemy. Rodzice powinni się wspierać, być dla siebie oparciem, a nie oceniać siebie i udawać, że wiedzą wszystko najlepiej”. Czy czujecie podobnie, że rodzice nie są ze…

imgIqFLob-aa1c442.jpg
width: 1100
height: 733

Instrukcja obsługi dziecka dla dziadków
type: item
date: 2016-10-16T15:40:23.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: babcia i dziadek
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: dziadkowie
subject: dziadkowie i wnuki
subject: wychowanie dziecka
description: Masz wrażenie, że gdy twoje dziecko jest z dziadkami, zachowuje się zupełnie inaczej?
encoded: Mówi się, że dziadkowie są od rozpieszczania wnucząt. Niestety, w większości przypadków to "rozpieszczanie" oznaczania działanie wbrew twoim zasadom... Oto krótki poradnik dla dziadków, dzięki któremu ty będziesz spokojna, a twoje dziecko szczęśliwe. Drodzy Dziadkowie: Nie podważajcie autorytetu rodziców. Mama stara się ze wszystkich sił, żeby dać dziecku to, czego potrzebuje. Niestety, przychodzi moment, kiedy każda mama przestaje być koleżanką, a staje się rodzicem: zaczyna wymagać. Jeśli mama ustaliła pewne zasady, nie przekonujcie dziecka, że nie musi ich przestrzegać. Jesteście z maluchem raz na jakiś czas, mama spędza z nim każdy dzień. Spróbujcie znaleźć kompromis. Godzina snu to świętość. Rodzice miesiącami walczą o utrzymanie rytmu dnia, dzięki któremu ani oni, ani dziecko nie przypominają zombie. Jeśli malec każdego dnia kładzie się spać o 20, niech tak będzie tym razem. Zaburzanie rytmu dnia nie jest dla niego dobre. Nie będziecie lepszymi dziadkami, pozwalając na dodatkową godzinkę zabawy. Przestrzegajcie zasad. Nie bądźcie zbyt surowi ("bo was wychowano inaczej") lub zbyt pobłażliwi. To naprawdę łatwe: nie zmuszajcie dziecka, żeby zjadło 2-daniowy obiad do końca, bo inaczej nie będzie mogło się bawić, ale pamiętajcie też, żeby do obiadu zjadło warzywa. Prezentami nie kupicie miłości dziecka. Maluch nie potrzebuje 4 ciężarówek, 30 przytulanek i 17 opakowań puzzli. Dzieci kochają was za czas spędzony z wami, wspólną zabawę, wasze opowiadania i najlepsze na świecie domowe ciastka. Kolejna zabawka to powód do kłótni z mamą dziecka (która potrzebuje jeszcze jednego pokoju dziecięcego, tylko na zabawki), nie sposób na zdobycie uczuć malca. Czekoladki i czipsy trzymajcie poza zasięgiem dzieci. Jeśli rodzice starają się, żeby maluch jadł na co dzień zdrowe posiłki, zjedzenie paczki chrupek, batonika i żelek skończy się bólem brzucha. Wspólne lepienie pierogów albo pieczenie ciasteczek może być świetną zabawą. Maluch zje pyszne, domowe jedzenie, a przy tym spędz…

imgNXV3zF-5f7ac15.jpg
width: 1024
height: 615