Jak w naturalny sposób radzisz sobie z dolegliwościami niemowlęcia? [KONKURS]
Okres niemowlęctwa nie zawsze jest tak beztroski, jak bardzo chcieliby tego dla swojego maleństwa mama i tata… Często towarzyszą mu uciążliwe dolegliwości. Masz już za sobą takie chwile i doskonale wiesz, jak naturalnie sobie z nimi poradzić? Weź udział w naszym konkursie i wygraj nagrodę!
Pierwsze miesiące życia dziecka są intensywne, gdyż ono dopiero poznaje świat, stara się do niego dostosować, a dodatkowo – rozwija się i rośnie w błyskawicznym tempie. Dojrzewanie organizmu maluszka może wywoływać dolegliwości, które chociaż najczęściej nie oznaczają choroby, to i tak powodują m.in. dyskomfort, trudności ze snem i płaczliwość. Istnieją jednak różne rozwiązania, których wprowadzenie pomaga je złagodzić i tym samym przynosi ulgę zarówno maluszkowi, jak i zaniepokojonym rodzicom. Jak radzić sobie z dolegliwościami niemowlęcia? Bardzo częstą przypadłością w tym wieku jest kolka niemowlęca. Zwykle pojawia się w pierwszych tygodniach życia, a przemija samoistnie w 4-5 miesiącu życia. Chociaż jest niegroźną dolegliwością, związany jest z nią regularny, kilkugodzinny, najczęściej występujący wieczorem płacz. Aby pomóc maluszkowi, warto go tulić, nosić w chuście i bujać. Sprawdzi się też masaż brzuszka, włączenie delikatnych dźwięków oraz łagodnego światła. Ponadto, jako że na kolkę niemowlęcą nie ma jednego uniwersalnego lekarstwa, warto wypróbować kilka, zastosować np. preparaty homeopatyczne. Kolejne trudności, które często dotykają maluchy, to zaparcia. Właśnie wtedy maluszek pręży się, płacze, czerwieni, a także boli go brzuszek. Aby mu pomóc, warto podawać przed jedzeniem 2-3 łyżeczki wody. Sprawdzi się również masaż brzuszka, jednak należy pamiętać, by nie wykonywać go bezpośrednio po jedzeniu. Ponadto u większości niemowląt występuje także ulewanie, które ustępuje około 1. roku życia. Aby pomóc dziecku w tej sytuacji, należy pamiętać, by przewijać je przed, a nie po karmieniu. Zaleca się też, by karmić niemowlę częściej, a krócej, a także nie w pozycji leżącej. Powszechną dolegliwością u niemowląt jest także ząbkowanie. Ta przypadłość także wiąże się ze zwiększoną płaczliwością, rozdrażnieniem, kłopotami ze snem i bólem. Aby złagodzić uciążliwe objawy wychodzących zębów, warto zastosować masaż dziąseł, przemywać je rumiankiem, a także podawać dziecku schłodzone gryzaki (nie bardzo zimne!). – Coraz większa liczba pacjentów sama stara się znaleźć naturalne rozwiązania, które mogą poprawić jakość ich zdrowia. Kobiety w ciąży i młode matki nieustannie poszukują wiedzy, aby mieć pewność, że ich dzieci leczone są w sposób skuteczny, ale jednocześnie bezpieczny, bez zbędnego obciążania organizmu najmłodszych. (…) Podręcznik ten jest doskonałym kompendium wiedzy, który ułatwi w bardzo przystępny oraz przyjemny sposób poznanie oraz odpowiedni dobór leków homeopatycznych podkreśla M. Wojciechowska w książce „Homeopatia. Porady praktyczne. 43 sytuacje kliniczne". Weź udział w konkursie i wygraj nagrody idealne dla mamy niemowlęcia! Dolegliwości maluszka często są trudne do okiełznania. Znasz skuteczne sposoby, jak sobie z nimi radzić? Podziel się nimi z innymi rodzicami i weź udział w konkursie. Wystarczy, że krótko opiszesz je poniżej. Możesz wygrać jeden egzemplarz książki Michele Boiron i Francois Roux „Homeopatia. Porady praktyczne. 43 sytuacje kliniczne”. Zadanie konkursowe: View Ediplayer on the source website
Jak w naturalny sposób radzisz sobie z dolegliwościami ciążowymi? [KONKURS]
Nudności, wymioty, zgaga, senność, wzdęcia, zaparcia, obrzęki… Lista ciążowych dolegliwości jest długa. I chociaż są powszechne, nie oznacza to, że należy je bezczynnie znosić. Wręcz przeciwnie – można sobie z nimi skutecznie radzić! Masz swoje naturalne sposoby, by się ich pozbyć? Weź udział w naszym konkursie – podziel się nimi i wygraj świetne nagrody!
Chociaż ciąża to wyjątkowy czas oczekiwania na ukochanego maluszka, to jest to również okres wielu zmian zachodzących w organizmie. Niektóre z nich mogą skutkować nieprzyjemnymi dolegliwościami, które mogą dosyć często towarzyszyć ciężarnej... Co warto podkreślić, wiele z nich uznawana jest za normalne objawy, które występują w zdrowej, prawidłowo rozwijającej się ciąży. Aby sobie z nimi poradzić, można stosować naturalne metody. Trzeba pamiętać, że właśnie one sprawdzą się najlepiej, gdyż ciężarne nie powinny bez wyraźnych wskazań lekarza stosować żadnych leków. Jak radzić sobie z ciążowymi dolegliwościami? Jedną z pierwszych oznak ciąży są nudności. Właśnie one pojawiają się nawet u około 80 proc. ciężarnych i chociaż najczęściej słyszy się o „porannych nudnościach”, mogą się pojawiać o każdej porze dnia. Aby je złagodzić, warto stosować ćwiczenia oddechowe – głębokie oddechy pomogą odwrócić uwagę od nieprzyjemnych doznań. Oprócz tego w książce „Homeopatia. Porady praktyczne. 43 sytuacje kliniczne”, która wchodzi w skład zestawów konkursowych, można przeczytać także inne porady: Staramy się spożywać częste, ale niezbyt obfite posiłki. Unikamy potraw o silnym zapachu, wybieramy raczej dania letnie niż gorące. Pijemy między posiłkami, aby nie przeciążać żołądka. W ciąży może pojawiać się również zgaga. Aby pozbyć się jej naturalnie, bez użycia leków, warto m.in. często spożywać posiłki, unikać ostrych przypraw i wysokotłuszczowych potraw. Sprawdzą się również napary z rumianku i siemienia lnianego. Z kolei spowolniona perystaltyka jelit może objawiać się zaparciami, dlatego w diecie nie może zabraknąć produktów bogatych w błonnik i dużej ilości wody, a dodatkowo, należy zadbać o regularną, dopasowaną do stanu aktywność fizyczną. Ponadto na pojawiające się obrzęki korzystnie wpływa ograniczenie soli w diecie oraz spożywanie produktów wysokobiałkowych. – Coraz większa liczba pacjentów sama stara się znaleźć naturalne rozwiązania, które mogą poprawić jakość ich zdrowia. Kobiety w ciąży i młode matki nieustannie poszukują wiedzy, aby mieć pewność, że ich dzieci leczone są w sposób skuteczny, ale jednocześnie bezpieczny, bez zbędnego obciążania organizmu najmłodszych podkreśla M. Wojciechowska w książce „Homeopatia. Porady praktyczne. 43 sytuacje kliniczne". Weź udział w konkursie i wygraj nagrody idealne dla przyszłej mamy! Dolegliwości ciążowe mogą być zmorą, jednak wcale nie musi tak być. Masz swoje sposoby, by się ich pozbyć? Jeśli tak, to koniecznie weź udział w naszym konkursie. Możesz wygrać jeden z 5 zestawów nagród, na które składają się: Książka Doroty Mirskiej-Królikowskiej „Cudowne 9 miesięcy”, Poduszka do karmienia Fasolka firmy Motherhood, Książka Michele Boiron i Francois Roux „Homeopatia. Porady praktyczne. 43 sytuacje kliniczne”. Oprócz tego do wygrania jest także 30 ksiażek Doroty Mirskiej-Królikowskiej „Cudowne 9 miesięcy”. Zadanie konkursowe: View Ediplayer on the source website
Obniżenie brzucha w ciąży - ile dni przed porodem opada brzuch?
Obniżenie brzucha w ciąży zwiastuje bliski poród. W ten właśnie sposób ciało przygotowuje się do porodu, a dziecko zaczyna układać się w kierunku „wyjścia”. Sprawdź, po czym poznać, że obniżył się brzuch i kiedy to nastąpi.
Obniżenie brzucha w ciąży można zauważyć w ostatnich tygodniach przed porodem. Czasem opadnięciu brzucha towarzyszy też rozpieranie w kroczu i ucisk na pęcherz moczowy. Gdy brzuch się obniży, dziecko przestanie za to uciskać na przeponę, będzie ci więc łatwiej oddychać. Spis treści: Obniżenie brzucha w ciąży: przyczyny Kiedy obniża się brzuch w ciąży? Jak wygląda opadnięty brzuch w ciąży? Opuszczony brzuch w ciąży – inne objawy Obniżenie brzucha w ciąży: przyczyny Dlaczego brzuch obniża się przed porodem? Ma to związek z porodem. Na początku ciąży macica unosi się coraz wyżej i stale powiększa. Pod koniec ciąży dziecko i macica zaczynają przygotowywać się do porodu. Maluch zmienia pozycję – główka dziecka przesuwa się coraz bardziej w kierunku kanału rodnego. Gdy dziecko przesuwa się w dół – przyszła mama odczuwa to przez obniżenie brzucha. Zastanawiasz się, czy brzuch zawsze opada przed porodem? Nie jest to regułą, chociaż większość kobiet rzeczywiście ma opadnięty brzuch mniej więcej miesiąc przed terminem porodu. Kiedy obniża się brzuch w ciąży? W którym tygodniu brzuch się obniża? U niektórych kobiet to zjawisko występuje nawet 30 dni przed porodem, u innych – trzy tygodnie. Czas, kiedy to wystąpi, zależy również od tego, w której ciąży jest kobieta. A kiedy opada brzuch w drugiej ciąży? Obniżenie się brzucha w kolejnej ciąży może nastąpić dopiero 7 dni przed porodem lub wcale. Jak wygląda opadnięty brzuch w ciąży? Obniżony brzuch zauważysz, gdy porównasz zdjęcia np. z 7 miesiąca ciąży i te zrobione w 9 miesiącu. Spójrz na zdjęcie, żeby zobaczyć, jak wygląda opuszczony brzuch w ciąży (zwróć uwagę na pozycję pępka!): Gdy będziesz uważnie obserwować swoje ciążowe ciało, zauważysz, że w ostatnim miesiącu brzuch znajdzie się niżej. Dodatkowo także to poczujesz, ponieważ opadnięty brzuch w ciąży sprawi, że dziecko nie będzie już uciskać przepony, dzięki czemu skończą się kłopoty z płytkim oddechem i zadyszką w ciąży. Miną także inne ciążowe dolegliwości, takie jak zgaga czy problemy z trawieniem. Opuszczony brzuch w ciąży - inne objawy Przy obniżeniu brzucha możesz czasami odczuwać rozpieranie w kroczu. Dobrze, byś wybierała wtedy pozycję leżącą, ponieważ siedzenie sprawi, że będzie ci ono dokuczać jeszcze bardziej. Możesz też złagodzić te objawy, wykonując delikatne ćwiczenia, np. bujanie miednicą przy szeroko rozstawionych nogach. Gdy brzuch jest obniżony, możesz także czuć większe parcie na pęcherz moczowy, ponieważ maluch zaczyna na niego uciskać. Pod koniec ciąży pojawia się także twardnienie brzucha lub kłucie w pochwie – to również jest zwiastun zbliżającego się porodu. Zobacz także: Ból podbrzusza w ciąży - przyczyny, objawy, kiedy do lekarza? Ból krocza w ciąży: przy chodzeniu, na początku ciąży i pod koniec Końcówka ciąży: co cię czeka przed porodem
Trzeci trymestr ciąży –​ dolegliwości i niepokojące objawy
Trzeci trymestr ciąży to duże obciążenie dla organizmu, które daje o sobie znać bólem pleców, zmęczeniem, bezsennością czy hemoroidami. To tylko niektóre dolegliwości końcówki ciąży. Wszystkie świadczą o jednym – organizm przygotowuje się do porodu i karmienia piersią. Wyjaśniamy, co jest normą dla tego okresu, a co powinno niepokoić.
Trzeci trymestr ciąży zaczyna się od 27 tygodnia i trwa ok. 14 tygodni (jak dwa poprzednie). Jego finalny czas zależy od tego czy dziecko przyjdzie na świat wcześniej czy z lekkim opóźnieniem. Dolegliwości, które mogą pojawiać się w ostatnim trymestrze, potrafią być naprawdę uciążliwe, jak np. powracające mdłości, lub niepokojące, czego przykładem bywają skurcze przepowiadające o różnym natężeniu. Wyjaśniamy, na co uważać podczas ostatniego etapu ciąży. Spis treści: Niepokojące objawy w trzecim trymestrze ciąży Mdłości, chudnięcie, brak apetytu Ból w podbrzuszu Ból pleców Senność i zawroty głowy Płytki oddech Bezsenność Parcie na pęcherz Obrzęki Hemoroidy Obolałe żebra ​Inne dolegliwości w trzecim trymestrze ciąży Niepokojące objawy w trzecim trymestrze ciąży Ostatni trymestr ciąży może być wyjątkowo uciążliwy – brzuch staje się coraz większy, a kręgosłup coraz ciężej znosi dodatkową wagę. Możesz także odczuwać mdłości, bóle kręgosłupa lub silne zmęczenie. Jak sobie z tym radzić i co mogą oznaczać poszczególne dolegliwości? Mdłości, chudnięcie, brak apetytu Brak apetytu w trzecim trymestrze najczęściej spowodowany jest przez mdłości – mogą one występować zwłaszcza pod wpływem głodu bądź po obfitszych posiłkach. Należy więc pamiętać o rozważnym, regularnym jedzeniu mniejszych porcji. Warto także unikać ciepłych napojów i sięgnąć po chłodniejsze, które poprawiają metabolizm. Jeśli zdarzają się częste wymioty – należy nawadniać organizm niegazowaną wodą i skonsultować się z lekarzem. Ból w podbrzuszu w III trymestrze ciąży Jeśli odczuwasz skurcze podbrzusza w trzecim trymestrze, prawdopodobnie są spowodowane: skurczami Braxtona-Hicksa, czyli tzw. skurczami przepowiadającymi. Przygotowują one organizm do porodu, ale nie są groźne. stanem przedrzucawkowym, który jest bezpośrednio związany z wysokim nadciśnieniem przyszłej mamy. Jest to potencjalnie groźna sytuacja, która zagraża zarówno ciężarnej, jak i dziecku. Należy ją jak najszybciej zgłosić w szpitalu. odklejeniem się łożyska, które zazwyczaj sygnalizuje twardy brzuch w ciąży, ból, silne skurcze oraz krwawienie z dróg rodnych. Wymaga to szybkiej interwencji lekarza, dlatego jeśli odczuwasz te objawy – jak najszybciej udaj się do szpitala. porodem. Jeśli termin się zbliża, a przyszła mama zaczyna odczuwać regularne i nasilające się skurcze – może to oznaczać rozpoczęcie porodu. Końcówka ciąży i ból pleców Powiększająca się macica uciska nerw kulszowy – stąd ból pleców. To dlatego masz wrażenie, jakby rozrywało cię w krzyżu. Co robić? Pilnuj pleców – powinny być wyprostowane. I brzucha – nie wypychaj go do przodu (nie obciążysz odcinka lędźwiowego kręgosłupa). Długie stanie czy siedzenie w jednej pozycji nie polepszą sytuacji. Dlatego przenoś ciężar z nogi na nogę, postaw jedną stopę na stołeczku, a gdy planujesz pracę przy biurku, podłóż poduszkę pod plecy. Próbowałaś masażu? A ciepłego okładu? Mogą pomóc. Zalecany jest odpoczynek, najlepiej z wysoko uniesionymi nogami zgiętymi w kolanach. Nic nie pomaga? Poproś lekarza o zestaw ćwiczeń. Senność i zawroty głowy w III trymestrze Czujesz się zmęczona, bo jesteś cięższa, bo się nie wysypiasz, bo w twojej głowie kłębi się pełno myśli. Twój organizm daje ci sygnał: odpocznij. Zrelaksuj się, połóż na chwilę, pójdź na spacer. Nie pomaga? Powiedz o tym lekarzowi, może zleci badanie krwi. Anemia to częsta dolegliwość końcówki ciąży. Płytki oddech pod koniec ciąży Powiększająca się macica uciska przeponę i płuca. Co robić? Prostuj plecy, śpij w pozycji półsiedzącej, noś luźne ubrania. Rób ćwiczenia oddechowe (poproś lekarza, by pokazał, jak wykonywać je najlepiej), odpoczywaj. Jeśli poczujesz kłucie w klatce piersiowej i nie możesz złapać tchu, zgłoś się do ginekologa. Trzeci trymestr ciąży i bezsenność Brzuch zaczyna przeszkadzać w zasypianiu, macica uciska przeponę, malec nie daje spokoju, a do tego musisz ciągle biegać do toalety? Nie pij na wieczór kawy ani herbaty, zjedz lekkostrawną kolację (nie później niż dwie godziny przed snem), wypij szklankę mleka, wywietrz sypialnię, połóż się na łóżku w pozycji półsiedzącej, wycisz się (pomocne będą ćwiczenia relaksacyjne). Nie pomaga? Powtórz wszystko i uzbrój się w cierpliwość. Parcie na pęcherz w trzecim trymestrze ciąży Powiększająca się macica uciska także pęcherz. Pod koniec ciąży, gdy brzuch się obniży, odczucia będą intensywniejsze. Biegnij do toalety za każdym razem, gdy pojawi się taka potrzeba – lepiej nie narażać się na infekcję dróg oddechowych. Używaj wkładek higienicznych, ponieważ czasem, gdy np. kichniesz czy wybuchniesz śmiechem, możesz popuścić. Dlatego ćwicz mięśnie krocza: napinaj je na kilka sekund i rozluźniaj. I tak kilka razy w ciągu dnia. Trzeci trymestr ciąży i obrzęki Krew zatrzymuje się w naczyniach nóg, nie może swobodnie odpłynąć do serca i pojawia się opuchlizna. To normalne, że kostki mogą wtedy spuchnąć. Odpoczywaj z uniesionymi nogami, nie siedź długo w jednej pozycji, połóż stopy na podwyższeniu, nie krzyżuj nóg. Nie noś skarpetek ze ściągaczem. Pomaga założenie rajstop ściągających – zrób to z samego rana. Pij wodę. Jeśli obrzęki nie znikają po nocy, są duże i szybko narastają, opuchniętą masz twarz, to na wszelki wypadek zgłoś się do lekarza. Mogą być sygnałem stanu przedrzucawkowego. Hemoroidy w trzecim trymestrze Hemoroidy pojawiające się pod koniec ciąży mogą być skutkiem zaparć. Są bolesne. Jeśli do tej pory nie zmieniłaś diety, przerzuć się koniecznie na produkty bogate w błonnik (ciemny chleb, ryż brązowy), jedz świeże warzywa i owoce, pij dużo wody. Trzeci trymestr ciąży: obolałe żebra Trudno się dziwić, że bolą, kiedy w brzuszku szaleje maluszek – ma teraz tak mało miejsca, że czujesz każdy jego ruch. Gdy smyk ułoży się między żebrami, zmień pozycję, przeciągnij się. A nuż mu się to spodoba i ułoży się inaczej? Inne dolegliwości w trzecim trymestrze ciąży Może ci także doskwierać swędzenie brzucha - to jednak zupełnie normalne. Skóra się rozciąga i swędzi, więc smaruj ją balsamami nawilżającymi i natłuszczającymi. W trzecim trymestrze mogą także nasilać się upławy. To normalne, że jest ich dużo. Ale jeśli zmieniły zapach lub barwę, np. są to brązowe upławy, zgłoś się do lekarza. Zobacz też: Wielkie zmiany w III trymestrze ciąży - co się stanie z twoim ciałem? Dolegliwości w ciąży – 8 typowych dolegliwości wg trymestru ciąży W 3. trymestrze ciąży nie powinno się spać na plecach? Konsultacja merytoryczna dr n. med. Renata Jaczyńska Specjalistka z zakresu położnictwa i ginekologii i perinatologii, specjalizuje się w diagnostyce prenatalnej. Pracuje na stanowisku Starszego Asystenta w Klinice Położnictwa i Ginekologii Instytutu Matki i Dziecka
Ból w klatce piersiowej w ciąży - rodzaje, przyczyny
Ból w klatce piersiowej w ciąży zazwyczaj spowodowany jest niegroźnymi przyczynami, np. refluksem, silnym stresem. Przyczyną bólu w klatce piersiowej w ciąży są też zmiany, które zachodzą w ciele kobiety podczas jej trwania: powiększanie się piersi, ucisk przepony ze względu na powiększającą się macicę.
Ból w klatce piersiowej w ciąży występować może z powodu refluksu, zgagi, ucisku przepony. Ból może pojawić się również na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/wyglad-i-samopoczucie/6-rzeczy-ktore-denerwuja-kobiety-w-zaawansowanej-ciazy-19903-r1/">tle nerwowym, są to tzw. nerwobóle, które pojawiają się w chwili wzmożonego stresu. Jeśli ból jest duży i nie pozwala na normalne funkcjonowanie - powinnaś niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Spis treści: Ból w klatce piersiowej w ciąży - przyczyny Kłucie w klatce piersiowej w ciąży Duszności w klatce piersiowej w ciąży Pieczenie w klatce piersiowej w ciąży Ból w mostku w ciąży Nerwobóle w klatce piersiowej w ciąży Ból w klatce piersiowej w ciąży - przyczyny Ból w klatce piersiowej w ciąży mogą powodować różne procesy fizjologiczne, które zachodzą w tym czasie w organizmie kobiety, np. obrzmienie piersi. Także ucisk przepony, spowodowany powiększającą się macicą, może powodować dyskomfort lub ból. Dodatkowo przyszła mama może czuć ucisk w klatce piersiowej, spowodowany poszerzaniem się klatki piersiowej. Powodem bólu mogą być również problemy gastryczne, np. refluks, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/zgaga-w-ciazy-o-czym-swiadczy-i-jak-sobie-z-nia-poradzic-23495-r1/">zgaga. Kłucie w klatce piersiowej w ciąży Powodem kłucia w klatce piersiowej mogą być nerwobóle w ciąży, które nasilają się przy wdechu i wydechu, a także w momencie, gdy zmieniasz pozycję ciała. Takie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/dolegliwosci-w-ciazy-8-najczestszych-dolegliwosci-i-jak-im-zapobiegac-29442-r1/">dolegliwości w ciąży, np. kłucie w mostku, mogą być spowodowane przez schorzenia kardiologiczne, układu ruchu lub problemy z układem pokarmowym. Duszności w klatce piersiowej w ciąży Duszności w klatce piersiowej w ciąży zazwyczaj pojawiają się na samym początku drugiego trymetru. Wpływają na to hormony, pod których wpływem ścianki naczyń krwionośnych stają się obrzmiałe, z kolei oskrzela i mięśnie płuc delikatnie wiotczeją. Z kolei pod koniec ciąży, czyli w ostatnim trymestrze, duszności w klatce piersiowej mogą być wywołane przez naciskającą na przeponę macicę. W tej sytuacji powinno pomóc spokojne oddychanie, jeśli jednak oprócz duszności w klatce piersiowej w ciąży pojawią się inne objawy, np. przyspieszony oddech, ból w klatce piersiowej, zsiniałe wargi – koniecznie skonsultuj to z lekarzem. Ulga przychodzi <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/przygotowania-do-porodu/przed-porodem-co-sie-dzieje-w-koncu-ciazy-2841-r1/">pod koniec ciąży, w jej ostatnich tygodniach, gdy brzuch jest już nieco opuszczony. Pieczenie w klatce piersiowej w ciąży Pieczenie w klatce piersiowej w ciąży może być wywołane przez refluks żołądkowo-przełykowy lub zgagę. Podczas ciąży u kobiet zwiększa się stężenie progesteronu, a to powoduje, że mięśnie przewodu pokarmowego są odrobinę bardziej zwiotczałe. To powoduje, że pokarm cofa się z żołądka do dolnej części przełyku. Dodatkowo powiększająca się macica powoduje uciskanie żołądka od dołu, a to sprawia, że treść pokarmowa może się cofać. Jeśli jednak odczuwasz silny i nagły ból, który utrudnia ci normalne funkcjonowanie – zgłoś się do lekarza. Ból w mostku w ciąży Ból w mostku w ciąży może być spowodowany, tak jak u innych osób, chorobami serca, płuc lub żołądka, a także być powiązane np. ze schorzeniami kręgosłupa. Jeżeli ból w mostku odczuwasz podczas silnego zdenerwowania lub w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/stres-w-ciazy-zwieksza-ryzyko-zaburzen-u-dziecka-23464-r1/">stresujących dla ciebie momentach - może to być nerwicowe kłucie w mostku. Jeśli jednak ból w mostku w czasie ciąży jest silny, nie pozwala ci wykonywać codziennych obowiązków – poproś o pomoc swojego lekarza. Nerwobóle w klatce piersiowej w ciąży Nerwobóle w klatce piersiowej w ciąży są spowodowane stresem. Jeśli jest on silny i długotrwały, w pewnym momencie może zacząć dawać objawy psychosomatyczne (dolegliwości cielesne, które mają swoje podłoże w psychice). Ból w klatce piersiowej w ciąży, który jest związany z nerwami, najczęściej objawia się u tych kobiet, które już wcześniej odczuwały fizycznie negatywne skutki stresu. Warto obserwować, czy ból występuje w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/denerwowanie-sie-w-ciazy-skutki-i-sposoby-unikniecia-stresu-29646-r1/">momentach zdenerwowania, pomóc mogą wtedy techniki relaksacyjne, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/joga-dla-poczatkujacych-medytacja-co-daje-i-jak-zaczac-praktykowac-wideo-2053-r22/">medytacja lub wizyta u psychologa. Zobacz także: Leki przeciwbólowe w ciąży: czy szkodzą, jakie można brać, leki zakazane [LISTA] Kręgosłup i jego ból w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/klucie-w-brzuchu-w-ciazy-3-najczestsze-przyczyny-kiedy-sie-niepokoic-29272-r1/">Kłucie w brzuchu w ciąży – 3 najczęstsze przyczyny. Kiedy jest to sygnał komplikacji z ciążą?
Nakarmiłaś maluszka, a po chwili pokarm zaczyna wypływać mu z buzi? Nie martw się, ponieważ ulewanie zdarza się wielu niemowlętom.
Gdy dziecko zwraca wypite mleko, wiele mam sądzi, że maluch się nie najada albo ma kłopoty z brzuszkiem. Tymczasem ulewanie zdarza się nawet co drugiemu dziecku i zazwyczaj jest to zupełnie naturalne zjawisko. Dlaczego niemowlęta ulewają? Ulewanie jest powszechnym zjawiskiem. Po wypiciu mleka pokarm, który jeszcze nie został strawiony, sam wraca ku górze i zaczyna wypływać z ust niemowlęcia. Jest to sytuacja fizjologiczna, która zwykle nie wymaga leczenia. Jeśli jednak maluszek ulewa zbyt często i zbyt dużo pokarmu, warto zwrócić się o pomoc do lekarza, u dziecka może występować bowiem refluks żołądkowo-przełykowy. Przyczyną ulewania jest zwykle niedojrzałość przewodu pokarmowego. Mięsień znajdujący się w górnej części żołądka nie zatrzymuje pokarmu tak jak u dorosłego, dlatego jedzenie cofa się, co może wyglądać jak wymioty. Z czasem, gdy mięśnie dziecka będą silniejsze i lepiej wykształcone, ulewanie się skończy. Większość niemowląt przestaje ulewać, gdy zaczyna jeść zagęszczone pokarmy i uczy się siedzieć. Jednak niektórym dzieciom zdarza się to aż do końca pierwszego roku życia. Jak poradzić sobie z ulewaniem po karmieniu? Aby zmniejszyć ulewanie u swojego dziecka, karm maluszek tak często, jak tego potrzebuje. Dzięki temu nie będzie głodne i wyrobi sobie nawyk spokojnego ssania. Zwróć uwagę, by niemowlę dobrze uchwyciło pierś. Ulewanie wynika m.in. z tego, że podczas karmienia maluszek połyka zbyt dużo powietrza, np. przez łapczywe ssanie. Powoduje to nie tylko ulewanie, ale także bóle brzuszka. Dlatego podczas karmienia rób jedną lub dwie przerwy na podniesienie dziecka do odbicia (połóż główkę malucha na ramieniu, trzymając dziecko w pionowej pozycji), a następnie wróć do karmienia z tej samej piersi. Po karmieniu zawsze warto czekać na odbicie. Jeżeli dziecko skończyło pić z jednej piersi, również poczekaj, aż odbije mu się połknięte powietrze. Jeżeli karmisz dziecko butelką, zwróć uwagę na rozmiar dziurki w smoczku - nie powinna być za duża, bo wtedy maluch będzie pić zbyt szybko, co skutkuje połykaniem powietrza. Trzymaj butelkę pod takim kątem, aby cały smoczek wypełniony był mlekiem. Podobnie jak w przypadku karmienia piersią, tutaj również warto poczekać na odbicie. Po posiłku potrzymaj malucha w pionie i zaczekaj, aż mu się odbije. Dzięki takiej pozycji maluszek pozbędzie się powietrza zalegającego w żołądku, a pokarm nie przesunie się ku górze. Więcej na temat ulewania możesz przeczytać na stronie programu edukacyjnego Zdrowy Start w Przyszłość Materiał powstał przy współpracy z: Ważna informacja W okresie pierwszych 6 miesięcy życia dziecka zalecane jest wyłączne karmienie piersią. Po tym okresie należy rozpocząć wprowadzanie żywności uzupełniającej o odpowiedniej wartości odżywczej przy jednoczesnej kontynuacji karmienia piersią do ukończenia przez dziecko 2 lat i dłużej.
Angina to ostre zapalenie migdałków i gardła. U najmłodszych często pojawia się nagle i daje gwałtowne, silne objawy. Warto wiedzieć, jak postępować w przypadku anginy u maluchów, ponieważ im szczególnie ciężko jest znieść jej dokuczliwe symptomy.
1. Jak objawia się angina? Angina najczęściej rozpoczyna się nieprzyjemnym uczuciem w gardle, dziecko zaczyna skarżyć się na drapanie, pieczenie i suchość, słyszymy, że chrząka i pokasłuje. Stan ten szybko przekształca się w silny ból gardła, utrudniający połykanie. Jest to wynikiem obrzęku, powiększenia i przekrwienia migdałków. Gardło jest zaczerwienione, a na szyi i pod żuchwą malucha wyczujemy wyraźnie powiększone węzły chłonne. Nic dziwnego zatem, że malec odmawia jedzenia, a nawet picia. Przełykanie powoduje podrażnienie i intensywny ból. Do tego z reguły rozwija się gorączka, u dzieci dochodzi ona często nawet do 39-40°C. Maluch nie ma apetytu, jest osłabiony, senny, ale też z powodu dolegliwości bólowych może być rozdrażniony, popłakuje i marudzi. 2. Czy konieczna jest konsultacja z lekarzem? Tak, jeśli podejrzewamy anginę należy niezwłocznie skierować się z dzieckiem na wizytę do pediatry. To lekarz powinien potwierdzić lub wykluczyć schorzenie, ponieważ z jednej strony – nie każdy ból gardła jest anginą, a z drugiej – nie zawsze objawy wskazują ewidentnie na to schorzenie i można je pomylić z inną chorobą. Czasem rodzic może podejrzewać zatrucie pokarmowe lub zakażenie rotawirusem, ponieważ jednymi z objawów anginy u małych dzieci mogą być luźne stolce ze śluzem oraz biegunka i ból brzucha. Niekiedy można ją pomylić ze zwykłym przeziębieniem lub grypą. Obraz gardła także może być mylący. Nie zawsze przy anginie występuje ropny nalot na migdałkach. Jeśli schorzenie ma podłoże wirusowe lub jest to sam początek choroby, nalotu nie zauważymy. Dlatego bezpieczniej będzie, jeśli malca obejrzy pediatra i postawi odpowiednią diagnozę oraz zaleci właściwe leczenie. 3. Czy angina zawsze wymaga podania antybiotyku? To przekonanie jest błędne, aczkolwiek bardzo rozpowszechnione. Prawdą jest, że anginę leczymy antybiotykiem tylko wtedy, jeśli została ona wywołana przez bakterie. Anginę powoduje najczęściej zakażenie bakteriami z grupy paciorkowców, rzadziej są to gronkowce lub inne szczepy. Wtedy konieczne jest włączenie do terapii odpowiedniego antybiotyku. Trzeba wiedzieć, że lek należy podawać do samego końca, nawet jeśli poprawa stanu zdrowia dziecka nastąpiła już po kilku dawkach. Inaczej bakterie odpowiedzialne za rozwój choroby uodpornią się na lekarstwo i w czasie kolejnej infekcji leczenie nie przyniesie efektów. Jeśli angina ma podłoże wirusowe lub grzybicze (co zdarza się rzadziej), podawanie antybiotyku mija się z celem. Antybiotyki nie działają na wirusy! 4. Czy anginą można się zarazić? Tak, jak najbardziej. Anginą zarażamy się drogą kropelkową, a więc przez dotyk, kaszel, kichanie, całowanie, a także przez używanie wspólnych naczyń, picie z jednego kubka czy korzystanie z jednego ręcznika. Warto o tym pamiętać, jeśli chorujący maluch ma rodzeństwo, które łatwo może się od niego zarazić. Jeśli choruje dorosły, trzeba zachować szczególną higienę, a najlepiej odseparować chorego od reszty rodziny, a zwłaszcza od małego dziecka. Karmiące matki boją się zarazić swoje maleństwo poprzez pokarm. Bez obaw – w mleku kobiecym nie ma bakterii, więc nie przedostaną się one do organizmu dziecka w ten sposób. Szkodliwe drobnoustroje bytują w gardle i mogą być przeniesione z matki na dziecko jedynie przez dotyk, jeśli nieopatrznie dostaną się przez ręce na pierś i potem do buzi malca. Dlatego trzeba zachować szczególną czystość i uważać w trakcie kontaktu dziecka z ciałem chorej mamy. 5. Czy dziecko może zachorować na anginę także latem? Na anginę najczęściej zapadamy jesienią i zimą oraz wczesną wiosną. Ale lato wcale nie oznacza braku możliwości zachorowania. Zwłaszcza w przypadku najmłodszych letnie anginy bywają dość częstą przypadłością. Wiąże się to z dużą różnicą temperatur. Latem jest gorąco na zewnątrz, co powoduje rozgrzanie ciała i silne rozszerzenie naczyń krwionośnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Rozgrzaniu sprzyja również duża aktywność dzieci o tej porze roku. Maluchy biegają, krzyczą, bawią się na słońcu, są rozgorączkowane, spocone i spragnione. Najprościej ochłodzić się kilkoma łykami lodowatego napoju prosto z lodówki lub szybkim zjedzeniem lodów. Tak potraktowane śluzówki reagują gwałtownym skurczem naczyń krwionośnych i silnym niedokrwieniem tego obszaru. To z kolei skutkuje obniżeniem odporności, nagłym wychłodzeniem gardła i migdałków i podatnością na atak bakterii. Angina gotowa. Aktywność układu odpornościowego spada i szkodliwe drobnoustroje zaczynają się namnażać w jamie ustnej. Mogą one pochodzić z zewnątrz, ale też mogą to być nasze „własne” bakterie, które normalnie bytują w gardle, lecz atakują tylko wtedy, gdy zawodzą mechanizmy obronne i organizm jest podatny na infekcję. Należy więc właśnie latem zwracać uwagę na to, po co sięgnie nasza pociecha, gdy wpada rozgorączkowana i spocona do domu, krzycząc: „Mamo, pić!!”. Dla gardła taki szok termiczny często kończy się niestety silnym zapaleniem. Tak skończyć się może również gwałtowna ekspozycja na klimatyzację. Nagłe ochłodzenie ciała, rozgrzanego upałem, po wejściu do zimnego pomieszczenia lub auta, tudzież wystawienie się bezpośrednio na lodowaty nawiew skierowany prosto w twarz lub na szyję, może skutkować takim samym rezultatem – przemarznięciem, wychłodzeniem i spadkiem odporności. A to pierwszy krok do anginy lub innej przypadłości. 6. Jak należy postępować przy anginie? Niezależnie od rodzaju anginy, oprócz antybiotyku (tylko przy chorobie bakteryjnej), można wdrożyć do terapii również inne metody, wspomagające leczenie i przynoszące ulgę w dolegliwościach. Przy gorączce oraz przy silnym bólu zastosujemy środki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, dawkowane odpowiednio do wieku dziecka. Ważne jest również, aby podawać malcowi dużo płynów do picia, nawet jeśli protestuje, bo go boli przy przełykaniu. Najlepiej przygotować ciepłe lub letnie herbatki ziołowe – napary z mięty lub rumianku. Wywary gotowane z korzeniem lukrecji lub prawoślazu działają nawilżająco na suche gardło i przynoszą ulgę w bólu. Podobnie zadziała kompot z gruszek, lekko posłodzony miodem – nawilży i ukoi podrażnione śluzówki. Jeśli dziecko ma duże pragnienie i chce mu się pić, można podawać naturalne soki owocowe z czarnego bzu, czarnej porzeczki czy aronii. Zawierają one sporą ilość witaminy C, która znacząco wpływa na poprawę odporności. Jeśli chodzi o jedzenie, w czasie anginy podawajmy maluchom raczej posiłki w postaci płynnej lub półpłynnej. Niech będą to lekkie zupy warzywne, przeciery owocowe, rozgotowany ryż z jabłkami, jogurt z owocami czy różnego rodzaju kaszki. Ze względu na problemy z przełykaniem dzieci i tak nie będą chciały niczego innego. Unikajmy potraw gorących i ciężkostrawnych oraz wymagających gryzienia i połykania kęsów stałego pokarmu. 7. Czy dzieci mogą ssać tabletki na ból gardła? Tabletki do ssania na ból gardła można zastosować u starszych dzieci, które potrafią sobie z nimi poradzić. Jeśli starszaki potrafią też płukać gardło, przygotujmy im roztwór wody z solą (1 łyżeczka soli na szklankę ciepłej, przegotowanej wody) lub wywar z szałwii czy rumianku. Przyniesie to ulgę w bólu i złagodzi stan zapalny. Młodszym możemy zaaplikować psiknięcie do gardła preparatem w sprayu, działającym przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Dobrze, jeśli środki te są pochodzenia naturalnego, ziołowego, ponieważ te chemiczne z czasem silnie wysuszają śluzówki. Bezpieczne i skuteczne są specyfiki na bazie tymianku, szałwii, melisy, goździków, olejku z drzewa herbacianego. Maluchom lepiej nie dawać tabletek do ssania, ponieważ powoduje to ryzyko połknięcia całej tabletki i zakrztuszenia się. Najmłodsi nie potrafią jeszcze kontrolować wszystkich odruchów i najczęściej połykają lub gryzą to, co mają w buzi. 8. Czy przy anginie można stosować leki naturalne? Tak, nie ma żadnych przeciwwskazań do połączenia leczenia konwencjonalnego z naturalną terapią. U maluchów dobrze sprawdzą się zwłaszcza leki homeopatyczne, które są całkowicie bezpieczne w każdym wieku i, właściwie dobrane do potrzeb dziecka, mogą szybko przynieść ulgę w bólu i skrócić czas chorowania, a przy okazji wzmocnić odporność. Jeśli angina pojawiła się nagle, a objawy są silne i intensywne, malec wysoko gorączkuje, jest pobudzony, rozpalony, ma suchą i gorącą skórę oraz prosi o duże ilości wody do picia (najlepiej zimnej), lekiem wskazanym w tym stanie będzie Aconitum napellus. Stan taki pojawia się najczęściej po gwałtownym ochłodzeniu ciała, czyli na skutek klimatyzacji, kąpieli w zimnym basenie lub lodowatym morzu czy po szybkim zjedzeniu lodów. Jeśli po tym pojawią się powyższe objawy, podanie jak najszybciej leku Aconitum może nawet zapobiec rozwinięciu się poważniejszego schorzenia. Gdy zaś gorączka jest równie wysoka, ale maluch jest spocony i rozgrzany, pokasłuje sucho i skarży się na dotkliwy ból i drapanie w gardle, które jest mocno zaczerwienione i podrażnione – pomocnym lekiem będzie Belladonna. Głównym homeopatycznym lekiem stosowanym przy anginie jest Mercurius solubilis. Objawy wskazujące na wybór tego specyfiku, to: silny ból gardła, powiększone, bolesne i obrzmiałe migdałki z ropnym nalotem, gorączka i osłabienie. Dodatkowo poczujemy nieprzyjemny zapach z ust dziecka i zaobserwujemy obrzmiały język z odciśniętymi po bokach śladami zębów i ślady wyciekającej nocą śliny na poduszce. Jeżeli jednym z symptomów anginy jest ból gardła, promieniujący do ucha, pomocny będzie lek Phytolacca decandra. U dzieci dokładne określenie tego objawu często nie jest możliwe, ponieważ maluch nie umie sprecyzować umiejscowienia bólu, więc skarży się na ból gardła, szyi i uszu jednocześnie. Lek ten pomoże szybko złagodzić silny ból i zapobiegnie rozwojowi infekcji. Phytolacca jest skuteczna przy różnych stanach zapalnych śluzówek jamy ustnej, gardła, migdałków i ślinianek. 9. Czy jedzenie lodów pomaga przy anginie? Jest to kwestia indywidualna. Jedzenie lodów przy bólu gardła bywa kontrowersyjne. Jednak trzeba pamiętać, że angina jest stanem zapalnym, w którym dominuje rozgrzanie, opuchnięcie i gorąco. Dlatego często objawy takie są łagodzone przez miejscowe zimno, a dużą ulgę w bólu i obrzęku gardła przynosi właśnie zjedzenie lodów, wypicie zimnego płynu czy nawet ssanie kostek lodu! Jeśli jednak wydaje nam się to zbyt ryzykowne i boimy się pogorszenia stanu zdrowia dziecka, a ono ewidentnie dopomina się o zimną wodę lub lody, bo to przynosi ulgę w bólu, bezpiecznym sposobem będzie podanie maluchowi leku homeopatycznego Apis mellifica. Ma on zastosowanie w anginie właśnie wtedy, gdy poprawę przynosi zimno, a gardło jest jasnoczerwone, z powiększonymi i opuchniętymi migdałkami. 10. Czy trzeba się bać anginy? Angina z pewnością zaliczana jest do chorób, które muszą być właściwie zdiagnozowane i wyleczone do końca. Jest poważnym schorzeniem, wywoływanym najczęściej przez groźne bakterie i jeśli ją zaniedbamy, może zaistnieć ryzyko niebezpiecznych powikłań. Dotyczą one z reguły migdałków, uszu i zatok, ale mogą też wpłynąć na tak ważne narządy jak serce lub nerki, jak też spowodować bolesne zapalenie stawów. Powikłań tych unikniemy, jeśli choroba będzie leczona prawidłowo, pod kontrolą lekarza. Pamiętajmy, że nie można odstawiać antybiotyku zbyt wcześnie oraz, że można w leczeniu anginy zastosować różne metody terapeutyczne, które będą się nawzajem uzupełniać i wspierać. Artykuł powstał we współpracy z PTHK
Zaparcia u najmłodszych są problemem czasem lekceważonym przez rodziców, ale trzeba zdawać sobie sprawę z faktu, że zaniedbane, trwające miesiącami problemy z wypróżnianiem się mogą prowadzić do poważnych kłopotów w tej sferze, a nawet skończyć się zabiegiem mechanicznego usuwania stwardniałego i blokującego jelita kału.
Najmłodsze dzieci z reguły częściej cierpią z tytułu biegunek niż zaparć, ale statystyki wskazują, że około 10-20% maluchów ma problemy z wypróżnieniem. O zaparciu mówimy wówczas, gdy stolec nie tylko jest oddawany rzadziej niż powinien, czyli mniej niż dwa razy w tygodniu, ale też jeśli towarzyszą temu dodatkowe dolegliwości, takie jak: oddawanie stolca z dużym trudem, stolec jest twardy, spieczony, czasem w kawałkach lub w postaci suchych, twardych bobków, występuje ból przy wypróżnieniu, może pojawić się brudzenie bielizny – zarówno w ciągu dnia, jak i nocą. Przyczyny zaparć U niemowląt zaparcia najczęściej pojawiają się w wyniku niewłaściwie dobranego mleka zastępczego, jeśli maluch nie „korzysta” już z pokarmu matczynego. Być może w diecie zabrakło właściwych probiotyków i prebiotyków, które usprawniają funkcje jelit i pasaż jelitowy. Czasem to jeszcze nie w pełni dojrzały układ pokarmowy ponosi odpowiedzialność za problem zaparć. Należy pamiętać, że jeśli taki problem się pojawi, trzeba zwiększyć malcowi podaż płynów, zmienić dotychczas podawane mleko na inne i skonsultować się z pediatrą w celu ustalenia potencjalnych środków usprawniających wypróżnienie. W miarę jak dziecko staje się starsze, problem zaparć może się pojawić w momencie, gdy zaczynamy oduczać je od pieluszek. Zbuntowany malec często nie chce siadać na nocnik lub też nie do końca wie, jak „załatwić tę sprawę”. Wobec tego zaczyna wstrzymywać parcie i to już jest początek problemów. Powstrzymywanie się przed defekacją powoduje, że stolec się zatrzymuje, zalega w jelitach i stopniowo twardnieje, zatem kolejna próba jego oddania może już być dosyć bolesna i maluch zapamięta ją jako nieprzyjemną. Skutkiem tego będzie dalsze powstrzymywanie się od wypróżnienia, co w efekcie spowoduje błędne koło i może prowadzić do zaparć nawykowych. Co więcej, dziecko może wyrobić w sobie lęk przed zrobieniem kupki, a nawet poczucie winy, że nie potrafi poradzić sobie z tą kwestią – temat stanie się drażliwy i problem sięgnie głębiej. Dlatego trzeba czujnie obserwować malucha i w razie potrzeby dyskretnie reagować. Nie wolno go karcić, zmuszać do siedzenia godzinami na nocniku, krzyczeć lub opowiadać głośno o jego problemach. Na początku można odłożyć w czasie zamianę pieluchy na nocnik, poczekać kilka tygodni i spróbować od nowa. Każde dziecko dojrzewa do takiej zmiany w swoim czasie. Niekiedy zdarza się, że pomija etap nocnika i od razu korzysta z toalety – bez większych problemów. Musimy pamiętać, że im bardziej problem się pogłębia, tym trudniej sobie z nim poradzić. Dziecko, które raz doświadczyło bolesnego wypróżniania, podświadomie będzie tego unikać i silnie zaciskać zwieracze, aby nie przeżyć bolesnych doznań po raz kolejny. Wtedy też, jako jeden z objawów świadczących o problemie zaparć, pojawia się coraz częstsze brudzenie bielizny. Masy kałowe, stopniowo gromadzące się w odbytnicy, będą się z niej wydostawać (samoistnie lub razem z gazami) i brudzić odzież. Jeśli problem nie zostanie w porę rozwiązany, zaparcia będą się tylko nasilać, a brudzenie bielizny okaże się już problemem nie tylko higienicznym, lecz również emocjonalnym. Może z czasem spowodować niechęć dziecka do wyjazdów, do kontaktów z innymi dziećmi, a nawet odrzucenie przez rówieśników (nieprzyjemny zapach) lub dokuczanie. Widzimy zatem że, jak wydawałoby się błaha z początku kwestia, może urosnąć do rangi poważnego zagadnienia emocjonalnego, który głęboko wpłynie na rozwój naszej pociechy i może skutkować różnymi konsekwencjami, włącznie z problemami natury psychologicznej. Czasem zaparcia biorą swój początek właśnie w przyczynach emocjonalnych. Często są związane z pójściem do przedszkola – maluch tęskni za mamą i podświadomie manifestuje to poprzez wstrzymywanie wypróżnień lub zwyczajnie nie chce lub wstydzi się załatwiać przy innych dzieciach, we wspólnej toalecie. Taka sytuacja dotyczy też zaparć w podróży (niechęć do publicznych toalet), wstrzymywanie stolca w szkole (wstyd przed zgłoszeniem nauczycielce konieczności skorzystania z toalety) czy też negatywne doświadczenia związane z kwestią wypróżnienia w innym miejscu niż w domu, np. podglądanie dziewczynek przez kolegów w przedszkolu, brudna ubikacja czy też brak papieru i odpowiednich warunków higienicznych. Dieta Często problem zaparć można rozwiązać tylko za pomocą diety. Sposób odżywiania się dziecka jest bowiem niejednokrotnie podstawową przyczyną pojawiania się zaparć. W diecie naszych milusińskich brakuje często warzyw i owoców, ponieważ maluch zwyczajnie odmawia jedzenia takich rzeczy. Systematyczne niedobory błonnika sprzyjają spowolnieniu pracy jelit i w rezultacie prowadzą do zaparć. Wydawałoby się, że zmiana diety nie jest trudna, jednak w tym przypadku musi być ona radykalna i długofalowa, a dzieci nie zawsze chcą współpracować… Niemowlętom, oprócz sugerowanej wyżej zmiany mleka modyfikowanego na inne, można podawać dwa razy dziennie kilka łyżeczek soku jabłkowego lub śliwkowego. Poza tym należy zwiększyć ilość wypijanych przez dziecko płynów i zastosować odpowiedni do wieku probiotyk. U dzieci starszych trzeba wzbogacić dietę w produkty zawierające większą ilość błonnika, takie jak: świeże warzywa, nasiona roślin strączkowych, owoce jedzone razem ze skórką, płatki owsiane, suszone śliwki i inne owoce, rodzynki, produkty zawierające probiotyki (jogurty, kefiry, maślanka), kasze, pieczywo pełnoziarniste. Posiłki powinny być urozmaicone i kolorowe, zwłaszcza jeśli dziecko do tej pory niechętnie sięgało po warzywa lub owoce. Przed posiłkiem oraz między posiłkami starajmy się podawać dziecku dużo płynów do picia: wodę, wodę z miodem, kompot z suszonych śliwek, herbatki ziołowe (koperkowa, rumiankowa), naturalne soki owocowe i warzywne. Nie wystarczy zapewnić więcej błonnika, trzeba jeszcze stworzyć warunki do tego, aby napęczniał on w jelitach i ułatwił przesuwanie mas kałowych i wypróżnianie się. Dlatego niezbędne jest nawadnianie malca. Zdecydowanie natomiast należy wykluczyć z diety produkty sprzyjające zaparciom. Do takich należą przede wszystkim słodycze, a zwłaszcza czekolada i kakao, czarna herbata, nadmiar mięsa i potraw mącznych, biały ryż, białe pieczywo oraz gotowana marchewka Leczenie farmakologiczne zaparć W przypadku dzieci nie mamy wielkiego wyboru, jeśli chodzi o leki na zaparcia. Ich stosowanie jest zazwyczaj ograniczone wiekiem, więc trudno znaleźć skuteczny środek na zaparcia u maluchów. U niemowląt można zastosować jedynie laktulozę doustnie lub wlewki doodbytnicze sporządzone z roztworu soli fizjologicznej. U starszych dzieci, oprócz laktulozy, mamy do dyspozycji makrogol (forlax), parafinę płynną oraz wlewki doodbytnicze Enema. Nie zaleca się podawania dzieciom innych leków na przeczyszczenie ani nawet specyfików roślinnych opartych na senesie czy rzewieniu. Wobec tak ograniczonego wyboru warto zastosować u dzieci: Naturalne leki homeopatyczne Mogą być one bezpiecznie stosowane zarówno u starszych dzieci, jak też u tych najmłodszych, w tym niemowląt. Odpowiednio dobrane, pomagają zlikwidować uciążliwy problem zaparć w krótkim czasie. Nie wywołują żadnych działań ubocznych, nie mają ograniczeń związanych z wiekiem i nie rozleniwiają pasażu jelitowego. Nie trzeba ich stosować ciągle. Wystarczy tylko do momentu uregulowania wypróżnień i powrotu organizmu do równowagi. Aby uzyskać maksymalną skuteczność należy zasięgnąć porady farmaceuty lub lekarza homeopaty przy wyborze właściwego leku. Wybór ten podyktowany jest konkretnymi symptomami, prezentowanymi przez nasze dziecko i tym, jak dokładnie zaparcie się objawia. Zdarza się, że na zaparcia cierpi już niemowlę, wkrótce po urodzeniu. Wypróżnienia odbywają się z trudem, a stolec ma postać suchych, czarnych, „kozich” bobków. Jeśli poród odbył się za pomocą cesarskiego cięcia, wówczas zaparcie u dziecka może być spowodowane zastosowaniem środka znieczulającego u matki. W tej sytuacji podanie homeopatycznego leku Opium szybko rozwiąże problem, bo sprawi, że jelita malucha zaczną prawidłowo funkcjonować i wypróżnienia powrócą do normy. Jeśli natomiast nasze dziecko cierpi na bolesne dolegliwości przy oddawaniu stolca, ból ma charakter skurczowy, maluch płacze żałośnie, zgina się wpół i skarży na ból brzuszka, a stolec jest mały, twardy i suchy, pomocny może okazać się lek Plumbum metallicum. Z kolei dobrym lekiem na zaparcia pojawiające się w podróży jest Platina. Można ją zastosować doraźnie u dzieci, cierpiących na tę przypadłość. Problem z wypróżnianiem pojawia się w obcym dla dziecka miejscu (pociąg, kolonie, wczasy, toaleta w restauracji itp.), a stolec jest wtedy zazwyczaj twardy lub gliniasty, klejący się do odbytu. Natomiast lek Alumina będzie miał zastosowanie, jeśli mamy do czynienia z osłabioną perystaltyką jelit, czyli jak zaparcia są już przewlekłe i nawykowe, a jelita odmawiają posłuszeństwa. Stan ten wynika najczęściej z uporczywego powstrzymywania się od defekacji, co sprawia, że organizm przestaje reagować na bodziec parcia i wypróżnienie dokonuje się z ogromnym trudem, nawet jeśli stolec ma miękką konsystencję. Z reguły jest on jednak twardy, suchy, czasem wydobywa się w kawałkach. U dzieci, które długo, lecz bezskutecznie przesiadują na nocniku lub w toalecie, usiłując zrobić kupkę, pomoc może przynieść lek Nux vomica. Dzieci te będą się także skarżyły na skurczowy ból brzucha, który nasila się po jedzeniu, przed wypróżnieniem, a ustępuje od razu po oddaniu stolca. U niemowląt zaś będą to bolesne kolki. Natomiast u dzieci ze skłonnością do nadwagi i tendencją do wzdęć oraz problemów trawiennych, gdy nie występuje w ogóle potrzeba wypróżnienia, a stolec jest obfity, grudkowaty i posklejany śluzem, przydatny może być lek Graphites. Podobny obraz stolca – twardego, w kawałkach i pokrytego gęstym śluzem może być wskazaniem do podania innego leku – Hydrastis canadensis. Jeśli zaś zaparcie jest wynikiem zbytniego wysuszenia śluzówek przewodu pokarmowego, a stolec jest twardy i suchy, a jednocześnie objętościowo duży i sprawia maluchowi sporo bólu przy wydalaniu, warto sięgnąć po lek Bryonia alba. Gdy zauważymy, że nasza pociecha nie lubi lub wstydzi się załatwiać w miejscach publicznych i wstrzymuje parcie w momencie konieczności skorzystania z toalety w szkole, przedszkolu czy innych wspólnych sanitariatów, uporać się z takim problemem pomogą leki Natrium muriaticum lub Ambra grisea. Przy leczeniu zaparć ważna jest również regularna suplementacja probiotyku, dobranego odpowiednio do wieku dziecka. Gdy już uda nam się wypracować u dziecka stały dobowy rytm wypróżnień, najważniejsze jest aby go utrzymać i pilnować, aby malec nie zwlekał z defekacją, co ponownie mogłoby zakłócić delikatną równowagę. W profilaktyce zaparć ważne jest również: Więcej ruchu na co dzień Ponieważ brak ruchu może także przyczyniać się do rozwoju zaparć u dzieci. Starajmy się zatem uważać, aby dziecko regularnie zażywało aktywności fizycznej. Nie woźmy go wszędzie samochodem, niech drogę do przedszkola lub szkoły pokona piechotą. Codzienny spacer rozrusza jelita i usprawni pasaż mas kałowych. Zadbajmy o to, aby nie przesiadywało przed telewizorem lub komputerem bez ruchu, bo przerodzi się to w nawyk, trudny do usunięcia. Zaangażujmy malucha do pomocy w domu, weźmy go na zakupy czy na wspólny spacer z psem. Zwróćmy uwagę zwłaszcza na starsze dzieci, które spędzają sporo czasu siedząc w szkolnej ławce, a następnie przy biurku w domu. Zachęćmy je do zajęć sportowych, a do szkoły niech chodzą piechotą lub jeżdżą rowerem. Zaparcia to złożony problem, który można rozwiązać, stosując wiele możliwości. Najlepiej jeśli połączymy różne metody – dieta, ruch, leki naturalne, rozmowa – w całość terapeutyczną. Wtedy efekt będzie nie tylko szybki, ale też trwały i przyniesie dużą ulgę zarówno dzieciom, jak i rodzicom. Pamiętajmy, że całkowite wyleczenie nawet przewlekłych zaparć jest możliwe i zależy głównie od determinacji i współpracy całej rodziny. Artykuł powstał we współpracy z PTHK
Pogromcy ciążowych dolegliwości z twojej spiżarki
O tym, że w podczas ciąży musisz być wyjątkowo czujna i uważać nawet na te medykamenty, po które sięgałaś wcześniej, nie trzeba cię przekonywać. Ale czy wiesz, że skuteczne i bezpieczne leki na wiele ciążowych dolegliwości możesz znaleźć we własnej spiżarce?
Zanim zaszłaś w ciążę, miałaś dobrze zaopatrzoną domową apteczkę. A w niej na wszelki wypadek tabletki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, na wzdęcia czy rozkurczowe, po które sięgałaś w razie potrzeby. Paradoksalnie teraz, gdy spodziewasz się dziecka i gdy przykrych dolegliwości przybyło (lista tych typowo ciążowych jest naprawdę imponująca), zawartość apteczki stała się bezużyteczna. Zdecydowanej większości znajdujących się w niej środków nie możesz przecież zażywać. Co robić? Zadbaj o to, by w twojej spiżarce nie zabrakło produktów, które skutecznie – a co najważniejsze bez szkody dla ciebie i twojego dziecka – złagodzą nieprzyjemne ciążowe doznania. I włącz je do swojego codziennego menu. 1. Jogurt naturalny, kefir, maślanka Zawierają dobroczynne kultury bakterii, które wspomagają bardzo osłabioną w czasie ciąży perystaltykę jelit i poprawiają pracę układu trawiennego. Dzięki temu są nieocenione w łagodzeniu wielu ciążowych dolegliwości, np. wzdęć, niestrawności, bólu brzucha. Kefir i jogurt naturalny łagodzą także – w przeciwieństwie do innych produktów mlecznych – pieczenie w żołądku, czyli inną zmorę ciężarnych. Są również bogatym źródłem wapnia, którego niedobory mogą być przyczyną bólów głowy, osłabienia, ciągłego uczucia zmęczenia i bolesnych skurczów mięśni łydek. 2. Krakersy, chrupkie pieczywo Zjedzone tuż po przebudzeniu, jeszcze przed wstaniem z łóżka, pomagają zmniejszyć poranne mdłości i wymioty, jedne z najczęstszych i najbardziej dokuczliwych ciążowych dolegliwości (cierpi na nie połowa przyszłych mam, zazwyczaj rano, w pierwszym trymestrze). Powodem jest m.in. wysoki poziom gonadotropiny kosmówkowej (hCG) we krwi przyszłej mamy, hormonu, który jest wytwarzany przez jej organizm już od około siódmego dnia po zapłodnieniu, by utrzymywać funkcję ciałka żółtego i podtrzymywać produkcję progesteronu. 3. Woda Najlepiej niegazowana, niskozmineralizowana i niskosodowa. Najlepiej – 2–3 litry dziennie, czyli 8–12 szklanek. Jeśli wydaje ci się, że to dużo, możesz część wody zastąpić herbatkami owocowymi lub "poprawić" jej smak, dodając plasterek cytryny. Tak czy inaczej – warto! Picie dużej ilości płynów (najlepiej właśnie wody) jest zalecanym i sprawdzonym sposobem na złagodzenie wielu dolegliwości, które trapią kobiety w ciąży, m.in. zaparć, zgagi czy krwotoków z nosa. 4. Owoce suszone Zwłaszcza śliwki, ale także: morele, rodzynki, figi, daktyle, jabłka zawierają dużo błonnika i dzięki temu przeciwdziałają zaparciom, na które cierpi wiele przyszłych mam. To skutek działania progesteronu, który nie tylko rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie, ale także rozkurcza mięśnie gładkie jelit, przez co ruchy robaczkowe są słabsze. W efekcie trawienie i wydalanie przebiega znacznie wolniej... W miarę upływu czasu i tego, jak dziecko rośnie w macicy, problem się pogłębia. Suszone owoce mogą być także świetnym lekiem na... ból głowy, który często pojawia się wtedy, gdy spada ci poziom glukozy we krwi, ponieważ od ostatniego posiłku minęło już zbyt wiele czasu. Przeczytaj: Ból głowy w ciąży – wygraj z nim bez tabletki [CMS_PAGE_BREAK] 5. Migdały Miej je pod ręką, jeśli cierpisz na mdłości nie tylko rano, ale także w ciągu dnia. Sięgaj po nie, ilekroć poczujesz, że zbliża się atak nudności. Dzięki temu zapobiegniesz uczuciu, że jest ci niedobrze. Jeśli dolegliwości towarzyszą ci często i w ciągu całego dnia, możesz podjadać migdały profilaktycznie co 2–3 godziny. Zamiast całych mogą być oczywiście płatki migdałowe. 6. Imbir Jest uważany za najskuteczniejszy środek zwalczający mdłości. Dlatego pij herbatkę imbirową (wiórki świeżego korzenia imbiru zalej wrzątkiem i trzymaj pod przykryciem przez 10 minut), osłodzona miodem lub cukrem trzcinowym. Świeży imbir, utarty na tarce, możesz także dodawać do sałatek i innych potraw na ciepło (wrzucaj go w ostatniej chwili). Świetną przekąską jest imbir kandyzowany. Czasami możesz sobie także pozwolić na ciasteczka imbirowe. 7. Cytryny Nie, wcale nie dlatego że są doskonałym źródłem witaminy C (cytryny przegrywają tu rywalizację m.in. z dziką różą, czarną porzeczką, kiwi czy truskawką), ale dlatego że jak wszystko to, co kwaśne, pomaga pokonać metaliczny smak w ustach, na który uskarża się niejedna przyszła mama. 8. Banany Są bogate w witaminę B6, a to jej niedobór sprzyja porannym nudnościom. Dlatego zjedzenie tego owocu tuż po obudzeniu się, na kilka minut przed wstaniem z łóżka, może złagodzić mdłości. Z kolei spożycie banana przed snem zaleca się ciężarnym, które mają kłopoty z zasypianiem. A to dlatego, że zawiera on dużo węglowodanów (posiłki bogate w węglowodany działają uspokajająco, ponieważ najprawdopodobniej pobudzają produkcję serotoniny, która wywołuje dobry nastrój i relaksuje). 9. Jabłka Zawierają pektyny, jeden ze składników błonnika pokarmowego, który pobudza perystaltykę jelit i dzięki temu przeciwdziała zaparciom. Jabłka pomagają w przyswajaniu wapnia, którego przyszłe mamy potrzebują szczególnie dużo. O skutkach niedoboru wapnia w ich organizmie pisaliśmy wyżej (w punkcie 1). Dowiedz się, dlaczego jeszcze warto jeść jabłka: Jesteś w ciąży? Jedz jabłka!