Koszmar w domu dziecka: bicie, wyzwiska, zabieranie pieniędzy
Dzieci cierpiały, ale nikt im nie pomógł. Wychowawcy bali się i przymykali oczy na przemoc i upokorzenia. Główną oskarżoną jest dyrektorka domu dziecka w Kłodzku, która miała się dopuszczać bulwersujących czynów.
Byli wychowankowie domu dziecka w Kłodzku opublikowali w sieci list: zaapelowali, aby wreszcie skończyć z koszmarem, który rozgrywa się w placówce od lat. Przyszedł czas, kiedy chcą zostać wysłuchani. Horror w domu dziecka: „Dyrektorka była zimną kobietą” O skandalicznym traktowaniu dzieci z sierocińca opowiedzieli też niektórzy byli pracownicy i wychowawcy. Do mówienia skłoniła ich skarga złożona do starostwa przez jedną z pracownic – kobieta zgłosiła nadużycia finansowe, do których miało dochodzić w domu dziecka w Kłodzku. Sprawę nagłośniła telewizja TVN w programie „Uwaga!”. Co przeżywały dzieci w ośrodku? Byli wychowankowie twierdzą, że zabierano im prezenty, ubrania i pieniądze z kieszonkowego. Nieustannie ich upokarzano, a nawet bito. Główną sprawczynią tego cierpienia miała być dyrektorka, Monika Ś. „Była zimną kobietą. Zawsze patrzyła na nas z góry. Nigdy nie miałam takiego poczucia, że mogę przyjść i z nią porozmawiać. Wszystko było załatwiane krzykiem”, „Lata spędzone w tym domu dziecka były ogromną traumą. Na samą myśl, że teraz są tam dzieci, które muszą przejść to samo… Nie mogę sobie tego poukładać w głowie” – opowiadały ze łzami w oczach byłe wychowanki. „Byłam świadkiem, jak ubliżała dzieciom. Mówiła: 'jesteś nikim', 'nigdy nic nie osiągniesz', 'jesteś zerem'. Na pewno to nie jest dom, nigdy bym go tak nie nazwała” – mówi z kolei pani Marta, była wychowawczyni w ośrodku. Przemoc miała być w ośrodku na porządku dziennym. „Byłam bita. Zaczęłam uciekać z domu dziecka. Nie było mnie tam tydzień, kiedy wróciłam, dostałam od pani Moniki po du…, zostałam wyszarpana za uszy” – wyznała dorosła już dziś kobieta, była wychowanka. Do zadawania cierpienia maluchom zachęcano i nakłaniano nawet... inne, starsze dzieci. „Byłam świadkiem sytuacji, w której dzieci źle się zachowywały. Wychowawca po prostu zawołał starszą grupę chłopców, żeby zajęli się 'gówniarzem'. Starszaki zamknęli się z dzieciakiem w pokoju, słychać było tłuczenie, krzyki, płacz. Po chwili chłopcy dumnie wyszli i mówią: 'Już jest porządek, będzie grzeczny'” – relacjonowała kobieta, która odbywała w ośrodku praktyki studenckie. Niektórym dzieciom w domu dziecka miano też podawać silne leki psychotropowe, na uspokojenie. Brat jednej z byłych wychowanek trafił po nich do szpitala w ciężkim stanie. „Doszło do zatrucia organizmu. (...) Rozpoznanie było w kierunku toksycznego działania leku Neurotop, czyli gorączka, wysypka, zapalenie wątroby” – powiedziała siostra chłopca. Dyrektorka domu dziecka w Kłodzku odpiera wszystkie zarzuty, także ten, jakoby miała nadużywać alkoholu w pracy. Kobieta twierdzi, że zawsze była bez reszty oddana dzieciom, a w ośrodku nigdy nie dochodziło do żadnych form przemocy. Na razie dyrektorka domu dziecka została odwołana ze stanowiska. Zarzuty fizycznego i psychicznego znęcania się nad wychowankami w placówce bada prokuratura. View oEmbed on the source website Źródło: Uwaga! TVN Piszemy też o: Antek Królikowski chciał zobaczyć synka, ale nikt nie otworzył mu drzwi Stracił mamę, tatę i dom. Wciąż ma siłę, godność i marzenia… A Boris Johnson niech spodziewa się listu! Magda Stępień przeszła piekło. To przez wizytę Jakuba Rzeźniczaka?
Powstanie pierwszy w Polsce Dom dla dzieci ewakuowanych z domów dziecka w Ukrainie
Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce stworzyło pierwszy w Polsce Dom dla Dzieci ewakuowanych z domów dziecka w Ukrainie. Potrzebna jest jednak pomoc ludzi o wielkim sercu, by więcej maluchów mogło cieszyć się takim domem w Polsce.
Z danych przekazanych przez Straż Graniczną wynika, że granicę polski przekroczyło już 3,27 mln osób, większość z nich to kobiety i dzieci. Nie jest znana jednak dokładna liczba dzieci z pieczy instytucjonalnej, które przybyły do Polski, lecz wiadomo jedno: wszystkie te maluchy muszą mieć nowe, bezpieczne domy w naszym kraju. Aktualnie w SOS Wioskach Dziecięcych w Polsce mieszkają 173 osoby z Ukrainy, w 123 z nich to dzieci. Są to przede wszystkim rodziny zastępcze i dzieci wraz ze swoimi opiekunami, które zostały ewakuowane spod Kijowa. Stowarzyszenie wspiera również 200 rodzin zastępczych z Ukrainy. Nowy dom dla dzieci z Ukrainy Okrucieństwo wojny w Ukrainie dotyka wszystkich – również dzieci z domów dziecka, które już wcześniej zostały dotkliwie doświadczone przez los. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce otwiera dla nich dom w Lublinie. Pierwsze dzieci wraz z opiekunami wprowadzą się tam już w drugiej połowie czerwca. „Przed nami sezon wakacyjny, a większość z tych grup przebywa w centrach wypoczynkowych, hotelach często daleko od dużych miast. Czyli daleko od specjalistów, lekarzy, terapeutów. Często ze zbyt małą liczbą przemęczonych opiekunów. To właśnie dla tych dzieci szykujemy jako SOS miejsca w większych miastach, gdzie będziemy mogli zagwarantować im nie tylko lepsze warunki, ale i pomoc specjalistów oraz wykwalifikowanej kadry. Tam też stworzymy Centra Specjalistyczne SOS, by inne dzieci mogły przyjeżdżać na turnusy rehabilitacyjne, a opiekunowie na szkolenia” – wyjaśnia Anna Choszcz-Sendrowska, dyrektorka działu komunikacji i PR Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce Potrzebne są kolejne miejsca (lokale spełniające odpowiednie warunki), w których maluchy będą mogły zapomnieć o strasznych przeżyciach sprzed kilku miesięcy i odnaleźć szczęście w Polsce. Więcej informacji znajdziesz TUTAJ. Źródło: informacja prasowa SOS Wioski Dziecięce Piszemy też o: Mama „wytatuowała” rocznego synka i teraz się broni: „Mówią mi, że mój syn skończy w kryminale” To, co Ola Żebrowska znalazła po miesiącu w plecaku syna, naprawdę zaskakuje! Przedszkole ostrzega rodziców przed Huggy Wuggy: niebezpieczny trend dotarł już do Polski
Ma 10 lat i jest modelką. Chce pomagać dzieciom z sierocińców
Zoya urodziła się na Syberii. Ma 10 lat, z czego 3 spędziła w sierocińcu. Biologiczni rodzice porzucili ją, kiedy była maleńka. Niezwykła uroda dziewczynki sprawiła, że odnalazła nowy dom… Dzięki niej do nowych rodzin trafiło też już 39 dzieci z domu dziecka.
Kiedy jedna z fundacji nakręciła film na temat dzieci z sierocińca, w którym przebywała Zoya – dziewczynka zwróciła na siebie uwagę Tatiany Kukushkiny. Kobieta pokochała ją i postanowiła, że stworzy jej dom… Mała modelka Zoya Kukushkina Ani dla niej, ani dla jej męża nie miało znaczenia, że Zoya choruje na wiele chorób i że ośrodek adopcyjny mieści się bardzo daleko. Wszystko potoczyło się pomyślnie i dziewczynka trafiła do kochającej rodziny. Jej uroda robiła ogromne wrażenie nie tylko na najbliższych. "Ludzie od samego początku zwracali uwagę na Zoyę. Niemal codziennie otrzymywałam oferty z propozycjami jej udziału w reklamach, produkcjach filmowych i sesjach zdjęciowych dla różnych czasopism" – mówi adopcyjna mama dziewczynki. Wreszcie rodzice pozwolili córce na udział w sesjach – z zastrzeżeniem, że kariera modelki nie ma prawa przeszkodzić jej w nauce. Zoya chce pomagać dzieciom Pewnego dnia Zoya zapytała mamę, czy może wykorzystać swoją rosnącą popularność do tego, by pomagać dzieciom, które nie mają rodzin. Do tej pory fundacji, którą założyli rodzice dziewczynki udało się znaleźć dom dla 39 maluchów z różnych sierocińców. Ale Zoya nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa… Razem z mamą zaprojektowała kolekcję ubrań, którą nazwały „Zoyakukushkina” – cały dochód z ich sprzedaży trafi do domów dziecka. Zoya wspólnie z mamą zaprojektowała kolekcję ubrań o nazwie "Zoyakukushkina", z której dochód ma być przeznaczony na wsparcie dzieci z domów dziecka. źródło: wp.pl, instagram @zoya kukushkina Zobacz także: Edyta Pazura myśli o wypisaniu dzieci ze szkoły: "Miałabym czas na pasje" "Moje dziecko jest za chude i źle wychowane?" „Ostatni raz przyjęłam księdza po kolędzie. Nikt mi nie będzie dziecka straszył!” [LIST DO REDAKCJI]
Matka oddała troje dzieci do domu dziecka. Powód? „Bo ją wykańczały”
Matka trójki nastolatków zdecydowała się na radykalny krok: oddała wszystkie dzieci do domu dziecka, twierdząc, że sobie z nimi nie radzi. Dzieci nie mają o mamie dobrego zdania, oskarżają ją o liczne zaniedbania i stosowanie przemocy. O co chodzi w tej historii?
Wstrząsająca jest zarówno relacja matki, która porzuciła troje swoich dzieci, jak i opowieści jej dwóch synów i córki. Kobieta twierdzi, że dzieci ją wyzywały, nie wpuszczały do domu i zabierały pieniądze. Ubolewa też nad tym, że jest wytykana palcami z powodu homoseksualizmu syna. Zdaniem trójki nastolatków zaś matka ich biła i poniżała. Teraz postanowiła się ich pozbyć. Matka oddała dzieci do domu dziecka, bo „nie były normalne” Sprawę nagłośniono w programie „Uwaga! TVN”. Z rozmowy z matką wynika, że kobieta nie wytrzymała ciągłych upokorzeń ze strony swoich dzieci. „Ja już naprawdę nie dawałam sobie rady z tym wszystkim. (...) To już było za późno [na pomoc specjalistów]”, powiedziała pani Małgorzata pytana przez dziennikarkę o to, dlaczego przed oddaniem dzieci nie skorzystała z porad psychologów czy terapeutów. Według jej relacji dzieci ją wyzywały i w końcu zakazały jej wstępu do domu, co potwierdza także ich babcia. „Były problemy wychowawcze. Dzieci nie słuchały się mnie. Słuchały się ojca, bo on ich przekupywał drogą elektroniką i pieniędzmi” – przekonuje matka. Ojciec dzieci pracuje w Anglii. Dzieci pani Małgorzaty mają 14, 16 i 18 lat. Twierdzą, że lepiej im w domu dziecka niż w domu rodzinnym. Pytane o to, czy kochają matkę, odpowiadają, że nie. Dziennikarzom opowiedziały o przemocy, obelgach oraz o tym, jak ich matka trwoniła wszystkie pieniądze, gdy one nie miały co jeść. Kulminacja wydarzeń nastąpiła w momencie, gdy jeden z synów pani Małgorzaty wyjawił rodzinie, że jest gejem. Matka nie potrafiła tego zaakceptować. Powiedziała, że nie chce być wytykana palcami. Spotkała się nawet ze starszym o 30 lat człowiekiem, z którym jej syn był w związku. Po co? By wziąć od niego pieniądze i oddać mu syna pod opiekę. Sprawę wyjaśnia prokuratura. „Chciałabym, żeby syn się podjął jakiegoś leczenia. Wtedy wystąpię o to, żeby do mnie wrócił” – wyjaśniła matka. I zaznaczyła: „Chcę być matką. Ale chcę, żeby dzieci były normalne”. Zobacz też: 4 typy więzi dziecko-rodzic: Zobacz, jaka jest wasza więź! 5 metod wychowawczych, które NIE działają Filary Rodzicielstwa Bliskości: 1. Bądź blisko dziecka [WIDEO]
Piotr Zieliński stworzył dwa domy dziecka. Piłkarz ma wielkie serce!
Piotr Zieliński kupił z własnych pieniędzy dwa budynki, które zostały wyremontowane przez jego bliskich i przekształcone w domy dziecka. Do ośrodków pod stowarzyszeniem „Piotruś Pan” – od imienia piłkarza – trafiają głównie dzieci z rodzin patologicznych.
Piotr Zieliński ma wielkie serce. Bezinteresownie i nie szukając rozgłosu (piłkarz nie chwalił się tym, co zrobił publicznie), kupił w powiecie ząbkowickim dwa budynki, które przekształcono w domy dziecka imienia „Piotrusia Pana”. Piotr Zieliński wspiera potrzebujących Gdy tylko Piotr Zieliński jest w kraju, chętnie odwiedza domy dziecka i spędza z maluchami wolne chwile. Gra z nimi w piłę nożną i na konsoli. Przywozi im też sprzęt elektroniczny niezbędny do nauki i zabawy. Rodzice reprezentanta Polki już blisko dwadzieścia lat opiekują się dziećmi po przejściach. Piotr Zieliński od dawna angażuje się w działalność charytatywną. Wielokrotnie licytował swoje koszulki meczowe, a dochód z akcji trafiał do najbardziej potrzebujących. Zobacz to: Czym jest rodzinny dom dziecka Przedszkole lub dom dziecka w… domu opieki społecznej? To działa! Brak przejrzystych procedur i korupcja - tak wygląda adopcja w Polsce
„Ubrania od Serca” – podsumowanie 3. edycji programu marki Vizir
Jesteście wspaniali! Mimo trudności związanych z pandemią, wyniki 3.edycji programu charytatywnego „Ubrania od Serca” przeszły najśmielsze oczekiwania organizatorów, a dzieci z domów dziecka będą mogły cieszyć się wymarzonymi, samodzielnie wybranymi ubraniami. To wszystko dzięki Wam!
Choć mówi się, że to nie szata zdobi człowieka, wszyscy dobrze wiemy, że to, co mamy na sobie, wpływa na nasze samopoczucie i samoocenę. Poprzez ubrania wyrażamy siebie i komunikujemy się ze światem. Gdy z naszym strojem jest coś nie tak – na przykład jest zniszczony, przykrótki, nieodpowiedni do okazji albo brzydki – tracimy pewność siebie. Wolimy też wybierać ubrania samodzielnie. Gdy robi to za nas ktoś inny, czujemy się w nich raczej przebrani niż ubrani. Dzieci, które z różnych powodów musiały opuścić swój dom i zamieszkać w domu dziecka, także wolą nosić ubrania w wybranym przez siebie kolorze, fasonie i rozmiarze. Nie zawsze jest to możliwe, bo placówki, w których się wychowują, muszą ze względów finansowych skupiać się na zaspakajaniu ich podstawowych potrzeb i nie zawsze wystarcza im pieniędzy na wymarzone stroje. W efekcie często dzieci mają na sobie to, co dostały, a nie to, co im się naprawdę podoba. Coroczny program charytatywny „Ubrania od Serca”, zorganizowany przez markę Vizir we współpracy z Towarzystwem Nasz Dom w ramach funduszu Korczaka, powstał właśnie po to, by to zmienić: dzięki voucherom na zakupy wymarzonych ubrań dzieci w trudnej sytuacji rodzinnej mogą wreszcie samodzielnie wybrać i nosić to, co naprawdę im się podoba i w czym czują się dobrze. Program „Ubrania od serca” umożliwia każdemu dziecku samodzielne podjęcie decyzji i zakup wymarzonych ubrań. Podopieczni placówek, jak wszystkie dzieci, odczuwają potrzebę integracji z grupą i nie wyróżniania się wyglądem. Dzięki bonom na zakupy nowych ubrań w sklepie odzieżowym mogą pójść do sklepu i wybrać to, w czym będą czuły się pewnie i ładnie – mówią organizatorzy. Nie byłoby to możliwe bez Was, ponieważ vouchery są finansowane ze sprzedaży produktów marki Vizir w czasie trwania kampanii, która w tym roku miała miejsce od 1 marca do 31 maja. Jeszcze więcej uśmiechów Choć tej wiosny ze względu na pandemię i konieczność spędzania czasu w domu sytuacja była wyjątkowo trudna, 3.edycja programu odniosła ogromny sukces. To rekordowy rok zarówno ze względu na ilość ufundowanych voucherów (jest ich 2552), jak i liczbę zgłoszeń (do programu zgłosiło się ponad 2100 dzieci) – informują organizatorzy. – Wyniki akcji przerosły nasze oczekiwania, dlatego Towarzystwo Nasz Dom zorganizuje wśród podopiecznych dodatkowy nabór, by wszystkie vouchery trafiły w ręce dzieci. Nie chodzi tylko o ubrania Program charytatywny „Ubrania od Serca” wystartował w 2017 roku. Teraz został zorganizowany po raz trzeci. W trakcie wszystkich edycji udało się pomóc ponad 5300 dzieci. Tu nie chodzi tylko o spodnie, sukienkę czy bluzę. Ten z pozoru mały gest pozwala dzieciom nie tylko nabyć ubrania, ale także samodzielnie podjąć decyzję i poprzez wybór stroju wyrazić siebie – mówi Elżbieta Prządka, koordynator ds. współpracy z partnerami zewnętrznymi Towarzystwa Nasz Dom. Posiadacz voucheru może nie tylko wziąć sprawy w swoje ręce i dokonać samodzielnego wyboru ubrań, ale czasem także spełnić swoje marzenie. Kto z nas, będąc dzieckiem albo nastolatkiem, nie marzył o bluzie z konkretnym napisem, albo o modnym fasonie dżinsów? Obdarowane bonem dziecko ma nie tylko frajdę, jaką dają samodzielne zakupy i komponowanie własnego stroju, ale także zdobywa praktyczne umiejętności życiowe: decyduje, jak wydać pieniądze, które ma do dyspozycji, uczy się, jak dobrać odpowiedni rozmiar, by wyglądać dobrze, jak ocenić jakość produktu, jak korzystać z promocji i przecen, na co warto stawiać – na elegancję czy wygodę. Każda z tych umiejętności jest ważna i przydaje się w życiu, i trzeba się po prostu tego nauczyć. W przypadku dzieci z domów dziecka samodzielność jest szczególnie ważna, bo dzięki niej będą mogły lepiej zadbać o swoją przyszłość. Program to także wsparcie dla domów dziecka, zwłaszcza że – poza możliwością zakupów dla wychowanków – dzięki marce Vizir trafiają do instytucji także produkty do prania. Program „Ubrania od serca” cieszy się dużym zainteresowaniem, o czym świadczą tysiące zgłoszeń, które co roku napływają do organizatorów. Są i wzruszające podziękowania od dzieci. To dla Was – uczestników akcji. Artykuł powstał z udziałem marki Vizir
Naprawdę smutny powód, dla którego ta kobieta weszła do łóżeczka córki
Zrobił zdjęcie swojej żonie i córce, a teraz ta fotografia porusza serca tysięcy internautów na całym świecie. Dlaczego?
Pewnego dnia Matt Mager wrócił do domu i zastał swoją żonę, Deynę, w maleńkim szczebelkowym łóżeczku ich pięciomiesięcznej córeczki, Luelli. Uwiecznił ten moment na fotografii, która dzięki Facebookowi poruszyła tysiące internautów. Chociaż zdjęcie samo w sobie jest wzruszające, to siła ego oddziaływania wynika z komentarza, który Deyna, zamieściła przy fotografii: "To jest zdjęcie sprzed kilku tygodni. I tak: weszłam do łóżeczka, w nadziei, że uspokoję moją krzyczącą, ząbkującą, zaczerwienioną na twarzy i zalaną łzami córeczkę. (...) Znalazłam się w samym środku tego wykańczającego i pięknego zjawiska, które nazywamy rodzicielstwem i przypomniałam sobie obietnicę, którą jej złożyłam". Dalej kobieta wspomina spotkanie w kościele, na którym misjonarz opowiadał o sierocińcu w Ugandzie: "Jedno z naszych pierwszych wyjść bez Luelli to koncert w kościele. Podczas spotkania misjonarz opowiedział nam historię, która dogłębnie mną wstrząsnęła. To był moment, który na zawsze zapisał się w moim delikatnym, rządzonym hormonami, nowym sercu mamy (...)". Ten misjonarz odwiedził sierociniec w Ugandzie, wcześniej był w wielu innych sierocińcach, ale ta wizyta była inna. Wszedł do pokoju z ponad setką łóżeczek, w których leżały dzieci. W osłupieniu odkrył, że jedyny dźwięk, który do niego dociera to cisza. To bardziej niż niespotykane w jakimkolwiek pokoju niemowlęcia, a co dopiero w pokoju, w którym jest ponad 100 dzieci! Zapytał towarzyszącą mu kobietę, dlaczego jest tam tak cicho. Jej odpowiedź to coś, czego nigdy, przenigdy nie zapomnę. NIGDY. (...). Spojrzała na niego i powiedziała: "Po mniej więcej tygodniu płaczu przez niezliczone godziny, w końcu przestają, bo zaczynają rozumieć, że nikt do nich nie przyjdzie..."." Ta historia złamała serce Deyny. Same wiecie, jak wrażliwe na krzywdę dzieci stajemy się po porodzie, prawda? Deyna obiecała wtedy swojej córce, że zawsze będzie do niej przychodzić. Bez względu na porę, kiedy tylko usłyszy jej płacz, będzie przy niej: " Kiedy będzie pierwszy raz cierpieć, kiedy ktoś złamie jej serce po raz pierwszy, przyjdziemy do niej. Będziemy przy niej, by ją przytulić, pozwolimy jej odczuwać te emocje, podejmować samodzielne decyzje, będziemy przy niej. Pokażemy jej przez własne łzy i frustracje, że nie ma nic złego w płaczu i uczuciach. Że przy nas będzie zawsze bezpieczna i że zawsze do niej przyjdziemy". To wyznanie i historia z sierocińca w Ugandzie poruszyła serca innych matek. Post Deyny został udostępniony ponad 22,5 tys, razy, a polubiło go ponad 65 tys. użytkowników Facebooka. Mamy dzielą się pod zdjęciem swoimi przemyśleniami i historiami. One też obiecują sobie i swoim dzieciom, że nie będą zostawiać swoich dzieci, żeby "się wypłakały". Też się wzruszyłyście? Zobacz też: Niech płacze, wyrośnie na szczęśliwego człowieka Wzruszający list mamy chorej na depresję Poświęcił się dla innych. Za piękny gest spotkały go szykany
Marka Vizir i Towarzystwo Nasz Dom rozpoczynają 2. edycję kampanii „Ubrania od serca”
Marka Vizir we współpracy z Towarzystwem Nasz Dom, działającym w ramach Funduszu Korczaka, kontynuuje program charytatywny „Ubrania od serca”, który ma na celu wsparcie dzieci mieszkających w domach dziecka.
Program „Ubrania od serca” wspiera domy dziecka w działaniach na rzecz zmniejszania nierówności między dziećmi tam mieszkającymi, a ich rówieśnikami z pełnych rodzin. Marka Vizir wraz z Towarzystwem Nasz Dom, działającym w ramach Funduszu Korczaka, wierzą, że każde dziecko powinno mieć równe szanse na kształtowanie swojej przyszłości. Dając dzieciom vouchery na zakup odzieży, program „Ubrania od serca” zapewnia domom dziecka wielopoziomowe wsparcie. Dzieci w domach dziecka zazwyczaj nie <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („mają”) a drugim („wybrania”).---#---Dzieci w domach dziecka zazwyczaj nie mają możliwości wybrania samodzielnie choćby jednego kompletu zupełnie nowych ubrań, które mogłyby nosić w szkole i w czasie wolnym, gdzie spotykają się z rówieśnikami.---#------#---mają możliwości wybrania samodzielnie choćby jednego kompletu zupełnie nowych ubrań,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">mają możliwości wybrania samodzielnie, choćby jednego kompletu zupełnie nowych ubrań, które mogłyby nosić w szkole i w czasie wolnym, gdzie spotykają się z rówieśnikami. Co więcej, mają ograniczone możliwości zdobycia praktycznych umiejętności życiowych, takich jak wybór odzieży lub decydowanie, na co wydać pieniądze. Celem programu jest umożliwienie im samodzielnych zakupów i wyboru własnych ubrań — czyli działań, które są nam wszystkim dobrze znane, a których te dzieci są pozbawione. Ważne jest to, że oprócz nowych elementów garderoby, dzieci będą mogły też wyrazić siebie przez dobór stroju i samodzielnie podjąć decyzję — to naprawdę ważna inicjatywa. „Podczas pierwszej edycji otrzymaliśmy 1 787 zgłoszeń z 117 placówek opiekuńczo-wychowawczych z całej Polski. To pokazuje, jak ważna jest idea kampanii – umożliwienie dzieciom posiadania zupełnie nowych ubrań w wybranym przez siebie kolorze i rozmiarze. Pozytywnie zaskoczyło nas zaangażowanie uczestników. Otrzymaliśmy wiele ciepłych słów od dzieci w podziękowaniu za umożliwienie im pójścia na zakupy i wybrania strojów, które pozwoliły im lepiej wyrazić siebie. To było naprawdę miłe i pokazało, jak dużo to dla nich znaczy” - powiedziała Iwona Niemasz, Prezes Zarządu Towarzystwa Nasz Dom. Pierwsza edycja kampanii „Ubrania od serca” trwała od grudnia 2017 do końca lutego 2018 i odniosła ogromny sukces. Zyskała też dużą popularność w sklepach, ponad 700 000 osób pomogło 1240 dzieciom z domów dziecka w całej Polsce. To o 240 więcej niż pierwotnie planowano, ale stanowi to tylko około 8% dzieci z domów dziecka w Polsce. W tym roku marka Vizir i Towarzystwo Nasz Dom przy wsparciu polskich klientów chcą pomóc jeszcze większej liczbie dzieci. „Celem programu było i nadal jest podniesienie świadomości na temat problemu i znalezienie rozwiązania, by pomoc dotarła tam, gdzie jest ona najbardziej potrzebna. Jako marka wierzymy, że każde dziecko zasługuje na równy start. Niestety są dzieci, które potrzebują nawet tak podstawowych rzeczy, jak nowa, dobra i czysta odzież. Ten smutny stan rzeczy dotyczy często dzieci, których los nie oszczędzał — mieszkających w domach dziecka. Wierzymy, że nowe ubrania mogą podnieść ich samoocenę, pewność siebie i poczucie godności. To zachęciło nas do stworzenia programu „Ubrania od serca”. View Ediplayer on the source website „Taka prosta rzecz może wpłynąć na sytuację dzieci i dać im świeży, czysty start w przyszłość. Mamy nadzieję, że wyniki tegorocznej edycji przekroczą nasze oczekiwania” — wyjaśnia Mariola Mirek, Manager ds. Komunikacji w P&G. Każdy może dołączyć do kampanii, kupując: 1) od 1 listopada 2018 do 28 lutego 2019 zestawy kapsułek <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Każdy może dołączyć do kampanii, kupując: 1.od 1 listopada 2018 do 28 lutego 2019 zestawy kapsułek Vizir 3x16, dostępne we wszystkich sklepach w całej Polsce, 2.od 1 do 31 grudnia 2018 roku kapsułki i płyny Vizir, które będą dostępne w sieci Biedronka 3.od 1 stycznia do 28 lutego 2019 r. kapsułki i proszki Vizir w sklepach w Polsce innych niż Biedronka.---#------#---Vizir">Vizir 1.od 1 listopada 2018 do 28 lutego 2019 zestawy kapsułek Vizir 3x16, dostępne we wszystkich sklepach w całej Polsce, 2.od 1 do 31 grudnia 2018 roku kapsułki i płyny Vizir, które będą dostępne w sieci Biedronka 3.od 1 stycznia do 28 lutego 2019 r. kapsułki i proszki Vizir w sklepach w Polsce innych niż Biedronka.---#---3 × 16---#---3x16">3x16, dostępne we wszystkich sklepach w całej Polsce, 2) od 1 do 31 grudnia 2018 roku kapsułki i płyny <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Każdy może dołączyć do kampanii, kupując: 1.od 1 listopada 2018 do 28 lutego 2019 zestawy kapsułek Vizir 3x16, dostępne we wszystkich sklepach w całej Polsce, 2.od 1 do 31 grudnia 2018 roku kapsułki i płyny Vizir, które będą dostępne w sieci Biedronka 3.od 1 stycznia do 28 lutego 2019 r. kapsułki i proszki Vizir w sklepach w Polsce innych niż Biedronka.---#------#---Vizir">Vizir, które będą dostępne w sieci Biedronka, 3) od 1 stycznia do 28 lutego 2019 r. kapsułki i proszki <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Każdy może dołączyć do kampanii, kupując: 1.od 1 listopada 2018 do 28 lutego 2019 zestawy kapsułek Vizir 3x16, dostępne we wszystkich sklepach w całej Polsce, 2.od 1 do 31 grudnia 2018 roku kapsułki i płyny Vizir, które będą dostępne w sieci Biedronka 3.od 1 stycznia do 28 lutego 2019 r. kapsułki i proszki Vizir w sklepach w Polsce innych niż Biedronka.---#------#---Vizir">Vizir w sklepach w Polsce innych niż Biedronka. Klienci, którzy kupią w tym okresie określone produkty Vizir z logo „Ubrania od serca” na opakowaniu, przyczynią się do zakupu bonów na nowe ubrania dla dzieci z domów dziecka. Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---Vizir">Vizir <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---3in1">3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---Vizir">Vizir <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---3in1">3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---Vizir">Vizir <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---3in1">3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---Vizir">Vizir <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---3in1">3in1 48 sztuk (opakowania Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#---3 × 16---#---3x16">3x16): 54,99 PLN* Płyny <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---Vizir">Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki <span class="hiddenSpellError" onkeypress="MORFOLOGIK_RULE_PL_PL---#---undefined---#---Wykryto prawdopodobny błąd pisowni---#---Sugerowana cena detaliczna produktów: Kapsułki Vizir 3in1 28 sztuk: 37,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 38 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 41 sztuk: 49,99 PLN* Kapsułki Vizir 3in1 48 sztuk (opakowania 3x16): 54,99 PLN* Płyny Vizir 40 prań: 37,99 PLN* Proszki Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić.---#------#---Vizir">Vizir 54 prania: 49,99 PLN* Cena w różnych sklepach może się różnić. *Asortyment, ekspozycja produktu, ceny i promocje są uzależnione od sprzedawcy. Są to jedynie zalecenia P&G. Więcej informacji o programie Vizir i programie „Ubrania od serca" można znaleźć na stronie: www.EverydayMe.pl/ubrania-od-serca
W Łodzi zamknięto dom dziecka i wszyscy się z tego cieszą (my też!). Dlaczego?
Jeszcze półtora roku temu w tej placówce było 25 dzieci. Dziś nie ma ani jednego podopiecznego.
Łódzki magistrat uroczyście ogłosił, że udało się wygasić Dom Dziecka nr 8 w Łodzi. Władze miasta musiały zdecydować się na ten krok, gdyż nie było w nim już dzieci. Jak to możliwe? Dom dziecka to nie dom Kiedy półtora toku temu Piotr Rydzewski obejmował stanowisko dyrektora łódzkiego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, zapowiadał duże zmiany. Deklarował, że skupi się na likwidowaniu dużych domów dziecka. Pierwszy z nich właśnie został zamknięty, a pusty już budynek przy ul. Zuchów zaprezentowano dziennikarzom. Mogli się oni przekonać na własne oczy, jak bardzo to miejsce różniło się od warunków domowych. Jak wyjaśnia Rydzewski, w ciągu kilkunastu miesięcy udało się znaleźć wszystkim dzieciom pozainstytucjonalną pieczę zastępczą. Większość dzieci wróciła do swoich rodziców albo innych krewnych. Resztę udało się umieścić w niespokrewnionych rodzinach zastępczych. To ogromny sukces pracowników MOPS, którzy dokładają wszelkich starań, aby jak najwięcej dzieci mogło opuścić dom dziecka. Najbardziej cieszy, że większość dzieci wróciła do swoich rodziców lub krewnych. Do jednej z mam wróciła aż szóstka jej dzieci. Kobieta miała kłopot z alkoholem, ale dzielnie walczyła, żeby się z tym uporać. MOPS pomógł wyposażyć jej mieszkanie. Z kolei troje dzieci zamieszkało ze swoim dziadkiem. Wcześniej odwiedzał wnuki w placówce, a tam słyszał, że nie może zostać rodziną zastępczą, bo jest za stary (ma 63 lata). Dzięki pomocy pracowników MOPS-u odzyskał dzieci. Sąd nie miał wątpliwości, że nadaje się na opiekuna. Mężczyzna mógł także liczyć na pomoc, w przygotowaniu mieszkania dla dzieci. Jeden chłopiec zamieszkał z dorosłą siostrą, która jest dla niego rodziną zastępczą, a na opiekę nad jednym z wychowanków zdecydował się pracownik domu dziecka. Władze Łodzi zdecydowały także, aby niemowlęta porzucane przez rodziców po urodzeniu, np. pozostawiane w szpitalu, nie były kierowane do domów dziecka. W ciągu 1,5 roku 49 takich niemowląt trafiło do wyspecjalizowanego ośrodka preadopcyjnego Tuli Luli, w którym stwarzane są dla nich warunki podobne do tych, jakie miałby w domu lub rodzin zastępczych. Bez domów dziecka Łódź chce być miastem bez domów dziecka z małymi dziećmi. Dlatego Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej prowadzi intensywną akcję promującą rodzicielstwo zastępcze - „Rodzina jest dla dzieci”. Jak wyjaśniają koordynatorzy akcji, rodzicielstwo zastępcze to nie jest adopcja. Jest to natomiast czasowa forma pomocy dziecku, a bardzo często także jego rodzinie biologicznej, która znalazła się w kryzysowej sytuacji. Opiekunowie muszą liczyć się z tym, że dziecko nie jest im przyznane raz na zawsze i że może ono wrócić do swojej prawdziwej rodziny, jeśli uda jej się pokonać życiowe trudności. Zobacz także: Adopcja: Jak się do niej przygotować? To dopiero początek zmian Rydzewski od początku podkreślał, że jego priorytetem jest dobro dzieci. I jak pokazuje przykład z Łodzi, większość rodziców chce walczyć o swoje dzieci. Wiele rodzin potrzebuje po prostu pomocy, by uporać się z kłopotami i przeciwnościami. Pracownicy łódzkiego MOPS-u aktywnie szukają kandydatów na rodziców zastępczych i prowadzą dla nich kursy. Pracują też z rodzicami dzieci, które są w domach dziecka. Stworzono nowe procedury, zmniejszono zbędną biurokrację, dużo rzeczy można załatwić za pośrednictwem Internetu. Wiceprezydent Adam Wieczorek podkreśla, że przed startem „Rodzina jest dla dzieci” wszystkie miejsca w domach dziecka były zajęte, obecnie jest już 57 wolnych miejsc. W Łodzi aktualnie funkcjonuje 1 tys. rodzin zastępczych, w których przebywa 1,4 tys. dzieci. I będzie więcej! Każdego roku planowane są szkolenia dla 80 nowych rodzin zastępczych. To szansa, że rocznie kolejnych 100 dzieci będzie mogło dorastać w rodzinach zamiast w domach dziecka. W sumie władze zakładają stworzenie do 2021 roku ponad 300 nowych rodzin zastępczych. Dzięki temu wszyscy podopieczni mogliby zamieszkać z rodzinami. Zachowane zostałyby domy dziecka tylko w formie pogotowia opiekuńczego oraz placówki dla dzieci z różnymi dysfunkcjami, dla których rodzina zastępcza nie jest rozwiązaniem. Źródło: interia.pl, wyborcza.pl, uml.lodz.pl Zobacz także: Chcieli sprzedać dziecko? – skandal z nielegalną adopcją Brak przejrzystych procedur i korupcja - tak wygląda adopcja w Polsce „Sprzedam TANIO noworodka” takie ogłoszenia to nie rzadkość
Awantura o huśtawkę: nie dla dzieci z domu dziecka, bo wezwiemy policję!
Maluch huśtał się już 40 minut, a jego mama nie chciała dopuścić do zabawy innych. Padły obraźliwe słowa o gorszych dzieciach, którym mniej wolno. Dziecko z domu dziecka zaczęło płakać i jąkać się. Zobacz, czego nauczyły się dzieci od swoich rodziców na placu zabaw!
Jeden z placów zabaw w Gryficach w zachodniomorskiem. Mama huśtała swoje dziecko na huśtawce już bardzo długo. W tym czasie ustawiła się spora grupa innych dzieci chętnych także do pohuśtania. Nie robiło to większego wrażenia na kobiecie. Nadal "okupowała" huśtawkę, nawet mimo próśb dzieci, aby już zwolniła. W końcu wywiązała się potworna kłótnia, że musiała interweniować policja. Ale także mundurowi nie popisali się. "Teraz buja się mój syn" Tę fatalną historię w Parku Japońskim w Gryficach opisała oburzona czytelniczka w liście do redakcji Gryfickiego.info."Mama przez 40 minut bujała synka w czasie, gdy dzieci z Domu Dziecka w Gryficach kilkakrotnie prosiły ją o zwolnienie bujawki" - napisała. Dzieci tłumaczyły matce, że mają ograniczony czas i bardzo chciałyby się też pobawić. Jeden ze starszych chłopców, około 13-letni, wielokrotnie prosił kobietę, tłumaczył, że są z nimi maluchy, które też chciałyby skorzystać z huśtawki. Prosiły też opiekunki z domu dziecka. "Bezskutecznie. Mama chłopca blokowała bujawkę przez prawie 40 minut, rzucając do 13 – latka, że to +ich problem+, bo teraz buja się jej syn" – relacjonuje pani Patrycja. W pewnym momencie 13–latek zatrzymał huśtawkę, chłopiec zszedł, ale kobieta nie dawała za wygraną. Kazała zostawić huśtawkę i udostępnić ją dalej synowi. Starszy chłopak nie wytrzymał, puściły mu nerwy. Rzucił w stronę kobiety niecenzuralne słowa. Oburzona kobieta wezwała policję. W obronie dzieci stanęła czytelniczka. "Powiedziałam do niej, że powinna się zastanowić i wstydzić swojego zachowania. Że te dzieci są pokrzywdzone przez los, nikt za nimi się nie upomni, nie wstawi. Zawsze spisuje się je na straty" - opisuje. Kobieta zaczęła się tłumaczyć, że jest zdenerwowana, bo pies pogryzł jej syna. Przyjechała patrol policji. Niestety jej interwencja nie przyniosła nic dobrego, wręcz na odwrót. "Teraz zamierzasz wyć?" Policjant zaczął karcić chłopca z domu dziecka. "To, co usłyszałam od policjanta, który zaczął krzyczeć na chłopca z domu dziecka, wprawiło mnie w osłupienie. Kiedy chłopak z emocji rozpłakał się, ten rzekł do niego +teraz zamierzasz wyć+ oraz +widzę, że chcesz skończyć jak twoi bracia w więzieniu+" - mówi zbulwersowana kobieta. Nie ukrywa swego oburzenia zachowaniem mundurowych. "Policja wzywana na interwencję powinna spokojnie wysłuchać stron, łagodzić atmosferę, a nie piętnować i stygmatyzować" - stwierdza. "Co winne jest to dziecko, że ma taką rodzinę? Czym różni się od naszych dzieci? Chyba tylko tym, że nikt za nim się nie wstawi, nie będzie bronił" - zastanawia się czytelniczka. Jej zdaniem, chłopiec zareagował dosadnie, ale zachowanie kobiety z dzieckiem każdego "doprowadziłyby do szału, a co dopiero 13 – latka po przejściach". Chłopiec pod koniec interwencji płakał, zaczął jąkać się. Opiekunki grupy też były bardzo zdenerwowane, jedna z bezsilności popłakała się. Jakim jesteśmy społeczeństwem? Co się z nami stało? Skąd takie zdziczenie? - zadaje pytanie czytelniczka. "Kobieta, która nie chciała ustąpić huśtawki tłumaczyła, że ona ma też +problemy+, ale problemy w życiu ma każdy. Czy to znaczy, że trzeba deptać innych, lekceważyć? Przecież to my dorośli uczymy dzieci, jak mają traktować innych?" – dodaje pani Patrycja. Kobieta zamierza złożyć skargę na interweniującego policjanta. Właściwie nic już nie można dodać. To co napisała pani Patrycja, jest idealnym komentarzem. To bardzo smutne, ale i przygnębiające, na co patrzą i czego uczą się od dorosłych nasze dzieci. Na gryfickim placu zabaw dostały fatalną lekcję braku szacunku do drugiej osoby, a nawet zwyczajnego chamstwa. A jakie jest Wasze zdanie? Czy też widziałyście podobne zachowanie na innych placach zabaw? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach. Źródło: Gryfickie.info Zobacz też: Czy na pewno okazujesz szacunek swojemu dziecku? Wiesz, co to szacunek? Więc wstań! - zdjęcia Walka mam – zobacz starcie na placu zabaw - film
Opiekunka znęcała się nad dziećmi z domu dziecka? To miały być wymarzone kolonie!
Opiekunka domu dziecka znęcała się nad dziećmi w czasie kolonii? Interweniował sam Rzecznik Praw Dziecka! Czy kobieta poniesie konsekwencje?
Kilka dni temu na Facebooku zawrzało: na jednym z profili pojawił się szokujący wpis o opiekunce znęcającej się nad dziećmi podczas kolonii. W ciągu kilku dni post udostępniono prawie 30 tys. razy, a sprawą zainteresował się Rzecznk Praw Dziecka Marek Michalak. "Uderzyła go w twarz i wrzuciła pod prysznic..." 20 lipca Mariola Gepfert opublikowała na Facebooku wstrząsający post, w którym opisuje, jak podczas kolonii opiekunka domu dziecka znęcała się nad jednym z wychowanków. "Od kilku lat jeżdżę na różne kolonie i obozy młodzieżowe. W tym roku spotkała mnie przykra sytuacja. Podczas kolonii, wśród 32 uczestników, było 8 osób z domu dziecka im. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Wojsławicach. Pewnego dnia opiekunka (z ramienia domu dziecka) uderzyła 7-letniego chłopca w twarz, wrzuciła pod prysznic, a następnie położyła go do spania" – opisuje. Ślady na twarzy chłopca zauważyła następnego dnia przy śniadaniu. Kobieta od razu zrobiła chłopcu zdjęcia, nagrała jego wyjaśnienia i zgłosiła się do lekarza, który potwierdził, że ślady na twarzy świadczą o pobiciu. Przeczytaj cały post: Interwencja Rzecznika Praw Dziecka Jak czytamy na stronie biura Rzecznika Praw Dziecka, Marek Michalak zareagował, jak tylko dowiedział się o sprawie. Rzecznik zwrócił się do Starosty Zduńskowolskiego o sprawdzenie, w jakich warunkach żyją wychowankowie Domu Dziecka im. Św. Maksymiliana Marii Kolbego w Wojsławicach i czy dzieci, które uczestniczyły w koloniach, otrzymały odpowiednie wsparcie po powrocie z wypoczynku. Dyrektor placówki poinformowała rzecznika, że wychowawczyni, która dopuściła się przemocy wobec dziecka, została odsunięta od pracy z dziećmi, a sprawę bada prokuratura. Ktoś krzywdzi przemoc? Reaguj! Dzieci nie są w stanie się obronić. To, co dla nas jest szokujące i niewłaściwe, dla nich jest codziennością. Często nie wiedzą, że życie może wyglądać inaczej, a przemoc jest karalna. Mariola Gepfert zaapelowała na Facebooku, żebyśmy nie siedzieli cicho i nie udawali, że nie widzimy krzywdy, która dzieje się dzieciom. Powinniśmy wziąć sobie te słowa do serca. Nasza reakcja może ocalić komuś życie! Zobacz także: Warto zainstalować w domu kamerę... Zobacz, co zrobiła opiekunka! Źródło: Facebook, brpd.gov.pl
Joanna Luberadzka-Gruca z medalem Obrońcy Godności Dzieci
Lubimy, jak dzieci śmieją się w naszym domu i jest w nas jeszcze tyle uczucia, że chcielibyśmy się nim dzielić - mówili rodzice zastępczy podczas Kongresu Rodzicielstwa Zastępczego. Jednak kandydatów na rodziców zastępczych jest za mało - przypomina Joanna Luberadzka-Gruca, prezes Fundacji Polki Mogą Wszystko, która podczas kongresu otrzymała medal Infantis Digitatis Defensori "Obrońca Godności Dzieci".
"Dziecko jest najważniejsze" - pod takim hasłem odbywał się w Warszawie czwarty Kongres Rodzicielstwa Zastępczego, zorganizowany przez Koalicję na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej. Rodzice z rodzin zastępczych, psychologowie, socjologowie, pedagodzy, pracownicy socjalni i samorządowi rozmawiali, jak poprawić opiekę nad dziećmi, które nie mają tyle szczęścia i z różnych powodów nie są wychowywane przez własnych rodziców. Czytaj też: Chłopiec, którego nikt nie przytulał: tę historię musisz poznać! Bycie rodzicem zastępczym to spełnienie - Lubimy, jak dzieci śmieją się w naszym domu. Ocieramy im łzy, opatrujemy kolana i jest w nas jeszcze tyle uczucia, że chcielibyśmy się dzielić nim z innymi - mówili podczas kongresu Urszula Liberacka-Milczarek i Wojciech Milczarek z Rodzinnego Domu Dziecka w Wiktorowie. - Wszystko zaczęło się jeszcze w moim domu rodzinnym. Pochodzę z małej wsi, w której moi rówieśnicy nie mieli tyle szczęścia co ja, nie mieli rodzin, które interesowałyby się ich przyszłością. O Wioskach Dziecięcych dowiedziałam się od mamy. Gdy wróciłam z zagranicy, bardzo chciałam pracować w swoim zawodzie, czyli jako pedagog i dawać dzieciom, które nie miały tyle szczęścia co ja, kochający dom – opowiadała Monika Bożek, mama ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce, które działa na rzecz umacniania rodzin zagrożonych rozpadem oraz opiekuje się opuszczonymi i osieroconymi dziećmi. Medal Obrońcy Godności Dzieci dla Joanny Luberadzkiej-Grucy 26 rodziców podczas Kongresu Rodzicielstwa Zastępczego zostało odznaczonych Srebrnym Krzyżem Zasługi przez prezydenta Andrzeja Dudę, z inicjatywy Koalicji i Rzecznika Praw Dziecka. Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak wyróżnił Odznaką Honorową za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka, zaszczytnym, honorowym wyróżnieniem za szczególne osiągnięcia w dziedzinie ochrony praw dziecka m.in. Joannę Luberadzką-Gruca, szefową Fundacji Polki Mogą Wszystko, która od wielu lat działa na rzecz praw dzieci. Odznaka łączy ze sobą wizerunek Janusza Korczaka i napis w języku łacińskim: INFANTIS DIGNITATIS DEFENSORI (OBROŃCY GODNOŚCI DZIECI). Małe dzieci nie powinny być w domu dziecka Fundacja Polki Mogą Wszystko od wielu lat propaguje ideę rodzicielstwa zastępczego. Dziś już nawet zgodnie z obowiązującym prawem, najmłodsze dzieci nie powinny być w domach dziecka: powinny wychowywać się w domach, rodzinach zastępczych, rodzinach adopcyjnych. Niestety, chętnych, by zostać rodziną zastępczą, jest w Polsce za mało. Jest bardzo mało zawodowych specjalistycznych rodzin zastępczych, w 2015 roku było ich tylko 253. To kropla w morzu potrzeb. Powoduje to, że w domach dziecka znajduje się aż 2 tysiące dzieci do ukończenia 6. roku życia! Wszystkie one powinny znajdować się w rodzinach. Funkcjonują też domy małego dziecka, dedykowane wyłącznie najmłodszym dzieciom. Tymczasem prawidłowe wzrastanie dziecka wymaga indywidualnej opieki. A o nią bardzo trudno nawet w najlepszym domu dziecka czy domu małego dziecka. Czytaj: Jak zostać rodzicem zastępczym? To nie jest takie trudne! Rodzina a nie instytucja! W tym roku tematem nr 1 poruszanym podczas Kongresu Rodzicielstwa Zastępczego był przebieg deinstytucjonalizacji w zakresie opieki zastępczej w Polsce. Prelegentami byli psycholodzy, sędziowie, pedagodzy, pracownicy socjalni i samorządowi oraz eksperci zagraniczni m.in. psycholog Chris Taylor z Wielkiej Brytanii i Niels P. Rygaard z Danii. Wszystkie wystąpienia na Kongresie były związane z tematem "rodzina zamiast instytucja". Eksperci podkreślali, że po to, by dziecko rozwijało się zdrowo, musi być otoczone miłością i indywidualną opieką. Czytaj też: Joanna Luberadzka - pomoc państwa dla niepełnosprawnych dzieci jest za mała
Rodziny zastępcze i adopcyjne - wymagane dokumenty
Jakie dokumenty muszą złożyć kandydaci, którzy chcą utworzyć rodziny zastępcze i adopcyjne.
1. Odpis zupełny aktu małżeństwa lub (w przypadku osób nie pozostających w związku małżeńskim) odpis zupełny aktu urodzenia. W przypadku osób rozwiedzionych prosimy o kserokopię orzeczenia rozwodowego. 2. Zaświadczenie o niekaralności. Wydawane jest w Krajowym Rejestrze Karnym. Druk do pobrania w Ośrodku. 3. Zaświadczenie o uzyskiwanych dochodach. Do uzyskania w miejscu pracy (zatrudnienie na etacie), PIT lub zaświadczenie z Urzędu Skarbowego (prowadzący działalność gospodarczą), zaświadczenie z Urzędu Gminy (rolnicy). 4. Zaświadczenie od lekarza rodzinnego lub internisty o braku przeciwwskazań do adopcji/ustanowienia rodziny zastępczej. 5. Zaświadczenie z Poradni Zdrowia Psychicznego (z rejestracji – o tym, że dana osoba nie jest zarejestrowana w tej poradni) lub od lekarza psychiatry (o tym, że w jednorazowym badaniu nie stwierdza odchyleń od normy psychiatrycznej). 6. Zaświadczenie z poradni terapii uzależnień (analogicznie do PZP). 7. Życiorys i zdjęcie 8. Podanie 9. Oświadczenie o udostępnieniu własnych danych osobowych 10. Oświadczenie o zapoznaniu się z Zasadami prowadzenia procedury kwalifikacyjnej oraz Regulaminem szkolenia PRIDE w Ośrodku Rodzinnej Opieki Zastępczej Towarzystwa „Nasz Dom”. Czytaj też: Rodzina zastępcza. Czym różni się od adopcji.
Prawdziwe historie: Czy zostaniesz naszą córeczką?
- Wiedziałam, że ta decyzja całkowicie odmieni życie naszej rodziny – o adopcji małej Basi opowiada Joanna z Kielc.
Wiedziałam, że ta decyzja całkowicie odmieni życie naszej rodziny. Ale także tej małej dziewczynki, która najbardziej na świecie pragnęła miłości. Basia miała pięć lat, wielkie niebieskie oczy i dwa urocze niesforne kucyki. Wyglądała jak aniołek, a była największym małym urwisem na osiedlu. Absorbująca, wypełniająca sobą całe podwórko. Z naszym 7-letnim synkiem Michasiem polubili się od razu. Przychodziła do nas prawie codziennie Byliśmy nowymi lokatorami na osiedlu. Po latach przemieszkiwania kątem u teściów kupiliśmy własne mieszkanie. To Karol przekonał mnie do wzięcia pożyczki i jak zwykle miał rację. Czterdzieści pięć metrów kwadratowych szczęścia dla trzech osób! No właśnie… Wkrótce okazało się, że czasami nawet dla czterech. Pewnego dnia Michaś przyprowadził Kasię. Z miejsca wprowadziła sporo zamieszania: rozrzucała zabawki, hałasowała i całą sobą manifestowała: uwaga, jestem! Późnym popołudniem, zdziwiona, że nikt jej nie szuka, ustaliłam numer telefonu jej matki. – Nie ma problemu, Kasia może u państwa jeszcze zostać – usłyszałam. – Przyjdę po nią przed dwudziestą, bo o tej porze bierze lekarstwo. Mała fantazjowała na temat mamy... Trochę mnie to wszystko zastanowiło, ale nie chciałam wtrącać się do cudzych spraw. Zwłaszcza że mała mówiła o mamie same dobre rzeczy. Kochana, kupuje mnóstwo zabawek, dwa lata temu byli całą rodziną w Egipcie, a w te wakacje pojadą nad morze, a pod choinkę dostanie komputer. Usta jej się nie zamykały. Dowiedziałam się jeszcze, że to lekarstwo to na serduszko, bo czasem ją boli. Odtąd bywała u nas prawie codziennie. Michaś był nią zachwycony, a ona z kolei była zachwycona, gdy któreś z nas, dorosłych, przyłączało się do zabawy. Lepienie z plasteliny, czytanie książeczek, malowanie pastelami było na porządku dziennym. Mała, widząc nasze zainteresowanie, jakby się trochę uspokoiła. Przy całej jej żywiołowości był w niej pewien smutek. Coś wydawało mi się nie tak Kiedyś natknęłam się w osiedlowym sklepiku na matkę Kasi i aby nawiązać rozmowę, wspomniałam o Egipcie i morzu, nad które miały pojechać. – A to kłamczucha – zdenerwowała się. – Skaranie boskie z tym dzieckiem. Wymyśla jakieś niestworzone historie, nie mam do niej zdrowia. Ta rozmowa dała mi do myślenia. A później nastąpił ciąg wydarzeń, które na zawsze miały zmienić nasze życie. Zaczęło się od tego, że zarządziłam dzieciakom malowanie mamy. Kasia co i rusz zerkała na pracę Michasia. Kiedy później spojrzałam na obie, zastygłam w bezruchu. Z obu wyglądała… moja twarz. Kręcone włosy, okulary – nie mogło być wątpliwości. Postanowiłam porozmawiać o tym z mamą dziewczynki. Bardzo chciałam pomóc Kasi i jej rodzicom, bo najwyraźniej coś szwankowało w ich relacjach. Trudno, pomyślałam, najwyżej uzna mnie za wścibską babę. Ponieważ zaczynały się ferie i wyjeżdżaliśmy do rodziny na wieś, odłożyłam rozmowę na później. Po przyjeździe natychmiast pobiegłam do domu sąsiadki. – Chciałam porozmawiać o Kasi – zaczęłam. – Proszę mi wybaczyć, ale mam wrażenie, że coś złego dzieje się z pani córeczką. Spojrzała na mnie dziwnym wzrokiem i nagle wybuchła: – To nie jest moja córka! Wiedziałam, że to się nie może udać. Mówiłam mężowi, żeby nie brać dzieciaka z domu dziecka. I do tego chorego. Ja się nie nadaję na samarytankę! Sama nie wiem, jak wytrzymałam cały rok. Rozwiązaliśmy adopcję. Niech pani tak na mnie nie patrzy! Ja też mam prawo do szczęścia! A poza tym… będziemy mieli własne dziecko… Prawo do szczęścia... Pomyślałam o Kasi i żal ścisnął mi serce. Starając się mówić opanowanym głosem, poprosiłam o podanie adresu domu dziecka, w którym przebywa Kasia. – Wie pani, nasz Michaś bardzo się do niej przywiązał i tęskni. Mógłby ją odwiedzić. Na miękkich nogach wracałam do domu. Oddali. Jak zabawkę. Jak towar do reklamacji. Co robić? Boże, co ja mam zrobić? Przegadaliśmy z Karolem całą noc. W końcu uradziliśmy, że nie możemy tego tak zostawić. Będziemy Kasię zabierać na weekendy i na wakacje. Kiedy rano powiedzieliśmy o wszystkim Michasiowi, spojrzał na nas zdziwionym wzrokiem i zapytał całkiem dorośle: – Dlaczego na wakacje? Skoro Kasia nie ma własnego domu i może mieszkać w każdym, to dlaczego właściwie nie w naszym? Zobacz też: Nicole Kidman planuje adopcję Dyrektorka domu dziecka ostudziła trochę nasze emocje. – Adopcja nie jest prostą sprawą. Będziecie państwo musieli przejść testy, no i całą procedurę. Proszę się jednak dobrze zastanowić. Kasia jest ślicznym dzieckiem, ale ma wadę serca. Pociąga to za sobą poważne konsekwencje, także finansowe. Poza tym przeżyła już dwa razy odrzucenie – najpierw biologicznych rodziców, potem matki zastępczej. Teraz zdiagnozowano u niej dodatkowo dziecięcą depresję. Nie chcę, żeby cierpiała jeszcze bardziej. Czy chcesz być naszą córeczką? Byliśmy jednak zdecydowani. Dyrektorka zaprowadziła nas do Kasi. Siedziała w kącie pokoju, przytulając pluszowego pieska. – Kasieńko, Michaś ciągle pyta o ciebie... Właściwie to przyszliśmy cię zapytać... czy chcesz być naszą córeczką? Spojrzała tymi swoimi wielkimi oczami z niedowierzaniem, a potem jej twarz rozjaśnił uśmiech. – A będę mogła czesać twoje włosy? I pojedziemy do Egiptu i nad morze? – znów zobaczyłam w niej dawną roztrzepaną dziewczynkę. – Pojedziemy najpierw na wieś do dziadków – odezwał się przytomnie Karol. Przecież muszą poznać swoją wnuczkę. – No i trzeba będzie zamienić mieszkanie – dodał już w domu. – Dzieciaki nie mogą się gnieździć w jednym małym pokoju… i w ogóle… Przytuliłam się wzruszona do mojego mądrego męża. Jak zwykle miał rację. Joanna z Kielc Czytaj także: Prawdziwe historie:Oddałam moje dziecko.