Dzieci w Danii śpią w wózkach pozostawionych na ulicy. Rodzice z innych krajów nie pojmują, że to norma kulturowa
Drzemka niemowląt na świeżym powietrzu (bez względu na pogodę)? To bardzo popularny zwyczaj wśród duńskich mam. Codziennie wystawiają wózek z dzieckiem przed dom (lub kawiarnię, gdzie właśnie piją kawę) i… zupełnie nie martwią się o to, że ktoś mógłby zrobić maleństwu krzywdę?
Zjawisko pozostawiania wózków na ulicach w Danii i innych krajach skandynawskich to codzienność. Kwestię tę poruszyła na TikToku użytkowniczka @annieineventyrland. Swą publikacją wywołała mnóstwo komentarzy rodziców z całego świata. Drzemka na świeżym powietrzu: w Danii to norma kulturowa „Duńska praktyka spania na zewnątrz w wózku jest nie tylko normą kulturową, ale jest nawet zalecana przez położne i pielęgniarki dziecięce. Mówi się, że świeże powietrze utrzymuje dzieci w zdrowiu i pomaga im lepiej spać, drzemka dziecka w wózku na zewnątrz odbywa się przy każdej pogodzie” – wyjaśnia autorka filmiku. Na opublikowanych przez nią zdjęciach widać wózki (z przeciwdeszczowymi pokrowcami lub bez), w których śpią niemowlęta. Wózki stoją wprost na ulicy, podczas gdy ich mamy robią zakupy w pobliskim sklepie lub piją kawę w kawiarni. Owszem, mamy nie są daleko, a w niemal każdym wózku jest niania elektroniczna, ale… w wielu innych krajach taki zwyczaj jest nie do pomyślenia! Dlaczego w Danii nikt nie boi się porwań? Jak to jest, że w Danii nikt nie boi się pozostawiać wózka z dzieckiem przed sklepem czy restauracją. Duńczycy od lat utrzymują się w czołówce najszczęśliwszych narodów świata. Według licznych raportów wiąże się to z poczuciem autonomii i wzajemnym zaufaniem. Nie bez znaczenia jest też, że w Danii oraz innych krajach skandynawskich statystyki dotyczące przestępczości są dość niskie… Może wszystko to sprawia, że rodzice nie boją się o swoje dzieci? Internauci zachwyceni, ale… Internautom z całego świata bardzo się podoba zwyczaj duńskich rodziców. Niestety, bardzo często podkreślają, że w ich krajach pozostawianie wózków bez opieki jest nie do pomyślenia lub stanowi przejaw nieodpowiedzialności: „Luksusy społeczeństwa wysokiego zaufania...”; „Ja nie mogę nawet zostawić obiadu w lodówce w pracy!”; „Jako Amerykanin nie mogę nawet wyobrazić sobie tak bezpiecznego kraju… i to jest smutne”; „Kocham to, co się dzieje w Danii. Ale Włosi w takiej sytuacji dostaliby ataku serca”; „W Australii to się nazywa nieodpowiedzialność”. View oEmbed on the source website źródło: Tik Tok/@annieineventyrland Piszemy też o: Lekarze radzili matce przerwać ciążę: jej córka miała nie mówić, nie chodzić, nie jeść. Tak teraz wygląda „Powiedziano mi, że piekący ból to zatkany przewód mleczny – teraz walczę o życie”, wyznaje mama dwójki dzieci Nastolatek dał obcej dziewczynie sweter, kiedy zauważył, że dostała miesiączki
„Moje dziecko nie znosi leżakować, ale panie w przedszkolu je zmuszają” [LIST DO REDAKCJI]
Córka od września chodzi do prywatnego przedszkola. Adaptacja poszła nam całkiem nieźle. Mało tego, Julka jeszcze ani razu nie zachorowała. Czyli to, czego najbardziej się obawiałam, nie okazało się problemem, ale… córka nie znosi leżakować. I nie rozumiem, dlaczego panie w przedszkolu ją do tego zmuszają.
Kiedy zapisywałam Julcię do przedszkola, pytałam, czy leżakowanie jest obowiązkowe. Dyrektorka powiedziała, że nie. Że leżakują tylko te dzieci, które mają w zwyczaju drzemki w ciągu dnia. Bardzo się wtedy ucieszyłam, bo to oznaczało, że w przedszkolach nie jest tak jak w PRL, gdy zmuszano dzieci do spania i jedzenia... Leżakowanie wspominam strasznie Kiedy ponad 30 lat temu chodziłam do przedszkola, najbardziej zazdrościłam starszakom, że nie muszą już leżakować. To leżakowanie było okropne. Do dziś pamiętam panią Krysię, która chodziła między polówkami i zamykała oczy każdemu, kto śmiał leżeć z otwartymi… Oczywiście wtedy uważałam, że tak ma być. Podobnie jak z jedzeniem – że trzeba jeść nawet najbardziej znienawidzone zupy mleczne i żylaste mięso. Do ostatniego kęsa, choćby się miało za chwilę zwymiotować. Myślałam, że dzieci traktuje się teraz inaczej. Że owszem, musi być jakaś dyscyplina, rozkład dnia i nie można zawsze robić tego, co się chce i lubi, ale… nikt nie zmusza do czegoś, czego dziecko nie potrzebuje! Dzieci leżakują, panie się relaksują? Kiedy córka zaczęła się skarżyć na to leżakowanie (poprosiła, żebym w czasie leżakowania zabierała ją do domu), obiecałam, że porozmawiam z wychowawczynią. Byłam pewna, że zgodnie ze słowami dyrektorki – Julka nie będzie musiała leżakować. Okazało się jednak, że musi. A dlaczego? Oficjalnie dlatego, że to dla dzieci zdrowe… Że jak się położą po obiadku, to potem ładnie się bawią. Naprawdę? Może i dotyczy to tych dzieci, które potrzebują drzemek… Ale moja córka do nich nie należy i co? Też musi leżakować? Może dlatego, żeby panie miały chwilę ciszy i oddechu od pracy? Może dla pań to „chwila”, ale przecież dla dziecka takie leżakowanie to wieczność! Czy leżakowanie jest obowiązkowe? W przedszkolu córki jedzenie nie jest obowiązkowe. Rodzic dostaje informację, że dziecko odmówiło np. śniadania, obiadu lub podwieczorku. Uważam, że to jest super, bo naprawdę nie każdy i nie zawsze ma ochotę jeść to i ile mu nałożą. W tym przypadku szanuje się dziecko, ale… Jak to w końcu jest z tym leżakowaniem? Jest obowiązkowe czy nie? A jeśli jest obowiązkowe, to skąd wynika przekonanie, że to najlepsze rozwiązanie? Dla wszystkich, bez wyjątku? Dlaczego ta dyrektorka mnie oszukała? Czy mam iść do niej i żądać wyjaśnień? To jakaś paranoja, bo nigdy nie widziałam się w roli matki, która kręci awantury w gabinecie dyrekcji, ale chyba nie mam wyboru. Jeśli chcesz się podzielić swoją historią, napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl. Czytamy wszystkie listy i zastrzegamy prawo do wyboru najciekawszych oraz do ich redagowania lub skracania. Aśka Piszemy też o: Przedszkolanka przyłapana na biciu 5-letniego chłopca. Wszystko zarejestrowały kamery 1 października zaczyna obowiązywać tzw. rejestr ciąż. Za brak wpisu kar nie ma. Na razie? Ciężarna w 30. tygodniu ciąży dowiedziała się, że płód nie ma czaszki. Wcześniej lekarz to przed nią zataił
Leżakowanie w przedszkolu – przepisy, cel, czas trwania
Leżakowanie w przedszkolu dotyczy zwykle 3-latków, a w niektórych placówkach także 4-latków. Pięciolatki już nie mają w planie dnia leżakowania. Nie znaczy to, że w przedszkolu musi leżakować każdy trzylatek, a pięciolatkowi leżakować nie wolno. Wyjaśniamy, czy leżakowanie jest obowiązkowe dla każdego dziecka i co robić, jeśli maluch, który idzie do przedszkola, już nie śpi w ciągu dnia.
Nie każdy rodzic jest zwolennikiem leżakowania w przedszkolu, a zwłaszcza ten, który ma dziecko, które już odzwyczaiło się od drzemek w ciągu dnia. Jednak w młodszych grupach przedszkolnych bardzo często leżakowanie jest stałym punktem w planie każdego dnia. Ma ono tyle samo zwolenników, co przeciwników, zarówno wśród dzieci, jak i ich rodziców. W niektórych przedszkolach maluchy przebierają się na leżakowanie w piżamki i w nich kładą się na leżaczkach. W innych placówkach leżakowanie polega na kładzeniu się na rozłożonej na podłodze macie z poduszką i kocykiem. Sprawdź, po co dzieci leżakują i czy muszą to robić obowiązkowo. Spis treści: Leżakowanie w przedszkolu – cele Czy leżakowanie w przedszkolu jest obowiązkowe? Leżakowanie w przedszkolu – przepisy Leżakowanie w przedszkolu – ile trwa? Leżakowanie w przedszkolu – cele Leżakowanie w przedszkolu to przerwa w zajęciach dydaktycznych, która znajduje się w planie dnia najmłodszych grup wiekowych. Jest to przerwa przeznaczona na wypoczynek, która przygotowuje dziecko do aktywnego udziału w kolejnej porcji zajęć dydaktycznych i ruchowych. Leżakowanie uwzględnia potrzeby rozwojowe dzieci, które w przedszkolu spędzają czas bardziej intensywnie niż w domu. W przedszkolu zwykle panuje nieustanny gwar. Podczas leżakowania jest cicho i spokojnie, co daje dziecku szansę na wypoczynek od aktywności fizycznej i intelektualnej, ale również od hałasu. Wiele dzieci podczas leżakowania zasypia, co jest bardzo korzystne. Odpowiednia ilość snu jest dla dzieci, zwłaszcza młodszych, bardzo ważna. Pozwala im się lepiej rozwijać fizycznie i intelektualnie. Czy leżakowanie w przedszkolu jest obowiązkowe? Jeśli leżakowanie jest wpisane w statucie przedszkola, to należy uznać je za obowiązkowe. Nie każde dziecko musi jednak leżakować. Aby zwolnić dziecko z obowiązku leżakowania, należy złożyć prośbę do dyrekcji placówki. Zanim to zrobimy, warto jednak wziąć pod uwagę, że nawet dzieci nieprzyzwyczajone wcześniej do drzemki w ciągu dnia, w przedszkolu mogą bez problemu zasypiać razem z innymi dziećmi. Zwalnianie dziecka z leżakowania może też sprawić, że pozostałym dzieciom trudniej będzie się wyciszyć i usnąć, jeśli część przedszkolaków w tym czasie będzie hałasować przy zabawie. Zanim rodzic wystąpi o zwolnienie dziecka z leżakowania powinien dobrze przemyśleć swoją decyzję. Leżakowanie w przedszkolu – przepisy Obecność leżakowania w planie dnia przedszkolaków nie jest zapisana w prawie oświatowym. Oznacza to, że każde przedszkole ustala własne zasady w tym zakresie – może ustalić leżakowanie trwające 2,5 godziny albo z niego zrezygnować. Nie ma obowiązku organizowania takiego wypoczynku. Przepisy nie regulują też, do jakiego wieku dzieci mają leżakować. To również leży w gestii dyrektora placówki i to on ustala, które grupy będą leżakować, a które nie mają leżakowania w planie dnia. Ramowy rozkład dnia, uwzględniający m. in. leżakowanie, powinien być zawarty w statucie przedszkola. Leżakowanie zwykle obejmuje dzieci z młodszych grup (regularne leżakowanie rozpoczyna się zwykle po okresie adaptacji w przedszkolu). Ale możliwe jest też, aby leżakowało dziecko starsze, np. 5-latek, którego grupa już nie leżakuje. W takim przypadku potrzebne jest wystąpienie z prośbą do dyrekcji o umożliwienie dziecku leżakowania. Leżakowanie w przedszkolu – ile trwa? Czas leżakowania w przedszkolu zależy od placówki. Średnio trwa ok. 2 godzin. W części placówek nieco krócej (nawet tylko 45 minut), w innych nawet 2,5 godziny. Przygotowania do leżakowania zazwyczaj zaczynają się ok. 12:30. Dziecko jest już po części zajęć i po obfitszym posiłku. Wtedy przychodzi czas na mycie zębów i przebieranie się w piżamkę do leżakowania. Najczęściej ok. godz. 15:00 dzieci kończą leżakowanie, aby wziąć udział w kolejnych zajęciach. Źródło: gov.pl Przeczytaj też: Czesne w przedszkolu publicznym? To możliwe Dziecko nie chce chodzić do przedszkola. Co robić? Podstawa programowa w przedszkolu 2022/2023
Power nap idealnie sprawdzi się w przypadku młodych mam, przepracowanych ojców, obciążonych nauką uczniów, ale nie tylko im może przynieść dużo dobrego. Nie dość, że pozwala szybko odzyskać energię, to jeszcze daje długoterminowe korzyści. Sprawdź, na czym polega taka drzemka i dlaczego warto ja praktykować.
Power nap to termin, którym nazywa się krótką drzemkę w ciągu dnia. Pierwszy raz tego pojęcia użył badacz snu, dr James B. Maas. Power nap trwa do 30 minut, ale niektórzy mówią również o 20 minutach. Chociaż nie pozwala wejść w głęboką fazę snu, a tylko w fazę drugą, czyli najlżejszą, przynosi szereg korzyści dla ciała i umysłu. Przeczytaj, jakimi regułami rządzi się power nap i na co w związku z nią można liczyć. Power nap – co to jest? Power nap jest błyskawiczną drzemką, podczas której możesz mieć wrażenie, że słyszysz wszystko wokół siebie, a mimo to wstajesz z uczuciem rześkości i przypływem energii. Aby takie chwile „przymknięcia oka” przynosiły korzyści, trzeba zastosować się do kilku zasad, którymi rządzą się idealne power nap. Zasady power nap: czas trwania – 10-30 minut, pora dnia – wczesne popołudnie, okoliczności – spokojne, ciche, ciepłe i zaciemnione miejsce. Czas trwania power nap to około 20 minut. Długość drzemki wynika z tego, że pierwsza faza snu (NREM 1) trwa 5-10 minut, a druga (NREM 2) – ok. 20 minut. A w power nap chodzi o to, aby wejść w drugą fazę snu, ale nie wejść już w fazę trzecią (NREM 3). Aby tego dopilnować, trzeba nastawić budzik na 20-30 minut. Najlepszą porą na power nap jest przedział między godziną 13:00 a 15:00. Drzemka o wcześniejszej porze może się nie udać, bo będzie zbyt wcześnie. Z kolei ta po 15:00 może zaburzyć naturalny rytm czuwania i snu, i utrudnić wieczorne zasypianie oraz nocny wypoczynek. Aby odizolować się od otoczenia można zasłonić oczy maską, a na uszy założyć słuchawki. Wystarczy wyciszyć telefon, wyłączyć TV i radio, usiąść w wygodnym fotelu, przykryć się kocem i… drzemać. Nie trzeba nawet kłaść się do łóżka. Co ciekawe, bezpośrednio przed power nap można wypić kawę. Nie utrudni ona zasypiania, a doda energii, gdy przyjdzie czas pobudki. To prawdziwa turbodrzemka! Czy warto stosować power nap? O tak! Tej wczesnopopołudniowej drzemce przypisuje się szereg korzyści, z których skorzystają ci, którzy muszą sobie na bieżąco dodać energii, ale też osoby, które potrzebują o siebie zadbać w dłuższej perspektywie. Co zatem daje krótka drzemka? Oto lista korzyści power nap: przypływ energii – idealny zastrzyk energii dla młodych, niewyspanych mam, kobiet cierpiących na bezsenność w ciąży i uczniów, którzy znużeni wracają ze szkoły, a przed nimi jeszcze popołudnie pełne zajęć. Zaraz po power nap pojawiają się nowe pokłady sił do działania; poprawa pamięci – istotna dla uczniów i dorosłych, którzy mają wrażenie, że „umykają” im z pamięci różne ważne sprawy; poprawa funkcji poznawczych mózgu – brzmi skomplikowanie, ale chodzi o lepsze kojarzenie, uczenie się, wyciąganie wniosków, spostrzegawczość, zdolność koncentracji; poprawa kreatywności – teraz niemal w każdej pracy wymaga się od pracownika kreatywności. Uczniom też się przyda; poprawa odporności – badania wykazały, że regularne power nap poprawiają odporność i mogą ją przywracać, gdy spada, zwłaszcza jeśli ktoś nie może dobrze wysypiać się w nocy. Coś dla młodych mam! obniżone ryzyko wystąpienia chorób serca i udaru – podobno wystarczą dwie drzemki w tygodniu; obniżenie poziomu stresu; regulacja ciśnienia krwi. Uwaga! Power nap nie zastąpi nocnego wypoczynku, który powinien trwać nieprzerwanie 7-9 godzin w przypadku ludzi w wieku 18-60 lat. Może jednak pomóc w lepszej formie przetrwać kłopoty z nocnym snem. Źródło: 1.medicalnewstoday.com 2. Napping Reverses the Salivary Interleukin-6 and Urinary Norepinephrine Changes Induced by Sleep Restriction 3. Once or twice weekly daytime nap linked to lower heart attack/stroke risk 4. An ultra short episode of sleep is sufficient to promote declarative memory performance Zobacz też: Budzisz się zmęczona? Sprawdź, dlaczego 6 sposobów, aby się wyspać Jak zorganizować dziecku drzemkę w ciągu dnia
Twój dwulatek ma jeszcze drzemki w ciągu dnia? To źle wpływa na jego rozwój!
Zdaniem ekspertów drzemki w ciągu dnia mogą powodować gorszą jakość snu u dzieci powyżej drugiego roku życia. Dlaczego?
Twoje dwuletnie dziecko nie jest zbyt chętne do spania w ciągu dnia? Ty jednak stale próbujesz je do tego nakłaniać, sądząc, że przerwa na sen jest mu po prostu potrzebna? Już nie musisz! Naukowcy przekonują, że drzemanie w ciągu dnia nie jest potrzebne dzieciom powyżej drugiego roku życia. Mało tego, może sprawiać, że sen nocny będzie o wiele gorszy. Sprawdź, dlaczego! (Nie)potrzebna drzemka Być może jako rodzic niechętnie o tym czytasz, bo wiadomo, że często drzemka dziecka to jedyny czas oddechu dla ciebie w ciągu dnia. Jednak naukowcy zbadali tę kwestię pod kątem zdrowia kilkulatków. Okazało się, że dzieci, które nie śpią w dzień, mają lepszy sen w nocy, a w efekcie lepiej też się rozwijają. Jeśli zatem twój dwulatek do tej pory cięgle buntował się, że nie chce drzemać w dzień, możesz już przestać z nim walczyć. Dobra wiadomość prawda? Gorzej, jeśli jesteś rodzicem małego śpiocha. Prawdopodobnie trudno będzie ci zrezygnować z tej odrobiny spokoju i ciszy, prawda? Ilu snu na dobę potrzebuje dziecko? Zgodnie z wytycznymi wydanymi przez National Sleep Foundation małe dzieci muszą spać od 10 do 13 godzin każdego dnia (oczywiście nie jest tu mowa o niemowlętach, które potrzebują więcej snu). Niektóre dzieci zaspokajają tę potrzebę, śpiąc odpowiednio długo w nocy. Inne z kolei wolą drzemać dodatkowo w dzień. Amerykańskie badanie opublikowane w Archives of Disease in Childhood wykazało, że spanie w dzień powoduje gorszą jakość snu dziecka. Zobacz też: 6 sposobów na przesypianie nocy przez dziecko Dlaczego dwulatki nie powinny drzemać w dzień? Jeśli dziecko drzemie w ciągu dnia, w efekcie może przekroczyć optymalną liczbę godzin snu na dobę. Potwierdza to profesor Karen Thorpe z Queensland University of Technology. Jej zdaniem „rodzice nie powinni zakładać, że sen dzienny i nocny są takie same. Im dłużej dziecko drzemie w ciągu dnia, tym krócej trwa efektywny sen w nocy”. Z powyższego badania wynika, że lepiej byłoby, gdyby twój dwulatek przestał spać w dzień. Pytanie tylko, czy ty, drogi rodzicu, jesteś na to gotowy. Źródło: practicalparenting.com.au
10 powodów, dlaczego dziecko nie chce spać w dzień [WIDEO]
Twoje dziecko wczoraj zrezygnowało z drzemki w ciągu dnia? Dzisiaj też? Ratunku! Dlaczego ono nie chce spać?! Ma swoje powody. Nawet 10 powodów!
Nie jesteś gotowa zrezygnować z dziennych drzemek swojego dziecka (ach, te 30 minut oddechu!), ale ono najwyraźniej jest coraz bliżej tego momentu? Jak to jest, że kiedy ty padasz ze zmęczenia, twój uroczy syneczek postanawia zastrajkować i zrezygnować z poobiedniej drzemki? A od kiedy to twoja śliczna córeczka nie sypia w dzień, przecież ty masz ważne rzeczy do zrobienia (praca, podatki, opłaty, kawa, serial – bez oceniania!)? Dlaczego twoje dziecko nie chce spać w dzień? Cóż, jest około 10 powodów, dlaczego tak się dzieje. Nie spodobają ci się. Dlaczego twoje dziecko nie chce spać w dzień? Małe dzieci są nie tylko słodkie, ale i bardzo mądre. Mają swój plan. A on niekoniecznie pokrywa się z twoim. W obliczu ich decyzji, pozostaje ci jedno: kapitulacja. Oto dlaczego twoje dziecko dziś nie zasnęło: Powód 1: Bo ty jesteś fajniejsza od snu! Lepiej być z tobą. Jesteś najlepsza. A to, co robisz, jest takie ciekawe! Powód 2: Bo jednak chce jogurt! Albo bułkę. Wcześniej nie było głodne. Teraz jest. Okrutnie! Słyszysz jak burczy mu w brzuchu? Powód 3: Bo dba o kondycję fizyczną. Też powinnaś. Wspinanie się na sofę jest super, kładzenie się na twojej głowie jeszcze lepsze. Łóżko to sala gimnastyczna, najlepsza z możliwych. I już! Powód 4: Bo macie iść na plac zabaw. Ono chce iść już teraz. Nie po południu. Teraz! Już czeka przy drzwiach, pospiesz się! Powód 5: Spojrzało na cukier. I jest pobudzone. Nie zaśnie przez tydzień. Kupiłaś zapas kawy? Powód 6: Bo ty chcesz, żeby spało. "Nie ze mną te numery!" – mówi ci swoją odmową. To próba sił. Ty przegrasz. Powód 7: Bo nie może znaleźć ulubionej przytulanki. Bez niej nie zaśnie. Już nigdy. Włącz komputer, pora przeszukać internet, wydrukować ulotki, zorganizować poszukiwania na szeroką skalę. Powód 8: Jest przemęczone. Pociąg do stacji Drzemka odjechał bez was, spóźniliście się. Teraz już tylko histeria i płacz ze zmęczenia. Do wieczora. Powód 9: Bo musi się bawić. Zabawa to praca dziecka, czyż nie? A czy ty zasypiasz w połowie dnia pracy? Powód 10: Bo wyrosło z drzemek. Przykro mi. Ten moment musiał nastąpić. Bądź dzielna. Zobacz też: Moje dziecko nie chce spać! Zdradzamy sposoby na dobry sen przedszkolaka Jak przygotować dziecko do snu? [WIDEO]
Czy dwulatki potrzebują drzemki w ciągu dnia? Odpowiedź cię zaskoczy!
Gdy nadchodzi czas drzemki, przez godzinę próbujesz uśpić swojego malca... Okazuje się, że nie jest to takie łatwe, bo on może już tego nie potrzebować.
Czas popołudniowej drzemki: dla połowy rodziców czas odpoczynku i relaksu, nadrabiania zaległości w pracy, sprzątania, prania i dopijania porannej kawy. Dla drugiej połowy to walka z dzieckiem, frustracja i problemy z położeniem malca spać wieczorem. Według amerykańskiej organizacji National Sleep Foundation niektóre dzieci po 2. roku życia nie potrzebują drzemki w środku dnia. Czy dzieci potrzebują drzemki w ciągu dnia? Według National Sleep Foundation maluchy w wieku od 3 do 5 lat potrzebują 10-13 godzin snu w trakcie doby. Czy pora dnia ma dla nich znaczenie? Okazuje się, że ok. 2. roku życia dzieci potrzebę snu zaspokajają w nocy i popołudniowe drzemki mogą zakłócić ich dobowy rytm, a to może prowadzić do rozdrażnienia, problemów emocjonalnych, a nawet otyłości. Zobacz też: Kalendarz rozwoju dziecka Profesor Karen Thorpe z Politechniki Queensland potwierdza tę tezę i zauważa, że rodzice często myślą, że czas drzemki w ciągu dnia uzupełni braki snu nocą, jednak to tak nie działa. Kiedy maluch przestaje potrzebować drzemek, czyli po 2. roku życia, kładzenie go spać w ciągu dnia zaburza jego dzienny rytm. "Kiedy dzieci przestają potrzebować snu w ciągu dnia, zmuszając je do drzemki, zakłócamy ich rytm i zmniejszamy ilość snu w nocy" – mówi profesor Thorpe. Podkreśla jednak, że każde dziecko jest inne i chociaż zazwyczaj po 2. roku życia dzieci przestają potrzebować drzemek, każdy przypadek jest inny. Ile lat miały wasze maluchy, kiedy zrezygnowały z popołudniowych drzemek? Czytaj także: Jak uśpić niemowlę w 75 krokach? Płaczemy ze śmiechu! Źródło: kidspot.com.au
Co się dzieje, gdy dziecko śpi za krótko?
Naukowcy alarmują: dzieci, nawet całkiem małe, śpią coraz krócej. A wskutek tego są nie tylko niewyspane, ale również mają problemy z zachowaniem i zdrowiem. Co konkretnie naukowcy mają na myśli?
Wiele badań prowadzonych na całym świecie potwierdza, że czas poświęcany przez dzieci na sen jest coraz krótszy. Nie jest to dobra wiadomość, bo maluchy krócej wypoczywając w łóżku, nic nie zyskują. Co więcej, nie są w stanie zrekompensować sobie braku snu i płacą za to wysoką cenę. Niedosypianie i jego związek z wagą Od dawna wiadomo, że niedostatek snu osłabia odporność i zaburza wydzielanie hormonu wzrostu. „Gdy dzieci śpią, rosną" – głosi przecież znane powiedzenie. Ale pojawiły się też nowe doniesienia. Dzieci, które śpią krócej, są grubsze od tych wysypiających się porządnie. Po zbadaniu małych Japończyków, Kanadyjczyków i Australijczyków (badania przytaczają Po Bronson i Ashley Merryman, autorzy książki „Rewolucja w wychowaniu”) okazało się, że współczynnik otyłości u dzieci, które śpią osiem godzin, jest aż o 300 proc. wyższy niż u maluchów wypoczywających dwie godziny dłużej. Zagrożenie otyłością to jednak nie wszystko. Brak jednej godziny i brzydkie zachowanie U dzieci, które śpią zbyt krótko, mogą ujawniać się problemy z zachowaniem podobne do ADHD. Na Uniwersytecie w Tel Awiwie dowiedziono, że niedosypiający kilka dni z rzędu szóstoklasista funkcjonuje na lekcjach jak... czwartoklasista. Godzinna strata snu równa się utracie dwóch lat dojrzewania i rozwoju poznawczego. Skąd porównanie do ADHD? Przez podobieństwo objawów. Zbyt krótki sen negatywnie wpływa na mózg. Niewyspane dziecko nie jest w stanie kontrolować zachowania, przewidzieć konsekwencji swoich działań, skupić uwagi ani zapamiętać, czego się nauczyło. Zanim twój maluszek pójdzie do szóstej klasy, upłynie jeszcze sporo czasu, ale warto już dziś docenić wagę snu i zadbać o to, by od samego początku miał szansę porządnie się wyspać. Zyska na tym jego sylwetka (przybędzie mu centymetrów wzwyż, a niekoniecznie wszerz), ale zyskasz także i ty, mając do czynienia ze spokojniejszym dzieckiem. Czas snu w pierwszym roku życia 1. miesiąc: 16–20 godz. – nawet noworodki mają różną potrzebę snu, więc norma jest dość szeroka. Warto pamiętać o tym, że dzieci w pierwszym miesiącu życia nie odróżniają dnia i nocy. 2-4. miesiąc: 12–18 godz. – w dzień dziecko może przesypiać 5–9 godzin, nocą 6–9 godzin. Różnica jest niewielka, bo większość dzieci nadal traktuje dzień i noc podobnie. 4–8 miesiąc: 14–16 godz. – w tym czasie wydłuża się sen nocny (może trwać 10-12 godzin) i aktywność w ciągu dnia (dzieci zazwyczaj drzemią dwa razy po 2-4 godziny). 8–12 miesiąc: 10–16 godz. – im bliżej pierwszych urodzin, tym sen nocny jest dłuższy, dziecko zaczyna przesypiać noc i coraz krócej drzemie w dzień (2–3 godziny). Konsultacja: dr n. med. Alicja Karney, pediatra. Kieruje Oddziałem Pediatrycznym Hospitalizacji Jednego Dnia w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie, prowadzi własną praktykę www.poradniakarney.pl Czytaj też: Kiedy należy budzić noworodka? Jak zorganizować drzemki w ciągu dnia? Niespokojny sen dziecka oznaką alergii? Jak ułożyć dziecko do snu?
Jak od rutyny przeszłam do elastyczności (i jest mi z tym lepiej)
Wszystkie mądre głowy mówią, że dzieci potrzebują przewidywalności i stałego rytmu dnia. Pewnie, ale jak nie przegapić momentu, kiedy stajemy się niewolnikami rutyny? Oto moja droga od nieugiętej strażniczki domowego grafiku do elastycznej bogini rodzinnej sielanki.
Do wszystkiego muszę się zawsze dobrze przygotować, dlatego też do urodzenia dziecka przykładałam się jak do zdawania egzaminu maturalnego. Od samego początku – dzięki dogłębnemu zbadaniu tematu - wiedziałam już, że co jak co, ale najważniejsza w wychowywaniu dzieci jest ... rutyna. Konsekwentna, prozaiczna, sztywna jak drut rutyna. Nie było to najłatwiejsze odkrycie, bo do tego momentu byłam raczej tą spontaniczną osóbką, która robiła plany na bieżąco i najbardziej szczyciła się tym, że może je zmieniać z minuty na minutę. Ale hej! Co to dla mnie, skoro w macierzyństwo weszłam z silnym postanowieniem, że będę książkowo idealną, ze wszech miar perfekcyjną, nowoczesną matką? Życie wg grafiku Skoro wszędzie piszą, że niemowlęta i małe dzieci do prawidłowego rozwoju i poczucia bezpieczeństwa potrzebują rutyny, to kto to zapewni mojemu dziecku, jeśli nie ja? Pestka! I rzeczywiście, największym zaskoczeniem okazało się to, że wyjątkowo łatwo było mi stanąć na straży rodzicielskiego grafiku i bezwzględnie pilnować, by nie było żadnych odstępstw od reguły: - jedzenie co 3-4 godziny. To okazało się łatwe nawet w przypadku karmienia piersią, które co prawda miało odbywać się na żądanie, ale moja pierworodna najwyraźniej przeczuwając, co ją czeka w przypadku niesubordynacji, postanowiła od razu wdrażać się do życia wg planu i żądała jedzenia co 3-4 godziny właśnie, z regularnością szwajcarskiego zegarka; - drzemka o określonej porze. Pierwsza się dostosowała, drugi się buntował. Byłam sfrustrowana, dopóki nie odkryłam, że przy drugim dziecku to ja po prostu zapomniałam o tym, że niemowlęta muszą spać w ciągu dnia i stwarzałam mało przyjazne drzemce warunki; - kąpiel zawsze o 19.00, temperatura powietrza odpowiednia, wody także, gotowość bojowa: pełna; - spanie zawsze od 19.30. Pierś, łóżeczko, głaskanie po główce, później dochodzi czytanie, ale 19.30 to pora przykrycia dziecięcia kołderką i nie ma zmiłuj! Jesteśmy kosmitami? Moje podejście z cyklu: "Wiem najlepiej, bo przeczytałam o tym w mądrych książkach", naturalnie przejęte także przez mojego małżonka, nie przysparzało nam zbyt wielu fanów w rodzinie. Zresztą sami to sobie wyobraźcie: impreza rodzinna 300 km od domu? Jedziemy z wanienką, przed 19.00 ślicznie dziękujemy i idziemy kąpać niemowlę. Wesele najlepszego przyjaciela męża? Tylko do 19.00: "Jak będziecie mieć dziecko, to zrozumiecie" (czyżby?). Dziecię przez weekend u babci? Rozpiska dotycząca dokładnych pór karmienia i wielkości porcji. Nie powiem, to procentuje: moje dzieci są teraz w wieku (przed)szkolnym i nadal bez protestu zasypiają przed 20.00, a ja mam czas dla siebie. Czy nadal pochwalam rutynę? Tak. Nie. Pochwała rutyny Rutyna ma swoje plusy i jeśli myślicie, że stosują ją tylko ludzie bez polotu, jesteście w dużym błędzie! Można jej na przykład używać jako świetnej wymówki ("Och, niestety nie możemy przyjść na imieniny wujka Olgierda, połączone z oglądaniem slajdów z jego podróży śladami kopalni węgla brunatnego, bo nasze dziecko o tej porze musi chodzić spać, inaczej jest bardzo rozbite i niespokojne"). Rutyna pozwala zaplanować godziny odbioru przesyłek kurierskich (a kto nie lubi zakupów przez internet?) i umawiać się z koleżankami na plotki – doskonale wiesz, kiedy będziesz zajęta, spokojnie więc wciśniesz pół godziny na placu zabaw między pierwszą a drugą drzemką dziecka. Nic cię nie zaskoczy. Poczucie bezpieczeństwa u dziecka – o tym już wspominałam i to także zasługa stałego rozkładu dnia. Małe dzieci dobrze czują się w przewidywalnym świecie, po co więc im tego odmawiać? I w końcu: kontrola! Myślę, że to właśnie było głównym powodem, dla którego tak łatwo odnalazłam się w świecie schematów i utartego planu dnia. Lubię kontrolować rzeczywistość, a stałe pory snu, kąpieli i karmienia to idealne narzędzia dla takiej osoby jak ja. Wiwat elastyczność! Wychwaliwszy już rutynę pod niebiosa, mogę wam teraz powiedzieć, że tak naprawdę to lubię... elastyczność. Jest to jednak prawda, do której dojrzewałam przez ok. 6-7 lat macierzyństwa. Długo, prawda? Mój tata mówi, że ja do wszystkiego długo dojrzewam i dlatego ma nawet nadzieję, że zmienię kiedyś swoje poglądy polityczne (nie ma szans!). Jak to się stało, że odkryłam, że od rutyny lepsza jest elastyczność? Zauważyłam po prostu, że o ile założenia stałego rozkładu dnia mają swoje plusy, łatwo stać się ich niewolnikiem i wiele tracić z życia. Jesteś zmęczona, ale nie usiądziesz na kanapie i nie odpoczniesz, bo dziecko musi o tej porze być wykąpane? A czy stanie się coś złego, jeśli dzisiaj zrezygnujesz z kąpieli? A co będzie, jeśli zamiast umyć długie włosy córki wieczorem i potem suszyć je przez pół godziny, zrobisz jej długą kąpiel z zabawą i myciem głowy w sobotę rano, a potem włosy będą mogły swobodnie wyschnąć na powietrzu? Twoje dzieci akurat świetnie się bawią, ale musisz to przerwać, bo zbliża się 19.30 i muszą znaleźć się w łóżku? Ale jeśli nie idą jutro do szkoły, może mogłyby pójść spać godzinę później? W tygodniu nie oglądacie bajek? A co jeśli akurat nic wam się nie chce robić, a oglądać ulubioną kreskówkę owszem? Nauczyłam się odpuszczać i wydaje mi się, że nie tylko ja jestem z tym szczęśliwsza, ale wyszło to na dobre całej rodzinie. Gdybym miała znowu być mamą niemowlaka, znowu postawiłabym na stały rozkład dnia, ale chyba wcześniej nauczyłabym się zmieniać plany. Bo gdybyście zapytały mnie teraz, powiedziałabym, że najlepsza jest rutyna... kontrolowana. Elastyczność, rozumiecie. Zobacz też: 7 rzeczy, których nie lubi niemowlę Czas letni, czas zabawy. Przestawiam zegarek, przestawiam siebie Urodziłam i z księżniczki stałam się fajną babką
Jak zorganizować dziecku drzemkę w ciągu dnia?
Z miesiąca na miesiąc dziecko coraz bardziej docenia uroki dnia i śpi coraz krócej. Mimo to drzemki są mu nadal bardzo potrzebne. Jak je zorganizować?
Gdy rytm dobowy dziecka unormuje się, maluch zaczyna sypiać w ciągu dnia tylko 2 razy – przed południem i po południu. Początkowo drzemie łącznie 6 godzin, a około pierwszych urodzin nawet o połowę krócej. W tym czasie zwykle maluchy nie korzystają już z przedpołudniowej drzemki. A jak sypia w dzień twoje niemowlę? Chętnie, czy wręcz przeciwnie? Podpowiadamy, jak tę sprawę uporządkować, aby brak snu nie odbijał się źle na rozwoju dziecka. Najważniejsze – nie zmuszaj Potrzeba snu jest sprawą indywidualną. Jeśli twoje dziecko budzi się w świetnej formie po półgodzinnej lub piętnastominutowej drzemce, to znaczy, że tyle snu mu wystarczy. I trzeba się z tym pogodzić. Aby upewnić się, że niemowlę obudziło się na dobre, nie wchodź do pokoju, kiedy tylko je usłyszysz. Może za chwilę zaśnie ponownie? Spróbuj zostawić mu w łóżeczku (ale dopiero jak uśnie) ciekawe zabawki lub książeczki – jest szansa, że zajmie się nimi po przebudzeniu, a ty zyskasz więcej czasu, aby odpocząć. Pamiętaj o spadku formy Staraj się być w domu w porze drzemek. Nawet największe atrakcje na spacerze przestają bawić dziecko, któremu chce się spać. Nie planuj w tym czasie długich zakupów i – jeśli to tylko możliwe – nie umawiaj go do lekarza. Nawet bardzo senny maluch niekoniecznie będzie chciał drzemać w samochodzie lub w koszu na zakupy w hipermarkecie. Wróć do domu na tyle wcześnie, aby spokojnie przygotować go do snu. Nie czekaj, aż zacznie marudzić Kolejny krok do sukcesu to uchwycenie momentu, kiedy dziecko zaczyna być senne – robi się drażliwe, ziewa, trze oczka. To znak, że należy położyć je do łóżeczka. Zmęczenie fizyczne i psychiczne, rozżalanie się z byle powodu utrudnia zasypianie. A przecież chodzi o to, aby drzemka kojarzyła się z miłym odpoczynkiem. Pamiętaj o ruchu i spacerach Maluchy, które dużo przebywają na świeżym powietrzu, zwykle nie mają problemów ze snem. Po spacerze, kiedy maluch jest dotleniony, zwykle łatwiej położyć go spać. Możesz tak zaplanować dzień, by drzemki zawsze poprzedzał spacer. Jeśli wychodzicie tylko raz, a układasz dziecko do snu jeszcze 2 razy dziennie, postaraj się, aby drugiej drzemki nie poprzedzały intensywne harce – po nich maluchowi trudno jest się wyciszyć i usnąć. Postaraj się, by ewentualne odwiedziny znajomych nie przypadały w porze snu. Nawet całkiem małe dziecko jest świadome, że do domu przyszli goście, z którymi warto trochę pobyć i pobawić się. Trzymaj się rytuałów Maluchy bardzo je lubią, choć same o tym nie wiedzą. Codziennie powtarzany zestaw tych samych czynności pozwala panować nad sytuacją, przewidywać, co zdarzy się za chwilę i dostosowywać do tych wydarzeń. Spacer, drugie śniadanko, oglądanie z mamą książeczki, zmiana pieluszki, całusy... i wiadomo – pora spać. Zadbaj o wygodę Cisza dzienna nie jest tak intensywna jak nocna. Zasłoń okna, postaraj się, aby dziecku nie przeszkadzał telefon, muzyka, telewizor. Zanim położysz malucha spać, zdejmij mu wierzchnie ubranko (przebieranie w piżamkę kojarzy się z nocnym snem i niech tak zostanie) lub tylko je rozepnij. Sprawdź, czy nie będzie uwierał guzik od spodenek lub gumka, czy skarpetki nie uciskają nóżek. Nie zapomnij o lekkim kocyku lub kołderce – śpiącym dzieciom zawsze jest chłodniej. Nie pozwalaj spać za długo Jeśli twoje dziecko nie przesypia jeszcze całej nocy albo budzi się zbyt wcześnie, możesz próbować zmienić tę sytuację, regulując czas drzemek. Gdy budzi się wyspane już nad ranem, spróbuj w ciągu dnia kłaść je codziennie o 10 minut później. A jeśli zasypia dopiero bardzo późno wieczorem, próbuj nieco skrócić czas popołudniowej drzemki. W czasie tych zmian maluszek może być bardziej marudny, aż do momentu, kiedy oswoi się z nowym rytmem dnia. Ale skorzystacie na tym oboje! Wszyscy zadowoleni Jeśli uda ci się unormować sprawę dziecięcych drzemek, szybko docenisz płynące z nich korzyści. Wyspany maluch jest spokojniejszy, ma więcej siły do zabawy. Ale to nie wszystko – odpowiednia porcja snu ułatwia dzieciom zapamiętywanie zdobytych w ciągu dnia informacji. Ty zyskujesz chwile wytchnienia – tak bardzo potrzebne na odespanie zarwanej nocy, zrobienie czegoś dla siebie czy zwykłe nicnierobienie. Korzystaj do woli z tego czasu! Konsultacja: dr n. med. Kamil Hozyasz, pediatra, pracuje w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. Czytaj też: Sen dziecka – prawdy i mity Co się dzieje, gdy dziecko śpi za krótko? Niebezpieczne metody usypiania niemowląt
13 powodów, dla których niemowlaki mogą cierpieć na bezsenność
Otuliłaś dziecko kołderką. Ściszyłaś telewizor. Zabroniłaś psu szczekać. I co? I nic! Twój słodki dzidziuś nie zaczął nawet ziewać. Dlaczego?
Pewnie znów zaśniesz przed dzieckiem. A chciałaś mieć chwilę dla siebie, porozmawiać z mężem... Co się dzieje z tym maluchem? Dlaczego nie chce spać, a może nie lubi zasypiać lub coś mu nie pozwala zasnąć? 1. Już się dobrze wyspałem Ze snem jest jak z jedzeniem: jedne maluchy potrzebują go więcej, inne mniej. Jeśli dziecko jest pogodne i wygląda na wypoczęte, oznacza to, że śpi wystarczająco długo, nawet jeśli spędza w łóżku mniej czasu niż rówieśnicy. Nasza rada: Możesz jedynie trochę „przemeblować” jego dobę, np. skrócić dzienną drzemkę. 2. Troszkę mi się poplątało Noworodki śpią i budzą się we własnym rytmie. Kilkumiesięczne niemowlaki potrafią już odróżniać dzień od nocy. Tyle teoria, w praktyce bywa z tym różnie. Nasza rada: Pokaż dziecku, czym się różni dzień od nocy. Gdy drzemie w dzień, nie zasłaniaj szczelnie okien, nie wyłączaj radia, nie chodź po domu na palcach. Możesz też położyć malca w innym miejscu niż na noc, np. w kojcu. Wieczorem postępuj inaczej. Zgaś światło, mów ciszej, wprowadź wieczorne rytuały. Nie daj się wciągnąć w zabawę. 3. Dla mnie jest za wcześnie Jeśli twoje dziecko raczej nie należy do rannych ptaszków – zazwyczaj budzi się późno, rano jest półprzytomne, werwę natomiast odzyskuje wieczorem – nie licz na to, że będzie zasypiać zaraz po dobranocce. Zamiast walczyć z nim co wieczór, kładź je nieco później. Nie daj się jednak zwariować. Nawet stuprocentowa „sowa” nie powinna chodzić spać o północy. Nasza rada: Jeśli chcesz, by dziecko zasypiało chociaż odrobinę wcześniej, postaraj się stopniowo zmienić jego przyzwyczajenia. Zacznij jednak nie wieczorem, a rano – od wcześniejszej pobudki. 4. Brakuje mi jasnych reguł Nieregularny tryb życia (raz wstajemy o 6, a raz o 11, dziś kąpiemy się przed dobranocką, jutro dopiero po wyjściu gości) utrudnia zasypianie. W miarę stały rozkład dnia oraz wieczorne rytuały (kąpiel, przebieranie w piżamkę, znajoma melodia z pozytywki itd.) pomagają dziecku zorientować się, że pora iść spać. Nasza rada: Oczywiście nie trzeba trzymać się planu dnia z żelazną konsekwencją – pojedyncze odstępstwa nie wprowadzą w życiu malca dużego zamieszania. Najważniejsze, by dziecko nie żyło w chaosie. 5. Nie chcę zostać sam Wszyscy pragniemy, by nasze pociechy miały piękne, kolorowe pokoiki, tymczasem im, przynajmniej na początku, najbardziej zależy na naszej bliskości. Trudno spokojnie spać, gdy jest się samemu w pokoju i nie wiadomo, gdzie jest ukochana mama. Nasza rada: Dziecko będzie spało spokojniej, jeśli ustawisz jego łóżeczko blisko własnego łóżka. Jeżeli chcesz, możesz spać razem z malcem. Takie spanie ma mnóstwo zalet (szkrab śpi spokojnie, ty nie musisz się zrywać, by sprawdzić, dlaczego płacze). 6. Burczy mi w brzuchu Noworodki i małe niemowlęta nie są w stanie najeść się na zapas, więc domagają się jedzenia także w nocy. Nie ma rady – przez kilka pierwszych miesięcy trzeba je karmić o najróżniejszych porach. Nasza rada: Jeśli karmisz piersią, możesz spać razem z dzieckiem – nakarmisz je, niemal się nie budząc. Możesz też poprosić tatę, by przynosił ci smyka na czas karmienia do łóżka albo napoił go odciągniętym pokarmem. Jeżeli podajesz mieszankę, przegotowaną wodę w termosie, czyste butelki itd. przygotuj wieczorem. Jeśli ponadroczne dziecko domaga się jedzenia, spróbuj je oszukać, podając mu wodę. Czytaj też: Lepiej spać razem z dzieckiem, czy jednak osobno? Spanie w jednym łóżku – wady i zalety [CMS_PAGE_BREAK] 7. Niezbyt mi wygodnie Za miękki, za twardy albo z innego powodu niewygodny materacyk może uniemożliwić spokojny sen nawet śpiochowi. Materac powinien być elastyczny, ale na tyle twardy, by nie zapadał się pod ciężarem ciała. Nasza rada: Nie dawaj maleństwu poduszki. Jest niebezpieczna (smyk może wtulić w nią buzię, co utrudni mu oddychanie). Malec jednak powinien spać z ułożoną wyżej głową. Co więc zrobić? Po prostu unieś materac, np. podstawiając pod nogi łóżka książki. 8. Coś mi przeszkadza Wpijająca się w ciało gumka, za ciasno zapięta pieluszka, przykrótkie śpiochy, niewygodny kaftanik, drapiąca metka, łaskoczący w nos pluszak, podrażniona skóra... Każda z tych rzeczy może być niczym ziarnko grochu odbierające sen bajkowej księżniczce. Nasza rada: Zakładaj smykowi wygodne, przewiewne piżamki, które nie krępują ruchów i nie mają mnóstwa uwierających guziczków lub zapięć. Wrażliwą skórę maluszka pielęgnuj delikatnymi kosmetykami. 9. Chyba się rozchoruję Niespokojny sen i płacz w środku nocy mogą, niestety, świadczyć także o tym, że maluszka coś boli, np. opuchnięte dziąsełka albo właśnie zaczyna się jakaś infekcja. Nasza rada: Jeśli szkrab ząbkuje, pomoże mu łyk chłodnej wody i maść do dziąseł. Gdy choroba (np. zapalenie ucha) dopiero się zaczyna, a malec nie ma jeszcze żadnych objawów, pozostaje czekanie na rozwój wypadków. 10. Zrobiłem właśnie kupkę Zasypianie w pełnej pieluszce nie jest przyjemne, nic więc dziwnego, że malec wierci się, a nawet płacze. I dobrze, bo bakterie, które są w kupce, mogłyby powędrować do cewki moczowej i wywołać infekcję. Nasza rada: Trzeba przewinąć malca i trzymać kciuki, by teraz wreszcie zasnął. 11. Po prostu jestem zły Gdy maluch jest rozdrażniony i zdenerwowany (a jak wiadomo, zdarza się to dzieciom dość często), rzeczywiście trudno mu zasnąć. Nasza rada: Postaraj się wyciszyć złośnika. Może zadziała śpiewanie kołysanki albo cichutkie szeptanie? Poszukaj też własnych trików. Są na przykład dzieci, które doskonale uspokajają się, słuchając szumu wody z kranu. 12. Mam zatkany nosek Niemowlęta nie potrafią oddychać ustami, więc nawet niewielki katar jest dla nich katastrofą. Nasza rada: Przed położeniem malucha do snu wywietrz jego pokój i dokładnie oczyść dziecięcy nosek solą fizjologiczną albo wodą morską w spreju. 13. Miałem ciężki dzień W spaniu przeszkadza także... zmęczenie. Wysiłek, nadmiar emocji (nawet przyjemnych), jakieś zmiany – wszystko to może wyprowadzić malca z równowagi. Nasza rada: Bądź wyrozumiała i czekaj. Po intensywnym dniu ty też nie możesz zasnąć. Tego nie rób! Nawet jeśli twoje dziecko bardzo długo nie chce zasnąć, nigdy... Nie podawaj środków nasennych. Stosuje się je w wyjątkowych sytuacjach, wyłącznie na polecenie lekarza. Nie przyzwyczajaj do zasypiania przy butli. To naprawdę szkodliwe dla ząbków! Nie zostawiaj go samego w domu, nawet jeśli w końcu zasnęło, a ty chcesz wyjść tylko na dwie minuty. Jeśli malec się przebudzi, będzie przerażony. Czytaj też: Drzemka w ciągu dnia – jak to zorganizować? Spanie z dzieckiem – prawdy i mity Co się dzieje, gdy dziecko śpi za krótko?
Czy dwulatek musi koniecznie spać w ciągu dnia?
Jak długo dzieci muszą spać w dzień? Czy pozwolić dwulatkowi zrezygnować z poobiednich drzemek? Sen dziecka budzi wątpliwości wielu rodziców. Rozwiewa je pediatra.
W czasie snu mózg małego dziecka porządkuje zdobyte w czasie aktywności doświadczenia, wspierając tym samym rozwój umysłowy. Powstaje też wiele nowych połączeń nerwowych. Naukowcy są zgodni, że z wielu względów sen pozytywnie wpływa na zdrowie dziecka. Dr n. med. Andrzej Malinowski, pediatra, tłumaczy, jakie znaczenie dla dwulatka ma sen. Jakie znaczenie ma drzemka w dzień? Południowa drzemka jest bardzo ważna. Dziecko odpoczywa, a jego mózg może odetchnąć od natłoku bodźców i poukładać nowe informacje. Taki relaks pomaga zregenerować siły niezbędne do dalszej zabawy i poznawania świata. Większość dwulatków wciąż ucina sobie w dzień drzemki, jednak są i dzieci, które rezygnują z niej jeszcze przed drugimi urodzinami. Czy dwulatek musi spać w dzień? Dwulatek potrzebuje zwykle około 12 godzin snu na dobę. Choć sen jest wciąż dla niego bardzo ważny, to nie wszystkie dwulatki muszą spać w dzień. Jedne wciąż tego potrzebują, inne nie. Nie można wprowadzić jednakowych rygorystycznych zasad dla wszystkich dzieci, bo każdy maluch jest inny. Warto tak organizować jego dzień, by dziecko mogło zasypiać, kiedy poczuje się zmęczone. Wiele dzieci najchętniej zasypia po przedpołudniowym spacerze. Jednak do spania (w tym drzemki), podobnie jak do jedzenia, nie należy dziecka zmuszać! Zobacz też: Czy wiesz, ile snu potrzebuje dziecko? Test!