Dzień Miłośników Pluszaków to święto wszystkich pluszowych zwierzątek i ich przyjaciół. Sprawdź, kiedy wypada i jak się obchodzi
Dzień Miłośników Pluszaków to doskonała okazja, żeby podziękować pluszowym ulubieńcom za ich nieocenioną pomoc. Pluszowi przyjaciele pomagają, gdy nam smutno lub nie możemy zasnąć. Bywają także powiernikami naszych największych dziecięcych tajemnic. Czy aby na pewno tylko dziecięcych?
Dzień Miłośników Pluszaków, a w zasadzie Dzień Miłośników Pluszowych Zwierzątek (z ang. Plush Animal Lover’s Day) potocznie zwany jest Dniem Pluszaka lub Dniem Maskotki. Uwaga! Wszystkie pluszowe zabawki uprzejmie proszą, aby nie mylić ich święta z Dniem Pluszowego Misia, który obchodzony jest 25 listopada. Dzień Miłośników Pluszaków: kiedy się go obchodzi? Dzień Miłośników Pluszaków obchodzi się 28 października. W 2022 roku Dzień Maskotki przypada w piątek. Dzień Miłośników Pluszaków: kto wymyślił to święto? Geneza tego święta ginie w mrokach historii i nie sposób ustalić, kto po raz pierwszy zorganizował święto wszystkich pluszowych zwierzątek. Najprawdopodobniej historia tego dnia sięga amerykańskiego prezydenta Theodora Roosevelta. Jak głosi legenda, prezydent darował życie niedźwiedziowi, który na pamiątkę otrzymał imię Teddy. Od 1880 roku zaczęto sprzedawać pluszowe niedźwiadki znane dziś jako Teddy Bear. Sto lat później, w latach 80. XX wieku pewien sprzedawca maskotek zorganizował piknik dla wszystkich kolekcjonerów i miłośników pluszowych misiów. Jednak okazało się, że inne pluszaki poczuły się lekko urażone, żeby nie powiedzieć zazdrosne. One również chciały mieć swoje święto! Aby nie doprowadzić do konfliktu w świecie zabawek, ustanowiono Dzień Miłośników Pluszaków. I od tego czasu na buziach wszystkich zabawek gości uśmiech. Dzień Miłośników Pluszaków: jak się obchodzi Pluszowe zwierzątka to najlepsi przyjaciele dzieci, dlatego też Dzień Pluszaka to doskonała okazja do wspólnej zabawy – w domu, ale też w przedszkolu czy w szkole. Jak świętować Dzień Miłośników Pluszaków? Możesz: spędzić wspólnie dzień, zabierając pluszaka do przedszkola lub szkoły, narysować obrazek ulubionego zwierzątka-pluszaka, pokolorować obrazek przedstawiający ulubione zwierzątko, znaleźć drogę zwierzątek do domu i skorzystać z naszych labiryntów do druku, przygotować przyjęcie lub podwieczorek na cześć pluszaków, zaśpiewać wesołą piosenkę dla dzieci lub sto lat, przygotować przedstawienie dla pluszaków, zorganizować bal dla dzieci i pluszaków, pokolorować zwierzątka, zrobić ubranko na zimę lub biżuterię z papieru, pójść z pluszakiem na spacer. Zobacz także: Lampion z dyni: jak zrobić krok po kroku? [ZDJĘCIA i WIDEO] Czy 2 listopada jest wolny? Czy w Zaduszki idzie się do szkoły i pracy? Paznokcie na Halloween: jak je pomalować? Efektowne wzorki i inspiracje
Zakaz reklam operacji plastycznych skierowanych do dzieci
Środki masowego przekazu promują idealny, ale też nieosiągalny wizerunek ciała. Dodatkowo prężnie rozwijający się biznes związany z medycyną estetyczną trafia do nastolatek, które krytycznie oceniają swój wygląd. Brytyjczycy powiedzieli: stop!
25 maja 2022 roku w Wielkiej Brytanii weszło w życie nowe prawo zakazujące reklamowania operacji plastycznych skierowanych do osób poniżej 18. roku życia. Dotychczas przekaz takich reklam sugerował, że operacje piersi i okolic oczu, lifting twarzy, wstrzykiwanie botoksu i wypełniaczy, korekty nosa, odsysanie tłuszczu oraz wybielanie zębów są nie tylko bezpieczne, ale także konieczne, by sprostać kulturowym normom i wymaganiom. Mogą wystąpić komplikacje W wielkiej Brytanii coraz więcej młodych kobiet poniżej 18. roku życia, dążąc do odrealnionego ideału lalki Barbie, poprawia swój wygląd, korzystając z usług medycyny estetycznej. Chęć bycia piękną i nader optymistyczne podejście do operacji plastycznych sprawia, że młode osoby ignorują fakt, że każda operacja może zakończyć się komplikacjami, a efekt może być daleki od oczekiwań. Ponadto ingerencja chirurgiczna w tak młodym weku zazwyczaj nie jest skuteczna ze względu na fakt, że ciało dorastających osób jest wciąż w procesie zmian. Idealizacja czy ciałopozytywność? Odrealnione i wyretuszowane ciała, jakie prezentują w social mediach influencerki i influencerzy, mają realny wpływ na samoocenę młodych ludzi. Nastolatkowie i coraz młodsze dzieci bombardowane nieprawdziwym wizerunkami ciał negatywnie oceniają własny wygląd. To natomiast w znaczący sposób obniża poziom pewności siebie, negatywnie wpływa na dobre samopoczucie, a w konsekwencji problem niskiej samooceny odbija się na zdrowiu psychicznym. Na szczęście w mediach pojawia się nowy nurt ciałopozytywności, który promuje realistyczny wizerunek ciała i jego akceptację. I słusznie, bo każda osoba jest piękna. Tak po prostu. Źródło: sukces.rp.pl, Sky News Piszemy też o: Ida Nowakowska o planach na Dzień Dziecka: zabiera synka na służbowe spotkanie z ukraińskimi dziećmi Agnieszka z drugiej edycji „Ślubu od pierwszego wejrzenia” jest w ciąży! Antoni Królikowski tylko udaje zainteresowanie synem? Joanna Opozda ma dość ustawek!
Wzruszające przywitanie ukraińskich dzieci w szkole. Mamy nagranie, przy którym nie można powstrzymać łez!
Do sieci trafiło nagranie, na którym widzimy ukraińskie dzieci witane w szkole we Włoszech. Naprawdę trudno powstrzymać łzy. Uczniowie i pracownicy szkoły zdobyli się na cudowny gest!
Od początku inwazji Rosji na Ukrainę miliony osób szukają schronienia w innych państwach. Nowym domem stają się dla nich sąsiednie kraje, ale także te dalsze, jak np. Włochy. To właśnie tam od momentu wybuchu wojny w Ukrainie przybyło ponad 37 tys. uchodźców. Część z nich to dzieci, które rozpoczynają naukę w nowej szkole. Wojna jest ogromnym cierpieniem dla wszystkich, jednak po ucieczce z Ukrainy dla dzieci z pewnością bardzo stresujące są również pierwsze dni w nowej szkole – wśród nowych kolegów, mówiących w obcym języku. Wspaniałe powitanie dzieci z Ukrainy Jedna z włoskich szkół zorganizowała wspaniałe przywitanie dla ukraińskich dzieci. Na opublikowanym nagraniu widzimy, jak ukraińskie dzieci, chłopiec i dziewczynka, na początku bardzo niepewnie wchodzą do budynku swojej nowej szkoły. W wielkim holu czeka na nich już tłum nowych kolegów wraz z nauczycielami. Gdy maluchy wchodzą – wszyscy zaczynają bić brawo. Rozwieszone są także flagi Ukrainy na znak solidarności z nowymi uczniami. Widać także, jak w pewnym momencie włoscy uczniowie podchodzą do ukraińskich dzieci, biorą je za rękę i odprowadzają na lekcje. Szalenie ważne są duże gesty pomocy Ukraińcom: zbiórki rzeczy, pieniędzy, zapewnienie lokum. Jednak w tym wszystkim nie należy zapominać też o tych drobnych czynach, które czasami potrafią zdziałać cuda. Tak fantastyczne przywitanie uczniów z Ukrainy z pewnością dodało im siły i odwagi w nowej dla nich rzeczywistości. Mamy nadzieję, że takie historie będą powtarzać się coraz częściej! Źródło: SBS News Piszemy też o: Smutne wieści z Kielc: zmarło dwoje ukraińskich dzieci Czterolatek zgubił się babci. Pomogła Ukrainka, chociaż nie znała polskiego Absurdalne przepisy! Ukraińskie dzieci nie pójdą do szkoły, bo nie znają języka polskiego
Sprawdź, ile będziesz mieć dzieci. Twoja data urodzenia skrywa odpowiedź
Chcesz wiedzieć, ile będziesz mieć dzieci, a przy tym lubisz dla rozrywki czytać horoskopy i rozwiązywać internetowe quizy? Mamy coś dla ciebie! Dzięki prostemu obliczeniu na podstawie daty urodzenia możesz dowiedzieć się, jak licznego potomstwa możesz się spodziewać. To do dzieła!
Ta zabawa przypomina obliczanie swojej liczby w numerologii – być może już ją znasz? Jeśli tak, od razu możesz przejść do interpretacji wyników. Jeśli nie wiesz, jaką jesteś liczbą, poniżej wyjaśniamy, w jaki sposób ją wyliczyć. Jak obliczyć, ile będziesz mieć dzieci? By dowiedzieć się, ile będziesz mieć dzieci, dodaj do siebie wszystkie cyfry ze swojej daty urodzenia – tak, by wynik był jednocyfrowy. Przykład: urodziłaś się 6 marca 1996 roku. Musisz zatem dodać do siebie wszystkie cyfry: 6 + 3 + 1 + 9 + 9 + 6 = 34. Następnie sumujesz trójkę i czwórkę: 3 + 4 = 7. Twoja liczba to 7. Co oznacza otrzymana liczba? Liczba 1 – „jedynki” mają szansę na posiadanie licznej rodziny. Musisz tego jednak bardzo chcieć! Liczba 2 – prawdopodobnie będziesz mieć jedno dziecko. Liczba 3 – urodzenie dziecka może być dla ciebie problemem. Jeśli jednak będziesz bardzo tego chciała, uda ci się pokonać przeszkody. Liczba 4 – możesz spodziewać się trojga, a nawet czworga dzieci. Liczba 5 – możesz mieć dwoje dzieci, być może nawet bliźniaki. Liczba 6 – nie jest pewne, ile będziesz mieć dzieci, jednak prawdopodobnie będą one pochodzić z różnych związków i będzie między nimi dość duża różnica wieku. Liczba 7 – prawdopodobnie będziesz mieć jedno dziecko. Liczba 8 – możesz nie doczekać się biologicznych dzieci, jednak niewykluczone, że będziesz wychowywać dzieci partnera z jego poprzedniego związku. Liczba 9 – możesz spodziewać się dwojga dzieci z niewielką różnicą wieku między nimi. Pamiętaj – to tylko zabawa, a wynik traktuj z przymrużeniem oka. W końcu to, ile będziesz mieć dzieci (i czy w ogóle będziesz je mieć), zależy od wielu czynników: twojego stanu zdrowia, genów (może urodzisz bliźniaki albo trojaczki?), porozumienia z partnerem w tej kwestii czy chęci – nie gwiazd… Źródło: slobodenpecat.mk Zobacz także: Chiński kalendarz płci. Zaplanuj płeć dziecka! Ile powinnaś mieć dzieci? Test z przymrużeniem oka Wiemy, jaki jest idealny wiek na zajście w ciążę!
Co z dziećmi z Michałowa? Są w bezpiecznym miejscu czy marzną i głodują w lesie?
Grupa migrantów trafiła do Michałowa (woj. podlaskie), po czym część z nich miała zostać przewieziona w bezpieczne miejsce. Z filmiku, który nagrali migranci, wynika jednak coś innego… Wyczerpani i głodni siedzą przy ognisku w lesie pod białoruską granicą?
Teren Michałowa nie jest dostępny dla dziennikarzy w związku z wprowadzeniem stanu wyjątkowego. Dlatego jedynym źródłem informacji o aktualnej sytuacji dzieci i dorosłych wywiezionych stamtąd na Białoruś są nagrania migrantów. Porównując materiały z Michałowa i z białoruskiego lasu, można zobaczyć prawdopodobnie te same twarze dziewczynek. Widać też same czapeczki i kurtki. Niewykluczone, że w grupie migrantów jest 2-letnie dziecko… Jarosław Kaczyński: „To jest rzecz wymyślona” Podczas konferencji prasowej w Białymstoku Jarosław Kaczyński zapewniał, że polskie służby zawsze postępują wobec migrantów nie tylko zgodnie z prawem, ale i zasadami moralnymi. I że dzieci na pewno nie są oddzielane od rodziców. Przekonywał też, że przetransportowani na Białoruś są bezpieczni. Nie był jednak w stanie powiedzieć, gdzie dokładnie straż graniczna odwiozła migrantów. Doniesienia o sytuacji migrantów na Białorusi określił jako „wymierzone w Polskę”. „Wszystko jest brutalną i wręcz cyniczną akcją kierowaną przez prezydenta Łukaszenkę” – mówił Jarosław Kaczyński. Czy dzieci z Michałowa są bezpieczne? „Dzieci z Michałowa na pewno nie koczują w żadnym lesie” – podkreślał wiceminister spraw zagranicznych Marcin Przydacz w rozmowie z dziennikarzem TVN 24, po tym jak wstrząsające materiały z białoruskiego lasu obiegły polskie i zagraniczne media. Migranci, z którymi mają kontakt działacze społeczni i lekarze, są zrozpaczeni swoją sytuacją na Białorusi. Twierdzą, że Białorusini żądają od nich wysokich opłat za jedzenie. Mowa o kwotach sięgających 100 dolarów. Do tego temperatury w nocy spadają do kilku stopni… Zobacz także: Gwiazdy pytają: co się stało z dziećmi uchodźców z polskiej granicy? Szokujące nagranie Natalii Siwiec: płacząca Mia potrzebowała wsparcia, a nie kamery! Matka ma zostać eksmitowana z mieszkania przez zachowanie swojego dziecka. Dziewczynka ciągle krzyczy
„Szwagierka ODPROSIŁA moje dzieci z wesela! Poczułam się, jakby dała mi w twarz” [LIST DO REDAKCJI]
„Nie mam ochoty życzyć szwagierce szczęścia i udawać, że się świetnie bawię, kiedy w środku aż się we mnie gotuje” – pisze do nas Ewelina. Po tym, jak rząd ogłosił nowe obostrzenia związane z organizacją wesel, część par młodych ogranicza listy gości, wykreślając z nich… dzieci.
Wiele rodzin na to czekało: można organizować wesela i komunie! Oczywiście pod pewnymi warunkami. Podczas środowej konferencji prasowej premiera Mateusza Morawieckiego i ministra zdrowia Adama Niedzielskiego przedstawiono harmonogram luzowania obostrzeń. Zgodnie z nowymi wytycznymi od 15 maja można organizować plenerowe imprezy okolicznościowe z limitem 25 osób. Od 29 maja limit zostanie zwiększony do 50 osób, a przyjęcia będą mogły się odbywać również wewnątrz. Albo limit gości, albo zmiana terminu Poluzowanie obostrzeń pozwoliło wielu osobom odetchnąć z ulgą, ale inni musieli zacząć kombinować. Zwłaszcza pary młode, które od dawna mają zarezerwowane sale i liczyły, że obędzie się bez zmiany planów. Jednak gdy obowiązujący limit jest niższy niż liczba zaproszonych gości, trzeba podjąć decyzję: albo przekładamy termin uroczystości, albo aktualizujemy listę gości. Ta druga opcja nie wszystkim się jednak podoba. Po naszym tekście dotyczącym luzowania obostrzeń napisała do nas Ewelina, mama dwójki dzieci. Niedługo po konferencji młoda mama otrzymała telefon od szwagierki. Usłyszała, że z uwagi na limit gości para młoda zrezygnowała z udziału dzieci w przyjęciu weselnym. Ewelina była w szoku, gdy o tym usłyszała. Czytaj też: Komunie 2021: WIELKI CHAOS z organizacją przyjęć! Rodzice załamują ręce Wesele bez dzieci? Moja szwagierka zwariowała! „Minęło kilka godzin od rozmowy ze szwagierką, a ja wciąż jestem roztrzęsiona! Jak ona może stawiać nas w takiej sytuacji?! Ale od początku. Siostra mojego męża i jej narzeczony termin ślubu mają ustalony od ponad dwóch lat. Gdy wybuchła pandemia, zaczęli się martwić, że któraś z przekładających wesela par ich wygryzie. W ciągu ostatnich miesięcy bali się, że przez obostrzenia do wesela nie dojdzie i też będą musieli szukać nowego terminu. Byli wściekli na rząd, chcieli konkretów, a nie mydlenia oczu. Gdy już poinformowano o limitach, a ona zaczęła do mnie wydzwaniać, od razu wyczułam, że coś się święci. W końcu odebrałam, a ona zaczęła przebąkiwać, że bardzo mnie i mojego męża przeprasza, ale że limity, no i w końcu ustaliła z narzeczonym, że ograniczają liczbę gości do najbliższej rodziny i proszą, by dorośli przychodzili bez dzieci. BEZ DZIECI. Bezczelna zadzwoniła do mnie nawet nie z prośbą czy pytaniem, ale z INFORMACJĄ, że na jej weselu mam się pojawić bez moich dzieci! A przecież to właśnie moje dzieci i mąż są moją najbliższą rodziną! Czytaj też: „Nie chcemy należeć do Kościoła, a babcia w tajemnicy uczy nasze dziecko pacierzy” [LIST DO REDAKCJI] Oczywiście zaczęła przepraszać, tłumaczyć, że jej głupio… Ale ona nie jest matką, więc nie wie, jak to jest. Od kilku miesięcy siedzę w domu z dziećmi (córka ma 5 lat, syn 3 lata), opiekunka zrezygnowała. Musiałabym znaleźć kogoś, z kim zostaną przez kilka dni (wesele jest na drugim końcu Polski, będziemy tam pewnie z trzy dni) albo zabrać je ze sobą i znaleźć nianię na miejscu. Ale jak niby mam to zrobić? W obcym mieście? W pandemii? Czy ona naprawdę nie rozumie, jaki to dla nas kłopot? Mój mąż mówi, że przesadzam, że coś wykombinujemy – może jechać z nami moja siostra i ona zajmie się dzieciakami na czas wesela. Jasne, może i tak. Ale mnie jest po prostu przykro, że ktoś nie traktuje moich dzieci jak najbliższych. Że musiał je wykreślić z listy! Poczułam się, jakby szwagierka dała mi w twarz. Nie mam ochoty iść na to wesele, życzyć jej szczęścia i udawać, że się świetnie bawię, kiedy w środku aż się we mnie gotuje. Najchętniej zostałabym w domu z dziećmi, a jej wysmarowała w kartce, co tak naprawdę myślę. Chyba żadna kobieta, która nie jest matką, tego nie zrozumie” – brzmi treść listu Eweliny. Jesteście w stanie postawić się w jej sytuacji? Myślicie, że powinna stać przy swoim czy jednak pojechać na wesele i po prostu dobrze się bawić? Zobacz także: Czy zapraszanie na wesele bez dzieci to faux pas? „Musieliśmy zamieszkać z dzieckiem u teściów. Zrobili z mojego życia PIEKŁO!” [LIST DO REDAKCJI] "Dzieci na weselu? Nie dziękuję!". Taka postawa młodej pary oburza wielu rodziców
Maja Hyży wyznała, że milczała dla DOBRA DZIECI: „8 lat siedziałam cicho”
Maja Hyży kontynuuje publiczne opowiadanie o relacjach z byłym mężem. Wokalistka przyznała, że doszła już do granicy wytrzymałości. W swoim wpisie wyjawiła, że wcześniej siedziała cicho dla dobra dzieci, jednak teraz zamierza to zmienić.
Maja Hyży kilka dni temu zdobyła się na publiczne wyznanie, że od lat jest nękana i prześladowana. W opublikowanym przez wokalistkę wpisie nie padło imię i nazwisko jej byłego męża, jednak większość osób nie miała wątpliwości, że chodzi właśnie o Grzegorza Hyżego. To założenie było słuszne, ponieważ wokalista odpowiedział na zarzuty. Mężczyzna zapewnił, że troszczy się o swoich synów, otacza ich opieką, a także łoży na ich utrzymanie. Maja Hyży: „Milczałam dla dobra dzieci” Teraz Maja Hyży opublikowała serię filmików na InstaStories, w których opowiedziała o swoim samopoczuciu, a także wyraźnie zaznaczyła, że nie będzie dłużej pokornie milczeć. „Około 8 lat trwało to, jak siedziałam cicho, nic się nie odzywałam i brałam to na barki. Liczyłam, że kiedyś to się skończy. Milczałam dla dobra dzieci. Ale ile można? Już się wylało, rozlało i już chyba ten margines i granica wytrzymałości pękła” – powiedziała wokalistka. W jednej z wypowiedzi kobieta zwróciła się także do swoich fanów: „Ten problem jest cały czas i ja musiałam nauczyć się żyć z nim od kilku dobrych, dobrych lat, no ale już się wylało i ja już nie chcę być cicho, ja nie chcę milczeć, a tym bardziej teraz, kiedy wiem, że Wy też mnie potrzebujecie i okazuje się, że potrzebujemy siebie wzajemnie”. Zobacz także: Anna Starmach pochwaliła się wózkiem dla dziecka. Jego cena zwala z nóg! Odeta Moro publicznie upokorzyła dziecko: wszystko nagrała! Dorota Zawadzka przeżyła chwile grozy na placu zabaw: „Oczy dookoła głowy!”
Z dziećmi na rękach odbierał złoto dla polskich siatkarzy
Z dwójką dzieci na rękach i trzecim maluszkiem na rękach żony – tak kapitan polskich siatkarzy Michał Kubiak świętował zdobycie mistrzostwa świata.
Polscy siatkarze zdobyli w niedzielę mistrzostwo świata, pokonując Brazylię. Podczas finałowego meczu Polacy wygrali z reprezentacją brazylijskich siatkarzy 3:0 (28:26, 25:20, 25:23). Drugi raz z rzędu zgarnęli mistrzostwo Podczas tegorocznych mistrzostw świata rozgrywanych po raz pierwszy w dwóch krajach - Bułgarii i Włoszech Polacy szli przez wszystkie etapy rozgrywek jak burza. Zdarzyły się im co prawda trzy przegrane, ale i tak od początku mistrzostw pokazali, że są w gronie ścisłych faworytów. Nie zawiedli! Obronili tytuł mistrza świata sprzed czterech lat, dając polskim kibicom niezapomniane momenty sportowych emocji. "Jesteśmy najlepsi w całej galaktyce!” To już trzecie złoto polskich siatkarzy w historii. Po raz pierwszy wywalczyli je w 1974 roku podczas mistrzostw w Meksyku, a następnie w 2014 roku w Katowicach, pełniąc równocześnie rolę gospodarzy mistrzostw. Wtedy także pokonali Canarinhos. „Jesteśmy najlepsi na świecie, jesteśmy najlepsi w całej galaktyce!” – wykrzykiwali komentatorzy sportowi, gdy piłka meczowa spadła na boisko Brazylijczyków. Z rodziną na mistrzostwach Kapitan polskiej drużyny Michał Kubiak swój złoty medal odbierał z dwójką dzieci na rękach 4-letnią córeczką – Polą i młodszym synkiem. Najmłodsze trzecie dziecko było na rękach żona Moniki, która z trybun dopingowała polskich siatkarzy. To nie pierwszy raz, kiedy Kubiak radował się z wygranej wraz z dziećmi. Po piątkowym półfinale z Włochami kapitan Biało-Czerwonych Michał Kubiak świętował awans razem z córeczką. Piękne widoki - nasz Generał nasz Dzik!! #POLBRA #FIVBMensWCH pic.twitter.com/5GrRzTuHJ6 — Kaśka ???????????????? (@butterfly8921) 30 września 2018 Kubiak ma osobowość lidera Polscy siatkarze od lat plasują się w czołówce światowej, a jednym z ich liderów jest właśnie kapitan reprezentacji. Kubiak jest najlepiej zarabiającym polskim siatkarzem. Jego drużyna, japońskie Panasonic Panthers, sięgnęła w tym roku po mistrzostwo, a on został najlepszym zawodnikiem. Zdaniem obserwatorów sportowych Kubiak ma osobowość lidera. -To zawodnik o ogromnym doświadczeniu, umiejętnościach i takich cechach charakteru, które go eksponują jako człowieka, wokół którego gromadzą się pozostali zawodnicy – opisuje kapitana siatkarzy Ireneusz Mazur, trener siatkarski. - Kubiak to nie tylko olbrzymie umiejętności, ale i osobowość. Swoim zaangażowaniem pociąga za sobą kolegów i sprawia, że koledzy z drużyny stają się lepsi – oceniał polskiego zawodnika Veselin Vuković, znany trener siatkówki z Czarnogóry. Zapraszamy do naszej internetowej szkoły rodzenia: Redakcja mamotoja.pl składa polskim siatkarzom wielkie gratulacje z tytułu zdobycia mistrzostwa świata. Dziękujemy za klasę na boisku i poza nim oraz fenomenalną wolę walki. Jesteśmy też pod dużym wrażeniem gestu kapitana polskich siatkarzy, któremu w tak ważnym momencie sportowej kariery towarzyszyła cała rodzina. Źródło : aleteia.org, natemat.pl Zobacz też: Czego dzieci się uczą, gdy uprawiają sport? Sprawdź! 5 sportów, które możesz uprawiać z dzieckiem do późnej jesieni Czy twoje dziecko powinno trenować tenis? – zobacz film
Zobacz najlepsze fotografie artystyczne 2016. Dzieci w roli głównej!
Które fotografie najbardziej poruszyły jury? Jakie tematy są dziś najważniejsze? Znamy już wyniki X Międzynarodowego Biennale Fotografii Artystycznej "Dziecko".
Konkurs, którego celem jest ukazanie dziecka i jego świata przy pomocy fotografii, co roku budzi duże zainteresowanie. W tegorocznym udział wzięło 371 artystów z 41 krajów. Główną nagrodę otrzymała fotografia "Szansa na wodę" Zbigniewa Borysa z Bydgoszczy. Poruszył on problem suszy w Etopii i utrudniony dostęp ludzi, zwłaszcza dzieci, do wody pitnej. Na plemiennych ziemiach Hamerów, czasem jedynie odnalezienie ukrytej wody podpowierzchniowej może okazać się źródłem przeżycia. Tematy wyróżnionych zdjęć są różnorodne. Będzie to oczywiście kwestia uchodźców, dzieci chorych na białaczkę, czy problemów z brakiem przedszkoli w Kenii. Dzięki fotografom, dzieci będą słyszane na całym świecie, bez względu na to, gdzie i w jakich warunkach mieszkają. fot. Husejnow-Attila-Dzieci_Uchodźców 3 fot. Denisova Svetlana-Window-in-the-world Znajdą się także "perełki", pokazujące zwyczajne dziecko w swoim naturalnym środowisku, bez pozowania. Ale i nie zabraknie takich fotografii, które są stylizowane i dziecko świadomie uczestniczy w projekcie. Są oczywiście urocze, pytanie czy zasługują na główną nagrodę? Co o tym sądzicie? fot. RP-Bolvari Csilla – Contemplative Wszystkie nagrodzone zdjęcia można obejrzeć na stronie Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Poznaniu. Zwycięzcom gratulujemy pomysłów! Zobacz także: Śpiący przyszli rodzice- zdjęcia których nie zapomnisz!
Niezależnie, czy jesteś mamą jedynaka, czy masz w domu kilkoro pociech, sposób traktowania ostatniego dziecka jest dość charakterystyczny. Oto 12 symptomów, które wskazują, że nie planujesz już więcej dzieci.
Powodów, dla których nasze dziecko będzie ostatnim, może być oczywiście wiele. Nie możemy wykluczyć czynników finansowych, czy problemów zdrowotnych lub po prostu późnego wieku kobiety. Często jednak przychodzi taki moment, gdy czujemy, że nasza rodzina jest dokładnie taka, jakiej pragnęłyśmy. Nikogo już w niej nie brakuje. Mamy wtedy świadomość, że nasze najmłodsze dziecko jest tym, które urodziłyśmy jako ostatnie. Wtedy zaczynamy traktować je nieco inaczej. Jak? Sygnały, które wskazują, że nie planujesz już kolejnego dziecka Nie zachowujesz ubrań po ciąży, ani rzeczy, z których wyrasta twoje dziecko. Kupujesz więcej (i często droższe) rzeczy dla dziecka, tylko dlatego, że są „słodkie”. Wiesz, że więcej już nie będziesz miała okazji ich kupować. Nie próbujesz przyspieszać rozwoju dziecka. Może wcześniej cieszyłaś się, że twoje dziecko tak szybko zaczęło chodzić? Tym razem chcesz jak najdłużej mieć swoje maleństwo. Potrafisz powtórzyć ulubioną rymowankę dziecka 15 razy, a nie tylko 2, jak dawniej. Czujesz bowiem, że już nigdy nie będziesz bawiła się z dzieckiem w ten sposób. Rozczulają cię dzieci zaledwie kilka miesięcy młodsze od twojego. Zaczynasz mówić innym rodzicom „Ciesz się każdą chwilą! One tak szybko mijają”. Nie czujesz takiego wyczerpania, gdy musisz po raz kolejny wstać do dziecka w nocy. W końcu to okazja do przytulenia maleństwa. Zamiast tysiąca śmiesznych zdjęć wolisz robić takie, na których utrwalona jest twoja bliskość z dzieckiem. Rozmowy o najnowszych gadżetach dla kobiet w ciąży i mam noworodków czy dyskusje, jaki wózek jest najlepszy, już nie są dla ciebie tak interesując. Zaczynasz myśleć, jak to będzie, gdy będziesz mieć wnuki. Myślisz o zakupie zwierzaka, który wypełniałby pustkę, gdy dzieci podrosną. Patrząc na swoją rodzinę, czujesz, że jest już w komplecie (niezależnie czy masz jedno,dwoje, troje czy więcej dzieci). Zobacz też: 10 rzeczy o macierzyństwie, w które i tak nie uwierzysz!
Tekst tej piosenki napisały dzieci! Wystąpiły też w teledysku
Co trzeba zrobić, by mieszkając w niedużej miejscowości poznać gwiazdę, wystąpić w teledysku, przeżyć przygodę, wiele się nauczyć, a przy okazji mieć wpływ na (eko)zachowania Polaków? My wiemy!
Cudów nie ma: żeby działo się coś ciekawego, trzeba się trochę wysilić, a nie siedzieć z założonymi rękami i czekać a się coś wydarzy. Można na przykład zrobić to, co dzieci z Polichna koło Chęcin: napisać tekst piosenki… o bateriach (a konkretnie o tym, dlaczego nie wolno wyrzucać ich gdziekolwiek). Mało wdzięczny temat? Być może, ale za to ważny. I jaki efekt! View oEmbed on the source website Festiwal Baterii Piosenka powstała na konkurs "Festiwal Baterii", współfinansowany ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. – Ogłosiliśmy go w marcu. Odzew przeszedł nasze najśmielsze oczekiwania. Filmy edukacyjne, które opublikowaliśmy między innymi na www.4fun.tv (muzyczna telewizja społecznościowa) obejrzano blisko miliona razy – mówi Iwona Strykier - Sibilska, pomysłodawczyni i koordynatorka projektu. Do konkursu zgłosiło się 56 zespołów z podstawówek i gimnazjów. Jury wybrało 6 piosenek. O ostatecznym zwycięstwie zdecydowali internauci: odbyło się bardzo burzliwe głosowanie, w które angażowały się całe społeczności: rodziny, sąsiedzi, a nawet księża i burmistrzowie. Wygrał tekst napisany przez dzieci z Polichna. – Jest bardzo uniwersalny. Powinien trafić do każdego i zmienić coś na lepsze – powiedziała Paulina Przybysz, piosenkarka, znana m.in. z występów w zespole Sistars, która napisała do niego muzykę. – Jeśli dzięki temu numerowi ktoś zacznie segregować baterie, to będzie nasz wielki sukces. Zwycięzcy konkursu wzięli udział w czterodniowych warsztatach muzyczno-ekologicznych w Spale. Uczyli się m.in. przełamywania tremy, emisji głosu i śpiewu. Ale to nie wszystko. Dzieci dowiedziały się także mnóstwa rzeczy na temat ekologii, trenowały udzielanie pierwszej pomocy, były w parku linowym i robiły wiele innych ciekawych rzeczy. To właśnie podczas warsztatów został nagrany teledysk w którym – oprócz gwiazdy Pauliny Przybysz i zwycięzców – zagrały także dzieci z Raciszyna (2. miejsce). Przeczytaj także: Jak rozmawiać z dziećmi o ekologii Dlaczego zużytych baterii nie wolno wyrzucać do kosza? Uczestnicy konkursu i organizatorzy mają nadzieję, że piosenka zacznie żyć własnym życiem, bo wszyscy powinni wiedzieć, dlaczego nie wolno wyrzucać baterii do zwykłego kosza. – Baterie zawierają wiele szkodliwych substancji, przede wszystkim rakotwórczy kadm, uszkadzającą układ nerwowy rtęć, niszczący organy wewnętrzne ołów, a także nikiel i lit, które też nie są witaminami. Jeśli nie zajmiemy się odpowiednio bateriami, trucizny przedostaną się do środowiska, przenikną do gleby, roślin, do organizmów zwierząt, a także (w postaci pyłu) do naszych płuc – tłumaczy Henryk Buczak, Prezes firmy Biosystem Elektrorecykling Organizacja Odzysku Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego S.A., która konkurs zorganizowała. Co trzeba robić z bateriami? Trzeba je zbierać, segregować i oddawać w ręce tych, którzy wiedzą poddadzą je recyklingowi. Przykładem jest ogólnopolski program zbiórki baterii w szkołach, w którym otrzymują one bezpłatnie materiały edukacyjne, pojemniki, gwarancję odbioru baterii a nawet mogą wygrać nagrody (np. www.ecowyobraznia.pl/baterie). Dziś bycie ECO nie jest wcale trudne. Ale aby coś zmienić – musimy chcieć. Przeczytaj także: Co można zdziałać w ciągu jednego roku szkolnego? Samiloby i "Kolorowe dzieci"
Świat widziany oczami dzieci jest wyjątkowo prosty. Na przykład wystarczy dobrze zjeść, bo kotlet "daje porządność, a warzywa zdrowe oczy". Posłuchaj, co jeszcze można zrobić, by ludzie byli lepsi. I sprawdź, czy dzieci na pewno mają rację.
"Dzieci wiedzą lepiej" – to jeden z moich ulubionych programów radiowej Trójki. Chętnie słucham tej audycji, w której dzieci szczerze, bez żadnego skrępowania odpowiadają na pytania prowadzącej audycję Katarzyny Stoparczyk. Odpowiedzi dzieci bawią mnie i moją rodzinę. Jednak, gdy ogólna wesołość minie, zastanawiamy się, na ile dzieci mają rację, a na ile nie. Zróbmy sondę – zabawcie się z nami! Odsłuchajcie, co dzieci mają do powiedzenia i odpowiedzcie, czy to prawda, czy to fałsz. View oEmbed on the source website Poniżej publikuję pytania zadania podczas z jednej audycji – chodzi o dobre wychowanie. Napiszcie, czy waszym zdaniem, opinie dzieci są prawdziwe czy fałszywe – zdanie redakcji publikujemy w komentarzu. Warto przeczytać: Śmieszek? Gburek? Nieśmiałek? Którego krasnala przypomina twoje dziecko Co to znaczy dobre wychowanie? Odpowiedź dzieci: To znaczy, że rodzice muszą dobrze wychować dzieci, żeby biznes dobrze szedł. A jak nie wychowają to są draniami. Prawda czy fałsz? Komentarz redakcji: Prawda. Zastanawiamy się jednak, kto jest większym draniem?! Rodzic, który źle wychowuje, czy źle wychowane dziecko. W jaki sposób trzeba wychować dziecko, by wyrosło na porządnego człowieka? Odpowiedzi dzieci:Musi dużo jeść. "Kotlet daje porządność, a sulówka daje zdrowie na oczy". Trzeba dziecku dużo zabraniać, bo mu się po prostu przewraca w głowie."Dziecko trzeba też możno przytulać, porządnie przytulać. Żeby było dzielne, umiało sobie samo podciągać spodnie, zasuwać rozporeczki". Prawda czy fałsz? Komentarz redakcji: Prawda. Człowiek z rozpiętym rozporkiem nie jest dobrze wychowany. A jak wygląda osoba, która jest bardzo dobrze wychowana? Odpowiedź dzieci: Ma dużo pieniędzy. I tak wychowany człowiek jest piękny. Bo dobrzy ludzie są piękni, a niedobrzy brzydcy. Bo mało na tym zarabiają, że są brzydcy. Są brzydcy bo mają złe miny. Na złość komuś robią. I źle się wychowują. I to wszystko z tej brzydoty. Prawda czy fałsz? Komentarz redakcji: Naszym zdaniem prawda. Wszystko, co złe bierze się z brzydoty i... głupoty. Kiedy dobre wychowanie przydaje się najbardziej? Odpowiedź dzieci: Przydaje się, jak się idzie z dziewczyną na randkę. Ale nie można jej bić, "tylko jej na dobro robić". Na przykład "pocałowywać", przytulać, puszczać oko, jeśli ona tego sobie życzy. I trzeba płacić za jej deser. Bo trzeba trochę się jej podlizać. A za obiad to nie? To zależy, ile wsuwa. Jeśli dużo, to dużo trzeba zapłacić. Prawda czy fałsz? Komentarz redakcji: Prawda. Na randkach dziewczynom tylko "doblo trzeba robić", a w związku z tym, jeśli dużo je nie należy płacić za jej obiad! Czy dobre wychowanie może w czymś przeszkadzać? Odpowiedź dzieci: Tak w normalnym życiu. Prawda czy fałsz? Komentarz redakcji: Zdecydowanie prawda. Chciałybyśmy napisać więcej, ale niestety jesteśmy dobrze wychowane. Polecamy: Śmieszne wyrazy dzieci - zapraszam do pisania póki pamiętamy!
„Boję się braku wi-fi” - Generacja Z - to do niej należy twoje dziecko!
Jeśli urodziłaś dziecko po 1995 roku, należy ono do Generacji Z. Sprawdź, jakie są dzieci z Generacji Z. Zobacz ciekawy film.
Czym jest Generacja Z? Pokolenie ekranów, nowych technologii, dzieci sieci, czyli Generacja Z – pokolenie dzieci urodzonych po 1995 roku, kolejne po JPII (zwanym na świecie Millennials). Dzieci z Generacji Z nie znają świata bez smartfonów, tabletów, internetu. Urodzone w świecie cyfrowym. Nie pamiętają czasów telewizorów bez pilota czy telefonów nieposiadających ekranów dotykowych. My dorośli stopniowo wkraczaliśmy do cyfrowego świata, dla nich on istnieje od zawsze. Technologia to nieodłączna cześć ich życia. Czy to dobrze? Jakie naprawdę są dzieci z Gen Z? Świetnie odnajdują się w cyfrowym świecie. Niejednokrotnie pokazują rodzicom, jak obsługiwać nowe technologie. Smartfony czy tablety nie stanowią dla nich tajemnic, co często przeraża rodziców. Widok kilkulatka z tabletem w ręku w autobusie, poczekalni lub hotelowej stołówce potrafi budzić uczucia niepokoju w rodzicach czy dziadkach. Demonizujemy technologie, utożsamiając tablet w ręku dziecka jedynie z ogłupiającymi grami, z pewnością uzależniającymi. A przecież bycie online daje dużo więcej możliwości. Dzieci z Generacji Z potrafią rewelacyjnie komunikować się rówieśnikami z odległych części świata. Wykorzystują technologie nie tylko do nawiązywania międzynarodowych znajomości, ale również do rozwiązywania problemów. Korzystają z elektronicznych dzienników, kont internetowych, robią zakupy online, nawiązują międzykulturowe znajomości. Dobrze znają zagrożenia, jakie czyhają na nie w internecie i wiedzą, jak się przed nimi ustrzec. Mają dużą samoświadomość dotyczącą zagrożeń, które płyną z nadmiernego korzystania z internetu. Główny zarzut do Generacji Z to właśnie nadmierne korzystanie z technologii. Warto pamiętać, że technologia to nie tylko czyhające na dzieci zagrożenie, ale również cała masa możliwości, z których dzieci z Generacji Z potrafią korzystać. Nie powinniśmy o tym zapominać i nie nastawiać się jedynie na negatywne konsekwencje, jakie niesie za sobą rozwój i wszechobecność technologii. Budowanie relacji społecznych wciąż jest dla nich najważniejsze. Są jednak bardziej zajęte niż nasze pokolenie. Wydaje nam się, że dzieci z Generacji Z są przestymulowane zbyt dużą ilością bodźców, one same jednak tego nie odczuwają i nie potwierdzają (w dokumencie stworzonym przez hatalska.com). Dzieci z Generacji Z są z pewnością bardziej kontrolowane przez swoich rodziców. Boimy się chociażby pozwolić im bawić na podwórku bez naszej obecności czy nie pozwalamy jeździć na rowerach bez kasków itp. Mimo to, mają większą wrażliwość społeczną i ogromną potrzebę kontaktu z rówieśnikami, którą spełniają chociażby przez rozmowy na chatach. Doskonale jednak zdają sobie sprawę, że nic nie zastąpi rozmów i spotkań z przyjaciółmi face to face. Według hatalska.com to pokolenie, które zmieni nasz świat ... na lepsze. Film jest oczywiście spojrzeniem jedynie na wycinek społeczeństwa. W sieci pojawiły się zarzuty dotyczące ukazywania jedynie dzieci rodziców dobrze sytuowanych materialnie. Niestety ciężko doszukać się badań dotyczących Generacji Z przeprowadzonych w Polsce, dlatego przedstawiamy jedynie punkt widzenia blogerki. View Ediplayer on the source website Zobacz też: 10 gier edukacyjnych dla dzieci na tablet
Czy to prawda, że współczesne nastolatki nie znają swojego wewnętrznego świata? Czy rzeczywiście nie potrafią zajmować się same sobą? Czy naprawdę szukają źródeł rozrywki jedynie na zewnątrz? Wyniki eksperymentu, który miał odpowiedzieć na te pytania, zszokowały nie tylko pomysłodawczynię badania.
8 godzin. Tyle czasu miały spędzić w dobrowolnym odosobnieniu dzieci w wieku 12–18 lat. W dobrowolnym odosobnieniu, czyli bez dostępu do środków komunikacji – telefonu i internetu, a także bez komputera, tabletu, radia i telewizji. Zamiast tego uczestnicy badania mieli do dyspozycji książki, krzyżówki, klocki Lego, instrumenty muzyczne, papier, przybory do malowania i rysowania itp. Krótko mówiąc – wszystko, dzięki czemu mogli bez ograniczeń czytać, pisać, rysować, grać na instrumentach itd. Mogli też na bieżąco zapisywać to, co robili, czuli i myśleli podczas tych ośmiu godzin, a następnego dnia mieli o tym opowiedzieć. Polecono im także, by w razie nadmiernego dyskomfortu przerwali natychmiast eksperyment, notując jednocześnie godzinę i powód rezygnacji. Straszne skutki braku komputera Spośród 68 uczestników do końca udało się wytrwać… trzem osobom – jednej dziewczynce i dwóm chłopcom. Reszta odnotowała, że zanim zrezygnowała z udziału w badaniu, miała myśli samobójcze (3 osoby), atak paniki (5 nastolatków) lub objawy wegetatywnych zaburzeń lękowych: m.in. mdłości, zawroty głowy, drżenie (27 dzieci). Każdy przyznał, że doświadczył uczucia lęku i niepokoju, a ciekawość, która towarzyszyła mu na początku eksperymentu, ustąpiła w ciągu 2–3 godzin. Wszyscy mieli myśli obsesyjno-kompulsywne i mimo podejmowania licznych prób nie byli w stanie zasnąć. Jeszcze bardziej niepokojący obraz wyłonił się z zapisków dziewczynki, która jako jedna z trojga uczestników wytrwała w odosobnieniu 8 godzin, a przez ten czas opisywała szczegółowo swoje doznania. Z powodów etycznych twórcy badania (przeprowadzonego za zgodą i pod nadzorem Rady Wydziału Instytutu Psychologii Uniwersytetu im. Łomonosowa w Moskwie) nie zdecydowali się na opublikowanie tych notatek… Czy to już uzależnienie? Wyniki eksperymentu są tym bardziej szokujące, że podczas jego trwania uczestnicy robili wszystko to, co dla pokolenia ich rodziców było normalnym życiem: gotowali i jedli, sprzątali, myli się, czytali, rysowali, rozwiązywali krzyżówki, układali klocki Lego, odrabiali lekcje (choć były wakacje, niektórzy sięgnęli po podręczniki), a nawet wyszli z domu i udali się do sklepu lub kawiarni. Mimo to natychmiast po przerwaniu badania zalogowali się w serwisach społecznościowych (14 osób), zadzwonili do przyjaciół lub rodziców (23 dzieci), poszli do znajomych (5 nastolatków), a pozostali włączyli telewizor lub sięgnęli po gry komputerowe. Niemal wszyscy przerwali ciszę, włączając muzykę. Analizując to, czego doświadczyli podczas kilkugodzinnego badania, jego uczestnicy mówili później o uzależnieniu, byciu „na głodzie”, niezbędnej dawce… Źródło: http://www.snob.ru/selected/entry/45522 Przeczytaj także: Tablet i spółka – czy dzieci powinny korzystać z nowych technologii?
Paweł Wilczak: nie umiem nie martwić się o swoje dzieci
Jak sam przyznaje nie był łatwym dzieckiem. Teraz kiedy jest ojcem widzi, jakie to trudne zadanie. O swoim dzieciństwie i byciu ojcem opowiada w magazynie "Uroda życia".
Paweł Wilczak w rozmowie z Marzeną Rogalską dla magazynu "Uroda życia" pokusił się na prywatną rozmowę o swoim dzieciństwie i o byciu ojcem. Aktor wspomina swój dom jako miejsce, w którym rodzice dawali mu poczucie bezpieczeństwa i wolnego wyboru, co po latach bardzo docenia. Już od małego aktor chodził swoimi ścieżkami i potrafił postawić na swoim. Nawet rodzicom nie udało się przekonać go do chodzenia do przedszkola, czego nie może wyjawić swoim synom, którzy obecnie są w wieku przedszkolnym. - Nawet w przedszkolu byłem tylko pięć dni, bo urządziłem takie piekło wychowawcom i rodzicom, że w końcu się poddali i mogłem wrócić do domu - wspomina Paweł. Jak Paweł wspomina swoich rodziców? - Rodzice są lekarzami i od kiedy pamiętam zawsze bardzo dużo pracowali. Mamę wspominam jak największą bohaterkę. Pewnie dlatego, że nie ułatwiałem jej życia. Zawsze wybierałem rozwiązania, które z całą pewnością nie były łatwe ani dla niej, ani dla taty. Zmuszały ich do skupiania uwagi na mnie. Po latach rozumiem, że taki syn to było wyzwanie - mówi aktor. Teraz, kiedy Paweł sam jest ojcem synów, widzi, jak trudno jest nie martwić się o swoje dzieci. Nie wie, czy będzie potrafił dać synom takie poczucie wolności, jakie otrzymał od swoich rodziców. - Bardzo bym chciał. Ale uważam, że myślę jak chyba każde kolejne pokolenie, że "za naszych czasów było bezpieczniej". Wiem, że będę się bardzo martwił, co się z nimi dzieje. Myślę, że każdy rodzic tak ma. Z drugiej strony uważam, że kiedyś jednak było mniej zagrożeń. O tym, jak Paweł Wilczak nazywa siebie "wapniakiem" i jak wspomina swoje młodzieńcze wybryki, które chce na razie zachować w tajemnicy przed swoimi synami czytajcie w nowym na rynku magazynie "Uroda życia" (1/2014)
Na ekranie można go zobaczyć w roli twardych facetów, ale w życiu prywatnym jest czułym, kochającym ojcem, dla którego rodzina jest najważniejsza. Mowa o aktorze Michale Żurawskim. Przeczytaj, co powiedział dziennikarce "Party".
Kiedyś był "pozytywnym świrem" zdarzało mu się kupić bilet do Hawany i polecieć na cały miesiąc, mając na podróż jedynie 100 dolarów w kieszeni. Przyznaje, że kiedyś "łobuzował" w kwestiach damsko-męskich. Jednak odkąd poznał Romę Gąsiorowską i założył rodzinę, zmienił się całkowicie. Tak o sobie opowiada Michał Żurawski, jeden z najbardziej utalentowanych aktorów. "On nie gra ról, tylko staje się swoimi postaciami" – tak mówią o nim reżyserzy. Praca jest dla niego ważna, ale ważniejsza jest rodzina. – Kiedyś byłem wybuchowy, ale dzięki żonie zaczynam ogarniać swoje emocje. Niestety zdarza mi się jeszcze dużo przeklinać – zdradza aktor dziennikarce magazynu "Party". I dodaje: – Przy dzieciach staram się być lepszą wersją siebie. Jakim jest ojcem? Lubianym przez dzieci. – Ostatnio mój 6-letni syn Leon powiedział: "Tato, jesteś naprawdę fajny" – opowiada. Gdy chłopcy byli mali (aktor ma dwóch synów – Leona i Klemensa, oraz córeczkę Jadwigę), wstawał w nocy, by zmieniać im pieluchy i przygotowywać mleko. Teraz, gdy urodziła im się córeczka stoi trochę z boku, ale nie dlatego, że nie chce się angażować w opiekę nad dzieckiem. – Roma czuje z Jadzią tak silną więź, że praktycznie nie daje nic przy niej robić – zdradza "Party". Michał Żurawski ma świadomość, że nie jest z nim łatwo żyć, bywa uparty jak osioł, ale jego żona potrafi do niego dotrzeć. – Zostałem absolutnie zdobyty przez moją żonę – zdradza. Aktor nie tylko gra w wielu filmach – ostatnio zagrał w filmie "Miasto 44", ale prowadzi również (wspólnie z żoną) studium aktoRstudio (w którym m.in. przygotowuje młodych ludzi do egzaminów do szkoły teatralnej i filmowej). Uprawia sport, znany jest także jako uzdolniony grafficiarz. Na pytanie, czy łatwo łączyć życie zawodowe z prywatnym (Roma Gąsiorowska jest również niezwykle zdolną aktorką), odpowiada: - Na początku naszego związku było współzawodnictwo, ale... chyba z mojej strony. Kiedyś nie bardzo wierzyłem w siebie i z nutką zazdrości patrzyłem na to, co robi Roma. Związek z nią dał mi szalenie dużo. Uwierzyłem w swoje siły, dojrzałem. Warto przeczytać: Znany tata = tata (nie)idealny? Jeśli chcesz wiedzieć, czy Michał Żurawski wziąłby udział w Powstaniu Warszawskim, co myśli o Ślązakach i czy przyjaźni się z Janem Komasą, czytaj najnowszy numer "Party" (19/2014).
Olivier Janiak: Opieka nad trójką dzieci to hardcore
Wychowanie dziecka nie jest łatwe, ale wychowanie trójki dzieci jest arcytrudnym zajęciem. Wiedzą o tym doskonale Karolina Malinowska i Olivier Janiak. Swoimi refleksjami nt. rodzicielstwa podzieli się z czytelnikami w najnowszym magazynie "Viva".
- Opieka nad tyloma dziećmi to hardcore. W pierwszych latach kobieta rezygnuje z 90% siebie, a te 10, co jej zostaje, to na sen - mówi Olivier Janiak Beacie Nowickiej, dziennikarce magazynu "Viva". I dodaje: - Choć wydaje mi się, że potrafię być zaangażowanym ojcem, to nigdy nie będę tak dobrym ojcem, jak moja żona potrafi być matką. Karolina Malinowska jest wspaniałą matką. Ciepłą, otwartą, nie bojącą przyznać się do zmęczenia. - Od rana byłam sama z chłopakami. Co chwila: maci, mami, mama... i płacz. Pod wieczór ogarnęło mnie totalne wyczerpanie, nawet nie fizyczne, ale psychiczne - tłumaczy. W takich sytuacjach opiekę nad synami przejmuje Olivier. Oboje działają jak świetnie naoliwiona maszyna - gdy jedno ma kryzys, drugie wkracza do akcji. Warto przeczytać: Karolina Malinowska rozmawia z babcią o wychowaniu dzieci Jesteśmy całym ich światem Karolina Malinowska i Olivier Janiak mają trójkę dzieci: pięcioletniego Fryderyka, trzyipółletniego Christiana oraz rocznego Juliana. Jak większość rodziców, myślą o zapewnieniu bytu swoimi dzieciom, ale nie tylko w sensie materialnym. - Kiedy Oli mówi o zabezpieczeniu naszej przyszłości, to nie ma na myśli życia tylko w jego materialnym wymiarze. Stworzyliśmy dom, w którym codziennie rozmawiamy o tym, co się dzieje na świecie - tłumaczy Karolina. Chcą by ich dzieci wiedziały dużo o otaczającym świecie, a jednocześnie chcą, by czuły się bezpiecznie. - Ufają nam. Na razie jesteśmy całym ich światem i najważniejszym punktem odniesienia - dodaje Olivier. Nie mogę z tobą palić, babcia mi zabroniła Karolina i Olivier mają ogromny dystans do siebie i poczucie humoru. Potrafią przyznać się do słabości - Olivier pali papierosy, choć nie w domu, tylko na balkonie. Czasem przy tej czynności towarzyszył mu Christian, średni syn. Ostatnio jednak oświadczył: "Tata, nie mogę z tobą zapalić papierosa na balkonie, bo mi babcia zabroniła". Jak chcą wychować synów? Olivier odpowiada: - Zawsze marzyłem o wielopokoleniowej rodzinie, gdzie jedni troszczą się o drugich. Dziś babcie nam pomagają i są wybawieniem. My w podzięce zaopiekujemy się nimi na starość. Tak chcemy wychować synów. Recepta na udane małżeństwo Karolina i Olivier kochają się, kochają też swoje dzieci. To im daje poczucie bezpieczeństwa. Nie boją się żartować na temat swojego małżeństwa, nie boją się ewentualnych kryzysów wieku średniego. Jaka jest ich recepta na udane małżeństwo? - Mnie ciągle nie ma w domu - śmieje się Olivier. A Karolina dodaje: - Kiedy pomyślę, że miałabym kogoś szukać, kombinować, to zwyczajnie mi się nie chce. Jestem za leniwa na zdradę. Gdy się pobrali byli już dojrzałymi emocjonalnie ludźmi. - Gdy się pobraliśmy, miałem już 30 lat. Spróbowałem już różnych wariantów w życiu. Dzięki temu wiem, że emocje związane z fizyczną stroną każdej relacji są podobne. Zawsze jest ten sam mechanizm: na początku jesteś nakręcony na adrenalinie, jest fascynacja, szał, a po dwóch latach wszystko łagodnieje. Jeśli miałbym zaczynać nową miłość, to wiem, jaki ona ma finał - mówi Olivier. Karolina dodaje: - Małżeństwo to kompromisy i ustępstwa, ale ludziom to się od razu źle kojarzy. Że musisz z czegoś zrezygnować, na coś przymknąć oko, poświęcić coś. Niesłusznie. Jestem jak mój ojciec Czy Olivier Janiak ma wady? Sam przyznaje, że bywa gburem i bufonem. Bywa też zrzędliwy... jak jego tata. - Najzabawniejsze jest to, że wszystkie cechy mojego ojca, których nienawidziłem jako chłopak, dziś powielam w relacjach z moimi synami i żoną. Sztandarowa odzywka: "Gdzie masz łapcie?", czyli nie chodź na boso, bo od gołych stóp najszybciej się przeziębisz. Dostawałem furii, kiedy to mówił. Dziś powtarzam to chłopkom. Jestem tak samo zrzędliwy i upierdliwy dla mojej żony - opowiada. Jak na to reaguje Karolina? Olivier wyjaśnia: Ona się przed tym nie broni, ona to po prostu olewa. Karolina widzi to jednak inaczej: "Dziwi mnie to, co mówi Oli, że jest gburem. Kompletnie tego tak nie odbieram. I nie dlatego, że jestem ślepo zakochana w moim mężu od 11 lat. Mogę ci powiedzieć z ręką na sercu, że to jest najlepszy człowiek, jakiego w życiu poznałam. Zobacz także: Dzieci to jazda bez trzymanki! – mówi Karolina Malinowska Jeśli chcesz wiedzieć, co w prezencie urodzinowym dostał Olivier od Karoliny, jakie mają plany na najbliższe lata, przeczytaj w najnowszym magazynie "Viva" artykuł "Najpiękniejsze słowo świata - MY" [Viva, 18/2014, 28 sierpnia 2014].
Zastanawiasz się, co zaproponować dziecku, by kreatywnie i wesoło spędziło czas? Ciastolina Play-Doh będzie strzałem w dziesiątkę! Zabawa z ciastoliną rozwija zarówno wyobraźnię, jak i małą motorykę dziecka. To praktyczny prezent, dzięki któremu maluch stworzy swój wymarzony świat. Sprawdź, jakie to proste i wciągające!
Szukając prezentu dla dziecka, pragniemy czegoś, co będzie wyjątkowe, rozwijające, a jednocześnie praktyczne. Sklepy z zabawkami zwykle mają szeroki asortyment. Jednak czy dziecko ucieszy się z kolejnego samochodziku, misia lub lalki? Czy są to prezenty, którymi nasza pociecha pobawi się dłużej? Raczej nie. Czasem warto wybrać coś uniwersalnego, co zainteresuje zarówno chłopca, jak i dziewczynkę, np. ciastolinę Play-Doh. Jak zachęcić dziecko do kreatywnej zabawy? Warto, aby zabawy, które proponujemy dziecku, rozwijały jego kreatywność. Trzeba jednak pamiętać także o tym, by sprawiały mu radość. Przyjemne z pożytecznym możesz połączyć, proponując maluchowi zajęcia plastyczne, np. rysowanie, malowanie czy lepienie z ciastoliny Play-Doh. Te prace dziecko może wykonywać samodzielnie lub z rówieśnikami, ewentualnie z rodzicami. Warto na początku zainspirować dziecko, np. pokazując mu, co może wyczarować z ciastoliny Play-Doh. Następnym razem maluch sam ulepi coś pięknego dla ciebie. Pamiętajmy jednak, by nie ingerować w pracę dziecka. Maluch ma własną wizję tego, co chce stworzyć, i jeśli chcemy nauczyć go kreatywności, powinniśmy pozwolić mu realizować swój plan (nawet jeśli ulepiony przez niego miś będzie miał kolor niebieski). Zamiast mówić dziecku, co i jak powinno zrobić, wspierajmy jego pomysły, zachęcajmy i motywujmy do dalszej pracy. W ten sposób nie tylko wzmocnimy w młodym człowieku poczucie własnej wartości, lecz także upewnimy go w tym, że my, rodzice, zawsze kibicujemy mu w tym, co robi. Zobacz, jak Brandon robi z ciastoliny Słonika: Odkryj nowe zestawy Play-Doh Play-Doh to nie tylko ciastolina. To również wspaniałe zestawy, które zachęcają do zabawy. Bohaterowie z bajki „Chuck i przyjaciele” – Śmieciarka Rowdy, Wóz Strażacki Boomer, Pracowita Piła Buzz – pomogą ulepić hydranty, płomienie, belki i wiele, wiele innych. Poza tym, Play-Doh oferuje także akcesoria kulinarne do pieczenia ciastek i babeczek (Wieża słodkości, Słodka Kuchenka). Dzięki nim maluch zrobi smakołyki wyglądające jak prawdziwe! Dziewczynki będą zachwycone zestawami z Księżniczkami Disney’a. Dzięki nim ulepią wymarzone sukienki dla księżniczki Ariel, Kopciuszka lub Roszpunki, stworzą bajkowe akcesoria i ozdobią nimi dołączone do zestawu figurki. III edycja akcji Play-Doh rozpoczyna się już we wrześniu! Więcej o „Akademii Wyobraźni Play-Doh” możecie przeczytać na stronie: www.akademia-playdoh.pl. UWAGA: Przy zakupie w polu komentarza wpisz hasło: babyonline A Ty, co dziś ulepisz?
Szukając prezentu dla dziecka, pragniemy czegoś, co będzie wyjątkowe, rozwijające, a jednocześnie praktyczne. Sklepy z zabawkami zwykle mają szeroki asortyment. Jednak czy dziecko ucieszy się z kolejnego samochodziku, misia lub lalki? Czy są to prezenty, którymi nasza pociecha pobawi się dłużej? Raczej nie. Czasem warto wybrać coś uniwersalnego, co zainteresuje zarówno chłopca, jak i dziewczynkę, np. ciastolinę Play-Doh. Jak zachęcić dziecko do kreatywnej zabawy? Warto, aby zabawy, które proponujemy dziecku, rozwijały jego kreatywność. Trzeba jednak pamiętać także o tym, by sprawiały mu radość. Przyjemne z pożytecznym możesz połączyć, proponując maluchowi zajęcia plastyczne, np. rysowanie, malowanie czy lepienie z ciastoliny Play-Doh. Te prace dziecko może wykonywać samodzielnie lub z rówieśnikami, ewentualnie z rodzicami. Warto na początku zainspirować dziecko, np. pokazując mu, co może wyczarować z ciastoliny Play-Doh. Następnym razem maluch sam ulepi coś pięknego dla ciebie. Pamiętajmy jednak, by nie ingerować w pracę dziecka. Maluch ma własną wizję tego, co chce stworzyć, i jeśli chcemy nauczyć go kreatywności, powinniśmy pozwolić mu realizować swój plan (nawet jeśli ulepiony przez niego miś będzie miał kolor niebieski). Zamiast mówić dziecku, co i jak powinno zrobić, wspierajmy jego pomysły, zachęcajmy i motywujmy do dalszej pracy. W ten sposób nie tylko wzmocnimy w młodym człowieku poczucie własnej wartości, lecz także upewnimy go w tym, że my, rodzice, zawsze kibicujemy mu w tym, co robi. Zobacz, jak Brandon robi z ciastoliny Słonika: View Ediplayer on the source website <a href="https://gde-default.hit.gemius.pl/hitredir/id=p9CV9DdukXJA0EUEh3L4q5QKHeK6qG70BkhGQZd2cFT.U7/fastid=itefzbclthwpwphbprhobcqkmdku/stparam=zfdgfknrzn/url=https://gde-default.hit.gemius.pl/hitredir/id=p9CV9DdukXJA0EUEh3L4q5QKHeK6qG70BkhGQZd2cFT.U7/fastid=bscbacgchrzcrqmlqvptcuthmkku/stparam=mfmpbndnps/url=https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=px1FXTe1WQl1q410JYBZsKdC78dI04NaDwc25t.0kOn.I7/stparam=vpqgnlgilz/fastid=iwkybubkferpvyarzitflyajwrnb/url=https://www.youtube.com/channel/UCECOGZd4BXNpy33SFfXQztA" rel="nofollow noopener" target="_blank">Zobacz więcej pomysłów na zabawę z Play-doh Odkryj nowe zestawy Play-Doh Play-Doh to nie tylko ciastolina. To również wspaniałe zestawy, które zachęcają do zabawy. Bohaterowie z bajki „Chuck i przyjaciele” – Śmieciarka Rowdy, Wóz Strażacki Boomer, Pracowita Piła Buzz – pomogą ulepić hydranty, płomienie, belki i wiele, wiele innych. Poza tym, Play-Doh oferuje także akcesoria kulinarne do pieczenia ciastek i babeczek (Wieża słodkości, Słodka Kuchenka). Dzięki nim maluch zrobi smakołyki wyglądające jak prawdziwe! Dziewczynki będą zachwycone zestawami z Księżniczkami Disney’a. Dzięki nim ulepią wymarzone sukienki dla księżniczki Ariel, Kopciuszka lub Roszpunki, stworzą bajkowe akcesoria i ozdobią nimi dołączone do zestawu figurki. III edycja akcji Play-Doh rozpoczyna się już we wrześniu! Więcej o „Akademii Wyobraźni Play-Doh” możecie przeczytać na stronie: www.akademia-playdoh.pl. UWAGA: Przy zakupie w polu komentarza wpisz hasło: babyonline A Ty, co dziś ulepisz?
Torby plażowe dla mam - zobacz propozycje redakcji
Jedziesz z dzieckiem na wakacje nad morze, nad jezioro lub rzekę? Zastanawiasz się, w co zapakujesz rzeczy na plażę? Szukasz pakownej, ale i ładnej torby na plażę? Zobacz nasze propozycje i wybierz coś dla siebie.
ADHD - wzrost prawie o 24% w ciągu 1 dekady
Wyniki najnowszych badań pokazują, że liczba dzieci ze zdiagnozowanym ADHD (attention deficit/hyperactivity disorder) w ciągu ostatnich 10 lat wzrosła prawie o 24 %! W jednym z kalifornijskich instytutów po przeglądzie dokumentacji medycznej ponad 840000 dzieci (w wieku 5 - 11 lat) odkryto, że między rokiem 2001 a 2010 wskaźnik zdiagnozowań nowych przypadków ADHD wzrósł o 24% (z 2,5% do 3,1%). ADHD a płeć ADHD diagnozuje się 3 razy częściej u chłopców niż u dziewczynek. W kalifornijskich badaniach stosunek zdiagnozowań choroby u chłopców - dziewczynek wynosił 3:1, czyli rozłożył się tak, jak w innych badaniach. Czy narodowość na znaczenie? Badanie opublikowane w Journal of the American Medical Association pokazuje, że najczęściej ADHD diagnozuje się u białych dzieci - to aż 5,6% (w 2001 było to 4,7%). W przypadku dzieci afro-amerykańskich liczba ta wzrosła w ostatnich latach z 2,6% do 4,1%, podczas gdy u dzieci latynoskich nastąpił wzrost z 1,7% do 2,5%. Skąd ten wzrost? Przyczyny tak dużego zwiększenia liczby zdiagnozowań ADHD nie są do końca znane. Z pewnością przyczynił się do tego wzrost świadomości wśród rodziców i lekarzy, który mógł prowadzić do zwiększenia uwagi, kontroli i leczenia - twierdzi główny autor badania Darios Getahun. Liczba zdiagnozowań nie musi być tożsama ze wzrostem zachorowań. Miejmy więc się na uwadze najnowsze badania, ale nie popadajmy w panikę. Obserwujmy nasze dzieci, a gdy zauważymy niepokojące sygnały np. problemy z koncentracją, nadaktywność ruchową poradźmy się specjalisty. Rodzice muszą wiedzieć, że ADHD często towarzyszą również inne problemy, takie jak trudności w uczeniu się. Jeżeli zastanawiasz się czy twoje dziecko ma ADHD przeczytaj: Czy to ADHD Łobuziak czy dziecko z ADHD
Rodziny zastępcze i adopcyjne - wymagane dokumenty
Jakie dokumenty muszą złożyć kandydaci, którzy chcą utworzyć rodziny zastępcze i adopcyjne.
1. Odpis zupełny aktu małżeństwa lub (w przypadku osób nie pozostających w związku małżeńskim) odpis zupełny aktu urodzenia. W przypadku osób rozwiedzionych prosimy o kserokopię orzeczenia rozwodowego. 2. Zaświadczenie o niekaralności. Wydawane jest w Krajowym Rejestrze Karnym. Druk do pobrania w Ośrodku. 3. Zaświadczenie o uzyskiwanych dochodach. Do uzyskania w miejscu pracy (zatrudnienie na etacie), PIT lub zaświadczenie z Urzędu Skarbowego (prowadzący działalność gospodarczą), zaświadczenie z Urzędu Gminy (rolnicy). 4. Zaświadczenie od lekarza rodzinnego lub internisty o braku przeciwwskazań do adopcji/ustanowienia rodziny zastępczej. 5. Zaświadczenie z Poradni Zdrowia Psychicznego (z rejestracji – o tym, że dana osoba nie jest zarejestrowana w tej poradni) lub od lekarza psychiatry (o tym, że w jednorazowym badaniu nie stwierdza odchyleń od normy psychiatrycznej). 6. Zaświadczenie z poradni terapii uzależnień (analogicznie do PZP). 7. Życiorys i zdjęcie 8. Podanie 9. Oświadczenie o udostępnieniu własnych danych osobowych 10. Oświadczenie o zapoznaniu się z Zasadami prowadzenia procedury kwalifikacyjnej oraz Regulaminem szkolenia PRIDE w Ośrodku Rodzinnej Opieki Zastępczej Towarzystwa „Nasz Dom”. Czytaj też: Rodzina zastępcza. Czym różni się od adopcji.
Podobno z rodziną wychodzi się dobrze jedynie na zdjęciach. Nic bardziej mylnego. Nawet najprostsze czynności mogą sprawiać niesamowitą frajdę właśnie dlatego, że są wykonywane wspólnie.
Wieczory w piżamach, wojny na poduszki, wyławianie zatopionego na spływie wiosła, spontaniczne wyjście na lody czy hucznie świętowane imieniny. Takie chwile zostają w pamięci. A przecież w rodzinie – tak jak i w życiu – ważne są tylko chwile. Czas spędzony z najbliższymi to jednak nie tylko relaks i mnóstwo śmiechu. Zwykłe codzienne czynności wykonywane razem mogą okazać się świetną inwestycją w przyszłość. Dlaczego? Bo dodają pewności siebie, uczą dyscypliny, pozwalają odkryć swoje mocne strony i dają poczucie więzi z bliskimi. Chcesz sprawdzić? Już dziś przetestuj to na własnej rodzinie. Zaczynamy! Przez żołądek do serca Twoje dzieci to zdeklarowane niejadki? Nic nie smakuje lepiej niż własnoręcznie przyrządzone potrawy. Dlatego zaproś rodzinę do gotowania. Tobie ubędzie pracy, a pozostali domownicy zyskają okazję do zabawy. Wspólne przyrządzanie potraw to także doskonałe szkolenie ze współpracy. Każdy musi znaleźć odpowiednią dla siebie rolę i wypełniać przypisane jej obowiązki. Ustalenie, kto smaży, kto ugniata ciasto, a kto jest koordynatorem, będzie próbą waszych zdolności komunikacyjnych. Po „ciężkiej” pracy przyjdzie czas na nagrodę – pyszne danie. A, jak wiadomo, przez żołądek do serca. I w powiedzeniu tym nie ma przesady, gdyż wspólne pichcenie i próbowanie przysmaków naprawdę zacieśnia rodzinne więzy. Bonus: Gotowanie pobudza nie tylko apetyt, ale i szare komórki. Gdy umysł bombardowany jest przez rozmaite smaki i zapachy, poprawiają się nasze zdolności intelektualne. Stajemy się przez to bardziej kreatywni i bystrzejsi. Dobra rada: Eksperymentuj ze smakiem. Od czasu do czasu łącz produkty w niestandardowy sposób: gorzki ogórek ze słodkim miodem, ostre przyprawy z łagodną śmietanką itp. To zachęci rodzinkę do kreatywności. Zabawa dla taty i syna Uważasz, że gry komputerowe to tylko strata czasu? Niekoniecznie. O ile komputer nie stanie się jedynym sposobem na „bycie razem”, gry mogą być naprawdę przydatne. Dostarczają bowiem nie tylko rozrywki, ale i poprawiają refleks. Ponadto jest to doskonały sposób na zdrową rywalizację między ojcem i synem. W dawnych czasach więź między mężczyznami nawiązywała się głównie w czasie polowań, gdzie pod czujnym okiem ojca młody chłopak stopniowo przeistaczał się w myśliwego. Dziś na szczęście rzadko już ktoś chodzi z dzidą do lasu, ale wyścigi samochodowe z joystickiem w ręku mogą dostarczyć podobnej adrenaliny. Rywalizacja przypieczętowana uściskiem dłoni wzmocni przyjaźń między ojcem i synem. Bonus: Badania naukowe wykazały, że u zapalonych graczy skraca się czas reakcji na bodziec. Osoby te mają lepszy refleks i dobrze rozwinięte zdolności manulane. Dobra rada: Starannie wybierz gry, które zaproponujesz dziecku. Obrazy pełne przemocy przyniosą więcej szkody niż pożytku. Najlepiej, jeśli przed zakupem poradzisz się sprzedawcy w sklepie. Na rynku jest szeroki wybór gier sprawnościowych, które poprawią refleks dziecka. Ponadto możesz sprezentować mu grę strategiczną rozwijającą logiczne myślenie lub jedną z gier edukacyjnych. Kobieca rzecz – zakupy Pieniądze szczęścia nie dają, dają je dopiero zakupy – mawiała Marilyn Monroe. I chociaż twoja córka być może nie zna tego powiedzenia, z pewnością uwielbia buszować po sklepach. Zamiast prawić jej kazania o wartości pieniądza i o skromnej zawartości własnej szafy, „kiedy byłaś w jej wieku”, od czasu do czasu zaszalej i wybierzcie się na zakupy. To okazja do ważnych babskich rozmów. Przymierzając nowe dżinsy, dowiesz się, kto aktualnie zagościł w sercu twojej pociechy, z czego dostała dobry stopień lub dlaczego pokłóciła się z przyjaciółką. Wspólne zakupy to także lekcja dobrego smaku. Możesz wytłumaczyć córce, co nosić na jakie okazje oraz jak dobierać kolory i fasony. Z twoją pomocą mała dziewczynka nauczy się też, jak gospodarować pieniędzmi i nie dać się nabrać na „wspaniałe” promocje. Bonus: Według psychologów ekonomicznych dzieci, które od najmłodszych lat miały kontakt z pieniędzmi (np. robiąc z rodzicami zakupy), w dorosłym życiu lepiej zarządzają swoimi finansami. Dobra rada: Zamiast kupować dziecku to, na co ma ochotę, dawaj mu regularnie kieszonkowe. Będzie ono zmuszone nauczyć się planowania wydatków. Dobrze, jeżeli pokażesz małej strojnisi, że czasem lepiej jest poczekać trzy miesiące i kupić sobie wymarzoną sukienkę, niż pierwszego dnia wydać kieszonkowe na gumę do żucia. [CMS_PAGE_BREAK] Weekend u dziadków Rozpieszczają, wybaczają nawet najgorsze wybryki, chronią i… karmią. Mowa oczywiście o dziadkach. Ich rola w rodzinie jest nie do przecenienia. Często pełnią oni rolę mediatorów między dziećmi a rodzicami. To rozładowuje konflikty i pozwala spojrzeć na przedmiot sporu od zupełnie innej strony. Bo, mimo różnicy wieku, babci często łatwiej niż mamie jest zrozumieć rozterki wnuczki. Spotkania trzech pokoleń mogą być też interesującą lekcją historii. A co tu ukrywać, opowieści dziadka słucha się znacznie chętniej niż wykładu nauczycielki. Bonus: Dzieci mające dobry kontakt z dziadkami lepiej się rozwijają. W wielopokoleniowych rodzinach więzi rodzinne są wyjątkowo silne, a członkowie rodziny, nawet po opuszczeniu domu, utrzymują ze sobą dobre relacje. Dobra rada: Nie ingeruj przesadnie w relacje między dziećmi a dziadkami. Zaakceptuj, że mają oni swoje wspólne „sekrety”, z których nie będą ci się zwierzać. W ten sposób pokażesz, że szanujesz prywatność małego człowieka. Zgrana drużyna Wspólne zajęcia sportowe to nie tylko okazja do poprawienia kondycji. Gry zespołowe, takie jak piłka nożna, koszykówka czy siatkówka, uczą współpracy. Kiedy rywalizujecie np. z rodziną sąsiada, twoi najbliżsi mają szansę poczuć się jak prawdziwa drużyna. Co ważne, takie wrażenie utrzymuje się jeszcze długo po zakończeniu meczu. Rodzinne rozgrywki sportowe to niepowtarzalna okazja do przeżycia naprawdę silnych emocji. Bycie ze sobą w momencie sukcesu, jak również wzajemne pocieszanie się po porażce zbliża bardziej niż niejedna długa rozmowa. Warto pamiętać, że ważni są nie tylko gracze, ale i ich wierni kibice. Dziecko zagrzewane do sportowych zmagań przez swoich najbliższych pobiegnie dalej, szybciej i dłużej niż to, które takiego dopingu nie ma. Bonus: Najnowsze badania naukowców wykazały, że dzieci z rodzin uprawiających sport mają większe sukcesy w szkole. Dobra rada: Wybierz taką dyscyplinę, w której odnajdą się wszyscy członkowie rodziny. Pamiętaj, że wasze rozgrywki mają być przede wszystkim dobrą zabawą. Pół żartem, pół serio Płatanie najbliższym figli uczy dystansu do rzeczywistości. Pozwala też spojrzeć na świat i otaczające cię osoby z lekkim przymrużeniem oka. Rodzinne psoty doskonale rozładowują napięcia, rozwijają poczucie humoru oraz kreatywność. Aby wymyślić coś niebanalnego, śmiesznego i do tego z klasą, potrzebna jest duża doza twórczego myślenia. Podczas wspólnych kawałów z pewnością wam go nie zabraknie, bo rozbawiona rodzina nie poprzestaje na wysmarowanej pastą klamce. Bonus: Wymyślanie żartów rozwija zdolność do myślenia abstrakcyjnego. Wychodzenie poza utarte schematy pomoże ci w rozwiązywaniu problemów, w przypadku których często najlepsze okazują się twórcze rozwiązania. l Dobra rada: Pamiętaj, by nie przekroczyć dopuszczalnych granic. Żart powinien być śmieszny dla obu stron. W sklepach internetowych znajdziesz ciekawe akcesoria do robienia kawałów, np. znikający atrament. Z ich pomocą doprowadzisz rodzinę do śmiechu, nie niszcząc domowego dobytku. Survival w wersji mini Weekendowy wypad za miasto pozwoli wam naładować baterie przed kolejnym tygodniem. Dzieci będą mogły na własne oczy zobaczyć to, o czym uczyły się na lekcjach przyrody. By dostarczyć im dodatkowych wrażeń, wyprawę warto połączyć z minisurvivalem. Brzmi strasznie? Spokojnie! Nie musicie czołgać się przez kałuże. Zamiast jednak kolejny raz spacerować utartym szlakiem, zboczcie nieco z drogi. Spróbujcie wybudować szałas lub zagrajcie w podchody. To naprawdę świetna zabawa, a także okazja, by przetestować własne możliwości i zobaczyć członków rodziny w innym wcieleniu. Twoje uczucie ma szansę zapłonąć na nowo, kiedy mąż zamieni służbowy garnitur na luźne dżinsy. Ty sama wzbudzisz wśród dzieci podziw jako strzelająca z łuku królowa Indian. Bonus: Kontakt z naturą redukuje stres, a ruch na świeżym powietrzu poprawia krążenie i działa antydepresyjnie. Dobra rada: Zabierz ze sobą mapę i nie odchodź zbyt daleko od szlaków turystycznych. Na wszelki wypadek weź ze sobą apteczkę, w której powinny znaleźć się plastry, opatrunki, woda utleniona, a także środek przeciwko komarom. Koniecznie też pomyśl o pysznym prowiancie.
Jeden z najsłynniejszych polskich aktorów, Rafał Królikowski, przyznaje, że tacierzyństwo wywróciło do góry nogami całe jego życie.
Rafał jest tatą dziewięcioletniego Piotra oraz czteroletniego Michała. Nawet gdy udzielał nam wywiadu, bawił się z chłopcami. 1. Co ci się najbardziej podoba w byciu tatą dwóch chłopców? Samo bycie tatą! Że ktoś tak do mnie mówi. Że wiem, że ktoś kocha mnie tylko dlatego, że jestem jego tatą. Że kocha mnie za nic. Oczywiście także dlatego, że mam dla kogo żyć, kim się opiekować i komu poświęcać. Moje życie sprzed narodzin synów i po ich pojawieniu się to dwa różne życia dwóch różnych osób. Chłopcy zweryfikowali i odmienili wszystko. 2. Czy jest coś, co zdecydowanie chciałbyś zmienić w sobie jako tacie? Nie wierzę w ideały, dlatego nie dążę do tego, żeby być ideałem. Uważam, że każdy ma swoje wady, trzeba nad nimi pracować i nie załamywać się z powodu popełniania drobnych błędów. Chciałbym mieć trochę więcej cierpliwości i czasu, ale w granicach normy, chyba jak większość ojców. Jednak, szczerze mówiąc, wydaje mi się, że odnajduję w ojcostwie harmonię. 3. Czego najbardziej się boisz jako tata? Strach dotyczy prostej rzeczy: zastanawiam się i boję, zadaję sobie pytanie, czy to wszystko, czego uczę moich synów, cała ta baza, będzie wystarczająca, kiedy już dorosną. Czy nadałem i nadaję, czy pokazuję im prawidłowy kierunek. Chciałbym, żeby tak było, ale nie wiem tego. 4. Jaka jest najważniejsza rzecz, której chciałbyś nauczyć Piotra i Michała? Umiejętności takiego nieograniczonego myślenia i korzystania z wyobraźni, żeby byli szczęśliwi. Umiejętności posługiwania się rozumem i otwartości. 5. Co cię najbardziej zaskoczyło po przyjściu na świat pierwszego synka? Sam fakt pojawienia się na świecie nowego człowieka. Wcześniej tak tego nie czułem. Kiedy żona była w ciąży, bardzo dużo rozmawialiśmy, dotykałem i głaskałem ją po brzuchu. Przeczuwaliśmy, co się może stać i jak to będzie wyglądało. Ale ten moment, kiedy wziąłem swojego synka na ręce, przytuliłem go do ramienia i poczułem, że przytulam nową istotę, która pochodzi ode mnie, to było niewypowiedziane przeżycie. Zaskoczyło mnie, jak bardzo inne, jak dużo silniejsze od tego, czego się spodziewałem. Rozmawiał Marcin Kowalski
Dzieci wywróciły ich życie do góry nogami. I twierdzą, że nic lepszego nie mogło ich spotkać.
Dzieci wywróciły ich życie do góry nogami. Dotąd skoncentrowani na sobie i karierze, dziś są w stanie zrezygnować z najważniejszego spotkania i najatrakcyjniejszego przyjęcia, byle tylko dłużej pobyć ze swoimi pociechami. I twierdzą, że nic lepszego nie mogło ich spotkać. Brad Pitt i Angelina Jolie Chcą mieć dziesięcioro dzieci „Stać nas na to, żeby wynająć armię opiekunek do naszych dzieci i dalej robić karierę”, mówi Angelina. Ale i jej, i Bradowi zajmowanie się Maddoxem, Zaharą i Shiloh daje tak wiele radości, że „armii” nie zaangażowali. Pracują tylko tyle, ile muszą (Brada możemy oglądać w filmie „Babel”, Angelinę w „Dobrym agencie”). Właśnie zaadoptowali sierotę z Wietnamu. „Oboje marzymy o wielkiej rodzinie, chcemy mieć dziesięcioro dzieci”, tłumaczy aktorka. „Być może tempo, w jakim się o nie staramy, wydaje się szalone, ale lepiej, żebyśmy wychowywali je jako ludzie młodzi”. Donald Trump Barron będzie człowiekiem sukcesu Kiedyś zajęty budowaniem imperium, nie miał czasu, by zajmować się dziećmi. Teraz 60-letni miliarder postanowił nadrobić zaległości. W swoim najmłodszym synu, rocznym Barronie, dostrzegł zadatki na biznesmena. Ubiera chłopca w garnitury i wprowadza w życie. Ostatnio pokazywał mu widok na Manhattan ze swojego biura w Trump Tower. Zabrał też Barrona na odsłonięcie swojej gwiazdy w Alei Sław. „Jestem pewny, że i on za kilkanaście lat odbierze taką nagrodę. Jest mądry, sprytny, inteligentny. To cechy, które powinien posiadać człowiek sukcesu”, mówił o Barronie dumny tata. W swoim przemówieniu nie wspomniał jedynie, po kim chłopiec odziedziczył te cechy. Ale to oczywiste. Tom Cruise Najważniejsze to być z dzieckiem Nigdy nie był ideałem męża, ale obowiązki rodzicielskie wobec adoptowanych z Nicole Kidman dzieci – Isabelli i Connora zawsze traktował bardzo poważnie. Od kiedy na świat przyszła jego biologiczna córka Suri, jest jeszcze bardziej oddany dzieciom. Na farmie w Telluride czyta z nimi książki, jeździ konno i dużo rozmawia. „Ważną rzeczą jest, by kochać dziecko, chronić je. Pomóc mu dorastać i odnaleźć to, kim jest naprawdę. Jako rodzic jestem odpowiedzialny za to, żeby moje dzieci były niezależne i zdobyły wiedzę o tym, czym jest świat i życie. Ale to, co najważniejsze, to po prostu być z nimi”, uważa Tom. [CMS_PAGE_BREAK] Heidi Klum i Seal Najfajniej jest w piątkę Od początku byli zgodni, że najbardziej zależy im na dużej i szczęśliwej rodzinie. Wspólnie wychowują już trójkę dzieci: Leni, Henry’ego i Johana. Starają się układać harmonogram swoich zajęć tak, by maluchy nigdy nie zostawały wyłącznie pod opieką niań. „Najfajniej jest, kiedy jesteśmy w piątkę. Dzieci czują wtedy, że mają przy sobie zarówno mamę, jak i tatę, i są jeszcze bardziej radosne”, twierdzi piosenkarz. Madonna Kochać to wymagać Madonna nigdy nie należała do przesadnie czułych matek. Ale bardzo kocha swoje dzieci i nawet gdy jest z dala od nich, ma nadzór nad tym, co się z nimi dzieje i czy jej mąż, Guy Ritchie, zbytnio im nie pobłaża. Gwiazda nie pozwala im oglądać telewizji, do komputera mają dostęp dopiero wtedy, gdy odrobią lekcje. Zamiast tego mogą pójść na rower lub do kina. Dzieci muszą też szanować drogie rzeczy, które im kupuje. Jeśli Lourdes nie poskłada swoich ubrań do szafy, Madonna zabiera je córce i oddaje, gdy dziewczynka zapracuje na ich zwrot – na przykład posprząta w pokoju albo zmyje naczynia. Pragmatyczna piosenkarka chce, by jej pociechy: Lourdes, Rocco i David wyrosły na mądrych i wrażliwych ludzi, a nie pozbawionych uczuć egoistów. Gwen Stefani Na chwilę nie rozstaje się z synkiem „Kiedy jeszcze byłam mała i ktoś pytał mnie, kim chcę być w przyszłości, odpowiedź zawsze była ta sama: »mamą«”, ujawnia piosenkarka, która doskonale odnalazła się w nowej roli. Już w piątym miesiącu ciąży zapowiedziała, że chce zrobić sobie dłuższą przerwę w pracy. A jej zespół No Doubt chętnie na to przystał. Jego basista Tony Kanal stwierdził: „Damy jej tyle czasu, ile będzie potrzebowała. I tak nie mogłaby się skupić na śpiewaniu. Na razie nie interesuje ją nic poza dzieckiem”. Mało kogo dziwi więc widok Gwen, która nawet na chwilę nie rozstaje się z 10-miesięcznym Kingstonem, synem ze związku z muzykiem Gavinem Rossdale’em. A pytana przez dziennikarzy, czy dziecko jej nie przeszkadza, piosenkarka odpowiada z uśmiechem: „Przeciwnie. On sprawia, że wszystko staje się jeszcze pełniejsze i zabawniejsze”. Julia Roberts Czeka na trzecie dziecko Od ślubu z Dannym Moderem gwiazda, która kiedyś kręciła po sześć filmów rocznie, postawiła na rodzinę i nic nie jest w stanie odwieść jej od tego postanowienia. „Nie ma takiej roli, która mogłaby konkurować z bliźniakami – Phinnaeusem i Hazel”, uważa aktorka i zamierza występować najwyżej w jednym filmie rocznie. „Najpierw dzieci, potem filmy”, mówi. Dla swoich maluchów Julia nauczyła się nawet gotować. A teraz, gdy spodziewa się kolejnego dziecka, kariera zejdzie pewnie na jeszcze dalszy plan. Tekst Magda Łuków/ Viva!