Królik miniaturka – co je, ile żyje, wymagania, rasy
Królik miniaturka to gatunek królika o mniejszych rozmiarach i mniejszej masie ciała. Żyje 7-10 lat. Opieka nad nim nie jest trudna, co sprawia, że jest to zwierzę, które warto brać pod uwagę jako pupila dla dziecka. Sprawdź, co trzeba wiedzieć o króliku miniaturce oraz w jaki sposób o niego dbać.
Królik miniaturka jest marzeniem wielu dzieci. To przyjazne, puchate, urocze stworzenie. Rodzice często rozważają zakup tego zwierzęcia dla dziecka. I słusznie, gdyż opieka nad królikiem miniaturką nastręcza mniej kłopotu niż zajmowanie się psem. Mimo wszystko, każde zwierzę trzymane w domu ma swoje potrzeby i przed zakupem trzeba z dzieckiem o nim porozmawiać. Zwierzę to nie zabawka, którą można odłożyć na półkę, gdy się znudzi. Królik to też odpowiedzialność. Wyjaśniamy, co je królik miniaturka, ile kosztuje i jak należy się nim opiekować. Opisujemy wszystko, co trzeba wiedzieć przed zakupem królika miniaturki. Spis treści: 1. Rasy królików miniaturek Angor miniaturka Królik Teddy Królik baranek miniaturka Królik lew miniaturka Królik mini rex 2. Jak dbać o królika miniaturkę? Co je królik miniaturka? Królik miniaturka – higiena zwierzaka Akcesoria dla królika miniaturki Jak dbać o bezpieczeństwo królika miniaturki? 3. Ile kosztuje królik miniaturka? 4. Ile żyje królik miniaturka? 5. Ile śpi królik miniaturka? 6. Czy królik miniaturka to odpowiednie zwierzę dla dziecka? 7. Na co zwrócić uwagę wybierając królika miniaturkę? Rasy królików miniaturek Królik miniaturka to po prostu minikrólik – jest mniejszy i lżejszy od pełnowymiarowego królika. Jednak nawet w ramach miniaturek, króliki różnią się rozmiarami i masą ciała, a także np. długością sierści. Istnieje około setki ras królików miniaturek. Oto najpopularniejsze z nich. Angor miniaturka Królik miniaturka tej rasy ma krótkie uszy i mięciutkie, długie futerko, co sprawia, że jest przyjemne w dotyku – aż chce się go głaskać. Jednak takie futro wymaga pielęgnacji, czyli codziennego czesania i przycinania co 2-3 miesiące. Czy dziecko będzie to regularnie robić? A jeśli nie ono, czy ty się tego podejmiesz? Królik Teddy Jest jednym z najlżejszych królików miniaturek. Ma grubą, gęstą i dość długą sierść, która także trzeba codziennie czesać. W przeciwnym razie na ciele zwierzaka powstaną kołtuny. Zatem i tu powstaje ten sam problem: czy będziecie go regularnie czesać? Królik baranek miniaturka Cechą charakterystyczną tego miniaturowego króliczka są oklapnięte uszy, co nadaje mu bardzo sympatyczny, nieco gapowaty wygląd. Waży 1,5-2 kg. Jego sierść może być długa lub krótka, więc można wybrać takiego, którym dziecko będzie mogło się odpowiednio zajmować. Królik lew miniaturka Śliczny, z dłuższą sierścią wokół głowy i z pędzelkami na ogonku. Królik miniaturka lew waży 1,5-2 kg. Nie jest specjalnie towarzyski, woli przebywać sam. Z tego względu dobrze zniesie mniejsze zainteresowanie swojego opiekuna, ale w fazie dużego zainteresowania i potrzeby kontaktu ze zwierzęciem, nie odwzajemni dziecku jego miłości. Królik mini rex Ten królik miniaturka jest z kolei wyjątkowo towarzyski i przyjacielski. Ma krótkie wąsy i odstające uszy, a jego futerko jest miłe w dotyku i łatwe w pielęgnacji. Waży od 1,2 do 2 kg. Jak dbać o królika miniaturkę? Codzienne karmienie i zmiana wody to oczywistość. Sianko trzeba też wymieniać codzienne. Każdego dnia trzeba myć poidło i miseczki królika miniaturki. Żwirek można wymieniać 2 razy w tygodniu, a kocyk prać raz na tydzień. Klatkę raz w tygodniu dobrze jest umyć. Co je królik miniaturka? W 70 procentach pożywienie królika miniaturki powinno składać się z siana. Zastępuje ono w znacznym stopniu świeżą trawę łąkową. Ale dieta królika powinna być także wzbogacona o odpowiednie zioła i warzywa, głównie liściaste. Atrakcyjne dla królików są także owoce, jednak należy je traktować jako przysmak i podawać nie częściej niż 2-3 razy w tygodniu (w małych ilościach i bez pestek). Czasami, np. jako nagrodę można królikowi podawać suszone owoce lub warzywa. Dobrym rozwiązaniem może być też zakup gotowej karmy dla królika miniaturki. Zioła dla królika miniaturki: mniszek babka szerokolistna i lancetowata krwawnik koniczyna rdest podagrycznik rumianek stokrotki natka pietruszki i marchewki bazylia koperek szałwia. Warzywa w diecie królika miniaturki: różnego rodzaju nacie liście selera liście rzodkiewki koper szpinak szczaw różnego rodzaju sałaty. ​ Pokarmy szkodliwe dla królika miniaturki: pieczywo sól wapienko. Królik miniaturka – higiena zwierzęcia Długowłose rasy królików wymagają codziennego czesania i regularnego przycinania futra. Co około dwa miesiące królikowi trzeba również przyciąć pazury. Ponieważ króliki czyszczą sobie sierść samodzielnie – ma ona tendencję do odkładania się w przewodzie pokarmowym (podobnie jak dzieje się to u kotów). Z tego względu królikowi warto podawać przysmak odkłaczający (do kupienia w sklepach zoologicznych). Zęby królika rosną przez całe życie i zwierzak w warunkach naturalnych skutecznie je ściera. W klatce temu celowi będzie służyło sianko oraz gałązki drzew (jabłoń, brzoza, wierzba, lipa). Królików nie należy kąpać, chyba że weterynarz zaleci kąpiel leczniczą. Akcesoria dla królika miniaturki Każdy królik najchętniej biegałby wolno, jednak w domu na ogół nie jest to możliwe, dlatego zwierzęciu należy kupić klatkę (patrz też niżej). Minimalne wymiary klatki dla królika miniaturki to: 100 cm na 50 cm i 40 cm wysokości. Najlepiej unikać klatek z drucianym dnem – choć są wygodne do utrzymania w czystości, stwarzają zagrożenie dla łap zwierzęcia. Góra klatki powinna być druciana, a spód plastikowy. View Burdaffi on the source website Wyposażenie klatki dla królika miniaturki: Dno klatki warto podzielić na dwie strefy – toaletową i wypoczynkową. W pierwszą można wysypywać żwirek dla kota (wchłania zapachy), a drugą wyścielić kocykiem lub sianem. Odradzamy używanie trocin – mogą przyczyniać się do infekcji oczu lub dróg oddechowych królika. W klatce musi być stale poidełko ze świeżą wodą – najlepsze są takie w postaci butelki i rurki z kulką, które zapobiegają rozlewaniu się wody. Miseczka może być plastikowa, a najlepiej, jeśli będą to dwie miseczki – na paszę i smakołyki. Jak dbać o bezpieczeństwo królika miniaturki? Króliki to gryzonie, dlatego wypuszczając je w mieszkaniu, trzeba nad nimi czuwać, a dodatkowo zabezpieczyć kable i rośliny doniczkowe. Jeśli macie w domu inne zwierzęta, np. kota lub psa, trzeba kontrolować ich wzajemne relacje, aby królik nie ucierpiał. Królika miniaturki nie należy trzymać bez przerwy w klace. Zwierzę powinno mieć również szansę, by swobodnie się przemieszczać. W ogrodzie można mu zrobić zagrodę albo wyprowadzać go w szelkach. Jeśli mieszkacie w mieszkaniu, królika miniaturkę trzeba w nim wypuszczać. Najprościej jest zabezpieczyć odpowiednio jeden pokój i tam dawać zwierzakowi szansę pochodzić wolno. Ile kosztuje królik miniaturka? Cena uzależniona jest od rasy królika. Zazwyczaj waha się od 30 do 150 zł, jednak króliki z rejestrowanej hodowli są nieco droższe i mogą kosztować nawet 400 zł. Przy zakupie królika należy również brać pod uwagę zakup klatki – to wydatek rzędu 50-200 zł. Królika miniaturkę można kupić w sklepie zoologicznym lub od hodowcy. To drugie rozwiązanie ma taką zaletę, że na miejscu można sprawdzić, czy zwierzęta trzymane są w dobrych warunkach. Jeśli tak, jest szansa, że zwierzę jest zdrowe i będzie miało miły charakter. U hodowcy kupisz też zwierzę takiej płci, jaką chcesz mieć, w sklepie zoologicznym nie będzie to takie oczywiste. Wiek królika warto ocenić u weterynarza, a nie wierzyć w tej kwestii sprzedawcy w sklepie. Ile żyje królik miniaturka? To zależy zarówno od królika, jak i jego opiekuna. Królik nie jest maskotką, a żywym, czującym stworzeniem, o które trzeba dbać przez 7-10 lat, bo tyle zazwyczaj żyje. Czas życia królika miniaturki warto wziąć pod uwagę przed zakupem, ponieważ prawdopodobnie będzie wam towarzyszyć przez najbliższą dekadę. Ile śpi królik miniaturka? Królik miniaturka śpi ok. 6-8 godzin na dobę. Jednak tak samo, jak w przypadku ludzi, w gronie królików miniaturek mogą znaleźć się śpiochy, które potrafią przespać nawet 12 godzin. Wszystko zależy od jego upodobań. Jeżeli królik jest zestresowany lub chory – zazwyczaj śpi krócej niż zwykle. Czy królik miniaturka to odpowiednie zwierzę dla dziecka? Odpowiednia regularnie czyszczona klatka, pokarm i świeża woda to absolutne minimum, którego królik miniaturka potrzebuje do życia. Do życia, ale nie do szczęścia. Niektóre rasy królików miniaturek trzeba codziennie czesać. Innym należy dać więcej spokoju i czasu spędzanego w samotności, a jeszcze inne będą wolały figlować i nawiązywać kontakt z dzieckiem. Zakup królika trzeba dobrze przemyśleć i wybrać rasę, która najlepiej wpisze się w charakter jego małego opiekuna. Koniecznie trzeba też brać pod uwagę, że jego codzienne doglądanie i tak musi na siebie wziąć osoba dorosła. Króliki mogą uczulać! Jeśli dziecko ma alergię na kota czy psa, prawdopodobnie zareaguje także na królika. Króliki miniaturki są niewielkie, żyją w klatce (byle nie siedziały tam stale), nie trzeba wyprowadzać ich na spacer, przez co są dość łatwe w hodowli i relatywnie niewiele absorbujące. Jeśli z pełną świadomością weźmiesz odpowiedzialność za zwierzę, możesz go kupić dziecku. Królikiem ma szansę dobrze zająć się dziecko powyżej 5-6 roku życia – nie zrobi mu krzywdy i jest już w stanie wykonywać regularne czynności związane z dbaniem o pupila. Na co zwrócić uwagę wybierając królika miniaturkę? Podsumujmy w punktach, co wziąć pod uwagę, decydując się na zakup królika: czy dziecko jest na tyle duże, że ma szansę zająć się zwierzęciem, czy w pokoju dziecka jest miejsce na klatkę (i jaką), czy wybrana rasa nadaje się dla dziecka, jaki ma charakter, czy futerko wymaga codziennych zabiegów. Warto zastanowić się, czy kupować młodziutkiego królika, czy dorosłe zwierzę. W przypadku dorosłego królika miniaturki najlepiej poobserwować zwierzę u sprzedawcy, by przekonać się, czy jest spokojne, towarzyskie. Ważna jest płeć królika. Samce po dorośnięciu mogą zacząć obsikiwać dywany i meble. Aby temu zapobiec, królika można wykastrować. Z samiczką takich problemów nie ma. Nie ma też problemów z cieczką – ruja u królików nie daje wyraźnych objawów. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/pies-dla-dziecka-zalety-kiedy-na-co-zwrocic-uwage-rasy-dla-dzieci-27889-r1/">Pies dla dzieci - zalety, kiedy, na co zwrócić uwagę, rasy dla dzieci <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/zolw-domowy-31099-r1/">Żółw domowy - gatunki, cena, jak hodować, ile żyje żółw w domu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/pies-dla-dziecka-czy-kupic-dziecku-zwierze-7135-r1/">Zwierzę dla dziecka – jak wybrać pierwsze zwierzątko dla dziecka?
SKANDALICZNA zabawa: dzieci malują konie, a dorośli nie widzą w tym nic złego!
Nową modą stało się malowanie przez dzieci wynajmowanych do tego celu zwierząt. Jedna z firm oferująca jazdę konną opublikowała na swoim profilu na Facebooku zdjęcie pomalowanego konia. Wywołało to prawdziwą burzę w sieci. I słusznie!
Hipoterapia to jedna z metod rehabilitacji osób z niepełnosprawnością, która odbywa się przy udziale koni. Przez jedną ze szkół został do niej jednak wprowadzony nowy element – malowanie zwierząt przez dzieci. Sprawę nagłośniła między innymi dziennikarka Karolina Korwin Piotrowska, która opublikowała w mediach społecznościowych zdjęcia pomalowanych koni. Malowanie koni to znęcanie! Zdaniem większości internautów taka „zabawa” jest to po prostu znęcaniem się nad zwierzętami. „Myślę, że inne zajęcia z koniem dla dzieci byłyby równie skuteczne!” – grzmi jedna z internautek. W sieci pojawiły się głosy, że od malowania są kartki i płótna, a nie żywe zwierzęta. Według internautów taka zabawa jest krzywdząca dla zwierząt oraz nie ma nic wspólnego z terapią. Na ten temat wypowiedziała się również terapeutka pracująca w szkole integracyjnej: „Te metody wzbudzają we mnie i moich koleżankach terapeutkach oburzenie i strach. Również współpracujemy ze stadninami, dokąd jeździmy z naszymi uczniami na hipoterapię i nie ma naszej zgody na takie praktyki. Nie zaszczepiamy w dzieciach traktowania zwierząt jak przedmiotów!”. Co myśli na ten temat Dorota Zawadzka? Głos w sprawie malowania zwierząt przez dzieci zabrała również Dorota Zawadzka. Superniania jest zdania, że taka zabawa pozwoli dzieciom uznać, że zwierzę to zabawka, a żywą istotę można traktować w sposób przedmiotowy. „Otóż ja uważam i mam nadzieję, że koniom krzywda raczej się nie stała – rozumiem, że dorośli, którzy zorganizowali to wydarzenie, sprawdzili bezpieczeństwo farb. Natomiast 'krzywda' mogła stać się dzieciom. Pozwoliła im bowiem uznać, że zwierzę to zabawka. Tak nie jest. Więc na pytanie 'co pani na to?' odpowiadam – to nie powinno się zdarzyć i nie znajduję argumentu przeciw tej tezie. W sieci jest wiele takich zdjęć, z różnych eventów – pomalowane, porysowane konie, psy koty... PO CO?” – napisała na swoim profilu na Facebooku Dorota Zawadzka. Tłumaczenie szkoły jazdy konnej Na profilu na Facebooku możemy przeczytać tłumaczenie szkoły jazdy konnej, której post wzbudził tak duże emocje. „Jak już zostało wspomniane wcześniej w komentarzach, pozwalamy dzieciom pod kontrolą osób dorosłych pomalować kredkami sierść naszego siwka w formie zabawy oraz przyzwyczajenia się do dużego zwierzęcia i po prostu zrobienia czegoś innego niż zwykle. Dzieci, które przychodzą do naszej stajni, są zdrowe umysłowo, rozumieją, co się do nich mówi i od samego początku uczone są odpowiedniego traktowania zwierząt. Nie biją ich, nie męczą i od wielu lat nie zdarzyło się, żeby po półkoloniach takie dziecko wróciło do domu i maltretowało psa lub kota, wbijając mu kredki w oczy i inne części ciała, ani tym bardziej robiło mu tatuaż” – tłumaczy firma. Pracownicy nie widzą w takiej „zabawie” nic złego: „Według nas taka zabawa jest bezpieczna i owszem – nie widzimy w tym niczego złego ani dla dzieci, ani dla konia”. A co Wy myślicie na ten temat? Zobacz także: Skandaliczne słowa nauczycielki: Dorota Zawadzka pokazała szokujący list mamy Rodzice adopcyjni musieli oddać dziecko. Zgłosili się po nie biologiczni rodzice Nauczycielka spoliczkowała ucznia. Sąd wydał wyrok: „Reakcja nieodpowiednia”
Szynszyla w domu: ile żyje, jak ją hodować, czy jest odpowiednia dla dziecka
Szynszyla to mały gryzoń z Ameryki Południowej. Ma piękną, miękką, srebrzystą sierść oraz duże uszy, dzięki czemu budzi sympatię wśród dzieci. Przed zakupem zwierzęcia koniecznie jednak sprawdź, jak hodować szynszyle w domu i czy na pewno to odpowiednie stworzenie dla twojej pociechy.
Szynszyla jest stosunkowo droga w utrzymaniu. Musi mieć odpowiednią klatkę, specjalny pokarm i wymaga częstych wizyt u weterynarza. Dodatkowo powinna być kąpana w odpowiednim pyle dla szynszyli. Szynszyle są zwierzętami stadnym, dlatego warto już na początku pomyśleć o zakupie dwóch osobników tej samej płci. Cena szynszyli waha się od 100 do 150 zł. Do tego dochodzą koszty związane z zakupem klatki, jedzenia, zabawek. Co jeszcze warto wiedzieć? Ile żyją szynszyle? Szynszyle żyją na wolności ok. 6 lat, ale średnia wieku szynszyli hodowanych w domu jest znacznie dłuższa, wynosi ok. 15 lat (niektóre dożywają nawet dwudziestki). Warto poważnie przemyśleć decyzję o zakupie szynszyli, ponieważ zwierzę będzie z wami przez długi czas, co wiąże się z koniecznością wieloletniej opieki. Jak hodować szynszyle? Szynszyle potrzebują odpowiedniej klatki – najlepiej dużej i piętrowej, by mogły się swobodnie wybiegać i wyskakać. Podłoże powinno być wypełnione trocinami lub specjalną ściółką dla szynszyli. W klatce obowiązkowo musi znaleźć się też poidło. Zwierzę musi mieć stały dostęp do świeżej wody, a także miski z pokarmem. Szynszyle są roślinożerne, dlatego należy karmić je nasionami, trawami, a podstawą diety tego gryzonia jest siano. Oczywiście najwygodniej zaopatrzyć się w specjalne karmy, które oferują sklepy zoologiczne. Poza karmą, szynszyle raz na jakiś czas i w małych ilościach mogą jadać także: seler, mlecze, rodzynki, suszone jabłka, banany, dynię, śliwki, marchewkę, nasiona słonecznika, orzechy, buraczki czerwone. Szynszyle są bardzo aktywnymi zwierzątkami, dlatego nie należy zapominać o zabawkach dla nich. Drewniane gryzaki, drabinki i tunele sprawią, że gryzoń będzie szczęśliwszy. Warto zadbać także o basen z piaskiem i drewniany kołowrotek. To ważne: Szynszyle są najbardziej aktywne w nocy, w dzień zazwyczaj śpią. Budzą się dopiero ok. 18-19 i wtedy właśnie rozpiera je energia. Posiadanie tego zwierzaka może więc wiązać się z nocnymi hałasami. Małe dziecko może też być niezadowolone, bo w czasie jego największej aktywności szynszyla będzie spać. Nie można dopuścić do zamoczenia się szynszyli, ponieważ zwierzę nie jest w stanie samo wyschnąć. Wilgoć może doprowadzić do gnicia futra i chorób grzybiczych. Szynszylę od razu należy wytrzeć ręcznikiem i osuszyć suszarką (chłodnym powietrzem!). Szynszyla dla dziecka – czy to odpowiednie zwierzę? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Pamiętaj, by nie kupować dziecku zwierzątka pod wpływem emocji. Przede wszystkim należy pomyśleć, czy dziecko jest wystarczająco duże, aby zadbać o zwierzaka. Czy maluch (z pomocą i pod kontrolą rodziców) zajmie się szynszylą i opieka nad nią nie znudzi mu się po kilku dniach? Należy też pamiętać, że nie jest to pies czy kot, w towarzystwie którego dziecko będzie mogło pobiegać lub wyjść na spacer. Plusem jest jednak to, że szynszyle mogą pozostać cały dzień bez opieki, mając jedynie zapewnione jedzenie i picie. Bardzo ważna kwestia dotyczy alergii. Choć szynszyle nie uczulają, dziecko może mieć alergię np. na ślinę szynszyli, siano lub trociny, którymi wykłada się spód klatki. Zobacz także: Żółw domowy - gatunki, cena, jak hodować, ile żyje żółw w domu 8 rzeczy, które musi rozumieć dziecko, zanim dostanie zwierzę ​Zwierzęta i małe dziecko - to nie takie straszne! Zobaczcie koniecznie!
„Jaki jarmark, każdy stragan z czym innym! To urodziny dziecka czy odpust wiejski?" - zdjęcia z urodzin córki Siwiec
Córka Natalii Siwiec obchodziła ostatnio 3 urodziny. Z tej okazji rodzice wyprawili jej świetne przyjęcie urodzinowe. Były wspaniałe dekoracje, masa prezentów oraz główna atrakcja - alpaki. Jednak nie wszystkim się to podobało!
Kilka dni temu córka Natalii Siwiec obchodziła 3. urodziny. Z tej okazji modelka ze swoim mężem wyprawili małej Mii wspaniałe przyjęcie urodzinowe. Główną atrakcją imprezy były żywe alpaki! Wśród gości byli między innymi Blanka Lipińska i Baron. Fani nie pozostawili na imprezie suchej nitki. Wspaniałe dekoracje czy wiejski odpust? Na przyjęciu goście mogli podziwiać piękne dekoracje: szalenie uroczy różowy namiot, masę balonów oraz modne dodatki. Imponujące wrażenie robił także TRZYPIĘTROWY tort! Jedna z internautek nie miała jednak litości dla tego przepychu: „Jaki jarmark, każdy stragan z czym innym! To urodziny dziecka czy odpust wiejski. Wszystko na sprzedaż". Zgodziła się z nią inna użytkowniczka Instagrama: „zastanawiam się tylko co to będzie na 18 urodziny ????aż strach pomyśleć . Dziecko ma@dopiero 3 latka szok poprsotu dla mnie . Przepych aż bije po oczach". Był także foodtruck: i prawdziwie weselna aranżacja stołów: Żywe alpaki Największym zaskoczeniem były żywe zwierzęta – alpaki, które cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem (nie tylko wśród dzieci!). Solenizantka była ogromnie zaciekawiona alpakami. Jej mama jednak czuwała nad tym, by pierwsze spotkanie ze zwierzętami przebiegło bezpiecznie: „Kto to przyszedł na urodziny? Kto to? Powolutku, bardzo delikatnie” - ostrzegała Natalia swoją córkę. Jedna z internautek zwróciła uwagę na fakt, że kinderbal to nie jest miejsce dla żywych zwierząt: Biedne trochę te alpaki. Nie wiem, czy miejsce, w którym królują piski i wrzaski dzieci, to przyjazne miejsce dla nich, ale cóż". Zgodziła się z nią inna fanka: „No wiadomo, ale jednak ludzie poleca za tym przykładem i zacznie się masowe wynajmowanie zwierząt na takie uroczystości. Dla mnie to przesada i dorosli powinni wiedzieć, ze dla zwierzęcia to niepotrzebny stres. No ale nie ma to jak uszczęśliwiać dziecka za wszelka cenę". Natalia była wyraźnie innego zdania. Zachwycała się pierwszym kontaktem córki z tymi zwierzakami: „Ale one są cudne, są najpiękniejsze. Buziak, buziak Mia. To jest twoja alpaka. Dziewczynko to są twoje alpaki? Opiekujecie się tymi alpakami. Piękne cuda. Ale przytulasek”. Nawet mama solenizantki nie poprzestała jedynie na obserwowaniu alpak, w pewnej chwili włożyła jednej z nich do ust kawałek marchewki i w ten sposób skradła jej buziaka! Źródło: Instagram Zobacz także: Anna Skura wyprawiła córce urodziny w królewskim stylu: „To niewybaczalne, jestem złą matką!” Życzenia na roczek: 10 wierszyków na pierwsze urodziny dziecka Zosia Ślotała urządziła synowi urodziny jak z bajki! Zobaczcie te dekoracje!
Koty dla alergików: rasy najmniej uczulające
Z pewnych względów za koty dla alergików uważa się: kota syberyjskiego, sfinksa, cornish rex oraz devon rex. Jednak nawet one mogą uczulić – tłumaczymy dlaczego.
Na początek fakt: nie ma kotów nieuczulających. Wynika to z tego, że nie uczula sama sierść, ale białka zawarte w ślinie i moczu zwierzęcia. Dlatego każdy kot jest potencjalnym źródłem alergenów. Jednak istnieją rasy kotów, które uważa się za mniej uczulające niż pozostałe. Warto pamiętać, że u każdej rasy mniej uczulają kotki niż kocury – ich organizmy wydzielają mniej alergizujących białek. Koty dla alergików: sfinks Jest to kot pozbawiony futra. Jego brak sprawia, że w domu nie ma sierści tego zwierzęcia, a na której zwykle znajdują się alergeny. Utrzymanie w czystości domu ze sfinksem jest łatwiejsze – nie trzeba tak często odkurzać, prać dywanów i zasłon. Warto jednak pamiętać, że kot będzie gubił naskórek, a w nim także znajdują się alergeny naniesione tam wraz ze śliną zwierzęcia. Koty dla alergików: kot syberyjski Należy do kotów ras pół długowłosych. Ma fajny charakter (serdeczny, towarzyski, niezależny, lubi dzieci), ale jest dość żywiołowy – lubi skakać i wspinać się. Uważa się, że ich ślina zawiera mniej uczulającego białka. Zobacz: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/marsz-alergiczny-1771-r1/">Co to jest marsz alergiczny? Koty dla alergików: devon rex Ma niecodzienny wygląd: drobne szczupłe ciało, wydatne policzki, skośne oczy, krótki pysk i duże nietypowo osadzone uszy – pewnie dlatego ma ksywkę kosmita. Jest towarzyski, ciekawski, ruchliwy i wesoły. Nie lubi zostawać sam w domu. Ma krótką sierść i pewnie dlatego uważa się go za kota dla alergików. Koty dla alergików: cornish rex Kolejny krótkowłosy kot, który często polecany jest alergikom. Ma smukłą sylwetkę, bardzo długie nogi, duże wysoko osadzone uszy, ma dość krótką i pluszową w dotyku sierść. Uwielbia gonitwy i zabawy, jest wesoły, towarzyski i zabawny, więc będzie dobrym towarzyszem dziecięcych zabaw. Koty dla alergika – minimalizowanie ryzyka alergii Jeszcze raz przypominamy: nie ma nieuczulających kotów! Zatem nawet kupno wyżej wymienionych ras nie zagwarantuje tego, że nie dojdzie do reakcji alergicznej u dziecka czy innego członka rodziny. Tak na marginesie: bardzo często hodowcy określają wyżej wymienione razy jako hipoalergiczne, ale nie ma na to naukowych dowodów. Zobacz: Alergia na kota – objawy i leczenie Jeśli zdecydujesz się na kota z futrem, pamiętaj, że trzeba go regularnie czesać, aby zapobiegać rozsiewaniu wypadającego futra po całym domu. Najlepiej robić to codziennie. Aby wyczesywane futro jak najmniej fruwało po domu, można stosować tak zwane mokre wyczesywanie. Więcej o kotach w domu: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/dlaczego-warto-kupic-dziecku-kota-15-powodow-24697-r1/">15 powodów, dlaczego warto kupić dziecku kota Zdrowotne zalety posiadania kota <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/jaki-kot-jest-najlepszy-dla-dziecka-lista-ras-24779-r1/">Rasy kotów najlepsze dla dzieci
Hodowla mrówek w domu jest bezzapachowa, nie uczula i wymaga niewiele zachodu. Może też być prawdziwą przygodą dla dzieci zainteresowanych przyrodą.
Nie chcesz dziecku kupować psa, kota, papugi czy chomika, ale chcesz, aby pociecha miała w domu jakieś zwierzę? Przemyśl założenie hodowli mrówek. Pamiętaj jednak, że choć mrówki nie mają futerka, merdają ogonem, nie da się ich przytulić, to nadal są żywymi stworzeniami, o które będzie trzeba dbać – na szczęście nie jest to tak absorbujące i kosztowne, jak posiadanie innego pupila. Hodowla mrówek dla początkujących: To jest potrzebne do założenia fermy mrówek Jakie mrówki hodować Jak dbać o hodowlę mrówek Czy mrówki mogą uciec? Co robić, gdy dziecko się znudzi To jest potrzebne do założenia fermy mrówek Żeby założyć hodowlę mrówek potrzebujesz w wersji minimum dwóch rzeczy: formikarium i zapłodnionej królowej. Jedno i drugie możesz kupić oddzielnie lub w komplecie. Wielką przygodą jest założenie kolonii od zera, czyli schwytanie latem zapłodnionej królowej i umieszczenie jest w formikarium – na start wystarczy nawet probówka zatkana korkiem, a od zamkniętej strony wypełniona wodą i zatkana watą. Gdzie znaleźć królową mrówek W ciepłe, bezwietrzne dni szukaj na chodniku dużej mrówki z okrągłym odwłokiem. Często ma jeszcze skrzydła po locie godowym, ale wkrótce się ich pozbędzie. Znaleziona na ziemi czy chodniku królowa jest już zapłodniona. Jakie formikarium wybrać Formikarium to takie terrarium dla mrówek. Jest to miejsce, gdzie wasze mrówki założą kolonię, będą szukać jedzenia, jeść, wynosić śmieci i dbać o nowe pokolenia. Na początek wystarczy małe formikarium. Jego koszt to kilkadziesiąt złotych (poniżej 100). Cena zależy od urody terrarium, jego wielkości i materiałów, z jakich je wykonano. Ważne jest, aby wybrać takie, które umożliwia obserwację mrówek zarówno w gnieździe (tu mieszka królowa, składa jaja, a robotnice czy opiekunki dbają o nie), jak i na arenie (tu mrówki szukają jedzenia i wynoszą śmieci). Rodzaje formikariów Na rynku jest kilka rodzajów terrariów dla mrówek. Podpowiadamy, które warto kupić, a które lepiej sobie odpuścić. Formikarium korkowe Bardzo lekkie i przyjazne zarówno dla mrówek, jak i dla oka ich hodowcy. Najczęściej korek wykorzystywany jest do budowli najmniejszych formikariów – to w nim będzie gniazdo. Korek stanowi tylko część formikarium. Arena może być szklana, ale można ją wyłożyć żwirkiem lub piaskiem i ozdobić mchem czy patyczkami. Formikarium betonowe Jest sporo cięższe, ale przy dobrej konstrukcji ułatwia obserwację – mrówki lepiej widać na jednolitym szarym tle. Tak, jak w przypadku korka, to w betonie powstanie gniazdo. Arena tez może być betonowa. Całość schowana jest pod szkłem. Formikarium akrylowe Zdecydowanie najbezpieczniejsze w przypadku dzieci – nic się tu nie stłucze. Mogą być w całości wykonane z idealnie przezroczystego akrylu (i gniazdo i arena) albo łączyć akryl z tworzywem lub korkiem, w którym mrówki będą miały gniazdo. Formikarium z żelem Nie zapewnia różnorodności wilgotności, mrówki żyją w jedzeniu (przez pewien czas mrówki będą żywić się żelem, który zapewnia im część substancji odżywczych, ale nie białko), nie będą furażować (poszukiwać i zdobywać jedzenia). Żel nie stwarza warunków do rozwoju kolonii. Owszem mrówki będą w nim kopać tunele, co ładnie widać, ale trzymanie w takim terrarium mrówek nie ma nic wspólnego z ich hodowlą. Jednym słowem: nie nadaje się do hodowli mrówek! Wszystkie formikaria mogą mieć różną wielkość. Na początek wystarczy małe, ale jeśli kolonia będzie się rozrastać, z czasem będzie trzeba zafundować mrówkom większy dom. Jakie mrówki hodować Zdecydowanie polecamy gatunek Lasius niger, czyli hurtnicę czarną. Jest to mrówka występująca powszechnie w naszym kraju, więc gdy hodowanie mrówek znudzi się dziecku, będzie można spróbować przenieść mrówki np. do lasu. Hurtnica czarna chętnie się mnoży i nie jest wymagająca. Królowa ma prawe centymetr długości, a pozostałe mrówki w kolonii są dużo mniejsze – mają 4 mm i nie różnią się między sobą, więc nie widać gołym okiem, do jakiej kasty należy mrówka. Ponieważ są malutkie, ich budowle nie są okazałe. Drugą propozycją jest gatunek Messor barbarus, czyli mrówka żniwiarka. Królowa ma do 13 mm długości, samiec 10-12 mm, a robotnica – 5-13 mm. Oznacza to, że gołym okiem widać, że kolonia składa się z różnych mrówek. Ten gatunek też nie jest specjalnie wymagający. Jak dbać o hodowlę mrówek Po pierwsze i najważniejsze: mrówki muszą jeść. Podstawa diety mrówek są węglowodany i białko. Hurtnicy na początek wystarczy woda i miód (dosłownie kropla!), z czasem należy podawać też martwe owady. Żniwiarka z kolei nie lubi miodu, za to preferuje nasiona zbóż. Potrzebuje też białka, a więc owadów. Co jedzą mrówki w domowej hodowli Poniżej podajemy, czym można karmić mrówki: miód, owoce, nasiona, żółtko, muszki owocówki, mączniki, świerszcze, drewnojady, karaczany, surowe mięso. Owady powinny być martwe, a najlepiej pocięte na kawałki. To dość okrutne i w przypadku małych dzieci może być dla nich drastyczne. Z drugiej jednak strony tak działa przyroda – jeden zjada drugiego, prawda? W ostateczności owady można zastąpić mięsem. Porcje powinny być małe, ale dostosowane do wielkości kolonii. Podawanie zbyt dużych porcji spowoduje, że pokarm zacznie gnić, stwarzając niekorzystne warunki do życia mrówek – kto lubi żyć w smrodzie psującego się jedzenia? Mrówki tez tego nie lubią :) Krople miodu muszą być malutkie albo rozsmarowane na powierzchni, np. talerzyka zrobionego z folii aluminiowej. W dużych kroplach małe mrówki mogą się utopić. Wilgotność powietrza w formikarium Na początek rada: lepiej żeby w formikarium było trochę za sucho niż za wilgotno. Nadmiar wilgoci sprzyja psuciu się pokarmu i sprzyja chorobom mrówek. Do utrzymania wilgoci w formikarium wystarczy regularne nawadnianie części areny lub gniazda, wstawienie do formikarium probówki z wodą i zatkanej watą. Można też kupić specjalne poidełko. Sprzątanie odpadków Mrówki to czyste stworzenia. Samodzielnie uprzątają odpadki i śmieci, wynosząc je w wybrane miejsce na arenie. I stamtąd trzeba te odpadki regularnie usuwać – a to robota twoja lub dziecka. Czy mrówki mogą uciec? Jasne, że tak! Należy jednak odróżnić ucieczkę od niekontrolowane spaceru. Przy każdej okazji robotnice wyjdą poza formikarium, ale jeśli nie znajdą nic ciekawego, wrócą do gniazda – to będzie niekontrolowany spacer. Jeśli robotnice stwierdzą, że znalazły poza formikarium lepsze miejsce dla kolonii, cała kolonia opuści formikarium. Dlatego warto dbać, aby mrówkom było dobrze w formikarium – nie uciekną. Pojedyncze robotnice poza formikarium mogą szukać jedzenia, ale jeśli nie znajdą np. niedojedzonej kanapki czy ogryzka jabłka, wrócą do kolonii. Co robić, gdy dziecko się znudzi hodowlą mrówek Cóż, w takiej sytuacji jest kilka możliwości. Pierwsza: ty przejmujesz formikarium i opiekę nad mrówkami i kontynuujesz hodowlę. Druga możliwość – wystawiasz hodowlę na sprzedaż albo oddajesz ją za darmo temu, kto będzie chciał ją przejąć. Trzecia możliwość: jeśli hodujecie mrówki Lassius niger, jest wiosna lub lato, możecie zabrać formikarium do lasu i tam je zostawić otwarte. Jest szansa, że mrówki przeniosą się do naturalnego środowiska. Trzeba dać im na to ok. 48 godzin. Jeśli tego nie zrobią, pozostaje opcja nr 2. Zobacz także: Zwierzęta domowe sposobem na wyższą samoocenę dziecka Zwierzęta bezpieczne dla alergika
4-latek podszedł zbyt blisko konia. Mama chłopca nagrała poruszający filmik!
Zazwyczaj ostrzegamy przed zbyt pochopnym zbliżaniem się do zwierząt, których nie znamy. Najlepiej stosować zasadę ograniczonego zaufania, ale uczyć dzieci prawidłowych zachowań i nie straszyć przed kontaktem. Ten przypadek jest jednak zupełnie inny. To trzeba po prostu zobaczyć!
Czteroletni chłopczyk, Erez, który cierpi na Zespół Williamsa - genetyczną chorobę, która prowadzi do upośledzenia, wad serca i opóźnionego wzrostu zbliżył się do młodego i niewytrenowanego konia. Jego matka od 15 lat pracuje z końmi i pewnego razu postanowiła zachęcić synka, by nawiązał więź z tym zwierzęciem. To, co nagrała jest niesamowite! View oEmbed on the source website Filmik pokazuje jak chłopiec sam inicjuje kontakt z koniem i jak koń odpowiada na ciekawość dziecka z pewnym niepokojem i dystansem, ale chwilę później oswaja się z szybkością i naturalnym ruchem chłopca. Dziecko wydaje się podekscytowane spotkaniem, zwierzę pozwala mu się przytulić. Koń podchodzi konkretnie do chłopca, nawet pomimo, że stoi obok jego mama, w ogóle się nią nie interesuje. To wideo jest niesamowite i wyjątkowe! Gdy chłopiec dotyka nogi konia i jest bardzo blisko, koń nie śmie się poruszyć i zmienić swojej pozycji, by nie zrobić krzywdy czterolatkowi. Mama chłopca dotąd nie może uwierzyć, że te konie mają taką inteligencję emocjonalną i że wyczuwają „specjalne dzieci”. Jej synek cierpi na Zespół Williamsa i jest jednym ze 150 pacjentów z tym rzadkim zaburzeniem w Izraelu. Zaburzenie to powoduje, że pacjenci mają problem z prawidłowym kontaktem z innymi ludźmi. Jak bezpiecznie podchodzić do koni? Warto jednak pamiętać, że koń to duże zwierzę i różnie może reagować. Zwłaszcza jeśli chodzi o dzieci. Najczęściej: nie wolno podchodzić do konia z tyłu bez wcześniejszego zwrócenia uwagi zwierzęcia głosem; małe dziecko powinno być zawsze przy zwierzęciu z opiekunem zwierzęcia, a zwłaszcza przy pierwszym spotkaniu; prowadząc konia należy iść z jego lewej strony, trzymając przy pysku za wodze; konie dość szybko się denerwują głośnymi lub zbyt szybkimi zjawiskami czy ruchem, łatwo je spłoszyć, nie należy wykonywać gwałtownych ruchów. Zespół Williamsa - wada genetyczna Co to jest Zespół Williamsa? Na osoby z syndromem Williamsa mówi się dzieci elfów lub dzieci elfy. Mają charakterystyczne rysy twarzy i uszy. Wady te powstają w wyniku mutacji w obrębie chromosomu 7. Zespół opisał w 1961 roku nowozelandzki kardiolog J. C. P. Williams. Częstotliwość występowania wady to: 1/10 000-1/20 000 urodzeń. Zdarza się zarówno u chłopców, jak i dziewczynek. Czy twoje dziecko miało już kontakt z końmi? Pozwalasz podchodzić tak blisko? Czy Twój maluch lubi zwierzęta? Zobacz także; Te dwa psy czekały aż 9 miesięcy na dziecko. Zobacz jak przywitały noworodka! Wrony zaatakowały matkę z niemowlęciem! Dziobały wózek! Co robić w takiej sytuacji - radzi ekspert 5-latka sparaliżowana po ugryzieniu kleszcza! Jej mama ostrzega teraz innych rodziców! Źródło: youtube.com
Najlepszy kot dla dziecka. Mamy listę ras!
Które rasy kotów są najlepsze dla dzieci? Wiemy, z jakim kotem twoje dziecko zaprzyjaźni się najszybciej.
Jeśli wciąż stoisz przed decyzją, jakiej rasy kota wybrać dla dziecka, przyda ci się nasza lista. Chyba że macie już w domu kota - wtedy sprawa jest już jasna. Oczywiście świetnym rozwiązaniem jest też przygarnięcie bezdomnego wielorasowca i danie mu ciepłego domu. Są jednak zwolennicy kotów rasowych - więc o ile jeszcze nie macie kota, warto wybrać takiego, który będzie dobrze dopasowany charakterologicznie do waszej rodziny. Rodziny z małym dzieckiem. Jaki kot jest najlepszy dla rodziny z dzieckiem? Przede wszystkim pamiętaj, że kot dla rodziny z małym dzieckim musi być łagodny, lubić przytulanie i noszenie na rękach. Musi być więc dobrze zsocjalizowany, żeby próba głaskania, przytulania czy brania na ręce zwierzaka nie skończyła się gryzieniem czy drapaniem. Koty dla małych dzieci muszą akceptować hałas i ruchliwe otoczenie - nie powinny mieć silnych odruchów terytorialnych. Jeśli zaś chodzi o kocią psychikę to musi być ona zrównoważona, a kot powinien łatwo adaptować się do zmian otoczenia. Jeśli twoje dziecko ma skłonności do alergii, to zanim weźmiesz do domu kota, sprawdź, czy maluch nie ma alergii na jego sierść. Zobacz też: Są zwierzęta bezpieczne dla alergika! Lista kocich ras dla dziecka Oczywiście wszystkie powyższe cechy może posiadać nawet wielorasowiec. Ale jeśli chodzi o charakter, koty rasowe są bardziej przewidywalne (co oczywiście nie znaczy, że konkretna rasa jest gwarantem charakteru danego osobnika). Rasy kotów znane ze zrównoważonego charakteru, towarzyskie, okazujące uczucia, tolerancyjne i lubiące się bawić, darzące uczuciem wszystkich domowników po równo to mniejsze ryzyko „zazdrości o dziecko” ze strony kota. Które to rasy? Kot brytyjski krótkowłosy To cierpliwy, spokojny misiek, pobawi się z dzieckiem, da się wygłaskać, a nawet ponosić, ze stoickim spokojem zniesie dziecięce wygłupy, a kiedy będzie miał dość, zaszyje się w spokojnym miejscu. Nie zdarza mu się zachowywać agresywnie. Wesoły, chętnie się bawi, ale potrafi też sam znaleźć sobie rozrywkę. W młodości dosyć żwawy i ruchliwy, z wiekiem staje się bardziej stateczny. Ragdoll Jest kotem przyjacielskim i zrównoważonym. Ma nieco flegmatyczny, łagodny charakter. Ciągle poszukuje kontaktu z człowiekiem i chętnie towarzyszy mu przez cały dzień, chodząc przy nodze jak pies. Doskonale nadaje się dla rodzin z dziećmi, lubi pieszczoty i akceptuje nawet najbardziej wymyślne zabawy. Kot birmański Łatwo adaptuje się do zmian, jest niezwykle prostoduszny i spokojny z natury, bardzo przywiązany do właściciela. Najlepiej czuje się wśród wielu osób, dlatego świetnie nadaje się dla rodzin. Jest doskonałym przyjacielem dzieci w każdym wieku. Ze stoickim spokojem znosi pieszczoty i noszenie na rękach. Cornish Rex Wieczne kocie dziecko: pełen energii, wesoły, skory do psot i zabawy. Właściciela obdarza niemal psim przywiązaniem i nie odstępuje go na krok. Uwielbia być głaskany i przytulany. Kocha towarzystwo – zbyt długo nie powinien przebywać sam. Lubi też gości. Kot amerykański krótkowłosy i europejski krótkowłosy Te koty są pogodne, pełne energii, chętne do zabawy. Nie są wymagające w pielęgnacji. Koty amerykańskie to dość nowa rasa, bardzo popularna w USA, natomiast europejskie – to jedna z najstarszych ras, choć spotykana głównie w Skandynawii. Kot burmski Jest przyjacielski, wobec dzieci bardzo łagodny i delikatny, człowieka uważa za centrum swojego świata. Do rodziny przywiązuje się jak pies. Lubi noszenie na rękach, przytulanie – to typowy przytulas. Lubi być w centrum zainteresowania – dotyczy to zwłaszcza kotek. Jest bardzo towarzyski i również – a nawet szczególnie – podczas snu szuka bliskiego kontaktu, mocno się przytulając. Maine Coon Maine Coon – prawdziwy kot rodzinny: jest kocim odpowiednikiem labradora zrównoważony, przyjazny, towarzyski, łatwo nawiązuje kontakt z ludźmi. Czuje się dobrze wszędzie tam, gdzie jest jego opiekun. Niestety, ponieważ ma dość długie futro, wymaga czesania, co jednak muszą robić dorośli, a nie dzieci. Kot abisyński On uwielbia zabawy, jest bardzo towarzyski i przyjacielski. Łagodny wobec ludzi. Właścicieli obdarza ogromnym przywiązaniem, często bywa wręcz natrętny w okazywaniu uczuć i dopomina się o codzienną porcję pieszczot. Lubi gości. Co jeszcze wziąć pod uwagę? Idź z dzieckiem po kota i sprawdź, czy zwierzak nie boi się dziecka, a wzięty na ręce nie gryzie lub drapie. Warto też go przytulić (troszkę mocniej, w podobny sposób jak robią to dzieci) i sprawdzić, czy nie reaguje agresją. Sprawdź też, czy dziecko od początku zapała miłością do kota – a ten czy bez problemu podchodzi do dziecka i daje się dotykać. Warto też, jeśli jest taka możliwość, wybrać osobnika dorosłego lub prawie dorosłego - u takiego kota cechy charakteru są już dobrze widoczne. Lepsze są też koty kastrowane lub sterylizowane - nie dość, że są łagodniejsze, to można uniknąć ryzykownych zachowań w okresie godowym, gdy kocury są bardziej agresywne, a kotki mogą uciekać w poszukiwaniu partnera. Podobno kastrowane kocury są też nawet dużo łagodniejsze niż sterylizowane kotki. Dorastanie z kotem jest dobre dla dziecka. I najmłodsi też to wiedzą... No bo przyznaj się, ile razy słyszałaś już: „Mamo, chcę kotka!”? A historii o tym, jak kot pomógł dziecku stać się mniej nieśmiałym czy rozwiązał problem braku rodzeństwa, można liczyć w setkach. Czytanie książeczek czy oglądanie filmów o zwierzętach nie da twojemu dziecku tyle, co prawdziwy koci przyjaciel. Źródło: portal koty.pl
Uwaga! Te zdjęcia sprawią, że zmięknie ci serce!
Ta sesja zdjęciowa spowodowała, że nasze serca zmiękły i totalnie się roztopiły… Czy może być coś bardziej rozczulającego, niż przyjaźń dziecka ze zwierzęciem?
Pomóż dziecku poznać królestwo zwierząt!
Wyrusz z dzieckiem we wspaniałą podróż dookoła świata i pomóż mu poznać egzotyczne zwierzęta, a to wszystko nie wychodząc nawet z domu.
Pierwsze zetknięcie się dziecka ze zwierzęciem zawsze rodzi lawinę pytań i komentarzy na temat tego, jak ono wygląda, jakie wydaje dźwięki i czy można je dotknąć. Pytania oraz uzyskane odpowiedzi pomagają dzieciom nie tylko poznać, jak różnorodny jest świat, a także rozwijać umiejętności liczenia, rozpoznawania kolorów i kierunków oraz ćwiczyć pamięć. Kontakty ze zwierzętami poza domem to także dobry pomysł, jeśli planujecie powiększyć rodzinę o np. psa lub kota. Witaj w dzikim, bezkresnym świecie Dzieci postrzegają świat zwierząt jako dziki i nieokiełznany. Występują w nim tysiące biegających, pływających i latających gatunków, które mają różne rozmiary i kolory. Dzieci są zauroczone zarówno tym, co egzotyczne, jak i tym, co zwyczajne - zachwyca ich i słoń w zoo i małe kocięta u sąsiada. Rodzice nigdy tak naprawdę nie wiedzą, które stworzenie zwróci szczególną uwagę ich dziecka. Kataloguj zwierzęta Poza wszystkimi „ochami i achami” na temat tego, jakie zwierzęta są słodkie, dzieci zadają także mnóstwo konkretnych pytań. Chcą wiedzieć, jak poszczególne zwierzęta się nazywają, co jedzą i jak się zachowują. Zaczynają postrzegać, że jedne zwierzątka jedzą trawę, inne są w czarno-białe paski, a jeszcze inne wysiadują dużo jajek. Dzieci mogą w ten naturalny sposób poznawać kolory i ćwiczyć umiejętności liczenia. Nowo zdobyte informacje pomagają im klasyfikować rzeczywistość w formie mniejszych, porównywalnych zbiorów. Tak uporządkowany świat jest dla nich łatwiejszy do zrozumienia. Prawdziwe doświadczenie Wycieczka do zoo znajduje się zwykle na początku dziecięcej listy życzeń. Czy istnieje inne miejsce, w którym jednego dnia można zobaczyć wiele niezwykłych i egzotycznych stworzeń takich jak, małpki, krokodyle, słonie? Mimo licznych atrakcji w zoo, dzieci uwielbiają także małe gospodarstwa wiejskie, w którym mogą pogłaskać zwierzęta kozy, owce czy konie. Fakt ten potwierdza, że maluchy lubią zwierzęta, których mogą dotknąć lub nakarmić - niezależnie od tego, czy są to gatunki egzotyczne czy nie. - Świat dziecka wraz z rozwojem zaczyna poszerzać się o miejsca, których nie zna i które są daleko od domu. Jego ciekawość poznawcza rośnie wraz z tym, jak odkrywa świat, który jawi mu się jako bezpieczny, ale też ekscytujący i pełen nowych, nieznanych rzeczy. Zwierzęta, jako odzwierciedlenie ważnych postaci w życiu dziecka, często towarzyszą mu w zabawie. Maluchy identyfikują się z kotami, psami, chomikami - zwierzętami, które są najbliżej. Gdy ich apetyt poznawczy nasyci się domowymi zwierzątkami, przychodzi czas na dzikie zwierzęta i egzotyczne krainy. Zaczynają pojawiać się pytania „Kto jest silniejszy: tygrys czy lew”, „Czy żona krokodyla to krokodylowa?”, „Czy można pogłaskać niedźwiedzia polarnego?”. Ilość pytań nasila się po wizycie w zoo, o której marzą wszystkie dzieci. Zestaw LEGO DUPLO „Arktyka” to idealna kontynuacja zainteresowania tą tematyką. Wraz z rodzicami dziecko może zbudować arktyczny kraj i poznać jego mieszkańców. To doskonały moment, by poszerzyć jego wiedzę geograficzną, umiejscawiając krainę na mapie lub przyrodniczą, opowiadając o tym, jak żyją tamtejsi ludzi i czym żywią się zwierzęta. Pamiętam mnóstwo godzin z moim synem spędzonych na budowaniu zoo i dyskusjach, gdzie umieścimy lwią rodzinę lub gdzie zamieszkają żyrafy. To także moment na obserwacje, z jakimi postaciami dziecko najchętniej się identyfikuje i jak buduje relacje wewnątrz zwierzęcych grup, szczególnie rodzin. Warto zaobserwować, co mama żyrafa mówi do swojego synka i jak blisko niego stoi :-) - mówi Małgorzata Ohme, psycholog dziecięcy i rodzinny. Domowe lekcje o zwierzętach Każda wizyta w zoo kiedyś się kończy. Wtedy właśnie przydaje się domowa menażeria pluszaków, dzięki którym można odtworzyć wspomnienia z wycieczek. Zarówno przed, jak i po wizycie w zoo, możecie uczyć się nazw zwierząt, rozmawiać o ich cechach szczególnych oraz o tym, co jedzą i jak się zachowują w ich naturalnym środowisku. Dzieci lubią wymyślać historie i odgrywać scenki, w których występują ich ulubione zwierzęta. Przygotowanie do przyjęcia zwierzaka Dzieci często chcą mieć w domu zwierzątko - z reguły zaraz po zabawie z nim. Zwykle jednak nie zdają sobie sprawy z obowiązków, jakie się z tym wiążą. To kolejna sytuacja, w której przydadzą się zabawki. Dzieci mogą wykorzystać je do odgrywania codziennych czynności, które wiążą się z posiadaniem upragnionego zwierzaka - karmienia, czyszczenia, spacerów czy kąpieli. Z perspektywy dorosłego, sprzątanie po zabawce jest na pewno mniej uciążliwe. Żaden pluszowy zwierzak nigdy jeszcze nie rozlał wody na podłodze ani nie wygryzł dziury w kanapie!
To niesamowite, co dzieci ze Słupska zrobiły dla bezpańskich psów!
Fantastyczna inicjatywa słupskich dzieci! Przeczytaj, co niezwykłego wydarzyło się, kiedy dzieci zaczęły czytać książki bezdomnym psom ze schroniska w Słupsku.
Życie psa w schronisku nie obfituje raczej w radosne wydarzenia, ale rzeczywistość bezpańskich psów ze Słupska została odczarowana dzięki dzieciom, które przyszły czytać im swoje ulubione książki. Siedząc na kocach przed klatkami spędzały czas z psami, które boją się ludzi i przeżywają trudne emocje. To niesamowite, jaki efekt ma ta słupska akcja! Odwiedzające schronisko dzieci wita hałas, ale kiedy dzieci zaczynają czytać, psy milkną, uspokajają się i z uwagą słuchają swoich czytających gości. Spokojny głos dzieci działa na psy kojąco. Pomysłodawcą akcji jest Tom Justyniarski, obrońca praw zwierząt i autor książki „Psie troski”. Uważa, że czytanie książek działa na psy terapeutycznie – zwierzęta stają się bardziej radosne i ufne, co zwiększa ich szanse na adopcję! Justyniarski tak opowiada o terapii: "Dorośli byli w szoku. Chyba wiecie jak głośno jest w schronisku? Psy natychmiast wyciszyły się i słuchały, jak dzieci im czytają książki. Świetnie działa to czytanie dzieci. Udostępniajcie tę dobrą nowinę. Niech idzie w całą Polskę". Akcję czytania książek psom przez dzieci wspiera prezydent Słupska Robert Biedroń, który chętnie bierze udział w inicjatywach mających na celu polepszenie losu zwierząt. To za jego rządów w mieście psy w upały mogły wchodzić do urzędu ze swoimi właścicielami, zakazał też w Słupsku występów cyrków, w których występują zwierzęta. Kolejna akcja już 28 maja w schronisku w Nowym Dworze Mazowieckim, a Tom Justyniarski szuka chętnych dzieci: Podobne akcje miały już miejsce w Stanach Zjednoczonych, gdzie dzieci czytały bezpańskim psom i kotom. Z równie dobrym terapeutycznym efektem! Bardzo się cieszymy, że Tom Justyniarski przeniósł pomysł na polski grunt. Dobrze by było, gdyby akcją czytania psom ze schronisk zainteresowały się też inne miasta, by zwierzęta, które spotkał taki smutny los miały szansę na nowe, lepsze życie. Do tej pory los niestety nie dawał im zbyt wiele okazji do doświadczania dobra ze strony człowieka. Zobacz też: Tak się czyta dzieciom! Oto Obamowie i ich miny Chłopiec i jego króliczki – te zdjęcia podbiją twoje serce. Zobacz je koniecznie!
Odwiedzamy minizoo i pokazujemy jakie fajne miejsca istnieją w Polsce. Może wy też skusicie się na odwiedziny w takim miejscu. Obejrzyjcie nasz film i dowiedzcie się więcej o minizoo.
Zobacz jak fajnie można spędzić wolny dzień z całą rodziną. Minizoo to idealne miejsce dla dzieci. Mogą one zbliżyć się do każdego zwierzaka i dowiedzieć się ciekawych informacji na ich temat. Przebywanie dzieci ze zwierzętami bardzo je uwrażliwia. Dlatego zachęcamy do obejrzenia filmu i wybrania się z dziećmi do takiego miejsca. Polecamy: Uczulenie na zwierzęta 8 rzeczy, które musi zrozumieć dziecko zanim dostanie zwierzę Jak przygotować czworonoga na pojawienie się dziecka