Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T04:18:05.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Psychologowie są zgodni: to jeden z największych błędów wychowawczych
items: Jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie? – wyjaśnia psycholog
items: Jak oswajać dziecięce lęki i inne trudne emocje? [Wideo]
items: „Za karę” porzucił 4-latka kilkanaście kilometrów od domu?
items: Pokazała dziecku spaloną lalkę i nagrała jego reakcję
items: Świat według dziecka – tego na pewno się nie spodziewałaś!
items: Obejrzyjcie, jeśli macie odwagę! Koszmary z dzieciństwa na zdjęciach
items: Strach przed kąpielą - co robić?
items: Lęk przed zwierzętami
items: Dziecięce strachy – traktuj je poważnie!
items: Gdy dziecko boi się psów
items: Lęk przed psami
items: Czego boi się twoje dziecko? Oto lista najczęstszych dziecięcych lęków
items: Dziecko się boi - rady na pokonanie lęku
items: Lęk przed wodą
items: Jak oswoić dziecięce lęki?

Psychologowie są zgodni: to jeden z największych błędów wychowawczych
type: item
date: 2020-07-16T13:52:00.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bunt dwulatka
subject: dziecięce lęki
description: "Bunt dwulatka" to trudny egzamin z bycia rodzicem. Ale jest sposób, aby go zdać. Podpowiadamy jak zrobić to w 4 krokach.
encoded: Zdaniem psychologów, to w jaki sposób radzimy sobie z krzykiem, złością, płaczem czy lękiem dziecka, które tak silnie pojawiają się w jego zachowaniu około drugiego roku życia, ma kolosalne znaczenie dla tego, jakim będzie dorosłym człowiekiem. Czy będzie asertywne i potrafiło otwarcie powiedzieć, co lubi, a czego nie, czy też zawsze będzie dopasowywać się do otoczenia? Wiele zależy od nas rodziców. Nie tłum emocji dziecka Psychologowie uważają, że trudne emocje dzieci to jeden z bardziej wymagających zadań, z którymi musimy się zmierzyć. Gdy małe dziecko zaczyna otwarcie okazywać bunt, upór czy złość, rodzice najczęściej próbują tłumić takie zachowania. Skutki tej edukacji są naprawdę fatalne, gdyż dziecko uczy się stopniowo odcinać od swoich emocji i potrzeb, na rzecz emocji i zachowań dających mu akceptację otoczenia. Jak to się nakręca? Prawda jest taka, że rodzice początkowo nie mają problemu z akceptacją nieskrępowanej woli dziecka wyrażania emocji. Z czasem jednak, dziecko rośnie i coraz więcej rzeczy domaga się, zaś rodzice starają się wpłynąć na malucha, tak aby choć część z tych potrzeb zagłuszyć i stłumić. Kiedy dziecko ma dwa lata, chce bardzo aktywnie poznawać świat, a jednocześnie odczuwa wolę i uczy się mówić "nie". Wszelkie próby dorosłych, aby tę jego aktywność ograniczyć, napotykają na stanowczy bunt i opór. Ale to właśnie od tego, jak zareagują rodzice, zależy w dużej mierze, czy dziecko w dorosłym życiu będzie silne psychicznie i będzie umiało dobrze sobie radzić z trudnymi emocjami. Najczęściej rodzice na "nie" dziecka reagują zdenerwowaniem i lękiem, więc sięgają po rozwiązania pozornie najbardziej skuteczne: krzyk, kary i groźby. Do płaczącego malucha mówią: "Ale z ciebie mazgaj!", a gdy się boi: "Nie bądź takim tchórzem!" – czyli w podtekście: "Takiego ciebie nie lubię i nie akceptuję". Tymczasem dla dwulatka utrata miłości i akceptacji rodziców to największy dramat, jaki może się wydarzyć. Dlatego, aby zachować akceptację rodzica, zrezygnuje…

imgradG8v-21d07aa.jpg
width: 1200
height: 787

Jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie? – wyjaśnia psycholog
type: item
date: 2020-03-11T14:34:56.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Zdrowie
subject: dziecięce lęki
description: Nie ma chyba dziecka, które jeszcze nie słyszałoby o koronawirusie. Dzieci dowiadują się o nim w domu, od kolegów w przedszkolu, z TV lub mediów elektronicznych i mogą bardzo różnie radzić sobie z tą wiedzą. My, rodzice, nie zawsze zdajemy sobie sprawę, jakie myśli kłębią się w dziecięcych główkach, dlatego rozmawiamy z psychologiem dziecięcym, dr Aleksandrą Piotrowską, o tym, jak mówić dzieciom o koronawirusie, na czym się skupić i jakich błędów nie popełniać.
encoded: Rośnie liczba przypadków koronawirusa w Polsce i jak przewidują eksperci – może być ich naprawdę dużo. Zachorowania mogą pojawić się wśród sąsiadów czy najbliższej rodziny. Gdy koronawirus staje się tematem numer 1 we wszystkich domach, musimy umieć o nim rozmawiać ze swoimi dziećmi. Jak to robić dobrze, tłumaczy dr Aleksandra Piotrowska, Dr Aleksandra Piotrowska, psycholog dziecięcy, wykładowca na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Propaguje wiedzę psychologiczną, szczególnie w zakresie metod postępowania z dziećmi w trudnych sytuacjach. Jest mamą i babcią. Jakie błędy popełniają rodzice wobec dzieci w związku z koronawirusem? – Albo w ogóle nie rozmawiają z dziećmi na ten temat, wychodząc z założenia, że to za poważne sprawy i po co małe, śliczne główki nimi obarczać. Albo sieją panikę, np. dopuszczając, by przez cały dzień w domu był włączony telewizor. A wtedy dzieci, chcąc nie chcąc, odbierają informacje z różnych krajów, których ton jest alarmujący. Dzieci mają mniejszą wiedzę niż dorośli, na temat rzeczywistości, więc łatwiej u nich o powstanie dużego niepokoju, czy wręcz bardzo wyraźnego lęku. Czego dzieci mogą się w takiej sytuacji bać? – Na przykład, że zostaną odebrane rodzicom i umieszczone w miejscach, w których będzie odbywało się to dla nich dziwnie brzmiące<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-proc…

110255-1bd63ab.jpg
width: 1200
height: 800

Jak oswajać dziecięce lęki i inne trudne emocje? [Wideo]
type: item
date: 2018-10-27T10:22:27.000Z
creator: Katarzyna Rapczyńska-Lubieńska
subject: Małe dziecko
subject: Rozwój dziecka
subject: Wideo
subject: dziecięce lęki
subject: trudne emocje
description: Złość, zazdrość czy strach, to trudne emocje, z którymi prędzej czy później będą musiały zmierzyć się nasze dzieci. Są jednak sposoby na to, aby pomóc maluchom radzić sobie z trudnymi sytuacjami. Jakie? Zobacz film!
encoded: Jak oswajać dziecko z trudnymi emocjami? Najlepiej poprzez wytłumaczenie maluchowi, że ma on prawo do ich odczuwania. Następnie warto spróbować nazwać daną emocję i pomóc dziecku uporać się z problemem. Ale dziecko może też samodzielnie oswajać lęki i trudne emocje - np. z pomocą wartościowych bajek. Pokazują one najmłodszym, jak różni bohaterowie radzą sobie z oswajaniem lęków. Przykładem tego jest choćby uroczy króliczek Bing, którego przygody możemy śledzić na kanale Mini Mini+. Pod koniec każdej historii, zwraca się on bezpośrednio do dzieci i w prostych słowach opisuje sytuację, która mu się przydarzyła oraz jakie wnioski wyciągnął z tej lekcji. "Mądre bajki mogą pełnić w życiu dziecka rolę terapeutyczną, pokazując maluchowi, że bohaterowie mają dokładnie takie same trudności i przeżycia, jak ono" - mówi dr Aleksandra Piotrowska, psycholog. Jakiego typu bajki będą zatem najbardziej wartościowe dla dziecka? Takie, które pokazują zwykłe, codzienne życie i które dają dziecku (a także i rodzicom) wskazówki, jak radzić sobie w różnych sytuacjach. Chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat? Obejrzyj nasze wideo!

img0YV8ZI-96d9209.jpg
width: 1920
height: 1080

„Za karę” porzucił 4-latka kilkanaście kilometrów od domu?
type: item
date: 2018-09-06T12:59:23.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecięce lęki
subject: metody wychowawcze
subject: strach
description: Kierowca znalazł chłopca, który stwierdził, że tatuś zostawił go za karę na polu kukurydzy. Mężczyzna już zgłosił sprawę na policję.
encoded: Według mężczyzny, który znalazł dziecko, to ojciec miał porzucić czteroletniego syna, chcąc go w ten sposób ukarać. Wywiózł dziecko aż 14 km od domu i pozostawił na polu kukurydzy. Ta "metoda wychowawcza" miała przestraszyć dziecko. Zapłakany maluch niemal wpadł pod nadjeżdżający samochód. Kierowca auta zatrzymał się, zabrał chłopca. Nieufne dziecko dopiero po chwili zdradziło, jak się nazywa i wyjaśniło, co robi daleko od domu. Mężczyzna odwiózł malucha na posterunek policji, ale dziecko nie chciało opuścić samochodu. Na szczęście okazało się, że znajomy mężczyzny, znał nazwisko i adres rodziców dziecka. Mężczyzna twierdzi, że dziadkowie chłopca dali mu do zrozumienia, że to nie pierwsza taka sytuacja. Ten zdecydował się powiadomić policję i nagłośnić sprawę w mediach społecznościowych. Z wersji policji wynika, że dziecko się nudziło i ojciec miał zabrać dziecko w rejon pola kukurydzy, gdzie malec miał się oddalić od taty. Nie strasz dziecka! Na ten moment nikomu nie przedstawiano zarzutów. Policjanci cały czas wyjaśniają wszelkie okoliczności tej sprawy. Najpewniej kluczowa w tej sprawie będzie opinia biegłych psychiatrów, która zostanie wydana po rozmowie z czterolatkiem. Jeśli okaże się, że ojciec naraził dziecko na utratę zdrowia lub życia, może mu grozić nawet do pięciu lat wiezienia. Bez względu na to, czy dziecko zostało porzucone "za karę", czy też tak oceniło sytuację, każdy z nas powinien wyciągnąć wnioski. Sytuacja może oznaczać, że nawet jeśli ojciec nie zrobił tego celowo, to dziecko niejednokrotnie słyszało, że jak będzie niegrzeczne to go tata lub mama zostawi. Choć może się wydawać, że takie słowa dzieci puszczają mimo uszu, to one jednak mocno zakorzeniają się w ich świadomości. Straszenie, to metoda wielu rodziców. Uważają oni, że dziecko powinno się trochę bać rodzica, a lęk przed tatą czy mamą to skuteczna metoda by maluch, był posłuszny. Bez wątpienia malec powinien słuchać, szanować rodziców, ale lęk w tym przypadku jest zupełnie zbyteczny! Ża…

imggIprTP-d37ac56.jpg
width: 1798
height: 1200

Pokazała dziecku spaloną lalkę i nagrała jego reakcję
type: item
date: 2017-11-21T13:00:49.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecięce lęki
description: Miało być zabawnie, a wyszło okrutnie. Internauci są oburzeni, jak potraktowała własne dziecko. Sama matka uważa, że córka na to zasłużyła.
encoded: Zamieszczanie zabawnych filmików czy zdjęć z dziećmi w sieci jest dziś bardzo powszechne. Wiele z nich jest uroczych, ale i są takie, które budzą duży niepokój. Pewna mama z Filadelfii zamieściła filmik, który jej zdaniem jest bardzo zabawny. Post rozszedł się wirusowo, a nagranie zobaczyło już 4,5 miliona osób. Wyszło śmiesznie? Buzia malucha mówi sama za siebie. Bez wątpienia zafundowała własnemu dziecku traumatyczne przeżycia. W pogoni za lajkami Badania niejednokrotnie wykazały, że wielką satysfakcję czerpiemy z ilości udostępnień, lajków i komentarzy, jakie zyskują nasze publikacje na portalach społecznościowych. Niektóre osoby są w stanie posunąć się naprawdę daleko, tylko po to, by zdobyć rozgłos. Ale żeby robić to kosztem własnego dziecka? Brittany Lewandowski postanowiła pokazać swojej córce jej spaloną lakę i nagrać jej reakcję. Mała Quinn wsadziła zabawkę do piekarnika na drzemkę. Mama dziewczynki chcąc upiec ciasteczka, włączyła piekarnik nie sprawdzając zawartości. Lalka się rozpuściła. Choć zabawka wygląda niczym z horroru, mama postanowiła ją pokazać dziecku i nagrać jego reakcję. Mała dziewczynka płacze i krzyczy z przerażenia. W tle słychać, że mama i starszy brat się w tym czasie dobrze bawią. Na ratunek przychodzi niewiele starszy chłopczyk, prawdopodobnie drugi brat, który pociesza siostrzyczkę i mówi „kupimy nową”. Mama: „Jesteśmy kwita” Film obejrzało 4,5 mln osób, posypały się też komentarze. Znalazły się osoby, którym ten "żart" się spodobał. Wiele osób jednak uznało, że fundowanie dziecku traumy nie jest zabawne. Internauci zauważyli, że dziecko jest przerażone, a matka nic sobie z tego nie robi. Co ciekawsze sama kobieta również zabrała głos w dyskusji i odpowiedziała hejterom: „Ja mam traumę przez jej narodziny, myślę, że jesteśmy kwita”. Jakie mogą być skutki straszenia dziecka? Są osoby, które uważają, że straszenie dziecka jest albo bardzo zabawne, albo jest dobrą metodą wychowawczą. Pamiętaj, że dziecko jeszcze nie rozróżnia tego, co j…

img8tXFOv-12b41e5.jpg
width: 620
height: 355

Świat według dziecka – tego na pewno się nie spodziewałaś!
type: item
date: 2016-09-20T11:49:08.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: przedszkolak
description: Gdy byłam mała, myślałam, że gdy zamknę oczy, znikam, a ludzie, których widzę w telewizji, widzą także mnie. Nie tylko ja tak sądziłam. Co myślą o sobie, ludziach i świecie kilkuletnie dzieci?
encoded: Irracjonalne (ale tylko dla nas, dorosłych) zachowania, takie jak np. tańczenie do upadłego podczas wieczornych Wiadomości, sprawdzanie linijką odległości między zabawkami albo zakopywanie w ziemi połamanych kredek. Dziwaczne pytania, np. o to, czy wieloryb może pogryźć kask budowlany albo kiedy dziadek urodzi dzidziusia. Paniczny strach przed tym, co nie powinno go budzić, np. lampami jarzeniowymi, windami albo kałużami. Skąd to się bierze u dzieci? – Ano stąd, ze dziecko to nie mały dorosły: niewiele jeszcze wie, inaczej rozumuje, wyciąga inne wnioski, a gdy czegoś nie wie albo czegoś albo niedosłyszy, "dośpiewuje" sobie własną wersję. A że ma wspaniałą wyobraźnię i to, co słyszy od dorosłych, traktuje dosłownie, efekty bywają zaskakujące – tłumaczy Beata Płażewska, psycholog dziecięcy. Przeczytaj także: Czego się boją przedszkolaki? Zapytałam zaprzyjaźnione mamy, w co wierzyły, gdy były dziećmi. Poszperałam też w internecie i we własnej pamięci. Sami zobaczcie: świat według dzieci jest całkiem inny niż ten, który widzimy my, dorośli! Gdy byłam mała myślałam, że…. kiedyś świat był czarno-biały tak jak na starych zdjęciach. (Kamila) gdy kot rośnie, to zamienia się w tygrysa, a potem w lwa. Nie rozumiałam jak ludzie mogą trzymać w domu koty, skoro w końcu wyrastają z nich niebezpieczne zwierzęta. (Facebook/Myslalamze) tunel, który było widać z mojego przystanku, to koniec świata. Bo tam tak zawsze ciemno i ponuro było... (Barbara) moja mama pracuje w przedszkolu u mnie na drugim piętrze i patrzy na mnie przez dziurkę w suficie. (Ania) jeśli odpowiednio wysoko podskoczę, Ziemia się obróci (bo już wiedziałam, że się obraca) i wyląduję na przykład w Ameryce. Chciałam podróżować, więc trenowałam do upadłego, zamartwiając się równocześnie tym, co będzie, jeśli wpadnę do morza (właśnie dlatego tak zawzięcie uczyłam się pływać) i czy kask budowlany uchroni mnie przed pożarciem przez wieloryba. Wszystkich o to pytałam... (Beata) "Wyjście kuchenne" to awaryjne wyjście przez …

imgbuNwxn-4e0e347.jpg
width: 1280
height: 851

Obejrzyjcie, jeśli macie odwagę! Koszmary z dzieciństwa na zdjęciach
type: item
date: 2016-05-20T11:35:56.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecięce lęki
subject: koszmary senne
subject: strach
description: Wielu utalentowanych rodziców fotografuje swoje dzieci. Niektóre zdjęcia są realistyczne, inne zahaczają o świat baśni i fantazji, ale to, co robi ten ojciec jest naprawdę zaskakujące i... przerażające! Sami zobaczcie.
encoded: Ten ojciec zamienia najgorsze koszmary swoich córek w rzeczywistość. Jak to możliwe? Joshua Hoffine jest fotografem i interesuje się horrorami. Jego córki biorą udział w projekcie artystycznym jego autorstwa, w którym ukazuje najstraszniejsze koszmary i lęki z dzieciństwa. Zobaczcie, jak przerażające są te kreacje, a jeśli wam się spodobają – i nie boicie się! - możecie nawet zamówić album z tymi przerażającymi fotografiami i oglądać je przed snem! fot. Joshua Hoffine Joshua Hoffine odpowiedział na pytania Babyonline: Co cię pociąga w fotografii rodem z horrorów? Lubię straszne filmy. Lubię też fotografię, która opowiada różne historie. Uwielbiam pracować z efektami specjalnymi. Chcę prowokować silne emocjonalne reakcje u widza i uważam, że strach to temat wart artystycznej eksploracji. fot. Joshua Hoffine Jak wpadłeś na pomysł, żeby zaangażować do projektu swoje córki? Zauważyłem, że moje dzieci boją się tego samego, czego ja bałem się w ich wieku. Zainteresowała mnie psychologia strachu – skąd się bierze, jak działa? To zainteresowanie zaowocowało pierwszą serią moich fotografii rodem z horroru, zatytułowaną "After Dark, My Sweet" ("Po zmroku, kochanie moje" - przyp. red.) - opartą głównie na klasycznych dziecięcych lękach i obrazach rodem z baśni. Moje córki brały udział w tym projekcie od samego początku. fot. Joshua Hoffine Jak powstają twoje zdjęcia? Buduję scenografię do sesji fotograficznej jak do filmu: z planem zdjęciowym, kostiumami, wyrafinowanymi rekwizytami, maszynami do wytwarzania mgły i makijażem charakteryzacyjnym. Wszystko odgrywamy przed aparatem. Dzieci są świadome procesu i nierealności tego wszystkiego. Traktujemy to jak wielką zabawę w przebieranie się. Babcia, na przykład, jest klaunem na zdjęciu "Balony". Dzieci się nie boją, dobrze się bawią. Wiedzą, że straszymy innych i to im się podoba. fot. Joshua Hoffine A pokazujesz im efekt końcowy? Nie boją się? Początkowo nie pokazywałem. Bardzo się buntowały przeciwko tej cenzurze i przekonywały …

imgQjSW6E-fd5b4f7.jpg
width: 640
height: 645

Strach przed kąpielą - co robić?
type: item
date: 2012-06-01T08:29:33.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: kąpiel niemowlaka
subject: wychowanie
description: Co robić, gdy dziecko nagle zaczyna bać się kąpieli? Odpowiada nasz ekspert.
encoded: Od kilku tygodni nasza córeczka nie chce wejść do wanny. Po kąpieli jest roztrzęsiona, nie może zasnąć, w ciągu dnia pyta: "Ale nie będziemy się dziś kąpać?". Nie wiemy, co się zdarzyło. Maja ma dwa latka i nie umie tego wytłumaczyć. Patrycja z Zielonej Góry Lęki związane z wodą często pojawiają się u dzieci. Można uspokoić malucha zapewnieniem, że dziś nie będziemy się kąpać, tylko umyjemy ząbki, buzię, rączki. Można też na parę dni zrezygnować z kąpieli w wannie albo wrócić do małej wanienki, gdzie dziecko czuje się bezpieczniej. Warto zrezygnować na jakiś czas z mycia włosków, zwłaszcza z polewania prysznicem. Czasem pomaga wspólna kąpiel z mamą w dużej wannie. Problem z lękiem jest przejściowy. Proszę nie wywierać silnej presji na dziecko, a wszystko powoli wróci do równowagi. Konsultacja merytoryczna mgr Agnieszka Galica Terapeutka rodzinna i małżeńska. Kieruje Pracownią Na uboczu, która jest Psychologiczną Pracownią Konsultacyjno-wychowawczą Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Autorka popularnych bajek i piosenek dla dzieci oraz programów telewizyjnych

imgws4EmC-0bb90d6.jpg
width: 720
height: 480

Lęk przed zwierzętami
type: item
date: 2010-09-29T12:12:12.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: lęk przed zwierzętami
subject: wychowanie dziecka
description: Nie wszystkie dzieci uwielbiają zwierzęta. Niektóre czują przed nimi strach. Zobacz, jak ułatwić im życie, by na widok pieska nie uciekały w panice na drugą stronę ulicy.
encoded: Są ruchliwe, mało przewidywalne, robią dużo hałasu – głośno szczekają lub kraczą, mogą mieć ostre pazurki, dziób i nieprzyjemny zapach – nic dziwnego, że dziecko czasem czuje przed nimi strach. Jeśli zauważysz, że maluch zamiast cieszyć się na widok pieska lub kotka, jest bliski płaczu, postaraj się mu pomóc. Nawet jeśli lęk wydaje ci się irracjonalny, zachowaj spokój. Nie bagatelizuj strachu i nie karz dziecka słowami: „Nie bądź tchórzem!”, ale też nie pozwól, by rządził on życiem malucha. Nie wiem, skąd się to bierze Uczucie strachu jest częste wśród dzieci. Maluchy boją się obcych, ciemności, rozłąki z rodzicami. To przejaw kolejnych etapów rozwoju, który nie powinien niepokoić. Strach mogą wywoływać też zwierzęta, zwykle węże lub pająki (ponoć lęk przed nimi jest zakodowany w genach, bo ułatwiał naszym przodkom przetrwanie). Ale zdarzają się dzieci, które sztywnieją na widok chomika, brzydzą się ptaków czy uciekają przed pieskiem. Strach bywa też przejawem żywej dziecięcej wyobraźni, warto więc starannie dobierać np. programy telewizyjne i oglądać je z dzieckiem, wyjaśniając, co dzieje się na ekranie. Ja go nie chcę pogłaskać Nie zmuszaj dziecka do głaskania psa czy kota. Nawet jeśli jest to znajome zwierzę. Nie każ zachwycać się puszystym futerkiem albo liczyć łatek. W ten sposób wywołasz odwrotny efekt – zamiast oswoić ze zwierzęciem, maluch zacznie się jeszcze bardziej bać. Okaż dziecku, że je rozumiesz i wspierasz. Poczuje się pewniej i nie będzie traktowało cię jak przeciwnika, który stoi po stronie tego straszliwego psa lub kota, a nie swojego dziecka. Im pewniej maluch będzie się przy tobie czuł, tym większą dasz mu szansę na przezwyciężenie jego lęków. Mamo, co ty mówisz? Zwracaj uwagę, w jaki sposób mówisz do dziecka, np. gdy odwiedzacie znajomych, których pies słynie z przyjaznego nastawienia do dzieci. Nie pouczaj w stylu: „Nie bój się pieska, on nic ci nie zrobi”. W ten sposób sugerujesz, że można się bać zwierzaka. Lepiej powiedz: „Zobacz, jaki miły…

imgo6MRhS-99869d0.jpg
width: 945
height: 640

Dziecięce strachy – traktuj je poważnie!
type: item
date: 2010-05-25T12:05:33.000Z
creator: sniemczyk
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: wychowanie dziecka
description: Duchy, smoki, pułapki i obcy, groźni ludzie – kiedy sięga się tylko trochę „głową ponad stół”, wszystko wydaje się takie straszne! Na szczęście obok jest mama.
encoded: Gdyby malec nie bał się niczego, najpewniej świadczyłoby to... o jego kłopotach ze zdrowiem. Strach to pożyteczny prezent od natury: ostrzega nas się przed niebezpieczeństwem (wyobraź sobie, co by było, gdybyśmy nie bali się np. pędzących aut) i wyzwala produkcję adrenaliny, dzięki której mamy więcej siły albo szybciej uciekamy. To, czego się boimy, zmienia się z wiekiem – kilkuletniego malucha wszystko może przyprawić o dreszcze! Odkurzacz jak potwór Maluchy boją się nie tylko tego, co widzą, ale też tego, co słyszą. Dorośli nauczeni doświadczeniem wiedzą, że hałas nie musi wiązać się z zagrożeniem, ale dziecko nie może być tego do końca pewne („buczy tak strasznie, to pewnie też może mnie zjeść!”). Aby pomóc dziecku, które boi się odkurzacza, zaproponuj, aby dotknął go jeszcze przed włączeniem, ale uwaga! – nic na siłę. Zmuszanie dziecka do stawienia czoła budzącej strach sytuacji może spowodować utrwalenie lęku na długi czas. Możesz też kupić malcowi „zabawkowy” odkurzacz albo namówić go do wspólnego odkurzania „na sucho”. Żłobek – strach zaczyna się w szatni Dla żłobkowego dziecka najstraszniejsza jest perspektywa rozstania się z mamą i pozostania samej we wciąż nieco obcym miejscu. Nowe zwyczaje, jedzenie, nawet zabawki:wszystko tu jest inne niż w domu, a dla rocznego dziecka „inne” oznacza „straszne”. Małe dzieci bardzo powoli akceptują zmiany, dlatego daj swojemu żłobkowiczowi więcej czasu. W szatni żegnaj się czule, ale nie przedłużaj chwili rozstania – w ten sposób mimowolnie dajesz dziecku do zrozumienia, że rzeczywiście wpuszczasz je do jaskini lwa. Lekarz i trauma po szpitalu A któż z nas na widok białego fartucha nie czuje mocniejszego bicia serca? Już na pierwszy rzut oka lekarz nie budzi w dziecku miłych skojarzeń: patrzy tak groźnie, mówi coś rozkazującym tonem, każe zdjąć koszulkę (maluch może zastanawiać się: „czy my w tym obcym miejscu przebieramy się do spania?”). W dodatku dziecięca trauma związana z pobytem w szpitalu może ciągnąć się przez wie…

imgLXleU7-e648386.jpg
width: 800
height: 533

Gdy dziecko boi się psów
type: item
date: 2009-09-16T13:41:16.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: zwierzęta
description: Jeśli dziecko zachowuje ostrożność w stosunku do psów, należy się z tego cieszyć. Ale co robić, gdy panicznie się ich boi?
encoded: Są maluchy, które za nic nie wejdą np. do domu cioci, jeśli w jej mieszkaniu jest pies. Nie ma w tym nic dziwnego. W koszmarach trzy-, czterolatków królują właśnie groźne zwierzęta, starzy ludzie (kojarzą się malcom z czarownicami), bandyci i kosmici albo np. policjanci... Kilkuletnie dzieci mogą też bać się ciemności albo tego, że rodzice wieczorem wychodzą z domu. Dziecięcy lęk sam w sobie nie jest niczym złym i warto go zrozumieć – dziecko ucieka przed tym, co w jego mniemaniu jest niebezpieczne: pies warczy, szczeka, ma groźną minę, może ugryźć. Trzeba jednak pomóc maluchowi uporać się z nieuzasadnionymi lękami, bo mogą mu one utrudnić życie. Najlepiej zrobić to metodą małych kroczków. Dziecięcy lęk przed psami Trzylatkowi warto kupić małego pluszowego pieska i „na niby” wyprowadzać go na spacer, karmić, głaskać, uczyć, aby był posłuszny. Można też czytać mu historie o zwierzętach lub razem z nim oglądać filmy o sympatycznych czworonogach (sprawdzi się np. film „101 dalmatyńczyków albo „Beethoven”). Być może po pewnym czasie maluch zacznie bez lęku przyglądać się baraszkującym na trawie psom. To już połowa sukcesu. Wreszcie najlepszą metodą na to, by dziecko pozbyło się lęku przed psem, jest wzięcie do domu prawdziwego szczeniaczka. Trzeba jednak uprzedzić malca o takim pomyśle i porozmawiać z nim o tym, w jaki sposób może pomagać w opiece nad psiakiem. Ekspert odpowiada: Magdalena Gąssowska, psycholog, mama jedenastoletniej Ady, zajmuje się psychoterapią, wykłada w Wyższej Szkole Pedagogicznej ZNP. Czy dobrym sposobem uporania się z dziecięcymi lękami jest ich lekceważenie? Rodzice często mówią: „Czego ty się boisz, przecież ten piesek nic ci nie zrobi?” Kiedy dziecko czegoś się boi, zawsze trzeba dodawać mu otuchy i wiary w siebie. Nigdy nie wolno bagatelizować jego lęków, bo wtedy może zacząć je ukrywać, a nawet się ich wstydzić. Warto postarać się zrozumieć dziecięcy strach i wytłumaczyć maluchowi, że czasem każdy czegoś się boi. Z drugiej strony trzeba uważ…

imgLAOCcu-61c9cd6.jpg
width: 800
height: 533

Lęk przed psami
type: item
date: 2008-10-16T11:46:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: zwierzęta
description: Obawa dziecka przed psem jest czymś zupełnie naturalnym. Jednak zbyt duży strach może także mieć negatywne skutki.
encoded: Strach przed psem jest czymś zupełnie naturalnym u małego dziecka i nie należy próbować go zupełnie likwidować. Obawa w granicach zdrowego rozsądku jest wręcz pożądana, ponieważ łatwiej nauczyć dziecko, aby nie zbliżało się do obcych zwierząt, które mogą okazać się niebezpieczne. Jednak zbyt duży lęk przed psami może również mieć negatywne skutki, np.: strach przed wyjściem na dwór czy nieracjonalny strach przed przejściem obok obcego psa na ulicy. Lęk taki pozbawia dziecko korzystnego kontaktu ze zwierzęciem, które od pradawnych czasów jest uważane za przyjaciela człowieka. W tym wypadku należy zminimalizować lęk do takiego stopnia, aby dziecko nie bało się kontaktu z zaprzyjaźnionym psem, który jest podopiecznym kogoś w rodzinie czy znajomych. Jak przygotować dziecko do kontaktu z psem Najlepiej zacząć od rozmowy z dzieckiem na temat psów — o tym jak wyglądają, jak się zachowują, co jedzą, w co się lubią bawić, zaprezentować „jak pieski mówią”. Dobrze przy tym pokazywać obrazki i zdjęcia psów, przeczytać książeczkę. Należy przy tym przedstawić psa jako przyjaciela, stworzenie dobre, które nie chce zrobić krzywdy a jedynie chce się poznać, zaprzyjaźnić i pobawić. Jednak jednocześnie należy uczulić dziecko na to, że nie wszystkie pieski, które są na ulicy można głaskać i dotykać, bo niektóre z nich mogą być niebezpieczne. Pierwsze spotkanie Po takich rozmowach można zorganizować spotkanie z psem, pokazać jak się psa głaszcze, wytłumaczyć co znaczy warczenie, szczekanie, machanie ogonem. Aby zmniejszyć lęk dziecka przy pierwszym kontakcie z psem najlepiej trzymać go na dystans (np.: żeby psa na smyczy trzymał jego właściciel, a dziecko żeby było u rodzica na rękach). Nie wolno przy tym dziecka zmuszać do dotknięcia ani pogłaskania psa. Spotkania ze zwierzęciem najlepiej organizować tak długo aż malec sam się przekona do pogłaskania go. Czasami najlepszym sposobem na przełamania strachu jest kupienie psa. Nie może to być jednak niespodzianka, ale wcześniej zaplanowana…

imgA2VEyX-1387d83.jpg
width: 576
height: 483

Czego boi się twoje dziecko? Oto lista najczęstszych dziecięcych lęków
type: item
date: 2008-09-03T11:28:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: lęk przed zwierzętami
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Wszystkie dzieci, podobnie zresztą jak dorośli, czasami odczuwają lęk. Na szczęście dziecięce strachy szybko można przegonić. Wystarczy tylko wiedzieć, czego maluch może się przestraszyć.
encoded: Dzięki lękowi unikamy niebezpieczeństw (np. groźnego rottweilera, gorącego żelazka). A jeśli to się nie uda, walczymy lub uciekamy. Lęk jest bardzo „praktyczny” u dzieci. Płaczący ze strachu malec zapewnia sobie pomoc; boi się być sam, więc nie oddala się od mamy. A że przy okazji dzieci czują strach przed niegroźnymi rzeczami? No cóż, nie mają wielkiego doświadczenia. Oto czego mogą się bać. Dziecko boi się nieznanych sobie osób Dzieci zaczynają się bać obcych osób około 8. miesiąca życia. Za żadne skarby nie pozwalają wziąć się na ręce mało znanej cioci, wybuchają płaczem na widok listonosza czy sprzedawczyni. Do tego bardzo boją się rozstawać z mamą i urządzają dantejskie sceny, by zmusić ją do pozostania w domu. To bywa kłopotliwe, ale lęk przed obcymi i rozstaniem z rodzicami jest absolutnie normalny. Świadczy o przywiązaniu do najbliższych i dojrzałości dziecka (potrafi odróżnić obcych od „swoich”). Dziecko boi się domowych zwierzaków Roczne dzieci boją się zwierząt. Nic dziwnego: futrzane stwory wyglądają inaczej niż ludzie i nie wiadomo, czego można się po nich spodziewać. Kiedyś ten lęk pomagał nam przetrwać. Nietrudno sobie wyobrazić, jak mogłoby się skończyć głaskanie wilka. Zobacz też: Gdy dziecko boi się psów Dziecko boi się burzy, wiatru i suszarki Dwulatki boją się grzmotów, wycia wiatru itp., bo choć coraz więcej widzą i słyszą, nie rozumieją jeszcze, skąd te dźwięki się biorą. Co im pozostaje? Wiadomo – rozpłakać się i wezwać na pomoc mamę. Współczesnym maluchom przybyło powodów do obaw: przeraża je łoskot tramwaju, warczenie miksera, szum suszarki. Dziecko boi się tajemniczych, strasznych cieni Mniej więcej w tym samym wieku dzieci zaczynają bać się cieni. Dostrzegają je, ale nie mają pojęcia, jak znalazły się na ścianie ani co zrobić, żeby sobie poszły. Dziecko boi się nocnych ciemności To numer jeden na dziecięcej liście lęków. Boją się jej maluchy w każdym wieku. My, dorośli, zresztą też – ręka do góry, kto miałby ochotę na nocną wycieczkę do la…

imgNGWV2Q-ccf8be5.jpg
width: 539
height: 800

Dziecko się boi - rady na pokonanie lęku
type: item
date: 2008-01-11T15:41:03.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: dziecko
subject: wychowanie
description: Gdy dziecko trzęsie się ze strachu, naprawdę nie udaje. Jak pomóc mu uporać się z lękami? Przede wszystkim spróbuj zrozumieć. Nie zostawiaj dziecka sam na sam z jego lękiem. Samo: „Nie ma się czego bać”, nie wystarczy. Zobacz, co jeszcze możesz zrobić!
encoded: Gdy dziecko się boi - wyjaśniaj Rura odpływowa w wannie stanie się mniej przerażająca, gdy dziecko zobaczy na własne oczy, że nie mieści się w niej mydło lub zabawka (a więc i ono też się nie zmieści). Nie zawstydzaj dziecka, które się boi. To upokarza i osłabia wiarę w siebie. A gdy ktoś się czuje niewiele wart, boi się jeszcze bardziej. Oswajaj to, czego dziecko się boi Jeśli dziecko boi się psów, możesz mu pokazać słodkiego szczeniaczka albo książeczki o pieskach. Nie rób jednak tego na siłę, bo w ten sposób można spowodować trwały uraz. Pozwól swojemu dziecku okiełznać potwora. Lęk wynika m.in. z braku możliwości kontrolowania sytuacji. Jeśli uda ci się namówić malucha na włączenie i wyłączenie odkurzacza albo zajrzenie (wraz z tobą!) do szafy, w której straszy, może poczuć się pewniej. Jednak pamiętaj: nic na siłę. Nie narażaj dziecka Nie zostawiaj malca samego w wannie (może się podtopić i nabawić lęku przed wodą), nie pozwalaj mu oglądać dziennika telewizyjnego, w którym aż roi się od tragicznych newsów itd. Za to porządkuj jego świat. Lęki dziecka wynikają głównie z braku kontroli nad rzeczywistością, a chaos w życiu tę kontrolę uniemożliwia. Nie strasz dziecka Nigdy nie mów „Oddam cię dziadowi”, „Jak nie posprzątasz, przyjdzie potwór i zje zabawki” ani „Nie chcę takiego niegrzecznego dziecka” itp. Malec uwierzy ci na słowo. Nie przesadzaj! Wychowywane pod kloszem i chronione przed wszystkim dziecko jest lękliwe i nieprzygotowane do życia. Dlatego zastanów się, zanim powiesz, np.: „Nie skacz, bo złamiesz nogę”. Czytaj też: Czego boi się twoje dziecko? Lista najczęstszych dziecięcych lęków

imgiZkJ3V-44ad10a.jpg
width: 1024
height: 579

Lęk przed wodą
type: item
date: 2007-01-08T12:42:24.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: wakacje z dzieckiem
description: Pierwsze wakacje dziecka nad jeziorem mogą wzbudzić u niego strach i niechęć do zanurzenia w wodzie nawet stopy.
encoded: Pierwszy pobyt na basenie czy pierwsze wakacje dziecka nad jeziorem i nad morzem mogą wzbudzić strach u dziecka. Nie należy tym się bardzo przejmować, ale też nie można na siłę wrzucać dziecka do wody, bo, jak w każdym przypadku, zmuszania dziecka do czegoś, czego się boi, pogłębi lęk i może przynieść odwrotny skutek oraz zniechęcić dziecko w ogóle do kontaktu z wodą. Gdy dziecko boi się wody i nie chce spróbować Zwykle najbardziej skuteczne wydaje się delikatne zachęcanie dziecka, aby spróbowało usiąść na brzegu i samemu wejść do wody, aby pokazać jak dużą przyjemność może sprawić pływanie w basenie, jeziorze lub w morzu. Obserwowanie bawiących się w wodzie innych osób dorosłych lub dzieci sprawia, że małe „strachusie” pokonują swój lęk i wchodzą do wody, a zachęcone pierwszymi pozytywnymi doświadczeniami wyrażają chęć nauki pływania. Do bardziej strachliwych dzieci trzeba wykazać więcej cierpliwości a niekiedy na basenie zapisać na naukę pływania dla dzieci. Gdy dziecko boi się wody - pamiętaj o pochwałach! Należy również pamiętać, że to właśnie pochwała, a nie nagana zachęcają dziecko do podejmowania nowych wyzwań. Dlatego też pochwałą o wiele szybciej można zachęcić dziecko do kontaktu z wodą. Ważne jest również dla dziecka poczucie bezpieczeństwa. Trzeba pamiętać, że dziecko świat postrzega inaczej i nie wszystko co dorosłemu wydaje się naturalne takie jest i dla dziecka (przerazić na przykład może sama ilość wody nad morzem czy jeziorem, czy w porównaniu z kąpielami w wannie – okropnie zimna woda). Zobacz też: Co zabrać na wakacje z dzieckiem? Kiedy dziecko się ośmieli wejść do wody? Kontakt z wodą jest na pewno wspaniałą zabawą, która oprócz radości sprzyja prawidłowemu fizycznemu rozwojowi dziecka. Jednak zabawa na basenie, w jeziorze i w morzu niesie ze sobą wiele niebezpieczeństw, na które należy dziecko uczulić i o których samemu powinno pamiętać. Przede wszystkim dziecko nie może przebywać w wodzie bez opieki osoby dorosłej. Zawsze powinno mieć narękawki…

img0IvNX9-8740521.jpg
width: 853
height: 640

Jak oswoić dziecięce lęki?
type: item
date: 2006-12-28T13:52:26.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dziecięce lęki
subject: strach
description: Gdy dziecko się boi, biegnie do rodziców. Podpowiadamy, jak nie zawieść jego oczekiwań i pomóc mu uporać się z lękiem.
encoded: Każde dziecko przeżywa czasem chwile grozy, chwile prawdziwego, paraliżującego strachu i nie jesteśmy w stanie go przed tym uchronić. Możemy jednak sprawić, by sytuacje te nie zdarzały się często, a przede wszystkim, by dziecko poczuło się lepiej a w przyszłości umiało zapanować nad lękiem. Ale po kolei... Zobacz także: Czego boją się dzieci? Strach jest potrzebny Odczuwając strach, dziecko uczy się, że nie wszystko mu wolno. Że istnieją pewne ograniczenia, których przekroczenie powoduje przykre następstwa. W takim strachu nie ma nic złego, przeciwnie, jest bardzo pomocny w prawidłowym rozpoznawaniu, co jest dobre, a co złe. Strachu nie można bagatelizować Zdarza się, że malec czuje lęk, który nam, dorosłym, wydaje się nam zupełnie nieuzasadniony. Zwykle rodzice starają się zlekceważyć sprawę, mówiąc dziecku, że nie ma się czego bać lub że boją się tylko “baby i beksy”. To błąd! – Nie wolno zaprzeczać uczuciom dziecka — apelują psychologowie. Strach zawsze jest prawdziwy Nawet jeśli źródło lęku wydaje się nam absurdalne, to strach, jaki dziecko odczuwa, jest jak najbardziej prawdziwy. Warto sobie tu uświadomić, że powód strachu, który z naszego punktu widzenia jest nierozsądny, z perspektywy dziecka może mieć jak najbardziej racjonalne podstawy. Przestraszone dziecko potrzebuje wsparcia To, co powinnaś dać swemu malcowi w chwili, gdy odczuwa on strach, to całkowite, bezwarunkowe wsparcie. Na tłumaczenie, że nie ma powodu do obaw, przyjdzie czas później, gdy malec się uspokoi. W chwili gdy płacze, krzyczy, lub powodowany irracjonalnym lękiem odmawia wykonania jakiejś czynności (na przykład umycia się w wannie lub wyjścia z domu), powinnaś przede wszystkim pomóc mu zapanować nad silnymi emocjami. Na pewno nie uspokoisz dziecka krzycząc, grożąc mu lub lekceważąc jego uczucia czy podważając poczucie własnej wartości. Magiczne słowa: "Mama jest!" Te słowa mają wielką, uspokajającą moc. Wypowiedzenie ich często wystarczy, by dziecko natychmiast się uspokoiło. Poczucie, że…

imgpuLTYq-bfbb2b2.jpg
width: 1183
height: 783