Tak, to naprawdę Iga Świątek! Rozpoznasz wszystkie gwiazdy na zdjęciach z dzieciństwa?
Dzień Dziecka to doskonała okazja do sentymentalnej podróży w czasie. Jak wyglądały w dzieciństwie jedne z najbardziej znanych Polek? Niektóre trudno rozpoznać, inne w ogóle się nie zmieniły!
Małgorzata Rozenek-Majdan już w dzieciństwie kochała psy, a Zofia Zborowska jako maleńka dziewczynka wyglądała niemal identycznie jak jej córeczka Nadzieja... Agnieszkę Kaczorowską pewnie część z was doskonale pamięta. Iga Świątek już w dzieciństwie miała wsparcie starszej siostry. Przy okazji Dnia Dziecka prezentujemy zdjęcia znanych Polek z czasów, gdy same były dziećmi. Może to dobry moment, by zajrzeć do starych albumów i powspominać własne dzieciństwo? Agnieszka Kaczorowska-Pela w dzieciństwie Małgorzata Rozenek-Majdan w dzieciństwie Anna Lewandowska w dzieciństwie Zofia Zborowska w dzieciństwie Doda w dzieciństwie Iga Świątek w dzieciństwie Piszemy też o: Warto reagować! Filmik ze znęcania się nad dzieckiem dowodem w sprawie Zakaz reklam operacji plastycznych skierowanych do dzieci Zaszła w dwie ciąże w odstępie tygodnia. Jak to możliwe?
Żadna z tych osób nie jest winna niczemu, co wydarzyło się w jej rodzinie
Porzucenie przez matkę, pobyt ojca w zakładzie karnym, lęk, samotność w domu dziecka: to bagaż doświadczeń, które często mają za sobą dzieci z rodzin zastępczych. Potrzebują miłości, spokoju, ale często też pomocy psychologicznej. Dzięki temu nawet z najtrudniejszych traum udaje się wyjść. Tak jak 18-letniej Anecie*.
Patrycja i Marek rodziną zastępczą zostali trochę z konieczności i z poczucia, że po prostu tak trzeba. Mieli dwóch dorastających synów (16 i 18 lat), gdy okazało się, że w ich dalszej rodzinie jest dwoje dzieci potrzebujących pomocy: 14-letnia Aneta i 12-letni Andrzej. – Początkowo trafili do domu dziecka, gdyż zostawiła ich mama, a ojciec znalazł się w zakładzie karnym. Zaopiekowała się nimi babcia, która jednak ciężko zachorowała na nowotwór. Dziećmi nie miał się kto zająć. Chłopiec był moim chrześniakiem, uznaliśmy, że chrzestnym zostaje się po to, żeby stanąć na wysokości zadania, jeśli to konieczne. Zdecydowaliśmy się nimi zająć – opowiada Patrycja. Początkowo myśleli o tym, żeby zostać rodziną zastępczą niezawodową, jednak podczas kursów i zdobywania uprawnień, zdecydowali się zostać rodziną zawodową. W takim przypadku jedno z małżonków pracuje, a drugie wyłącznie zajmuje się dziećmi. Paulina zrezygnowała z pracy, a do ich rodziny wkrótce dołączyła trójka rodzeństwa: 7-miesięczny Darek, półtoraroczna Olga, i 5,5-letnia Iwonka. – Teoretycznie w rodzinach zastępczych zawodowych nie powinno być więcej niż troje dzieci, jest jednak bardzo dużo dzieci do zaopiekowania, a w rodzinach zastępczych brakuje miejsc. Gdybyśmy nie zdecydowali się zabrać ich do siebie, troje rodzeństwa prawdopodobnie trafiłoby do domu dziecka. Serce nas ścisnęło, uznaliśmy, że je weźmiemy. Jednak tak naprawdę dopiero wtedy zaczął się u nas hardcore, bo nie mieliśmy nic: pieluch, zabawek, łóżeczek, ubrań. Oddaliśmy dzieciom naszą sypialnię, przez rok spaliśmy na podłodze, zanim udało się nam wyremontować strych – opowiada Patrycja. A niedawno przyjęli pod swój dach szóste dziecko, tygodniowego Frania, którego mama zostawiła w szpitalu. Jeśli jednak mama zdecyduje się zrzec praw rodzicielskich, chłopiec szybko trafi do adopcji. To jest już inna Aneta Dzieci trafiające do rodzin zastępczych są często mocno skrzywdzone przez życie. Niełatwo jest im pokonać traumy i zaadaptować się w nowym miejscu, nawet gdy jest ono bezpieczne. – Gdy Anetka do nas przyszła, była zahukaną, zamkniętą w sobie dziewczynką, bardzo wycofaną, zamkniętą w sobie. Stworzyła sobie swój świat, w szkole opowiadała, że jej rodzice pracują za granicą. Uważała, że w ten sposób broni się przed atakami i odrzuceniem innych osób – opowiada Patrycja. Pierwsze miesiące były trudne. Dziewczyna izolowała się w domu, nie chciała rozmawiać, czas spędzała nad książkami, ale nie przekładało się to na jej wyniki w nauce. – Ja sama bym sobie z tymi problemami bym nie poradziła. Początkowo wydawało mi się, że jeśli ja jej wytłumaczę, że ona nie jest taka jak mama i tata, to ona to zrozumie. Ale tak nie było. Nie wiem, jak byśmy sobie z tym poradzili gdyby nie pomoc psychologa – mówi Patrycja. Początkowo Aneta nie chciała takiego wsparcia, jednak po kilku miesiącach zmieniła zdanie. Psychoterapia trwała przez trzy lata. – Trafiliśmy na wyjątkową psychoterapeutkę, która poświęcała jej czas, uwagę, a Anetka chciała z nią współpracować – opowiada Patrycja. Dzięki psychoterapii Aneta dała radę uporządkować swoje relacje z ojcem, któremu po wyjściu z zakładu karnego bardzo zależało na odzyskaniu kontaktów z dziećmi. Przepracowała traumy z dzieciństwa: porzucenie przez matkę, pobyt ojca w zakładzie karnym, śmierć babci. Poradziła sobie też z trudną sytuacją, gdy mimo bardzo dobrych ocen i „paska” na świadectwie ze szkoły podstawowej, nie udało jej się dostać do liceum. Rok uczyła się w technikum, a potem przeniosła się od razu do drugiej klasy liceum. Siedziała nad książkami całymi dniami, by nadrobić zaległości. Udało się: również dlatego, że lubi się uczyć, a nauka sprawa jej przyjemność. Dziś Aneta ma 18 lat, plany, by po skończeniu liceum podjąć studia psychologiczne. – Nadal jest z nami, bo gdy dziecko z rodziny zastępczej kończy 18 lat, to może w niej pozostać, spisujemy jednak program usamodzielniania się. Nie wiem jednak, czy poradzilibyśmy sobie ze wszystkimi trudnościami, gdyby nie wsparcie wspaniałej pani psycholog – mówi Patrycja. Aneta: – Na swoim przykładzie mogę stwierdzić, że terapia, jak i wiele rozmów z ciocią i wujkiem, ich wsparcie oraz miłość pokazały mi, że mogę żyć inaczej, odcinając się od przeszłości, a także być nareszcie taką osobą, jaką zawsze chciałam być: bez lęku, że ktoś może porównywać mnie do rodziców lub po prostu, że mogę być dla kogoś niewystarczająca. Dzisiaj jestem silniejsza i również bardziej świadoma, jak bardzo potrzebna jest pomoc bliskich i specjalistów. Mam nadzieję, że więcej osób będących w rodzinach zawodowych, czy też rodzinnych domach dziecka będzie mogło otrzymać wsparcie psychologiczne, a także zostanie udzielona im pomoc i opieka ze strony najbliższego otoczenia. Traumy dzieciństwa dały też jednak o sobie znać w przypadku młodszego brata, Andrzeja. Początkowo nie było widać problemów, wydawało się, że szybko zaadaptował się w rodzinie zastępczej. Problemy pojawiły się jednak w okresie pandemii: zdalna nauka, izolacja, kontakty w sieci miały negatywny wpływ na jego psychikę. On też potrzebował wsparcia psychologicznego. Dziś wydaje się, że staje już na własnych nogach: wybrał naukę w technikum, pójście do nowej szkoły sprawiło, że stał się bardziej śmiały i odpowiedzialny. Potrzebne poczucie bezpieczeństwa Problemy psychologiczne mają też młodsze dzieci, które trafiają do rodzin zastępczych, szczególnie wtedy, gdy ich sytuacja prawna nie jest uregulowana. Tak jest w przypadku Darka, który dziś ma już ponad 3 lata, czteroletniej Olgi i ośmioletniej Iwonki. – Ich sytuacja nie jest klarowna, matka czasem o nie walczy, potem bywają okresy, kiedy w ogóle się nimi nie interesuje. Mając 3 lata, Iwonka była pół roku w domu dziecka, potem sąd oddał ją matce, po 2 latach dziewczynka trafiła do nas. Gdy przyszła do nas, zajmowała się swoim rodzeństwem jak dorosła, nie mogłam nawet ich nakarmić czy zmienić pieluchy, bez jej czujnego oka. Widać było, że to wszystko robiła w domu – opowiada Patrycja. Te silne przeżycia nie były bez wpływu na jej psychikę. Dziewczynka, bardzo chce być przez wszystkich lubiana, mocno wszystko przeżywa, nawet gdy obraża się na nią koleżanka. Ona też jest pod opieką psychologa. Decyzją sądu dzieci przez weekend są pod opieką mamy biologicznej co nie jest dla nich łatwe. – To szczególnie trudne dla Darka, który mamy wcześniej nie znał, widział ją tylko w kamerce laptopa. Teraz gdy trzy dni w tygodniu spędza w domu mamy, wyraźnie widać jego zmianę zachowania, pogubił się, wychowawczynie w przedszkolu skarżą się na jego zachowanie. Na szczęście on też jest już pod opieką psychologa: mam nadzieję, że to pomoże mu uporać się z tym, co przeżywa – opowiada Patrycja. Otwieramy serca Dzięki temu, że Patrycja i Marek zdecydowali się na prowadzenie rodziny zastępczej, bardzo zmienili się i dojrzali ich synowie. Stali się opiekuńczy, odpowiedzialni, dojrzali. – Pewnie trudniej byłoby nam zdecydować się na prowadzenie rodziny zastępczej, gdyby nasi synowie byli jeszcze mali, a tak ta cała sytuacja tylko dobrze im zrobiła, pomogła dojrzeć, wydorośleć. Są bardzo zżyci z dziećmi, zawsze chętni do pomocy – opowiada Patrycja. Młodszy syn ma 20 lat, starszy 22, obydwaj pracują. Patrycja: – Prowadzenie rodziny zastępczej nie jest łatwe, to trudna praca. Tym dzieciom jednak trzeba pomóc, dlatego otwieramy przed nimi nasze domy i nasze serca. Aneta: – Trzymam kciuki za osoby, które zmierzają się z trudnościami związanymi z ich przeszłością rodzinną. Wierzę, że uda im się przejść tę długą drogę, by móc poczuć się szczęśliwe i wolne, bo każda z tych osób na to zasługuje, gdyż nie jest winna niczemu, co wydarzyło się w jej rodzinie. Jest wystarczająco wartościowa, by móc cieszyć się lepszym życiem. Dzieci w rodzinach zastępczych mają wiele traum z wczesnego dzieciństwa, często potrzebują pomocy psychologicznej. W tym roku Fundacja Polki Mogą Wszystko zbiera 1% podatku na taką właśnie pomoc. Pomóż ratować dzieci! Wpisz do swojego zeznania KRS: 0000074781 Fundacji Polki Mogą Wszystko. *Imiona bohaterów zostały zmienione Zobacz także: Miłość i dom potrzebne jak tlen. Historia wyjątkowej rodziny zastępczej Jak rozpoznać objawy stresu u dziecka i dorosłego? Nietypowe reakcje na wojnę Adopcja dziecka z Ukrainy 2022: czy można adoptować dziecko z Ukrainy?
1 czerwca, czyli święto wszystkich maluchów, zbliża się wielkimi krokami. Co zrobić, aby było wyjątkowe i niezapomniane? Oto 7 niebanalnych aktywności, które zapadną w pamięć nie tylko dzieciom, ale i wam!
W temacie tego, że pokoje naszych pociech przepełnione są zabawkami, my-rodzice w większości możemy być chyba zgodni. Bywa jednak, że nie ma na tę zabawę czasu, lub po prostu brakuje towarzystwa. Z okazji nadchodzącego Dnia Dziecka warto więc, zamiast wybierać kolejne zabawki, warto postawić na przygodę i rodzinny czas. Wspólne aktywności i drobny upominek, jak np. Kinder Niespodzianka, będą cenniejsze niż nowa lalka czy samochodzik! Oto 7 niebanalnych pomysłów na spędzenie tego dnia! 1: Gra terenowa Las, pobliski park, czy nawet własny ogródek mają szansę stać się tego dnia prawdziwą dżunglą, pełną nierozwiązanych zagadek, tajemniczych znaków i ukrytych skarbów. Kamień, ławka, karmnik dla ptaków – wszystko to ma szansę stać się drogowskazem do celu zaznaczonego na wcześniej przygotowanej mapie. Spakujcie do plecaka lornetkę, lupę i koniecznie aparat fotograficzny. Niech to będzie prawdziwa przygoda! Dobrym pomysłem będzie również zabranie ze sobą koca i kosza piknikowego z ukochanymi dziecięcymi smakołykami. Odpoczynek na łonie natury to najlepsza nagroda po dniu pełnym wrażeń. 2: Karaoke Nawet jeśli w domu masz malucha, który nie potrafi jeszcze czytać, z pewnością są piosenki, które zna na pamięć! Zresztą wcale nie potrzebujecie profesjonalnego programu muzycznego do karaoke. Wystarczy odpowiednia aplikacja, lub dostępny w Internecie kanał z ulubionymi piosenkami. Jeśli zaś karaoke niekoniecznie do was przemawia, możecie urządzić konkurs piosenki. Przygotować scenę, kostiumy i przede wszystkim statuetki dla najlepszego wokalisty lub wokalistki! 3: Zamiana ról A gdyby tak na jeden dzień ponownie stać się dzieckiem i rodzicielskie stery oddać w ręce swoich pociech? Kiedy ostatnio droga mamo miałaś splecione dwa warkocze? A ty, drogi tato, pamiętasz swoją ostatnią wyprawę do piaskownicy? Ten eksperyment ma szansę nie tylko dostarczyć wam mnóstwa radości, ale przede wszystkim spojrzeć na świat z innej, bardziej beztroskiej-dziecięcej perspektywy. To także pretekst, by przy okazji „przemycić” odrobinę wiedzy. Choćby o tym, jak sortować ubrania przed wrzuceniem ich do pralki lub… jak zrobić zupę pomidorową „jak u mamy”! 4: Rodzinne gotowanie Skoro już przywołana została pomidorowa, przenieśmy się do kuchni. Dzień Dziecka to święto najmłodszych, więc menu tego dnia powinno być przygotowane przede wszystkim z myślą o nich. Warto jednak zadbać o nie wspólnie i razem zatracić się w kuchennych rewolucjach. Zadbajcie o to, żeby było smacznie, zdrowo, kolorowo i… zjawiskowo! Być może zrobione tego dnia kanapki w kształcie zwierzątek albo naleśniki z oczami zainspirują was do przygotowywania takich posiłków na co dzień? Gotowanie może być główną atrakcją dnia, lub towarzyszyć innym planom. Jeśli szykujecie kosz piknikowy, również nie zapomnijcie o atrakcyjnych przekąskach i kolorowych koktajlach! 5: Dzień tematyczny Piraci, kowboje, księżniczki, leśne zwierzęta a może bohaterowie ulubionej książki? Zastanówcie się, które kostiumy sprawiłyby wam najwięcej przyjemności i… przygotujcie je samodzielnie. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby w tym wyjątkowym dniu wybrać się w nich na spacer po okolicy i zrobić kilka pamiątkowych zdjęć. Nie zapomnijcie również o atrybutach. Król musi mieć berło, wróżka różdżkę, a mała biedroneczka… zdecydujcie sami! 6: Latawiec Czy wiesz, jak sprawić, aby wzniósł się w powietrze? Nie jest to takie proste, prawda? Ale gdy już się uda, satysfakcja gwarantowana. Dzień dziecka to dobra, o ile nie najlepsza okazja, żeby obudzić w sobie wewnętrzne dziecko i przypomnieć sobie czasy, kiedy wzniesienie latawca w powietrze było celem dnia. A potem przekazać tę tajemną wiedzę dzieciom. Zanim jednak wyjdziecie na powietrze, sami przygotujcie latawiec. Wystarczą cienkie listewki i trochę materiałów papierniczych. Z pewnością wszystko znajdziecie w domu. Dekorujcie, ozdabiajcie i niech klasyczny kształt latawca będzie jedynie punktem wyjścia w tworzeniu własnych, latających dzieł sztuki. 7: Wieczór przed ekranem Popcorn, kocyk, przygaszone światło i film przyrodniczy lub ulubiona bajka. Brzmi jak doskonałe zwieńczenie pełnego atrakcji dnia. Jeśli jednak macie ochotę na więcej atrakcji, warto sięgnąć po zabawę z wykorzystaniem rozszerzonej rzeczywistości. Idealnym rozwiązaniem będzie Applaydu – nowa aplikacja mobilna od Kinder. Dzięki niej zabawki z Kinder Niepodzianki mają szansę ożyć na waszych oczach – każdą zabawkę można bowiem zeskanować i odblokować jako postać w grze. Więcej o aplikacji możecie przeczytać >>> TUTAJ Zaproponowane w Applaydu gry kierowane są przede wszystkim dla dzieci w wieku od czterech do dziewięciu lat. Przygotowane zostały we współpracy z ekspertami z Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Oksfordzkiego. Dzięki temu nie tylko bawią, ale i uczą oraz rozwijają umiejętności poznawcze, między innymi z zakresu matematyki, zdolności motorycznych, czytania i pisania oraz zapamiętywania. Należy także zaznaczyć, że aplikacja zaprojektowana została w taki sposób, aby mogła być używana przez całą rodzinę. Jednocześnie jednak, gdy maluch korzysta z niej sam, by rodzice mogli być pewni, że zostały wdrożone odpowiednie zabezpieczenia gwarantujące dzieciom bezpieczną zabawę. Przestrzeń zabawy jest miejscem bezpiecznym, wolnym od reklam i zakupów. Ma również wbudowaną funkcję kontroli rodzicielskiej, opcję raportowania aktywności i możliwość wyboru poziomu trudności. Bawcie się dobrze! Artykuł powstał z udziałem marki Kinder Niespodzianka
ABC domowych zabaw dla całej rodziny. Jaka jest wasza ulubiona?
Literki to podstawa w budowaniu wyrazów, a później zdań. Funkcję literek w świecie zabawy pełnią… gry i aktywności. Stanowią fundament rozwoju mózgu malucha, a jednocześnie są doskonałą familijną rozrywką. Co do nich zaliczyć?
Dzień Dziecka to doskonała okazja, aby wspólnie „przećwiczyć” cały alfabet. A jeśli nie uda się wszystkich, to przynajmniej kilka literek. Oto nasz subiektywny przegląd familijnych gier i aktywności. A jak A KUKU To zabawa, w którą bawić się możecie już z maluszkami. Dzieciaki uwielbiają jej formułę i zazwyczaj śmieją się do rozpuku. A nie od dziś wiadomo, że śmiech dziecka bywa zaraźliwy! Ze starszakami możecie modyfikować formułę gry, dodatkowo wprowadzając elementy opisu przedmiotów (np. mały, miękki, okrągły), płynni przechodząc do gry w ciepło-zimno. M jak MASA SOLNA Wystarczy sól, mąka i odrobina wody. Doskonała zabawa gwarantowana! Samo mieszanie składników to trening sensoryczny dla małych rączek. Jeśli macie ochotę zabarwić waszą masę, możecie dodać przyprawy: curry lub kurkumę, by była żółta, słodką paprykę – wówczas otrzymacie czerwoną masę, albo jeśli potrzebujecie brązowego budulca: kakao. Masa pozostawiona bez przykrycia zaschnie po około 24 godzinach – wówczas możecie pomalować wasze dzieła farbami. Jeśli jednak zostanie wam trochę i będziecie chcieli pobawić się następnego dnia – zamknijcie ją szczelnie lub owińcie folią spożywczą i schowajcie do lodówki. O jak ODGRYWANIE RÓL To zabawa, która pomaga przećwiczyć wiele trudnych sytuacji i emocji. Możecie wykorzystać w niej lubione lalki i pluszaki, ale świetnie sprawdzą się również zabawki z Kinder Niespodzianki. W przedstawieniu mogą wystąpić bohaterowie jednej kolekcji, np. Natoons, czyli zwierzątka zamieszkujące Afrykę. Ale ciekawe role mają szansę odegrać również inne znalezione w jajkach postacie. Jeśli lubicie wieczorne pluskanie w wannie, nic nie stoi na przeszkodzie, aby również do łazienki zabrać ulubione zabawki. Brzeg wanny będzie doskonałą sceną. Możecie choćby przećwiczyć zasady bezpieczeństwa nad zbiornikami wodnymi. W sam raz na wakacje! P jak PLANSZÓWKI To rozwiązanie znane wam doskonale i świetny pomysł nie tylko na niepogodę. Zawsze możecie spakować grę i zabrać ją ze sobą na piknik. Jak wybrać dobrą planszówkę? Spróbujcie znaleźć coś, co zainteresowaniami będzie odpowiadało całej waszej rodzinie. Postawcie na grę dostosowaną do wieku malucha lub wybierzcie taką, która będzie właściwa dla większego przedziału wiekowego. To gwarancja, że wszyscy będziecie się świetnie bawić. Odpowiednie informacje na temat wieku, ilości graczy oraz czasu trwania jednej partii rozgrywki znajdziecie na opakowaniu. A propos planszówek! Wymyśl razem z maluszkiem nazwę waszej ulubionej zabawy i wygraj w naszym konkursie unikatową grę Kinder Niespodzianka. WIĘCEJ INFORMACJI >>> TUTAJ R jak ROWER Zapakujcie pelerynę przeciwdeszczową, okulary przeciwsłoneczne, torbę piknikową i ruszajcie w drogę. Z pewnością macie swoje ulubione trasy, ale jeśli szukacie nowych miejsc na wycieczkę i przystanek, popatrzcie na lokalne przewodniki lub poszukajcie inspiracji w Internecie. Jeśli jesteście bardziej „zaawansowanymi” rowerzystami i niestraszne wam wyjazdy z rowerami, z pewnością znajdziecie jakieś ciekawe miejsca na jednodniowe wycieczki w okolicy. Możecie więc spakować rowery do auta, zabrać jeszcze więcej kanapek i spędzić milo czas w zupełnie nowych okolicznościach przyrody. Ps. Nie zapomnijcie aparatu fotograficznego! T jak TOR PRZESZKÓD To zabawa, którą możecie zorganizować zarówno w domu, jak i na świeżym powietrzu. Co więcej, stopień trudności i długość trasy macie szansę dostosować do wieku malucha, jak i warunków w panujących w okolicy. Jeśli tor przeszkód przebiegać będzie przez salon i kuchnię, spróbujcie wykorzystać butelki po napojach, garnki, poduszki oraz suszarkę na pranie (doskonale się pod nią czołga!). Jeśli zdecydujecie się na zabawę na dworze, postarajcie się poprowadzić tor przeszkód tak, aby wykorzystać naturalne przeszkody, np. kałuże lub stary pień. Możecie również na dywanie w pokoiku zorganizować tor przeszkód dla zabawek. Będą miały nie lada wyzwanie, jeśli jednym z zadań będzie wieża z książek z bajkami! W jak WSPÓLNE GOTOWANIE Pieczenie lub dekorowanie. W zależności od tego, co lubicie i co was interesuje. Warto jednak dzień w kuchni spędzić w taki sposób, aby przygotować coś smacznego, zdrowego i kolorowego. Zastanówcie się, jakie są wasze ulubione produkty, stwórzcie listę zakupów i nie bójcie się eksperymentować, łączyć smaków i… podjadać w trakcie przygotowań. To niemal nieodłączny element gotowania. Z jak ZGADYWANKI Rebusy, krzyżówki, czy – jełki masz w domu starszaka – scrabble lub kalambury. Wszystkie te aktywności stanowią nie tylko świetną zabawę w gronie rodziny i przyjaciół, ale również uczą: literek, logicznego myślenia i komunikacji. Celowo nie zostały przedstawione wszystkie literki! Jaką aktywność na B, C, D, F czy choćby U dopisalibyście do swojej listy? Artykuł powstał z udziałem marki Kinder Niespodzianka
Co zrobić, by zabawki nie nudziły się tak prędko? Sprawdzone metody!
Są takie zabawki, które nigdy się maluchom nie nudzą. Najczęściej to ukochany pluszak, lalka czy samochodzik. Cała reszta jednak po kilku dniach intensywnej zabawy najczęściej idzie w odstawkę. Ale istnieją sposoby, by ten schemat odczarować!
Dzieci odkładają zabawki na bok, zapominają o nich albo zwyczajnie przestają się nimi bawić. Dlaczego? Może mają ich za dużo, może marzą o czymś innym lub coś innego je teraz szczególnie zajmuje, a może brak im pomysłu na nowe aktywności. Może, może… Niezależnie od powodu, dla którego maluchy szybko nudzą się swoimi rzeczami, warto znać sposoby na przedłużenie dziecięcego zainteresowania zabawkami... Jak odświeżyć zabawkowe imperium malucha? 1: wymiana zabawek To strategia dość dobrze znana większości rodziców. Idealnie sprawdza się w przypadku niemowląt, choć działa także na starszaki. Wystarczy schować część zabawek w miejscu niedostępnym dla malucha, a po kilku tygodniach wyjąć je ze schowka, umieszczając w nim te, którymi maluch bawił się dotychczas. Nie tylko sprawimy dziecku radość kompletem „zupełnie nowych” zabawek, ale również – oczyszczając w ten sposób pokój – zyskamy więcej przestrzeni na samą zabawę. 2: zmiana poszczególnych elementów Niektóre zabawki sprawiają, że w kwestii ich „odświeżenia” granicą może być jedynie nasza wyobraźnia. Jeśli córeczce znudziła się zabawa domkiem dla lalek, możecie wspólnie przemalować mu ściany, wymienić dach i uszyć jego mieszkańcom nowe ubrania. A może lalki się z niego wyprowadziły i teraz mieszkają tam zwierzaki z Afryki? Podobnie sprawa wygląda z garażem na samochody waszego synka. Samochody też możecie przemalować! Nie dość, że w taki sposób dzieci zyskają nowe zabawki, macie okazję spędzić czas na wspólnej aktywności i przy okazji wiele się nauczyć. Niekoniecznie słownictwa związanego z konstrukcją budynku, ale być może ciekawostek z życia kotów mieszkających na remontowanym poddaszu? 3: mieszanie pojedynczych zabawek i zestawów Jeśli klocki już nie sprawiają maluchowi takiej frajdy jak kiedyś, a i kolekcją minifigurek dzikich zwierząt bawi się jakoś mniej chętnie, może by je tak… połączyć? Klocki to doskonały budulec parku narodowego czy kliniki weterynaryjnej, w której leczyć można chore małpki, lwy i gepardy. A przy okazji dowiedzieć się czegoś więcej o zwyczajach panujących w królestwie zwierząt. Taka zabawa ma szansę okazać się na tyle atrakcyjna, że za jakiś czas być może obok kliniki powstanie salon kosmetyczny albo warsztat samochodowy? 4: powiększanie kolekcji Zauważyliście, że wasze dziecko szczególnie upodobało sobie jeden typ zabawek? Nie ma w tym nic złego! Oczywiście warto zachęcać je również do innych aktywności i zabaw, ale wspieranie pasji malucha to zawsze dobry pomysł! Dlatego jeśli wasza pociecha pokochała przygody książkowego bohatera, rozważcie zakup lub wypożyczenie kolejnych książeczek z danego cyklu. Jeśli z kolei kocha bawić się w eksplorowanie Afryki, dobrym pomysłem będzie jajko Kinder Niespodzianka. W kolekcji Natoons znajdują się zwierzęta zamieszkujące Czarny Ląd. Ale to jeszcze nie wszystko! Dzięki nowej aplikacji mobilnej Applaydu od Kinder wszystkie zwierzątka mają szansę ożyć! Aplikacja wykorzystuje wirtualną rzeczywistość, dzięki której każdą zabawkę można zeskanować i odblokować jako postać w grze. WIĘCEJ O ZASADACH BEZPIECZNEJ ZABAWY I NAUKI W SIECI >>> TUTAJ 5: zrobienie własnych Jedną z aktywności lubianą szczególnie przez dzieci są zabawki DIY, czyli wykonane samodzielnie z pomocą rodziców. Wspólnie spędzany w ten sposób czas cieszy nie tylko ze względu na „bycie” z rodzicami, ale przede wszystkim na fakt, że do kolekcji dołącza nowa zabawka! Jeśli brakuje wam pomysłów, możecie skorzystać z Internetu. Z pewnością znajdziecie wiele podpowiedzi i wskazówek. Ale równie dobrze możecie wymyślić coś sami. Przydadzą się ścinki materiałów, plastikowe pojemniczki po jogurtach i sznurowadła. To również nauka recyklingu i dbania o planetę – nie tylko w teorii, ale przede wszystkim w praktyce. Przede wszystkim jednak... bawcie się z dziećmi! W ten sposób możecie podpowiadać maluchom na bieżąco, jak łączyć zabawki, by odkrywać nowe możliwości. Możecie też przypomnieć dzieciom i sobie, co zalega na dnie szafy. I przede wszystkim spędzić fantastyczny czas, wracając w zabawie do beztroskich czasów dzieciństwa. Artykuł powstał z udziałem marki Kinder Niespodzianka
Ile jest wokół nieszczęśliwych dzieci - to pokazał raport UNICEF
Polskie dzieci zmagają się z wieloma problemami, a my dorośli wielu rzeczy nie chcemy widzieć. Zobacz, co czyni twoje dziecko najbardziej szczęśliwym.
Dzieciństwo może przesądzić o całym dalszym życiu. Wieloletnie obserwacje psychologów pokazują, że trudne dzieciństwo, w którym jest przemoc fizyczna, emocjonalna i zaniedbania rodzicielskie sieją spustoszenie w psychice dziecka. Odciskają mocne piętno na jego funkcjonowaniu w dorosłym życiu. Pewnie większość rodziców w założeniu chce zapewnić swojemu dziecku dobre dzieciństwo. Czy to się udaje? Ten raport daje nam na to odpowiedź. Co 10 dziecko jest nieszczęśliwe 10 procent polskich dzieci jest nieszczęśliwych - wynika z raportu „Prawa dziecka z perspektywy dzieci, rodziców i nauczycieli" przeprowadzone przez UNICEF Polska, ABR SESTA i SYNO z okazji 30. rocznicy uchwalenia Konwencji o prawach dziecka. Polska podpisała i ratyfikowała ją w 1991 roku. Raport pokazał, że 75 procent polskich dzieci czuje się szczęśliwymi, a 15 procent ocenia swoje samopoczucie na co dzień jako przeciętne. Według UNICEF Polska są trzy elementy pozwalające na kluczowy rozwój dziecka: odpowiednie warunki życia, edukacja dobrej jakości, wysoki poziom opieki zdrowotnej. Im większe dziecko, tym bardziej smutne Badania wykazały, że to czy dziecko czuje się szczęśliwe, w dużym stopniu zależy od jego wieku. Najlepiej mają maluchy - czują się najbardziej szczęśliwe. Ale z roku na rok, wraz z wiekiem, poziom dobrego samopoczucia zaczyna się u nich obniżać. Co 10 dziecko doświadczyło przemocy Raport pokazał, że co dziesiąte dziecko doświadczyło<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/przemoc-wobec-dziecka-wywiad-z-psychologiem-o-przemocy-wobec-dzieci-15040-r1/"> przemocy fizycznej, co czwarte natomiast - słownej, najczęściej ze strony rówieśników i najbliższych. Przyjaciele najważniejsi Okazuje się, że to relacje z przyjaciółmi oraz koleżankami i kolegami mają największe znaczenie dla dziecka. Gdy układają się dobrze - dziecko jest szczęśliwe. I na odwrót - złe relacje z rówieśnikami bardzo obniżają jego dobre samopoczucie. Jak podkreśliła w rozmowie z PAP Agnieszka Telusiewicz-Pacak z UNICEF Polska, największy wpływ na zadowolenie dzieci, zwłaszcza tych starszych, mają przede wszystkim <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/rowiesnicy-dlaczego-male-dziecko-potrzebuje-kolegow-2098-r1/">relacje z przyjaciółmi. Rodzice przeceniają swoją rolę? Na kolejnym miejscu najważniejszych spraw dla dziecka znalazły się relacje z rodziną oraz możliwość realizowania swojego hobby. „Rodzice nieco przeceniają swoją rolę - myślą, że to oni są na pierwszym miejscu, a badanie wskazuje, że są to jednak przyjaciele" - zauważyła ekspertka UNICEF. Szkoła dobija To bardzo smutny wniosek, ale raport pokazuje, że to właśnie w szkole dziecko doświadcza najwięcej negatywnych emocji. Z powodu nauczycieli, przeładowanego programu nauczania i zachowania kolegów. „To, co źle wpływa na samopoczucie i czyni dzieci nieszczęśliwymi to głównie kwestie związane ze szkołą - złe relacje z nauczycielami, zbyt duże wymagania stawiane dzieciom oraz złe relacje z rówieśnikami" - powiedziała Telusiewicz-Pacak. Czy dzieci znają swoje prawa? Okazuje się, że tak - aż 95 procent badanych dzieci słyszało o swoich prawach, najczęściej w szkole. Jedno na troje dzieci w wieku 12-17 lat zadeklarowało, że ich prawa zostały kiedyś złamane. Potwierdzają to nauczyciele - co trzeci z nich uważa, że prawa dzieci są łamane przez rodziców. Co na to opiekunowie? Co piąty z nich jest zdania, że prawa dziecka utrudniają <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/szczeslwie-dziecko-8-sposobow-na-wychowanie-szczesliwego-dziecka-13152-r1/">wychowanie, a ogólną znajomość tychże praw deklaruje połowa badanych rodziców. Dzieci chcą decydować o tym, co robią Tymczasem dzieci - i to także wykazał raport - chciałyby mieć większy wpływ na decyzje podejmowane w domu. Chodzi o to, aby mogły decydować o<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/obowiazki-domowe-dziecka-co-dziecko-moze-robic-w-domu-wg-wieku-21384-r1/"> obowiązkach domowych i tym, jak spędzają wolny czas. W szkole dzieci chciałyby decydować np. o tym, co dostają do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/skandal-w-szkolach-wlosy-plastik-i-szklo-w-posilkach-dla-dzieci-23730-r1/">jedzenia w stołówce lub mieć wpływ na kształt wycieczek szkolnych. Raport uświadamia, jak wiele jest jeszcze do zrobienia dla naszych dzieci, gdzie popełniamy błędy i gdzie leży klucz do sukcesu. Jesteście zaskoczone jego wynikami? Zgadzacie się, że polska szkoła tłamsi nasze dzieci? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Źródło: pap.pl Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/trudne-dziecinstwo-znaczaco-przyczynia-sie-do-prob-samobojczych-24797-r1/">Dzieci z trudnym dzieciństwem o wiele częściej popełniają samobójstwa​ <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/rzecznik-praw-dziecka-zniesienie-szczepien-narusza-prawa-dziecka-26300-r1/">Odmowa szczepień narusza prawa dziecka do zdrowia i życia? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/pamietajcie-o-tym-nie-tylko-w-dzien-dziecka-madry-list-rzecznika-praw-dziecka-do-rodzicow-23000-r1/">„Rodzice, pomyślcie o tym w Dzień Dziecka…” Poruszający list Rzecznika Praw Dziecka do rodziców!
Trudne dzieciństwo wpływa na dalsze życie dziecka [WIDEO]
Przemoc fizyczna czyni największe spustoszenie w psychice dziecka - mówi socjolog Renata Szredzińska z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Zobacz film, z którego dowiesz się, jaki ma to negatywny wpływ na późniejsze dorosłe życie.
O tym, jak trudne dzieciństwo zostawia trwały ślad w psychice dziecka rozmawiali uczestnicy 11. Ogólnopolskiej Konferencji "Ostrożnie dziecko! Profilaktyka krzywdzenia małych dzieci" zorganizowanej w czerwcu przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę oraz Zakład Zdrowia Publicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Samobójstwa nie biorą się z niczego "Jeżeli dziecku działa się krzywda w dzieciństwie, to kiedy trafia do nas jako nastolatek, a czasami już jako osoba dorosła, to nadal to w nim tkwi, utrudnia szczęśliwe życie, realizację własnych marzeń" - mówi Szredzińska z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, która na co dzień pomaga takim dzieciom. Socjolog podkreśliła, że badania przeprowadzone przez Fundację wraz z Ministerstwem Zdrowia i ze Światową Organizacją Zdrowia wykazały ścisły związek między przebiegiem dzieciństwa a późniejszym funkcjonowaniem w życiu dorosłym. Badania przeprowadzone wśród 1772 studentów z pięciu uczelni w Polsce, w wieku 18-25 lat pokazały, że prawie 80 proc. z badanych przyznało się, że doświadczyło w dzieciństwie co najmniej jednej formy krzywdzenia lub dysfunkcji w rodzinie. Badania pokazują, że ci z nich, którzy doświadczyli kilku negatywnych zdarzeń w dzieciństwie, wielokrotnie częściej podejmują próby samobójcze. Ale nie tylko. Częściej też okaleczają się i nie mają bliskiej osoby. 17 razy częściej targną się na swoje życie - Jeżeli dziecko w swoim dzieciństwie doświadczy 4 negatywnych zdarzeń, takich jak przemoc fizyczna, psychiczna, zaniedbanie emocjonalne, wykorzystywanie seksualne, rozwód rodziców, ich choroba psychiczna lub uzależnienie od alkoholu, to takie dziecko w swoim dorosłym życiu jest kilkunastokrotnie częściej podatne na to, że będzie się samookaleczało lub, że podejmie próbę samobójczą - powiedziała ekspert. Badania pokazują, że wystarczy przeżyć kilka negatywnych zdarzeń w dzieciństwie, aby aż 17-krotnie! częściej podjąć próbę samobójczą, w porównaniu do osób bez takich obciążeń. "Te badania to dowód na to, co i tak już intuicyjnie i z doświadczenia wiedzieliśmy" - podkreśliła Szredzińska. Socjolog zaznaczyła, że większość rodziców chce jak najlepiej dla swoich dzieci, niestety bywa tak, że czasami nie potrafią dać im odpowiedniej opieki. Rodzicielstwo ich przerasta. Dlatego tak ważne jest, aby wesprzeć rodziny i dać dzieciom odpowiednią opiekę. "Nie chodzi o to, aby rodzice byli idealni, wystarczająco dobry rodzic wystarczy, aby ta opieka była właściwa" - podkreśliła. Napiszcie co sądzicie o przemocy wobec dzieci. Zobacz też: Zacznijcie się wtrącać. Przemoc to czas na reakcję, a nie robienie zdjęć Porozumienie bez przemocy - te książki musisz znać! 9 cech High Need Baby. Czy masz wyjątkowo wymagające dziecko? [WIDEO]
Kamil Glik był trudnym dzieckiem. Jakim jest ojcem? Opowiedział o swoim dzieciństwie!
Choć Kamil Glik nie był najłatwiejszym dzieckiem, dziś jest świetnym mężem i ojcem dla pięcioletniej córeczki Victorii. Glikowie chronią swoją prywatność, ale wiemy jakie było dzieciństwo piłkarza. Już wtedy odznaczał się wielką siłą charakteru, pomimo trudności, które przyniosło mu życie.
Czy zobaczymy Kamila Glika w meczu z Kolumbią? Wygląda na to, że polski obrońca po kontuzji szybko wraca do zdrowia. Trzymamy kciuki! Dla Kamila - żona Marta i ich córka, Victoria, zamieszkały w Monaco, gdzie piłkarz gra w klubie AS Monaco. 25 czerwca 2011 para się pobrała, a 31 sierpnia 2013 roku urodziła się Victoria - oczko w głowie taty. Na Instagramie Marty Glik można trochę podejrzeć jak żyje i mieszka rodzina reprezentanta Polski. Jak wyglądało dzieciństwo Kamila Glika? Kamil Glik wychował się i dorastał w Jastrzębiu-Zdroju. Mieszkał na osiedlu w dwupiętrowych blokach mieszczących się naprzeciwko Kopalni Jastrzębie. Osiedle Kamila nie miało najlepszej opinii. Nie była to bezpieczna okolica, zwłaszcza nocą, gdzie łatwo można było paść ofiarą kradzieży i rozboju. Miasto zostało stworzone przez ludność napływową, kiedyś było uzdrowiskiem, ale Ślązacy traktowali je raczej jako "gorolskie", jak czytamy w tekście „Capitano z osiedla Przyjaźń’’ Wojciecha Cieśli. Zobacz też: Szukamy idealnego ojca! Zagłosuj w naszym plebiscycie! Dużo pomogły mu klub i szkoła Kamil był trudnym dzieckiem. „W szkole nie byłem najgrzeczniejszym uczniem. Raz pani z geografii nie potrafiła sobie ze mną poradzić w czasie lekcji, więc wysłała mnie do dyrektora. Poszedłem tam nie ze strachem, ale z uśmiechem na ustach. Dyrektor, wiadomo, zganił mnie za moje zachowanie, ale zaraz potem kazał usiąść i zaczął pytać, jak tam w klubie w Wodzisławiu, jak mi idzie. Dużo mu zawdzięczam. Wiedziałem, że przy nim nic złego mi się nie stanie i nie będę miał w szkole poważniejszych problemów. Mogę chyba powiedzieć, że dzięki niemu czułem się w szkole bardziej uprzywilejowany. Poza tym dyrektor uczył WF-u, żył sportem, zresztą do dzisiaj tak jest’’ - sam piłkarz opowiadał po latach. Zobacz też: Jak dobrze znasz się na piłce nożnej? A może wcale? Sprawdź się! Alkohol i awantury w domu Glików Skąd się wzięło to zamiłowanie do sportu? W rodzinie wszyscy mężczyźni grali "w nogę". „Dziadek Walter w LZS Siedlce na Opolszczyźnie, a tata i wujek — po przeprowadzce na Śląsk — w B klasie, w maleńkim Społem Jastrzębie’’ - jak podaje Newsweek. Ale w domu małego Glika nie działo się najlepiej. „W domu nie jest wesoło. Jacek, ojciec Kamila, pije. W czasie awantur syn staje po stronie matki (...) Bogactwa, że tak powiem, to tam nie było i nie ma, za to charakter sam się wypracował’’. Jak opowiada sama mama Kamila, Grażyna: „Często nie było łatwo, bo mąż nadużywał alkoholu. W trakcie kłótni Kamil zawsze stawał po mojej stronie. Raz doszło do takiej awantury, że wziął piłkarskiego buta i cisnął nim w ojca. But poleciał w okno i rozbił szybę. Kiedy potem był w Hiszpanii, nawet się cieszyłam, że go nie ma w domu, bo między nim a mężem dochodziło do spięć’’. Ojciec Kamila zmarł, gdy ten zaczął robić karierę. „Odkąd skończyłem 16 czy 17, praktycznie byłem poza domem. Gdy ojciec był z nami, bywało różnie i zdarzały się ekscesy. Ale potem, na drugi dzień wszystko wracało do normalności, do porządku dziennego. Wiadomo też, jak jest, gdy ma się 13 czy 15 lat’’. To najlepszy przykład, że czasami sport ratuje młodym ludziom życie i uczy dyscypliny. Choć bez ciężkiej pracy i siły charakteru nawet talent nie pomoże. Trudne dzieciństwo czy warunki nie zawsze są przeszkodą w spełnianiu marzeń czy osiąganiu sukcesów, choć z pewnością tego nie ułatwiają. Czy trzymacie kciuki za Kamila? Czy wasze dzieci też czynnie kibicują polskim piłkarzom? Zobacz też: Marina i Szczęsny mają już imię dla swojej córeczki? Wiąże się z nim tragiczna historia! Czy trener wam daje kary, jak jesteście niegrzeczni? Mała dziewczynka przepytuje polską reprezentację! HIT! Żona Grosika w modnych t-shirtach idealnych na mundial! Możesz mieć takie same! Źródło: Viva!, Newsweek
Jaką rolę w twoim dzieciństwie odegrała babcia? [SONDA ULICZNA]
O to, jaką rolę w naszym dzieciństwie odegrała babcia, zapytaliśmy przechodniów. Co powiedzieli?
Są lekiem na całe zło - zawsze wysłuchają, doradzą i pocieszą. Lepią najlepsze pierogi, opowiadają najciekawsze historie. Są bardzo ważnymi osobami w naszym życiu – mówią ludzie w sondzie mamotoja.pl. Rodzice w pracy, a babcia zawsze przy nas Niedzielne obiadki, spotkania, święta, najsmaczniejsze gołąbki i ciasto murzynek – opowiadają przechodnie. Bo rodzice byli ciągle zajęci, w pracy, a babcia była zawsze, często mieszkała razem z nami. Wyjeżdżaliśmy z nią na wakacje. Tworzyła ciepło domowego ogniska – mówi młoda kobieta. – Nauczyła mnie wszystkiego – dodaje. Babcia to opoka. Z nią można na spokojnie porozmawiać. – To było ciepłe przytulenie, kiedy mama skrzyczała – mówi młoda dziewczyna. - Babcia pomogła, takimi ochronnymi skrzydłami otoczyła - dodaje druga. Potrafiła w nieskończoność zachwycać się występami wnuków na szkolnych przedstawieniach. Bo babcia to chodząca cierpliwość. – Odpowiadała zawsze na wszystkie, nawet najtrudniejsze pytania - wspomina młoda dziewczyna. – To było takie inne okno na świat – mówi chłopak. Babcia opowiada jak było dawniej Babcia to skarbnica wiedzy o tym, jak było dawniej. – Dowiedziałem się dzięki niej, jak było w latach 40-tych, 50-tych - opowiada chłopak. Babcia opowiadała wspaniałe historie na wakacjach na wsi. - Codziennie inna, wymyślona przez nią bajka – mówi kobieta. Babcia przechowuje też świetne ubrania z lat 60-tych, które dzisiaj są prawdziwymi perełkami w naszej szafie. – Przerabiam jej ciuchy – chwali się dziewczyna. "Babcia jest lekiem na całe zło tego świata, począwszy od kołyski, aż po dorosłość" – podsumowuje starsza pani. Zobacz też: Świeżo upieczona babcia wysłała SMS-a pod niewłaściwy numer. Zobacz, jaką otrzymała odpowiedź! Prezenty dla babci: w sam raz na Dzień Babci! Prezent na Dzień Babci: świecznik ze słoika. Zobacz, jak zrobić!
A co ty byś powiedziała sobie z przeszłości? Zobacz piękny spot blogerów!
Nie możesz cofnąć czasu i powiedzieć sobie rzeczy, które wiesz teraz. Możesz jednak powiedzieć je dziecku.
W najnowszym filmie Akademii Przyszłości Paulina Mikuła, Arlena Witt, Konrad Kruczkowski i Włodek Markowicz dzielą się wspomnieniami z dzieciństwa i tym, czego się nauczyli na przestrzeni lat. Uwaga, przygotuj chusteczki! Co jest ważne w życiu? Najnowszy spot Akademii Przyszłości trwa zaledwie 2 minuty, jednak potrafi wzruszyć, skłonić do refleksji, cofnąć nas do czasów dzieciństwa i zmusić do odpowiedzi na pytanie, co jest dla nas tak naprawdę ważne. Nikt z nas nie może powiedzieć sobie sprzed lat tych wszystkich rzeczy, które wie teraz. Możemy jednak powiedzieć je dzieciom, w końcu "jeżeli my nie powiemy dzieciom, że są ważne, to być może nigdy tego nie usłyszą". Czym jest Akademia Przyszłości? Akademia Przyszłości to program Stowarzyszenia Wiosna, organizatora Szlachetnej Paczki. Tym spotem Akademia Przyszłości chce zachęcić do wspierania dzieci, które mimo porażek i trudności w szkole, wciąż mają szanse na osiągnięcie sukcesu w dorosłym życiu. Jeśli wzruszył was ten krótki film, wejdźcie na stronę Akademii i zobaczcie, jak możecie pomóc innym dzieciom. Zanim to zrobicie, odpowiedzcie jednak na pytanie: co wy powiedzielibyście sobie z przeszłości? Czekamy na wasze komentarze. Czytaj także: "Mamo, wysłuchaj mnie, żebym miał szczęśliwe dzieciństwo"
Duże miasto czy małe miasteczko - gdzie lepiej wychowywać dziecko?
Czy to, w jakim miejscu dorasta dziecko ma znaczenie? Przedstawiamy zalety lub wady obu lokalizacji.
Często nie mamy wpływu na to, gdzie dorastają nasze dzieci. Decydujemy się pozostać w miejscu, w którym same spędziłyśmy dzieciństwo, bo mamy tu dom, mieszkanie, rodzinę, przyjaciół. Niektórzy jednak uciekają od zgiełku wielkiego miasta do małych miejscowości, gdzie nie czują się tak bardzo anonimowi. Inni odwrotnie w dużych metropoliach doszukują się szansy na lepsze życie. Jakie są plusy, a czasem zarazem minusy życia w takich miejscach z dzieckiem? Zobaczcie! Małe miasto/wieś: 1. Większe bezpieczeństwo – oczywiście wypadki zdarzają się także i w małych miejscowościach, ale w miasteczku, w którym ludzie się znają i rozpoznają na ulicy, więcej osób pilnuje dzieci. 2. Dziecko ma większe baczenie na to co robi i mówi, gdyż nie jest zupełnie anonimowe, a jego "wybryki", mogą szybko wyjść na jaw. 3. Dzieci mają większą swobodę biegania po dworze, rodzice dają im większy kredyt zaufania. Zwłaszcza, że w mniejszych miasteczkach wiele osób ma podwórko przy domu. Czytaj: Dzieci spędzają na dworze mniej czasu niż więźniowie 4. Mniejszy ruch na drogach - więcej rodziców decyduje się pozwolić dzieciom na samodzielną podróż do pobliskiej szkoły podstawowej. 5. Większa liczba bliższych znajomych, dzieci spotykają się po szkole, bo wszyscy mieszkają w pobliżu siebie. Duże miasto: 1. Więcej możliwości rozwoju dziecka – więcej szkół, zajęć pozalekcyjnych, szkółek. Dziecko może rozwijać wszelkie swoje możliwości, począwszy od baletu, po programowanie. 2. Dostęp do ośrodków kultury – teatr, muzeum, wystawy. Czytaj: Kiedy iść z dzieckiem do teatru? 3. Dzieci z dużych miast czują się mniej zakompleksione, choć to nie do końca możemy ujednolicić. Kwestia kompleksów zależy bardziej od psychiki i poczucia własnej wartości, niż miejsca zamieszkania. Są jednak nastolatkowie, którzy twierdzą, że jest inaczej i powiedzenie w towarzystwie, że mieszka się na prowincji, jest "obciachem". 4. Inny światopogląd – inne wychowywanie przez nauczycieli, pedagogów. Więcej tolerancji i myślenia kosmopolitycznego. Plusy mieszkania w dużym mieście mogą dla wielu osób być... minusem i na odwrót. Na pewno więcej ruchu na świeżym powietrzu mają dzieci mieszkające w małych miasteczkach, ale ich rodzice mogą narzekać, że nie mogą zapewnić swoim pociechom edukacji o jakiej marzą. Dzieci ze stolicy nie mogą beztrosko biegać po mieście, ale za to uczestniczą w wydarzeniach kulturalnych, czy zajęciach, o których niektóre dzieci mogą dowiedzieć się tylko z telewizji. W tym wszystkim najważniejsze jest jednak, by dziecko było szczęśliwe. Jeżeli będzie miało pogodne i radosne dzieciństwo, to naprawdę nie będzie istotne, czy pochodzi z miasta, czy ze wsi. Da sobie radę w życiu i dzięki rodzicom zdobędzie najważniejsze umiejętności, które pozwolą mu w przyszłości dać sobie radę w dorosłym życiu. A wasze dzieci gdzie dorastają? Jak wychować optymistę? źródło:scarymommy
To jedyny sposób, żeby zapewnić dziecku cudowne wspomnienia!
To ostatnia szansa, żeby dać dzieciom to, na co zasługują – wspaniałe dzieciństwo.
Gdyby ktoś zadał ci pytanie: "Co robiłeś dla zabawy w dzieciństwie?", jaka byłaby twoja odpowiedź? To pytanie zadano trzem pokoleniom. Gdy słyszysz odpowiedzi dziadków i rodziców, przypominasz sobie własne dzieciństwo, wracają cudowne wspomnienia. Gdy słuchasz dzieci, ogarnia cię przerażenie i pojawia się myśl: czy moje dziecko też to czeka? Powrót do natury Odłożenie telefonu i wyłączenie komputera może być trudne. To jednak ostatnia szansa, żeby uchronić dzieci przed dzieciństwem pozbawionym kąpieli w rzece, biegania boso po trawie, wspinania się na drzewa. Jesteśmy naprawdę poruszone – żaden rodzic nie chce, żeby jego dziecko zamykało się przed światem i uciekało do wirtualnej rzeczywistości. Powinniśmy zrobić wszystko, żeby dać dzieciom wspomnienia i wspaniałe dzieciństwo, na jakie zasługują. Kolejne zabawki, tablety pełne gier i elektroniczne gadżety, nie dadzą maluchowi tego, co dają łapanie świetlików, puszczanie kaczek na wodzie, budowanie zamków z piasku. To najprostsze i najbardziej naturalne zabawy, dzięki którym dziecko poznaje prawdziwy świat, nie ten zza ekranu. Poruszyła was ta kampania? Czytaj także: Wysłuchajcie mnie, chcę mieć szczęśliwe dzieciństwo!
Nie do wiary! Robiłyśmy to ciągle, a nasze dzieci nigdy tego nie doświadczą!
Czekanie na dobranockę czy wolny telefon, przewijanie kaset w poszukiwaniu ulubionego fragmentu oraz 10 innych „walk” z dzieciństwa, których nasze dzieci nigdy nie stoczą. One nigdy tego nie poznają! Pamiętasz to jeszcze?
Oto lista niezapomnianych przeżyć z dzieciństwa. Nasze dzieci nigdy ich nie doświadczą. Jazda z mapą w ręku. Kolejne pokolenie prowadzone jest w podróży przez głos Hołowczyca dobiegający z nawigacji. Rozwijanie mapy, szukanie odpowiedniej strony, trasy itp. poszło w niepamięć. Przeglądanie stosu płyt, by znaleźć jeden konkretny utwór. Cały proces powtarzamy, gdy piosenka się skończy i szukamy kolejnej :) Przekładanie kasety w magnetofonie na drugą stronę. Czy nasze dzieci wiedzą, co to jest magnetofon? Czekania, aż mama skończy rozmawiać przez telefon, by móc zadzwonić do przyjaciela. Jak wytłumaczyć dziecku, że w domu był tylko jeden telefon? Jeśli ktoś miał 2 aparaty, istniało ryzyko, że rodzic podsłuchuje naszą rozmowę. Problemu, jak porozmawiać z przyjacielem we własnym pokoju na osobności, gdy telefon był w kuchni, a długość kabla pozwalała jedynie na dojście do przedpokoju. Czekania na przyjaciół na pustym placu zabaw. Przyjdzie ktoś czy nie? Bawiliśmy się z każdym, kto akurat przyszedł. Potrafiliśmy godzinę szukać kolegów, nie wiedząc, gdzie akurat się bawią. Przewijania filmu do ulubionej sceny. "Wybór scen" nie istniał :) Zapisywania na dyskietce. Ciekawe, czy nasze dzieci wiedzą, czym są dyskietki? Czekania cały tydzień na weekendowe bajki Disneya. Jak wytłumaczyć dziecku, że nie było kanałów dedykowanych wyłącznie bajkom, a na dobranockę czekało się cały dzień. Czekania na wywołanie zdjęć. To, jak zdjęcie wyszło (i czy wyszło), widzieliśmy przecież dopiero po wywołaniu. Dmuchania na taśmę w kasetach video, by usunąć kurz i poprawić jakość obrazu. Radzenie sobie z gniewem rodziców, gdy przypadkowo nacisnęło się przycisk usuwający nagranie z kasety (zwłaszcza, jeśli było to ślubne nagranie). Pisania wiadomości na klawiaturze telefonu. Powiedz dziecku, że dawniej nie było smartfonów i dotykowych ekranów, a telewizor miał tylko czarno-biały obraz i sprawdź, czy uwierzy :) Sprawdź, jak dobrze pamiętasz zabawy z dzieciństwa? Quiz