Niespokojny noworodek to problem wielu rodziców. Poznaj 8 najczęstszych powodów płaczu niemowlęcia
Niespokojny i płaczliwy noworodek to trudność, z jaką spotyka się wielu młodych rodziców. I choć to nie zawsze jest łatwe, trzeba znaleźć przyczynę jego niepokoju, by mu pomóc.
Powodów, dla których noworodek może być niespokojny, rozdrażniony i płaczliwy, jest wiele. Ale nawet wtedy, kiedy z twojego, dorosłego punktu widzenia są to rzeczy błahe, dla niego stają się najważniejsze. Bo sprawiają dyskomfort, a nawet ból. Nic dziwnego, że malec sygnalizuje całym sobą, że ma dość i oczekuje pomocy. Ba, próbuje ci to nawet powiedzieć na swój niedoskonały i najpewniej niezrozumiały jeszcze dla ciebie sposób. Wsłuchuj się więc w głos dziecka, obserwuj je uważnie, a w końcu zacznie być dla ciebie oczywiste, co malec chce ci zakomunikować. A jeśli karmisz naturalnie, pamiętaj, że pierś – wbrew pozorom – nie jest dobra na wszystko. Nie podawaj więc jej dziecku za każdym razem, gdy tylko zakwili. Bo cóż pomoże płynące z piersi mleko, gdy maleństwu dokucza swędząca skóra albo gdy jest mu za duszno? Noworodek może być niespokojny, ponieważ: jest mu niewygodnie otacza go za dużo bodźców jest zbyt zmęczony potrzebuje bliskości ząbkuje ma zły dzień jest chory lub coś go boli udzielają mu się twoje emocje Jest mi niewygodnie, mokro lub za gorąco Przyczyną dyskomfortu może być cokolwiek: szorstka metka czy za sztywna koronka przy ubranku, mokra albo za ciasno zapięta pieluszka, swędząca skóra, zbyt wysoka temperatura w pokoju lub przeciwnie – za niska itd. Co robić, gdy noworodek jest niespokojny? Odpowiedź jest prosta i oczywista, jeśli chodzi o mokrą pieluszkę. Ale już rozpoznanie innych przyczyn niepokoju malca może sprawiać trudność, zwłaszcza niedoświadczonej mamie. Co wtedy? Warto podejść do rzeczy metodycznie, czyli po kolei sprawdzać, czy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/przegrzanie-dziecka-moze-miec-grozne-skutki-jak-sie-objawia-29491-r1/" target="_blank" rel="noopener">dziecko nie jest przegrzane lub nie jest mu za zimno (jego kark powinien być ciepły, ale nie spocony!), czy coś go nie uwiera itp. w nadziei, że w końcu uda się zidentyfikować źródło problemu. Mam tego dość! Przebodźcowanie TEGO, czyli nadmiaru wrażeń: nadmiernego hałasu, zbyt absorbujących zabaw (tak, tak – zabawa też może zmęczyć), nazbyt wielu gości itp. Układ nerwowy noworodka i niemowlęcia nie jest jeszcze dojrzały i nie radzi sobie z tyloma bodźcami. Reaguje więc zmęczeniem. Co robić, gdy noworodek jest niespokojny? Obserwuj malca i jego zachowanie. Jeśli dojdziesz do wniosku, że prawdopodobną przyczyną jego niepokoju może być to, co dzieje się wokół, wprowadź w życie wasze i dziecka zmiany. Choćby radykalne. Ogranicz do minimum liczbę gości. Ścisz radio, wyłącz telewizor. Unikaj jak ognia hałaśliwych i zatłoczonych miejsc: galerii handlowych, środków komunikacji miejskiej itp. Dzięki temu zmniejszysz także ryzyko „złapania” przez niemowlę wirusów czy bakterii. Jestem taaaki zmęczony, że nie mogę usnąć To częsta reakcja maleńkiego organizmu na dzień, a niekiedy tylko wieczór nadmiernie wypełniony emocjami. Zmęczenie jest tak duże, że noworodek jest niespokojny podczas karmienia lub nie może zasnąć. A im bardziej nie może zasnąć, tym bardziej jest zmęczony i niespokojny. Błędne koło! Co robić, gdy noworodek jest niespokojny wieczorem? Zadbaj o spokój, uregulowany rytm dnia, wprowadź codzienne rytuały i unikaj nadmiaru wrażeń. Zwłaszcza wieczorem. Czas po kąpieli to pora wyciszania malca i przygotowywania go do snu. Pobudzające zabawy, np. gilgotki z tatą zarezerwujcie na wcześniejsze godziny. Czuję się samotny Jak każdy z nas dorosłych, a może jeszcze bardziej, maleńki człowiek odczuwa niekiedy samotność. Potrzebuje bliskości – najlepiej twojej. Co robić, gdy noworodek jest niespokojny? Trzeba po prostu być z osamotnionym niemowlęciem. Przytulić je, ponosić, pośpiewać. I cieszyć się tym, że jesteś dla niego całym światem. Bo to minie. Szybciej niż myślisz… Wychodzą mi ząbki Jeśli coś swędzi, a nawet boli, w dodatku trwa to tygodniami, to trudno zachować spokój, prawda? A u niektórych niemowląt właśnie w taki sposób przebiega ząbkowanie. Co robić, gdy niemowlę jest niespokojne? Ulgę przynosi zwykle podanie schłodzonego gryzaka, który cudownie koi ból. Można posmarować także rozpulchnione dziąsła specjalnym żelem kupionym w aptece. Mam zły dzień Tak, tak! Nawet noworodki i niemowlęta miewają kiepskie dni. Są rozdrażnione, niespokojne, marudne, a nawet płaczliwe, mimo że nic tego nie uzasadnia. Zachowują się tak… jakby wstały lewą nogą. Znasz to z własnego doświadczenia, prawda? Co robić, gdy noworodek jest niespokojny? A jak sobie radzisz, gdy to ty sama masz kiepski dzień? Denerwujesz się na siebie czy przeciwnie – dopieszczasz, dbasz o siebie bardziej niż zwykle? No właśnie. Daj więc maleństwu to, co lubi najbardziej. Poświęć mu tego dnia jeszcze więcej czasu, uwagi i czułości: noś, przytulaj, głaszcz, śpiewaj, nuć. Coś mi dolega Nagła zmiana zachowania czy usposobienia dziecka jest często pierwszym sygnałem choroby. Doświadczone mamy mówią, że po prostu wiedziały, iż coś jest nie tak, zanim pojawiła się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zdrowie/goraczka-u-malucha-lub-starszaka-co-robic-gdy-pojawi-sie-podczas-zabkowania-lub-zapalenia-ucha-5-kwestii-o-ktorych-trzeba-pamietac-38617-r1/" target="_self" rel="noopener">gorączka czy wysypka. Skąd? Bo znają swoje dziecko i widzą, kiedy zaczyna zachowywać się inaczej niż zwykle. Co robić, gdy noworodek jest niespokojny? Bądź czułą obserwatorką. A gdy zauważysz coś niepokojącego, wzmóż czujność. No i nie zwlekaj z wizytą u pediatry, gdy obok rozdrażnienia zaobserwujesz u malca inne niepokojące objawy. Mama jest rozdrażniona Dzieci, również te maleńkie, są niczym sonar – doskonale wyczuwają atmosferę, jaka panuje wokół. I nie tylko wyczuwają, ale także przejmują ją od otoczenia. Jeśli jesteś zrelaksowana, niemowlęciu udziela się twój spokój. I odwrotnie – niepokój i towarzyszące mu nerwowe ruchy czy pośpiech mamy powodują, że mały człowiek staje się rozdrażniony. Co możesz zrobić w takiej sytuacji? Jakkolwiek jest to trudne, postaraj się coś zrobić, by nieco ochłonąć, gdy niemowlę jest marudne, niespokojne i płaczliwe, a ty zaczynasz mieć tego dość. Może jest obok ktoś, kto może cię wtedy zastąpić, tak byś choć na kilka, kilkanaście minut wyszła z domu? Jeśli nie, to wyjdź przynajmniej na kilka chwil do innego pomieszczenia. Otwórz okno i weź kilka głębokich wdechów. Policz do stu. Ochlap twarz zimną wodą. Tylko nie krzycz na dziecko i nie płacz przy nim! Pamiętaj, że ono nie zachowuje się tak, by zrobić ci na złość. Jemu jest po prostu źle. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/noworodek/kiedy-noworodek-widzi-wzrok-noworodka-2110-r1/">Kiedy noworodek zaczyna widzieć? Jak widzi? [ZDJĘCIA] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/noworodek/kangurowanie-to-korzysc-dla-calej-rodziny-19577-r1/">Kangurowanie – korzyść dla całej rodziny, nie tylko dla dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/noworodek/noworodek-waga-i-wzrost-noworodka-4473-r1/">Waga i wzrost noworodka – jakie są idealne? Konsultacja merytoryczna dr n. med. Alicja Karney Specjalista pediatra II stopnia, zastępca Dyrektora ds. Klinicznych Instytutu Matki i Dziecka
„Sąsiadka non stop wrzeszczy na syna. Wszystko słyszę przez ściany! Pytałam, jak pomóc, ale udaje, że nic się nie dzieje” [LIST DO REDAKCJI]
Szczerze mówiąc, znalazłam się w dość trudnej sytuacji. Jednocześnie obawiam się, że w trudniejszej sytuacji jest sąsiadka, a jeszcze trudniejszej – jej dwuletni synek. Dzień w dzień słyszę, jak sąsiadka non stop na niego krzyczy. To nie jest „normalny” krzyk, kiedy podnosimy głos na dziecko, gdy widzimy, że np. wsadza palec do gniazdka elektrycznego. To krzyk pełen bezsilności i agresji jednocześnie…
Wraz z płaczem 2-letniego dziecka ten wrzask staje się nie do zniesienia. Pracuję zdalnie z domu, sama mam dziecko w wieku przedszkolnym i… nie wiem, co robić. Zakładam słuchawki i czuję się podle Bywa, że sąsiadka wpada w jakiś szał i krzyczy wtedy naprawdę długo. Pewnego dnia postanowiłam siadać do pracy w słuchawkach, bo słysząc jej przekleństwa i płacz dziecka – zaczynałam nerwowo chodzić po domu, nasłuchując końca wrzasków. Ale kiedy mam te słuchawki na uszach – czuję się tak, jakbym odcinała się od problemu, udawała, że nic się nie dzieje. A przecież takie pełne agresji krzyki na malutkie dziecko to nie jest „nic”. Przecież nikt normalnie nie krzyczy na 2-latka dzień w dzień, nie wyzywa go od „wstrętnych gówniarzy”, „podłych gnoi”, „durniów”. Krzyczy też m.in.: „Żryj!”, „Przestań drzeć mordę!”, „Skończ piłować tego ryja!”. Rozmawiałam z sąsiadką Wszystko zaczęło się 3 miesiące temu. Od pojedynczych wrzasków. Nie mniej, już wtedy zaniepokoiło mnie to i postanowiłam porozmawiać z sąsiadką. Rozmawiałyśmy „normalnie”, o dzieciach, że na urlopie wychowawczym bywa trudno… Dowiedziałam się, że dużo łatwiej było jej, gdy mąż pracował zdalnie, z domu, ale od czerwca jego dział wrócił do pracy stacjonarnej. Zanim jej mąż, wracając do domu, przebije się przez pół Warszawy, jest godzina 18 albo później. Podczas tej rozmowy sąsiadka nie sprawiała wrażenia sfrustrowanej ani agresywnej. Była wręcz pogodna. Na koniec powiedziałam jej, że pracuję w domu i zawsze chętnie zrobię sobie przerwę, jak będzie chciała wpaść na kawę. Że pogadamy, maluszkowi damy zabawki albo wspólnie się pobawimy… Zawsze, kiedy czuje, że ma np. gorszy dzień lub po prostu chce pogadać. Żeby pamiętała o mnie, gdy dzieje się coś nie tak. Podziękowała, zapewniła, że nic złego się nie dzieje, ale że chętnie skorzysta z zaproszenia i na tym się skończyło. Od tamtej pory jej nie widziałam, mimo że mieszkamy obok siebie. Ale słyszę ją codziennie. Coraz bardziej. To nie jest rodzina patologiczna Co jeszcze wiem o rodzinie sąsiadki? Że synek mimo dwóch lat umie powiedzieć tylko „aaa”. Że chodzi z nim do jakiejś poradni. Nie wydaje mi się, żeby w grę wchodził problem alkoholowy – ani jeśli chodzi o nią, ani o jej męża. To zwyczajni ludzie przed trzydziestką. On pracuje w jakiejś korporacji, ona wcześniej pracowała w sklepie z bielizną. Dziecko nie wygląda na zaniedbane, przynajmniej fizycznie. Zresztą, gdyby go biła – słyszałabym to na pewno przez ścianę. Ale kiedy sąsiadka krzyczy, dziecko jest przerażone. Płacz chłopca rozdziera serce. Być może właśnie te wielogodzinne krzyki w ciągu dnia sprawiają, że jego rozwój mowy jest opóźniony? Nie znam się na tym. Wiem tylko, że tak się nie da żyć. Zadzwonić na policję, mimo że nie dochodzi do rękoczynów? Przecież jeśli się wyda, że to ja – już nic nie będę mogła zrobić. Wejść do mieszkania w momencie, gdy sąsiadka wyżywa się na dziecku? Porozmawiać z jej mężem (kiedy jest w domu, sąsiadka nigdy nie podnosi głosu na dziecko)? Mój mąż uważa oczywiście, że nie powinnam się wtrącać. Że to ich sprawa, jak wychowują syna. Ale o wszystkim, co tam się dzieje w ciągu dnia, wie jedynie z moich opowieści. I według niego na pewno wyolbrzymiam. Tylko że wcale nie wyolbrzymiam. Beata (Warszawa) Jeśli chcesz się podzielić swoją historią, napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl. Czytamy wszystkie listy i zastrzegamy prawo do wyboru najciekawszych oraz do ich redagowania lub skracania. Piszemy też o: 5-latek terroryzował przedszkole. Nauczycielka wezwała policję Tragedia podczas ślubu. Nie żyje dziecko młodej pary: 3-latek został potrącony przed kościołem W bloku nagle zawalił się balkon. Stała na nim ciężarna
Genialny trik taty z TikToka na uspokojenie dziecka w 18 sekund? Musisz to zobaczyć!
Wiele osób czuje się bezradnych podczas płaczu dziecka. Mimo starań maluszek nie może się uspokoić? Genialne rozwiązanie w takiej sytuacji znalazł pewien tata – użytkownik TikToka. Zaprezentował w sieci, jak uspokoił swoje dziecko w zaledwie 18 sekund. Musicie to zobaczyć!
TikToker Tuque Daddy kilka dni temu opublikował nagranie, podczas którego na samym początku widzimy, jak jego malutkie dziecko bardzo płacze. Następnie mężczyzna zaprezentował swój trik na uspokojenie pociechy. Sposób ten może pomóc także wielu innym rodzicom. Nagranie stało się hitem internetu i zostało obejrzane ponad 7 milionów razy! Uspokojenie dziecka w... 18 sekund! Wyzwaniem mężczyzny było uspokojenie swojego 2-miesięcznego dziecka w jedyne 18-sekund. Na początku filmiku widzimy zegar, który odlicza czas. Pierwszym krokiem, jaki zaprezentował Tuque Daddy, było skrzyżowanie ramion dziecka wokół klatki piersiowej (tak, jakby dziecko samo się przytulało). Krokiem drugim było przytrzymanie maluszka za ręce i nogi, a następnie delikatne pochylenie go do przodu. Zostaje już ostatni krok, czyli łagodne kołysanie. Gotowe! Maluch uspokojony! Dodatkowo ten sprytny tata wyrobił się w czasie 18 sekund! TikToker był dopytywany przez internautów, w czym tak naprawdę tkwi sekret tej sztuczki. On sam jednak nie potrafił odpowiedzieć na to pytanie. Internauci mimo to byli pod wielkim wrażeniem jego sposobu na uspokajanie dziecka. View oEmbed on the source website Piszemy też o: Ciężarna TikTokerka pokazała „trik” ze znikającym brzuchem. Fani zaniepokojeni: czy to na pewno bezpieczne? TikTokerka nie mogła uwierzyć, co stało się z jej twarzą w trakcie porodu. Pokazała zdjęcie YouTuberzy The Happy Family założyli profil na Instagramie 1,5-rocznej córce. Mówią, że Lyra tego chciała
Jak uspokoić płaczące dziecko? Ta metoda podbija internet!
Są różne sposoby na płacz niemowlaka. Co robić, jeśli maluch nie przestaje płakać? Sposób tego taty jest strzałem w dziesiątkę, musisz to zobaczyć!
Istnieją dziesiątki sposób na uspokojenie płaczącego niemowlaka. Niemal każdy rodzic słyszał o: ciasnym otulaniu kocykiem, noszeniem na rękach, śpiewaniem i opowiadaniem wierszyków, wykorzystaniu białego szumu, noszeniu w chuście. Pamiętacie niezawodny trik na uśpienie dziecka w minutę? Wystarczy bawełniana chusteczka... Uspokojenie płaczącego malca może być równie łatwe! Niezawodny sposób na płacz niemowlaka Eli Spector, tata 3-miesięcznego chłopca, ma sprawdzony sposób na płacz synka. Gdy malec zaczyna płakać, tata podaje mu... brudną koszulkę jego mamy. Gdy maluch czuje zapach mamy, niemal od razu przestaje płakać i wtula się w koszulkę. Znacie taką metodą uspokajania płaczącego niemowlaka? Zobaczcie film: View oEmbed on the source website View Burdaffi on the source website Zobacz także: Genialny trik na uśpienie niemowlaka. Musisz to zobaczyć! Źródło: YouTube
Czy długotrwały płacz niemowlaka szkodzi mu?
Zastanawiasz się, czy długotrwały płacz niemowlaka może mu zaszkodzić? Nie wiesz, czy zostawienie dziecka by się wypłakało to dobry pomysł? Sprawdź koniecznie!
Długotrwały płacz niemowlaka sprawia, że nie masz już siły na nic, ale z drugiej strony zastanawiasz się czy wypłakanie się to dobry sposób na uspokojenie dziecka? Mamy dla ciebie ważną wiadomość - długotrwały płacz niemowlaka szkodzi dziecku. Udowodniono, że płacz trwający dłużej niż 15 minut, wywołuje w mózgu dziecka nieodwracalne zmiany. Przy długotrwałym płaczu, w mózgu zaczyna wytwarzać się bardzo wysoki poziom kortyzolu, znanego jako hormon stresu. Wysokie stężenie kortyzolu może sprawić, że dalsze życie malucha będzie wyglądało zupełnie inaczej - dziecko czuje ciągłe zagrożenie, a to zaburza jego poczucie bezpieczeństwa i więź z mamą. Co za tym idzie, należy unikać usypiania poprzez metodę Ferbera, która jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych metod usypiania dziecka. Polega ona na zostawieniu niemowlęcia w łóżeczku i podchodzeniu do płaczącego dziecka co kilka minut, aby malec się uspokoił. Nie można jednak wziąć dziecka na ręce, przytulić ani pogłaskać. Badania pokazują jednak, że długotrwały płacz niemowlaka ma wiele wad i szkodzi dziecku. Metoda zwana również „cry it out”, która mówi, że wypłakanie przynosi ulgę, jest błędna, a w rzeczywistości dziecko uspokaja się i usypia z przemęczenia fizycznego, które spowodowane jest długotrwałym płaczem. Efektem długotrwałego płaczu dziecka jest: brak ufności i wiary w rodzica poddanie i bezsilność (dlatego dziecko w końcu usypia) lęk przed przywiązaniem i strach przed nowymi sytuacjami problemy emocjonalne, brak empatii Zobacz też: Najbardziej kontrowersyjna metoda usypiania - nie dla każdego!
A ono płacze i płacze. Co robić? Jak nie zwariować?
Wszystkie niemowlęta płaczą, jednak niektóre płaczą częściej niż inne. Jak im pomóc? Co zrobić, żeby nie zwariować?
Gdy niemowlę płacze, nie testuje naszej wytrzymałości ani nami nie manipuluje. Płacze, bo potrzebuje naszej pomocy (nakarmienia, przytulenia, zmiany pieluchy), a nie potrafi jeszcze poprosić o nią inaczej. Dlaczego niektóre niemowlęta płaczą więcej niż inne? Przyczyn może być bardzo wiele. Jedną z nich może być np. alergia pokarmowa, ból spowodowany kolką, rosnącymi zębami albo jakąś chorobą (np. zapaleniem ucha). Często chodzi także o dyskomfort, spowodowany np. tym, że dziecku jest za gorąco (zdaniem wielu pediatrów, przegrzewanie dzieci to nasz sport narodowy). Czasem rzecz w tym, że dziecko jest bardziej wrażliwe i/albo trudniej mu się uspokoić. – Dzieci, podobnie jak dorośli, różnią się od siebie temperamentem i wrażliwością na bodźce – mówi prof. Agnieszka Maryniak, neuropsycholożka. – To, co dla jednego malucha jest neutralne, dla innego może być nie do zniesienia). Jeden uspokaja się zaraz po tym, kiedy to, co mu przeszkadza znika, inny jeszcze długo nie jest w stanie wrócić do równowagi. Kiedy z płaczącym dzieckiem trzeba iść do lekarza? Jeśli twoje dziecko ciągle płacze, na wszelki wypadek idź z nim do pediatry, żeby wykluczyć ewentualną chorobę. Zrób to koniecznie, jeżeli: Intuicja mówi ci, że dzieje się z nim coś złego. Dziecko płacze bardzo długo. Nawet przy kolce nie powinno to trwać wiecznie. Wygląda i zachowuje się inaczej niż zwykle, np. traci apetyt, jest osowiałe, więcej lub mniej śpi itd. Ma jakiekolwiek niepokojące objawy (katar, kaszel, gorączkę, brak apetytu). Dlaczego zawsze trzeba reagować na płacz niemowlęcia? Nie słuchaj rad w stylu „Niech się wypłacze. Nie daj się szantażować, bo wychowasz tyrana!” Reaguj, nawet jeśli to nie gwarantuje, że dziecko natychmiast się uspokoi. Dzięki temu maluszek wie, że nie jest ze swoim problemem sam. Badania dowodzą, że dzieci, których matki reagowały na płacz, wcale nie wyrastają na rozkapryszonych maminsynków. Przeciwnie: są bardziej ufne, odważne, samodzielne i rzadziej płaczą niż te, które pozostawiano, by się wypłakały. Jak znaleźć przyczynę płaczu? Zamiast działać automatycznie (natychmiast przystawiać do piersi, przewijać, wtykać do buzi smoczek itd.), nastaw się na odbiór i spokojnie, bez paniki spróbuj ustalić, w czym problem. Na początku to bardzo trudne: maleństwo krzyczy, ty się boisz, jesteś zmęczona, zdenerwowana, trzęsą ci się ręce. Mimo wszystko spróbuj odpowiedzieć sobie na kilka podstawowych pytań. Kiedy ostatnio jadło? Co mu może przeszkadzać? Co się dzieje w najbliższym otoczeniu? Co się wydarzyło chwilę przed wybuchem płaczu? Dzięki takiemu śledztwu masz większą szansę zaspokoić rzeczywistą potrzebę. – Niemowlęciu nadmiernie wrażliwemu trzeba pomóc się wyciszyć. Dziecku z dużym zapotrzebowaniem na to, by coś się wokół niego działo, to nie pomoże, przeciwnie: będzie płakało jeszcze głośniej – tłumaczy pani profesor. Przeczytaj także: Jak nie pomylić kolki z marudzeniem fizjologicznym? Co możesz zrobić, gdy dziecko płacze? Przytul. Nawet jeśli nie przestanie płakać, na pewno poczuje się bezpieczniej. Dotknij. Czasem wystarczy głaskanie albo położenie dłoni na piersi maleństwa. Zaśpiewaj, np. kołysankę albo mów spokojnym, śpiewnym tonem. Kołysz. W ramionach, w bujanym fotelu, w wózeczku. Większość dzieci to uwielbia. Możesz także włożyć maluszka do chusty albo nosidełka i wybrać się z nim na spacer po mieszkaniu. Otul miękkim kocykiem Jednak nie rób tego zbyt ciasno, „na mumię”. Podaj smoczek. Ortodonci za nim nie przepadają, ale pomaga wielu maluchom. Odkręć kran, włącz wentylator, pralkę, płytę z tzw. białym szumem. Niskie, monotonne dźwięki działają uspokajająco. Zabierz na spacer. Prawdopodobnie maluszek zaśnie, zanim przejdziesz kilkanaście kroków. Jeśli próbujesz nowego sposobu uspokajania dziecka, np. otulasz je kocykiem albo bujasz, daj mu szansę, by się do niego przyzwyczaiło. Nie miotaj się od ściany do ściany, robiąc raz to, a za chwilę coś zupełnie zupełnie innego. Zobacz także: Amerykański pediatra pokazuje jak uspokoić dziecko w 1 sekundę Dlaczego znane sposoby nie zawsze pomagają? Nie ma niestety cudownego sposobu, który działa zawsze, wszędzie i na każde niemowlę. To, co pomaga jednemu dziecku, inne może doprowadzić do histerii. Dlatego szukaj swoich sposobów, nawet dziwnych. Znamy dziecko, które uspokajała... czerwona poświata nocnej lampki. Jak nie zwariować, gdy dziecko ciągle płacze? Natura zaprogramowała nas tak, że nie potrafimy słuchać obojętnie płaczu małego dziecka: mamy nieodpartą potrzebę, by przyjść mu z pomocą. Jeśli jednak płacz trwa długo albo rozlega się o 3 nad ranem, może budzić także inne uczucia, np. strach, rozpacz, i złość. Jesteś załamana i płaczesz wraz z dzieckiem? Nie wiń się. To normalne, że masz dość. Poproś kogoś o pomoc... (męża, opiekunkę, babcię), a sama wyjdź na trochę z domu albo chociaż do drugiego pokoju. ...lub spróbuj ochłonąć. Jeśli nie masz pomocnika, zostaw dziecko w łóżeczku albo kojcu i opłucz twarz zimną wodą, weź parę głębokich wdechów, policz do 10 albo nawet do 100. Dbaj o siebie. Staraj się jak najwięcej wypoczywać. Tak, wiemy: trudno zrobić użytek z tej rady. Warto jednak korzystać z każdej nadarzającej się okazji, bo przecież nawet największa beksa w końcu zasypia. Szkoda ci czasu dla siebie? Zrób to dla maluszka. Gdy człowiek jest skrajnie zmęczony i niewyspany, o wiele łatwiej traci cierpliwość. Jego emocje natychmiast udzielają się dziecku i kółko się zamyka. Wyżal się, choćby przez telefon zaprzyjaźnionej położnej albo komuś, kto nie będzie cię oceniać – to naprawdę pomaga. Gdy usłyszysz coś w rodzaju: „Mój Szymek tak płakał, że sąsiedzi przyszli zapytać się stało”, poczujesz, że nie jesteś sama. Czego nie wolno robić, gdy dziecko płacze? Niezależnie od tego, jak bardzo jesteś zmęczona i zestresowana, nie wolno ci odreagować stresu na dziecku: Nie krzycz na nie. Dla niego to jak trzęsienie ziemi. Nie potrząsaj. To śmiertelnie niebezpieczne. Nie zostawiaj go samego w domu. Musi być non stop pod czyjąś opieką. Pamiętaj: płacz nie trwa wiecznie! Przeczytaj także: Gdy puszczają nerwy
Jak nauczyć dziecko samodzielnego spania? - film
Zobacz porady psychologa, które pomogą ci nauczyć dziecko przesypiania całych nocy.
Rozpieszczanie niemowlaka - czy to możliwe?
„Nie skacz tak koło dziecka, bo je rozpuścisz” – straszy teściowa. „Jeśli będziesz ciągle je nosić, wychowasz rozkapryszonego maminsynka” – ostrzega koleżanka. Czy na pewno mają rację?
Nie! – mówi Beata Płażewska, psycholog dziecięcy. – Noworodki i kilkumiesięczne niemowlęta nie potrafią manipulować otoczeniem, nie kalkulują: „Chcę, żeby moja mama przyszła, więc będę udawał, że coś mi dolega”. One naprawdę potrzebują bliskości, uwagi i tego, by możliwie szybko reagować na ich potrzeby. Dając im to wszystko, wcale ich nie rozpieszczamy, lecz sprawiamy, że stają się ufne, odważne i samodzielne. Paradoksalnie to właśnie te niemowlęta, które pozostawia się samym sobie, mogą wyrosnąć na dzieci lękliwe, niesamodzielne, domagające się ciągłej uwagi. Takie, które nieustannie szukają potwierdzeń, że są wystarczająco ważne i kochane. Dziecko potrzebuje bliskości Rozczulają nas zdjęcia kociaków, małpek czy foczek wtulonych w swoje włochate, ogoniaste i wąsate mamy. „Właśnie tak powinno być” – myślimy, bez wahania uznając, że taka bliskość jest czymś absolutnie naturalnym i właściwym. Skąd więc pomysł, że dzieci powinny być traktowane inaczej, z większym dystansem, chłodniej? Albo że przytulanie mogłoby im zaszkodzić? – To jakieś straszne nieporozumienie – mówi psycholog. – Niemowlęta potrzebują bliskiego, fizycznego kontaktu z matką zupełnie tak samo jak małe foki czy kociaki. Chcą czuć jej zapach, słyszeć bicie serca, czuć ciepło jej ramion. Amerykański psycholog Harry Harlow przeprowadził przed laty słynny eksperyment: malutkim, pozbawionym mamy małpkom dał do wyboru dwie „matki” zastępcze – drucianą (z mlekiem) i zrobioną z miękkiego futerka (bez mleka). Zwierzątka wolały tę drugą, bo mogły się do niej przytulić! – Z dziećmi jest tak samo – mówi Beata Płażewska. – Pozbawione czułości i opieki kogoś, kogo mają „na wyłączność”, nie rozwijają się, jak należy. ...bo dotyk to potęga! W latach 30. i 40. ubiegłego wieku Margaret Ribble prowadziła badania nad hospitalizowanymi niemowlętami. Maluszki cierpiały na biegunki, nie chciały jeść i miały różne zaburzenia, które nie wiązały się bezpośrednio z chorobą, która sprowadziła je do szpitala. Badaczka doszła do wniosku, że to efekt rozłąki z matką. Inni naukowcy, René Spitz i Katharine Wolf, badali po II wojnie światowej dzieci z sierocińców. Choć maluchy były pod opieką lekarzy i regularnie je karmiono, marnie się rozwijały, były niespokojne i przygnębione, chorowały. Brakowało im kogoś, dla kogo byłyby najważniejsze. Wniosek jest prosty: nie słuchaj „mądrych” rad i przez pierwsze miesiące życia dziecka noś maleństwo na rękach, kołysz je, przytulaj, łaskocz, masuj, głaszcz. Na pewno mu w ten sposób nie zaszkodzisz. Przeciwnie: twój wypieszczony, syty czułości malec będzie czuł, że jest kochany i bezpieczny. I będzie na tyle pewny siebie, że gdy przyjdzie odpowiednia pora, sam zejdzie z twoich rąk i z chęcią wyruszy na podbój świata. Mamo, przyjdziesz do mnie? Niemowlę ma do dyspozycji tylko jeden sposób, by powiadomić innych, że jest mu źle: płacze. Robi to nie tylko wówczas, gdy jest głodne albo ma mokrą pieluchę. Krzycząc wniebogłosy, przekazuje również wiele innych ważnych komunikatów: „Jestem zmęczony”, „Coś mnie boli”, „Zimno mi” itd. A więc płacze, bo ma powód, a nie po to, by tobą manipulować albo zrobić ci na złość. To prawda, że czasem krzyczy także wówczas, gdy po prostu chce się do ciebie przytulić. Ale to przecież jest dla niego najważniejsze! Gdy reagujesz na jego płacz i próbujesz mu pomóc, to tak, jakbyś mówiła mu: „Już dobrze, jestem przy tobie, możesz na mnie liczyć”. Dzięki temu sprawiasz, że ten nowy, zupełnie jeszcze obcy świat, nie wydaje mu się taki straszny i nieprzewidywalny. Babcie, ciocie i znajome mają trochę racji: zostawiając maleństwo, „by się wypłakało”, można sprawić, że w końcu zamilknie. Jednak będzie milczało nie dlatego, że zrobiło mu się lepiej, tylko dlatego, że się zmęczyło i/albo pojęło, że jego płacz i tak nic nie da. A przecież nie o to ci chodzi, prawda? I jeszcze jedno: gdy będziesz działać (brać maluszka na ręce, karmić, przewijać, tulić, pocieszać, nucić kojącą melodię), tobie także będzie łatwiej. Natura tak to wymyśliła, że choćbyś nie wiem jak się starała, nie będziesz w stanie słuchać płaczu spokojnie albo choć obojętnie. Mamy, które czekały, „aż się dziecko wypłacze”, dobrze wiedzą, że bardzo trudno to znieść. Najważniejsze: po prostu być razem Zdrowe maleństwa nie potrzebują wymyślnych ćwiczeń, specjalnych zajęć ani supernowoczesnych zabawek edukacyjnych, by się dobrze rozwijać. Zdobywają nowe umiejętności nieustannie: podczas zabawy z mamą albo tatą, w czasie spaceru, posiłków, pogaduszek podczas zmiany pieluszki itd. W ciągu kilku pierwszych miesięcy życia najlepszą „pomocą naukową” są dla nich kochający, cieszący się ich obecnością rodzice. Dlatego nie wierz tym, którzy mówią, że poświęcając czas własnemu dziecku, sprawisz, że wyrośnie na rozkapryszonego kilkulatka, który nie będzie potrafił zająć się sam sobą nawet przez pięć minut. To nieprawda. Bawiąc się z maluszkiem, mówiąc do niego, uśmiechając się, kąpiąc go, robiąc zabawne miny, pozwalając, by obserwował cię, jak coś robisz itd., uczysz go mnóstwa ważnych rzeczy: komunikowania się, panowania nad własnym ciałem, koncentrowania uwagi itd. Dajesz mu „narzędzia” – umiejętności, z których potem będzie korzystał samodzielnie przez całe życie. Nie musisz być ideałem Możesz powiedzieć: „No dobrze, ale czy to znaczy, że mam być do dyspozycji dziecka non stop, 24 godziny na dobę? Nosić je nawet wtedy, gdy mdleją mi ręce? Bawić się z nim także wówczas, gdy zasypiam na stojąco? Pędzić do niego, kiedy tylko kwęknie, nawet jeśli nie spłukałam jeszcze szamponu z włosów albo nie przełknęłam kanapki?”. Oczywiście, że nie! I to z co najmniej trzech powodów. Po pierwsze: choćbyś nie wiem jak się starała, nie będziesz w stanie odczytać wszystkich wysyłanych przez maleństwo komunikatów ani spełnić jego wszystkich pragnień. Czasami zwyczajnie nie będziesz wiedziała, czego potrzebuje, albo będziesz zbyt zmęczona, by spełnić jego życzenie. Na szczęście twój malec wcale nie potrzebuje matki idealnej. Wystarczy mu, że – jak mówią psycholodzy – będziesz „wystarczająco dobra”, co oznacza, że będziesz się starała do niego dostroić i realizować jego potrzeby w miarę swoich możliwości. – Dziecka nie da się uchronić przed stresem w stu procentach – tłumaczy psycholog. – To zresztą dobrze, bo w małych (i tylko w małych) dawkach nie jest wcale taki zły: stymuluje, skłania malca do działania i rozwoju. Po drugie: żeby dobrze zadbać o dziecko, musisz zapewnić sobie minimum komfortu: przespać się choć trochę, umyć głowę, przebrać w czyste ubrania, zjeść spokojnie (a nie na jednej nodze, w biegu między łóżeczkiem a kuchnią) śniadanie. Dlatego jeśli tylko możesz, korzystaj z pomocy innych, przede wszystkim taty maleństwa. Ono potrzebuje także jego bliskości. Po trzecie: malca wcale nie trzeba nieustannie nosić, pocieszać, zabawiać. W latach 70. ubiegłego wieku Burton White i jego współpracownicy obserwowali na przestrzeni lat grupę maluchów. Doszli do wniosku, że najlepiej rozwijały się dzieci matek, które były dostępne i pomagały pociechom, gdy one tego potrzebowały (a nie non stop, niezależnie od tego, na co akurat maluszki miały ochotę i czego im było trzeba). „Ilość czasu spędzanego przez matkę z dzieckiem nie miała znaczenia; istotną zmienną była raczej giętkość matki – jej wrażliwość na potrzeby dziecka” (cytat: R. Vasta, M. Haith i S. Miller, „Psychologia dziecka”). Matki najlepiej rozwiniętych dzieci organizowały otoczenie swoich pociech w taki sposób, by mogły one swobodnie je badać. Nie zamykały ich na całe dnie w kojcach, dbały o ich bezpieczeństwo, podsuwały zabawki. W ten sposób wpływały na doświadczenia dziecka także wówczas, gdy nie zabawiały go osobiście. Czasem trzeba powiedzieć „NIE” – Noworodek nie potrafi czekać i bardzo trudno mu się pogodzić z tym, że jego życzenie nie zostaje spełnione natychmiast. Jednak tak nie powinno być wiecznie – mówi Beata Płażewska. – Trzy-, czteromiesięczny maluszek może już chwilę poczekać (choć z pewnością nie będzie miał na to ochoty). Im dziecko jest starsze, tym więcej sytuacji, gdy wręcz trzeba powiedzieć mu „nie” („Nie mogę się teraz z tobą bawić, bo robię obiad”, „Nie dam ci tego do rączki, bo mógłbyś się skaleczyć” itd.). – Stawianie rozsądnych granic to także wyraz miłości i troski – tłumaczy psycholog. – Dzięki nim malec czuje się bezpieczniej i uczy się reguł obowiązujących w świecie. Może go sobie uporządkować: „Aha, to wolno, a tego nie wolno, to jest OK, a to nie”. Ale to już zupełnie inny temat. Superduet, czyli maleństwo i ty Jak każda młoda mama nie zawsze możesz odgadnąć, czego potrzebuje twoje dziecko. Spokojnie, wiesz o macierzyństwie więcej, niż ci się wydaje, wystarczy, że wsłuchasz się w siebie. Wiele nauczy cię też twój maluszek. Dlatego: Zaufaj intuicji. Badacze zauważyli, że w kontaktach z maleństwami matki intuicyjnie dostosowują się do ich potrzeb i możliwości, np. odruchowo je kołyszą albo spędzają dużo czasu na zabawach „twarzą w twarz”. Niemowlęta to uwielbiają! Obserwuj maluszka. On całym sobą podpowiada, czego od ciebie oczekuje. Płacze, gdy mu źle, uśmiecha się rozkosznie, jakby chciał powiedzieć: „Pobaw się ze mną, widzisz, jaki jestem fajny?”, ssie piąstkę, gdy jest głodny... Choć pewnie teraz nie zawsze łatwo ci w to uwierzyć, z dnia na dzień będziesz rozumieć dziecko coraz lepiej. Bądź cierpliwa. Wzajemne „dostrojenie się” wymaga czasu.
Dlaczego dziecko płacze? Jak mu pomóc? Co zrobić, żeby nie zwariować?
Niemowlę płacze, bo nie potrafi jeszcze w inny sposób powiedzieć, że potrzebuje pomocy. Co próbuje przekazać? Jak mu pomóc? Co robić, żeby nie oszaleć?
Spis treści: Co chce powiedzieć niemowlę, gdy płacze? Co robić, gdy dziecko płacze? Co robić, gdy nic nie pomaga? Co robić, a czego nie, gdy nie jesteś w stanie znieść płaczu dziecka? Kiedy z płaczącym dzieckiem trzeba iść do lekarza? Wszystkie niemowlęta płaczą, choć jedne robią to częściej, a inne rzadziej (to zależy m.in. od temperamentu). Gdyby potrafiły mówić, na pewno wolałyby prosić o pomoc i informować, że jest im źle, tak jak my, przy użyciu słów. Ale nie umieją. Co chcą nam powiedzieć, płacząc, krzycząc, zawodząc, łkając i zalewając się łzami? Co chce powiedzieć niemowlę, gdy płacze? Mamo, jestem głodny! Noworodki i niemowlęta mają maleńkie żołądki i nie są w stanie najeść się na zapas, dlatego domagają się mleka nawet kilkanaście razy na dobę. To właśnie z tego powodu płaczą najczęściej. Co robić? Karm maluszka tak często, jak tego potrzebuje. Jednak uważaj – być może wcale nie jest głodny. Jeśli przed kwadransem jadł, może chodzić o coś zupełnie innego (wiele powodów do łez znajdziesz poniżej), a kolejna porcja mleka sprawi, że w końcu rozboli go brzuszek. Przytul mnie! Bardzo tego potrzebuję... Dzieci potrzebują bliskiego, fizycznego kontaktu z matką. To dla nich ważniejsze nawet od jedzenia. Co robić? Tul maluszka, noś na rękach, w chuście, głaszcz i szepcz mu do uszka bez obaw, że go rozpieścisz. Zrobiłem kupę! Pomoże mi ktoś? Wilgotny albo lepki kompres na pupie to żadna przyjemność, a co gorsza, ryzyko podrażnienia skóry i infekcji. Co robić? Nawet najchłonniejsze pieluchy lepiej zmieniać, zanim spuchną do oporu i staną się niewygodne. Jeśli malec zrobi kupę, przewiń go natychmiast (także w nocy), żeby bakterie nie dotarły do cewki moczowej. Mam tego dość! Nadmiar bodźców (jasnego światła, dźwięków, gości, niespodzianek) bardzo męczy. Co robić? Nie zabawiaj maluszka nieustannie, chroń go przed hałasem, ciągłymi zmianami oraz tłumami gości nad łóżeczkiem. Polecamy: 7 rzeczy, których nie lubią niemowlęta Mam kolkę, a to okropnie boli! Kolka powoduje ból, który naprawdę trudno znieść. Cierpiący na nią maluch pręży się, podkurcza i prostuje nóżki oraz głośno krzyczy. Co robić? Niektórym niemowlętom pomaga bujanie w wózku, innym noszenie na rękach w pozycji pionowej. Pomóc mogą także herbatka z kopru włoskiego lub gotowe preparaty na jego bazie. I uzbrój się w cierpliwość, bo najlepszym lekarstwem jest w tym przypadku czas. Polecamy także: Czy to kolka u niemowlaka? [TEST] Źle się czuję, mamusiu... Płacz bywa pierwszym objawem wykluwającej się choroby. W przypadku maleństwa nawet zatkany nosek może być poważnym problemem, gdyż trudno mu jeść i oddychać. Co robić? Sprawdź, czy maluch nie ma gorączki, kataru albo innych objawów (stale otwarta buzia, szarpanie ucha, brak apetytu, biegunka itd.). Jeśli coś cię niepokoi, idź z nim do pediatry. Jestem okropnie zmęczony Nawet dorosły człowiek może mieć kłopoty z zaśnięciem, gdy jest ledwo żywy ze zmęczenia. Niemowlę tym bardziej. Co robić? Dziecko nie wie, że czuje się kiepsko, bo jest zmęczone. Decyzję o pójściu spać musisz podjąć ty. Zanim położysz dziecko do łóżeczka, spróbuj je wyciszyć, np. w swoich ramionach. Jest mi zimno/gorąco Niemowlęta są bardzo wrażliwe na temperaturę. Błyskawicznie marzną, szybko się przegrzewają. A nie potrafią przecież same się przykryć ani zdjąć z siebie kołderki. Co robić? Dotknij karczku malucha: powinien być suchy i ciepły, a nie gorący i wilgotny albo zimny. W razie potrzeby okryj go albo zdejmij jedną warstwę ubranek. Przebieraj go w ciepłym pomieszczeniu i nie narażaj na przeciągi. Niewygodnie mi Niektóre niemowlęta są wrażliwsze niż inne. Istne księżniczki na ziarnku grochu. Co robić? Poszukaj „groszku”. To mogą być np. zbyt krótkie śpioszki, za ciasno założona pieluszka, jakaś fałdka, drapiąca metka. Nudzę się, mamo! Człowiek, także mały (zwłaszcza gdy ma już ponad pół roku i nie śpi tyle, co wcześniej), nie lubi gapić się w sufit. Co robić? Umieść nad łóżkiem malucha karuzelę z różnymi zabawkami, by miał czym się zająć, gdy się obudzi. Spróbuj go czymś zainteresować – np. pobaw się z nim, pokaż mu jakąś zabawkę, zrób śmieszną minę. Rosną mi ząbki Ząbkujący malec mocno się ślini, wkłada rączki do buzi. I oczywiście płacze (bo swędzi i boli) albo pojękuje. Co robić? Posmaruj dziąsła dziecka żelem łagodzącym ból, podawaj mu różne, najlepiej schłodzone gryzaczki. Polecamy: Kalendarz ząbkowania do druku Nie wyszło mi coś Rączka nie zdołała chwycić zabawki, klocek nie chce przyjść bliżej, okazało się, że wcale nie tak łatwo jest usiąść… Powodów do frustracji nie brakuje, nawet gdy się nie ma jeszcze roku, prawda? Co robić? Pozwól dziecku próbować i nie wyręczaj go we wszystkim tylko po to, by nie narażać go na frustrację. Np. daj mu szansę dotrzeć do zabawki samodzielnie, zamiast mu ją podawać. Bierz jednak pod uwagę jego możliwości (i np. przysuń ją bliżej, jeśli dystans jest zbyt duży, lub podaj, gdy widzisz, że malec jest zbyt rozdrażniony albo zmęczony, żeby sam sobie poradził). Nie opuszczaj mnie, mamo! W 7 lub 8 miesiącu życia dziecko zaczyna bać się rozłąki z mamą i płacze, gdy traci ją z oczu. Co robić? Niezależnie od tego, jak rozdzierająco płacze malec, nie wychodź z domu po angielsku, bo będzie żył w ciągłym strachu, że nagle znikniesz. Daj mu buziaka na do widzenia, ale żegnaj się z nim, jakbyś szła na wojnę, i nie zawracaj na schodach, bo tylko przedłużysz jego płacz. Sam nie wiem, o co mi chodzi... Czasem dzieci płaczą, bo... tak. Może – tak jak my, dorośli – mają zły dzień. Co robić? W takiej sytuacji pozostaje skorzystanie z któregoś z kół ratunkowych (piszemy o nich poniżej) Co robić, gdy dziecko płacze? Reaguj! Nie bój się, że wychowasz tyrana. Noworodki i małe niemowlęta nie potrafią manipulować otoczeniem. Jeśli płaczą, to znaczy, że potrzebują pomocy. Powinny ją otrzymać. Dzięki temu wiedzą, że nie są zdane tylko na siebie! Nie działaj automatycznie. Zadaj sobie kilka pytań: Kiedy ostatnio dziecko jadło? Jak się zachowuje? Co się wydarzyło chwilę przed wybuchem płaczu? Dzięki temu „śledztwu” masz większą szansę zaspokoić rzeczywistą potrzebę maluszka. Co robić, gdy nic nie pomaga? 7 kół ratunkowych Nakarmiłaś, przewinęłaś, przytuliłaś, wezwałaś nawet lekarza, a ono nadal płacze? Podpowiadamy, co jeszcze może pomóc. Przytulanie. Weź dziecko w ramiona (polecamy chustę!). Nawet jeśli nie przestanie od razu płakać, na pewno poczuje się lepiej, bo ciepło twojego ciała, znajomy zapach, głos i rytm serca są dla niego najważniejsze. Czasem wystarczy zwykły dotyk: głaskanie albo położenie dłoni na piersi maleństwa. Kołysanie. Uspokaja, bo kojarzy się maluszkowi z czasami, gdy był jeszcze w brzuchu. Możesz go kołysać w ramionach, w bujanym fotelu, w wózku. Możesz też włożyć go do nosidełka i wybrać się na spacer po mieszkaniu. Otulanie miękkim kocykiem. Dziecko nie może być jednak owinięte zbyt ciasno („na mumię”), bo to niebezpieczne dla bioder. Dobrym rozwiązaniem może być otulaczek z miękkiej flaneli. Muzyka. Spokojna melodia z pozytywki albo płyty, kołysanka (a nawet mówienie śpiewnym tonem) czy muzyka relaksacyjna działają cuda. Monotonny szum. Niskie, monotonne dźwięki działają uspokajająco. Dlatego odkręć kran, włącz wentylator, pralkę, suszarkę do włosów, specjalną, szumiącą zabawkę. Smoczek. Ortodonci za nim nie przepadają, jednak pomaga wielu maluchom. Spacer. Gdy jest naprawdę bardzo źle, ubierz dziecko i zabierz na spacer albo przejażdżkę autem. Pewnie zaśnie, zanim przejdziesz kilka kroków. Co robić (a czego nie), gdy nie jesteś w stanie znieść płaczu dziecka? Masz ochotę uciec z domu, wszystko się w tobie gotuje albo płaczesz wraz z dzieckiem? Przestań się oskarżać. To nie twoja wina, że dziecko płacze. Nie zawsze da się ustalić przyczynę. Wtedy trzeba po prostu jakoś przetrwać. Jeśli możesz, poproś kogoś o pomoc (męża, opiekunkę, babcię, brata, koleżankę, sąsiadkę), a sama wyjdź na trochę z domu albo chociaż do drugiego pokoju. Jeśli to niemożliwe, zostaw dziecko w łóżeczku lub kojcu. Trudno: zrobiłaś dla niego wszystko, co mogłaś, a teraz musisz zająć się sobą. Postaraj się ochłonąć: opłucz twarz zimną wodą, policz do dziesięciu albo nawet do stu. Wyżal się komuś. Choćby przez telefon czy na forum internetowym (przy okazji: zapraszamy na nasze forum do dyskusji). To pomoże ci dojść do siebie. Odpocznij. Gdy człowiek jest skrajnie zmęczony i niewyspany, o wiele łatwiej traci cierpliwość. Jego emocje udzielają się dziecku i kółko się zamyka. Zamiast sprzątać, gotować, prać itd., spróbuj się zdrzemnąć albo chociaż poleż w wannie albo na kanapie. Nie krzycz na malucha. Dla niego to jak trzęsienie ziemi. Nie potrząsaj nim. To śmiertelnie niebezpieczne i może doprowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń. Nie zostawiaj go samego w domu. Nie wolno i już. I jeszcze jedno: choć teraz trudno ci w to uwierzyć, pamiętaj – TO MINIE! Kiedy z płaczącym dzieckiem trzeba pójść do lekarza? Płacze bardzo długo i często. Nawet przy kolce nie powinno to trwać wiecznie. Wygląda i zachowuje się inaczej niż zwykle. Ty najlepiej znasz swoje dziecko i wiesz, kiedy jest „nieswoje”. Nie chce jeść. Nagła utrata apetytu zawsze wymaga konsultacji z lekarzem. Ma jakiekolwiek niepokojące objawy. Katar, kaszel, podwyższoną temperaturę itp. Jego płacz brzmi inaczej niż dotąd. Jest np. bardziej gwałtowny albo po prostu inny. Intuicja mówi ci, że z malcem dzieje się coś złego. Zawsze lepiej dmuchać na zimne, niż zlekceważyć coś poważnego. Polecamy: Kalendarz rozwoju niemowlaka – tydzień po tygodniu
Czy z zanoszącego się płaczu dziecko wyrasta? Jakie są przyczyny zanoszenia się malucha wyjaśnia położna.
Grzesio ma pięć miesięcy. Martwi mnie to, że podczas płaczu bardzo często się zanosi. Co może być tego przyczyną i jak powinnam postępować? Dominika Rzeczywiście niektóre niemowlęta tak przeraźliwie płaczą, że aż wpadają w bezdech, co popularnie nazywamy zanoszeniem się dziecka. Niestety, nie da się uniknąć płaczu dziecka, ale trzeba się starać, by dziecko jak najmniej płakało. Gdy dziecko zanosi się i traci oddech, trzeba szybko interweniować. Pomaga mocne dmuchnięcie w usta. Jeśli jednak takie sytuacje zdarzają się często, to proszę porozmawiać na ten temat z pediatrą. Być może zaleci badania. Na szczęście zanoszenie mija z wiekiem, dzieci z tego szczęśliwie wyrastają. Konsultacja merytoryczna mgr Bożena Cieślak-Osik Specjalistka psycholożka kliniczna, położna i trenerka skali NBAS, pracuje w Zakładzie Psychologii Klinicznej Dzieci i Młodzieży Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Twoje dziecko męczy ciągły długotrwały płacz i nie wiesz już co zrobić, by dziecko przestało płakać? Trafiłaś idealnie - podpowiadamy, jak radzić sobie z płaczem niemowlaka.
Płacz dziecka to dla niego jedyny sposób, aby zakomunikować ci swoje potrzeby i problemy. Sprawdź, jakie sygnały wysyła szkrab i jak ukoić jego łzy. Być może pragnie powiedzieć ci... ...jestem głodny Maleństwo marudzi, pociera buzią o kołderkę, wkłada piąstkę do ust lub rusza nimi tak, jakby ssało. Możesz usłyszeć mlaskanie. Zaraz potem zaczyna płakać. Płacz jest wysoki, krótki, krzykliwy, słychać w nim „błagalny” ton. Rada dla ciebie: Niemowlę nie gromadzi dostatecznych zapasów energii, dlatego musi być karmione bardzo często. W pierwszych miesiącach życia karm dziecko na żądanie. Nie wprowadzaj stałych pór posiłków, bo głodne maleństwo będzie płakać godzinami. Szkrab sam dojrzeje do tego, by jadać rzadziej i o w miarę stałych porach. ...za gorąco mi! Napady płaczu maluszka przerywane są szybkim oddechem przypominającym dyszenie. Dziecko jest czerwone i spocone. Rada dla ciebie: W pokoju, w którym przebywa malec, nie musi być cieplej niż w innych pomieszczeniach (chyba że jest wcześniakiem). Najlepsza temperatura to 21–22°C. Gdy ubranko jest wilgotne od potu, przebierz maleństwo w suche, ale załóż o jedną warstwę mniej. Ubieraj szkraba w przewiewne, bawełniane ciuszki, unikaj tych z weluru. ...mam mokro Smyk wierci się, zmienia pozycję, jego płacz jest uporczywy i ciągły. Rada dla ciebie: Gdy dziecko zrobi kupę, natychmiast je przewiń. Jednorazowe pieluszki zmieniaj mniej więcej co trzy godziny. Tetrowe zdejmuj po każdym siusiu! ...coś mnie uwiera Maluch płacze narastającym nosowym płaczem i marudzi. Jest niespokojny, wygina się podczas płaczu, jakby chciał uciec od tego, co mu przeszkadza. Możliwe, że pozycja na pleckach zmęczyła go albo mu się znudziła. Rada dla ciebie: Połóż czasem smyka na kocu rozłożonym na podłodze. Kilka razy dziennie na parę minut kładź go też na brzuszku, by mógł się „gimnastykować”. ...nie lubię być sam Płacz zaczyna się od gruchania, dziecko stara się zwrócić na siebie uwagę. Potem zaczyna marudzić, aż wybucha żałosnym płaczem. Rada dla ciebie: Gdy malec Cię przywoła, wcale nie musisz od razu brać go na ręce. Czasem wystarczy, że podejdziesz do łóżeczka, pochylisz się, powiesz coś do dziecka, by przestało płakać. ...pragnę czułości Płacz maluszka, który potrzebuje kontaktu z mamą, jest silny, głośny, smutny i pełen żalu. Rada dla ciebie: Bierz dziecko w objęcia nie tylko wtedy, gdy się tego domaga. Niemowlęta, które regularnie są noszone na rękach przez trzy godziny dziennie (po trochu w ciągu całego dnia), płaczą znacznie mniej niż inne. ...jestem zmęczony Płacz jest nosowy, marudny, o narastającym natężeniu. Zaczyna się zazwyczaj wieczorem, maluch odrzuca zabawki, odpycha cię, gdy go przytulasz, trudno mu usnąć. Rada dla ciebie: Nie atakuj smyka zbyt wieloma bodźcami – unikaj głośnej muzyki, włączonego telewizora, nie zasypuj zabawkami (np. ruchomymi i grającymi). ...źle się czuję Płacz sygnalizujący chorobę jest dość słaby, nosowy, „smutny”, o niższym tonie niż ten informujący o bólu czy zmęczeniu. Dziecko jest rozpalone, nie patrzy ci w oczy (zmierz temperaturę), z płaczem przerywa ssanie (może mieć katar). Rada dla ciebie: Jeśli intuicja mówi ci, że z płaczącym maluszkiem dzieje się coś złego, wezwij lekarza. Zrób to koniecznie, jeśli dziecko płacze już bardzo długo (nawet przy kolce nie powinno to trwać wiecznie), wygląda i zachowuje się inaczej niż zwykle, nie chce jeść, ma jakiekolwiek niepokojące objawy (duży katar, kaszel, biegunkę, wysoką temperaturę) albo jego płacz brzmi inaczej niż dotąd. ...boli brzuszek Płacz zaczyna się zwykle po południu. Jest nagły, głośny i długi, słychać w nim strach, czasami wydaje się, że dziecko aż traci oddech. Po dłuższej przerwie na złapanie powietrza następuje kolejny długi krzyk. Rada dla ciebie: Być może malca dopadła kolka. Powoduje ból, który trudno znieść. Sięgnij wtedy po sprawdzone metody: przyłóż ciepły okład na brzuszek – np. z rozgrzanej żelazkiem pieluszki, sięgnij po wodę koperkową albo inne preparaty zmniejszające wzdęcie brzuszka.
Nakarmione, przewinięte, zdrowe – a jednak niemowlę zanosi się płaczem. Potrafi krzyczeć ponad godzinę. Zastanawiasz się, czy to się kiedyś skończy? Owszem! Pomóż maluchowi przetrwać trudny czas. Są sposoby na płacz niemowlaka!
Jeśli przed narodzinami malucha sądziłaś, że niemowlę, któremu nic nie brakuje, zazwyczaj słodko śpi albo z zachwytem wpatruje się w karuzelkę zawieszoną nad łóżeczkiem – twoje dziecko może szybko wyprowadzić cię z błędu. Dzieci ciche i płaczące tylko wtedy, gdy coś im doskwiera, zdarzają się rzadko. Zwykle dwa, trzy tygodnie po przyjeździe ze szpitala maluchy pokazują, na co je stać. Dlaczego niektóre noworodki dużo płaczą? W pierwszych miesiącach życia płacz jest dla dziecka jedynym dostępnym sposobem porozumiewania się z otoczeniem – w ten sposób mały człowiek może powiedzieć, że coś go boli, swędzi, jest mu zimno, chce jeść, boi się... Gorzej, że czasem płacze nie wiadomo dlaczego. Jesteś zmęczona ciągłym noszeniem, kołysaniem, które na domiar złego nie skutkuje. Nie rozumiesz, o co chodzi – uspokajasz i tulisz, nie wiedząc, czy to odpowiada dziecku. Według niektórych teorii płaczące w ten sposób niemowlę być może odreagowuje stres związany z trudnym porodem - nieważne, pierwszym czy kolejnym (przez cesarskie cięcie lub naturalnym, ale długim). Przyczyną mogą być również stresy przeżywane przez mamę w okresie ciąży. Ale dzieci, których mamy przeżyły ten czas w błogim spokoju i rodziły bez powikłań, też potrafią zanosić się płaczem. Winą można obarczać także niedojrzały układ nerwowy dziecka. Kiedy ze wszystkich stron przez cały dzień wciąż atakują niemowlaka bodźce – dźwięki, barwy, zapachy – maluch czuje się coraz bardziej zmęczony. Nie potrafi przy tym wyłączyć się i odpocząć. Płacz może być więc w takim wypadku wyrazem zmęczenia i bezradności wobec ogromu otaczającego świata. Po upływie trzech, czasem czterech lub pięciu miesięcy, dzieci zaczynają lepiej sobie z tym wszystkim radzić. Dla półrocznego niemowlaka krzyk nadal pozostaje podstawowym sposobem na wyrażenie niezadowolenia, lęku i bólu. Dziecko płacze, bo podszedł ktoś obcy, bo chce chrupkę, nie chce zupki. Robi to, kiedy jest senne i prawie zawsze, gdy przebudzi się w nocy. Tak naprawdę jego płacz rozlega się często – tyle że łatwiej rozpoznać jego powód. I łatwiej Ci maleństwo utulić lub zabawić. Zobacz także: Dlaczego dziecko płacze? Nie pozwól dziecku się wypłakać - przytul! Krzyczące dziecko daje znać, że potrzebuje pomocy. Nie wierz teoriom, że ono „musi się wypłakać”, „ćwiczy płuca”, „wymusza zainteresowanie”. Psychologowie twierdzą, że maluszki zostawiane same, wyrastają na ludzi, którzy nie umieją prosić o pomoc – bo brak reakcji na jego płacz to dla dziecka sygnał, że pomocy nie otrzyma. Niemowlęta, których mamy szybko reagują na łzy, są mniej płaczliwe, gdy podrosną. Nie zostawiaj malca płaczącego dłużej niż dziesięć minut, i tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy sama czujesz, że już nie dajesz rady. W trudnych chwilach pamiętaj, że płaczliwe dziecko wcale nie musi wyrosnąć na marudne czy nadpobudliwe. Mały płaczek domaga się ciągłej obecności rodziców, ich czułości i pomocy, dzięki czemu może poczuć się na świecie bezpiecznie i „przetestować” różne techniki wyciszania się. Zobacz też: Bieganie z dzieckiem uspokaja je - jak wybrać wózek do joggingu