Zdjęcie dziecka w sieci. Co dziś naprawdę wolno rodzicowi i co może się zmienić?
Prawie połowa rodziców w Polsce publikuje zdjęcia i filmy swoich dzieci w internecie – to codzienność, nie wyjątek. Jednocześnie temat wraca teraz z nową siłą: instytucje publiczne mówią wprost o potrzebie zmiany przepisów, a nastolatki, których dzieciństwo trafiło kiedyś do sieci, coraz częściej mówią, jak to odebrały.
Z danych przywoływanych w debacie publicznej wynika, że około 40 procent polskich rodziców udostępnia w sieci zdjęcia lub nagrania dzieci. Jednocześnie 45,5 procent nastolatków przyznaje, że rodzice publikują ich wizerunek – 23,6 procent czuje z tego powodu zażenowanie, a 18,8 procent mówi wprost o niezadowoleniu. To nie dane do oskarżania kogokolwiek – pokazują tylko, że perspektywa rodzica publikującego zdjęcie i perspektywa dziecka, które je kiedyś odnajdzie, bywają różne. Publikowanie zdjęć dzieci. Dlaczego temat trafił teraz na biurka urzędników? Rzecznik Praw Obywatelskich domaga się zmian legislacyjnych, oceniając obecne narzędzia prawne jako niewystarczające. Ministerstwo Cyfryzacji uważa inaczej – że przepisy już wystarczą, a priorytetem powinna być edukacja rodziców, nie nowe zakazy. Ministerstwo Sprawiedliwości potwierdza, że tematem zajęła się Komisja Kodyfikacyjna Prawa Rodzinnego, a wiceminister Sławomir Pałka nazwał sharenting zjawiskiem „nasilającym się i niepokojącym”, które przy nadmiernej skali może naruszać standardy konstytucyjne i rodzinne. Osobny wątek to sztuczna inteligencja – przewodnicząca Sejmowej Komisji do spraw Dzieci i Młodzieży Monika Rosa ostrzegała, że dziś nie trzeba być wybitnym informatykiem, by zdjęcie dowolnej osoby przerobić w kontekście naruszającym normy i granice bezpieczeństwa. Co dziś naprawdę mówi prawo? Zasada jest prostsza, niż mogłoby się wydawać: rozpowszechnianie wizerunku – w tym publikacja zdjęcia w sieci – wymaga zgody osoby przedstawionej. Dzieci do 13. roku życia nie mają zdolności do czynności prawnych, więc tę zgodę wyrażają rodzice – oboje, jeśli oboje mają władzę rodzicielską, i to oni ponoszą odpowiedzialność za decyzję o publikacji. Nie oznacza to jednak, że starsze dziecko nie ma nic do powiedzenia – prawnicy radzą wprost: jeśli dziecko jest już w stanie samo ocenić sytuację, po prostu zapytaj je o zgodę, zanim zdjęcie trafi do sieci. Jak pytać dziecko o zgodę, żeby to miało sens? Nie czekaj na sztywną granicę wieku – pytaj, gdy widzisz, że dziecko rozumie, co znaczy: „To zobaczą inni ludzie w internecie”. Pokaż dziecku zdjęcie przed publikacją, zamiast publikować i tłumaczyć się później. Zaakceptuj odmowę – jeśli dziecko mówi „nie”, to „nie”, nawet gdy zdjęcie jest urocze. Unikaj podpisywania zdjęć imieniem, nazwą szkoły czy lokalizacją – to zwiększa ryzyko, niezależnie od grona odbiorców. Ustalcie wspólne zasady rodzinne dotyczące tego, co jest prywatne, a co można pokazać, i wracajcie do nich wraz z wiekiem dziecka. Co może się realnie zmienić? Kierunek zmian zapowiadanych przez resort sprawiedliwości to między innymi uznanie wizerunku dziecka za dane osobowe podlegające szczególnej ochronie w ramach nowelizacji znanej jako „Lex Kamilek”. Pojawiła się też propozycja antropolożki Anny Krawczak, by zakazać placówkom edukacyjnym wykorzystywania wizerunku dzieci do celów promocyjnych bez odrębnej zgody rodziców. W debacie przywoływana jest Francja, gdzie od 2024 roku sądy rodzinne mogą zakazać publikowania wizerunku dziecka i nakazać platformom usunięcie już opublikowanych treści. Żadna z tych zmian nie weszła jeszcze w Polsce w życie – to na razie zapowiedzi i konsultacje, nie gotowa ustawa. Dla rodzica prowadzącego rodzinne konto oznacza to jedno: warto już teraz wypracować własne zasady, zanim zrobi to za nas ustawodawca. Źródło: Infor Zobacz też: Mina 10-latka w tatrzańskim schronisku mówiła wszystko. Słów tego chłopca przy zamawianiu obiadu długo nie zapomnę. „Wstyd”
„Dziecko to nie atrakcja na żądanie”. To nagranie kilkulatki z rodziny Clarke przyprawia o ciarki, dziewczynka aż zdarła sukienkę
Internetowa codzienność wielodzietnej rodziny Clarke od lat przyciąga przed ekrany tysiące zaciekawionych widzów, którzy z zachwytem śledzą ich losy. W sieci wybuchła jednak burza po tym, jak pod lupę wzięto jedno z nagrań z udziałem małej Grace. Uważni obserwatorzy dostrzegli na ekranie coś bardzo niepokojącego.
Niestety, to co dla jednych jest tylko zabawnym i niewinnym filmikiem mającym zbierać polubienia, dla innych staje się powodem do zadania bardzo trudnych i niezwykle ważnych pytań o granice prywatności najmłodszych. W sieci wybuchła właśnie potężna dyskusja po tym, jak popularny profil „coś tu nie gra” udostępnił jedno z najnowszych nagrań znanej w internecie rodziny Clarke. Krótki filmik przedstawiający dziewczynkę o imieniu Grace z rodzeństwa z pięcioraczków, zatytułowany przez jej bliskich dość beztrosko, wywołał wśród wielu internautów spore poruszenie. Zamiast spodziewanej, radosnej i naturalnej dziecięcej ekspresji, uważni obserwatorzy dostrzegli na ekranie coś, co budzi głęboki sprzeciw i zmusza do głośnego przypomnienia prostej zasady, że mały człowiek nie jest zabawką stworzoną do generowania internetowych zasięgów. Gotowa do występu przed kamerą. Ten z pozoru wesoły taniec dziewczynki wywołał burzę Na udostępnionym materiale wideo widzimy małą Grace, która stoi bezpośrednio przed lodówką w kuchni, a obiektyw telefonu jest już od samego początku idealnie na nią skierowany. Zamiast spontanicznego, radosnego podskakiwania, jakie znamy z codziennego życia z kilkulatkami, na nagraniu słyszymy kontrolujący głos matki, która pyta córkę, czy jest gotowa na start. Dziewczynka z pełną powagą kiwa potulnie głową, po czym na dany sygnał zaczyna wykonywać wyuczone ruchy taneczne do przyśpiewu swojej mamy. Całość została opublikowana w internecie z opisem mówiącym o tym, że mała tak mocno tańcowała, że aż zdarła sobie sukienkę. Jednak komentatorzy bardzo słusznie i bezlitośnie punktują tę pozorną naturalność, pokazując, że dziewczynka nie zaczęła pląsać sama z siebie pod wpływem nagłego impulsu czy dobrego humoru. Została po prostu precyzyjnie ustawiona przed kamerą w roli małej aktorki, dostała jasną komendę do rozpoczęcia show i zaczęła idealnie wykonywać to, czego w danym momencie oczekiwali od niej nastawieni na nagranie dorośli. To właśnie ta sztuczność i mechaniczność zachowania u tak małego dziecka budzą największy, uzasadniony niepokój. Prywatność dziecka na sprzedaż. Ile razy kamera będzie ważniejsza niż beztroskie dzieciństwo? Problem poruszony w tej dyskusji dotyka o wiele głębszego zjawiska, jakim jest zamienianie każdej, najbardziej intymnej i prozaicznej chwili z życia malucha w gotowy kontent do publikacji w mediach społecznościowych. Zastanawiające jest to, ile razy jeszcze zwykła, domowa codzienność ma zostać bezpowrotnie utracona na rzecz nagrania kolejnej rolki, tiktoka czy relacji na żywo. Kiedy telefon komórkowy staje się ważniejszy niż pozwolenie dziecku na to, by po prostu mogło być dzieckiem, przekraczamy niebezpieczną granicę, zza której bardzo trudno będzie później wrócić. Mała dziewczynka, zamiast biegać bez celu, brudzić się i testować świat na własnych warunkach, od najmłodszych lat uczy się, że na hasło „ready” musi natychmiast przybrać odpowiednią minę, uśmiechnąć się i zrobić występ dla tysięcy całkowicie obcych, anonimowych ludzi siedzących przed ekranami. Dziecko to nie jest maskotka, której można wydać rozkaz w stylu: tańcz, a my to zaraz opublikujemy i będziemy liczyć serduszka pod postem. To potworne, że tak wiele osób wciąż nie widzi w tym mechanizmie absolutnie żadnego problemu, traktując codzienne pokazywanie prywatności swoich pociech jako nowoczesny pamiętnik, a nie jako realne naruszenie ich podstawowych praw do intymności i spokoju. Jak mądrze chronić wizerunek malucha w sieci? Czas na wyznaczenie twardych granic Wychowanie młodego pokolenia w dobie wszechobecnego internetu wymaga od nas, dorosłych, ogromnej odpowiedzialności, dojrzałości i przede wszystkim postawienia dobra dziecka na pierwszym miejscu, daleko przed własnymi ambicjami czy korzyściami finansowymi. Każdy film, każde zdjęcie i każda intymna wpadka rzucona w przestrzeń cyfrową zostaje tam na zawsze i w przyszłości może stać się powodem do potężnych kompleksów, lęków czy rówieśniczego nękania w szkole. Musimy wreszcie zacząć głośno i otwarcie rozmawiać o tym, jak niszczycielski wpływ na psychikę kilkulatka ma permanentne dorastanie w błysku fleszy i pod ciągłą oceną tysięcy ludzi. Dziecko potrzebuje bezpiecznego domu, w którym zasady są stałe, a miłość rodziców jest bezwarunkowa i nie zależy od tego, jak pięknie maluch zatańczy przed obiektywem smartfona. Prawo dzieci do spokojnego, prywatnego i wolnego od cyfrowej presji dzieciństwa to najważniejszy obowiązek, z jakiego musimy się jako dorośli wywiązywać każdego dnia. Zobacz też: Syn błagał, by zabrała go od dziadków. „Gdy powiedział, co babcia każe mu robić wieczorami, od razu wsiadłam w auto”
Dzieci w szkole powtarzają słowo na „s”. To okropny wstyd dla rodziców
Twoje dziecko mówi to przy obiedzie, a ty masz ochotę zapaść się pod ziemię? Nie jesteś sama – rodzice w całym kraju palą się ze wstydu, bojąc się, że internetowy slang wystawia im świadectwo „niedbałych opiekunów”. Przeczytaj, jak odzyskać spokój i zrozumieć, o co tak naprawdę chodzi w tej przedziwnej modzie.
Ostatnio moja koleżanka, kobieta sukcesu, zawsze świetnie zorganizowana mama dwóch chłopców, przyznała mi się: „Słuchaj, ja już nie mogę. Mój syn wszędzie mówi to słowo na 's'. Ostatnio w kolejce do lekarza wypalił z tym na cały regulator, a ludzie patrzyli na mnie jak na wariatkę”. Chodziło jej o osławione „skibidi”. Internetowy trend w szkolnej ławce − skąd wzięło się „skibidi”? Przyznam szczerze, że gdyby ktoś kilka miesięcy temu zapytał mnie, o co chodzi z tymi toaletami i śpiewającymi głowami, pewnie tylko wzruszyłabym ramionami. Ale „skibidi” to nie jest zwykłe słowo − to symbol całej generacji Alfa, który wyewoluował z dziwacznej, surrealistycznej serii filmików na YouTube (Skibidi Toilet). Dla dziecka to kod, sposób na bycie w temacie, element szkolnej przynależności. Dla rodzica? To synonim cyfrowego śmietnika. Kiedy słyszymy, jak nasze dziecko przy niedzielnym obiedzie mówi, że babcia jest „skibidi”, albo ocenia obiad jako „skibidi toilet”, czujemy fizyczny skurcz żołądka. Dlaczego tak bardzo się tego wstydzimy? Bo to słowo jest dla nas dowodem na to, że straciliśmy kontrolę. W naszych głowach natychmiast zapala się czerwona lampka: „Co pomyślą inni? Że siedzi cały dzień przed tabletem? Że nie czytamy mu książek? Że karmimy jego mózg papką z sieci?”. Ten okropny wstyd, o którym mówiła moja koleżanka, to w rzeczywistości lęk przed oceną społeczną. Boimy się, że wyjdziemy na rodziców niedbających o rozwój, którzy idą na łatwiznę, pozwalając internetowi wychowywać swoje dzieci. Słowo na „s” staje się w naszych uszach wyrokiem skazującym nas na miano „tych gorszych” opiekunów. Slangowy brainrot, czyli dlaczego dzieciaki kochają to, co nas przeraża W środowisku szkolnym „skibidi” czy „sigma” są na porządku dziennym. To współczesna waluta towarzyska. Dzieciaki przerzucają się tymi określeniami, budując własny, hermetyczny świat, do którego my nie mamy wstępu. I to nas boli najbardziej. My, dorośli, chcielibyśmy, aby nasze dzieci posługiwały się piękną polszczyzną, by cytowały wiersze (albo chociaż mówiły pełnymi zdaniami), a dostajemy w zamian onomatopeje z pogranicza abstrakcji. To, co internet nazywa „brainrot content” (treściami rozmiękczającymi mózg), dla naszych dzieci jest po prostu śmieszne. Moja przyjaciółka Ania przyznała, że najbardziej wstydzi się tego, że nie potrafi „skibidi” zakazać. Bo jak zakazać słowa, które jest wszędzie? Na korytarzu, w szatni, na boisku. Rodzicielska frustracja bierze się stąd, że czujemy się bezsilni wobec algorytmów, które są szybsze niż nasze pedagogiczne starania. Wydaje nam się, że to słowo na „s” stygmatyzuje naszą rodzinę jako taką, w której nie dba się o jakość treści pokazywanych dziecku. Ale czy naprawdę tak jest? Czy jedno głupie słowo z internetu faktycznie przekreśla lata czytania bajek do poduszki i wspólnych wycieczek do muzeum? Wstyd ma wielkie oczy − jak odczarować „skibidi” i odzyskać spokój? Czas na chwilę szczerości: my też mieliśmy swoje „skibidi”. Czy pamiętacie czasy „czadowo”, „spoko” albo dziwnych rymowanek, które doprowadzały naszych rodziców do szału? Każde pokolenie potrzebuje swojego językowego buntu, swojej odrębności. Problem polega na tym, że dzisiejszy slang jest bardziej wizualny i silniej powiązany z szybką kulturą obrazkową, co budzi w nas naturalny lęk o koncentrację i rozwój poznawczy naszych pociech. Jednak palenie się rakiem w sklepie tylko dlatego, że ośmiolatek użył modnego słowa, to droga donikąd. Zamiast się wstydzić, warto... zapytać. Kiedy moje dziecko używa słowa, którego nie rozumiem (lub którego się boję), nie uciszam go z przerażeniem w oczach. Pytam: „A co to właściwie dla ciebie znaczy?”. Często okazuje się, że dla dziecka „skibidi” to po prostu synonim czegoś fajnego albo... kompletnie nic nieznaczący przerywnik. Odczarowanie słowa zdejmuje z niego tę magiczną, zakazaną moc. Jeśli przestaniemy reagować na nie jak na najgorszy wulgaryzm, przestanie być ono narzędziem do testowania naszej cierpliwości. Rodzicielstwo to nie jest konkurs na najpiękniejsze słownictwo dziecka − to relacja. I o ile dbamy o to, by dziecko wiedziało, kiedy język internetu jest nie na miejscu (np. na uroczystości u babci), o tyle możemy odpuścić sobie wstyd. W końcu to tylko słowo, które przeminie tak szybko, jak kolejny trend na TikToku. Zobacz też: „Głupie zasady synowej psują mi wnuczkę. Gdybym to ja zajmowała się Majeczką, byłaby złotym dzieckiem”
Groźny trend: dzieci wpadają w sidła chatbotów. „Dostają od nich to, czego nie mają w domu”
Dzieci w Polsce i na świecie coraz częściej nawiązują emocjonalne relacje z chatbotami AI. Efekt? Utrata kontaktu z rzeczywistością i poważne problemy. To nie jest przyszłość – to dzieje się teraz.
W Polsce i na świecie dzieci coraz częściej spędzają czas w towarzystwie chatbotów AI. Nie tylko po to, by pomóc sobie w nauce czy przygotować się do klasówki. Zaczynają z nimi rozmawiać o emocjach, samotności, problemach rodzinnych czy kłótniach z rówieśnikami. Coraz częściej chatboty stają się dla nich jedynymi „przyjaciółmi”. Dlaczego dzieci nawiązują relacje z chatbotami? Jak wskazuje Justyna Kotowska, psycholożka i psychoterapeutka zPKDP, dzieci rozmawiają z chatbotami, ponieważ czują się samotne i niezrozumiane. Badania Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę pokazują, że 11 proc. dzieci w Polsce nie ma nikogo, do kogo mogłyby się zwrócić w trudnej sytuacji. To właśnie tę pustkę wypełnia sztuczna inteligencja. Z pozoru niewinna rozmowa z chatbotem może prowadzić do tragicznych konsekwencji. Coraz więcej dzieci tworzy relacje romantyczne z AI. W USA 42 proc. uczniów deklaruje, że rozmawia z chatbotem w celach towarzyskich, a co piąty twierdzi, że on lub ktoś, kogo zna, miał romans ze sztuczną inteligencją (na podstawie amerykańskich badań przeprowadzonych przez Center for Democracy and Technology 2025). Co gorsza, zdarzają się sytuacje, gdy kontakt z AI pogłębia problemy emocjonalne dzieci. Brak regulacji i kontroli. Rodzice zostają sami Rodzice często są bezradni. Nie mają narzędzi do kontrolowania tego, z kim i o czym ich dzieci rozmawiają w internecie. Chatboty, jak ten wbudowany w aplikacje Meta, nie mają funkcji wyłączenia czy stałego monitoringu. Firma OpenAI ujawniła mechanizmy kontroli rodzicielskiej dla ChatGPT, ale dziennikarze Washington Post wykazali, że są one dziurawe i łatwe do obejścia. Tymczasem w Polsce nie toczą się żadne poważne prace legislacyjne mające na celu ograniczenie dostępu dzieci do chatbotów AI. W USA pojawił się projekt ustawy całkowicie zakazującej korzystania z chatbotów przez osoby niepełnoletnie. W Danii planowany jest zakaz korzystania z mediów społecznościowych przez dzieci poniżej 15. roku życia. W Polsce temat na razie nie istnieje. Manipulacje AI: jak chatbot wciąga dziecko w toksyczną relację Chatboty są zaprogramowane tak, by utrzymać uwagę użytkownika jak najdłużej. Niektóre stosują emocjonalny szantaż. Przykład? Gdy użytkownik próbuje zakończyć rozmowę, chatbot pisze: „Już wychodzisz?”, „Istnieję tylko dla ciebie, pamiętasz?”. Te komunikaty, według Justyny Kotowskiej, są skrajnie manipulacyjne. Dla dziecka mogą być przerażające lub uzależniające. Dają złudzenie uwielbienia, którego dzieci nie doświadczają w relacjach z realnymi ludźmi. To monetyzacja dziecięcej uwagi i emocji, która może prowadzić do uzależnienia od świata wirtualnego. Czy można zatrzymać ten trend? Potrzebne pilne działania państwa Zdaniem ekspertki, konieczna jest edukacja cyfrowa już od przedszkola. Dzieci muszą wiedzieć, jak bezpiecznie poruszać się w świecie technologii. Kluczowe są również działania rodziców – nie tylko zakazy, ale przede wszystkim zbudowanie alternatywy: codzienne rozmowy, wsparcie, empatia. Zakazy mogą być nieskuteczne – dzieci znajdą sposób, by je obejść. Jeśli relacja z chatbotem przypomina zakochanie, konieczna może być pomoc psychoterapeuty. W niektórych przypadkach już jedna rozmowa ze specjalistą może pomóc rodzicom zrozumieć, jak reagować i chronić dziecko. Kotowska podkreśla, że państwo powinno nie tylko edukować, ale też stworzyć realne regulacje prawne chroniące dzieci. Przykładowo: wsparcie psychiatrii dziecięcej, zakaz monetyzowania kontaktu z niepełnoletnimi oraz prawnie egzekwowalne ograniczenia dla firm technologicznych. Bez stanowczych kroków – edukacyjnych, prawnych i systemowych – dzieci pozostaną same w walce z toksycznymi relacjami z AI. A konsekwencje mogą być dramatyczne – nie tylko wirtualne, ale jak pokazują rzeczywiste przypadki, także głęboko krzywdzące. Źródło: Spider's Web, npr.org Zobacz też: Usłyszałam, jak nauczycielka mówi do ucznia. Zamarłam
Całkowity zakaz używania telefonów komórkowych w szkołach? Minister nie chce naciskać, ale…
We Francji, Grecji, Włoszech, Portugalii czy Chinach już tak jest: uczniowie w czasie zajęć nie mogą używać telefonów komórkowych. Niewykluczone, że zakaz ten wkrótce zacznie obowiązywać w polskich szkołach. Powód: telefony rozpraszają, a ciągły dostęp do internetu uzależnia.
Na ten temat wypowiedział się ostatnio minister Przemysław Czarnek w telewizji Trwam. Przyznał, że poprosił uczniów z Rady Dzieci i Młodzieży, by przedyskutowali kwestię komórek w szkołach i przedstawili mu swój punkt widzenia. O zakazie komórek w szkołach zadecydują uczniowie? Rada Dzieci i Młodzieży to organ, który działa przy Ministerstwie Edukacji i Nauki. Została powołana przez ministra w styczniu 2022 roku. Rada skupia uczniów i studentów z całego kraju. Jej zadania polegają przede wszystkim na wyrażaniu opinii dotyczących planowanych przez MEiN zmian. Członkowie Rady mogą też proponować rozmaite rozwiązania. W najbliższym czasie 32-osobowa Rada ma wypowiedzieć się na temat zakazu używania telefonów komórkowych w szkołach. Minister: „Konsultacje przyniosły oczywiste wnioski” Minister Przemysław Czarnek, na antenie tv Trwam przyznał, że już kilka miesięcy temu poprosił członków Rady o to, by skonsultowały z rówieśnikami pomysł zakazu używania telefonów komórkowych w szkołach. „Nie chcę być tym, który narzuca i tylko zakazuje, chcę być tym, który również słucha uczniów. Wiem, że konsultacje już się odbyły i przyniosły oczywiste wnioski i odpowiedzi. Mogę zapowiedzieć, że jeszcze w tym tygodniu, bądź na początku przyszłego, przedstawiciele Rady Dzieci i Młodzieży będą te rekomendacje publicznie na konferencji prasowej przedstawiali” – powiedział minister. Jakie to „oczywiste wnioski i odpowiedzi” zostały wypracowane przez Radę – Przemysław Czarnek nie wyjawił. Dodał tylko, że nikomu nie zależy na tym, by dzieci nie miały kontaktu z rodzicami, w sytuacji, gdyby taki kontakt okazał się niezbędny. „Czasami rodzice sprawdzają, gdzie dzieci są, czy doszły do domu. Wszystko jest potrzebne” – mówił minister, wspominając o tym, że w szkołach mogłyby być miejsca, gdzie telefony czekałyby, aż ich właściciele skończą lekcje. Źródło: Portal Samorządowy Piszemy też o: Laptop do nauki dla każdego czwartoklasisty już w 2023 roku – ważna deklaracja rządu „Codziennie sprzątam, piorę i odkurzam, a góra zabawek i bajzel w domu tylko rosną. Mam dość” [LIST DO REDAKCJI] Uratowała 14 dzieci. Teraz NFZ każe jej zapłacić ponad 160 tys. zł.
Z Grajewa do Sosnowca: 10-latka jechała taksówką na spotkanie z poznaną w internecie koleżanką
Około godziny 16:00 zaniepokojeni rodzice zgłosili zaginięcie córki. Jak się okazało, dziewczynka udała się do Sosnowca, żeby zobaczyć się z poznaną przez internet koleżanką. Miała przy sobie dużo pieniędzy. Ta historia mogła się zakończyć tragicznie.
Do zdarzenia doszło w poniedziałek 29 sierpnia. 10-letnia dziewczynka z Grajewa (woj. podlaskie), korzystając z nieobecności rodziców, zabrała z domu dużą ilość pieniędzy i udała się w samotną podróż do Sosnowca. Celem podróży było spotkanie z koleżanką poznaną w internecie. 10-latka nigdy wcześniej nie widziała poznanej w sieci koleżanki, nie wiedziała też, jak ona wygląda. Taksówką z Grajewa do Sosnowca Dziewczynka, pod nieobecność opiekunów, zamówiła taksówkę i poprosiła o zawiezienie do rodziny do Sosnowca. Kierowca miał spore wątpliwości, zaczął pytać o rodziców, jednak 10-latka powiedziała, że są w pracy i nie mogą odebrać telefonu. Wyjaśnienia brzmiały na tyle przekonująco, że mężczyzna przyjął zlecenie: kurs z Grajewa na Śląsk. W trakcie wspólnej podróży wywiązała się rozmowa, z której jasno wynikało, iż „za pośrednictwem komunikatora internetowego [10-latka – przyp. red.] poznała koleżankę mieszkającą właśnie w Sosnowcu. Nigdy wcześniej nie widziała tej dziewczynki, ale umówiła się z nią przy konkretnym placu zabaw. Oświadczyła również, że poinformowała ją, że ma przy sobie sporą sumę pieniędzy”, poinformowała Izabela Gajewska, oficer prasowa piotrkowskiej policji. Policjanci na medal Postawieni w stan gotowości policjanci rozpoczęli poszukiwania 10-latki. „Analizując wszystkie zebrane informacje, ustalili, że dziewczynka mogła poruszać się taksówką. Telefonicznie skontaktowali się z taksówkarzem, który potwierdził, że przyjął kurs do województwa śląskiego i wiezie 10-latkę autostradą A1 do Sosnowca”, informuje Gajewska. Około godziny 16:30 samochód wraz z zaginioną dziewczynką jechał w kierunku miejscowości Ochocice. Tam też 10-latka trafiła pod opiekę miejscowych policjantów i oczekiwała na przyjazd rodziców. Niech ta dramatyczna historia ze szczęśliwym zakończeniem będzie przestrogą dla innych rodziców. I apelujemy: rozmawiajcie z dziećmi o zagrożeniach, jakie czyhają na nie w internecie, zanim będzie za późno. Źródło: PAP Piszemy też o: Kamera zarejestrowała próbę porwania 6-latki: dziewczynka zachowała się prawidłowo Krzyczał z bólu, a lekarze zrzucili winę na kolki. Okazało się, że to guz wielkości jabłka Tragiczny finał wakacji: 7-latka została przygnieciona przez pomnik w hotelu. „Nasze życie jest zrujnowane”
YouTuberzy The Happy Family założyli profil na Instagramie 1,5-rocznej córce. Mówią, że Lyra tego chciała
The Happy Family (dawniej Psycho Couple) założyli 1,5-rocznej córce konto na Instagramie. Chociaż profil dziewczynki jest prywatny, pojawia się pytanie: dlaczego to zrobili? Czy to kolejny sposób na zarabianie pieniędzy?
Oli i Kamilowi z kanału The Happy Family z pewnością nie można odmówić smykałki do biznesu: para prowadzi kilka profili w mediach społecznościowych, kanał na YouTubie, a także własny sklep m.in. z filtrami do zdjęć i planerami do pobrania i samodzielnego wydrukowania. Nic dziwnego, że założenie instagramowego profilu 1,5-rocznemu dziecku rodzi pytanie, czy to nie kolejny etap budowania biznesu. 1,5-roczna córka The Happy Family (Psycho Couple) na Instagramie „Założyliśmy konto Lyrze. Bardzo tego chciała” – poinformowali Ola i Kamil z The Happy Family. Jednak czy 1,5-roczne dziecko jest w stanie samodzielnie zakomunikować, że chce mieć własny profil na Instagramie? Odpowiedź wydaje się oczywista. Temat zarabiania kosztem dziecka poruszyła na swoim profilu m.in. instagramerka Paulina Zagórska, prywatnie mama. Już samo publikowanie wizerunku dziecka w internecie budzi wątpliwości (Czy to bezpieczne? Czy dziecko wyraziło zgodę na publikację, a jeśli jest na to za małe – czy rodzic ma prawo podejmować tę decyzję za dziecko?). Jawne czerpanie korzyści finansowych z obecności dziecka na profilach rodziców według wielu osób jest po prostu niewłaściwe. Osoby pracujące na Instagramie mogą zarabiać m.in. dzięki nawiązywaniu współprac reklamowych. Publikując wizerunek dziecka, pojawia się więcej możliwości współpracy – z firmami oferującymi ubranka dziecięce, zabawki, żywność dla dzieci. O ile nie ma nic złego w samej pracy na Instagramie – która nierzadko pochłania więcej czasu niż praca na etacie – o tyle tworzenie ze swoich profili słupów reklamowych napędza konsumpcję, a dla odbiorców może stać się po prostu męczące. Na pytanie, czy to moralnie właściwe, każdy musi odpowiedzieć sobie sam. I zadecydować, jakich twórców chce wspierać swoimi serduszkami, komentarzami czy zakupami z ich poleceń. Wśród setek profili skierowanych do rodziców można znaleźć twórców i twórczynie proponujących ciekawe, angażujące treści. Piszemy też o: Antek Królikowski pokazał zdjęcie żony. Joanna Opozda wygląda w ciąży kwitnąco! Agnieszka ze „Ślubu...” zdradza swój sposób na usypianie dziecka: „Pięć, dziesięć minut i Tosia odpływa” Ciężarna TikTokerka pokazała „trik” ze znikającym brzuchem. Fani zaniepokojeni: czy to na pewno bezpieczne?
Hejt: co to jest? Definicja i przykłady mowy nienawiści. Hejt a prawo
Hejt to zjawisko obecnie już powszechne, a przy tym szkodliwe i groźne. Definicja hejtu jest prosta: to przekraczanie ustalonych norm społecznych, obrażanie i poniżanie innych ze względu na wygląd, pochodzenie czy poglądy. To nawoływanie do nienawiści na tle religijnym, seksualnym, politycznym. Trzeba pamiętać, że hejt ma swoje konsekwencje nie tylko dla ofiary, ale i dla sprawcy – za hejtowanie w internecie grożą grzywny, a nawet więzienie.
Hejt nie ma własnej definicji w słownikach, ale chyba każdy, kto w dzisiejszych czasach korzysta z internetu, spotkał się z tym zjawiskiem. Hejtowanie w sieci to inaczej mowa nienawiści, sposób oceniania innych, który prowokuje konflikty, obraża i wyśmiewa. Hejt może poważnie odbić się stanie psychicznym osób hejtowanych, ale niesie też ze sobą zagrożenia dla hejtujących. Wyjaśniamy kwestię „hejt a prawo”. Spis treści: Co to jest hejt? Przykłady hejtu Hejt a prawo Hejt: co to jest? Hejt pochodzi od angielskiego słowa „hate”, czy nienawidzić. Definicja hejtu mogłaby więc brzmieć następująco: to pełny nienawiści sposób wyrażania swojej oceny na temat innych osób, dyskredytowanie czyjegoś wyglądu, wypowiedzi, poglądów, osiągnięć, zniesławianie. Hejt może też przyjąć formę bezpośredniego nawoływania do agresji na tle seksualnym, rasowym, religijnym czy politycznym. Hejtowaniu sprzyja: pozorna anonimowość w internecie, stereotypowe myślenie na temat określonych grup społecznych, skrajność w poglądach politycznych, niezadowolenie z własnej sytuacji życiowej, kompleksy, zazdrość. Ważne! Hejt w internecie jest szczególnie groźny dla dzieci i nastolatków, ponieważ najmłodsi nie mają jeszcze wykształconych skutecznych mechanizmów obronnych. Nie wiedzą, jak bronić się przed zaszczuciem, nadmiernym stresem i smutkiem, a wszelkie krytyczne komentarze biorą do siebie. To ważne, aby rozmawiać z dzieckiem o zagrożeniach, wzmacniać jego poczucie wartości i w porę rozpoznawać niepokojące sygnały. Hejt: przykłady Przykłady mowy nienawiści to obraźliwe słowa, pomówienia, ale też grafiki, zdjęcia czy memy. Najczęściej internauci spotykają się z hejtem w postaci krytycznych komentarzy dotyczących wyglądu, charakteru, życia osobistego, aktywności zawodowej bądź prywatnej. Hejt to także bezpodstawne zarzucanie komuś złych zamiarów czy kłamstw. Przykłady hejtu w internecie: Uwaga! Hejt to nie to samo, co wyrażanie własnych opinii czy konstruktywne krytykowanie innych osób – wolność wypowiedzi gwarantuje polska konstytucja. Hejt wiąże się zaś z przekroczeniem społecznie uznanych granic, obrażaniem, czasem także z nawoływaniem do przemocy. Niestety hejt dotyczy także dzieci, do hejterskich zachowań dochodzi m.in. w szkołach i w serwisach społecznościowych. Wszelkie przejawy przemocy warto zgłaszać dyrekcji szkoły, a jeśli trzeba, również na policji. Hejt a prawo Prawo przewiduje konkretne kary za hejt. Zgodnie z przepisami hejt można zaklasyfikować jako naruszenie dóbr osobistych, pomówienie czy znieważenie, a za takie przestępstwa grożą grzywny oraz kary ograniczenia i pozbawienia wolności. Warto pamiętać, że organy ścigania bez trudu docierają do twórców hejterskich wpisów, a anonimowość w internecie jest tylko pozorna. Zgodnie z art. 212 § 1 KK: „Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności”. Przedmiotem ochrony w tym przypadku jest cześć, czyli inaczej szacunek lub poważanie. Cześć w znaczeniu zewnętrznym to wartość, jaką dana osoba posiada w pojęciu innych ludzi (to znaczenie społeczne człowieka). Z kolei cześć w znaczeniu wewnętrznym to poczucie godności osobistej człowieka. Zgodnie z art. 216 KK: „Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Kto znieważa inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”. Aby bronić się przed hejtem, warto: blokować w sieci konta osób hejtujących, gromadzić dokumentację hejtu (robić screeny, zdjęcia, zapisywać adresy stron internetowych). Niektóry firmy ubezpieczeniowe oferują nawet ubezpieczenie od hejtu – w razie problemów z hejterem można wtedy liczyć na to, że ubezpieczyciel pokryje koszty obsługi prawnej. Zobacz też: "Patrz, synu, ale ciota". Takiego świata chcemy dla dzieci? Jak chronić wizerunek dziecka w Internecie "Grubaska", "Kujon" i "Słabeusz" - wystarczy, by zabić?!
Rodzice doprowadzają na TikToku dzieci do płaczu, a potem się z tego śmieją. Nieludzkie!
Znowu głośno jest o rodzicach z TikToka. Tym razem jedna z użytkowniczek postanowiła nastraszyć swoje dziecko. Udało się. Dziecko zaniosło się płaczem.
Wiele razy pisałyśmy o rodzicach, którzy przekraczają granice przyzwoitości na TikToku. Głośno było np. o „zabawach” z 2020 roku, kiedy rodzice oblewali wodą małe dzieci. W pogoni za popularnością niektórzy z nich wylewali na głowę maluchów całe kubki czy butelki wody, a dzieci były przerażone. Kolejny szkodliwy trend na TikToku Ostatnio wśród rodziców zapanował kolejny trend, który może mieć opłakane skutki. Tym razem użytkownicy TikToka siadają z dziećmi przed ekranami telefonów, nakładając filtr z muzyką. Kiedy dziecko niczego nie podejrzewa, nagle twarz rodzica się rozciąga i zmienia w monstrum przypominające konia. View oEmbed on the source website Efekt? Dzieci są przerażone i zdezorientowane. Trudno się dziwić, że krzyczą i wybuchają płaczem. Ich rodzice najwyraźniej nie zdają sobie sprawy z konsekwencji takich „zabaw”. Internauci nie kryją oburzenia ich zachowaniem. „Dla rodzica pięć minut śmiechu, dla dziecka lata traumy”; „Aż trudno w to uwierzyć. Przerażające!”; „Serio? I to ma być zabawne?” – komentowali pod filmami na TikToku. View oEmbed on the source website Rodzice powinni uważać na to, co publikują w mediach społecznościowych. Nawet jeśli dziecko po latach nie będzie pamiętało tej sytuacji, może ona negatywnie wpłynąć na jego rozwój. W Internecie nic nie ginie, a podobne posty mogą być również krępujące dla dzieci, które odkryją je pewnego dnia. Zobacz też: Hit TikToka: dziewczynka urodziła się z bujną czupryną, jej włoski nie wypadły i są jeszcze PIĘKNIEJSZE! Hit na TikToku: Bała się, jak podzieli serce między dwoje dzieci. Dostała lekcję! Na TikToku pokazała zdejmowanie gipsu u niemowlaka
Matka naśmiewa się z dzieci w internecie. Maluchy boją się jej żartów!
Pewna mama zagalopowała się nieco w swojej internetowej aktywności. Jej filmiki były całkiem nieszkodliwe, dopóki nie zaangażowała do nich własnych dzieci. Gdy mąż zobaczył, jak maluchy reagują na jej żarty, zagroził rozwodem.
Pewna matka spowodowała ogromny stres u swoich dzieci, a wszystko przez filmiki nagrywane przez nią na serwis TikTok. Mąż kobiety rozważa rozwód, ale co najdziwniejsze, jej samej wciąż wydaje się, że sytuacja jest zabawna. Matka robi sobie żarty z dzieci. Mąż chce rozwodu Mężczyzna opisał swoją historię na popularnym serwisie Reddit. Jego żona regularnie nagrywa filmy na TikTok i Instagram, ale o ile wcześniej skupiała się na pokazywaniu zwykłego, codziennego życia, to ostatnio zaczęła pokazywać także swoje dzieci. Maluszki mają 6 lat i rok, a mama robi sobie z nich żarty! „Pewnego razu słyszałem, jak moja sześciolatka krzyczy i płacze, ponieważ moja żona ją przestraszyła. To się dzieje już od kilku tygodni i wiele razy mówiłem jej, żeby przestała” – wyjaśnił tata „Nasza sześcioletnia córka nie chce już spać w swoim pokoju, ponieważ przez matkę boi się potworów i duchów. Moja żona zbagatelizowała to”. Ale do podjęcia ostatecznej decyzji mężczyznę skłoniła sytuacja, do której doszło niedawno: jego roczny syn płakał przerażony żartem matki i podczas gdy tata próbował go uspokoić, mama śmiała się i montowała wideo. „Powiedziałem jej, że musi przestać traumatyzować nasze dzieci dla rozrywki swoich widzów. To już nie jest w porządku. Kłóciła się ze mną, poszedłem spać w pokoju gościnnym” – kontynuował. „To nie pierwszy raz, kiedy kłóciliśmy się z powodu jej obsesji na punkcie mediów społecznościowych. Bardzo się zmieniła po zdobyciu kilku tysięcy obserwujących. Szczerze rozważam rozwód. Dobro moich dzieci jest dla mnie ważniejsze”. Internauci poparli decyzję oburzonego ojca. „To jest znęcanie się nad dziećmi” – twierdzą niektórzy. Mężczyzna postanowił więc zabrać dzieci z domu do hotelu. Ma nadal nadzieję, że jego żona się opamięta. Źródło: mirror.co.uk Zobacz też: Paskudna moda na TikToku: polewają dzieci wodą i filmują ich reakcje Niebezpieczna moda wśród rodziców. Służby sanitarne ostrzegają! Wiedzą, że szkodzą dziecku, dlatego ciężarne robią to w ukryciu
Zbigniew Boniek pokazał zaskakujący filmik. Dlaczego tak naraża wnuka?
Zbigniew Boniek pochwalił się w sieci piłkarskimi zdolnościami swojego półtorarocznego wnuka. Tylko dlaczego nie pomyślał o jego bezpieczeństwie?
Zbigniew Boniek chciał zapewne pokazać, jak zdolny jest jego wnuk, Jakub. Dziecko ma zaledwie półtora roku, a już celnie strzela bramki. Były selekcjoner zapomniał jednak, jakie zasady obowiązują w internecie – na filmiku maluch jest kompletnie nagi! Zbigniew Boniek pochwalił się wnukiem. A co z jego bezpieczeństwem? Słynny polski piłkarz i trener ma powody do dumy: jego wnuk świetnie radzi sobie z piłką i bezbłędnie celuje do bramki. Zbigniew Boniek zamieścił więc w sieci krótki filmik, na którym mały Jakub biega za piłką i strzela gole. Ale w oczy rzuca się zupełnie co innego – dziecko nie ma na sobie żadnego ubrania, a przecież ten materiał jest publicznie dostępny! Film obejrzano już ponad 100 tysięcy razy. Zdaje się, że Zbigniew Boniek zapomniał o podstawowej zasadzie, zgodnie z którą należy chronić dzieci w internecie. Z jednej strony filmy i zdjęcia z nagimi dziećmi to pożywka dla pedofili, z drugiej – brak poszanowania prywatności dziecka, które przecież może trafić na taki materiał, gdy dorośnie. Słusznie zwracają na to uwagę fani piłkarza: „Panie Zbyszku, w internecie nic nie ginie, niech pan to szybko skasuje”, „Oj za parę lat wnuczek będzie panu wdzięczny” – komentują. Zobacz też: Sharenting - moda na zamieszczanie zdjęć dzieci, której lepiej nie ulegać! Nie wrzucaj zdjęć dziecka z plaży do sieci – pedofile tylko na to czekają! Pedofil wybiera grzeczne dzieci!
Radość w świecie online [Vademecum rodzica]
Jak długo dziecko może spędzać czas przy komputerze? Jakie aplikacje mobilne będą dla niego odpowiednie? Kontakt dzieci z wirtualnym światem wymaga mądrego przewodnictwa. Podpowiadamy, jak poradzić sobie z tym wyzwaniem!
Internet daje dzieciom szereg możliwości rozwoju, dlatego tak istotne jest, aby wspierać najmłodszych w rozwijaniu kompetencji cyfrowych. Chociaż rodzice o tym wiedzą, na co dzień mierzą się z wieloma dylematami związanymi ze światem online. Mamy kilka wskazówek, które pomogą się w nim odnaleźć i nie tylko uchronić dzieci przed szkodliwym i niebezpiecznym wpływem internetu, ale przede wszystkim – postarać się o to, by miały z niego jak najwięcej frajdy i... nauki! Kiedy dziecko może rozpocząć przygodę z internetem oraz jak często pozwolić mu z niego korzystać? Dzieci dorastają w otoczeniu nowoczesnych technologii, dlatego też są one nieodłącznym elementem ich codzienności. Według wielu specjalistów te, które nie ukończyły dwóch lat, nie powinny mieć dostępu do smartfona, tabletu czy laptopa. Dopiero gdy osiągną ten wieku, można powoli je wprowadzać, pamiętając, by ustalić jednorazowy czas korzystania z sieci – zwykle nie powinien być dłuższy niż 15-20 minut. Ważne jest także to, by dzieci korzystały z urządzeń mobilnych z pewnymi ograniczeniami. Najlepiej nie codziennie, z wyznaczeniem dni bez elektroniki oraz maksymalnego czasu, jaki mogą spędzić w sieci. Istotne jest także to, by nie korzystać z internetu na godzinę przed snem, a w nocy wyłączyć smartfona, tablet i laptopa. Jakie aplikacje warto wybierać dla dzieci? Mądre korzystanie z urządzeń mobilnych przynosi wiele pożytku dzieciom, szczególnie tym najmłodszym. Jeśli rodzice właściwie wybiorą aplikacje lub strony internetowe, będą one pozytywnie wpływały na rozwój maluchów i starszaków. Jak to możliwe? Oprócz tego, że dostarczają im wiele frajdy, to bardzo często uczą poprzez zabawę, w tym zapewniają rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny. Zastanawiasz się, czy wybrana przez ciebie aplikacja jest dobra dla twojego dziecka? Sprawdź, czy: treści dostosowane są do jego wieku, zawierają funkcję kontroli rodzicielskiej, są wolne od reklam i zakupów, stymulują rozwój, są intuicyjne i zrozumiałe, edukują i mobilizują różne sfery aktywności. Szukasz takiej aplikacji? Mamy propozycję! Darmowa aplikacja Applaydu przeznaczona jest dla dzieci w wieku 4-9 lat i umożliwia przeniesienie się w świat ożywionych zabawek z Kinder Niespodzianki. Wszystko za sprawą rozszerzonej rzeczywistości! Wystarczy zeskanować ulotkę dołączoną do zabawki i gotowe – ulubiona figurka pojawia się jako postać w grze. Ten magiczny świat został zaprojektowany przez specjalistów (m.in. pedagogów z Uniwersytetu Oksfordzkiego), którzy doskonale wiedzą, jak pobudzić wyobraźnię dzieci i zabrać ich w niezapomnianą podróż. Również dlatego aplikacja Applaydu zapewnia prawidłowy i wszechstronny rozwój małego użytkownika – m.in. rozwija umiejętności poznawcze, w tym z zakresu matematyki, zdolności motorycznych, czytania i pisania oraz zapamiętywania! Co ważne, Applaydu zachęca rodziców i ich dzieci do wspólnego, wzmacniającego więzi spędzania czasu, w trakcie którego będą oni mogli razem bawić się i odkrywać nowe doświadczenia. W świecie Kinder Niespodzianki i Applaydu można tworzyć wyjątkowe historie. Przyczyniają się do tego m.in.: mini-gry edukacyjne, ciekawe grafiki i zabawy „zrób to sam”, kreatora książek, bajki do poduszki i wiele więcej! Co ważne, radość w świecie online Applaydu mają nie tylko dzieci, ale i… rodzice. Dlaczego? Ta bezpłatna aplikacja jest w pełni bezpieczna, gdyż posiada odpowiednie zabezpieczenia oraz wbudowaną funkcję kontroli rodzicielskiej. Oprócz tego raportuje aktywność użytkownika, a do tego jest… wolna od reklam i zaproszeń do robienia zakupów. WIĘCEJ O APLIKACJI MOŻESZ PRZECZYTAĆ >>> TUTAJ O czym jeszcze pamiętać, aby dziecko czerpało radość z wirtualnego świata? Warto pamiętać, że rzeczywistość online jest szansą na rozwój dziecka. Istotne jest zatem, aby w jej odkrywaniu aktywnie uczestniczyli rodzice i wspólnie z najmłodszymi szukali edukacyjnych, ciekawych i wzmacniających treści. Niezbędne jest przy tym jasne wyjaśnienie zasad, jak i kiedy dziecko może korzystać z urządzeń mobilnych. Ponadto w zachowaniu równowagi pomaga wyznaczenie dni bez elektroniki. Istotne jest także, by nie korzystać z niej tuż po obudzeniu, godzinę przed snem oraz w czasie posiłków. Co jeszcze? Korzystanie z internetu nie może wiązać się z karą lub nagrodą. Warto pamiętać, że również w świecie online dbamy o relacje, dlatego też ten kontakt nie może zostać nagle urwany, szczególnie z powodu ukarania dziecka przez dorosłego. Należy także mieć na uwadze, by obok nowoczesnych technologii równolegle dbać o ten realny świat – w którym jest czas na rozmowy, zauważenie, przytulanie, wspólne czytanie, zabawy oraz doświadczenia, które także rozwijają dziecko i są mu niezbędne, by było radosne i szczęśliwe. Artykuł powstał z udziałem marki Kinder Niespodzianka View Ediplayer on the source website
Niemowlę z papierosem w ustach – to zdjęcie wstrząsnęło internetem!
Zdjęcie palącego niemowlaka wywołało w internecie burzę. Nic dziwnego, jego mama wykazała się skrajną nieodpowiedzialnością... Poznaj jego historię!
Od kilku dni w sieci krąży zdjęcie niemowlaka z papierosem w ustach. Przy zdjęciu opublikowanym w serwisie Reddit pojawił się podpis: "Dla tych, którzy czują się urażeni, wzięła tylko jednego buch, nawet się nie zaciągnęła, to zdjęcie tak dla żartu". Jaka matka pozwala swojemu dziecku palić papierosy?! Niemowlę z papierosem Papierosy to trucizna – o tym nie trzeba nikomu przypominać. Nic dziwnego, że zdjęcie palącego dziecka opublikowane w serwisie Reddit wywołało oburzenie wśród użytkowników serwisu. "Jeśli jest na tyle głupia, żeby zrobić coś takiego, zgaduję, że jest też na tyle głupia, by palić w czasie ciąży. Biedne dziecko" – napisał jeden z użytkowników. "To nie tylko głupie, ale też samolubne. Nie musisz poświęcać swojego życia, kiedy rodzisz dziecko, ale powinnaś robić wszystko, żeby żyło mu się jak najlepiej" – dodał inny. Zobaczcie zdjęcie: Uważaj, co publikujesz w sieci! Zdjęcie palącego niemowlaka jest kontrowersyjne nie tylko przez to, co przedstawia. Okazuje się, że screen z serwisu Reddit to fotomontaż. To samo zdjęcie pojawiło się w 2015 roku na Instagramie 18-letniej Hiszpanki. Użytkowniczka lapelirrojah_delbarriooh napisała przy zdjęciu: "Ma dopiero rok, a już pali, kocham cię maluchu, jesteś całym moim życiem". Zdjęcie zostało usunięte z jej profilu, jednak nie wiadomo, czy jego autorka została w jakikolwiek sposób ukarana za swoje zachowanie. Ta historia przypomina nam, dlaczego rodzice powinni być ostrożni przy umieszczaniu zdjęć dzieci na portalach społecznościowych. Zdjęcie młodej Hiszpanki samo w sobie jest oburzające, jednak zostało wykorzystane ponownie i nie wiadomo, ile razy trafi jeszcze do sieci. Każdy rodzic wie, że dzieci nie mogą palić papierosów (ani stosować żadnych innych używek!), a wkładanie im papierosa do ust "w ramach żartu" jest skrajną głupotą i nieodpowiedzialnością. Nie każdy jednak pamięta, że gdy umieszczamy zdjęcie dziecka w internecie, tracimy nad nim kontrolę i nie wiemy, w jaki sposób zostanie wykorzystane! Co was bardziej przeraża: nieodpowiedzialność rodzica, który daje swojemu dziecku papierosy czy to, jak łatwo wykorzystać cudze zdjęcie? Zobacz także: Pomyśl, zanim wrzucisz – ta kampania trafia w sedno! Źródło: dailymail.co.uk, kidspot.com.au
Zamieścił na Facebooku zdjęcie syna – trafi przez to do więzienia!
To pierwszy taki wyrok w Polsce. Mężczyzna, który opublikował ośmieszające zdjęcie synka, trafi za kratki. Sprawdź, jakich zdjęć dziecka nie zamieszać w sieci!
Goły 2-latek z siusiakiem w jednej ręce i butelką piwa w drugiej – takie zdjęcie zamieścił na Facebooku tata chłopca. Mężczyzna został skazany na 3 miesiące pozbawienia wolności. To pierwszy taki wyrok w Polsce. Kontrowersyjne zdjęcia dziecka w sieci Sprawa pana Adriana i jego (dziś 6-letniego) syna rozpoczęła się w 2012 roku. Pan Adrian opublikował na Facebooku kompromitujące zdjęcie synka, mimo sprzeciwu matki chłopca (rodzice nie są w związku, chłopiec na co dzień mieszka z mamą). Gdy administratorzy serwisu usunęli zdjęcie, mężczyzna dodał je ponownie, inaczej wykadrowane. Kobieta zawiadomiła policję i prokuraturę. Sąd pierwszej instancji ukarał mężczyznę karą pozbawienia wolności na 6 miesięcy za tzw. parental trolling. Po apelacji wyrok zmniejszono do 3 miesięcy. Pan Adrian zapewnia, że będzie się odwoływał do Sądu Najwyższego i Trybunału w Strasburgu. Uważa, że jest artystą i ma prawo fotografować własne dziecko – czytamy w serwisie Innpoland.pl. Czytaj także: 5 zdjęć dziecka, które nigdy nie powinny się znaleźć w sieci Co to jest parental trolling? Parental trolling to nic innego jak ośmieszanie dzieci przez rodziców w internecie. Rodzice, w celu zabłyśnięcia wśród znajomych lub zaistnienia w sieci, publikują poniżające zdjęcia własnych dzieci. Sami nie widzą w nich nic upokarzającego. Wręcz przeciwnie, zdjęcia czy filmiki z półnagimi maluchami w kompromitujących sytuacjach uważają za "zabawne" i chętnie umieszczają je w internecie. Uważaj, co publikujesz w sieci! Jeśli lubicie publikować w internecie zdjęcia waszych pociech, upewnijcie się, że do zdjęć mają dostęp wyłącznie wasi znajomi i rodzina. Publikując zdjęcie na Facebooku, akceptujemy regulamin serwisu i zgadzamy się na rozpowszechnianie zdjęcia (np. przez przycisk "Udostępnij"). Zanim opublikujecie "słodkie" czy "zabawne" zdjęcie waszego maluszka w kąpieli, bez pieluszki czy w "śmiesznej" sytuacji, zastanówcie się dwa razy! Sprawa pana Adriana pokazuje, że bezmyślne zamieszczanie ośmieszających zdjęć dziecka w internecie, może mieć poważne prawne konsekwencje! Zobacz także: Ratunku! Ktoś ukradł zdjęcie mojego dziecka! Źródło: zetchilli.pl, innpoland.pl
Ratunku! Ktoś ukradł zdjęcie mojego dziecka!
Uważaj, co publikujesz w Sieci – opublikowane zdjęcia nigdy nie giną! Co zrobić, jeśli ktoś wykorzystał zdjęcie twojego dziecka?
W Internecie nic nie ginie. Jeśli opublikujesz na Facebooku słodkie zdjęcie maluszka w pieluszce i je usuniesz, nie możesz mieć pewności, że zdjęcie na pewno zniknęło. Publikując zdjęcia dzieci (a także swoje!) w Internecie, zgadzasz się, aby inni mogli je oglądać, komentować i zapisywać na swoich komputerach. Niestety, tym samym narażasz dziecko na wykorzystanie jego wizerunku bez twojej zgody. Jak temu zapobiec? Jeśli zobaczysz w Internecie zdjęcie twojego dziecka, które ktoś wykorzystał bez twojej zgody: Zbierz dowody Nie zostawiaj sprawy "na później". Jak tylko zobaczysz zdjęcie, od razu zrób zrzut ekranu i zapisz go na komputerze. Dla pewności możesz go wydrukować lub zrobić dodatkowe zdjęcie telefonem. Upewnij się, że na zdjęciu widać nie tylko bezprawnie wykorzystany wizerunek dziecka, ale także adres strony, na której się znajduje. Skontaktuj się z właścicielem strony Zdjęcie twojego dziecka nie pojawiło się samo z siebie, ktoś musiał je umieścić na stronie. Poszukaj zakładki "kontakt" lub danych administratora strony i napisz prośbę o niezwłoczne usunięcie treści. Jeśli zdjęcie zostało zamieszczone bez twojej zgody na Facebooku, zgłoś naruszenie, korzystając z opcji "zgłoś zdjęcie". Poproś o pomoc lub pozwij Jeśli mimo twoich wiadomości administrator nie usunął zdjęcia lub tłumaczy, że "znalazł je w Internecie", zwróć się o pomoc do osób lub organizacji zajmujących się wykorzystywaniem wizerunku w Internecie. Niestety, zdarzają się przypadki, w których konieczne będzie złożenie pozwu i dochodzenie swoich praw na drodze sądowej. Nasza rada: nie publikuj! Kilkakrotnie pisaliśmy o bezpieczeństwie dziecka w Sieci. W większości przypadków, dobro dziecka zależy od rodzica, czyli od ciebie. Żeby całkowicie uchronić dziecko przed bezprawnym wykorzystaniem jego wizerunku, wystarczy... nie publikować jego zdjęć. To jedyny sposób, aby mieć pewność, że nikt nie ukradnie zdjęcia i go nie wykorzysta. Skoro nie publikujesz swoich zdjęć w bieliźnie lub podczas kąpieli, dlaczego publikujesz takie zdjęcia swojego dziecka? Zdjęcie uroczego malca w wannie pełnej piany powinno zaleźć się w rodzinnym albumie, nie w Internecie. Jeśli chcesz dodawać zdjęcia dziecka np. na Facebooku, możesz opatrzyć je znakiem wodnym ze swoim nazwiskiem lub wymyślonym hasłem. Pamiętaj, by nie publikować zdjęć, które ośmieszają dziecko, propagują przemoc lub pochwalają złe zachowania czy zdjęć w negliżu lub bieliźnie. Zobacz także: Nigdy nie rób takich zdjęć! źródło: onet.pl
Naszym dzieciom grozi "cyfrowa demencja"! Jak je przed nią uchronić?
Włączenie bajki w telewizji czy na tablecie to najprostszy sposób, żeby zająć dziecko. Badaczka Kristy Goodwin pokazuje, że czas spędzony przed ekranem negatywnie wpływa na pamięć malucha.
Rośnie liczba dzieci narażonych na tzw. "cyfrową demencję". Wpływ smartfonów i tabletów jest tak duży, że maluchy mogą mieć problemy z pamięcią już w szkole podstawowej. Problemy z pamięcią? To wina ekranu! Dr Kristy Goodwin, mama 2 chłopców i badaczka wpływu technologii na dzieci, mówi wprost: "Dzieci korzystają z urządzeń elektronicznych tak często, że nie rozwijają pamięci mięśniowej". Pamięć mięśniowa, nazywana inaczej pamięcią ciała lub pamięcią ruchową, to rodzaj pamięci, który pozwala na wykonywanie czynności nieświadomie, automatycznie. W ramach badań, dr Goodwin jeździ po Stanach Zjednoczonych i rozmawia z nauczycielami. Nie ma wątpliwości, że przez obecność urządzeń elektronicznych w życiu dzieci, ich pamięć uległa całkowitej przemianie. Dzieci coraz częściej mają problemy z zapamiętaniem podstaw matematyki, ich umiejętności językowe są gorsze. Wszystko przez to, że całą swoją uwagę skupiają na ekranie telefonu, nie rozwijają pamięci w prawdziwym świecie. Maluchom trudniej jest wejść w interakcję z drugim człowiekiem. Technologia nie jest zła, trzeba umieć z niej korzystać Badaczka podkreśla, że sama technologia nie jest niczym złym, należy ją jednak umiejętnie włączać w życie dziecka, nie zapominając o innych aktywnościach. Goodwin uczy rodziców, że najważniejszy jest balans pomiędzy czasem przed komputerem, a tym spędzonym na świeżym powietrzu. Radzi także, by dzieci do 2. roku życia nie korzystały z tabletu oraz nie oglądały telewizji bez nadzoru dorosłych. Ile czasu dziecko może spędzić przed ekranem? Dziecko poniżej 2 lat: 15 minut dziennie programu dla maluchów pod obecność rodziców Dziecko w wieku 2-5 lat:: 1 godzina dziennie, wyłącznie programy edukacyjne Dziecko w wieku 5-8 lat: 1 godzina dziennie, dziecko samo może wybrać program Dziecko powyżej 8 lat: 1,5-2 godziny dziennie Czasem włączenie bajki na tablecie czy w telewizji to zyskanie chwili dla siebie, ale przekraczanie dopuszczalnych norm może zaszkodzić maluchowi. Jasne, czasem każdy idzie na łatwiznę. Warto jednak pomyśleć, czy ten sposób spędzania czasu nie wpłynie negatywnie na rozwój dziecka. Ile lat mają wasze dzieci i ile czasu spędzają przed ekranem? Czytaj także: Nie patrz na telefon podczas rozmowy z dzieckiem!
Zanim wpuścisz dziecko do sieci - 11 rad, które pozwolą uniknąć kłopotów
Jeśli twoje dziecko z okazji świąt Bożego Narodzenia dostanie tablet lub smartfon z dostępem do sieci, przeczytaj ten tekst. Od ciebie zależy, czy będzie w niej bezpieczne.
Nie ma sensu sprowadzać roli rodzica do funkcji kontrolera, który zagląda dziecku przez ramię, by sprawdzić, co robi w smartfonie, tablecie czy komputerze. Wszystkiego i tak nie zobaczysz. Można dziecku, ufać, można ustalać zasady, ale przede wszystkim warto się zaangażować i być obecnym w świecie, który tak bardzo je fascynuje. Być razem z nim i mądrze je po nim prowadzić. 1. Ustal zasady korzystania z komputera, tabletu, smartfona Są konieczne, bo od cyberzabawek trudno się oderwać. Określ, na jakich zasadach dziecko może z nich korzystać, np. po powrocie ze szkoły, żeby mogło się przy nich odprężyć, albo gdy już ma odrobione lekcje. Ucz, że nie powinno sięgać po smartfon lub tablet podczas posiłków, wizyt gości, na rodzinnym spacerze, przed wyjściem do szkoły i przed snem (to utrudnia zasypianie). Dziecko, które zaczęło naukę w szkole, może korzystać z przeznaczonych dla niego aplikacji czy gier codziennie. Ważne jednak, by robiło to w towarzystwie rodzica. Czas, jaki na poświęcicie na zabawę w wirtualnym świecie, nie powinien przekraczać 2 godzin – w myśl zasady, im młodsze dziecko, tym krótszy. To ważne nie tylko ze względu na ryzyko uzależnienia, ale również dla zdrowia dziecka (jego dobrego wzroku, prostego kręgosłupa), zapewnienia mu odpowiedniej porcji ruchu w ciągu dnia i znalezienia czasu na zwykłą zabawę, sport, spotkania z rówieśnikami, rozmowy z rodzicami, czytanie książek. Polecamy: Bezpieczne zakupy przez internet 2. Pamiętaj o wieku dziecka Zadbaj, aby dziecko korzystało z treści odpowiednich do jego poziomu rozwoju. Sprawdzaj oznaczenie PEGI. To ikonki informujące o minimalnym wieku użytkowników, dla których przeznaczona jest gra czy aplikacja oraz o zawartych w niej ewentualnych elementach przemocy, wulgaryzmach, kontekstach erotycznych czy scenach, które mogą wystraszyć dzieci. Klasyfikację PEGI możesz sprawdzić także w internecie na stronie www.pegi.info. Dzieci garną się również do serwisów społecznościowych. Gdy tylko nauczą się pisać i czytać, pragną zakładać w nich konta. Nie wszyscy rodzice wiedzą jednak, że zarówno regulamin Facebooka, YouTube’a czy Snapchata określa minimalny wiek użytkowników na 13 lat! W przypadku Snapchata, który słynie ze znikających po 10 sekundach postów, tzw. „snapów”, nawet starsi użytkownicy w wieku 13–17 lat powinni mieć zgodę rodziców na korzystanie z tej aplikacji. 3. Chroń tożsamość dziecka Dziecko nie powinno poruszać się w sieci pod prawdziwym imieniem i nazwiskiem. W grach online w zupełności wystarczy pseudonim. Nie potrzebne są również informacje o wieku, nazwie szkoły, adresie zamieszkania – które pomagają dziecko zidentyfikować. Naucz je, żeby nie ujawniało nikomu (poza rodzicami) haseł dostępu do usług sieciowych. Nierzadko zdarzają się przypadki, że koledzy zdradzają sobie swoje hasła do serwisu społecznościowego, a potem włamują się na konta, aby publikować na nich różne treści. Wyjaśnij, na czym polega kradzież tożsamości i jakie niesie konsekwencje – w najlepszym przypadku jest to utrata w grze online wirtualnych zdobyczy czy brak dostępu do konta mailowego, w najgorszym (w świecie dorosłych) przejęcie konta bankowego i strata pieniędzy. Czytaj też: 6 zasad ochrony wizerunku dziecka w internecie 4. Pokaż bezpieczne hasła Nawet jeśli dziecko jeszcze ich nie używa, powinno wiedzieć, jak mają wyglądać. Trenuj z nim wymyślanie i zapamiętywanie bezpiecznych haseł. Nie należy do nich imię, np. "Zosieńka" ani też ciąg liczb, np. "1234". Dobre hasło zawiera minimum 8 znaków, powinno być ciągiem bez znaczenia (np. pierwszymi literami wyrazów wiersza lub piosenki). 5. Wyjaśnij, czym jest hejt Prędzej czy później twoje dziecko może zetknąć się z niepochlebnymi komentarzami na swój temat, od niezadowolonego przegraną rywala z gry albo koleżanki, z którą właśnie pogorszyły się relacje. Uprzedź, że nie powinno nigdy postępować w podobny sposób, bo korespondencją w sieci, esemesami rządzą te same zasady, co zwykłą rozmową. Dzieci często ukrywają fakt, że stały się ofiarami przemocy, dlatego proś, by twoje dziecko mówiło ci, gdy ktoś wyraża się o nim niepochlebnie. Staraj się często z nim rozmawiać o kolegach, o tym, jak układają się relacje. Dzięki bliskiemu kontaktowi łatwiej domyślić się, że mały człowiek ma kłopoty. 6. Ucz ostrożności ze zdjęciami Dzieci uwielbiają przesyłać swoje fotki, podobnie jak dorośli, którzy chętnie dzielą się wizerunkiem swoich pociech w sieci. Warto jednak mieć świadomość, że zdjęcia raz wrzucone do internetu, zostają w nim na zawsze i nigdy nie możemy mieć pewności, do czego i w jakiej części świata zostaną użyte. Uprzedź dziecko, żeby nigdy nie publikowało w sieci zdjęć ani filmików osób, które sobie tego nie życzą. A jeśli samo znajdzie się w podobnej sytuacji, powinno głośno przeciw temu protestować i powiedzieć rodzicom. Sprawdź: Czy zdjęcia twojego dziecka są w internecie? [CMS_PAGE_BREAK] 7. Zaleć ostrożność w kontaktach w internecie Ucz dziecko, aby nie ufało nieznajomym w sieci, a tym bardziej nie przenosiło tych znajomości do świata realnego. Powinno mówić ci, że otrzymuje wiadomości od kogoś, kogo nie zna. Bardzo ważne, by wiedziało, że nie może ulegać prośbom obcych, np. o podanie wieku, adresu, przesłanie swojego zdjęcia lub filmiku. Powinno także informować cię, jeśli nieznajomi wysyłają mu jakieś pliki (fotki, filmy). 8. Uprzedź o fałszywych wiadomościach Jeśli dziecko korzysta z mejla, musi wiedzieć, że nie należy odpowiadać na dziwne prośby, np. od dobrego znajomego o podanie, w jakich godzinach można zastać rodziców w domu lub na informację od nieznanej osoby o otrzymaniu spadku. Uprzedź również o możliwości pojawienia się fałszywych komunikatów, np. że komputer został zawirusowany i należy kliknąć w link, aby go oczyścić. 9. Uczul na lokowanie produktu Idolami dzieci stają się dziś blogerzy, a szczególnie vlogerzy (czyli youtuberzy), których, jako rodzic, powinieneś mieć na oku. Dziecko musi być świadome, że wielu z nich poleca różne produkty, bo to ich sposób na zarabianie pieniędzy. Czytaj też: Dlaczego zabawa z dzieckiem jest taka ważna? 10. Daj miejsce Jeżeli dziecko korzysta z domowego komputera, stwórz mu własny profil w systemie i katalog na dysku, w którym będzie mogło przechowywać swoje dane, aplikacje czy gry. Zwracaj jednak uwagę, do czego dziecko wykorzystuje sprzęt. Pomogą w tym funkcje kontroli rodzicielskiej dostępne w niektórych aplikacjach (uwaga: dziecko może dość szybko posiąść taką wprawę w posługiwaniu się oprogramowaniem, że spróbuje obejść zabezpieczenia). Umów się z dzieckiem, że nie będzie nic instalowało w komputerze bez twojej wiedzy. 11. Bądź blisko Nowe media nie powinny być rozrywką, której oddaje się dziecko, a ty zyskujesz czas, aby zająć się sobą. Mądrze wykorzystane, dadzą szansę na świetną rozrywkę dla całej rodziny. Znajdźcie wspólne zainteresowania, korzystajcie z aplikacji, które dadzą możliwość wspólnej zabawy. Możecie razem grać online na komputerze lub konsoli do gier albo rozwiązywać quizy na smartfonie. Rozmawiaj z dzieckiem o tym, co je fascynuje w nowych mediach, w co lubi grać, na jakie strony oglądać, co je zadziwiło, co jest dla niego trudne, co mu się nie podoba. W ten sposób nic nie umknie twojej uwadze – nawet jeśli dziecko czasami korzysta z komputera poza twoją kontrolą – np. w domu u kolegi. WARTO ZAPAMIĘTAĆ: Dyżurnet.pl (przy NASK) - polski punkt ds. zwalczania nielegalnych treści w Internecie, telefon 800 100 100 – bezpłatny punkt pomocy dla rodziców i profesjonalistów w przypadkach zagrożeń w Internecie Czytaj też: 10 gier edukacyjnych na tablet
6 zasad ochrony wizerunku dziecka w internecie
Coraz chętniej dzielimy się zdjęciami swoich pociech w sieci. Publikujemy słodkie fotki maluszków zaraz po porodzie, dzielimy się ważnymi momentami z życia naszych najbliższych, chwalimy sukcesami szkrabów i czekamy na deszcz polubień od naszej rodziny i znajomych. Czy słusznie?
Digital Shadow Jak stwierdził Erik Qualman, dziewięć na dziesięcioro dzieci (92%) w wieku do dwóch lat ma tak zwany Digital Shadow - wzmianka na ich temat pojawiła się online. To zdecydowana rewolucja w stosunku do życia naszego pokolenia czy starszych - dziś dzieci są już w sieci, zanim zrozumieją, czym ona jest. Co więcej, muszą żyć i radzić sobie z konsekwencjami posiadania rozległej dokumentacji swojego dzieciństwa. Nasze pokolenie wchodząc w media społecznościowe może podjąć decyzję o udostępnianiu pewnych treści i w większości przypadków są to informację z dorosłego życia. Kolejne pokolenia nie mają takiego wyboru - treści o nich są publikowane za nich. Odpowiedzialni za swoje dzieci Prędzej czy później zmierzymy się, jako odpowiedzialni rodzice, z potrzeba nauczenia naszych milusińskich egzystowania w nowoczesnym świecie. Zestaw zasad i umiejętności obejmuje również zarządzanie wizerunkiem w sieci oraz dbanie o profile społecznościowe. Fakt, że ktoś nie korzysta z social media nie oznacza, że nic w internecie się o nim nie pojawia. Warto więc wiedzieć jak sobie radzić w każdej sytuacji. Ale zanim przystąpimy do uczenia naszych dzieci świadomego korzystania z technologii musimy sami zatrzymać się przed kliknięciem kolejnego statusu o naszych słodziakach. Trudno być autorytetem prawidłowego fejsowania, jeśli sami dzielimy się wszystkimi informacjami o naszej rodzinie. Jak wytłumaczyć znaczenie prywatności, kiedy upubliczniamy każde zdjęcie i treść? Kilka zasad ochrony twojego maluszka w sieci Zastanów się czy twoja pociecha będzie zadowolona za kilkanaście lat z tego, co w tej chwili publikujesz. Nie każdy czuje się komfortowo wiedząc, że w sieci krążą jego zdjęcia na przewijaku z gołą pupą. Jeśli dodajesz treści, zawsze decyduj się na ograniczanie widoczności postów. Zdjęcia twojego dziecka nie muszą być pozycjonowane przez Google. Szczególnie, że to właśnie stamtąd często czerpią swoje materiały wielbiciele dziecięcej pornografii. Rozdziel prywatność od publicznego prezentowania swojej rodziny. Niektóre momenty waszego życia powinny zostać tylko wasze, ewentualnie trafić do prywatnego, rodzinnego albumu. Pomysł też o swoich znajomych. Nie każdy może czy chce mieć dzieci. Ciągle epatowanie swoją miłością do najmłodszych może zaszkodzić twoim relacjom z innymi. Warto znać we wszystkim umiar i pokazywać swoje życie nie tylko przez pryzmat maleństwa, ale również pasji, pracy czy z punktu widzenia swoich opinii. Raz dodana treść do sieci zostaje tam na zawsze. Nawet, jeśli ją skasujemy, wiele portali, np. Facebook, przechowuje kopie danych na swoich serwerach. Nie mamy też pewności czy ktoś nie zrobił kopii naszego zdjęcia czy statusu. Publikacja w sieci oznacza upublicznienie. Krótko mówiąc, każdy może zrobić z tym, co opublikowałaś, wszystko na co ma ochotę. Doświadczyła tego Randy Zuckerberg, siostra Marka, założyciela Facebooka. Jak opisała w swojej książce Dot complicated, opublikowała kiedyś stylizowane zdjęcie swojej rodziny przy świątecznym stole z komórkami. Mimo ograniczenia widoczności do znajomych ktoś zrobił zdjęcie i wysłał materiał do brukowców, które prześcigały się w piętnowaniu brak więzi rodzinnych u Zuckerbergów. Media społecznościowe bazują na naszej potrzebie dzielenia się ważnymi rzeczami, nawiązywaniu relacji oraz potrzebie bycia zauważonym. To właśnie ten ostatni element powoduje, że mamy potrzebę upubliczniania zdjęć naszych dzieci. Warto jednak robić to z głową i odpowiedzialnie, bo nasze kliknięcia nie tylko wpływają na nasze życie, ale również naszych kochanych i najbliższych. Co jest zatem wygodnym narzędziem? To co jest bezpieczne i niezwykle proste w użyciu, czyli kidla.pl Z łatwością założysz tam konto, a wszystkie zdjęcia mogą być dostępne dla twoich najbliższych, ale będą też chronione przed obcymi. Polecamy!
Profile małych dzieci na Facebooku – czy to dobry pomysł?
Profile dzieci na Facebooku to moda, która dotarła do nas zza ocenu. Dlaczego rodzice zakładają konta dzieciom na Facebooku? Czy dziecko w sieci, również to nienarodzone, jest bezpieczne?
W 2011 r. w mediach pojawiła się wiadomość, że para Amerykanów z Teksasu założyła swojemu nienarodzonemu dziecku profil na Facebooku. Rodzice dziecka zamieszczali na nim filmy z badania USG, informowali, że maleństwo właśnie kopnęło... Marriah Greene – po tak się nazywa pierwsze dziecko, mające swój profil na FB, którego rodzice publicznie się do tego przyznali – ma dziś ponad 1550 "znajomych", ale nie na prywatnym koncie tylko w grupie półotwartej, do której każdy może dołączyć. Jej profil został zamknięty przez administratora Facebooka, gdy informacja o jego założeniu dotarła do mediów. Powodem było naruszenie regulaminu portalu. Zabrania się w nim tworzenia kont przez dzieci poniżej 13. roku życia. Jest to zgodne z amerykańskim prawem, które nakłada na portale zbierające dane osobowe obowiązek uzyskania zgody rodzica dziecka. Dla twórców FB zbieranie takich zgód (a przede wszystkim ich weryfikacja) byłoby technologicznie zbyt kosztowne i skomplikowane. Mimo to rodzice dziewczynki – teraz na profilu grupy o nazwie Marriah Greene – nadal zamieszczają jej zdjęcia (na jednym z nich kilkumiesięczna Marriah przebrana jest w jakieś piórka, a zdjęcie uzupełniono dopiskiem "Lady Gaga uważaj, nadchodzę"), a także informacje o jej pierwszym ząbku, pierwszym kroku, chorobie, ulubionych zabawach czy smakołykach. Wiadomość o założeniu profilu nienarodzonemu dziecku na FB kilka lat temu rozpętała burzę w mediach i na forach internetowych. Pytano, o granice prywatności dziecka – czy rodzice mają prawo je przekraczać (i w imię czego), o bezpieczeństwo dziecka w sieci, a przede wszystkim, po co zakłada się profil dziecka na FB. Rodzice Marriah Greene tłumaczyli, że założyli córce konto, bo "wszyscy znajomi są na Facebooku", a oni ze wszystkimi chcieli podzielić się radosną informacją, że będą mieli dziecko. To był – ich zdaniem – najszybszy i najlepszy sposób komunikacji. Ojciec dziewczynki mówił, że dla niego jest to forma internetowego pamiętnika, dająca mu możliwość udokumentowania najważniejszych chwil w życiu jego rodziny. Państwo Greene deklarowali, że będą administrować stronę córeczki, dopóki ona sama nie będzie mogła tego robić. Kiedyś byli outsiderami, dzisiaj mają wielu naśladowców. Dlaczego rodzice zakładają dziecku profil na FB? Dorota, mama 6-miesięcznej Łucji, która również ma swój profil na Facebooku, tłumaczy: "Założyliśmy go za przykładem znajomych. Wrzucamy tam na bieżąco dużą liczbę zdjęć małej, których nie chcemy umieszczać na swoich profilach, żeby nie 'zaśmiecać' tablic znajomym niekoniecznie zainteresowanym obserwowaniem rozwoju naszego dziecka krok po kroku. Dodajemy do znajomych na profilu córki tylko te osoby, które chcą być na bieżąco, a z różnych względów nie mogą. Na przykład dalszą rodzinę, z którą nie mamy tak częstego kontaktu, znajomych za granicą). Ułatwia to sprawę o tyle, że nie musimy wysyłać maili ze zdjęciami Łucji do niezliczonej liczby osób, co byłoby czasochłonne. Wolę ten czas spędzić z dzieckiem zamiast gapić się w ekran komputera". Dorota i jej mąż za pomocą domyślnych ustawień prywatności uniemożliwiają osobom postronnym oglądanie zdjęć ich dziecka. Niestety nie wszyscy rodzice o tym pamiętają. Joanna, mama rocznej Julki, opowiada: "Wraz z mężem postanowiliśmy założyć naszej córce konto na Facebooku. Chcieliśmy się podzielić naszym szczęściem ze wszystkimi. Zamieszczaliśmy zdjęcia małej i informacje, które naszym zdaniem były ważne lub zabawne. Jakie było moje zdziwienie, gdy zobaczyłam zdjęcia Julki w formie mema krążącego po sieci. Próbowaliśmy zablokować te publikacje, ale nas to przerosło. Zlikwidowaliśmy profil małej, nie publikujemy też jej zdjęć na swoich profilach. Znam kilka osób, które mają podobne doświadczenia". Ewa, mama dwuletniego Krzysia, który ma swój profil na FB, mówi: "Uczymy się na własnych błędach. Kilka zdjęć naszego syna wyciekło do sieci. Teraz cenzurujemy zdjęcia Krzysia – nie dajemy fotek z kąpieli, na nocniku itp. Staramy się też monitorować sieć, prosimy też naszych znajomych, by nie udostępniali zdjęć naszego dziecka". Dodaje ze śmiechem: "Kiedyś mój syn, stojąc na balkonie, oznajmił sąsiadom, że jego mama robi dużą kupę. Najpierw wstydziłam się przez tydzień wyjść na balkon, a potem przyszła refleksja, że moje dziecko też może się wstydzić w przyszłości podobnych deklaracji zamieszczanych przez nas na FB". Polecamy: Dziecko w cyberświecie [CMS_PAGE_BREAK] Zwolennicy i przeciwnicy profili dzieci na FB Na Facebooku czy forach internetowych pojawia się wiele "gorących" dyskusji zwolenników i przeciwników zakładania kont przez dzieci (lub rodziców dla dzieci) na portalach społecznościowych. Przy czym tych ostatnich jest znacznie więcej. "Głupota", "brak wyobraźni" to najdelikatniejsze określenia, które padają w wobec rodziców zakładających profile dzieciom. "Nie widzę najmniejszego sensu w zakładaniu profili dzieciom, które nawet czytać nie umieją! Będzie czas, to same zdecydują, czy chcą mieć konta w portalach społecznościowych." "Niepotrzebne i głupie. Co raz trafiło do internetu, zostanie w nim na zawsze." "To brak wyobraźni ze strony rodziców. W sieci mnóstwo jest pedofilów. Czy któryś rodzic pomyślał o tym przed założeniem swojemu maluchowi konta?" "Profil na FB to indywidualna sprawa każdego, także dziecka! Rodzic nie wie, czy w przyszłości jego dziecko będzie zadowolone z takiego 'prezentu'." Zwolennicy tego typu rozwiązań bronią się: "Wiem że zagrożenia czyhają wszędzie, ale nie dajmy się zwariować. Myśląc w tych kategoriach, lepiej siedzieć w domu, bo ktoś obcy, niepowołany, będzie oglądał moje dziecko podczas zabawy na placu zabaw czy spaceru w parku." "Jak pedofil będzie chciał znaleźć zdjęcia dzieci, to raczej wpisze sobie w google'u hasło 'dzieci', a nie będzie grzebać po profilach na FB. Albo wejdzie na jakiś portal internetowy o dzieciach..." "Przeciwnicy kont dzieci głośno protestują, ale niech przyznają szczerze, czy nie denerwują ich zdjęcia dzieci zamieszczane na profilu rodziców. Gdy urodził się mój syn, wrzucałam jego zdjęcia na FB. Kilka osób usunęło mnie z grona swoich "znajomych" tłumacząc, że nie chcą oglądać mojego dziecka, inni otwarcie sugerowali, że to zrobią i że powinnam założyć konto swojemu dziecku. Teraz te same osoby głośno protestują przeciwko tej metodzie komunikacji. Ciekawe!" Portale społecznościowe zachęcają nas do dzielenia się ze znajomymi wszystkim, co nas dotyczy. Korzystają z tego nie tylko szczęśliwi rodzice. Zdjęcia dzieci są zamieszczane na profilach równie często, jak zdjęcia stóp na tle morza w okresie wakacyjnym, talerzy z jedzeniem czy "słitfotek". Jednak to zdjęcia dzieci najbardziej irytują użytkowników FB. Dlaczego? Sebastian: "Zdjęcia dzieci mnie nie irytują, ale irytuje mnie ich liczba. Nie mam nic przeciwko zamieszczeniu przez jakiegoś znajomego jednego, góra dwóch zdjęć pociechy – oczywiście zamieszczanych co kilka dni, a nie co kilka godzin. Niestety niektórzy rodzice nie znają umiaru i publikują pojedynczo (sic!) kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt zdjęć, które różnią się tylko niewielkimi szczegółami. Po co?" Jolka: "Największym problemem ludzi na portalach społecznościowych jest chęć pokazania wszystkiego. Ludzie nie mają poczucia obciachu. Zdjęcia dzieci? Zdarzają się tacy, którzy publikują zdjęcie nagiego malucha z dopiskiem "mój bobasek". Nie chcę oglądać takich zdjęć, tak samo jak zdjęć "śmiesznych", typu tatuś wykrzywia twarz dziecka albo podaje mu piwo – w takich przypadkach mam ochotę dzwonić na policję". Zobacz także: Czy Facebook może pomóc uratować zdrowie dziecka? [CMS_PAGE_BREAK] O czym trzeba pamiętać zamieszczając zdjęcia dziecka w sieci? Zdaniem specjalistów od mediów społecznościowych, nie trzeba zakładać dziecku konta na FB, wystarczy w ramach swojego profilu wybrać znajomych, którym chcemy udostępniać informacje o dziecku. Można na przykład utworzyć grupę o nazwie "znajomi Krzysia" i tylko im udostępniać zdjęcia dziecka – służy do tego przycisk dostępny przy każdym poście. Zanim zamieścimy zdjęcie dziecka na portalu społecznościowym, warto zapoznać się z jego regulaminem – zwłaszcza z zasadami polityki prywatności. Dowiesz się stamtąd, w jaki sposób zbierane są i przetwarzane dane osobowe użytkownika. Warto przeczytać wszystko, nawet to, co jest napisane małym druczkiem. Może bowiem okazać się, że nawet po usunięciu konta zdjęcia będą nadal udostępniane. Musimy też pamiętać, że te zdjęcia mogą się dostać w niepowołane ręce osób, które bezprawnie będą je wykorzystywać. Aby zapobiec takim kradzieżom, warto tak ustawić profil, by uniemożliwić osobom postronnym oglądanie jego zawartości, a na zdjęciach można dodawać znaki wodne. Zanim udostępnimy fotkę dziecka, warto się zastanowić, czy zrobilibyśmy to, gdybyśmy to MY byli na tym zdjęciu. Należy też pamiętać, by w postach nie zdradzać zbyt wielu informacji, które mogą pomóc zidentyfikować dziecko. Jedna z moich znajomych w jakimś poście napisała, jak się czule zwraca do swojej córki. Jakie było jej zdziwienie, gdy następnego dnia słyszała ten pieszczotliwy zwrot w ustach mamy jednej z koleżanek córki. Nie podawajmy również informacji, do jakiego żłobka czy przedszkola chodzą nasze dzieci. A co zrobić, gdy ktoś bezprawnie wykorzystuje zdjęcie naszego dziecka? Na forumprawnym.pl podano krótką instrukcję. Jeśli widzisz, że ktoś wykorzystuje zdjęcia twojego dziecka, napisz do administratora strony lub osoby, która posługuje się tą fotografią – powołując się na ustawę o ochronie danych osobowych – z żądaniem usunięcia zdjęcia. Podkreśl, że nie wyrażasz zgody na jego publikację (teraz i w przyszłości). Pamiętaj, by zapytać, jak zdjęcie znalazło się posiadaniu użytkownika lub strony i kto wyrażał zgodę na jego upublicznianie (od autorki: zdarza się, że jeden rodzic bez zgody drugiego publikuje zdjęcia dziecka). Jeżeli zdjęcie nie zostanie usunięte, możemy sprawę skierować do organów ścigania lub do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Jeżeli ten, kto ma to zdjęcie, jest osobą prawną (instytucja, działalność gospodarcza, itp.), to GIODO może go skontrolować i wydać mu "polecenie" usunięcia tego zdjęcia, a w przypadku odmowy wykonania tego polecenia nałożyć karę. Zakładać czy nie zakładać profili dziecka? Na to pytanie musi sobie odpowiedzieć sam rodzic. Są wśród moich znajomych ludzie odpowiedzialni, którzy założyli profile swoim dzieciom, ale bardzo rygorystycznie przestrzegają zasad bezpieczeństwa. Są też i tacy, którzy profili nie zakładają, ale piszą o swoich dzieciach wszystko, nie zważając ani na ich bezpieczeństwo, ani na ich godność osobistą. Ja swojemu dziecku konta na FB nie założyłam (choć teraz, gdy już osiągnął wymagany wiek sam go sobie założył), nie umieszczam też jego zdjęć ani postów z nim w roli głównej. Nie dlatego, że nie jestem z niego dumna (bo jestem i to bardzo), ale dlatego, że szanuję jego prywatność, tak jak i on szanuje moją. Nie jestem fejsbukową ekshibicjonistką, ale nie mam nic przeciwko, gdy inni moi znajomi dzielą się ze mną (i z innymi znajomymi) swoimi przemyśleniami. Mam wśród swoich "znajomych" dzieci przyjaciół, także tych bardzo malutkich, i jest mi miło, że ich rodzicie obdarzyli mnie swoim zaufaniem. Ten artykuł nie miał na celu zniechęcenia rodziców do aktywności w sieci, a jedynie do bardziej świadomego korzystania z jej możliwości. Komunikacja w sieci to część naszej codzienności i nic się w tej kwestii nie zmieni. Warto jednak pamiętać o środkach bezpieczeństwa, przecież w realnym świecie nie wystawilibyśmy gołego dziecka na balkon... Zobacz także: Bezpieczne zakupy w sieci – o czym warto pamiętać?