Mój syn w zerówce powiedział koleżance słowo na „o”. Jej rodzice zakazali nam kontaktów
Myślałam, że wychowuję dzieci w atmosferze otwartości i wzajemnego szacunku. Tymczasem jedno pytanie mojego sześcioletniego dziecka sprawiło, że zostaliśmy napiętnowani i odcięci od koleżanki syna z zerówki.
Co się wydarzyło w zerówce? Mój synek ma sześć lat i chodzi do zerówki. To dziecko bystre, wrażliwe i bardzo uważne. Ma starszą siostrę, która niedawno zaczęła dojrzewać i niektóre tematy są już u nas w domu obecne. Nie robimy z tego tabu – traktujemy ciało, zdrowie i zmiany w nim jako coś naturalnego, o czym można rozmawiać spokojnie i bez wstydu. Kilka dni temu jego koleżankę z grupy bolał brzuch. Synek, skojarzywszy sytuację ze starszą siostrą, zapytał: „Masz okres?”. Dla niego to było zwykłe, logiczne pytanie – tak jak inne dzieci pytają, czy ktoś ma katar albo gorączkę. Nie było w tym złych intencji, złośliwości ani niewłaściwego podtekstu. Raczej troska. Niestety, reakcja rodziców dziewczynki przeszła moje najgorsze oczekiwania. Kilka dni później dostaliśmy od nich wiadomość, że nie życzą sobie, by nasz syn miał kontakt z ich córką. Ich zdaniem chłopiec użył „wulgarnego słowa”, a oni sami „o takich sprawach z dziećmi nie rozmawiają”. Dlaczego edukacja intymna od najmłodszych lat jest ważna? Jestem szczerze oburzona i zdegustowana ich postawą. Mój syn nie przekroczył żadnych granic – zadał naturalne pytanie, kierując się wiedzą i empatią. To my, dorośli, dorabiamy do tego niepotrzebne konteksty. W naszym domu uczymy dzieci, że ciało nie jest tematem tabu. Wierzę, że wiedza to klucz do bezpieczeństwa i zdrowia. Dzięki temu dzieci wiedzą, jak reagować, kiedy coś je boli, potrafią nazwać swoje dolegliwości i nie boją się rozmawiać o intymności w prosty, naturalny sposób. To przecież najlepsza profilaktyka przed wstydem, brakiem świadomości czy niebezpiecznymi sytuacjami w przyszłości. Tymczasem postawa rodziców koleżanki mojego syna pokazuje, że wciąż żyjemy w społeczeństwie, gdzie okres traktuje się jak „zakazane słowo”. A przecież to normalny element kobiecej fizjologii – coś, co dotyczy połowy ludzkości przez znaczną część życia. Zamiast uczyć wstydu – uczmy otwartości Najbardziej boli mnie to, że niewinne pytanie mojego dziecka spotkało się z tak ostrą, karzącą reakcją. Zamiast potraktować tę sytuację jako okazję do rozmowy i edukacji, wybrano izolację i ocenę. To nie tylko krzywdzące dla mojego syna, ale i dla ich córki – bo w jej oczach okres urasta teraz do czegoś zakazanego, o czym nie wolno mówić. Nie chcę, by dzieci dorastały w atmosferze milczenia i wstydu. Wolę, żeby moje maluchy od najmłodszych lat wiedziały, jak działa ich ciało, i potrafiły pytać o to, co je zastanawia. Tylko tak możemy wychować pokolenie, które będzie miało zdrowy stosunek do swojej fizjologii i intymności. Dlatego, zamiast karać dzieci za szczerość, uczmy je, że pytania są czymś naturalnym, a wiedza nigdy nie jest wulgarna. Andżelika Chcesz skomentować albo opisać własną historię? Napisz do nas na adres: redakcja@mamotoja.pl. Czekamy na Twoją opinię. Zobacz też: Ojca wymazałam z pamięci, gdy miałam 6 lat. Teraz dostałam list z DPS-u i nogi się pode mną ugięły
Matki szeptały o edukacji zdrowotnej. Gdy usłyszałam słowo na „h”, zrozumiałam: hodujemy pokolenie nieuków
Od września do szkół wchodzi edukacja zdrowotna, jednak nie wszyscy rodzice patrzą na te zajęcia z entuzjazmem. List, który dotarł do naszej redakcji, pokazuje, jak wiele jeszcze przed nami – i jak bardzo potrzebujemy rozmowy o świadomości i otwartości.
„Nie chcę, żeby moja córka o tym słyszała” Autorka listu opisała sytuację, której była świadkiem w osiedlowym sklepie. Dwie matki wymieniały się opiniami na temat nowych lekcji edukacji zdrowotnej. „Jedna z nich stwierdziła, że absolutnie nie zapisze swojej córki na te zajęcia. Powtarzała, że to deprawacja, że będą dzieci uczyć o homoseksualistach. Zrozumiałam, że w jej oczach to coś złego, coś, przed czym trzeba chronić dziecko” – relacjonuje nasza czytelniczka. Jak przyznaje, najbardziej uderzyło ją jedno zdanie: że dziewczynka nie powinna w ogóle słyszeć o takich tematach, a jeśli już, to dopiero w dorosłości. „To przerażające, że rodzice myślą w ten sposób” Druga kobieta w rozmowie odważyła się zadać pytanie: „To kiedy w takim razie z nią porozmawiasz?”. Na co usłyszała odpowiedź: „Może jak będzie dorosła”. Autorka listu nie kryje zażenowania. „Byłam wstrząśnięta. Jak można odsuwać podstawowe rozmowy o zdrowiu, dojrzewaniu, orientacji czy relacjach aż do momentu, gdy dziecko wejdzie w dorosłość? Przecież wtedy na naukę będzie za późno” – pisze. Jej zdaniem, brak rzetelnej edukacji nie sprawi, że temat przestanie istnieć. Wręcz przeciwnie – dzieci będą czerpały informacje z internetu, rówieśniczych plotek czy mediów społecznościowych. A to prosta droga do stereotypów, uprzedzeń i lęku przed innością. „Hodujemy pokolenie nieuków” Autorka listu podsumowała swoje emocje w mocnych słowach: „Kiedy usłyszałam słowo na h, wypowiedziane z takim przekąsem, dotarło do mnie, że naprawdę hodujemy pokolenie nieuków. Jeśli rodzice sami są pełni niewiedzy i uprzedzeń, to jak mają przygotować swoje dzieci do życia we współczesnym świecie?”. Kobieta apeluje do innych matek i ojców: zamiast zabraniać, warto włączyć się w edukację. Zainteresować się programem zajęć, porozmawiać z nauczycielami, a przede wszystkim – rozmawiać z własnymi dziećmi. Bo jak pisze: „Nie chodzi o to, żeby komuś coś narzucać. Chodzi o to, żeby młodzi ludzie wiedzieli, jak dbać o siebie i jak szanować innych. To minimum, które powinniśmy im dać”. Edukacja zdrowotna od września będzie obecna w szkołach w całej Polsce. Od reakcji rodziców zależy, czy będzie ona szansą na mądrzejsze i bezpieczniejsze pokolenie, czy pozostanie niewykorzystaną okazją, zagłuszoną przez szeptane stereotypy. Zobacz też: Słowa matki nad morzem to smutna rzeczywistość. To plaga wśród rodziców
Ola Żebrowska zdradza rodzinne sekrety! „Mamo, wiem, że musiałaś robić seks z Tatą”
Ola Żebrowska, żona Michała Zebrowskiego jest mamą 3 synów, a niebawem na świecie pojawi się kolejny maluszek. W jednym ze swoich wpisów na Instagramie zdradziła, za co podziękował jej 2-letni synek. Jego słowa bawią i wzruszają do łez.
Aleksandra Żebrowska jest mamą Franciszką, Henryka i Feliksa, a niebawem zostanie mamą po raz czwarty. Chociaż, jak sama przyznaje „nie jestem w czwartej, tylko w ósmej ciąży”, a o trudnych emocjach związanych z poronieniem informowała już kilka lat temu. Dziś, jako doświadczona mama bierze udział w najnowszym projekcie Anji Rubik, w którym pomaga rodzicom „otwarcie rozmawiać nawet o rzeczach, które na pierwszy rzut ucha wydają nam się krępujące”. Jak rozmawiać z dzieckiem o seksie? Ola Żebrowska uważa, że z dziećmi warto rozmawiać o seksie, ponieważ dzięki temu jako rodzice, jesteśmy w stanie zbudować „ich poczucie własnej wartości i bezpieczeństwa”. Dzieli się też zabawną historią. Podczas przeglądania książki Fundacji Anji Rubik, Sexed.pl jej najmłodszy syn Feliks spontanicznie wyznał swojej mamie, że chciałby jej podziękować: „Mamo, wiem, że musiałaś robić seks z Tatą i to dzięki temu jestem na świecie…naprawdę Ci dziękuję!”. W najnowszych wydaniu "Vivy" Aleksandra Żebrowska przyznaje, że to rozczulające i zabawne wyznanie Feliksa było początkiem ich dalszej rozmowy o… seksie. Mama wytłumaczyła synkowi, że seks nie jest poświęceniem, lecz przyjemnością. Gratulujemy otwartości i szczerości w rozmowach na trudne i czasem krępujące tematy. Mamy też nadzieję, że inni rodzice też są na takie wyzwania rodzicielstwa. Źródło: fakt.pl/Instagram @olazebrowska Piszemy też o: „Dawna miłość zniszczyła mój ślub. Kiedy on składał mi życzenia, dostałam ataku histerii. On się śmiał, ja poroniłam” Tiktokerka: aborcja to wybór. „Mogłam cię zabić, ale pozwoliłam ci żyć” Małgorzata Rozenek-Majdan walczy o in vitro. Wystąpiła w Parlamencie Europejskim
Minister Czarnek zawiadomił prokuraturę, bo... szkoły prowadzą edukację seksualną
Do 14 szkół w Gdańsku trafiły pisma z prokuratury, że złożono na nie doniesienie. Według ministra szkolnictwa i nauki Przemysława Czarnka – w szkołach tych może dochodzić do łamania konstytucji…
Chodzi konkretnie o łamanie art. 72, zgodnie z którym „Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją”. „Zdrovve Love” to przemoc, okrucieństwo, wyzysk i demoralizacja? Powodem jest program edukacyjny „Zdrovve Love”, który prowadzony jest w gdańskich szkołach. Od momentu doręczenia pisma – szkoły mają 7 dni na złożenie wyjaśnień: czy zajęcia te faktycznie miały miejsce, a jeśli tak, to jakim prawem i czy do udziału w nich wymagana była zgoda rodziców. Jak poinformowała na swoim publicznym profilu na Facebooku prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz: „Czynności prokuratury w gdańskich szkołach podstawowych to wynik zawiadomienia, które złożył minister edukacji i nauki. #lexCzarnek w praktyce! Strach rodziców, uczniów i nauczycieli jest ogromny!”. Tysiące skarg od rodziców? Prezydent Aleksandra Dulkiewicz dodaje, że Przemysław Czarnek kłamie, twierdząc, że do kuratoriów wpływają setki lub nawet tysiące skarg rodziców dotyczących działalności organizacji pozarządowych w szkołach i że najwięcej z nich dotyczy sytuacji na Pomorzu. Posłanki Barbara Nowacka, Agnieszka Pomaska i Krystyna Szumilas to sprawdziły i… okazało się, że w Gdańsku przez ostatnie 6 lat wpłynęło 17 skarg, spośród których zaledwie trzy pochodzą od rodziców. Autorami pozostałych skarg są posłowie, radni i organizacji takie jak Ordo Iuris. Wszystkie one wpłynęły, zanim jeszcze zajęcia się rozpoczęły. „Żadnej szkole w Gdańsku nie wydano zaleceń. Stwierdzono, że wszystko w tym szkołach odbywało się zgodnie z prawem!” – podkreśla prezydent Gdańska. Przez ostatnie sześć lat w całej Polsce skarg na działalność organizacji pozarządowych było… 34. Łamanie Konstytucji i praw dziecka? Jak dodaje prezydent Gdańska, zajęcia w ramach programu „Zdrovve Love” miały miejsce wyłącznie w szkołach ponadpodstawowych. Udział w zajęciach był i jest całkowicie dobrowolny. Tematyka obejmuje: zdrowie seksualne człowieka i pełnienie odpowiednich ról w rodzinie. Adresowany jest do uczniów pierwszych klas szkół średnich. źródło: Fb/Aleksandra Dulkiewicz Zobacz także: "Lex Czarnek": Szkoły nie będą "wychowywać bandytów". A kogo? Omenaa Mensah: edukacja seksualna zamiast religii w szkołach! Od kiedy wychowanie seksualne?
Mistrzyni olimpijska Jolanta Ogar-Hill została mamą. Urodziła jej żona
Jolanta Ogar-Hill i jej żona zostały mamami. Szczęśliwe kobiety powitały na świecie córkę, której nadały nietypowe imię.
Jolanta Ogar-Hill to srebrna medalistka Igrzysk Olimpijskich w Tokio 2020 w żeglarstwie. Mistrzyni jest też zdeklarowaną lesbijką, twarzą kampanii „Sportowcy przeciw homofobii”, od trzech lat żyje w małżeństwie z reżyserką Esperanzą „Chuchie” Hill. Teraz ich rodzina się powiększyła – kobiety powitały na świecie córeczkę! Mistrzyni olimpijska została mamą. Urodziła jej żona Jolanta Ogar-Hill już w sierpniu ogłosiła, że wraz z żoną spodziewają się dziecka. Mówiła wtedy, że są w 6. miesiącu ciąży. Zapowiadała też, że obie mamy nie zamierzają w niczym ograniczać córki. „Niech gra w szachy, rysuje, zbiera znaczki. Ma być sobą i szczęśliwą kobietą. Jak Chuchie i ja” – mówiła Jolanta Ogar-Hill w mediach. Wyczekana dziewczynka przyszła na świat w szpitalu na Majorce. Polska olimpijka była obecna przy porodzie, który odbył się przez cesarskie cięcie. Szczęśliwe mamy wybrały dla córki piękne imię, które jest neutralne płciowo, czyli można je nadać i dziewczynce, i chłopcu: Hunter. Drugie imię córki Jolanty Ogar-Hill to Nadzieja – kobiety chciały w ten sposób podkreślić swoje przekonanie, że sytuacja osób LGBTQ+ w Polsce wkrótce zmieni się na lepsze. Jak na imię zareagowała rodzina? „Nikomu się nie podoba. Żona jest fanką filmu "Paris, Texas" i tam pojawia się imię Hunter. Można je dać i dziewczynce, i chłopakowi. Więc będzie Hunter Ogar-Hill. Moja mama powiedziała, że nawet nie wypowie tego imienia, bo jak? Więc w Polsce będzie po prostu Hanka, Hania” – mówiła jeszcze przed porodem Jolanta Ogar-Hill. Zobacz też: Kiedy dziecko kształtują swoją seksualność? Wyjaśnia seksuolog Karta Rodziny: prezydent Duda podpisał kontrowersyjny dokument Od kiedy wychowanie seksualne?
Skandaliczne zasady w polskich szkołach: dziewczynki mają ubierać się tak, by nie „prowokować” chłopców
Dziewczynki mają wyglądać skromnie i nie odsłaniać kolan czy łokci – w przeciwnym razie będą „kusić” kolegów oraz „prowokować” nauczycieli. Ten seksistowski, skrajnie niestosowny punkt pojawił się już w regulaminach kilku trójmiejskich podstawówek.
Uczenie dziewczynek „cnót niewieścich” to już nie fantazja ministra Czarnka, a rzeczywistość w wielu polskich szkołach. Do kilku przykładów skandalicznych zakazów stosowanych wobec uczennic podstawówek dotarła „Wyborcza Trójmiasto”. Dziewczynki muszą się zakrywać, by „nie kusić chłopców” Szkoła Podstawowa nr 16 im. Władysława Broniewskiego w Gdańsku: dziewczynki nie mogą odsłaniać rąk i nóg – nawet podczas zajęć wychowania fizycznego muszą ćwiczyć w długich dresowych spodniach. Usłyszały, że inaczej mogłyby „zachęcać chłopaków”. Ich kolegów nie obowiązuje taki zakaz. Szkoła Podstawowa im. Bohaterów Ziemi Gdańskiej w Pszczółkach: dziewczynki przez cały rok szkolny muszą zakrywać ręce do dłoni, a nogi do kostek. Nie mogą nosić krótkich spodenek i bluzek na ramiączkach, żeby „nie kusić chłopców”. Chłopcy mogą nosić krótkie spodnie – byle nie „za krótkie”. Szkoła Podstawowa nr 23 w Gdyni: uczennice nie mogą nosić bluzek na ramiączkach, ponieważ zawsze powinny wyglądać „schludnie i skromnie”. Chłopcy mogą ubierać się tak, jak chcą. „Proszę państwa, te zasady to w trosce o dziewczynki. Przecież w naszej szkole uczą także mężczyźni, dziewczęta nie powinny nosić krótkich bluzek, panowie mogliby się poczuć nieswojo” – argumentowała cytowana przez „Wyborczą” wychowawczyni jednej z klas. Rodzice żądają wyjaśnień Rodzice, z którymi rozmawiała reporterka „Wyborczej” Anna Dobiegała, nie rozumieją zakazów wprowadzanych przez szkoły i proszą o wyjaśnienie. Ojciec jednej z uczennic szkoły w Pszczółkach mógł przeczytać w odpowiedzi od nauczycielki, że „zbyt krótkie spodenki u chłopców degustują dziewczyny, a za duże dekolty i bluzki na ramiączkach u dziewczyn prowokują chłopców do niewłaściwych komentarzy i zachowań”. Dlaczego więc szkoła nie zajęła się edukowaniem dzieci i upominaniem chłopców dopuszczających się „niewłaściwych komentarzy i zachowań”, a zamiast tego karze dziewczynki? „Powiedziałam, że na miejscu dyrektorki poczułabym się zaniepokojona, że w szkole pracują dorośli mężczyźni, którzy czują się zaniepokojeni widokiem kawałka ciała nastolatki” – mówiła „Wyborczej” mama jednej z uczennic gdyńskiej podstawówki. Dlaczego uczy się dziewczynki, by zakrywały ciało, bo w przeciwnym razie mogą stać się ofiarami ataku ze strony mężczyzn, a nie uczy chłopców i mężczyzn, że nie należy nagabywać dziewczynek i kobiet? Edukujmy wszystkie dzieci, nie karzmy dziewczynek Te przykłady dobitnie pokazują, jak w Polsce postrzega się ciała kobiet i kobiety w ogóle. Już ośmio-, dziewięcioletnie dziewczynki uczone są, że ich ciała są dobrem publicznym – jeśli nie będą „skromne”, a rękawy ich bluzek i nogawki spodni nie będą zakrywać wystarczająco dużo, będą uznawane za „kusicielki”, które „prowokują”. W ten sposób zaszczepia się w dziewczynkach poczucie winy; uczy, że jeśli padną ofiarami molestowania seksualnego, to one są winne – nie ich oprawcy. Właśnie dlatego dzieciom potrzebna jest rzetelna edukacja seksualna. Bo edukacja seksualna to nie tylko nauka o seksie i metodach antykoncepcji. To również nauka o stawianiu granic, szacunku do ciała – swojego i innych osób, o prawie do poczucia bezpieczeństwa i godności. Jak dzieci – zarówno chłopcy, jak i dziewczynki – mają nauczyć się szacunku do siebie nawzajem bez utrwalania szkodliwych stereotypów płciowych, kiedy już w szkołach podstawowych są tak niesprawiedliwie traktowani? Gdy to dziewczynki się karze, a na przemoc ze strony chłopców przymyka się oko lub nazywa „końskimi zalotami”? Źródło: Wyborcza Trójmiasto Zobacz także: Brak edukacji seksualnej i antykoncepcji prowadzi do tragedii wśród nastolatków? Omenaa Mensah: edukacja seksualna zamiast religii w szkołach! Skandaliczne słowa mamy: „Dziewczynki w legginsach KUSZĄ chłopców! „Muszę zakrywać im oczy!”
Młody ksiądz zachęca do czystości: kobieta jest jak BRUDNA SZKLANKA
Młody salezjanin, ksiądz Jakub Piątkowski, przedstawił swoje zdanie na temat czystości przedmałżeńskiej na… platformie TikTok. Jego kontrowersyjne porównanie kobiety do brudnej szklanki wywołało burzę w sieci.
Młody ksiądz Piątkowski wpadł na pomysł ewangelizacji młodzieży przez najpopularniejszą w ich grupie wiekowej aplikcację – TikTok. Pod nickiem @jakubsdb zachęca do czynnego uczestnictwa w Kościele i praktykowania wiary – czasem też odpowiada na pytania młodych ludzi. Kobieta... brudna jak szklanka? Teraz duchowny podjął temat czystości przedmałżeńskiej. Użył jednak obrazowej metafory, która nie spodobała się widzom. Porównał kobiety, które nie decydują się na zachowanie czystości przedmałżeńskiej do… brudnych szklanek. „Szklanka. Kiedyś była pełna, teraz już jest pusta, troszkę brudna. Wiele osób z niej piło. Chcesz się napić? Prawdopodobnie nie. Mówię to dlatego, gdyż pod ostatnim filmikiem niektóre osoby pytały mnie, co sądzę o tej dziewczynie, która na TikToku chwali się swoją czystością przed ślubem. Ona też jest szklanką, ale czystą i pełną. Z tej szklanki piło wielu, zostawili coś po sobie i jest pusta. A ta dziewczyna jest pełną szklanką, czystą, a co lepsze - może dać siebie w pełni drugiej osobie, do której będzie miała pewność, że to jest ta jedyna. Modlę się za ciebie, jesteś wzorem dla wszystkich. Szanujcie się i bądźcie czyści. Pozdrawiam i szczęść Boże” – powiedział ksiądz. Chociaż w odpowiedzi na lawinę negatywnych komentarzy duchowny powiedział, że jego porównanie nie miało na celu nikogo urazić, a jedynie ukazać prawdę (!), film został usunięty z jego konta na TikToku. Źródło: kobieta.onet.pl Zobacz też: Mimo pandemii kobiety po porodzie odwiedza KSIĄDZ! A mąż nie może Uczniowie poparli strajk kobiet. Ksiądz: „skreślam z bierzmowania” Ksiądz instruuje na FB, ile dzieci powinny rodzić Polki (m.in. dlatego, że on ich mieć nie może!)
Strajk Kobiet pod MEN: interweniowała policja, nie było łagodnie!
Trwające już od dwóch tygodni protesty antyrządowe zapoczątkowane przez wyrok TK nie ustają. Chociaż większość manifestacji przebiegała pokojowo i nie wymagała nadmiernej interwencji policji, konflikt podczas wczorajszego strajku przed Ministerstwem Edukacji Narodowej szybko eskalował.
W poniedziałek 9 listopada demonstrujący ruszyli pod MEN domagając się dymisji Przemysława Czarnka. Protestujący blokowali ulicę i byli siłowo usuwani przez policjantów. „Żądamy dymisji ministra Przemysława Czarnka, autonomii szkół wyższych, rzetelnej edukacji seksualnej, usunięcia religii ze szkół, rewizji listy lektur pod kątem treści seksistowskich” – jak poinformował organizator manifestacji Strajk Kobiet, reprezentowany m.in. przez Martę Lempart i Klementynę Suchanow. Tłum żąda dymisji Przemysława Czarnka Na zgromadzeniu odczytano głośno „przykazania” dla nowego ministra edukacji: nie będziesz ignorował realnych problemów szkół szanuj uczennice, uczniów nie będziesz homofobem nie będziesz fundamentalistą nie mów fałszywego świadectwa. Protestujący krzyczeli także hasła takie jak „Chcemy edukacji, nie indoktrynacji”. Policja informowała z głośników, że poprzez udział w nielegalnym zgromadzeniu uczestnicy manifestacji narażają się na odpowiedzialność karną. Część protestujących została spisana. Zgromadzenie blokowało ulicę Szucha w Warszawie, przy której stoi budynek ministerstwa. Policja próbowała zapewnić stały przejazd ulicy, dlatego chciała siłowo usunąć tłum z ulicy. Organizatorzy jednak, na przekór komunikatom policji, wykrzykiwali z głośników, ze nie są żadnym zgromadzeniem, a jedynie spacerują w grupie. Część osób blokowała ulicę Szucha, przy której mieści się ministerstwo. Policja próbowała zepchnąć osoby siedzące na jezdni. Część została wyniesiona na chodnik. Z głośników organizatorzy cały czas przekonywali, że to nie jest żadne zgromadzenie, a protestujący jedynie spacerują przed MEN. Eskalacja strajku Jak informuje reporter Wirtualnej Polski, po zatrzymaniu Klementyny Suchanow, jednej z organizatorek Strajku Kobiet, tłum zaczął zapowiadać, że wkrótce przeniesie się pod dom Jarosława Kaczyńskiego na Żoliborzu. Suchanow została jednak wypuszczona, a policja zaczęła szybko odcinać drogi protestującym. Chociaż jeszcze w poprzednich tygodniach policja nie interweniowała w marszach, o ile nie dochodziło do nadużyć bądź aktów agresji, teraz policjanci starają się utrzymać płynność ruchu drogowego i uniemożliwiają dalsze protesty. Policja, pomimo prób, jednak nie zdołała zatrzymać protestujących na Placu Konstytucji – tłum rozszedł się tak, aby blokować całą szerokość ulicy Marszałkowskiej. W ten sposób dotarli prawie do Ronda Dmowskiego, ale już tam policja zaczęła wyłapywać niektóre osoby z tłumu. Protest zakończył się około godziny 21:30. Źródło: Wirtualna Polska Zobacz też: Dyrektor szkoły BRONI strajkujących uczennic! MEN się nie ucieszy... MEN zbiera dane uczniów i nauczycieli, którzy popierają Strajk Kobiet (i grozi konsekwencjami!) Nauczyciele obrażają uczniów za popieranie Strajku Kobiet: „Zwyzywał nas od hitlerowców, esesmanów, barbarzyńców i bezbożników (...)”
Z podręcznika do biologii dla klas VII… zniknął temat antykoncepcji!
Nowa wersja popularnego podręcznika do biologii wydawnictwa Nowa Era została wydana z pominięciem lekcji o antykoncepcji, która była tam obecna jeszcze w poprzednim wydaniu. Wydawnictwo zrzuca winę na rządową podstawę programową, ale nauczyciele nie wierzą w te usprawiedliwienia.
O usunięciu tematu dotyczącego zapobiegania ciąży poinformował redakcję wyborcza.pl jeden z nauczycieli biologii z Warszawy. „Początek roku szkolnego. Siadam do opracowania wymagań edukacyjnych dla uczniów na poszczególne oceny. Pracuję z podręcznikiem. Na początku września do szkoły dotarła nowa edycja „Pulsu Życia" wydawnictwa Nowa Era. Książkę dla VII klasy kartkuję kilka razy w przód i tył i nie mogę uwierzyć. Zniknął z niej temat antykoncepcji” – relacjonuje biolog. Antykoncepcja w poprzednim wydaniu podręcznika Jeszcze przed wakacjami obowiązywała poprzednia wersja podręcznika, wydana w 2017 roku. Wtedy temat antykoncepcji był poruszany w rozdziale „Higiena i choroby układu rozrodczego”. Książka przedstawiała zarówno wady, jak i zalety poszczególnych metod antykoncepcyjnych. Przy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/npr-metoda-wieloobjawowa-a-ciaza-metoda-wieloobjawowa-a-antykoncepcja-9132-r1/">metodach naturalnych znajdowała się adnotacja, że są one w pełni bezpieczne dla zdrowia, jednak potrafią być<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/stosunek-przerywany-w-dni-plodne-jakie-jest-ryzyko-zajscia-w-ciaze-26259-r1/"> zawodne w przypadku nieregularnych miesiączek, a w tabeli metod chemicznych było ostrzeżenie, że <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/antykoncepcja-hormonalna-jest-bezpieczna-i-skuteczna-29228-r1/">antykoncepcja hormonalna (taka jak np. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/pigulki-antykoncepcyjne-jakie-pigulki-antykoncepcyjne-wybrac-antykoncepcja-hormonalna-1103-r1/">pigułki) może prowadzić do uszkodzeń wątroby, a środki plemnikobójcze – do uczuleń. Rozdział zawierał także informacje o świadomym planowaniu rodziny. Wydawnictwo obwinia rząd Wydawnictwo twierdzi, że ma związane ręce: jeśli tematu nie ma w zatwierdzonej przez rząd podstawie programowej, nie może być on zamieszczony w podręczniku. „Brak, bo tematu antykoncepcji nie ma w obecnej podstawie programowej do biologii. Zakres tematyczny podręcznika musi być zgodny z jej zakresem, co jest wymogiem, aby publikacja znalazła się w wykazie podręczników dopuszczonych do użytku szkolnego” – wyjaśnia Agnieszka Mallek, dyrektor ds. komunikacji marketingowej i PR w wydawnictwie Nowa Era. A jakie jest stanowisko rządu w tej sprawie? Jeszcze w 2017 roku, znana z likwidacji gimnazjów minister Anna Zalewska utrzymywała, że kwestia edukacji seksualnej powinna być pozostawiona rodzicom, nie nauczycielom. Bezradność nauczycieli „Jakie by nie były, nie kupuję tłumaczenia, że temat zniknął z podręcznika, bo nie ma go w podstawie programowej. Nic nie stoi bowiem na przeszkodzie, żeby treści zawarte w podręczniku wykraczały poza podstawę programową” – zauważa Jolanta Gajęcka, dyrektorka szkoły podstawowej nr 2 w Krakowie. Temat antykoncepcji, chociaż zniknął z lekcji biologii, jest nadal w programie zajęć wychowania do życia w rodzinie. Zgodnie z zasadami oceniania, uczeń powinien „dokonać oceny poszczególnych środków antykoncepcyjnych w aspekcie medycznym, psychologicznym, ekologicznym ekonomicznym, społecznym i moralnym". Lekcje wychowania do życia w rodzinie są jednak nieobowiązkowe, co oznacza, że z zajęć obligatoryjnych polski uczeń nie dowie się niczego o antykoncepcji i ochronie przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Kontrowersyjne lekcje wychowania do życia w rodzinie Z kolei nauczyciele prowadzący WDŻ często straszą, zamiast faktycznie edukować. Dowodem na to są ankiety. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/16-letnia-matka-i-martwy-noworodek-w-nowym-miescie-lubawskim-24849-r1/">Ostatnie badanie na ten temat przeprowadziła w 2016 roku Grupa „Ponton” zajmująca się edukacją seksualną. Kwestionariusz powstał przy współpracy z prof. Zbigniewem Izdebskim. Wynika z niego, że uczniowie, zamiast czerpać wiedzę o zdrowym i bezpiecznym życiu seksualnym, są zastraszani skutkami współżycia. Na lekcjach słyszą cytaty takie jak to, że „dziewczyna nie-dziewica jest jak nadgryzione jabłko, którego wszyscy brzydzą się dotknąć", że „seks oralny prowadzi do zapalenia zatok”, a… żona będąca ofiarą przemocy domowej musi „nieść swój krzyż”. Czy do sytuacji ustosunkuje się Ministerstwo Edukacji Narodowej, a za wycofanie jednego z ważniejszych tematów w podstawie zostaną jeszcze wyciągnięte konsekwencje? Źrodło: wyborcza.pl Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/metody-antykoncepcji-skuteczna-antykoncepcja-8902-r1/">Nowoczesna antykoncepcja. Poznaj metody dostępne w Polsce <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/omenaa-mensah-edukacja-seksualna-zamiast-religii-w-szkolach-29856-r1/">Omenaa Mensah: edukacja seksualna zamiast religii w szkołach! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/npr-metoda-wieloobjawowa-a-ciaza-metoda-wieloobjawowa-a-antykoncepcja-9132-r1/">Jak stosować NPR: naturalne metody planowania rodziny?
Omenaa Mensah: edukacja seksualna zamiast religii w szkołach!
Omenaa Mensah apeluje, by wycofać religię z polskich szkół, a zamiast tego uczyć dzieci o różnorodności świata oraz edukować seksualnie.
Omenaa Mensah stanowczo wypowiedziała się na temat religii w szkołach: jej zdaniem ten przedmiot powinien być nauczany w kościołach, świeckie placówki zaś muszą wychowywać otwartych na świat i świadomych seksualnie ludzi. Omenaa Mensah nie chce religii w szkołach Omenaa Mensah krytycznie odniosła się do polskiego systemu edukacji. Nie podoba jej się nie tylko wykładanie religii w szkołach, ale i brak takich przedmiotów jak etyka czy rzetelna edukacja seksualna. W jej ocenie polska szkoła nie wychowuje ludzi otwartych na świat i świadomych jego różnorodności. „Po pierwsze wyrzucić religię ze szkół. Po drugie wprowadzić etykę, która nauczy nas spojrzenia na różnorodność właśnie światową. Wtedy każdy młody człowiek niezależnie od tego, jaką religię wyznaje, może podejmować racjonalne decyzje” – powiedziała pogodynka w rozmowie z WP. Mensah dodała, że nauka o seksualności człowieka to ważny element edukacji, którego brak sprawia, że ludzie są nietolerancyjni: „W szkołach powinny być zajęcia z etyki i koniecznie edukacja seksualna, w której też się wyjaśnia, że czasami jest tak, że mężczyzna kocha mężczyznę albo kobieta kocha kobietę i to nie znaczy, że któraś z tych osób jest złym człowiekiem. Albo, że ktoś ma czarny albo żółty kolor skóry i to też nie znaczy, że jest złym człowiekiem.” Omenaa Mensah jest mamą 18-letniej Vanessy i właśnie w duchu otwartości i tolerancji wychowuje córkę. Vanessa nie ma problemu m.in. z tym, by uczestniczyć w paradach równości i wspierać osoby LGBT+. „Jeśli stworzymy mądrego, otwartego, człowieka, który będzie akceptował różnorodność, bo tak będzie nauczony, wychowany, wtedy stworzymy silne podstawy państwa” – wyjaśniła Omenaa. Zobacz też: Masturbacja dziecięca nie zawsze jest normą Od kiedy wychowanie seksualne? Tożsamość płciowa: kiedy dziecko kształtuje swoją seksualność?
Postać LGBT w bajce Disneya: pozwolisz dziecku oglądać? [ZOBACZ FRAGMENT]
Disney wprowadził biseksualną postać do swojej bajki i uczynił ją główną bohaterką serialu dla dzieci. To pierwszy tak wyraźny gest poparcia dla środowisk LGBT ze strony Disneya.
W serialu wyprodukowanym przez studio Disneya główną bohaterką jest 14-letnia Luz Noceda. I choć program emitowany jest już od stycznia 2020 roku, to niedawno okazało się, że dziewczynka jest biseksualna. Twórcy serialu Disneya potwierdzili, że chcieli oficjalnie wprowadzić wątki LGBT do kreskówki. Postać LGBT w bajce Disneya „The Owl House” to serial dostępny na kanale Disney Channel. A że można go oglądać od kilku miesięcy, to wiele dzieci zdążyło już polubić i przywiązać się go bohaterów kreskówki. Tymczasem dopiero teraz twórcy serialu przyznali, że zamierzają wprowadzić wątki LGBT do swojej produkcji: postacią biseksualną jest główna bohaterka „The Owl House”. Dziewczynka ma 14 lat, umie czarować i o ile do tej pory przejawiała zainteresowanie przeciwną płcią, to w kolejnych odcinkach zaprzyjaźnia się z inną dziewczynką, a ich relacja staje się bardzo bliska. Disney wspiera osoby LGBT To pierwsza sytuacja, w której studio Disneya tak jednoznacznie angażuje się we wsparcie osób LGBT. Wcześniej postacie nieheteronormatywne pojawiały się w bajkach Disneya sporadycznie, a ich historie były raczej epizodami (np. postać Le Fou z aktorskiej wersji „Pięknej i Bestii”). Teraz osoba biseksualna odgrywa główną rolę w serialu, chociaż nie od razu było to tak oczywiste. Twórczyni serii „The Owl House”, Dana Terrace, prywatnie biseksualistka, tak opisuje sprawę w mediach społecznościowych: „Przemycenie tego wątku było trudne. Kiedy otrzymaliśmy zielone światło, niektórzy przywódcy Disneya jasno powiedzieli mi, że nie mogę przedstawić na antenie Disney Channel żadnej relacji homo- lub biseksualnej.” Ostatecznie − udało się, za co Disney zbiera same pochwały od widzów na Instagramie. Zobacz też: Kiedy dziecko kształtują swoją seksualność? Wyjaśnia seksuolog Masturbacja dziecięca nie zawsze jest normą Od kiedy wychowanie seksualne?
Skąd się biorą dzieci – książka z 1975 roku szokuje internautów
Wszystko przez ilustracje, które w bardzo dosłowny sposób przedstawiają moment poczęcia i porodu. Książka, dodajmy, jest skierowana do dzieci.
O tej edukacyjnej publikacji z 1975 roku zrobiło się głośno, gdy pewna internautka, Crysta-Mai Elassaad, udostępniła kilka zdjęć rysunków pochodzących z książki na swoim profilu na Facebooku. Ilustracje w błyskawicznym tempie udostępniło ponad 160 tys. fejsbukowiczów. Ludzie komentowali: „to przerażające”, „najbardziej traumatyczna książka dla dzieci”, „jestem w szoku”. Polecamy też: Film o siusiakach i cipkach dla dzieci - zobacz Rysunki autorstwa Duńczyka Pera Holma Knudsena przedstawiają kobietę i mężczyznę, którzy spotykają się po raz pierwszy, poznają się, następnie współżyją, dochodzi do poczęcia, dziecko rośnie w łonie mamy, aż wreszcie pojawia się na świecie. Jak to wszystko pokazano? Zobaczcie: 1975 kid's book. how a baby is made. today NSFW. brace yourself. #SexEd as it should be ;) http://t.co/6PZKWGo5OP pic.twitter.com/TRcBmdaugT — eugenia mae (@eugeniamae8) czerwiec 11, 2015 Uwaga, kontrowersyjne rysunki na następnej stronie - ZOBACZ. [CMS_PAGE_BREAK] This is from a childrens book.. on well, how a baby is made.. im a tad bit shocked.. pic.twitter.com/9Nh93Qcf1n — Amber Not Rose (@freakyouneed) czerwiec 12, 2015 how a baby is made,a traumatizing journey through the genuine vision of a children's book,you have been warned!????????????pt2 pic.twitter.com/Lq7wiLqMWK — Eejit On Acid (@b0hrist) czerwiec 10, 2015 THIS IS IN A CHILDREN'S BOOK EXPLAINING HOW A BABY IS MADE. LOOK AT THE ARMS. pic.twitter.com/iTQSTw8Tl3 — Mark (@lynx19eighty5) czerwiec 11, 2015 Książkę można obecnie kupić w serwisie Amazon za około 40 zł. Pokazalibyście taką książkę swoim dzieciom? Myślicie, że dobrze spełnia (spełniała) ona swoją edukacyjną funkcję? Polecamy też: Edukacja seksualna w szkole - tego chcą Polacy
Jak rozmawiać o tym, skąd się biorą dzieci? Fragment książki Agnieszki Stein
Tego pytania boi się wielu rodziców. Zanim zaczniesz opowiadać dziecku o bocianach i bobasach pozostawionych w kapuście, przeczytaj, co na temat rozmów o seksie pisze psycholożka Agnieszka Stein w książce "Nowe wychowanie seksualne".
Dzięki uprzejmości wydawnictwa Mamania mamy dla was fragment rozdziału "Skąd się wziąłem? Pytania i rozmowy" z książki "Nowe wychowanie seksualne" Agnieszki Stein. Zobaczcie, jak zdaniem psycholożki, radzić sobie z dziecięcą ciekawością dotyczącą seksu i prokreacji. Skąd się wziąłem? Fragment "Nowego wychowania seksualnego" Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Wiedza dzieci na tematy związane z seksualnością stale się zmienia. Zmieniają się też pytania i czas ich pojawienia się. Dzieci mają też różne tempo zaciekawiania się kolejnymi kwestiami. Tam, gdzie jedno dziecko będzie czekało z pytaniem do siódmego roku życia, inne zainteresuje się jako czterolatek. Kolejność pojawiania się określonych zagadnień jest z grubsza taka: najpierw dziecko pyta, skąd się wzięło, potem jak dziecko wychodzi z brzucha, potem jak się tam znalazło. Po informacji, że łączą się dwie komórki, z których jedna pochodzi od ojca i nazywa się plemnik, zadaje w końcu pytanie: a jak ten plemnik się tam dostał? Wszystko poza tym jest bardzo indywidualne. Będę więc bardziej dostarczać wiedzy, jak rozmawiać, niż kiedy i o czym (zakładam też, że czytelnicy tej książki wiedzą, jak ten plemnik się tam znalazł). Dzieci słuchają nie tylko tego, co przeznaczone dla nich. Kiedy ma się tego świadomość, warto to wykorzystać. Dzieci bardzo dużo uczą się, kiedy słuchają dorosłych. Mówiąc o sobie, swoim ciele, swoich emocjach do innego dorosłego, partnera, przyjaciół, pokazujemy, na czym może polegać rozmowa na różne tematy, także związane z seksualnością. Można przy dziecku pytać kobietę w ciąży, jak się czuje. Rozmawiać o karmieniu piersią. Rozmawiać o znajomych jednopłciowych parach. Można rozmawiać o miesiączce i kupowaniu staników, i na milion innych tematów. Rozmowy z dziećmi nie dzielą się na te o seksie i na inne tematy. Kwestie związane z seksualnością mogą pojawić się w każdym momencie, w każdym temacie, czasem nawet rodzice ich nie zauważają. Każda też rozmowa może dać dziecku taką informację, która połączy mu się jakoś z wiedzą o seksualności. Warto to obserwować. Warto też z większą uważnością przyglądać się, jak tematy związane z seksualnością pojawiają się w naszym codziennym życiu. Także w rozmowach między dorosłymi. Czasem do szczerej rozmowy potrzeba rozgrzewki. Im dzieci są starsze i im mniej seks w waszym domu jest zwykłym tematem, tym trudniej może być zacząć rozmowę na ten temat. Tym więcej może być potrzeba czasu, rozmawiania o niczym albo o innych sprawach, zanim dziecko coś powie. Może więc być tak, że jeśli spędzamy z dzieckiem mało czasu i widujemy się tylko w przelocie, to niektóre kwestie nigdy nie wypłyną. Fajnym czasem na poważne rozmowy dla wielu dzieci może być też czas przed zaśnięciem, dlatego nie warto z niego zbyt pospiesznie rezygnować. Rozmawianie z własnym dzieckiem o seksualności to zadanie, w którym nikt was nie jest w stanie wyręczyć przynajmniej przez pierwszych kilkanaście lat. Zawsze bardzo ciekawa jestem tego, jak dorośli opisują swoje doświadczenia z rodzicami. To, czy rodzice chcieli rozmawiać, czy nie, jak odpowiadali na pytania dzieci i ich zaproszenia do kontaktu. Z wszystkich tych rozmów przebija się potrzeba tego, żeby mieć kontakt i taką relację z rodzicem, która umożliwia otwartą rozmowę w tej sferze. Jeśli nie będziecie rozmawiać ze swoimi dziećmi o seksualności, to jest nadzieja, że one sobie jakoś poradzą i dowiedzą się tego, czego potrzebują, od kogoś innego, ale w żadnej relacji z dorosłym dziecko nie osiągnie takiego poczucia intymności, zaufania, otwartości i bliskości, jakie może mieć z rodzicami. Chciałabym podkreślić, że piszę „może mieć", a nie - „ma". I nie chodzi mi o to, że dziecku nie wolno rozmawiać z innymi dorosłymi, tylko że rodzica nikt w tym nie jest w stanie zastąpić. Zdarza mi się przeczytać w jakimś poradniku, że od pewnego momentu trzeba powiedzieć dziecku, żeby poszło lepiej pytać do nauczyciela o różne rzeczy i do specjalisty, a nie do rodzica, i zastanawiam się, z czego w ogóle wynika taka porada i jakie szkody może wywołać. Czy wynika ze strachu przed nadmierną bliskością z dzieckiem? Czy z tabu, jakim jest temat seksualności? Że można go poruszać tylko ze specjalistami? Czy z lęku przed nadużyciem dziecka i ostrożnością na zapas? Czy z własnego dyskomfortu i przekonań autorów tych porad? Co z tego może wyniknąć? To, że dzieci w ogóle przestaną rozmawiać i pytać. To, że rodzic coraz mniej będzie wiedział o dziecku. To, że dziecko dowie się od innego dziecka lub dorosłego czegoś niepokojącego i nawet nie będzie w stanie tego przegadać i zweryfikować. To, że w swoim dorosłym życiu dziecko też będzie szło rozmawiać ze specjalistą tam, gdzie warto by najpierw porozmawiać ze swoim partnerem. Dziecko nigdy nie jest za duże na rozmowę z własnymi rodzicami. Im dziecko starsze, tym bardziej to, co się dzieje w relacji z nim, zależy od tego, co było wcześniej. Im dalej, tym ważniejsze jest uważne sprawdzanie, na ile dziecko chce nas wpuszczać do swojej prywatności. Ale wycofywanie się z kontaktu z dzieckiem i z rozmów z nim na tematy związane z seksualnością, bo już jest za duże i powinno na takie tematy rozmawiać z kimś innym, może być odebrane jako porzucenie. Nie jest też do niczego potrzebne. Można mieć otwartą relację z rodzicami, w której można szczerze porozmawiać, a mimo to doskonale radzić sobie z przejściem do bardziej dorosłego życia. Nie poprzez zerwanie relacji, a poprzez stopniowe poszerzanie ich o inne ważne osoby. "Nowe wychowanie seksualne" Agnieszka Stein, wydawnictwo Mamania - unikalna na polskim rynku książka o rozwoju seksualności i edukacji dzieci w tym aspekcie. Zanurzona w filozofii rodzicielstwa bliskości, teorii więzi, Porozumienia bez przemocy, oparta na najnowszych doniesieniach naukowych, bez balastu nieaktualnej i często szkodliwej wiedzy. To książka, w której ludzka seksualność nie jest oddzielona od reszty życia, napisana z szacunkiem dla intymności dziecka i troską o jego optymalny rozwój. Stanowi wartościowe źródło rzetelnej wiedzy o rozwoju człowieka i pokazuje, jak traktowanie dziecka z szacunkiem i empatią pomoże mu we wchodzeniu w dorosłość.
Chojnice: 13-latka urodziła dziecko. Czyja to wina? - nasz komentarz
Dzisiaj każdy jest mądry po fakcie... Czy jednak zastanowił się, DLACZEGO dochodzi do takich zdarzeń?
Oczywiście możemy zrzucać winę na wszystkich dokoła. Patologiczna rodzina, wypadek przy pracy, głupota młodych… Tylko, czy powinno tak być, by dziewczynka w wieku 13 lat została mamą i zamiast wsparcia otrzymała tylko stek wyzwisk i pomówień? Poszukiwany... Ona 13 lat, on 20. Niby bardziej doświadczony, mądrzejszy. A jednak nie. Zawiedli rodzice, szkoła, pedagodzy. Zawiedliśmy my wszyscy, którzy boimy się głośno mówić o seksie z dziećmi. Ona została mamą, choć pewnie nie ma pojęcia, z czym się to wiąże. Jego, poszukuje policja za seks z nieletnią. Co ich czeka, jakie się im stworzy warunki, by pomimo młodego wieku, mogli stać się rodziną i zapewnili niewinnemu maleństwu warunki do bycia kochanym? Czytaj: Rodzice i obowiązki - sprawdź, ile tak naprawdę pracujecie! Czy wpisy pojawiające się w mediach, że to szok i niedowierzanie, że to wstyd i hańba pomogą w czymkolwiek? Czy opinia Terlikowskiego, który ubolewa co prawda, że tak młoda dziewczynka urodziła dziecko, ale w sumie to dobrze, że nie dokonała aborcji, pomoże jej w dalszym życiu? To drugi przypadek w tym roku Owszem, sytuacja jest niepokojąca, bo to drugi przypadek w tym roku, że dziewczynka w tak młodym wieku urodziła dziecko. Tym bardziej niech to przemówi do naszej wyobraźni! Jesteśmy rodzicami, bierzemy odpowiedzialność za swoje dzieci i musimy się wywiązać z zobowiązań! Rozmowa, edukacja, a nie zamiatanie problemów pod dywan – to najważniejsze. Nie oczekujmy, że zrobi to za nas szkoła, internet, znajomi, czy… dorastająca młodzież, której wyobraźnia nie sięga czasem poza popęd i napięcie wynikające z wieku dojrzewania. Czytaj również: Dziecko urodziło dziecko - Kielce Czy można było temu zapobiec? Trudno zgadnąć, ale na pewno można było spróbować. Jaką wiedzę miała na temat seksu i jego konsekwencji ta dwójka, że w tak młodym wieku zostali rodzicami? Pewnie niewielką, biorąc pod uwagę efekt… Czy rozmawiacie z dziećmi otwarcie o seksie? Czytaj także: Jak rozmawiać z dzieckiem o seksie?
Tańczące tampony, piosenka o menstruacji - nietypowy sposób edukowania dzieci
Klip "Piosenka o okresie" podbija internet. Czy to dobry pomysł na edukację dzieci czy głupota?
- Śmieją się ze mnie, bo mam okres, co zrobić? To pytanie, które znajdziesz na wielu forach. Zadawane jest miliony razy przez dziewczynki w wieku dojrzewania. Szwedzka stacja telewizyjna podjęła się wyzwanie i chce edukować chłopców w temacie menstruacji. Celem klipu "Piosenka o okresie" jest uświadomienie młodych chłopców, czym jest miesiączka. Pokazanie, że nie jest to temat wstydliwy, a z pewnością nie powinna być powodem do wyśmiewania. 23-letni youtuber Alex Hermansson śpiewa: "To coś czasem zdarza się dziewczynom, zazwyczaj nie lubią o tym mówić. Może są tym lekko zawstydzone, nie chcą, abyśmy cokolwiek o tym wiedzieli, ale wiemy, że to coś całkowicie normalnego. Po prostu musimy być wtedy dla nich nieco milsi, okazać trochę cierpliwości, w końcu to po prostu odrobina krwi." "- Kobiecość, kobiecość - hip hip hurra kobiecość!" View oEmbed on the source website "Piosenka o okresie" bije rekordy popularności (choć nie została jeszcze wyemitowana w telewizji). Czy podejmowanie tematów uważanych przez większość ludzi za intymne w sposób lekki i zabawny jest dobrym sposobem edukacji? Gdzie leży granica dobrego smaku? Czy tańczące i śpiewające tampony nie stały się jednak wyłącznie zabawnym klipem, a przez to wątek edukacyjny zszedł na drugi plan? A może w taki sposób najłatwiej można dotrzeć do dzisiejszych nastolatków? Chcemy poznać wasze zdanie – piszcie w komentarzach. Ta nietypowa piosenka jest już drugim kontrowersyjnym klipem związanym ze szwedzką edukacją seksualną dzieci. Pierwszy dotyczył nazywania narządów płciowych. Zobaczysz go tu: Dlaczego zawstydzają nas "siusiaki" i "cipki"?
Dlaczego zawstydzają nas "siusiaki" i "cipki"?
Dlaczego tak bardzo boimy się słów "siusiak" i "cipka"? Dlaczego szwedzka kreskówka dla dzieci wzbudziła tyle emocji wśród polskich rodziców? Dlaczego boimy się rozmawiać z dzieckiem o seksualności?
- Ciociu zobacz, jakie fajne siusiaki - powiedział mój siostrzeniec, oglądając szwedzką kreskówkę, zapowiadającą kolejny sezon edukacyjnego programu Bacillaakuten. Zerknęłam mu przez ramię i zamurowało mnie. Bohaterowie kreskówki - siusiaki i cipki - wesoło podrygiwali w rytm piosenki. Spojrzałam na mojego siostrzeńca, który równie wesoło podskakiwał, klaszcząc w dłonie. Gdy film skończył się, zapytałam: "Czy wiesz, o czym była ta piosenka?". "O siusiakach!" - radośnie krzyknął malec, prosząc bym puściła ten film jeszcze raz. Warto przeczytać: Od kiedy wychowanie seksualne? Zboczona pani jest, czy co?! Postanowiłam zrobić eksperyment. Ten sam film puściałam mojej siostrze, jej mężowi, sąsiadce, jej córce i zaprzyjaźnionej sprzedawczyni z pobliskiego sklepu. Ich reakcje były diametralnie różne. Siostra, podobnie jak siostrzeniec, zachwyciła się obrazem. Pod nosem rzuciła: "Szkoda, że my nie robimy takich rzeczy", jej mąż zachował większy dystans, z niepokojem zapytał, czy to, aby niezbyt obsceniczne. U sąsiadki i jej córki najpierw pojawiły się rumieńce na twarzy, a później słowa: "Zboczona pani jest, czy co?!". Trochę zaniepokojona pokazałam ten filmik zaprzyjaźnionej sprzedawczyni z warzywniaka, starszej pani (wiek około 70 lat). Najpierw w uwagą go obejrzała, później chichocząc, jak młoda dziewczyna, powiedziała: "Kiedyś to było nie do pomyślenia, by takie rzeczy robić, a co dopiero oglądać, ale teraz to ja już stara jestem i mogę wszystko". Dodała: "A o czym oni śpiewają?". No właśnie, też byłam ciekawa. Poszukałyśmy w internecie tłumaczenia: "Oto siusiak w pełnym galopie. Ten, kto nie ma majtek, dynda siusiakiem i gołym tyłkiem. Cipka jest świetna, uwierz w to! Nawet u starszej pani prezentuje się elegancko (...) Tak różne, a jednak ta sama rzecz. Sikaj przez siusiaka lub cipkę, jeśli jesteś dziewczyną. Siusiak i cipka to wspaniały gang. Siusiak i cipka śpiewają nasz refren. Siusiak i cipka to części naszego ciała. Wiszą i machają na małym ciałku". Gdy przestałyśmy się śmiać, starsza pani powiedziała: "To wszystko prawda, nie ma się do czego przyczepić". I odeszła do swoich obowiązków, powtarzając pod nosem: "Nawet u starszej pani prezentuje się elegancko". Zobacz film, który wywołał tyle kontrowersji: View Ediplayer on the source website Dlaczego oburza nas film o siusiakach i cipce? No właśnie zarówno film, jak i piosenka w swojej wymowie są niewinne. W prostych słowach wyjaśnia, jakie są różnice między kobietą i mężczyzną. Oswaja z nimi. Jednak wiele osób reaguje z oburzeniem, tak jak moja sąsiadka. Dlaczego? - To efekt wychowania. W Polsce przez wiele lat intymność, seks były tematami tabu. Osoby, które nie przestrzegały zasad, oskarżane były o bezwstydność, rozwiązłość - tłumaczy Ewa Kot, socjolożka. - To się powoli zmienia. Jednak wciąż lepiej "płynąć z nurtem" niż "pod prąd". Wiele osób myśli, że skoro większość jest oburzona tego typu edukacją, to oni też muszą się oburzać. - Aby dziecko prawidłowo się rozwijało, edukację seksualną należy prowadzić od najmłodszych lat. Rodzice powinni być otwarci na rozmowy o seksie i seksualności. Mitem jest myślenie, że rozmawiając z dzieckiem na te tematy, dajemy pozwolenie na podjęcie zachować seksualnych - opowiada Aleksandra Jodko, seksuolog z Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej. I dodaje: - Doświadczenia krajów, w których jest edukacja seksualna prawidłowo prowadzona, pokazują, że wpływa ona na opóźnienie wieku inicjacji seksualnej oraz zmniejsza liczbę nieplanowanych ciąż (m.in. dzięki zdobytej wiedzy na temat antykoncepcji). Z badań wynika, że to rodzice boją się rozmawiać o seksie, a dzieci są otwarte na tego typu rozmowę. Choć dla obu stron może być ona krępująca. [CMS_PAGE_BREAK] Oswajanie z nagością od najmłodszych lat - Moi rodzice nie byli pruderyjni. Uczyli mnie szacunku do własnego ciała, ale też szacunku do ciała innych osób. Nigdy specjalnie nie epatowali nagością, ale też nie wpadali histerię, gdy przypadkiem zobaczyłam ich nago - opowiada Monika. I dodaje: - Gdy urodził się mój brat, mama spokojnie wyjaśniła mi, że ma on siusiaka i tym się różni od nas dziewczynek. Wytłumaczyła też, że inaczej dba się o siusiaki, a inaczej o cipki. Mówiła to spokojnie, bez skrępowania. Ale się zdziwiłam, gdy kiedyś w szkole (w podstawówce) powiedziałam coś używając słowa "cipka", a moje koleżanki poskarżyły wychowawczyni, że używam brzydkich słów. Mama została wezwana do szkoły. Długo nie mogłam zrozumieć, o co chodzi. Monika ma syna. Wychowuje go w podobny sposób, jak robili to jej rodzice. - Gdy syn, mając dwa lata, zapytał, skąd się biorą dzieci, spokojnie odpowiedziałam, że z miłości. Bo wtedy taka odpowiedź mu wystarczyła, ale gdy podrósł i zapytał o szczegóły, powiedziałam mu o plemnikach i komórce jajowej. Przyjął to spokojnie z naukową ciekawością. Teraz poprawia kolegów, gdy opowiadają w szkole głupoty na temat zapłodnienia. Czy ciekawość ciała to zboczenie? Syn mojej koleżanki Kasi, mając dwa lata, bawił się siusiakiem wywołując zgorszenie babć. Kasia musiała zmierzyć się z oskarżeniami, że ona i jej mąż sieją zgorszenie (bo skąd dziecko tak by się zachowywało), żądaniami, by natychmiast iść z małym do lekarza. Na szczęście moja koleżanka to silna osobowość i dzielnie stawiła czoło rodzinie. Wytłumaczyła, podpierając się książkami o rozwoju dziecka, że takie zachowanie jest zupełnie normalne (w przeciwieństwie do zachowania babć). Dziecko w tym wieku poznaje swoje ciało, jest bardziej świadome swoich możliwości. "Bawienie się siusiakiem" to nic innego, jak naukowa dociekliwość i "ze zboczeniem", o jaki podejrzewały małego babcie nie ma nic wspólnego. Ale porozmawiała też z synkiem. Wytłumaczyła mu, że pewnych rzeczy nie należy robić przy ludziach, bo mogą być zakłopotani. Zrozumiał. Więcej przy babciach się nie dotykał. Ciało i psychika to jedno To jaki rodzice mają stosunek do swojego ciała, wpływa na stosunek dziecka do własnego ciała. Jeśli dla rodzica intymne miejsca i związane wokół nich czynności są obrzydliwe, to i dziecko może je podobnie postrzegać. W książce "Dobra miłość. Co robić, by nasze dzieci miały udane życie" Wojciech Eichelberger tłumaczył: "Cały pierwszy okres opieki nad dzieckiem jest skierowany na sferę cielesną. Rodzice troszczą się wtedy głównie o dobro i zdrowie dziecka, ale natura tak to urządziła, że jednocześnie jest to troska o psychikę dziecka." I rozwija: "W pierwszej fazie życia ciało jest medium komunikowania się dziecka z otoczeniem. Wszystkie emocje, których dziecko nie potrafi wypowiedzieć, wyrazić objawiają się w postaci stanów ciała: napięcia, grymasów, min. W ciele zapisują się wszelkie doświadczenia, te dotyczące bezpieczeństwa, zagrożeń, miłości. W ten sposób kształtuje się fundament psychiki dorosłego człowieka. Małemu dziecku nie wystarczy powiedzieć: "Kocham cię", trzeba mu to pokazać. Przytulić, głaskać, nosić...". Gdy dziecko widzi, że robi coś, co jego rodziców napawa obrzydzeniem, to taka informacja podświadomie koduje się w jego głowie. 5 zasad kochającej mamy Prawdziwość tych słów widzę w postawie mojej siostry. Otacza swojego syna miłością, uważnością. Odpowiada na wszystkie jego pytania, nawet te krępujące, dostosowując odpowiedzi do jego wieku. Nie wychodzi pierwsza z inicjatywą "uświadamiania" wychodząc z założenia, że mały sam musi do pewnych pytań dojrzeć. Ma kilka zasad, którymi kieruje się w wychowaniu. Kocha bezwarunkowo Nie ocenia Nie zawstydza Słucha uważnie Obserwuje dyskretnie Pojawia się zawsze, gdy jest potrzebna Siusiak i cipka - nie bójmy się tych słów! Polecamy: Nago przy dziecku - tak czy nie?
Kłopotliwe pytania, które dręczą rodziców – o intymność, nagość, seks
Dzieci zwykle nie pytają o seks, ale o to, skąd się wzięły. Czy jesteś już przygotowana na rozmowę ze swoim dzieckiem o „tych” sprawach?
Przebrana w seksowną koszulkę, z błyskiem w oku zbliżasz się do partnera, który patrzy na ciebie pożądliwie. Zapominacie o bożym świecie. Do czasu, kiedy nagle okazuje się, że macie niespodziewaną widownię w postaci waszej pociechy wyrwanej ze snu miłosnymi odgłosami. Dziecko przyłapało was na uprawianiu seksu. Co teraz? Takie historie mogą się zdarzać. Gdy następnego dnia dziecko nie wraca do tematu i nie sprawia wrażenia wstrząśniętego – nie roztrząsajcie tego incydentu. Ale jeśli wygląda na przestraszone, nie można tego ignorować. Dla dziecka, które nie ma pojęcia o tym, co się dzieje, pozycje miłosne mogą wydawać się agresywne, a wasze westchnienia przypominać reakcję na ból, a nie na przyjemność. Trzeba zapewnić, bez drobiazgowych wyjaśnień, że nie robiliście sobie krzywdy, ale przytulaliście się i całowaliście, tak jak to robią rodzice. Ile o seksie powiedzieć dziecku? To zależy do wieku dziecka. Dzieci do trzeciego roku życia na ogół nie są zainteresowane technicznymi aspektami poczęcia. Zwykle wystarcza im wiedza na temat własnego istnienia, która zaczyna się od pobytu w brzuszku mamusi. Trzymajcie się faktów, ale darujcie sobie opowieści o bocianie i grządce kapusty. Mówcie tylko tyle, o ile dziecko zapyta – nigdy więcej. I pamiętajcie: ono nie pyta o seks, ale o rozmnażanie – o to, skąd się biorą dzieci. Tłumacząc pewne kwestie dotyczące erotyki, zawsze podkreślajcie emocjonalną stronę związku. Jeśli np. dziecko zobaczy w telewizji scenę miłosną, na pytanie: „Co oni robią?” odpowiedz: „Kochają się”. Jeśli to nie wystarczy, dodaj, że kiedy dorośli są sobie bliscy, to lubią spać w jednym łóżku, całować się i przytulać. Pozwoli to wybrnąć z sytuacji, tzn. odpowiedzieć szczerze, ale bez wnikania w techniczne szczegóły. Kiedy mały ciekawski zacznie dociekać, skąd wziął się dzidziuś w brzuchu jego cioci, opowiedz o małym ziarenku, które podarował jej wujek. Pytaj, jak on to rozumie. Unikniesz zabawnych sytuacji, bo niektórym dzieciom zdarza się nawet podejrzewać ciężarne o kanibalizm... Jak zachowywać się podczas rozmowy o seksie? Dzieci nie rodzą się z poczuciem wstydu, to my je tego uczymy. Dla dziecka pytanie: „Którędy dzidziuś wychodzi z brzuszka?” jest takim samym pytaniem jak: „Co to jest prąd?”. Nie rozumie, dlaczego o prądzie opowiadasz spokojnie, a o narodzinach z zażenowaniem. Jeśli czerwienisz się ze wstydu, pomyśl, że reakcja dziecka może być taka sama jak na wykład o funkcjonowaniu silnika. Nie ucz go więc, że narodziny czy anatomia człowieka to tematy tabu. Już na tym etapie to od ciebie zależy, jak twoje dziecko będzie sprawy seksu postrzegało w przyszłości. Czy można okazywać sobie czułość przy dziecku? Choć nie można unikać mówienia o intymnych stronach życia, wiele informacji rodzice mogą przekazać dzieciom bez słów. Maluchy to doskonali obserwatorzy. Mogą nie rozumieć relacji między mamą i tatą, a świetnie je wyczuwają. Dziecko, które rano pakuje się do łóżka rodziców, powinno widzieć ich uśmiechniętych, a nie warczących na siebie, gdy tylko otworzą oczy. Nie bójcie się przy dziecku przytulać i całować, ale nie róbcie też tego w nadmierny sposób. Nigdy nie włączajcie dziecka w swoje życie uczuciowe poprzez zbyt „naerotyzowaną” atmosferę w domu. Tak postępując, przyczyniacie się do tego, by wasza pociecha nie miała w przyszłości problemów z okazywaniem uczuć. 8 rad, jak rozmawiać z dzieckiem o seksie Nie ignoruj dziecka, jeśli uparcie dopytuje się, skąd się wzięło na tym świecie. Nie złość się, gdy dziecko zadaje niewygodne pytania. Nie rozmawiaj o seksie, kiedy czujesz się skrępowana. Postaraj się uspokoić albo poproś swojego partnera, by wyręczył cię w rozmowie z dzieckiem. Nie okłamuj dziecka, mów mu prawdę odpowiednio dostosowaną do jego wieku i potrzeb. Nie karz dziecka za to, że zainteresowało się miłosną tematyką. Nie utrwalaj przekonania, że intymna sfera życia człowieka jest czymś złym i niepożądanym. Poszukaj odpowiednich książek, które wyjaśnią dziecku tajemnice tej sfery życia. Czytaj też: Gdzie są granice intymności mamy? Konsultacja: Małgorzata Ohme, specjalizuje się w psychologii rozwoju, jest doktorantką PAN