Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-06-29T15:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Tristan i Izolda streszczenie: wydarzenia, plan i analiza
items: Hiob streszczenie – najważniejsze wydarzenia i przesłanie
items: Na co chorował Hiob? Objawy i możliwe diagnozy według Biblii
items: Samica alfa cechy: jak rozpoznać osobowość kobiety alfa
items: Wodorotlenki zasadowe: cechy, podział, przykłady i reakcje
items: Apokalipsa św. Jana streszczenie – fabuła i główne wizje
items: Największe i najmniejsze jezioro w Polsce – porównanie
items: Konfederacja barska przywódcy i ich rola w ruchu
items: Konfederacja barska: przyczyny, przebieg i skutki wydarzeń
items: Hołd pruski ciekawostki: mity, symbole i skutki historyczne
items: Wokół – poprawna pisownia, znaczenie i zasady użycia
items: „Makbet” w liceum wywołał burzę. Matka: „Zgłosiłam to, a nauczycielka zaśmiała mi się w twarz”
items: Granica Zofii Nałkowskiej – opracowanie, analiza i bohaterowie
items: Bezokolicznik: definicja, cechy i przykłady w zdaniach
items: Romantyczność interpretacja: motywy, problematyka i analiza ballady
items: Jak wyznaczyć dziedzinę i miejsca zerowe funkcji krok po kroku
items: Niedobrze czy nie dobrze? Zasady poprawnej pisowni i użycia
items: Na jakie pytania odpowiada liczebnik?
items: Iris mitologia grecka: bogini tęczy i posłanka bogów
items: Budowa atomu a położenie pierwiastka w układzie okresowym
items: Plan wydarzeń Stary człowiek i morze – szczegółowa chronologia
items: Apropo i defacto: znaczenie, zastosowanie
items: Felix Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi plan wydarzeń i analiza
items: Rudy Kamienie na szaniec – charakterystyka, rola i historia
items: Sąsiedzkie spory krzyżówka: przyczyny i skuteczne rozwiązania

Tristan i Izolda streszczenie: wydarzenia, plan i analiza
type: item
date: 2026-06-29T15:15:28.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Poznaj krótkie i szczegółowe streszczenie Tristana i Izoldy, kluczowe postacie, motywy oraz tragiczne zakończenie. Idealne do nauki.
encoded: Los Tristana od początku wyznaczają dwa porządki: rycerski obowiązek i uczucie, nad którym nie da się zapanować. Wychowany po śmierci rodziców na dzielnego wasala króla Marka szybko staje się bohaterem wielkich czynów, ale też uczestnikiem historii, w której przypadek uruchamia lawinę tragicznych wydarzeń. Spotkanie z Izoldą, wyprawa do Irlandii i wypity omyłkowo napój miłosny sprawiają, że wierność wobec władcy zderza się z namiętnością silniejszą niż rozsądek. To jedna z najbardziej znanych opowieści średniowiecza, pełna zdrady, rozstań, powrotów i finału, w którym miłość okazuje się trwalsza niż śmierć. Tristan i Izolda – najważniejsze informacje Utwór należy do tradycji średniowiecznego romansu, a jego bohaterami są Tristan i Izolda. Gatunek: romans tragiczny. Główni bohaterowie: Tristan, Izolda Złotowłosa, król Marek, Izolda o Białych Dłoniach, Kaherdyn. Miejsce akcji: przede wszystkim Kornwalia, Irlandia i Bretania. Punkt wyjścia fabuły: Tristan, siostrzeniec króla Marka, ma sprowadzić dla niego przyszłą żonę, Izoldę Złotowłosą. Najważniejsze wydarzenie: Tristan i Izolda przez przypadek wypijają napój miłosny przeznaczony dla Izoldy i Marka. Główny konflikt: miłość Tristana i Izoldy zderza się z lojalnością wobec króla Marka. Zakończenie: Tristan umiera w przekonaniu, że Izolda nie przypłynie, a Izolda umiera z żalu po jego śmierci. Symbol finału: z ich grobów wyrasta głóg, który oznacza, że nawet śmierć nie rozdziela kochanków. Tristan i Izolda – plan wydarzeń Śmierć rodziców Tristana i wychowanie chłopca przez Rohałta. Dorastanie Tristana na dzielnego i utalentowanego rycerza. Przybycie Tristana na dwór króla Marka w Kornwalii. Powierzenie Tristanowi ważnych zadań przez Marka. Walka Tristana z Morhołtem. Ciężka rana Tristana i jego pobyt w Irlandii. Uleczenie Tristana przez Izoldę Złotowłosą. Decyzja króla Marka o małżeństwie z Izoldą. Wyprawa Tristana do Irlandii po przyszłą żonę dla władcy. Powrót statkiem do Kornwalii. Przypadkowe wypicie napoju miłosnego…

czytanie-ksiazki-43-73ae0d3.jpg
width: 1600
height: 1200

Hiob streszczenie – najważniejsze wydarzenia i przesłanie
type: item
date: 2026-06-27T20:15:08.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: religia
subject: sprawdzian
description: Poznaj hiob streszczenie: kluczowe wydarzenia, sens cierpienia i przesłanie Księgi Hioba w krótkim, jasnym opracowaniu dla uczniów.
encoded: Historia Hioba należy do tych biblijnych opowieści, które najmocniej pokazują, jak trudne bywa szukanie sensu w cierpieniu. Jej bohater jest człowiekiem uczciwym, pobożnym i spełnionym, a mimo to w krótkim czasie traci niemal wszystko: majątek, dzieci, zdrowie i spokój. W centrum tej opowieści stoi nie tylko dramat jednostki, ale też pytanie o granice ludzkiego rozumienia. Rozmowy z przyjaciółmi, bunt przeplatający się z wiernością oraz głos Boga tworzą poruszającą całość, która do dziś skłania do refleksji nad niewinnością, pokorą i wytrwałością wobec prób, których nie da się łatwo wyjaśnić. Księga Hioba – kim jest Hiob i dlaczego zostaje wystawiony na próbę Hiob to bohater biblijny przedstawiony jako człowiek sprawiedliwy, bogobojny i uczciwy. Mieszka w krainie Uz, ma wielki majątek, dobrą opinię i szczęśliwą rodzinę. Jego życie wydaje się uporządkowane i bezpieczne. Właśnie dlatego zostaje wystawiony na próbę. Bóg pozwala szatanowi doświadczyć Hioba cierpieniem, by pokazać, że jego wiara nie wynika jedynie z dostatku i pomyślności. Sens tej próby jest kluczowy dla całej księgi: chodzi o odpowiedź na pytanie, czy człowiek pozostanie wierny także wtedy, gdy straci wszystko. Hiob traci majątek, sługi i dzieci Pierwszy etap próby jest nagły i wyjątkowo bolesny. W krótkim czasie Hiob traci to, co budowało jego dotychczasowe życie: majątek, służbę, wszystkie dzieci. To nie jest stopniowy upadek, ale seria dramatycznych ciosów. Mimo tak wielkiej straty Hiob nie odwraca się od Boga. Przyjmuje cierpienie z pokorą i nie buntuje się wprost przeciw Stwórcy. Już na tym etapie widać, że jego wiara nie zależy wyłącznie od powodzenia. Choroba Hioba i próba wiary mimo bólu oraz zwątpienia bliskich Na tym próba się nie kończy. Szatan domaga się kolejnego doświadczenia, dlatego Hioba dotyka ciężka choroba skóry, opisywana jako trąd. Cierpienie staje się nie tylko duchowe i emocjonalne, ale też fizyczne. Szczególnie trudne jest to, że wsparcia nie daje mu nawet najbliższa osoba. Żon…

czytanie-Pisma-Swietego-7-34b8fc3.jpg
width: 1600
height: 1200

Na co chorował Hiob? Objawy i możliwe diagnozy według Biblii
type: item
date: 2026-06-27T17:15:41.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: religia
subject: sprawdzian
description: Na co chorował Hiob? Poznaj biblijne opisy, możliwe diagnozy i sens cierpienia. Sprawdź, co naprawdę mówi Biblia o jego chorobie.
encoded: Biblijny opis dolegliwości Hioba jest przejmujący i bardzo konkretny: ciało pokrywają bolesne wrzody, od stóp aż po czubek głowy. To nie tylko fizyczny ból, ale też skrajne wyczerpanie, świąd, bezsilność i cierpienie, które dotyka całego człowieka. Choć w dawnych przekładach często pojawia się słowo „trąd”, sprawa nie jest tak prosta. Określenie używane w Biblii miało szersze znaczenie niż współczesna nazwa choroby, dlatego obok trądu bierze się pod uwagę także inne ciężkie schorzenia skóry. W Księdze Hioba ważniejsza od samej diagnozy pozostaje jednak perspektywa cierpienia, którego nie da się łatwo wyjaśnić. Na co chorował Hiob? Krótka odpowiedź na podstawie Biblii Najuczciwsza odpowiedź brzmi: nie wiadomo dokładnie. Biblia nie podaje nazwy choroby Hioba, ale opisuje ją jako ciężką, bolesną chorobę skóry, obejmującą całe ciało. Hiob miał wrzody „od stóp aż do wierzchołka głowy”, a jego cierpienie było zarówno fizyczne, jak i psychiczne. W wielu dawnych przekładach pojawia się określenie trąd, ale nie musi ono oznaczać dokładnie tej samej choroby, którą dziś tak nazywamy. Dlatego obok trądu wymienia się też inne możliwe rozpoznania, na przykład świerzb lub inne ciężkie schorzenia dermatologiczne. Jak Biblia opisuje chorobę Hioba Biblijny opis skupia się przede wszystkim na dotkliwości objawów. Choroba obejmuje całe ciało i wiąże się z ogromnym bólem. Najważniejsze elementy tego obrazu to: wrzody pokrywające ciało od stóp do głowy, silne cierpienie fizyczne, wyraźne pogorszenie samopoczucia, psychiczne obciążenie związane z chorobą. To nie jest opis drobnej dolegliwości skórnej, ale stanu, który odbiera komfort, siły i poczucie godności. Właśnie dlatego choroba Hioba stała się symbolem skrajnie trudnego doświadczenia. Czy Hiob miał trąd To najczęściej spotykane wyjaśnienie, ale warto je traktować ostrożnie. W starych przekładach słowo „trąd” miało szersze znaczenie niż dziś. Oznaczało nieraz po prostu ciężką, widoczną i budzącą lęk chorobę skóry, a niekoniecznie wsp…

czytanie-Pisma-Swietego-4-eb34e0a.jpg
width: 1600
height: 1200

Samica alfa cechy: jak rozpoznać osobowość kobiety alfa
type: item
date: 2026-06-20T04:15:32.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: sprawdzian
subject: wiedza o społeczeństwie
description: Poznaj samica alfa cechy i odkryj, jak pewność siebie, granice oraz niezależność pomagają budować autentyczne relacje bez zbędnego hałasu.
encoded: Nie każda silna kobieta chce być w centrum uwagi. Często bardziej niż rozgłos wyróżniają ją spokój, niezależność i jasne zasady, których trzyma się na co dzień. Podejmuje decyzje samodzielnie, potrafi wyznaczać granice i nie uzależnia swojej wartości od cudzej opinii. Taka osobowość nie ma wiele wspólnego z chłodem czy potrzebą dominacji. To raczej połączenie pewności siebie, autentyczności i wrażliwości, które widać w relacjach, pracy i codziennych wyborach. Siła idzie tu w parze z empatią, lojalnością i szacunkiem do siebie oraz innych. Kim jest samica alfa i co naprawdę oznacza osobowość alfa Osobowość alfa u kobiety nie polega na byciu „najgłośniejszą w pokoju” ani na potrzebie kontrolowania innych. To raczej połączenie wewnętrznej siły, samodzielności i jasnego poczucia własnej wartości. Samica alfa zwykle dobrze zna siebie. Wie, co jest dla niej ważne, potrafi podejmować decyzje bez ciągłego szukania potwierdzenia u otoczenia i działa zgodnie z własnym systemem wartości. Nie oznacza to chłodu czy twardości za wszelką cenę. Dojrzała osobowość alfa umie być stanowcza, ale nie traci przy tym szacunku do innych. W praktyce kobieta alfa nie żyje po to, by spełniać cudze oczekiwania. Bardziej niż opinie otoczenia liczy się dla niej to, czy postępuje w zgodzie ze sobą. Dlatego bywa odbierana jako silna, zdecydowana i trudna do zmanipulowania. Samica alfa cechy: najważniejsze wyróżniki w zachowaniu i podejmowaniu decyzji Najbardziej charakterystyczne samica alfa cechy widać w codziennym działaniu. To nie deklaracje, ale sposób, w jaki taka kobieta wybiera, reaguje i konsekwentnie idzie swoją drogą. Najczęściej wyróżnia ją: Niezależność i samowystarczalność – potrafi działać samodzielnie i nie opiera całego poczucia bezpieczeństwa na innych ludziach. Pewność siebie – zna swoje mocne strony, ale nie potrzebuje stale ich udowadniać. Stanowczość – mówi wprost, co myśli, i nie wycofuje się tylko po to, by wszystkim było wygodnie. Jasne cele – wie, do czego dąży, i nie trac…

Pewna-siebie-kobieta-1-4ca0328.jpg
width: 1600
height: 1200

Wodorotlenki zasadowe: cechy, podział, przykłady i reakcje
type: item
date: 2026-06-16T20:15:16.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Wodorotlenki zasadowe: budowa, rozpuszczalność, dysocjacja i reakcje z kwasami. Poznaj przykłady, właściwości i zastosowania w chemii.
encoded: Związki z grupą OH⁻ należą do podstaw chemii nie bez powodu, łatwo je rozpoznać po budowie, a jeszcze łatwiej po sposobie, w jaki zachowują się w wodzie. Tworzą je głównie metale, a ich roztwory mają odczyn zasadowy, dobrze przewodzą prąd i wchodzą w charakterystyczne reakcje, między innymi z kwasami . W praktyce warto odróżniać je od tlenków i wodorotlenków amfoterycznych, bo podobne nazwy nie oznaczają tych samych właściwości . Znaczenie ma też rozpuszczalność: nie każdy taki związek jest zasadą, ale każda zasada należy do tej grupy . To właśnie ta różnica porządkuje temat i ułatwia zrozumienie najważniejszych przykładów oraz reakcji. Czym są wodorotlenki zasadowe Wodorotlenki zasadowe to związki jonowe zbudowane z kationu metalu i anionu wodorotlenkowego OH⁻ . Należą do grupy związków, które w wodzie dają roztwory o odczynie zasadowym. To właśnie obecność jonów OH⁻ odpowiada za ich typowe zachowanie chemiczne . W praktyce szkolnej i laboratoryjnej spotyka się je przede wszystkim jako związki reagujące z kwasami, tworzące sole i wodę . Jak zbudowane są wodorotlenki zasadowe i jak zapisać ich wzór ogólny Ogólny wzór wodorotlenków zasadowych zapisuje się jako M(OH)x, gdzie: M oznacza kation metalu, OH to anion wodorotlenkowy, x odpowiada wartościowości kationu metalu . Taki zapis pokazuje, ile grup wodorotlenkowych łączy się z danym metalem . Dla metalu jednowartościowego wzór będzie prostszy, jak NaOH, a dla dwuwartościowego pojawią się dwie grupy OH, jak w Ca(OH)₂ . Które wodorotlenki metali zalicza się do zasadowych Do wodorotlenków zasadowych zalicza się przede wszystkim wodorotlenki tworzone przez: metale 1. grupy układu okresowego, metale 2. grupy układu okresowego, z wyłączenie berylu , niektóre metale bloku d na najniższym stopniu utlenienia . Najczęściej jako przykłady podaje się silne wodorotlenki metali, takie jak: NaOH – wodorotlenek sodu, KOH – wodorotlenek potasu, LiOH – wodorotlenek litu, RbOH – wodorotlenek rubidu, CsOH – wodorotlenek cezu, Ca(OH)₂ –…

chemia-dzieci-w-klasie-2-8dcbee8.jpg
width: 1600
height: 1200

Apokalipsa św. Jana streszczenie – fabuła i główne wizje
type: item
date: 2026-06-15T05:15:40.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: lektury
subject: sprawdzian
description: Poznaj streszczenie Apokalipsy św. Jana: pieczęcie, trąby, Bestię i Nowe Jeruzalem. Zrozum sens proroctwa i przesłanie nadziei.
encoded: To jedna z najbardziej symbolicznych i zarazem najbardziej poruszających ksiąg biblijnych. Pełna obrazów katastrof, walki sił dobra ze złem i tajemniczych znaków, prowadzi od napomnień kierowanych do pierwszych wspólnot chrześcijańskich aż po wizję końca starego świata i odnowienia całego stworzenia. Obok groźnych scen pieczęci, trąb, plag i postaci Bestii pojawia się tu także mocny motyw nadziei. Zło zostaje osądzone, wierni otrzymują obietnicę ocalenia, a finałem nie jest jedynie zagłada, lecz Nowe Jeruzalem, obraz życia bez cierpienia, śmierci i lęku. Apokalipsa św. Jana – streszczenie krótkie Apokalipsa św. Jana to opowieść o kolejnych objawieniach dotyczących końca świata, sądu nad ludzkością i ostatecznego zwycięstwa Boga nad złem. Księga zaczyna się od listów do siedmiu Kościołów, które mają pozostać wierne mimo trudności. Potem pojawiają się kolejne wizje: siedem pieczęci, siedem trąb i siedem czasz gniewu, a każda z nich przynosi nowe katastrofy. W dalszej części pokazana zostaje walka dobra ze złem poprzez symbole Niewiasty, Smoka i Bestii. Zło na pewien czas zdobywa wpływ na świat, ale ostatecznie zostaje pokonane. Dochodzi do upadku Wielkiego Babilonu, spętania Szatana, a po jego krótkim powrocie, do decydującej bitwy. Księga kończy się Sądem Ostatecznym i wizją Nowego Jeruzalem, czyli nowego świata bez cierpienia i śmierci. Czym jest Apokalipsa św. Jana i jaki ma główny sens Apokalipsa św. Jana to ostatnia księga Nowego Testamentu. Zawiera obrazy końca świata, ale jej sens nie sprowadza się tylko do katastrof. To także księga nadziei, pokazująca, że zło nie ma ostatniego słowa. W centrum znajduje się przekonanie, że nastąpi Sąd Ostateczny, a dobro zwycięży. Tekst podkreśla znaczenie wytrwałości w wierze, szczególnie w czasie prześladowań, kryzysów i moralnego zamętu. Dlatego streszczenie Apokalipsy św. Jana warto czytać nie tylko jako opis zagłady, ale też jako zapowiedź odnowienia świata. Siedem listów do Kościołów – początek objawienia Na początku Jan…

czytanie-ksiazki-24-d7ee7d5.jpg
width: 1600
height: 1200

Największe i najmniejsze jezioro w Polsce – porównanie
type: item
date: 2026-06-10T03:45:04.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: geografia
subject: sprawdzian
description: Poznaj największe i najmniejsze jezioro w Polsce, porównaj Śniardwy z Grabowcem i odkryj, jak ogromna jest skala polskich jezior.
encoded: Polskie jeziora potrafią zaskakiwać skalą. Z jednej strony są Śniardwy, rozległy akwen na Mazurach, nazywany czasem „Mazurskim Morzem”, wyraźnie większy od kolejnych jezior w krajowym zestawieniu. Z drugiej znajduje się maleńki, bezimienny zbiornik w Grabowcu, którego powierzchnia jest tak mała, że przez lata ustępował miejsca bardziej znanemu Bukowu w popularnych rankingach. To zestawienie dobrze pokazuje, jak różnorodna jest geografia Polski. Największe akweny skupiają się głównie na północy kraju i mają znaczenie krajobrazowe, przyrodnicze oraz turystyczne, podczas gdy najmniejsze pozostają raczej ciekawostką hydrograficzną niż miejscem wypoczynku. Największe i najmniejsze jezioro w Polsce na pierwszy rzut oka Największe jezioro w Polsce: Śniardwy Położenie: Kraina Wielkich Jezior Mazurskich Powierzchnia Śniardw: ok. 113,4–113,8 km² Najmniejsze jezioro w Polsce: beznazwowy zbiornik w Grabowcu Położenie: woj. wielkopolskie Powierzchnia: 85,26 m² Dawniej za najmniejsze jezioro w Polsce uznawano: jezioro Bukowo Powierzchnia Bukowa: ok. 15,3–18,5 ha Drugie największe jezioro w Polsce: Mamry – ok. 102,8–104 km² Trzecie miejsce wśród największych jezior: Łebsko – ok. 71,4 km² Już te liczby pokazują skalę różnicy: największe i najmniejsze jezioro w Polsce dzieli przepaść, której nie da się porównać z różnicami między kolejnymi miejscami w zwykłych rankingach. Największe jezioro w Polsce: Śniardwy Śniardwy to największe jezioro w Polsce i jednocześnie jeden z najbardziej rozpoznawalnych akwenów w kraju. Leży na Mazurach, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, i zajmuje powierzchnię około 113,4–113,8 km². To właśnie skala sprawia, że Śniardwy tak mocno wyróżniają się na tle innych jezior. Nie bez powodu bywają nazywane „Mazurskim Morzem”. Są wyraźnie większe nie tylko od małych jezior, ale także od kolejnych dużych akwenów w Polsce. Nawet drugie w rankingu Mamry mają mniejszą powierzchnię, a różnica wobec dalszych miejsc staje się jeszcze bardziej widoczna. Znaczenie Śniar…

jezioro-w-Polsce-1-77b507b.jpg
width: 1600
height: 1200

Konfederacja barska przywódcy i ich rola w ruchu
type: item
date: 2026-06-07T05:15:54.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: historia
subject: sprawdzian
description: Poznaj, kim byli przywódcy konfederacji barskiej: Pułascy, Krasińscy i inni. Zobacz, jak działało dowodzenie, ideologia i walka o niezależność.
encoded: Konfederacja barska była czymś więcej niż tylko buntem części szlachty. To jeden z najważniejszych i najbardziej złożonych zrywów XVIII wieku, w którym sprawy wiary, niezależności państwa i walki z rosyjską dominacją połączyły się z ostrym sporem o kierunek polityczny Rzeczypospolitej. W tej historii liczą się nie tylko głośne nazwiska, lecz także podział ról między formalnych przywódców, organizatorów zaplecza, dowódców polowych i duchowych inspiratorów ruchu. Przyglądając się postaciom takim jak Michał Hieronim Krasiński, Józef Pułaski, Kazimierz Pułaski czy Adam Stanisław Krasiński, warto też zobaczyć, jak zmieniało się przywództwo konfederatów w czasie walk. Kim byli główni przywódcy konfederacji barskiej Hasło „konfederacja barska przywódcy” nie prowadzi do jednego nazwiska. Ruch od początku miał charakter rozproszony, a władza była podzielona między centralne urzędy, organizatorów politycznych, dowódców wojskowych i autorytety religijne. To rozróżnienie jest ważne, bo formalna ranga nie zawsze oznaczała największy wpływ na przebieg walk. Formalni liderzy centralni Michał Hieronim Krasiński, jako marszałek generalny w Koronie, pełnił funkcję najważniejszego świeckiego zwornika ruchu po stronie koronnej. Reprezentował legalistyczny i ustrojowy wymiar konfederacji: nadawał jej formę polityczną, sygnował decyzje i współtworzył centralny ośrodek kierowniczy. Jego rola była istotna zwłaszcza tam, gdzie trzeba było utrzymać jedność między wieloma lokalnymi konfederacjami i nadać im wspólny kierunek. Michał Jan Pac, marszałek generalny na Litwie, był odpowiednikiem Krasińskiego w części litewskiej Rzeczypospolitej. Jego urząd pokazywał, że konfederacja nie była wyłącznie ruchem koronnym, lecz przedsięwzięciem obejmującym oba człony państwa. Pac nie należał do najbardziej rozpoznawalnych dowódców polowych, ale jego znaczenie ustrojowe było duże: wzmacniał litewską legitymizację ruchu i łączył ją z centralnym kierownictwem. Obaj marszałkowie generalni stali wyżej w hier…

czytanie-ksiazki-35-014f962.jpg
width: 1600
height: 1200

Konfederacja barska: przyczyny, przebieg i skutki wydarzeń
type: item
date: 2026-06-06T18:15:25.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: historia
subject: sprawdzian
description: Poznaj konfederacja barska przyczyny i skutki: genezę zrywu, przebieg walk, represje i związek z I rozbiorem Polski. Czytaj więcej.
encoded: Konfederacja barska była jednym z najbardziej przełomowych, a zarazem najbardziej niejednoznacznych zrywów w dziejach XVIII-wiecznej Rzeczypospolitej. Wyrastała ze sprzeciwu wobec rosyjskiej dominacji, politycznej słabości państwa i narastających napięć religijnych, ale szybko przerodziła się w długą, wyniszczającą walkę, która podzieliła szlachtę i pogłębiła chaos. Warto spojrzeć na te wydarzenia szerzej niż tylko przez pryzmat bitew i dat. Ich znaczenie ujawnia się dopiero wtedy, gdy uwzględni się tło polityczne, moment zawiązania związku w Barze, najważniejsze etapy walk oraz konsekwencje, które okazały się dramatyczne dla państwa i społeczeństwa, aż po represje, emigrację i drogę do I rozbioru Polski. Tło i przyczyny konfederacji barskiej Kryzys polityczny Rzeczypospolitej przed 1768 rokiem Rzeczpospolita w drugiej połowie XVIII wieku była państwem coraz słabszym politycznie i coraz mocniej uzależnionym od Rosji. Wybór Stanisława Augusta Poniatowskiego na tron w 1764 roku odbył się przy wyraźnym wsparciu Petersburga, co od początku podważało jego samodzielność. Król próbował prowadzić politykę reform, ale działał w warunkach stałej presji obcego mocarstwa i ostrego konfliktu wewnętrznego. Szczególne znaczenie miał sejm delegacyjny z lat 1767–1768, obradujący pod naciskiem ambasadora rosyjskiego Nikołaja Repnina. To wtedy uchwalono prawa kardynalne, które miały rzekomo chronić ustrój Rzeczypospolitej, a w praktyce utrwalały jego największe słabości. Rosyjska gwarancja tych praw oznaczała coś więcej niż dyplomatyczną opiekę, dawała imperium wygodny pretekst do ingerowania w sprawy państwa pod hasłem obrony istniejącego porządku. Dla wielu przedstawicieli szlachty był to moment przełomowy. Ustrój nie tylko nie był reformowany, ale został niejako zamrożony pod obcą kontrolą. Zależność od Rosji przestawała być domysłem politycznym, a stawał się faktem widocznym w decyzjach sejmu i w coraz słabszej pozycji króla. Bezpośrednie przyczyny wybuchu konfederacji Bezpośredni…

czytanie-ksiazki-38-6c90023.jpg
width: 1600
height: 1200

Hołd pruski ciekawostki: mity, symbole i skutki historyczne
type: item
date: 2026-06-03T18:15:02.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Poznaj hołd pruski bez szkolnych uproszczeń: ciekawostki, symbolika, sekularyzacja Prus i skutki, które zmieniły układ sił w Europie.
encoded: Hołd pruski to jedno z tych wydarzeń, które na szkolnych lekcjach wydają się oczywiste, a przy bliższym spojrzeniu okazują się znacznie bardziej złożone. Za uroczystą sceną z Krakowa z 10 kwietnia 1525 roku kryły się nie tylko polityczne kalkulacje, lecz także mocna symbolika, religijny przełom i decyzje, które na długo zmieniły układ sił w tej części Europy. Warto przyjrzeć się temu momentowi bez uproszczeń i narodowego patosu. Pokażemy, co naprawdę oznaczały gesty Albrechta Hohenzollerna, skąd wzięły się najczęstsze nieporozumienia oraz jakie skutki przyniosła sekularyzacja Prus, zarówno dla ówczesnej Polski, jak i dla kolejnych stuleci. Co naprawdę wydarzyło się 10 kwietnia 1525 roku 10 kwietnia 1525 roku na rynku w Krakowie Albrecht Hohenzollern złożył hołd lenny Zygmuntowi I Staremu. Nie był to jednak samodzielny, oderwany akt, lecz publiczne dopełnienie decyzji podjętych dwa dni wcześniej. 8 kwietnia zawarto traktat krakowski, który kończył konflikt z państwem zakonnym i ustalał nowy porządek polityczny w Prusach. Ceremonia z 10 kwietnia nadawała temu porządkowi widzialną, uroczystą formę. Dlatego hołd pruski nie był po prostu „pokojem z Krzyżakami”. Państwo zakonu krzyżackiego w Prusach zostało politycznie przekształcone w świeckie Księstwo Pruskie, a Albrecht przestał być wielkim mistrzem rządzącym organizmem zakonnym i stał się świeckim księciem, lennikiem króla Polski. To rozróżnienie jest kluczowe. Pokój kończy wojnę, ale nie musi zmieniać ustroju. W 1525 roku zaszło coś więcej: zniknęło państwo zakonne, a na jego miejscu powstał nowy byt polityczny podporządkowany Koronie Polskiej więzią lenną. Na tym właśnie polegała sekularyzacja Prus w swoim najważniejszym sensie politycznym. Symbolika hołdu pruskiego, którą łatwo przeoczyć Gesty i rytuał ceremonii Symbolika hołdu pruskiego była starannie ułożona. Albrecht uklęknął przed królem, uznał jego zwierzchność i złożył przysięgę wierności na Ewangelię. Nie był to uprzejmy ukłon ani pusta etykieta. W języku po…

korepetycje-powtorka-materialu-edukacyjnego-3-dd7e46d.jpg
width: 1600
height: 1200

Wokół – poprawna pisownia, znaczenie i zasady użycia
type: item
date: 2026-05-31T18:15:54.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Sprawdź, jak poprawnie pisać wokół, z jakim przypadkiem się łączy i czym różni się od form dookoła, dokoła oraz wokoło.
encoded: W języku polskim są słowa, przy których drobny błąd od razu rzuca się w oczy, i właśnie do nich należy wokół. Poprawna forma jest tylko jedna: pisana łącznie, przez „ó”. Warto to zapamiętać, bo rozdzielny zapis pojawia się zaskakująco często, choć nie mieści się w normie językowej. W dalszej części przyglądamy się znaczeniu tego wyrazu, jego funkcji w zdaniu i zasadom poprawnego użycia. Wyjaśniamy też, z jakim przypadkiem się łączy, w jakich kontekstach występuje oraz czym różni się od podobnych form, takich jak dookoła czy wokoło. Jak poprawnie zapisać: „wokół” czy „w okół” Jedyna poprawna forma to „wokół”, pisana łącznie i przez „ó”. Taka pisownia jest utrwalona w normie ortograficznej i właśnie w tej postaci wyraz pojawia się w słownikach języka polskiego. Na pytanie „wokół czy w okół” odpowiedź jest prosta: poprawne jest wyłącznie „wokół”. Zapis „w okół” jest błędny i nie powinien pojawiać się ani w tekstach oficjalnych, ani w codziennej korespondencji. Co oznacza słowo „wokół” „Wokół” jako przyimek Jako przyimek „wokół” ma dwa podstawowe zastosowania. Pierwsze jest przestrzenne i oznacza ze wszystkich stron, dookoła. Przykład: „Ustawiono krzesła wokół stołu”. Drugie ma charakter przenośny i odnosi się do tematu, osoby albo sprawy, które stają się osią rozmowy, zainteresowania czy sporu. Przykład: „Narastały pytania wokół decyzji dyrektora”. Najważniejsze znaczenia tego wyrazu to więc otaczanie czegoś w sensie dosłownym oraz skupienie uwagi na czymś w sensie przenośnym. „Wokół” jako przysłówek Rzadziej „wokół” występuje jako przysłówek. Wtedy oznacza po prostu wszędzie dookoła i nie łączy się z rzeczownikiem. Różnicę dobrze widać w krótkich przykładach: przyimek: „Rozejrzał się wokół domu”. przysłówek: „Rozejrzał się wokół”. W pierwszym zdaniu „wokół” wprowadza określenie miejsca związane z konkretnym obiektem. W drugim samodzielnie wskazuje przestrzeń otaczającą mówiącego lub bohatera zdania. Jak używać „wokół” w zdaniu Z jakim przypadkiem łączy się „wokół” Po …

Dzieci-w-szkole--c974857.jpg
width: 1600
height: 1200

„Makbet” w liceum wywołał burzę. Matka: „Zgłosiłam to, a nauczycielka zaśmiała mi się w twarz”
type: item
date: 2026-05-20T13:15:53.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: książka dla dzieci
subject: lektury
subject: szkoła
description: Czy szkolne lektury powinny mieć jakieś granice? A może młodzież musi poznawać też te mniej cukierkowe historie, żeby lepiej rozumieć świat? Do naszej redakcji napisała mama ucznia 1 klasy liceum, która nie ukrywa oburzenia po lekcjach poświęconych „Makbetowi”. Jej zdaniem ta lektura wręcz „normalizuje chore zachowania”.
encoded: Napisała do nas mama ucznia pierwszej klasy liceum. Jej syn oomawia na języku polskim „Makbeta” Williama Szekspira. Kobieta uważa, że szkoła posuwa się za daleko, a sama lektura „powinna zniknąć z listy obowiązkowych książek”. Najbardziej zabolała ją jednak reakcja nauczycielki, gdy postanowiła zgłosić swoje zastrzeżenia. Przeczytajcie wiadomość, która trafiła do naszej skrzynki: „To ma być edukacja? Przecież tam jest samo zło” Jestem matką licealisty i naprawdę nie rozumiem, co się dzieje ze szkołą. Syn przyniósł do domu „Makbeta” i zaczął mi opowiadać, o czym jest ta książka. Morderstwa, zdrady, obsesja władzy, manipulacja, namawianie. Ja pytam: to ma być lektura dla dzieci? Najgorsze jest to, że nauczycielka przedstawia tę historię niemal jak coś fascynującego. Dyskusje o tym, czy Makbet miał wybór. Analizowanie, co czuł po tym wszystkim. Przepraszam bardzo, ale czy my naprawdę musimy wczuwać się w psychikę kogoś takiego? Syn powiedział mi też, że na lekcji rozmawiali o tym, jak ambicja może „usprawiedliwiać” różne zachowania. Ja aż usiadłam. Od kiedy szkoła bawi się w tłumaczenie zbrodni? Zgłosiłam swoje uwagi nauczycielce. I wiecie, co usłyszałam? Że „to klasyka literatury” i że młodzież musi poznawać trudne emocje. A potem kobieta dosłownie się zaśmiała. Jakby moje obawy były śmieszne. Mam wrażenie, że dziś w szkołach coraz częściej przekracza się granice. Wszystko tłumaczy się „sztuką”, „rozwojem”, „psychologią”. Tylko że to nadal są dzieci. Naprawdę nie widzę powodu, żeby 15-latek czytał o takich rzeczach. Potem dziwimy się, że młodzież jest zobojętniała na przemoc. Może problem zaczyna się właśnie tutaj – od lektur, które pokazują zło w tak intensywny sposób. Dla mnie „Makbet” nie jest żadną wartościową książką. To historia o ludziach moralnie zepsutych i uważam, że szkoła nie powinna robić z tego obowiązkowej lektury. Czy „Makbet” naprawdę szkodzi młodzieży? Głos redakcji Trudno nie zauważyć emocji tej mamy. Wielu rodziców reaguje podobnie, gdy szkolne lek…

nastolatek-czyta-lekture-szkolna-c8e0585.jpg
width: 1600
height: 1200

Granica Zofii Nałkowskiej – opracowanie, analiza i bohaterowie
type: item
date: 2026-05-19T15:15:14.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Poznaj streszczenie i analizę Granicy Zofii Nałkowskiej: motyw granicy, bohaterowie i problematyka lektury jasno wyjaśnione.
encoded: To jedna z najważniejszych polskich powieści psychologicznych i społeczno-obyczajowych, przenikliwa, niewygodna i zaskakująco aktualna. Nałkowska pokazuje świat, w którym ambicja, uczucia i presja społeczna prowadzą bohaterów do decyzji, od których nie da się już uciec bez konsekwencji. Przyglądamy się tu najważniejszym wątkom utworu, jego kompozycji i znaczeniu motywu granicy, a także losom Zenona, Elżbiety i Justyny. To uporządkowane omówienie pomoże szybko przypomnieć sobie treść lektury, lepiej zrozumieć jej sens i wychwycić tematy, które najczęściej wracają na sprawdzianach, egzaminach i w szkolnych interpretacjach. Najważniejsze informacje o powieści „Granica” Zofii Nałkowskiej ukazała się po raz pierwszy w 1935 roku. To powieść psychologiczna i społeczno-obyczajowa, w której równie ważne są przeżycia jednostki, jak i mechanizmy rządzące społeczeństwem. Autorka pokazuje, jak decyzje prywatne splatają się z pozycją społeczną, pieniędzmi, zależnościami i władzą. Tłem wydarzeń są realia dwudziestolecia międzywojennego. To właśnie one nadają sens karierze Zenona Ziembiewicza, jego awansowi społecznemu i kolejnym kompromisom. Z jednej strony widać świat ziemiaństwa, inteligencji i urzędników, z drugiej, biedę, brak bezpieczeństwa i klasowe upokorzenie. Na tym tle powieść odsłania nierówności, które nie kończą się na różnicach materialnych, ale wpływają też na relacje między ludźmi i zakres ich życiowych wyborów. Streszczenie utworu Początek tragedii i retrospektywna rekonstrukcja wydarzeń Powieść otwiera informacja o tragedii Zenona Ziembiewicza. Czytelnik od razu wie, że doszło do skandalu, ataku i śmierci bohatera, nie poznaje jednak od razu wszystkich przyczyn tych wydarzeń. Fabuła cofa się więc w przeszłość i krok po kroku rekonstruuje drogę, która doprowadziła do katastrofy. Taki układ sprawia, że utwór nie jest prostym ciągiem wydarzeń od początku do końca. Najpierw pojawia się skutek, dopiero później przyczyny. Dzięki temu uwaga skupia się nie tylko na tym, …

odrabianie-lekcji-nauka-3-2843c54.jpg
width: 1600
height: 1200

Bezokolicznik: definicja, cechy i przykłady w zdaniach
type: item
date: 2026-05-10T15:15:11.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Poznaj zasady, cechy i funkcje bezokolicznika w języku polskim. Sprawdź końcówki, aspekt, pisownię i przykłady użycia w zdaniach.
encoded: Bezokolicznik to jedna z podstawowych form czasownika i jeden z tych elementów polskiej gramatyki, które warto dobrze rozumieć już od pierwszych szkolnych ćwiczeń. Jest nieosobowy, nieodmienny i neutralny, dlatego świetnie pokazuje samą czynność, bez wskazywania osoby, liczby, czasu czy rodzaju. Właśnie ta prostota sprawia, że pojawia się tak często: w słownikach, poleceniach, przysłowiach i zwykłych zdaniach. Poniżej porządkujemy najważniejsze informacje, podpowiadamy, po jakich końcówkach najłatwiej go rozpoznać, wyjaśniamy kwestię aspektu i pokazujemy praktyczne przykłady użycia w zdaniu. Czym jest bezokolicznik Bezokolicznik to nieosobowa i nieodmienna forma czasownika. Nazywa czynność lub stan, ale nie podaje, kto je wykonuje ani w jakich okolicznościach się odbywają. W tej formie nie da się wskazać osoby, liczby, czasu, trybu ani rodzaju. To właśnie z tą neutralnością wiąże się definicja bezokolicznika. Forma taka nie mówi, czy chodzi o jedną osobę, czy o wiele osób, ani czy czynność dzieje się teraz, wydarzyła się wcześniej, czy dopiero nastąpi. Pokazuje samą czynność: czytać, pisać, biec, mieć. Bezokolicznik jest też podstawową formą czasownika, czyli tą, pod którą wyraz występuje w słowniku. Gdy trzeba sprawdzić znaczenie albo odmianę czasownika, szuka się właśnie formy robić, napisać, jeść, móc, a nie którejś z form osobowych, takich jak robię, napiszesz czy mogą. Na jakie pytania odpowiada bezokolicznik Bezokolicznik odpowiada na dwa podstawowe pytania: co robić? – gdy chodzi o aspekt niedokonany, np. czytać, pisać, spać co zrobić? – gdy chodzi o aspekt dokonany, np. przeczytać, napisać, zasnąć Te pytania pomagają nie tylko rozpoznać bezokolicznik, ale też od razu uchwycić sens czynności. Forma pisać wskazuje na czynność trwającą lub powtarzalną, a napisać, na czynność ujmowaną jako zakończoną. Jak rozpoznać bezokolicznik Jedną z najbardziej charakterystycznych cech bezokolicznika są jego zakończenia. W języku polskim takie formy kończą się na -ć, -c, -ść…

dziewczynka-ktora-odrabia-lekcje-7-a613556.jpg
width: 1600
height: 1200

Romantyczność interpretacja: motywy, problematyka i analiza ballady
type: item
date: 2026-05-02T17:15:18.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: lektury
subject: sprawdzian
description: Poznaj romantyczność interpretacja: analiza ballady Mickiewicza, motywy, bohaterów i spór rozumu z uczuciem, by lepiej zrozumieć romantyzm.
encoded: „Romantyczność” to jeden z tych utworów, bez których trudno zrozumieć narodziny polskiego romantyzmu. Mickiewicz nie tylko opowiada historię Karusi, widzącej zmarłego ukochanego, ale też wyraźnie opowiada się po stronie uczuć, intuicji i ludowego oglądu świata, przeciwstawionych chłodnemu racjonalizmowi. W tej analizie przyglądamy się najważniejszym motywom ballady, roli Karusi, Starca i narratora oraz znaczeniu ludowości, fantastyki i słynnych wersów o „czuciu i wierze”. Dzięki temu łatwiej uchwycić sens utworu, jego problematykę i miejsce w sporze między oświeceniem a nową epoką. O czym opowiada „Romantyczność” i na czym polega sens ballady Ballada Mickiewicza „Romantyczność” przedstawia scenę rozgrywającą się w małym miasteczku, w biały dzień. W centrum uwagi znajduje się Karusia, młoda dziewczyna pogrążona w rozpaczy po śmierci ukochanego. Jej zachowanie budzi poruszenie zgromadzonych, bo bohaterka mówi do zmarłego Jasieńka tak, jakby naprawdę był obok niej. Ten obraz stanowi klucz do zrozumienia utworu. Z jednej strony pojawia się zwyczajna rzeczywistość rynku i obserwującego tłumu, z drugiej, doświadczenie nadprzyrodzone, którego nie da się potwierdzić zmysłami. Karusia widzi więcej niż inni, ale jej widzenie nie ma charakteru racjonalnego, wypływa z miłości, cierpienia i wewnętrznej intuicji. Sens „Romantyczności” nie sprowadza się więc do historii dziewczyny po stracie ukochanego. Mickiewicz podejmuje przede wszystkim spór o to, jak człowiek poznaje świat. Pokazuje, że istnieją prawdy niedostępne „szkiełku i oku”, a zarazem dostępne sercu, wierze i duchowej wrażliwości. Dlatego interpretacja ballady nie może zatrzymać się na fabule, jej znaczenie ujawnia się w zderzeniu dwóch sposobów rozumienia rzeczywistości. Utwór ma przy tym wyraźnie programowy charakter. Doświadczenie Karusi nie zostaje potraktowane jak zwykłe obłąkanie, lecz jako znak, że uczucie może otwierać dostęp do głębszej prawdy o człowieku i świecie. W tym sensie ballada mówi o poznaniu przez c…

Edukacja-odrabianie-lekcji-powtarzanie-materilu-6e9367c.jpg
width: 1600
height: 1200

Jak wyznaczyć dziedzinę i miejsca zerowe funkcji krok po kroku
type: item
date: 2026-04-22T20:15:34.000Z
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: matematyka
subject: sprawdzian
description: Poznaj wyznaczanie dziedziny i miejsca zerowego funkcji krok po kroku. Uniknij błędów, sprawdzaj wyniki i czytaj własności z wykresu.
encoded: Dobra analiza funkcji zawsze zaczyna się od podstaw: najpierw trzeba ustalić, dla jakich wartości x wzór ma sens, a dopiero potem sprawdzić, gdzie funkcja przyjmuje wartość zero. Właśnie ta kolejność pozwala uniknąć najczęstszych błędów, zwłaszcza w zadaniach z ułamkami, pierwiastkami i funkcjami zapisanymi na kilku przedziałach. W dalszej części pokazujemy, jak porządkować obliczenia i na co zwracać uwagę przy rozwiązywaniu równania f(x)=0. Wyjaśniamy też, jak rozpoznać sytuacje, w których otrzymany wynik trzeba odrzucić, oraz jak odczytywać te własności z wykresu i sprawdzać je na praktycznych przykładach. Czym są dziedzina funkcji i miejsce zerowe W matematyce te dwa pojęcia są ze sobą ściśle powiązane. Dziedzina funkcji wskazuje, dla jakich argumentów wzór w ogóle ma sens, a miejsce zerowe funkcji mówi, dla jakiego argumentu wartość funkcji jest równa zero. Dlatego wyznaczanie tych własności warto zawsze prowadzić w tej samej kolejności: najpierw ustalić, jakie wartości x są dozwolone, a dopiero potem rozwiązywać równanie f(x)=0. Najważniejsza zasada brzmi prosto: miejsce zerowe musi należeć do dziedziny funkcji. Samo rozwiązanie równania nie wystarcza. Jeśli w obliczeniach algebraicznych wychodzi liczba, dla której funkcja nie jest określona, taki wynik trzeba odrzucić. Dziedzina funkcji Dziedzina funkcji to zbiór wszystkich argumentów, dla których można obliczyć wartość funkcji. Mówiąc najprościej, są to te liczby x, które wolno wstawić do wzoru bez wykonywania niedozwolonych działań. Najczęstsze ograniczenia pojawiają się wtedy, gdy: w mianowniku występuje wyrażenie zależne od x, bo nie wolno dzielić przez zero, pod pierwiastkiem kwadratowym znajduje się wyrażenie zależne od x, bo w zbiorze liczb rzeczywistych nie wyznacza się pierwiastka kwadratowego z liczby ujemnej. To właśnie dlatego pytanie o dziedzinę funkcji jest pierwszym krokiem w niemal każdym zadaniu dotyczącym jej własności. Miejsce zerowe funkcji Miejsce zerowe funkcji to taki argument x, dla któ…

Lekcja-matematyki-nauczycielka-przy-tablicy-2-faf9f89.jpg
width: 1600
height: 1200

Niedobrze czy nie dobrze? Zasady poprawnej pisowni i użycia
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Sprawdź, kiedy pisać „niedobrze”, a kiedy „nie dobrze”. Poznaj zasady, przykłady i prosty test ze słowem „źle”, by uniknąć błędu.
encoded: W tym przypadku zasada jest prostsza, niż mogłoby się wydawać: w większości zdań poprawna będzie forma „niedobrze” zapisana łącznie. Wątpliwości biorą się stąd, że w mowie obie wersje brzmią niemal tak samo, a o właściwym zapisie decyduje dopiero sens całej wypowiedzi. Dlatego warto patrzeć nie tylko na sam wyraz, ale też na kontekst. Wyjaśniamy, kiedy obowiązuje pisownia łączna, w jakich sytuacjach możliwy jest zapis rozdzielny i po czym najłatwiej rozpoznać różnicę znaczeniową. Będą też proste przykłady, które pomagają szybko wychwycić poprawną formę i uniknąć częstego błędu. Poprawna forma: „niedobrze” czy „nie dobrze” W większości przypadków poprawna jest forma niedobrze. Zapis łączny odpowiada regule dotyczącej przysłówków z partykułą „nie”, gdy tworzą one jedno znaczenie i całościową ocenę sytuacji. Forma nie dobrze pojawia się tylko w określonych kontekstach znaczeniowych. Najczęściej chodzi o wyraźne przeciwstawienie albo zestawienie, w którym „nie” zachowuje funkcję samodzielnego zaprzeczenia, a nie staje się częścią nowego wyrazu. W praktyce szkolnej, formalnej i codziennej dominuje pisownia łączna. Jeśli pojawia się wątpliwość typu niedobrze czy nie dobrze, pisownia, najbezpieczniejszym wyborem zwykle pozostaje właśnie niedobrze. Dlaczego piszemy „niedobrze” łącznie Zasada pisowni „nie” z przysłówkami Słowo dobrze jest przysłówkiem w stopniu równym. Z takimi przysłówkami partykułę „nie” zapisuje się zwykle łącznie, zgodnie z podstawowymi zasadami ortograficznymi. Dlatego poprawna forma to niedobrze, tak samo jak nieładnie, nieszybko czy niejasno. W każdej z tych form zapis łączny tworzy wyraz o ustalonym, całościowym znaczeniu. W neutralnych zdaniach zapis rozdzielny jest więc nieuzasadniony. Co oznacza forma „niedobrze” Wyraz niedobrze oznacza, że coś jest oceniane jako złe, niekorzystne, niewłaściwe albo wykonane nie tak, jak trzeba. Może też odnosić się do samopoczucia, zwłaszcza wtedy, gdy mowa o mdłościach, osłabieniu albo ogólnym dyskomforcie. W tym…

Edukacja-32-adf3002.jpg
width: 1600
height: 1200

Na jakie pytania odpowiada liczebnik?
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Na jakie pytania odpowiada liczebnik? Poznaj zasady, rodzaje i przykłady, by szybko rozpoznać liczebnik w zdaniu i uniknąć błędów.
encoded: Liczebnik najłatwiej rozpoznać po dwóch pytaniach: ile? oraz który z kolei? To właśnie one pozwalają szybko ustalić, czy dany wyraz określa liczbę, ilość albo miejsce w szeregu. Gdy pojawia się w zdaniu „pięć jabłek” albo „trzeci uczeń”, od razu widać, jak działa ta część mowy. Jeśli zastanawiasz się, na jakie pytania odpowiada liczebnik, warto pamiętać, że nie chodzi tylko o liczebniki główne i porządkowe. W języku polskim są też liczebniki zbiorowe, ułamkowe, nieokreślone, mnożne i wielorakie. Dobrze znać ich przykłady, bo dzięki nim łatwiej odróżnić liczebnik od rzeczownika odliczebnikowego, takiego jak „jedynka” czy „trójka”, i poprawnie rozpoznać go w zdaniu. Na jakie pytania odpowiada liczebnik Liczebnik odpowiada na dwa podstawowe pytania: „ile?” „który z kolei?” Te dwa pytania najłatwiej porządkują temat i od razu pokazują, jaką funkcję liczebnik pełni w zdaniu. Jedne liczebniki określają liczbę lub ilość, inne wskazują kolejność. Co oznacza odpowiedź na pytanie „ile?” Pytanie „ile?” dotyczy liczby albo ilości osób, rzeczy i zjawisk. Taki wyraz doprecyzowuje, jak dużo czegoś jest, niezależnie od tego, czy chodzi o liczbę dokładną, czy przybliżoną. W zdaniach widać to bardzo wyraźnie: „pięć jabłek”, „kilka osób”, „dwoje dzieci”. Każdy z tych wyrazów odpowiada na pytanie „ile?”, ale nie każdy wskazuje ilość w ten sam sposób. „Pięć” podaje liczbę dokładną, „kilka” ilość przybliżoną, a „dwoje” nazywa liczbę w szczególnym użyciu zbiorowym. Co oznacza odpowiedź na pytanie „który z kolei?” Pytanie „który z kolei?” wskazuje miejsce w szeregu, porządek albo kolejność. Taki liczebnik nie mówi, ile czegoś jest, tylko pokazuje, na której pozycji coś się znajduje. Widać to w połązeniach: „trzeci uczeń”, „pierwsza ławka”, „dziesiąty dzień”. Tu liczebnik określa kolejność, a nie ilość. To najprostszy sposób, by odróżnić liczebnik porządkowy od innych typów. Rodzaje liczebników i pytania, na które odpowiadają Rodzaje liczebników warto znać nie tylko dla szkolnej poprawności…

Edukacja-domowa-a2ac546.jpg
width: 1600
height: 1200

Iris mitologia grecka: bogini tęczy i posłanka bogów
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Iris w mitologii greckiej to bogini tęczy i posłanka bogów. Poznaj jej symbolikę, atrybuty, związki z Herą, Zeusem i Hermesem.
encoded: Iris była w greckich mitach czymś więcej niż uosobieniem barwnego zjawiska na niebie. Jako bogini tęczy i posłanka bogów łączyła Olimp ze światem ludzi, przenosiła rozkazy Zeusa i Hery, a jej obecność wyobrażano sobie jako świetlisty most rozpięty między dwiema rzeczywistościami). Temat iris mitologia grecka prowadzi więc nie tylko do opisu samej bogini, lecz także do ważnej symboliki. Iris, córka Taumasa i Elektry, przedstawiana była jako młoda kobieta o skrzydłach i szacie mieniącej się kolorami tęczy, często z dzbanem wody ze Styksu lub kaduceuszem). W „Iliadzie” pojawia się jako szybka, wierna posłanka, choć z czasem jej miejsce w panteonie coraz wyraźniej zaczął zajmować Hermes. Kim była Iris w mitologii greckiej Bogini tęczy i boska posłanka Iris była uosobieniem tęczy, a zarazem jedną z najważniejszych postaci odpowiedzialnych za łączność między Olimpem a światem ludzi. W greckim wyobrażeniu nieba i ziemi działała jako bogini tęczy i posłanka bogów, przede wszystkim Zeusa oraz Hery. W najkrótszym ujęciu iris mitologia grecka przedstawia jako boską wysłanniczkę, która przemieszczała się z niezwykłą szybkością i przekazywała wolę bogów. Jej obecność wiązano z pojawieniem się tęczy, rozumianej nie jako zwykłe zjawisko, lecz jako znak boskiego pośrednictwa). Miejsce Iris w panteonie olimpijskim Wśród postaci określanych jako mitologia grecka boginie Iris zajmuje miejsce wyraźne, choć nie należy do najpotężniejszych władczyń Olimpu. Jej znaczenie wynikało z funkcji, nie z dominacji. Nie rządziła żywiołami w takim sensie jak Posejdon czy Demeter, lecz zapewniała przepływ informacji, a to w świecie mitów miało rangę kluczową. Iris należała do kręgu bóstw ściśle związanych z porządkiem olimpijskim. Była obecna tam, gdzie potrzebny był szybki kontakt, jasny komunikat i natychmiastowe wykonanie boskiej woli. Najważniejsze funkcje wobec Zeusa i Hery Najsilniej łączono ją z Zeusem i Herą. To właśnie wobec nich pełniła funkcję najbliższej posłanki, przekazując polecenia, …

Edukacja-2026-03-30T191452.695-45a2f5f.jpg
width: 1600
height: 1200

Budowa atomu a położenie pierwiastka w układzie okresowym
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: chemia
subject: edukacja
subject: sprawdzian
description: Poznaj zależność: budowa atomu a położenie pierwiastka chemicznego w układzie okresowym. Zdobądź praktyczną wiedzę i łatwo przewiduj właściwości!
encoded: Każdy pierwiastek ma w układzie okresowym swoje miejsce, które zdradza kluczowe informacje o jego atomie. Liczba atomowa wyznacza liczbę protonów w jądrze i odpowiada równocześnie liczbie elektronów w obojętnym atomie, a zarazem pozycję pierwiastka na tablicy. Numer okresu wskazuje, ile powłok elektronowych mają atomy danego pierwiastka, dzięki czemu łatwo przewidzieć ich promień czy energię jonizacji. Powiązanie budowy atomu z położeniem pierwiastka chemicznego w układzie okresowym pozwala w kilka sekund oszacować liczbę elektronów walencyjnych, określić typowe właściwości chemiczne i przewidzieć zachowanie substancji. Układ okresowy działa jak chemiczna mapa, w której wystarczy znać miejsce, by dowiedzieć się, z czym masz do czynienia. Związek budowy atomu z położeniem pierwiastka w układzie okresowym Każdy pierwiastek ma niepowtarzalną liczbę atomową, która określa liczbę protonów (a także elektronów w atomie obojętnym). Właśnie liczba atomowa decyduje o miejscu danego pierwiastka w układzie okresowym pierwiastków. To podstawowa zasada, która porządkuje całą tablicę, od wodoru z liczbą atomową 1 po oganeson z liczbą atomową 118. Numer okresu, czyli poziomego wiersza w układzie, bezpośrednio wskazuje, ile powłok elektronowych mają atomy pierwiastków znajdujących się w tym okresie. Z kolei numer grupy (pionowej kolumny), w przypadku grup głównych (1., 2., 13.–18.), odzwierciedla liczbę elektronów walencyjnych, których liczba decyduje o właściwościach chemicznych substancji. Konfiguracja elektronowa, liczba powłok, liczba elektronów walencyjnych i blok konfiguracyjny atomu to kluczowe elementy wpływające na charakter chemiczny pierwiastków i ich miejsce w tabeli Mendelejewa. Liczba atomowa i jej wpływ na miejsce pierwiastka Liczba atomowa Z podaje liczbę protonów w jądrze i tej samej liczby, co liczba elektronów w stanie obojętnym. Wszystkie pierwiastki w układzie okresowym są uporządkowane rosnąco według tej wartości. Znajomość liczby atomowej daje więc od razu inf…

Edukacja-2026-03-09T194115.340-6f2491f.jpg
width: 1600
height: 1200

Plan wydarzeń Stary człowiek i morze – szczegółowa chronologia
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: lektury
subject: sprawdzian
description: Plan wydarzeń książki Stary człowiek i morze ułatwia naukę, porządkuje chronologię lektury i pomaga zrozumieć motywy oraz przesłania lektury Hemingwaya.
encoded: Plan wydarzeń „Stary człowiek i morze” to jedna z najczęściej wyszukiwanych fraz przez uczniów przygotowujących się do sprawdzianu z lektury Hemingwaya. Zwięzła chronologia tego opowiadania pozwala zrozumieć motywy działań Santiago, budować argumentację na lekcji oraz dostrzec, jak ważne są wytrwałość, przyjaźń i pokonywanie własnych słabości. Dzięki analizie kolejnych zdarzeń łatwiej zauważyć znaczenie relacji bohaterów, a także sens samodzielnej walki Santiago z marlinem i jego powrotu do wioski. Szczegółowy plan wydarzeń „Stary człowiek i morze” porządkuje lekturę, ułatwiając szybkie powtórki przed sprawdzianem i głębsze zrozumienie tej wyjątkowej lektury. Przedstawienie Santiago i ukazanie relacji z Manolinem Charakterystyka głównych bohaterów Plan wydarzeń „Stary człowiek i morze” zaczyna się od przedstawienia Santiago – starszego, doświadczonego rybaka, który mimo wieku zachowuje pogodę ducha i nie traci nadziei. Na jego twarzy widać ślady lat spędzonych na słońcu, a dłonie są poranione od wyciągania ryb. Santiago uchodzi w okolicy za pechowca, bo od 84 dni nie udało mu się złowić żadnej ryby. Towarzyszy mu Manolin – chłopiec, który otacza go wielkim szacunkiem. Manolin jest pełen uznania dla doświadczenia Santiago i traktuje go jak mistrza oraz przyjaciela. Motyw przyjaźni i pokoleniowej tradycji Relacje między Santiago i Manolinem są bardzo ważne dla całej fabuły. Chłopiec pomaga staremu rybakowi w codziennych obowiązkach i dba o niego mimo sprzeciwu rodziców. Ta przyjaźń pokazuje, jak ważne są lojalność i wsparcie, zwłaszcza w obliczu trudności. Wzajemna troska i przekazywanie wiedzy rybackiej są przykładem siły tradycji i wartości rodzinnych. Dni niepowodzeń i motyw wytrwałości Długotrwała klęska połowów Santiago Santiago od 84 dni nie złowił żadnej ryby. Ta seria niepowodzeń oznacza w jego środowisku największego pecha, staje się obiektem współczucia, ale i żartów. Manolin, za namową rodziców, po 40. dniu przestaje z nim pływać, choć nadal cały czas wspie…

Chlopiec-31-ae558ca.jpg
width: 1600
height: 1200

Apropo i defacto: znaczenie, zastosowanie
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: sprawdzian
description: Odkryj fenomen „apropo defacto” – popularnej frazy i marki testów produktów. Poznaj jej znaczenie, trendy językowe i autentyczne recenzje!
encoded: Fraza „apropo defacto” pojawia się coraz częściej w codziennej mowie i internetowych dyskusjach, niosąc za sobą nutę ironii i dystansu. To połączenie dwóch znanych zwrotów: „a propos” (czyli „w związku z tym, co było wcześniej” lub „przy okazji”) oraz „de facto” (faktycznie, w rzeczywistości). Takie zestawienie słów zyskało nie tylko funkcję żartobliwego, potocznego komentarza, ale także stało się rozpoznawalną marką testów produktów, które podbijają media społecznościowe. Apropo defacto to także nazwa popularnego formatu testów smakowych prowadzonego przez Dawida Rycąbla, w którym ocenia on napoje, przekąski i ostre sosy. Fenomen tego wyrażenia pokazuje, jak język ewoluuje pod wpływem memów, trendów i youtuberów, stając się nie tylko komunikatem, lecz także znakiem kulturowym docenianym zwłaszcza przez młodsze pokolenie. Czym jest fraza „apropo defacto”? Znaczenie i aktualny kontekst Wyrażenie „apropo defacto” to swoista językowa gra, która łączy dwa popularne sformułowania: „a propos” oraz „de facto”. Pierwsze z nich pochodzi z francuskiego i oznacza „w związku z”, „odnośnie do”, „przy okazji” – często używane jest, by nawiązać do jakiegoś tematu lub skomentować coś w rozmowie. Drugie, z łaciny, tłumaczy się jako „w rzeczywistości”, „faktycznie” i bywa wykorzystywane zarówno w języku prawnym, jak i potocznym, by podkreślić, jak wygląda coś w praktyce, a nie tylko „na papierze”. Połączenie tych zwrotów, czyli „apropo defacto”, funkcjonuje w polszczyźnie jako nieformalny, lekko żartobliwy komentarz w sytuacjach codziennych. Taka fraza nadaje rozmowie dystansu lub ironii i pozwala spojrzeć na temat z przymrużeniem oka. Użycie „apropo defacto” świetnie oddaje klimat młodej, internetowej polszczyzny, stając się elementem popkultury i stylem komunikacji, szczególnie w mediach społecznościowych. Skąd się wzięło określenie „apropo defacto”? Tło językowe i kulturowe Fraza „apropo defacto” nie istnieje jako oficjalne wyrażenie w żadnym słowniku języka polskiego czy obcym, t…

Edukacja-2026-02-21T113559.489-366de50.jpg
width: 1600
height: 1200

Felix Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi plan wydarzeń i analiza
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: lektury
subject: sprawdzian
description: Poznaj felix net i nika oraz gang niewidzialnych ludzi plan wydarzeń – kluczowe momenty, motywy i charakterystyka bohaterów dla łatwej nauki i powtórek!
encoded: Pierwszy dzień szkoły Felixa zaczyna się od konfrontacji z chuliganami, którzy kradną mu drobne i przekąskę. Szybko jednak poznaje Neta, komputerowego geniusza, i rudowłosą Nikę, której nie brakuje odwagi. To właśnie ta trójka staje się niepokonaną drużyną, gotową stawić czoła problemom codzienności i prawdziwym zagrożeniom. Kluczowa staje się ich współpraca, dzięki której potrafią nie tylko rozwiązywać szkolne zagadki, ale i demaskować szkolnych oprawców. Felix, Net i Nika już od pierwszych stron angażują się w odzyskanie skradzionych rzeczy i odkrywanie tajemnic strychu, gdzie nietrudno natrafić na ukryte kryjówki czy dziwne urządzenia. Szczegółowy plan wydarzeń pozwala uporządkować wszystkie kluczowe momenty ich przygód. To praktyczne wsparcie dla uczniów, którzy chcą dobrze przygotować się do lekcji lub sprawdzianu z lektury. Plan wydarzeń Najważniejsze wydarzenia fabuły W powieści „Felix Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi” akcja rozgrywa się przez osiem miesięcy, od pierwszego dnia szkoły aż po Wielkanoc. Plan wydarzeń książki wyznacza układ: początek przyjaźni, konfrontacje ze złodziejami i przestępcami, odkrywanie tajemnic oraz rozwiązywanie zagadek. Oto najważniejsze momenty fabularne: Napad gangu Niewidzialnych Ludzi na bank; szajka znika bez śladu, zostawiając niedosyt wśród ścigających ich policjantów. Felix trafia do nowego gimnazjum i zostaje okradziony przez szkolnych chuliganów, Rubena i Marcela. Poznanie Neta i Niki; początki prawdziwej, opartej na zaufaniu przyjaźni bohaterów. Organizacja sekretnej bazy na szkolnym strychu, gdzie przyjaciele szukają rozwiązań nietypowych problemów oraz planują działania przeciwko chuliganom. Odkrycie kryjówki złodziei i pomoc uczniom w odzyskaniu skradzionych przedmiotów dzięki wynalazkom i sprytowi Niki. Prezentacja sztucznej inteligencji Manfreda, którą Net włącza do swojej codzienności i szkolnych przygód. Pościg za furgonetką gangu Niewidzialnych Ludzi i współpraca z policją, schwytany zostaje tylko kiero…

Edukacja-8-8022249.jpg
width: 1600
height: 1200

Rudy Kamienie na szaniec – charakterystyka, rola i historia
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: język polski
subject: lektury
subject: sprawdzian
description: Poznaj inspirującą postać Rudego z książki Kamienie na szaniec – dowiedz się, jak odwaga, lojalność i niezłomność Jana Bytnara na zawsze zmieniły pokolenie.
encoded: Rudy to postać, której losy do dziś wywołują emocje wśród młodzieży i dorosłych. Jan Bytnar „Rudy”, wychowany w inteligenckiej rodzinie o silnych wartościach, stał się symbolem niezłomności i odwagi pokolenia okupacji. Jego wyjątkowa inteligencja i wszechstronność łączyły się z niebywałą wrażliwością, co czyniło Rudego nie tylko utalentowanym harcerzem, ale też oddanym przyjacielem. Zaangażowanie w akcje Małego Sabotażu oraz działalność konspiracyjną wymagały nie tylko pomysłowości, lecz także moralnej siły. Rudy nie ugiął się nawet podczas brutalnych przesłuchań gestapo. Stał się ikoną harcerskiego ducha i odpowiedzialności, którą do dziś wspomina polska tradycja patriotyczna. Tło historyczne i kontekst powstania „Kamieni na szaniec” Warszawa i harcerze podczas okupacji niemieckiej Podczas II wojny światowej Warszawa była miastem szczególnie dotkniętym tragicznymi doświadczeniami okupacji niemieckiej. Młodzi ludzie, w tym harcerze z warszawskich liceów, bardzo szybko stanęli przed dramatycznym wyborem: albo biernie poddać się wrogowi, albo stawić mu czynny opór. Wielu z nich, wychowanych na wartościach patriotycznych i harcerskich, zaangażowało się w działalność podziemną, podejmując walkę z okupantem nawet kosztem własnego życia. Rola Szarych Szeregów i Małego Sabotażu Kluczową rolę w konspiracji odegrali harcerze zrzeszeni w Szarych Szeregach, młodzieżowej organizacji działającej w ramach polskiego ruchu oporu. Byli oni inicjatorami wielu akcji Małego Sabotażu, polegających na drobnych, ale niebezpiecznych czynach wymierzonych przeciwko niemieckiemu okupantowi: zrywaniu flag, malowaniu symbolu Polski Walczącej czy sabotażu sprzętu wykorzystywanego przez Niemców. To codzienne bohaterstwo stało się fundamentem książki „Kamienie na szaniec postacie”, a w jej centrum znalazł się Jan Bytnar „Rudy”. Rodzina i wychowanie Rudego (Jan Bytnar) Pozycja społeczna i tradycje rodzinne Jan Bytnar Rudy pochodził z rodziny inteligenckiej w pierwszym pokoleniu. Jego ojciec, syn ch…

Mlodziez-w-bibliotece--0b6956f.jpg
width: 1600
height: 1200

Sąsiedzkie spory krzyżówka: przyczyny i skuteczne rozwiązania
type: item
creator: Elżbieta Żołek
subject: Dziecko
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: kłótnia
subject: sprawdzian
description: Poznaj najczęstsze synonimy i definicje „sąsiedzkie spory krzyżówka” oraz dowiedz się, jak skutecznie rozwiązywać konflikty sąsiedzkie zgodnie z prawem.
encoded: Sąsiedzkie spory krzyżówka to temat, który pojawia się nie tylko w codziennym życiu, ale także w łamigłówkach. Najczęstsze przyczyny kłótni sąsiedzkich to hałas, spory o granice czy płoty, immisje, a nawet niejasności dotyczące użytkowania wspólnych przestrzeni. Polskie prawo cywilne, szczególnie art. 144 KC, jasno reguluje te kwestie i określa, kiedy działania sąsiada przekraczają „przeciętną miarę”. Konflikty mogą mieć wymiar materialny – od dymu, zapachu, hałasu po zacienienie i wibracje – lub niematerialny, jak poczucie zagrożenia czy naruszenie dóbr osobistych. Rozwiązywanie konfliktów sąsiedzkich najlepiej zacząć od szczerej rozmowy, a gdy to nie wystarcza, można sięgnąć po mediację lub formalne kroki prawne. Sąsiedzkie spory krzyżówka: synonimy i definicje Szukając hasła „sąsiedzkie spory krzyżówka” w słownikach krzyżówkowych, znajdziesz szeroki wachlarz haseł, które pojawiają się regularnie jako synonimy słów: spór, kłótnia czy waśń. Najczęstsze odpowiedzi to: zatarg, zwada, waśń, swary, niesnaski, kontrowersja, sprzeczka i scysja. Krzyżówki często wymagają od nas znajomości różnych form określania lokalnych konfliktów – od tych łagodnych (dyspucie, rozmowie, przepychance), po ostrzejsze (awantura, bójka). W przypadku sąsiedzkich nieporozumień padają w krzyżówkach również określenia związane ze sporami granicznymi – miedza, płot czy mur. Do słów związanych z rozwiązywaniem konfliktów krzyżówki podają z kolei: zgoda, ugoda, mediacja czy kompromis. Typowe przyczyny konfliktów między sąsiadami Najczęstsze spory sąsiedzkie mają swoje źródło w codziennych sytuacjach. Zaliczamy do nich: Naruszenie granic – spory o miedzę, płot czy nieprawidłowe wytyczenie działki. Immisje, czyli zakłócenia spokoju: hałas (np. głośna muzyka, szczekanie psa), nieprzyjemne zapachy, dym, śmieci, nadmierne oświetlenie. Drzewa i krzewy – nasadzenia przekraczające granicę, gałęzie czy korzenie wchodzące na cudzą nieruchomość. Prawo do przejazdu lub przejścia (służebność drogi). Remonty, …

Sasiedzi-w-trakcie-klotni--fe13af5.jpg
width: 1600
height: 1200