Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-07T12:23:28.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Emocje dziecka: jak zrozumieć i jak pomóc dziecku radzić sobie z emocjami?
items: Jak radzić sobie z dziecięcymi emocjami?
items: Empatia – co to znaczy, przykłady empatii, jak nauczyć dziecko empatii
items: Jak interpretować rysunki dziecka? Analiza rysunku powie wiele o emocjach dziecka!
items: Każdy problem można rozwiązać! Poznaj nową serię komiksów „Smerfy i świat emocji”
items: Wstydliwe, wrażliwe lub nieśmiałe dziecko. Jak wspierać je w rozwoju? [LIVECZAT z ekspertem]
items: #PoRuszająceMomenty: Jak rozwijać ciekawość świata w „czterech ścianach”? Rozmowa z psychologiem
items: 11 niezawodnych zwrotów, które ukoją płacz dziecka
items: WYNIKI Wygraj 1 z 3 polskich lalek szytych ręcznie Kate4Kids. Konkurs „Emocje"
items: Rozwój empatii u dziecka: jak ją rozwijać w codziennej zabawie [WIDEO]
items: Co dziecko chce ci powiedzieć? Wyjaśniamy tajny kod kilkulatków
items: Emocje niemowlaka – jak je rozpoznawać?
items: Czy warto świętować Walentynki z dzieckiem?
items: 42 rady na dziecięce kryzysy
items: Co robić, gdy dziecko ssie kciuk?
items: Znów tylko we dwoje. Pierwszy wyjazd bez dziecka
items: Dziewczynki zakochują sie w tatusiach, a chłopcy w mamusiach

Emocje dziecka: jak zrozumieć i jak pomóc dziecku radzić sobie z emocjami?
type: item
date: 2022-06-24T06:18:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: emocje dziecęce
subject: wychowanie dziecka
description: Twoje dziecko potrafi w jednej chwili zamienić wielką radość w łzy. A zanim się zorientujesz, znów zaczyna się śmiać. Dziecięce emocje zaskakują nie tylko ciebie, ale też samego malucha. Jak zrozumieć dziecięce emocje? Jak pomóc dziecku radzić sobie ze złością, smutkiem, wstydem czy nieśmiałością?
encoded: Małe dziecko głęboko przeżywa każdą emocję, nie tylko psychicznie, ale fizycznie. Jeśli odczuwa radość, klaszcze w dłonie, potrząsa główką – masz wrażenie, że całe promienieje. W chwili smutku jego płacz staje się niezwykle przejmujący, oddech przyspiesza, a ciało zaczyna drżeć. Z czasem przybywa sytuacji, w której dziecko przeżywa i okazuje rozmaite emocje. Jak je zrozumieć i jak pomóc maluchowi radzić sobie z tym, co czuje w najtrudniejszych momentach? Spis treści: 1. Emocje dziecka: jak je zrozumieć? Smutek Gniew Nieśmiałość Złość Wstyd Zazdrość 2. Zabawy, które pomagają poznawać emocje 3. Co robić, gdy emocje biorą górę? 4. Jak rozmawiać z dzieckiem o śmierci? Emocje dziecka: jak je zrozumieć? Pierwszym objawem emocjonalnego zachowania u dziecka, z jakim już pewnie miałaś do czynienia, jest stan ogólnego podniecenia noworodka. Z czasem maluszek zaczyna okazywać zmieniające się w niezwykle szybkim tempie reakcje zadowolenie–niezadowolenie. Niemal natychmiast przechodzi z jednego stanu w drugi. Jego uczucia są skrajne, nie potrafi nad nimi zapanować. Nie rozumie, co się z nim dzieje. Równie silnie reaguje na błahe zdarzenia, jak na poważne sytuacje. Jego uwaga jest krótkotrwała i łatwo ją rozproszyć. Każdy maluch przeżywa właściwe dla swojego wieku problemy, napięcia i stresy. Aby się ich pozbyć: krzyczy, płacze, rzuca zabawkami czy ssie palec. Przyjrzyj się opisanym przez nas sytuacjom i zobacz, jak reagować, kiedy dziecko nie radzi sobie z emocjami. Smutek Piotruś ma 18 miesięcy. Po południu staje się nagle smutny. Nie chce dłużej się bawić i reaguje krzykiem na próby wyjścia na spacer – opowiada Ania. Małe dzieci są na ogół radośnie nastawione do życia. Jeśli popadają w smutek lub przygnębienie, mają swoje powody. Zastanów się, czy przyczyną nie jest wyczerpanie dziecka, może spędza dzień zbyt intensywnie: odwiedza za dużo miejsc albo brakuje mu poobiedniej drzemki. Staraj się popołudniami wyciszać je spokojną zabawą lub czytaniem książeczki. Gniew Ile razy nie…

imgtpckTd-fcf258b.jpg
width: 800
height: 533

Jak radzić sobie z dziecięcymi emocjami?
type: item
date: 2022-02-18T08:23:24.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: emocje
subject: emocje dziecęce
subject: emocje dziecka
subject: emocje mamy
subject: emocje przedszkolaka
subject: emocje u dziecka
subject: trudne emocje
description: Emocje towarzyszą każdemu człowiekowi. Dzieci mają czasem trudności z radzeniem sobie z nimi, gdyż ich układ nerwowy jest jeszcze nie w pełni dojrzały. O tym, jak pomóc dzieciom nazywać i wyrażać emocje opowiada ambasadorka akcji Widzę, Czuję, Słyszę, Wiem – psycholog Dorota Zawadzka.
encoded: Dorośli powinni pomagać maluchom radzić sobie z emocjami. Ale by to zrobić, trzeba zdawać sobie sprawę, że każdy dorosły powinien również sam radzić sobie z emocjami, czyli m.in. ze złością, frustracją i gniewem. Dopiero wtedy można pomagać. Warto też pamiętać, aby nie hamować emocji dziecka i nie mówić mu „Przestań”, „Uspokój się” itp. Zamiast tego opiekunowie powinni wyposażyć malucha w kompetencje, czyli m.in. w to, jak ono może się zachować w sytuacji występowania konkretnej emocji. Chcesz wiedzieć, jak radzić sobie z dziecięcymi emocjami? Zobacz nasze wideo. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka

YFgWhR-122620-9b46a01.jpg
width: 1920
height: 1080

Empatia – co to znaczy, przykłady empatii, jak nauczyć dziecko empatii
type: item
date: 2021-08-11T12:49:31.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: emocje
subject: emocje dziecęce
subject: emocje dziecka
description: Empatia to zdolność, która pozwala zauważać i współodczuwać stany emocjonalne innych ludzi. Kształtuje się ją już w dzieciństwie. W dorosłym życiu odgrywa bardzo ważną rolę w budowaniu relacji społecznych, świadczy także o wysokiej inteligencji emocjonalnej.
encoded: W życiu codziennym dość często spotykamy się ze słowem „empatia”. Niekiedy pod zarzutem jej braku, czasami z wyrazami uznania nad jej intensywnością. Często można usłyszeć, że ktoś jest „zbyt empatyczny” lub „jest w nim za mało empatii”. To, czy dana osoba jest empatyczna, zależy od wielu czynników, między innymi od relacji z rodzicami, a także środowiska, w którym się wychowuje. Poniżej wyjaśniamy, czym jest empatia, skąd bierze się zdolność jej odczuwania, a także dlaczego jest tak ważna w prawidłowym funkcjonowaniu. Empatia – co to znaczy? Z definicji empatii możemy dowiedzieć się, że jest ona umiejętnością rozumienia uczuć i emocji innej osoby. To zdolność przyjęcia jej perspektywy i zrozumienia postępowania. Empatia jest swego rodzaju wrażliwością na drugą osobę: jej odczucia, emocje, stan, w którym się znajduje. Osoby empatyczne potrafią wyczuwać uczucia innych ludzi, wyobrazić sobie, że to oni znajdują się na miejscu danej osoby. Empatia jest umiejętnością odpowiedzi na zaobserwowane odczucia innych osób. W psychologii wyróżnia się dwa rodzaje empatii: empatię emocjonalną – współodczuwanie stanu emocjonalnego drugiej osoby i troska o nią. W skrócie – umiejętność „czucia emocji innych”. empatię poznawczą – umiejętność przyjęcia perspektywy drugiej osoby, zrozumienia, co czuje, a także obserwacja rzeczywistości z jej perspektywy. Empatyczny człowiek – kto nim jest? Według naukowców poziom empatii jest uzależniony od: predyspozycji biologicznych (dostajemy je w genach od swoich przodków), predyspozycji psychologicznych (czyli wzorców, jakie dają rodzice i osoby w najbliższym otoczeniu), predyspozycji środowiskowych (to czynniki, które kształtują nas przez całe życie). Jak zachowuje się człowiek empatyczny? uważnie słucha drugiej osoby, nie porównuje cudzych uczuć ze swoimi uczuciami, nie ocenia, nie doradza rozwiązań, gdy ktoś o to nie prosi, potrafi zrozumieć drugą osobę i wczuć się w jej sytuację. Przykłady empatii: organizowanie zbiórek dla potrzebujących, po…

hfWP1e-116940-971551c.jpg
width: 1200
height: 800

Jak interpretować rysunki dziecka? Analiza rysunku powie wiele o emocjach dziecka!
type: item
date: 2021-04-12T10:35:00.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: charakter dziecka
subject: emocje dziecęce
subject: rozwój dziecka
subject: rysunki
description: Rysunki dziecka są prawdziwą kopalnią wiedzy o emocjach i uczuciach malucha. Naucz się interpretować rysunki swojego dziecka, a poznasz jego najskrytsze myśli i lepiej je zrozumiesz! Oto co musisz wiedzieć o analizie rysunków dziecka.
encoded: Dla kilkulatka rysowanie to świetny sposób komunikowania się ze światem. Dziecko nie umie jeszcze wszystkiego wyrazić słowami, więc swoje myśli i uczucia przekazuje w rysunkach. Aby właściwie te malunki interpretować, warto zwracać uwagę na każdy szczegół pracy – np. to, jak duże są postacie, gdzie zostały ulokowane, jakie kolory dominują na obrazku. Pomożemy ci odkryć znaczenie tych detali. Spis treści: Jak interpretować rysunki dziecka? Interpretuj rysunki dziecka zgodnie z jego wiekiem Rysunek dziecka w diagnozie pedagogicznej Jak interpretować rysunki dziecka? Oto pięć zasad, o których zawsze powinnaś pamiętać. 1. Ustal, która z postaci na rysunku jest najważniejsza Jak to zrobić? Zaobserwuj, w jakiej kolejności dziecko rysuje postacie (np. kolegów czy domowników). Te, które zostają uwzględnione na samym początku, dziecko postrzega jako dominujące – np. w przedszkolu czy rodzinie. Także osoby uwidocznione z licznymi szczegółami (np. mama ma wyrysowane loki, zegarek i okulary), umieszczone pośrodku arkusza lub dużo większe od innych – według dziecka – zajmują liczącą się pozycję. I odwrotnie – osoby pomniejszone, rysowane na końcu, niedbale czy w rogu kartki dziecko postrzega jako mniej dla niego ważne. Uwaga! Gdy dziecko w ostatniej kolejności rysuje siebie lub w ogóle pomija w pracy swoją osobę, może to sugerować niskie poczucie wartości. Nie żałuj szkrabowi pochwał! Czytaj też: Tego nigdy nie rób! 5 rzeczy niszczących samoocenę dziecka 2. Sprawdź na rysunku, kogo dziecko kocha, a kogo woli unikać Osoba, którą dziecko ustawia na rysunku tuż obok siebie, jest mu uczuciowo najbliższa. O silnej i głębokiej więzi świadczy też trzymanie się z kimś za ręce lub wzajemne kierowanie rąk ku sobie. A kto może wzbudzać w dziecku niepokój czy niechęć? Postać narysowana z brzegu, w kącie lub z dala od pozostałych. Niektóre dzieci w ten sposób przedstawiają swoje rodzeństwo. To ważny sygnał – dziecko może się czuć zazdrosne o brata lub siostrę. Uwaga! Sygnałem niechętnych ucz…

img1FRS1L-044ba2a.jpg
width: 912
height: 640

Każdy problem można rozwiązać! Poznaj nową serię komiksów „Smerfy i świat emocji”
type: item
subject: Gry i zabawy
subject: Małe dziecko
subject: Nasze akcje
subject: emocje
subject: emocje dziecęce
subject: emocje dziecka
subject: emocje przedszkolaka
subject: emocje u dziecka
subject: komiks
subject: trudne emocje
description: Chociaż o dzieciństwie zwykle mówi się, że jest beztroskie, to… maluchy także mają swoje lęki i problemy. Strach przed ciemnością, brak wiary w siebie czy bycie odrzuconym przez rówieśników to tylko niektóre z nich. Jak wspierać przedszkolaki w ich trudnościach? Jednym ze sposobów jest wspólne czytanie nowej serii komiksów wydawnictwa Egmont Polska – „Smerfy i świat emocji”.
encoded: Świat emocji jest zawiły i nierzadko skomplikowany. Szczególnie trudno jest się w nim odnaleźć… najmłodszym. Patrząc, jak mierzą się z różnymi trudnościami i lękami, jako dorośli chcemy im pomóc, niestety zdarza się, że nie wiemy, jak to zrobić. Jeśli chcesz wspierać malucha, rób to razem ze Smerfami! Gdy stają się bohaterami opowieści, maluchowi łatwiej jest zrozumieć, co przeżywa, a także, jak może rozwiązać problem, z którym się zetknął. Nowa seria komiksów to świetna lektura zarówno dla przedszkolaków i ich rodziców, jak również dzieci starszych, które potrafią już samodzielnie czytać. Rozwiąż problem ze Smerfami Każdy album serii „Smerfy i świat emocji” podzielony jest na dwie części. Pierwsza z nich jest komiksowa. Właśnie tutaj dziecko zapoznaje się z opowieścią, w której ktoś z bajkowego świata spotkał się z trudną sytuacją. – Dzięki takiej budowie historii, łatwiej jest dziecku zrozumieć to, co samo przeżywa, bo bohater opowiadania opisuje i przeżywa to co dziecko. Daje to dziecku poczucie, że nie ma nic dziwnego w tym, co czuje, że jest to powszechne i inni też tak mają – zaznacza Sylwia Jatczak, psycholożka i pedagożka pracująca na co dzień z dziećmi w wieku przedszkolnym – Papa Smerf odgrywa w opowieści rolę terapeuty. Szuka pomysłu na rozwiązanie sytuacji, uświadamia Smerfowi, czyli dziecku, że jest w stanie sobie poradzić i przezwyciężyć lęki czy trudne emocje. Opowiadanie zawsze dobrze się kończy – dodaje ekspertka. W drugiej części książki znajdują się wskazówki, które posłużą zarówno dzieciom, jak i rodzicom. Dzięki temu, że opracowała je Diana Drory, psycholożka dziecięca i psychoanalityczka, porady są skuteczne, co skutkuje zrozumieniem problemu, a co ważne, również pomaga okiełznać emocje i poradzić sobie z lękami. View oEmbed on the source website Nowości już w sprzedaży! Już 24 marca br. ukazały się dwa pierwsze tomy cyklu to: „Smerf, który bał się ciemności” oraz „Smerf, który był niezdarny”. Pierwsza z nich opowiada o Strachusiu, który boi si…

dp9d3T-116850-81e79bb.jpg
width: 1280
height: 841

Wstydliwe, wrażliwe lub nieśmiałe dziecko. Jak wspierać je w rozwoju? [LIVECZAT z ekspertem]
type: item
date: 2021-03-01T09:45:55.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Nasze akcje
subject: Wideo
subject: emocje
subject: emocje dziecęce
subject: emocje przedszkolaka
subject: emocje u dziecka
subject: empatia
subject: rozwój czterolatka
subject: rozwój dwulatka
subject: trudne emocje
description: Czy moje dziecko jest wysoko wrażliwe? Jak poradzić sobie z nieśmiałością u dziecka? Dlaczego warto rozwijać empatię? Zobacz nasz liveczat z psycholog Dorotą Zawadzką organizowany w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i rozwiej swoje wątpliwości!
encoded: Tym razem, podczas spotkania z Dorotą Zawadzką prowadzonego przez redaktorkę mamotoja.pl Katarzynę Imiołek, rozmawialiśmy o empatii i wrażliwości. Warto pamiętać, że pierwsza z nich znacząco pomaga w życiu. Z badań wynika, że wcale nie inteligencja racjonalna, czyli IQ, ułatwia osiągnąć sukces życiowy, a właśnie inteligencja emocjonalna. Opłaca się zatem pracować z dzieckiem i rozwijać również w tym obszarze. Ekspertka odpowiadała na pytania rodziców w tym temacie przez ponad 40 minut. Co trzeba wiedzieć o empatii? Chociaż nadal często jest ona mylona z sympatią, to coraz więcej rodziców ma świadomość, że jest bardzo ważna i należy ją rozwijać u dziecka. W skrócie – empatia to zdolność do rozpoznawania i współodczuwania stanów emocjonalnych i psychicznych innych ludzi. Aby korzystanie z niej było możliwe, należy przede wszystkim poznać swoje emocje oraz umieć je od siebie rozróżniać. W szerszym rozumieniu empatia to jedna ze składowych inteligencji emocjonalnej. Dzięki tej umiejętności możemy postawić się w sytuacji drugiej osoby. Aby to zrobić, musimy jednak rozpoznawać emocje, rozumieć je i zarządzać nimi, a do tego konieczne jest sięganie do własnych zasobów. To z kolei nie zawsze jest proste, a czasami jest wręcz niemożliwe… Dlatego też warto pamiętać, by od małego rozwijać w dzieciach empatię, a także tłumaczyć im, że to nie one muszą rozwiązać trudną sytuację, w jakiej znalazła się druga osoba, a najważniejsze jest, by rozumieć i dać jej to zrozumienie poczuć. Czy emocje są niezbędne do życia? Ekspertka zauważyła, że rodzice bardzo często wymagają od dziecka tego, by było grzeczne. W ich rozumieniu zwykle chodzi o to, by nie przeżywało nadmiernie zarówno tych pozytywnych, jak i trudnych emocji. Powinno być raczej stonowane i w żadnym razie nie nadmierne w żadną ze stron. Tym czasem psycholog podkreśliła również, że przecież dziecko obserwuje, chłonie i uczy się swoich emocji także poprzez emocje dorosłych. A przecież widzi, jak się złościmy, płaczemy, smucimy …

1i6TLD-116414-2cbd72e.jpg
width: 1280
height: 720

#PoRuszająceMomenty: Jak rozwijać ciekawość świata w „czterech ścianach”? Rozmowa z psychologiem
type: item
date: 2020-05-19T09:48:01.000Z
subject: Nasze akcje
subject: Niemowlę
subject: Rozwój
subject: emocje
subject: emocje dziecęce
subject: emocje u dziecka
subject: Pampers
subject: rozwój dziecka
description: Z jednej strony, zostaliśmy zamknięci w domach. Z drugiej jednak, dostaliśmy od losu czas dla siebie. Warto więc docenić te wspólne momenty i cieszyć się nimi. Jak celebrować rodzinne chwile, rozwijać w dziecku chęć poznawania świata, budować więzi i… nie zwariować, mówi psycholog Monika Perkowska.
encoded: Monika Perkowska: To bardzo trudne cieszyć się z czasu, w którym mamy zabraną wolność. Najpierw dotknęła nas mieszanka uczuć smutku, złości, niezgody, a dopiero potem postaraliśmy się żyć na nowych warunkach, czerpiąc radość z małych wydarzeń. Nie bójmy się naszych uczuć. One są potrzebne, aby radzić sobie z trudnościami, dają siłę do przemyśleń i działania. W rezultacie z większą łatwością będziemy cieszyć się z czasu rodzinnego spędzonego razem. Jak nie zwariować? O tym, jak ważna jest przestrzeń dla samego siebie, wiadomo nie od dziś. Łatwiej o nią zadbać, gdy można uciec do parku, na ściankę wspinaczkową, czy wyrwać się na kawę z przyjaciółkami. Jednak będąc z dzieckiem i partnerem non stop pod jednym dachem, znalezienie chwili dla siebie jest... tym bardziej wskazane. To bardzo trudne, ale też nie jest niewykonalne. Jeśli mamy wystarczający metraż, korzystajmy z odrębnych pomieszczeń, aby mieć czas tylko dla siebie. Jeśli to niemożliwe, postarajmy się chociaż pójść na samotny spacer, poleżeć dłużej w wannie, poprosić partnera/partnerkę o wsparcie. Rozmawiajmy o tym, jak czujemy się w nowej rzeczywistości. Jeszcze trudniej jest, gdy jesteśmy tylko z dzieckiem. Maluch, zwłaszcza ruchliwy i pełen energii, może sprawiać, że opadamy z sił. Bardzo często narasta w nas frustracja i nie ma gdzie dać ujścia negatywnym emocjom. Zatroszczenie się o swój stan emocjonalny to ważne zadanie rodzica. Gdy dorosły osiąga dobrostan psychiczny, chroni w ten sposób dziecko – daje mu poczucie bezpieczeństwa. Korzystajmy ze wsparcia najbliższych, rodziny, przyjaciół. Gdy czujemy, że nie radzimy sobie z zalewem emocji, skorzystajmy z pomocy psychologa. To ważne, aby dorośli ustalili, jak będzie wyglądał podział obowiązków oraz opieka nad dzieckiem. Podstawą porozumienia jest poprawna komunikacja, pełna szacunku i zrozumienia. Taki komfort psychiczny i dobre samopoczucie sprawią, że będziemy mieć szansę dużo ciekawiej i efektywniej spożytkować czas spędzany wspólnie. Zabawy w domu Domo…

111517-f184a38.jpg
width: 1280
height: 873

11 niezawodnych zwrotów, które ukoją płacz dziecka
type: item
date: 2019-04-24T10:54:19.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Psychologia
subject: emocje dziecęce
subject: sposób na płacz dziecka
subject: trudne emocje
description: Rodzice często nie wiedzą, jak reagować, gdy maluch płacze. Tymczasem to okazja do nauki radzenia sobie z trudnymi emocjami. Sprawdź, jak powinieneś reagować, gdy pojawiają się łzy.
encoded: Gdy maluszek przychodzi na świat, nikt nie oczekuje, że noworodek powie, co mu dolega lub na co ma ochotę. To oczywiste, że płacząc, próbuje dać znać, że jest głodne, potrzebuje bliskości lub coś mu dolega. Gdy dziecko rośnie i zaczyna się coraz sprawniej się komunikować i oczekujemy, że samo poradzi sobie z emocjami i nie będzie płakać "bez powodu". W pierwszych latach życia dziecko wyraża uczucia całym sobą. Również natężenie reakcji emocjonalnych często jest niewspółmierne do siły bodźca. Przedszkolak w niewielkim stopniu jest zdolny do kontrolowania swoich emocji. Zadaniem rodzica jest nauczenie dziecka panowania nad własnymi emocjami i nie chodzi tu o ich tłumienie, a pomoc w ich zrozumieniu i kształtowaniu skutecznych sposobów ich regulacji. Dlaczego płacze? Warto wiedzieć, że łzy niekoniecznie muszą oznaczać smutek. Płacz może być efektem gniewu, frustracji, strachu, podniecenia, zamieszania, niepokoju, a nawet szczęścia. Najczęściej rodzice zadają pytanie "Co się stało?", tymczasem maluch tego nie wie. Brak wystarczających umiejętności werbalnych sprawia, że nie potrafią wyjaśnić, co czują. Nieistotne, jak trywialny jest według ciebie powód płaczu, brak odpowiedniej reakcji pozbawi cię szansy, by nauczyć dziecko, jak radzić sobie ze wszystkimi emocjami, nawet tymi trudnymi. Najgorsze, co możesz zrobić w takiej sytuacji, to powiedzieć "Nie płacz". To nie tylko nie rozwiąże sytuacji, ale wręcz może zaszkodzić. Dajesz do zrozumienia, że emocje nie są ważne i nie rozumiesz, co czuje. Jak reagować na płacz? Badania wykazały, że mózg rodzica natychmiast reaguje na płacz dziecka. Opiekun staje się bardziej uważny i gotowy do działania. Podwyższone tętno i motywacja do działania, często sprawiają, że zachowanie dziecka nas złości. Tymczasem naszym zadaniem jest wspieranie dziecka w zakresie samoregulacji emocjonalnej. Możemy to robić tylko, gdy podchodzimy do dziecka z empatią i zrozumieniem. Następnym razem, gdy maluch się popłacze, posiwięć mu uwagę i czas. Zastan…

102270-9b2c61b.jpg
width: 1200
height: 869

WYNIKI Wygraj 1 z 3 polskich lalek szytych ręcznie Kate4Kids. Konkurs „Emocje"
type: item
date: 2018-11-07T13:48:00.000Z
subject: emocje dziecęce
subject: emocje dziecka
subject: emocje u dziecka
subject: konkurs
subject: konkurs dla dzieci
subject: konkurs dla mam
subject: konkurs dla rodziców
subject: konkurs fotograficzny
subject: lalka
subject: lalki handmade
subject: rozwój dziecka
description: Weź udział w naszym konkursie – pokaż na zdjęciu twoje dziecko prezentujące minę, jaką widzi na twarzy lalki Kate4Kids. Trzy najlepsze fotografie nagrodzimy lalkami Kate4Kids.

imgC11kUs-0a0415f.jpg
width: 982
height: 666

Rozwój empatii u dziecka: jak ją rozwijać w codziennej zabawie [WIDEO]
type: item
date: 2017-06-07T11:50:15.000Z
creator: agrinberg
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Psychologia
subject: Wideo
subject: czynniki wpływające na dobry rozwój
subject: emocje dziecęce
subject: empatia
subject: rozwój emocjonalny dziecka
description: Jak wspierać emocje dziecka podczas zabawy i codziennych czynności? Radzi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy.
encoded: Empatią nazywamy współodczuwanie emocji drugiego człowieka. – Rozwijanie emocji rozpoczyna się już od wieku niemowlęcego – mówi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy. – Widoczne jest to już o kilkumiesięcznego niemowlęcia, które, gdy zostanie umieszczone w jednym pomieszczeniu z innym płaczącym dzieckiem, samo zaczyna płakać. Jest to pierwszy objaw empatii, gdy dziecko nie odróżniając siebie od innych, zaczyna odczuwać emocje od osób z bliskiego otoczenia. Jak rozwijać empatię u dziecka? Zdaniem psychologa należy zwracać uwagę dziecka na emocje innych. Jak to robić? Można opowiadać dziecku, czym są emocje, jak sobie z nimi radzić. Na przykład można wykorzystać naturalne sytuacje z naszego codziennego życia. Dobrze jest opowiadać o tym, jak się czujemy i jak mogą poczuć się inni. Rozwijając empatie, możemy wykorzystywać zabawki bliskie dziecku. – Pamiętajmy o tym, że dzieci mają fantastyczną umiejętność nadawania cech żywych przedmiotom nieożywionym – dodaje psycholog. – Dzieci wierzą, że lalka i miś czują, więc możemy porozmawiać o tym, dlaczego miś jest smutny i co można zrobić, by poprawić mu nastrój. Ważne jest również nazywanie emocji. Dzieci, które wiedzą, czym są emocje, z czego wynikają i jak można sobie z nimi radzić. Będą miały lepiej rozwinięte umiejętności społeczne, a co za tym idzie, lepiej będą sobie radziły w relacjach z innymi dziećmi, rówieśnikami, ale i w kontaktach w życiu późniejszym. Uwrażliwienie dzieci na emocje innych to jest właśnie rozwijanie empatii u dziecka. Niepewność w nowych sytuacjach - jak wspierać dziecko? Pierwsze wyjście do przedszkola jest niezwykle ważnym wydarzeniem w życiu każdego małego dziecka. Aby trochę przygotować dziecko do tego ważnego momentu – zdaniem psychologa – warto poświęcić temu trochę uwagi. – Możemy do tego wykorzystać na przykład klocki tematyczne, które prezentują życie w przedszkolu – podpowiada Dorota Maciejec. – Możemy wcielać się w role i opowiadać jak wygląda życie w przedszkolu, rozwijając różne scenar…

imgca1W3G-fc30ebd.jpg
width: 1920
height: 1080

Co dziecko chce ci powiedzieć? Wyjaśniamy tajny kod kilkulatków
type: item
date: 2013-04-18T10:56:35.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: emocje dziecęce
subject: rozwój emocjonalny dziecka
description: Dziecko nie zawsze mówi to, co myśli. Czasem używa tajnego kodu. Nam udało się go jednak odszyfrować. Oto podręczne tłumaczenie języka przedszkolaka.
encoded: Nie kocham cię, mamo Dosłowne tłumaczenie: Zrobiłaś coś takiego, co sprawiło mi ogromną przykrość I bez względu na to, czy była to rzecz banalna (jak np. zakaz włączenia telewizora), czy dotyczyła niebezpiecznej zabawy (np. nie pozwoliłaś dziecku wspinać się po meblach), maluch postanowił cię za to okrutnie ukarać, bo sam czuje się fatalnie. Zamiast reagować emocjonalnie, lepiej spokojnie wytłumacz malcowi, że nie powinien tak mówić. Pokaż mu, co tak naprawdę go zdenerwowało (najczęściej to twój zakaz), wytłumacz swoje postępowanie. Dobrze też powiedzieć, że nie powinno się używać takich słów, bo można kogoś mocno zranić. Dzięki temu dziecko uczy się rozpoznawania prawdziwej przyczyny swoich uczuć i kierowania nimi. Bo ty mnie nie kochasz Dosłowne tłumaczenie: Zrób wreszcie to, czego chcę W ten sposób dziecko chce cię zmanipulować, czyli liczy na to, że tknięta wyrzutami sumienia wyrazisz wreszcie zgodę na pomalowanie kredkami wszystkich ścian w pokoju albo w drodze wyjątku pozwolisz zjeść litr lodów na jeden raz. I przyznaj sama, że czasem się na tę sztuczkę nabierasz. Może nie do tego stopnia, by od razu wręczać dziecku kredki czy kubełek lodów, ale robisz się kochająca, miła czuła. Proponujesz inną atrakcję, by tylko przekonać malca o swojej miłości. I o to mu chodziło! Zamiast jednak zmieniać zdanie, lepiej powiedz dziecku, że je kochasz i właśnie dlatego nie zawsze możesz zgodzić się na wszystkie jego zachcianki (bo bolałby je brzuszek po zjedzeniu takiej ilości lodów). Jestem głupia, Jestem brzydki, Nikt mnie nie kocha Dosłowne tłumaczenie: Ale czuję się nieszczęśliwy! Powodów, dla których dziecko czasem używa tak zaskakujących (i przerażających rodziców) stwierdzeń może być kilka. Najczęściej dziecko w ten sposób chce zwrócić na siebie uwagę mamy i taty. Ta metoda jest wyjątkowo skuteczna, bo każdy rodzic natychmiast stara się zaprzeczyć wyznaniom dziecka (a więc uwaga jest pozyskana). [CMS_PAGE_BREAK] Czasem jednak zdarza się, że maluch mówiąc, że jest brzyd…

imgeZYbcC-6b8436c.jpg
width: 1024
height: 683

Emocje niemowlaka – jak je rozpoznawać?
type: item
date: 2012-01-20T14:23:42.000Z
creator: sniemczyk
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: emocje dziecęce
description: Dziecko, jak każdy z nas, przeżywa mnóstwo uczuć i ma potrzebę dzielenia się nimi z najbliższymi. Sprawdź, czy umiesz rozpoznać i akceptować jego emocje.
encoded: W jednej chwili się uśmiecha, w drugiej wykrzywia buzię w podkówkę – maleństwo w pierwszym roku życia jest wyjątkowo zmienne w nastrojach. Aby dostrzec wszystkie emocje, jakie nim targają, trzeba przyjrzeć mu się naprawdę uważnie. Mamo, kocham cię W pierwszym roku życia dziecka to mama jest jego jedyną ukochaną – nic w tym dziwnego. To ona najczęściej karmi i najwięcej czasu spędza z dzieckiem – choćby dlatego, że urlop macierzyński trwa około pięciu miesięcy, a tacierzyński tylko dwa tygodnie. Więź między nią a maluszkiem rodzi się już od pierwszych dni po narodzinach, ale według naukowców dziecko dopiero w drugim półroczu życia będzie miało na tyle rozwinięty mózg, aby odczuwać prawdziwe przywiązanie (tak, tak, zdolność odczuwania emocji ma wiele wspólnego z rozwojem układu nerwowego). Ci sami naukowcy przekonują też, że niemowlę jest w stanie pokochać niewiele osób. Dopiero w późniejszym wieku uczy się rozróżniać natężenie i rodzaj uczucia: co innego czuje do mamy, co innego do babci, a jeszcze co innego do misia. Patrz uważnie: Maluch cieszy się na twój widok i rozpacza, kiedy znikasz mu z oczu? Takie zachowanie w języku niemowląt to dowód, że między wami już istnieje uczuciowa więź. Od szóstego miesiąca, kiedy przywiązanie dziecka do rodziców przybierze na sile, oznaki jego ciepłych uczuć także będą wyraźniejsze. Czuję radość U najmłodszych dzieci radość ma źródło głownie w komforcie fizycznym. Każde maleństwo poczuje się szczęśliwe, kiedy będzie najedzone, przewinięte i przytulone do mamy. Patrz uważnie: Już w szóstym tygodniu życia maluch daje znać, że odczuwa radość: szeroki uśmiech na twarzy i uśmiechnięte oczka to przecież bardzo wyraźny sygnał. Co ciekawe, uśmiech dziecka jest nie tylko oznaką jego radości, ale też próbą nawiązania kontaktu z otoczeniem. Boję się Na szczęście maleńkie dziecko nie wie jeszcze, że powinno bać się ciemności albo czarownicy. Przerażają go bardziej prozaiczne rzeczy: nagły hałas, ostre światło. W okolicach ósmego miesiąca poja…

imgkuYv5p-fe7eacd.jpg
width: 960
height: 640

Czy warto świętować Walentynki z dzieckiem?
type: item
date: 2012-01-17T12:59:46.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: emocje dziecęce
subject: miłość
subject: okazywanie uczuć
subject: walentynki
subject: wychowanie dziecka
description: Jesteśmy zdania, że naprawdę warto świętować z maluchem walentynki. Bo to doskonała okazja, by sprawić komuś radość i nauczyć dziecko kilku ważnych rzeczy.
encoded: To nieprawda, że walentynki są zarezerwowane wyłącznie dla dorosłych. Przecież przedszkolaki też się zakochują. I to bardzo mocno i na zawsze. – Poza tym 14 lutego – tłumaczy psycholog – dziecko może dać prezent nie tylko ukochanej koleżance, ale także najlepszej przyjaciółce, mamie, bratu. Naprawdę warto potraktować to święto jako doskonały pretekst do złożenia życzeń tym wszystkim, których kochamy, lubimy, szanujemy. Dlaczego? Oto kilka najważniejszych powodów. Miło sprawiać przyjemność Kiedy kilkuletnia dziewczynka dostanie pierścionek albo malutkiego misia, na pewno bardzo się ucieszy. Ale ucieszy się także kolega, który go ofiarował. Bo miłe jest nie tylko otrzymywanie podarków, ale także ich dawanie. Dziecko może też zrobić prezent własnoręcznie. Wystarczy kartka papieru, nożyczki, kredki i pomysł na laurkę. Taki podarek jest nawet cenniejszy, bo maluch musi poświęcić czas na jego przygotowanie, włożyć swój wysiłek, by serduszko było dokładnie wycięte, kwiatki ładnie pokolorowane. – Te starania to jak świadectwo uczucia: „Lubię cię więc coś dla ciebie zrobię”. Zobacz też: Walentynki - kartki do wydruku. Nie trzeba się wstydzić uczuć Tak trudno czasem, patrząc prosto w oczy, powiedzieć: „Kocham cię”. Bo mówiąc tak ważne i wzniosłe słowa, człowiek odkrywa najgłębsze swoje uczucia i naraża się na ewentualne zranienie (co będzie, jeśli okaże się, że ona/on nie odwzajemnia mojej miłości?). Ale w święto zakochanych jest inaczej. W tym dniu wyznawanie uczuć jest znacznie prostsze, bardziej naturalne, oczywiste (bo robi to wiele osób). Ola może napisać na karteczce: „Adasiu, kocham Cię”, Kacperek – dać Kasi misia z napisem „dla ukochanej”. Dzieci w ten sposób uczą się przełamywać swój wstyd i dowiadują się, że to nie takie trudne, za to przyjemne. Umieć powiedzieć to sztuka Michałkowi bardzo podoba się Karolinka, więc ciągnie ją za warkocze. Dziewczynka skarży się, że jej dokucza. Basia jest zakochana w Piotrku, ale z nim nie rozmawia, bo się go wstydzi. A Piotruś myś…

imgmvnSF0-77240c3.jpg
width: 600
height: 418

42 rady na dziecięce kryzysy
type: item
date: 2011-06-17T13:44:21.000Z
creator: sniemczyk
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bicie dziecka
subject: bunt przedszkolaka
subject: emocje dziecęce
subject: empatia
subject: wychowanie dziecka
subject: złe zachowanie dziecka
description: Co robić, gdy kilkulatek odreagowuje stres albo złość w sposób, którego nie możesz (i nie chcesz) zaakceptować? Najważniejsze to zachować spokój i wykorzystać swoje dyplomatyczne umiejętności! Sprawdź, co doradzają psychologowie.
encoded: Patrzysz na swojego przedszkolaka i wzdychasz: „Był takim słodkim maluszkiem, co w niego wstąpiło?”. Cóż, nic dziwnego, że dziecko się buntuje. Życie niemowlaka jest o wiele łatwiejsze. Można płakać, złościć się, a mama i tak patrzy na ciebie z zachwytem. Co innego, gdy to samo robi kilkulatek. Rodzicom niemowlaków wydaje się często, że kiedy dziecko skończy wreszcie trzy lata, jego wychowanie będzie o niebo łatwiejsze niż wychowywanie maleństwa. Taki duży zuch już przecież dobrze rozumie wszelkie polecenia i prośby, wie również, że nie wszystko mu wolno, zna zarówno smak nagrody, jak i kary, słowem: jest świetnie przygotowany do życia w społeczeństwie. Tylko że... to „świetnie” często okazuje się trochę na wyrost. Bo i cóż z tego, że kilkulatek zdaje sobie sprawę z faktu, że nie powinien np. bić, gryźć, przeklinać ani wpadać w histerię, skoro i tak po prostu nie potrafi się od tego powstrzymać? No właśnie. Sprawdź, jak powinnaś reagować na złe zachowanie dziecka. Czytaj też: Kłopoty z zachowaniem w przedszkolu 6 sposobów na trudne emocje Akceptuj wszystkie uczucia... Nawet te wyjątkowo dla dziecka trudne: smutek, złość, gniew. Nie mów z przekonaniem do dziecka: „Już nie boli”, skoro dobrze wiesz, że cały czas boli. Wstrzymaj się z dobrymi radami typu: „Nie smuć się”, „Nie ma czym się przejmować”. Takie słowa mogą sprawić, że dziecko poczuje się niezrozumiane i zlekceważone. ...i pomóż je nazwać. Kiedy mówisz np.: „Wiem, że jest ci przykro”, „Czujesz się rozczarowana, znam to uczucie”, „Rozumiem, że jesteś na mnie zły” – pomagasz dziecku zrozumieć jego własne emocje i – co ważne – zapanować nad nimi. Dajesz mu też do zrozumienia, że nie tylko ono jedno się z nimi zmaga. Odwróć uwagę. Pięciolatek płacze, bo chce lizaka? Zamiast w kółko opowiadać mu o tym, że lizaki to sam niezdrowy w nadmiarze cukier, pokaż mu przechodzącego psa, opowiedz historyjkę z własnego dzieciństwa, pobawcie się w wymyślanie zagadek. Dzieci często złoszczą się (albo jedzą słodycze) po prostu z…

img3v6JeJ-537f00f.jpg
width: 640
height: 960

Co robić, gdy dziecko ssie kciuk?
type: item
date: 2010-09-21T08:56:16.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: emocje dziecęce
subject: ssanie kciuka
description: Czy ssanie kciuka przez prawie trzyletnie dziecko może oznaczać problemy emocjonalne? Jak można zlikwidować ten niedobry nawyk? Sprawdź!
encoded: Patrycja ma 2 lata i 10 miesięcy. Ciągle ssie kciuk. Smarowałam jej paluszek gorzkimi preparatami jak piołun, przyklejałam plasterki. Nic nie pomaga. Co robić? Gosia Ssanie kciuka u prawie trzyletniego dziecka zwykle jest oznaką problemów z emocjami. Dlatego powoli trzeba pomóc dziecku w wyrażaniu ich. Warto poobserwować, kiedy Patrycja najczęściej ssie kciuk, i pomagać jej nazwać emocje. Dzięki temu dziecko rozwinie swoją inteligencję emocjonalną. Smarowanie paluszka gorzkimi preparatami to zły pomysł. Lepiej pobawcie się w domowy salon kosmetyczny. Opiłuj paznokcie córeczki, możesz je nawet od czasu do czasu pomalować lakierem. Podkreśl, że takie piękne paznokcie mają duże dziewczyny i nie warto wkładać paluszków do buzi. Jeśli problem będzie się utrzymywać, najlepiej iść do psychologa dziecięcego. Może pomóc córeczce rozładować emocje. Czytaj też: Jak wygląda wizyta dziecka u psychologa? Konsultacja merytoryczna mgr Bożena Cieślak-Osik Specjalistka psycholożka kliniczna, położna i trenerka skali NBAS, pracuje w Zakładzie Psychologii Klinicznej Dzieci i Młodzieży Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

imguSXzJD-b711f31.jpg
width: 678
height: 1024

Znów tylko we dwoje. Pierwszy wyjazd bez dziecka
type: item
date: 2008-04-29T11:32:00.000Z
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: dziecko
subject: emocje dziecęce
subject: podróż z dzieckiem
subject: rodzice
subject: rozstania z mamą
subject: wychowanie dziecka
description: Czy na romantyczny weekend tylko we dwoje wyjeżdżają bezduszni, niekochający rodzice? Oczywiście, że nie! Sprawdź co robić, by wyjazd bez dziecka był udany - także dla niego.
encoded: Wyjazd bez dziecka to dla rodziców atrakcja (znów tylko we dwoje!), a dla dziecka trudne przeżycie. Czy to znaczy, że mama i tato powinni spędzać z dzieckiem każdą wolną chwilę aż do jego osiemnastkI? Nie! Dziecko trzeba jednak przygotować do rozstania. Przeczytaj także: Praktyczne rady na łagodne pożegnanie Wyjazd bez dziecka - kiedy pierwszy raz? W 1. roku życia dziecka warto dokładnie przemyśleć kwestię wyjazdu. Kilkumiesięczny maluszek żyje w ścisłym związku z mamą i jej obecność jest konieczna dla jego prawidłowego rozwoju. Z pewnością lepiej powstrzymać się (w miarę możliwości) od samotnych eskapad, kiedy maluszek ma 6-9 miesięcy. To najgorszy czas na rozstanie, ponieważ dziecko w tym okresie przeżywa apogeum lęku przed obcymi i na każde zniknięcie mamy reaguje paniką. Kolejne miesiące przynoszą stopniową poprawę, ale tak naprawdę dopiero półtoraroczne dziecko bez lęku pozostaje np. z babcią. Dwulatek i trzylatek już dają sobie nieźle radę pod opieką znajomej opiekunki, a czterolatek zaczyna postrzegać pobyt bez rodziców jako zupełnie bezstresowe wydarzenie. Niezależnie od wieku dziecka: Zanim wyjedziesz, przyzwyczajaj dziecko do krótkich nieobecności. Dziecko przyzwyczajone do krótkich nieobecności mamy, łatwiej zniesie rozstanie niż to, które dotąd było z nią non stop. Nie rób niczego wbrew sobie. Twoje przekonanie, że wyjazd z pewnością nie odbije się niekorzystnie na rozwoju dziecka, jest bardzo ważne. Dziecko z łatwością wyczuwa uczucia rodziców i szybko zauważy Twój niepokój. Przeczytaj także: Pierwsze rozstania z dzieckiem [CMS_PAGE_BREAK] Wyjazd bez dziecka - jak przygotować się do rozstania? Nieprzygotowany do rozstania z rodzicami maluszek może odczytać ich wyjazd jako porzucenie. Z tego powodu przygotowania powinny rozpocząć się nawet już kilka miesięcy wcześniej (jeśli np. planujecie wyjazd na wakacje bez dziecka, zacznijcie już zimą). Zacznij od kilkugodzinnych samotnych wypraw, np. do fryzjera czy kosmetyczki. Krótkie rozstania pozwolą dziecku uś…

imgSLOEAW-73b45fb.jpg
width: 308
height: 402

Dziewczynki zakochują sie w tatusiach, a chłopcy w mamusiach
type: item
date: 2008-02-14T14:35:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dziecięca miłość
subject: emocje dziecęce
subject: rozwój dziecka
subject: uczucia dziecka
description: Wiesz, komu twój przedszkolak najchętniej podarowałby walentynkę? Tak, tak, właśnie tobie!
encoded: Jeśli masz synka, na walentynce prawdopodobnie się nie skończy. Prędzej czy później twój mały chłopaczek ci się… oświadczy. „Jak dorosnę, to się z tobą ożenię!” – powie święcie przekonany, że kiedyś naprawdę staniecie na ślubnym kobiercu. Jeśli natomiast jesteś mamą dziewczynki, przestaniesz być dla niej wyłącznie wzorem do naśladowania i najukochańszą osobą na świecie. Będziesz także jej rywalką, bo będzie chciała wyjść za mąż za tatusia. Ale nie zamawiaj wizyty u psychologa: w obu przypadkach nie ma powodu do zmartwienia! Mama miłość dziecka Zacznijmy jednak od początku. Silna więź przynajmniej z jedną osobą jest potrzebna dziecku jak powietrze – bardziej niż zabawki, czyste ubranka. Dzięki niej czuje się szczęśliwe i bezpieczne. Nowo narodzone maleństwo jest gotowe przywiązać się do każdego, kto je przytuli, ukołysze, nakarmi. Najczęściej jest to właśnie mama. Z każdym dniem przywiązuje się do niej coraz bardziej. Mając mniej więcej 6–8 miesięcy, zaczyna bać się obcych. Dobrze już wie, że to w ramionach mamy jest mu najlepiej. I choć z czasem coraz bardziej interesuje się światem, mama nadal jest dla niego najważniejsza. To do niej wyciąga rączki, do niej biegnie, gdy przyśni mu się coś złego, jej szuka wzrokiem na placu zabaw. Kochasz mnie jeszcze? Dla trzylatka mama jest najpiękniejsza i najmądrzejsza na świecie. Jest wyrocznią, największym autorytetem, istotą o niemal nadprzyrodzonych właściwościach. To jednak nie znaczy, że zawsze jest pewien jej uczuć. Dziecko w tym wieku zdaje już sobie sprawę z tego, że nie zawsze jest grzeczny. Zaczyna kombinować: „Czy mama kocha mnie nawet wtedy, gdy nie zjem zupy albo narozrabiam w sklepie?”. Zaczyna chodzić do przedszkola, więc spędza z nią mniej czasu, co może go niepokoić i złościć („Dlaczego mnie zostawiła?!”). To trudny moment: z jednej strony dziecko jest już gotowe, by troszkę oddalić się od mamy, z drugiej nadal bardzo, ale to bardzo jej potrzebuje. Chce mieć pewność, że nadal jest kochane. – Dlatego niezależnie…

imgdS7KA1-98bace0.jpg
width: 600
height: 585