Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T14:15:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Sebastian Fabijański: „Nie wiem, co myśleć o neutralności płciowej. Świat zmierza w rejony, których się boję”
items: Zobacz, co o gender myśli ta dziewczynka
items: Będę broniła prawa mojego syna do noszenia spódnic!
items: "Dzięki ci, feminizmie", czyli dlaczego feministki lepiej wychowują dzieci
items: Dziewczynka może być strażaczką!
items: Ten chłopiec bawi się różowym wózkiem dla lalek. Co na to jego mama?
items: Jak zrozumieć płeć przeciwną - prześmieszne i prawdziwe obrazki!
items: "Jak dziewczyna", czyli najlepiej - nowa kampania społeczna
items: Gender w przedszkolu? Sprawdzamy!
items: Co z tą płcią, co z tym gender?
items: Gender - moja rodzina to lubi!
items: Zabawki a płeć

Sebastian Fabijański: „Nie wiem, co myśleć o neutralności płciowej. Świat zmierza w rejony, których się boję”
type: item
date: 2022-06-28T08:28:53.000Z
creator: Małgorzata Sztylińska-Kaczyńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dzieci celebrytów
subject: gender
subject: wychowanie
description: Sebastian Fabijański, tata niespełna 2-letniego Bastiana, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat coraz bardziej popularnego wśród gwiazd i celebrytów wychowania w duchu neutralności płciowej. Co o gender neutral sądzi aktor wcielający się w rolę osoby transpłciowej?
encoded: Na jednej z imprez branżowych Sebastian Fabijański został zapytany przez redakcję pudelek.pl o to, czy chciałby wychowywać swojego synka zgodnie z ideą neutralności płciowej. Aktor nie ukrywa, że nie do końca wie, z czym wiąże się taki sposób wychowywania, ale nie krytykuje takiego podejścia. „Być może ma to pobudki szlachetne, być może jest to coś wartościowego, czemu warto się przyjrzeć… (…) Mam jednocześnie wrażenie, że świat, w którym żyjemy, troszkę zmierza w jakieś rejony, których ja nie czuję i których się trochę boję”, wyznaje szczerze partner Maffashion. „Trudno o nim myśleć jako o kimś neutralnym płciowo” Fabijański przyznaje, że wychowując syna, „trudno o nim myśleć jako o kimś neutralnym płciowo”. I szczerze wyznaje, nie ukrywając swoich wątpliwości: „Nie boję się w tym przypadku powiedzieć: nie wiem. Nie wiem, co mam o tym myśleć. Nie wiem, gdzie to zmierza, czy to dobrze, czy źle. Nie wiem, po prostu nie wiem...”. Jednocześnie zaznacza, że zdaje sobie sprawę ze złożoności i trudności, z jakimi muszą się mierzyć osoby, które nie wpisują się w tradycyjny model społeczeństwa. „Rozmawiałem z osobami transseksualnymi i to jest bardzo trudna sytuacja. Płeć mózgu, płeć biologiczna... Ja to absolutnie rozumiem i współczuję takich problemów”, mówi Pudelkowi tata Bastka. Wychowanie zgodne z duchem neutralności płciowej budzi spore kontrowersje. Idea ta opiera się wychowaniu dziecka bez narzucania określonej płci i związanych z nimi określonych konstruktów społeczno-kulturowych wprowadzających sztywny podział na dwie płcie. Źródło: pudelek.pl Piszemy też o: Dziecko wypadło z koła ratunkowego w basenie. Wszystko zarejestrowała kamera! (wideo) Śmiertelna pułapka: dzieci zamknięte w nagrzanym samochodzie. Miały problemy z oddychaniem Ekskluzywny Menel pokazał swoje świadectwo ze słabymi ocenami. Internauci oburzeni

imgkd8J0N-0fbd724.png
width: 1720
height: 1236

Zobacz, co o gender myśli ta dziewczynka
type: item
date: 2016-10-06T09:31:00.000Z
creator: Tatiana Audycka-Szatrawska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: gender
subject: stereotypy
description: Oto lekcja gender, którą daje nam, dorosłym, mała dziewczynka. Posłuchajcie, co ma do powiedzenia na temat… napisów na koszulkach dla dzieci oferowanych w sklepach.
encoded: O gender trochę przycichło, ale trudno nie pamiętać tego, że jakiś czas temu wręcz nie było dnia, by nie odmieniano tego słowa przez wszystkie przypadki. Straszono nim jakby byłoby to diabłem wcielonym. A czym jest gender? Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) definicję gender opisuje jako stworzone przez społeczeństwo role, zachowania, aktywności i atrybuty, jakie dane społeczeństwo uznaje za odpowiednie dla kobiet i mężczyzn. Gender to dziedzina nauki, która bada różnice kulturowe między płciami, przygląda się również temu, jak handlowcy postrzegają rolę dziewczynek i chłopców. I jak postrzegają? Demaskuje ich pewna dziewczynka. Oskarżam was! Na kanale Youtube można obejrzeć film z jakiegoś sklepu. Zatytułowano go: "Dlaczego supermarkety myślą, że tylko chłopcy marzą o przygodach". Przy stoisku z ubraniami dla dzieci prawdopodobnie mama pyta swoją córkę, co myśli o koszulkach, które wiszą na wieszakach. Trudno nie zauważyć wzburzenia dziewczynki, która zwraca uwagę przede wszystkim na napisy na ubraniach. View oEmbed on the source website – Na koszulkach dla dziewczynek napisane jest: "Hej", "Czuję się wspaniale", "Piękne". A na koszulkach dla chłopców: "Myśl nieszablonowo", "Bohater", "Pustynne przygody czekają" – wymienia. – Co o tym myślisz – słyszymy pytanie. – To nie jest w porządku! – oburza się dziewczynka. – Widząc te napisy, każdy pomyśli, że dziewczynka powinna być po prostu ładna, a chłopcy być żądni przygody. A to błąd. Dlaczego ubrania dla chłopców i dziewcząt sprzedawane są oddzielnie? Byłoby dobrze, gdyby były takie same dla jednych i dla drugich. Bo co to znaczy, by myśleć nieszablonowo? To zachęta, by podążać za swoimi marzeniami, szukać przygód. To też rada, by nic cię nie zatrzymywało. A co znaczy to "hej" na koszulce dla dziewczynki? – Nie wiem – odpowiada mama. – Może ma zainspirować do tego, by powiedzieć... "hej"? Nie znajdujesz w tym napisie niczego inspirującego? – Nie, nie widzę. Która część w słowie "hej" ma mnie inspirować? – wzburza się d…

imgXAvHei-0d71c48.jpg
width: 2421
height: 1063

Będę broniła prawa mojego syna do noszenia spódnic!
type: item
date: 2016-08-29T13:35:30.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: gender
description: Matka ma dosyć osądów i staje w obronie swojego synka, miłośnika spódniczek tutu.
encoded: 3-letni Roo lubi bawić się ciężarówkami, układać puzzle i jeść śliwki. Jak twierdzi jego mama, lubi też nosić tiulowe spódniczki. Do tej pory Roo mówił, że w spódniczkach tutu czuje się „piękny i dzielny” i nie stanowiły one dla nas żadnego problemu. Jednak spotkanie z nieznajomym mężczyzną w zeszłym tygodniu sprawiło, że opuściła go odwaga, a zastąpił ją lęk. Rozczarowana mama postanowiła stanąć w obronie praw chłopca i zamieściła na Facebooku post, który wywołał wielką dyskusję w social mediach. „Mój syn nosił spódniczkę do kościoła. Nosił ją też do sklepu spożywczego. Zakładał ją do pociągu czy do zabaw w piaskownicy. W naszym świecie nie stanowiło to problemu. Nie raz w dobrej wierze pytano mnie o to. Odpowiadałam, że dla mnie jest to ok. Było tak do wczoraj” - napisała matka chłopca na Fb. "Podczas wczorajszego spaceru do parku, zostaliśmy zaczepieni przez kogoś, kto chciał się dowiedzieć, dlaczego mój syn ma na sobie spódnicę. Nie znałam go, ale odniosłam wrażenie, że obserwował nas przez jakiś czas. - Chcę tylko wiedzieć – powiedział mężczyzna – dlaczego robisz to swojemu synowi. On nie był ciekaw odpowiedzi. Chciał się upewnić, że oboje wiemy, że to, co robi mój syn – na co mu powalam - jest złe. - Nie powinnaś tego robić – powiedział i zwrócił się bezpośrednio do mojego syna - Jesteś chłopcem. Ona jest złą matką. To jest znęcanie się nad dziećmi. Zrobił nam zdjęcie, mimo że prosiłam, by tego nie robił. Groził mi: „Teraz wszyscy się dowiedzą” - powiedział - „Zobaczysz”. Matka zgłosiła zajście na policji. Całe zdarzenie odcisnęło się jednak na psychice chłopca. „Mimo to mój syn nie czuje się bezpieczny. Chce wiedzieć i pyta: „Czy ten mężczyzna wróci? Ten zły mężczyzna? Czy zamierza jeszcze wykrzyczeć więcej niemiłych rzeczy o mojej spódnicy? Czy on będzie mi robić więcej zdjęć?". Nie mogę mu tego zagwarantować, ale mogę powiedzieć: Nie dam się zastraszyć. Nie będę się czuć zagrożona, ani bać się. Nie pozwolę, aby zły obcy człowiek wmówił mojemu synowi, co moż…

imgakU2Nq-7817650.jpg
width: 720
height: 960

"Dzięki ci, feminizmie", czyli dlaczego feministki lepiej wychowują dzieci
type: item
date: 2016-05-31T09:55:43.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: feminizm
subject: gender
subject: mama nieidealna
subject: stereotypy
subject: supermama
subject: wychowywanie dziecka
description: "Kobiety mają ciała, żeby produkować dzieci" – te słowa wywołały falę oburzenia. Przeczytaj, jak odnosi się do nich mama dwójki dzieci i feministka, Sandhya Menon.
encoded: "Feminizm to nadużywany termin. Kobiety mają ciała, żeby produkować dzieci. Nie chcę być mężczyzną. Chcę któregoś dnia gotować obiad dla męża i dzieci. Nie chcę być zawodową feministką" – to te słowa wypowiedziane przez modelkę i aktorkę Lisę Haydon wywołały w Internecie burzę. Sandhya Menon, mama 2 dzieci, bardzo trafnie opisała, dlaczego Haydon jest w błędzie. Przeczytajcie wpis Menon: "Negowanie feminizmu głęboko mnie rani. Czym jest zawód feministki? Dobrze tam płacą? Gdzie mogę się zapisać? Po udzielonym wywiadzie, Haydon napisała na swoim Instagramie (który jest już skasowany) coś, czym się pogrążyła jeszcze bardziej: To ważne, żeby nie zapomnieć, że jesteśmy kobietami stworzonymi do najwspanialszej roli – do powoływania na świat nowego życia. To coś, z czego powinnyśmy być dumne! Naszą prawdziwą siłą jest dar, którego mężczyźni nigdy nie będą mieć. Nasze ciała tworzą życie. Jeśli feministki mają z tym problem, to nie feminizm jest ich prawdziwym zmartwieniem... To natura! Lisa Haydon, rozumiem to. Mylisz się. Ale to rozumiem. Lata temu, zanim wiedziałam, że chcę mieć dziecko, przeczytałam książkę Adrienne Rich. Podczas pierwszej ciąży, powrót do tej książki pomógł mi zrozumieć, że to, czego od siebie wymagałam, było tak naprawdę tym, czego wymagali ode mnie inni. Podobnie jak Haydon, uczyłam się czym jest "macierzyństwo" przez wszystkie stereotypy, którymi byłam otoczona. Po lekturze tej książki, zaczęłam obserwować moje własne doświadczenie. Teraz jestem samotną mamą 6-latka i 7-latki. Jestem ich głównym wzorem do naśladowania. Nie jestem idealna, ale próbuję. Niezależnie od tego, co pokazują reklamy i filmy, moje dzieci widzą, że wykonuję "męskie" prace tak samo, jak "kobiecie". Widzą, że nikt nie dba o to, kto wykonuje jakąś pracę, dopóki robi to dobrze. (...) Lisa Haydon i ja korzystamy z wolności, którą mamy dzięki feminizmowi. Na jej Instagramie widzimy, jak podróżuje po świecie, pracuje, żeby zarobić własne pieniądze, wypowiada się krytycznie w przestr…

imgYwxzZg-32d0928.jpg
width: 1600
height: 1200

Dziewczynka może być strażaczką!
type: item
date: 2016-05-31T07:49:51.000Z
creator: Tatiana Audycka-Szatrawska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: gender
subject: stereotypy
description: Czterdzieści minut potrzebowała Joanna Piotrowska, prezeska Fundacji Feminoteka, by pokazać pięciolatkom, że mogą być, kim tylko chcą. Nie tylko nauczycielkami, fryzjerkami czy księżniczkami. Mogą być też np. strażaczkami. Rozmawiamy o stereotypach płciowych.
encoded: Trudno nie zacząć od pytania o gender. Nadal błędnie odczytujemy to słowo. Gdy dziecko przychodzi na świat, to rodzice zwykle wiedzą, czy urodziła się dziewczynka, czy chłopiec. To płeć biologiczna. Oprócz niej jest jeszcze płeć społeczno-kulturowa, czyli właśnie gender (z ang. płeć). Gdy kobieta jest w ciąży, często odpowiada na pytanie, czy spodziewa się córki czy syna. Te niewinne pytanie jest emanacją oczekiwań społeczeństwa, które płciom przypisuje konkretne role. Zresztą różne badania potwierdzają, że rodzice, gdy dowiedzą się, jakiej płci będzie dziecko, inaczej zwracają się do przyszłej dziewczynki, a inaczej do chłopca. Gender pokazuje, że kobiety nie rodzą się z naturalnymi skłonnościami do sprzątania i gotowania, a mężczyźni – do polowania czy majstrowania w aucie. Te role narzuca nam społeczeństwo. Oczywiście jest część dziewczynek i chłopców, którym to się podoba, ale nie jest tak, że wszyscy chłopcy kochają auta, a wszystkie dziewczynki lubią różowy. To dorośli mówią dzieciom, że mają się tak a tak zachowywać i że taki a taki kolor przypisany jest do danej płci. Zresztą to się zmienia, bo kiedyś niebieski był dziewczyński, a różowy chłopacki. Dzieci tego nie wiedzą, ale szybko od nas to przejmują. Ograniczając dzieciom wybór, działamy na ich niekorzyść. Ma Pani na myśli wybór zawodu? Chętniej uczymy się, gdy mamy motywację, jak coś nas pasjonuje. Jeżeli dziewczynka interesuje się motoryzacją, mogłaby rozwijać się w tym kierunku i w przyszłości zostać np. projektantką samochodów. Jeśli jednak usłyszy, że to zajęcie nie jest dla dziewczynek, to może się zamknąć na to, co ją interesowało. Tak samo jest z chłopcami. Być może dlatego nie narodził się jeszcze drugi Janusz Korczak, bo chłopcy słyszą, że zajmowanie się dziećmi jest niemęskie, to zadanie kobiet. Kto studiuje na kierunkach humanistycznych? Kobiety! Nie dlatego, że chłopców to nie interesuje, tylko na pewnym etapie socjalizacji daliśmy im do zrozumienia, że to nie jest zawód dla nich. Na Zachodzi…

imgikuZzk-d0e3269.jpg
width: 1024
height: 813

Ten chłopiec bawi się różowym wózkiem dla lalek. Co na to jego mama?
type: item
date: 2016-05-05T11:11:57.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: gender
subject: list
subject: zabawki dla chłopca
description: „Widziałam te WASZE SPOJRZENIA, gdy kupowałam synowi wózek. „ – tak zaczyna swój list do pracowników sklepu z zabawkami matka, dla której gender, to po prostu głupi wymysł.
encoded: Rheann MacLaren jest mamą 3-letniego chłopca. Pozwala synowi bawić się tymi zabawkami, które sam wybiera i które go interesują. Kobieta nie ukrywa, że dziecko ma w domu i samochody i…lalki. Dlaczego krytykujecie małe dziecko? – Wiem, że próbowaliście przekonać mojego syna do wyboru innej zabawki. Słyszałam te: „Oj, ty tak naprawdę to tego nie chcesz, przecież to jest dziewczyńskie i różowe. Jesteś chłopcem, zobacz – tu są samochodziki i dinozaury!” – opowiada kobieta. Pytam w takim razie, dodaje wzburzona matka: – Jakim prawem mówicie tak do chłopca, którego widzicie po raz pierwszy na oczy? Dlaczego oceniacie i krytykujecie 3-letnie dziecko? „Bo ja to lubię!” Odpowiedź chłopca, choć banalna, daje do myślenia. Dlaczego ludzie wchodzą w schematyczne myślenie? Czemu zabrania się dziewczynkom i chłopcom zadań, ubiorów, sportów, książek, programów, które DOROSŁYM wydają się przypisane do konkretnej płci? Kto określił jakimi zabawkami mogą bawić się chłopcy, a którymi dziewczynki? Sami sobie robimy krzywdę, bo później od tych chłopców, którzy nie mogli bawić się w gotowanie, przebieranie lalek, chodzenie z wózkiem na spacery, wymagamy… by robili to w dorosłym życiu. Tyle, że na to czasem jest już za późno. Mamy w domu facetów, którzy nie nauczyli się prac domowych! Nie ulegajmy stereotypom! – Nie chodzi o kolor, czy rodzaj zabawki. Chodzi o to, czy mój syn dobrze się nią bawi. To jest najważniejsze. Gdy ma ochotę, bierze samochodziki i potwory, czasem są to dinozaury, a czasem żelazko dla dzieci. Jestem dumna, bo mój syn rośnie na mężczyznę, który nie ulega presji gender. Mam nadzieję, że widzicie jaki jest szczęśliwy z tym różowym wózkiem dla lalek i drugi raz zastanowicie się, zanim będziecie znowu go krytykować!– prosi matka chłopca, Rheann. Gender to stworzone przez społeczeństwo role, zachowania, aktywności i atrybuty , jakie dane społeczeństwo uznaje za odpowiednie dla mężczyzn i kobiety. Czy chcemy naprawdę żyć w takich sztywnych ramach, czy chcemy by nasz dzieci …

imgiQ6KYj-d51875c.jpg
width: 1200
height: 800

Jak zrozumieć płeć przeciwną - prześmieszne i prawdziwe obrazki!
type: item
date: 2015-01-15T11:13:59.000Z
creator: Magda Klimkowska
subject: Rodzina
subject: Związki i seks
subject: gender
subject: różnice płci
description: Facet nie choruje, on od razu umiera. Kobieta idzie kupić buty, wraca z 6 innymi (!) rzeczami. Stereotypy? Nie sądzę. My się naprawdę różnimy. Zobacz dowody! I śmieszne, i straszne!

imgGXLmFE-7fb9f53.jpg
width: 1024
height: 495

"Jak dziewczyna", czyli najlepiej - nowa kampania społeczna
type: item
date: 2014-07-15T13:17:51.000Z
creator: Agnieszka Szumigaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: gender
subject: kampanie społeczne
description: Robić coś „jak baba" lub „jak dziewczyna" - to znaczy robić coś gorzej. Zobacz jak twórcy nowej kampanii Always chcą odczarować ten zwrot.
encoded: „Biegasz jak dziewczyna” albo „rzucasz jak dziewczyna” to obraźliwe określenia, które nie tylko słyszymy, ale których również używamy. Always wprowadza nową kampanię, która ma zmienić negatywne postrzeganie słów „jak dziewczyna” i spowodować, by były odbierane jako komplement. Globalna kampania ma sprawić, że dziewczęta wkraczające w wiek dojrzewania poczują się dumnie i pewnie podczas robienia czegoś #JakDziewczyna. Przeczytaj też: Wychowanie dziecka, a płeć W ramach kampanii #JakDziewczyna, Always podjął współpracę z wielokrotnie nagradzaną reżyser filmów dokumentalnych – Lauren Greenfield i przeprowadził eksperyment, który miał na celu pokazanie jak ludzie w różnym wieku interpretują słowa „Jak Dziewczyna”. Film nagrany przez Lauren Greenfield dokładnie pokazuje, jak ludzie w różnym wieku interpretują słowa: “jak dziewczyna”. Młode dziewczynki w wieku od 5 do 13 lat, poproszone o pokazanie jak rzuca, biega i walczy dziewczyna, robiły to odważnie i z pełnym zaangażowaniem. Pojawiły się silne machnięcia rękami i kopnięcia karate. Starsze dziewczyny pokazywały negatywny stereotyp – 20-letnia dziewczyna biegająca w maratonach, niezręcznie wymachiwała na boki nogami i drwiąco wyrażała niepokój o swoje włosy, chcąc pokazać „bieganie jak dziewczyna”. Inna 19-latka zaczęła trzepotać rękami, aby zademonstrować „walkę jak dziewczyna”, a 14-letnia siatkarka niepewnie ruszyła ręką, aby pokazać „rzut jak dziewczyna”. Wystarczyło jednak kilka słów, lekkie wsparcie i każdy z uczestników spojrzał na zwrot „jak dziewczyna" z zupełnie innej perspektywy. Zobacz też: Ty też wyglądasz lepiej niż myślisz W mojej pracy dokumentalistki byłam świadkiem kryzysu pewności siebie i negatywnego wpływu stereotypów na dziewczęta – mówi Greenfield. Kiedy słowa „jak dziewczyna” oznaczają coś złego, staje się to wręcz obezwładniające. Jestem dumna ze współpracy z Always, ponieważ pokazujemy jak takie proste słowa znacząco i długotrwale wpływają na dziewczynki, a potem kobiety. Jestem podekscytowan…

imgg0LowQ-00e2489.jpg
width: 1167
height: 800

Gender w przedszkolu? Sprawdzamy!
type: item
date: 2014-04-14T08:53:04.000Z
creator: Magda Klimkowska
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: gender
subject: stereotypy
description: „Przebrali chłopca za dziewczynkę!”, „Rodzice z Rybnika buntują się przeciw ideologii gender”, „Szokująca indoktrynacja maluchów”... Dawno nie było takiej afery wokół przedszkolaków. Czy jest się czego bać? Sprawdziliśmy. W warszawskim przedszkolu.
encoded: Kiedy mówię „przedszkole”, myślę „pani Ala”. Pani Ala to przedszkolanka, którą pokochały moje dzieci. To osoba, którą najczęściej prosiłam o rady w sprawach wychowawczych. Jej myślenie i sposób rozmawiania z najmłodszymi przekonywał nie tylko maluchy, ale też ich rodziców i dziadków. Pani Ala pracuje z dziećmi od ponad 40 lat! Pracowała w placówkach w różnych miastach, w przedszkolach państwowych, założyła też domowe. Teraz pracuje w prywatnym prowadzonym przez jej córkę. Oprócz setek kochających ją wychowanków ma czwórkę dzieci i ośmioro wnucząt. O niej pomyślałam, gdy wybuchła ta awantura wokół gender i przedszkolaków. Przeczytaj koniecznie: Co to znaczy gender? Program o równości „Równościowe przedszkole” to program, który wywołał burzę. Dlaczego? Zajrzymy do programu. Czytamy w nim, że wyjaśnia on dorosłym pracującym z dziećmi, jak unikać stereotypów płciowych, jakie przekazy wzmacniać, a jakie osłabiać, na co zwrócić uwagę dzieci, jak dostosować gry, zabawy i ćwiczenia, by nie utrwalać płciowych stereotypów. Co w tym złego? Komu zależy na tym, by stereotypy jednak funkcjonowały? Ja nie lubię stereotypów, nie chcę, by moje dzieci nimi przesiąkały. Ale wróćmy do programu. Jego autorki piszą, że powstał ponieważ „równe traktowanie, szacunek dla równości ludzi, w tym dla równości płci nie jest normą w naszym społeczeństwie”. Dalej zaznaczają, że „program do edukacji przedszkolnej (...) jest nietypową propozycją. Nie można według niego, krok po kroku, prowadzić zajęć dla dzieci przez cały rok. Nie ma też takiej potrzeby”. Reasumując, walczy ze stereotypami, uczy równego traktowania dziewczynek i chłopców. Nikt nie pyta o gender O to, czy w przedszkolu, w którym teraz pracuje moja znajoma, prowadzony jest program „Równościowe przedszkole”, nikt z rodziców nie pytał. Byłam pierwsza. – Ten program nie jest u nas realizowany. Jest, jak wiele innych, nieobowiązkowy. Ale przecież o płci, o stereotypach płciowych i tak rozmawiamy – tłumaczy pani Ala. – Od wielu lat to robi…

imgZI7HMO-e65106d.jpg
width: 600
height: 435

Co z tą płcią, co z tym gender?
type: item
date: 2014-03-27T21:51:16.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: gender
subject: płeć dziecka
description: Czy przejmować się płcią, wychowując dziecko, co sądzić o zabawach w przebieranie i lekarza, jakie zabawki kupować dziewczynkom, a jakie chłopcom - wyjaśnia psycholog dziecięcy, dr Joanna Piotrowska.
encoded: Gender to gorący temat, który wywołuje sporo zamieszania w głowach rodziców. Jakie znaczenie ma płeć w wychowaniu dzieci, co sądzić o wychowaniu równościowym i dziecięcych zabawach, uważanych czasem za niepokojące, rozmawiamy z psychologiem rozwojowym. Podobno w Szwecji do drugiego roku życia nie zwraca się uwagi na płeć dziecka? To margines, którym nie należy się przejmować – nie ma szans, by przebił się do normalnej praktyki. Co nie zmienia faktu, że całkowicie akceptuję wyniki badań, z których wiemy, że wcale nie jest tak prosto, jak mówią niektórzy, czyli że matka natura podzieliła nas tylko na dwie płcie. To właśnie matka natura sprawia, że mamy do czynienia ze zjawiskami bardziej złożonymi, jak choćby transpłciowość. Ale to mało liczne przypadki i przeogromna większość z nas nie ma z nimi do czynienia. A z czym mamy do czynienia? Z problemem, jak postrzegamy kobiety i mężczyzn. Kiedyś uważano za rzecz naturalną, że dziewczynki wychowuje się tak, by w przyszłości podejmowały rolę żeńską – kobieta ma być posłuszna, chuchać na domowe ognisko, sprzątać, a mężczyzna jest dostarczycielem białka, które kobieta przyrządzi i poda rodzinie. Dziś te role są inne, a jednak w wielu domach dziewczynki nadal wychowuje się, jakby zmian nie było. Czyli jak to wygląda na co dzień? Dziewczynka, która za 40 lat może być szefową dużego przedsiębiorstwa, ma brata, ale to ona pomaga mamie w kuchni, sprząta ze stołu czy zmywa. A gdy braciszek wraca ze szkoły, czeka, aż wróci siostrzyczka, która obierze mu ziemniaki i podgrzeje obiad. Dziewczynka to ciepło, serdeczność, opieka, a chłopiec ma zdobywać świat. Do czego prowadzi ten stereotyp w wychowaniu? Jeśli mu ulegamy, regularnie podcinamy dziewczynce skrzydła. Uniemożliwiamy jej zajmowanie się aktywnościami, w których być może byłaby rewelacyjna. Nie tylko nie sprzyjamy jej rozwojowi, ale nawet go ograniczamy. Od chłopca oczekujemy, by był aktywny, kreatywny, co sprzyja jego rozwojowi. Spójrzmy na problem inaczej: jestem dorosłą kob…

imgJ3Gbet-f6df9c1.jpg
width: 1200
height: 800

Gender - moja rodzina to lubi!
type: item
date: 2014-02-13T10:09:35.000Z
creator: Magda Klimkowska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: gender
subject: partnerstwo
subject: płeć dziecka
subject: rodzina
description: Mój syn ma długie włosy, moja córka chodzi po drzewach i gra w piłkę nożną. Mój mąż lepiej gotuje i rozpuszcza dzieci, ja jestem w domu złym policjantem. Wszyscy kochamy gender!
encoded: Gender ma być zagrożeniem dla polskiej rodziny? Nie wiem dlaczego mówi się takie głupoty, bo gender, mówiąc w skrócie, promuje równe traktowanie płci! W naszej rodzinie kochamy gender od lat. Co to jest gender? Gender najkrócej można zdefiniować, jako równe traktowanie płci. Nie jest to ideologia. Jest to teoria, nauka o tym, że ludzie mają równe prawa niezależnie od płci. Takie samo prawo do szczęścia, nauki, rozwoju, realizacji talentów mają mężczyźni i kobiety, wcześniej: chłopcy i dziewczynki. Co w tym kontrowersyjnego? Nic. Genderowa rodzina Kacper jest chłopcem, Jagoda dziewczynką. Uważam za głupie i utopijne unikanie w wychowaniu dzieci podziału na płeć (w Szwecji są pomysły, by tak wychowywać dzieci, ale to zdecydowanie margines). Różnice między płciami są i już. A co z nich wynika? Dużo rzeczy, ale nie koniecznie to, co mówią stereotypy. Oto przykłady. Kacper ma długie włosy. Teraz ma już równe, piękne, długie włosy do połowy pleców. Kilka lat temu, kiedy je zapuszczał, wyglądał komicznie. Ale chciał mieć długie włosy (jego tata, jeden z ukochanych wujków, fajni muzycy takie mają). Zupełnie się nie przejmuje, gdy ktoś mówi do niego "dziewczynko". Jagoda ma włosy do ramion, znacznie krótsze od Kacpra. Uwielbia chodzić w spodniach i w koszulkach z bohaterami gwiezdnych wojen, z których wyrósł starszy brat. Nawet ją śmieszy, gdy mówią do niej "chłopcze". Kacper nie lubi grać w piłkę nożną. Nigdy nie lubił. Za to świetnie jeździ na nartach, biega, wygrał zawody na ergometrach wioślarskich. Jagoda lubi grać w piłkę nożną. Na początku podstawówki zapisała się na dodatkowe zajęcia - piłkę nożną. Była jedyną dziewczynką w grupie. Mikołaja prosiła o korki. I o maszynę do pisania. Uff? Niby dlaczego!? Kacper jest domatorem. Jak z nami nie rozmawia, czyta, ogląda filmy, robi coś na komputerze. Jagoda uwielbia chodzić po drzewach. To jej pasja. Kiedy miała dwa lata babcia czytała jej książeczki, nigdy nie siedziała w miejscu. Słuchała wspinając się na kanapę, poduszki,…

imgfZKXWu-d729e18.jpg
width: 300
height: 200

Zabawki a płeć
type: item
date: 2008-10-23T15:50:28.000Z
subject: Gry i zabawy
subject: Małe dziecko
subject: gender
subject: płeć dziecka
subject: wychowanie dziecka
subject: zabawki
description: Samochód dla chłopca, lalka dla dziewczynki. A może na odwrót? Czemu nie. Nie ulegaj stereotypom, posłuchaj dziecka, ono wie, czym tak naprawdę chce się bawić.
encoded: Wybierając zabawki, nie przejmuj się kwestią płci. Segregowanie według tego kryterium – to dla chłopca, to dla dziewczynki – nie ma większego znaczenia. Dobrze, by dziecko miało swobodę wyboru. A zabawki – były bezpieczne, pobudzały wyobraźnię. No i jeszcze, by dziecko lubiło się nimi bawić. Synek domaga się lalki, czy to normalne Nic nie stoi na przeszkodzie, by małemu chłopcu sprawić lalę. W trzecim roku życia wszystkie dzieci chcą mieć misie, króliczki, lalki. To świadczy o tym, że potrzebują czułości i chcą obdarzać swoje zabawki uczuciami. Nie tylko troszczyć się o nie, karmić, kłaść spać, ale je przytulać, a czasem nawet na nie nakrzyczeć. Zabawa lalką rozwinie w chłopcu opiekuńczość i na pewno nie pozbawi go męskości. Malec w ten sposób przygotowuje się do roli taty, uczy się okazywać uczucia i poznawać emocje. Chłopcy wyrastają z tych zabaw. Czy dziewczynce można kupić samochodzik Jeśli tylko mała tego chce. Niektóre dziewczynki uwielbiają zabawy małymi resorakami i zazdroszczą takich zabawek swoim kolegom lub bratu. Mała miłośniczka komunikacji będzie szczęśliwa, jeśli kilka modeli aut, lub choćby jeden, będzie miała na własność. Może właśnie dzięki nim, a właściwie dzięki otwartemu na potrzeby dziecka wychowaniu, wyrośnie na przebojową dziewczynę, która na pewno sobie z życiu poradzi. Psychologowie zauważyli jednak, że męskie zabawy w wykonaniu dziewczynek są bardziej akceptowane. W sklepach można znaleźć nawet autka produkowane z myślą o dziewczynkach. Co prawda malowane w kwiatki i różowe, ale jednak auta. Naśladowanie dorosłych a płeć Naśladowanie dorosłych jest naturalne dla dwulatka. Wykorzystaj to. Ukazało się ostatnio wiele książek kulinarnych, które pokazują, jak wspaniale można spędzić czas z dzieckiem właśnie w kuchni, pokazując mu nowe smaki, właściwości produktów spożywczych, przyrządzając wspólnie proste dania. To między innymi doskonały sposób na poprawienie apetytu u wszystkich niejadków, uświadomienie dzieciom, jak powstają potrawy, a może …

imghrmT2N-9204728.jpg
width: 800
height: 535