Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T01:29:25.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: 16 zdań których nie usłyszysz od dziecka ;-)
items: Nie chcę grzecznego dziecka! Grzecznym dzieciom grozi niebezpieczeństwo
items: Jak dziecko może ci pomagać w domu
items: Twoje dziecko NIE jest niegrzeczne, gdy... LISTA do wręczenia wszystkim członkom rodziny!
items: Co to znaczy „grzeczne dziecko"? Wywiad z Supernianią
items: Kindersztuba u dziecka? To możliwe!
items: Grzeczne czy przebojowe - wywiad z Dorotą Zawadzką, Supernianią

16 zdań których nie usłyszysz od dziecka ;-)
type: item
date: 2016-07-16T14:47:22.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecko
subject: grzeczne dziecko
subject: odpieluchowanie
subject: rozmowa z dzieckiem
description: Choć bardzo chciałabyś usłyszeć te słowa, mamy złą wiadomość. Szansa, że maluch je wypowie, jest baaaardzo znikoma ;-) Zawsze można jednak pomarzyć!
encoded: Dzieci czasem wykazują się sporym uporem i trzeba być na to przygotowanym. Rodzice w ankiecie wymienili zdania, które bardzo chcieliby usłyszeć od swoich dzieci, ale ich zdaniem jest to niemożliwe. Czy zgadzacie się z tym? 16 zdań których nie usłyszysz od dziecka! 1. Mamo, tato jest weekend – możecie poleżeć w łóżku do południa! 2. Jestem gotowy na chodzenie bez pieluchy, zdejmijcie ją, a ja na pewno nie zapomnę dobiec do łazienki! Jak nauczyć dziecko siusiania na nocnik? 3. Nie, naprawdę nie mam nic przeciwko temu że kanapkę pokroiłaś w trójkąty, choć prosiłam o kwadraty... 4. Nie przejmuj się, jeżeli mój ulubiony i najukochańszy różowy talerzyk z Elzą jest w zmywarce, wezmę inny. 5. Mycie włosów – super, zróbmy to jeszcze raz. 6. Włosy mi się zlepiły i mam kołtuny? Rozczesz je, a ja spokojnie posiedzę. 7. O, paznokcie za długie? Jak rozczeszesz mi włosy, obetnij je. Posiedzę sobie dłużej. 8. Spieszymy się? Nie martw się, ty się szykuj, a ja nałożę buciki i spokojnie poczekam przy drzwiach. 9. Jestem wykończony. Zwinę się w kłębuszek i zrobię sobie drzemkę. 10. Powiedziałaś 5 minut, więc już zgasiłem telewizor i idę spać. 11. Nie martw się, że ciastka się połamały. Zjem je z przyjemnością. 12. Mam wielką ochotę na paluszki, ale skoro masz tylko rodzynki, to zjem je bez robienia awantury. 13. Rozumiem, że oglądanie tej samej bajki 36 razy jest nudne. Dobrze mamusiu, teraz Ty wybierz co będziemy oglądać. Czy znasz bohaterów z bajek twojego dziecka? 14. Słyszałam co powiedziałaś, kiedy zacięłaś się nożem, ale obiecuję, że nie powiem tego słowa gdy przyjdą goście. 15. Znalazłam otwarte pudełko Sudocremu na stole, więc założyłam nakrętkę i odłożyłam do szafki. 16. Widzę mamusiu, że jesteś zmęczona. Może utniesz sobie drzemkę, a ja cichutko pokoloruję. Każde z tych zdań wywołuje niepohamowany śmiech. Oj, gdyby to była prawda i dzieci tak mądrze, dojrzale i empatycznie odnosiły się do swoich rodziców, to czyż każdy nie chciałby mieć takiego wspaniałego brzdąca w domu? Na …

img5pH1nX-36cb989.jpg
width: 1050
height: 699

Nie chcę grzecznego dziecka! Grzecznym dzieciom grozi niebezpieczeństwo
type: item
date: 2016-02-29T14:39:28.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: grzeczne dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: Grzeczne dzieci są uwielbiane przez babcie, ciocie i otoczenie. Nie wiedziałam, jak bardzo mogą być zagrożone. Moja córka nie będzie grzeczną dziewczynką. A twoja?
encoded: Może jesteś w ciąży albo masz w domu niemowlaka, czy kilkulatka, którego jesteś w stanie cały czas chronić. Marzysz wtedy, by twoje dziecko było grzeczne, przestrzegało zasad savoir-vivre i nie przeszkadzało. Tak ..., ja też o tym marzyłam. Co więcej, wprowadziłam mój plan w życie i wychowałam grzeczną blondyneczkę o niebieskich oczach. Istny aniołek. Radość rodziny i otoczenia ogromna, bo przecież ona taka grzeczna. Aż przyszedł dzień, w którym bardzo pożałowałam sposobu wychowania. Grzeczne dziecko w niebezpieczeństwie Pamiętam jak dziś ten zimowy wieczór, gdy wycierałam po kąpieli moją 6-letnią córeczkę. - Dlaczego masz takie sine plamy na brzuchy? - wrzasnęłam z przerażeniem, gdy dotarłam do wycierania tej części ciała. Uzyskanie odpowiedzi zajęło mi trochę czasu. Moja córeczka była zmieszana i zawstydzona, gdy opowiadała o koleżance z zerówki, która ją bije! Podobno wychowawca wie o problemie, rozmawiał z rodzicami agresywnej dziewczynki, ale, jak widać, nie przyniosło to efektu. - Dlaczego jej nie oddałaś? - zapytałam w końcu. - Przecież mówiłaś, że nie wolno bić?! - oznajmiła zdziwiona córka. - Oddać wolno - rzuciłam, głupio się tłumacząc. - To wolno bić czy nie? Skarżyć też nie miała, więc nic nie mówiłam. Moje dziecko było bardzo zdziwione nowymi wytycznymi. Nie bardzo rozumiało, gdzie przebiega granica, kiedy wolno, a kiedy już nie. Dotychczas miała jasną informację: "Grzeczne dzieci nie biją, a przecież chcesz być grzeczne, prawda?". Teraz komunikat nagle się zmienił na: "Grzeczne dzieci przeważnie nie biją". Ciężko jej było zaakceptować nowe zasady i chyba nigdy tego nie zrobiła. Jest zbyt wrażliwą i delikatną istotą, a w dodatku grzeczną dziewczynką, by kogoś uderzyć, nawet jeśli mama pozwala. Nie chcę grzecznego dziecka "Nel uderzyła koleżankę w brzuch" - czytam w dzienniczku kolejnej z moich córek. Gdyby Nel była pierwszym moim dzieckiem z pewnością zaserwowałabym jej edukacyjną pogadankę o ty, jak to grzeczne dzieci nie biją. Na szczęście dla niej, n…

img5zhNSX-9742f92.jpg
width: 600
height: 338

Jak dziecko może ci pomagać w domu
type: item
date: 2014-09-11T14:06:33.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bałaganiarz
subject: grzeczne dziecko
subject: obowiązki dziecka
subject: porządek
subject: wrażliwe dziecko
description: Przedszkolaki najchętniej same by odkurzały, zmywały, robiły kanapki... Pozwalać im na to czy raczej oddelegować do swojego pokoju, niech się pobawią?
encoded: Z jednej strony pomoc dziecka cieszy cię. „Jest takie kochane, uczynne i mądre" – myślisz. Z drugiej, wydaje ci się, że to nieludzkie, by dziecko musiało sprzątać. Co innego dać mu pobawić się miotełką, a inna sprawa kazać pozamiatać. W końcu dzieciństwo jest po to, by się bawić a nie pracować. No i jest jeszcze trzecia strona: po pomocy dziecka często (przynajmniej na początku) musisz zwyczajnie... posprzątać. Dlaczego pozwalać dziecku na pomoc Kiedy mama Basi zabiera się za ścieranie kurzu, mała bierze swoją szmatkę i macha nią nieskładnie po półkach. Kajtek uwielbia przyglądać się, jak jego babcia zagniata ciasto na pierogi. Kiedy pozwala mu w cieście wykrawać szklanką kółka, chłopczyk jest wniebowzięty. Dzieci rwą się do pomagania. Ale nie dlatego, że współczują ci, jak bardzo się męczysz podczas odkurzania czy gotowania. Po prostu bacznie obserwują rzeczywistość i chcą ją odwzorowywać, bo tylko w ten sposób mogą się czegoś nauczyć. Nasuwa się prosty wniosek: jeśli nigdy nie będą przygotowywać kanapek czy układać książeczek na półkach, nie będą potrafiły tego robić. I nie chodzi tu o same umiejętności, bo w końcu każdy dorosły umie wykonać podstawowe domowe czynności. Po prostu dziecko nienauczone utrzymywania porządku i pomagania domownikom, nie będzie miało takiego nawyku w dorosłości. A to potrafi uprzykrzyć codzienne życie. Czy na pewno wiesz: Po co przedszkolakowi obowiązki? Daj szansę dziecku, bo stanie się... leniwe – Moja córka ciągle prosiła mnie, żebym pozwoliła jej pozmywać – opowiada mama Ali – W końcu któregoś razu ugięłam się, postawiłam przy zlewie krzesło i dałam do umycia talerze po śniadaniu. Po 15 minutach lania wody, kuchnia dosłownie pływała. To była katastrofa! No cóż, nie od razu Kraków zbudowano... Nikt nie jest perfekcjonistą, wykonując coś pierwszy raz. Niby rodzice to wiedzą, ale często znajdują wymówkę, by tylko nie pozwolić dziecku na pomoc. Przypomnij sobie, jak ty reagujesz w podobnych sytuacjach. „Ja to szybciej zrobię", „Kochanie…

imgIY57BR-2acb26f.jpg
width: 1024
height: 680

Twoje dziecko NIE jest niegrzeczne, gdy... LISTA do wręczenia wszystkim członkom rodziny!
type: item
date: 2014-08-07T17:37:08.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: grzeczne dziecko
subject: niegrzeczne dziecko
description: Czy dziecko, które jest w ciągłym ruchu można nazwać niegrzecznym? A takie, które nieustannie zadaje pytania albo często się złości?
encoded: Twoje dziecko NIE JEST niegrzeczne, gdy: ... wierci się, biega i zagląda we wszystkie kąty. Rozpiera je energia i naprawdę trudno mu usiedzieć w miejscu. Ruch jest mu potrzebny jak powietrze. Wszystkie dzieci mają kłopot z grzecznym siedzeniem w miejscu, jednak niektóre w ogóle nie są w stanie tego robić. To kwestia temperamentu. Nasza rada: Zadbaj o to, by dziecko mogło się wybiegać, wyskakać i wyszaleć. Spokojny spacer za rączkę czy grzeczne siedzenie na ławeczce w parku to dla niego tortury! Polecamy także: Co to znaczy "grzeczne dziecko"? Wywiad z Supernianią. ... zadaje setki pytań. Ciągłe "A po co?", "A dlaczego?" może być męczące, jednak dziecko pyta, bo chce wiedzieć, uczyć się i rozwijać. Nasza rada: Staraj się nie zbywać malucha i cierpliwie odpowiadaj nawet na najdziwniejsze jego pytania. Najciekawsze zapisuj. Za kilka lat wrócisz do nich z ogromną przyjemnością! Ucz dziecko (ostrzegamy: łatwo nie będzie), że nie wszystkie pytania wypada zadawać na głos. Te w rodzaju "Mamo, a dlaczego ta pani ma wąsy?" mogą ranić. ... rozkłada zabawki na czynniki pierwsze. Robi to, bo jest dociekliwe i chce wiedzieć, jak działają. Nasza rada: Doceniaj ciekawość dziecka. Kupuj mu zabawki, które można składać i rozkładać. Rozmawiaj z nim o tym, jak działają różne przedmioty, przeprowadzajcie razem proste eksperymenty. ... wraca z podwórka brudne. Pamiętasz? Maluchy dzielą się na czyste i szczęśliwe. Nasza rada: Pozwalaj się dziecku brudzić. Niech dotyka różnych rzeczy, eksperymentuje z wodą z kałuży, a nawet czołga się wokół piaskownicy. Trudno poznawać świat siedząc grzecznie na ławce i uważając na spódniczkę czy spodenki. Sprawdź dlaczego warto pokochać plac zabaw ... spada mu z widelca marchewka, podczas jedzenia robi wokół siebie bałagan. Nie da się jeść elegancko bez wielu godzin treningu. Nasza rada: Bądź cierpliwa, bo nauka samodzielnego jedzenia wymaga czasu. Zamiast burczeć na dziecko, że znów strąciło łokciem kubek, pokaż mu, gdzie najlepiej go postawić, by był be…

imgBbV4HT-22382ef.jpg
width: 576
height: 466

Co to znaczy „grzeczne dziecko"? Wywiad z Supernianią
type: item
date: 2010-09-08T09:58:54.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dobre maniery
subject: grzeczne dziecko
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: Czy możemy oczekiwać od dziecka, że będzie zawsze grzeczne? Na co absolutnie nie możemy mu pozwalać? Jak nauczyć je zasad? Dlaczego dzieci źle się zachowują? Na te i inne pytania odpowiada Dorota Zawadzka, Superniania.
encoded: Wcieliła się w rolę telewizyjnej Superniani i dzięki temu jest znana w całym kraju. Napisała kilka książek, prowadzi kolejne programy w telewizji. Dorotę Zawadzką, świetną psycholożkę, zapytaliśmy o to, co naprawdę jest ważne w wychowaniu dzieci. Wszyscy chcemy, żeby nasze dzieci były grzeczne. Grzeczne, czyli… jakie? Każdy rodzic widzi to inaczej i czego innego wymaga. Dla wielu ludzi grzeczne dziecko równa się dziecko posłuszne, ciche, niesprawiające problemów. Takie, które spokojnie siedzi, nie przeszkadza, niczego nie chce, nie ma własnego zdania. Dla mnie tak pojmowana grzeczność to zaprzeczenie dzieciństwa. Dlaczego? Bo taki spokój nie jest dla dziecka stanem normalnym. Takie wyjątkowo grzeczne dzieci nie sprawiają dorosłym kłopotów, ale same mają naprawdę duży problem: boją się ludzi, życia, samodzielności, rówieśników. To niedobrze, gdy człowiek rośnie w przekonaniu, że świat jest zły albo niebezpieczny. Więc co w takim razie robić? Pozwalać dziecku na wszystko? Nie! Jednak zabierając się do wychowywania dziecka, musimy wiedzieć, do czego zmierzamy. Myśleć nie tylko o tym, co się dzieje tu i teraz (uff: siedzi cicho i pokornie robi, co mu się każe), ale o tym, jakim człowiekiem ma być w przyszłości (czy na pewno chcielibyśmy, żeby nadal takie było?). Dziecko musi biegać, dotykać, eksperymentować, buntować się, czasem nawet wkładać głowę między barierki. Dzięki temu uczy się świata, poznaje swoje możliwości, gromadzi wiedzę, jednym słowem – rozwija się. Nie zrobi tego, siedząc cicho w kącie i udając, że go nie ma. Dla mnie grzeczne dziecko to takie, które bada świat, eksperymentuje, ma swoje zdanie, jest samodzielne, ale jednocześnie stosuje się do obowiązujących zasad. Przeczytaj: Wychowanie bezstresowe - czy wychować bezstresowo:? Czy to w ogóle da się pogodzić? Oczywiście, że tak, pod warunkiem że dziecko tych zasad nauczymy i że powiemy mu (i będziemy to powtarzać do skutku), co jest dobre, a co złe. Ono się przecież nie rodzi z tą wiedzą. Musi nauczyć si…

imgKwjh01-fea0ed6.jpg
width: 1024
height: 683

Kindersztuba u dziecka? To możliwe!
type: item
date: 2009-08-31T12:18:26.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: grzeczne dziecko
subject: savoir-vivre
subject: wychowanie dziecka
description: Czy miłe, dobrze ułożone dziecko jest istotą z zamierzchłej przeszłości – taką, o której czyta się w starych książkach, unosząc z niedowierzaniem brwi? Niekoniecznie!
encoded: Dziś nikt już nie wymaga od dzieci, by całowały ojca w rękę i zwracały się do matki w trzeciej osobie („Czy mama mogłaby…”). Nie przypominamy dzieciom na każdym kroku, że dzieci i ryby głosu nie mają, nie każemy klęczeć na grochu za to, że wstały zbyt wcześnie od stołu, nie wymagamy, by dygały albo kłaniały się w pas sąsiadom. I dobrze, jednak odrobina kindersztuby na pewno by im nie zaszkodziła. Dzięki niej i nam, i im, i wszystkim innym żyłoby się łatwiej i przyjemniej. Łatwo powiedzieć, tylko jak nauczyć manier brzdąca, któremu mnóstwo rzeczy (włącznie z galopem pod stolikami w restauracji i włażeniem dziadkowi na głowę) uchodziło dotąd płazem? I od czego zacząć? Oto nasze propozycje. Nauka nieprzerywania dorosłym Rozmawiasz z przyjaciółką, a twoje dziecko wyskakuje ze skóry, żeby ci coś powiedzieć. „Mamo, mamoooo, MAMOOOOO!” – woła coraz głośniej. A gdy to nie pomaga, szarpie cię za rękaw, bluzkę lub za spodnie, bo bardzo, ale to bardzo chciałoby mieć cię tylko dla siebie. Co robić? Najczęściej w takiej sytuacji z jednej strony napominasz dziecko, z drugiej usiłujesz rozmawiać dalej, mimo że staje się to coraz trudniejsze, a dziecko coraz natarczywiej domaga twojej uwagi? Spróbuj wyjść z tego impasu inaczej. Kucnij przy dziecku, spójrz mu w oczu i spokojnie wytłumacz, czego od niego oczekujesz: „Kasiu, rozmawiam teraz z panią, to potrwa jeszcze kilka minut. Chciałabym, żebyś mi nie przerywała”. Jeśli posłucha, koniecznie je pochwal, bo na pewno kosztowało je to wiele trudu. Jeśli nie, unieś w górę palec, dając mu w ten sposób sygnał, by zamilkło, ale nie przerywaj rozmowy. Czekanie na swoją kolej jest dla kilkulatka bardzo, bardzo trudne (kłopot z tym ma nawet wielu dorosłych!), więc licz się z tym, że taka nauka może trochę potrwać. Czytaj też: Warto rozmawiać z dzieckiem Nauka mówienia „dzień dobry” Choć dajesz dziecku dobry przykład i grzecznie pozdrawiasz znajomych lub sąsiadów, ono nie zawsze idzie w twoje ślady i często musisz mu przypominać o „dzień dobry…

imgXDxqB4-fb1358a.jpg
width: 533
height: 800

Grzeczne czy przebojowe - wywiad z Dorotą Zawadzką, Supernianią
type: item
date: 2008-07-18T10:41:30.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: Dorota Zawadzka
subject: grzeczne dziecko
subject: Superniania
subject: wychowanie
subject: wychowanie dziecka
description: Chcielibyśmy, żeby nasze dzieci były grzeczne, to jasne. Ale wiemy też, że ważne jest, by radziły sobie w świecie, i gdy trzeba, potrafiły powiedzieć „nie”. Czy to w ogóle da się pogodzić?
encoded: Zapytaliśmy o to Dorotę Zawadzką, Supernianię. Wszyscy chcemy, żeby nasze dzieci były grzeczne. Grzeczne, czyli… No właśnie, jakie? Dororta Zawadzka: Trudno to zdefiniować, bo każdy rodzic widzi to trochę inaczej i czego innego wymaga. Dla wielu ludzi „grzeczne” równa się posłuszne, ciche, niesprawiające problemów. Takie, które spokojnie siedzi na ławce koło mamy, nie przeszkadza, niczego nie chce, nie ma własnego zdania, niemal nie oddycha… Dla mnie tak pojmowana grzeczność to zaprzeczenie dzieciństwa. Dlaczego? Bo taki spokój nie jest dla dziecka stanem normalnym. Supergrzeczne maluchy nie sprawiają dorosłym kłopotów, ale same mają naprawdę duży problem: boją się ludzi, życia, samodzielności, rówieśników. To niedobrze, gdy człowiek rośnie w przekonaniu, że świat jest zły albo niebezpieczny. Więc co w takim razie robić? Pozwalać dziecku na wszystko? Nie! Jednak zabierając się za wychowywanie dziecka, musimy wiedzieć, do czego zmierzamy. Myśleć nie tylko o tym, co się dzieje tuli teraz (Uff: siedzi cicho i pokornie robi, co mu się każe), ale o tym, jakim człowiekiem ma być w przyszłości (Czy na pewno chcielibyśmy, żeby nadal takie było?). Dziecko musi biegać, dotykać, eksperymentować, buntować się, czasem nawet wkładać głowę między barierki. Dzięki temu uczy się świata, poznaje swoje możliwości, gromadzi wiedzę, jednym słowem – rozwija się. Nie zrobi tego, siedząc cicho w kącie i udając, że go nie ma. Dla mnie grzeczne dziecko to takie, które bada świat, eksperymentuje, ma swoje zdanie, jest samodzielne, ale jednocześnie stosuje się do obowiązujących zasad. Czy to w ogóle da się pogodzić? Oczywiście, że tak, pod warunkiem że dziecko tych zasad nauczymy i że powiemy mu (i będziemy to powtarzać do skutku), co jest dobre, a co złe. Ono się przecież nie rodzi z tą wiedzą. Musi nauczyć się, że są sprawy, w których nie ma negocjacji. Że nie można nikogo bić ani obrażać. Że nie wolno wybiegać na ulicę. Że trzeba po sobie sprzątać. I tak dalej. Ale nie może być tak, że zabr…

imgLQyXww-981079e.jpg
width: 600
height: 900