Zabrałam nastoletnią córkę na grzyby. Gdy sięgnęła do kieszeni, wiedziałam: to pokolenie wyginie
Pokolenie wychowane przez ekrany wchodzi do lasu z telefonem w ręce. Chciałam pokazać dorastającej córce uroki dzieciństwa bez Wi-Fi, ale przekonałam się, że dla nastolatków prawdziwe życie musi mieć zasięg.
W tym roku lato raczej deszczowe niż plażowe. I dobrze – pomyślałam. Bo dzięki temu grzyby wyszły szybciej niż zwykle. Pamiętam, że w dzieciństwie pod koniec sierpnia prawie nie wychodziliśmy z lasu. U nas w domu to był rytuał: niedzielna jajecznica na kurkach, potem słoiki z sosem, a babcia zawsze suszyła borowiki na sznurkach nad żeliwnym piecykiem. Więc kiedy tylko usłyszałam od ciotki, że pojawiły się pierwsze okazy, postanowiłam zabrać moją 14-letnią córkę na babski wypad do lasu. Miało być sentymentalnie. Mała wyprawa w przeszłość – dla mnie, a może i dla niej. W końcu już jako taki mały brzdąc chodziła ze swoimi dziadkami, moimi rodzicami, do lasu. Wtedy jeszcze grzybków nie jadła, wiadomo, za mała była, ale same wyprawy były przecież takie magiczne. Liczyłam, że coś w niej kliknie. Że przypomni sobie, jak nosiła koszyk, jak biegała po mchu... Grzyb? Jaki grzyb? Poczekaj, sprawdzę w telefonie Las pachniał mokrym mchem, powietrze było cudowne. Szłyśmy we dwie – ja z nożykiem i płócienną torbą, ona z rękami w kieszeniach bluzy. I nagle są. Kurki! Przepiękne, pomarańczowe, świeżutkie. Zatrzymałam się, ucieszona, pochyliłam, a moja córka... Sięgnęła do kieszeni, wyjęła telefon, zrobiła zdjęcie i powiedziała: – Poczekaj, wyślę do ChataGPT. Sprawdzę, czy to jadalne. Zamurowało mnie. – Kurka. To kurka. Dziecko drogie – wykrztusiłam w szoku. Ale ona tylko wzruszyła ramionami. – No nie jestem pewna. Wiesz, są różne żółte. Nie chcę czegoś pomylić. Technologia 1:0 Las I ja wszystko rozumiem – ostrożność, odpowiedzialność, świadomość, że są grzyby trujące. Ale... to była kurka. Ta sama, którą w ubiegłe wakacje jadła w jajecznicy u babci. To te same kurki, które wrzucam co roku do makaronu z ricottą. I nagle nie wie, jak wyglądają? Zrobiło mi się przykro. Bo zrozumiałam, że dla niej to nie wyprawa, nie wspomnienie, nie rytuał rodzinny. Tylko zadanie. Zlecenie do weryfikacji. Do potwierdzenia przez aplikację. To pokolenie wyginie. Od algorytmu, nie od muchomora I może przesadzam. Może to tylko jeden telefon, jedno zdjęcie i jedno zapomniane wspomnienie. Ale coś we mnie pękło. Bo jeśli moje dziecko nie odróżnia kurki od, nie wiem, liścia klonu, to znaczy, że gdzieś coś przegapiłam. Że technologia wygrała z tym, co chciałam przekazać. Tak, jestem z pokolenia „zbieraj, a nie googluj”. I nie, nie twierdzę, że kiedyś było lepiej. Ale trochę bardziej prawdziwie. Więcej się czuło, mniej sprawdzało. A dziś? Las jest tłem do story na Instagramie, a kurki muszą dostać zatwierdzenie z internetu, zanim trafią do koszyka. I tak – zjadła potem tę jajecznicę. Ale to już nie było to samo. Zobacz także: Naleśnik dowodem, że to pokolenie wyginie. Zachowanie 7-latka przy śniadaniu obnażyło prawdę
Dziwne grzyby – jadalne i niejadalne nietypowe grzyby w Polsce
Dziwnych grzybów w Polsce nie brakuje. Niektóre są wyglądają naprawdę egzotycznie, bo i pochodzą z dalekich krajów. Część jednak to nasze rodzime, europejskie gatunki, które są w Polsce rzadko spotykane. Być może przez to, że widuje się je rzadko, zasłużyły na miano dziwnych grzybów.
Wśród dziwnych grzybów rosnących w polskich lasach znaleźć można zarówno piękne jak i te, których wygląd jest dość przerażający. Zwykle nazwy zwyczajowe dobrze oddają wygląd nietypowych grzybów. Przez to, że ich prezencja dalece odbiega od wyglądu apetycznych prawdziwków, kurek i podgrzybków, rzadko kojarzone są z kuchnią, tymczasem część z nich znajduje zastosowanie jako dodatek do dań. Spis treści: Dziwne grzyby w Polsce Dziwne grzyby jadalne w Polsce Dziwne grzyby w Polsce 1. Okratek australijski (Clathrus archeri) Pierwszy raz w Polsce zanotowano jego obecność w 1975 roku w okolicach Biłgoraja. Grzyb najprawdopodobniej został zawleczony do Europy wraz z glebą i roślinami z Australii lub Nowej Zelandii. Występuje w młodych lasach i zaroślach, na żyznych, dobrze nawożonych glebach, od lipca do października. fot. Kris/Adobe Stock Początkowo okratek australijski przypomina kształtem jajo o długości 3,5-6 cm i jest białoszary. Później otwiera się i wypuszcza receptaki (owocniki) o kształcie banana i długości do 15 cm. Gdy dojrzeje, receptaki pękają na 4-6 ramion, które mają czerwony kolor i kształtem przypominają macki ośmiornicy. Ramiona wywijają się na zewnątrz i wtedy grzyb przypomina rozgwiazdę. Jego zapach jest nieprzyjemny, przypomina padlinę. Z czasem grzyb zasycha i czernieje. 2. Kolczakówka piekąca (Hydnellum peckii) Grzyb objęty w Polsce ochroną ścisłą. Lubi towarzystwo sosen i świerków. Rośnie pojedynczo lub w grupach w górskich lasach iglastych, na ziemi, ale czasem również na opadłych szyszkach. Występuje od lata do jesieni. fot. Julija/Adobe Stock Kolczakówka piekąca potrafi wyglądać dość apetycznie – jak budyń śmietankowy z kroplami soku malinowego. Grzyb jest pilśniowaty, biały, początkowo od góry wypukły, później płaski, a na koniec wklęsły. Górna powierzchnia guzkowata, z bruzdami. Owocnik osiąga wysokość do 10 cm, ale zwykle jest mniejszy. Na jego powierzchni pojawia się czerwona wodnista wydzielina. Z czasem wydzielina nabiera rdzawego koloru, a w końcu staje się ciemnobrązowa lub czarna. Ale uwaga! Wydzielina pojawia się tylko w okresie dużej wilgotności powietrza, np. w czasie deszczu. Dolna część owocnika jest pokryta licznymi małymi „kolcami”. Grzyb wydziela słaby lecz nieprzyjemny zapach. Kolczakówka nie jest trująca, ale ma wybitnie piekący miąższ, nawet po ususzeniu. 3. Próchnilec maczugowaty (Xylaria polymorpha) Potocznie zwany też palcami umarlaka. Pojawia się jesienią na martwym drewnie liściastym, pniakach i korzeniach, zwłaszcza buka i dębu. Wyrasta też na drewnie zagrzebanym w ziemi, przez co sprawia wrażenie, jakby wyrastał wprost z niej. fot.: am13photo/Adobe Stock Owocniki o charakterystycznym prawie czarnym kolorze i podłużnym kształcie wyrastają z twardej, włóknistej „podkładki” barwy białej. Mogą przyjmować różne kształty, ale często przypominają ludzkie palce – są wąskie i dość długie (do 10 cm). Powierzchnia owocników jest wyraźnie ziarenkowata. Początkowo owocniki są jasne z białym szczytem, później ciemnieją i się marszczą. Próchnilec maczugowaty jest niejadalny. 4. Dzieżka pomarańczowa (Aleuria aurantia) Dzieżka jest grzybem średnio pospolitym. Owocniki rosną stłoczone, w skupiskach, na gołej, ubitej, wilgotnej ziemi. Najczęściej pojawiają się w miejscach dobrze nasłonecznionych, w parkach, ogrodach, na brzegach lasów. Dzieżkę spotkać można od od późnego lata do jesieni. fot.: Светлана Марковец/Adobe Stock Owocniki mają średnicę od 2 do 10 cm. Początkowo są niemal kuliste, później mają kształt miseczek, a w końcu ich brzegi wyginają się. Dzieżka często ma barwę apetycznie pomarańczową, ale bywa też żółtoczerwona lub brązowo-czerwona. Zewnętrzna strona owocników ma bledszy, mniej intensywny kolor. Grzyb jadalny, ale zupełnie bez smaku. 5. Gwiazdosz wymionowaty lub gwiazdosz brodawkowy (Geastrum corollinum) Bardzo rzadki w Polsce grzyb (uznawany za wymierający), wyrasta pojedynczo lub w grupach. Lubi siedliska ciepłe, o charakterze stepowym. fot.: David/Adobe Stock Owocniki mają początkowo średnicę do 2 cm i gruszkowaty lub kulisty kształt. Gdy grzyb dojrzewa, jego okrywa pęka na 6-10 ramion, które rozkładają się na boki i wywijają na kształt gwiazdy o średnicy do 6 cm. Wewnątrz ukazuje się niewielka bulwa, która uwalnia suche zarodniki, jak purchawka. Owocniki mają barwę jasną – od szarawej do brązowawej. Gdy jest sucho, ramiona wywijają się do środka. 6. Soplówka jeżowata (Hericium erinaceus) Grzyb bardzo rzadki. Wyrasta późną jesienią na uszkodzonych i martwych bukach i dębach. fot.: fotografiecor/Adobe Stock Najbardziej okazałe owocniki przypominają puszyste, długowłose pompony zwisające z pni drzew. Są bardzo jasne, ale z czasem żółkną i brązowieją. Bokiem przytwierdzone są do pni, a ich „włosy” mają długość 4-6 cm i tworzą kulisty kształt. Zapach i smak soplówki jest bardzo łagodny. Choć jest to grzyb jadalny (ma nawet prozdrowotne właściwości), to w Polsce jest pod ochroną. Dziwne grzyby jadalne w Polsce Smardz jadalny (Morchella esculenta) Smardze rosną w lasach liściastych i mieszanych, ale też na łąkach i łęgach. Lubią towarzystwo jesionów, ale znaleźć je można także na porośniętych zielenią wysypiskach i nawożonych glebach. W Polsce pojawiają się w kwietniu i maju. fot.: nmelnychuk/Adobe Stock Owocniki smardza mogą bardzo różnić się rozmiarami – mają od 3 do nawet 20 cm wysokości. Składają się z nóżki i główki. Nóżki są białe, a główki początkowo są szarożółte, a później miodowożółte i w końcu rdzawe. Ich kształt może być kulisty, ale często jest stożkowaty. Główka jest ażurowa. Miąższ smardza jest białawy, kremowy lub żółtawy, kruchy. Pachnie i smakuje bardzo przyjemnie. Nie jest to grzyb pospolity, ale nie zalicza się też go do grzybów rzadkich. Smardze pysznie smakują w sosie śmietanowym, z mięsem, kluskami, w omlecie lub jajecznicy. Siedzuń sosnowy (Sparassis crispa) Zwany też szmaciakiem gałęzistym. Należy do gatunków zagrożonych, ale występuje dość często. Pojawia się w lasach iglastych i mieszanych, na korzeniach drzew martwych i żywych. Owocniki wyrastają pojedynczo u podstawy pnia. fot.: Viktorishy/Adobe Stock Siedzuń dorasta do 20 cm wysokości i 30 cm średnicy, ma kształt nieregularnie kulisty. Z mięsistej bazy wyrastają płatkowate gałązki, pofałdowane i z ząbkami na brzegach. Początkowo są białawe, z czasem żółkną lub brązowieją. Grzyb przyjemnie pachnie, a smakuje lekko orzechowo. Używany do zup, smażenia i suszenia. Lejkowiec dęty (Craterellus cornucopioides) Zwany też wronim uchem lub kominkiem. Najczęściej spotykany w Polsce pod dębami i bukami, od sierpnia do listopada, najczęściej na obszarach podgórskich. fot.: am13photo/Adobe Stock Owocniki mają trąbkowaty, lejkowaty kształt i są wysokości do 12 cm. Średnica „trąbki” wynosi 3-8 cm, a jej brzegi są wywinięte, w późniejszym czasie pofałdowane. Od środka początkowo brązowoczarne, później czarnosiwe, w końcu czarne, z nieregularnymi rzadkimi łuskami. Zewnętrzna strona jest szarobrązowa, najpierw gładka, potem pomarszczona. Lejkowce przyjemnie pachną i mają delikatny smak. Ze względu na mało apetyczny wygląd lejkowca oraz czernienie podczas gotowania najczęściej się go suszy, mieli na proszek i używa jako przyprawę do zup i sosów. Przeczytaj też: Grzyby jadalne i trujące – rozróżniasz je? Grzyby niejadalne z gąbką – zdjęcia Czy można jeść grzyby w ciąży?
Grzyby niejadalne z gąbką – czy są trujące, jak wyglądają? (zdjęcia)
Choć powszechnie sądzimy inaczej, nie wszystkie grzyby z gąbką są jadalne. Grzyby niejadalne z gąbką dzielą się na trujące i takie, których nie je się ze względu na ich zły smak. Sprawdź, jak wyglądają niejadalne grzyby z gabką, czyli siateczką od spodu kapelusza.
Czy wszystkie grzyby z gąbką są jadalne? Nie. Wśród grzybów z gąbką rosnących w Polsce na szczęście mało jest tych niejadalnych – jeden jest trujący, drugi występuje tak rzadko, że nie stanowi zagrożenia. Może dlatego przyjęło się, że to grzyby z blaszkami pod spodem, a nie te z gąbką są trujące? Trudno powiedzieć. W każdym razie fakty są takie, że i wśród grzybów z gąbką są grzyby trujące oraz niejadalne. Grzyby niejadalne z gąbką Grzyby niejadalne z gąbką, a przynajmniej część z nich, uznawane są za jadalne po długim gotowaniu. Wszystkie, natomiast, jedzone na surowo są niesmaczne. Grzyb niejadalny z gąbką: Goryczak żółciowy Goryczak żółciowy, fot.: tomasztc/Adobe Stock Goryczak żółciowy zwany też gorzkówką. Niewprawni grzybiarze czasami mówią o goryczaku żółciowym, że jest to „grzyb z różową gąbką”. Gąbka pod kapeluszem u małych okazów goryczaka jest biała, później staje się bladoróżowa. Po przekrojeniu miąższ grzyba nie zmienia barwy lub staje się lekko różowy. Goryczak wyrasta pod sosnami i świerkami oraz na spróchniałym drewnie. Ma kremowy lub oliwkowo-brązowy trzon do 15 cm długości, na którym znajduje się charakterystyczna siateczka. Kapelusz jest lekko pofałdowany i ma aksamitną powierzchnię o brązowym kolorze. Grzyb niejadalny z gąbką: Borowik ponury Borowik ponury, fot.: weinkoetz/Adobe Stock Borowik ponury nazywany potocznie siniakiem. Rośnie w lasach liściastych i parkach. Trzon grzyba jest żółty lub pomarańczowo-czerwony, z siateczką o podłużnych oczkach, dorasta do 15 cm długości. Kapelusz z wierzchu jest gładki, w kolorze kremowym lub brunatnozielonym i ma średnicę do 20 cm. Miąższ grzyba jest żółty i trudno oddzielić go od skórki. Gąbka u spodu kapelusza ma barwę oliwkową, ale po uszkodzeniu sinieje. Podobno nadaje się do jedzenia po długim gotowaniu, ale na pewno nawet wtedy nie nadaje się do spożycia. Grzyb niejadalny z gąbką: Borowik żółtopory (grubotrzonowy) Borowik żółtopory, fot.: Ionescu Bogdan/Adobe Stock Borowik żółtopory potocznie zwany wścieklakiem. Występuje w lasach liściastych. Trzon przyjmuje kształt maczugi dorastającej do 15 cm długości, u dołu jest czerwony i żółknie pod kapeluszem. Kapelusz ma kolor szaro-oliwkowy lub jasnobrązowy, jest spłaszczony i ma lekko podwinięte krawędzie. Jego średnica wynosi do 15 cm. Miąższ wścieklaka jest kremowy lub żółty i zielenieje pod wpływem nacisku, podobnie jak skórka trzonu. Grzyby trujące z gąbką Grzyby trujące z gąbką występujące w Polsce nie stanowią wielkiego zagrożenia, ale tylko dlatego, że rzadko się na nie trafia. Pierwszy z nich – borowik szatański – występuje tylko na niewielkiej części Polski i nie jest grzybem często spotykanym. Drugi – borowik purpurowy – spotykany jest jeszcze rzadziej, gdyż jest gatunkiem wymierającym. Grzyb trujący z gąbką: Borowik szatański Borowik szatański, fot.: flafabri/Adobe Stock Borowik szatański zwany krwistym lub diabelskim, a to przez czerwone zabarwienie trzonu i gąbki. Rośnie w lasach liściastych w pobliżu dębów, buków, grabów. Trzon ma kształt baryłkowaty i osiąga wysokość do 15 cm. Kapelusz osiąga do 30 cm średnicy, jest półkolisty, jasny i matowy u młodych okazów. Później staje się spłaszczony, poduszkowaty i gładki. Miąższ jest biały lub kremowy, a po przekrojeniu zaczyna błękitnieć. Gąbka u spodu kapelusza jest czerwona lub brązowo-oliwkowa u starszych grzybów. Po dotknięciu kapelusza językiem pojawia się gorzki smak przypominający żółć. Toksyny zawarte w grzybie wywołują wymioty, biegunkę, nudności, kurcze łydek. Po zauważeniu u siebie tych objawów nie wolno pić wody, bo ułatwia to przenikanie toksyn do krwiobiegu. Należy za to niezwłocznie jechać na pogotowie. Grzyb trujący z gąbką: Borowik purpurowy Borowik purpurowy, fot.: bobleccinum/Adoeb Stock Borowik purpurowy, czasami mówi się o nim „biały grzyb z gąbką” albo „żółty grzyb z gąbką”, ale nazywa się go też go krwistoborowikiem purpurowym. Występuje w ciepłych świetlistych lasach liściastych, najczęściej pod dębami i bukami. Trzon grzyba ma zwykle 6-12 cm wysokości. Początkowo jest pękaty, później walcowaty. W górnej części ma barwę żółtą, w dolnej krwistą. Na całej powierzchni pokryty jest czerwoną siateczką o drobnych, później wzdłużnych oczkach z drobnymi punkcikami. Kapelusz borowika purpurowego ma 7-20 cm średnicy. Początkowo półkolisty, później poduchowato wypukły, a na końcu płasko rozpostarty, spłaszczony, matowy. Ma barwę brunatnoszarawą, białawą z czasem także brudnobrązowożółtą, ale od brzegów przebarwia się na czerwonawo. Miąższ jest żywocytrynowożółty ponad gąbką, a w trzonie bardziej żółty, lekko błękitniejący. Grzyb jest trujący. Zjedzenie go powoduje ciężkie dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Jest to gatunek wymierający, więc spotkanie go graniczy z cudem. Przeczytaj też: Grzyby a karmienie piersią Czy dzieci mogą jeść grzyby? Grzyby w ciąży – czy i jakie można jeść
Grzyby a karmienie piersią – co wolno, a czego lepiej unikać
Jedzenie grzybów podczas karmienia piersią nie jest odradzane w oficjalnych zaleceniach. To oznacza, że karmiące mamy mogą jeść grzyby. Jednak tak samo, jak w przypadku każdej innej osoby, a zwłaszcza dzieci, temat ten wzbudza wiele wątpliwości. Wyjaśniamy, skąd się one biorą.
Parę lat temu na Facebooku Głównego Inspektoratu Sanitarnego pojawiła się informacja o tym, kto nie powinien jeść grzybów. Lista obejmowała: dzieci, osoby starsze, ludzi z problemami z układem trawiennym oraz kobiety w ciąży i karmiące. Tymczasem grzyby i karmienie piersią mogą iść w parze. Nie odradza ich jedzenia ani WHO, ani Ministerstwo Zdrowia. Spis treści: Czy karmiąc piersią, można jeść grzyby? Karmienie piersią a grzyby leśne Karmienie piersią a pieczarki Grzyby marynowane a karmienie piersią Czy karmiąc piersią, można jeść grzyby? Jedzenie grzybów i karmienie piersią można łączyć. Jeśli zjedzone grzyby pochodzą z pewnego źródła, nie ma wśród nich grzybów trujących, to nie ma też ryzyka ani dla matki, ani dla dziecka. Często mówi się o tym, że grzyby są ciężkostrawne i powodują wzdęcia. Wiele kobiet karmiących obawia się, że po zjedzeniu grzybów także dziecko dostanie wzdęcia czy kolki. Tymczasem dolegliwość ta może dotknąć wyłącznie osobę spożywającą grzyby, czyli w tym przypadku mamę. Jeśli dziecko będzie miało wzdęcie po zjedzeniu mleka mamy, która jadła wcześniej grzyby, dolegliwość u dziecka nie będzie skutkiem składników diety mamy, czyli grzybów. Karmienie piersią a grzyby leśne Jak już wspomnieliśmy, matka karmiąca może jeść grzyby. Mogą to być zarówno grzyby leśne czy np. pieczarki. Te drugie z całą pewnością nie zaszkodzą ani mamie, ani dziecku, a leśne grzyby będą też bezpieczne, o ile nie trafią się wśród nich <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/grzyby-trujace-i-gatunki-podobne-do-jadalnych-zdjecia-4394-r3/">grzyby trujące. W związku z powyższym oczywiście jedzenie sosów grzybowych i karmienie piersią oraz pierogi z grzybami i karmienie piersią się nie wykluczają. Leśne grzyby jadalne, a więc także kurki, o które często pytają karmiące piersią mamy, są bezpieczne dla kobiety i jej dziecka. Trujące grzyby leśne to już zupełnie inna sprawa. Dlatego tak ważne jest, aby zbierać wyłącznie grzyby, co do których ma się stuprocentową pewność, że są jadalne, a w przypadku kupna, sięgać po te z pewnego źródła! Grzyby najlepiej kupować w sklepie. Opakowanie powinno być oznaczone numerem partii. Obowiązkowo powinna też być na nim informacja, że partia ta była kontrolowana przez odpowiednie służby i została dopuszczona do spożycia. Takie oznaczenia dają pełną gwarancję bezpieczeństwa. Karmienie piersią a pieczarki Tu sprawa jest bardzo prosta – karmiąca mama może jeść pieczarki. Są one grzybami jadalnymi, a na dodatek uprawianymi w kontrolowanych warunkach. Dlatego sięganie po nie nie niesie ze sobą żadnego ryzyka dla mamy i dziecka (poza wzdęciem u mamy). Grzyby marynowane a karmienie piersią Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, to i w tym przypadku nie ma przeciwwskazań do jedzenia grzybów marynowanych przez kobietę karmiącą. Kluczową sprawą jest to, czy zamarynowane grzyby są grzybami jadalnymi. Pieczarki (z całą pewnością), grzyby leśne, np. kurki, podgrzybki, kozaki, borowiki – też są bezpieczne. Natomiast marynowane grzyby trujące są tak samo groźne dla zdrowia i życia jak podane w inny sposób. Warto jednak wiedzieć, że zdrowsze są grzyby marynowane w occie jabłkowym niż spirytusowym. Ocet, spirytusowy może pogarszać strawność i drażnić błonę śluzową żołądka karmiącej mamy. Dużo łagodniejszy jest ocet jabłkowy, któremu przypisuje się właściwości obniżające poziom cukru we krwi, wspomagające trawienie i przyspieszające metabolizm. Nie znaczy to, że należy się objadać grzybami marynowanymi w occie jabłkowym, gdyż i one mogą wywołać wzdęcia. U mamy, nie u dziecka. Sprawdź też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/grzyby-dlaczego-nie-wolno-podawac-ich-dzieciom-14958-r1/">Czy i od kiedy dzieci mogą jeść grzyby? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/sprawdz-czy-dzieci-moga-jesc-pieczarki-18170-r1/">Czy małe dzieci mogą jeść pieczarki? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/nie-podawaj-dziekcu-grzybow-zatrucia-grzybami-u-dzieci-sa-smiertelnie-grozne-18168-r1/">Objawy zatrucia grzybami u dzieci
Grzyby trujące i najczęściej mylone - tych nie zbieraj! Rozpoznasz je? [GALERIA]
Okazuje się, że grzyby trujące, potocznie zwane trujakami, czasami mogą wyglądać nietypowo i wcale nie tak trudno o pomyłkę. Przyjrzyj się uważnie i zapamiętaj, jakich gatunków nie należy zbierać. Naucz też tego swoje dzieci!
Grzyby trujące mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. Osobami, które często padają ofiarami zatrucia są grzybiarze, którzy myślą, że są nieomylni. Sprawdź, ile grzybów w Polsce stanowi realne zagrożenie i czy potrafisz te grzyby rozpoznać na zdjęciach. Spis treści: Grzyby trujące – jak rozpoznać Grzyby trujące w Polsce Najbardziej trujące grzyby Grzyby trujące z gąbką Przetestuj się: czy znasz te grzyby? Grzyby trujące – jak rozpoznać Nie istnieje prosta metoda pozwalająca odróżnić grzyb jadalny od trującego czy niejadalnego – nie można w tym przypadku kierować się ani kolorem, ani kształtem, ani tym, czy grzyb ma pod spodem siateczkę czy blaszki. Grzyby trujące, które powodują śmierć, są na ogół łudząco podobne do grzybów jadalnych (tak naprawdę jest na odwrót). Nikt przecież nie zbiera grzybów, które rozpozna, jako trujące. Dodatkową trudność sprawia to, że grzyby jednego gatunku mogą znacznie różnić się między sobą wyglądem (kolorem, rozmiarem). I niestety nie ma sposobu, aby zawsze ze stuprocentową pewnością odróżnić grzyby trujące od jadalnych. Dlatego należy pogodzić się z tym, że nie zawsze udaje się grzyby trujące rozpoznać. Aby nie narazić się na niebezpieczeństwo należy kierować się dwoma zasadami: zbierać tylko znane sobie grzyby, bezwzględnie zrezygnować ze zbioru/użycia grzyba przy najmniejszej choćby wątpliwości. Stosowanie się do tych zasad pozwala zmniejszyć ryzyko zatrucia niemal do zera. Ale uwaga! Dotyczy to także grzybów leśnych kupowanych na targach. Stuprocentowo bezpieczne są jedynie grzyby dostępne w marketach i pochodzące z uprawy. Aktualizuj wiedzę o gatunkach, sprawdzaj najnowsze atlasy! Okazuje się, że to, co od dziecka wpajano niektórym z nas, np. że olszówek nie zbieramy, ale to jadalny grzyb, niekoniecznie jest prawdą. Pamiętam, że jak byłam mała, do zabawy podczas grzybobrania, dawano mi do krojenia właśnie olszówki. Jest jednak taki jeden gatunek olszówki, który według nowych badań okazał się śmiertelnie trujący! Grzyby trujące w Polsce Występujące w Polsce grzyby trujące dzieli się na trujące i śmiertelnie trujące. Jak się jednak przekonasz, czytając tekst dalej, największe zagrożenie stwarzają tylko dwa gatunki grzybów, które myli się z grzybami jadalnymi. Grzyby śmiertelnie trujące w Polsce: muchomor sromotnikowy (zwany też muchomorem zielonawym), muchomor jadowity, muchomor zielonawy, muchomor wiosenny, piestrznica kasztanowata, zasłonak rudy i brodaty. Grzyby te zawierają toksyny, które uszkadzają wątrobę, nerki, śledzionę i serce, powodując niewydolność wielonarządową. Do toksyn tych należą zawarte w tych grzybach: amanityna, falloidyna, giromitryna i orelanina. Grzyby trujące w Polsce: strzępiaki (np. strzępiak ceglasty), lejkówka jadowita (odbielona) i strumykowa, muchomor czerwony i plamisty, wieruszka zatokowata, krowiak podwinięty (olszówka), maślanka wiązkowa, czubajka czerwieniejąca (odmiana ogrodowa), czernidłak pospolity. Ich zjedzenie powoduje zatrucie muskaryną, czyli substancją, która wywołuje: poty, ślinotok, łzawienie, zwężenie źrenic, zwolnienie akcji serca i zaburzenia oddychania. Objawy te są dowodem na to, że muskaryna wpłynęła na układ nerwowy. Najczęściej objawy te są przejściowe. Najbardziej trujące grzyby W Polsce niemal wszystkie przypadki śmiertelnego zatrucia grzybami przypadają jedynie na dwa gatunki: muchomor sromotnikowy muchomor jadowity. Muchomor sromotnikowy mylony jest z kanią, natomiast muchomor jadowity z pieczarką polną. Aż 90 proc. przypadków śmiertelnych powoduje spożycie muchomora sromotnikowego. Na zdjęciu poniżej po lewej muchomor sromotnikowy, po prawej kania czubajka – teraz widać, dlaczego mogą zdarzyć się tragiczne w skutkach pomyłki. fot: Vladyslav Siaber, Profotokris/Adobe Stock Poniżej na zdjęciu po lewej muchomor jadowity, po prawej pieczarka polna: fot: Artenex, alima007/Adobe Stock Z gatunków rosnących w Polsce za najbardziej trujące uważa się także: hełmówkę obrzeżoną, zasłonaka rudego, piestrzenicę kasztanowatą. W przypadku zjedzenia tych grzybów śmierć następuje tylko wtedy, gdy ktoś przyjmie bardzo dużą ich dawkę lub ma bardzo osłabiony organizm. Zwykle kończy się na przemijających dolegliwościach ze strony układu pokarmowego, nerwowego lub innych narządów. Grzyby trujące z gąbką W Polsce można zatruć się jednym gatunkiem grzyba z gąbką, czyli z siateczką pod spodem (maleńkimi rurkami). Jest nim borowik trujący, zwany szatańskim. Ma on szary kapelusz, żółtą gąbkę u spodu (z upływem czasu zmienia barwę na czerwonawą lub brązową) oraz czerwony trzon. Grzyb jest silnie toksyczny, ale na szczęście jego zjedzenie rzadko kończy się zgonem. Być może dlatego m.in., że to gatunek rzadko spotykany w naszym kraju – występuje jedynie na Pogórzu Kaczawskim i Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Objawami zatrucia borowikiem trującym są: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia pracy mięśni. Drugim grzybem, o którym mówi się, że jest trującym grzybem z gąbką, jest tzw. szatan, czyli goryczak żółciowy. Mylony bywa z borowikiem szlachetnym. Na szczęście nie jest to grzyb trujący, a jedynie niejadalny – ma paskudnie gorzki smak. Przetestuj się! Znasz te grzyby? Proponuję mały test, zwłaszcza jeśli uważasz, że znasz się na grzybach. Oto galeria zdjęć grzybów trujących i jadalnych. To gatunki, które najczęściej bywają między sobą mylone. Wśród nich także śmiertelny muchomor sromotnikowy. Na pewno wiesz, jak je od siebie odróżnić? Zobacz zdjęcia i sprawdź opisy! Ten sam gatunek może wyglądać bardzo różnie w środowisku leśnym.
Czy można jeść grzyby w ciąży? Tak, ale zawsze istnieje ryzyko
Jedzenie grzybów w ciąży nie jest zabronione – grzyby jadalne nie stanowią zagrożenia dla przyszłej mamy ani jej dziecka. Jeśli jednak dojdzie do zatrucia trującymi grzybami, zawarte w nich toksyny będą śmiertelnie niebezpieczne dla obojga.
Wiele przyszłych mam zastanawia się, czy w ciąży można jeść grzyby. – Jedzenie grzybów w ciąży z pewnego źródła, czyli tych, o których wiadomo na 100 procent, że nie są trujące, jest bezpieczne, a nawet korzystne dla zdrowia mamy i jej dziecka. Jednak zawsze istnieje ryzyko, że w pysznej grzybowej potrawie znajdą się także grzyby trujące – wyjaśnia Karolina Madej, specjalistka żywienia człowieka i dietetyki z firmy Maczfit. Spis treści: Grzyby w ciąży – tylko z pewnego źródła! Czy jedzenie grzybów leśnych w ciąży jest korzystne? Czy podczas ciąży można jeść grzyby suszone? Jak przyrządzać grzyby? Grzyby w ciąży – tylko z pewnego źródła! Na pewno słyszałaś niejeden raz, że jedzenie grzybów w ciąży to nie jest dobry pomysł. – Grzyby, jak wiadomo, mogą być niebezpieczne, szczególnie jeśli nie znamy ich pochodzenia. Na pewno trzeba unikać kupowania grzybów na przydrożnych stoiskach, bo nie ma pewności, że zostały odpowiednio sprawdzone. Na wszelki wypadek lepiej również nie jeść mniej znanych rodzajów grzybów. Z podgrzybkami, które należą do grzybów jadalnych, nie będzie problemu – mówi nasza ekspertka. Czy jedzenie grzybów leśnych w ciąży jest korzystne? Grzyby przez wiele lat były niedocenianie. Obecnie wiadomo już, że mogą być cennym składnikiem diety. Zawierają prowitaminę D, selen wzmacniający odporność, przeciwutleniacze i betaklugan działające przeciwnowotworowo. Są też produktem, który ma bardzo wysoką gęstość odżywczą, co oznacza, że każda kaloria, której dostarczają, wiąże się z dużym ładunkiem substancji odżywczych. W specjalnej skali ANDI, która pokazuje właśnie gęstość odżywczą, grzyby mają wartość 238 punktów, a np. dla porównania pierś kurczaka – tylko 21-24 punkty. Jest tylko jeden problem. Niektóre grzyby są trujące, a ludzie często je mylą z tymi jadalnymi. Grzybowe pomyłki: lista grzybów jadalnych, które są bardzo podobne grzybów niejadalnych i trujących Borowik szlachetny, czyli prawdziwek jest mylony z goryczakiem żółciowym – nie jest on silnie trujący, ale ma bardzo charakterystyczny, gorzki smak. Czubajka kania jest mylona śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym i silnie trującym muchomorem plamistym. W obu przypadkach ich spożycie może zakończyć się śmiercią. Można ją także pomylić w wywołującą wymioty czubajeczką ostrołuskową i czubajeczką ostrołuskową. Gąska zielonka (gołąbek zielonawy) jest mylona ze śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym – zjedzony nawet w niewielkich ilościach może doprowadzić do śmierci. Mleczaj rydz jest mylony z mleczajem wełnianką, którego spożycie może wywoływać ciężkie rozstroje żołądkowo-jelitowe. Opieńka miodowa jest mylona z maślanką wiązkową – już 30 minut po spożyciu może wywołać silną biegunkę i wymioty. Pieczarka polna jest mylona z trującą pieczarką żółtawą – jej spożycie może wywołać silne zaburzenia trawienia, połączone z mdłościami i wymiotami. Na szczęście łatwo ją rozpoznać po odrażającym smaku. Pieprznik jadalny, czyli kurka jest mylona z lisówką pomarańczową, która wywołuje dolegliwości trawienne. Czy podczas ciąży można jeść grzyby suszone? Jeśli chodzi o grzyby suszone jedzone w ciąży, to one niczym nie różnią się od tych świeżych – suszone grzyby jadalne są bezpieczne. Natomiast suszony grzyb trujący może być równie szkodliwy, jak ten świeżo zebrany w lesie. Dlatego w przypadku grzybów suszonych również trzeba sprawdzać, czy pochodzą z pewnego źródła. Jeśli tak, to ani świąteczna zupa grzybowa, ani świeże grzyby duszone, ani sos grzybowy w ciąży nie zaszkodzą. Jak przyrządzać grzyby? Grzyby to m.in. cenne źródło witamin z grupy B, warto zatem, by gościły na naszych talerzach. Najważniejsza sprawa: jeść można tylko grzyby jadalne. Dlatego bez obaw w ciąży można jeść m.in. podgrzybki, borowiki czy kurki. Warto jednak pamiętać o ich odpowiedniej obróbce kulinarnej. – Duśmy grzyby bez obsmażania, aby były lżej strawne – mówi Karolina Madej. Nasza ekspertka przestrzega także, aby w czasie ciąży zachować większą ostrożność wobec wszystkich produktów, które mogą być źródłem zakażeń pokarmowych. Należą do nich nie tylko grzyby, ale również niepasteryzowane mleko i produkty mleczne, surowe jajka i mięso lub niedomyte warzywa. Podsumowanie: W czasie ciąży można jeść grzyby kupowane w sklepach (np. pieczarki), a także grzyby leśne. Te ostatnie muszą jednak pochodzić z pewnego źródła. Jeśli kupujesz grzyby leśne, np. podgrzybki, borowiki (świeże, lub suszone), powinny mieć atest wystawiony przez klasyfikatora grzybów (szukaj go na opakowaniu). Nigdy, nie tylko w czasie ciąży, nie jedz grzybów, co do których nie masz pewności, że są jadalne. Jeśli zbierasz grzyby i masz wątpliwości, możesz zgłosić się do Sanepidu. Pracownicy stacji sanitarno-epidemiologicznych w sezonie grzybowym bezpłatnie oceniają, czy zebrane grzyby są jadalne. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/grzyby-zapiekane-z-makaronem-36854-r1/">Grzyby zapiekane z makaronem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/grzybowe-slimaczki-z-czerwonym-barszczem-37220-r1/">Grzybowe ślimaczki z barszczem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/tarta-z-grzybami-36993-r1/">Pyszna tarta z grzybami
Kolorowanki: grzyby do wydruku (6 obrazków)
Kolorowanki przedstawiające grzyby to wspaniała rozrywka dla najmłodszych. Kolorowanki są również świetną okazją, by dzieci zapoznały się z najważniejszymi zasadami grzybobrania. Zobacz kolorowanki z grzybami do wydruku.
Kolorowanki z grzybami będą odpowiednią propozycją zarówno dla starszych, jak i tych młodszych dzieci. Taka zabawa pozwala dziecku nauczyć się prawidłowo trzymać kredkę, a także wspomaga koordynację oko-ręka. Poza tym grzyby do kolorowania doskonale rozwijają dziecięcą wyobraźnię. Kolorowanie rysunków z grzybami może być też dobrym pretekstem, by wytłumaczyć dziecku, które grzyby są jadalne, a jakich w żadnym wypadku nie należy zbierać! Przedstawiamy 7 obrazków z grzybami. Wystarczy, że klikniesz w szablon grzyba do wydruku, wydrukujesz go dziecku, a świetna zabawa gwarantowana! Kolorowanki grzyby do wydruku: Domek z grzybka Grzyby do kolorowania: kolaż Szablon grzyba do wydruku Dziewczynka z grzybkiem Grzyby w lesie Uśmiechnięty grzybek Domek z grzybka Podczas kolorowania grzyba możesz opowiedzieć dziecku o tym, że grzyby nie są ani roślinami, ani zwierzętami, choć tak naprawdę posiadają cechy i jednych i drugich. Grzyby stanowią swoje własne, oddzielne królestwo. Kliknij w miniaturę kolorowanki, żeby wydrukować lub zapisać ją w oryginalnym rozmiarze. Grzyby do kolorowania: kolaż Wiecie, że grzyby oczyszczają pierwiastki i glebę z toksyn, a dodatkowo zabijają bakterie i pasożyty? Są bardzo przydatne na naszej planecie! Kliknij w miniaturę kolorowanki grzybów, żeby wydrukować lub zapisać ją w oryginalnym rozmiarze. Szablon grzyba do wydruku Obecnie ludzie posiadają wiedzę na temat ok. 120. tys. grzybów, jednak eksperci twierdzą, że może być ich nawet... 4 miliony! To bardzo imponująca liczba, prawda? Kliknij w miniaturę szablonu grzyba, żeby wydrukować lub zapisać go w oryginalnym rozmiarze. Dziewczynka z grzybkiem Wiecie, że nazwa „muchomor” wzięła się z tego, że dawno temu używano tego grzyba jako środka, który odstrasza muchy? Muchy padały po kontakcie z muchomorem, jednak grzyb wcale ich nie zabijał, a jedynie paraliżował na kilka dni. Kliknij w miniaturę kolorowanki, żeby wydrukować lub zapisać ją w oryginalnym rozmiarze. Grzyby w lesie Muchomory rosną na całym świecie, poza Arktyką. Najwięcej jest ich w Europie i Stanach Zjednoczonych. W Polsce występuje aż 1300 gatunków grzybów jadalnych, jednak tych niejadalnych jest jeszcze więcej! Spróbujcie razem z dzieckiem wymienić kilka grzybów jadalnych i kilka tych niejadalnych. Kliknij w miniaturę kolorowanki, żeby wydrukować lub zapisać ją w oryginalnym rozmiarze. Uśmiechnięty grzybek Grzyby są jednymi z najstarszych mieszkańców naszej planety. W Polsce można je zbierać prawie wszędzie, gdzie chcemy, i tyle, ile uda nam się znaleźć. W Niemczech natomiast jest ograniczenie do 2 kg dziennie! Kliknij w miniaturę kolorowanki grzyba, żeby wydrukować lub zapisać ją w oryginalnym rozmiarze. Zobacz także: Jesień – kolorowanki dla dzieci do wydruku [10 WZORÓW DO DRUKU] Dzień Ziemi – kolorowanki dla dzieci i nie tylko [DO DRUKU] Miś - kolorowanki dla dzieci do wydruku [11 OBRAZKÓW DO KOLOROWANIA]
Grzyby dla dzieci: od ilu lat dzieci mogą jeść grzyby?
Grzyby mogą stanowić dla dzieci śmiertelne zagrożenie. Największe ryzyko niosą za sobą leśne grzyby (również suszone) w diecie dziecka. Bezpieczne, choć ciężkostrawne, są pieczarki, ale ich wartość odżywcza nie jest na tyle duża, aby karmić nimi dzieci. Od jakiego wieku można podawać dziecku grzyby?
– Dzieci do 7. roku życia w ogóle nie powinny jeść grzybów! Starsze mogą jedynie odrobinę i od wielkiego dzwonu – mówi dr Andrzej Stawarski, pediatra i gastroenterolog. Grzyby duszone w śmietanie i pachnąca lasem grzybowa to potrawy mogące zagrażać dzieciom. Wszystko przez toksyny znajdujące się w trujących grzybach, które łatwo pomylić z grzybami jadalnymi. Grzyby w diecie dziecka: dlaczego są szkodliwe? Grzyby są smaczne i dodają potrawom aromatu. Są też źródłem wielu wartościowych składników, np. prowitaminy D, selenu, przeciwutleniaczy. Jednak zalety te nie równoważą ryzyka, jakie niesie ze sobą podawanie dzieciom grzybów, wśród których mogą znaleźć się te silnie trujące. Istnieją jeszcze inne powody, dla których dzieci nie powinny jeść grzybów: Grzyby są wyjątkowo ciężkostrawne. – Ścianki ich komórek zawierają nieprzyswajalną substancję podobną do chityny, z której zbudowane są pancerzyki owadów. Równie dobrze moglibyśmy zaserwować pociechom kolację z chrząszczy – wyjaśnia dr Andrzej Stawarski, pediatra i gastroenterolog. Dzieci gorzej niż dorośli gryzą i żują pokarm, więc już pierwsza faza jego „obróbki” jest mało dokładna. Grzyby, nierozdrobnione jak należy, trafiają do żołądka, który nie bardzo wie, co z nimi począć. Jeśli dziecko nie zwymiotuje, wędrują dalej, a potem długo zalegają w jelitach. Efekt? Wzdęcia, bóle brzucha, biegunka. Suszone grzyby, kurki, pieczarki, wywar z grzybów: czy mogą się znaleźć w diecie dziecka? Jak wyjaśnia dr Andrzej Stawarski, rodzaj grzybów nie ma znaczenia – wszystkie są tak samo zbędne w diecie dziecka. Nie ma więc sensu zadawanie pytań: czy dzieci mogą jeść kurki? A podgrzybki? Czy małe dzieci mogą jeść pieczarki? Dotyczy to zarówno grzybów świeżych, jak i suszonych. Część lekarzy jest jednak zdania, że grzyby hodowlane (np. pieczarki, shiitake, boczniaki) są bezpieczne dla dzieci powyżej 6 miesiąca życia. Ostateczna decyzja i ryzyko z nią związane należy więc do rodziców. Grzybów leśnych nie powinno się podawać dziecku, dopóki nie skończy ono 9 lat (niektórzy lekarze ostrzegają, że nawet dłużej, bo 10-12 lat). Później grzyby w diecie dziecka należy zacząć podawać stopniowo. Serwujmy je rzadko, w niewielkich ilościach i przyrządzone pod lekkostrawną postacią (czyli najlepiej gotowane i bez żadnych ciężkich dodatków). Dzieci do 9-12 roku życia nie powinny jeść kurek, suszonych grzybów, podgrzybków, ani żadnych innych grzybów leśnych. Decyzja o podaniu grzybów hodowlanych zależy od rodziców. Należy pamiętać, że grzyby są nie tylko ciężkostrawne, ale przede wszystkim łatwo pomylić grzyby jadalne z trującymi – zwłaszcza jeśli nie jest się zaprawionym grzybiarzem. Grzyby dla dzieci: mogą być trujące! Grzybów trujących jest sporo i łatwo pomylić je z jadalnymi. – Z powodu zatruć grzybami umiera w Polsce kilkadziesiąt osób rocznie. Ofiarami są niestety także dzieci. Mają o wiele mniejsze szanse niż dorośli. Przy silnej biegunce dochodzi do odwodnienia, straty płynów sięgają 4-8 litrów na dobę, co w przypadku kilkulatka może oznaczać utratę jednej trzeciej masy ciała – ostrzega dr Stawarski. W przypadku zaobserwowania objawów zatrucia grzybami u dzieci trzeba natychmiast jechać do lekarza. Tylko szybka interwencja lekarska może uratować dziecku zdrowie lub życie. Toksyny zawarte w grzybach są bardzo zdradliwe: przez pierwsze 6-12 godzin (czasem nawet dłużej) działają po cichutku, nie wywołując żadnych widocznych objawów. Czasami jest tak, że pierwsze objawy zatrucia mijają, ale później nawracają, ale szkody wyrządzone w organizmie dziecka są już nieodwracalne. Dochodzi wtedy do uszkodzenia narządów wewnętrznych, głównie wątroby, pojawiają się kłopoty z oddychaniem, utrata świadomości, a nawet śmierć. Co zrobić, gdy dziecko zatruło się grzybami? – Jeśli dziecko zjadło grzyby, trzeba zawieźć je do szpitala, gdy tylko zaczyna się źle czuć, bo potem może być za późno. Trzeba ze sobą zabrać resztki potrawy, a jeszcze lepiej wymiociny, które bada się pod mikroskopem, żeby ustalić, co dokładnie spowodowało zatrucie – radzi dr Stawarski. Leczenie polega na usunięciu trucizny przez płukanie żołądka, a także uzupełnianiu strat wody i elektrolitów. Czasem to nie wystarczy. Chore maluchy trafia czasem na oddziały intensywnej terapii, gdzie walczy się o ich życie, podtrzymując krążenie i oddychanie. Bywa i tak, że konieczna jest transplantacja wątroby. Grzyby mogą być niebezpieczne także dla osób dorosłych. Niektórzy ludzie nie mają enzymu, który jest w stanie rozłożyć trehylozę – rodzaj cukru, który zawierają młode grzyby (także jadalne). Warto też wiedzieć, że w źle przechowywanych (np. w reklamówkach) grzybach jadalnych wytwarzają się niebezpieczne substancje. Polecamy także: Czy w ciąży można jeść grzyby? Aktualny schemat żywienia niemowląt 14 produktów, których nie powinny jeść dzieci
Czy można jeść pieczarki w ciąży? Odpowiedź nie jest oczywista
Jedzenie pieczarek w ciąży jest w pełni bezpieczne pod dwoma warunkami: że pochodzą z uprawy i są świeże. W przypadku pieczarek dziko rosnących zawsze istnieje ryzyko pomylenia ich z bardzo trującymi muchomorami – jadowitym i sromotnikowym.
W ciąży można jeść pieczarki jadalne, tak jak wszystkie inne grzyby jadalne. Są niskokaloryczne i zawierają cenne składniki odżywcze, np. witaminy z grupy B – kwas pantotenowy (wit. B5), niacynę (wit. B3), a także prowitaminę A, żelazo i selen. Oczywiście grzyby nie są jedynym źródłem tych substancji, dlatego nie ma obowiązku jedzenia pieczarek w ciąży. Nie ma też przeciwwskazań do ich spożywania. Warto jednak pamiętać, że wszystkie grzyby są ciężkostrawne i mogą wywołać dyskomfort trawienny, o co w zaawansowanej ciąży nie jest trudno. Czy można jeść w ciąży surowe pieczarki? Teoretycznie tak, a praktycznie lepiej nie. Wynika to z faktu, że surowe pieczarki nie zawierają żadnej szkodliwej substancji, która mogłaby zaszkodzić ciężarnej lub jej dziecku. Z drugiej jednak strony na pieczarkach mogą znajdować się chorobotwórcze drobnoustroje, które spożyte z grzybami niepoddanymi obróbce termicznej mogą wywołać <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/zatrucie-pokarmowe-w-ciazy-jak-leczyc-czy-moze-zaszkodzic-dziecku-29448-r1/">zatrucie pokarmowe. Z tego względu bezpieczniej jest jeść pieczarki przetworzone: duszone, smażone, gotowane lub pieczone. Tak przyrządzone pieczarki hodowlane są w pełni bezpieczne dla kobiet w ciąży. Czy w ciąży można jeść pieczarki marynowane? Tak. Grzyby jadalne w zalewie octowej nie stanowią zagrożenia dla przyszłej mamy ani jej dziecka. Znaczenie ma baza, na jakiej została przygotowana marynata – zdrowsza jest ta zawierająca ocet jabłkowy. W przypadku marynowanych pieczarek trzeba pamiętać, że zawierają kwas octowy, który może podrażniać żołądek osób cierpiących na nadkwasotę, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/zgaga-w-ciazy-sposoby-na-zgage-w-ciazy-6485-r1/">zgagę w ciąży i wrzody żołądka. Nie poleca się też marynowanych grzybów osobom z anemią. Problem z dzikimi pieczarkami Pieczarki hodowlane – portobello, białe i brązowe – są w stu procentach bezpieczne. W naturze rośnie ok. 70 gatunków pieczarek i nie wszystkie z nich są jadalne. Jednak nawet te bezpieczne dla zdrowia, jak np. pieczarka polna, mogą przyczynić się do zwiększenia ryzyka wystąpienia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/objawy-zatrucia-grzybami-1487-r22/">objawów zatrucia grzybami. Wszystko przez ich duże podobieństwo do trujących muchomorów sromotnikowych i jadowitych. Co roku w Polsce zatruciu ulegają całe rodziny, które pomyliły muchomora sromotnikowego z pieczarkami polnymi lub kaniami. Dlatego kobiety w ciąży nie powinny na wszelki wypadek spożywać pieczarek z niepewnego źródła. Każda pieczarka w ciąży może zatruć Sięgając po pieczarki w ciąży, trzeba pamiętać o tym, że nawet te bezpieczne, hodowlane, mogą stać się źródłem zatrucia pokarmowego. Najczęściej dochodzi do niego, gdy: pieczarki nie są świeże, potrawy z nich przygotowane były zbyt długo przechowywane, były wielokrotnie rozmrażane i zamrażane albo odgrzewane, były za długo przechowywane bez dostępu powietrza (w szczelnym plastikowym opakowaniu). Sprawdź też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/pieczarki-a-karmienie-piersia-nie-wszystkie-pieczarki-sa-bezpieczne-29632-r1/">Czy można jeść pieczarki, karmiąc piersią? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/sprawdz-czy-dzieci-moga-jesc-pieczarki-18170-r1/">Czy małe dzieci mogą jeść pieczarki? Grzyby w diecie dziecka
Pieczarki a karmienie piersią – nie wszystkie pieczarki są bezpieczne
Kobiety karmiące piersią bez obaw mogą jeść pieczarki hodowlane, gdyż nie niosą one ze sobą ryzyka zatrucia. Są jednak ciężkostrawne i mogą wywołać dyskomfort trawienny. Ciężkostrawne składniki grzybów nie przenikają do pokarmu matki i nie zagrażają dziecku.
Wiele kobiet zadaje sobie pytanie, czy karmiąc piersią można jeść pieczarki. Odpowiedź jest w teorii bardzo prosta i brzmi: tak. Najbezpieczniejsze są pieczarki hodowlane, ale poza nimi są też pieczarki dzikie, jedzenie których niesie ze sobą już pewne ryzyko. Rodzaje pieczarek a karmienie piersią Na rynku i w naturze dostępne są dwa rodzaje pieczarek – hodowlane i rosnące dziko. Te uprawiane przemysłowo są bezpieczne. Należą do nich gatunki: pieczarka biała, portobello i pieczarka brązowa. Są dostępne w sklepach przez cały rok. Ich jedzenie nie niesie ze sobą dla kobiety karmiącej żadnego ryzyka, poza niestrawnością. W naturze występuje wiele gatunków pieczarek – jest ich ponad 70. Rosną od wiosny do późnej jesieni w lasach, na łąkach i w ogródkach. Nie wszystkie z nich są grzybami jadalnymi. Zbieranie, pieczarek, zwłaszcza o białym czy białawym kolorze, niesie ze sobą ryzyko pomylenia ich z grzybami trującymi: muchomorem sromotnikowym lub jadowitym. W początkowej fazie wzrostu dzikie pieczarki jadalne, np. polna, zwana też łąkową, są bardzo podobne do wspomnianych muchomorów, których zjedzenie może wywołać <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/dieta/objawy-zatrucia-grzybami-1487-r22/">objawy zatrucia grzybami i stanowić śmiertelne ryzyko dla każdego, w tym dla matki karmiącej piersią i jej dziecka, gdyż toksyny w nich zawarte przenikają do mleka matki. Jedzenie pieczarek a bezpieczeństwo karmienia piersią Hodowlane pieczarki mogą stanowić składnik diety kobiety karmiącej. Z ich dodatkiem udaje się przygotować wiele smacznych i zdrowych dań, np. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/przepisy/spaghetti-ze-szpinakiem-pieczarkami-i-sezamem-37225-r1/">spaghetti ze szpinakiem, pieczarkami i sezamem. Obecnie wśród ekspertów panuje opinia, że dieta karmiącej mamy nie powinna polegać na eliminowaniu żadnych składników, nawet tych, które kiedyś uważano za powodujące <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/kolka-jelitowa-niemowlat-juz-jej-nie-pomylisz-18265-r1/">kolki u niemowlęcia, czy alergie. Takie podejście ma na celu nie tylko zdrowie kobiety karmiącej, ale i dziecka. Przenikające do mleka matki różne substancje pozwalają niemowlęciu kształtować układ odpornościowy i zmniejszają <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/profilaktyka-alergii-pokarmowej-u-niemowlat-najnowsze-wytyczne-23041-r1/">ryzyko wystąpienia alergii w przyszłości. Z tego między innymi względu, karmiąca mama nie musi unikać pieczarek. Jednak dla swojego i dziecka bezpieczeństwa powinna ograniczyć się do sięgania po te hodowlane, a odpuścić sobie jedzenie pieczarek dzikich, chyba że pochodzą ze sprawdzonego źródła. Sprawdź też: Czy dzieci mogą jeść grzyby? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/nie-podawaj-dziekcu-grzybow-zatrucia-grzybami-u-dzieci-sa-smiertelnie-grozne-18168-r1/">Objawy zatrucia grzybami u dzieci <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/grzyby-a-karmienie-piersia-co-wolno-a-czego-lepiej-unikac-29594-r1/">Jakie grzyby można jeść karmiąc piersią
Czy małe dzieci mogą jeść pieczarki? – odpowiada lekarz
Wielu rodziców zastanawia się, czy małe dzieci mogą jeść pieczarki. W przeciwieństwie do grzybów leśnych, w przypadku pieczarek nie ma ryzyka zatrucia. Jednak ze względu na ich ciężkostrawność, bez uszczerbku dla diety dziecka, można i warto z nich zrezygnować.
Choć pieczarki są już w gotowych obiadkach dla dzieci od 9 miesiąca życia, nie ma dokładnych wytycznych co do tego, od kiedy można zacząć je podawać – mówi dr Diana Kamińska z Oddziału Gastrologii, Hepatologii, Zaburzeń Odżywiania i Pediatrii Centrum Zdrowia Dziecka. – Zdania specjalistów są w tej sprawie podzielone. Jedni uważają, że można je podawać już po 1. roku życia, inni że grzyby (w tym pieczarki) dzieci mogą jeść dopiero po 4. roku albo nawet po 7. Moim zdaniem można to zrobić dopiero w przypadku kilkulatka, ale trzeba się zastanowić, czy naprawdę warto – wyjaśnia dr Kamińska. Dlaczego nie warto podawać pieczarek dzieciom? Pieczarki, podobnie jak pozostałe grzyby, są ciężkostrawne. To dlatego, że ściany ich komórek zawierają nieprzyswajalną substancję podobną do chityny, z której zbudowane są pancerzyki chrząszczy i innych owadów. Nawet dorosły człowiek może mieć po nich wzdęcia, bóle brzucha czy biegunkę. Układ pokarmowy dziecka jest o wiele delikatniejszy niż nasz, więc objawy niestrawności mogą być u niego bardziej burzliwe. – Jeśli jednak koniecznie musimy podać dziecku jakieś grzyby, niech to będą właśnie pieczarki. Mamy przynajmniej gwarancję, że dziecko się nie zatruje – mówi dr Kamińska. Czy wolno podawać dzieciom pieczarki polne? Odradzam – mówi dr Kamińska. – Jeśli już podajemy dziecku pieczarki, niech to będą pieczarki hodowlane. Pieczarki polne są podobne do białych odmian bardzo trującego muchomora sromotnikowego. Łatwo o pomyłkę, której skutki mogą być tragiczne. Czy wyłączenie pieczarek z diety dziecka to duża strata? Nie, choć opinia, że nie ma w nich nic wartościowego, nie jest do końca prawdziwa. Pieczarki są np. dobrym źródłem cynku czy witamin z grupy B oraz witaminy D. Tylko co z tego, skoro trudno je strawić? Jest tyle innych, łatwiejszych do strawienia produktów, które mogą pokryć zapotrzebowanie na obecne w tych grzybach <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/dieta-w-ciazy/co-jesc-by-dostarczyc-dziecku-wszystkie-witaminy-i-mikroelementy-14075-r1/">witaminy i mikroelementy. Tak naprawdę nie ma żadnego sensownego powodu, by podawać pieczarki maluchom. Oczywiście poza smakiem i zapachem. – Jeśli nie jesteśmy w stanie zrezygnować z pieczarek, podawajmy je dzieciom w niedużych ilościach i róbmy to rzadko, np. podczas świąt, gdy maluch koniecznie chce jeść to samo, co dorośli – radzi dr Kamińska. Polecamy także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/nie-podawaj-dziekcu-grzybow-zatrucia-grzybami-u-dzieci-sa-smiertelnie-grozne-18168-r1/">Objawy zatrucia grzybami u dzieci <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/dieta-w-ciazy/grzyby-w-ciazy-27495-r1/">Czy można jeść grzyby w ciąży? Dobra i zła dieta. Rozmowa z gastroenterologiem o błędach w żywieniu dzieci
Objawy zatrucia grzybami u dzieci – jeśli je stwierdzisz, jedźcie do lekarza!
Objawów zatrucia grzybami u dzieci nie wolno bagatelizować. Ból brzucha, biegunka i wymioty po zjedzeniu potrawy z grzybów powinny skłonić rodzica do natychmiastowej wizyty w szpitalu. W ratowaniu życia i zdrowia dziecka zatrutego grzybami kluczową rolę odgrywa czas.
Razem z ekspertem opisujemy objawy zatrucia grzybami u dzieci. Powinien je znać każdy rodzic, a zwłaszcza ten, który sam zbiera grzyby i szykuje z nich potrawy dla całej rodziny. Choć to może nie spodobać się rodzicom-grzybiarzom, trzeba wyraźnie stwierdzić: dzieci w ogóle nie powinny jeść grzybów, gdyż związane z nimi ryzyko zatrucia przewyższa korzyści związane z ich spożywaniem. Oto, co o objawach zatrucia grzybami u dzieci i o jedzeniu przez nie grzybów sądzi dr Diana Kamińska z Oddziału Gastrologii, Hepatologii, Zaburzeń Odżywiania i Pediatrii Centrum Zdrowia Dziecka. Spis treści: Objawy zatrucia grzybami u dzieci Do czego prowadzi zatrucie grzybami u dzieci Objawy zatrucia grzybami u dzieci Objawy zatrucia grzybami u dzieci są takie same jak u dorosłych, jednak ostra niewydolność wątroby przebiega u nich dużo gwałtowniej niż u dorosłych. Dzieci częściej umierają przez grzyby trujące – wyjaśnia dr Diana Kamińska. Jak objawia się zatrucie grzybami? Po mniej więcej 6-8 godzinach człowiek, który zjadł muchomora sromotnikowego, zaczyna mieć silne bóle brzucha. Przez dobę lub dwie cierpi także na wymioty i intensywną biegunkę – opowiada dr Kamińska. – Objawy mijają i wydaje się, że wszystko jest już w porządku. Poprawa jest jednak pozorna. Około 3., 4. doby po zjedzeniu trujących grzybów pojawiają się objawy właściwego zatrucia: ostre uszkodzenie wątroby (aż do jej całkowitej niewydolności włącznie). Może mu towarzyszyć niewydolność wielonarządowa: przestają pracować nerki, układ krążenia. Może dojść do śpiączki i obrzęku mózgu – tłumaczy lekarka. – Najgroźniejsze są muchomory sromotnikowe, mylone często z innymi grzybami (np. z gąską żółtą zwaną też zielonką). Ale nie tylko one mogą być przyczyną zatrucia u dzieci. Grzybami trującymi są także inne muchomory (np. jadowity, wiosenny) mylone z pieczarką polną, a przecież uważa się, że <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/sprawdz-czy-dzieci-moga-jesc-pieczarki-18170-r1/">pieczarki dla dzieci nie są groźne. Wiosną zdarzają się zatrucia krowiakiem podwiniętym, a jesienią piestrzenicą kasztanowatą. Trujących grzybów jest wiele – przestrzega ekspertka. Kiedy dziecko zatrute grzybami powinno trafić do szpitala? Dr Diana Kamińska podkreśla, że dziecko powinno trafić do szpitala jak najszybciej, jeszcze przed pozorną poprawą! – Niestety najczęściej tak nie jest. To dlatego, że maluchy, zwłaszcza te, które chodzą do przedszkola albo żłobka, często mają infekcje wirusowe, objawiające się biegunką i wymiotami. Rodzice nie idą od razu do lekarza, licząc na to, że poradzą sobie sami. Gdy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/biegunka-u-dziecka-przyczyny-dieta-leki-i-sposoby-na-biegunke-23776-r1/">biegunka i wymioty mijają, sądzą, że wszystko jest w porządku, a tak naprawdę to dopiero początek – mówi ekspertka. Do czego prowadzi zatrucie grzybami u dzieci? Dr Diana Kamińska wyjaśnia, że po pozornym ustąpieniu objawów, zatrucie postępuje dalej. – Rodzice mogą nie rozpoznać kolejnych objawów, zwłaszcza tych neurologicznych. Marudzenie, nadmierna senność czy niepokój mogą nie wzbudzić czujności rodziców, a czasem wynikają z rozpoczynającego się obrzęku mózgu. W efekcie na ogół mali pacjenci trafiają do nas dopiero w trzeciej fazie zatrucia grzybami, gdy ich wątroby, nerki i mózgi są już uszkodzone – tłumaczy lekarka. Kiedyś umierała nawet połowa zatrutych muchomorem sromotnikowym osób. Dziś w specjalistycznych ośrodkach wiele z nich udaje się uratować, ale i tak śmiertelność jest wysoka. Dla wielu pacjentów pilne przeszczepienie wątroby jest jedynym ratunkiem. Nawet jeśli zatrute grzybami dziecko nie będzie wymagało przeszczepienia tego organu, istnieje ryzyko, że jego wątroba już nigdy nie będzie w pełni zdrowa i dojdzie w przyszłości do jej zwłóknienia – mówi dr Kamińska. – Jeśli chodzi o obrzęk mózgu, nawet jeśli pacjent przeżyje, może dojść do sytuacji, że dziecko, które do tej pory rozwijało się prawidłowo, już nigdy nie będzie chodzić, mówić, nawiązywać kontaktu z rodzicami... Po zjedzeniu grzybów trujących ryzyko śmierci dziecka jest wyższe niż w przypadku dorosłych. Rokowania zależą m.in. od ilości zjedzonej trucizny. Jeden duży muchomor może zawierać tyle toksyn, by zabić trzy dorosłe osoby, a co dopiero dzieci! Wiele też zależy od wieku dziecka i tego, jak szybko trafił do wyspecjalizowanej placówki – podkreśla ekspertka. Jaka jest bezpośrednia przyczyna śmierci po zatruciu grzybami? Dr Diana Kamińska: Dzieci umierają z powodu ostrej niewydolności wątroby lub niewydolności wielonarządowej i jej powikłań (np. krwotoków). Do zgonu dochodzi na ogół nie wcześniej niż w piątej dobie po zjedzeniu grzybów. Od momentu, gdy w 1990 roku pojawiła się możliwość przeszczepiania wątroby w trybie nagłym, zgonów jest mniej, ale nadal są. Od tego czasu nie udało nam się ocalić 8 dzieci. Wcześniej, gdy te przeszczepy nie były możliwe, statystyki były jeszcze tragiczniejsze: na 78 małych pacjentów nie udało się uratować aż 35. Szansą na przeżycie jest więc przeszczepienie wątroby... Dr Diana Kamińska: Tak, jednak nie każde dziecko doczeka organu, który można mu przeszczepić, zwłaszcza, że im mniejszy pacjent, tym mniejsza szansa że dostanie wątrobę od zmarłego dawcy. Nie zawsze możemy liczyć na pobranie fragmentu wątroby od rodzica, bo jak już mówiłam, zatruciom grzybami ulegają najczęściej całe rodziny (a więc rodzic także ma uszkodzoną wątrobę i walczy o życie w innym szpitalu). Ale nawet jeśli wszystko się uda, trzeba pamiętać, że życie dziecka po przeszczepie wątroby już nigdy nie będzie wyglądało tak jak przedtem. Maluch będzie narażony na szereg powikłań. U niektórych pacjentów jedno przeszczepienie nie wystarczy i trzeba zrobić kolejne. Dziecko musi też do końca życia brać leki zapobiegające odrzuceniu przeszczepionego narządu (które jednocześnie osłabiają odporność) i być pod opieką lekarzy. Chodzi o to, by monitorować czynność wątroby, zapobiegać powikłaniom po przeszczepie, a w razie potrzeby je leczyć. Jak dużo dzieci trafia do was po zatruciu muchomorem sromotnikowym? – Na szczęście zdecydowanie mniej niż kiedyś – tłumaczy lekarka. – Od 1983 roku mieliśmy 99 pacjentów. W latach 80 trafiało do nas kilkanaścioro dzieci rocznie. Teraz jedno, dwoje w roku. W rok po głośniej sprawie jednego z naszych pacjentów, nie było ani jednego pacjenta. Na szczęście o ryzyku związanym z podawaniem dzieciom grzybów mówi się coraz częściej i ludzie powoli zaczynają to rozumieć. Czy dzieci w ogóle mogą jeść grzyby? Dr Kamińska przypomina, że dzieci nie powinny jeść grzybów. – Co do tego, w jakim wieku można im je zacząć podawać, zdania są podzielone. Niektórzy specjaliści uważają, że można to robić po 4 roku życia, inni że dopiero po 7. Można, ale trzeba się zastanowić, czy warto. Grzyby dla dzieci (i nie tylko) są ciężkostrawne, nawet przewód pokarmowy ludzi dorosłych nie zawsze dobrze sobie z nimi radzi. Korzyści z podawania dzieciom grzybów są niemal zerowe, a ryzyko, że taki posiłek skończy się tragicznie – zbyt duże – mówi ekspertka. Ale przecież w Polsce wszyscy znają się na grzybach… Dr Diana Kamińska: Tak, ekspertów nie brakuje, jednak do zatruć grzybami dochodzi każdego roku, ponieważ ludzie nie znają zasad bezpiecznego grzybobrania. Przez grzyby umierały już całe rodziny. W jednym szpitalu leżeli rodzice, dziadkowie, ciocie, wujkowie, w innym walczyły o życie dzieci, czasem całe rodzeństwa, po dwoje, troje, czworo Czy zatruć grzybami można się można tylko w sezonie czyli latem i wczesną jesienią? Do zatrucia może dojść także po zjedzeniu grzyba suszonego, z mrożonki czy marynowanego ze słoika. Musimy być czujni przez cały rok. Tak walczono o życie czteroletniej Angeliki, która zatruła się muchomorem sromotnikowym. View oEmbed on the source website Przeczytaj także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/dieta-w-ciazy/grzyby-w-ciazy-27495-r1/">Czy jedzenie grzybów w ciąży jest bezpieczne? Czy dzieci mogą jeść grzyby [WIDEO]
Niestrawność czy zatrucie grzybami? Kiedy jechać natychmiast do szpitala?
Nawet jeśli znasz się na grzybach i zbierasz je od lat - ta jedna pomyłka może być niebezpieczna dla ciebie lub zdrowia twojej rodziny. Dlatego musisz wiedzieć jak się nie zatruć grzybami i co robić, jeśli już do tego dojdzie. Niestrawność czy zatrucie? Czy wiesz jakie są objawy i kiedy należy zgłosić się do lekarza a kiedy od razu na pogotowie?
Zatrucie grzybami nadal stanowi dużą część wszystkich zatruć pokarmowych w Polsce, jednak dzięki rosnącej świadomości z każdym rokiem obserwuje się coraz mniej przypadków spożycia trujących gatunków grzybów. Około 30% wszystkich zatruć dotyczy dzieci i młodzieży do 14 lat. W Polsce grzyby jemy głównie ze względu na ich smak oraz tradycje kulinarne, a nie wartości odżywcze, które nie są zbyt znaczące dla naszej diety. Niestety tylko część z grzybów rosnących w naszych lasach można jeść, reszta jest niejadalna a niektórymi można się zatruć. I to śmiertelnie. Zawarte w nich toksyny mogą działać tylko miejscowo na przewód pokarmowy, ale niektóre nieodwracalnie uszkadzają wątrobę i nerki lub działają pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy. Nawet jeśli znasz się na grzybach czy masz pewność, że twoje dzieci wiedzą wszystko na ten temat i nie dojdzie u nich do zatrucia? Po jakim czasie po zjedzeniu trującego grzyba występują objawy? Ze względu na czas wystąpienia objawów zatrucia grzybami, przyjęto podział na dwie podstawowe grupy: zatrucia o krótkim okresie utajenia, w których zwykle od 30 minut do 5 godzin po spożyciu potraw zawierających grzyby występują objawy kliniczne (najczęściej bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka), zatrucia o długim okresie utajenia, w których pierwsze objawy żołądkowo-jelitowe pojawiają się po ponad 6 godzinach od spożycia grzybów. Zobacz też: Grzyby nie są dla dzieci - szef sanepidu ostrzega rodziców! Kiedy do lekarza a kiedy natychmiast do szpitala? - Im dłuższy okres utajenia objawów, tym zatrucie grzybami jest groźniejsze - przekonuje dr n. med. Iwona Kozak-Michałowska, z-ca dyrektora medycznego Laboratoriów Synevo. - W razie najmniejszego przypuszczenia, że doszło do zatrucia grzybami należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Każda osoba, u której wystąpiły objawy zatrucia grzybami po upływie 4 lub więcej godzin od ich spożycia, powinna być poddana obserwacji szpitalnej. Które gatunki grzybów są najbardziej trujące? Najwięcej, bo 46% wszystkich zatruć, odnotowuje się po spożyciu muchomora sromotnikowego (Amanita phalloides) i krowiaka podwiniętego (Paxillus involutus). Miejsce trzecie i czwarte zajmują grzyby o działaniu neurotropowym - muchomor plamisty (Amanita pantherina) i czerwony (Amanita muscaria). Zobacz także: Zdjęcia grzybów trujących - gatunki najczęściej mylone z jadalnymi. Rozpoznasz je? Pierwszą zidentyfikowaną toksyną pochodzącą z grzyba była muskaryna. Wyizolowano ją z muchomora czerwonego, jednak jej zawartość w tym gatunku grzyba jest niewielka i oscyluje wokół 0,0003% świeżej masy. Wykrywana jest głównie w strzępiakach i lejkówkach. Toksyna ta nie przedostaje się przez barierę krew–mózg, dlatego nie oddziałuje na centralny układ nerwowy. Jej działanie polega na pobudzeniu układu parasympatycznego. Muskaryna aktywuje receptory acetylocholiny w sercu, gruczołach apokrynowych i mięśniach gładkich. Poza atropiną nie istnieje swoiste antidotum przeciwdziałające efektom wywołanym przez tę toksynę. Muchomor sromotnikowy jest najczęściej mylony z takimi grzybami jadalnymi, jak gołąbek zielonawy, gąska zielonka, kania czubajka i pieczarka polna. Nie da się go odróżnić ani pod względem smakowym, ani ze względu na cechy organoleptyczne. Muchomor sromotnikowy zawiera trzy grupy toksyn: amatoksyny (amanityna alfa, beta i gamma), fallotoksyny i fallinolizyny. Najsilniejsze działanie mają amatoksyny, które nie rozkładają się nawet pod wpływem wysokiej temperatury, a wchłonięte do krwi wiążą się z albuminą, co zwiększa ich toksyczność. Zobacz też: Nigdy nie dawaj niemowlęciu grzybów! Dawka śmiertelna dla człowieka to 0,1 mg/kg ciała, co oznacza, że zjedzenie muchomora sromotnikowego o masie 50 g może już doprowadzić do śmiertelnego zatrucia. Amatoksyny działają na poziomie DNA, hamują syntezę białek w komórkach narządów wewnętrznych i powodują ich zniszczenie. Przede wszystkim jednak niszczą wątrobę, choć uszkadzają też komórki innych narządów - nerek, trzustki, jąder, mięśnia sercowego i mózgu, a we krwi granulocyty obojętnochłonne i erytrocyty. Objawy zatrucia muchomorem sromotnikowym Objawy kliniczne zatrucia muchomorem sromotnikowym zależą od czasu, jaki upłynął od jego spożycia: okres bezobjawowy – pierwszy okres utajenia – 6-24 godzin od spożycia grzybów (średnio 6-12 godzin); zaburzenia żołądkowo-jelitowe – 12-24 godzin, gwałtowny początek, silne bóle brzucha, nudności, wymioty, bardzo silna biegunka; towarzyszą temu zaburzenia elektrolitowe i kwasowo-zasadowe; drugi okres utajenia – pozorna poprawa stanu zdrowia przez około 12-24 godzin; narastają biochemiczne markery uszkodzenia wątroby: aminotransferazy AST i ALT, bilirubina całkowita, następuje wydłużenie czasu protrombinowego; faza wątrobowa – uszkodzenie komórki wątrobowej po 3-4 dniach od zatrucia, masywne krwawienia z układu oddechowego i pokarmowego (zaburzenia krzepnięcia), niewydolność nerek, śpiączka wątrobowa, zgon może nastąpić pomiędzy 4-16 dniem od zatrucia. Uwaga! Do zatrucia muchomorem dochodzi również u osób, u których objawy brzuszne występują przed upływem 6 godzin od spożycia grzybów. Zdarza się to również w przypadku zatruć mieszanych, czyli spożycia potrawy grzybowej składającej się z różnych gatunków grzybów. Zobacz też​: Objawy zatrucia grzybami - jak rozpoznać? [WIDEO] Czy grzyby jadalne mogą być także szkodliwe? Zaburzenia żołądkowo-jelitowe o różnym nasileniu mogą wystąpić także po spożyciu jadalnych grzybów, jeśli były one niewłaściwie przechowywane lub potrawy z nich przygotowywane były w warunkach niehigienicznych albo zbyt długo przetrzymywane. U osób z upośledzoną czynnością przewodu pokarmowego zjedzenie potrawy z grzybów jadalnych daje objawy podobne do tych, które obserwuje się po popełnieniu błędu dietetycznego. Dotyczy to m.in. chorych na przewlekły nieżyt żołądka i jelit, choroby wątroby i dróg żółciowych, trzustki oraz małych dzieci. Dlaczego dzieci i młodzież zbierają trujące grzyby? Pomimo ogólnego spadku częstości zatruć grzybami w Polsce, niepokojąco narasta zainteresowanie, szczególnie wśród młodzieży, zbieraniem grzybów, których toksyny mają działanie halucynogenne. Wzrasta tym samym liczba zatruć rozmyślnych, których celem jest wprowadzenie się w stan odurzenia oraz zatruć spowodowanych spożyciem pomyłkowo zebranych, bardziej toksycznych gatunków grzybów. Do takich grzybów należy m.in. łysiczka lancetowata. Za halucynogenne działanie odpowiadają zawarte w niej alkaloidy indolowe: psylocybina i psylocyna. Muchomor czerwony i muchomor plamisty zawierają w przeważającej ilości toksyny wywołujące tzw. zespół mykoatropinowy. Substancje te są pochodnymi 3-hydroksyizoksazolu, do których należą: kwas ibotenowy, muscymol i muscazon. Za toksyczność opisywanych grzybów odpowiadają głównie kwas ibotenowy i powstały po jego przemianie, bardziej czynny biologicznie, muscymol. Obie substancje należą do grupy naturalnie występujących w przyrodzie alkaloidów, tzw. aminokwasów pobudzających. Głównym efektem działania muscymolu i kwasu ibotenowego są objawy o charakterze atropinopodobnym, pojawiające się w czasie do 6 godzin po spożyciu muchomora plamistego i muchomora czerwonego oraz łysiczki lancetowatej. Po wypiciu wywaru z tych grzybów bądź zjedzeniu surowych lub suszonych owocników następuje okres utajenia (1–2 godziny), a następnie pojawiają się objawy podobne do upojenia alkoholowego: zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, zaburzenia koncentracji, równowagi i koordynacji ruchowej, gadatliwość, nadmierna pobudliwość, zawroty głowy, oszołomienie, zamroczenie, drżenia mięśniowe, czasami śpiączka, drętwienia i inne niedokładnie sprecyzowane doznania. Często występują pobudzenie psychoruchowe z euforią lub depresją, lęki, omamy słuchowe i halucynacje wzrokowe. Zobacz też: Atlas grzybów jadalnych - najważniejsze gatunki Jeśli już doszło do zatrucia grzybami - o tym pamiętaj! Rozpoznanie zatrucia grzybami nie należy do najłatwiejszych. Potrzebne jest duże zaangażowanie pracowników ochrony zdrowia, a przede wszystkim dobra współpraca z pacjentem. Badaniu lekarskiemu powinny zostać poddane wszystkie osoby, które spożyły tę samą potrawę z grzybów, co osoba zgłaszająca objawy zatrucia, nawet jeśli nie wystąpiły u nich żadne niepokojące objawy. Pierwszym etapem diagnostycznym u pacjenta podejrzanego o zatrucie grzybami jest przeprowadzenie z nim szczegółowego wywiadu, a jeśli pacjent jest nieprzytomny – z jego rodziną lub świadkami zdarzenia. Prawidłowo zebrany wywiad powinien uwzględniać zarówno opis objawów u zatrutego pacjenta, jak i dokładny opis przygotowywania potrawy, którą spożył. Lekarz powinien uzyskać od pacjenta lub jego rodziny następujące informacje: jaki rodzaj grzybów spożył pacjent wraz z możliwie najdokładniejszym ich opisem, w jakim środowisku (gdzie) grzyby zostały zebrane, w jaki sposób były przygotowywane i przechowywane przed spożyciem, jaka ilość potrawy grzybowej została spożyta, ile czasu upłynęło od momentu spożycia potrawy grzybowej do wystąpienia pierwszych objawów, ile czasu minęło od momentu wystąpienia objawów do chwili zgłoszenia się pacjenta do lekarza. - Diagnostyka laboratoryjna zatrucia grzybami opiera się na badaniu mikologicznym. Rzadziej dotyczy wykrywania toksyn – tłumaczy dr Kozak-Michałowska. - Dlatego bardzo ważne jest, żeby zabezpieczyć do badania każdy materiał uzyskany od pacjenta, na przykład resztki grzybów i/lub przygotowanej z nich potrawy, treść żołądkową, wymiociny, kał, czy popłuczyny jelitowe. Jak nie pomylić grzybów i się nimi nie zatruć? Przed grzybobraniem należy przypomnieć sobie cechy botaniczne grzybów, można zabrać ze sobą podręczny atlas także do lasu, zbierać tylko dojrzałe postaci grzybów (kiedy bardziej widoczne są wszystkie ich cechy gatunkowe), a w przypadkach wątpliwych zasięgnąć rady doświadczonych grzybiarzy lub pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych. Konsultacja: dr Iwona Kozak-Michałowska, z-ca dyrektora medycznego Synevo Zobacz też: Zatrucia grzybami są śmiertelne - nie podawaj dziecku grzybów!