High Need Baby: 12 cech wyjątkowo wymagającego dziecka
High Need Baby bardzo często płacze, jest rozdrażnione i wyjątkowo wrażliwe na bodźce zewnętrzne. Najlepiej czuje się w ramionach opiekuna i domaga się jego stałej uwagi. Dowiedz się, jakie cechy ma wyjątkowo wymagające dziecko, jakie są przyczyny jego wrażliwości i jak postępować z High Need Baby.
Twórcami terminu High Need Babies są William i Martha Sears, propagatorzy rodzicielstwa bliskości. High Need Baby to dziecko bardziej wymagające i wrażliwsze od innych. Co ważne High Need Babies nie zachowują się w wymagający sposób dlatego, że to rodzic robi coś źle. Jakie są cechy dziecka HNB i jak postępować z wyjątkowo wymagającym 2-latkiem czy przedszkolakiem? Spis treści: Dziecko HNB – co to znaczy? Cechy High Need Baby Przyczyny HNB Postępowanie z dzieckiem HNB Czy z HNB się wyrasta? Test HNB Dziecko HNB – co to znaczy Dziecko HNB (spolszczane na „dziecko hajnid” lub „hajnik”) to zupełnie zdrowe dziecko, które nie ma żadnych deficytów ani problemów rozwojowych. Potrzebuje natomiast od rodziców znacznie więcej uwagi, troski i cierpliwości niż pozostałe dzieci. Stąd właśnie nazwa HNB – high need baby, w tłumaczeniu skrót ten oznacza dziecko o wysokich potrzebach. Dziecko HNB ma specyficzny temperament, jest bardzo wrażliwe na bodźce i w bardzo gwałtowny sposób reaguje na wszystko, co zakłóca jego komfort. Trudno też je uspokoić, gdy gwałtownie reaguje na wszystko, co mu nie odpowiada. Cechy High Need Baby W pewnym sensie wszystkie niemowlęta są High Need Babies, bo wszystkie cechują się dużymi potrzebami. Niektóre dzieci jednak wydają się mieć większe potrzeby od innych i o nich mówi się, że są wyjątkowo wymagające. Oto 12 cech typowych dla HNB: 1. Intensywne „Ręce pełne roboty” – tak można opisać opiekę zarówno nad niemowlęciem, 2-latkiem, jak i przedszkolakiem HNB. Wyjątkowo wymagające dzieci można spotkać już na oddziale poporodowym – o ile niektóre noworodki leżą spokojnie w swoich łóżeczkach, High Need Babies głośno i często płaczą, domagając się spokojnego kontaktu z mamą i protestując podczas zabiegów pielęgnacyjnych i w kontakcie z personelem szpitala. Noworodki i niemowlęta HNB wkładają wiele wysiłku we wszystko, co robią. Jeśli płaczą, to głośno, jeśli piją mleko, to łapczywie, jeśli protestują to gwałtownie. Stanowczo i wyraźnie domagają się zaspokojenia swoich potrzeb. Z wyjątkowo wymagających niemowląt wyrastają wyjątkowo wymagające dzieci. Będą odkrywać dom i świat z ciekawością i brawurą większą niż inne dzieci, mogą ignorować zagrożenia, ale są też zachwycające w swojej dociekliwości i kreatywności. 2. Hiperaktywne High Need Babies są niezwykle aktywne. Są zawsze w ruchu i trudno im usiedzieć w miejscu. To oczywiście jest wyczerpujące dla opiekunów wyjątkowo wymagających dzieci, a w przyszłości może okazać się problemem w szkole. Niektóre niemowlęta (ale nie wszystkie), które należą do grupy HNB, mogą nie lubić, kiedy owija się je w kocyki lub rożki – mogą wtedy napinać mięśnie, wyginać się w łuk i głośno protestować. Karmienie niemowlaka HNB może być nie lada wyczynem i przypominać bardziej wrestling niż sielską chwilę dla mamy i dziecka. 3. Wyczerpujące Rodzic wyjątkowo wymagającego niemowlaka czy 2-latka jest zmęczony, momentami nawet wykończony. Ciągłe noszenie, karmienie i pocieszanie dziecka HNB muszą odbijać się niekorzystnie na poziomie energii rodzica, to naturalne. Myśl o tych trudnych dniach, kiedy padasz ze zmęczenia i niewyspania jako o dniach „dawania” – dziecko czerpie twoją energię po to, by rozkwitnąć. To od razu stawia problem w innym świetle, prawda? 4. Łakome High Need Babies jedzą częściej niż inne dzieci. Rodzice wyjątkowo wymagających niemowląt szybko zauważają, że karmienie nie służy tylko zaspokajaniu głodu dziecka, ale jest dla niemowlęcia formą pocieszenia, szukania bliskości. Karmienie HNB zmniejsza też częstotliwość, z jaką dziecko wymagające płacze. Nic dziwnego: badania wykazały, że w kulturach, w których niemowlęta rzadko płaczą, karmi się dzieci około 20 razy dziennie. High Need Babies nie tylko częściej jedzą, ale też dłużej chcą pić mleko mamy. Później odstawiają się od piersi. Częste w przypadku wyjątkowo wymagających dzieci jest długie karmienie piersią – przez przynajmniej dwa lata. 5. Wymagające High Need Babies stanowczo i głośno domagają się zaspokajania swoich potrzeb: bliskości, karmienia, snu itd. Wbrew temu, jak zwykli to odbierać dorośli, nie jest to próbą manipulacji ze strony dziecka, to tylko forma komunikacji z opiekunem. Wyjątkowo wymagające niemowlęta, 2-latki czy przedszkolaki nie lubią czekać, oczekują natychmiastowego zaspokajania swoich potrzeb. Nie akceptują też zamienników: jeśli chcą piersi, nie pocieszy ich przytulanka. Kiedy HNB wyrasta z okresu niemowlęcego, przed rodzicem zostaje postawione niełatwe wyzwanie: nauczyć swoje wymagające dziecko, że domagając się zaspokajania własnych potrzeb, musi brać pod uwagę także potrzeby innych ludzi. 6. Często się budzą High Need Babies często budzą się w nocy, przez co ich rodzice są bardziej niewyspani od innych rodziców niemowląt. Wyjątkowo wymagające niemowlęta chcą być w nocy przytulane, noszone i karmione, a mamom HNB nie pozostaje nic innego tylko zaspokajać tę potrzebę dziecka. 7. Niezaspokojone Rodzice High Need Babies często odczuwają frustrację, ponieważ ich dzieci wydają się ciągle niezadowolone. Są takie dni, kiedy nic nie jest w stanie zaspokoić potrzeb wyjątkowo wymagającego dziecka. Nieważne, jak bardzo je kochasz, jak często karmisz, jak długo nosisz – nic nie działa. Nie należy brać tego do siebie, to nie oznacza naszej porażki jako rodziców: takie są HNB i trzeba się z tym pogodzić, jednocześnie próbując znaleźć sposób na ich niezadowolenie i na zaspokojenie ich potrzeb – aż znajdzie się ten właściwy. 8. Nieprzewidywalne High Need Babies są nieprzewidywalne. To, co działało wczoraj, dzisiaj może się już nie sprawdzać. Dotyczy to zarówno niemowląt, 2-latków, jak i przedszkolaków HNB. 9. Nadwrażliwe Wyjątkowo wymagające dzieci są szczególnie wrażliwe na to, co się dzieje w ich otoczeniu. Prowadzenie normalnego rodzinnego życia w czasie ich drzemki jest niemożliwe, bo budzą się przy najlżejszym szeleście. Życie z HNB to jak stąpanie po lodzie: wymaga od rodziców ciągłej czujności. High Need Babies nie lubią zmian, nie lubią nieznanych miejsc, potrzebują rutyny. Głośno protestują, kiedy ich poczucie bezpieczeństwa jest zakłócone. 10. Lubią się przytulać Jeśli jesteś mamą High Need Baby, wiesz, że twoje dziecko najlepiej czuje się w twoich ramionach. Odłożenie go do łóżeczka lub włożenie do wózka spotyka się z ostrym i głośnym protestem ze strony niemowlęcia HNB. Wyjątkowo wymagające dzieci potrzebują kontaktu fizycznego: dotyku, bycia w ramionach, przy piersi, spania w jednym łóżku z mamą. Bywa jednak i tak, że HNB potrzebuje czasu, by chcieć się przytulić – związane jest to z ich nadwrażliwością zmysłową. 11. Potrzebują innych High Need Babies nie potrafią uspokoić się same. Nie pomagają pozytywki, karuzele lub smoczki. Dziecko HNB potrzebuje mamy lub taty, żeby ukoić swoje żale, zasnąć, wyciszyć się. Potrzeba czasu, żeby nauczyły się zasypiać samodzielnie i na pewno nie pomoże w tym metoda na wypłakanie się. 12. Lęk separacyjny Termin „lęk separacyjny” ma szczególne odniesienie do dzieci HNB. Wyjątkowo wymagające dzieci chcą być z mamą przez 24 godziny na dobę i nie akceptują innych opiekunów. Potrzebują dużo czasu, żeby przekonać się do innych ludzi. Dla niemowlęcia mama to część niego, dlatego kiedy znika z pola widzenia, ono odczuwa silny lęk i dyskomfort. Przyczyny wyjątkowej wrażliwości HNB HNB to kombinacja genów, specyficznego temperamentu, budowy oraz sposobu funkcjonowania układu nerwowego. Wyjątkowe potrzeby mogą być także związane z innym przetwarzaniem bodźców i bardzo dużą wrażliwością. Znajomość cech dziecka wysoko wrażliwego i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/9-cech-high-need-baby-wideo-1206-r22/">objawów HNB pozwala lepiej je rozumieć, odróżnić to zjawisko od manipulacji i uwolnić się od poczucia winy rodzica, który nierzadko jest przekonany, że brakuje mu wystarczających kompetencji rodzicielskich. Jak postępować z dzieckiem HNB? Rodzice nie powinni ignorować potrzeb dziecka, ani wprowadzać kategorycznych zasad, które miałyby zmienić zachowanie malca. Psychologowie są zdania, że z High Need Babies najłatwiej jest nauczyć się żyć. Warto znaleźć sposób, aby potrzeby dziecka nie dezorganizowały zanadto życia rodzinnego. Co może pomóc w postępowaniu z High Need Babies? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zakupy/chusty-do-karmienia-i-do-noszenia-dziecka-26418-r1/">noszenie w chuście lub nosidle – zapewnią dziecku bliskość i ukojenie, a rodzicom wolne ręce, korzystanie z otulaczy, spowijanie – ułatwią zasypianie i wydłużą sen, huśtanie dziecka na huśtawce może łatwo uspokoić dziecko, puszczenie dziecku uspokajającej muzyki, delikatne masaże, zapewnienie fizycznej bliskości i kojącego dotyku, unikanie grających, święcących i głośnych zabawek. Czy z HNB się wyrasta? O tym, czy dziecko jest HNB czy nie, decydują w dużej mierze wrodzone cechy, np. wrażliwość na bodźce. Dlatego z bycia HNB się NIE wyrasta. Wszystkie cechy, które ma dziecko, a które sprawiają, że jest ono bardziej wymagające, nie znikają z upływem czasu, dlatego to nie jest tak, że wymagające niemowlę po przekroczeniu jakiejś wiekowej granicy nagle zmieni swoją wrażliwość i temperament i wyrośnie z bycia HNB. Dobra wiadomość natomiast jest taka, że wraz z wiekiem dziecko uczy się kontrolować swoje reakcje. Wrażliwość, temperament, siła reakcji emocjonalnych pozostają takie same. Jednak w miarę dorastania HNB potrafi już zapanować nad sobą i nie jest tak, że na pierwszy rzut oka widać po zachowaniu, że dorosłe HNB w dzieciństwie przyprawiało rodziców o bezsenne noce i troskę. Test HNB Jeśli chcesz sprawdzić, czy twoje dziecko przejawia cechy HNB, możesz<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/high-need-baby-co-to-znaczy-ze-dziecko-jest-high-need-baby-1147-r4/"> wykonać <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/high-need-baby-co-to-znaczy-ze-dziecko-jest-high-need-baby-1147-r4/">test na High Need Baby, który pozwoli Ci przekonać się, jaki jest temperament twojej pociechy. Warto także sięgnąć po lektury takie jak „Księga wymagającego dziecka” Williama i Marty Searsów, „Self Reg” Stuarta Shankera czy „Nie z miłości” Jaspera Juula, które poszerzą twoją wiedzę na temat opisywanego terminu. Pamiętaj, że wszystkie niemowlęta przynajmniej czasami wykazują cechy charakterystyczne dla High Need Babies. Bycie rodzicem wymagającego dziecka to duże wyzwanie, ponieważ wymaga ogromu cierpliwości i zrozumienia. Choć wychowanie nie należy do najłatwiejszych, to nie zapominaj, że niesforny maluch to naprawdę wyjątkowe dziecko, które w przyszłości wyrośnie na fantastycznego dorosłego. Źródło: AskDrSears.com Zobacz także: Moje dziecko nie chce spać! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/zlosc-na-dziecko-dlaczego-zloszcze-sie-na-dziecko-i-sposoby-na-zlosc-21064-r1/">Jak radzić sobie ze złością na dzieci? 5 głupich mitów o płaczu dziecka - też w nie wierzysz?
WWD lub WWO to wysoko wrażliwe dziecko. Jak je rozpoznać?
Wysoko wrażliwe dziecko potrzebuje dla dobrego rozwoju odpowiedniego wychowania i wsparcia. W przeciwnym razie możemy skrzywdzić je na całe życie. Poznaj cechy WWD i rozwiąż test psychologiczny, by sprawdzić, czy twoje dziecko jest wysoko wrażliwe.
Wysoko wrażliwi ludzie stanowią od 15 do 20 proc. ogółu ludzkości, wynika z badań Elaine Aron, profesorki psychologii i autorki książki „Wysoko wrażliwe dziecko. Jak je zrozumieć i pomóc mu żyć w przytłaczającym świecie” (wyd. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne). Co oznacza określenie wysoko wrażliwe dziecko? Spis treści: Wysoko wrażliwe dziecko – co to znaczy Jak rozpoznać wysoko wrażliwe dziecko Test: czy masz wysoko wrażliwe dziecko? Wysoko wrażliwe dziecko – jak mu pomóc? Wysoko wrażliwe dziecko - co to znaczy? Wysoko wrażliwe dziecko (WWD) określa się też skrótem WWO (wysoko wrażliwa osobowość). Jak czytamy w książce E. Aron, wysoko wrażliwe dziecko, odznacza się charakterystycznymi cechami, które można uznać za objawy wysokiej wrażliwości. Wysoko wrażliwe dziecko jest: empatyczne wyjątkowo bystre kreatywne ostrożne ma silną intuicję Dziecko wysoko wrażliwe może szybko poczuć się przytłoczone nadmierną liczbą bodźców. Sprawiają one, że WWD stają się drażliwe. Najczęściej są: nieco wycofane, refleksyjne, nieśmiałe, często sprawiają wrażenie smutnych. Jak podkreśla Aron, wysoka wrażliwość nie jest odchyleniem od normy. Wymaga jednak odpowiedniego traktowania, by pomóc dziecku dobrze funkcjonować w świecie, który często wydaje mu się przytłaczający i niepokojący. Jak rozpoznać wysoko wrażliwe dziecko Dziecko WWD ma pewne cechy charakteru, które sprawiają, że wyróżnia się na tle innych dzieci. Do najbardziej wyrazistych elementów osobowości WWO należą następujące cechy: wrażliwość na muzykę i inne formy sztuki złożone życie wewnętrzne kłopoty z wykonywaniem zadań pod presją czasu wyczuwanie nastrojów innych ludzi i im uleganie wrażliwość na ból, głód, pragnienie, niewyspanie skupienie na doznaniach płynących z ciała łatwe psychiczne męczenie się zauważanie nawet najmniejszych zmian w natężeniu dźwięków, światła i innych bodźców. W praktyce wygląda to tak, że wysokwrażliwe dziecko może reagować nawet na delikatne zapachy, może twierdzić, że jest zbyt głośno lub zbyt jasno, może narzekać na mróz szczypiący w policzki lub chłodny wiatr, przeszkadzają mu metki w ubraniach. Dziecko WWD jest empatyczne, kreatywne i ma wysoką wrażliwość artystyczną. Czy masz wysoko wrażliwe dziecko - test Aby sprawdzić, czy twoje dziecko jest WWO, rozwiąż poniższy kwestionariusz dla rodziców z książki Elaine Aron. Możesz go wydrukować, klikając w poniższą grafikę lub zaznaczyć odpowiedzi na kartce. Instrukcja. Przy każdym stwierdzeniu zaznacz właściwą odpowiedź. Zaznacz „P” (prawda), jeśli zdanie jest albo było przez dłuższy czas w przeszłości prawdziwe lub raczej prawdziwe w przypadku twojego dziecka. Zaznacz „F” (fałsz), jeśli zdanie nie odnosi się do twojego dziecka bądź odnosi się do niego w niewielkim stopniu. Moje dziecko: 1. P F łatwo się przestrasza. 2. P F skarży się na gryzące ubrania, szwy w skarpetkach czy metki, które drapią jego skórę. 3. P F zazwyczaj nie lubi wielkich niespodzianek. 4. P F lepiej się uczy dzięki łagodnym wskazówkom, a nie surowym karom. 5. P F zdaje się czytać w moich myślach. 6. P F używa słów skomplikowanych jak na swój wiek. 7. P F wyczuwa nawet najdelikatniejszy niezwykły zapach. 8. P F ma inteligentne poczucie humoru. 9. P F zdaje się obdarzone intuicją. 10. P F z trudem zasypia po ekscytującym dniu. 11. P F niezbyt dobrze sobie radzi z dużymi zadaniami. 12. P F chce się przebrać, jeśli jego ubranie jest wilgotne lub zabrudzone piaskiem. 13. P F zadaje mnóstwo pytań. 14. P F jest perfekcjonistą. 15. P F zauważa cierpienie i stres innych ludzi. 16. P F preferuje spokojne zabawy. 17. P F zadaje głębokie i skłaniające do refleksji pytania. 18. P F jest bardzo wrażliwe na ból. 19. P F nie lubi hałaśliwych miejsc. 20. P F zauważa subtelności (że coś zostało przesunięte, zmianę w czyimś wyglądzie itd.). 21. P F zanim podejmie jakieś wyzwanie, zastanawia się, czy jest to bezpieczne. 22. P F najlepiej funkcjonuje wtedy, gdy w jego otoczeniu nie ma obcych. 23. P F odczuwa wszystko bardzo głęboko. Wysoko wrażliwe dziecko (WWO) – jak mu pomóc? Dziecko WWO wymaga odpowiedniego traktowania, dużej uważności i empatii. Jak zatem postępować z wysoko wrażliwym dzieckiem? Kluczem do jego wychowania jest zrozumienie jego niezwykłości, by uniknąć błędów, które mogą bardzo skrzywdzić wrażliwca. Częstym problemem wysoko wrażliwych dzieci są zaburzenia lękowe bądź stany depresyjne, do których prowadzi brak zrozumienia ze strony otoczenia. Najważniejsze dla rodziców i opiekunów dzieci WWO jest potraktowanie wysokiej wrażliwości jako daru, a nie ograniczenia. W poradniku Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego znajdziesz rady, jak wychowywać swoje wysoko wrażliwe dziecko na każdym etapie jego dzieciństwa. Aron w przystępny sposób wyjaśnia zawiłości natury WWD, wyzwania, jakie stawia przed rodzicami opieka nad takim dzieckiem i podpowiada, jak je wychowywać, by było radosne i szczęśliwe. Książka zawiera też wskazówki dla nauczycieli, co jest niezwykle cenne, ponieważ wielu z nich ma problem z nauczaniem dzieci, które nie pasują do szablonu. Kwestionariusz pochodzi z książki Elaine Aron „Wysoko wrażliwe dziecko. Jak je zrozumieć i pomóc mu żyć w przytłaczającym świecie”, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2017. Zobacz też: Tego nigdy nie rób: 5 rzeczy niszczących samoocenę dziecka Jak oswoić dziecięce lęki? 3 proste sposoby High Need Baby: 12 oznak, że masz wyjątkowo wymagające dziecko
High Need Baby: płacz, problemy ze snem i inne objawy wysoko wrażliwych dzieci [WIDEO]
Dzieci, które często płaczą, nie mogą spać i nie chcą opuszczać matczynych ramion, są określane mianem High Need Baby. Sprawdź, jakie jeszcze objawy przypisuje się wysoko wrażliwym dzieciom – być może należy do nich twój maluch.
Terminem dziecka HNB albo High Need Baby określa się niemowlę lub dziecko, które jest wyjątkowo wrażliwe lub wymagające. Jakie są objawy High Need Baby? Dziecko HNB dużo płacze, domaga się noszenia i uwagi, a opieka nad nim nie należy do łatwych. Dlaczego niektóre dzieci są wyjątkowo wrażliwe i mają wyjątkowe potrzeby? Jakie cechy ma High Need Baby? Spis treści: High Need Baby – przyczyny Objawy High Need Baby 9 cech dziecka HNB High Need Baby jako 2-latek High Need Baby jako przedszkolak Jak postępować z High Need Baby Z czego wynika wysoka wrażliwość High Need Baby? Termin High Need Babies został wprowadzony przez Williama i Marthę Searsów, którzy są twórcami pojęcia rodzicielstwa bliskości. Zauważyli oni, że wyróżniające się cechy i zachowania dzieci są wynikiem specyficznego temperamentu, budowy oraz sposobu funkcjonowania układu nerwowego. Znajomość cech dziecka wysoko wrażliwego pozwala lepiej je rozumieć, a także uwolnić się od poczucia winy, które często towarzyszy rodzicowi przekonanemu, że brakuje mu wystarczających kompetencji rodzicielskich. Objawy High Need Baby Jakie są najczęstsze cechy High Need Baby? Dzieci bardziej wymagające i wrażliwe często płaczą, są bardzo przywiązane do opiekuna i nie chcą być noszone przez inną osobę, niż ta, do której przywykły. Ponadto są wyjątkowo czułe na dźwięki czy światło, a także hiperaktywne – trudno im pozostać w jednym miejscu na dłużej, muszą stale być w ruchu. Wszystkie niemowlęta przynajmniej czasami wykazują cechy charakterystyczne dla High Need Babies. Jeśli jednak twoje dziecko ma większość opisanych niżej cech prawdopodobnie jest wyjątkowo wymagającym dzieckiem. 9 cech High Need Baby Przedstawiamy najbardziej charakterystyczne cechy dziecka HNB: Stanowczo i wyraźnie domaga się zaspokojenia swoich potrzeb – dziecko HNB robi wszystko z dużym natężeniem: jeśli płacze, to głośno, jeśli pije mleko, to łapczywie, jeśli protestuje, to gwałtownie. High Need Baby zwykle dużo płacze. Jest hiperaktywne – High Need Baby jest w ciągłym ruchu. Trudno mu uleżeć, a później usiedzieć w miejscu. Niektóre dzieci HNB nie lubią z tego powodu owijania w otulacze i rożki. Spędza dużo czasu przy piersi – niemowlę HNB traktuje karmienie nie tylko jako sposób na zaspokojenie głodu, ale też formę pocieszenia i szukania bliskości. Wyjątkowo wymagające dzieci z reguły później odstawiają się od piersi, częściej też domagają się karmienia. Jest niecierpliwe – High Need Baby nie chce czekać, domaga się natychmiastowego zaspokajania swoich potrzeb: bliskości, karmienia, snu itd. Źle sypia – rodzice dziecka HNB nie mają chwili wytchnienia nawet nocą – takie dzieci często budzą się nocą, domagając się noszenia, karmienia i przytulania. Bywa męczące – ponieważ High Need Baby domaga się stałej uwagi, jego rodzice są bardziej zmęczeni od innych. Jest nadwrażliwe - wyjątkowo wymagające dzieci są szczególnie wrażliwe na to, co się dzieje w ich otoczeniu, budzą się przy najlżejszym szeleście. High Need Baby nie lubi zmian, nieznanych miejsc, potrzebuje rutyny. Trudno je zadowolić – dziecko HNB wydaje się ciągle niezadowolone. Są takie dni, kiedy nic nie jest w stanie zaspokoić potrzeb wyjątkowo wymagającego dziecka. Płacze i już. Ma silną potrzebę bliskości – niemowlę HNB najlepiej czuje się przy mamie, potrzebuje bardzo dużo kontaktu fizycznego, spania w jednym łóżku, bycia w ramionach, dotyku. Nic nie pociesza go tak, jak czuła bliskość mamy. Z trudem akceptuje innych opiekunów niż mama (i tata). Pamiętaj, że każda z cech HNB ma swoje lepsze i gorsze strony. Ważne, by nie traktować ich jak czegoś złego, tylko jako część osobowości dziecka. Bycie rodzicem wyjątkowo wymagającego dziecka jest wyzwaniem, ale daje też ogromną satysfakcję. High Need Baby jako 2-latek Z wysokiej wrażliwości i wysokich wymagań wobec jakości opieki się nie wyrasta, a na pewno nie w pełni. Dlatego High Need Baby wyrasta na high need dwulatka, a potem trzylatka. Dziecko w wieku dwóch lat, które określa się jako wysoko wrażliwe lub wysoko wymagające, nadal odznacza się bardzo wyrazistym sposobem komunikowania swoich uczuć i wrażeń. Nadal jak płacze, to na całego, gwałtownie domaga się tego, czego potrzebuje, jest niecierpliwe, może często budzić się w nocy, jest przylepką, która niechętnie rozstaje się z mamą. High need dwulatek niestety nie pozwala rodzicom odsapnąć, bo z wysokiej wrażliwości się nie wyrasta. Można ją oswoić, ale dziecko w tym wieku jest jeszcze za małe, aby panować nad sobą i próbować dopasować się do oczekiwań rodziców. High Need Baby – przedszkolak Masz za sobą trzy lata z High Need Baby? Cóż, przygotuj się, że dalej nie będzie łatwiej. No może trochę, ale to zależy od dziecka. Twój wysoko wrażliwy przedszkolak z pewnością będzie potrzebował więcej czasu niż inne dzieci, aby przyzwyczaić się do tego, że zostaje bez ciebie w przedszkolu. Czasami trudno wyprawić go na czas z domu, bo nie znosi pośpiechu, a wszelkie odstępstwa od rutyny mogą psuć mu humor. Dziecko w wieku przedszkolnym nadal potrzebuje więcej uwagi i cierpliwości, ma swoje przyzwyczajenia i upodobania, których chce się trzymać. Wprowadzanie wszelkich zmian może je drażnić. Przeprowadzka do większego łóżka, próby uniknięcia spiania z dzieckiem w małżeńskim łóżku, jedzenie nowych potraw – to wszystko może przychodzić trudniej. Nie masz wyboru – nadal musisz poświęcać dziecku więcej uwagi niż inni rodzice i znajdować w sobie dodatkowe pokłady spokoju. Ale naprawdę warto to robić. Jak postępować z High Need Baby? Przede wszystkim należy pogodzić się z faktem, że dziecko wysoko wymagające nieco różni się od rówieśników i należy wykazywać się wobec niego większą cierpliwością oraz udzielać mu wsparcia emocjonalnego. Jak wykazały badania naukowe, High Need Baby, które otrzymywały od rodziców odpowiednie wsparcie, wyrastały na uczniów, młodzież i dorosłych, którzy radzili sobie lepiej od rówieśników zarówno w nauce, jak i w kontaktach społecznych. Masz High Need Baby? Przyjmij do wiadomości, że masz w rękach nieoszlifowany diament. Jeśli włożysz w niego dużo rodzicielskiego wysiłku, po latach zmieni się w lśniący brylant, jakim prawdopodobnie nie staną się „zwykłe” dzieci, nawet jeśli poświeci się im mnóstwo czasu, uwagi i cierpliwości. Jak postępować z high need baby (i nie zwariować) Naucz się, co lubi, a czego nie lubi twoje dziecko. I jeśli możesz, wykorzystuj to. Dziecko może nie lubić zostawać w bujaczku, ale nie ma nic przeciwko kojcowi pełnemu zabawek lub odwrotnie. Pozwalaj sobie na odpoczynek od dziecka – nie wahaj się wyjść z domu i zostawić malca pod opieką taty lub babci. Wypoczęta będziesz miała więcej cierpliwości. Staraj się spełniać oczekiwania i odpowiadać na potrzeby wymagającego niemowlęcia. Kolejne lata życia będą czasem na stopniowe wprowadzanie granic. Nie porównuj swojego dziecka do innych dzieci – pamiętaj, to ty masz diament. Skontaktuj się z innymi rodzicami high need babies. Przekonasz się, że nie tylko ty masz bardzo wymagające dziecko, a być może także dowiesz się od „towarzyszy niedoli” czegoś przydatnego. Zobacz także: Sprawdź, czy Twoje dziecko to HNB - TEST Nadwrażliwe dziecko – jak mu pomóc, radzi Dorota Zawadzka Wrażliwe, wstydliwe, nieśmiałe – jak wspierać takie dziecko
Jeannette Kalyta: „Gdy jest trudno, przypomnijcie sobie, jak się w sobie zakochaliście” [WIDEO]
Opieka nad noworodkiem to nowe obowiązki, zmęczenie, czasem kłótni rodziców. Można sobie pomóc przetrwać ten czas. Pomóc związkowi, miłości. Jak? Podpowiada Jeannette Kalyta.
Gdy zostajecie rodzicami, wasz świat się totalnie zmienia i przypomina rollercoaster. Pośpiech, zmęczenie, mnóstwo miłości, ale i... nierzadko konflikty. Opieka nad dzieckiem, szczególnie gdy jest to High Need Baby, to ogromne wyzwanie nie tylko dla cierpliwości mamy i taty, także dla ich związku. Jak przetrwać trudny czas, radzi Jeannette Kalyta, doświadczona położna, przyjaciółka polskich kobiet. Małe dziecko równa się zmęczenie rodziców Młodzi ludzie wiedzą, że po ciąży ich życie się zmieni. Że się będzie mniej spać, że trzeba wstawać do dziecka, opiekować się nim... I mimo tej wiedzy, kiedy zaczyna się okres "noworodkowy" w domu i pojawia zmęczenie, rodzą się konflikty. Mężczyzna wraca z pracy, kobieta wkłada mu dziecko w ręce, bo cały dzień nosiła, tuliła, musi odetchnąć, zresetować się chwilę. Ale facet też przychodzi zmęczony. Jednak zawsze ktoś jest mnie wyczerpany i ta osoba powinna zająć się dzieckiem. Wzmacniajcie swój związek Nie zapominajcie o sobie! Nie ma innego wyjścia, niż przypominać sobie dzień, czas, okres, kiedy się w sobie zakochaliście. To wam przypomni, co was połączyło. Dziecko jest przecież owocem tej miłości. Takie wspomnienia, rozmowy pomogą wam przetrwać trudny czas. Zobacz też: Co to jest rodzicielstwo bliskości [WIDEO]
Jeannette Kalyta: „Są 3 skuteczne sposoby na High Need Baby” [WIDEO]
HNB to bardziej wymagające, głośniej domagające się mamy dzieci. Mali wrażliwcy. Opieka nad nimi bywa bardzo trudna. Jak ją sobie ułatwić podpowiada Jeannette Kalyta, położna.
Rodzice High Need Baby mają utrudnione zadanie. Mały wrażliwiec więcej płacze, potrzebuje więcej noszenia na rękach i przytulania. Jak sobie pomóc? Jak ułatwić opiekę nad HNB? Zapytaliśmy Jeannette Kalytę, doświadczoną, wspaniałą położną. Sposoby na HNB: Noszenie, przytulanie, całowanie Maluchy, które określamy High Need Baby, są zdaniem Jeannette Kalyty mniej energetyczne, potrzebują do życia więcej mamy - jej energii, mocy, ciepła. Bliskości!!! Zatem postaw na noszenie, tulenie, przytulanie, całowanie, głaskanie... Jeannette Kalyta przytacza swoje powiedzenie, dotyczące dzieci, które są bardzo wymagające: Im dłużej bliżej, tym szybciej dalej, czyli: im dłużej maluszek może być blisko mamy, tym szybciej okrzepnie i usamodzielni się. To recepty na to, jak pomóc dziecku poradzić sobie z tak dużymi potrzebami - zaspokoić je... Zobacz też: Co to znaczy być dobrym tatą? WIDEO Małe dziecko równa się zmęczenie rodziców Młodzi ludzie wiedzą, że po ciąży ich życie się zmieni. Że się będzie mniej spać, że trzeba wstawać do dziecka, opiekować się nim... I mimo tej wiedzy, kiedy zaczyna się okres "noworodkowy" w domu i pojawia zmęczenie, rodzą się konflikty. Mężczyzna wraca z pracy, kobieta wkłada mu dziecko w ręce, bo cały dzień nosiła, tuliła, musi odetchnąć, zresetować się chwilę. Ale facet też przychodzi zmęczony. Jednak zawsze ktoś jest mnie wyczerpany i ta osoba powinna zająć się dzieckiem.
Jeannette Kalyta: „Z HNB wyrastają wrażliwi, wspaniali dorośli!” [WIDEO]
W ciąży kobiety się stresują, są nerwowe, spięte. Stąd właśnie biorą się High Need Babies - twierdzi doświadczona położna, Jeannette Kalyta. Na szczęście, choć opieka nad HNB jest trudniejsza, wyrastają z nich wspaniali dorośli!
High Need Baby, czyli maluchy bardziej wymagające, trudniejsze w opiece, to mali wrażliwcy. Jednak doświadczona, słynna położna Jeannette Kalyta mówi, że właśnie z nich wyrastają najwspanialsi dorośli! Ja rozpoznać High Need Baby? „Zazwyczaj noworodek, gdy chce płakać, to rozkręca się stopniowo - najpierw się wierci, potem się kręci, zaczyna kwilić i dopiero rozlega się płacz, a na koniec krzyk. High need baby nie przechodzą tych etapów. One natychmiast wchodzą maksymalnie w krzyk. Chcą, żeby się zająć nimi natychmiast” - tłumaczy słynna polska położna, Jeannette Kalyta. Patrząc z boku, można pomyśleć, że te dzieci nami manipulują, ale to jest nieprawda! Mały człowiek nie potrafi manipulować! On inaczej niż płaczem nie potrafi wyrazić swoich potrzeb! Swojego bólu, cierpienia, złego samopoczucia. Skąd się biorą HNB (high need baby?) Nasze ciąże są nerwowe, mamy pracują, bo boją się o swoje stanowisko, denerwują się sytuacją materialną czy osobistą. Te emocje przechodzą na dziecko! Nie dziedziczymy tylko chromosomami, jest też tzw. dziedziczenie komórkowe i tak otrzymujemy w spadku po rodzicach także ich emocje. Co zrobić, kiedy urodzi nam się High Need Baby? Nosić, tulić, kochać. I poczekać, bo z tego się wyrasta. Propagatorzy nurtu rodzicielstwa bliskości, William i Hanna Searsowie, wiele napisali o małych wrażliwcach, gdyż jedno z ich dzieci było właśnie takim smykiem "potrzebującym bardziej". Podobnie zapewniają, że z HNB wyrastają wspaniali dorośli. Zobacz też: Czym jest rodzicielstwo bliskości opowiada Agnieszka Stein [WIDEO]
Na jakie dziecko mówimy high need baby? Psycholog wyjaśnia [WIDEO]
High need baby to dziecko, które dużo płacze, często się budzi, nie lubi leżenia w wózku… – mówi Magdalena Komsta, psycholożka z bloga Wymagajace.pl. Co jeszcze powinnaś wiedzieć o takich wymagających maluchach?
Twoje niemowlę dużo płacze i ciągle chce być noszone na rękach? Do tego trudno je uśpić, a kiedy już zaśnie, to śpi czujnie jak zając i budzi je nawet najlżejszy szmer? Takie zachowanie może świadczyć, że trafiło ci się high need baby – czyli po prostu dziecko, które ma większe potrzeby niż statystyczne niemowlę. Co musisz wiedzieć o takim typie malucha? High need baby, czyli dziecko wymagające – Mówimy tak o dzieciach, nad którymi opieka wymaga większego wysiłku ze strony rodzica – wyjaśnia Magdalena Komsta, psycholożka, autorka bloga Wymagajace.pl – To są dzieci, które mają dosyć wąską strefę komfortu, tzn. one się świetnie czują i świetnie funkcjonują, ale tylko w ściśle określonych warunkach. Są to dzieci, które potrzebują bardzo dużo kontaktu fizycznego (…), lubią spać z rodzicem, lubią być noszone na rękach lub w chuście. Mówimy też, że są to dzieci, które nie lubią zdobyczy cywilizacyjnych: nie lubią leżenia w wózku, jeżdżenia w foteliku, bujania się w bujaczku. Cechą charakterystyczną dla high need baby jest także to, że ma ono niską potrzebę snu: często się budzi, ma trudności z zasypianiem. – Warto jednak podkreślić przy tym wszystkim, że mówiąc o high need baby, mamy na myśli dziecko zdrowe. To określenie możemy stosować tylko wtedy, kiedy wiemy, że jego trudności regulacyjne nie są wywołane żadnymi przyczynami zdrowotnymi. Czyli jest to dziecko, które nie ma alergii czy nietolerancji pokarmowych albo innych dolegliwości – mówi Magdalena Komsta. High need baby czy dziecko z kolką? Do tej pory bardzo często niemowlęta, które dużo płaczą i mało śpią, były określane jako: „kolkowe”, jednak dziecko z kolką to zupełnie coś innego niż high need baby. Jak je rozpoznać? – Zwykle o kolkach mówimy, że kończą się między 3. a 6. miesiącem życia i pojawiają się też jakiś czas od narodzin dziecka. Tymczasem high need baby to dziecko z takim typem temperamentu, który jest widoczny już właściwie od pierwszego dnia życia dziecka – mówi Magdalena Komsta. Psycholożka tłumaczy, że z takiego trudnego temperamentu, w przeciwieństwie do kolki, się nie wyrasta, ale na szczęście jego przejawy z biegiem lat nieco się zmieniają: – To nie jest tak, że trzeba będzie je już zawsze nosić na rękach – uspokaja. Przypomina przy tym, że temperament jest w dużej mierze uwarunkowany genetycznie i już samo to oznacza, że niewiele z nim możemy zrobić. Zobacz także: Obalamy mit – dieta mamy nie powoduje kolki u dziecka! Czy wcześniaki to także high need baby? Zdarza się, że dzieci, które urodziły się przedwcześnie, także w pierwszym okresie życia zachowują się jak high need baby: dużo płaczą, potrzebują bardzo dużo bliskości i dotyku itd., jednakże, jak wyjaśnia Magdalena Komsta, ich zachowanie wynika nie z temperamentu, lecz niedojrzałości układu nerwowego. W takim przypadku bywa, że po jakimś czasie, kiedy już układ nerwowy dziecka dojrzeje, zachowanie malucha się zmienia. Psycholożka przypomina także, że określenie high need baby jest stosunkowo nowe, jednakże maluchy, które tak teraz określamy, rodziły się w każdym pokoleniu: – Zawsze były takie dzieci, które potrzebowały więcej, które gorzej spały, nie lubiły zmian. Wiemy z badań, które zaczęły się w latach 50-tych XX wieku, że takich wymagających dzieci jest około 10 procent – mówi Magdalena Komsta. Zobacz także: „Opieka nad high need baby wyczerpuje fizycznie i psychicznie” mówi blogerka z Wymagajace.pl Psycholog o metodzie Tracy Hogg: „Nie polecam!” Czy długotrwały płacz szkodzi dziecku?
„High Need Babies naprawdę istnieją” – mówi blogerka z Wymagajace.pl
Jeśli ktoś sam nie ma wymagającego dziecka, to trudno mu zrozumieć, że takie dzieci NAPRAWDĘ istnieją. I że ich płacz albo pobudki wynikają po prostu z ich temperamentu, a nie z naszych błędów – mówi Magdalena Komsta, psycholożka i autorka bloga Wymagajace.pl.
High need baby to nie jest żadne nowe zjawisko: niemowlęta, które płaczą więcej niż większość dzieci, istniały zawsze. Nasze babcie mówiły o takich wymagających dzieciach, że są: „trudne”, „rozpieszczone”, „płaczliwe” – i probowały je „wychowywać”. Dziś dzięki rozwojowi psychologii wiemy, że ten typ po prostu „tak już ma” i zamiast je zmieniać, powinniśmy się… dostosować. Zobacz, co o high need baby mówi psycholożka, Magdalena Komsta. Magdalena Komsta, psycholożka i pedagożka. Doula i promotorka karmienia piersią. Poza pisaniem bloga Wymagajace.pl prowadzi konsultacje indywidualne i warsztaty dla rodziców m.in. o śnie niemowląt lub łagodnym odstawianiu dziecka od piersi. Mama High Need Córki. Kiedy się dowiedziałaś, że Twoja córka to High Need Baby? Magdalena Komsta: Na początku wydawało mi się, że moja córka zachowuje się tak samo jak inne niemowlęta – no bo przecież wszystkie dzieci potrzebują dużo bliskości fizycznej, a jeśli są karmione piersią, to często się budzą. Myślałam o niej: „klasyka gatunku”. O tym, że mam nie do końca statystyczne dziecko, przekonałam się dopiero po 4-5 miesiącach jej życia. Czytaj także: Jak odkryto moc dotyku? Te badania dają do myślenia! W jaki sposób? Zrobiłam coś, czego robić się nie powinno: zaczęłam porównywać. Odkryłam wtedy ze zdumieniem, że moje koleżanki karmią swoje dzieci osiem razy na dzień, a ja – 15 razy. Że ich niemowlęta budzą się dwa razy w nocy, a moje – co najmniej sześć. I że tylko ja wracam z większości spacerów, trzymając córkę na rękach i pchając brzuchem znienawidzony przez nią wózek. I jak typowa mama poczułaś się winna, że coś „popsułaś”? Nie miałam wyrzutów, bo jestem psycholożką i wiem, że takie zachowania dziecka wynikają głównie z jego temperamentu. Istnieją dzieci z tzw. temperamentem trudnym, które intensywnie reagują na najmniejszy dyskomfort i które mają nieregularny rytm aktywności, snu czy karmienia. Zaczęłam szukać publikacji, aż w końcu trafiłam na określenie High Need Baby, w skrócie HNB. To popularnonaukowa nazwa, którą wymyślił amerykański guru pediatrii, dr William Sears, po to, by opisać swoje czwarte dziecko. W Polsce często tłumaczy się ją jako: wymagające dziecko. Czemu wymagające, a nie na przykład: trudne czy płaczliwe? Bo w określeniu „trudne” słychać negatywną ocenę. Dr Sears szukał nazwy, która będzie opisująca, a nie oceniająca. Zainteresowałaś się tematem HNB nie tylko jako mama takiego malucha, ale i jako psycholog. Przez cały pierwszy rok życia mojej córki dojrzewał we mnie pomysł założenia bloga popularnonaukowego m.in. o śnie i karmieniu wymagających dzieci. Tak dużo przeczytałam w internecie bzdur o opiece nad niemowlętami, że chciałam stworzyć miejsce z wiarygodnymi tekstami popartymi badaniami, np. psychologicznymi. Co to były za bzdury? Najczęściej natykałam się, zresztą do tej pory się natykam, na mity dotyczące dziecięcego snu. Młodzi rodzice są karmieni np. informacjami, że nieprzerywany sen jest dla niemowlęcia bardziej wartościowy i regenerujący – nic więc dziwnego, że potem dążą do jak najszybszego wyeliminowania pobudek. A przecież skoro Matka Natura stworzyła niemowlęta z takim lekkim snem, to znaczy, że on czemuś służy. Na przykład czemu? Choćby temu, by dzieci masowo nie umierały z powodu śmierci łóżeczkowej. W jaki sposób nocne pobudki chronią niemowlę przed śmiercią łóżeczkową? Niemowlęta mają płytszy sen niż dorośli, po to, żeby ich organizm na bieżąco sprawdzał: „Czy mogę swobodnie oddychać? Czy nie jestem odwodniony albo głodny? Czy nie mam za dużo dwutlenku węgla we wdychanym powietrzu?”. Jeśli dzieci zapadałyby w tak głęboki sen jak dorośli, to niektóre wrażliwe niemowlęta po kilku godzinach snu mogłyby się już nie obudzić z powodu zaburzeń krążenia lub oddychania spowodowanych przegrzaniem czy odwodnieniem. Nie mówiąc już o tym, że dzieci mają przecież mniejsze żołądki... Chociaż tu też uważajmy na mit – niemowlęta budzą się nie tylko z głodu! Także z wielu innych powodów: bo chce im się pić, jest im za gorąco, mają za suche powietrze… A wymagające dzieci budzą się częściej, bo po prostu łatwiej odczuwają dyskomfort. Co zrobiłaś, kiedy dowiedziałaś się, że twoje dziecko jest HNB i że po prostu „ten typ tak ma”? Przede wszystkim przestałam myśleć o tym wszystkim, jako o czymś tymczasowym. Zamiast czekać na zmiany, zaczęłam po prostu inaczej sobie organizować życie. Na przykład pogodziłam się z tym, że podczas drzemek leżę obok córki, bo ona wtedy znacznie dłużej śpi. Przestałam spędzać kwadranse na nieudanych próbach odłożenia jej do łóżeczka. Przeprosiłam się też z radą, która wkurza wiele matek, czyli: „Śpij, gdy dziecko śpi”. I właśnie tę radę teraz dałabyś mamom wymagających dzieci? Gdybym miała dać jedną jedyną radę, to powiedziałabym, żeby zadbały o czas tylko dla siebie. Opieka nad wymagającym dzieckiem wyczerpuje nas nie tylko fizycznie, lecz także psychicznie, dlatego musimy zadbać o jakąś odskocznię. Już od początku trzeba wprowadzać w życie dziecka inne osoby, które czasem będą mogły nas zastąpić i przy których ono będzie się dobrze czuło. Bardzo ważne jest to, żeby mama nie była jedynym opiekunem wymagającego dziecka, bo to prosta droga do wypalenia i do depresji poporodowej. Z tym wyczerpaniem psychicznym matek łączy się też to poczucie winy, o które zapytałam Cię przed chwilą. Ty go nie czułaś, ale wiele mam zadręcza się myślą, że to wszystko ich wina. Bardzo często rodzice wymagających dzieci mówią o poczuciu winy, ale skoro wiadomo, że za temperament w 60 proc. odpowiadają geny, to te wyrzuty są bezzasadne. Rodzice sami nieraz mówią: „Ono już na porodówce było najgłośniejsze” i choćby to dowodzi, że to nie my coś „popsuliśmy”, tylko że po prostu trafiło się nam takie dziecko. Uwolnienie rodziców od poczucia winy jest szalenie ważne. Wyrzuty sumienia obciążają nas psychicznie i zabierają energię do działania. Dopóki się zadręczamy, że robimy coś źle, to brakuje nam sił, by zaakceptować dziecko takie, jakim jest. Warto szukać wsparcia wśród bliskich, ale też wśród innych rodziców wymagających dzieci. Oni najlepiej nas zrozumieją. Zobacz także: Magdalena Komsta o tym czy warto stosować metodę Tracy Hogg? [WIDEO] 12 oznak, że twoje dziecko to High Need Baby Czy niemowlę powinno się uczyć samodzielnego zasypiania?
Czy długotrwały płacz niemowlaka szkodzi mu?
Zastanawiasz się, czy długotrwały płacz niemowlaka może mu zaszkodzić? Nie wiesz, czy zostawienie dziecka by się wypłakało to dobry pomysł? Sprawdź koniecznie!
Długotrwały płacz niemowlaka sprawia, że nie masz już siły na nic, ale z drugiej strony zastanawiasz się czy wypłakanie się to dobry sposób na uspokojenie dziecka? Mamy dla ciebie ważną wiadomość - długotrwały płacz niemowlaka szkodzi dziecku. Udowodniono, że płacz trwający dłużej niż 15 minut, wywołuje w mózgu dziecka nieodwracalne zmiany. Przy długotrwałym płaczu, w mózgu zaczyna wytwarzać się bardzo wysoki poziom kortyzolu, znanego jako hormon stresu. Wysokie stężenie kortyzolu może sprawić, że dalsze życie malucha będzie wyglądało zupełnie inaczej - dziecko czuje ciągłe zagrożenie, a to zaburza jego poczucie bezpieczeństwa i więź z mamą. Co za tym idzie, należy unikać usypiania poprzez metodę Ferbera, która jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych metod usypiania dziecka. Polega ona na zostawieniu niemowlęcia w łóżeczku i podchodzeniu do płaczącego dziecka co kilka minut, aby malec się uspokoił. Nie można jednak wziąć dziecka na ręce, przytulić ani pogłaskać. Badania pokazują jednak, że długotrwały płacz niemowlaka ma wiele wad i szkodzi dziecku. Metoda zwana również „cry it out”, która mówi, że wypłakanie przynosi ulgę, jest błędna, a w rzeczywistości dziecko uspokaja się i usypia z przemęczenia fizycznego, które spowodowane jest długotrwałym płaczem. Efektem długotrwałego płaczu dziecka jest: brak ufności i wiary w rodzica poddanie i bezsilność (dlatego dziecko w końcu usypia) lęk przed przywiązaniem i strach przed nowymi sytuacjami problemy emocjonalne, brak empatii Zobacz też: Najbardziej kontrowersyjna metoda usypiania - nie dla każdego!
A ono płacze i płacze. Co robić? Jak nie zwariować?
Wszystkie niemowlęta płaczą, jednak niektóre płaczą częściej niż inne. Jak im pomóc? Co zrobić, żeby nie zwariować?
Gdy niemowlę płacze, nie testuje naszej wytrzymałości ani nami nie manipuluje. Płacze, bo potrzebuje naszej pomocy (nakarmienia, przytulenia, zmiany pieluchy), a nie potrafi jeszcze poprosić o nią inaczej. Dlaczego niektóre niemowlęta płaczą więcej niż inne? Przyczyn może być bardzo wiele. Jedną z nich może być np. alergia pokarmowa, ból spowodowany kolką, rosnącymi zębami albo jakąś chorobą (np. zapaleniem ucha). Często chodzi także o dyskomfort, spowodowany np. tym, że dziecku jest za gorąco (zdaniem wielu pediatrów, przegrzewanie dzieci to nasz sport narodowy). Czasem rzecz w tym, że dziecko jest bardziej wrażliwe i/albo trudniej mu się uspokoić. – Dzieci, podobnie jak dorośli, różnią się od siebie temperamentem i wrażliwością na bodźce – mówi prof. Agnieszka Maryniak, neuropsycholożka. – To, co dla jednego malucha jest neutralne, dla innego może być nie do zniesienia). Jeden uspokaja się zaraz po tym, kiedy to, co mu przeszkadza znika, inny jeszcze długo nie jest w stanie wrócić do równowagi. Kiedy z płaczącym dzieckiem trzeba iść do lekarza? Jeśli twoje dziecko ciągle płacze, na wszelki wypadek idź z nim do pediatry, żeby wykluczyć ewentualną chorobę. Zrób to koniecznie, jeżeli: Intuicja mówi ci, że dzieje się z nim coś złego. Dziecko płacze bardzo długo. Nawet przy kolce nie powinno to trwać wiecznie. Wygląda i zachowuje się inaczej niż zwykle, np. traci apetyt, jest osowiałe, więcej lub mniej śpi itd. Ma jakiekolwiek niepokojące objawy (katar, kaszel, gorączkę, brak apetytu). Dlaczego zawsze trzeba reagować na płacz niemowlęcia? Nie słuchaj rad w stylu „Niech się wypłacze. Nie daj się szantażować, bo wychowasz tyrana!” Reaguj, nawet jeśli to nie gwarantuje, że dziecko natychmiast się uspokoi. Dzięki temu maluszek wie, że nie jest ze swoim problemem sam. Badania dowodzą, że dzieci, których matki reagowały na płacz, wcale nie wyrastają na rozkapryszonych maminsynków. Przeciwnie: są bardziej ufne, odważne, samodzielne i rzadziej płaczą niż te, które pozostawiano, by się wypłakały. Jak znaleźć przyczynę płaczu? Zamiast działać automatycznie (natychmiast przystawiać do piersi, przewijać, wtykać do buzi smoczek itd.), nastaw się na odbiór i spokojnie, bez paniki spróbuj ustalić, w czym problem. Na początku to bardzo trudne: maleństwo krzyczy, ty się boisz, jesteś zmęczona, zdenerwowana, trzęsą ci się ręce. Mimo wszystko spróbuj odpowiedzieć sobie na kilka podstawowych pytań. Kiedy ostatnio jadło? Co mu może przeszkadzać? Co się dzieje w najbliższym otoczeniu? Co się wydarzyło chwilę przed wybuchem płaczu? Dzięki takiemu śledztwu masz większą szansę zaspokoić rzeczywistą potrzebę. – Niemowlęciu nadmiernie wrażliwemu trzeba pomóc się wyciszyć. Dziecku z dużym zapotrzebowaniem na to, by coś się wokół niego działo, to nie pomoże, przeciwnie: będzie płakało jeszcze głośniej – tłumaczy pani profesor. Przeczytaj także: Jak nie pomylić kolki z marudzeniem fizjologicznym? Co możesz zrobić, gdy dziecko płacze? Przytul. Nawet jeśli nie przestanie płakać, na pewno poczuje się bezpieczniej. Dotknij. Czasem wystarczy głaskanie albo położenie dłoni na piersi maleństwa. Zaśpiewaj, np. kołysankę albo mów spokojnym, śpiewnym tonem. Kołysz. W ramionach, w bujanym fotelu, w wózeczku. Większość dzieci to uwielbia. Możesz także włożyć maluszka do chusty albo nosidełka i wybrać się z nim na spacer po mieszkaniu. Otul miękkim kocykiem Jednak nie rób tego zbyt ciasno, „na mumię”. Podaj smoczek. Ortodonci za nim nie przepadają, ale pomaga wielu maluchom. Odkręć kran, włącz wentylator, pralkę, płytę z tzw. białym szumem. Niskie, monotonne dźwięki działają uspokajająco. Zabierz na spacer. Prawdopodobnie maluszek zaśnie, zanim przejdziesz kilkanaście kroków. Jeśli próbujesz nowego sposobu uspokajania dziecka, np. otulasz je kocykiem albo bujasz, daj mu szansę, by się do niego przyzwyczaiło. Nie miotaj się od ściany do ściany, robiąc raz to, a za chwilę coś zupełnie zupełnie innego. Zobacz także: Amerykański pediatra pokazuje jak uspokoić dziecko w 1 sekundę Dlaczego znane sposoby nie zawsze pomagają? Nie ma niestety cudownego sposobu, który działa zawsze, wszędzie i na każde niemowlę. To, co pomaga jednemu dziecku, inne może doprowadzić do histerii. Dlatego szukaj swoich sposobów, nawet dziwnych. Znamy dziecko, które uspokajała... czerwona poświata nocnej lampki. Jak nie zwariować, gdy dziecko ciągle płacze? Natura zaprogramowała nas tak, że nie potrafimy słuchać obojętnie płaczu małego dziecka: mamy nieodpartą potrzebę, by przyjść mu z pomocą. Jeśli jednak płacz trwa długo albo rozlega się o 3 nad ranem, może budzić także inne uczucia, np. strach, rozpacz, i złość. Jesteś załamana i płaczesz wraz z dzieckiem? Nie wiń się. To normalne, że masz dość. Poproś kogoś o pomoc... (męża, opiekunkę, babcię), a sama wyjdź na trochę z domu albo chociaż do drugiego pokoju. ...lub spróbuj ochłonąć. Jeśli nie masz pomocnika, zostaw dziecko w łóżeczku albo kojcu i opłucz twarz zimną wodą, weź parę głębokich wdechów, policz do 10 albo nawet do 100. Dbaj o siebie. Staraj się jak najwięcej wypoczywać. Tak, wiemy: trudno zrobić użytek z tej rady. Warto jednak korzystać z każdej nadarzającej się okazji, bo przecież nawet największa beksa w końcu zasypia. Szkoda ci czasu dla siebie? Zrób to dla maluszka. Gdy człowiek jest skrajnie zmęczony i niewyspany, o wiele łatwiej traci cierpliwość. Jego emocje natychmiast udzielają się dziecku i kółko się zamyka. Wyżal się, choćby przez telefon zaprzyjaźnionej położnej albo komuś, kto nie będzie cię oceniać – to naprawdę pomaga. Gdy usłyszysz coś w rodzaju: „Mój Szymek tak płakał, że sąsiedzi przyszli zapytać się stało”, poczujesz, że nie jesteś sama. Czego nie wolno robić, gdy dziecko płacze? Niezależnie od tego, jak bardzo jesteś zmęczona i zestresowana, nie wolno ci odreagować stresu na dziecku: Nie krzycz na nie. Dla niego to jak trzęsienie ziemi. Nie potrząsaj. To śmiertelnie niebezpieczne. Nie zostawiaj go samego w domu. Musi być non stop pod czyjąś opieką. Pamiętaj: płacz nie trwa wiecznie! Przeczytaj także: Gdy puszczają nerwy
Nie da się ignorować płaczu dziecka – wiemy dlaczego!
Naukowcy odkryli, dlaczego dziecięcy płacz tak nas porusza! Sprawdź, co się dzieje z twoim mózgiem, gdy dziecko płacze.
Płacz dziecka jest ciężki do zniesienia dla osób dorosłych. Czy kiedykolwiek zastanawiałaś się, dlaczego tak się dzieje? Płacz, krzyk posiada "unikalne cechy" działające na mózg, dzięki którym rzeczywiście może wywołać strach u osób, które go słyszą – wyjaśnia David Poeppel, autor nowych badań opublikowanych w "Cell Biology". Niektóre dźwięki, takie jak budzik lub alarm samochodowy mogą podobnie działać na mózg i wyzwalać strach. Próbując dowiedzieć się, dlaczego właśnie te dźwięki powodują tak natychmiastowe i silne reakcje, naukowcy wykorzystali rezonans magnetyczny do monitorowania mózgów ludzi, którzy słuchali wielu różnych dźwięków - w tym płaczu. Eksperyment pokazał, że krzyk miał "wyjątkową zdolność" do wywoływania aktywność w jądrze migdałowatym, które ma kluczową rolę w powstawaniu strachu. Krzyki zostały ocenione przez słuchaczy jako szczególnie przerażające, powodujące najwyższy poziom aktywacji. Zobacz też: Rozpaczliwy płacz dziecka w nocy Dlaczego dzieci często płaczą? Poeppel podejrzewa, że dzieje się tak dlatego, bo dzieci mają silnie rozwinięty instynkt przetrwania. Płaczą, krzyczą, bo dzięki temu wywołują natychmiastową aktywację ciała migdałowatego rodzica lub opiekuna. To fascynujące dowiedzieć się o tym, co dzieje się z naszym mózgiem, gdy słyszymy dziecięcy płacz. Teraz wiem, że nazwanie mnie nadopiekuńczą matką, gdy biegnę do płaczącego dziecka, nie jest prawdziwe. Ja po prostu mam wtedy aktywne jądro migdałowate :) Płacz dziecka okiem matki: Niech Pani zrobi coś z tym dzieckiem, żeby przestało płakać!
Dlaczego dziecko płacze? Jak mu pomóc? Co zrobić, żeby nie zwariować?
Niemowlę płacze, bo nie potrafi jeszcze w inny sposób powiedzieć, że potrzebuje pomocy. Co próbuje przekazać? Jak mu pomóc? Co robić, żeby nie oszaleć?
Spis treści: Co chce powiedzieć niemowlę, gdy płacze? Co robić, gdy dziecko płacze? Co robić, gdy nic nie pomaga? Co robić, a czego nie, gdy nie jesteś w stanie znieść płaczu dziecka? Kiedy z płaczącym dzieckiem trzeba iść do lekarza? Wszystkie niemowlęta płaczą, choć jedne robią to częściej, a inne rzadziej (to zależy m.in. od temperamentu). Gdyby potrafiły mówić, na pewno wolałyby prosić o pomoc i informować, że jest im źle, tak jak my, przy użyciu słów. Ale nie umieją. Co chcą nam powiedzieć, płacząc, krzycząc, zawodząc, łkając i zalewając się łzami? Co chce powiedzieć niemowlę, gdy płacze? Mamo, jestem głodny! Noworodki i niemowlęta mają maleńkie żołądki i nie są w stanie najeść się na zapas, dlatego domagają się mleka nawet kilkanaście razy na dobę. To właśnie z tego powodu płaczą najczęściej. Co robić? Karm maluszka tak często, jak tego potrzebuje. Jednak uważaj – być może wcale nie jest głodny. Jeśli przed kwadransem jadł, może chodzić o coś zupełnie innego (wiele powodów do łez znajdziesz poniżej), a kolejna porcja mleka sprawi, że w końcu rozboli go brzuszek. Przytul mnie! Bardzo tego potrzebuję... Dzieci potrzebują bliskiego, fizycznego kontaktu z matką. To dla nich ważniejsze nawet od jedzenia. Co robić? Tul maluszka, noś na rękach, w chuście, głaszcz i szepcz mu do uszka bez obaw, że go rozpieścisz. Zrobiłem kupę! Pomoże mi ktoś? Wilgotny albo lepki kompres na pupie to żadna przyjemność, a co gorsza, ryzyko podrażnienia skóry i infekcji. Co robić? Nawet najchłonniejsze pieluchy lepiej zmieniać, zanim spuchną do oporu i staną się niewygodne. Jeśli malec zrobi kupę, przewiń go natychmiast (także w nocy), żeby bakterie nie dotarły do cewki moczowej. Mam tego dość! Nadmiar bodźców (jasnego światła, dźwięków, gości, niespodzianek) bardzo męczy. Co robić? Nie zabawiaj maluszka nieustannie, chroń go przed hałasem, ciągłymi zmianami oraz tłumami gości nad łóżeczkiem. Polecamy: 7 rzeczy, których nie lubią niemowlęta Mam kolkę, a to okropnie boli! Kolka powoduje ból, który naprawdę trudno znieść. Cierpiący na nią maluch pręży się, podkurcza i prostuje nóżki oraz głośno krzyczy. Co robić? Niektórym niemowlętom pomaga bujanie w wózku, innym noszenie na rękach w pozycji pionowej. Pomóc mogą także herbatka z kopru włoskiego lub gotowe preparaty na jego bazie. I uzbrój się w cierpliwość, bo najlepszym lekarstwem jest w tym przypadku czas. Polecamy także: Czy to kolka u niemowlaka? [TEST] Źle się czuję, mamusiu... Płacz bywa pierwszym objawem wykluwającej się choroby. W przypadku maleństwa nawet zatkany nosek może być poważnym problemem, gdyż trudno mu jeść i oddychać. Co robić? Sprawdź, czy maluch nie ma gorączki, kataru albo innych objawów (stale otwarta buzia, szarpanie ucha, brak apetytu, biegunka itd.). Jeśli coś cię niepokoi, idź z nim do pediatry. Jestem okropnie zmęczony Nawet dorosły człowiek może mieć kłopoty z zaśnięciem, gdy jest ledwo żywy ze zmęczenia. Niemowlę tym bardziej. Co robić? Dziecko nie wie, że czuje się kiepsko, bo jest zmęczone. Decyzję o pójściu spać musisz podjąć ty. Zanim położysz dziecko do łóżeczka, spróbuj je wyciszyć, np. w swoich ramionach. Jest mi zimno/gorąco Niemowlęta są bardzo wrażliwe na temperaturę. Błyskawicznie marzną, szybko się przegrzewają. A nie potrafią przecież same się przykryć ani zdjąć z siebie kołderki. Co robić? Dotknij karczku malucha: powinien być suchy i ciepły, a nie gorący i wilgotny albo zimny. W razie potrzeby okryj go albo zdejmij jedną warstwę ubranek. Przebieraj go w ciepłym pomieszczeniu i nie narażaj na przeciągi. Niewygodnie mi Niektóre niemowlęta są wrażliwsze niż inne. Istne księżniczki na ziarnku grochu. Co robić? Poszukaj „groszku”. To mogą być np. zbyt krótkie śpioszki, za ciasno założona pieluszka, jakaś fałdka, drapiąca metka. Nudzę się, mamo! Człowiek, także mały (zwłaszcza gdy ma już ponad pół roku i nie śpi tyle, co wcześniej), nie lubi gapić się w sufit. Co robić? Umieść nad łóżkiem malucha karuzelę z różnymi zabawkami, by miał czym się zająć, gdy się obudzi. Spróbuj go czymś zainteresować – np. pobaw się z nim, pokaż mu jakąś zabawkę, zrób śmieszną minę. Rosną mi ząbki Ząbkujący malec mocno się ślini, wkłada rączki do buzi. I oczywiście płacze (bo swędzi i boli) albo pojękuje. Co robić? Posmaruj dziąsła dziecka żelem łagodzącym ból, podawaj mu różne, najlepiej schłodzone gryzaczki. Polecamy: Kalendarz ząbkowania do druku Nie wyszło mi coś Rączka nie zdołała chwycić zabawki, klocek nie chce przyjść bliżej, okazało się, że wcale nie tak łatwo jest usiąść… Powodów do frustracji nie brakuje, nawet gdy się nie ma jeszcze roku, prawda? Co robić? Pozwól dziecku próbować i nie wyręczaj go we wszystkim tylko po to, by nie narażać go na frustrację. Np. daj mu szansę dotrzeć do zabawki samodzielnie, zamiast mu ją podawać. Bierz jednak pod uwagę jego możliwości (i np. przysuń ją bliżej, jeśli dystans jest zbyt duży, lub podaj, gdy widzisz, że malec jest zbyt rozdrażniony albo zmęczony, żeby sam sobie poradził). Nie opuszczaj mnie, mamo! W 7 lub 8 miesiącu życia dziecko zaczyna bać się rozłąki z mamą i płacze, gdy traci ją z oczu. Co robić? Niezależnie od tego, jak rozdzierająco płacze malec, nie wychodź z domu po angielsku, bo będzie żył w ciągłym strachu, że nagle znikniesz. Daj mu buziaka na do widzenia, ale żegnaj się z nim, jakbyś szła na wojnę, i nie zawracaj na schodach, bo tylko przedłużysz jego płacz. Sam nie wiem, o co mi chodzi... Czasem dzieci płaczą, bo... tak. Może – tak jak my, dorośli – mają zły dzień. Co robić? W takiej sytuacji pozostaje skorzystanie z któregoś z kół ratunkowych (piszemy o nich poniżej) Co robić, gdy dziecko płacze? Reaguj! Nie bój się, że wychowasz tyrana. Noworodki i małe niemowlęta nie potrafią manipulować otoczeniem. Jeśli płaczą, to znaczy, że potrzebują pomocy. Powinny ją otrzymać. Dzięki temu wiedzą, że nie są zdane tylko na siebie! Nie działaj automatycznie. Zadaj sobie kilka pytań: Kiedy ostatnio dziecko jadło? Jak się zachowuje? Co się wydarzyło chwilę przed wybuchem płaczu? Dzięki temu „śledztwu” masz większą szansę zaspokoić rzeczywistą potrzebę maluszka. Co robić, gdy nic nie pomaga? 7 kół ratunkowych Nakarmiłaś, przewinęłaś, przytuliłaś, wezwałaś nawet lekarza, a ono nadal płacze? Podpowiadamy, co jeszcze może pomóc. Przytulanie. Weź dziecko w ramiona (polecamy chustę!). Nawet jeśli nie przestanie od razu płakać, na pewno poczuje się lepiej, bo ciepło twojego ciała, znajomy zapach, głos i rytm serca są dla niego najważniejsze. Czasem wystarczy zwykły dotyk: głaskanie albo położenie dłoni na piersi maleństwa. Kołysanie. Uspokaja, bo kojarzy się maluszkowi z czasami, gdy był jeszcze w brzuchu. Możesz go kołysać w ramionach, w bujanym fotelu, w wózku. Możesz też włożyć go do nosidełka i wybrać się na spacer po mieszkaniu. Otulanie miękkim kocykiem. Dziecko nie może być jednak owinięte zbyt ciasno („na mumię”), bo to niebezpieczne dla bioder. Dobrym rozwiązaniem może być otulaczek z miękkiej flaneli. Muzyka. Spokojna melodia z pozytywki albo płyty, kołysanka (a nawet mówienie śpiewnym tonem) czy muzyka relaksacyjna działają cuda. Monotonny szum. Niskie, monotonne dźwięki działają uspokajająco. Dlatego odkręć kran, włącz wentylator, pralkę, suszarkę do włosów, specjalną, szumiącą zabawkę. Smoczek. Ortodonci za nim nie przepadają, jednak pomaga wielu maluchom. Spacer. Gdy jest naprawdę bardzo źle, ubierz dziecko i zabierz na spacer albo przejażdżkę autem. Pewnie zaśnie, zanim przejdziesz kilka kroków. Co robić (a czego nie), gdy nie jesteś w stanie znieść płaczu dziecka? Masz ochotę uciec z domu, wszystko się w tobie gotuje albo płaczesz wraz z dzieckiem? Przestań się oskarżać. To nie twoja wina, że dziecko płacze. Nie zawsze da się ustalić przyczynę. Wtedy trzeba po prostu jakoś przetrwać. Jeśli możesz, poproś kogoś o pomoc (męża, opiekunkę, babcię, brata, koleżankę, sąsiadkę), a sama wyjdź na trochę z domu albo chociaż do drugiego pokoju. Jeśli to niemożliwe, zostaw dziecko w łóżeczku lub kojcu. Trudno: zrobiłaś dla niego wszystko, co mogłaś, a teraz musisz zająć się sobą. Postaraj się ochłonąć: opłucz twarz zimną wodą, policz do dziesięciu albo nawet do stu. Wyżal się komuś. Choćby przez telefon czy na forum internetowym (przy okazji: zapraszamy na nasze forum do dyskusji). To pomoże ci dojść do siebie. Odpocznij. Gdy człowiek jest skrajnie zmęczony i niewyspany, o wiele łatwiej traci cierpliwość. Jego emocje udzielają się dziecku i kółko się zamyka. Zamiast sprzątać, gotować, prać itd., spróbuj się zdrzemnąć albo chociaż poleż w wannie albo na kanapie. Nie krzycz na malucha. Dla niego to jak trzęsienie ziemi. Nie potrząsaj nim. To śmiertelnie niebezpieczne i może doprowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń. Nie zostawiaj go samego w domu. Nie wolno i już. I jeszcze jedno: choć teraz trudno ci w to uwierzyć, pamiętaj – TO MINIE! Kiedy z płaczącym dzieckiem trzeba pójść do lekarza? Płacze bardzo długo i często. Nawet przy kolce nie powinno to trwać wiecznie. Wygląda i zachowuje się inaczej niż zwykle. Ty najlepiej znasz swoje dziecko i wiesz, kiedy jest „nieswoje”. Nie chce jeść. Nagła utrata apetytu zawsze wymaga konsultacji z lekarzem. Ma jakiekolwiek niepokojące objawy. Katar, kaszel, podwyższoną temperaturę itp. Jego płacz brzmi inaczej niż dotąd. Jest np. bardziej gwałtowny albo po prostu inny. Intuicja mówi ci, że z malcem dzieje się coś złego. Zawsze lepiej dmuchać na zimne, niż zlekceważyć coś poważnego. Polecamy: Kalendarz rozwoju niemowlaka – tydzień po tygodniu
Twoje dziecko męczy ciągły długotrwały płacz i nie wiesz już co zrobić, by dziecko przestało płakać? Trafiłaś idealnie - podpowiadamy, jak radzić sobie z płaczem niemowlaka.
Płacz dziecka to dla niego jedyny sposób, aby zakomunikować ci swoje potrzeby i problemy. Sprawdź, jakie sygnały wysyła szkrab i jak ukoić jego łzy. Być może pragnie powiedzieć ci... ...jestem głodny Maleństwo marudzi, pociera buzią o kołderkę, wkłada piąstkę do ust lub rusza nimi tak, jakby ssało. Możesz usłyszeć mlaskanie. Zaraz potem zaczyna płakać. Płacz jest wysoki, krótki, krzykliwy, słychać w nim „błagalny” ton. Rada dla ciebie: Niemowlę nie gromadzi dostatecznych zapasów energii, dlatego musi być karmione bardzo często. W pierwszych miesiącach życia karm dziecko na żądanie. Nie wprowadzaj stałych pór posiłków, bo głodne maleństwo będzie płakać godzinami. Szkrab sam dojrzeje do tego, by jadać rzadziej i o w miarę stałych porach. ...za gorąco mi! Napady płaczu maluszka przerywane są szybkim oddechem przypominającym dyszenie. Dziecko jest czerwone i spocone. Rada dla ciebie: W pokoju, w którym przebywa malec, nie musi być cieplej niż w innych pomieszczeniach (chyba że jest wcześniakiem). Najlepsza temperatura to 21–22°C. Gdy ubranko jest wilgotne od potu, przebierz maleństwo w suche, ale załóż o jedną warstwę mniej. Ubieraj szkraba w przewiewne, bawełniane ciuszki, unikaj tych z weluru. ...mam mokro Smyk wierci się, zmienia pozycję, jego płacz jest uporczywy i ciągły. Rada dla ciebie: Gdy dziecko zrobi kupę, natychmiast je przewiń. Jednorazowe pieluszki zmieniaj mniej więcej co trzy godziny. Tetrowe zdejmuj po każdym siusiu! ...coś mnie uwiera Maluch płacze narastającym nosowym płaczem i marudzi. Jest niespokojny, wygina się podczas płaczu, jakby chciał uciec od tego, co mu przeszkadza. Możliwe, że pozycja na pleckach zmęczyła go albo mu się znudziła. Rada dla ciebie: Połóż czasem smyka na kocu rozłożonym na podłodze. Kilka razy dziennie na parę minut kładź go też na brzuszku, by mógł się „gimnastykować”. ...nie lubię być sam Płacz zaczyna się od gruchania, dziecko stara się zwrócić na siebie uwagę. Potem zaczyna marudzić, aż wybucha żałosnym płaczem. Rada dla ciebie: Gdy malec Cię przywoła, wcale nie musisz od razu brać go na ręce. Czasem wystarczy, że podejdziesz do łóżeczka, pochylisz się, powiesz coś do dziecka, by przestało płakać. ...pragnę czułości Płacz maluszka, który potrzebuje kontaktu z mamą, jest silny, głośny, smutny i pełen żalu. Rada dla ciebie: Bierz dziecko w objęcia nie tylko wtedy, gdy się tego domaga. Niemowlęta, które regularnie są noszone na rękach przez trzy godziny dziennie (po trochu w ciągu całego dnia), płaczą znacznie mniej niż inne. ...jestem zmęczony Płacz jest nosowy, marudny, o narastającym natężeniu. Zaczyna się zazwyczaj wieczorem, maluch odrzuca zabawki, odpycha cię, gdy go przytulasz, trudno mu usnąć. Rada dla ciebie: Nie atakuj smyka zbyt wieloma bodźcami – unikaj głośnej muzyki, włączonego telewizora, nie zasypuj zabawkami (np. ruchomymi i grającymi). ...źle się czuję Płacz sygnalizujący chorobę jest dość słaby, nosowy, „smutny”, o niższym tonie niż ten informujący o bólu czy zmęczeniu. Dziecko jest rozpalone, nie patrzy ci w oczy (zmierz temperaturę), z płaczem przerywa ssanie (może mieć katar). Rada dla ciebie: Jeśli intuicja mówi ci, że z płaczącym maluszkiem dzieje się coś złego, wezwij lekarza. Zrób to koniecznie, jeśli dziecko płacze już bardzo długo (nawet przy kolce nie powinno to trwać wiecznie), wygląda i zachowuje się inaczej niż zwykle, nie chce jeść, ma jakiekolwiek niepokojące objawy (duży katar, kaszel, biegunkę, wysoką temperaturę) albo jego płacz brzmi inaczej niż dotąd. ...boli brzuszek Płacz zaczyna się zwykle po południu. Jest nagły, głośny i długi, słychać w nim strach, czasami wydaje się, że dziecko aż traci oddech. Po dłuższej przerwie na złapanie powietrza następuje kolejny długi krzyk. Rada dla ciebie: Być może malca dopadła kolka. Powoduje ból, który trudno znieść. Sięgnij wtedy po sprawdzone metody: przyłóż ciepły okład na brzuszek – np. z rozgrzanej żelazkiem pieluszki, sięgnij po wodę koperkową albo inne preparaty zmniejszające wzdęcie brzuszka.
Gdy dziecko na wszystko reaguje płaczem. Jak mu pomóc?
Co robić, gdy dziecko nie potrafi się bronić i we wszystkim ustępuje? Sprawdź, jak możesz mu pomóc - radzi psycholog.
Krzyś ma cztery lata i nie potrafi się bronić. Oddaje zabawkę, którą się akurat bawi, nie poprosi o tę, którą chciałby się bawić. Pozwala się popychać. Jego obrona to płacz. Jak mu pomóc? Renata Niestety, za takie zachowanie dziecka odpowiadają rodzice. Ich obawa przed tym, że ktoś posądzi malca o agresję, a ich samych o błędy wychowawcze, sprawia, że mówią smykowi: „Oddaj”, „Podziel się z kolegą”, gdy tylko jakieś dziecko wyciąga rękę po zabawkę pociechy. Tak działając, uczymy malca ustępowania. A co z dbaniem o dobre samopoczucie? Moim zdaniem Krzyś powinien wiedzieć, że nie zawsze musi oddawać swoją zabawkę dziecku. Poza tym proszę mu powiedzieć, że kiedy inny maluch zabiera mu coś, Krzyś może zawołać mamę na pomoc. To żaden wstyd! Czytaj też: Posłuszne dziecko to nie zawsze szczęśliwe dziecko Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl