Biegunka u dziecka - jak ją szybko pokonać?
Biegunka u dziecka jest uciążliwa, a może być wręcz groźna dla maluszka, bo zdarza się, że prowadzi do odwodnienia u dzieci. Sprawdź, co na biegunkę u dziecka warto stosować, a czego nie i jakie są skuteczne sposoby, by pomóc dziecku ją pokonać. Konsultacja: dr Joanna Gzik, pediatra.
Niemowlę karmione piersią może oddawać stolec nawet po każdym posiłku. Nie musi to być spowodowane biegunką. Niektóre dzieci karmione piersią robią kupkę bardzo często, inne raz dziennie lub nawet rzadziej. Jeśli maluszek pije mleko z butelki, zwykle oddaje stolec raz w ciągu dnia; podobnie starsze dziecko. Biegunkę możesz podejrzewać, jeśli następuje zmiana rytmu wypróżniania, kupki są częstsze, bardziej wodniste, często wręcz „strzelające”. Biegunce u dziecka mogą towarzyszyć nudności i wymioty, złe samopoczucie, gorączka u dziecka. Maluch nie chce też jeść ani pić. View Ediplayer on the source website Biegunka u dziecka - przyczyny Przyczyną biegunki zwykle jest infekcja wirusowa (spowodowana rotawirusami, tzw. grypa żołądkowa) lub infekcja bakteryjna. Biegunka u dziecka może też pojawić się z powodu: • zatrucia pokarmowego u dzieci • alergii • nietolerancji pokarmowej • w trakcie kuracji antybiotykiem – zabija on nie tylko chorobotwórcze bakterie, ale również te dobre, które wspierają odporność Najczęściej jednak przyczyną jest infekcja żołądkowo-przełykowa. Pierwsze objawy infekcji u dziecka: nudności i wymioty W pierwszej fazie infekcji często pojawiają się nudności i wymioty. Dziecko jest: blade osłabione wymiotuje nawet po niewielkich ilościach płynów - Na tym etapie bardzo dobrze sprawdza się podanie leków homeopatycznych. Warto zastosować Arsenicum album, pomocny we wszelkiego rodzaju zatruciach i infekcjach żołądkowo-jelitowych. Dołączamy również na tym etapie choroby homeopatyczną Ipeca, która niweluje skłonność do wymiotów– mówi dr Joanna Gzik, lekarz pediatra. Nie wolno dopuścić do odwodnienia u dziecka. Konieczne jest podawanie mu picia, początkowo bardzo często, nawet co 10-15 minut, za to małych ilościach. Najlepiej zaczynać od łyżeczki od herbaty, a potem stopniowo, jeśli dziecko nie wymiotuje po tak małych ilościach, zwiększać ilość płynów do dwóch łyżeczek, łyżki stołowej, kilku łyków, jednocześnie nieco wydłużając odstęp pomiędzy ich podawaniem. Co podać dziecku do picia przy wymiotach? Do picia dobra jest woda, którą organizm szybko przyswaja, a jeszcze lepszy słaby napar z czarnej herbaty (zawiera naturalne garbniki, dzięki czemu stan zapalny w jelitach szybciej wraca do normy). – Dobrze jest posłodzić herbatę cukrem lub glukozą. Nie jestem wielbicielką cukru, jednak małe dziecko ma niewielkie rezerwy energetyczne. Jeżeli nie je, a wymiotuje i ma biegunkę, to traci kalorie, nowych zaś nie dostarcza. A przecież wszystkie jego narządy pracują, kalorie są więc konieczne do podstawowej przemiany materii. Jeśli organizm ich nie dostaje, zaczyna spalać tkankę podskórną. Pojawiają się ciała ketonowe, które powodują ból brzucha i wymioty. Powstaje błędne koło – tłumaczy dr Joanna Gzik. Niektórzy rodzice w takiej sytuacji podają colę. Zawiera ona jednak fosforany, wypłukujące z kości wapń, i dobrze, aby nie przyzwyczajać do niej dziecka. –Lepiej podać właśnie słaby napój z czarnej herbaty, lekko osłodzony – podkreśla dr Gzik. Faza druga infekcji: gorączka i biegunka u dziecka W drugiej fazie choroby może pojawić się gorączka, a następnie biegunka. Co na biegunkę u dziecka będzie najskuteczniejsze? Naturalne leki i odpowiednia dieta. – Warto nadal podawać Arsenicum album, a dodatkowo Aloe, który nie powoduje zahamowania biegunki, on ją leczy – mówi dr Gzik. Dlaczego nie wolno podawać leków przeciwbiegunkowych? Dr Joanna Gzik tłumaczy, dlaczego błędem jest podawanie dziecku środków zapierających. – Organizm po to generuje biegunkę, by w ten naturalny sposób pozbyć się wirusów i bakterii. Jeśli hamujemy biegunkę, podając środki zapierające, to wirusy i chorobotwórcze bakterie nadal pozostają w jelitach, organizm nie może się ich pozbyć. Pojawiają się bóle brzucha, ponieważ stolec nie jest wydalany, a w jelitach utrzymuje się stan zapalny, który wręcz się nasila, gdyż wirusy pozostają w jelitach. Ból brzucha może być tak silny, że wręcz sugeruje zapalenie wyrostka robaczkowego i dziecko trafia do szpitala – mówi dr Gzik. Dieta przy biegunce - co jeść przy biegunce? Przede wszystkim dziecko powinno pić, żeby nie doszło do odwodnienia organizmu. Prócz wody i słabego osłodzonego naparu czarnej herbaty, niemowlęciu można podawać też mleko matki. Gdy wymioty osłabną, dziecko może zjeść niewielki posiłek. Najlepszy jest: kleik ryżowy marchwianka (zupa z ugotowanej i przetartej marchewki z dodatkiem szczypty soli, gdyż dziecko wraz z wodą traci składniki mineralne) delikatna kaszka Gdy biegunka będzie lżejsza, można podawać też: przetarte, gotowane jabłko gotowane warzywa – Odradzam mleko krowie w ostrej fazie infekcji. Podobnie nie można podawać surowych owoców i warzyw, które nasilają fermentację. Po dwóch, trzech dniach, gdy objawy ustąpią, można wrócić do normalnej diety, powinna ona być jednak lekkostrawna – tłumaczy dr Gzik. Probiotyki i elektrolity na biegunkę Warto również podawać probiotyk na biegunkę, czyli dobre bakterie probiotyczne. Kolonizują one jelita i wypierają z nich wirusy oraz chorobotwórcze bakterie. Podawanie probiotyków skraca czas biegunki wirusowej i bakteryjnej, a także biegunki po antybiotyku. Warto też wspomóc organizm, podając elektrolity dla dzieci, czyli składniki mineralne w przyswajalnej formie, które maluch traci podczas biegunki i wymiotów. Kiedy do lekarza? Jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, jeśli dziecko oprócz biegunki ma też: gorączkę silne wymioty w kupce pojawia się śluz lub krew To również konieczne, jeżeli: biegunka trwa ponad 2–3 dni dziecko wymiotuje więcej niż 5–6 razy dziennie jest słabe i apatyczne odmawia picia Objawy odwodnienia u dziecka Jak najszybciej jedź do szpitala, jeśli pojawiają się objawy odwodnienia u dziecka: wysuszone wargi słaba elastyczność skóry nieoddawanie moczu pulsujące ciemiączko (u niemowlaka) osłabienie Konieczne może być leczenie w szpitalu. Artykuł powstał z udziałem Polskiego Towarzystwa Homeopatii Klinicznej
Jak pobudzić laktację po porodzie naturalnym i cesarskim cięciu? Najlepsze sposoby
Istnieją dobre sposoby na pobudzenie laktacji zarówno po porodzie siłami natury, jak i po cesarskim cięciu. Można zwiększyć wytwarzanie mleka w piersiach, używając laktatora lub częściej przystawiając dziecko. Podpowiadamy, jak skutecznie i szybko pobudzić laktację.
Młode mamy często zastanawiają się, w jaki sposób można szybko pobudzić laktację. Podpowiadamy, jakie są przyczyny niedoboru pokarmu w piersiach, i co najlepiej stymuluje jego wytwarzanie. Spis treści: 1.Przyczyny słabej laktacji 2. Jak pobudzić laktację? 3. Najlepsze domowe sposoby na pobudzenie laktacji 4. Dieta: co jeść, żeby pobudzić laktację? 5. Nawadnianie organizmu: co pić, żeby pobudzić laktację? 6. Stabilizacja laktacji Przyczyny słabej laktacji Przyczyny słabej laktacji to między innymi zmiany hormonalne w organizmie mamy, stres lub restrykcyjna dieta. Chwilowy niedobór pokarmu może pojawić się również wtedy, gdy dziecko nieprawidłowo chwyta pierś lub jest nieregularnie karmione. Powodem słabszej laktacji może być także: choroba niemowlęcia, która uniemożliwia prawidłowe ssanie, np. rozszczep podniebienia, problemy neurologiczne, wcześniejsze zabiegi piersi lub brodawek, czego skutkiem jest niewystarczająca ilość tkanki gruczołowej, choroba kobiety, np. zespół policystycznych jajników, cukrzyca, choroby tarczycy. Kryzys laktacyjny Kryzys laktacyjny, czyli okres, w którym piersi produkują mniej mleka, pojawia się w czasie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/skoki-rozwojowe-niemowlaka-16654-r1/">skoku rozwojowego u niemowlaka. Dzieje się tak zwykle miedzy 3. a 6. tygodniem życia dziecka, a potem w 3. i 6. miesiącu życia. W odpowiedzi na to ciało kobiety produkuje mniej mleka. Zmienia się także jego skład – pokarm jest bardziej pełnowartościowy i dostosowany do potrzeb niemowlęcia. Przyczynami kryzysu laktacyjnego mogą być także zmiany hormonalne lub nadmierny stres. Jeśli kryzys laktacyjny trwa dłużej niż 7 dni – należy udać się do lekarza. Jak pobudzić laktację? Zanim sprawdzisz sposoby na pobudzenie laktacji, pomyśl, jak się czujesz. Stan psychiczny kobiety i jej pozytywne nastawienie do karmienia piersią pełnią kluczową rolę w procesie laktacji. Ważna jest sama chęć karmienia i pozytywna motywacja. Spokój, wyciszenie i wsparcie emocjonalne ze strony najbliższych pomogą młodej matce uporać się z początkowym niepokojem. Sfrustrowana i spanikowana kobieta, przejęta płaczącym maluchem, blokuje się emocjonalnie, przez co może dojść do zmniejszenia wydzielania <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/prolaktyna-normy-prolaktyny-objawy-hiperprolaktynemii-8857-r1/">prolaktyny i osłabienia laktacji. Najgorsze, co można wtedy zrobić, to zacząć dokarmiać niemowlę sztucznym mlekiem. Pamiętaj, że zarówno noworodek, jak i mama muszą nauczyć się współpracować ze sobą, a początki bywają nieraz trudne. Zwykle wystarczy zastosować kilka wskazówek, aby laktacja wróciła do normy i spełniała potrzeby żywieniowe dziecka. A jeśli zastanawiasz się, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-noworodku/karmienie-po-cesarce-9530-r1/">jak pobudzić laktację po cesarskim cięciu, pamiętaj, że rodzaj porodu nie ma znaczenia dla produkcji mleka – najważniejsze, by często przystawiać dziecko do piersi i dodatkowo pobudzać laktację laktatorem Akademia Młodych Rodziców Maluszek nie chce ssać? A może nie rozstaje się z piersią? Mamy gotowe rozwiązania! Czytaj więcej Jak pobudzić laktację laktatorem? Aby pobudzić laktację laktatorem, musisz odciągać pokarm po każdym karmieniu albo między karmieniami. Odciągaj mleko według metody 7-5-3: najpierw 7 minut z jednej piersi, potem 7 minut z drugiej, następnie 5 minut z pierwszej i 5 minut z drugiej i jeszcze po 3 minuty z każdej piersi. View Burdaffi on the source website Najlepsze domowe sposoby na pobudzenie laktacji Przedstawiamy najlepsze domowe sposoby na pobudzenie laktacji, które pomogą, jeśli borykasz się z zaburzeniami laktacji. Opróżnianie piersi w trakcie laktacji Jeśli chcesz pobudzić laktację, piersi powinny być opróżniane po każdym karmieniu. Jeśli zatem noworodek nie jest w stanie wypić całego mleka, powinno się je odciągnąć. Do tego celu najlepiej użyć specjalnego laktatora (mechanicznego lub elektrycznego), który można nabyć w aptece. Niektóre mamy jednak doskonale sobie radzą, odciągając nadmiar mleka ręcznie. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej Częste przystawianie do piersi Gdy dziecko ssie pierś, pobudza w ten sposób zakończenia nerwowe brodawki, informacja dociera do przysadki mózgowej i następuje uwolnienie hormonu prolaktyny odpowiedzialnego za produkcję mleka. A więc im częściej maluch ssie, tym więcej mleka się wytwarza w naturalny sposób. Warto zatem jak najczęściej karmić niemowlę. W ciągu dnia można to robić nawet co 1 lub 1,5 godziny, a w nocy co ok. 3-4 godziny (nocą wydziela się najwięcej prolaktyny). Nawet jeżeli mleka na początku jest mało, to częste przystawianie do piersi spowoduje, że malec nie będzie głodny, a laktacja będzie systematycznie stymulowana. Masaż na pobudzenie laktacji Niektóre mamy oraz położne polecają także masaż na pobudzenie laktacji – chodzi o szczotkowanie piersi specjalną szczotką. Masaż piersi w trakcie laktacji może powodować, że mleko stanie się bardziej tłuste i będzie go więcej. Dobrze działa też na jędrność biustu. Pamiętaj tylko, by nie szczotkować brodawek sutkowych. View Burdaffi on the source website Dieta: co jeść, żeby pobudzić laktację? Matka karmiąca musi w szczególny sposób dbać o swoją dietę. Osłabienie spowodowane ciążą, stres związany z porodem i pojawieniem się nowego członka rodziny oraz wysiłek, jaki organizm musi włożyć w wykarmienie noworodka, sprawiają, że potrzeby żywieniowe kobiety są w tym czasie większe. Nie ma mowy o ograniczeniu posiłków lub przejściu na dietę odchudzającą. Kobieta karmiąca powinna odżywiać się często i racjonalnie, a jadłospis niech będzie lekkostrawny i urozmaicony. Najlepsza <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/dieta-na-laktacje-co-jesc-zeby-miec-wiecej-mleka-1408-r22/">dieta na laktację to potrawy gotowane i duszone, a dobre produkty na pobudzenie laktacji to: warzywa, które zapewnią niezbędne witaminy i mikroelementy, tłuste ryby, które uzupełniają niedobór kwasów omega-3, dobrej jakości mięso, ryż, kasze, nabiał, owoce. Unikaj pokarmów smażonych, ciężkostrawnych oraz powszechnie uważanych za potencjalnie sprzyjające alergii, takich jak np. orzechy, czekolada, owoce pestkowe, owoce cytrusowe oraz nadmierna ilość mleka krowiego. Aby <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/karmienie-piersia-co-stymuluje-laktacje-sprawdz-18602-r1/">rozkręcić laktację, jedz trzy główne posiłki i, w miarę potrzeby, drobne przekąski pomiędzy nimi. Nie traktuj dosłownie zalecenia, aby jeść „za dwóch”, ale staraj się przyjmować więcej pożywienia niż zwykle – masz przecież do wykarmienia siebie i dziecko. Nawadnianie organizmu: co pić, żeby pobudzić laktację? Gdy karmisz piersią, tracisz pewną ilość wody, a więc powinnaś też przyjmować więcej płynów i regularnie się nawadniać. Nie oznacza to, że masz pić dziennie po kilka litrów wody, lecz że napojów powinno być proporcjonalnie więcej niż normalnie – tak, aby nie odczuwać pragnienia. Nie tylko sprzyja to laktacji, lecz także zapobiega odwodnieniu organizmu. Na pobudzenie laktacji można pić: zwykłą wodę, herbatę, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/herbata-na-laktacje-skutecznosc-dzialania-sklad-ile-mozna-wypic-28374-r1/">herbatki ziołowe. Jeśli masz problemy z laktacją, wspomagaj się herbatką z owoców anyżu czy kopru włoskiego. Na pobudzenie laktacji i ogólne wzmocnienie kobiety warto też gotować sobie wywar z czerwonych daktyli wraz z korzeniem lukrecji. Taka mieszanka dobrze wpłynie również na dziecko, ponieważ będzie wzmacniać jego niedojrzały jeszcze układ pokarmowy. I pamiętaj, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/bawarka-na-laktacje-czy-herbata-z-mlekiem-jest-dobra-na-laktacje-jak-sie-ja-robi-32368-r1/">bawarka na laktację to mit! Stabilizacja laktacji Kryzys laktacyjny łatwo pomylić ze stabilizacją laktacji, czyli unormowaniem produkcji mleka po porodzie. Młoda mama, po kilku tygodniach wytwarzania dużych ilości pokarmu, może mieć wrażenie, że jej piersi stają się puste. Ale bardziej miękki biust to właśnie jeden z objawów <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/stabilizacja-laktacji-kiedy-stabilizuje-sie-laktacja-jakie-ma-objawy-i-co-jej-sprzyja-32387-r1/">stabilizacji laktacji, która następuje ok. 4-6 tygodni po urodzeniu dziecka. Piersi zaczynają wówczas produkować tyle mleka, ile potrzebuje dziecko. Zobacz też: Trudne początki karmienia piersią <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/nawal-pokarmu-5350-r1/">Nawał pokarmu – jak sobie z nim radzić? Czy kapusta pomaga na zastój pokarmu? Jak leczyć zastój i mu zapobiegać?
Jak sprawić, by dziecko zdrowo się rozwijało? [WYWIAD Z EKSPERTEM]
Przyjście na świat dziecka to jeden z najważniejszych momentów w życiu każdego rodzica. To czas zmiany priorytetów i nawyków. Radość, która towarzyszy narodzinom maluszka, jest ogromna i nie da się jej porównać z niczym innym, jednak... nie brakuje także obaw o jego zdrowie. O tym, co robić, by nasze dziecko zdrowo rosło i dobrze się rozwijało opowiada podczas Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja, pediatra, dr Joanna Gzik.
Gdy dziecko się rodzi, chociaż jest to bardzo radosny moment, to jest to też czas, kiedy pojawia się szereg wątpliwości. Zmienia się cale życie – nasz rytm dobowy, priorytety i wszystko zaczyna się kręcić wokół tej małej istoty. I wszystko jest dobrze, dopóki jesteśmy w szpitalu, bo tam mamy pomoc specjalistów, trudność zaczyna się wtedy, gdy wracamy domu i... zostajemy z tym same. Mimo że przygotowywałyśmy się do tego przez całą ciążę, to i tak często jest to moment pełen niepewności. Kluczem, by jednak było łatwiej jest przede wszystkim znalezienie dobrego lekarza – świetny pediatra będzie dbał o zdrowie maluszka, a także zawsze będzie służył radą w chwilach zwątpienia. Jak wygląda prawidłowa, zdrowa dieta maluszka? Na ogół, gdy dziecko się rodzi mamy karmią niemowlę piersią. Jeżeli jednak tego pokarmu jest zbyt mało, nie jest to moment, który powinien wzbudzać w mamie niepokój – u takich mam rozwiązaniem jest karmienie sztuczne, które dostarczy maluchowi niezbędnych składników odżywczych. – Po pewnym czasie mleko nie wystarcza i należy rozszerzyć dietę dziecka. Aby zrobić to rozsądnie, należy stopniowo wprowadzać posiłki stałej. Na początku poprzez zabawę – od jednej-trzech łyżeczek np. ugotowanych warzyw lub proste, maksymalnie trzyskładnikowe zupy. Innym produktem, który zalecam jest must jaglano-jabłkowy bądź zamiennie – gruszkowy lub każdym innym owocem ugotowanym. Jest to ważne, gdyż surowe owoce wprowadzamy później, gdy organizm jest już na to gotowy, przyzwyczajony do ich trawienia – podkreśla dr Gzik. Ekspertka dodaje także, że w drugim półroczu rozszerzania diety wprowadzamy także produkty takie, jak: żółtko jajka, jogurt, twarożek, praktycznie wszystkie warzywa, a po 10. miesiącu życia również wywary mięsne. W tym czasie dziecko jest bardzo zainteresowane tym, co jest także na talerzu mamy i taty. Warto dawać mu niektóre rzeczy do próbowania. Kiedy do diety dziecka można wprowadzić słodycze? Pediatra zwraca również uwagę, że małe dzieci dopóki nie znają smaku słodkiego, same nie będą o niego zabiegać. Jeśli jednak już będzie znany, to warto wiedzieć, że nie będą z niego chętnie rezygnowały... Dlatego też warto z głową umieszczać je w jadłospisie malucha. Sprawdza się np. jeden dzień w tygodniu, w którym dziecko wie, że będzie mogło jeść słodycze. Natomiast codzienne podjadanie słodyczy z pewnością nie jest wskazane oraz zdrowe. Warto wtedy proponować maluchowi zdrowsze ich zamienniki np. owoce suszone, które też są słodkie w smaku. Dzieci mają to do siebie, że częściej niż dorośli łapią najróżniejsze infekcje. Jak powinniśmy je leczyć? – Aby układ odpornościowy funkcjonował prawidłowo, warto korzystać z tych domowych sposobów leczenia znane naszym mamom czy babciom. Należy stosować antybiotyki tylko wtedy, gdy są niezbędne. W leczeniu infekcji wirusowych warto natomiast stosować m.in. sok z bzu czarnego, napar z lipy, miód, sok malinowy, herbata z imbirem, moczenie nóg w wywarze z imbiru i naturalne antybiotyki – czosnek, cebula. One z powodzeniem poradzą sobie z infekcją, nie osłabiając jednoczenie układu immunologicznego – podkreśla dr Gzik. Ekspertka podkreśliła także, że w leczeniu pomocne są także leki homeopatyczne, które są pochodzenia naturalnego, dlatego są bezpieczne i nie posiadają skutków ubocznych. Można je stosować właściwie od 1. dnia życia dziecka. Pomagają nie tylko podczas infekcji, ale także m.in. w okresie ząbkowania, gdy dziecko ma kolkę niemowlęcą, zaparcia, alergie, a także u starszych dzieci, gdy np. nadmiernie się stresują. Chcesz wiedzieć więcej? Koniecznie zobacz nasz wywiad z ekspertem! Materiał powstał we współpracy z Polskim Towarzystwem Homeopatii Klinicznej
Jak przyszła mama może o siebie zadbać? [WYWIAD Z EKSPERTEM]
Zmienne nastroje, płaczliwość oraz inne skutki burzy hormonalnej, których doświadcza ciężarna, nie pomagają w tym, by dobrze się czuć i funkcjonować. Warto jednak wsłuchać się w potrzeby organizmu i starać się na nie odpowiadać. O tym, jak to zrobić, opowiada podczas Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja pediatra, dr Joanna Gzik.
– Jeśli mamy ochotę na wypoczynek i relaks, pozwólmy sobie na nie. Właśnie teraz warto odrobinę zwolnić i pamiętać o tym, że chociaż ciąża nie jest chorobą, to jednak jest wymagającym okresem, w którym powinniśmy szczególnie zatroszczyć się o siebie. Jeśli jesteśmy senne, to pozwólmy sobie na regenerujący sen. Warto by przyszła mama wiedziała, co ją w tym czasie relaksuje – czy jest to np. dobra książka, muzyka, czy film. I przy tym idealnie jest, gdy mama pamięta, że ten czas jest nie tylko dla niej, ale służy również maluchowi – podkreśla nasz ekspert. Specjalistka zwróciła również uwagę na to, że w tym czasie wiele mam odczuwa potrzebę wysiłku fizycznego. Trzeba pamiętać, że on także wpływa na samopoczucie i emocje, dlatego jeśli aktywność będzie dopasowana do stanu mamy i jej możliwości, będzie wpływała korzystnie na zdrowie jej i maluszka. Jakie składniki są niezbędne w diecie mamy? Mama powinna pamiętać przede wszystkim o tym, że je dla dwojga, a nie za dwoje. Warto, by zwróciła uwagę także na to, by posiłki były częstsze i mniejsze niż duże i rzadkie, a także regularne. Jeśli chodzi o to, jak powinien wyglądać sposób odżywiania ciężarnej, to zaleca się, by dieta była zbilansowana, zdrowa i różnorodna. – Powinna obfitować w ciepłe posiłki, w których będzie dużo warzyw, owoców i co za tym idzie witamin, minerałów i składników odżywczych. Nie należy także wprowadzać dużych zmian w diecie. Oznacza to, że jeśli mama nie spożywała przed ciążą np. glutenu i nabiału, to nie powinna ich jednak wprowadzać w trakcie ciąży, gdyż po prostu może je źle trawić – zachęca dr Joanna Gzik. Jak naturalnie radzić sobie z dolegliwościami w ciąży? Przestrojenie hormonalne z jednej strony umożliwia utrzymanie ciąży i jej zdrowy rozwój. Z drugiej jednak strony, burza hormonalna może powodować szereg dolegliwości, których przebieg jest indywidualny i nierzadko uciążliwy. Zdarza się, że ciężarna ma ich niewiele, ale są również przypadki, w których kobiecie w ciąży trudno jest przez nie normalnie funkcjonować. Na początku ciąży bardzo często występują wymioty i nudności. Aby je złagodzić, warto unikać produktów surowych i obfitych posiłków, zwłaszcza w godzinach popołudniowych. Lepiej sprawdzą się dania gotowane, a dodatkowo – warto wspierać się naparem z imbiru. Kolejną, uciążliwą dolegliwością są zaparcia, które także bywają trudne dla kobiet w ciąży. Można wtedy stosować siemię lniane, śliwki i buraki, które sprzyjają szybszemu trawieniu i regulacji perystaltyki jelit. – Leczenie kobiety w ciąży jest bardzo trudne, bo wielu substancji chemicznych nie wolno u niej stosować. Dlatego, aby było skuteczne, a także bezpieczne dla dziecka, sprawdzają się w tej roli leki homeopatyczne. Są one pochodzenia naturalnego, dlatego też nie są toksyczne i nie mają działań niepożądanych. Sprawdzają się w leczeniu wielu dolegliwości ciążowych, w tym m.in. nudności, wymiotów, zaparć, zgagi, hemoroidów, a także bólu stawów – podkreśla dr Gzik. Warto wiedzieć, że homeopatia jest dobierana indywidualnie dla każdej pacjentki przez lekarza homeopatę. Jeżeli przyszła mama jest zainteresowana tego typu leczeniem, warto, by zgłosiła się do specjalisty. Co ważne, także wiele położnych dysponuje taką wiedzą. Chcesz wiedzieć więcej? Koniecznie zobacz nasz wywiad z ekspertem! Materiał powstał we współpracy z Polskim Towarzystwem Homeopatii Klinicznej
Jak w naturalny sposób radzisz sobie z dolegliwościami niemowlęcia? [KONKURS]
Okres niemowlęctwa nie zawsze jest tak beztroski, jak bardzo chcieliby tego dla swojego maleństwa mama i tata… Często towarzyszą mu uciążliwe dolegliwości. Masz już za sobą takie chwile i doskonale wiesz, jak naturalnie sobie z nimi poradzić? Weź udział w naszym konkursie i wygraj nagrodę!
Pierwsze miesiące życia dziecka są intensywne, gdyż ono dopiero poznaje świat, stara się do niego dostosować, a dodatkowo – rozwija się i rośnie w błyskawicznym tempie. Dojrzewanie organizmu maluszka może wywoływać dolegliwości, które chociaż najczęściej nie oznaczają choroby, to i tak powodują m.in. dyskomfort, trudności ze snem i płaczliwość. Istnieją jednak różne rozwiązania, których wprowadzenie pomaga je złagodzić i tym samym przynosi ulgę zarówno maluszkowi, jak i zaniepokojonym rodzicom. Jak radzić sobie z dolegliwościami niemowlęcia? Bardzo częstą przypadłością w tym wieku jest kolka niemowlęca. Zwykle pojawia się w pierwszych tygodniach życia, a przemija samoistnie w 4-5 miesiącu życia. Chociaż jest niegroźną dolegliwością, związany jest z nią regularny, kilkugodzinny, najczęściej występujący wieczorem płacz. Aby pomóc maluszkowi, warto go tulić, nosić w chuście i bujać. Sprawdzi się też masaż brzuszka, włączenie delikatnych dźwięków oraz łagodnego światła. Ponadto, jako że na kolkę niemowlęcą nie ma jednego uniwersalnego lekarstwa, warto wypróbować kilka, zastosować np. preparaty homeopatyczne. Kolejne trudności, które często dotykają maluchy, to zaparcia. Właśnie wtedy maluszek pręży się, płacze, czerwieni, a także boli go brzuszek. Aby mu pomóc, warto podawać przed jedzeniem 2-3 łyżeczki wody. Sprawdzi się również masaż brzuszka, jednak należy pamiętać, by nie wykonywać go bezpośrednio po jedzeniu. Ponadto u większości niemowląt występuje także ulewanie, które ustępuje około 1. roku życia. Aby pomóc dziecku w tej sytuacji, należy pamiętać, by przewijać je przed, a nie po karmieniu. Zaleca się też, by karmić niemowlę częściej, a krócej, a także nie w pozycji leżącej. Powszechną dolegliwością u niemowląt jest także ząbkowanie. Ta przypadłość także wiąże się ze zwiększoną płaczliwością, rozdrażnieniem, kłopotami ze snem i bólem. Aby złagodzić uciążliwe objawy wychodzących zębów, warto zastosować masaż dziąseł, przemywać je rumiankiem, a także podawać dziecku schłodzone gryzaki (nie bardzo zimne!). – Coraz większa liczba pacjentów sama stara się znaleźć naturalne rozwiązania, które mogą poprawić jakość ich zdrowia. Kobiety w ciąży i młode matki nieustannie poszukują wiedzy, aby mieć pewność, że ich dzieci leczone są w sposób skuteczny, ale jednocześnie bezpieczny, bez zbędnego obciążania organizmu najmłodszych. (…) Podręcznik ten jest doskonałym kompendium wiedzy, który ułatwi w bardzo przystępny oraz przyjemny sposób poznanie oraz odpowiedni dobór leków homeopatycznych podkreśla M. Wojciechowska w książce „Homeopatia. Porady praktyczne. 43 sytuacje kliniczne". Weź udział w konkursie i wygraj nagrody idealne dla mamy niemowlęcia! Dolegliwości maluszka często są trudne do okiełznania. Znasz skuteczne sposoby, jak sobie z nimi radzić? Podziel się nimi z innymi rodzicami i weź udział w konkursie. Wystarczy, że krótko opiszesz je poniżej. Możesz wygrać jeden egzemplarz książki Michele Boiron i Francois Roux „Homeopatia. Porady praktyczne. 43 sytuacje kliniczne”. Zadanie konkursowe: View Ediplayer on the source website
Wirtualne warsztaty Mamo to ja. Do oglądania gdzie chcesz i kiedy chcesz.
Za nami kolejna edycja bezpłatnych warsztatów Mamo, to ja. Już od siedmiu lat przybliżamy w ten sposób młodym rodzicom tematy dotyczące przygotowania do macierzyństwa i pierwszych miesięcy w domu z dzieckiem.
Wcześniejsze edycje warsztatów Mamo, to ja, przyciągały młode mamy na spotkania z ekspertami w wielu miastach Polski. Obecna była wyjątkowa. Tym razem, z oczywistych względów bezpieczeństwa, warsztaty odbywały się tylko online. Jednak dzięki temu mogło wziąć w nich udział jeszcze więcej przyszłych i świeżo upieczonych rodziców. Ale wykładów słuchają też babcie, dziadkowie, ciocie, wujkowie i wszyscy ci, którym zdrowie, bezpieczeństwo i komfort młodych mam i małych dzieci leżą na sercu. Nasi najlepsi eksperci zostali zaproszeni wprost do waszych domów. Wszystkich wykładów można teraz posłuchać wielokrotnie, w najwygodniejszym dla siebie miejscu i czasie. Tematy wirtualnych warsztatów Mamo, to ja podzielone zostały na dwa główne bloki. Pierwszy skierowaliśmy do przyszłych mam, a drugi do tych rodziców, którzy już przywitali na świecie swoje pociechy. Będę mamą – wykłady na czas oczekiwania na dziecko O naturalnym leczeniu kobiet w ciąży opowiedziała pediatra, dr Joanna Gzik. Jak wiadomo, nie wszystkie leki są bezpieczne dla przyszłych mam. A kobiety w tym stanie częściej niż inne potrzebują środków wspomagających dobre samopoczucie i zdrowie. Podczas tego warsztatu dowiedziałyśmy się, jak o siebie dbać, stosując łagodne środki homeopatyczne, nie szkodząc równocześnie rozwijającemu się dziecku. Podczas spotkania poświęconego bezpiecznej ciąży i przygotowaniu do macierzyństwa, specjalista od bezpieczeństwa w firmie Marko, Tomasz Świergolik wyjaśnił, jak przyszła mama może i powinna bezpiecznie podróżować samochodem, zapinając pasy z zastosowaniem specjalnego adaptera. Dzięki niemu, nawet podczas zderzenia z przeszkodą lub gwałtownego hamowania, matka i dziecko są bardziej bezpieczni. Ponadto podczas tego samego warsztatu Roksandra Kłobuch z firmy Marko podpowiedziała, o jakich rzeczach warto pamiętać, kompletując wyprawkę malucha. Jak wybrać pierwszy fotelik samochodowy dla dziecka? To również niezbędny element wyprawki. Niezwykle ważny, bo od niego może zależeć zdrowie i życie naszego dziecka. Tu znów wysłuchaliśmy porad specjalisty w dziedzinie bezpieczeństwa, przedstawiciela firmy Marko. Tomasz Świergolik wyjaśnia, na co zwrócić uwagę, wybierając fotelik, oraz dlaczego warto przy tym skorzystać z porad specjalisty. ​Poruszony został także temat wyprawki noworodka – w materiale, którego patronem była marka SMYK, rodzice otrzymali kompletną listę rzeczy niezbędnych dla maluszka już od pierwszych dni po narodzinach. O koniecznych szczepieniach noworodka zaś opowiedziała dr n. med. pediatra Aneta Górska-Kot podczas aż dwóch spotkań. W pierwszym usłyszałyśmy, dlaczego ważne są szczepienia przeciwko pneumokokom i czym grozi zakażenie pneumokokami i meningokokami. Podczas drugiego spotkania dr Górska-Kot radziła, jak młoda mama powinna przygotować siebie i dziecko do pierwszej wizyty szczepiennej z noworodkiem. Jestem mamą – wykłady poświęcone pierwszym miesiącom życia dziecka Co jeszcze działo się w tym roku, gdy niemożliwe było zorganizowanie warsztatów w wielu miastach Polski, jak podczas poprzednich edycji Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja? Też było arcyciekawie! Dwa spotkania w tym bloku poświęciliśmy małym odkrywcom. W pierwszym z nich Justyna Błaszczyk, specjalistka do spraw zabawek edukacyjnych i pedagog wczesnoszkolny, opowiedziała, co warto wiedzieć o rozwoju fizycznym, poznawczym i społecznym dziecka. Poznajemy tu wszystkie etapy rozwoju malucha – od pierwszych dni po urodzeniu. Dowiadujemy się też, jak stymulować zdrowy i równomierny rozwój na wszelkich jego płaszczyznach – fizycznej, psychicznej, społecznej i poznawczej. W drugim warsztacie z cyklu o małych odkrywcach Roksandra Kłobuch, ekspertka marketingu z firmy Marko, opowiedziała o tym, jak dzieci poznają świat dzięki zabawie. Tu dowiadujemy się między innymi, że dziecko nie potrzebuje wielu zabawek, ale muszą one być odpowiednio dobrane do wieku i wielofunkcyjne, a przy tym bardzo bezpieczne. Jak wspomagać rozwój ruchowy dziecka od dwóch lat? Podczas tego warsztatu Katarzyna Sempolska – terapeutka integracji sensorycznej, przez ponad 40 minut odpowiadała na pytania czytelniczek. Dowiedzieliśmy się, dlaczego warto huśtać dziecko, czy maluch powinien biegać po domu bez skarpetek, po co małemu dziecku duża piłka i czy źle założona pielucha może mieć wpływ na zdrowie stawu biodrowego. Pytań było zresztą o wiele więcej, a każda odpowiedź oswaja młodych rodziców z każdym etapem rozwoju ich pociechy. Trzy kolejne warsztaty poświęcone były zdrowiu naszych dzieci. Pediatra dr Joanna Gzik wyjaśniła podczas wykładu Naturalne leczenie małych dzieci, jak dobierać i stosować środki homeopatyczne w utrzymywaniu maluszka w dobrym zdrowiu i samopoczuciu. Natomiast pediatra, dr n. med. Aneta Górska-Kot, pierwszy z warsztatów poświęciła wyjaśnieniu, czym jest sepsa, dlaczego jest tak groźna i jak uchronić przed nią swoje dziecko. Podczas drugiego z warsztatów dr Górska-Kot zachęcała do szczepień i opowiedziała, przed jakimi chorobami chronią one nasze dzieci. To był niezwykły, intensywny czas. Już dziś szykujemy kolejną, przyszłoroczną edycję z ciekawymi tematami i najlepszymi ekspertami, zajmującymi się mamą i dzieckiem. Do zobaczenia!
Gdy malec choruje: tych błędów nie popełniaj!
Większość infekcji u dziecka to infekcje wirusowe, z którymi organizm powinien poradzić sobie sam. Trzeba go jednak umiejętnie wspierać, by prosta infekcja wirusowa nie przeszła w bakteryjną.
Konsultacja lek. med. Joanna Gzik Gdy tylko zauważysz u dziecka pierwsze objawy wskazujące na rozpoczynającą się infekcję: gorsze samopoczucie, płaczliwość, katar, pokasływanie, warto zacząć działać, by „zdusić” infekcję w zarodku. Jakich błędów nie popełniać, gdy malec choruje? 1. Nie przegrzewaj dziecka Jednym z pierwszych objawów infekcji są zaburzenia termoregulacji. Dziecku może być zimno, a po chwili robi mu się bardzo ciepło i jest spocone, szczególnie jeśli więcej się rusza. W przypadku niemowlęcia najlepiej sprawdzisz, czy nie jest mu za gorąco, dotykając jego karku: powinien być ciepły, ale nie spocony. Najbardziej praktyczne jest ubieranie malca na cebulkę: jeśli jest mu za ciepło, jedną warstwę można zdjąć; jeżeli za zimno – założyć dodatkową. W pokoju, gdzie śpi, nie powinno być za gorąco: idealna temperatura to 18-20 stopni C. Często wietrz pokój malca, uważając jednak, by nie przebywał w przeciągu. Zwróć uwagę, by powietrze nie było przesuszone – rozwieś mokre pieluszki i ręczniki. To szczególnie ważne w sezonie grzewczym gdy grzeją kaloryfery, oraz latem, gdy jest gorąco. 2. Nie przetrzymuj w domu Jeśli dziecko nie ma gorączki, a tylko katar czy kaszel, możesz z nim wychodzić na dwór. Świeże powietrze ułatwi maluchowi oddychanie w przypadku kataru czy niewielkiego kaszlu. 3. Nie stosuj kropli na katar obkurczających śluzówkę Mogą spowodować uszkodzenie niedokrwionej błony śluzowej nosa. Ich dłuższe stosowanie często powoduje po odstawieniu tzw. katar polekowy. Podawaj mu do noska sól fizjologiczną lub preparaty zawierające wodę morską. Niemowlę ułóż potem na brzuszku (starsze dziecko na swoich kolanach), główką lekko w dół. Oklepuj mu plecki po obu stronach kręgosłupa. Pomaga to w wypłynięciu wydzieliny. Warto posmarować nos malca maścią majerankową. Gdy śpi, można potrzymać mu w pobliżu nosa przekrojoną cebulę lub ząbek czosnku, by wdychał zawarte w nich substancje, działające antywirusowo i antybakteryjnie (nie zostawiaj jednak kawałka cebuli czy czosnku w łóżeczku dziecka, gdyż może je włożyć do buzi, nosa lub ucha). Przy katarze pomagają też inhalacje z ziół, np. lipy, rumianku, sosny. Garnuszek z wodą lub naparem z ziół najlepiej ustawić w pobliżu łóżeczka, by dziecko oddychało wilgotnym powietrzem (trzeba uważać, by się nie oparzyło). Można też wspomóc się homeopatią; leki homeopatyczne są bezpieczne od pierwszych dni życia. Dobiera się je w zależności od rodzaju kataru, obserwując wydzielinę z nosa. W przypadku przezroczystego, lejącego kataru, warto zastosować Allium cepa; w przypadku częstego kichania – Nux vomica; przy katarze gęstym, zielonym – Kalium bichromicum. 4. Nie karm na siłę W czasie infekcji dziecko ma mniejszy apetyt; to naturalne – jego organizm jest obecnie skoncentrowany na walce z infekcją, a nie na trawieniu. Proponuj produkty lekkostrawne (gotowane warzywa, kasze, owoce, chude, gotowane mięso lub rybę), nie zmuszaj jednak do jedzenia. Nie podawaj produktów ciężkostrawnych, smażonego mięsa, fast foodów, a także produktów zawierających cukier (słodyczy, słodkich jogurtów owocowych, słodkich gazowanych napojów) – są bezwartościowe, a przy tym „zaśluzowują” organizm. Podobnie mogą działać produkty mleczne (mleko, słodkie serki, jogurty) – warto zwrócić uwagę, czy dziecko nie poczuje się lepiej po ich odstawieniu. Pilnuj, by dziecko dużo piło. Dzięki temu wydzielina kataralna jest bardziej płynna, co ułatwia jej pozbycie się. Dla niemowlęcia najlepsze napoje to: mleko z piersi, woda (najlepiej butelkowana – niskozmineralizowana, przegotowana i ostudzona), ziołowe i owocowe herbatki (malinowa, rumiankowa, z dzikiej róży i czarnego bzu). Jeśli dziecko w trakcie infekcji wymiotuje, podawaj mu lekko ciepłe napoje (najlepiej woda, delikatna herbatka owocowa) w małych ilościach, po kilka łyżeczek, za to często. 5. Nie hamuj wilgotnego kaszlu Kaszel wilgotny, gdy dziecko odkrztusza wydzielinę, jest bardzo pozytywny – pomaga samooczyścić się z nadmiaru wydzieliny, która spływa do gardła i do oskrzeli. Nawilżaj powietrze w pokoju, podawaj duże ilości płynów, najlepiej lekko ciepłych (np. napary z siemienia lnianego, liści i korzeni prawoślazu, lipy, dzikiej róży, maliny, z dodatkiem odrobiny miodu). Sprzyja to nawilżeniu dróg oddechowych dziecka, rozrzedzeniu wydzieliny. Pomocne jest też moczenie nóg w wywarze z imbiru. Od 2. roku życia możesz podawać syrop z czosnku i cebuli, kompot gruszkowo-migdałowy (zmienia kaszel suchy w mokry), syrop z kwiatów malwy. Korzystne jest posmarowanie pleców i stóp maściami zawierającymi olejki eteryczne, np. tymiankowy, sosnowy, anyżkowy, koperkowy, miętowy (jeśli dziecko nie jest uczulone). Można zastosować środki homeopatyczne; w przypadku kaszlu wilgotnego np. Antymonium tartaricum, Ipeca (wspomogą odkrztuszanie wydzieliny). Kaszel suchy, często występujący w nocy, pomoże złagodzić np. Drosera, a kaszel krtaniowy – Spongia tosta. 6. Nie obniżaj stanu podgorączkowego Gorączka świadczy o tym, że do organizmu dziecka wtargnął chorobotwórczy wirus lub bakteria, a organizm stara się z nimi walczyć, podwyższając temperaturę. Dlatego jeśli jest ona tylko nieznacznie podwyższona i nie przekracza 38 stopni C (to stan podgorączkowy), nie trzeba jej obniżać. Możesz podać dziecku napar z kwiatów czarnego bzu, lipy, owoców maliny: działają rozgrzewająco. Gdy dziecko spoci się, spowoduje to obniżenie temperatury ciała. Pamiętaj, że w czasie gorączki dziecko musi dużo pić, aby nie doszło do odwodnienia organizmu. Zbyt wysoka temperatura może jednak niekorzystnie wpływać na układ krążenia, serce, układ nerwowy. Dlatego pediatrzy zalecają, by obniżać temperaturę, jeśli przekroczyła ona 38 stopni C, zwłaszcza gdy dziecko źle się czuje, jest marudne, nie chce się bawić, zachowuje się inaczej niż zwykle albo w przeszłości miało drgawki gorączkowe. Dzieciom i nastolatkom nie wolno podawać aspiryny i żadnych środków zawierających kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko wystąpienia tzw. zespołu Reye’a. Można podawać wyłącznie leki zawierające paracetamol lub ibuprofen. W obniżeniu gorączki pomogą też chłodne okłady (na czoło, łydki, przedramiona). Pomaga też kąpiel w chłodnej wodzie. Do wanny (lub wanienki) nalej wody o temperaturze o 1 st. Celsjusza niższej niż temperatura ciała dziecka. Może ono posiedzieć w wodzie 5-10 minut. Woda w wanience będzie stopniowo stygnąć, a wraz z nią maluchowi zacznie spadać gorączka. W tym czasie nie dolewaj ciepłej wody. Po wyjęciu malca z kąpieli, wytrzyj go szybko i ciepło ubierz. W przypadku gorączki mogą sprawdzić się środki homeopatyczne, które najlepiej dobrać w zależności od tego, jak narasta temperatura. Przy gorączce wolno rosnącej, do 38 stopni C, można zastosować Ferrum phosphoricum. Gdy gorączka od razu szybko rośnie i staje się wysoka, pomocny może być Aconitum napellus. Jeśli oprócz wysokiej gorączki pojawiają się poty, zaczerwienienie skóry i sucha śluzówka, można zastosować homeopatyczny lek Belladonna. 7. Nie podawaj pastylek do ssania na ból gardła Są przeznaczone dla starszych dzieci (od 5-6 lat), które dobrze już sobie radzą ze ssaniem tabletek (młodsze dziecko może się zakrztusić). Młodszemu dziecku możesz podać napary do picia (np. z rumianku, lipy, podbiału – jeśli nie jest alergikiem). Starszemu możesz zaproponować płukanie gardła, np. wodą z dodatkiem soli lub sody oczyszczonej. Jeśli dziecko nie ma alergii do płukania można używać naparów z ziół (rumianek, szałwia, podbiał, lipa), wody z miodem lub propolisem. 8. Unikaj podawania antybiotyków Większość infekcji u dziecka to infekcje wirusowe, które nie muszą i nie powinny być leczone antybiotykami: nie działają one zresztą na wirusy. Zaburzają za to florę bakteryjną w jelitach, dlatego dzieci, które często stosują antybiotyki, zapadają na kolejne infekcje, są też bardziej narażone na alergię. W pierwszej fazie choroby najlepiej wypróbować domowe sposoby leczenia. Odpowiednio wcześnie zastosowane nie pozwalają chorobie się rozwinąć. Można też wspomóc się środkami homeopatycznymi: to leki pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub mineralnego, w bardzo dużym rozcieńczeniu. Dzięki temu nie mają działań ubocznych, a mogą zadziałać na podobnej zasadzie jak szczepionka i stymulować organizm do walki z infekcją. Można je stosować od pierwszych dni życia (kuleczki rozcieńcza się w niewielkiej ilości wody i podaje niemowlęciu np. łyżeczką). Jeśli jednak stan dziecka nie poprawia się, konieczna jest wizyta u lekarza. 9. Nie hamuj na siłę biegunki Biegunka to jeden z objawów infekcji żołądkowo-jelitowej. Organizm generuje biegunkę i wymioty, by pozbyć się wirusów lub bakterii. Jeśli stosujemy leki, które hamują biegunkę, wirusy i bakterie nie są wydalane wraz ze stolcem, a stan zapalny jelit utrzymuje się. Mogą pojawić się bardzo silne bóle brzucha. W przypadku biegunki warto zastosować dietę (kleik ryżowy, marchwianka), dziecko powinno też dużo pić. Warto podawać probiotyki (dobre bakterie kolonizują przewód pokarmowy, eliminując w ten sposób patogeny). Można wspomóc się środkami homeopatycznymi, takimi jak Aloe, Arsenicum album. Kiedy do lekarza Infekcja kataralna u niemowlęcia łatwo może się rozszerzyć. Częstym powikłaniem jest zapalenie oskrzeli, płuc, ucha. Dlatego udaj się z dzieckiem do lekarza jak najszybciej jeśli: - katar ma dziecko w pierwszych trzech miesiącach życia, - niemowlę odmawia ssania piersi oraz picia przez kilka godzin (istnieje niebezpieczeństwo odwodnienia, groźnego dla życia), - niemowlę ma gorączkę, - dołączyła się biegunka i wymioty (dziecko może się odwodnić), - kaszel, - dziecko jest wyraźnie osłabione, senne, apatyczne, „leje się” przez ręce, - wydzielina kataralna zmieniła kolor z przezroczystego na żółty lub zielony (może to być znak, że infekcja zmieniła się w bakteryjną i trzeba dziecku podać antybiotyk), - zachowanie dziecka budzi Twój niepokój, - „domowe” sposoby leczenia kataru nie okazały się skuteczne i dziecko nie zdrowieje lub nawet czuje się gorzej. Artykuł powstał z udziałem Polskiego Towarzystwa Homeopatii Klinicznej
Maluch z kaszlem, katarem, biegunką? Sprawdź, czy nie popełniasz najczęstszych błędów rodziców chorego dziecka!
U małego dziecka nietrudno o infekcję. Jego układ odpornościowy dopiero się kształtuje i zanim osiągnie wstępną dojrzałość, przez około 6 lat będzie się uczył obrony przed szkodliwymi bakteriami i wirusami. Przed wami zatem wiele infekcji, warto wiedzieć, jak w ich trakcie prawidłowo opiekować się dzieckiem.
Rodzice z niepokojem reagują na każdą zmianę dotyczącą zdrowia maluszka – problemy skórne, biegunki, katar, kaszel czy podwyższoną temperaturę. Najczęściej przyczyną zachorowań są wirusy, a stany zapalne pojawiają się w górnych drogach oddechowych czy w układzie trawiennym. Wiele symptomów jest naturalnych, a organizm dziecka sam nauczy się z nimi walczyć i wróci do zdrowia. Ważne jest, aby chcąc pomóc – nie zaszkodzić. Jakich błędów unikać? Podpowiadamy. Zbyt wczesne zbijanie podwyższonej temperatury Gorączka to częsty towarzysz w przypadku zapalenia i infekcji – świadczy o tym, że w ustroju toczy się bitwa z patogenem. Podwyższając temperaturę, organizm daje nam znak, że coś mu dolega i z czymś się zmaga. Jak nie popełnić błędu? Należy pamiętać, że przy podwyższonej temperaturze ciała wielokrotnie wzrasta produkcja przeciwciał. Oznacza to, że układ odpornościowy znacznie podwyższa swoją aktywność. Zbyt szybkie podanie leków przeciwgorączkowych i gwałtowne zbicie temperatury może zakłócić naturalne mechanizmy zdrowienia i kształtowania się odporności u dziecka. Dlatego tak ważne jest odpowiednie dobranie preparatów, które wesprą system immunologiczny. Są naturalne substancje wspomagające organizm w walce z gorączką. Należy jednak pamiętać, że zupełnie inaczej trzeba podejść do małego pacjenta, gdy temperatura narasta stopniowo, dziecko jest osłabione, blade, skarży się na ból ucha i sucho pokasłuje, a inaczej, gdy gorączka pojawia się nagle, a maluch jest rozpalony, ma suchą skórę i bardzo chce mu się pić. W pierwszym przypadku bazować można na akonitynie występującej w naturze w liściach, łodygach i korzeniach tojadu. Z kolei preparaty tworzone na bazie wilczych jagód mogą być pomocne, gdy temperatura jest również bardzo wysoka, a maluch się poci, jest zaczerwieniony, pobudzony i rozdrażniony. Xxxx kiedy do lekarza koniecznie? Leczenie kataru nieadekwatne do jego rodzaju Niemowlęta oddychają jedynie przez nos, dlatego każdy katar szalenie utrudnia im życie… Przeszkadza w oddychaniu, ale i jedzeniu. W dodatku zalegająca w drogach oddechowych wydzielina doprowadza do powstania stanu zapalnego błony śluzowej nosogardła, powiększenia trzeciego migdała, co może spowodować powikłania takie jak zapalenie ucha i zatok. Dlatego ważne jest, by przynosić małemu noskowi ulgę szybko i sprawnie. Jednak warto pamiętać, że katar, jak również inne wydzieliny (np. śluz odrywający się w czasie kaszlu), mają swoje znaczenie obronne. Organizm produkując je, a następnie wydalając, oczyszcza błony śluzowe. Co więcej w śluzie znajdują się przeciwciała niszczące wirusy. Jak nie popełnić błędu? Należy pozwolić organizmowi w naturalny sposób oczyścić się ze zbędnych wydzielin, czyli pozwolić katarkowi spłynąć. Warto np. zakroplić sól fizjologiczną, by go rozrzedzić, a spływanie będzie szybsze i łatwiejsze. Gdy maluszek ma stan podgorączkowy i pojawiają się dreszcze, a do tego zaczyna kichać i z nosa w ciągu dnia leci wodnista wydzielina, w nocy zaś się zatyka, dobrym rozwiązaniem będzie sięgnięcie po preparat, w którego składzie znajdzie się wyciąg z krzewu kulczyba wronie oko. Gdy zaś katar jest obfity, leci jak woda i silnie podrażnia nos i skórę wokół niego, może sprawdzić się… preparat na bazie cebuli! Jeszcze inaczej postępować należy, gdy wydzielina z nosa ma charakter ropny, kolor zielony, jest gęsta, kleista i trudna do usunięcia lub gdy jest żółta, gęsta i spływa po tylnej ścianie gardła. XXX dr Gzik co na taki katar i kiedy lekarz Nieodpowiednie wsparcie w czasie biegunki To u dzieci częsta i wyjątkowo nieprzyjemna dolegliwość. Objawem jest oddawanie płynnego lub półpłynnego stolca częściej niż trzy razy w ciągu doby. Biegunce towarzyszy często ogólne osłabienie organizmu, nudności i ból brzucha. Może pojawić się również podwyższona temperatura. Najczęściej ma podłoże bakteryjne lub wirusowe. Może ona pojawić się także, kiedy rozszerzamy dietę maluszka, bobas ząbkuje lub gdy dziecko „smakowało” różnych przedmiotów i włożyło do buzi brudne rączki. Biegunka może pojawić się również na tle emocjonalnym, gdy maluch wchodzi w nowe środowisko i np. zostaje przedszkolakiem. Bardzo często z powodu nerwowego przeżywania i ekscytacji boli go brzuszek, a nawet pojawia się biegunka. Jak nie popełnić błędu? Biegunka u dzieci jest o tyle niebezpieczna, że dość łatwo może dojść do odwodnienia organizmu, dlatego trzeba być bardzo czujnym i regularnie podawać dziecku wodę do picia. Dr Gzik co podawać do picia?? Należy także pamiętać o właściwej diecie. Dr Gzik??? Jaka to dieta Łagodząco w dolegliwościach związanych z biegunką wpływają preparaty z węglem oraz takie, które hamują nasilone ruchy jelit. Organizm wesprą także probiotyki, które odbudują florę bakteryjną układu pokarmowego, oraz elektrolity, odpowiedzialne za nawodnienie organizmu. Warto także pamiętać, że u najmłodszych częstą przyczyną uciążliwej biegunki może być rotawirus, dlatego zawsze warto skonsultować ją z pediatrą. Dr Gzik - jakie preparaty homeo na biegunkę? Nakłanianie do jedzenia podczas infekcji Brak lub zmniejszenie apetytu to objaw zupełnie naturalny przy większości infekcji. W tym okresie mały organizm całą energię przeznacza na walkę z chorobą i nie chce jej tracić na trawienie. Spokojnie – maluszek odbije sobie ten post po chorobie. Wtedy kluczowe będzie zadbanie o wartościowe pożywienie. Jak nie popełnić błędu? Podczas choroby i w czasie, gdy maluch ma osłabiony apetyt, kluczowe jest nawadnianie, zwłaszcza gdy infekcji towarzyszy podwyższona temperatura. Sprawdzą się ziołowe herbatki (np. na bazie kopru włoskiego lub rumianku), naturalne soki owocowe czy po prostu letnia woda. Jest też grupa produktów, które lepiej od razu ograniczyć lub wyeliminować z diety chorego malucha. To produkty mleczne i banany, ponieważ działają śluzotwórczo i nasilają wytwarzanie się patologicznych wydzielin. Należy wykluczyć również cukier i słodycze, które obniżają odporność i zdolność do walki ze szkodliwymi drobnoustrojami, a także nasilają produkcję śluzu. Niewskazane są wszelkiego rodzaju potrawy przetworzone, tłuste i smażone – te, które będą dla malca ciężkostrawne. Warto za to włączyć do diety w tym czasie kaszę jaglaną, która neutralizuje stany zapalne i ma dużo właściwości odżywczych, a także ryż oraz płatki owsiane. Nie wolno również zapominać o warzywach i kiszonkach, czyli naturalnych probiotykach. Gr Gzik – co mają boirona To, co ważne – pojedyncze preparaty homeopatyczne nie zawierają substancji konserwujących ani żadnych innych dodatków chemicznych – są zawsze produktami naturalnymi. Pozyskuje się je z substancji pochodzenia roślinnego, zwierzęcego oraz mineralnego. Przegrzewanie lub stosowanie metody „niech się wypoci” W czasie przeziębienia jest niezwykle istotne, by maluch się nie przegrzewał. To jeszcze bardziej obniża odporność. Gdy dochodzi bowiem do kumulacji ciepła w organizmie, jego zdolność naturalnego ochładzania się przez pocenie znacznie spada. To szczególnie niebezpieczne w przypadku dzieci, u których proces regulacji temperatury ciała nie przebiega tak sprawnie, jak u innych osób. Należy dbać o to, żeby tkaniny, z których wykonane są ubranka dziecka, były naturalne i przewiewne – zbyt ciepłe, a także ciasne ubranie również sprzyjają przegrzaniu organizmu. Poza tym, może oczywistość, ale chyba każdy rodzic wie, że chore dziecko to marudne dziecko. Nie można mu więc dokładać zmartwień dodatkowymi klamerkami, guzikami czy cisnącymi gumeczkami w choćby najpiękniejszych ubrankach... Jak nie popełnić błędu? Jeśli przebywacie na świeżym powietrzu, należy mieć na uwadze stosowne do pogody ubieranie malucha. Nie powinno się go ubierać ani zbyt grubo, ani zbyt lekko. Zadbać należy przede wszystkim o ciepłe stopy oraz głowę. Dziecko musi być zabezpieczone czapką i odpowiednim obuwiem. Idealnie sprawdzi się technika „na cebulkę”. Bardzo łatwo wówczas o pozbycie się nadmiaru odzieży w przypadku, gdy maluszkowi zrobi się za gorąco, a jednocześnie kilka warstw ubrania ochroni go przed zimnem. Trzeba pilnować, aby malec się nie spocił nadmiernie, ponieważ grozi to przewianiem i złapaniem szkodliwego mikroba. Nadużywanie antybiotyków Na szczęście powoli mijają czasy, gdy odpowiedzią lekarzy na niemal każdą infekcję było przepisanie dziecku antybiotyku. Już wiemy, że – szczególnie, gdy chorobę wywołuje wirus – nie ma to sensu. Warto jednak sięgnąć po preparaty naturalne, które przywracają organizm do równowagi i pomagają mu wrócić do zdrowia. Dodatkowo stymulują układ odpornościowy, powodując coraz rzadsze nawroty chorób i skracając czas trwania infekcji. Jak nie popełnić błędu? Gdy zauważymy, że z naszą pociechą dzieje się coś niepokojącego – pokłada się, nie ma apetytu, ma szkliste oczy i ciepłe czoło – możemy zastosować preparaty wspomagające układ odpornościowy i pomagające mu walczyć z drobnoustrojami. Jest szansa, że tak wzmocniony układ immunologiczny szybko poradzi sobie z chorobą i nie dopuści do jej rozwinięcia się, jednocześnie przyspieszy powrót do zdrowia. Pozwólmy dziecku samodzielnie zwalczyć chorobę. Jeżeli jednak jej objawy utrzymują się przez dobę lub dłużej, albo się nasilają, należy skonsultować się z lekarzem. On pomoże ocenić stan dziecka i właściwie zdiagnozuje objawy choroby, dostosowując leki do indywidualnych potrzeb każdego chorego. Artykuł powstał z udziałem Polskiego Towarzystwa Homeopatii Klinicznej
Dlaczego dzieci chorują? Czy nie istnieje skuteczny sposób na wzmocnienie ich odporności?
To pytanie spędza sen z powiek wielu mamom. Bo dzieci, zwłaszcza w wielu żłobkowym i przedszkolnym, łapią przeróżne infekcje nawet kilkanaście razy w ciągu roku. I nie ma w tym nic dziwnego! Ich odporność dopiero się kształtuje – pewne symptomy są naturalne, a organizm dziecka uczy się w ten sposób prawidłowego funkcjonowania. Warto jednak podjąć działania wzmacniające układ immunologiczny.
Najwięcej chorób i infekcji czeka na dzieci do 6. roku życia. To czas, w którym najbardziej intensywnie rozwija się ich układ odpornościowy. A jednocześnie to początek pierwszych kontaktów maluchów ze światem zewnętrznym – placami zabaw, klubami malucha, żłobkiem i przedszkolem. Nabieranie odporności Odporność dziecka buduje się przez kontakt organizmu z patogenami, czyli poszczególnymi bakteriami czy pojedynczymi ich białkami. Organizm zapoznaje się z nimi i przy kolejnym spotkaniu wie już, że mu szkodzą. Jest to sygnał, że musi je zwalczać, wytwarzając odpowiednie przeciwciała. Nie oznacza to oczywiście, że mamy narażać dziecko na kontakt z panującą chorobą, by je uodparniać, ale ważne jest, żeby nie wychowywać malucha w warunkach sterylnych. To właśnie szansa na uodpornienie się na większą ilość wszechobecnych zarazków. Zatem troska o podstawowe zasady higieny wystarczy! Wzmacnianie odporności Warto jednak zadbać o profilaktykę. Odpowiednia troska o organizm być może nie wyeliminuje całkowicie wszystkich potencjalnych chorób i infekcji, ale z pewnością pomoże szybciej się z nich wykaraskać i wrócić do zdrowia. Niezwykle istotna jest właściwa flora bakteryjna, naturalnie bytująca w jelitach już od narodzin. Ona odpowiada za około 80% odporności człowieka. Kształtuje się już podczas porodu, wspierana jest także przez mleko mamy. Ważne jest jednak, by przez cały rok trzymać się odpowiednich zasad. Pamiętajmy, że odporności nie zbuduje się z dnia na dzień! O czym należy pamiętać: Właściwa dieta. To przede wszystkim naturalne, sezonowe produkty. Dobrze jest ograniczyć lub wykluczyć żywność przetworzoną. Gdy pogoda za oknem nie rozpieszcza, warto pamiętać o ciepłych daniach i napojach, a także przyprawach, które rozgrzewają organizm od środka, jak np. cynamon lub kardamon. Pamiętaj, aby w diecie znalazły się też pełnoziarniste kasze. Nie powinno zabraknąć zwłaszcza kaszy gryczanej i jaglanej. Ta druga neutralizuje stany zapalne i ma dużo właściwości odżywczych. Warto do diety wprowadzić również kiszonki, czyli naturalne probiotyki! Na ten czas z jadłospisu powinny zniknąć cukier i słodycze, które obniżają odporność i zdolność do walki ze szkodliwymi drobnoustrojami, a także nasilają produkcję śluzu. Dieta to także napoje! W razie kataru wskazane jest podawanie herbatki z majeranku i tymianku, wykazujących działanie osuszające i przeciwzapalne. Na czas infekcji górnych dróg oddechowych warto wyeliminować mleko i produkty mleczne oraz banany. Produkty te działają śluzotwórczo i nasilają wytwarzanie się patologicznych wydzielin. Idealnie za to sprawdzą się także ziołowe herbatki, naturalne soki owocowe (najlepiej z malin lub czarnego bzu) lub po prostu letnia woda. Probiotyki i prebiotyki. Jelita są centrum dowodzenia organizmem. Prawidłowa mikroflora w nich zapewni nie tylko dobre samopoczucie (większość serotoniny – hormonu szczęścia – pochodzi właśnie z jelit), ale także lepszą odporność, dlatego warto zadbać o regularne dostarczanie z dietą dziecka probiotyków (dobre bakterie) i prebiotyków (pożywki dla nich). Nie można zapominać również o witaminach, zwłaszcza D i C. Ta druga obecna jest między innymi w papryce, burakach, brokułach czy szpinaku, ale także w owocach: grejpfrutach, gruszkach, jabłkach, truskawkach czy bananach. Występuje również w orzechach włoskich. Aktywność na świeżym powietrzu. Pomaga hartować organizm. Nawet jeśli pogoda wydaje się do nich zniechęcać – nie warto rezygnować ze spacerów. Jeśli nie masz innej możliwości – staraj się spędzać czas choćby na balkonie. Pamiętaj jeszcze o jednym – dzieci najczęściej są w ruchu, a więc inaczej odbierają panującą temperaturę i szybciej się pocą. Dlatego zawsze ubieraj je „na cebulkę”. Regeneracja i odpoczynek. By pracować na pełnych obrotach, mały organizm musi nabrać sił. Zadbaj o to, żeby maluchy spały nawet kilkanaście (10-12) godzin na dobę. To ważne nie tylko dla wzmocnienia odporności, ale także dla ich ogólnego rozwoju. Walka z infekcją Nie od razu należy biec po antybiotyk! Przyczyną zachorowań u dzieci najczęściej są wirusy. Gdy wtargną one do organizmu, układ odpornościowy zaczyna się bronić. Dochodzi do wytworzenia stanu zapalnego w miejscu inwazji, najczęściej są to górne drogi oddechowe, a infekcja zaczyna się katarem. Stan zapalny jest potrzebny, aby zwalczyć szkodliwego mikroba już w miejscu ataku i nie dopuścić do jego przedostania się głębiej. Antybiotyk może być konieczny dopiero, gdy ewentualnie dojdzie do powikłań i rozwoju zakażenia bakteryjnego. Warto jednak dać organizmowi szansę na stoczenie samodzielnej walki z antygenami. Wystarczy go w tym wspierać. Jak? Wielu rodziców, po konsultacji z lekarzem, podaje swoim dzieciom różne suplementy diety, np. tran, witaminę D, preparaty multiwitaminowe, witaminę C. Zapobiegają one niedoborom i mogą wzmacniać organizm. To jedna z możliwych dróg. Podstawą w walce z chorobą jest odpowiednia dieta, bogata w witaminy i substancje odżywcze. Nie zmuszaj jednak dziecka do jedzenia – w czasie choroby maluchy (dorośli zresztą też) mogą nie mieć apetytu. Organizm w tym czasie skupia się na walce z chorobą i nie chce tracić czasu na trawienie. Ale spokojnie – nadrobi po powrocie do zdrowia. Nie można jednak zapominać o nawodnieniu, zwłaszcza jeśli maluch ma podwyższoną temperaturę. Picie jest szalenie ważne podczas każdej infekcji. Naturalne wsparcie Chcąc wesprzeć mały organizm, warto sięgnąć po naturalne sposoby. Szczególnie przydatne będą leki homeopatyczne, które w naturalny i bezpieczny sposób wzmacniają organizm i pomagają mu wrócić do zdrowia. Wspomagają jego siły obronne i stymulują układ odpornościowy. Zastosowanie leków homeopatycznych w czasie choroby skraca czas trwania dolegliwości, zapobiega osłabieniu, pomaga w rekonwalescencji oraz zapobiega nawrotom lub wydłuża czas pomiędzy epizodami chorobowymi. Leki te są bardzo skuteczne szczególnie w chorobach wirusowych. Podane na początku ostrych infekcji, przynoszą szybkie efekty terapeutyczne. Co ważne leki homeopatyczne nie wchodzą w interakcję z innymi środkami leczniczymi, mogą być stosowane zarówno jako samodzielna metoda leczenia jak i uzupełnienie terapii klasycznej. Leki homeopatyczne dobiera się indywidualnie do chorego, w zależności od objawów choroby i sposobu reagowania na nią. Dlatego warto przy wyborze leku dla dziecka skonsult\ować się z lekarzem, który po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu dopasuje odpowiednie leki dla malucha. Leczenie homeopatyczne pozwala na bardziej dogłębne poznanie organizmu dziecka, jego sposobu chorowania. W homeopatii ważne jest jak dziecko przechodzi gorączkę, jak ją odczuwa, jaki ma rodzaj kataru, jaki ma kaszel i kiedy następuje poprawa lub pogorszenie. Ważne są też okoliczności zapadania dziecka na chorobę – czy najczęściej zdarza się to po przewianiu, przemarznięciu czy wtedy gdy dziecko kończy np. morską kąpiel. A może przyczyna leży w czymś innym – dziecko jest bardzo emocjonalne i przeżywa rozstania z rodzicami kiedy idzie do przedszkola, albo przeżywa kiedy jest odrzucane w trakcie zabawy przez inne dzieci. Materiał powstał z udziałem Polskiego Towarzystwa Homeopatii Klinicznej
8 zasad, jak postępować w czasie choroby dziecka
Okres jesienny to czas, kiedy rozpoczynają się różne infekcje. Najczęściej chorują dzieci, których organizm nie potrafi w pełni wytworzyć mechanizmów obronnych. Dlatego już teraz warto przygotować się, jak postępować w razie choroby.
Jeśli, pomimo wszelkich starań o poprawę odporności, nasza pociecha złapie jednak infekcję, należy wiedzieć, jak postępować już od samego jej początku, aby choroba nie pogłębiła się, a jednocześnie, aby nie doszło do osłabienia układu odpornościowego malucha. Oto kilka zasad, których warto zastosować: 1.Wstrzymaj się z podaniem od razu silnych leków chemicznych Dziecko posiada ogromną ilość energii, która pozwala mu bardzo często na samodzielne zwalczenie choroby, jeśli zbyt wcześnie mu w tym nie przeszkodzimy. Młody organizm potrafi sam wytworzyć naturalne mechanizmy obronne, które skutecznie walczą z wirusami i bakteriami. Dlatego nie wkraczajmy już przy pierwszych objawach infekcji z silnymi lekami farmakologicznymi. Zastosujmy na początku naturalne środki, które pomogą wzmocnić malucha i uporać się z chorobą. 2.Rozgrzej organizm dziecka Jeśli infekcja rozpoczyna się katarem, lekkim bólem gardła, uczuciem zimna i podwyższoną temperaturą ciała, to znaczy, że mamy do czynienia z przeziębieniem, które jest zazwyczaj schorzeniem na tle wirusowym. Aby nie dopuścić do rozwoju i pogłębienia się dolegliwości, należy doprowadzić do rozgrzania organizmu i wystąpienia potów u dziecka. W tym celu dobrze jest podawać mu ciepłe herbatki o działaniu napotnym, do których należy napar z kwiatów lipy, herbatka z krwawnika lub z kwiatów czarnego bzu. Dobrym dodatkiem będzie tu sok z malin – najlepiej naturalny i ekologiczny, który także wywołuje poty. Rozgrzewająco i napotnie działają również aromatyczne przyprawy, takie jak imbir, cynamon, goździki, anyż, które można dodać do ciepłej herbaty. Jeśli maluch nadal nie może się rozgrzać i spocić albo nie chce pić naparów ziołowych, można mu wymoczyć stopy w wywarze ze świeżego imbiru. W tym celu gotujemy wodę z plasterkami świeżego imbiru, po czym – po lekkim ostudzeniu – wlewamy do miski, w której dziecko może zanurzyć stopy. Wywar powinien być bardzo ciepły, jednak trzeba uważać, aby nie był zbyt gorący i nie poparzył malucha! Herbatki i ziołowe napoje można dosłodzić miodem. Miód, oprócz tego, że poprawia smak i dodaje słodyczy, ma działanie odżywcze i silnie wzmacniające odporność. Jest jednak przeciwwskazany u najmłodszych. U dzieci poniżej 1 r.ż. może wywoływać potencjalne działanie alergizujące. W stanach zapalnych można zastosować ziołowe napary z rumianku, tymianku, majeranku lub szałwii. Mają one działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Należy pamiętać, aby wszystkie zioła stosować zawsze zgodnie ze wskazaniami i uważać, aby ich nie przedawkować. Organizm dziecka dobrze reaguje na specyfiki ziołowe i często nie jest już potrzebne zastosowanie leków chemicznych. Czasem warto się powstrzymać przed natychmiastowym zwalczaniem objawów choroby, aby nie zaburzyć naturalnych mechanizmów odpornościowych malca, do których należy między innymi gorączka. 3.Nie zbijaj zbyt szybko gorączki Warto wiedzieć, że gorączka nie jest chorobą, lecz objawem, że w ciele dziecka toczy się walka ze szkodliwymi drobnoustrojami. Podwyższona temperatura stanowi naturalny mechanizm obronny organizmu. Dzięki niej tworzą się warunki niekorzystne do rozwoju patogennych mikrobów. Co ważne, podczas gorączki dochodzi do silnej stymulacji układu odpornościowego i wytworzenia dużej ilości przeciwciał, biorących udział w starciu z zarazkami. Dlatego szybkie zbijanie gorączki już na samym początku choroby za pomocą leków przeciwgorączkowych, przyczynia się do osłabienia organizmu, pozbawia go obrony i może sprawić, że choroba będzie trwała dłużej i będzie się pogłębiać. Lepiej więc zastosować najpierw ziołowe środki napotne i przeciwgorączkowe, do których należą produkty roślinne wymienione powyżej, a także inne naturalne metody. 4.Zastosuj leki naturalne Są to bezpieczne i skuteczne produkty lecznicze, pobudzające naturalną odporność i przyspieszające powrót do zdrowia. Mogą być zastosowane w każdym wieku, nawet u niemowląt. Można je podawać razem z lekami ziołowymi. Przy pierwszych objawach przeziębienia, gdy pojawia się wodnisty, podrażniający katar, a dziecko ma szkliste oczy i ciepłe czoło, wskazane jest jak najszybsze podanie leku Allium cepa. Jeśli do tego dojdą dreszcze, stan podgorączkowy, kichanie i wrażliwość na zimno, można dołączyć lek Nux vomica. Gdy zaś pierwsze objawy infekcji pojawią się po przemoczeniu i zmarznięciu (np. przemoczenie butów lub zmoknięcie na silnym deszczu), pomocny będzie lek Dulcamara. Przy wysokiej gorączce, pojawiającej się nagle, podczas której dziecko ma rozpaloną i suchą skórę i bardzo chce mu się pić, ulgę przyniesie lek Aconitum napellus. Jeśli natomiast maluch się poci, jest zaczerwieniony, gorący, pobudzony i nadwrażliwy na światło i dotyk, zastosować należy lek Belladonna. Gdy objawy pojawiają się stopniowo, narasta gorączka, maluch jest blady, osłabiony, sucho pokasłuje i ma podkrążone oczy, pomocnym środkiem może okazać się lek Ferrum phosphoricum. Uwaga! Jeśli wysoka gorączka nie ustępuje po 1-2 dobach lub się nasila, a stan malucha budzi nasz niepokój, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem! 5.Naturalnie pokonaj kaszel Kaszel, podobnie jak gorączka, stanowi jeden z mechanizmów obronnych organizmu, który służy pozbyciu się różnych szkodliwych czynników, zalegających w drogach oddechowych, w tym szkodliwych drobnoustrojów, obecnych w gardle czy oskrzelach. Jeśli mamy do czynienia z kaszlem z wydzieliną (tzw. mokry kaszel), możemy podawać dziecku ziołowe herbatki o działaniu osuszającym, przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym. Do takich należy np. napar z tymianku, majeranku, anyżku, czy rumianku – mogą być lekko dosłodzone miodem, który poprawi ich gorzkawy smak i jednocześnie nawilży śluzówkę podrażnionego gardła. Działanie przeciwzapalne wykazuje także napar z babki lancetowatej lub macierzanki. Natomiast przy kaszlu suchym, bez wydzieliny, można podawać dziecku do picia ciepły wywar z korzenia lukrecji i prawoślazu. U maluchów świetnie sprawdza się także kompot z gruszek i migdałów. Należy ugotować w wodzie obrane i pokrojone gruszki razem z obranymi ze skórki migdałami. Kompot powinno się pić ciepły, ewentualnie z niewielką ilością miodu. Gruszki i migdały także można zjeść. Z naturalnych leków homeopatycznych przy kaszlu mokrym dobrze sprawdza się lek Antimonium tartaricum, który rozluźnia zalegającą gęstą wydzieliną, ułatwia odkrztuszanie i pozbycie się śluzu. Jeśli zaś kaszel jest duszący i podrażniający, co powoduje wręcz odruchy wymiotne u dziecka, pomocna będzie Ipeca. W suchym i duszącym kaszlu, nasilającym się zwłaszcza nocą, ulgę przyniesie lek Drosera. Gdy napady suchego kaszlu pojawiają się na zimnym powietrzu, można zastosować lek Rumex crispus. Jeśli z kolei w czasie ataku kaszlu dziecko czerwienieje z wysiłku i pojawiają się nawet łzy, a ulgę przynosi łyk zimnej wody lub pobyt na świeżym powietrzu, pomocny będzie lek Coccus cacti. Uwaga! Kaszel suchy, szczególnie nocny, nie ustępujący po około 2-3 dniach leczenia naturalnego, jest wskazaniem do konsultacji lekarskiej! 6.Nie zatrzymuj biegunki Jedną z uporczywych i bardzo zaraźliwych chorób u dzieci jest infekcja rotawirusowa, popularnie określana jako grypa żołądkowa. Jest głównymi objawami jest gorączka, biegunka, często wymioty i wynikające z tego osłabienie. Należy jednak wiedzieć, że zarówno biegunka, jak i wymioty stanowią naturalną reakcję obronną organizmu, który stara się pozbyć w ten sposób chorobotwórczych zarazków. Nie powinno się więc tłumić tych objawów i powstrzymywać ich poprzez podawanie leków przeciwbiegunkowych. Podanie dziecku takiego leku spowoduje pozostanie wirusów w jelitach i może wówczas dojść do rozwoju poważnego stanu zapalnego, który objawia się silnymi bólami brzucha i nasileniem infekcji. Lepiej zatem podać maluchowi dobry preparat z bakteriami probiotycznymi, które wzmocnią florę bakteryjną jelit, ułatwią regenerację podrażnionego przewodu pokarmowego i przyspieszą powrót do równowagi. Na taką infekcję dobrze jest także zastosować leki homeopatyczne. Przy takich objawach, jak wodnista, paląca biegunka, wymioty, gorączka i silne osłabienie, należy podać jak najszybciej lek Arsenicum album. Gdy biegunka jest obfita i pojawia się w niej śluz, pomocny będzie lek Aloe, natomiast jeśli stolec ma charakter strzelający, a objawom towarzyszą bóle brzucha i silne parcie, można sięgnąć po lek Podophyllum peltatum. Przy silnym osłabieniu, wyczerpaniu i odwodnieniu, najczęściej już po przebyciu infekcji, wskazane jest wzmocnienie organizmu i zastosowanie leku China rubra, który przyspieszy rekonwalescencję i pomoże maluchowi odzyskać siły. 7.Nie przekarmiaj dziecka w czasie choroby Najważniejsze, aby w trakcie jakiejkolwiek choroby nie przekarmiać malucha. A przy zakażeniu rotawirusem można na 1-2 dni nawet znacznie ograniczyć jedzenie, aby nie przeciążać podrażnionego układu pokarmowego. Gdy dziecko choruje, potrzebuje dużo energii na walkę z chorobą, nie powinno zatem zużywać jej na trawienie posiłków. Musi wtedy dużo pić, dużo spać, ale nie musi wcale dużo jeść. Dlatego jeśli malec nie ma apetytu, nie zmuszajmy go do jedzenia. Na to przyjdzie czas po chorobie, gdy trzeba będzie wzmocnić nadwątlone siły. Gdy dziecko zacznie wracać do zdrowia i poprosi o coś do jedzenia, należy podawać mu potrawy ciepłe, gotowane i lekkostrawne. Wskazane są posiłki przyrządzone na bazie warzyw, ryżu, kaszy jaglanej, niewielkiej ilości gotowanego mięsa, płatków owsianych i gotowanych owoców. Należy unikać jedzenia surowego, zimnego, smażonego, tłustego, ciężkostrawnego. Niewskazane są słodycze i cukier, mleko i przetwory mleczne oraz banany. Powodują one wychłodzenie organizmu i nasilają produkcję kataru i wydzieliny w zatokach, gardle i oskrzelach. Dlatego zamiast kaszki na mleku z bananami, zdecydowanie lepiej podać dziecku kaszę jaglaną lub owsiankę gotowaną na wodzie, z dodatkiem suszonych owoców i rozgrzewających przypraw. A na obiad ciepłą zupę na bazie warzyw korzeniowych lub dyni albo ryż z duszonymi jabłkami i cynamonem. Po chorobie niezbędne jest także uzupełnienie flory bakteryjnej jelit właściwymi probiotykami, ponieważ to od nich w głównej mierze zależy prawidłowa odporność organizmu. Najlepszym źródłem bakterii probiotycznych są kiszone ogórki, kapusta, sok z kiszonych warzyw oraz kefir czy maślanka. Można zastosować odpowiednie dla malucha suplementy z probiotykami oraz preparaty z witaminami, zwłaszcza witaminą C – naturalną, pochodzącą z takich źródeł jak acerola lub dzika róża. 8.Nie zapominaj o nawadnianiu dziecka w czasie infekcji W czasie choroby, zwłaszcza przebiegającej z gorączką, wymiotami i/lub biegunką, niezbędne jest regularne i systematyczne pojenie dziecka. Niezależnie od tego, co jest źródłem choroby, malec musi dużo pić. To zapobiega odwodnieniu, o które przy małej masie ciała nietrudno, a które może skończyć się wizytą w szpitalu i koniecznością kroplówki. Dlatego należy podawać dziecku dużo płynów. Mogą to być herbatki ziołowe, ale też naturalne soki owocowe lub po prostu zwykła, letnia woda. W przebiegu grypy żołądkowej płyny trzeba uzupełniać powoli – podajemy je dziecku łyżeczką, regularnie, aby nie podrażnić przewodu pokarmowego i nie nasilić dolegliwości. Tutaj można poić malucha wodą, a najlepiej czarną herbatą z cukrem. Cukier dodaje energii osłabionemu organizmowi, a czarna herbata, ze względu na obecność garbników, działa ściągająco i ogranicza stan zapalny śluzówki jelit i żołądka. Przy gorączce nawadniająco i ochładzająco działa letnia woda z cytryną, herbata z cytryną, zielona herbata lub sok z gruszek, jabłek, dzikiej róży czy czarnego bzu. Uwaga! Jeśli jakiekolwiek objawy nie ustępują po 2-3 dniach leczenia naturalnego, pojawiają się nowe objawy lub stan dziecka nas niepokoi, należy koniecznie skonsultować się z lekarzem. Materiał powstał przy współpracy z Polskim Towarzystwem Homeopatii Klinicznej PTHK
Zaparcia u najmłodszych są problemem czasem lekceważonym przez rodziców, ale trzeba zdawać sobie sprawę z faktu, że zaniedbane, trwające miesiącami problemy z wypróżnianiem się mogą prowadzić do poważnych kłopotów w tej sferze, a nawet skończyć się zabiegiem mechanicznego usuwania stwardniałego i blokującego jelita kału.
Najmłodsze dzieci z reguły częściej cierpią z tytułu biegunek niż zaparć, ale statystyki wskazują, że około 10-20% maluchów ma problemy z wypróżnieniem. O zaparciu mówimy wówczas, gdy stolec nie tylko jest oddawany rzadziej niż powinien, czyli mniej niż dwa razy w tygodniu, ale też jeśli towarzyszą temu dodatkowe dolegliwości, takie jak: oddawanie stolca z dużym trudem, stolec jest twardy, spieczony, czasem w kawałkach lub w postaci suchych, twardych bobków, występuje ból przy wypróżnieniu, może pojawić się brudzenie bielizny – zarówno w ciągu dnia, jak i nocą. Przyczyny zaparć U niemowląt zaparcia najczęściej pojawiają się w wyniku niewłaściwie dobranego mleka zastępczego, jeśli maluch nie „korzysta” już z pokarmu matczynego. Być może w diecie zabrakło właściwych probiotyków i prebiotyków, które usprawniają funkcje jelit i pasaż jelitowy. Czasem to jeszcze nie w pełni dojrzały układ pokarmowy ponosi odpowiedzialność za problem zaparć. Należy pamiętać, że jeśli taki problem się pojawi, trzeba zwiększyć malcowi podaż płynów, zmienić dotychczas podawane mleko na inne i skonsultować się z pediatrą w celu ustalenia potencjalnych środków usprawniających wypróżnienie. W miarę jak dziecko staje się starsze, problem zaparć może się pojawić w momencie, gdy zaczynamy oduczać je od pieluszek. Zbuntowany malec często nie chce siadać na nocnik lub też nie do końca wie, jak „załatwić tę sprawę”. Wobec tego zaczyna wstrzymywać parcie i to już jest początek problemów. Powstrzymywanie się przed defekacją powoduje, że stolec się zatrzymuje, zalega w jelitach i stopniowo twardnieje, zatem kolejna próba jego oddania może już być dosyć bolesna i maluch zapamięta ją jako nieprzyjemną. Skutkiem tego będzie dalsze powstrzymywanie się od wypróżnienia, co w efekcie spowoduje błędne koło i może prowadzić do zaparć nawykowych. Co więcej, dziecko może wyrobić w sobie lęk przed zrobieniem kupki, a nawet poczucie winy, że nie potrafi poradzić sobie z tą kwestią – temat stanie się drażliwy i problem sięgnie głębiej. Dlatego trzeba czujnie obserwować malucha i w razie potrzeby dyskretnie reagować. Nie wolno go karcić, zmuszać do siedzenia godzinami na nocniku, krzyczeć lub opowiadać głośno o jego problemach. Na początku można odłożyć w czasie zamianę pieluchy na nocnik, poczekać kilka tygodni i spróbować od nowa. Każde dziecko dojrzewa do takiej zmiany w swoim czasie. Niekiedy zdarza się, że pomija etap nocnika i od razu korzysta z toalety – bez większych problemów. Musimy pamiętać, że im bardziej problem się pogłębia, tym trudniej sobie z nim poradzić. Dziecko, które raz doświadczyło bolesnego wypróżniania, podświadomie będzie tego unikać i silnie zaciskać zwieracze, aby nie przeżyć bolesnych doznań po raz kolejny. Wtedy też, jako jeden z objawów świadczących o problemie zaparć, pojawia się coraz częstsze brudzenie bielizny. Masy kałowe, stopniowo gromadzące się w odbytnicy, będą się z niej wydostawać (samoistnie lub razem z gazami) i brudzić odzież. Jeśli problem nie zostanie w porę rozwiązany, zaparcia będą się tylko nasilać, a brudzenie bielizny okaże się już problemem nie tylko higienicznym, lecz również emocjonalnym. Może z czasem spowodować niechęć dziecka do wyjazdów, do kontaktów z innymi dziećmi, a nawet odrzucenie przez rówieśników (nieprzyjemny zapach) lub dokuczanie. Widzimy zatem że, jak wydawałoby się błaha z początku kwestia, może urosnąć do rangi poważnego zagadnienia emocjonalnego, który głęboko wpłynie na rozwój naszej pociechy i może skutkować różnymi konsekwencjami, włącznie z problemami natury psychologicznej. Czasem zaparcia biorą swój początek właśnie w przyczynach emocjonalnych. Często są związane z pójściem do przedszkola – maluch tęskni za mamą i podświadomie manifestuje to poprzez wstrzymywanie wypróżnień lub zwyczajnie nie chce lub wstydzi się załatwiać przy innych dzieciach, we wspólnej toalecie. Taka sytuacja dotyczy też zaparć w podróży (niechęć do publicznych toalet), wstrzymywanie stolca w szkole (wstyd przed zgłoszeniem nauczycielce konieczności skorzystania z toalety) czy też negatywne doświadczenia związane z kwestią wypróżnienia w innym miejscu niż w domu, np. podglądanie dziewczynek przez kolegów w przedszkolu, brudna ubikacja czy też brak papieru i odpowiednich warunków higienicznych. Dieta Często problem zaparć można rozwiązać tylko za pomocą diety. Sposób odżywiania się dziecka jest bowiem niejednokrotnie podstawową przyczyną pojawiania się zaparć. W diecie naszych milusińskich brakuje często warzyw i owoców, ponieważ maluch zwyczajnie odmawia jedzenia takich rzeczy. Systematyczne niedobory błonnika sprzyjają spowolnieniu pracy jelit i w rezultacie prowadzą do zaparć. Wydawałoby się, że zmiana diety nie jest trudna, jednak w tym przypadku musi być ona radykalna i długofalowa, a dzieci nie zawsze chcą współpracować… Niemowlętom, oprócz sugerowanej wyżej zmiany mleka modyfikowanego na inne, można podawać dwa razy dziennie kilka łyżeczek soku jabłkowego lub śliwkowego. Poza tym należy zwiększyć ilość wypijanych przez dziecko płynów i zastosować odpowiedni do wieku probiotyk. U dzieci starszych trzeba wzbogacić dietę w produkty zawierające większą ilość błonnika, takie jak: świeże warzywa, nasiona roślin strączkowych, owoce jedzone razem ze skórką, płatki owsiane, suszone śliwki i inne owoce, rodzynki, produkty zawierające probiotyki (jogurty, kefiry, maślanka), kasze, pieczywo pełnoziarniste. Posiłki powinny być urozmaicone i kolorowe, zwłaszcza jeśli dziecko do tej pory niechętnie sięgało po warzywa lub owoce. Przed posiłkiem oraz między posiłkami starajmy się podawać dziecku dużo płynów do picia: wodę, wodę z miodem, kompot z suszonych śliwek, herbatki ziołowe (koperkowa, rumiankowa), naturalne soki owocowe i warzywne. Nie wystarczy zapewnić więcej błonnika, trzeba jeszcze stworzyć warunki do tego, aby napęczniał on w jelitach i ułatwił przesuwanie mas kałowych i wypróżnianie się. Dlatego niezbędne jest nawadnianie malca. Zdecydowanie natomiast należy wykluczyć z diety produkty sprzyjające zaparciom. Do takich należą przede wszystkim słodycze, a zwłaszcza czekolada i kakao, czarna herbata, nadmiar mięsa i potraw mącznych, biały ryż, białe pieczywo oraz gotowana marchewka Leczenie farmakologiczne zaparć W przypadku dzieci nie mamy wielkiego wyboru, jeśli chodzi o leki na zaparcia. Ich stosowanie jest zazwyczaj ograniczone wiekiem, więc trudno znaleźć skuteczny środek na zaparcia u maluchów. U niemowląt można zastosować jedynie laktulozę doustnie lub wlewki doodbytnicze sporządzone z roztworu soli fizjologicznej. U starszych dzieci, oprócz laktulozy, mamy do dyspozycji makrogol (forlax), parafinę płynną oraz wlewki doodbytnicze Enema. Nie zaleca się podawania dzieciom innych leków na przeczyszczenie ani nawet specyfików roślinnych opartych na senesie czy rzewieniu. Wobec tak ograniczonego wyboru warto zastosować u dzieci: Naturalne leki homeopatyczne Mogą być one bezpiecznie stosowane zarówno u starszych dzieci, jak też u tych najmłodszych, w tym niemowląt. Odpowiednio dobrane, pomagają zlikwidować uciążliwy problem zaparć w krótkim czasie. Nie wywołują żadnych działań ubocznych, nie mają ograniczeń związanych z wiekiem i nie rozleniwiają pasażu jelitowego. Nie trzeba ich stosować ciągle. Wystarczy tylko do momentu uregulowania wypróżnień i powrotu organizmu do równowagi. Aby uzyskać maksymalną skuteczność należy zasięgnąć porady farmaceuty lub lekarza homeopaty przy wyborze właściwego leku. Wybór ten podyktowany jest konkretnymi symptomami, prezentowanymi przez nasze dziecko i tym, jak dokładnie zaparcie się objawia. Zdarza się, że na zaparcia cierpi już niemowlę, wkrótce po urodzeniu. Wypróżnienia odbywają się z trudem, a stolec ma postać suchych, czarnych, „kozich” bobków. Jeśli poród odbył się za pomocą cesarskiego cięcia, wówczas zaparcie u dziecka może być spowodowane zastosowaniem środka znieczulającego u matki. W tej sytuacji podanie homeopatycznego leku Opium szybko rozwiąże problem, bo sprawi, że jelita malucha zaczną prawidłowo funkcjonować i wypróżnienia powrócą do normy. Jeśli natomiast nasze dziecko cierpi na bolesne dolegliwości przy oddawaniu stolca, ból ma charakter skurczowy, maluch płacze żałośnie, zgina się wpół i skarży na ból brzuszka, a stolec jest mały, twardy i suchy, pomocny może okazać się lek Plumbum metallicum. Z kolei dobrym lekiem na zaparcia pojawiające się w podróży jest Platina. Można ją zastosować doraźnie u dzieci, cierpiących na tę przypadłość. Problem z wypróżnianiem pojawia się w obcym dla dziecka miejscu (pociąg, kolonie, wczasy, toaleta w restauracji itp.), a stolec jest wtedy zazwyczaj twardy lub gliniasty, klejący się do odbytu. Natomiast lek Alumina będzie miał zastosowanie, jeśli mamy do czynienia z osłabioną perystaltyką jelit, czyli jak zaparcia są już przewlekłe i nawykowe, a jelita odmawiają posłuszeństwa. Stan ten wynika najczęściej z uporczywego powstrzymywania się od defekacji, co sprawia, że organizm przestaje reagować na bodziec parcia i wypróżnienie dokonuje się z ogromnym trudem, nawet jeśli stolec ma miękką konsystencję. Z reguły jest on jednak twardy, suchy, czasem wydobywa się w kawałkach. U dzieci, które długo, lecz bezskutecznie przesiadują na nocniku lub w toalecie, usiłując zrobić kupkę, pomoc może przynieść lek Nux vomica. Dzieci te będą się także skarżyły na skurczowy ból brzucha, który nasila się po jedzeniu, przed wypróżnieniem, a ustępuje od razu po oddaniu stolca. U niemowląt zaś będą to bolesne kolki. Natomiast u dzieci ze skłonnością do nadwagi i tendencją do wzdęć oraz problemów trawiennych, gdy nie występuje w ogóle potrzeba wypróżnienia, a stolec jest obfity, grudkowaty i posklejany śluzem, przydatny może być lek Graphites. Podobny obraz stolca – twardego, w kawałkach i pokrytego gęstym śluzem może być wskazaniem do podania innego leku – Hydrastis canadensis. Jeśli zaś zaparcie jest wynikiem zbytniego wysuszenia śluzówek przewodu pokarmowego, a stolec jest twardy i suchy, a jednocześnie objętościowo duży i sprawia maluchowi sporo bólu przy wydalaniu, warto sięgnąć po lek Bryonia alba. Gdy zauważymy, że nasza pociecha nie lubi lub wstydzi się załatwiać w miejscach publicznych i wstrzymuje parcie w momencie konieczności skorzystania z toalety w szkole, przedszkolu czy innych wspólnych sanitariatów, uporać się z takim problemem pomogą leki Natrium muriaticum lub Ambra grisea. Przy leczeniu zaparć ważna jest również regularna suplementacja probiotyku, dobranego odpowiednio do wieku dziecka. Gdy już uda nam się wypracować u dziecka stały dobowy rytm wypróżnień, najważniejsze jest aby go utrzymać i pilnować, aby malec nie zwlekał z defekacją, co ponownie mogłoby zakłócić delikatną równowagę. W profilaktyce zaparć ważne jest również: Więcej ruchu na co dzień Ponieważ brak ruchu może także przyczyniać się do rozwoju zaparć u dzieci. Starajmy się zatem uważać, aby dziecko regularnie zażywało aktywności fizycznej. Nie woźmy go wszędzie samochodem, niech drogę do przedszkola lub szkoły pokona piechotą. Codzienny spacer rozrusza jelita i usprawni pasaż mas kałowych. Zadbajmy o to, aby nie przesiadywało przed telewizorem lub komputerem bez ruchu, bo przerodzi się to w nawyk, trudny do usunięcia. Zaangażujmy malucha do pomocy w domu, weźmy go na zakupy czy na wspólny spacer z psem. Zwróćmy uwagę zwłaszcza na starsze dzieci, które spędzają sporo czasu siedząc w szkolnej ławce, a następnie przy biurku w domu. Zachęćmy je do zajęć sportowych, a do szkoły niech chodzą piechotą lub jeżdżą rowerem. Zaparcia to złożony problem, który można rozwiązać, stosując wiele możliwości. Najlepiej jeśli połączymy różne metody – dieta, ruch, leki naturalne, rozmowa – w całość terapeutyczną. Wtedy efekt będzie nie tylko szybki, ale też trwały i przyniesie dużą ulgę zarówno dzieciom, jak i rodzicom. Pamiętajmy, że całkowite wyleczenie nawet przewlekłych zaparć jest możliwe i zależy głównie od determinacji i współpracy całej rodziny. Artykuł powstał we współpracy z PTHK
Nie zabrali dziecka do szpitala, leczyli je naturalnie. Chłopiec zmarł
7-latek chorował na obustronne zapalenie uszu. Rodzice leczyli syna środkami homeopatycznymi. Gdy chłopiec stracił przytomność, było już za późno.
7-letni Francesco z Włoch zmarł w wyniku powikłań po zapaleniu ucha. Rodzice leczyli syna środkami homeopatycznymi. Rodzice i lekarz staną przed sądem Chłopiec trafił do szpitala 23 maja, był w stanie krytycznym. Po kilku dniach zmarł. Przez ponad 2 tygodnie leczono go wyłącznie metodami niekonwencjalnymi. Z każdym dniem stawał się coraz słabszy, gorączkował, jednak dopiero utrata przytomności skłoniła rodziców do zabrania syna do szpitala. Rodzice Francesca mieli troje dzieci. Od kilku lat leczył ich Massimiliano Mecozzi, specjalista w dziedzinie homeopatii. Dziadek chłopca przyznał w rozmowie z dziennikarzami, że Mecozzi straszył rodziców, że jeśli zgłoszą się z synem do szpitala, chłopiec zapadnie w śpiączkę i straci słuch. Zdaniem lekarzy, chłopiec mógłby wyzdrowieć, gdyby w porę podano mu antybiotyki. Rodzice byli jednak przeciwni antybiotykoterapii i szczepieniom. Obecnie toczy się śledztwo o nieumyślne spowodowanie śmierci. Homeopatia coraz popularniejsza To nie jedyny taki przypadek. Pisaliśmy o 19-miesięcznym Ezekielu, który zmarł z powodu zapalenia opon mózgowych. Rodzice nie zabrali go do szpitala i leczyli go wyłącznie naturalnymi metodami. Chociaż Ezekiel zmarł w 2012 roku, wyrok w sprawie zapadł dopiero w 2016 roku. Ojciec chłopca otrzymał 4 miesiące kary więzienia, a matka 3 miesiące aresztu domowego. Dodatkowo sąd nakazał rodzicom opublikować na Facebooku oświadczenie, że ich dziecko zmarło przez nieudzielenie należytej pomocy medycznej. Nie wiadomo, jak zakończy się sprawa 7-letniego Francesca. Czy według was rodzice chłopca powinni zostać ukarani? Zobacz także: Rodzice zmarłego dziecka muszą opublikować wyrok sądu na Facebooku! Źródło: tvp.info/rynekzdrowia.pl
Uwaga! Podajemy je dzieciom, a mogą działać jak trucizna!
Mają działanie lecznicze. Podajemy je dzieciom, chcąc im pomóc. Okazuje się jednak, że mogą działać jak trucizna! Lepiej sprawdźcie, czy nie macie ich w swoich szafkach, żeby się nie okazało, że zamiast pomóc, zaszkodzicie dziecku.
Olejki eteryczne, bo o nich mowa, są popularnym sposobem na różne dolegliwości dziecięce – od bólu brzucha przez katar i kaszel po odkażanie ran. W dzisiejszych czasach coraz chętniej sięgamy po naturalne metody leczenia, kupujemy ekologiczną żywność, staramy się unikać chemii w produktach, z którymi mają styczność nasze dzieci. I chociaż ten powrót do natury zasługuje na pochwałę, warto wiedzieć, że pozornie zdrowe produkty, które podajemy dzieciom w dobrej wierze, mogą im zaszkodzić. Tak właśnie jest w przypadku olejków eterycznych, które są coraz bardziej popularne wśród rodziców jako sposób na rozmaite dziecięce dolegliwości. Olejki wykorzystywane są w inhalacjach, nawilżaczach powietrza i wcierane bezpośrednio w skórę. Są również popularnym składnikiem środków homeopatycznych. Jak wynika z raportu amerykańskiego Centrum Toksykologicznego w Tennessee, w ciągu 4 lat – od 2011-2015 roku – podwoiła się liczba zatruć spowodowanych zastosowaniem olejków eterycznych. I to głównie wśród dzieci! Lekarze z Centrum Toksykologicznego przestrzegają, że olejki używane w aromaterapii i homeopatii mogą być szkodliwe po spożyciu, szczególnie dla dzieci. "Zatrucie olejkami eterycznymi u dzieci zachodzi najczęściej, kiedy podczas połykania lekarstwa zawierającego olejek, dziecko się zakrztusi i część trafia do płuc, powodując zapalenie płuc" - wyjaśnia dr Justin Loden z Centrum Toksykologicznego w Tennessee. - "Wystarczy mniej niż pół łyżeczki, żeby do tego doszło. To ryzyko dotyczy wszystkich eterycznych olejków" - przestrzega. Zatrucie olejkiem eterycznym może wystąpić nie tylko przy doustnym stosowaniu, ale również przy stosowaniu na skórę. Skóra dziecka jest cieńsza od skóry osoby dorosłej, dlatego łatwo o przedawkowanie – może wchłonąć zbyt dużą ilość olejku. Te olejki eteryczne mogą zaszkodzić dziecku Wśród najbardziej toksycznych dla dzieci olejków eterycznych wymienia się: kamforowy – stosowany w inhalacjach i do wcierania w skórę przy infekcjach górnych dróg oddechowych. Połknięty już po kilku minutach może spowodować silne drgawki. Toksyczne działanie na dzieci obserwuje się przy wcieraniu zbyt dużej ilości olejku w skórę – lub zbyt częste jego stosowanie. Nie wolno stosować olejku kamforowego u niemowląt i małych dzieci. goździkowy – działa antyseptycznie, przeciwgrzybicznie i antyseptycznie. Stosowany u dzieci może powodować dolegliwości układu pokarmowego, reakcje alergiczne. Nie zaleca się stosowania olejku goździkowego u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Nie stosować u niemowląt i małych dzieci. muszkatołowy – bardzo niebezpieczny, gdy użyty w zbyt dużej ilości – może powodować halucynacje, a nawet śpiączkę. lawendowy – stosowana najczęściej w kosmetykach do pielęgnacji ciała, bywa używana w leczeniach chorób skóry – np. jako krem do twarzy przy egzemie, jako środek łagodzący świąd. Działa antyseptycznie i używa się go do przyspieszania gojenia skóry. Uważa się, że lawenda może zaburzać gospodarkę hormonalną u dzieci, szczególnie chłopców i prowadzić do rozrostu gruczołów piersiowych. eukaliptusowy – używany głównie w infekcjach dróg oddechowych. Nie powinien być stosowany u niemowląt i małych dzieci. Może powodować problemy z oddychaniem oraz alergie kontaktowe. Spożywanie olejku eukaliptusowego może powodować nudności, biegunki i zaburzać metabolizm leków. Połknięcie może powodować drgawki. szałwiowy – działa antyseptycznie. Nawet mała ilość tego olejku może powodować drgawki u dzieci. tymiankowy – stosowany głównie w infekcjach dróg oddechowych. Może wywoływać reakcje alergiczne u dzieci. z drzewa herbacianego – najczęściej stosowany w bakteryjnych i grzybiczych zakażeniach skóry oraz w inhalacjach podczas infekcji górnych dróg oddechowych. Nie powinny go stosować kobiety w ciąży oraz karmiące piersią. Stosowany zewnętrznie, u dzieci może powodować podrażnienia skóry i reakcje alergiczne. Nigdy nie powinien być stosowany wewnętrznie w formie nierozcieńczonej. Powoduje biegunkę, wymioty, zaburzenia odporności, senność, zaburzenia równowagi, a w najcięższych przypadkach nawet śpiączkę. z mięty pieprzowej – używany m.in. w dolegliwościach układu pokarmowego i trawiennego. Nie powinien być stosowany na skórę dzieci poniżej 2 roku życia, zwłaszcza w okolicach nosa i ust. Może powodować bezdech. cynamonowy – stosowany m.in. w zakażeniach skóry i infekcjach dróg oddechowych. Silny alergen, podrażnia błony śluzowe i skórę, nie powinien być stosowany do inhalacji u dzieci poniżej 12 r.ż. Objawy przedawkowania olejków eterycznych u dziecka Olejek eteryczny może powodować szereg skutków ubocznych. Do najczęstszych należą: pobudzenie halucynacje drgawki oparzenia reakcje alergiczne problemy z oddychaniem niewydolność wątroby obrzęk mózgu śpiączka Pamiętajcie, że olejki eteryczne są składnikiem wielu preparatów złożonych, dlatego zachowajcie ostrożność w ich stosowaniu. Pamiętajcie, żeby zawsze trzymać je w miejscu niedostępnym dla dzieci! Zobacz też: Niebezpieczne rośliny - rosną prawie wszędzie. Tak je rozpoznasz Najlepsze sposoby na kaszel - bez syropu Zioła dla dziecka - czy są bezpieczne?
Alergia jest trudna do wyleczenia, dlatego rodzice czasem sięgają po kontrowersyjne metody leczenia, np. homeopatię. Co na to specjalista-alergolog?
Ostatnio usłyszałam, że alergie pokarmowe można leczyć, podając dziecku leki homeopatyczne. Proszę o więcej informacji na ten temat. Anna Fabijańska z Wrocławia Bardzo przestrzegam przed stosowaniem tak dyskusyjnych sposobów leczenia alergii. Podawanie leków homeopatycznych uczulonemu dziecku na pewno nie uleczy jego dolegliwości, natomiast może sprawić, że objawy będą się nasilać. Ponadto badania wykazały, że nieumiejętnie leczona alergia może się rozszerzać na kolejne alergeny. Leczenie objawów alergii powinno zawsze odbywać się pod okiem doświadczonego lekarza, najlepiej alergologa. Tylko on może zdecydować o potrzebie stosowania leków przeciwhistaminowych czy łagodzących lub likwidujących objawy. Warto też pamiętać, że leki antyhistaminowe nie leczą alergii, ale mogą zatrzymać jej rozwój i zlikwidować objawy uczulenia. Jedynym sposobem wyleczenia alergii jest odczulanie. Konsultacja merytoryczna prof. dr hab. n. med. Mieczysława Czerwionka-Szaflarska Pediatra, alergolożka, gastrolożka, wiceprezeska Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Pracuje m.in. w Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy
Czy w kroplach i granulkach rzeczywiście jest coś, co wyleczy malca z kaszlu, kolki i uchroni przed grypą? Jedni w homeopatię wierzą, inni twierdzą, że to mit. Zobacz, jak jest naprawdę.
Opakowanie leku homeopatycznego wygląda podobnie jak normalnego. Niewiele jednak dowiesz się z niego o składzie specyfiku. Nazwy są tu tylko po łacinie (np. cocculus, nux vomica), a przy każdej podana jest nie ilość gramów, tylko cyfry i litery, np. 4, 5, 6 CH. Leki możesz kupić bez recepty, bo nie ma żadnych przeciwwskazań do ich stosowania. Ale przeciwnicy homeopatii (jest ich wielu!) twierdzą, że te leki dlatego nie mają skutków ubocznych, bo... w ogóle nie działają! Jak to więc jest z homeopatią? Warto podawać dziecku takie lekarstwa? Nasz alfabet pomoże ci podjąć decyzję. Antybiotyk Dzięki lekom homeopatycznym często udaje się uniknąć antybiotyku. To dlatego, że dobrze dobrane i podane na samym początku infekcji potrafią zatrzymać chorobę. Kończy się ona na katarze albo kaszlu i nie przechodzi na uszy, oskrzela lub płuca. Czasem jednak nawet homeopata zaleci antybiotyk, np. gdy dziecko ma anginę. Powodują ją paciorkowce – bakterie, które często atakują też serce i stawy. Malec oprócz antybiotyku może też dostać lek homeopatyczny, który przyspieszy powrót do zdrowia i poprawi na przyszłość odporność. Badanie Wygląda nieco inaczej niż zwykle u pediatry. Może trwać nawet godzinę! Homeopata zapyta, jak maluszek choruje, jak się zachowuje, co je, jaki ma charakter. Dopiero potem zbada malca i zaproponuje leki. Dobiera się je bowiem indywidualnie, w zależności od objawów choroby (na sam katar jest np. kilka specyfików) oraz cech dziecka, zarówno fizycznych (szczupłe, grubsze), jak i charakteru (śmiałe, wycofane). Bezpieczeństwo Leki są naprawdę bezpieczne. W ciągu ponad dwustu lat istnienia homeopatii nie zostało wycofane żadne lekarstwo z powodu jakichkolwiek skutków ubocznych. C lub D Jakie litery pojawiają się na opakowaniu leków homeopatycznych. Oznaczają stopień rozcieńczenia substancji aktywnie działających (czyli np. ziół, minerałów, jadów). I tak CH oznacza rozcieńczenie setne, a DH – dziesiętne, zaś cyfry po nich – ile razy to pierwotne rozcieńczenie zostało znów rozcieńczone. A więc na przykład D 3 oznacza rozcieńczenie 10 do potęgi –3, a CH 6 to 10 do potęgi –12. Czyli tak naprawdę w leku może się znajdować tylko bilionowa część pierwotnego składnika! Reszta zaś to rzeczywiście (w zależności od leku) glukoza, woda, spirytus. Czy taka mikroskopijna ilość może w ogóle mieć jakiekolwiek działanie? Tak – twierdzą homeopaci. Nie – odpowiadają przeciwnicy. Chamomilla Podstawowym składnikiem tego leku jest rumianek (oczywiście w dużym rozcieńczeniu). Homeopaci polecają lek niemowlętom przy ząbkowaniu, kolce, trudnościach w zasypianiu, niewielkiej gorączce. Również uspokaja. Coryzalia Lek na katar. Pomaga zarówno przy katarze spowodowanym infekcją, jak chorobą. Coryzalię trzeba ssać, więc nadaje się dopiero dla trzylatka. Jeśli dziecko ma silny katar, podawaj mu tabletkę co godzinę. W miarę zmniejszania się objawów wydłużaj przerwy. Dieta Przy homeopatii jest konieczna, bez niej nawet najlepiej dobrany lek nie pomoże. Chodzi bowiem o odtrucie organizmu i przestrojenie go, by lepiej pracował. Dieta musi być oparta na produktach naturalnych, nieprzetworzonych. Podawaj malcowi warzywa, owoce, kasze, pieczywo z pełnego przemiału. Skończ z chipsami, fast foodami i innego rodzaju „śmieciowym jedzeniem”. Zamiast sklepowych cukierków i batoników zaproponuj dziecku upieczone w domu ciasto z dodatkiem otrąb i przypraw takich jak cynamon, imbir. Poprawiają smak i przyswajalność witamin. Dolivaxil Popularnie nazywa się go „szczepionką przeciwgrypową”, gdyż ma chronić przed grypą i przeziębieniami. Jego skład jest co rok zmieniany, gdyż podstawą leku są trzy typy wirusa, z których produkuje się w danym roku szczepionkę przeciwgrypową. Dziecku trzeba dawać przez trzy tygodnie po jednej dawce Dolivaxilu, a po miesiącu – dawkę przypominającą. Drosetux Bardzo znany syrop na kaszel, zarówno mokry, jak i suchy. Ułatwia odkrztuszanie wydzieliny. Można go podawać nawet niemowlętom – po konsultacji z lekarzem. Euphorbium Znany lek na katar w postaci spreju do nosa. Pomaga przy katarze wirusowym, alergicznym, a także przy zapaleniu zatok. Najpierw oczyść dziecku nos, wpsikując któryś z preparatów soli fizjologicznej lub wody morskiej (np. Stérimar, Marimer, Pneumovit), a potem zaaplikuj Euphorbium. Stosuj kilka razy dziennie. Granulki Jedna z postaci leków homeopatycznych. Granulki trzeba ssać (nie łykać). Niemowlęciu, które jeszcze tego nie potrafi, najlepiej je rozpuścić w łyżeczce wody. Podawaj je 15 minut przed jedzeniem lub pół godziny po posiłku. Granulek nie powinno się popijać. [CMS_PAGE_BREAK] Homeopata Homeopatą może zostać tylko lekarz. Niestety, na żadnej uczelni medycznej w Polsce nikt nie wykłada homeopatii (a jest ona w programie studiów na wielu uczelniach medycznych Niemiec i Francji). W Wielkiej Brytanii istnieje sześć szpitali homeopatycznych, w tym Królewski Szpital Homeopatyczny w Londynie, w którym leczy się m.in. królowa brytyjska. Polscy lekarze uczą się homeopatii na szkoleniach organizowanych przez Centrum Kształcenia i Rozwoju Homeopatii (we współpracy z sekcją homeopatii przy Polskim Towarzystwie Lekarskim), Polskie Towarzystwo Homeopatii Klinicznej oraz firmy. O kontakt do pediatry homeopaty możesz pytać w Polskim Towarzystwie Homeopatii Klinicznej (www.pthk.pl) lub Polskim Towarzystwie Homeopatii i Homotoksykologii (www.homeoscience.pl). Leki Składają się wyłącznie z substancji pochodzenia naturalnego: to związki mineralne, wyciągi z ziół, jady zwierząt, oczywiście specjalnie przetworzone i rozcieńczone. Nie ma w nich żadnych dodatków chemicznych. Są dwa rodzaje leków. Te, na których opakowaniu widzisz napis „katar”, „kaszel”, „kolka”, to tzw. leki złożone, kompleksowe. Składają się z kilku składników tak dobranych, by likwidować konkretne schorzenia. Są też leki, które zawierają tylko jeden składnik. Czasem lekarz zaleca je na różne dolegliwości. Ten sam specyfik może dostać dziecko przy anginie, a potem przy wysypce. Leki jednoskładnikowe nazywają się tak jak substancja, która jest w ich składzie (np. arnica), a potem są cyfry i litery oznaczające sposób rozcieńczenia. Leków jednoskładnikowych nie kupuj sama. Powinien je dobrać lekarz i zalecić odpowiednią dawkę. Lymphomyosot Lek w formie tabletek do ssania lub kropli. Wspomaga odporność. Homeopaci polecają go przy powtarzających się infekcjach gardła, gdy dochodzi do powiększenia albo przerostu migdałków lub węzłów chłonnych. Lek wzmacnia barierę ochronną organizmu. Kuracja uodparniająca powinna trwać około sześciu tygodni. Aby podnieść odporność, możesz też podać Engystol, Thymuline. Oscillococcinum Jeden z najczęściej stosowanych leków homeopatycznych na przeziębienie i grypę. Można go podawać zapobiegawczo w sezonie jesienno-zimowym (jedna fiolka granulek co tydzień, niemowlęta – pół dawki). Małym dzieciom można rozpuścić granulki w łyżeczce wody. Lek warto podawać przy infekcji, najlepiej na początku, a potem – w razie potrzeby – jeszcze 2–3 razy co sześć godzin. Oscillococcinum pomaga też w czasie rozwiniętej infekcji grypowej i przeziębieniowej – podawaj go co kilka godzin. Placebo Przeciwnicy twierdzą, że w preparatach homeopatycznych nie ma w ogóle żadnych leków. A jeśli granulki czy krople komuś pomogły, to tylko dlatego, że w to wierzył. Podobnie, jak gdyby dostał placebo (czyli coś, w czym naprawdę nie ma leku, ale chory o tym nie wie i myśli, że dostaje lekarstwo). Zwolennicy homeopatii twierdzą, że gdyby była ona tym samym, czym jest placebo, to na pewno nie pomagałaby niemowlętom. Bo przecież u nich wyzdrowienie z pewnością nie zależy od tego, czy w nie wierzą, czy nie. Podobne leczyć podobnym Na tej zasadzie opiera się homeopatia. Tradycyjne leki mają za zadanie zniszczyć wirusy i bakterie. Homeopatyczne – nie. W ich składzie są substancje, które podane w dużych dawkach spowodowałyby pojawienie się dokładnie takich objawów choroby, które ma teraz dziecko. Podanie ich w małej, homeopatycznej dawce (jaka jest w leku) ma pobudzić układ odpornościowy, by mógł sam zwalczyć infekcję. Szczepionki To do nich są porównywane preparaty homeopatyczne. Mają działać na podobnej zasadzie. Mała ilość substancji, która normalnie spowodowałaby chorobę, ma pobudzić siły obronne organizmu, który sam zwalczy infekcję. Viburcol Lek w czopku, polecany nawet niemowlętom. Pomaga, gdy dziecko jest rozdrażnione, niespokojne, dużo płacze, ma kolkę, gorączkę. Pomagają też na ADHD Leki homeopatyczne można stosować nie tylko przy przeziębieniach. Są pomocne przy moczeniu nocnym, a także ADHD. Dane na temat ich skuteczności w leczeniu nadpobudliwości psychoruchowej prezentowano na 63. Kongresie Międzynarodowej Ligii Lekarzy Homeopatów, który odbył się w maju 2008 roku w Ostendzie. Mamy maluchów, u których zdiagnozowano ADHD, polecają takie leki, jak: Veratrum, Selenium, Tuberculinum, Natrium Muriaticum, Hyoscyamus niger (źródło: www.portal.adhd.org.pl). Konsultacja: dr Barbara Leszczyńska, pediatra homeopata.
Czym najlepiej wzmocnić odporność? Sprawdziliśmy!
Zioła, preparaty homeopatyczne, witaminy: czym najlepiej wzmocnić odporność dziecka?
W aptece jest mnóstwo specyfików poprawiających odporność. Co wybrać: witaminy, ziołowe syropy, homeopatyczne pastylki? A może poprosić lekarza o szczepionkę doustną – taką, którą od tygodnia bierze synek koleżanki i jest zdrowy? Dobre „inteligentne” bakterie – możesz podać sama Probiotyki to tzw. dobre bakterie kwasu mlekowego. Wspomagają odporność przez to, że w przewodzie pokarmowym zwalczają zarazki. Są szczególnie polecane po kuracjach antybiotykami. Prebiotyki zaś to swego rodzaju pożywka dla probiotyków: dzięki nim mogą się one szybciej namnażać. Probiotyki znajdziesz w: mlekach modyfikowanych z Pre- lub Probiotykami. To np. Nestlé Junior Bifidus, Bebilon, , HIPP mleko probiotyczne. probiotykach z apteki: Lakcid, Lacidofil, Trilac, Enterol, ido-form kid, acidolac, probiolac plus. Warto je podawać nie tylko w trakcie kuracji antybiotykiem, ale nawet przez miesiąc po niej. fermentowanych napojach mlecznych: jogurtach, kefirach, Actimelu. Wybieraj jednak tylko te, na których jest dokładnie oznaczony szczep bakterii. Pomocne szczepienie – tylko na zlecenie lekarza Chorowitego maluszka warto zaszczepić na grypę (można to zrobić jeszcze w styczniu czy lutym, gdyż szczyt zachorowań to koniec zimy i wczesna wiosna). Jeśli dziecko często choruje, są to głównie zakażenia wirusowe, ale poważne (np. zapalenia oskrzeli, gardła), pediatra może zalecić podawanie mu profilaktycznie preparatów antywirusowych (Groprinosina, Isoprinosina). Jeżeli natomiast malec ma częściej zapalenia bakteryjne – ucha, zatok, oskrzeli, gardła, lekarz zleci jedną ze szczepionek antybakteryjnych. Zawierają zabite lub unieszkodliwione bakterie. Tego typu szczepionki podaje się zwykle kilka miesięcy, z krótkimi przerwami. Trzeba to robić dokładnie tak, jak zalecił lekarz. Dobry wybór: IRS-19, Polyvaccinum. Podaje się je do nosa. Są szczególnie skuteczne, jeśli dziecko często ma katar, kaszel, zapalenie zatok, czyli infekcje górnych dróg oddechowych. Rybomunyl, Broncho-vaxom, LUivac. Doustne. Najczęściej są zalecane przy nawracających infekcjach bakteryjnych górnych lub dolnych dróg oddechowych. Leki z zielonej apteki – niektóre możesz podawać sama Zwykle poleca się jeżówkę i aloes. Ale uwaga: w ziołach są substancje aktywne, dlatego dłużej niż kilka dni wolno je podawać tylko po konsultacji z lekarzem. Zbyt długie picie soku z jeżówki czy aloesu może przestymulować układ odpornościowy i dziecko będzie więcej chorować. Polecamy: Biostymina. Wyciąg z aloesu w ampułkach. Dzieciom podaje się go do picia. To silny środek, wolno go podawać tylko na zlecenie lekarza. Echinasal. Zawiera m.in. sok z jeżówki. Warto go podawać profilaktycznie przez 2–3 tygodnie. Profilaktin. Słodki syrop, zawiera aloes, sok z malin, aronii, miód i witaminę C. Możesz podawać sama maksymalnie przez kilka tygodni. Propolki. Całkiem smaczne pastylki z propolisem, syropem z malin i dzikiej róży oraz witaminą C. Możesz je podawać, jeśli dziecko nie jest uczulone na propolis (czasem się to zdarza) i potrafi ssać (musi mieć zatem co najmniej trzy lata). Przeczyta także: Witaminy, probiotyki, zioła czy tran: co najlepiej poprawi odporność chorowitka? [CMS_PAGE_BREAK] Lecznicze tłuszcze – możesz podać po konsultacji z lekarzem znającym dziecko Tłuszcze te znajdziesz: w rybich olejach: z wątroby dorsza oraz rekina grenlandzkiego odkryto wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3. Jednym z ich zadań jest poprawa apetytu i odporności. Dobry wybór: Ecomer, Iskial. Preparaty zawierają olej z wątroby rekina grenlandzkiego. Warto je podawać szczególnie wtedy, gdy dziecko nie je ryb. Koniecznie zapytaj lekarza, jak długo malec może te środki przyjmować. Babcine sposoby – możesz podać sama Wypróbuj je, na pewno nie zaszkodzą (uważać muszą alergicy). Wolno je dowolnie łączyć z innymi metodami. Miód. Zawiera składniki wzmacniające odporność. Najlepszy dla dzieci jest lipowy i gryczany. Czosnek, cebula. Są w nich substancje o działaniu podobnym do antybiotyków. Dzieciom można je podawać w formie syropu z dodatkiem miodu lub cukru, jednak nie dłużej niż 7–10 dni. Syropy z aronii, dzikiej róży. Zawierają m.in. duże ilości witaminy C, zapobiejącej przeziębieniom. Najmłodszym szkrabom możesz podać gotową granulowaną herbatkę z dzikiej róży z sokiem z czerwonych owoców HIPP. Wzmacniające witaminy – możesz podać sama To prawda, że maluszek najlepiej przyswaja witaminy z tego, co zjada. Ale gdy choruje, je mniej, a więc jego organizm nie przyswoi witamin i składników mineralnych. Jeśli infekcje zdarzają się często, malec może mieć poważne niedobory żelaza, cynku, selenu, witamin A, C – ważnych m.in. dla układu odpornościowego. Czasem warto go wzmocnić gotowymi preparatami: Cebion Multi, Multiwitamol, Multisanostol, Vibovit Bobas, Vibovit niemowlę. Zawierają komplet potrzebnych witamin. Siła homeopatii – możesz podać sama Plusem homeopatii jest to, że można ją stosować nawet u najmłodszych. Skuteczność leczenia zależy jednak od tego, czy preparat został dobrze dobrany oraz od systematyczności jego podawania. Najlepiej zapytać o radę pediatrę-homeopatę. Do wyboru: Engystol. Ogólnie wzmacnia odporność, działa przeciwwirusowo. Esberitox. To lek sporządzony na bazie jeżówki, która zawiera składniki wspomagające układ odpornościowy. Thymuline 9 CH. Ten lek jest przygotowany na bazie hormonu grasicy, niezbędnego dla dobrego funkcjonowania układu odpornościowego. Dolivaccil. Nazywany bywa szczepionką przeciwgrypową, gdyż zawiera m.in. wirusy grypy. Wzmacnia odporność dziecka nie tylko przeciw grypie, ale również przeciw innym zakażeniom wirusowym. Oscillococcinum. Te granulki warto podawać maluchom (rozpuszczone w wodzie są bezpieczne nawet dla niemowląt) profilaktycznie w okresie zachorowań na grypę. Przeczytaj także: Jesienne owoce i warzywa najzdrowsze dla dziecka Katarzyna Pinkosz Konsultacja: dr Jolanta Wacławek, pediatra, pracuje w Poradni Immunologicznej Instytutu Matki i Dziecka