To imię brzmi jak wymysł nowobogackich, a znane było już w starożytności. Oznacza „porządek”
Brzmi nowocześnie, egzotycznie, a dla niektórych wręcz jak wymyślone. Tymczasem to jedno z najstarszych imion, jakie przetrwały do naszych czasów. Co więcej, jego znaczenie jest wyjątkowo piękne i od wieków kojarzy się z harmonią oraz ładem.
Niektóre imiona wracają do łask po wielu latach. Rodzice szukają dziś oryginalnych, ale jednocześnie zakorzenionych w historii. Właśnie dlatego coraz częściej można usłyszeć imię Kosma. Choć kończy się na literę „a”, w Polsce od wieków jest imieniem męskim. Skąd się wzięło i co oznacza? Znaczenie i pochodzenie imienia Kosma Kosma wywodzi się z greckiego imienia Kosmas, które z kolei pochodzi od słowa kosmos. Dziś większości osób kojarzy się ono przede wszystkim z wszechświatem, jednak w starożytnej Grecji miało nieco inne znaczenie. Oznaczało przede wszystkim „porządek”, „ład”, „harmonię” oraz „dobry układ rzeczy”. Dopiero później tym samym słowem zaczęto określać uporządkowany wszechświat. To właśnie dlatego imię Kosma można interpretować jako „człowieka wprowadzającego porządek”, „tego, który ceni harmonię” albo po prostu „uporządkowanego”. Jest krótkie, charakterystyczne i wyróżnia się na tle najpopularniejszych polskich imion. Jednocześnie wielu rodziców zwraca uwagę na jego miękkie brzmienie. Niektórych zaskakuje także końcówka „-a”, która w języku polskim zwykle występuje w imionach żeńskich. Kosma należy jednak do niewielkiej grupy męskich imion zakończonych właśnie tą literą – podobnie jak Barnaba, Bonawentura czy Kuba. Historia i popularność imienia Kosma w Polsce Choć dziś wiele osób uważa Kosmę za nowoczesny wynalazek, imię ma historię liczącą ponad dwa tysiące lat. Było znane już w starożytności, a do jego rozpowszechnienia przyczynili się święci Kosma i Damian – bracia, którzy według tradycji byli lekarzami i bezinteresownie pomagali chorym. W Kościele katolickim są patronami lekarzy, farmaceutów i osób wykonujących zawody medyczne. W Polsce przez długie lata Kosma należał do imion rzadko spotykanych. Dopiero w ostatnich kilkunastu latach zaczął stopniowo zyskiwać na popularności. Rodzice coraz częściej wybierają krótkie, oryginalne imiona o klasycznym rodowodzie, a Kosma idealnie wpisuje się w ten trend. Jest nietuzinkowy, ale jednocześnie ma długą historię i dobrze udokumentowane pochodzenie. Dzięki temu wyróżnia się bez wrażenia przesadnej ekstrawagancji. Ciekawostki o imieniu Kosma Jedną z największych ciekawostek jest to, że słowo „kosmos”, od którego pochodzi imię, pierwotnie nie oznaczało przestrzeni pełnej gwiazd. Dla starożytnych Greków najważniejszy był właśnie porządek i harmonia, a wszechświat nazwano „kosmosem”, ponieważ postrzegano go jako doskonale uporządkowaną całość. Kosma należy również do grona męskich imion, które często bywają mylnie uznawane za żeńskie ze względu na końcówkę „-a”. Mimo to od wieków funkcjonuje jako imię męskie i nie budzi wątpliwości w rejestrach stanu cywilnego. Choć nadal nie jest tak popularny jak Antoni, Jan czy Nikodem, z roku na rok wybiera go coraz więcej rodziców. Wielu z nich szuka imienia krótkiego, łatwego do zapamiętania i wyróżniającego się, ale jednocześnie zakorzenionego w historii. Kosma doskonale spełnia wszystkie te warunki. Łączy starożytne pochodzenie z nowoczesnym brzmieniem, a jego znaczenie – „porządek”, „ład” i „harmonia” – sprawia, że trudno przejść obok niego obojętnie. Zobacz także: Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii Córka Michała Wiśniewskiego ma imię, które oznacza&#8230; „bób”. Nic dziwnego, że nosi je mniej niż 100 kobiet
Rodzice nadają to krępujące imię na potęgę, bo nie wiedzą, co oznacza. Jak dziecko się dowie, będzie mu wstyd
To imię kojarzy się z elegancją, siłą i historią starożytnego Rzymu. Niewielu rodziców zdaje sobie jednak sprawę, że jego pierwotne znaczenie jest zaskakująco dosłowne i dziś dla wielu może brzmieć wręcz zabawnie.
Imię Cezary nie należy dziś do ścisłej czołówki najczęściej nadawanych imion dla chłopców, ale wciąż regularnie pojawia się w urzędach stanu cywilnego. Wielu rodziców wybiera je ze względu na dostojne brzmienie i skojarzenia z historią. Mało kto zastanawia się jednak nad jego prawdziwym znaczeniem, a to może naprawdę zaskoczyć. Znaczenie i pochodzenie imienia Cezary Imię Cezary wywodzi się z łacińskiego Caesarius, które oznaczało „należący do Cezara” lub „związany z rodem Cezarów”. Samo nazwisko Caesar ma jednak znacznie starsze korzenie i według najbardziej rozpowszechnionej teorii pochodzi od łacińskiego słowa caesaries, oznaczającego gęste, bujne włosy. To właśnie dlatego wielu językoznawców tłumaczy pierwotne znaczenie imienia Cezary jako „owłosiony”, „długowłosy” lub „ten, który ma bujną czuprynę”. Dziś może to wywoływać uśmiech, bo współcześnie mało kto spodziewa się, że dostojnie brzmiące imię ma tak przyziemną etymologię. Istnieją również inne hipotezy dotyczące pochodzenia nazwiska Caesar, jednak to właśnie związek z łacińskim caesaries jest najczęściej przywoływany w słownikach imion i opracowaniach językoznawczych. Historia i popularność imienia Cezary w Polsce Do Polski imię Cezary trafiło za pośrednictwem tradycji chrześcijańskiej. Przez wieki nie należało do najczęściej nadawanych, jednak było obecne w wielu krajach Europy dzięki kultowi świętych noszących to imię. Największą popularność w Polsce zdobyło w drugiej połowie XX wieku. Wielu dorosłych Cezarych urodziło się właśnie w latach 70. i 80. Dziś rodzice wybierają je znacznie rzadziej niż Nikodema, Antoniego czy Jana, ale wciąż nie zniknęło z list nadawanych imion. Przyciąga klasycznym brzmieniem, łatwą wymową i ponadczasowym charakterem. To przykład imienia, które nie poddaje się chwilowym modom. Nie jest ani przesadnie popularne, ani całkowicie zapomniane, dzięki czemu wielu rodziców postrzega je jako bezpieczny i elegancki wybór. Ciekawostki o imieniu Cezary Największą ciekawostką pozostaje jego etymologia. Dla współczesnego odbiorcy określenie „gęstowłosy” czy „owłosiony” może wydawać się dość zabawne, zwłaszcza że z takim znaczeniem raczej nie kojarzy się dostojne imię Cezary. W czasach starożytnego Rzymu bujna fryzura była jednak symbolem młodości, zdrowia i urody, dlatego nie miało ono żadnego negatywnego wydźwięku. Imię nosiło wielu świętych i duchownych, a jego prestiż wzmacniały skojarzenia z rzymskim rodem Cezarów. W Polsce jest rozpoznawalne również dzięki znanym osobom ze świata kultury, sportu i mediów, co sprawia, że kolejne pokolenia rodziców wciąż biorą je pod uwagę przy wyborze imienia dla syna. Choć dziś niewiele osób wie, że Cezary oznacza „tego o bujnych włosach”, ta nieoczywista etymologia pokazuje, jak bardzo przez wieki zmienia się sposób, w jaki odbieramy imiona. To, co dla starożytnych było komplementem, współcześnie stało się przede wszystkim ciekawostką językową. Czytaj także: Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” To imię dla dziewczynki zyskuje w Polsce rzesze wielbicieli. Brzmi jak melodie z rzymskich uliczek, a pachnie słońcem Italii To jedno z najrzadszych imion dla dziewczynek w Polsce. Jest delikatne i pachnie jak lato w Prowansji
Na placach zabaw co drugi chłopiec ma tak na imię. Jest nudne i toporne, ale rodzice nie mogą się powstrzymać
Rodzice chcą, żeby ich dzieci się wyróżniały. Problem w tym, że coraz częściej nadają im... dokładnie to samo imię. Efekt? Na placach zabaw i w przedszkolach robi się coraz bardziej monotonnie.
Jeszcze nigdy wybór rodziców nie był aż tak zgodny. Choć mówi się o potrzebie indywidualizmu i wyjątkowości, statystyki pokazują coś zupełnie innego. Coraz więcej dzieci nosi dokładnie to samo imię, a wielu rodziców nawet nie zastanawia się, czy za kilka lat ich syn nie będzie jednym z pięciu Nikodemów w klasie. Nikodem to nowa Julia? Rodzice zakochali się w jednym imieniu Trudno znaleźć dziś przedszkole, szkołę czy osiedlowy plac zabaw, na którym nie bawi się przynajmniej jeden Nikodem. W wielu grupach jest ich dwóch, trzech, a czasem nawet więcej. Według danych Ministerstwa Cyfryzacji tylko w 2025 roku imię to otrzymało 5772 chłopców, co dało mu pierwsze miejsce w rankingu najczęściej nadawanych imion. To zaskakujące, bo jeszcze kilkanaście lat temu Nikodem uchodził za wybór nietuzinkowy. Brzmiał elegancko, nieco staroświecko i wyróżniał się na tle wszechobecnych Kacprów, Jakubów czy Michałów. Dziś sytuacja całkowicie się odwróciła. Paradoks polega na tym, że rodzice, którzy chcą nadać dziecku imię wyjątkowe, często wybierają dokładnie to samo co tysiące innych rodzin. Nie wszystkim podoba się również jego brzmienie. Dla jednych jest dostojne i klasyczne, inni określają je jako ciężkie, toporne, a nawet pozbawione lekkości. Mimo to jego popularność nie słabnie. Wydaje się, że raz rozpoczęta moda żyje już własnym życiem. Dlaczego Nikodem stał się tak popularny? Popularność imion rzadko jest przypadkiem. Socjologowie od lat zwracają uwagę, że rodzice zwykle wybierają to, co wydaje się jednocześnie modne i bezpieczne. Nikodem idealnie wpisuje się w ten schemat. Jest dobrze znany, ma długą historię, nie budzi kontrowersji, a jednocześnie jeszcze do niedawna nie był spotykany na każdym kroku. Dziś działa już jednak efekt kuli śnieżnej. Skoro imię pojawia się wśród znajomych, w mediach społecznościowych czy rankingach popularności, kolejne osoby nabierają przekonania, że to najlepszy wybór. W efekcie moda sama się napędza. To ciekawy paradoks naszych czasów. Z jednej strony rodzice chcą, by ich dzieci były wyjątkowe i wyróżniały się z tłumu. Z drugiej – bardzo często wybierają dokładnie te same rozwiązania co wszyscy inni. W przypadku Nikodema widać to wyjątkowo wyraźnie. Znaczenie i pochodzenie imienia Nikodem Popularność nie zmienia jednak faktu, że Nikodem ma niezwykle ciekawe pochodzenie. Wywodzi się z greckiego imienia Nikodemos, które powstało z połączenia dwóch słów: nike oznaczającego „zwycięstwo” oraz demos – „lud”. Najczęściej tłumaczy się je jako „ten, który zwycięża dla ludu” albo „zwycięzca ludu”. Imię znane było już w starożytności. W tradycji chrześcijańskiej szczególne miejsce zajmuje święty Nikodem – faryzeusz, który według Ewangelii prowadził rozmowy z Jezusem i uczestniczył w przygotowaniu jego ciała do pochówku. To właśnie dzięki tej historii imię przetrwało kolejne stulecia i trafiło do wielu europejskich krajów. Choć jego znaczenie jest szlachetne, dziś coraz częściej mówi się o nim przede wszystkim w kontekście rekordowej popularności. Dla jednych Nikodem pozostaje pięknym, ponadczasowym imieniem. Dla innych stał się symbolem rodzicielskiej ostrożności i dowodem na to, że nawet w tak osobistej decyzji, jak wybór imienia dla dziecka, bardzo łatwo ulec modzie. Czy to oznacza, że Nikodem jest złym wyborem? Niekoniecznie. Warto jednak pamiętać, że za kilka lat w jednej klasie może siedzieć kilku chłopców noszących właśnie to imię. A przecież wybierając imię dla dziecka, wielu rodziców marzy o tym, by było ono naprawdę wyjątkowe. Zobacz także: To imię to plaga w przedszkolach. Jest nudne i bez wyrazu, a rodzice wciąż uparcie nazywają tak dziewczynki Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat” Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Dostał nietypowe imię po pradziadku, przez co koledzy mu dokuczają. „Syn mówi, że zniszczyłam mu życie. Ma dopiero 9 lat”
Wybierając imię dla dziecka, rodzice często kierują się... sercem. Jedni stawiają na modne propozycje, inni chcą uhonorować bliską osobę. Nasza czytelniczka była przekonana, że robi coś pięknego, nadając synowi imię po ukochanym pradziadku. Nie przypuszczała, że po kilku latach będzie słuchać od dziewięciolatka bardzo bolesnych słów.
Coraz więcej rodziców wraca dziś do dawnych, tradycyjnych imion. Choć wiele z nich przeżywa renesans, nie wszystkie są równie dobrze przyjmowane przez rówieśników. Czasem wystarczy jedno przezwisko, by dziecko zaczęło postrzegać własne imię jako problem. „To był mój ukochany dziadek” Kiedy byłam w ciąży, od razu wiedziałam, że jeśli urodzi się chłopiec, będzie miał na imię Wacław. Tak miał na imię mój dziadek, a dla mojego syna – pradziadek. Był cudownym człowiekiem: spokojnym, mądrym i bardzo ciepłym. Rodzina próbowała mnie przekonać, żebym wybrała coś bardziej współczesnego. Nie chciałam słuchać. Byłam pewna, że daję synowi piękne, dostojne imię i kawałek rodzinnej historii. Przez pierwsze lata wszystko było w porządku. Problemy zaczęły się w szkole. Koledzy zaczęli wołać na syna „dziadek-Wacek”, „dziadziuś-Wacuś”. Na początku udawał, że go to nie rusza. Kilka tygodni temu, niedługo przed zakończeniem roku, wrócił ze szkoły zapłakany. Powiedział, że nienawidzi swojego imienia i że zniszczyłam mu życie. Błagał, żebym przeniosła go do innej szkoły albo zmieniła mu imię. Ma dopiero dziewięć lat, a ja poczułam się tak, jakby ktoś ścisnął mnie za serce. „Nie wiem, co mu odpowiedzieć” Tłumaczę mu, dlaczego wybraliśmy właśnie to imię. Opowiadam o pradziadku, pokazuję zdjęcia, przypominam, ile miłości było w tej decyzji. On słucha, ale potem pyta tylko: „Mamo, dlaczego nie mogłem mieć na imię jak inni?”. Nie wiem, co odpowiedzieć. Coraz częściej zastanawiam się, czy nie powinnam była posłuchać rodziny. Wiem, że dzieci bywają okrutne i że za kilka lat może spojrzy na swoje imię zupełnie inaczej. Dziś jednak widzę przede wszystkim jego smutek i poczucie, że jest inny. Mam nadzieję, że kiedyś zrozumie, że daliśmy mu nie tylko imię, lecz także piękną pamiątkę po człowieku, którego bardzo kochaliśmy. A może powinnam jednak pomyśleć o zmianie imienia? Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Komentarz redakcji Rodzice wybierający tradycyjne imiona często kierują się sentymentem i chęcią podtrzymania rodzinnych tradycji. Warto jednak pamiętać, że to dziecko będzie nosiło dane imię na co dzień i może doświadczać z tego powodu różnych reakcji otoczenia. Najważniejsze jest, by wspierać dziecko i reagować na dokuczanie ze strony rówieśników. Z czasem wiele osób zaczyna doceniać wyjątkowość swojego imienia, ale w okresie szkolnym potrzebują przede wszystkim zrozumienia i poczucia, że rodzice stoją po ich stronie. Zobacz także: Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce To jedno z najpopularniejszych imion PRL, dziś kojarzy się z panią ze sklepu. Obciach je nadawać To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
To męskie imię działa jak finansowa klątwa. Nadaj je synowi, a jego portfel zawsze będzie pusty
Niewielu rodziców zdaje sobie sprawę, że niektóre imiona, choć brzmią niezwykle szlachetnie i wręcz anielsko, w świecie finansów działają jak klątwa, która odpycha powodzenie. Istnieje jedno konkretne, popularne w Polsce męskie imię, które według ezoteryków i badaczy niesie ze sobą specyficzną, materialną blokadę.
Gabriel to imię, które na pierwszy rzut oka ma same zalety. Kojarzy się z biblijnym archaniołem, posłańcem dobrych wiadomości, istotą pełną światła, gracji i uduchowienia. Rodzice wybierający je dla swojego syna często wyobrażają sobie chłopca wrażliwego, utalentowanego artystycznie, o nienagannych manierach. I rzeczywiście, pod wieloma względami to imię obdarza swojego właściciela niesamowitą intuicją, empatią oraz darem zjednywania sobie ludzi. Gabriel potrafi czarować słowem, ma wielkie serce i rzadko kiedy przechodzi obojętnie obok cudzego nieszczęścia. Znaczenie imienia Gabriel − anielskie brzmienie i ukryta pułapka Gdzie zatem tkwi haczyk, przed którym tak głośno ostrzegają astrologowie? Otóż ta ogromna wrażliwość i oderwanie od twardej, ziemskiej rzeczywistości mają swoją bardzo wysoką cenę w świecie finansów. Gabriel z założenia żyje w sferze idei, emocji i duchowości, przez co kwestie materialne traktuje jako coś wtórnego, a wręcz niegodnego większej uwagi. Dla małego dziecka to urocza cecha, ale dla dorosłego mężczyzny, który musi utrzymać rodzinę i zarządzać domowym budżetem, bywa to początkiem ogromnych problemów. Tradycyjne znaczenie tego imienia wywodzi się od słów oznaczających męża Bożego lub wojownika, ale w kontekście współczesnego kapitalizmu ten wojownik rzadko walczy o stan swojego konta bankowego. Finanse w horoskopie imion − dlaczego portfel Gabriela często bywa pusty? Analizując predyspozycje finansowe zapisane w imionach, eksperci od numerologii zwracają uwagę na to, jak konkretne wibracje wpływają na codzienne decyzje biznesowe. W przypadku Gabriela mamy do czynienia z permanentnym rozproszeniem energii materialnej. Dorosły mężczyzna o tym imieniu rzadko kiedy ma instynkt do robienia interesów. Nawet jeśli los uśmiechnie się do niego i zarobi większą gotówkę, pieniądze przeciekają mu przez palce w zastraszającym tempie. Nie chodzi tu o ordynarną rozrzutność czy hazard, ale raczej o absolutny brak pragmatyzmu i skłonność do finansowego idealizmu. Gabriel potrafi pożyczyć ostatnie oszczędności ledwo znanemu koledze, zainwestować w projekt z góry skazany na porażkę tylko dlatego, że urzekła go piękna idea, albo rzucić stabilną, dobrze płatną pracę na etacie dla niepewnego, artystycznego marzenia. W jego świecie pojęcie oszczędzania na czarną godzinę, zakładania lokat czy analizowania domowych wydatków praktycznie nie istnieje. Żyje chwilą, wierząc, że jakoś to będzie. Niestety, w dorosłym życiu taka postawa bardzo szybko generuje długi, niespłacone karty kredytowe i wieczny stres związany z brakiem płynności finansowej. To właśnie z tego powodu Gabriel bywa nazywany przez ezoteryków imieniem o wibracji finansowej klątwy. Jak wybrać imię dla chłopca, by zapewnić mu sukces materialny? Czy to oznacza, że rodzice spodziewający się syna powinni całkowicie wykreślić Gabriela ze swojej listy? Wszystko zależy od tego, jakie priorytety stoją za naszymi wychowawczymi wyborami. Jeśli pragniemy wychować artystę, filozofa, człowieka o głębokim wnętrzu, który nade wszystko ceni relacje z ludźmi − to imię będzie strzałem w dziesiątkę. Jeśli jednak zależy nam na tym, by syn twardo stąpał po ziemi, potrafił budować stabilność materialną i z łatwością osiągał sukcesy w biznesie, warto poszukać alternatyw o silniejszej, bardziej przyziemnej strukturze energetycznej. Wybierając imię dla chłopca, warto zbalansować jego anielskie brzmienie z twardą rzeczywistością. Imiona oparte na silnych wibracjach, takie jak chociażby Aleksander czy Maksymilian, znacznie częściej idą w parze z sukcesem finansowym i umiejętnością pomnażania majątku. Gabriel, choć zachwyca swoją elegancją, wymaga od rodziców ogromnej pracy wychowawczej w przyszłości. Od najmłodszych lat trzeba będzie uczyć takiego chłopca szacunku do pieniądza, podstaw przedsiębiorczości i trudnej sztuki odmawiania innym. W przeciwnym razie anielska natura Gabriela może sprawić, że jego portfel przez większość życia będzie świecił pustkami, a on sam będzie musiał stale liczyć na finansową pomoc ze strony najbliższych. Zobacz też: To imię dla dziewczynki królowało w PRL. Dziś to obciach nazwać tak córkę
To imię brzmi światowo i jest znane w całej Europie. Polscy rodzice wybierają je bardzo ostrożnie
Imię Luca od lat należy do najpopularniejszych imion we Włoszech i jest doskonale znane w wielu krajach Europy. W Polsce jego historia wygląda jednak zupełnie inaczej. Choć brzmi nowocześnie, jest krótkie i łatwe do wymówienia, wciąż pozostaje bardzo rzadkim wyborem.
Luca to włoska forma imienia Łukasz. Wywodzi się od łacińskiego imienia Lucas, które oznacza „pochodzący z Lukanii” – historycznej krainy na południu Włoch. Często wskazuje się również na związek z łacińskim słowem lux, czyli „światło”, dlatego imię bywa interpretowane jako „niosący światło”. Jest krótkie, melodyjne i bardzo charakterystyczne. Nic dziwnego, że od lat cieszy się ogromną popularnością we Włoszech, a także w Szwajcarii, Austrii czy Niemczech. Imię Luca w Polsce nadal pozostaje rzadkością Choć zagraniczne imiona zyskują u nas coraz większą popularność, Luca wciąż nie przebił się do głównego nurtu. Z danych Ministerstwa Cyfryzacji wynika, że w 2025 roku otrzymało je tylko 13 chłopców. To pokazuje, że polscy rodzice nadal znacznie chętniej wybierają klasyczne odpowiedniki lub inne modne imiona. Nawet osoby, którym podoba się włoskie brzmienie, często decydują się na Łukasza albo wybierają zupełnie inne krótkie imiona, takie jak Leon, Jan czy Adam. Dlaczego Luca podoba się rodzicom? Imię ma wiele zalet. Jest krótkie, łatwe do zapisania i praktycznie tak samo wymawia się je w wielu językach. To sprawia, że dobrze sprawdza się również poza Polską, co dla wielu rodziców ma dziś duże znaczenie. Luca wyróżnia się też na tle najpopularniejszych polskich imion. Nie brzmi staroświecko, ale nie jest również wymyślne czy trudne. Łączy prostotę z międzynarodowym charakterem, dlatego często trafia na listy imion rozważanych przez rodziców szukających czegoś mniej oczywistego. We Włoszech to klasyka, u nas – wybór dla odważnych To, co we Włoszech nikogo nie dziwi, w Polsce wciąż przyciąga uwagę. Luca nadal jest imieniem, które wyróżnia się na tle rodzimych propozycji i może budzić pytania o jego pochodzenie. Jednocześnie trudno uznać je za ekstrawaganckie. Jest dobrze znane dzięki kulturze, sportowi i popkulturze, a jego wymowa nie sprawia problemów. Być może właśnie dlatego co roku znajduje kilkunastu zwolenników także w Polsce. Czy Luca ma szansę stać się modny? Moda na imiona zmienia się bardzo szybko. Jeszcze kilkanaście lat temu mało kto spodziewał się powrotu Ignacego, Antoniego czy Franciszka. Nie można więc wykluczyć, że w przyszłości większą popularność zdobędą także krótkie imiona inspirowane językiem włoskim. Na razie Luca pozostaje jednak propozycją dla rodziców, którzy chcą postawić na coś oryginalnego. Skoro w całym 2025 roku otrzymało je tylko 13 chłopców, jest duża szansa, że dziecko o tym imieniu będzie jedynym Lucą w swojej klasie. Zobacz także: To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć
Ten 5-literowy hit lat 70. dziś budzi mieszane uczucia. Chłopcy nie chcą tego imienia
W PRL to imię było prawdziwym hitem, a szczególnie mocno wybrzmiewało w latach 70. Dziś jednak trudno znaleźć rodziców, którzy wpisują je na listę swoich faworytów. Marek coraz częściej kojarzy się raczej z wujkiem, sąsiadem po pięćdziesiątce albo kolegą taty niż z małym chłopcem. W 2025 roku nadano je w Polsce tylko 157 razy.
Są imiona, które mocno kojarzą się z konkretnym pokoleniem. W przypadku Marka to skojarzenie jest wyjątkowo silne. Dla wielu osób to jedno z tych imion, które natychmiast przywołują obraz mężczyzny urodzonego w latach 60. albo 70. Nie bez powodu – właśnie wtedy Marek był w Polsce wyjątkowo popularny. Chociaż wiele imion z czasów PRL wraca do łask, zwykle są to te, które zdążyły już nabrać szlachetnego, „retro” charakteru. Marek wciąż jeszcze tkwi gdzieś pomiędzy – nie jest ani dość nowoczesny, ani wystarczająco oldschoolowy, by młodzi rodzice zobaczyli w nim modny klasyk. W 2025 roku tylko 157 chłopców dostało to imię To najlepiej pokazuje, jak bardzo zmieniła się moda. Według aktualnych danych w 2025 roku imię Marek nadano w Polsce 157 chłopcom, co dało mu miejsce dopiero w drugiej setce rankingu. Dla porównania – jeszcze na początku XXI wieku było nadawane znacznie częściej, a w samym 2000 roku otrzymało je ponad 1000 chłopców. Potem z roku na rok zaczęło osuwać się w dół. To nie znaczy, że Marek zniknął z Polski. Wręcz przeciwnie – to nadal jedno z najbardziej rozpoznawalnych męskich imion. Problem w tym, że dziś prawie nikt nie widzi w nim imienia dla niemowlaka. Co oznacza imię Marek? Ma rzymskie korzenie Marek to imię pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od rzymskiego imienia Marcus, które wiąże się z bogiem wojny Marsem. Najczęściej tłumaczy się je jako „należący do Marsa”, „poświęcony Marsowi” albo „mężczyzna wojowniczy”. To ciekawe, bo znaczenie imienia brzmi naprawdę mocno i klasycznie. Ma w sobie historię, tradycję i bardzo solidne korzenie – dokładnie to, czego część rodziców szuka dziś w imionach dla chłopców. A jednak w przypadku Marka sama etymologia nie wystarcza, by przywrócić mu dawny blask. Dlaczego Marek przestał podobać się rodzicom? Powód jest dość prosty – to imię bardzo mocno „osiadło” w jednym pokoleniu. Dla dzisiejszych trzydziesto- i czterdziestolatków Marek to często imię wujka, szwagra, nauczyciela WF-u, kierownika z pracy albo sąsiada z bloku. Nie ma w nim świeżości, którą mają dziś Leon, Ignacy, Franciszek czy Nikodem. Zmienił się też sam styl wybierania imion. Rodzice chętnie sięgają po imiona albo bardzo klasyczne i „odświeżone”, albo nowocześniejsze, bardziej miękkie w brzmieniu. Marek wpada pomiędzy te dwa światy. Nie brzmi ani modnie, ani egzotycznie, ani szczególnie retro. Dla wielu jest po prostu zbyt zwyczajny i zbyt mocno zakorzeniony w realiach PRL. To imię zna każdy, ale mało kto chce je dziś nadać synowi Marek ma wszystko, by uchodzić za solidny klasyk – jest krótkie, łatwe, rozpoznawalne i ma mocną historię. Problem w tym, że wciąż ciągnie się za nim bardzo konkretne pokoleniowe skojarzenie. Dziś nie brzmi jak imię małego chłopca, tylko raczej dorosłego mężczyzny, którego wszyscy już kiedyś poznali. Czy to się może zmienić? Niewykluczone. Moda na imiona lubi zataczać koło, a to, co dziś wydaje się „wujkowe”, za kilka lat może wrócić jako stylowy klasyk. Na razie jednak wszystko wskazuje na to, że Marek pozostaje jednym z tych dawnych hitów PRL, które Polacy świetnie znają, ale coraz rzadziej wybierają dla swoich dzieci. Czytaj też: Pokaż mi swoje imię, a powiem ci, ile masz lat. Mody z metryki nie da się ukryć To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem To hiszpańskie imię brzmi jak najpiękniejsza melodia. Polscy rodzice coraz częściej wybierają je dla córek
Ranking najbardziej obciachowych imion. Nr 2 to wstyd za granicą, ale z nr 5 śmieją się wszyscy w Polsce
Decyzja o imieniu dla dziecka potrafi wywołać prawdziwą burzę i podzielić najbliższą rodzinę na dwa zwalczające się obozy. Obok nieśmiertelnych klasyków i nowoczesnych, międzynarodowych hitów istnieje grupa imion, która budzi w przestrzeni publicznej skrajne emocje, i to nie tylko w Polsce, ale i za granicą. Tych imion zdecydowanie lepiej unikać.
Przedstawiamy ranking najbardziej obciachowych imion w Polsce, który powstał na podstawie opinii rodziców na forach i w grupach internetowych. Sprawdź, jakie popularne imiona dla dzieci znalazły się na celowniku internautów, dlaczego budzą tak duże kontrowersje i które z nich mogą okazać się językową pułapką podczas zagranicznych wakacji. Lista najbardziej obciachowych imiona 1. Janusz i Grażyna (ikony epoki PRL-u) To imiona, które w latach 70. i 80. cieszyły się ogromnym szacunkiem. Dzisiaj, w dobie internetowych memów, stały się niestety synonimem przaśności i specyficznego stylu życia. Internauci często uznają je za szczyt przestarzałego podejścia, przez co młodzi rodzice omijają je szerokim łukiem, obawiając się rówieśniczych żartów w szkole i kłopotów w dorosłości. 2. Aneta (niewinna klasyka, która jest wstydem za granicą) Ta klasyczna pozycja ląduje wysoko w rankingach kontrowersji ze względu na fonetyczną pułapkę językową. Po włosku i hiszpańsku słowo „aneta” brzmi bardzo podobnie do potocznego lub zdrobniałego określenia kaczki („anatra” to po włosku kaczka). W Szwecji podobne słowo − „anka” − dosłownie oznacza kaczkę. 3. Brajan i Dżesika (spolszczone wersje zagranicznych hitów) To prawdopodobnie najbardziej polaryzująca grupa w całej historii polskich porodówek. Zapisywanie zachodnich imion w sposób dosłowny i fonetyczny jest często uznawane za przejaw kiczu. W opinii publicznej te imiona od lat kojarzą się z pragnieniem bycia światowym na siłę. 4. Adolf (ofiara historii i skojarzeń językowych) Choć to tradycyjne imię o pięknej etymologii, współczesny język i historia potraktowały je bezlitośnie. Adolf wywołuje jednoznaczne, mroczne skojarzenia historyczne. Nadanie takiego imienia dziecku w dzisiejszych czasach jest uznawane za skrajną lekkomyślność. 5. Kevin i Vanessa (dawne hity ze szklanych ekranów, z których śmieją się wszyscy) Pozycja numer pięć to klasyczny przykład syndromu fascynacji zachodnią popkulturą lat 90. Zapożyczenia z amerykańskich telenowel zestawione z bardzo tradycyjnymi, typowo polskimi nazwiskami o przyrodniczym lub wiejskim rodowodzie dają efekt, z którego kpią internetowi komentatorzy. Połączenie zagranicznego imienia z tradycyjnym nazwiskiem brzmi dla wielu nienaturalnie i pretensjonalnie. Wnioski dla rodziców szukających idealnego imienia Wybierając imię dla swojej pociechy, warto pamiętać, że trendy bywają niezwykle ulotne, a to, co dzisiaj znajduje się na szczycie popularności, za dwadzieścia lat może trafić na podobną listę kontrowersji. Najważniejsze jest zachowanie zdrowego rozsądku, umiaru oraz dbałość o to, by imię nie stało się dla dziecka ciężarem w dorosłym życiu. Opinie w sieci (a także w rodzinie!) bywają surowe, ale ostateczna decyzja zawsze należy do rodziców, którzy kierują się wyłącznie miłością i dobrem swojego malucha. Zobacz też: 100 lat temu tak wołano na dzieci: dziś nikt by się nie odważył. TOP 14 imion dla dziewczynek i chłopców
To religijne imię będzie przebojem w 2027 roku. Ma tylko 3 litery i kojarzy się z misiem
Prognozy trendów na 2027 rok nie pozostawiają złudzeń, ponieważ ta trzyliterowa perełka lada moment zdominuje porodówki i podbije rankingi najchętniej wybieranych imion w Polsce.
Choć w oficjalnych dokumentach coraz częściej pojawia się jako samodzielne, pełnoprawne imię, w rzeczywistości Teo wywodzi się bezpośrednio od klasycznego, dostojnego Teodora. Aby w pełni zrozumieć jego fenomen, musimy wybrać się w fascynującą podróż do starożytnej Grecji, gdzie narodziło się oryginalne brzmienie Theódōros. Skąd pochodzi imię Teo i jakie ukryte znaczenie kryje w sobie ta krótka forma? Teodor to genialne połączenie dwóch greckich słów: theos, oznaczającego Boga, oraz dōron, które tłumaczymy jako dar lub podarunek. W dosłownym znaczeniu to imię niesie więc za sobą przepiękne, pełne miłości przesłanie i oznacza dar od Boga lub − podarowany przez Boga. Dla wielu rodziców ten religijny aspekt ma ogromne, symboliczne znaczenie. W dawnych czasach takie imię nadawano dzieciom, które były długo wyczekiwane, wymodlone i traktowane jako prawdziwy cud i błogosławieństwo dla całej rodziny. Co ciekawe, w naszej rodzimej tradycji słowiańskiej istnieje dokładny, dosłowny odpowiednik tego znaczenia. Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, co łączy Teodora z Bogdanem lub Bożydarem, to właśnie wspólny, piękny sens ukryty w korzeniach tych słów. Zamiast jednak sięgać po tradycyjne, nieco archaiczne formy, współcześni rodzice wolą lżejszą, dynamiczną wersję, która brzmi dumnie i globalnie. Dlaczego nowoczesne mamy oszalały na punkcie imienia z trzema literami? Moda na krótkie, trzyliterowe imiona dla chłopców trwa w najlepsze, ale to konkretne imię ma nad innymi ogromną przewagę. Jest niezwykle melodyjne, proste do zapamiętania i pozbawione typowo polskich znaków diakrytycznych, dzięki czemu brzmi świetnie w każdym zakątku świata. W dobie otwartych granic i międzynarodowych podróży rodzice coraz częściej szukają dla swoich dzieci imion uniwersalnych, które będą łatwe do wymówienia zarówno przez babcię z Mazur, jak i rówieśników na zagranicznych stypendiach. To imię idealnie wpisuje się w ten kosmopolityczny trend, zachowując przy tym swój unikalny, ciepły charakter. Trzy litery to kwintesencja nowoczesnego minimalizmu, który doskonale komponuje się zarówno z długimi, tradycyjnymi nazwiskami, jak i tymi krótszymi. Wystarczy wypowiedzieć je na głos, by poczuć, jak miękko i przyjaźnie brzmi. Nic dziwnego, że młode mamy szukające alternatywy dla wszechobecnych Janów, Antonich czy Aleksandrów, widzą w nim idealny kompromis pomiędzy oryginalnością a szacunkiem do tradycji. Imię Teodor: najsłodsze skojarzenia z pluszowym przyjacielem z dzieciństwa Istnieje jeszcze jeden, niezwykle uroczy powód, dla którego to imię budzi tak pozytywne emocje na całym świecie. Kiedy myślimy o jego pełnej formie, czyli Teodorze, przed oczami od razu staje nam angielskie, niezwykle popularne zdrobnienie − Teddy. A stąd już tylko krok do najpopularniejszej zabawki świata, czyli pluszowego misia, znanego jako Teddy Bear. Nazwa ta powstała na cześć prezydenta USA, Theodore'a Roosevelta, i od ponad stu lat kojarzy się z bezpieczeństwem, ciepłem domowego ogniska i najsłodszymi wspomnieniami z dzieciństwa. Wybierając to imię dla swojego maluszka, dajesz mu w pakiecie niezwykle ciepłą aurę. Chłopiec o tym imieniu kojarzy się z kimś opiekuńczym, wrażliwym, a jednocześnie silnym i wzbudzającym powszechną sympatię. Wszystko to sprawia, że imię Teo (lub Teodor) nie ma w sobie nic z surowości innych religijnych czy historycznych propozycji. Jest świeże, pełne wdzięku i ma w sobie magię. Zobacz też: Mąż wysłał matce zdjęcie brudnych naczyń i bałaganu w salonie. Gdy teściowa wparowała do naszego domu, wybuchła płaczem”
100 lat temu tak wołano na dzieci: dziś nikt by się nie odważył. TOP 14 imion dla dziewczynek i chłopców
Prawda o tym, jak sto lat temu naprawdę wołano na dzieci, kryje się w prywatnych listach, wspomnieniach i pamiętnikach, a dawne bogactwo języka polskiego w sferze zdrobnień potrafi dziś autentycznie zachwycić i wprawić w osłupienie.
Sto lat temu nikt w przypływie rodzicielskiej czułości nie wołał do małego chłopca dumnym i surowym „Janie”, a do małej dziewczynki nie zwracano się pełną formą „Katarzyno”. Codzienność była znacznie bardziej melodyjna, ciepła, a czasem wręcz szorstka, w zależności od tego, czy zaglądamy pod dach krytej strzechą wiejskiej chaty, czy do salonu inteligencji. Genealogia to nie tylko suche daty narodzin i zgonów, ale przede wszystkim fascynująca próba dotarcia do realnego, tętniącego życiem świata naszych dziadków i pradziadków. Odkrywanie tego, jak bliscy zwracali się do siebie w zaciszu czterech ścian, pokazuje, jak niesamowitą ewolucję przeszedł nasz język i jak wiele intymności oraz lokalnych tradycji kryło się w najzwyklejszych, codziennych nawoływaniach na obiad. Salonowe zdrobnienia i wiejskie skracanie, czyli klasowe różnice w mówieniu do dzieci Forma, w jakiej zwracano się do najmłodszych, była w dawnej Polsce niezwykle silnym wyznacznikiem statusu społecznego, pochodzenia oraz środowiska, w jakim dorastał mały człowiek. W rodzinach ziemiańskich, mieszczańskich i u przedwojennej inteligencji królowały spieszczenia niezwykle wykwintne, francuskojęzyczne lub miękkie, które miały podkreślać szlachetne pochodzenie i delikatność malucha. Zofia na salonach niemal nigdy nie była tradycyjną Zochą − była urocza Zulą, Zulką, a czasem z francuska Zizi. Z kolei Anna w bogatych domach stawała się delikatną Anulką, Anusią lub uroczo brzmiącą Andzią, podczas gdy na wsiach dominowała krótka, dosadna Anka. Te różnice doskonale widać przy analizie imienia Maria, które w oficjalnych dokumentach kościelnych było absolutną świętością i dominowało w niemal każdej rodzinie. W dworkach i miejskich kamienicach mała Maria stawała się eteryczną Marynią, Marylką, Micią lub luksusowo brzmiącą Marylką. Zupełnie inny los spotykał to samo imię pod wiejskimi strzechami, gdzie szacunek do pracy i twarde warunki życia narzucały językowi zupełnie inhą dynamikę. Tam Maria była po prostu Mańką, Maryną lub twardą Maruchą, a te formy, choć dziś mogą brzmieć dla nas mało elegancko, niosły w sobie ogromny ładunek lokalnej tożsamości i rodzinnego ciepła. Jan nie był Janem, ale Jasiem, Jasieńkiem, Jaśkiem, a na kresach czy w centralnej Polsce − Jasiem, Jasiołkiem lub twardym Jachą. Zapomniane perły dawnej mowy, czyli najpopularniejsze zdrobnienia sprzed wieku Kiedy analizujemy dawne korespondencje rodzinne, uderza nas, jak bardzo unikalne, melodyjne i plastyczne były dawne spieszczenia. Niektóre z nich zupełnie zatraciły swój pierwotny rdzeń, stając się autonomicznymi, domowymi imionami pełnymi czułości. Przeglądając dawne pamiętniki oraz akta, można stworzyć fascynującą listę unikalnych i najpopularniejszych zdrobnień, którymi sto lat temu zachwycali się polscy rodzice: Halina − w codziennych rozmowach skracana na twardo, ale z wielkim urokiem jako Halka Stefania − na salonach i w dworkach wołana niezwykle miękko jako Steńcia Teresa − pozbawiona dzisiejszej powagi przybierała uroczy wariant Tercia Felicja − popularna i dystyngowana forma, do której zwracano się po prostu Felcia Maria − obok Mańki i Marysi, w wielu domach funkcjonowała jako rosyjskojęzyczna, niezwykle czuła Masia Aleksander − potężne, królewskie imię, które w zaciszu domowym zamieniało się w tajemniczego, krótkiego Lesia Maurycy − przedwojenny hit wyższych sfer, skracany pieszczotliwie jako Moryś Eleonora − szlachetne imię, które na co dzień brzmiało niesamowicie lekko jako Lorka Dionizy − dawny synonim dostojności, zredukowany przez rodziców do zabawnego i rytmicznego Dyzia Marian − popularny u progu dwudziestego wieku, w uszach bliskich brzmiał miękko jako Maryś Felicjan − mały chłopiec noszący to poważne miano stawał się słodkim Felutkiem Marta − choć krótka, sto lat temu zyskiwała zupełnie nieoczywiste i urocze zdrobnienie Tusia Jadwiga − potężna, królewska tradycja w domowym wydaniu zamieniała się w zwiewną i delikatną Wisię Krystyna − w tradycyjnych, mniejszych społecznościach wołana z twardym, zdecydowanym akcentem jako Krystka Powrót do korzeni, czyli czego możemy nauczyć się od naszych przodków Analiza tych wszystkich zapomnianych form uświadamia nam, jak bardzo współczesny język polski uległ spłaszczeniu, standaryzacji i globalizacji, tracąc swoją dawną plastyczność. Dzisiejsze zdrobnienia są zazwyczaj przewidywalne i tworzone według jednego, bezpiecznego schematu, podczas gdy nasi przodkowie traktowali sferę imion jak żywą, plastyczną materię, w której można było wyrazić pełne spektrum emocji − od bezgranicznej czułości po rodzicielską surowość. Odkrywanie domowych imion naszych pradziadków to najpiękniejsza lekcja pokory wobec historii i genialny dowód na to, że za suchymi faktami w drzewach genealogicznych stoją prawdziwi ludzie z krwi i kości. Może zamiast szukać kolejnych nowoczesnych, obco brzmiących inspiracji na siłę, warto czasem wsłuchać się w te dawne, rodzinne echa i spróbować przemycić odrobinę tamtej przedwojennej czułości do naszych współczesnych domów? Nazwanie małej Zofii dawną Zulą, a Jana uroczo brzmiącym Jasiołkiem to nie tylko piękny hołd dla tradycji, ale też szansa na podarowanie dziecku unikalnej, językowej tożsamości z duszą. Przeszłość ma nam do zaoferowania o wiele więcej niż tylko zakurzone pamiątki w szafie − kryje w sobie melodię słów, które przez pokolenia budowały najpiękniejsze mosty między rodzicami a ich ukochanymi dziećmi. Zobacz też: Najkrótsze imię w Polsce ma tylko 1 literę. Rodzice przecierają oczy, że tak można nazwać dziewczynkę
To 3 najpiękniejsze imiona dla chłopców urodzonych w czerwcu. Brzmią dziko i biją na głowę Antka i Franka
Antoni i Franciszek od lat królują w rankingach najpopularniejszych imion dla chłopców – dobrze brzmią, są oswojone i po prostu ładne. Niektórzy rodzice szukają jednak czegoś bardziej oryginalnego. Czegoś, co wyróżni dziecko, ale nie będzie dziwaczne ani przesadnie egzotyczne.
Jeśli maluch ma przyjść na świat w czerwcu, warto zwrócić uwagę na imiona inspirowane naturą. Wśród nich kryją się prawdziwe perełki. Florian, Bazyli i Hiacynt mają piękne znaczenia, długą historię i wyjątkowe brzmienie. Co ciekawe, wszystkie są związane ze światem roślin. Florian – imię, które kwitnie od wieków Florian kojarzy się przede wszystkim z ogniem i patronem strażaków, ale jego korzenie sięgają łacińskiego słowa „florus”, oznaczającego „kwitnący” lub „pełen kwiatów”. To imię wręcz stworzone dla chłopca urodzonego późną wiosną lub na początku lata. Brzmi szlachetnie i elegancko, a jednocześnie nowocześnie. Ma też duży atut, którego nie można lekceważyć – jest dobrze znane, ale nie tak popularne jak Antoni czy Franciszek. Dzięki temu dziecko raczej nie będzie jednym z kilku Florianów w klasie. W ostatnich latach imię systematycznie zyskuje zwolenników. Rodzice coraz częściej dostrzegają jego naturalny urok i subtelne nawiązanie do świata kwiatów. W 2025 nazwano tak 399 chłopców. Bazyli – pachnie ziołami i śródziemnomorskim latem Dla wielu osób pierwsze skojarzenie jest oczywiste – bazylia. Choć imię Bazyli ma greckie pochodzenie i oznacza „królewski”, trudno nie zauważyć jego związku z jednym z najpopularniejszych ziół na świecie. To propozycja dla rodziców, którzy lubią imiona nietuzinkowe, ale mocno osadzone w tradycji. Bazyli brzmi oryginalnie, a jednocześnie jest łatwy do wymówienia i zapamiętania. Jeszcze kilkanaście lat temu wielu uznałoby je za staromodne. Dziś wpisuje się w trend powrotu do dawnych, nieco zapomnianych imion. Podobnie było przecież z Leonem, Ignacym czy Franciszkiem, które także musiały poczekać na swój wielki powrót. W 2025 imię Bazyli nadano tylko 8 chłopcom. Hiacynt – najbardziej niezwykłe z kwiatowych imion Jeśli istnieje imię, które naprawdę zasługuje na miano roślinnego, to właśnie Hiacynt. Pochodzi od nazwy pachnącego kwiatu, który od wieków symbolizuje wiosnę, odrodzenie i piękno. W Polsce jest spotykane niezwykle rzadko, dlatego może być idealnym wyborem dla rodziców marzących o czymś naprawdę wyjątkowym. Ma w sobie elegancję, odrobinę tajemniczości i literacki charakter. Niektórzy mogą znać je z dawnych książek lub seriali, ale właśnie dzięki temu Hiacynt wyróżnia się na tle współczesnych trendów. To imię, którego trudno pomylić z jakimkolwiek innym. W 2025 nie nazwano tak ani jednego chłopca. Co ciekawe, 33 dziewczynki otrzymały imię Hiacynta. Dlaczego imiona roślinne stają się modne? Przez lata rodzice chętnie wybierali dla dziewczynek imiona inspirowane naturą, takie jak Róża, Lilia czy Kalina. W przypadku chłopców podobny trend dopiero nabiera rozpędu. Coraz więcej osób szuka imion związanych z przyrodą, ponieważ kojarzą się ze spokojem, autentycznością i bliskością natury. Florian, Bazyli i Hiacynt idealnie wpisują się w tę modę. Są oryginalne, ale nie przekombinowane. Mają historię, znaczenie i wyjątkowe brzmienie. Czy to przyszłe hity? Trudno przewidzieć, które imiona będą najmodniejsze za dziesięć lat. Historia pokazuje jednak, że rodzice coraz chętniej sięgają po dawne i nieoczywiste propozycje. Jeszcze niedawno mało kto spodziewał się wielkiego powrotu Antoniego, Ignacego czy Stanisława. Florian, Bazyli i Hiacynt mają wszystko, czego szukają współcześni rodzice: są zakorzenione w tradycji, mają piękne znaczenie i wyróżniają się na tle najpopularniejszych imion. Być może właśnie dlatego coraz częściej pojawiają się na listach tych, którzy nie chcą kolejnego Antka ani Franka. Zobacz także: To 3-literowe imię z PRL powoli wymiera. Kiedyś hit, dziś wywołuje tylko śmiech i drwiny Dostała imię po babci i teraz ma pretensje. „Wszyscy w klasie się ze mnie śmieją” To imię dla dziewczynki było hitem w latach 90. Teraz to obciach dla rodziców
To imię było hitem międzywojnia, a dziś nikt o nim nie pamięta. Bije na głowę Stasia i Jasia
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu Zdzisław był imieniem dobrze znanym w całej Polsce. Dziś wielu rodziców nawet nie bierze go pod uwagę podczas wyboru imienia dla syna. Według danych Ministerstwa Cyfryzacji w 2025 roku nadano je zaledwie 8 chłopcom, a szkoda.
Co ciekawe, inne imiona popularne w podobnym okresie – Jan czy Stanisław – przeżywają obecnie prawdziwy renesans. Dlaczego więc Zdzisław nie miał tyle szczęścia? Zdzisław – znaczenie imienia Imię Zdzisław to jedno z klasycznych słowiańskich imion dwuczłonowych. Najczęściej tłumaczy się je jako „ten, który zdobywa sławę”, „przynoszący chwałę” lub „czyniący sławnym”. Powstało z połączenia członów „zdzi-” (uczynić, zdziałać, zdobyć) oraz „-sław” (sława, chwała). To imię mocno osadzone w polskiej tradycji, podobnie jak Mirosław, Bogusław czy Czesław. Pochodzenie i etymologia imienia Zdzisław Imię ma staropolskie, słowiańskie korzenie i jest znane w dokumentach już od średniowiecza. Badacze wskazują, że występowało w różnych wariantach, między innymi jako Zdziesław. Jego historia sięga co najmniej XII wieku. Przez stulecia było symbolem przywiązania do rodzimej tradycji i słowiańskiego dziedzictwa. Największą popularność zdobyło jednak dopiero w pierwszej połowie XX wieku, szczególnie w okresie międzywojennym i tuż po II wojnie światowej. Kiedy Zdzisław był najpopularniejszy? Choć szczegółowe statystyki z początku XX wieku są ograniczone, źródła dotyczące historii imion wskazują, że największa popularność Zdzisława przypadała na pierwszą połowę XX wieku. Właśnie wtedy rodzice wyjątkowo chętnie wybierali tradycyjne słowiańskie imiona zakończone na „-sław”. Pokolenie dzisiejszych dziadków i pradziadków obfitowało w Zdzisławów, Czesławów, Wiesławów czy Władysławów. W kolejnych dekadach ich miejsce zaczęły zajmować krótsze i bardziej międzynarodowe imiona. Dlaczego Jan i Stanisław wróciły do łask, a Zdzisław nie? To jedno z najciekawszych zjawisk związanych z modą na imiona. Jan i Stanisław również były bardzo popularne w okresie międzywojennym, ale mają kilka cech, które pomogły im wrócić do rankingów: są krótsze i łatwiejsze w wymowie, mają silne związki historyczne i religijne, funkcjonują w wielu językach i kulturach, ich zdrobnienia – Janek czy Staś – brzmią współcześnie i sympatycznie. W przypadku Zdzisława problemem okazał się przede wszystkim wizerunek. Dla wielu młodych rodziców imię kojarzy się z pokoleniem dziadków i PRL-em. Zdrobnienia takie jak „Zdzichu”, „Zdzisio” czy „Zdzisiek” nie wpisują się też w obecne trendy, które premiują krótkie i miękko brzmiące formy. Moda na imiona działa zresztą cyklicznie. Najpierw dane imię staje się staromodne, później wraca jako oryginalne. W przypadku Zdzisława ten powrót najwyraźniej jeszcze nie nastąpił. W 2025 roku prawie nikt nie nazwał tak syna Obecnie Zdzisław należy do najrzadziej wybieranych imion męskich. W 2025 roku otrzymało je zaledwie 8 nowo narodzonych chłopców. Dla porównania najpopularniejsze imiona są nadawane każdego roku tysiącom dzieci. Mimo to imię nadal noszą dziesiątki tysięcy Polaków, co pokazuje, jak ogromną popularnością cieszyło się w przeszłości. Ciekawostki o imieniu Zdzisław Imię jest znane w Polsce od ponad 800 lat. Należy do grupy tradycyjnych słowiańskich imion dwuczłonowych. Jednym z najbardziej znanych Zdzisławów był Zdzisław Beksiński. Najpopularniejsze zdrobnienia to Zdzisiek, Zdzisio i Zdzichu. W polskim rejestrze PESEL wciąż figurują dziesiątki tysięcy mężczyzn noszących to imię. Czy Zdzisław jeszcze wróci? Jeszcze kilkanaście lat temu mało kto wierzył w powrót Antoniego, Franciszka czy Stanisława. Dziś należą do najmodniejszych imion w Polsce. Dlatego nie można wykluczyć, że za kilkanaście lub kilkadziesiąt lat również Zdzisław przejdzie metamorfozę z „imienia dziadka” w „oryginalny klasyk”. Na razie jednak pozostaje jednym z najbardziej zapomnianych bohaterów dawnej mody na imiona. Czytaj także: To zapomniane imię z czasów PRL. Bije na głowę Oliwię i Maję, a rodzice go unikają Dostała imię po babci i teraz ma pretensje. „Wszyscy w klasie się ze mnie śmieją” To kultowe imię z dumą nosili chłopcy w PRL. Dziś to wstyd nazwać tak syna
To kultowe imię z dumą nosili chłopcy w PRL. Dziś to wstyd nazwać tak syna
Były czasy, gdy to imię stanowiło symbol siły, dumy i szlachetności. Dziś jednak, gdy wypowiadamy je na głos w otoczeniu młodych rodziców, w powietrzu zawisa dziwna cisza, a w oczach rozmówców pojawia się trudny do ukrycia dystans.
Obserwujemy dziś spektakularny upadek „królów PRL-u”. Mowa o imionach, które kiedyś stanowiły fundament naszej tożsamości, a dziś kojarzą się wyłącznie z memami, starszymi panami z wąsem i czasami, o których wielu chce zapomnieć. Na samym szczycie tej listy znajduje się on − Andrzej. Imię, które nosili królowie, święci i prezydenci, a które dzisiaj stało się dla młodych pokoleń niemalże imieniem zakazanym. Dlaczego tak się stało, że imię oznaczające mężnego i dzielnego stało się w oczach współczesnych mam synonimem braku gustu? Złota era Andrzeja, czyli jak imię zdominowało polskie podwórka Aby zrozumieć dzisiejszą niechęć, musimy przenieść się do lat 50., 60. i 70. ubiegłego wieku. Wtedy Andrzej nie był po prostu imieniem − był standardem. Na każdym piętrze bloku z wielkiej płyty mieszkał przynajmniej jeden Jędrek, a Andrzejki były najważniejszą imprezą w kalendarzu, zaraz po Bożym Narodzeniu. Rodzice wybierali je masowo, bo brzmiało solidnie, swojsko, a jednocześnie miało w sobie pewien europejski sznyt. Andrzej to przecież imię apostoła, które niosło ze sobą obietnicę stabilizacji i siły charakteru. W tamtych czasach nikt nie zastanawiał się nad unikalnością; liczyło się to, by imię było porządne. Andrzejowie z tamtych lat to dziś nasi ojcowie i dziadkowie. To pokolenie, które budowało Polskę, przechodziło przez mroki stanu wojennego i świętowało odzyskanie wolności. To właśnie ta wszechobecność stała się jednak pierwszym gwoździem do trumny popularności tego imienia. Statystyka bywa bezlitosna − jeśli co trzeci mężczyzna w twoim otoczeniu ma tak samo na imię, to w pewnym momencie następuje przesyt. Młodzi rodzice z przełomu wieków, szukając tożsamości dla swoich dzieci, chcieli odciąć się od szarości PRL-u. Andrzej zaczął kojarzyć się z kolejką po mięso, zapachem tytoniu i niedzielnymi obiadami u teściów, a nie z nowoczesnym, dynamicznym światem, do którego aspirowaliśmy. Imię stało się ofiarą własnego sukcesu − było zbyt popularne, by mogło pozostać modne. Kulturowy upadek i moc internetowych memów To, co zaczęło się jako naturalne znudzenie imieniem, w ostatniej dekadzie przybrało formę brutalnej weryfikacji przez popkulturę. Internet nie zna litości, a Andrzej − obok Janusza i Grażyny − stał się jednym z głównych bohaterów polskich memów. Nagle imię, które nosił Andrzej Kmicic, zaczęło być używane w kontekstach prześmiewczych, obrazujących postać typowego Polaka o dość ograniczonych horyzontach. „Andrzejku, nie denerwuj się”, „Andrzej to nie imię. Andrzej to stan umysłu” − te i setki innych haseł na stałe weszły do potocznego języka, odzierając to imię z powagi i godności. Dla współczesnej mamy, która starannie wybiera imię dla swojego synka, planując mu przyszłość na międzynarodowych uczelniach, Andrzej brzmi dziś po prostu... ciężko. To imię, które w jej uszach „źle się starzeje”. Boimy się, że dziecko o takim imieniu będzie wyśmiewane w szkole, że rówieśnicy będą sypać żartami z sieci. Ten lęk jest paraliżujący. W świecie, gdzie wizerunek jest wszystkim, Andrzej stał się etykietą, którą niewielu ma odwagę przykleić swojemu dziecku. Obserwuję to z pewnym smutkiem, bo obiektywnie patrząc, jest to imię o pięknej fonetyce i mocnym znaczeniu. Niestety, w starciu z algorytmami mediów społecznościowych i zbiorową wyobraźnią internautów, tradycja przegrała z satyrą. Dziś nazwanie syna Andrzejem jest postrzegane jako akt niemal rewolucyjny albo przejaw kompletnego braku wyczucia czasu. Czy Andrzej ma szansę na wielki powrót w stylu retro? Znany jest mechanizm tzw. imion stuletnich. Polega on na tym, że imiona naszych dziadków wracają do łask dopiero wtedy, gdy pokolenie, które je nosiło, niemal całkowicie odchodzi, a ich imiona zaczynają pachnieć nostalgią, a nie codziennością. Tak stało się z Antonim, Franciszkiem czy Janem. Obecnie przeżywamy renesans imion takich jak Józef czy Henryk. Czy ten sam los czeka Andrzeja? Na razie wszystko wskazuje na to, że rana zadana przez internetowe żarty wciąż jest zbyt świeża. Andrzej musi przejść długą drogę, zanim znów stanie się świeży i intrygujący. Jednak jako optymistka i obserwatorka trendów, wierzę, że kiedyś nadejdzie moment, w którym jakaś młoda, wpływowa para − może artystów, może influencerów − ogłosi światu: „Oto nasz syn, Andrzej”. I wtedy nagle, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, zobaczymy w tym imieniu to, co widzieli nasi przodkowie: odwagę, męstwo i klasykę. Zanim to jednak nastąpi, Andrzej pozostanie w bezpiecznej przystani imieninowych kalendarzy starszych pokoleń. Dziś nazwanie tak dziecka wymaga odwagi i pewności siebie, by nie ugiąć się pod ciężarem ironicznych uśmiechów rodziny. Czy to wstyd? Absolutnie nie, imię to nie wyrok. Ale dziś wybór ten jest bez wątpienia pod prąd − a jak wiemy, płynięcie pod prąd bywa męczące, nawet jeśli na końcu czeka na nas piękna, choć nieco zapomniana tradycja. Zobacz też: To imię dla dziewczynki królowało w PRL. Dziś to obciach nazwać tak córkę
W Polsce to imię to wstyd dla dziecka. Rodzice myślą, że kojarzy się z włoskim amantem
Choć wydawało się, że era egzotycznych imion rodem z amerykańskich seriali odeszła w zapomnienie wraz z modą na tradycyjne imiona naszych dziadków, statystyki mówią co innego. Rodzice w Polsce znów zaczynają szukać inspiracji na wielkim ekranie, a efekty tych poszukiwań potrafią odebrać mowę nawet najbardziej doświadczonym urzędnikom stanu cywilnego.
Przeżyliśmy falę Brajanów, widzieliśmy wysyp Dżesik, a potem z ulgą przyjęliśmy zwrot ku Antosiom i Zofiom. Czy to już trwały powrót do klasyki? Pewnie nie, zwłaszcza że na horyzoncie pojawiło się nowe imię, które ma szansę zdetronizować legendarnych już przedstawicieli imion kojarzonych z pewną... specyficzną fantazją rodziców. Poznajcie imię, które brzmi jak zaproszenie na casting do włoskiego filmu, ale w polskich realiach budzi głównie uśmiech politowania − Deniro. Pamiętacie tę fascynację Robertem De Niro? To ikona, legenda, aktor, którego talentu nikt nie podważy. Jednak czy przeniesienie nazwiska wielkiego gwiazdora na grunt polskiego imienia pierwszego to na pewno dobry pomysł? Dane za 2024 rok wskazywały, że w Polsce żyje 15 osób o tym imieniu. Mogłoby się wydawać, że to margines, ciekawostka statystyczna. A może jednak nowy trend? Między Hollywood a urzędem stanu cywilnego Wybór imienia to dla wielu rodziców pierwsza poważna walka o tożsamość ich dziecka. Chcą, by było unikatowe, silne, kojarzyło się z sukcesem. Ale czy Deniro Nowak to rzeczywiście bilet do lepszego świata? Psychologia imion jest bezlitosna − to, jak się nazywamy, rzutuje na to, jak postrzegają nas inni, zwłaszcza w dzieciństwie i na początku drogi zawodowej. Problem polega na tym, że Deniro w Polsce nie kojarzy się z elegancją, lecz z próbą zaczarowania rzeczywistości za pomocą zagranicznie brzmiącego słowa. To ten sam mechanizm, który dekadę temu pchnął tysiące rodziców w stronę Brajanów. To pragnienie niezwykłości, które często kończy się efektem odwrotnym do zamierzonego. Włoski amant w głowie rodziców w rzeczywistości szkolnej może stać się obiektem drwin, a dla postronnych − symbolem tego, co uważamy za żenujące i wstydliwe. Czy naprawdę chcemy fundować naszym dzieciom taką emocjonalną huśtawkę już na starcie? Urzędnicy mają teraz nieco więcej swobody w akceptowaniu nietypowych imion, ale Deniro wciąż jest na granicy. Z jednej strony − imię nie jest wprost ośmieszające. Z drugiej − polskie przepisy sugerują, by imiona nie były tożsame z nazwiskami, o ile nie jest to uzasadnione tradycją rodzinną. A umówmy się, ilu Denirów w Polsce ma faktycznie włoskie korzenie? Dlaczego wciąż uciekamy od tradycji? Zastanawiam się, co kieruje rodzicami, że zamiast przebierać w bogactwie polskich imion − od tych zapomnianych po te na nowo odkryte − szukają czegoś tak skrajnie obcego. Może to przesyt Nikodemami i Aleksandrami, którzy wciąż królują w rankingach? Rozumiem potrzebę wyróżnienia się, ale czy cena nie jest zbyt wysoka? Deniro brzmi dumnie na czerwonym dywanie w Cannes, ale wykrzyczane na placu zabaw w Radomiu czy Sosnowcu nabiera zupełnie innej barwy. Jedni widzą w nim powiew nowoczesności i odwagę, inni − brak wyczucia smaku. Prawda, jak zwykle, leży gdzieś pośrodku. Najbardziej uderza mnie to, że Deniro nie jest jedynym podobnym wyborem. W rejestrach obok niego pojawiają się tacy „koledzy” jak Szon, Dżon czy nawet Ozzy. To pokazuje, że popkultura często wygrywa z tradycją, a ekrany naszych smartfonów stają się nową Biblią imion. Czy za dwadzieścia lat będziemy mieli pokolenie dorosłych, którzy będą musieli tłumaczyć, że ich tata po prostu bardzo lubił „Ojca Chrzestnego”? Nowy Brajan czy chwilowa moda? Czy Deniro faktycznie stanie się nowym Brajanem? Istnieje takie ryzyko. Brajanizm stał się w Polsce terminem określającym tendencję do nadawania imion o obcym brzmieniu w nadziei na podniesienie statusu społecznego rodziny. Deniro idealnie wpisuje się w ten schemat. Ma w sobie ten specyficzny blask, który w połączeniu z typowo polskim nazwiskiem tworzy mieszankę wybuchową. Warto jednak pamiętać, że moda bywa kapryśna. To, co dziś wydaje się żenujące, za dziesięć lat może stać się akceptowalną normą, a za dwadzieścia − szczytem retro-mody (choć w przypadku Deniro szczerze w to wątpię). Na razie jednak radziłabym rodzicom trzy razy się zastanowić. Imię to prezent na całe życie, a nie gadżet, który można wymienić, gdy wyjdzie z mody. Zanim wpiszecie w formularz te sześć liter, zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie dorosłego mężczyznę, który przedstawia się tak na ważnym spotkaniu biznesowym. Jeśli nadal czujecie, że to jest to − cóż, odwagi. Ale nie zdziwcie się, jeśli ludzie zareagują na to z lekkim przymrużeniem oka. Świat się zmienia, granice zacierają, a nasze imiona stają się coraz bardziej globalne. Ale czy w tej pogoni za Hollywood nie gubimy czegoś ważnego? Może warto czasem zamiast do bazy imion, zajrzeć do własnego drzewa genealogicznego. Bo choć Deniro brzmi jak włoski amant, to w Polsce wciąż brzmi jak... no właśnie, jak Deniro. I to chyba wystarczy za cały komentarz. Zobacz też: Najkrótsze imię w Polsce ma tylko 1 literę. Rodzice przecierają oczy, że tak można nazwać dziewczynkę
To imię dla chłopca bije rekordy w Polsce. Rodzice myślą, że jest niewinne, a przynosi pecha
Wydaje się solidne, tradycyjne i bije rekordy popularności w urzędach stanu cywilnego, ale jego starożytne znaczenie może wprawić w osłupienie. Dowiedz się, dlaczego to uwielbiane przez Polaków imię niesie ze sobą trudną energię walki i co tak naprawdę fundujesz dziecku, wybierając ten klasyk.
Są takie imiona, które w polskim krajobrazie wydają się niemal przeźroczyste − tak bardzo wrosły w naszą codzienność, że rzadko zatrzymujemy się, by zgłębić ich prawdziwą naturę. Na szczytach rankingów od dekad niezmiennie utrzymuje się jeden faworyt. Jakub. Brzmi solidnie, tradycyjnie i budzi zaufanie, prawda? Rodzice wybierają je masowo, wierząc, że dają dziecku bezpieczną przystań i imię, które nigdy nie wyjdzie z mody. Jednak gdy zagłębimy się w starożytne archiwa i etymologiczne korzenie tego biblijnego giganta, okaże się, że pod płaszczem niewinności kryje się historia pełna podstępów, walki i energii, która w wielu kulturach była utożsamiana z życiowym pechem lub przynajmniej trudnym losem. Biblijny „ten, który chwyta za piętę” − historia wielkiego fortelu Zrozumienie fenomenu Jakuba wymaga cofnięcia się do źródeł języka hebrajskiego, gdzie imię Ja'aqob ma bardzo dosłowne i nieco kontrowersyjne znaczenie. Wywodzi się ono od słowa aqeb, co oznacza piętę. Biblijna opowieść mówi, że Jakub urodził się jako drugi z bliźniaków, trzymając swojego brata Ezawa za piętę, jakby już w łonie matki próbował go wyprzedzić, zatrzymać, a może nawet oszukać przeznaczenie. To właśnie stąd wzięła się interpretacja imienia jako „tego, który depcze po piętach” lub, co bardziej dosadne, „tego, który oszukuje”. W tradycji biblijnej Jakub rzeczywiście nie był postacią kryształową. Wykorzystał głód brata, by odkupić od niego przywilej pierworodztwa za przysłowiową miskę soczewicy, a później, za namową matki, podstępem wyłudził błogosławieństwo od niewidomego ojca. Choć ostatecznie Jakub stał się patriarchą i ojcem narodów, jego imię na wieki zostało naznaczone energią walki o swoje za wszelką cenę. Dla wielu badaczy symboli, nadanie dziecku imienia o takim rodowodzie to nieświadome obarczenie go koniecznością wiecznego przepychania się przez życie. To energia walki, która choć może prowadzić do sukcesu, rzadko bywa synonimem spokoju i harmonii. Jakub w polskich rankingach − dlaczego ignorujemy mroczną etymologię? Zastanawiające jest to, jak bardzo współcześni rodzice odcięli się od znaczenia imion na rzecz ich brzmienia. Jakub w Polsce to synonim sukcesu − imię noszone przez królów, świętych i współczesnych liderów opinii. W samym tylko ostatnim dziesięcioleciu rodzice nadali je tysiącom chłopców, często nie zdając sobie sprawy, że w dawnych wierzeniach imię „oszusta” lub „tego, który podstępem zajmuje miejsce innego”, było uznawane za ryzykowne. W niektórych kręgach ezoterycznych uważa się, że imiona o tak silnym, konfliktowym ładunku etymologicznym mogą przyciągać do życia dziecka sytuacje wymagające ciągłej rywalizacji i udowadniania swojej wartości. Czy to oznacza pecha? W tradycyjnym rozumieniu − być może nie. Jednak psychologia imion sugeruje, że archetyp, który za nimi stoi, podświadomie kształtuje oczekiwania otoczenia i samego właściciela imienia. Jakub to imię ciężkie, nasycone ambicją, ale i trudnymi wyborami moralnymi. Rodzice, widząc w Jakubie uroczego Kubusia, rzadko myślą o tym, że ich syn być może będzie musiał mierzyć się z dziedzictwem postaci, która walczyła z aniołem, by odmienić swój los. To historia transformacji, która zawsze zaczyna się od błędu i znoju. Siła tradycji kontra ukryte znaczenie − jak mądrze wybrać imię dla syna? Mimo kontrowersyjnej etymologii, Jakub pozostaje imieniem o ogromnej sile. Przetrwało tysiąclecia, nie tracąc na atrakcyjności, co również o czymś świadczy. Warto jednak, by rodzice decydujący się na ten wybór, robili to z pełną świadomością. Wybierając Jakuba, wybierasz imię człowieka czynu, kogoś, kto nie boi się brać losu w swoje ręce, nawet jeśli wiąże się to z ryzykiem. To nie jest imię dla kogoś, kto ma iść przez życie lekko i bezrefleksyjnie. Zobacz też: To najdłuższe imię w Polsce jest piękne, ale rodzice się go boją. Od 20 lat nie nazwano tak żadnej dziewczynki
AI nie ma wątpliwości: to krótkie imię dla chłopca będzie hitem 2026. Oznacza bystry umysł
To imię ma być najlepszym wyborem dla chłopca w 2026 roku – tak wynika z analizy sztucznej inteligencji opartej na danych z internetu, statystykach urzędowych i trendach z mediów społecznościowych. AI przekonuje, że krótkie, międzynarodowe imiona zyskają najmocniej, a to jedno wyraźnie awansuje w rankingach.
Wybór imienia dla syna coraz częściej wygląda dziś jak łączenie rodzinnych skojarzeń z planem na przyszłość: ma brzmieć nowocześnie, ale nie przekombinowanie, pasować do polskiego ucha i nie sprawiać kłopotu za granicą. Właśnie te kryteria wzięła pod uwagę sztuczna inteligencja, kiedy zapytałam o najlepsze imię dla chłopca. W 2026 roku mocno ma wybić się jedno − Hugo. Modne imię dla chłopca: Hugo wchodzi do gry Analiza AI stawia sprawę jasno: Hugo ma szansę wyraźnie awansować w rankingach imion wybieranych dla chłopców. Z perspektywy rodziców to może być zaskakujące, bo to imię przez lata nie było pierwszym, oczywistym wyborem w polskich rodzinach. Jednocześnie trudno przeoczyć, dlaczego właśnie ten trend ma się teraz rozwijać. Hugo spełnia zestaw kryteriów, które w ostatnich latach regularnie wracają w rozmowach przyszłych rodziców. Jest krótkie, łatwe do wymówienia i proste do zapamiętania. Brzmi wyraziście po polsku, a przy tym nie gubi się w innych językach. Dla wielu rodzin liczy się też praktyka: imię, które łatwo zapisać i przeczytać, oszczędza dziecku poprawiania innych w szkole, na zajęciach i później w pracy. Krótkie i międzynarodowe imiona: to one wygrywają w codziennym życiu W prognozie AI nie chodzi wyłącznie o jedno konkretne imię, ale o trend, który dobrze widać w rodzicielskich wyborach: prostota i uniwersalność zaczynają przeważać nad długimi, rozbudowanymi formami. Rodzice częściej myślą o tym, jak imię będzie funkcjonowało w świecie kontaktów online i w międzynarodowym środowisku. Hugo ma tu kilka atutów naraz. Po pierwsze, jego znaczenie jest dla wielu osób ważnym argumentem: imię ma germańskie korzenie i wiąże się z „rozumem” lub „bystrym umysłem”. Po drugie, pojawia się skojarzenie z cechami, które rodzice chętnie „przypisują” dziecku na starcie: inteligencją i siłą charakteru. Po trzecie, działa tu efekt stylu: nowoczesność połączona z lekkim retro sznytem. To imię nie krzyczy, ale też nie znika w tłumie. W praktyce to może dawać dziecku spójność w różnych sytuacjach: od listy obecności w przedszkolu, przez podpis na szkolnych pracach, aż po przyszłe dokumenty czy profil w sieci. Lista rośnie: te imiona też mogą iść w górę w 2026 roku Jeśli Hugo nie jest dobrym wyborem dla Was, prognoza AI wskazuje również inne imiona, które mają zyskiwać na popularności. Widać trzy wyraźne nurty. W grupie klasycznych i szlachetnych propozycji pojawiają się: Leonard, Oskar, Fryderyk. To imiona mocno osadzone w tradycji, ale nadal brzmiące współcześnie, zwłaszcza gdy rodzicom zależy na elegancji bez nadęcia. Wśród krótkich, dynamicznych form uwagę mają przyciągać: Natan, Borys, Tymon. To propozycje, które nie będą sprawiać trudności w codziennym użyciu. Z kolei w nurcie vintage pojawiają się: Kajetan, Gustaw, Milan. Łączy je charakter i łatwość wymowy, a do tego poczucie, że są trochę inne niż najczęściej słyszane imiona na podwórku. Wspólny mianownik tych typów jest prosty: rodzice coraz częściej szukają imion, które będą pasować do dziecka teraz, ale też nie będą ciążyć, gdy dorośnie. I choć na ostateczne rozstrzygnięcie, czy Hugo rzeczywiście zdominuje zestawienia w 2026 roku, trzeba jeszcze poczekać, kierunek wskazywany przez analizę AI wpisuje się w to, co wiele rodzin i tak bierze dziś pod uwagę przy wyborze − trend nowoczesności i stylu jednocześnie. Zobacz też: „Mogą nawet siedzieć w telefonach”. Rodzice chcą, by świetlice były otwarte do 20
„Zenek!” – usłyszałam na placu zabaw. Chwilę później rozległ się szyderczy śmiech
Myślałam, że na placach zabaw już nic mnie nie zaskoczy – ale pomyliłam się. Wystarczyło jedno imię, jedno zwykłe „Zenek!”, żeby dwie mamy parsknęły śmiechem i zaczęły komentować coś, co absolutnie nie powinno podlegać ocenie. Ta sytuacja dała mi do myślenia bardziej, niż bym się spodziewała.
Byłam tego dnia na placu zabaw z moją czteroletnią Hanią. Słońce świeciło, dzieci biegały między zjeżdżalnią a piaskownicą, rodzice leniwie scrollowali telefony... Klasyczny obrazek. W pewnym momencie obok Hani pojawił się kilkuletni chłopiec. Wysoki jak na swój wiek, drobny, w zielonej czapce z daszkiem. Za chwilę usłyszałam wołanie jego mamy: – Zenek, chodź tu na chwilę! I wtedy się zaczęło. Za moimi plecami rozległ się krótki, szyderczy śmiech. Odwróciłam się i zobaczyłam dwie kobiety – patrzyły na siebie porozumiewawczo, a po chwili jedna z nich powiedziała wystarczająco głośno, by usłyszał to każdy w promieniu pięciu metrów: – Serio? Zenek? Jak można tak skrzywdzić dziecko imieniem? Druga mama rzuciła: – Będzie miał ciężko, nie ma opcji. Popatrzyłam na chłopca. Stał przy zjeżdżalni, bawił się spokojnie, nieświadomy komentarzy. I aż mnie ścisnęło w środku. Imię to nie powód do drwin Pomyślałam sobie: a co, jeśli za tym imieniem stoi piękna historia? Może Zenek ma imię po ukochanym dziadku, który nauczył jego mamę jeździć na rowerze? Może to imię z rodzinnej tradycji? Może rodzice po prostu je lubią? A nawet jeśli nie – kogo to obchodzi? Wyśmiewanie imion dzieci to jeden z najbardziej absurdalnych przejawów rodzicielskich uprzedzeń. Wydaje nam się, że jesteśmy tolerancyjni, otwarci, że uczymy dzieci akceptacji. A tymczasem dorośli potrafią głośno, publicznie szydzić z czyjegoś dziecka tylko dlatego, że ma na imię Zenek, Brajan czy Kunegunda. I to przy ich rodzicach. Tak rodzą się uprzedzenia Kiedy patrzyłam na te dwie mamy, dotarło do mnie, że to właśnie od takich drobnych komentarzy zaczyna się coś, co później trudno wykorzenić. Dzieci słyszą, obserwują, uczą się od nas. Jeśli mama śmieje się z czyjegoś imienia, to co robi potem dziecko? Śmieje się w przedszkolu. A później w szkole. A jeszcze później – w dorosłym życiu. I nagle mamy pokolenia ludzi przekonanych, że można wyśmiewać coś, co jest częścią czyjejś tożsamości. A Zenek… po prostu świetnie się bawił Po chwili wróciłam do zabawy z Hanią. Zenek wspinał się na drabinki z taką pewnością siebie, że aż miło było patrzeć. Jego mama była obok, uśmiechnięta, spokojna. Pomyślałam, że dobrze, iż on nie usłyszał tamtych komentarzy. I że jeszcze lepiej, gdyby nie słyszały ich też tamte mamy – bo kto wie, może kiedyś to ich dzieci staną się obiektem podobnych szyderstw. A ja? Ja wróciłam do domu z jedną ważną refleksją: jeśli chcemy wychować dzieci na ludzi tolerancyjnych i pewnych siebie, musimy przestać je oceniać za rzeczy, które nie są żadnym problemem. Zwłaszcza za imię. Zobacz także: Stawianie dziecka do kąta to barbarzyństwo. „Nigdy nie zrobię tego mojemu synowi”
Te męskie imiona kończą się na „a”. Nr 2 brzmi słodko, ale to wybór dla silnych facetów
W Polsce dość rzadko chłopcy otrzymują imię zakończone na „a”. Prawdopodobnie dawniej zdarzało się to o wiele częściej niż teraz. Co nie znaczy, że w XXI wieku tego typu imion nie nadaje się wcale. I nie chodzi wyłącznie o imię Maria.
Zgodnie z polskim prawem imię nadawane dziecku musi jednoznacznie wskazywać na jego płeć. W związku z tym, że imiona kończące się na –a najczęściej są imionami żeńskimi – może wydawać się, że urzędnicy w USC mogą mieć zastrzeżenia co do imion męskich zakończonych na tę samogłoskę. Nic bardziej mylnego, zwłaszcza jeśli chodzi o polskie imiona. Spis treści: Polskie imiona męskie kończące się na „a” Zagraniczne imiona męskie kończące się na „a” Polskie imiona męskie kończące się na „a” Wśród polskich imion męskich zakończonych na –a jako pierwsze może przychodzić na myśl imię Maria. Tak na drugie imię miał święty męczennik Maksymilian Kolbe, ale nosi je również wiele współczesnych znanych osób, jak np. Bronisław Maria Komorowski (polski prezydent w latach 2010-2015) czy Tadeusz Maria Sznuk (prezenter znany z programu „Jeden z dziesięciu”). A inne imiona męskie, zakończone na -a, które nosili lub noszą chłopcy i mężczyźni narodowości polskiej? To: Kuba (ostatnio często właśnie ta forma imienia Jakub wpisywana jest do aktu urodzenia dziecka) Barnaba Bonawentura Kosma Dyzma Jarema Lasota Niepełka Rokita Zawisza Żegota Zagraniczne imiona męskie kończące się na „a” Mircea Eliade (rumuński filozof kultury i religioznawca), Andrea Boccelli (włoski śpiewak), Andrea Giani (siatkarz), Ola Serneke (mąż Joanny Liszowskiej narodowości szwedzkiej), Jeremiah Dąbrowski (piłkarz, którego ojcem jest Polak a matką – Amerykanka pochodzenia francuskiego – jego imię wymawia się bez głoski „h” na końcu). Męskich imion zagranicznych zakończonych na –a jest zdecydowanie więcej niż polskich. To na przykład: Agryppa Akwila Andrea Elia Elisza Esa Esra Gösta Iikka Isaia Jehuda Jona Juda Jukka Joshua Kosma Malachia Mihnea Miikka, Mika Mircea Miska (tak, to fińskie imię męskie) Neta Neemia Nicola Noah (podczas wymawiania tego szwedzkiego imienia nie słychać głoski „h”) Luca Reima Samppa Sasza Sila Tuwia Veikka Zacharia (hebr.), Zaccaria (wł.) Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz także: Tureckie imiona prosto z ukochanych seriali Polaków. Niektóre nadają się dla obu płci Imiona słowiańskie miały przeganiać złe moce. Szkoda, że rodzice już ich nie lubią Imiona arabskie brzmią jak poezja. Te 3 najpiękniejsze mają bajeczne znaczenieo
To najdłuższe imię dla synka w TOP 4. Polacy pokochali jego męskie znaczenie
Ma dziesięć liter, brzmi dostojnie i króluje na listach ulubionych imion Polaków. Łączy w sobie siłę, klasę i niezwykłą wrażliwość. To imię o bardzo męskim znaczeniu – Aleksander.
Aleksander ma aż 10 liter, co wyróżnia go na tle Nikodema, Jana i Antka, którzy zajmują wyższe miejsca w rankingu. W 2024 roku nadano je ponad 5 tysięcy razy, a mimo to trudno spotkać dwóch identycznych „Olków”. Bo Aleksander to nie tylko liczby, ale przede wszystkim bardzo mocna osobowość. Aleksander przybył do nas z Grecji. Polaków oczarował znaczeniem Imię Aleksander pochodzi z Grecji i składa się z dwóch części: „alekso”, czyli „bronić” oraz „aner” (w dopełniaczu „andros”), co oznacza „mężczyznę”. W skrócie to „obrońca ludzi”. Nic dziwnego, że nosili je wielcy przywódcy, wojownicy i święci. Najbardziej znanym Aleksandrem jest Aleksander Wielki – słynny strateg i postać, o której dzieci nadal uczą się w szkołach. Jaki jest mały Aleks? Aleksander od małego robi wrażenie. To nie jest dziecko, które zniknie w tłumie. Ma naturalną pewność siebie, ale też ogromną wrażliwość. Umie rozpoznać emocje innych, wie, kiedy przytulić, a kiedy zostawić w spokoju. Aleks to ten, który zorganizuje zabawę, zadba o młodsze rodzeństwo i jeszcze przyniesie laurkę „dla mamy”. Bywa niecierpliwy. Czasem buja w obłokach. Ale gdy się zaangażuje, to już nie odpuści. Kim będzie Aleksander, gdy dorośnie? Aleksander to typ, który nie znosi niesprawiedliwości. Może być prawnikiem, sędzią, nauczycielem, ale równie dobrze sprawdzi się jako lekarz czy dziennikarz. Ma w sobie coś, co sprawia, że ludzie mu ufają. Może dlatego, że zawsze mówi prosto z mostu. Może dlatego, że potrafi słuchać. Aleks czasami potrzebuje przestrzeni To mężczyzna z zasadami. Ceni lojalność, nie toleruje kłamstw. W relacjach prywatnych szuka kogoś, kto rozumie jego potrzebę przestrzeni, ale też potrafi być jego bezpieczną przystanią. Jest opiekuńczy, ale nie narzuca się. Zawsze gotów stanąć w obronie tych, których kocha. Zobacz też: Nawet imię Wiesław wraca do łask, a tego 1 rodzice wciąż się boją. Zbyt religijne? Polacy uwielbiają to krótkie imię dla chłopca. Nie wiedzą, że oznacza „prostego człowieka” To krótkie imię dla dziewczynki będzie hitem 2026. Nie jest święte ani nowe, a Polacy oszaleli na jego punkcie
Tureckie imiona prosto z ukochanych seriali Polaków. Niektóre nadają się dla obu płci
Tureckie imiona kuszą oryginalnością i egzotycznym brzmieniem. Sprawdź, jakie są popularne tureckie imiona dla dziewczynki i chłopca. Czy sprawdzą się, jako propozycja nietypowego imienia dla dziecka? Niektóre z pewnością cię zaskoczą.
Tureckie imiona znamy głównie z wakacyjnych wyjazdów do Antalyi, Bodrum czy Stambułu, albo z popularnych seriali, które od lat cieszą się ogromną popularnością również w Polsce. Produkcje takie jak „Wspaniałe stulecie”, „Więzień miłości” czy „Elif” sprawiły, że imiona tureckich bohaterów na dobre zapisały się w naszej świadomości. Warto jednak wiedzieć, że większość tych imion ma korzenie w języku arabskim, co sprawia, że dla naszych uszu brzmią egzotycznie, a zarazem intrygująco. Przedstawiamy najpopularniejsze tureckie imiona, które zdobyły uznanie nie tylko w ojczyźnie, ale i poza jej granicami. Tureckie imiona i ich znaczenie Wśród imion tureckich znajdziemy zarówno tradycyjne imiona żeńskie, jak i męskie, ale co ciekawe – istnieje również spora grupa imion uniwersalnych, które mogą nosić zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Taka elastyczność w nadawaniu imienia bywa rzadkością w innych kulturach, co dodaje tureckiej tradycji imienniczej unikalnego charakteru. W Turcji imię nie jest przypadkowe – każde z nich niesie ze sobą konkretne znaczenie, często związane z naturą, duchowością, cechami charakteru lub wartościami cenionymi w społeczeństwie. Tureckie imiona często odzwierciedlają aspiracje rodziców wobec dziecka lub nawiązują do pozytywnych skojarzeń i symboliki. Dla przykładu, imię „Deniz” oznacza „morze” i może być nadawane zarówno dziewczynkom, jak i chłopcom. Z kolei „Emir” to imię męskie oznaczające „księcia” lub „władcę”, a „Aylin” – imię żeńskie – odnosi się do blasku księżyca. Warto dodać, że Turcy przywiązują dużą wagę do brzmienia i znaczenia imienia, a jego wybór często poprzedza rodzinną dyskusję i analizę tradycji. Turcy wierzą, że nazywając dziewczynkę czy chłopca w określony sposób, można minimalnie wpłynąć na ich los i charakter. Tureckie imiona męskie: Yusuf – poszukujący boga Yiğit – odważny Çınar – silny i wytrzymały Kerem – szczodry Ömer – życie Eymen – przynoszący szczęście Ayaz – chłodny, powściągliwy Baran – szlachetny wojownik Mert – słowny Burak – koń proroka Iskender – obrońca ludzkości Levent – waleczny lew Serkan – krwawa głowa Ateş – ogień Ahmet – godny pochwały Murat – pragnienie Ozan – wykonawca piosenek Toprak – ziemia Hakan – imperator Can – życie Ege – kraina nad Morzem Egejskim Engin – ogromny Doruk – szczyt góry Osman – laska Savas – wojna Mustafa – wybrany. W Turcji, podobnie jak w innych państwach muzułmańskich, bardzo często nazywa się chłopców imionami proroków. Najsłynniejsze imiona tego typu to: Ismail, Suleiman, Mussa, Ilyas, Ibrahim oraz Mahomet. Tureckie imiona żeńskie: Yasemin – jaśmin Peri – wróżka Çiçek – kwiat Defne – laur, wawrzyn Ayşegül – żyjąca w otoczeniu róż Güneş – słońce Gece – noc Bahar – wiosna Zeynep – klejnot Elif – smukła i spokojna kobieta Hayat – życie Melek – anioł Başak – zodiakalna panna Eylül – wrzesień Cansu – żywa woda Damla – kropla Demet – gałązka Işıl – błyszcząca Ayşe – żyjąca w pokoju Leyla – czarnowłosa Zehra – dziewczyna o promiennej twarzy İpek – jedwab Nisa – kobieta Miray – niczym światło księżyca. Zümra – mądra, odważna. Uniwersalne tureckie imiona (mogą nosić je chłopcy i dziewczynki): Ismet – pozytywnie nastawiony Olcay – szczęście Su – woda Hasret – tęsknota Meriç – rzeka na Bałkanach Onur – honor Özgür – wolność Deniz – morze Yağmur – deszcz Ruzgar – wiatr Ümit – nadzieja Erva – dobry, odważny towarzysz Ufuk – horyzont Gediz – nazwa tureckiego strumienia Dolunay – pełnia księżyca. Wśród Polaków spędzających wakacje w Turcji zdziwienie mogą wzbudzać niektóre imiona brzmiące jak pospolite wyrazy zaczerpnięte z naszego języka, np. tureckie imię Burak oznacza konia proroka, a Baran – szlachetnego wojownika. Popularne tureckie imiona 5 najpopularniejszych tureckich imion dla dziewczynek w 2020 roku: Zeynep Elif Defne Asel Azra. Popularne tureckie imię dla chłopca w 2020 roku: Yusuf Miraç Eymen Mustafa Ali Asa. Zobacz także: Japończycy sami wymyślają imiona dzieciom. Niektóre są neutralne płciowo Koreańskie imiona to przepowiednie na przyszłość dziecka. Muszą ładnie wyglądać na piśmie Imiona nordyckie podbijają serca Polaków. Młodszym kojarzą się z Astrid Lindgren, starszym z Wikingami
Polacy pokochali hiszpańskie imiona jak z latynoskich telenoweli. Nr 10 to najpiękniejszy wybór dla dziewczynki
Hiszpańskie imiona kuszą egzotycznym brzmieniem, są także świetną alternatywą dla znanych, polskich imion. Doskonale sprawdzą się również w rodzinach mieszanych, gdzie jedno z rodziców jest z kraju hiszpańskojęzycznego.
Niektórzy rodzice dla swoich dzieci wybierają tradycyjne polskie imiona. Inni zaś decydują się na imię o egzotycznym brzmieniu. Coraz częściej zdarza się, że dzieci nazywane są <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/jakie-greckie-imiona-sa-najpopularniejsze-poznaj-tez-ich-znaczenie-29653-r1/">imionami greckimi, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/imiona-amerykanskie-dla-dzieci-damskie-i-meskie-20-najbardziej-popularnych-28378-r1/">amerykańskimi lub nawet <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/japonskie-imiona-dla-dziewczynki-i-chlopca-najbardziej-popularne-oraz-ich-znaczenie-28386-r1/">japońskimi. Miłośnicy słonecznej Hiszpanii z pewnością przy wyborze imienia wezmą pod uwagę właśnie hiszpańskie imiona. Spis treści: Hiszpańskie imiona - co warto o nich wiedzieć? Popularne hiszpańskie imiona Hiszpańskie imiona męskie Hiszpańskie imiona żeńskie Hiszpańskie odpowiedniki polskich imion Znaczenie imion hiszpańskich Latynoskie imiona Hiszpańskie imiona: co warto o nich wiedzieć? Hiszpańskie imiona często składają się z dwóch członów, tworząc jedno spójne imię, które należy traktować jako całość. Jest to cecha charakterystyczna dla kultury krajów hiszpańskojęzycznych, gdzie takie złożone imiona mają zarówno wymiar tradycyjny, jak i religijny. Dla porównania – w Polsce również popularne jest nadawanie dziecku dwóch imion, jednak funkcjonują one nieco inaczej. Pierwsze z nich pełni rolę imienia głównego, którym posługujemy się na co dzień, natomiast drugie bywa nadawane na cześć członka rodziny, rodzica chrzestnego lub osoby bliskiej. Z reguły jednak w codziennej komunikacji drugie imię pozostaje w tle i rzadko jest używane. W przypadku imion hiszpańskich sytuacja wygląda inaczej. Dwuczłonowe imiona nie są traktowane jako dwa oddzielne, lecz jako jedno imię złożone. Oznacza to, że przy przedstawianiu się, dokumentach czy oficjalnych okazjach używa się obu członów. Dla Hiszpanów imię Jose Maria czy Juan Pablo to nie zestawienie dwóch imion – Jose i Maria – ale jedno kompletne imię, które funkcjonuje razem. Taka konstrukcja wynika m.in. z silnego zakorzenienia w tradycji katolickiej, gdzie wiele imion ma charakter religijny i nawiązuje do postaci biblijnych lub świętych. Przykłady hiszpańskich imion dwuczłonowych to m.in.: Jose Maria, Juan Pablo, María Dolores, Ana Isabel, Carlos Alberto czy Luis Miguel. Co ciekawe, w niektórych regionach Hiszpanii i krajów Ameryki Łacińskiej można spotkać imiona, które nadawane są zarówno chłopcom, jak i dziewczynkom. Do takich imion należą między innymi Trinidad, Consuelo, Cruz czy Camino. Mimo że w innych językach mogą być one jednoznacznie przypisane do konkretnej płci, w kulturze hiszpańskojęzycznej ich znaczenie i forma często pozostają neutralne lub zależne od lokalnej tradycji. Wynika to również z faktu, że wiele z tych imion wywodzi się od określeń religijnych, symbolicznych lub geograficznych – a te nie zawsze niosą ze sobą wyraźny podział płciowy. Złożoność i bogactwo hiszpańskich imion to nie tylko element językowy, ale także ważny aspekt tożsamości kulturowej i rodzinnej. W wielu przypadkach imiona te są przekazywane z pokolenia na pokolenie, a ich struktura i znaczenie są pielęgnowane z dużym szacunkiem. Popularne hiszpańskie imiona Wybór imienia dla dziecka jest naprawdę trudną decyzją, mamy tyle możliwości do wyboru! Jeśli chcesz nazwać swoje maleństwo hiszpańskim imieniem, możesz zainspirować się następującymi propozycjami, które są najchętniej wybierane przez rodziców. Te imiona zdecydowanie wiodą prym tego roku! Do najpopularniejszych hiszpańskich imion zaliczamy: Alejandro, Alicia, Antonio, Carlos, Cruz, Diego, Esmeralda, Fernando, Francisco, Hugo, Jaime, Javier, Jimena, Jose, Juan, Lola, Lucia, Manuel, Maria, Mateo, Miguel, Rafael, Santiago, Savannah, Sofia. Hiszpańskie imiona męskie Oryginalne, a zarazem piękne imię rodzice mogą znaleźć dla swojego syna również wśród hiszpańskich imion męskich. Oto niektóre z hiszpańskich imion męskich: Santiago, Sebastián, Diego, Nicolás, Samuel, Alejandro, Daniel, Mateo, Ángel, Matías, Gabriel, Tomás, Emiliano, Andrés, Joaquín, Carlos, Adrián, Lucas, Benjamín, Leonardo, Rodrigo, Felipe, Francisco, Fernando, Juan Pablo, Emmanuel, Emilio, Jorge, Aarón, José, Luis, Cristian, Jesús, Juan José, Agustín, Juan David, Simón, Maximiliano, Jerónimo, Hugo, Ricardo, Antonio, Ian, Pedro, Rafael, Jonathan, Esteban, Juan Manuel, Julián, Mauricio, Oscar, Santino, Axel, Sergio, Guillermo, Valentín, Bautista, Álvaro, Marcos, Luciano, Mario, César, Cristóbal, Luca, Iker, Juan Andrés, Gonzalo, Roberto, Facundo, Patricio. Hiszpańskie imiona żeńskie Do popularnych hiszpańskich imion damskich zaliczamy imię: María, Carmen, Ana, Isabel, Dolores, a także Pilar. Są to imiona pojedyncze, jednak wiele Hiszpanek też nosi imiona podwójne, np. María Carmen, Ana María, María Dolores. Pozostałe hiszpańskie imiona często nadawane dziewczynkom to: Alba, Ana, Antonella, Ainhoa, Aitana, Andrea, Arantxa, Angela, Amanda, Ana Laura, Arabela, Arely, Abella, Ana María, Agustina, Adriana, Ana Paula, Amalia, Amparo, Ámbar, Belén, Beatriz, Blanca, Clara, Carmen, Carla, Claudia, Carlota, Cristina, Cibeles, Clarissa, Camelia, Dolores, Daniela, Diana, Estefania, Esther, Elena, Emilia, Eva, Francisca, Fernanda, Florencia, Gema, Graciana, Gabriela, Imelda, Isabella, Julieta, Jessica, Julia, Josefina, Juana, Justina, Juliana, Leta, Luciana, Maria, Monica, Marta, Marina, Montse, Mayca, Mireia, Marinela, Maresol, Mía, María José, María Pilar, María Dolores, María Teresa, María Carmen, Maia, Mariana, Olivia, Pili, Patricia, Paula, Pilar, Raquel, Rosa, Rafaela, Rosita, Sonia, Sofía, Seila, Susana, Silvia, Valeria, Violeta, Valentina, Vera, Victoria, Valeria, Yolanda. Hiszpańskie odpowiedniki polskich imion Zdarza się, że zastanawiamy się, jak dane imię będzie wymawiane w innym języku. Takie odpowiedniki polskich imion pomagają także, gdy wyjeżdżamy za granicę. Jak więc będą brzmiały popularne polskie imiona w Hiszpanii oraz innych krajach hiszpańskojęzycznych? Przedstawiamy hiszpańskie odpowiedniki polskich imion: Adam - Adán, Agata - Águeda, Agnieszka - Ines, Aleksandra - Alejandra, Alicja - Alicia, Andrzej - Andrés, Angelika - Ángela, Anna - Ana, Artur - Arturo, Barbara - Bárbara, Bartłomiej - Bartolomé, Błażej - Blas, Cecylia - Cecilia, Celina - Cilina, Cezary - César, Damian - Damián, Daniel - Daniel, Daria - Daría, Dawid - David, Dominik - Domingo, Dominika - Dominica, Dorota - Dorotea, Edward - Eduardo, Edyta - Edita, Eliza - Lisa, Emilia - Emilia, Ewa - Eva, Feliks - Félix, Filip - Felipe, Franciszek - Francisco, Fryderyk - Federico, Gabriel - Gabriel, Grzegorz - Gregorio, Gustaw - Gustavo, Helena - Elena, Henryk - Enrique, Hubert - Huberto, Ignacy - Ignacio, Irena - Irene, Jacek - Jacinto, Jadwiga - Edviga, Jakub - Jaime, Jacobo, Santiago, Diego, Jan - Juan, Jarosław - Yaroslao, Jerzy - Jorge, Joanna - Juana, Jolanta - Yolanda, Józef - José, Julia - Julia, Justyna - Justina, Kacper - Gaspar, Kamil - Camilo, Karol - Carlos, Karolina - Carolina, Katarzyna - Catalina, Kazimierz - Casimiro, Klaudia - Claudia, Konrad - Konrado, Krystian - Cristián, Krzysztof - Cristóbal, Ksawery - Javier, Laura - Laura, Lidia - Lidia, Lucjan - Luciano, Lucyna - Lucina, Ludwik - Luís, Łucja - Lucía, Łukasz - Lucas, Maciej - Matías, Magdalena - Magdalena, Małgorzata - Margarita, Marcin - Martín, Marek - Marcos, Maria - María, Marian - Mariano, Mariusz - Mario, Marta - Marta, Martyna - Martina, Matylda - Matilde, Maurycy - Mauricio, Michał - Miguel, Mikołaj - Nicolás, Monika - Mónica, Natalia - Natalia, Olga - Olga, Oskar - Óscar, Patrycja - Patricia, Patryk - Patricio, Paweł - Pablo, Piotr - Pedro, Rafał - Rafael, Remigiusz - Remigio, Robert - Roberto, Róża - Rosa, Ryszard - Ricardo, Sabina - Sabina, Sebastian - Sebastián, Stanisław - Estanislao, Stefan - Esteban, Sylwester - Silvestre, Sylwia - Silvia, Szymon - Simón, Tadeusz -Tadeo, Teresa - Teresa, Tomasz - Tomás, Tymon - Timón, Urszula - Úrsula, Weronika - Verónica, Wiktor - Victor, Wiktoria - Victoria, Wit - Vito, Władysław - Ladislao, Włodzimierz - Vladimiro, Wojciech - Adalberto, Zofia - Sofía, Zuzanna - Susana, Zygmunt - Segismundo. Znaczenie imion hiszpańskich Zarówno w języku polskim, jak i innych językach niektóre imiona znaczą coś konkretnego i z taką intencją są nadawane. Tak jest również w przypadku imion latynoskich. Przedstawiamy znaczenie niektórych imion hiszpańskich: Ángel - anioł, Ascención - wniebowstąpienie, Casto - czysty, niegrzeszny, Cristiano - chrześcijański, Dédalo - labirynt, Alba - świt, Concepción - poczęcie, Dolores - bóle, Felicidad - szczęście, Inmaculada - niepokalana, Paloma - gołąb, Paz - pokój, Rosa - róża, Rosario - różaniec, Resurreción - zmartwychwstanie, Soledad - samotność. Latynoskie imiona Imiona latynoskie nie pochodzą jedynie z Hiszpanii. Jest aż 21 państw, w których mówi się w tym języku, np. Chile, Ekwador, Salwador, Argentyna, Boliwia, Gwatemala, Honduras, Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Kolumbia, Kostaryka, Portoryko, Dominikana, Urugwaj, Wenezuela. W niektórych imiona różnią się wymową lub pisownią, w zależności również od rejonu świata – popularne są inne imiona. W Meksyku np. królują następujące imiona damskie: María Guadalupe María Juana María del Carmen Margarita Verónica Elizabeth Alejandra Leticia María Elena Gabriela María de los Ángeles Patricia Josefina María de Jesús Rosa María Rosa Alicia Teresa Francisca Adriana Yolanda Martha María Isabel Silvia Ana María María del Rosario Gloria Araceli María Luisa Do męskich imion chętnie nadawanych w Meksyku zaliczamy: José Luis Juan Miguel Ángel José Francisco Jesús Antonio Alejandro Pedro Juan Carlos Manuel Ricardo Daniel Fernando Jorge Roberto Carlos Francisco Javier Eduardo Javier Miguel Martín Rafael Marco Antonio José Antonio Raúl Arturo David Gerardo Juan Manuel Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/jakie-greckie-imiona-sa-najpopularniejsze-poznaj-tez-ich-znaczenie-29653-r1/">Jakie greckie imiona są najpopularniejsze? Poznaj też ich znaczenie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/imiona-swietych-znaczenie-popularnych-meskich-i-zenskich-imion-patronow-28267-r1/">Imiona świętych: znaczenie popularnych męskich i żeńskich imion patronów Polskie mamy oszalały na ich punkcie. Imiona żeńskie bez „a” na końcu to hit na porodówkach
Nawet imię Wiesław wraca do łask, a tego 1 rodzice wciąż się boją. Zbyt religijne?
Rodzice coraz chętniej wybierają dla dzieci nietypowe imiona. Gniewomir, Kostek czy nawet Wiesław już nie dziwią. A Bonifacy? Choć ma ciekawe znaczenie i historię, wciąż budzi wątpliwości. Czy słusznie?
W ubiegłym roku imię Bonifacy nie pojawiło się ani razu na liście nadanych imion. Obecnie nosi je zaledwie 719 mężczyzn w Polsce. Choć brzmi dostojnie, wielu rodziców wciąż omija je szerokim łukiem. Dlaczego? Dla wielu to przede wszystkim imię kota z PRL-owskiej bajki o Filemonie. Tymczasem Bonifacy ma piękne, łacińskie znaczenie, o którym mało kto dziś pamięta. Bonifacy wcale nie pochodzi z Polski Imię Bonifacy ma łacińskie korzenie i choć dziś może brzmieć nietypowo, niesie ze sobą wyjątkowo pozytywne znaczenie. Wywodzi się od słów bonum (dobro) i facere (czynić), co oznacza „ten, który czyni dobro” lub według innej wersji pochodzi od połączenia bonum (dobro) i fatum (los), a więc oznacza „dobry los”. To przecież cudowne życzenie dla nowo narodzonego dziecka. Jaki jest mały Boni? Zastanawiacie się, jakim dzieckiem mógłby być mały Bonifacy? Odpowiedź może was zaskoczyć. To chłopiec bystry, zręczny, z dużą intuicją i poczuciem humoru. Potrafi odnaleźć się w każdej sytuacji, łatwo nawiązuje relacje i jest bardzo lubiany. Ma w sobie coś, co przyciąga ludzi – może to właśnie ta dobra energia, która kryje się w jego znaczeniu? Jaki jest dorosły Bonifacy? Mężczyźni o imieniu Bonifacy są lojalni, pewni siebie i wytrwali. Nie dają się łatwo zmanipulować, a przy tym słyną z rozwiniętej empatii i doskonałego poczucia humoru. Dobrze radzą sobie w relacjach, choć w miłości bywają wybredni. Czasem są uparci i zazdrośni, ale to ich silne charaktery często stają się prawdziwym oparciem dla rodziny. Zawodowo? Urodzony lider W pracy Bonifacy nie znosi stagnacji. Szybko się uczy, podejmuje wyzwania i zwykle odnosi sukcesy finansowe. Ma talent do interesów i dobrze zarządza budżetem choć bywa bardzo oszczędny. Jest ambitny i pewny siebie, ale nie wyniosły. Potrafi podejmować trafne decyzje i konsekwentnie dążyć do celów. Bonifacy ma swoje święto aż trzy razy w roku – 14 maja, 5 czerwca i 4 września. A jeśli myślicie, że to imię jest zbyt poważne, to powiedzcie na głos te fajne i ciepłe zdrobnienia: Boni, Bonik czy Facek. Pasują zarówno dla malucha, jak i nastolatka! Zobacz też: Dziś wszyscy Polacy mówią o tym 5-literowym imieniu dla chłopca. Jego znaczenie ma boską moc To tradycyjne imię królów podbija rankingi. Rodzice masowo nazywają nim synów To imię brzmi dziś jak z innej epoki. Tylko 5 odważnych par nazwało tak córki
10 wakacyjnych imion dla dzieci. Wszystkie kojarzą się z latem, słońcem i kwiatami
Nieważne, że może wcale nie rodzisz latem. Rozważ nadanie dziecku jednego z tych wakacyjnych imion. Tylko zobacz, jakie są piękne! Każde kojarzy się ze słońcem, kwiatami, owocami, morzem i wszystkim tym, co przynoszą letnie miesiące.
Letnie inspiracje mogą towarzyszyć Ci przez cały rok – także wtedy, gdy szukasz idealnego imienia dla swojego dziecka. Bo czy jest coś piękniejszego niż imię, które niesie ze sobą ciepło słońca, zapach kwiatów i smak wakacyjnych owoców? Rozważ nadanie dziecku jednego z tych wakacyjnych imion – pełnych uroku, lekkości i radosnych skojarzeń. Każde z nich przywołuje na myśl błogie chwile lata – spacery brzegiem morza, pikniki na łące, dojrzewające w słońcu owoce i rozkwitającą naturę. Letnie imiona dla dzieci: pełne słońca i radości Niektóre z tych imion mają wielowiekową tradycję i głęboką symbolikę, inne są bardziej nowoczesne, ale wszystkie łączy jedno – wyjątkowa, letnia aura. Sprawdzą się zarówno w klasycznych zestawieniach, jak i w bardziej oryginalnych konfiguracjach. Są melodyjne, ciepłe, a ich znaczenia często niosą pozytywne przesłania. Oto najpiękniejsze wakacyjne imiona dla dzieci wraz ze znaczeniem i krótkimi opisami: Wakacyjne imiona dla dziewczynek: Jagoda – imię pełne świeżości i słodyczy. Kojarzy się z wakacyjnymi wyprawami do lasu, koszykiem pełnym borówek i dzikich jagód. Jest przyjazne, naturalne i bardzo polskie. Łucja – pochodzi od łacińskiego "lux", czyli "światło". Imię jasne, świetliste, idealne dla dziecka, które wnosi radość do życia rodziców. Ma klasyczne brzmienie i nie traci na popularności. Helena – klasyczne, dostojne imię o greckim pochodzeniu, oznaczające "blask", "promienność". Nawiązuje do piękna i wdzięku. Idealne dla dziewczynki, która będzie pełna dobrej energii. Lilianna – delikatne i kwiatowe, inspirowane lilią – symbolem czystości, wdzięku i elegancji. To imię brzmi jak letnia łąka pełna zapachów i kolorów. Aurora – imię rzymskiej bogini jutrzenki. Kojarzy się ze wschodem słońca, nowym początkiem i świeżością. Jest niezwykle poetyckie i ma cudowny, bajkowy wydźwięk. Wakacyjne imiona dla chłopców: Florian – tradycyjne, silne imię o łacińskim rodowodzie, związane z kwitnieniem, florą, naturą. Florian to imię pełne życia, harmonii i wewnętrznej siły. Oliwier – imię, które oznacza oliwkę – symbol pokoju i mądrości. Jest nowoczesne, ale ma długą historię. Kojarzy się z południowym słońcem i śródziemnomorskim klimatem. Kai – krótkie, ale pełne znaczenia. W różnych językach może oznaczać "morze", "ocean", "radość". Idealne dla dziecka, kojarzy się z wolnością i żywiołem wody. Leon – klasyka z pazurem. Imię oznaczające "lwa", symbol odwagi, siły i energii (i letni znak zodiaku). Leon to chłopiec o gorącym sercu i silnym charakterze – niczym letni ogień. Filip – imię o greckim pochodzeniu, oznaczające "miłośnika koni". Jest radosne, pełne wdzięku i dobrze brzmi w wielu językach. To imię, które łatwo zapamiętać i które przywołuje skojarzenia z letnimi przejażdżkami i przygodami. Niech te imiona będą inspiracją – niezależnie od pory roku, w której przychodzi na świat Twoje dziecko. Lato to nie tylko sezon – to stan ducha. A wakacyjne imię może być pięknym symbolem radości, wolności i piękna życia. Zobacz też: Nie miałaś pojęcia, że to imię oznacza „ogień”. Nosi je wielu małych Polaków To tradycyjne imię królów podbija rankingi. Rodzice masowo nazywają nim synów To kwiatowe imię dla dziewczynki to hit. Polskie, a brzmi jak dla księżniczki Disneya
To imię kiedyś brzmiało dumnie, dziś wszyscy się śmieją. Wybrało je zaledwie 10 par w całej Polsce
Kiedyś to imię dla synka było symbolem siły i męskości. Dziś częściej wywołuje uśmiech, a nawet grymas zażenowania. Dlaczego imię o tak pięknej i religijnej symbolice znalazło się na cenzurowanym u młodych rodziców?
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu było symbolem męskości, dojrzałości i siły. Dumnie nosili je profesorowie, lekarze i politycy. Dziś imię Janusz stało się obiektem drwin i internetowych memów, a młodzi rodzice omijają je szerokim łukiem. W 2024 roku otrzymało je zaledwie dziesięciu nowo narodzonych chłopców, a szkoda, bo ma wyjątkowo pozytywne znaczenie. Sprawdź, skąd pochodzi, co oznacza i dlaczego niemal całkowicie zniknęło z listy najchętniej wybieranych imion. Skąd pochodzi imię Janusz? Imię Janusz ma długą historię, a jego korzenie możemy odnaleźć w języku hebrajskim. Pochodzi od imienia Jan, które z kolei wywodzi się z hebrajskiego Jochanan – „Bóg jest łaskawy”. W Polsce znane jest od średniowiecza i szybko zyskało popularność, szczególnie wśród szlachty. To imię kojarzy się z mądrością, statecznością i religijnością. Nosili je ludzie poważni, oddani rodzinie i wartościom. Jaki będzie Januszek? Januszek to z reguły spokojne i wrażliwe dziecko. Z natury opiekuńczy i uważny, często przejawia duże poczucie sprawiedliwości oraz empatii. Lubi porządek i bezpieczeństwo – zarówno emocjonalne, jak i codzienne, w swoim otoczeniu. Choć imię brzmi dziś nieco archaicznie, Januszek może wyróżniać się wśród rówieśników właśnie swoją wrażliwością i oryginalnym imieniem. Rodzice, którzy je wybierają, często kierują się rodzinną tradycją i z dumą nadają synom imię po dziadku. Jaki jest dorosły Janusz? Janusz to człowiek konkretny, odpowiedzialny i mocno stąpający po ziemi. Często cechuje go praktyczne podejście do życia, duża lojalność wobec bliskich i gotowość do pomocy. Może nie zawsze błyszczy w towarzystwie, ale jest solidnym przyjacielem i partnerem. Wbrew stereotypom, wielu Januszów to ludzie o szerokich horyzontach, z poczuciem humoru. Potrafią śmiać się z własnych wad, nie biorą wszystkiego na serio i są świetnymi kompanami na dobre i na złe. Polacy już go nie lubią, a ma takie piękne znaczenie Nie da się ukryć, że przez ostatnią dekadę imię Janusz stało się synonimem niechlubnego stereotypu. Memy przedstawiające „typowego Janusza” w klapkach i z reklamówką w ręku obiegły internet i zrobiły swoje. Imię stało się obiektem kpin i coraz rzadziej pojawia się na porodówkach. Szkoda, bo znaczenie imienia Janusz jest głęboko pozytywne i duchowe. W końcu niesie w sobie przekaz o Bożej łasce, dobroci i opiece. Przypomina o takich wartościach jak wiara, pokora i wdzięczność – lata mijają, dzieci rosną, a te wartości się nie starzeją. Zobacz też: Nie miałaś pojęcia, że to imię oznacza „ogień”. Nosi je wielu małych Polaków To tradycyjne imię królów podbija rankingi. Rodzice masowo nazywają nim synów Dziś wszyscy Polacy mówią o tym 5-literowym imieniu dla chłopca. Jego znaczenie ma boską moc
Nie uwierzysz, które imiona sprzed 100 lat znów są modne. Numer 5 to perełka
Jeżeli zastanawiacie się nad imieniem dla swojego dziecka, zapraszam do wyjątkowej podróży w czasie. Cofniemy się o sto lat, aby przypomnieć sobie stare imiona dla dziewczynek i chłopców, które wtedy były na topie.
W naszym zestawieniu starych imion dla dzieci znajdziecie zarówno imiona męskie, jak i żeńskie, które kiedyś królowały, a dziś są nieco zapomniane. Ale pokażemy też te, które mimo upływu lat wciąż cieszą się ogromną popularnością i od wielu pokoleń są chętnie nadawane dzieciom. To doskonała okazja, by poznać imiona z historią i wybrać takie, które być może będą miały wyjątkowe znaczenie dla waszej rodziny. Spis treści Stare imiona żeńskie Stare imiona męskie Stare imiona nadal biją rekordy popularności To właśnie najstarsze polskie imiona Imiona szlacheckie nadal zachwycają Stare imiona żeńskie Ranking imion sprzed 100 lat pokazuje, które stare imiona żeńskie cieszyły się największą popularnością. Niektóre z nich wciąż zajmują wysokie miejsca na listach ulubionych imion wśród młodych rodziców. Oto one: Maria, Marianna, Helena, Zofia. Te tradycyjne imiona niosą ze sobą nostalgię, a nierzadko przypominają nam o ukochanych osoabch, z którymi byliśmyy blisko. Stare imiona męskie Sprawdziliśmy, jak 100 lat temu rodzice nazywali swoich synów. Numer 1 wciąż cieszy się rekordową sympatią i nie wypada z TOP3. Na początku XX wieku najczęściej nadawanymi starymi imionami męskimi były: Jan, Stanisław, Józef, Władysław. Stare imiona nadal biją rekordy popularności Co ciekawe, niektóre stare imiona dla dzieci nie straciły na popularności mimo upływu czasu i wciąż cieszą się dużym powodzeniem. Poza Zofią i Janem, oto inne polskie imiona, które utrzymują się wysoko w rankingach popularności od ponad 100 lat: imiona żeńskie – Julia, Anna, imiona męskie – Jakub, Mateusz. To właśnie najstarsze polskie imiona Najstarsze imiona, które nosili nasi przodkowie to imiona słowiańskie. A jakie są najstarsze imiona, które nadawano dzieciom już po powstaniu państwa polskiego? Prócz tych słowiańskich, w pierwszych wiekach istnienia kraju, dominowały takie imiona jak: X wiek – Bolesław, Mestko, XI wiek – Bogdan, Dobremir , Gniewomir, Gościsz, Gostek, Gromisz, Masław, Milon, Sułosz, Świętochna, Świętopełk, Włodzisław (Władysław), Wrocisław, Złotosław, Żyrosław, XII wiek – Bogumił, Bogusława, Bogusza, Dalesz, Dobiesław, Dobrawa, Dobrosz, Drogota, Dzierżykraj, Gostesław , Kazimir (Kazimierz), Kochan, Krzywosąd, Miręta , Młodzisław, Miłowit, Miłosz, Miłoch, Myślisław, Niegosław, Racława, Radosław, Radowit, Rzepica, Rzepka, Uniemysł, Wszemir, Zbigniew, Żelisław XIII wiek – Blizbor, Bogusław, Borzysław, Bożywoj, Bronisław , Bronisława Chwalibóg, Chwalimir, Cichosław, Dobrosława, Domosław, Grzymisława, Krzesimir, Ludmiła, Mirosław, Przemysław, Radosta, Sambor, Spytek, Stanisław, Stanisława, Strzesisława, Swiętobór, Świętek, Tomir, Unimir, Warsz , Wiarosław, Witosława, Wojciech, Wrocław, Zasław, Zawisza, Zdziesza, Ziemisław, Żarko XIV wiek – Chocimir, Kachna (lub Kochna), Niemsta, Smichna W pierwszych wiekach istnienia Polski dzieciom nadal nadawano imiona słowiańskie oraz zagraniczne (np. Kinga – imię węgierskie, Anna – hebrajskie).Imiona szlacheckie nadal zachwycają Imiona szlacheckie nadal zachwycają Zastanawialiście się kiedyś, jakie imiona najczęściej nosili polscy szlachcice i szlachcianki? Dzięki zapiskom z ksiąg parafialnych, które pochodzą z czasów, gdy w Polsce obowiązywał jeszcze podział na stany społeczne, możemy dostrzec ciekawe trendy. Wśród nich dominowały imiona świętych patronów, które dawały nie tylko tożsamość, ale i pewien prestiż. Najpopularniejsze imiona dla dziewczynek w XVI, XVII i XVIII wieku to: Anna, Zofia, Katarzyna, Regina, Agnieszka, Dorota, Barbara, Jadwiga, Barbara, Małgorzata, Magdalena, Maria. Najpopularniejsze imiona nadawane chłopcom z rodzin szlacheckich między XVI a XVIII wiekiem to: Jan, Antoni, Stanisław, Mikołaj, Wojciech, Albert, Andrzej, Marcin, Jakub, Mikołaj. Do rzadziej spotykanych i bardziej oryginalnych imion dla dziewczynek należały między innymi Róża, Apolonia, Otylia, Martyna, Lukrecja, Justyna czy Laurencja. Wśród imion męskich można wymienić Hiacynta, Ludwika, Walerego oraz Mateusza. Warto też dodać, że szlachta bardzo często nadawała swoim dzieciom dwa lub nawet trzy imiona. Zobacz też: Adaś i Olek to nie dla nas. Dla synka wybraliśmy staropolskie imię jak z legendy Wiele rosyjskich imion wcale nie pochodzi z Rosji. Polacy już pokochali nr 1 i 2 To imię w stylu vintage, a kochają je małe dziewczynki. Noszą je dumnie po swoich prababkach