100 lat temu o tym imieniu marzyła każda dziewczynka. Dziś to upokorzenie dla dziecka
Moda na imiona potrafi być niezwykle kapryśna, o czym brutalnie przekonały się już dziesiątki dawnych, tradycyjnych klasyków. Okazuje się, że jedno z najbardziej melodyjnych i szlachetnych imion, które sto lat temu było synonimem najwyższej elegancji, dziś znalazło się na marginesie, a wręcz bywa uważane za krzywdzące dla małego dziecka.
Trendy rządzące światem imion dla dzieci od lat zataczają ogromne koła, regularnie przywracając do łask dawne propozycje retro sprzed kilkudziesięciu lat. Obecnie na placach zabaw nikogo nie dziwi już obecność małych Antonin, dystyngowanych Helenek, uroczych Klar czy powracających w wielkim stylu Marii, które idealnie wpisują się w nowoczesną modę na estetykę vintage. Rodzice z zachwytem przeglądają stare albumy rodzinne, szukając brzmień szlachetnych, krótkich i uniwersalnych. Istnieje jednak jedna propozycja, która mimo swojej potężnej i niezwykle bogatej przeszłości została całkowicie pominięta przez tę wielką falę sentymentalnych powrotów. Choć w czasach naszych prababć oraz w okresie wczesnego PRL-u to imię było absolutnym symbolem dziewczęcego wdzięku i uniwersalnej klasy, dzisiejsze statystyki pokazują o nim smutną prawdę. Sto lat temu marzyła o nim każda dziewczynka, ale współczesne mamy omijają je szerokim łukiem, twierdząc wprost, że nadanie go niemowlęciu to skazywanie go na uciążliwe docinki i towarzyskie wykluczenie. Mowa o imieniu Janina, które przez całe pokolenia było hitem wśród rodziców, a dziś boryka się z bolesnym, zupełnie niezasłużonym kryzysem. Dlaczego kultowa Janina straciła pozycję liderki wśród imion dla dziewczynek? Głównym powodem, dla którego imię Janina przeżywa obecnie tak drastyczny regres, są niefortunne skojarzenia. Dla pokolenia obecnych młodych rodziców to brzmienie kojarzy się zbyt jednoznacznie ze starszymi paniami, babciami z osiedlowych ławek czy surowymi nauczycielkami z czasów ich własnego dzieciństwa. Panuje przedziwne, choć zupełnie niesprawiedliwe przekonanie, że Janina brzmi zbyt potężnie, poważnie i tkwi głęboko w szarych realiach dawnej epoki, przez co mała dziewczynka mogłaby czuć się nieswojo wśród rówieśników. W czasach, gdy w rankingach popularności królują Zofie, Zuzanny i Maje, tradycyjna Janina utknęła w próżni. Trzy sylaby wydają się współczesnym parom mało nowoczesne, a popularne niegdyś, miękkie zdrobnienia, takie jak Jasia, Janeczka czy Janka, w uszach młodych ludzi straciły swój dawny urok i lekkość. Rodzice wolą wybierać imiona skrajnie krótkie albo międzynarodowe, zapominając, że stabilne, mocne imię z historią bywa w dorosłym życiu o wiele lepszą wizytówką niż infantylne neologizmy. Zgodnie z oficjalnymi zestawieniami Ministerstwa Cyfryzacji, w ubiegłych latach liczba dziewczynek, którym nadano imię Janina, spadła do zaledwie stu kilkudziesięciu rocznie w skali całego kraju, co w porównaniu do dawnych tysięcy jest wynikiem wręcz marginalnym. Janina. Szlachetne pochodzenie i wielka moc ukryta w zapomnianym imieniu Wielka szkoda, że współczesność tak bezwzględnie odwróciła się od Janiny, ponieważ pod względem etymologicznym i historycznym jest to jedna z najwspanialszych propozycji. Jako żeńska forma imienia Jan wywodzi się bezpośrednio z języka hebrajskiego od słowa Jochanan, co w wolnym tłumaczeniu oznacza: Bóg jest łaskawy. To imię o potężnym ładunku energetycznym, które od stuleci przypisywano kobietom o niezwykle silnej osobowości, niezłomnym charakterze, dumie i ogromnej determinacji w dążeniu do realizacji własnych celów życiowych. W tradycji polskiej imię to ugruntowało swoją pozycję pod koniec dziewiętnastego wieku i błyskawicznie stało się symbolem postępu, inteligencji oraz wysokiej kultury osobistej młodego pokolenia Polek. Oto dlaczego warto spojrzeć na to zapomniane imię ze świeżym zachwytem: Gwarancja absolutnej unikalności w przedszkolnej grupie i szkolnej ławce, bez ryzyka, że w klasie będą trzy inne dziewczynki o tym samym imieniu. Silne, stabilne brzmienie, które w dorosłym życiu zawodowym budzi szacunek i buduje autorytet. Niezwykle bogate możliwości tworzenia miękkich zdrobnień, od tradycyjnej Janki po nowoczesną i lekką Ninę. Więc może... Nie bójmy się szlachetnej klasyki, czerpmy z mądrości naszych prababć i pozwólmy, by na polskich ulicach znowu dumnie brzmiały imiona, które przez stulecia budowały swoją potęgę i urok. Zobacz też: To najpiękniejsze imię dla córki rodem z PRL. Dziś już się przejadło: w 2025 nazwano tak tylko 76 dziewczynek
To najpiękniejsze imię dla córki rodem z PRL. Dziś już się przejadło: w 2025 nazwano tak tylko 76 dziewczynek
Dawne, szlachetne imiona sprzed kilkudziesięciu lat znów królują na placach zabaw, ale to jedno zostało niemal całkiem zapomniane. Szkoda, bo w PRL nie było piękniejszego i bardziej uwielbianego imienia dla dziewczynki.
Współcześnie na polskich placach zabaw przeżywamy spektakularny renesans imion retro, a młode mamy z zachwytem rezerwują dla swoich córeczek imiona, które nosiły ich prababcie na początku dwudziestego wieku. Nikogo nie dziwią już małe Antoniny, dystyngowane Heleny czy powracające w wielkim stylu Marie, które idealnie wpisują się w nowoczesną modę na estetykę vintage. Istnieje jednak jedna, niezwykle melodyjna i szlachetna propozycja, która mimo swojej potężnej i pięknej przeszłości została całkowicie pominięta przez tę wielką falę sentymentalnych powrotów. Choć w czasach PRL-u to imię było absolutnym symbolem dziewczęcego wdzięku, czystości i uniwersalnej elegancji, dzisiejsze statystyki pokazują bolesną prawdę o jego schyłku. W 2025 roku w całym kraju zdecydowało się na nie zaledwie kilkudziesięciu rodziców, co spycha ten dawny diament na sam skraj ostatecznego zapomnienia. Imię Agnieszka, bo o nim mowa, nosiły kultowe bohaterki literackie, ikony muzyki rozrywkowej, dziewczyny z sąsiedztwa i nasze szkolne przyjaciółki, z którymi dzieliliśmy ławkę. Agnieszka brzmiała lekko, dumnie, a jednocześnie posiadała niesamowitą plastyczność językową, która pozwalała na tworzenie dziesiątek miękkich i pełnych rodzicielskiej miłości spieszczeń. Dzisiejszy świat potraktował ten dawny hit wyjątkowo surowo, uznając, że po prostu całkowicie się przejadł i czas oddać przestrzeń nowym, często o wiele bardziej banalnym modom. Dlaczego kultowa Agnieszka straciła pozycję liderki? Głównym powodem, dla którego imię Agnieszka przeżywa obecnie tak drastyczny i bolesny kryzys popularności, jest niefortunny syndrom przesytu pokoleniowego. Dla współczesnych dwudziesto- i trzylatków, którzy sami wchodzą w rolę rodziców i szukają idealnego imienia dla swojej córeczki, to imię może brzmieć zbyt pospolicie. To imię ich mam, cioć, starszych sióstr lub nauczycielek z przedszkola, przez co w ich oczach straciło ono pożądany powiew świeżości oraz unikalności. Panuje przedziwne, choć zupełnie niesprawiedliwe przekonanie, że Agnieszka brzmi obecnie zbyt zwyczajnie i zbyt mocno tkwi w realiach szarych blokowisk minionej epoki, z której młode pokolenie próbuje uciekać. W czasach, gdy rodzice poszukują imion skrajnie krótkich, międzynarodowych albo głęboko ukorzenionych w przedwojennej arystokracji, Agnieszka utknęła w niefortunnej próżni. Trzy sylaby wydają się współczesnym parom zbyt tradycyjne, a popularne dawniej zdrobnienia, takie jak Agusia czy Aga, kojarzą się z dorosłymi kobietami, a nie z maleńkim noworodkiem w łóżeczku. Agnieszka przegrywa dziś walkę z masowo powielanymi trendami, przez co w ubiegłym roku nadano je zaledwie 76 razy w całej Polsce, co w zderzeniu z dawnymi tysiącami brzmi po prostu smutno. Agnieszka: greckie korzenie i fascynująca historia szlachetnego imienia Wielka szkoda, że współczesność tak bezwzględnie odwróciła się od Agnieszki, ponieważ pod względem etymologicznym i historycznym jest to jedno z najpiękniejszych imion w całej europejskiej kulturze. Jego najgłębsze korzenie sięgają starożytnej Grecji i wywodzą się bezpośrednio od słowa hagnos, które w wolnym tłumaczeniu oznacza osobę czystą, świętą, nieskalaną, pełną cnoty i bez skazy. W tradycji łacińskiej imię to błyskawicznie skojarzono również ze słowem agnus, czyli baranek, co dodało mu niezwykłego, symbolicznego ciepła, łagodności oraz niewinności, które przez wieki fascynowały poetów i artystów. To imię o potężnym ładunku energetycznym, które od zarania dziejów było przypisywane kobietom o wielkiej sile ducha, niezłomności i czystych, szlachetnych intencjach. Do Polski imię to trafiło wraz z początkami chrześcijaństwa i przez całe stulecia było zarezerwowane niemal wyłącznie dla najwyższych sfer, goszcząc na dworach królewskich z dynastii Piastów i Jagiellonów. Księżniczki i królowe noszące to miano budowały historię naszego kraju, wnosząc do zamkowych murów powiew południowej elegancji i wysokiej kultury osobistej. Dopiero w dwudziestym wieku Agnieszka zeszła z królewskich salonów i stała się dobrem powszechnym, podbijając serca milionów Polaków, którzy dostrzegli w niej idealny balans między tradycją a melodyjną lekkością. To imię przetrwało największe dziejowe burze, by dziś, w dobie globalizacji, paść ofiarą bezdusznych statystyk. Co oznacza bycie Agnieszką i dlaczego warto przywrócić jej dawny blask? W starych księgach znaczeń imion oraz w astrologii Agnieszka jawi się jako postać o niezwykle bogatym, głębokim wnętrzu, obdarzona silną wibracją cyfry trzy. Przypisuje się jej wrodzoną kreatywność, ogromny urok osobisty, łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi oraz niesamowitą empatię, która czyni z niej wspaniałą przyjaciółkę i partnerkę na całe życie. Kobiety noszące to imię od zawsze były postrzegane jako osoby o silnej osobowości, które potrafią z wielką klasą i uporem dążyć do realizacji własnych marzeń, nie tracąc przy tym swojej naturalnej wrażliwości i dziewczęcego wdzięku. Agnieszka to synonim harmonii, ciepła rodzinnego, a jednocześnie niezależności intelektualnej, która budzi powszechny szacunek w każdym otoczeniu. Choć dzisiejszy świat próbuje zepchnąć to piękne imię na boczny tor, warto na chwilę zatrzymać się i spojrzeć na te trzy sylaby ze świeżym zachwytem. Wybranie Agnieszki dla córki to obecnie gwarancja, że dziewczynka będzie jedyną osobą o tym imieniu w przedszkolnej grupie czy szkolnej ławce, co zapewni jej unikalność, za którą tak bardzo gonią współcześni rodzice. Czas odrzucić nudną powtarzalność z pierwszych miejsc rankingów i postawić na szlachetną, peerelowską klasykę, która od pokoleń udowadnia swoją wielką moc i niezwykłą melodię. Agnieszka czeka na swoje ponowne odkrycie, a mamy, które odważą się przełamać ten chwilowy kryzys, szybko przekonają się, jak wielkie piękno i siłę podarowały swojemu ukochanemu dziecku na całe życie. Zobacz też: To imię było hitem międzywojnia, a dziś nikt o nim nie pamięta. Bije na głowę Stasia i Jasia
To imię niesie ze sobą klątwę samotności. Rodzice powinni je omijać szerokim łukiem
To imię ma w sobie ogromny magnetyzm, niesamowitą klasę i literacki sznyt i na pierwszy rzut oka wydaje się idealnym wyborem dla silnej, niezależnej kobiety XXI wieku. Niestety, pod tą piękną, dystyngowaną fasadą kryje się energia tak wymagająca i bezwzględna, że potrafi zamienić życie małej dziewczynki w nieustanną, samotną walkę z całym światem.
Z zachwytem obserwujemy wielki powrót imion retro, dzięki czemu na placach zabaw znowu biegają małe dziewczynki o tradycyjnych, przedwojennych imionach. Bardzo często zapominamy jednak, że słowa mają potężną moc, a imię, które nadajemy dziecku na całe życie, to coś znacznie więcej niż tylko zbiór ładnych głosek w dowodzie osobistym. Dawne kultury, astrologowie oraz specjaliści od wiedzy tajemnej od wieków wierzyli, że w konkretnych układach liter kryje się unikalny kod energetyczny, zdolny ukształtować charakter, talenty, a nawet miłosną przyszłość człowieka. Wśród setek propozycji ukrywa się jedno wyjątkowo głębokie, biblijne imię, które choć brzmi niezwykle dumnie i szlachetnie, w świecie numerologii cieszy się bardzo ponurą i niepokojącą sławą. Przypisuje się mu specyficzną wibrację, która potrafi odciąć kobietę od bliskich relacji i skazać ją na wieczne poszukiwanie zrozumienia, przez co współcześni rodzice intuicyjnie zaczęli omijać ten dawny hit szerokim łukiem. Kiedy patrzy się na współczesne trendy, widać wyraźnie, że imię Judyta, bo o nim mowa, niemal całkowicie zniknęło z krajobrazu polskich porodówek i urzędów stanu cywilnego. To fascynujące, jak bardzo potrafimy podświadomie wyczuwać ciężar ukryty w niektórych słowach, rezygnując z nich na rzecz propozycji lżejszych i bardziej uniwersalnych. Imię Judyta. Numerologiczna siódemka, czyli sekretny kod wyobcowania Aby w pełni zrozumieć, dlaczego nad Judytą ciąży tak specyficzny cień, trzeba zagłębić się w tajniki starożytnej numerologii, która każdej literze przypisuje konkretną wartość cyfrową. Po zsumowaniu wszystkich elementów tego imienia otrzymujemy mistyczną, wibracyjną siódemkę, a ta cyfra w świecie ezoteryki jest absolutnym synonimem głębokiej samotności, ale także duchowości, intelektualizmu i dystansu do spraw materialnych. Numerologiczne siódemki to osoby niezwykle inteligentne, posiadające analityczny umysł i potężną intuicję, które jednak najlepiej czują się we własnym, zamkniętym dla innych świecie. Dziewczynka, która otrzyma to imię na starcie, zostaje wyposażona w wewnętrzny pancerz, który z jednej strony chroni ją przed powierzchownością, ale z drugiej − buduje wokół niej wysoki, niewidzialny mur, trudny do przebicia dla rówieśników. Judyta jako siódemka nie potrafi bawić się w płytkie, przelotne relacje i rzadko kiedy odnajduje się w głośnym, chaotycznym tłumie, co widać już na etapie wczesnego dzieciństwa. Mała Judyta często woli siedzieć z boku, obserwować otoczenie z powagą dorosłego człowieka i uciekać w świat książek lub własnych myśli, zamiast biegać z rówieśnikami po placu zabaw. Ta wibracja rodzi w kobiecie perfekcjonizm oraz skrajną nieufność wobec intencji innych ludzi, co w dorosłym życiu drastycznie utrudnia zbudowanie trwałego, szczęśliwego związku. Siódemka działa jak filtr, który odrzuca wszystko, co nie jest idealne, skazując właścicielkę tego imienia na wieczne, bolesne poczucie, że nikt na świecie nie jest w stanie w pełni jej zrozumieć i zaakceptować takiej, jaka jest naprawdę. Judyta: korzenie biblijnej bohaterki i duma ukryta w historii Wielka szkoda, że energia tego imienia bywa tak destrukcyjna dla życia towarzyskiego, ponieważ pod względem historycznym i etymologicznym jest to jedna z najbardziej fascynujących i dumnych propozycji. Korzenie imienia wywodzą się bezpośrednio z języka hebrajskiego, w którym słowo Jehudit oznacza po prostu Żydówkę, kobietę z plemienia Judy lub mieszkankę Judei. To imię o ogromnym ładunku historycznym, rozsławione na cały świat dzięki biblijnej Księdze Judyty, opowiadającej o pięknej, młodej wdowie, która uratowała swoje rodzinne miasto przed najazdem asyryjskich wojsk. Bohaterka ta, wykazując się niesamowitym sprytem, odwagą i stalowymi nerwami, wniknęła do obozu wroga, upiła wodza Holofernesa, a następnie pozbawiła życia, stając się symbolem triumfu i niezłomności. Ta dramatyczna opowieść na wieki zakodowała w imieniu Judyta archetyp kobiety silnej, samodzielnej, zdolnej do najwyższych poświęceń, ale też skrajnie samotnej w swoich kluczowych, życiowych wyborach. Biblijna Judyta dokonała wielkiego czynu w pojedynkę, działając w ukryciu i nie prosząc nikogo o pomoc, co idealnie współgra z jej późniejszą numerologiczną wibracją. Przez stulecia imię to inspirowało największych malarzy i rzeźbiarzy, którzy uwieczniali tę dumną postać na swoich płótnach, zawsze podkreślając jej chłód, determinację i dystans do otaczającej rzeczywistości. W Polsce imię to pojawiało się rzadko, głównie w rodach szlacheckich, a krótki renesans przeżyło kilkadziesiąt lat temu, by dziś znowu powrócić do strefy głębokiego zapomnienia. Dlaczego współczesne mamy rezygnują z tego wymagającego imienia? Przyglądając się dzisiejszym wyborom młodych rodziców, widać wyraźnie, że wizerunek idealnego dzieciństwa opiera się na lekkości, radości i ułatwianiu dziecku startu w skomplikowane relacje społeczne. Chcemy, aby nasze córki były otwarte, towarzyskie, łatwo nawiązywały przyjaźnie i czerpały z życia pełnymi garściami w otoczeniu oddanych ludzi. Judyta ze swoim monumentalnym brzmieniem, twardą strukturą językową i ukrytą klątwą samotności po prostu nie pasuje do współczesnego, kolorowego świata nastawionego na szybką komunikację i ciągłą obecność w grupie. Rodzice podświadomie wyczuwają, że to imię mogłoby nałożyć na ich małą córeczkę zbyt dużą powagę i chłód, utrudniając jej beztroskie dzieciństwo. Rezygnując z Judyty, uciekamy przed jej trudną energią, wybierając opcje o wiele bezpieczniejsze i bardziej przewidywalne, co z punktu widzenia psychologii jest w pełni zrozumiałe. Warto jednak pamiętać, że moda bywa przewrotna i to, co dziś uważamy za zbyt ciężkie, za kilkanaście lat może stać się symbolem unikalnej, poszukiwanej niezależności. Jeśli jednak marzysz o tym, by twoja córka miała wokół siebie wianek wiernych przyjaciół, cieszyła się życiem towarzyskim i z łatwością budowała relacje, zapomnij o Judycie. To wybór wyłącznie dla tych, którzy nie boją się kroczyć przez świat samotnie, z wysoko uniesioną głową i świadomością, że ich największą siłą są oni sami. Zobacz też: To imię przyciąga bogactwo jak potężny talizman. Ma wibrację sukcesu, ale rodzice o nim zapomnieli
To imię przyciąga bogactwo jak potężny talizman. Ma wibrację sukcesu, ale rodzice o nim zapomnieli
Współczesna moda na imiona dla dzieci potrafi być niezwykle kapryśna, zmuszając nas do ciągłego powielania tych samych, najpopularniejszych trendów. Istnieje jednak jedna, nieco zapomniana i niezwykle dystyngowana propozycja, która według numerologii ma w sobie unikalny kod przyciągający do człowieka życiową pomyślność oraz finansową stabilizację.
Wybór imienia dla dziecka to jeden z najważniejszych i jednocześnie najtrudniejszych momentów w życiu każdego rodzica. Przeglądamy dziesiątki stron internetowych, wertujemy grube słowniki, radzimy się najbliższych i sprawdzamy najnowsze statystyki urzędów stanu cywilnego, byle tylko znaleźć to jedno, idealne brzmienie. Większość z nas kieruje się obecną modą, szukając imion krótkich, międzynarodowych albo wręcz przeciwnie, z zachwytem wracając do tradycyjnych korzeni retro. Bardzo często zapominamy jednak, że imię to nie tylko zestaw ładnie brzmiących głosek, ale przede wszystkim unikalna energia, która według wielu dawnych kultur oraz systemów ezoterycznych potrafi ukształtować los małego człowieka. Istnieje jedno wyjątkowe, szlachetne imię, które w dawnych wierzeniach było uznawane niemal za talizman przynoszący właścicielce niesamowite szczęście w sprawach materialnych. Choć to imię działa jak prawdziwy magnes na pieniądze, prestiż i spektakularny sukces zawodowy, współcześni polscy rodzice już dawno przestali nadawać je swoim córkom, skazując je na bolesne i zupełnie niezasłużone zapomnienie. Kiedy przyglądam się imionom, które obecnie dominują na polskich porodówkach, uderza mnie ogromna powtarzalność i brak odwagi do sięgania po propozycje z drugiego planu. Masowo wybieramy te same opcje, przez co w jednej grupie przedszkolnej spotykają się trzy lub cztery dziewczynki o tym samym imieniu. Tymczasem imię Eliza, bo to o nim mowa, kryje w sobie tak potężny ładunek elegancji, wdzięku i siły, że powinno być dumą każdej małej kobiety. Nosi w sobie magnetyzm, który w dorosłym życiu pozwala z niezwykłą lekkością przechodzić przez trudne biznesowe zakręty i intuicyjnie wybierać ścieżki prowadzące do finansowego dobrobytu. Eliza to numerologiczna ósemka: co znaczy kod ukryty w literach? Aby w pełni zrozumieć, dlaczego Eliza jest uznawana za imię przynoszące bogactwo, warto zagłębić się w tajniki starożytnej numerologii, która każdej literze przypisuje konkretną wartość cyfrową. Po zsumowaniu wszystkich elementów tego imienia otrzymujemy potężną, wibracyjną ósemkę, a ta cyfra w świecie ezoteryki jest absolutnym synonimem sukcesu materialnego, władzy, determinacji i niesamowitej odporności psychicznej. Numerologiczne ósemki to osoby stworzone do wyższych celów, które posiadają wrodzony talent do zarządzania dużymi projektami, kierowania ludźmi oraz genialną intuicję do robienia dobrych interesów. Eliza jako ósemka nie czeka biernie na to, co przyniesie jej los − ona sama kreuje swoją rzeczywistość z niezwykłą odwagą i konsekwencją. Posiada rzadką umiejętność dostrzegania szans tam, gdzie inni widzą jedynie przeszkody, a jej relacja z pieniędzmi opiera się na zdrowym szacunku i umiejętności ich pomnażania, a nie na ślepym konsumpcjonizmie. To imię koduje w psychice dziecka poczucie własnej wartości, dumę oraz wielką klasę, co w dorosłym życiu ułatwia nawiązywanie kontaktów z ludźmi na najwyższych stanowiskach. Wibracja ósemki sprawia, że energia dostatku naturalnie krąży wokół osoby noszącej to imię, chroniąc ją przed poważnymi kryzysami finansowymi. Szlachetne pochodzenie i literackie korzenie królowej salonów Wielka szkoda, że współcześni rodzice zapomnieli o Elizie, ponieważ pod względem historycznym i etymologicznym jest to jedno z najpiękniejszych imion, jakie możemy podarować dziewczynce. Jego korzenie wywodzą się bezpośrednio z języka hebrajskiego i stanowią skróconą, niezwykle melodyjną formę dostojnego imienia Elżbieta, które w wolnym tłumaczeniu oznacza: „Bóg jest moją przysięgą” lub „pełnią”. Z biegiem stuleci Eliza usamodzielniła się, zyskując status autonomicznego imienia pełnego lekkości, które błyskawicznie podbiło europejskie dwory królewskie, salony arystokracji oraz świat wielkiej literatury. To właśnie do niej wielcy kompozytorzy pisali swoje najpiękniejsze utwory, a pisarze tworzyli postacie kobiet niezależnych, dumnych i wyprzedzających swoją epokę pod względem intelektualnym. W Polsce imię to przeżywało swoje złote lata w dziewiętnastym oraz na początku dwudziestego wieku, będąc symbolem wyrafinowanego smaku, inteligencji i wysokiej kultury osobistej. Nosiły je wybitne pisarki, działaczki społeczne i kobiety, które swoją odwagą zmieniały bieg historii. Posiada ono w sobie unikalną cechę: brzmi niezwykle dystyngowanie w swojej pełnej formie, a jednocześnie daje możliwość tworzenia miękkich, pełnych czułości zdrobnień, takich jak Elizia, Elizka czy urocza, dziewczęca Lizka. Jest uniwersalne, doskonale znane w każdym zakątku globu i łatwe do wymówienia w wielu językach, co we współczesnym, otwartym świecie jest ogromnym atutem dla młodego człowieka budującego swoją międzynarodową karierę. Imię Eliza: dlaczego współcześni rodzice rezygnują z tego talizmanu? Analizując obecne trendy parentingowe, trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, dlaczego tak genialne imię zniknęło z radaru młodych par. Być może stało się ofiarą przedziwnego stereotypu, według którego brzmi ono zbyt poważnie, zbyt chłodno lub kojarzy się z minonym pokoleniem. Rodzice szukają dziś imion skrajnie miękkich, pełnych samogłosek, zapominając, że stabilne, wyraziste struktury językowe dają dziecku o wiele silniejsze poczucie tożsamości. Rezygnując z Elizy, nieświadomie odbieramy kolejnemu pokoleniu dziewczynek szansę na noszenie imienia, które w naturalny sposób buduje autorytet i wzbudza szacunek. Moda ma jednak to do siebie, że bywa bardzo przewrotna i lubi nagradzać tych, którzy potrafią wyłamać się z powszechnego schematu i pójść pod prąd masowych wyborów. Nazwanie córki tym zapomnianym hitem to nie tylko gwarancja, że dziewczynka będzie jedyną osobą o tym mianie w szkolnej ławce, ale przede wszystkim piękny prezent na całe życie w postaci wibracji sukcesu i obfitości. Warto czasem odrzucić najpopularniejsze trendy, wsłuchać się w intuicję i postawić na szlachetną klasykę, która od pokoleń udowadnia swoją wielką moc. Eliza czeka na swój wielki powrót na salony, a pierwsze mamy, które odważą się przywrócić jej dawny blask, szybko przekonają się, jak wielką siłę i pomyślność przemyciły do życia swojego ukochanego dziecka. Zobacz też: To imię było hitem międzywojnia, a dziś nikt o nim nie pamięta. Bije na głowę Stasia i Jasia
To imię w PRL nosiły gwiazdy kina i estrady. Dziś to wstyd nazwać tak dziewczynkę
Trendy w świecie imion dla dzieci potrafią być niezwykle kapryśne, bezlitośnie spychając dawne symbole elegancji do głębokiego cienia. Istnieje jedna propozycja, która w minionej epoce gościła na pierwszych stronach gazet, a dziś musi mierzyć się z bolesną łatką imienia niemodnego i zbyt poważnego dla małego dziecka.
Trendy w świecie mody, designu i imion dla dzieci mają jedną wspólną cechę: uwielbiają zataczać szerokie kręgi i powracać w wielkim stylu po kilkudziesięciu latach nieobecności. Obecnie w polskich urzędach stanu cywilnego przeżywamy prawdziwy renesans imion retro, a młodzi rodzice z zachwytem wertują stare kalendarze, szukając inspiracji w pokoleniu swoich prababć. Na placach zabaw nikogo nie dziwią już małe Antoniny, Heleny czy dystyngowane Apolonie, które idealnie wpisują się w nowoczesną estetykę vintage. Istnieje jednak jedna, niezwykle wyrazista propozycja, która mimo swojej gigantycznej i spektakularnej przeszłości, została całkowicie pominięta przez tę wielką falę powrotów. Choć w czasach PRL-u brzmiała dumnie, nowocześnie i była synonimem wielkiego świata, dziś jej los wydaje się przesądzony. Współczesne statystyki pokazują bolesną prawdę: to dawne cudo popkultury kurzy się na samym dnie rankingu popularności, budząc u młodych par raczej lęk przed przestarzałym brzmieniem niż zachwyt nad dawnym blichtrem. Eleganckie imię z PRL: kiedyś brzmiało dumnie Imię Teresa cieszyło się kiedyś potężną estymą. Nosiły je najjaśniejsze gwiazdy tamtych lat, kobiety z pierwszych stron gazet, wybitne aktorki teatralne oraz piosenkarki, których głosy elektryzowały miliony Polaków od Bałtyku aż po Tatry. Teresa brzmiała dumnie, dystyngowanie, a jednocześnie posiadała w sobie niezwykłą, sceniczną miękkość, która idealnie pasowała do artystycznego świata pełnego elegancji. Niestety, dzisiejsza rzeczywistość obeszła się z tą dawną ikoną wyjątkowo surowo i bezwzględnie. W dobie poszukiwania imion lekkich, międzynarodowych i melodyjnych, to tradycyjne słowo utknęło w przedziwnej i niefortunnej próżni, stając się ofiarą stereotypów językowych i kulturowych zmian pokoleniowych. Imię Teresa: kultowy hit z czasów PRL stracił swój dawny blask Główną przyczyną, dla której imię Teresa przeżywa obecnie tak drastyczny kryzys w oficjalnych rządowych statystykach, jest specyficzne postrzeganie go przez pokolenie dzisiejszych dwudziesto- i trzylatków. Dla młodych ludzi, którzy sami stają się rodzicami, to brzmienie przestało kojarzyć się z gwiazdą kina i estrady, a zaczęło zbyt mocno łączyć się z pokoleniem ich surowych ciotek, babć czy starszych urzędniczek. W języku potocznym i świecie internetowych memów zyskało ono niefortunny status synonimu osoby starszej, zasadniczej i mało elastycznej, co skutecznie odstrasza przyszłe mamy szukające czegoś świeżego. Panuje przedziwne, choć zupełnie nieuzasadnione przekonanie, że nazwanie tak małej dziewczynki mogłoby narazić ją na niezrozumienie, a nawet na ciche drwiny i uśmieszki w przedszkolnej szatni. Dodatkowym problemem okazała się trudność w tworzeniu miękkich, nowoczesnych zdrobnień, które dobrze brzmiałyby we współczesnym świecie. Tradycyjna Tereska kojarzy się wielu osobom zbyt infantylnie, z kolei pełna forma brzmi bardzo poważnie, niemal monumentalnie, co kłóci się z obecną modą na imiona krótkie i dźwięczne. W czasach, gdy na porodówkach króluje minimalizm, te trzy sylaby wydają się młodym parom zbyt ciężkie i obarczone zbyt dużym bagażem historycznym. Teresa przegrywa walkę o uwagę z propozycjami, które łatwiej wymówić za granicą i które nie niosą ze sobą tak silnych, peerelowskich skojarzeń z szarymi blokowiskami i minionym ustrojem. Fascynujące pochodzenie i głębokie korzenie szlachetnego imienia Wielka szkoda, że współczesność tak niesprawiedliwie pomija to imię, ponieważ pod względem etymologicznym i historycznym jest to jedna z najbardziej fascynujących propozycji w Europie. Jego korzenie sięgają starożytnej Grecji i są bezpośrednio powiązane ze słowem thera, które oznacza polowanie, łowy, lub z nazwą wyspy Thera, dzisiejszego Santorini. W wolnym tłumaczeniu Teresa to kobieta pochodząca z tej niesamowitej, słonecznej wyspy, mieszkanka Thery lub po prostu osoba silna, odważna, będąca łowczynią, która potrafi zdobywać to, czego pragnie od losu. Niesie ono w sobie ogromny ładunek energii i południowego temperamentu, o czym całkowicie zapomnieliśmy w naszym surowym, polskim kontekście. Przez wieki imię to było niezwykle popularne na dworach królewskich w Hiszpanii, Portugalii i Austrii, stając się symbolem monarchii, arystokracji i najwyższych sfer społecznych. Do Polski trafiło stosunkowo późno, bo dopiero w siedemnastym wieku, ale błyskawicznie zyskało status dobra luksusowego, wybieranego przez najbogatsze rody magnackie i szlacheckie. Prawdziwy, masowy boom przyszedł jednak w dwudziestym wieku, kiedy z salonów magnackich zeszło pod polskie strzechy i do wielkich miast, stając się ukochanym wyborem milionów rodziców szukających dla córek stabilnego fundamentu. Znaczenie imienia Teresa: jakie cechy przypisuje mu tradycja? W starych księgach znaczeń imion oraz w numerologii Teresa jawi się jako postać o niezwykle bogatym i fascynującym wnętrzu, obdarzona silną wibracją cyfry cztery. Oznacza to osobę niezwykle pracowitą, poukładaną, stałą w uczuciach i posiadającą twardy, moralny kręgosłup, na którym można polegać w każdej kryzysowej sytuacji. Kobiety noszące to imię od zawsze były postrzegane jako doskonałe powierniczki sekretów, osoby o głębokiej intuicji, wielkiej empatii, a jednocześnie posiadające ogromną siłę psychiczną, która pozwala im przetrwać największe życiowe burze. To nie są postacie, które szukają taniego poklasku − Teresa działa w ciszy, z klasą i niesamowitą godnością. Choć dzisiejszy świat próbuje zepchnąć to piękne imię na boczny tor, warto pamiętać o jego szlachetnej i dystyngowanej naturze. Może właśnie ta obecna, bolesna lekcja zapomnienia jest tylko chwilowym przystankiem przed kolejnym, wielkim powrotem na salony? Historia lubi płatać figle i być może za kilkanaście lat nowe pokolenie rodziców, zmęczone wszechobecną powtarzalnością nowoczesnych trendów, spojrzy na te trzy sylaby ze świeżym zachwytem, odkrywając na nowo siłę, odwagę i greckie słońce ukryte w zapomnianej Teresie. Zobacz też: Nowe imię dla dziewczynki na szczytach rankingów. Rodzice nie wiedzą, że ma mroczne znaczenie
To 3-literowe imię z PRL powoli wymiera. Kiedyś hit, dziś wywołuje tylko śmiech i drwiny
Choć dawniej ten 3-literowy hit był absolutnym numerem jeden na porodówkach, współczesne trendy w świecie imion dla dzieci są bezlitosne – okazuje się, że to kultowe imię dla dziewczynki zamiast zachwytu, budzi dziś nieprzyjemne skojarzenia.
Wystarczy jedno spojrzenie na stare fotografie z lat siedemdziesiątych czy osiemdziesiątych, by poczuć klimat tamtych lat, zapach kawiarnianej kawy i dźwięk adapteru. Razem z tamtą epoką narodziła się moda na konkretne, proste imiona, które słyszało się na każdym podwórku, w każdej szkolnej ławce i w każdym zakładzie pracy. Jedno z nich, składające się zaledwie z trzech liter, było absolutną definicją polskiej kobiecości, wdzięku i uniwersalnej elegancji. Nosiły je piosenkarki, aktorki, sąsiadki z bloku i nasze mamy, a rodzice wybierali je z pełnym przekonaniem, że dają córce idealny fundament na przyszłość. Dzisiejsza rzeczywistość bywa jednak wyjątkowo brutalna dla dawnych hitów. Kiedy patrzę na najnowsze oficjalne statystyki rejestracji noworodków w naszym kraju, czuję ukłucie smutku, bo ta dawna ikona polskiej popkultury powoli i nieubłaganie odchodzi w zapomnienie. Co gorsza, proces ten nie wynika jedynie z naturalnej zmiany pokoleniowej, ale z przedziwnej metamorfozy, jaką to słowo przeszło w oczach młodego pokolenia. To, co kiedyś brzmiało dumnie i melodyjnie, w świecie internetowych memów i szybkiej komunikacji zyskało zupełnie nowy, lekko prześmiewczy kontekst, skutecznie odstraszając przyszłych rodziców. Dlaczego kultowe imię z czasów PRL traci popularność w urzędach Odpowiedź na pytanie, dlaczego imię Ewa przeżywa obecnie tak drastyczny spadek popularności, kryje się w mechanizmach współczesnej popkultury i języka potocznego. Dla współczesnych nastolatków i dwudziestolatków Ewa przestała być symbolem pierwszej kobiety czy eleganckiej bohaterki z literatury. Stała się za to bohaterką internetowych żartów, rymowanek i wiralowych filmików, w których to imię jest rymowane w mało wyrafinowany sposób lub używane jako synonim osoby o specyficznych, nieco przestarzałych cechach charakteru. Ta zmiana percepcji sprawiła, że młodzi ludzie, którzy sami zostają rodzicami, podświadomie uciekają od tego wyboru, obawiając się, że ich córka mogłaby stać się obiektem drwin w przedszkolu czy szkole. Dodatkowym ciosem dla Ewy okazała się obecna moda na dawne imiona. Podczas gdy Polacy masowo wracają do imion z początku dwudziestego wieku, takich jak Antonina, z zachwytem wybierając propozycje retro, imiona typowo peerelowskie wciąż kojarzą się z pokoleniem ciotek i babć. Dla wielu młodych par Ewa brzmi zbyt zwyczajnie, zbyt poważnie i zbyt mocno tkwi w realiach szarych blokowisk minionego ustroju. W czasach, gdy szukamy dla dzieci imion albo skrajnie nowoczesnych i międzynarodowych, albo głęboko tradycyjnych, to krótkie i dźwięczne imię utknęło w niefortunnej próżni, z której bardzo trudno będzie mu się wydostać. Fascynujące pochodzenie i biblijne korzenie pierwszej kobiety Wielka szkoda, że współczesność tak niesprawiedliwie obeszła się z Ewą, ponieważ pod względem historycznym i lingwistycznym jest to jedno z najpiękniejszych i najważniejszych imion w dziejach ludzkości. Jego korzenie sięgają głęboko do języka hebrajskiego, w którym słowo Chawwa oznacza po prostu dającą życie, matkę żyjących lub po prostu życie. To imię o ogromnym ładunku energetycznym i symbolicznym, które w tradycji biblijnej zostało przypisane pierwszej kobiecie, stworzonej jako dopełnienie ludzkiego świata. Przez wieki niosło ze sobą dumę, siłę i bezpośrednie powiązanie z początkiem wszystkiego, co ludzkie. Do Europy i do Polski imię to trafiło wraz z chrześcijaństwem, początkowo przyjmując formy zbliżone do łacińskiej Hevy. Co ciekawe, przez bardzo długi czas w dawnej Polsce unikano nadawania tego imienia dzieciom z czystego respektu religijnego − podobnie jak imienia Jezus czy Maryja. Uważano, że postacie biblijne stoją na tyle wysoko w hierarchii, że zwykły śmiertelnik nie powinien nosić ich miana. Dopiero z biegiem stuleci Ewa zaczęła pojawiać się w księgach parafialnych, by wreszcie w dwudziestym wieku stać się dobrem absolutnie powszechnym i kochanym przez miliony Polaków. Co oznacza imię Ewa i jakie cechy przypisuje mu tradycja? W astrologii i starych księgach znaczeń imion Ewa jawi się jako postać o niezwykle silnej osobowości. Przypisuje się jej wibrację cyfry dziewięć, co oznacza osobę pełną pasji, niezależną, niezwykle wrażliwą na piękno, a jednocześnie posiadającą twardy kręgosłup moralny. Kobiety noszące to imię od zawsze były postrzegane jako doskonałe organizatorki życia rodzinnego, które potrafią z ogromną mądrością i spokojem zarządzać nawet największym kryzysem. Są to osoby, które naturalnie przyciągają innych swoją empatią, ciepłem oraz niesamowitą intuicją, która rzadko je zawodzi. Choć dzisiejszy świat próbuje spłycić to imię do poziomu zabawnych memów z mediów społecznościowych, warto pamiętać o jego prawdziwej, głębokiej naturze. Ewa to imię krótkie, zwięzłe, pozbawione zbędnych ozdobników, a jednocześnie niezwykle melodyjne i łatwe do wymówienia w każdym zakątku globu. Może właśnie ta obecna, bolesna lekcja zapomnienia jest tylko chwilowym przystankiem w jego długiej historii? Moda ma to do siebie, że lubi zaskakiwać, i być może za kilkanaście lat nowe pokolenie rodziców spojrzy na te trzy litery ze świeżym zachwytem, odkrywając na nowo jego siłę i czystość. Zobacz też: Nowe imię dla dziewczynki na szczytach rankingów. Rodzice nie wiedzą, że ma mroczne znaczenie
To zapomniane imię z czasów PRL. Bije na głowę Oliwię i Maję, a rodzice go unikają
W świecie zdominowanym przez modne, krótkie imiona o miękkim brzmieniu, istnieje pewien klasyk, który od lat czeka w cieniu na swoje wielkie odrodzenie. Kiedy wypowiadam je na głos, czuję powiew elegancji i siły, której tak bardzo brakuje imionom królującym dziś w rankingach popularności.
Przeglądając kalendarze z imionami, szukamy czegoś, co będzie miało duszę, historię, a jednocześnie nie będzie brzmiało jak imię wyjęte z generatora nowoczesnych trendów. I właśnie wtedy, wśród zakurzonych albumów naszych babć i mam, odnajdujemy ją − Danutę. To imię, które w czasach PRL-u było symbolem pewnej stałości i kobiecej energii, dziś wydaje się najbardziej odświeżającą propozycją, jaką możecie podarować swojej córeczce. Dlaczego o nim zapomnieliśmy? Imię Danuta. Szlachetne pochodzenie i magia ukryta w literach Danuta to imię, które ma w sobie coś z literackiej legendy. Choć wielu kojarzy je głównie z pokoleniem naszych cioć, jego korzenie sięgają znacznie głębiej, bo aż do Litwy, a do polszczyzny trafiło prawdopodobnie dzięki Henrykowi Sienkiewiczowi i jego „Krzyżakom”. Pamiętacie Danusię Jurandównę? To ona nadała temu imieniu rys niewinności, lojalności i romantyzmu, który przetrwał wieki. Etymologia sugeruje, że może ono oznaczać „darowaną przez Boga” lub wywodzić się od południowosłowiańskiego słowa oznaczającego jutrzenkę. Czy można wyobrazić sobie piękniejszy komunikat dla małej dziewczynki niż bycie światłem zwiastującym nowy dzień? W przeciwieństwie do imion takich jak Oliwia czy Maja, które są piękne, ale bywają postrzegane jako pozbawione twardego charakteru, Danuta brzmi dumnie. Ma w sobie tę specyficzną, staropolską szlachetność, która sprawia, że dziewczynka o tym imieniu od razu kojarzy się z kimś o silnej osobowości. W czasach PRL-u Danuty były wszędzie − od ekranów telewizorów po urzędowe biurka − co sprawiło, że imię to nieco nam spowszedniało. Jednak dziś po niemal pół wieku Danuta wraca jako propozycja retro, która jest niesamowicie oryginalna właśnie przez swoją chwilową nieobecność. To imię dla rodziców, którzy nie boją się iść pod prąd i chcą, by ich córka wyróżniała się w tłumie w sposób klasyczny, a nie ekscentryczny. Dlaczego Danuta wygrywa z dzisiejszymi hitami rankingów? Kiedy patrzę na współczesne listy najpopularniejszych imion, widzę ogromną potrzebę „miękkości”. Dominują samogłoski, zdrobnienia, które brzmią niemal identycznie. Danuta przełamuje ten schemat. To imię kompletne, które świetnie brzmi zarówno w formie pełnej, jak i w dziesiątkach uroczych zdrobnień: Danusia, Dusia, Danka, Dana, a nawet nowoczesne Dani. Daje ono dziecku możliwość dorastania wraz z imieniem − mała Danusia może być słodkim przedszkolakiem, ale dorosła pani Danuta to już kobieta budząca respekt i zaufanie. Rodzice, którzy rezygnują z Mai czy Oliwii na rzecz staropolskich imion, często wspominają o chęci powrotu do korzeni. W świecie globalizacji, gdzie imiona stają się coraz bardziej uniwersalne i tracą lokalny koloryt, Danuta brzmi bardzo po polsku, dumnie osadzona w naszej tradycji. Co ciekawe, w badaniach nad psychologią imion, Danuty często opisywane są jako osoby niezwykle zaradne, rodzinne, a jednocześnie posiadające silny kręgosłup moralny. To imię, które niesie za sobą obietnicę stabilności. W dobie niepewności i szybko zmieniającego się świata, nazwanie córki Danutą jest jak podarowanie jej solidnego fundamentu. Powrót mody na retro − czy to już czas na Danutę? Wszystko wskazuje na to, że przeżywamy właśnie renesans imion z połowy ubiegłego wieku. Skoro do łask wróciły już Helena, Maria, a nawet Józefina, to Danuta jest naturalną kolejną kandydatką do wielkiego powrotu. Widzę to już na forach dla mam − coraz częściej pojawiają się zapytania o to zapomniane imię. Rodzice szukają alternatywy, która nie będzie tak kontrowersyjna jak imiona staropolskie typu Bogumiła, a jednocześnie będzie miała w sobie więcej charakteru niż wszechobecna Julia. Danuta idealnie wypełnia tę lukę. Moim zdaniem Danuta bije na głowę Oliwkę, Zuzię, Amelię przede wszystkim unikalnością. W klasie waszej córki prawdopodobnie będzie pięć Oliwek, ale Danuta będzie tylko jedna. To daje dziecku poczucie wyjątkowości od najmłodszych lat. Nie musimy się martwić, że imię kojarzy się z PRL-em − dla dzisiejszych dzieci PRL to równie odległa epoka co średniowiecze. One nie będą widzieć w tym imieniu pani z okienka, ale silną, mądrą koleżankę. Jeśli szukacie imienia, które jest eleganckie, polskie, ma piękne zdrobnienia i nie jest oklepane − przestańcie przeglądać listę TOP 10. Zajrzyjcie do serca i przypomnijcie sobie o Danucie. To imię zasługuje na to, by znów dumnie brzmieć na polskich placach zabaw. Zobacz też: Nowe imię dla dziewczynki na szczytach rankingów. Rodzice nie wiedzą, że ma mroczne znaczenie
„Moja mama nadała mi to imię w latach 80. Dziś wstydzę się przedstawiać nowym znajomym”
Wybór tego imienia w latach 80. wydawał się strzałem w dziesiątkę, ale dzisiejsza rzeczywistość brutalnie weryfikuje tę decyzję. Choć dawniej oznaczało ono prestiż, obecnie wiele kobiet czuje, że stało się ciężarem, który nie pozwala im wejść z lekkością w nowoczesny świat.
Imię Renata to jeden z najbardziej wyrazistych przykładów spektakularnego wzrostu i nagłego upadku popularności w polskiej tradycji nadawania imion. Dla matek rodzących w latach 80. był to szczyt elegancji i powiew zachodniego stylu, który miał otwierać przed córkami drzwi do lepszego świata. Dziś, w 2026 roku, sytuacja wygląda zupełnie inaczej − Renata dla wielu stała się imieniem problematycznym, wywołującym u dorosłych kobiet dyskomfort podczas zawodowych spotkań czy nowych znajomości. Analiza tego zjawiska pokazuje, jak bardzo moda potrafi być bezlitosna dla imion, które zbyt mocno zrosły się z jedną epoką. Blaski i cienie popularności imienia Renata w dobie PRL W latach 80. Renata uchodziła za imię z wyższej półki, kojarzące się z osobą światową i niemal egzotyczną. Nie była to swojska Katarzyna czy Magdalena, które spotykało się na każdym kroku. Renata niosła w sobie pewną twardość, ale i tajemnicę. W tamtym czasie nikomu nie kojarzyło się ono z urzędową rutyną − było świeże, dźwięczne i uznawane za po prostu ładne. Masowa popularność sprawiła, że w niemal każdej grupie przedszkolnej czy klasie z tamtego okresu znajdowało się przynajmniej kilka dziewczynek o tym imieniu. Problem z Renatą polega na tym, że to imię niezwykle mocno zrosło się z konkretną estetyką i pokoleniem. Współczesne skojarzenia niemal natychmiast przywołują obraz kobiet w garsonkach z poduszkami na ramionach i klimaty biur z lat 90., gdzie Renaty były już dorosłymi osobami na stanowiskach. To imię nie doczekało się swojej wersji retro i nie stało się klasyką na miarę Marii czy Zofii. Utknęło w martwym punkcie między wspomnieniem młodości pokolenia rodziców a współczesnością szukającą zupełnie innej energii. W efekcie dodaje ono właścicielce lat i sprawia, że jest ona postrzegana przez pryzmat minionego systemu. Psychologiczny ciężar imienia, które nie pasuje do współczesności Współczesne kobiety noszące imiona z tamtej fali popularności często deklarują poczucie niedopasowania do własnego imienia. Nie wynika to z jego brzmienia − Renata ma przecież piękną etymologię wywodzącą się z łacińskiego słowa renatus, oznaczającego narodzoną na nowo. Problemem okazuje się brak możliwości stworzenia zdrobnienia, które brzmiałoby lekko i nowocześnie. Formy takie jak Reni, Renia czy Renatka są dziś postrzegane jako infantylne lub jeszcze mocniej osadzone w dawnej stylistyce. Poczucie zażenowania przy przedstawianiu się nowym osobom nie dotyczy samych liter, ale skojarzeń, jakie budzą w masowej wyobraźni. W świecie zdominowanym przez Oliwki, Maje i inne miękko brzmiące imiona lifestylowe, Renata brzmi surowo i ciężko. Dominuje nad osobą, zamiast stanowić dla niej subtelne tło. To imię stało się językową kotwicą, która hamuje wizerunek nowoczesnej, aktywnej kobiety, fundując jej etykietę, na którą sama się nie decydowała. Czy Renata ma szansę na odrodzenie w nowym pokoleniu? Mechanizm imion stuletnich sugeruje, że zapomniane klasyki wracają do łask wtedy, gdy pokolenie je noszące niemal całkowicie odejdzie, a imię zacznie kojarzyć się z nostalgią, a nie z codziennością. Obecnie przeżywamy renesans imion takich jak Helena czy Jadwiga, ale Renata wciąż znajduje się w czyśćcu imion średniego pokolenia. Jest zbyt młoda na retro i zbyt stara na bycie nowoczesną. Musi prawdopodobnie odczekać jeszcze co najmniej dwa pokolenia, by zniknęły bezpośrednie skojarzenia z panią z urzędu czy ciocią z imienin. Dopiero wtedy nowi rodzice będą mogli odkryć w nim na nowo łacińską szlachetność i siłę. Do tego czasu imię to pozostanie wyzwaniem dla swoich właścicielek, wymagającym oswojenia lub znalezienia nowego sposobu na jego interpretację. Choć dziś to imię bywa powodem do wstydu, warto pamiętać, że moda jest cykliczna. Za kilkanaście lat, gdy rankingi popularności nasycą się obecnymi hitami, Renata może powrócić jako najbardziej odświeżający trend sezonu. Zobacz też: To kultowe imię z dumą nosili chłopcy w PRL. Dziś to wstyd nazwać tak syna
Dostała imię po babci i teraz ma pretensje. „Wszyscy w klasie się ze mnie śmieją”
Wczoraj wieczorem moja ukochana dwunastoletnia córka wykrzyczała mi w twarz słowa, które bolą bardziej niż jakakolwiek obelga. Zrobiłam coś, co uważałam za najpiękniejszy dowód miłości i szacunku do tradycji, a dziś słyszę od własnego dziecka, że zniszczyłam jej życie i skazałam na wieczne wyśmiewanie na szkolnych korytarzach.
Kiedy dwanaście lat temu byłam w ciąży, odeszła moja ukochana babcia, która była dla mnie najważniejszą osobą na świecie, najmądrzejszą i najwspanialszą kobietą, jaka kiedykolwiek żyła. Nie miałam wtedy wątpliwości, że jeśli urodzę córeczkę, to dam jej na imię właśnie po niej, żeby pamięć o tej cudownej osobie nigdy nie zginęła. Nazwałam moją małą kruszynkę imieniem Kunegunda, uroczo mówiąc do niej Kingusia, i przez lata wszystko było w porządku, dopóki moje dziecko nie poszło do starszych klas szkoły podstawowej. Wczoraj moja córka wróciła do domu z zapłakaną buzią, rzuciła plecak w kąt i oświadczyła, że wszyscy w klasie się z niej śmieją, a ona po prostu wstydzi się nosić to imię. Piękna rodzinna tradycja zderzyła się z bezwzględną rzeczywistością W domu Kingusia zawsze była naszym skarbem, a jej pełne imię, Kunegunda, brzmiało dla nas dumnie, uroczyście i szlachetnie, przypominając nam o korzeniach i historii naszej rodziny. Niestety, współczesna szkoła i rówieśnicy nie mają w sobie ani krztyny wrażliwości na takie wartości, a dla dzieciaków z klasy mojej córki to imię stało się idealnym powodem do okrutnych żartów. Córka opowiedziała mi, że podczas sprawdzania obecności przez nowego nauczyciela, kiedy ten wyczytał ją pełnym imieniem, w sali wybuchła salwa śmiechu. Koledzy z ławki zaczęli przezywać ją Kingą-Kundzią, wołać za nią na przerwach niefajne słowa i tworzyć złośliwe rymowanki, które ranią jej delikatną psychikę. Siedziałam na jej łóżku, tuliłam ją do siebie i czułam, jak pęka mi serce, bo zrozumiałam, że moja osobista, emocjonalna decyzja z przeszłości stała się dla niej ogromnym ciężarem na co dzień. Chciałam dobrze, chciałam podarować jej imię z duszą i historią, a zgotowałam jej koszmar, przez który ona teraz nie chce chodzić do szkoły i zamyka się w swoim pokoju. To potworne uczucie dla matki, gdy widzi, że jej własny wybór, podyktowany najczystszymi intencjami i miłością do zmarłej babci, stał się dla dziecka źródłem wstydu i rówieśniczego wykluczenia. Konflikt w domu o zmianę imienia i żal dorastającej córki Najgorsze jest to, że córka ma teraz ogromne pretensje bezpośrednio do mnie i uważa, że zrobiłam to celowo, nie myśląc o jej przyszłości i o tym, jak rówieśnicy zareagują na tak staroświeckie imię. Wykrzyczała mi, że nienawidzi swojej prababci za to, że tak się nazywała, i że natychmiast, gdy skończy osiemnaście lat, pójdzie do urzędu i zmieni to imię na jakieś normalne, nowoczesne, jak Maja czy Oliwia. Te słowa ranią podwójnie, bo z jednej strony czuję ból jako matka oskarżana o skrzywdzenie dziecka, a z drugiej strony czuję żal, że pamięć o mojej babci jest dla mojej córki powodem do nienawiści. Próbowałam jej tłumaczyć, że Kunegunda to stare, królewskie imię, że ma piękne znaczenie i że powinna nosić je z dumą, ale do nastolatki nie docierają żadne racjonalne argumenty, gdy na szali kładzie się akceptację grupy rówieśniczej. Dla niej liczy się tylko to, co tu i teraz − strach przed każdą lekcją, na której nauczyciel może zwrócić się do niej pełnym imieniem. Widzę, że ten problem niszczy naszą dotychczasową bliskość, bo córka zaczyna unikać rozmów ze mną, obwiniając mnie o każde niepowodzenie towarzyskie i każdą złośliwą uwagę, jaka spotyka ją w szkole. Jak pomóc dziecku zaakceptować tradycyjne imię w świecie nowoczesności Piszę do Was, bo szukam pomocy i porady od innych mam, które być może też popełniły ten sam błąd i uległy rodzinnej nostalgii. Jak mam rozmawiać z córką, by odbudować jej pewność siebie i sprawić, by przestała traktować swoje imię jak życiowy wyrok i powód do wstydu? Na razie ustaliliśmy, że poproszę wychowawczynię, by w dzienniku elektronicznym i przy całej klasie używano wyłącznie formy Kinga, co na chwilę zmniejszyło napięcie, ale wiem, że to tylko doraźne maskowanie problemu, który wróci przy najbliższym rozdaniu świadectw czy rejestracji na egzaminy. Apeluję do wszystkich przyszłych matek, które stoją przed wyborem imienia dla swojego maleństwa: odłóżcie na bok sentymenty, miłość do babć, dziadków i ciotek, a pomyślcie o dziecku, które będzie musiało z tym imieniem iść między rówieśników. Nasze piękne wspomnienia i chęć uczczenia pamięci bliskich nie mogą być ważniejsze niż święty spokój i dobrostan psychiczny naszych dzieci w bezwzględnym szkolnym świecie. Ja swój błąd zrozumiałam za późno, a teraz muszę patrzeć na cierpienie mojej córki i żyć z poczuciem winy, że dałam jej powód do płaczu. Agnieszka Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: To imię dla dziewczynki królowało w PRL. Dziś to obciach nazwać tak córkę
To kultowe imię pachnie latami 90. Dziś nikt go nie nadaje, a to symbol pokolenia Tamagotchi
Jeszcze dwie, trzy dekady temu trudno było znaleźć klasę, w której nie siedziały przynajmniej dwie Kasie. Imię Katarzyna było jednym z największych hitów lat 90. Dziś rodzice wybierają je dla córek naprawdę rzadko, stawiając raczej na krótkie i modne imiona, takie jak Zofia, Laura czy Maja. A szkoda!
Katarzyna to imię z piękną historią, wyjątkowym znaczeniem i ogromną liczbą sympatycznych zdrobnień. Może czas, by rodzice znów zaczęli je nadawać? Katarzyna – znaczenie imienia Imię Katarzyna kojarzy się z klasą, spokojem i inteligencją. Od lat przypisuje się mu znaczenie związane z czystością, uczciwością i wewnętrzną siłą. Kobiety noszące to imię często opisywane są jako ambitne, konkretne i bardzo rodzinne. To osoby, które potrafią zadbać o innych, ale jednocześnie mają silny charakter i jasno określone zasady. Nie bez powodu przez lata rodzice tak chętnie wybierali właśnie to imię – było ponadczasowe i dawało poczucie stabilności. Pochodzenie i etymologia imienia Katarzyna Katarzyna ma korzenie greckie. Wywodzi się od słowa „katharos”, które oznacza „czysty” lub „nieskazitelny”. Do Polski imię trafiło za sprawą tradycji chrześcijańskiej i szybko zdobyło ogromną popularność. Przez wieki funkcjonowało głównie wśród arystokracji i wyższych warstw społecznych, ale z czasem stało się jednym z najbardziej uniwersalnych żeńskich imion w kraju. Co ciekawe, jego odpowiedniki można znaleźć niemal w całej Europie – Catherine, Katherine, Catalina czy Katharina. Dlaczego Katarzyna była hitem lat 90.? W latach 90. Katarzyna była wszędzie. Rodzice wybierali to imię, bo wydawało się eleganckie i dobrze zakorzenione w tradycji. Ogromną rolę odgrywały też popularne zdrobnienia – Kasia, Kaśka, Kasieńka czy Katarzynka. To właśnie wtedy w szkołach roiło się od Kaś. Imię było modne, ale jednocześnie nie budziło kontrowersji. Pasowało zarówno do małego dziecka, jak i przyszłej pani doktor, nauczycielki czy prawniczki. Wielu rodziców uważało je za „pewny wybór”. Dziś jednak sytuacja wygląda zupełnie inaczej. W 2025 roku rodzice prawie nie wybierają tego imienia Współczesne trendy mocno zmieniły sposób wybierania imion dla dzieci. Rodzice coraz częściej szukają imion krótkich, nowoczesnych albo takich, które wyróżnią dziecko w grupie. Katarzyna przegrywa z modą na imiona delikatne, zagraniczne lub brzmiące bardziej „instagramowo”. Dla wielu młodych rodziców Katarzyna stała się imieniem pokolenia ich mam, cioć i starszych koleżanek. Mało kto widzi dziś w nim „świeżość”, choć jeszcze niedawno było absolutnym klasykiem. Paradoksalnie właśnie to może być jego największą zaletą. W czasach, gdy w jednej klasie jest kilka Zofii i trzy Hanie, mała Kasia mogłaby naprawdę się wyróżniać. Z danych Ministerstwa Cyfryzacji wynika, że w 2025 roku rodzice nadali imię Katarzyna tylko 221 dziewczynkom. Najwięcej, bo aż 31 Kaś, urodziło się w Małopolsce. Najmniej – w województwie warmińsko-mazurskim – tylko 4. Ciekawostki o imieniu Katarzyna Katarzyna należy do imion o największej liczbie zdrobnień w języku polskim. Imię przez lata utrzymywało się w ścisłej czołówce najpopularniejszych imion żeńskich w Polsce. Z Katarzyną związane jest powiedzenie: „Święta Katarzyna śmiechem, święty Andrzej grzechem”, odnoszące się do dawnych tradycji andrzejkowych i katarzynkowych. Imię nosiło wiele królowych, świętych i znanych kobiet na świecie. Popularność imienia była tak duża, że w latach 90. „Kasia” stała się wręcz symbolem typowego imienia dziewczynki. Czy Katarzyna jeszcze wróci do łask? Historia pokazuje, że moda na imiona bardzo często zatacza koło. Imiona uznawane za „staromodne” po latach wracają jako stylowe i oryginalne. Tak było z Antoniną, Heleną czy Zofią. Niewykluczone więc, że za kilka lat Katarzyna znów zacznie pojawiać się w rankingach popularności. Ma wszystko, czego dziś szukają rodzice: piękne znaczenie, tradycję i ponadczasowy charakter. Na razie jednak pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych imion pokolenia lat 90. Zobacz także: To kultowe imię z dumą nosili chłopcy w PRL. Dziś to wstyd nazwać tak syna
To kultowe imię z dumą nosili chłopcy w PRL. Dziś to wstyd nazwać tak syna
Były czasy, gdy to imię stanowiło symbol siły, dumy i szlachetności. Dziś jednak, gdy wypowiadamy je na głos w otoczeniu młodych rodziców, w powietrzu zawisa dziwna cisza, a w oczach rozmówców pojawia się trudny do ukrycia dystans.
Obserwujemy dziś spektakularny upadek „królów PRL-u”. Mowa o imionach, które kiedyś stanowiły fundament naszej tożsamości, a dziś kojarzą się wyłącznie z memami, starszymi panami z wąsem i czasami, o których wielu chce zapomnieć. Na samym szczycie tej listy znajduje się on − Andrzej. Imię, które nosili królowie, święci i prezydenci, a które dzisiaj stało się dla młodych pokoleń niemalże imieniem zakazanym. Dlaczego tak się stało, że imię oznaczające mężnego i dzielnego stało się w oczach współczesnych mam synonimem braku gustu? Złota era Andrzeja, czyli jak imię zdominowało polskie podwórka Aby zrozumieć dzisiejszą niechęć, musimy przenieść się do lat 50., 60. i 70. ubiegłego wieku. Wtedy Andrzej nie był po prostu imieniem − był standardem. Na każdym piętrze bloku z wielkiej płyty mieszkał przynajmniej jeden Jędrek, a Andrzejki były najważniejszą imprezą w kalendarzu, zaraz po Bożym Narodzeniu. Rodzice wybierali je masowo, bo brzmiało solidnie, swojsko, a jednocześnie miało w sobie pewien europejski sznyt. Andrzej to przecież imię apostoła, które niosło ze sobą obietnicę stabilizacji i siły charakteru. W tamtych czasach nikt nie zastanawiał się nad unikalnością; liczyło się to, by imię było porządne. Andrzejowie z tamtych lat to dziś nasi ojcowie i dziadkowie. To pokolenie, które budowało Polskę, przechodziło przez mroki stanu wojennego i świętowało odzyskanie wolności. To właśnie ta wszechobecność stała się jednak pierwszym gwoździem do trumny popularności tego imienia. Statystyka bywa bezlitosna − jeśli co trzeci mężczyzna w twoim otoczeniu ma tak samo na imię, to w pewnym momencie następuje przesyt. Młodzi rodzice z przełomu wieków, szukając tożsamości dla swoich dzieci, chcieli odciąć się od szarości PRL-u. Andrzej zaczął kojarzyć się z kolejką po mięso, zapachem tytoniu i niedzielnymi obiadami u teściów, a nie z nowoczesnym, dynamicznym światem, do którego aspirowaliśmy. Imię stało się ofiarą własnego sukcesu − było zbyt popularne, by mogło pozostać modne. Kulturowy upadek i moc internetowych memów To, co zaczęło się jako naturalne znudzenie imieniem, w ostatniej dekadzie przybrało formę brutalnej weryfikacji przez popkulturę. Internet nie zna litości, a Andrzej − obok Janusza i Grażyny − stał się jednym z głównych bohaterów polskich memów. Nagle imię, które nosił Andrzej Kmicic, zaczęło być używane w kontekstach prześmiewczych, obrazujących postać typowego Polaka o dość ograniczonych horyzontach. „Andrzejku, nie denerwuj się”, „Andrzej to nie imię. Andrzej to stan umysłu” − te i setki innych haseł na stałe weszły do potocznego języka, odzierając to imię z powagi i godności. Dla współczesnej mamy, która starannie wybiera imię dla swojego synka, planując mu przyszłość na międzynarodowych uczelniach, Andrzej brzmi dziś po prostu... ciężko. To imię, które w jej uszach „źle się starzeje”. Boimy się, że dziecko o takim imieniu będzie wyśmiewane w szkole, że rówieśnicy będą sypać żartami z sieci. Ten lęk jest paraliżujący. W świecie, gdzie wizerunek jest wszystkim, Andrzej stał się etykietą, którą niewielu ma odwagę przykleić swojemu dziecku. Obserwuję to z pewnym smutkiem, bo obiektywnie patrząc, jest to imię o pięknej fonetyce i mocnym znaczeniu. Niestety, w starciu z algorytmami mediów społecznościowych i zbiorową wyobraźnią internautów, tradycja przegrała z satyrą. Dziś nazwanie syna Andrzejem jest postrzegane jako akt niemal rewolucyjny albo przejaw kompletnego braku wyczucia czasu. Czy Andrzej ma szansę na wielki powrót w stylu retro? Znany jest mechanizm tzw. imion stuletnich. Polega on na tym, że imiona naszych dziadków wracają do łask dopiero wtedy, gdy pokolenie, które je nosiło, niemal całkowicie odchodzi, a ich imiona zaczynają pachnieć nostalgią, a nie codziennością. Tak stało się z Antonim, Franciszkiem czy Janem. Obecnie przeżywamy renesans imion takich jak Józef czy Henryk. Czy ten sam los czeka Andrzeja? Na razie wszystko wskazuje na to, że rana zadana przez internetowe żarty wciąż jest zbyt świeża. Andrzej musi przejść długą drogę, zanim znów stanie się świeży i intrygujący. Jednak jako optymistka i obserwatorka trendów, wierzę, że kiedyś nadejdzie moment, w którym jakaś młoda, wpływowa para − może artystów, może influencerów − ogłosi światu: „Oto nasz syn, Andrzej”. I wtedy nagle, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, zobaczymy w tym imieniu to, co widzieli nasi przodkowie: odwagę, męstwo i klasykę. Zanim to jednak nastąpi, Andrzej pozostanie w bezpiecznej przystani imieninowych kalendarzy starszych pokoleń. Dziś nazwanie tak dziecka wymaga odwagi i pewności siebie, by nie ugiąć się pod ciężarem ironicznych uśmiechów rodziny. Czy to wstyd? Absolutnie nie, imię to nie wyrok. Ale dziś wybór ten jest bez wątpienia pod prąd − a jak wiemy, płynięcie pod prąd bywa męczące, nawet jeśli na końcu czeka na nas piękna, choć nieco zapomniana tradycja. Zobacz też: To imię dla dziewczynki królowało w PRL. Dziś to obciach nazwać tak córkę
To imię dla dziewczynki królowało w PRL. Dziś to obciach nazwać tak córkę
Istnieje takie imię dla dziewczynki, które niegdyś nosiły z dumą tysiące Polek, a które obecnie wywołuje u młodych rodziców jedynie dreszcz przerażenia i ironiczny uśmiech.
Jeszcze kilka lat temu nikt nie przypuszczał, że place zabaw opanują małe Antoniny i Stasie − imiona naszych dziadków wróciły na salony w wielkim stylu, owinięte w muślinowe kocyki i otoczone aurą prestiżu. Jednak w tym wielkim powrocie do korzeni istnieje pewna czarna dziura. To specyficzna kategoria imion, które utknęły w próżni lat 60., 70. i 80. i za nic w świecie nie chcą z niej wyjść. Na samym szczycie tej listy znajduje się Grażyna. Imię, które w PRL-u było absolutnym hitem, a dziś przez wielu uważane jest za szczyt obciachu. Kiedy myślę o Grażynie, widzę te wszystkie kobiety z mojej młodości − nauczycielki w eleganckich garsonkach, ciocie serwujące najlepszy sernik na kruchym spodzie, urzędniczki z nienagannym kokiem. To było imię z klasą, literackie, stworzone przecież przez samego Adama Mickiewicza! A jednak coś poszło nie tak. Współczesny świat internetu i memów zrobił z Grażyny (w duecie z Januszem) symbol braku gustu, zaściankowości i specyficznego stylu bycia, który chcemy zostawić daleko za sobą. Dziś nazwanie tak córki wydaje się niemal aktem odwagi, na który decydują się tylko nieliczni buntownicy. Literacki rodowód i wielka chwała − jak Grażyna podbiła serca Polaków Warto przypomnieć, że Grażyna to nie jest po prostu stare imię. To imię wymyślone, które narodziło się w głowie wieszcza na potrzeby poematu o walecznej litewskiej księżnej. Wywodzi się od litewskiego słowa graži, co oznacza po prostu piękna. Przez dekady kojarzyło się z siłą, niezależnością i szlachetnością. W czasach PRL-u, kiedy polskie rodziny szukały imion swojskich, a zarazem dostojnych, Grażyna idealnie wpisywała się w ten nurt. Była wszędzie − w filmach, w piosenkach, w każdej szkolnej ławce. Dla pokolenia naszych matek i babć Grażyna była imieniem nowoczesnym. To była kobieta pracująca, matka Polka, która potrafiła zdobyć szynkę na święta i jednocześnie wyglądać jak milion dolarów w sukience z Pewexu. Emocje, jakie budziło to imię, były wyłącznie pozytywne. Nikt wtedy nie przypuszczał, że kilkadziesiąt lat później stanie się ono elementem żartów. Co się stało, że ta piękna księżna z poematu Mickiewicza stała się Grażynką z internetowych opowiastek o zakupach w dyskontach? Klątwa memów i grażynizmu − dlaczego dziś unikamy tego imienia? Można śmiało zaryzykować tezę, że żadne inne imię w polskiej historii nie ucierpiało tak bardzo przez kulturę cyfrową. Mechanizm był bezlitosny: Grażyna stała się etykietą dla pewnego typu zachowań, które nowe pokolenie uznało za obciachowe. Kojarzy się z klapkami na nogach, reklamówką w ręku i głośnym komentowaniem rzeczywistości. To smutne, bo w ten sposób odebraliśmy godność imieniu, które nosiło wiele wspaniałych i mądrych kobiet. Dziś młoda mama, wybierając imię dla swojej córeczki, marzy o Laurze, Mai czy Amelii. Chce czegoś, co brzmi międzynarodowo, lekko, zwiewnie. Grażyna przy nich brzmi ciężko, betonowo, niemal jak relikt minionej epoki meblościanek i darmowych wczasów w Bułgarii. Strach przed tym, że dziecko będzie wyśmiewane w szkole lub że zostanie mu przypięta łatka pani z okienka, jest silniejszy niż sentyment do tradycji. To klasyczny przypadek, gdy imię staje się ofiarą stereotypu, od którego bardzo trudno uciec. Czy Grażyna ma szansę na wielki powrót? Czy przyjdzie taki moment, w którym Grażyna znów stanie się modna? Skoro wróciła Zofia, skoro wrócił Ignacy, to może za dwadzieścia lat jakaś topowa influencerka nazwie tak swoją córkę, nadając imieniu nowy, alternatywny blask? Na razie jednak jesteśmy w fazie silnego wyparcia. Obecnie w rankingach popularności Grażyna znajduje się na samym dole − w całym roku nadaje się to imię zaledwie kilkunastu dziewczynkom w całej Polsce. Moim zdaniem, to imię potrzebuje czasu. Musi minąć jeszcze jedna generacja, aby Grażyna przestała kojarzyć się z memami, a zaczęła znów kojarzyć się z Mickiewiczowską księżną. Może wtedy dostrzeżemy w nim to, co widzieli nasi rodzice: siłę, piękno i literacką głębię. Na razie jednak, jeśli usłyszysz na placu zabaw, jak ktoś woła „Grażynko!”, możesz mieć niemal stuprocentową pewność, że woła babcię, a nie biegającą z łopatką wnuczkę. Czy to obciach? Może po prostu to imię musi odpocząć, by wrócić w chwale, gdy my wszyscy zapomnimy już o Januszach i Grażynach z internetu. Zobacz też: „Chrześnicy na komunię dam najwyżej 100 zł. Jej matka i tak zwędzi gotówkę dla siebie”
Nowe imię dla dziewczynki na szczytach rankingów. Rodzice nie wiedzą, że ma mroczne znaczenie
Wybór krótkiego i dźwięcznego imienia dla córki wydaje się idealnym rozwiązaniem w dzisiejszym, zabieganym świecie, jednak za niektórymi trendami kryje się drugie dno. Hit ostatnich lat, który podbija polskie urzędy stanu cywilnego, ma etymologię pełną buntu i goryczy.
Rodzice masowo odchodzą od długich, wielosylabowych imion na rzecz krótkich, trzyliterowych perełek, które świetnie brzmią pod każdą szerokością geograficzną. Na szczytach tych rankingów, tuż obok Mai czy Zuzi, rozgościło się imię, które brzmi jak szept − delikatne, słodkie i niesamowicie modne. Mia. Wymawiamy je z uśmiechem, kojarząc z hollywoodzkim blichtrem i nowoczesnością. Jednak, gdy zajrzeć głębiej w jego rodowód, można poczuć lekki dreszcz. Okazuje się, że pod tą aksamitną powłoką kryje się ładunek emocjonalny, który wielu rodziców mógłby wprawić w niemałe zakłopotanie. Gorycz ukryta w trzech literach − mroczna etymologia imienia Mia Większość z nas traktuje imię Mia jako samodzielny byt, ale językoznawcy nie mają wątpliwości: to skrócona forma imienia Maria, która przez wieki ewoluowała w różnych kulturach. I tu zaczynają się schody. Imię Maria wywodzi się z hebrajskiego Mirjam, a jego znaczenie od wieków spędza sen z powiek badaczom. Jedną z najsilniej ugruntowanych interpretacji jest słowo „mara”, oznaczające... gorycz. Tak, ta urocza Mia, którą nazywamy nasze różowe niemowlęta, niesie ze sobą znaczenie „gorzka” lub „smutna”. W starożytnych tekstach odnosiło się to do cierpienia, ale też do trudów życia, które hartują ducha. Ale to nie wszystko. Druga, równie popularna ścieżka etymologiczna prowadzi nas do znaczenia „rebeliantka” lub „ta, która się buntuje”. Mia to osoba, która nie godzi się na zastany porządek, która idzie pod prąd i walczy o swoje. Choć brzmi to burzliwie, warto zadać sobie pytanie: czy w dzisiejszym świecie bycie „rebeliantką” nie jest przypadkiem ogromnym atutem, który pomoże kobiecie przetrwać w dżungli współczesności? Promyk światła w skandynawskim wydaniu, czyli drugie oblicze Mii Etymologia rzadko jest jednak czarno-biała, a Mia ma też swoje drugie, znacznie bardziej świetliste oblicze. W krajach skandynawskich oraz w kręgach romańskich imię to często łączy się z łacińskim słowem mea, co oznacza po prostu „moja”. Czy może być coś piękniejszego dla matki, niż nazwanie swojej wyczekanej córeczki tym jednym, krótkim słowem, które podkreśla niesamowitą więź? „Moja” − jedyna, ukochana, najbliższa sercu. Co więcej, w wielu interpretacjach Mia jest postrzegana jako „ukochana przez Boga” lub „pragnąca dziecka”. To nadaje jej wymiar niezwykle ciepły i opiekuńczy. To imię, które z jednej strony ma pazur buntowniczki, a z drugiej − miękkość i czułość. Ta dwoistość jest absolutnie fascynująca. Mia nie jest oczywista. Jest jak wiosenna burza − potrafi przynieść deszcz i chłód, ale po niej zawsze wychodzi słońce i świat staje się świeższy. Rodzice wybierający to imię często podświadomie wyczuwają tę energię − połączenie nowoczesnej siły z tradycją. Dlaczego Polacy oszaleli na punkcie Mii i czy warto ulegać modzie? Widzę jeszcze jeden powód, dla którego Mia bije ostatnio rekordy popularności. To imię dla obywatelki świata. W dobie emigracji, podróży i globalnych korporacji rodzice szukają imion, które nie będą łamaczem językowym dla obcokrajowców. Mia brzmi tak samo dobrze w Warszawie, Londynie, Rzymie czy Nowym Jorku. Jest krótkie, łatwe do zapisania i nie posiada naszych charakterystycznych „ogonków”, co dla wielu jest ogromną zaletą. To imię-klucz, które otwiera wiele drzwi, nie niosąc ze sobą bagażu trudnej wymowy. Czy mroczne znaczenie powinno nas odstraszać? Moim zdaniem − absolutnie nie. Imię to tylko drogowskaz, a nie wyrok. Znając jednak jego historię, możemy patrzeć na naszą małą Mię z większym zrozumieniem, gdy po raz setny powie „nie” lub gdy z uporem godnym lepszej sprawy będzie dążyć do celu. Może właśnie tej kropli goryczy i buntu potrzebuje dzisiejsze pokolenie dziewczynek, by wyrosnąć na silne i niezależne kobiety? Wybór imienia to pierwsza opowieść, jaką fundujemy dziecku. Mia to kobieta, która kocha mocno, ale potrafi też zawalczyć o siebie. I choć jej korzenie mogą wydawać się trudne, to przecież najpiękniejsze kwiaty często rosną na najbardziej wymagającym gruncie. Zobacz też: Najkrótsze imię w Polsce ma tylko 1 literę. Rodzice przecierają oczy, że tak można nazwać dziewczynkę
To już przegięcie: to imię dla dziewczynki wciąż się spotyka w 2026, a przecież to nazwa sera
Rzadkie imiona żeńskie w Polsce potrafią zaskoczyć. Z danych rejestru PESEL wynika, że część imion nosi zaledwie kilka kobiet, często maksymalnie 10 w całym kraju. Wśród nich są bardzo nietypowe propozycje.
Jest jedno imię, które brzmi jak wyjęte z dawnych opowieści, a jednak nadal figuruje w rejestrze PESEL. Chodzi o Gołdę − to jedna z tych propozycji imion dla dziewczynki, które w Polsce nosi zaledwie kilka osób. Dla wielu rodziców to właśnie taki detal robi różnicę: imię rozpoznawalne, ale niemal niespotykane na placach zabaw czy w szkolnym dzienniku. Gołda wraca w rozmowach rodziców, choć wciąż to imię rzadkie Warto też zauważyć, że Gołda nie jest „modną nowinką” − ma wyraźne historyczne i kulturowe korzenie. Wywodzi się z języka jidysz, w którym słowo oznacza „złoto”. Jest to odpowiednik germańskich imion takich jak Aurelia czy Chrysta (również odnoszących się do złota i blasku). Jeśli więc ktoś szuka imienia z charakterem, a jednocześnie nie chce iść w stronę zupełnie fantazyjnych zlepków liter, ta propozycja może zwrócić uwagę. Jednocześnie jej rzadkość oznacza coś bardzo praktycznego: ogromna szansa, że w grupie czy klasie nie będzie drugiej osoby o tym samym imieniu. Szakira i Merida pokazują, jak daleko sięgają dziś inspiracje Na liście najrzadszych imion pojawiają się też te kojarzone zupełnie inaczej niż Gołda. Szakira to przykład imienia związanego z popkulturą, choć w polskich realiach pozostaje ono wyborem niszowym. Podobnie Merida, przywołująca skojarzenia z bohaterką animacji, funkcjonuje w rejestrach, choć spotkanie dziewczynki o tym imieniu wciąż należy do rzadkości. Dla rodziców to może być ciekawa wskazówka: widać, że nietypowe imiona nie muszą pochodzić wyłącznie z rodzinnych historii czy tradycji regionalnych. Coraz częściej inspiracje są międzynarodowe i mocno współczesne. Z drugiej strony taka decyzja zwykle wymaga chwili namysłu − choćby pod kątem wymowy, zapisu i tego, jak imię „pracuje” w codziennych sytuacjach: w przedszkolu, w dokumentach, w rozmowach z rówieśnikami. Staropolskie formy znów przyciągają uwagę, choć wciąż są na marginesie W zestawieniu rzadkich imion żeńskich widać też wyraźny ślad dawnych, staropolskich form. Domasława, Chwalimira czy Rościsława brzmią jak żywcem wyjęte z kronik, a jednak przetrwały w rejestrach. To propozycje, które często podobają się rodzicom szukającym imienia „z historią” i wyrazistą konstrukcją, nawet jeśli dziś są absolutną rzadkością. Obok nich pojawiają się żeńskie odpowiedniki imion męskich, które praktycznie nie funkcjonują w codziennym użyciu, takie jak Błażeja czy Cypriana. Z perspektywy rodziny to zwykle wybór wynikający z chęci podkreślenia tradycji albo przeciwnie − wyróżnienia dziecka imieniem, które nie zniknie w tłumie. W obu przypadkach wspólny mianownik pozostaje ten sam: to imiona skrajnie rzadkie. Dane z rejestru PESEL przypominają o czymś ważnym: moda na oryginalne i unikatowe imiona wraca, a rodzice coraz częściej rozglądają się poza utartymi schematami. Jeśli jesteście na etapie wyboru imienia, taka lista może pomóc uporządkować myślenie − czy bliżej wam do propozycji z historią, jak Gołda, czy do brzmień zapożyczonych z innych kultur i języków. Zobacz też: Najkrótsze imię w Polsce ma tylko 1 literę. Rodzice przecierają oczy, że tak można nazwać dziewczynkę
Rodzice myślą, że to imię dla dziewczynki to wstyd. Za 10 lat wszyscy będą chcieli tak nazywać córki
Kiedy po raz pierwszy usłyszałam to imię na placu zabaw, na chwilę zastygłam. Nie dlatego, że mi się nie podobało, ale dlatego, że wyczułam w nim pewnego rodzaju odwagę rodziców. Odwagę, by przeciwstawić się nudzie i przewidywalności.
Pamiętam czasy, gdy Julia była szczytem egzotyki, a imiona takie jak Antonina czy Franciszek kojarzyły się wyłącznie z zakurzonymi fotografiami naszych prababć. Dziś te same imiona królują w rankingach, a rodzice prześcigają się w poszukiwaniu czegoś, co będzie jednocześnie tradycyjne, ale i świeże. I właśnie w tym momencie na scenę wkracza ona − Zoja. Imię, które w wielu polskich domach wciąż budzi szeptane pod nosem komentarze o „dziwactwach”, a które moim zdaniem za dekadę będzie tak naturalne jak dzisiejsza Zuzanna czy Hanna. Zoja ma w sobie coś magnetycznego − jest krótkie, dźwięczne i niesie ze sobą niesamowitą energię. Jednak dla wielu osób z pokolenia naszych rodziców czy dziadków, wciąż brzmi obco, twardo lub po prostu nie pasuje do polskiego nazwiska. Czy to jednak powód, by z niego rezygnować? Absolutnie nie. Dlaczego Zoja budzi kontrowersje? Mit „wstydu” kontra rzeczywistość Wielu rodziców, z którymi rozmawiam, przyznaje, że imię Zoja było na ich liście faworytów, ale ostatecznie polegli w starciu z opinią rodziny. „To brzmi jak imię dla psa”, „Dziecko będzie miało pod górkę w szkole” − to tylko niektóre z absurdalnych argumentów, które słyszą młode mamy. Ten rzekomy wstyd wynika jednak wyłącznie z braku osłuchania. Zoja to imię o korzeniach greckich, oznaczające po prostu „życie”. Czy może być piękniejsza wróżba dla nowo narodzonej dziewczynki niż obdarowanie jej imieniem, które jest synonimem witalności i istnienia? Obserwujemy teraz ciekawe zjawisko: odchodzimy od imion bardzo długich i skomplikowanych na rzecz tych krótkich, konkretnych, które świetnie brzmią w międzynarodowym środowisku. Zoja idealnie wpisuje się w ten trend. Jest nowoczesna, ale nie jest wzięta z „sufitu”. Ma swoją historię i głębię. To, co dziś niektórzy nazywają wstydem, ja nazywam awangardą. Za 10 lat, gdy dzisiejsze Zoje pójdą do szkół, okaże się, że ich imiona są kojarzone z pewnością siebie, oryginalnością i inteligencją. Powrót do znaczeń, czyli moc, która kryje się w dwóch sylabach Jako mama wiem, że wybierając imię, podświadomie szukamy dla dziecka tarczy. Chcemy, by imię mu pomagało, a nie przeszkadzało. W przypadku Zoi ta tarcza jest wyjątkowo mocna. W dobie wszechobecnego minimalizmu krótkie imiona stają się symbolem klasy. Zauważcie, jak zmieniło się postrzeganie imion takich jak Mia, Lea czy właśnie Zoja. Jeszcze niedawno uważane za niepoważne, dziś są wybierane przez świadomych rodziców, którzy chcą, by ich córka wyróżniała się z tłumu pięciu dyżurnych imion w grupie przedszkolnej. Zoja to imię, które nie potrzebuje zdrobnień, choć polszczyzna jest pod tym względem bardzo łaskawa i pozwala nam na czułe Zojki czy Zojeczki. Ma w sobie pewną dozę tajemnicy, kojarzy się z naturą, z czymś pierwotnym i czystym. To właśnie ta prostota sprawi, że za dekadę wszyscy będziemy chcieli tak nazywać córki. Przejadły nam się imiona z dziesięcioma wariantami zdrobnień, przy których zapominamy, jak dziecko ma właściwie na imię w dokumentach. Szukamy konkretu. Zoja to obietnica silnej osobowości. Jeśli dziś boisz się reakcji otoczenia, pomyśl o tym, że za kilka lat to Ty będziesz tą mamą, która wyznaczyła trend, za którym inni tylko podążają. Rankingi nie kłamią − nadchodzi era imion krótkich i dźwięcznych Jeśli spojrzymy na statystyki urzędów stanu cywilnego, zauważymy, że Zoja powoli, ale systematycznie pnie się w górę. To już nie jest imię marginalne, to imię, które „puka” do pierwszej pięćdziesiątki najpopularniejszych wyborów. To jasny sygnał, że przełamujemy bariery. Coraz częściej podróżujemy, pracujemy w globalnych firmach, mamy znajomych na całym świecie − chcemy imion, które nie wymagają łamania języka przez obcokrajowców, a Zoja jest pod tym względem idealna. Moim zdaniem, za 10 lat to imię przejdzie tę samą drogę, co kiedyś Oliwia czy Amelia. Najpierw budziło zdziwienie, potem ciekawość, aż w końcu stało się standardem piękna. Rodzice, którzy dziś decydują się na Zoję, dają swojej córce coś wyjątkowego: imię, które jest jak dobrze skrojona sukienka − eleganckie, ponadczasowe i zawsze na miejscu. Nie bójmy się imion, które brzmią inaczej. To właśnie ta inność jest ich największą siłą. Pamiętajcie, że to my, rodzice, nadajemy imionom znaczenie poprzez miłość, jaką darzymy nasze dzieci. Zoja to imię pełne życia − dosłownie i w przenośni. I gwarantuję wam, że już niedługo nikt nie będzie pytał „Dlaczego tak?”, ale „Czemu sami na to nie wpadliśmy?”. Zobacz też: Tureckie imiona prosto z ukochanych seriali Polaków. Niektóre nadają się dla obu płci
To śliczne imię robi furorę: rodzice nazywają dziewczynki jak napój. Eksperci ostrzegają: może rodzić problemy
To imię błyskawicznie zyskuje popularność wśród rodziców dziewczynek. W Polsce nosi je już 1230 osób. Rada Języka Polskiego apeluje jednak o ostrożność, wskazując na kłopotliwe skojarzenia z nazwą rośliny i napoju.
Wybór imienia często zaczyna się prosto: ma ładnie brzmieć, pasować do nazwiska, dobrze wyglądać w dokumentach i nie budzić niechcianych skojarzeń w szkole czy później w pracy. Właśnie dlatego rosnąca popularność Melisy przyciąga uwagę. W 2001 roku imię Melisa otrzymało 10 dziewczynek, w 2009 roku 12, a w 2025 już 118. To duża zmiana w krótkim czasie, która pokazuje, jak szybko potrafią rozkręcać się trendy. Melisa wraca do rankingów imion Rodzice coraz częściej szukają inspiracji poza klasycznymi zestawami imion. Pojawiają się wpływy natury, mitologii, literatury czy brzmień z innych języków. Melisa wpisuje się w ten nurt: jest rozpoznawalna, ale nadal nie tak powszechna jak najpopularniejsze imiona w Polsce. Jednocześnie warto pamiętać, że to imię nosi już 1230 osób, więc w wielu miejscach nie będzie absolutną rzadkością. Eksperci studzą entuzjazm: problem zaczyna się w znaczeniu słowa Rada Języka Polskiego zwraca uwagę na praktyczną zasadę, o której łatwo zapomnieć w emocjach związanych z wyborem imienia: nie zaleca się nadawania imion tożsamych z nazwami pospolitymi. A „melisa” funkcjonuje w polszczyźnie właśnie jako zwykłe słowo, kojarzone z rośliną o właściwościach uspokajających oraz z napojem przygotowywanym z jej liści. To nie jest spór o gust. Chodzi o sytuacje z codzienności, które mogą być dla dziecka zwyczajnie męczące. Imię, które jest jednocześnie nazwą rzeczy, bywa pretekstem do żartów, nieporozumień albo automatycznych skojarzeń. W praktyce może to wyglądać tak: w szkole lub przedszkolu ktoś powtarza dowcipy związane z „herbatką z melisy”, w rozmowach pojawiają się komentarze, które miały być „niewinne”, a zostają na długo w pamięci, w dorosłym życiu imię może wzbudzać skojarzenia, których dana osoba wcale nie wybierała. Jeśli rozważasz Melisę, może pomóc proste ćwiczenie: wypowiedz imię głośno w kilku zdaniach (np. w formie wołacza) i sprawdź, czy naturalnie nie kojarzy ci się z rośliną lub napojem. Mitologia i „pszczoła” w tle, czyli skąd to imię w ogóle się wzięło Melisa ma też drugą stronę, którą wiele osób uznaje za mocny argument „za” tym imieniem. Imię pochodzi z języka greckiego i oznacza dosłownie „pszczołę”. W mitologii greckiej Melisa była nimfą opiekującą się młodym Zeusem, co nadaje imieniu opiekuńczy, ciepły kontekst. Wybory rodziców często krążą właśnie wokół takich skojarzeń: bliskości, łagodności, troski. I to jest zrozumiałe. Jednocześnie dobrze, by w tej historii znalazło się miejsce na praktykę: jak imię „niesie się” w polskim języku, w grupie rówieśniczej i w formalnych sytuacjach. Moda na nietypowe imiona nie zwalnia, ale warto myśleć o przyszłości dziecka Popularność imion potrafi zmieniać się falami. Dziś Melisa jest świeża i przyjemna w brzmieniu, jutro może być już szerzej spotykana. Dlatego przy podejmowaniu decyzji warto połączyć serce z rozsądkiem: zwrócić uwagę na znaczenie, możliwe żarty, a także to, jak imię będzie brzmiało, gdy twoja córka będzie nastolatką i dorosłą kobietą. Jeżeli Melisa jest wysoko na waszej liście, może pomóc rozmowa w domu: warto wypisać plusy i minusy, powiedzieć na głos kilka wariantów imienia z nazwiskiem i sprawdzić, czy skojarzenia z rośliną nie będą dominować. Czasem to wystarczy, by poczuć, czy to wybór dobry dla was i dla dziecka. Zobacz też: Te dzieci są odważne i pewne siebie. Ich rodzice robią 5 rzeczy, zamiast prowadzić je za rękę
„Zenek!” – usłyszałam na placu zabaw. Chwilę później rozległ się szyderczy śmiech
Myślałam, że na placach zabaw już nic mnie nie zaskoczy – ale pomyliłam się. Wystarczyło jedno imię, jedno zwykłe „Zenek!”, żeby dwie mamy parsknęły śmiechem i zaczęły komentować coś, co absolutnie nie powinno podlegać ocenie. Ta sytuacja dała mi do myślenia bardziej, niż bym się spodziewała.
Byłam tego dnia na placu zabaw z moją czteroletnią Hanią. Słońce świeciło, dzieci biegały między zjeżdżalnią a piaskownicą, rodzice leniwie scrollowali telefony... Klasyczny obrazek. W pewnym momencie obok Hani pojawił się kilkuletni chłopiec. Wysoki jak na swój wiek, drobny, w zielonej czapce z daszkiem. Za chwilę usłyszałam wołanie jego mamy: – Zenek, chodź tu na chwilę! I wtedy się zaczęło. Za moimi plecami rozległ się krótki, szyderczy śmiech. Odwróciłam się i zobaczyłam dwie kobiety – patrzyły na siebie porozumiewawczo, a po chwili jedna z nich powiedziała wystarczająco głośno, by usłyszał to każdy w promieniu pięciu metrów: – Serio? Zenek? Jak można tak skrzywdzić dziecko imieniem? Druga mama rzuciła: – Będzie miał ciężko, nie ma opcji. Popatrzyłam na chłopca. Stał przy zjeżdżalni, bawił się spokojnie, nieświadomy komentarzy. I aż mnie ścisnęło w środku. Imię to nie powód do drwin Pomyślałam sobie: a co, jeśli za tym imieniem stoi piękna historia? Może Zenek ma imię po ukochanym dziadku, który nauczył jego mamę jeździć na rowerze? Może to imię z rodzinnej tradycji? Może rodzice po prostu je lubią? A nawet jeśli nie – kogo to obchodzi? Wyśmiewanie imion dzieci to jeden z najbardziej absurdalnych przejawów rodzicielskich uprzedzeń. Wydaje nam się, że jesteśmy tolerancyjni, otwarci, że uczymy dzieci akceptacji. A tymczasem dorośli potrafią głośno, publicznie szydzić z czyjegoś dziecka tylko dlatego, że ma na imię Zenek, Brajan czy Kunegunda. I to przy ich rodzicach. Tak rodzą się uprzedzenia Kiedy patrzyłam na te dwie mamy, dotarło do mnie, że to właśnie od takich drobnych komentarzy zaczyna się coś, co później trudno wykorzenić. Dzieci słyszą, obserwują, uczą się od nas. Jeśli mama śmieje się z czyjegoś imienia, to co robi potem dziecko? Śmieje się w przedszkolu. A później w szkole. A jeszcze później – w dorosłym życiu. I nagle mamy pokolenia ludzi przekonanych, że można wyśmiewać coś, co jest częścią czyjejś tożsamości. A Zenek… po prostu świetnie się bawił Po chwili wróciłam do zabawy z Hanią. Zenek wspinał się na drabinki z taką pewnością siebie, że aż miło było patrzeć. Jego mama była obok, uśmiechnięta, spokojna. Pomyślałam, że dobrze, iż on nie usłyszał tamtych komentarzy. I że jeszcze lepiej, gdyby nie słyszały ich też tamte mamy – bo kto wie, może kiedyś to ich dzieci staną się obiektem podobnych szyderstw. A ja? Ja wróciłam do domu z jedną ważną refleksją: jeśli chcemy wychować dzieci na ludzi tolerancyjnych i pewnych siebie, musimy przestać je oceniać za rzeczy, które nie są żadnym problemem. Zwłaszcza za imię. Zobacz także: Stawianie dziecka do kąta to barbarzyństwo. „Nigdy nie zrobię tego mojemu synowi”
Te męskie imiona kończą się na „a”. Nr 2 brzmi słodko, ale to wybór dla silnych facetów
W Polsce dość rzadko chłopcy otrzymują imię zakończone na „a”. Prawdopodobnie dawniej zdarzało się to o wiele częściej niż teraz. Co nie znaczy, że w XXI wieku tego typu imion nie nadaje się wcale. I nie chodzi wyłącznie o imię Maria.
Zgodnie z polskim prawem imię nadawane dziecku musi jednoznacznie wskazywać na jego płeć. W związku z tym, że imiona kończące się na –a najczęściej są imionami żeńskimi – może wydawać się, że urzędnicy w USC mogą mieć zastrzeżenia co do imion męskich zakończonych na tę samogłoskę. Nic bardziej mylnego, zwłaszcza jeśli chodzi o polskie imiona. Spis treści: Polskie imiona męskie kończące się na „a” Zagraniczne imiona męskie kończące się na „a” Polskie imiona męskie kończące się na „a” Wśród polskich imion męskich zakończonych na –a jako pierwsze może przychodzić na myśl imię Maria. Tak na drugie imię miał święty męczennik Maksymilian Kolbe, ale nosi je również wiele współczesnych znanych osób, jak np. Bronisław Maria Komorowski (polski prezydent w latach 2010-2015) czy Tadeusz Maria Sznuk (prezenter znany z programu „Jeden z dziesięciu”). A inne imiona męskie, zakończone na -a, które nosili lub noszą chłopcy i mężczyźni narodowości polskiej? To: Kuba (ostatnio często właśnie ta forma imienia Jakub wpisywana jest do aktu urodzenia dziecka) Barnaba Bonawentura Kosma Dyzma Jarema Lasota Niepełka Rokita Zawisza Żegota Zagraniczne imiona męskie kończące się na „a” Mircea Eliade (rumuński filozof kultury i religioznawca), Andrea Boccelli (włoski śpiewak), Andrea Giani (siatkarz), Ola Serneke (mąż Joanny Liszowskiej narodowości szwedzkiej), Jeremiah Dąbrowski (piłkarz, którego ojcem jest Polak a matką – Amerykanka pochodzenia francuskiego – jego imię wymawia się bez głoski „h” na końcu). Męskich imion zagranicznych zakończonych na –a jest zdecydowanie więcej niż polskich. To na przykład: Agryppa Akwila Andrea Elia Elisza Esa Esra Gösta Iikka Isaia Jehuda Jona Juda Jukka Joshua Kosma Malachia Mihnea Miikka, Mika Mircea Miska (tak, to fińskie imię męskie) Neta Neemia Nicola Noah (podczas wymawiania tego szwedzkiego imienia nie słychać głoski „h”) Luca Reima Samppa Sasza Sila Tuwia Veikka Zacharia (hebr.), Zaccaria (wł.) Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz także: Tureckie imiona prosto z ukochanych seriali Polaków. Niektóre nadają się dla obu płci Imiona słowiańskie miały przeganiać złe moce. Szkoda, że rodzice już ich nie lubią Imiona arabskie brzmią jak poezja. Te 3 najpiękniejsze mają bajeczne znaczenieo
Polacy pokochali hiszpańskie imiona jak z latynoskich telenoweli. Nr 10 to najpiękniejszy wybór dla dziewczynki
Hiszpańskie imiona kuszą egzotycznym brzmieniem, są także świetną alternatywą dla znanych, polskich imion. Doskonale sprawdzą się również w rodzinach mieszanych, gdzie jedno z rodziców jest z kraju hiszpańskojęzycznego.
Niektórzy rodzice dla swoich dzieci wybierają tradycyjne polskie imiona. Inni zaś decydują się na imię o egzotycznym brzmieniu. Coraz częściej zdarza się, że dzieci nazywane są <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/jakie-greckie-imiona-sa-najpopularniejsze-poznaj-tez-ich-znaczenie-29653-r1/">imionami greckimi, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/imiona-amerykanskie-dla-dzieci-damskie-i-meskie-20-najbardziej-popularnych-28378-r1/">amerykańskimi lub nawet <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/japonskie-imiona-dla-dziewczynki-i-chlopca-najbardziej-popularne-oraz-ich-znaczenie-28386-r1/">japońskimi. Miłośnicy słonecznej Hiszpanii z pewnością przy wyborze imienia wezmą pod uwagę właśnie hiszpańskie imiona. Spis treści: Hiszpańskie imiona - co warto o nich wiedzieć? Popularne hiszpańskie imiona Hiszpańskie imiona męskie Hiszpańskie imiona żeńskie Hiszpańskie odpowiedniki polskich imion Znaczenie imion hiszpańskich Latynoskie imiona Hiszpańskie imiona: co warto o nich wiedzieć? Hiszpańskie imiona często składają się z dwóch członów, tworząc jedno spójne imię, które należy traktować jako całość. Jest to cecha charakterystyczna dla kultury krajów hiszpańskojęzycznych, gdzie takie złożone imiona mają zarówno wymiar tradycyjny, jak i religijny. Dla porównania – w Polsce również popularne jest nadawanie dziecku dwóch imion, jednak funkcjonują one nieco inaczej. Pierwsze z nich pełni rolę imienia głównego, którym posługujemy się na co dzień, natomiast drugie bywa nadawane na cześć członka rodziny, rodzica chrzestnego lub osoby bliskiej. Z reguły jednak w codziennej komunikacji drugie imię pozostaje w tle i rzadko jest używane. W przypadku imion hiszpańskich sytuacja wygląda inaczej. Dwuczłonowe imiona nie są traktowane jako dwa oddzielne, lecz jako jedno imię złożone. Oznacza to, że przy przedstawianiu się, dokumentach czy oficjalnych okazjach używa się obu członów. Dla Hiszpanów imię Jose Maria czy Juan Pablo to nie zestawienie dwóch imion – Jose i Maria – ale jedno kompletne imię, które funkcjonuje razem. Taka konstrukcja wynika m.in. z silnego zakorzenienia w tradycji katolickiej, gdzie wiele imion ma charakter religijny i nawiązuje do postaci biblijnych lub świętych. Przykłady hiszpańskich imion dwuczłonowych to m.in.: Jose Maria, Juan Pablo, María Dolores, Ana Isabel, Carlos Alberto czy Luis Miguel. Co ciekawe, w niektórych regionach Hiszpanii i krajów Ameryki Łacińskiej można spotkać imiona, które nadawane są zarówno chłopcom, jak i dziewczynkom. Do takich imion należą między innymi Trinidad, Consuelo, Cruz czy Camino. Mimo że w innych językach mogą być one jednoznacznie przypisane do konkretnej płci, w kulturze hiszpańskojęzycznej ich znaczenie i forma często pozostają neutralne lub zależne od lokalnej tradycji. Wynika to również z faktu, że wiele z tych imion wywodzi się od określeń religijnych, symbolicznych lub geograficznych – a te nie zawsze niosą ze sobą wyraźny podział płciowy. Złożoność i bogactwo hiszpańskich imion to nie tylko element językowy, ale także ważny aspekt tożsamości kulturowej i rodzinnej. W wielu przypadkach imiona te są przekazywane z pokolenia na pokolenie, a ich struktura i znaczenie są pielęgnowane z dużym szacunkiem. Popularne hiszpańskie imiona Wybór imienia dla dziecka jest naprawdę trudną decyzją, mamy tyle możliwości do wyboru! Jeśli chcesz nazwać swoje maleństwo hiszpańskim imieniem, możesz zainspirować się następującymi propozycjami, które są najchętniej wybierane przez rodziców. Te imiona zdecydowanie wiodą prym tego roku! Do najpopularniejszych hiszpańskich imion zaliczamy: Alejandro, Alicia, Antonio, Carlos, Cruz, Diego, Esmeralda, Fernando, Francisco, Hugo, Jaime, Javier, Jimena, Jose, Juan, Lola, Lucia, Manuel, Maria, Mateo, Miguel, Rafael, Santiago, Savannah, Sofia. Hiszpańskie imiona męskie Oryginalne, a zarazem piękne imię rodzice mogą znaleźć dla swojego syna również wśród hiszpańskich imion męskich. Oto niektóre z hiszpańskich imion męskich: Santiago, Sebastián, Diego, Nicolás, Samuel, Alejandro, Daniel, Mateo, Ángel, Matías, Gabriel, Tomás, Emiliano, Andrés, Joaquín, Carlos, Adrián, Lucas, Benjamín, Leonardo, Rodrigo, Felipe, Francisco, Fernando, Juan Pablo, Emmanuel, Emilio, Jorge, Aarón, José, Luis, Cristian, Jesús, Juan José, Agustín, Juan David, Simón, Maximiliano, Jerónimo, Hugo, Ricardo, Antonio, Ian, Pedro, Rafael, Jonathan, Esteban, Juan Manuel, Julián, Mauricio, Oscar, Santino, Axel, Sergio, Guillermo, Valentín, Bautista, Álvaro, Marcos, Luciano, Mario, César, Cristóbal, Luca, Iker, Juan Andrés, Gonzalo, Roberto, Facundo, Patricio. Hiszpańskie imiona żeńskie Do popularnych hiszpańskich imion damskich zaliczamy imię: María, Carmen, Ana, Isabel, Dolores, a także Pilar. Są to imiona pojedyncze, jednak wiele Hiszpanek też nosi imiona podwójne, np. María Carmen, Ana María, María Dolores. Pozostałe hiszpańskie imiona często nadawane dziewczynkom to: Alba, Ana, Antonella, Ainhoa, Aitana, Andrea, Arantxa, Angela, Amanda, Ana Laura, Arabela, Arely, Abella, Ana María, Agustina, Adriana, Ana Paula, Amalia, Amparo, Ámbar, Belén, Beatriz, Blanca, Clara, Carmen, Carla, Claudia, Carlota, Cristina, Cibeles, Clarissa, Camelia, Dolores, Daniela, Diana, Estefania, Esther, Elena, Emilia, Eva, Francisca, Fernanda, Florencia, Gema, Graciana, Gabriela, Imelda, Isabella, Julieta, Jessica, Julia, Josefina, Juana, Justina, Juliana, Leta, Luciana, Maria, Monica, Marta, Marina, Montse, Mayca, Mireia, Marinela, Maresol, Mía, María José, María Pilar, María Dolores, María Teresa, María Carmen, Maia, Mariana, Olivia, Pili, Patricia, Paula, Pilar, Raquel, Rosa, Rafaela, Rosita, Sonia, Sofía, Seila, Susana, Silvia, Valeria, Violeta, Valentina, Vera, Victoria, Valeria, Yolanda. Hiszpańskie odpowiedniki polskich imion Zdarza się, że zastanawiamy się, jak dane imię będzie wymawiane w innym języku. Takie odpowiedniki polskich imion pomagają także, gdy wyjeżdżamy za granicę. Jak więc będą brzmiały popularne polskie imiona w Hiszpanii oraz innych krajach hiszpańskojęzycznych? Przedstawiamy hiszpańskie odpowiedniki polskich imion: Adam - Adán, Agata - Águeda, Agnieszka - Ines, Aleksandra - Alejandra, Alicja - Alicia, Andrzej - Andrés, Angelika - Ángela, Anna - Ana, Artur - Arturo, Barbara - Bárbara, Bartłomiej - Bartolomé, Błażej - Blas, Cecylia - Cecilia, Celina - Cilina, Cezary - César, Damian - Damián, Daniel - Daniel, Daria - Daría, Dawid - David, Dominik - Domingo, Dominika - Dominica, Dorota - Dorotea, Edward - Eduardo, Edyta - Edita, Eliza - Lisa, Emilia - Emilia, Ewa - Eva, Feliks - Félix, Filip - Felipe, Franciszek - Francisco, Fryderyk - Federico, Gabriel - Gabriel, Grzegorz - Gregorio, Gustaw - Gustavo, Helena - Elena, Henryk - Enrique, Hubert - Huberto, Ignacy - Ignacio, Irena - Irene, Jacek - Jacinto, Jadwiga - Edviga, Jakub - Jaime, Jacobo, Santiago, Diego, Jan - Juan, Jarosław - Yaroslao, Jerzy - Jorge, Joanna - Juana, Jolanta - Yolanda, Józef - José, Julia - Julia, Justyna - Justina, Kacper - Gaspar, Kamil - Camilo, Karol - Carlos, Karolina - Carolina, Katarzyna - Catalina, Kazimierz - Casimiro, Klaudia - Claudia, Konrad - Konrado, Krystian - Cristián, Krzysztof - Cristóbal, Ksawery - Javier, Laura - Laura, Lidia - Lidia, Lucjan - Luciano, Lucyna - Lucina, Ludwik - Luís, Łucja - Lucía, Łukasz - Lucas, Maciej - Matías, Magdalena - Magdalena, Małgorzata - Margarita, Marcin - Martín, Marek - Marcos, Maria - María, Marian - Mariano, Mariusz - Mario, Marta - Marta, Martyna - Martina, Matylda - Matilde, Maurycy - Mauricio, Michał - Miguel, Mikołaj - Nicolás, Monika - Mónica, Natalia - Natalia, Olga - Olga, Oskar - Óscar, Patrycja - Patricia, Patryk - Patricio, Paweł - Pablo, Piotr - Pedro, Rafał - Rafael, Remigiusz - Remigio, Robert - Roberto, Róża - Rosa, Ryszard - Ricardo, Sabina - Sabina, Sebastian - Sebastián, Stanisław - Estanislao, Stefan - Esteban, Sylwester - Silvestre, Sylwia - Silvia, Szymon - Simón, Tadeusz -Tadeo, Teresa - Teresa, Tomasz - Tomás, Tymon - Timón, Urszula - Úrsula, Weronika - Verónica, Wiktor - Victor, Wiktoria - Victoria, Wit - Vito, Władysław - Ladislao, Włodzimierz - Vladimiro, Wojciech - Adalberto, Zofia - Sofía, Zuzanna - Susana, Zygmunt - Segismundo. Znaczenie imion hiszpańskich Zarówno w języku polskim, jak i innych językach niektóre imiona znaczą coś konkretnego i z taką intencją są nadawane. Tak jest również w przypadku imion latynoskich. Przedstawiamy znaczenie niektórych imion hiszpańskich: Ángel - anioł, Ascención - wniebowstąpienie, Casto - czysty, niegrzeszny, Cristiano - chrześcijański, Dédalo - labirynt, Alba - świt, Concepción - poczęcie, Dolores - bóle, Felicidad - szczęście, Inmaculada - niepokalana, Paloma - gołąb, Paz - pokój, Rosa - róża, Rosario - różaniec, Resurreción - zmartwychwstanie, Soledad - samotność. Latynoskie imiona Imiona latynoskie nie pochodzą jedynie z Hiszpanii. Jest aż 21 państw, w których mówi się w tym języku, np. Chile, Ekwador, Salwador, Argentyna, Boliwia, Gwatemala, Honduras, Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Kolumbia, Kostaryka, Portoryko, Dominikana, Urugwaj, Wenezuela. W niektórych imiona różnią się wymową lub pisownią, w zależności również od rejonu świata – popularne są inne imiona. W Meksyku np. królują następujące imiona damskie: María Guadalupe María Juana María del Carmen Margarita Verónica Elizabeth Alejandra Leticia María Elena Gabriela María de los Ángeles Patricia Josefina María de Jesús Rosa María Rosa Alicia Teresa Francisca Adriana Yolanda Martha María Isabel Silvia Ana María María del Rosario Gloria Araceli María Luisa Do męskich imion chętnie nadawanych w Meksyku zaliczamy: José Luis Juan Miguel Ángel José Francisco Jesús Antonio Alejandro Pedro Juan Carlos Manuel Ricardo Daniel Fernando Jorge Roberto Carlos Francisco Javier Eduardo Javier Miguel Martín Rafael Marco Antonio José Antonio Raúl Arturo David Gerardo Juan Manuel Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/jakie-greckie-imiona-sa-najpopularniejsze-poznaj-tez-ich-znaczenie-29653-r1/">Jakie greckie imiona są najpopularniejsze? Poznaj też ich znaczenie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/imiona-swietych-znaczenie-popularnych-meskich-i-zenskich-imion-patronow-28267-r1/">Imiona świętych: znaczenie popularnych męskich i żeńskich imion patronów Polskie mamy oszalały na ich punkcie. Imiona żeńskie bez „a” na końcu to hit na porodówkach
Te bajkowe imiona dla dzieci zdobyły serca Japończyków. Dwa z nich są absolutnie zakazane
Japońskie imiona to świetny wybór dla rodziców, którzy lubią się wyróżniać. Jednak po najnowszych zmianach nie wszystkie z nich będą dozwolone w Japonii. Oto najpiękniejsze spośród nich.
Imiona japońskie to część kultury Japończyków, na którą moda trwa w najlepsze także w Polsce. Nic dziwnego – są zupełnie inne niż europejskie i dlatego budzą ciekawość oraz fascynację. Jeśli chcesz nadać dziecku egzotyczne, melodyjne imię z Japonii, tutaj znajdziesz wiele inspiracji. Przedstawiamy znaczenia najpiękniejszych japońskich imion – żeńskich, męskich oraz neutralnych płciowo. Spis treści: Imiona japońskie kryją w sobie przesłanie Japońskie imiona: zasady ich nadawania Japońskie imiona żeńskie i ich znaczenie Japońskie imiona męskie i ich znaczenie Modne imiona japońskie żeńskie Modne imiona japońskie męskie Japońskie imiona z anime Japońskie imiona dla dzieci. Wielkie zmiany w 2025 Imiona japońskie kryją w sobie przesłanie Wybór imienia dla dziecka w Japonii to coś więcej niż zwykła decyzja rodziców. To ważny i przemyślany rytuał. Nie chodzi tam o chwilową modę czy kaprys, lecz o głębokie przekonanie, że imię kształtuje życie i osobowość dziecka. Rodzice wierzą, że właściwe imię przyniesie ich maluszkowi szczęście i pomyślność. Dlatego starannie wybierają takie, które odzwierciedla cechy, jakie chcieliby zobaczyć u swojego dziecka – na przykład radość, którą wnosi swoim śmiechem, albo jasne włosy, które nosi. Imię staje się zatem jak małe życzenie lub błogosławieństwo, które towarzyszy malcowi przez całe życie. Japońskie imiona: zasady ich nadawania Nadawanie imion w Kraju Kwitnącej Wiśni rządzi się kilkoma regułami: Nie ma ustalonego katalogu imion – imiona japońskie są wymyślane, co wynika z tego, że mają określać cechy pożądane przez rodziców dla dziecka, np. Kenichi (Ken: mądry, ichi: pierwszy). Istnieje podział na japońskie imiona męskie i żeńskie, jak również takie, które nie są przypisane do żadnej z płci, np. Akira może być imieniem żeńskim, męskim lub nazwiskiem. Kobiety w Japonii najczęściej noszą imiona dwusylabowe np. Mika, Miki. Nie ma tradycji nadawania imion po świętych. Japońskie imiona żeńskie i męskie najczęściej są zapisywane za pomocą znaków kanji (to element pisma japońskiego). Przepisy dotyczące nadawania imion zawierających znaki kanji reguluje japońskie Ministerstwo Sprawiedliwości. Chodzi o to, aby mogły być łatwo odczytane i zapisane przez innych. Stąd Japończycy, przedstawiając się, często wyjaśniają, z jakich liter kanji składa się ich imię i nazwisko. Japońskie imiona żeńskie Wybrałyśmy dla was przykłady ładnych japońskich imion żeńskich wraz z ich znaczeniami. Japońskie imiona dla dziewczynek mają zazwyczaj końcówkę „ko”, która oznacza dziecko: Akiko – dziecko jesieni, Hanako – dziecko kwiatów, Hitomi – imię zazwyczaj nadawane dziewczynkom ze szczególnie pięknymi oczami, Hoshi – gwiazda, Junko – dziecko niewinności, Nanami – siedem mórz, Kimiko – dziecko cesarzowej, Keiko – błogosławione dziecko, Mai – taniec, Manami – serdeczne piękno, Mari – upór, buntowniczość, Mariko – dziecko wsi, Masako – eleganckie dziecko, Mi – piękno, Mika – piękny zapach, Misaki – kwitnące piękno, Nana – siedem, Naoko – potulne i poważne dziecko, Naomi – piękno, Nobuko – wierne dziecko, Noriko – dziecko prawa, Rina – zielony jaśmin, Sachiko – dziecko szczęścia, Yoko – dziecko oceanu, Yunna – dziecinna łagodność, Yuuko – dziecko bogactwa. Japońskie imiona męskie Oto lista popularnych japońskich imion dla chłopców oraz ich znaczenie: Akira – jasny, oczyszczać, Haruto – szybować, lecieć do słońca, Hiroshi – wspaniałomyślny, kwitnący, Hiroto – posiadać wysokie aspiracje, Hitoshi – zrównoważony, Jun – posłuszny, Ken – zdrowy, silny, skromny, Minoru – rosnąć, Minori – prawda, imię dla obu płci, Makoto – szczery, prawdziwy, Masaaki – prawdziwa jasność, Riku – ziemia, Satoshi – błyskotliwy, rozsądny, Shin – postępujący naprzód, Shiro – czwarty syn, Shun – szybki, utalentowany, Sora – niebo, imię nadawane obu płciom, Tadashi – lojalny, prawdziwy, Takashi – godny pochwały, Yamada – górzyste pole ryżowe, Yamato – wielka harmonia, Yasu – asertywne dziecko, imię nadawane obu płciom, Yoshi – poprawny, świetny, szczęśliwy, dobry, miły, Yukio – szczęśliwy bohater, Yuma – trwałość, prawda. Modne imiona japońskie żeńskie W ostatnich latach japońscy rodzice coraz większą uwagę zwracają nie tylko na to, co imię oznacza, ale także, jak brzmi. Do najpopularniejszych żeńskich imion należą: Aoi – malwa, Hina – słoneczna zieleń, Yua – trwała miłość, Yui – doskonałość w ubraniu, Yuina – Yui (wiązać, łączyć) + na (warzywo, zieleń). Modne imiona japońskie męskie Do najpopularniejszych imion dla chłopców należą obecnie: Hiroto – mieć wysokie aspiracje, Ren – lotos, Shota i Sho – latać, Yuma – trwałość, prawda. Japońskie imiona z anime Anime to potoczna nazwa filmów animowanych. Poza Japonią używana jest na określenie charakterystycznego japońskiego stylu, w jakim tworzy się tam animacje. Postacie z anime często noszą ciekawe imiona. Oto niektóre z nich, z pewnością znane fanom japońskich kreskówek: Himura Saitama Ash Hisoka Mikasa Yato Emi Izumi Żadne japońskie imię Was nie przekonuje? Jeśli kochacie azjatyckie klimaty, koniecznie sprawdźcie koreańskie imiona dla dzieci. Może właśnie tam znajdziecie to wyjątkowe, które zachwyci Was nie tylko przesłaniem, ale i brzmieniem. Japońskie imiona dla dzieci. Wielkie zmiany w 2025 W 2025 roku Japonia wprowadzi nowe przepisy dotyczące imion dla dzieci, które ograniczą swobodę rodziców. Prawo będzie wymagać, by imiona były zgodne ze standardową pisownią znaków kanji. Japończycy słyną ze swojej pasji do bajek i popkultury, przez co coraz więcej dzieci nosiło imiona takie jak Pikachu, Kitty czy Elsa. Właśnie dlatego rząd postanowił działać i chronić dzieci przed dokuczaniem. W mediach głośno jest o mężczyźnie o imieniu Ojisama („książę”), który był wyśmiewany przez rówieśników. Nowe przepisy mają więc chronić dzieci przed podobnymi problemami i ułatwić im życie w społeczeństwie. Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025. Zobacz też: Te imiona dla dzieci nie mają płci. Nr 10 tylko dla odważanych rodziców Wiele rosyjskich imion wcale nie pochodzi z Rosji. Polacy już pokochali nr 1 i 2 Nie uwierzysz, które imiona sprzed 100 lat znów są modne. Numer 5 to perełka
Ukraińskie imiona dla dzieci brzmią jak z baśni. Numer 2 to prawdziwa perła
Ukraińskie imiona, choć podobne do polskich, są nieco bardziej egzotyczne i robią wrażenie w naszym kraju. Coraz częściej nadaje się je również w Polsce, zwłaszcza gdy jedno z rodziców pochodzi z Ukrainy. Jest to piękny sposób na podtrzymanie tradycji, nawet kiedy mieszka się w innym kraju.
Ukraińskie imiona często brzmią podobnie do polskich. Różnią się jednak od formy, do której przywykliśmy. Zamiast znajomo brzmiącej Katarzyny, otrzymamy Kateryne, a Andrzeja zastąpi Andriy. Jest bardzo wiele polskich odpowiedników ukraińskich imion, co również ułatwia ich zapamiętywanie. Jeśli nie masz pomysłu, jak nazwać swoje dziecko możesz zainspirować się imionami zza wschodniej granicy, ale także tymi z jeszcze dalszych zakątków świata np. imionami greckimi, imionami arabskimi, a nawet imionami koreańskimi. Spis treści: Ukraińskie imiona - pochodzenie Ukraińskie imiona dla chłopców Ukraińskie imiona dla dziewczynek Najpopularniejsze imiona ukraińskie [TOP 10] Najpopularniejsze ukraińskie imiona w Polsce Ukraińskie imiona − pochodzenie Tradycyjne imiona ukraińskie to imiona postaci biblijnych i świętych o korzeniach żydowskich, greckich, łacińskich. Ukraińskie imiona wywodzą się z dwóch głównych źródeł – tradycji cerkiewnej oraz kościoła katolickiego. Funkcjonują także imiona staroruskie oraz te zapożyczone z języków zachodnioeuropejskich, a także pochodzące ze Skandynawii. Imiona ukraińskie, podobnie jak w innych krajach, mają często kilka form, np. Oleksandr to także Olek, a Olexandra zwie się również Saszą. Ukraińskie imiona dla chłopców Ukraińskie imiona męskie mogą stać się inspiracją dla przyszłych rodziców. Często posiadają one również swój polski odpowiednik. W nawiasie podaliśmy ich znaczenie w języku polskim. Oto typowe ukraińskie imiona dla chłopców. Andriy (Andrzej) Artem Antin Bohdan (Bogdan) Bohuslav (Bogusław) Borysko Boyko Danylo Dmytro Faddei Fedir (Teodor) Georgiy Hedeon Igor (Igor) Ivan (Iwan) Hryhoriy Kostyantyn (Konstanty) Krystiyan (Krystian) Kyrylo (Cyryl) Lyaksandro (Aleksander) Marko (Marek) Matviy (Mateusz) Mykhailo (Michał) Oleksander Oleksiy Pavlo (Paweł) Petro (Piotr) Pylyp (Filip) Symon (Szymon) Taras Vasyl Volodymyr (Włodzimierz) Yakiv Yosyp Ukraińskie imiona dla dziewczynek Ukrainki słyną ze swojej urody. Imiona, które noszą również są piękne. Oto damskie imiona ukraińskie, a w nawiasie ich polskie odpowiedniki. Anna (Anna) Alona Anastasiya (Anastazja) Bohdana (Bogdana) Bohuslava (Bogusława) Boyka Daniela (Daniela) Daryna Galyna Ganna Ionna Kalyna (Kalina) Kateryna (Katarzyna) Lyudmyla (Ludmiła) Mariya (Maria) Myroslava (Mirosława) Mikhaila Mykhaila Nataliya (Natalia) Nina (Nina) Olena (Helena) Oxana Polina Sofiy Svetlana Vasylina Veronika (Weronika) Viktoriya (Wiktoria) Vladyslava (Władysława) Yana Yeva Yulia (Julia) Zlata Najpopularniejsze imiona ukraińskie [TOP 10] Najpopularniejsze imiona żeńskie na Ukrainie to: Natasha – „kobieta oczekująca na ponowne narodziny po śmierci”; Anastasia – oznacza „zmartwychwstanie”; Kristina – „pochodząca od Chrystusa, należąca do Chrystusa”; Darya – „dobra osoba”; Yulia – „pochodząca z rodu Juliuszów” lub „młoda”; Sasha – oznacza „obrońca ludzi”; Maria – oznacza „gorzka”, ale także „pani” lub „księżniczka”. Sofia – „mądrość”; Victoria – „zwycięstwo”; Anna – „łaska”, „pełna łaski”. Do najpopularniejszych imion męskich na Ukrainie należą: Vlad – „władca” Alex – „obrońca ludzi” Sasha – „obrońca ludzi” Artem – „zdrowy”, „nietknięty” Dima – „przynależący do ludu”, Max – „największy”, „najwyższy”; Nikita – „zwycięzca”; Dmytro – „poświęcony Demeter; Igor – „wojownik pokoju”, „wojownik”; Sergey – „szanowany”. Najpopularniejsze imiona ukraińskie w Polsce W ostatnich latach wiele ukraińskich rodzin osiedliło się w Polsce na stałe, co widać nie tylko na ulicach i w placówkach, ale także w rankingach imion. Coraz częściej pojawiają się w nich takie imiona jak Matvii czy Oleksandr dla chłopców oraz Sofiia i Veronika dla dziewczynek. Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz także: TOP 90 włoskich imion dla dzieci. Brzmią jak piękna melodia, są słodkie jak tiramisu W Polsce trwa szał na to kwiatowe imię. Dziewczynki o nim marzą, bo gwarantuje urodę na lata To popularne imię dla synka brzmi jak z opowieści o rycerzach. Samo znaczenie wywołuje ciarki
Rodzice mają nowego faworyta. Niemieckie imiona w Polsce biją rekordy, numer 1 to sensacja
Najpopularniejsze niemieckie imiona mogą zaskakiwać. Modne obecnie imiona męskie i żeńskie różnią się od tradycyjnych, nadawanych w Niemczech w przeszłości. Co ciekawe, wiele imion pochodzenia germańskiego noszą także Polacy. Poniżej znajdziesz spis najładniejszych niemieckich imion dla chłopców i dziewczynek.
Niemieckie imiona są bardzo różnorodne. Znajdziesz wśród nich takie, które mają korzenie chrześcijańskie (np. Johann/Hans – Jan, Georg/Jörg – Jerzy, Jakob/Jacob czyli polski Jakub) oraz imiona typowo germańskie (Friedrich – Fryderyk, Ludwig –­ Ludwik, Otto). Tradycyjne imiona germańskie są podobne do imion znanych w Anglii, Szwecji, Danii. To dlatego, że wszystkie wywodzą się z języka pragermańskiego. Z niego pochodzi zarówno język niemiecki, jak i angielski, szwedzki, duński i norweski. Co ciekawe − imiona germańskie znajdziemy także wśród imion bardzo popularnych w Polsce. Spis treści: Typowe niemieckie imiona żeńskie i męskie Niemieckie imiona popularne w Polsce Niemieckie imiona – propozycje dla dziecka Najpopularniejsze imiona w Niemczech dla dziewczynek i chłopców Niemieckie imiona popularne w innych krajach niemieckojęzycznych Typowe niemieckie imiona Oto lista wybranych tradycyjnych imion niemieckich, które były popularne w ostatnim stuleciu. Są tak charakterystyczne, że nikt nie ma wątpliwości, z jakiego kraju pochodzą ich właściciele. Niemieckie imiona żeńskie: Birgit Elke Heike Helga Katrin/Catrin Martina Petra Renate Ursula Sabine Susanne Ute Niemieckie imiona męskie: Andreas Frank Friedrich Heinrich Jürgen Hans Klaus/Claus Kurt/Curt Markus/Marcus Max Michael Otto Paul Peter Stefan/Stephan Thomas Uwe Wilhelm Niemieckie imiona popularne w Polsce Imiona pochodzenia niemieckiego są licznie reprezentowane wśród imion nadawanych w Polsce. Weszły do naszego języka, rozgościły się wśród typowych polskich imion i dziś już nikt nie zdaje sobie sprawy, że mają germański rodowód. No może poza nieliczną grupką filologów... Co ważne – imion tych jest ponad 2 tysiące. Przez stulecia utraciły swoje niemieckie brzmienie. Podobno najwięcej imion pochodzenia germańskiego noszą mieszkańcy województwa śląskiego. Imiona żeńskie pochodzenia niemieckiego: Alina Iwona Jadwiga Karolina Kinga Luiza Marlena Matylda Otylia Imiona męskie pochodzenia niemieckiego: Bruno Henryk Hubert Karol Konrad Norbert Robert Roch Waldemar Imiona niemieckie – propozycje dla dziecka Typowe niemieckie imiona kojarzą się z twardą wymową. Wbrew pozorom można jednak znaleźć wśród nich również wiele imion melodyjnych i wdzięcznych. Oto kilka propozycji dla poszukiwaczy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/oryginalne-i-rzadkie-imie-dla-dziecka-lista-26680-r1/">oryginalnego imienia dla dziecka. Niemieckie imiona dla dziewczynki: Amelie (Amelia) Anja Erika (Eryka) Frieda/Frida Greta Karin Lisa Lisellotte Melanie (Melania) Niemieckie imiona dla chłopca: Christian Elias Gustav Henri/Henry Jannik Marcus Max Noah Oscar Tim Theo Najpopularniejsze imiona niemieckie w krajach niemieckojęzycznych W Niemczech, podobnie jak w Polsce, trwa obecnie moda na krótkie imiona. Wśród najczęściej nadawanych dzieciom znajdziemy takie, które chętnie wybierają również polscy rodzice (Mia, Hanna, Lena, Leon i Lukas). Można powiedzieć, że Niemcy stawiają na imiona międzynarodowe. W niektórych częściach Niemiec nadal jednak najbardziej popularne są tradycyjne imiona: w Bawarii – Andreas i Michael, w Saksonii – stare niemieckie imię Kurt. W całym kraju wraca również moda na popularne sto lat temu żeńskie imię Frieda/Frieda. Oto zestawienie imion najczęściej nadawanych dzieciom w Niemczech w 2024 roku przygotowane przez Towarzystwo Języka Niemieckiego. Najpopularniejsze niemieckie imiona dla dziewczynek: Emilia Emma Mia Inne popularne imiona w Niemczech to także: Marie, Sophie/Sofie, Hannah/Hanna, Anna, Luisa. Najpopularniejsze niemieckie imiona dla chłopców: Noah Leon Luca Inne popularne imiona niemieckie to też: Maximilian, Alexander, Paul, Elias, Ben, Jonas i Felix. Imiona popularne w innych krajach niemieckojęzycznych W krajach niemieckojęzycznych, takich jak Austria i Szwajcaria, popularne imiona mogą się nieco różnić, ale wiele z nich jest wspólnych w całym regionie. Oto przykłady popularnych imion w tych krajach: Imiona dla dziewczynek: Emilia Sophia (bardzo popularne w Austrii) Emma Hannah Mia Lina Imiona dla chłopców: Noah (popularne w Austrii i Szwajcarii) Matteo Leon Paul Luca Elias Emil Źródło: R. Łobodzińska, Imiona pochodzenia germańskiego w polskim systemie imienniczym www.gfds.de Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz też: Francuskie imiona dla dzieci nie muszą być trudne, a do tego są najpiękniejsze w Europie Dzieci o tych imionach są NAJMĄDRZEJSZE (a rodzice o nich zapomnieli!) Koreańskie imiona to przepowiednie na przyszłość dziecka. Muszą ładnie wyglądać na piśmie
Francuskie imiona dla dzieci nie muszą być trudne. Żadne inne nie brzmią tak pięknie!
Francuskie imiona cieszą się popularnością również w Polsce. W końcu język francuski uważany jest za język miłości, więc imiona rodem z Francji budzą zwykle miłe skojarzenia. Poza tym mają piękne brzmienie. Oto popularne francuskie imiona męskie i żeńskie oraz ich wymowa i polskie odpowiedniki.
Francuskie imiona dla dzieci to w Polsce nic nowego. Miłośnikiem francuskich imion jest np. piosenkarz Michał Wiśniewski. Wszystkie jego dzieci noszą takie imiona, córki – Vivienne, Fabienne, Etiennette, a syn – Xavier. Ale francuskie imiona wcale nie muszą brzmieć aż tak oryginalnie. Patricia, Alice, Vincent, Christian – to także imiona rodem z Francji. Poniżej wyjaśniamy znaczenie popularnych francuskich imion. Rodzicom przyda się też lista, a na niej najładniejsze francuskie imiona męskie i żeńskie. Spis treści: Francuskie imiona – zasady nadawania Tradycyjne francuskie imiona żeńskie Tradycyjne francuskie imiona męskie Ładne francuskie imiona żeńskie Ładne francuskie imiona męskie Najpopularniejsze francuskie imiona dla dziewczynek – TOP 10 Najpopularniejsze francuskie imiona dla chłopców – TOP 10 Francuskie imiona – zasady nadawania Tworzenie imion francuskich rządzi się kilkoma regułami: Francuskie imiona mogą mieć taką samą formę męską, jak i żeńską, na przykład: Camille, Dominique, Claude (to zarówno imiona dla dziewczynek, jak i chłopców). Niektóre francuskie imiona mają odpowiedniki właściwe dla płci, na przykład Frédéric-Frédérique, Michel-Michèle lub Pascal-Pascale – te z „e” na końcu to imiona żeńskie. Popularne są imiona, które składają się z dwóch członów, na przykład Marie-France, Marie-Sophie czy Jean-Marie. Jeżeli pierwsze imię jest żeńskie, to drugie zazwyczaj będzie męskie. Większość imion francuskich nie ma zdrobnień. Francuskie imiona są piękne, bo i cały ten kraj słynie z wykwintności, zamiłowania do sztuki i dobrego smaku. Jest tylko jeden szkopuł: ze względu na wymowę są one trudne do wypowiedzenia i zapamiętania. Dlatego wybrałyśmy propozycje takich francuskich imion, które mają polskie odpowiedniki, więc będą łatwiejsze w użyciu. Tradycyjne francuskie imiona żeńskie Oto kilkanaście tradycyjnych imion francuskich dla dziewczynek wraz z ich polskimi odpowiednikami. Słysząc je, nikt nie będzie miał wątpliwości, skąd imię pochodzi: Amélie – Amelia [Ameli] Anaïs – Anna [Ane] Blanche – Bianka [Bląsz] Brigitte – Brygida [Briżit] Céline – Celina [Selin] Claire – Klara [Kler] Colette – Nikola [Kolet] Ève – Ewa [Iw] Françoise – Franciszka [Fransuaz] Isabelle – Izabela [Izabel] Jacqueline – Żaklina [Żaklin] Joséphine – Józefina [Żozefin] Juliette – Julia [Żuliet] Marie-Claire – Maria-Klara [Mari-Kler] Viviane – Bibiana [Wiwian] Tradycyjne francuskie imiona męskie Oto kilkanaście tradycyjnych imion francuskich dla chłopców wraz z ich polskimi odpowiednikami. W nawiasie podajemy, jak wymawiać francuskie imiona: Arnaud – Arnold [Arno] Claude – Klaudiusz [Klod] Fabien – Fabian [Fabię] François – Franciszek [Fransua] Jacques – Jacek [Żak] Jean-Claude – Jan-Klaudiusz [Żą-Klod] Jean-Pierre – Jan-Piotr [Żą-Pier] Laurent – Laurenty [Lorą] Louis – Ludwik [Lułi] Ludivic – Ludwik [Ludowik] Maurice – Maurycy [Moris] Vincent – Wincenty [Wąsą] Ładne francuskie imiona żeńskie Oto oryginalne francuskie imiona, które mogą stać się inspiracją, jeśli właśnie szukasz imienia dla córeczki. Według nas to najładniejsze francuskie imiona żeńskie: Adeline – Adelina [wym. Adelin], Anaïs – Anna [Anais], Agathe – Agata [Agat], Agnès – Agnieszka [Anies], Alice – Alicja [Alis], Adrienne – Adrianna [Adrien], Babette – Elżbieta [Babet], Béatrice – Beata [Beatris], Blanche – Blanka, Bianka [Blonsz], Brigitte – Brygida [Briżit], Camille – Kamila [Kamije], Carole, Caroline – Karolina [Karol, Karolin], Catherine – Katarzyna [Katrin], Christine – Krystyna [Kristin], Cornélie – Kornelia [Korneli], Claire – Klara [Kler], Dominique – Dominika [Dominik], Dorothée – Dorota [Dorote], Édith – Edyta [Edit], Élisabeth – Elżbieta [Elizabet], Emilie – Emilia [Emili], Évelyne – Ewelina [Ewelin], Geneviève – Genowefa [Żenewiew], Giselle – Gizela [Żizel], Hannah – Hanna [Ana], Hélène – Helena [Elen], Irène – Irena [Iren], Ivette – Iwetta [Iwet], Jeanne – Joanna [Żan], Judith – Judyta [Żudit], Laure – Laura [Lor], Louna – Luna [Luna], Lucie – Łucja [Lusi], Monique – Monika [Monik], Madeleine – Magdalena [Madlen], Marguerite, Margot – Małgorzata [Margerit, Margo], Marie – Maria [Mari], Marthe – Marta [Mar], Melanie – Melania [Melani], Nathalie – Natalia [Natali], Patricia – Patrycja [Patrisia], Paulette – Paulina [Polet], Renée – Renata [Renji], Rose – Róża [Ros], Sophie – Zofia [Sofii], Sabine – Sabina [Sabin], Suzanne – Zuzanna [Suzan], Sylvie – Sylwia [Sylwi], Valentine – Walentyna [Waląntin], Véronique – Weronika [Weronik], Violette – Wioletta [Wiolet], Yvonne – Iwona [Iwon], Yolande – Jolanta [Joland]. Ładne francuskie imiona męskie Oto lista francuskich imion dla chłopców. To oryginalne imiona męskie, które mogą spodobać się w Polsce: Adrien – Adrian [Adrjen], Alexandre – Aleksander [Aleksandr], Arthur – Artur [Artjur], André – Andrzej [Ąndre], Bastien – Sebastian [Bastją], Blaise – Błażej [Blez], Bartholomé – Bartosz, Bartłomiej [Bartolome], Camille – Kamil [Kamije], César – Cezary [Sezar], Christian – Krystian [Kristią], Charles – Karol [Szarl], Christophe – Krzysztof [Kristof], Étienne – Stefan [Etien], Eugène – Eugeniusz [Użen], Francis – Franciszek [Frąsis], Frédéric – Fryderyk [Frederik], Georges – Jerzy [Żorż], Henri – Henryk [Ąri], Ignace – Ignacy [Inias], Jacob, Jacques – Jakub [Żakob, Żak], Jean – Jan, Janusz [Żąn], Lucas – Łukasz [Luka], Laurent – Wawrzyniec [Lorą], Marc – Marek [Mar], Martin – Marcin [Martę], Mathieu – Mateusz [Matju], Matthias – Maciej [Matias], Michel – Michał [Miszel], Nicolas – Mikołaj [Nikola], Paul – Paweł [Pol], Philippe – Filip [Filip], Pierre – Piotr [Pier], Raphaël – Rafał [Rafael], Simon – Szymon [Simą], Stéphane – Stefan [Stefan], Thomas – Tomasz [Toma], Timéo – Tymon [Timeo], Victor – Wiktor [Wiktor]. Najpopularniejsze francuskie imiona dla dziewczynek: TOP 10 Popularne francuskie imiona są równie piękne i dźwięczne. Jak podaje serwis charlies-names.com na podstawie analizy ponad 5 milionów opinii na temat imion uzyskanych od użytkowników popularnej we Francji aplikacji, najpopularniejsze francuskie imiona żeńskie to: Jade Emma Ambre Alice Rose Lily (Lilly, Lily) Sophia Adèle Louise Agathe Według oficjalnych danych na liście najpopularniejszych imion nadawanych dziewczynkom we Francji królują też imiona: Émilie, Anna, Romane, Iris i Ava. Najpopularniejsze francuskie imiona dla chłopców: TOP 10 Najpopularniejsze imiona męskie we Francji to z kolei: Raphaël (Raphael) Jules Gabriel Noah Liam (Lyam) Gabin Malo Hugo Paul Léo Według oficjalnych danych na liście najpopularniejszych imion nadawanych chłopcom we Francji znajdują się też imiona: Basile, Augustin, Gaspard, Marceau i Arthur. Źródło: charlies-names.com, nameberry.com Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/imiona/zagraniczne-imiona-zenskie-4601-r3/">Szukasz oryginalnego imienia dla córki? Wybierz coś zagranicznego! Imiona amerykańskie dla dzieci - damskie i męskie + 20 najbardziej popularnych Dzieci o tych imionach są NAJMĄDRZEJSZE (a rodzice o nich zapomnieli!)
Te dwa imiona dla córeczki oznaczają czyste szczęście. Tylko dla silnych i przebojowych dziewczynek!
Szczęśliwe imiona dla dziewczynek często wybierają rodzice, którzy wierzą w ich niezwykłą moc. Czy szczęśliwe imiona mogą zagwarantować pomyślność i sukces w życiu? Podajemy najszczęśliwsze imiona dla dziewczynek: wśród nich jest piękne imię oznaczające szczęście oraz silne imiona żeńskie zwiastujące powodzenie. Opisujemy też znaczenie imion z listy.
Szczęśliwe imiona dla dziewczynek nie tylko pięknie brzmią – one dosłownie oznaczają szczęście, radość i spełnienie. Najszczęśliwsze imiona dla dziewczynek to doskonałe propozycje dla tych, którzy szukają dla córki ładnego imienia, a przy okazji chcą zwiększyć jej szanse na powodzenie w życiu. Warto pamiętać, że nie wszystkie z poniższych imion dosłownie oznaczają szczęście − niektóre z nich to po prostu silne imiona żeńskie dla pewnych siebie i przebojowych dziewczyn. Szczęśliwe imiona dla dziewczynek Szczęśliwe imiona to zarówno te, które oznaczają szczęście, jak i te, które przynoszą radość. Jeśli znajdziesz poniżej imię dźwięczne, pasujące do nazwiska i budzące miłe skojarzenia, to nie pozostaje nic innego, jak nadać je córce. Być może dzięki temu uda się zagwarantować jej sukces i pomyślność na długie lata? Imiona dla dziewczynek przynoszące szczęście Szczęśliwe imiona to z jednej strony silne imiona żeńskie, które pasują do osób z mocnym charakterem, jak np. Wiktoria albo Stefania. Z drugiej strony imię przynoszące szczęście często jest delikatne i kojarzy się z łagodnością, np. jedno z najpiękniejszych imion − Diana, ale też Alina czy Beata. Jest z czego wybierać! Żeńskie imiona oznaczające szczęście: lista Beata: imię wywodzące się z łaciny. To żeński odpowiednik imienia Beat. Imię można tłumaczyć jako „przynosząca szczęście” bądź „szczęśliwa”. Diana: imię pochodzenia łacińskiego, wywodzi się od rzymskiej bogini przyrody, łowów, płodności i Księżyca. Mitologiczna Diana była patronką narodzin i wsparciem dla rodzących kobiet. Przyjazne nastawienie Diany sprawia, że nie ma ona problemów z nawiązywaniem znajomości. Felicja: to imię ma łaciński rodowód. Zostało utworzone od słowa felix, czyli „łaskawy” bądź „szczęsny”. Weronika: imię pochodzi z języka greckiego. Wywodzi się od słowa phero, które oznacza „niosę”, a także nike, czyli „zwycięstwo”. Oznacza więc tę, która zwycięża. Alina: imię pochodzi z języka niemieckiego. Kiedyś funkcjonowało jako skrócona forma imienia Adelajda (czyli szlachetna, dobra) bądź Adelina. Alina ma mocno rozwinięty „szósty zmysł”, jest inteligentna, błyskotliwa i pewna siebie. Faustyna: imię pochodzi z łaciny, to żeński odpowiednik imienia Faustyn. Imiona te mogą pochodzić od słów faustus oznaczającego „pomyślny” lub faveo, fautum tłumaczonych jako „przychylność losu”. Edyta: pochodzi z języka staroangielskiego oraz starogermańskiego. Stanowi połączenie słów „ead” i „od”, oznaczających pomyślność, oraz „gyth” i „gunt” (walka). Silne imiona żeńskie przynoszące szczęście: lista Wiktoria: imię pochodzi od łacińskiego słowa victoria, które oznacza „zwycięstwo”. Nosiła je rzymska bogini zwycięstwa i chwały, a także najdłużej panująca królowa angielska Wiktoria Hanowerska. Stefania: wywodzi się od słowa stephanos, które oznacza „wieniec, znak zwycięstwa, korona”. Oznacza więc: „ukoronowana, nagrodzona wieńcem zwycięstwa”. Marcela: wywodzi się od nazwy Marcelli / Marcellus – jednej z gałęzi rzymskiego patrycjuszowskiego rodu Klaudiuszów. Żeński odpowiednik imienia Marceli (oznacza: „mały wojownik”). Jadwiga: wywodzi się od słowa hadwig lub hedwig, które złożone jest z elementów hadu („walka”) oraz wig, („bój”). Oznacza więc: „waleczna kobieta”. Matylda: pochodzi od słów macht („siła, władza”) oraz hiltia („walka”). Oznacza więc: „ta, która jest silna, odważna w walce”. Najszczęśliwsze imię dla dziewczynki Nie patrz jednak tylko na znaczenie imion. Szczęśliwe imiona to niekoniecznie te, które wprost oznaczają powodzenie. Najszczęśliwsze może okazać się imię cenione i wspominane z sentymentem w rodzinie, noszone w przeszłości przez kochanego i szanowanego przodka albo inną bliską osobę, np. Marianna, Krystyna czy Barbara. Wśród tych szczęśliwych imion znalazły się także dwa imiona ze szczytu aktualnych rankingów popularności − Zofia oraz Helena. Poniżej lista imion dla dziewczynek często nadawanych w ubiegłym wieku. Niejedna rodzina znajdzie wśród nich to najszczęśliwsze: Maria Marianna Helena Zofia Anna Katarzyna Krystyna Barbara Janina Ewa Małgorzata Agnieszka Szczęśliwe imiona to także popularne imiona dla dziewczynek. Liczni rodzice, którzy nadają je córkom, z pewnością wierzą, że są one wyjątkowo piękne i przyniosą szczęście. Najszczęśliwsze imiona dla dziewczynki wg rankingu imion 2024 to: Maja (4640) Zuzanna (4144) Laura (4036) Zobacz też: Kwiatowe imiona dla dziewczynek <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/kobiety-o-tych-imionach-sa-najlepszymi-mamami-32291-r1/">Kobiety o tych imionach są najlepszymi mamami Imiona do bierzmowania damskie: niektóre bardzo rzadkie i nietypowe, ale jakie piękne!
Rzadkie imiona żeńskie 2022: ranking rzadko spotykanych i nietypowych polskich imion
Rzadkie imiona żeńskie nadawane w 2022 mogą zaskakiwać. Wiele z nich brzmi bardzo oryginalnie, inne zaś przywołują na myśl minioną epokę. Wśród rzadko nadawanych imion pojawiło się wiele polskich imion dla dziewczynek, również tradycyjnych jak Władysława czy Miłochna, ale też kilka bardzo nietypowych.
Wybór imienia dla dziecka to nie lada wyzwanie. Szukając inspiracji, możemy zapoznać się z listą najbardziej popularnych imion nadawanych w ostatnich latach. Jeśli zależy nam jednak na byciu oryginalnym, za inspirację może posłużyć lista rzadkich imion żeńskich nadawanych w pierwszej połowie 2022 roku. Z setek imion opublikowanych przez Ministerstwo Cyfryzacji wybrałyśmy te, które, choć są rzadkie, mogą spodobać się wielu rodzicom. Rzadko spotykane imiona w Polsce w 2022 roku Bardzo rzadkie imiona żeńskie w 2022 roku Każde z poniższych imion zostało nadane w 2022 roku jedynie dwóm dziewczynkom: Jutrzenka Władysława Filomena Leona Klarysa Pelagia Miłochna Roberta Józefa Bogna Juliana Dobromira Każde z poniższych imion zostało nadane w 2022 roku jedynie trzem dziewczynkom: Kora Dobrosława Dobrochna Samuela Nowojka Inne nietypowe i rzadko nadawane imiona żeńskie w 2022 roku to: Żaklina Wirginia Rebeka Mirosława Bernadetta Bogdana Honorata Melodia Maryna Nietypowe imiona żeńskie w 2022 roku Niektórzy rodzice decydowali się na bardzo nietypowe imiona żeńskie. W 2022 roku urodziły się dwie dziewczynki, które dostały imię Dżesika. Dwie inne – Jaga, a kolejne dwie – Fiona. Wśród bardzo nietypowych imion żeńskich nadawanych w 2022 roku znalazły się też m.in. imiona Karmen i Agnes. Rzadkie imiona dla dziewczynki – o tym musisz pamiętać Wybierając imię dla dziewczynki, musimy pamiętać o dwóch ważnych zasadach. Zgodnie z polskim prawem nie może być to imię ośmieszające dziecko i musi jasno wskazywać na jego płeć. Nie stosując się do wymogów, musimy liczyć się z odmową kierownika urzędu stanu cywilnego. Przed podjęciem decyzji warto dobrze ją przemyśleć. Imię dla dziecka nadajemy przecież na całe życie. To dziecko będzie ponosiło konsekwencje naszego wyboru. Możecie zapoznać się z całym raportem „Imiona nadane dzieciom w Polsce w I połowie 2022 r. – imię pierwsze”, opublikowanym przez portal gov.pl. Zobacz też: Szczęśliwe imiona dla dziewczynek: imiona oznaczające i przynoszące szczęście. Lista Elfickie imiona – męskie i żeńskie (105 przykładów imion i ich znaczenie) Najpopularniejsze imiona w Polsce 2022: nowi faworyci! [RANKING]