Dziecko ma infekcję? Poznaj 5 pomysłów na spędzenie z nim czasu w domu
Infekcja u dziecka daje się we znaki nie tylko jemu samemu, ale również reszcie domowników. Jak urozmaicić czas i sprawić, by junior w dobrej atmosferze wracał do zdrowia? Poznaj 5 sposobów na spędzenie czasu z chorym dzieckiem. Dzięki nim wspólnie przetrwacie ten trudny czas.
Podwyższona temperatura ciała, ból gardła czy uciążliwy katar - to tylko część objawów, z jakimi zmagają się dzieci w trakcie infekcji. Chcesz poprawić nastrój juniora w czasie choroby? Specjalnie dla ciebie przygotowaliśmy kilka propozycji, które zapobiegną nudzie i będą miłą odskocznią w tym trudnym czasie! View Ediplayer on the source website 5 pomysłów na spędzenie czasu z chorym dzieckiem w domu 1. Planszówki dobre na wszystko Gra planszowa to nie tylko doskonała propozycja zabawy w deszczowy dzień, ale również wtedy, gdy dziecko choruje. Chińczyk, Scrabble, Monopoly czy Memory to tylko część propozycji, jakie masz w zasięgu ręki! Podczas takiej aktywności możecie wspólnie leżeć pod kocem, podjadać przekąski i pić gorącą herbatę. Gwarantujemy, że junior będzie zachwycony każdą minutą gry. Może uda mu się wygrać? 2. Osobliwe dzieła sztuki W trakcie choroby dziecka warto zaopatrzyć się w różnorodne artykuły papiernicze. Kredki, naklejki, flamastry, farby i blok techniczny w dużym formacie - taki asortyment pozwoli na stworzenie prawdziwego dzieła sztuki! Zaproponuj dziecku wspólne malowanie. Może postaracie się własnoręcznie odtworzyć rodzinne zdjęcie z ostatnich wakacji? Kto wie, czy junior w trakcie tej zabawy nie odkryje w sobie zamiłowania do sztuki. 3. Bajka na pocieszenie Jeśli dziecko gorączkuje, zaproponuj wspólne czytanie bajek. Twój głos z pewnością zadziała na juniora kojąco i pomoże się zrelaksować. Może w trakcie kolejnego rozdziału książeczki nawet uda mu się zdrzemnąć? Jeśli zaś chorowitek zażyczy sobie oglądania bajki w telewizji, nie zabraniaj mu tego. Trudny czas choroby wymaga także i twojej elastyczności. Wszak nawet dorośli w trakcie przeziębienia najczęściej wybierają oglądanie seriali jako formę spędzania czasu. 4. Powrót do przeszłości Ta aktywność - choć wydaje się banalna - może rozbudzić naprawdę ogromne zainteresowanie w twoim dziecku. Wyciągnij z szuflady stare albumy i wspólnie oglądajcie rodzinne zdjęcia. Pokaż, jak wyglądałaś w jego wieku, opowiedz najciekawsze historie ze swojego dzieciństwa. To bardzo ważne, by junior słysząc imiona dziadków i pradziadków, kojarzył je z ich twarzami. Gwarantujemy, że ta zabawa sprawi ogromną frajdę nie tylko dziecku, ale również tobie! 5. Łamigłówki Jeśli dziecko narzeka na wszechobecną nudę, możesz zaproponować mu zabawę w łamigłówki. Nie radzi sobie ze wszystkimi? Rozwiążcie je wspólnie! W sklepach papierniczych znajdziesz ogrom wydań zawierających labirynty, gry słowne i rebusy, które zajmą chorowitka przez dobre kilkadziesiąt minut. Pamiętaj, że takie zabawy to również nieoceniony trening dla umysłu dziecka! Sposoby na złagodzenie objawów przeziębienia u dziecka Jeśli mimo twoich usilnych prób zajęcia dziecka zabawą junior wciąż marudzi, to znak że jego samopoczucie jest naprawdę złe. Zamiast czekać na samoistną poprawę stanu zdrowia, wspomóż jego organizm w walce z chorobą. <a class="linkowanie_wewnetrzne" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=oqKQdH7j.76T5fVfHYagU4Yj.fOFDSL8owdc1q5t6WD.l7/stparam=qejtlmjups/fastid=gmxlriomyvimjzicgkkfhkyriimf/nc=0/url=https://ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N89203.3336772MAMOTOJA/B28568593.347002029;dc_trk_aid=538319375;dc_trk_cid=178900536;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=" target="_blank" rel="noopener">Apap Przeziębienie Junior to lek 3 w 1 zwalczający objawy przeziębienia i grypy u dzieci w wieku od 6 lat. Ma potrójne działanie: zwalcza katar i odblokowuje zatoki, zmniejsza gorączkę i dreszcze oraz łagodzi ból, który szczególnie dotkliwie odczuwają nasze pociechy w trakcie infekcji np. gardła. To jedyny lek o takim składzie bez barwników*. <a class="linkowanie_wewnetrzne" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=oqKQdH7j.76T5fVfHYagU4Yj.fOFDSL8owdc1q5t6WD.l7/stparam=qejtlmjups/fastid=gmxlriomyvimjzicgkkfhkyriimf/nc=0/url=https://ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N89203.3336772MAMOTOJA/B28568593.346996540;dc_trk_aid=538585375;dc_trk_cid=178522652;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=" target="_blank" rel="noopener">Apap Przeziębienie Junior to lek w formie proszku w saszetce, rozpuszczanego w gorącej wodzie o rozgrzewającej formie podania. Lek ma truskawkowy smak. * Wśród leków w saszetce o składzie: paracetamol 300 mg + fenylefryna 5 mg + witamina C 20 mg. APAP przeziębienie junior (300 mg + 20 mg + 5 mg)/saszetkę, proszek do sporządzania roztworu doustnego, w saszetce. 1 saszetka zawiera: Paracetamolum (paracetamol) 300 mg, Acidum ascorbicum (kwas askorbowy) 20 mg, Phenylephrini hydrochloridum (fenylefryny chlorowodorek) 5 mg. Wskazania do stosowania: Krótkotrwałe leczenie objawów przeziębienia i grypy, takich jak gorączka i dreszcze, ból głowy, bóle mięśniowo-stawowe, ból gardła, niedrożność przewodów nosowych i zatok przebiegająca z bólem, nieżyt błony śluzowej nosa (katar). Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku od 6 lat. Jeśli po upływie 3 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu lub na aminy sympatykomimetyczne. Niestabilna choroba wieńcowa. Zaburzenia rytmu serca. Wysokie ciśnienie tętnicze. Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej i reduktazy methemoglobinowej. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Wirusowe zapalenie wątroby. Choroba alkoholowa. Leku nie należy stosować podczas leczenia inhibitorami MAO i w okresie do 2 tygodni od zaprzestania ich stosowania. Leku nie należy stosować w okresie leczenia zydowudyną. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Anatomicznie wąski kąt przesączania. Podmiot odpowiedzialny: US Pharmacia Sp. z o.o. ul. Ziębicka 40, 50-507 Wrocław. Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu. Materiał powstał we współpracy USP Zdrowie
Co na odporność dla dziecka – 6 skutecznych i sprawdzonych metod [oraz 3 produkty z apteki]
Na odporność u dziecka pomagają najprostsze metody, które można stosować każdego dnia w ciągu roku – są to dieta bogata w warzywa i owoce, ruch i spacer oraz odpowiednia ilość snu i odpoczynku. W aptekach mamy także ogromny wybór specyfików i leków na odporność dla dzieci – podpowiadamy, które z nich pomogą twojemu dziecku uniknąć jesienno-zimowych infekcji.
Szukasz najskuteczniejszego sposobu na odporność dla dziecka? Mamy dla ciebie dobrą informację. Nie ma nic lepszego na wzmacnianie odporności jak zdrowe odżywianie i zdrowy tryb życia. To metody sprawdzone od lat! Oczywiście w sprzedaży są też uodparniające preparaty dla dziecka w postaci syropów, tabletek, preparatów witaminowych, które można podawać już dwulatkom i trzylatkom. Sprawdzamy, co i kiedy warto zastosować na wzmocnienie układu odpornościowego dziecka. Co na odporność dla dziecka: Naturalne sposoby na odporność dla dziecka Preparaty z apteki na odporność dla dzieci Kiedy trzeba wzmacniać odporność dziecka? Odporność dziecka a częste choroby Naturalne sposoby na odporność dla dziecka Są darmowe, zdrowe, zawsze dostępne pod ręką i niezmiennie od lat polecane przez pediatrów. Ważne, aby pamiętać o ich stosowaniu każdego dnia. Oto naturalne sposoby na odporność u dziecka. Zdrowa dieta – w pierwszym roku życia dziecka najważniejsze jest karmienie piersią, w mleku mamy jest pewien rodzaj immunoglobulin, chroniących przed wirusami i bakteriami. Co prawda dzieci karmione piersią też mogą chorować, ale zdarza się to rzadziej, a przebieg choroby jest lżejszy. Od ok. 6. miesiąca życia należy rozszerzać dietę dziecka zgodnie z zaleceniami pediatry. Trzeba dbać o codzienną porcję warzyw i owoców, chudego mięsa, jajek, a potem także jogurtów, serów i ryb. Z tego, co dziecko spożywa, najlepiej przyswaja witaminy i składniki mineralne. Spacery – chodźcie na spacery codziennie, jeżeli tylko nie ma bardzo silnego wiatru czy mrozu i zacinającego deszczu. Mały katarek czy kaszel to nie są przeciwwskazania do wychodzenia na dwór – wręcz przeciwnie, na świeżym powietrzu dziecku łatwiej oddychać. Warto, aby dziecko na spacerze spędzało czas jak najbardziej aktywnie – chodziło, biegało, bawiło się. Zmiana klimatu – dla odporności dziecka dobrze robi wyjazd nawet na kilka dni. Zimą najlepiej w góry, latem nad morze. Sen – dziecko przemęczone jest osłabione i podatne na infekcje. Tak trzeba organizować mu dzień, aby dziecko się wysypiało. I to codziennie! Nieprzegrzewanie dziecka – w pokoju malucha nie powinno być więcej niż 19–21 stopni Celsjusza. Nie należy ubierać dziecka za ciepło (także na spacer), gdyż będzie się pocić. Wtedy najłatwiej o przeziębienie. Dbanie o higienę – codzienne, regularne mycie rąk to podstawa i tę zasadę trzeba wpajać dziecku od maleńkości. Jeżeli domowe sposoby nie pomagają i dziecko nadal często choruje, trzeba poradzić się lekarza. Niewykluczone, że konieczne będą badania, które pozwolą wyjaśnić przyczyny braku odporności i wykluczą inne choroby. Leki na odporność dla dzieci W aptekach jest mnóstwo specyfików na wzmocnienie odporności dziecka. Co wybrać: witaminy, ziołowe syropy, homeopatyczne pastylki? Nie wszystkie tego typu preparaty mają udowodnione działanie, jeżeli chodzi o zwiększanie odporności u dzieci (pozytywne wyniki uzyskiwano w badaniach in vitro lub na konkretnych drobnoustrojach). Nie oznacza to jednak, że za pomocą gotowych preparatów nie można wspomóc organizmu dziecka w walce z wirusami i bakteriami. Lekarze pediatrzy polecają: witaminę D3 – bierze udział w reakcjach immunologicznych organizmu, a jej niedobór może negatywnie wpływać na odporność dziecka (tak jak i w przypadku dorosłych), pamiętaj o jej regularnym podawaniu dziecku zgodnie z zaleceniami pediatry. tran – zawiera witaminę D oraz kwasy tłuszczowe omega-3, które poprawiają odporność i zapobiegają krzywicy; może także wspomóc apetyt dziecka, gdy jest ono niejadkiem; można go podawać dziecku już po ukończeniu drugiego roku życia. Uwaga, oryginalny tran jest zrobiony z wątroby dorsza lub ryb dorszowatych. Unikaj produktów, które w składzie mają bliżej nieokreślony olej z ryb. probiotyki – w sytuacji, gdy dziecko brało antybiotyk, warto podawać mu probiotyki (naturalnie znajdziemy je również w jogurtach i w kiszonkach) najlepiej robić przez dwa-trzy tygodnie lub tyle czasu, ile zaleci lekarz. View Burdaffi on the source website Możesz też podawać dziecku olej z czarnuszki (wystarczy łyżeczka dziennie), polecany zwłaszcza alergikom i osobom często zmagającym się z infekcjami górnych dróg oddechowych. View Burdaffi on the source website W walce z infekcjami mogą pomóc też inne domowe sposoby np. miód dla dziecka (mleko z miodem pokocha każdy maluch!). Sok z buraków dla dziecka to też niedoceniany, ale bardzo wartościowy napój: podnosi odporność, ma właściwości antywirusowe. Mogą go pić dzieci od pierwszego roku życia. Witamina C przez całe lata była uznawana za niezbędny lek w zapobieganiu i zwalczaniu infekcji. Dziesięciolecia badań nie potwierdziły jednak takich jej właściwości – przyjmowanie witaminy C w trakcie infekcji nie skraca i nie zmniejsza objawów przeziębienia. Profilaktyczne codzienne jej stosowanie skraca czas przeziębienia zaledwie u 8 proc. dorosłych i u 14 proc. dzieci. Kiedy trzeba wzmacniać odporność dziecka? To zależy od charakteru chorób, częstotliwości ich powtarzania się oraz przebiegu. Trzeba wzmacniać odporność, kiedy dziecko choruje często i poważnie. Ma powtarzające się zapalenia oskrzeli, płuc, anginy, musi brać antybiotyki, było leczone w szpitalu. To znak, że jego układ odpornościowy potrzebuje pomocy. Dziecko zaczęło chorować po pójściu do żłobka lub przedszkola. To niestety normalne: po raz pierwszy styka się tam z nowymi zarazkami, przyniesionymi przez inne dzieci. Jeżeli infekcje są poważne, warto postarać się wzmocnić odporność. Jeżeli poważne infekcje zdarzają się niemowlęciu lub bardzo małemu dziecku, nie należy podawać na własną rękę żadnych środków wzmacniających (miodu, czosnku czy innych preparatów ziołowych). Układ immunologiczny dziecka dopiero się tworzy, nie powinno się w żaden sposób ingerować w jego działanie. O to, jak wzmocnić tak małe dziecko, koniecznie zapytaj lekarza opiekującego się nim lub idźcie do poradni immunologicznej. Odporność dziecka a częste choroby To normalne, że małe dziecko choruje, nawet do 10 razy w roku. Jeżeli przechodzi infekcje lekko, wszystko kończy się lekkim katarem – nie ma powodu do martwienia się. Takie chorowanie to nie problem. Co więcej, może być korzystne, bo w ten sposób układ odpornościowy dziecka ma okazję przećwiczyć się w walce z zarazkami. Dzięki temu lepiej poradzi sobie potem, gdy zaatakują go silniejsze wirusy. Kształtowania się odporności dziecka to proces zabierający wiele lat. Układ immunologiczny uzyskuje pełne zdolności obronne około 12. roku życia. Zobacz także: Naturalne sposoby na wzmocnienie organizmu u dziecka: zakwas, oxymel, miód Przetwory z czarnego bzu na grypę, przeziębienie i kaszel Przeziębienie, grypa, koronawirus – jak rozpoznać, co dolega dziecku Konsultacja merytoryczna dr Jolanta Wacławek Pediatra, od ponad 30 lat pracuje w Instytucie Matki i Dziecka
Sok z aronii – na przeziębienie i grypę (dla dzieci i kobiet w ciąży!)
Sok z aronii warto pić w czasie ciąży i podawać dzieciom przez całą zimę, gdyż bardzo wzmacniania on odporność. Ale nie tylko – lista jego właściwości zdrowotnych nie ma końca Sprawdź nasz przepis na sok z aronii dla ciężarnych i dzieci. Ile można go wypijać?
Świeże owoce są cierpkie, więc raczej nie jada się ich na surowo, ale sokiem z aronii warto raczyć się przez cały rok, a już zwłaszcza zimą, kiedy łatwo łapiemy infekcje. Mogą go pić nawet ciężarne oraz dzieci! Badania przeprowadzone przez Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych wykazały, że aronia jest jednym z najzdrowszych owoców na świecie i zawiera największą ilość przeciwutleniaczy. Ale to niejedyny powód, dla którego warto pić sok z aronii w ciąży i podawać go dzieciom. Spis treści Sok z aronii – dobry dla dzieci i kobiet w ciąży Ile soku z aronii może wypić dziecko? Ile soku z aronii można wypić w ciąży? Jakie witaminy zawiera aronia? Na co sok z aronii? Sok z aronii – przeciwskazania Jak zrobić sok z aronii – tradycyjny przepis Sok z aronii – dobry dla dzieci i kobiet w ciąży Aronia czarnoowocowa (z łac. Aronia melanocarpa) ze względu na swoje lecznicze właściwości i dużą zawartość witaminy C jest świetnym urozmaiceniem diety: pomaga na sezonowe infekcje i wzmacnia odporność. Sok z aronii można pić codziennie, aby wzmocnić odporność, oraz profilaktycznie. Chociaż sok z aronii jest polecany ciężarnym i dzieciom, nie powinny go pić niemowlęta, które nie ukończyły 9. miesiąca życia – nie mają one jeszcze odpowiednio wykształconych enzymów trawiennych. Przed sięgnięciem po sok aronii w czasie ciąży lub podaniem go dziecku zalecamy skonsultować się z lekarzem i bacznie obserwować reakcję organizmu po wypiciu! Ile soku z aronii może wypić dziecko? Dziecko może wypić maksymalnie 50 ml soku z aronii dziennie. Nie musi ono jednak spożywać od razu 50 ml – można podzielić tę dawkę na kilka części. Podawanie soku z aronii niemowlętom po 9. miesiącu życia jest dozwolone tylko wtedy, jeśli sok jest bezcukrowy. Rekomendujemy więc sięgnięcie po sok z aronii bez cukru, jeśli chcesz podać go dziecku jeszcze przed ukończeniem roczku. Jeśli sok zawiera cukier, może znaleźć się w diecie roczniaka, ale w bardzo niewielkich ilościach! Pamiętaj, że nadmiar cukru w diecie szkodzi i małe dzieci w ogóle nie powinny go spożywać. Żeby dziecko nie zniechęciło się do cierpkiego smaku soku z aronii (zwłaszcza jeśli jest on bezcukrowy), warto przed podaniem rozcieńczyć go wodą. Ewentualnie można dodać go do przecieru owocowego, którym można polać kaszkę czy owsiankę. Ile soku z aronii można wypić w ciąży? Nie ma przeciwwskazań do spożycia soku z aronii w przypadku kobiet w ciąży, dlatego przyszłe mamy mogą delektować się nim bez obaw. Ile soku z aronii można wypić w czasie ciąży? Zaleca się, aby nie przekraczać dziennej dawki od 50 do 100 ml. Warto jednak sięgać po bezcukrowy sok z aronii lub taki o obniżonej zawartości cukru. Jeżeli sok jest obficie słodzony cukrem, może pojawić się ryzyko cukrzycy ciążowej. Jakie witaminy zawiera aronia? To, co wyróżnia skład aronii to bogactwo witamin, przeciwutleniaczy, makro- i mikroelementów. Jej owoce zawierają: witaminę C rutynę witaminę P witaminę E witaminę A witaminę B2 witaminę B3 witaminę B9 (czyli kwas foliowy) wapń żelazo miedź molibden mangan jod bor Na co sok z aronii? Picie soku z aronii chroni przed: bakteriami, wirusami i grzybami, rakiem, miażdżycą. Ponadto spożywanie tego soku: wzmacnia naczynia krwionośne, dlatego powinny go pić osoby ze skłonnością do żylaków; obniża ciśnienie tętnicze krwi; opóźnia postęp jaskry, zaćmy oraz degeneracji plamki żółtej na siatkówce oka (AMD); obniża poziom złego cholesterolu LDL, podwyższają natomiast dobry cholesterol HDL; łagodzi bóle brzucha, wzdęcia, nudności i zaparcia; uodparnia skórę na działanie promieni UV; leczy łuszczycę; łagodzi cukrzycę. Sok z aronii – przeciwwskazania Sok z aronii jest polecany prawie każdemu ze względu na swoje właściwości prozdrowotne. Powinny go jednak unikać osoby cierpiące na: nadkwasotę, wrzody żołądka, stan zapalny żołądka i dwunastnicy. Jak zrobić sok z aronii – tradycyjny przepis Sok z aronii jest pyszny, zdrowy, a w dodatku bardzo prosty w przygotowaniu. Wystarczą do tego owoce (zbiera się je w sierpniu i we wrześniu), woda i cukier. Aby zrobić tę leczniczą miksturę, warto wcześniej zmrozić owoce aronii, dzięki czemu utracą swoją cierpkość. Składniki: 1 kg aronii, umytej i oczyszczonej z szypułek 1 litr wody szklanka cukru Przygotowanie: 1. Owoce aronii wsyp do garnka i zalej wodą. 2. Gotuj przez 20 minut, a następnie odcedź go przez drobne sitko. 3. Do odcedzonego soku dosyp szklankę cukru. 4. Gotuj jeszcze 5 minut, mieszając. 5. Wymieszaj i przelej sok do wyparzonych butelek. Ten tradycyjny przepis możesz lekko zmodyfikować, dodając pod koniec gotowania sok z jednej cytryny – dzięki czemu wywar będzie miał bardziej oryginalny smak – lub wrzucając do gotującej się mikstury kilka liści wiśni – sok zyska słodkawy wiśniowy posmak i aromat. Uwaga: jeśli chcesz przygotować sok bez cukru, użyj do jego przygotowania wyłącznie aronii i wody. Z kilograma owoców zazwyczaj otrzymuje się około trzech szklanek soku. Możesz także spróbować gotowego soku z aronii. W aptekach, sklepach ze zdrową żywnością jego cena waha się w granicach od 11 zł (500 ml) do 20 zł. Możesz też kupić większe opakowanie soku z aronii, wtedy jego cena wynosi 30-40 zł za 3 litry. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/sok-z-buraka-dobry-na-katar-i-kaszel-jak-go-zrobic-21739-r1/">Sok z buraków – właściwości, ile pić, przepisy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/sok-z-czarnego-bzu-to-naturalny-srodek-lagodzacy-kaszel-i-przeziebienie-26535-r1/">Sok z czarnego bzu – naturalny lek na kaszel i gorączkę <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/syrop-z-mniszka-przepis-wlasciwosci-dawkowanie-28561-r1/">Syrop z mniszka lekarskiego: przepis, właściwości, dawkowanie u dzieci i dorosłych
Zajady w ciąży: przyczyny. Czy są groźne i jak je leczyć?
Zajady w ciąży to powszechna dolegliwość, z którą boryka się wiele przyszłych mam. Mogą pojawić się w wyniku zmian hormonalnych, spadku odporności, ale także przy niedoborze witamin i mikroelementów. Sprawdź, jak w bezpieczny sposób pozbyć się zajadów w ciąży.
Zajady to potoczna nazwa zapalenia kącików ust. Chociaż pęknięcia naskórka zazwyczaj są niewielkie, to jednak ich umiejscowienie oraz często pojawiająca się w miejscu ranki nadżerka powodują dyskomfort. Gdy zajady pojawiają się w ciąży, wiele kobiet ma obawy, czy stosowanie domowych metod leczenia nie zaszkodzi maluszkowi. Co pomoże na zajady w ciąży i jakie są przyczyny ich powstawania? Spis treści: Czy zajady są groźne w ciąży? Zajady w ciąży: przyczyny Jak leczyć zajady w ciąży? Co może pomóc na zajady w ciąży? Naturalne sposoby Czy zajady są groźne w ciąży? Zajady, czyli pojawiające się miejscowe zapalenie skóry oraz błony śluzowej w okolicy kącików ust nie jest bezpośrednim zagrożeniem dla rozwijającego się w macicy płodu. Zajady nie są zaraźliwe i nie przenoszą się na inne części ciała. Ich pojawienie się może jednak być objawem niedoboru witamin i mikroelementów: między innymi witaminy B12 i B2, żelaza, czy kwasu foliowego, a to może mieć niebagatelny wpływ na prawidłowy rozwój maluszka. Dlatego też zajadów nie można bagatelizować i w razie wątpliwości należy skonsultować niepokojące dolegliwości z ginekologiem lub ginekolożką. Zajady w ciąży: przyczyny Zajady mogą pojawić się po jednej lub po obu stronach ust. Powstają najczęściej w wyniku infekcji grzybicznej lub bateryjnej. Kobiety w ciąży są podwójnie narażone na pojawienie się zajadów, ponieważ poza przyczynami, które dotyczą wszystkich osób, dochodzą również te ciążowe. Przyczyny wystąpienia zajadów w ciąży: wahania hormonów, cukrzyca, niedobory witaminy z grupy B: B12, B2, B6 i C, niedobory kwasu foliowego, anemia związana z niedoborem żelaza, infekcje grzybiczne, nawykowe oblizywanie ust, zła higiena jamy ustnej, nadmierne ślinienie lub suchość w ustach, źle zbilansowana, uboga w składniki odżwycze dieta, osłabiona odporność organizmu, nadmierna ekspozycja na słońce, wiatr, zimno, alergia, niepożądane działanie niektórych leków. Jak leczyć zajady w ciąży? Leczenie zajadów w czasie ciąży polega na: wyeliminowaniu przyczyn wywołujących stan zapalny (np. suplementacja żelaza), ograniczeniu czynników, które sprzyjają pojawianiu się zajadów (np. poprawa higieny jamy ustnej), stosowaniu maści o działaniu przeciwdrobnoustrojowym (np. Daktarin) Gdy zajady często nawracają lub leczenie zmian chorobowych nie przynosi oczekiwanych rezultatów, można wykonać posiew w celu dokładnego ustalenia przyczyny i wdrożenia odpowiedniej kuracji. Co może pomóc na zajady w ciąży? Naturalne sposoby Doraźnie można delikatnie smarować kąciki ust oliwą z oliwek, by pozbyć się dyskomfortu związanego z pękającym naskórkiem. To naturalny i bezpieczny sposób na zapewnienie odpowiedniego nawilżenia, a znajdujące się w oliwie witaminy A, D, E, K przyśpieszają regenerację skóry. Dobre, kojące i antyseptyczne działanie ma miód – wystarczy posmarować cienką warstwą zmiany chorobowe. W trakcie leczenia warto zwiększyć spożywanie produktów bogatych w witaminy z grupy B: rośliny strączkowe (fasola, groch), szpinak, nabiał, jaja, ale także owoce np. banany, czy brzoskwinie. Zobacz także: Krewetki w ciąży: jeść czy jednak lepiej nie? Senność w ciąży. Skąd się bierze i jak sobie z nią radzić? Domowe sposoby na zgagę w ciąży: soda, cola, mleko, migdały
Jaki jest śluz na początku ciąży? Kolor, konsystencja, zapach
Śluz na początku ciąży odgrywa ważną rolę – tworzy on barierę ochronną dla płodu. Funkcja ochronna śluzu ma szczególne znaczenie, ponieważ drogi rodne ciężarnej są o wiele bardziej narażone na różnego rodzaju infekcje. Sprawdź, jaki kolor i konsystencję powinien mieć śluz we wczesnej ciąży.
Śluz w pierwszych miesiącach ciąży zwiększa swoją objętość i nie należy tym się martwić. Dużo śluzu na początku ciąży to naturalna reakcja fizjologiczna organizmu i dodatkowa ochrona dla kształtującego się płodu. Wydzielina z pochwy zmienia się na różnych etapach ciąży, a gdy jest już blisko do porodu, staje się bardzo gęsta i zostaje wydalona w postaci czopa śluzowego. Jaki jest śluz na początku ciąży? Na zwiększoną objętość śluzu na początku ciąży wpływ mają hormony (większa produkcja estrogenów i progesteronu) oraz ukrwienie narządów płciowych. Śluz w pierwszych dniach ciąży przypomina ten, który można zauważyć na bieliźnie w czasie dni płodnych. Powinien on być przezroczysty, może też przybierać białawą lub lekko żółtą barwę. Śluz we wczesnej ciąży powinien być: lekko ciągnący lub rozrzedzony, być bezwonny lub mieć delikatny naturalny intymny zapach, niezbyt gęsty (niekiedy nawet wodnisty). Śluz w ciąży zmienia się w zależności od stopnia jej zaawansowania. Niektóre kobiety uskarżają się na suchość pochwy i brak śluzu na początku ciąży. W takiej sytuacji warto skonsultować się z lekarzem. Z kolei galaretowaty śluz pojawia się niedługo przed zbliżającym się porodem. Pod koniec ciąży dochodzi do odejścia czopu śluzowego, który przez cały czas trwania ciąży dodatkowo chronił macicę przed infekcjami. Różowy śluz na początku ciąży Różowy śluz, brązowy lub brunatny sygnalizuje, że może w nim znajdować się krew. Taki objaw zawsze należy traktować poważnie – może on oznaczać, że ciąża i rozwój płodu przebiegają nieprawidłowo. Jeśli brunatne plamienie w ciąży pojawia się w śladowych ilościach, nie musi ono oznaczać czarnego scenariusza, może być jedynie symptomem infekcji. Krew w śluzie należy jednak traktować tak samo poważnie jak każde inne krwawienie z dróg rodnych w ciąży! Różowy śluz na początku ciąży może się również wiązać z wystąpieniem plamienia implantacyjnego. Może on być wtedy mylnie zinterpretowany jako przewidywany okres, choć doszło do zapłodnienia. Należy bezzwłocznie udać się do lekarza, jeżeli oprócz zmiany koloru, zapachu i obecności krwi w śluzie kobieta zaobserwuje także ból w okolicy podbrzusza czy gorączkę. Mogą to być sygnały przedwczesnego odklejania się łożyska lub poronienia! Kolor śluzu na początku ciąży a infekcje intymne O nieprawidłowościach w postaci infekcji świadczy często kolor śluzu. Zielony śluz w ciąży może być sygnałem, że doszło do infekcji dróg rodnych, np. zakażenia rzęsistkiem pochwowym. Zazwyczaj towarzyszy temu: świąd okolic intymnych, pieczenie, nieprzyjemny zapach z pochwy. Z kolei biały śluz w ciąży może być oznaką grzybicy pochwy. Upławy mają wtedy konsystencje twarożku i, podobnie jak zielony śluz, wymagają jak najszybszej wizyty u ginekologa prowadzącego ciążę. Konieczne staje się wówczas leczenie. O zastosowaniu leków, właściwych w zależności od infekcji i bezpiecznych dla dziecka, zdecyduje lekarz prowadzący ciążę po wykonaniu badania USG, posiewu, wymazu bakteriologicznego oraz cytologii i czystości pochwy. View Burdaffi on the source website Zobacz także: Śluz płodny: jak wygląda śluz w dni płodne i niepłodne? Brązowe plamienie w ciąży: kiedy jest powód do niepokoju ​Upławy w ciąży - co oznaczają? Przyczyny, kolor, leczenie
Napój z kurkumy – na co pomaga i jak go zrobić [PRZEPIS]
Napój z kurkumy szczególnie dobrze działa, gdy pije się go z rana, na czczo, ale można go też popijać przez cały dzień. Na co pomaga? Dodaje energii, rozgrzewa, oczyszcza, a nawet… wspomaga odchudzanie. Spróbujesz?
Receptura napoju z kurkumy dotarła do nas z Indii, gdzie kurkuma powszechnie wykorzystywana jest w kuchni, a jej dobroczynne działanie jest znane od stuleci. Napój z kurkumy swoje właściwości zawdzięcza jednak nie tylko kurkumie, ale też wodzie, cytrynie i miodowi. Dodatek pieprzu zwiększa zaś przyswajanie kurkumy. Napój z kurkumy – właściwości i działanie Kurkumę jako przyprawę pozyskuje się z korzenia ostryżu długiego, rośliny z rodziny imbirowatych, do której należy też imbir, bardziej popularny u nas niż kurkuma. Ma ona nieco gorzkawy smak i intensywny zapach, ale sok z cytryny nieco je łagodzi. Napój z kurkumy swoje działanie zawdzięcza głównie kurkumie (choć reszta składników je uzupełnia). Jak działa kurkuma? przeciwzapalnie, pomaga zapobiegać infekcjom wirusowym, bakteryjnym i grzybiczym, ale też wspiera ich leczenie (podobnie jak <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zlote-mleko-na-co-pomaga-jak-zrobic-paste-z-kurkumy-przepis-27815-r1/">złote mleko) antyoksydacyjnie, czyli m.in. antynowotworowo wspiera pracę mózgu i może przeciwdziałać (badania nadal są prowadzone) takim chorobom jak choroba Alzheimera poprawia pracę przewodu pokarmowego, w tym m.in. łagodzi zgagę, podrażnienia żołądka, zatrucia oraz oczyszcza wątroby stymuluje przemianę materii (ułatwia więc odchudzanie) hamuje rozwój cukrzycy korzystnie wpływa na cerę z problemami (np. trądzikiem) Działanie napoju z kurkumy wzmacnia reszta jego składników. Cytryna to bogate źródło witaminy C, która m.in. poprawia odporność, ułatwia oczyszczanie organizmu i spowalnia procesy starzenia. Podobnie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/miod-dla-dziecka-jaki-jest-najlepszy-dla-dziecka-18393-r1/">miód: ma działanie przeciwzapalne i antyutleniające, poprawia samopoczucie, ale też ma działanie przeciwgorączkowe i wykrztuśne. Natomiast pieprz poprawia działanie kurkumy. Jak zrobić napój z kurkumy? Najlepiej pić go na ciepło z samego rana, na czczo – wtedy jego działanie będzie najpełniejsze. Jednak nie jest to konieczność - napój z kurkumy możesz popijać przez cały dzień. Pamiętaj jednak, by nie przekroczyć dziennej dawki kurkumy, czyli ok. 1,5 g (patrz niżej). Przepis na napój z kurkumy Składniki: szklanka ciepłej wody 1/4 łyżeczki kurkumy w proszku sok z połowy cytryny szczypta pieprzu (lub pieprzu cayenne) miód (do smaku) świeży imbir, cynamon (opcjonalnie) Przygotowanie: Do szklanki ciepłej wody dodaj sok z cytryny, pieprz, kurkumę i miód. Wymieszaj (rób to także między łykami, bo kurkuma będzie opadać na dno szklanki). Możesz dodać cynamon lub na samym początku zaparzyć w szklance świeże plasterki imbiru. Kto może pić napój z kurkumy? Wszyscy! Choć zaleca się go dzieciom dopiero powyżej 2–3. roku życia. Dzienna dawka kurkumy dla dorosłych to 1,5 g (około 1 łyżeczki). Tę ilość można podzielić na kilka (2-3) porcji w ciągu dnia. Dzieciom można podawać napój z kurkumy co kilka dni – 3-4 razy w tygodniu. I można w nim pominąć pieprz, bo kurkuma i tak ma dość ostry smak. Podczas leczenia infekcji można zdecydować się na dawki terapeutyczne. U dorosłych to 2-3 g dziennie, natomiast u dzieci powyżej 2 lat i starszych osób powyżej 65. roku życia to maksymalnie 2 g. Zobacz też: Domowe leki na przeziębienie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/ziola-na-odpornosc-co-dac-dziecku-zeby-nie-chorowalo-4186-r3/">7 ziół dla dziecka na zwiększenie odporności <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zywienie/zdrowe-karmienie-dziecka-jak-zaczac-zdrowiej-jesc-i-karmic-dziecko-15502-r1/">Jak zacząć zdrowiej jeść i karmić dziecko?
Ten błąd popełnia wielu rodziców. Dlaczego się o nim nie mówi?!
Podczas inhalacji wziewnej sterydami należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Dlaczego lekarze i farmaceuci nie mówią o tym rodzicom?
Lekarze coraz częściej przepisują sterydy wziewne, które mają pomóc dzieciom w walce z infekcjami. Niestety, lekarze i farmaceuci nie zawsze informują, by po inhalacji wypłukać jamę ustną. To jeden z najczęstszych błędów popełnianych przy inhalacji! Przepłukuj jamę ustną po inhalacji Po każdej inhalacji wziewnej sterydami (takimi jak Pulmicort, Flixotide, Nebbud, Benodil, Budezonid) należy dokładnie wypłukać usta i umyć zęby. Maluchom, które nie potrafią zrobić tego samodzielnie, można podać coś do picia, jednak jest to ostateczność. Wskazane jest również przemycie skóry wokół ust i twarzy i nawilżenie jej kremem dla dzieci lub olejem kokosowym, aby zapobiec ewentualnym podrażnieniom. Dlaczego płukanie ust po inhalacji jest tak ważne? Sterydy wziewne mogą powodować grzybicę jamy ustnej i gardła. Podczas inhalacji reszki leku osadzają się na błonach śluzowych. Glikokortykosteroidy obniżają odporność organizmu, przez co w miejscach, w których są stosowane, może dojść do zakażeń. Tym samym produkt, który leczy, może jednocześnie przyczyniać się do rozwoju innej choroby. Przepłukanie ust po inhalacji zmniejsza ryzyko nie tylko grzybicy, ale również podrażnienia gardła, kaszlu czy chrypki. Uwaga! Pamiętaj, by przed inhalacją dokładnie zapoznać się z treścią ulotki. Czytaj także: Katar i kaszel: infekcja czy alergia? Źródło: zapytaj-farmaceute.blogspot.com, lekinacodzien.pl
Zabawki w przychodni umilają czas oczekiwania. Są jednak bardzo niebezpieczne!
Rodzic cieszy się, gdy dziecko czasem długo oczekujące na swoją kolej do lekarza, ma się czym zająć. Kąciki zabaw dla dzieci jak się okazało, są groźne dla zdrowia maluchów.
To, że na zabawkach gromadzą się bakterie i wirusy, wiadomo było od dawna. Jednak teraz odkryto, jak długo przebywające na powierzchni zabawek wirusy otoczkowe mogą zarażać dzieci. Plastikowa żabka prawdę ci powie... Naukowcy z Georgia State University zbadali, jak długo na plastikowej zabawce mogą przeżyć wirusy i bakterie, nadal zdolne do zarażania. Do badania wykorzystano plastikową żabkę, ale mógł to być samochodzik, czy klocek, których pełno w poczekalniach. Umieszczono na żabce bakteriofaga (wirus atakujący bakterie), a samą zabawkę pozostawiono w temp. 22 st. C w pomieszczeniu o wilgotności 60%. Wyniki tego eksperymentu były zatrważające! Okazało się, że zdolne do zakażenia cząsteczki, były na zabawce ponad 24 h. To oznacza, że gdy chore dziecko przyjdzie na wizytę u lekarza o 9 rano w poniedziałek, każde kolejne dziecko, które będzie bawić się i dotykać tej samej zabawki przez cały dzień, może zachorować. Nawet dziecko, które pojawi się w tej samej poczekalni następnego dnia rano, ma szansę zostać "poczęstowane" groźnym wirusem. Jak przeciwdziałać? Wiele razy słyszeliśmy o przypadkach, gdy rodzic opowiadał jak to poszedł do przychodni z dzieckiem z powodu błahostki, a wrócił z poważną chorobą. Niestety, często jest to wina tego, że pozwalamy dzieciom bawić się zabawkami ogólnie dostępnymi. Maluchom zdarza się wziąć taką zabawkę do buzi, albo polizać paluszki, które dotykały przedmiotów. Zwykły katar przeistacza się wtedy w poważną wirusową chorobę, która zmusza nas do kolejnej wizyty w przychodni. Ludzie nie biorą pod uwagę zakażeń wirusami znajdującymi się na przedmiotach - powiedział główny autor, biolog Richard Bearden. - Uważają, że mogą ich zakazić inni ludzie. Dzieci są szczególnie podatne na choroby zakaźne, ponieważ wkładają do ust ręce i różne obiekty, a ich układ odpornościowy nie jest w pełni rozwinięty. Jakie jest rozwiązanie tego problemu? Należałoby całkowicie usunąć zabawki z przychodni. Jeżeli nie, to warto byłoby je odkażać, ale jakoś trudno nam uwierzyć, że ktoś robiłby to codziennie. Wobec poważnego zagrożenia, rodzice muszą sami więc podejmować świadome decyzje. By dziecko się nie nudziło, warto zabrać z domu kilka ulubionych przedmiotów dziecka. Jeżeli dziecko korzysta z przedmiotów z poczekalni, pilnujmy, by absolutnie nie wzięło niczego do buzi, a zaraz po skończonej zabawie, umyjmy mu dokładnie ręce. Czy w Twojej przychodni także są zabawki dla dzieci? Przeczytaj także: Bakterie mogą być groźne!
Infekcje górnych dróg oddechowych u najmłodszych mają często charakter nawrotowy, przez co malec może chorować nawet 10 razy w pierwszym roku życia. Jak pomóc mu skutecznie, ale naturalnie?
Szacuje się, że w pierwszym roku życia dziecko może przechodzić infekcje dróg oddechowych od ok 6 do 10 razy. Taka częstotliwość związana jest z niedojrzałością układu odpornościowego, który nie umie sobie jeszcze radzić z potencjalnie chorobotwórczymi drobnoustrojami. Bariera ochronna, jaką wspólnie tworzą skóra i błony śluzowe, także nie wykazują stuprocentowej "gotowości do obrony", a i mechaniczna eliminacja drobnoustrojów nie jest w pełni możliwa. Co mamy na myśli? To proste, pomyślcie: tak małe dziecko nie potrafi przecież ani samodzielnie wydmuchać nosa, a i odruchy kaszlowe nie są w pełni skuteczne. W efekcie mamy do czynienia z gorszą eliminacją wirusów, bakterii i grzybów, które stanowią jedną z przyczyn częstych zachorowań. Najczęstsze metody leczenia Większość infekcji górnych dróg oddechowych nie wymaga (na szczęście) podawania antybiotyków, ponieważ są one skuteczne tylko w przypadku zakażeń bakteryjnych. Wystarczy wprowadzenie leczenia objawowego przy pomocy środków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych i udrażniających drogi oddechowe. Można również oczywiście zastosować domowe sposoby leczenia. Najpopularniejsze z nich to inhalacje, nacieranie skóry na piersiach i plecach maściami rozgrzewającymi, rozgrzewające kąpiele czy też podawanie herbatek z sokiem malinowym lub aroniowym. Ponadto przy kaszlu suchym podaje się dziecku duże ilości płynów, w przypadku kaszlu mokrego pomocne jest delikatne oklepywanie pleców malca, w celu ułatwienia mu odkrztuszania wydzieliny. Prospan – pomoc z natury i po kaszlu Pisząc o sposobach walki z objawami infekcji, nie możemy nie wspomnieć o syropach na bazie wyciągów roślinnych. I nie chodzi tu o podawanie herbatki z sokiem z owoców bogatych w witaminę C (jak maliny, aronia czy cytryny), mleka z miodem lub domowych syropów na bazie czosnku, cebuli bądź pędów sosny. Już od pierwszych miesięcy, po konsultacji z lekarzem, możliwe jest zastosowanie niektórych syropów przeciwkaszlowych np. Prospan®,który jest numerem jeden na świecie w kategorii syropów roślinnych na kaszel*. W jego składzie jest unikalny ekstrakt z liści z bluszczu który znakomicie walczy z kaszlem. Prospan® stosowany jest już w ponad 100 krajach na całym świecie. Dlaczego? Ponieważ bluszcz zmniejsza częstotliwość oraz bolesność ataków kaszlu. Jest to roślina, która zawiera w swoich liściach saponiny – substancje, które działają wykrztuśnie, rozrzedzając zalegający w oskrzelach śluz, a także redukując duszność poprzez rozszerzenie mięśni oskrzeli. Syrop Prospan® stosuje się w nieżytach dróg oddechowych w celu zmniejszenia dolegliwości towarzyszącym ostrym i przewlekłym stanom zapalnym dróg oddechowych, przebiegających z kaszlem. Posiada smaczny, wiśniowy smak i może być stosowany przez całą rodzinę. * Źródło: IMS MIDAS Data / IMS Knowledge Link, R05C, 2015.
Jak chronić dziecko przed smogiem? Zobacz, co mówi znany pediatra
Zbliża się sezon grzewczy, a wraz z nim zwiększa się ilość zanieczyszczonego powietrza. Jaki jest jego negatywny wpływ na organizm dziecka i czy można mu zapobiec? Przeczytaj rady eksperta, pediatry immunologa Wojciecha Feleszko.
Wbrew powszechnej opinii, przemysł nie jest głównym źródłem rakotwórczych substancji, znajdujących się w zanieczyszczonym powietrzu. To domowe instalacje grzewcze oraz transport samochodowy stanowią zagrożenie. Powinniśmy być szczególnie ostrożni i zapobiegliwi właśnie teraz, wraz z początkiem sezonu grzewczego, kiedy czystość powietrza ulega pogorszeniu. Jak zanieczyszczone powietrze wpływa na organizm dziecka? Zanieczyszczone powietrze wywołuje nie tylko choroby układu oddechowego, ale również odpornościowego, krwionośnego, a nawet nerwowego. Na szkodliwe działanie smogu narażone są przede wszystkim dzieci. Ich bariery ochronne (nabłonek, śluz) nie są w pełni ukształtowane, a wąskie i krótkie drogi oddechowe są bardziej podatne na zapalenia i podrażnienia. Dzieci oddychają częściej, niż dorośli, wchłaniając tym samym więcej zanieczyszczeń. Co więcej, często oddychają ustami, zamiast nosem, przez co do ich organizmu przedostaje się więcej zanieczyszczeń. Szkodliwe substancje zawarte w zanieczyszczonym powietrzu obniżają odporność, mogą wywołać astmę i zapalenia górnych i dolnych dróg oddechowych. Są one niebezpieczne dla dzieci jeszcze przed ich narodzinami. Jeśli przyszła mama często przebywa w miejscu o bardzo zanieczyszczonym powietrzu, istnieje ryzyko, że dziecko będzie miało mniejszą masę urodzeniową i będzie bardziej podatne na zapalenie płuc w przyszłości. Zobacz też: Jesienny spacer z małym dzieckiem Jak ochronić dziecko? Sprawdzaj jakość powietrza. Wojewódzkie Inspektoraty Ochrony Środowiska podają na swoich stronach internetowych ostrzeżenia, gdy stężenie zanieczyszczeń jest bezpośrednio groźne dla zdrowia. Zachęcaj dziecko, aby oddychało przez nos. To naturalny filtr powietrza. Podawaj dziecku napoje. Część zanieczyszczeń przyklei się do wilgotnych ścianek gardła, zamiast trafić do płuc. W dni, gdy stężenie zanieczyszczeń powietrza jest wysokie, dziecko powinno zostać w domu. Wyjścia na zewnątrz ogranicz do koniecznego minimum. Gdy tylko możesz, wyjeżdżaj z dzieckiem poza miasto. Nawet krótka przerwa od wdychania zanieczyszczonego powietrza ma pozytywny wpływ na zdrowie. Unikaj podróżowania z dzieckiem w godzinach szczytu. Jadąc samochodem wybieraj mniej ruchliwe trasy. Zamknij okna w samochodzie, wentylację ustaw na obieg zamknięty. Spacerując lub jeżdżąc na rowerze z dzieckiem unikaj ruchliwych ulic. Poruszajcie się jak najdalej od krawężnika - największe stężenie zanieczyszczeń jest bezpośrednio w pobliżu jezdni. Jeżeli okna mieszkania wychodzą na ulicę, w godzinach szczytu pozostaw je zamknięte. Jeżeli to możliwe, urządź pokój dziecka w pomieszczeniu, którego okna nie wychodzą na ruchliwą ulicę. Zadbaj o odpowiednią dietę. Pożywienie powinno być bogate w witaminy A, C i E oraz selen, pomagające organizmowi neutralizować nadmiar wolnych rodników. Wolne rodniki powstają w wyniku m.in. oddychania zanieczyszczonym powietrzem i przyczyniają się do rozwoju astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Czy można zmniejszyć ilość szkodliwych substancji w powietrzu? Pamiętajmy, żeby nie palić papierosów przy dziecku. Wyjście na balkon nie jest rozwiązaniem – do organizmu dziecka przedostaje się taka sama ilość szkodliwych substancji, jak wtedy, kiedy rodzice palą przy nim. Każdy z nas ma wpływ na czystość powietrza. Zmniejszenie ilości zanieczyszczeń w powietrzu to najlepsza ochrona dziecka. Rezygnacja z codziennej jazdy samochodem, używanie węgla dobrej jakości, regularne sprawdzanie stanu instalacji grzewczej – te pozornie niewiele znaczące czynności, mają ogromny wpływ na jakość powietrza. Polecamy: Biegunka i odwodnienie - wywiad z ekspertem Konsultacja: dr n. med. Wojciech Feleszko, pediatra immunolog, pracujący w Szpitalu Klinicznym przy ul. Działdowskiej w Warszawie i na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.
Zapalenie pochwy albo sklejenie warg sromowych to intymne dolegliwości, które mogą przytrafić się dziewczynce już w 1. roku życia. Trzeba je leczyć!
Przewijanie albo kąpiel małej dziewczynki to dobra okazja, aby przyjrzeć się jej intymnym okolicom. Dzięki kontroli nie tylko często udaje się zdusić odparzenie podpieluszkowe czy odpieluszkowe zapalenie skóry, ale też wychwycić poważne choroby narządów płciowych. Zapalenie pochwy Najczęściej zapalenie pochwy jest wywołane atakiem grzybów albo bakterii (w tym drugim przypadku konieczny będzie wymaz z pochwy i dobranie antybiotyku), chociaż zdarza się – także u niemowląt! – że zapalenie pochwy jest np. objawem owsicy. Pasożyty, składając jajeczka w okolicy odbytu, zapuszczają się w okolice warg sromowych i podrażniają je. Bardzo często zapalenie pochwy pojawia się w konsekwencji nieprawidłowej higieny. Infekcje narządów płciowych zdarzają się bardzo często po kuracjach antybiotykowych. Antybiotyki niszczą nie tylko chorobotwórcze bakterie, ale także pożyteczną florę bakteryjną, która chroni nas przed grzybami i chorobotwórczymi bakteriami. Objawy zapalenia pochwy, to: zaczerwienienie świąd pochwy wydzielina o nieprzyjemnym zapachu. Dziecko może płakać podczas siusiania, może też protestować podczas mycia. Zobacz także: Jak chronić dziecko przed efektami ubocznymi antybiotyków. Obrzęk narządów płciowych Tuż po narodzinach u małych dziewczynek może pojawić się obrzęk narządów płciowych oraz wydzielina z pochwy. Jeśli obrzęk ma miejsce w pierwszych dniach po porodzie najpewniej jego przyczyną są zmiany hormonalne. Jeżeli jednak wydzielina pojawia się później, ma nieprzyjemny zapach albo szarozielone zabarwienie, trzeba pokazać dziewczynkę lekarzowi. Kremy z emolientami dla dzieci - sprawdź opinie Sklejenie warg sromowych Wargi sromowe małej dziewczynki są pokryte cieniutkim nabłonkiem. Kiedy ulegnie on uszkodzeniu (np. podczas stanu zapalnego), wargi sromowe mogą się skleić. Dolegliwość najczęściej przebiega bezobjawowo, często lekarz pediatra zauważa sklejone wargi sromowe dopiero w czasie badania. Zrośnięte wargi sromowe mogą być przyczyną nawracających zakażeń dróg moczowych. Najpewniejszą metodą leczenia jest mechaniczne rozdzielenie sklejonych warg sromowych. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, czasem wcześniej stosuje się miejscowo maść zaleconą przez pediatrę przez kilka tygodni. Po zabiegu także wskazane jest miejscowe stosowanie maści estrogenowej przez ok. 2 miesiące. Pamiętaj! Sklejenie warg sromowych najczęściej występuje u dziewczynek w wieku niemowlęcym i może nawracać. Sprawdź, jak leczyć odparzenie pod pieluszką.
Grypa, rotawirus, a może jednak coś innego. Uwaga na norowirusy!
Boisz się grypy, źle się czujesz, myślisz, że cię dopadła. Choć mamy sezon zachorowań na grypę, przyczyna choroby może być inna. W Europie rośnie liczba zachorowań na infekcje wywołane przez norowirusy.
Jakie objawy wywołują norowirusy? Najbardziej charakterystyczne objawy infekcji wywołanej przez norowirusy to ból brzucha, biegunka i wymioty. Ale zachorowanie czasem łatwo można pomylić z grypą, gdy infekcji towarzyszy ból głowy, dreszcze i wysoka gorączka. Od grypy różni ją jednak to, że szybko dochodzi do wyzdrowienia – najczęściej po upływie 3 dni. Czasem jednak skutkiem choroby jest znaczne odwodnienie, które może być groźne szczególnie u małych dzieci. Jak się można zarazić norowirusami? Do zakażenia norowirusami łatwo dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z chorym lub przedmiotami, na których osiadły zarazki, ale także przez zjedzenie skażonej żywności, np. nie umytych owoców. Jak się chronić? W prosty sposób, czyli dbając o higienę – myjąc ręce po powrocie do domu, przed przygotowywaniem posiłku, myjąc owoce i warzywa, które zamierzamy zjeść. Norowirusy są wrażliwe na działanie kwasu, zabija je woda z octem, tradycyjny środek używany do czyszczenia, ale także środki czystości z chlorem. Przy ich pomocy można usunąć wirusy, które osiadły na domowych powierzchniach. Rotawirusy - 4 objawy zakażenia. Źródło: Goniec Medyczny i PAP
4 sposoby na złagodzenie bólu gardła u dziecka
Zaczerwieniona błona śluzowa, drapanie i ból gardła to najczęściej pierwsze sygnały infekcji u dziecka. Może to być infekcja wirusowa (np. przeziębienie czy mononukleoza) lub bakteryjna (np. angina lub szkarlatyna). Ból gardła można skutecznie złagodzić.
Bez względu na przyczynę bólu gardła dolegliwości bólowe u dziecka należy łagodzić. Możesz to zrobić na co najmniej cztery sposoby. Sposób 1: płukanka Przygotuj napar z szałwii i rumianku – po łyżeczce ziół zalej gorącą wodą, zaparzaj 10 minut pod przykryciem, przestudź. Zachęć dziecko, aby płukało nim gardło – pokaż, jak sama to robisz i poproś, by dziecko zrobiło tak samo. Zobacz też: Angina u dzieci Sposób 2: tabletki Jeśli dziecko ma co najmniej trzy lata, możesz mu podać pastylki do ssania łagodzące ból gardła, np. Neo-angin Junior, Septolete. Zobacz też: Domowe syropy dla dzieci - przepisy Sposób 3: napoje Chore dziecko powinno dużo pić, ale nie herbatę z cytryną i miodem, ponieważ podrażnia ona błonę śluzową gardła. Podawaj dziecku lekkie napary ziołowe, np. lipy, szałwii, lub ciepłą wodę. Sposób 4: specjalny jadłospis Podawaj dziecku potrawy lekkostrawne, o łagodnym smaku i gładkiej, papkowatej konsystencji, najlepiej chłodne (nie mogą być jednak bardzo zimne), aby nie podrażniać gardła. Zobacz też: Podręczny atlas roślin leczniczych
Okres od jesieni do wiosny to czas największej liczby zachorowań niemowląt i przedszkolaków. Zdarza się, że w tym okresie dziecko choruje kilka, kilkanaście razy. Co robić, żeby dziecko jak najmniej chorowało podpowiada lek. med. Ewa Andrzejewska, pediatra w Klinice Profilaktyki Medycznej.
6-8 infekcji w ciągu roku, takich, które nie wymagają leczenia antybiotykami, to norma zachorowań dla dzieci w wieku przedszkolnym. Co jednak robić, jeżeli dziecko choruje 1-2 razy w miesiącu i nie są to banalne katary, ale zapalenia gardła, zapalenia uszu, oskrzeli? Kiedy przedszkolak często choruje, zalecam rodzicom zastanowienie się nad możliwością pozostawienia dziecka w domu na okres kilku miesięcy, gdyż znaczy to, że układ odpornościowy dziecka nie jest jeszcze w pełni dojrzały - tłumaczy lek. med. Ewa Andrzejewska, pediatra w Klinice Profilaktyki Medycznej. Często zdarza się, że rodzice przyprowadzają do przedszkola dzieci z początkiem infekcji lub nie do końca wyleczone. Nie jest to dobre dla dziecka, bo drobna infekcja może przekształcić się w poważną, ani dla reszty grupy, bo chore dziecko jest źródłem infekcji. Jak wzmocnić odporność przedszkolaka? Poprzez odpowiednie działania możemy wspomóc system odpornościowy dziecka i ograniczyć ilość infekcji. Bardzo ważne jest prawidłowe odżywianie i odpowiednia ilość płynów – najlepiej woda niegazowana i świeże soki owocowo-warzywne. Dziecko powinno spożywać codziennie: pięć porcji warzyw i owoców, 1 łyżkę oliwy z oliwek lub oleju rzepakowego, pieczywo pełnoziarniste, nabiał, 2 razy w tygodniu ryby morskie, chude mięso. Dobrze jest zapewnić dziecku produkty ekologiczne, np. mięso z polskich hodowli ze względu na ogromną ilość chemii i konserwantów w jedzeniu ogólnodostępnym. Do minimum należy ograniczyć słodycze i unikać jedzenia fast-food. U niektórych dzieci, pod kontrolą lekarza, można zastosować suplementy wzmacniające odporność. Bardzo ważna jest rola ruchu: dzieci powinny co najmniej godzinę dziennie spacerować bądź bawić się na świeżym powietrzu. U dzieci, które szczególnie często chorują należy przeprowadzić diagnostykę, która może pokazać przyczyny częstych infekcji, bo mogą one mieć związek z np. niedoborami żywieniowymi, alergiami, pasożytami, przewlekłymi stanami zapalnymi.
Katar i kaszel: to infekcja czy alergia?
Katar i kaszel to pierwsze objawy infekcji. Często jednak są to też objawy alergii. Trzeba to odróżnić, bo leczenie jest zupełnie inne.
Przeziębienie czasem bardzo trudno odróżnić od alergii. Dziecko uczulone na pleśnie, pyłki lub roztocza kurzu domowego ma często bardzo podobne objawy, jak wtedy, gdy się przeziębi. Alergia jest przecież typowym błędem układu odpornościowego, który niewinną substancję przedostającą się do organizmu traktuje jak wroga, czyli wirus lub bakterię. Błona śluzowa nosa staje się obrzęknięta, pojawia się katar, a potem również kaszel. Katar wirusowy u dziecka Objawy kataru wirusowego to: wydzielina przezroczysta lub biaława, zwykle bardzo obfita, zwłaszcza na początku infekcji. Dziecko źle się czuje, może mieć lekko podwyższoną temperaturę. Jak leczyć katar wirusowy u dziecka: Nawilżaj mieszkanie (na kaloryferach powieś mokre ręczniki, wlej wodę do nawilżacza). Podawaj dziecku do nosa sól fizjologiczną, preparaty wody morskiej. Dbaj, by dziecko dużo piło. Niemowlę układaj na brzuszku (w tej pozycji wydzielina będzie sama wyciekać), oklepuj mu plecki. Jeśli dziecko skończyło rok, zachęcaj go do wydmuchiwania nosa (najpierw jednej, potem drugiej dziurki). Idźcie do lekarza, jeśli dziecko ma wysoką gorączkę nie chce jeść i pić. Zobacz też: 5 gorączkowych błędów. Katar bakteryjny u dziecka Zwykle jest powikłaniem kataru wirusowego. Prawdopodobnie przedłużająca się infekcja mogła zaatakować uszy lub zatoki. Katar bakteryjny ma kolor żółty lub jasnozielony, jest gęsty, trudno odciągnąć go aspiratorem lub wydmuchać. Często pojawia się gorączka. Jak leczyć katar bakteryjny u dziecka: Idź z dzieckiem do lekarza. Konieczne zwykle bywa podanie antybiotyku (czasem tylko miejscowo, do nosa). Katar alergiczny u dziecka Wydzielina jest przezroczysta, bardzo obfita. Dziecko często kicha, pociera nos, bo mocno je on swędzi. Często pojawia się też zapalenie spojówek: oczy są podpuchnięte, swędzą, łzawią. Dziecko je pociera, a wówczas może dojść do wtórnego zakażenia bakteryjnego. Jak leczyć katar alergiczny u dziecka: Dbaj o nawilżanie mieszkania, Podawaj do nosa preparaty z wodą morską lub sól fizjologiczną Koniecznie idź do lekarza: zaleci dziecku doustne środki antyhistaminowe, a także specjalne spreje do nosa dla alergików. Kupuje się je na receptę. Kaszel wilgotny u dziecka Zwykle pojawia się już w pierwszych dniach infekcji. Wydzielina z nosa i gardła spływa do oskrzeli. Kaszel pomaga organizmowi oczyścić z niej drogi oddechowe. Jak leczyć kaszel wilgotny u dziecka: Nawilżaj powietrze w pokoju, Podawaj dziecku dużo picia (woda, herbatki, napary z siemienia lnianego), łagodne środki wykrztuśne, np. syrop prawoślazowy, tymiankowy, z cebuli. Polecamy: Najlepsze sposoby na kaszel bez syropu [CMS_PAGE_BREAK] Kaszel suchy u dziecka Może być objawem infekcji (zwykle pojawia się na jej końcu). W odróżnieniu od kaszlu wilgotnego suchy nie powoduje odkrztuszenia wydzieliny. Jest dla dziecka męczący, dlatego trzeba go hamować. Jak leczyć kaszel suchy u dziecka: Nawilżaj powietrze w pokoju Podawaj dziecku dużo picia, syrop z babki lancetowatej. Jeśli suchy kaszel utrzymuje się, idź z dzieckiem do lekarza. Kaszel astmatyczny u dziecka Jego przyczyną nie jest infekcja górnych dróg oddechowych, tylko alergia lub astma. Zwykle dziecko ma napady kaszlu, spowodowane obecnością alergenów. Z powodu alergii pojawia się w oskrzelach reakcja zapalna: błona śluzowa staje się obrzęknięta, co powoduje, że dziecku trudniej oddychać. Jesienne uczulenia zwykle są spowodowane alergią na roztocza kurzu domowego. Napady kaszlu często pojawiają się zaraz po położeniu się dziecka do łóżka, w środku nocy i nad ranem, a także po wysiłku fizycznym oraz wtedy, gdy dziecko z ciepłego pokoju wychodzi na dwór, gdzie jest chłodniej, a potem znów wraca do domu. Jak leczyć kaszel astmatyczny u dziecka: Nie próbuj leczyć dziecka na własną rękę, koniecznie idź z nim do lekarza. Zwykle zaleca on leki przeciwzapalne oraz rozszerzające oskrzela – najczęściej w postaci wziewnej. Maluszek wdycha je przez specjalną tubę. Kaszel szczekający u dziecka Jest typowy dla zapalenia krtani. Dziecko z trudem „łapie” powietrze. Może także pojawić się niebezpieczna duszność. Jak leczyć kaszel szczekający u dziecka: Nie lecz malca na własną rękę. Jak najszybciej jedź z nim do lekarza lub poproś, by przyjechał do domu. Gdy czekacie na lekarza, otwórz okno lub wyjdź z dzieckiem na balkon – chłodne, świeże powietrze ułatwia oddychanie. Kaszel jak pianie koguta Kaszel jest suchy, męczący, maluszkowi trudno oddychać, wręcz zanosi się, wdychając powietrze. Najczęściej jest on spowodowany krztuścem. Krztusiec (leczenie) choroba zdarza się nawet u dzieci, które były szczepione. Jak leczyć kaszel suchy u dziecka: Koniecznie idź z malcem do lekarza. Często konieczne jest podawanie antybiotyku oraz leków przeciwkaszlowych (zaleci je pediatra). Ponieważ jednak antybiotyk nie likwiduje toksyn krztuśca, dlatego kaszel może utrzymywać się nawet przez kilka tygodni. Zobacz także: Sprawdź, czy dziecko ma alergię Konsultacja merytoryczna dr Leszek Olchowik Specjalista w zakresie alergologii, pulmonologii oraz pediatrii, wieloletni pracownik Centrum Zdrowia Dziecka oraz Kliniki Pediatrii i Poradni Mukowiscydozy w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. Obecnie pracuje w Szpitalu św. Anny w Piasecznie
Poznaj 5 rad, jak uniknąć jesiennych infekcji
Jesienią wszyscy jesteśmy narażeni na infekcje. Zwłaszcza dzieci, których układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty, są na nie szczególnie podatne.
1. Hartowanie organizmu Na straży organizmu stoi układ immunologiczny, który wychwytuje i niszczy bakterie, grzyby i wirusy. Nie jest on jednak niezawodny i każdy powinien go wzmacniać. Jednym z naturalnych sposobów jest hartowanie ciała. Jak hartować organizm dziecka? Codziennie wychodź z nim na spacer. Pamiętaj przy tym, by ubrać go stosownie do aury. Kąp też brzdąca w nieco chłodniejszej wodzie, a sama bierz naprzemiennie ciepły i zimny prysznic i jeśli masz możliwość, korzystaj z sauny. 2. Odpowiednia dieta dziecka Aż 70 proc. komórek układu odpornościowego znajduje się w przewodzie pokarmowym. Dlatego tak ważna w budowaniu odporności jest odpowiednia dieta dziecka. Może przyczynić się ona do podniesienia jego odporności oraz złagodzenia i skrócenia przebiegu choroby. Dla noworodka najbardziej uodparniającym posiłkiem jest mleko matki. Dla starszego dziecka podstawą diety wzmacniającej odporność jest różnorodność i regularność spożywania posiłków (w tym odpowiedniej ilości warzyw i owoców). Brak ci pomysłu na dania z owocami i warzywami? Polecamy nasze pomysły na potrawy z cukinii, dyni, jabłek i żurawiny. Zobacz i wydrukuj: 7-dniowy jadłospis dla dwulatka 3. Poznanie strategii wroga Zarazki przenoszą się trzema zasadniczymi drogami zarażania. Pamiętając o nich, łatwiej będzie ci bronić siebie i swojego maluszka przed infekcjami. Są to: Droga kropelkowa. Do rozniesienia zarazków dochodzi podczas kichania, kaszlu czy mówienia, kiedy to osoba chora bezpośrednio rozpyla w powietrzu duże krople, które są inhalowane przed drogi oddechowe innych osób. Droga powietrzna. W tej opcji małe krople unoszą się w powietrzu i mogą być bezpośrednio wprowadzone do płuc podczas oddychania. Droga kontaktowa. Obejmuje zainfekowane ręce i powierzchnie. Do zarażenia może dojść przez kontakt z nimi i przeniesienie zarazka na oko, nos, usta, skąd wnika on do organizmu. 4. Ochrona dziecka przed zarazkami Jest kilka prostych czynności, które można wykonać, aby ograniczyć ryzyko rozprzestrzeniania się drobnoustrojów. Te najważniejsze to: Jak najczęstsze mycie rąk sobie i maluchowi (zawsze po przyjściu do domu, przed jedzeniem, po zabawie ze zwierzątkiem i po wyjściu z toalety). Codzienne wietrzenie mieszkania i nawilżanie powietrza. Wycieranie nosa jednorazowymi chusteczkami i wrzucanie ich do sedesu. Picie tylko ze swoich kubków i niepożyczanie sobie sztućców. Unikanie chorych gości (zwłaszcza wizyt w sezonie grypowym). Zdejmowanie butów i wierzchniego ubrania od razu po wejściu do mieszkania. 5. Codzienna higiena Potencjalne ryzyko zarażenia poprzez drogę kontaktową można zminimalizować, regularnie czyszcząc i dezynfekując toaletę, która jest siedliskiem drobnoustrojów. Warto także używać rozcieńczonego płynu dezynfekującego do innych powierzchni w domu często dotykanych przez ludzi, np. klamek od drzwi, dzwonka, kranu, itp., na których mogą osiadać i rozprzestrzeniać się wirusy.
Grypa jest wszędobylska, towarzyska i próbuje zabawić na dłużej. Nie daj jej na to szansy!
W każdym sezonie zmaga się z tym groźnym wirusem kilkadziesiąt tysięcy Polaków. Ale to wcale nie oznacza, że nie możesz przed nim uchronić swojego dziecka i... siebie. Wystarczy, że poznasz grypę nieco lepiej, dowiesz się, jakie ma „słabości” (np. kiedy można się nią zarazić, którędy przedostaje się do organizmu) i wykorzystasz tę wiedzę dla zdrowia swoich najbliższych. Zwłaszcza maluszków, bo to u nich grypa może mieć poważne powikłania, jeśli w porę się jej nie powstrzyma. Da się to zrobić. Nie jesteś bezradna. Grypa różni się od przeziębienia Od momentu zarażenia może upłynąć od jednego do sześciu dni, zanim pojawią się pierwsze symptomy grypy. Po czym najłatwiej ją poznać? Przede wszystkim po gwałtowności i nasileniu tych objawów (kiedy są już widoczne). Do tych najczęściej występujących należą: wysoka gorączka (nawet 38–40°C), ból głowy, dokuczliwe bóle mięśni i stawów, dreszcze. Grypę różni od przeziębienia także to, że smyk z reguły ma suchy kaszel i jest wyczerpany już od pierwszych godzin choroby. Przy przeziębieniu natomiast najczęściej dokuczliwy jest przede wszystkim zatkany nos i ból gardła. Nie wszystkie objawy muszą być obecne, ale po tych właśnie można grypę „zdemaskować”. Co robić? Wezwij lekarza, jeśli podejrzewasz u dziecka grypę. Im wcześniej zbada malucha (i potwierdzi, że to ona), tym większa szansa, że nie dojdzie do powikłań. Będzie mógł od razu zastosować właściwe metody leczenia. Grypa wisi w powietrzu Niebezpieczny wirus grypy przenosi się drogą kropelkową na odległość kilku metrów. Nic więc dziwnego w tym, że w przedszkolu (czy w jednym domu) maluchy szczodrze „dzielą się” między sobą tą chorobą. Gdy chory na grypę szkrab mówi, śmieje się, kaszle lub kicha, wydala maleńkie kropelki śliny razem z wirusem. To właśnie one mogą się osadzać na błonie śluzowej w okolicy ust i nosa drugiej osoby. W ten sposób wirus rozprzestrzenia się. W odwodzie ma jednak jeszcze jedną drogę transportu. Ilekroć chorowitek dotyka swoich ust lub nosa (nawet podczas oczyszczania go chusteczką), na rękach pozostają mu drobinki śluzu zmieszanego z wirusem. Jeśli potem weźmie do ręki zabawkę, dotknie klamki lub chwyci rodzica za rękę – może przekazać grypę innym. Co robić? Jeśli nie musisz, nie zabieraj zdrowego dziecka do sklepów i galerii handlowych, zwłaszcza w okresie największych zachorowań na grypę. Chore dziecko izoluj od innych dzieci. Pilnuj, by wszyscy domownicy często myli ręce. Zwróć uwagę na to, by zużyte chusteczki od razu trafiały do kosza. Często też wietrz mieszkanie. Grypa bywa niebezpieczna Naprawdę nie wolno jej lekceważyć. Bo wówczas łatwiej o groźne powikłania – występują prawie u co dziesiątego malucha, który choruje na grypę. Szczególnie są na nie narażone dzieci do trzeciego roku życia. Zawsze trzeba ją solidnie wyleżeć i pilnować, by maluszek jej „nie przeziębił”. Wtedy łatwiej o kolejne infekcje – zapalenie ucha, płuc, oskrzeli, mięśnia sercowego. Objawy grypy ustępują po około tygodniu. Najdłużej utrzymuje się zwykle kaszel, który może trwać jeszcze kolejny tydzień. Charakterystycznym u dzieci objawem, że doszło do powikłania, jest nawrót gorączki i kaszlu po krótkim (dwu-, trzydniowym) okresie poprawy. W ten sposób często objawia się pogrypowe zapalenie płuc lub oskrzelików – wydaje się, że malec wyzdrowiał, a tu znów zaczyna gorączkować, kaszle. W takiej sytuacji smyka ponownie musi zbadać lekarz. Zanim maluch znów zacznie wychodzić na dwór, lepiej zatrzymać go jeszcze kilka dni w domu. Idealnie byłoby, gdyby wrócił tam dopiero po dwóch tygodniach od zachorowania. Będziesz miała wtedy dość czasu, by wzmocnić malca (nie złapie od razu kolejnej infekcji) zdrową dietą i preparatami witaminowymi. Potrzebują czasu, by zadziałać. Co robić? Trzeba podawać maluchowi dużo płynów i pilnować, by gorączka nie przekroczyła 38°C (u niemowlęcia) i 38,5°C (u starszego dziecka). Podawaj mu leki z paracetamolem lub ibuprofenem (po trzecim miesiącu). Grypa nie dopada każdego Można się na grypę uodpornić dzięki szczepionce. Toczy się na ten temat wiele dyskusji. Niektórzy twierdzą, że nie ma potrzeby kłuć dziecka, jeśli nie daje to stuprocentowej ochrony przed chorobą. Ale jest skuteczne aż w 70–90 procentach. To i tak dużo. Dlatego warto zaszczepić dziecko (można to robić od szóstego miesiąca życia). Najlepiej w terminie od września do listopada, zanim wirus na dobre się rozpanoszy. Choć nawet w sezonie zimowym zaszczepienie dziecka nie jest bez znaczenia. Bo jeśli maluch „złapie” infekcję, prawdopodobnie będzie ona miała dzięki temu łagodniejszy przebieg. Nie ma reguły, że wszystkie niezaszczepione dzieci na pewno złapią grypę. Niektóre są odporniejsze. Odporność może być lepsza np. dzięki temu, że dziecko przeszło grypę w zeszłym roku i jego organizm wytworzył przeciwciała. Wprawdzie co roku atakują nieco inne rodzaje wirusa grypy, ale mechanizm obronny po zeszłorocznym zachorowaniu może skuteczniej zadziałać. Podobnie jeśli zaszczepiłaś dziecko w zeszłym roku, a w tym nie, i tak może być teraz odporniejsze. Co robić? Zapytaj lekarza, czy powinnaś zaszczepić dziecko. Jeśli się zdecydujesz, pamiętaj, że lepiej, by zrobili to wszyscy domownicy. Co z tego, że uodpornisz dziecko, skoro w domu ciągle będzie narażone na kontakt z wirusem? Zobacz też: Jak poznać, że dziecko ma zapalenie ucha? 6 ważnych objawów Konsultacja: dr Anna Krysiukiewicz-Fenger, pediatra.
Prawdy i mity o chorowaniu - 14 ważnych zasad
Nie stosuj bezkrytycznie obiegowych rad, jak postępować z maluchem podczas kataru, kaszlu czy gorączki. Sprawdź, jak rzeczywiście możesz pomóc.
Dziecko musi przebywać w cieple; lepiej nie otwierać okien, inaczej malca zawieje; antybiotyki to tylko szkodliwa chemia. Słyszałaś pewnie podobne opinie? Nie zawsze warto kierować się takimi wskazówkami życzliwych osób, bo mogą zaszkodzić. Co zatem jest prawdą, a co czas włożyć między bajki? 1. Grypa to rodzaj cięższego przeziębienia Fałsz. Przeziębienie powstaje w wyniku gwałtownego oziębienia całego ciała (np. gdy malec przemarznie na spacerze) lub jego części (zmarznięta głowa bez czapki, stopy w przemoczonych butach). W oziębionym ciele dochodzi do skurczu naczyń krwionośnych. Ich kurczenie się i rozkurczanie powoduje niedokrwienie tkanek i obrzęk błony śluzowej. Zdolności obronne organizmu spadają, zaczyna się inwazja mikrobów i... przeziębienie gotowe. Przeziębienie rozwija się powoli, organizm dziecka broni się. Gorączka jest niezbyt wysoka. Maluch może kichać, pokasływać. Pomagają naturalne środki (ciepła kąpiel, rozgrzewająca herbatka czy rosołek, kanapka z czosnkiem i cebulą), inhalacje. Grypę wywołuje wirus, którym przedszkolak zaraził się od osoby chorej. Zimno ma tu o tyle znaczenie, że zimą każdy człowiek ma fizjologiczny spadek odporności. Grypa atakuje nagle, czasem „zwala z nóg”. Malec skarży się na bóle głowy i mięśni, ma dreszcze i wysoką gorączkę, czasem mdłości i biegunkę. Gardło boli rzadko, dziecko raczej nie kicha. Kaszel z początku jest suchy. Pogorszenie następuje gwałtownie. Malec musi zostać w domu co najmniej przez tydzień (najlepiej w łóżku), a przez kolejne dwa tygodnie unikać wysiłku fizycznego, by nie doszło do powikłań. Jest to infekcja wirusowa, więc nie stosuje się antybiotyków. Należy podawać środki przeciwbólowe i na gorączkę oraz łagodzące suchy kaszel. Po kilku dniach zwykle zmienia się on w wilgotny i wtedy dobrze jest podać syrop wykrztuśny (np. Mucosolvan, Malia), ale nie na noc. Przy grypie zawsze trzeba skontaktować się z lekarzem, bo często powoduje ona tzw. wtórne zakażenia bakteryjne, np. zapalenie oskrzeli (wtedy konieczny jest antybiotyk). Zdarzają się też poważniejsze powikłania, np. zapalenie mięśnia sercowego. 2. Jeśli dziecko ma katar, może wychodzić na dwór Prawda. Pod warunkiem że nie ma gorączki. Chłodne powietrze przynosi ulgę, ponieważ obkurcza obrzękniętą śluzówkę nosa. Po powrocie ze spaceru dziecku będzie pewnie łatwiej oddychać, bo zapchany nosek nieco się udrożni. 3. Gdy malec poczuje się lepiej, można odstawić antybiotyk Fałsz. Przerywając antybiotykoterapię, tylko zaszkodzisz. To, że dziecko czuje się lepiej, oznacza, że leczenie działa. Jednak w organizmie nadal są obecne chorobotwórcze bakterie. Odstawienie antybiotyku przedwcześnie sprawi, że na nowo zaczną się mnożyć. Objawy choroby wrócą i trzeba będzie podać kolejny antybiotyk. Poza tym, jeśli często przerywasz kurację antybiotykami, istnieje ryzyko zmniejszenia wrażliwości na nie drobnoustrojów i trudności w leczeniu kolejnych zakażeń. 4. Nadmiar witaminy C jest niekorzystny dla zdrowia Prawda. Bezpieczna dzienna dawka dla dziecka powyżej czwartego roku życia to 500–1000 mg. Bez konsultacji z lekarzem witaminę C można podawać najwyżej trzy dni. Jeśli mocno przesadzisz, organizm wraz z jej nadmiarem usunie z moczem duże ilości wapnia, co osłabi kości. A tak poza tym – nie ma naukowych dowodów na to, że witamina C pomaga leczyć przeziębienie. [CMS_PAGE_BREAK] 5. Nieleczony katar trwa tydzień, leczony siedem dni Fałsz. Wbrew obiegowym opiniom katar można skrócić. Po pierwsze, podawaj dziecku Rutinoscorbin lub lek o podobnym składzie (w dawce odpowiedniej do wieku, sprawdzisz to na opakowaniu). Zawarta w nim rutyna pomoże obkurczyć śluzówkę nosa. Po drugie, zapuszczaj sól fizjologiczną do noska (Sterimar, Marimer, Physiodose) – 4–5 razy dziennie. Wpuść do każdej dziurki kilka kropli i poproś, by dziecko poleżało przez chwilę. Potem powinno dokładnie wyczyścić nosek, każdą dziurkę osobno. Uwaga! Wydmuchiwanie nosa z obu dziurek naraz spowoduje przesuwanie się wydzieliny do zatok lub ucha, a to może się skończyć ich stanem zapalnym. Trzecia skuteczna broń na katar to maść majerankowa. Smaruj nią okolice noska dziecka (tak, by czuło jej zapach) przy każdej okazji. Maść nie tylko łagodzi podrażnienia naskórka wywołane częstym wycieraniem, ale też świetnie inhaluje i udrożnia. Katar czy początki alergii? Posłuchaj pediatry: View Ediplayer on the source website 6. Przedszkolakowi nie wolno podawać aspiryny Prawda. To samo dotyczy także polopiryny. U dzieci do 10. roku życia leki z kwasem acetylosalicylowym mogą wywołać zespół Reye’a, poważną chorobę neurologiczną i metaboliczną. 7. Chore dziecko musi dużo jeść, żeby szybko wyzdrowieć Fałsz. Nie musi. Podczas choroby malec ma mniejszy apetyt. To normalna reakcja organizmu, który koncentruje się na zwalczaniu wirusów i bakterii, a nie na trawieniu. Obciążona lekarstwami wątroba też ma w czasie choroby sporo pracy. Lepiej więc stosować lekkostrawną dietę (zupy, kleiki) i nie zmuszać dziecka do jedzenia. W czasie gorączki pobudzona jest praca układu odpornościowego i przyspieszone spalanie tkanki tłuszczowej – malec może więc trochę stracić na wadze, nie ma w tym nic złego. Gdy wróci do zdrowia, szybko to nadrobi. Najważniejsze, żeby dziecko piło dużo płynów, ponieważ gorączkując i pocąc się, traci sporo wody i składników mineralnych. 8. Jeśli malec zwymiotuje po otrzymaniu leku, trzeba zaaplikować go ponownie Prawda. Aby lek wchłonął się, musi upłynąć co najmniej godzina. Dlatego dawkę należy powtórzyć, jeśli dziecko zwymiotuje w ciągu 60 minut po otrzymaniu lekarstwa. Jeżeli jest to antybiotyk, tym bardziej konieczna jest powtórka, ponieważ przez cały czas musi być utrzymane odpowiednie stężenie leku w organizmie – aby leczenie było skuteczne. Przy uporczywych wymiotach trzeba zabrać dziecko do lekarza. Być może źle toleruje antybiotyk i należy go zmienić. 9. Razem z antybiotykiem należy podawać witaminy Fałsz. To zupełnie nie ma sensu. Niektóre bakterie mogą wręcz wykorzystywać witaminy do swego wzrostu, co osłabia działanie antybiotyku i wydłuża leczenie. Lepiej więc poczekać aż do zakończenia kuracji i dopiero wtedy podawać dziecku preparaty z witaminami. Przyspieszy to rekonwalescencję i odbuduje w organizmie zapasy tych cennych składników. 10. Antybiotyk powinien być aplikowany zawsze o tej samej godzinie Prawda. Nawet godzina spóźnienia może spowodować obniżenie stężenia leku w organizmie i utrudnić leczenie. Jeśli kilka razy zdarzy ci się przegapić porę podania antybiotyku, powiedz o tym lekarzowi. Czasem konieczna jest zmiana lekarstwa. Antybiotyk ma bowiem za zadanie zniszczenie bakterii i uniemożliwienie im namnażanie się. Jeśli jego stężenie jest zbyt niskie, przestaje działać i, co gorsza, bakterie mogą się nań uodpornić. 11. Gdy maluch choruje, w domu powinno być bardzo ciepło Fałsz. Ta informacja jest tak głęboko zakorzeniona w naszej świadomości , że minie pewnie wiele lat, zanim uda się przekonać niektóre mamy (i babcie), że brak dostępu świeżego powietrza może być dla chorego dziecka niekorzystny. Przegrzewanie nie jest dobre. Oczywiście, nie chodzi też o to, by podczas infekcji aplikować dziecku hartowanie zimnem. Trzeba unikać przeciągów i nagłych spadków temperatury. Ale porządne wietrzenie domu bardzo pomoże. W dusznym i wilgotnym pomieszczeniu wirusy rozprzestrzeniają się szybciej, a zbyt suche powietrze osłabia zdolności obronne organizmu. Niedotlenienie może wywołać bóle i zawroty głowy. Chłodnym, świeżym powietrzem łatwiej się oddycha, poprawia się wentylacja płuc, układ oddechowy pozbywa się zarazków. Optymalna temperatura to 20–21°C w dzień i 18–19 w nocy. [CMS_PAGE_BREAK] 12. Syropy z czosnku i z cebuli doskonale sobie radzą z przeziębieniem Prawda. Domowa mikstura z cebuli (posiekaj cebulę, zasyp cukrem, przykryj i poczekaj, aż zbierze się syrop) zawiera witaminy B1, B2, B6, C i E, a także substancje bakteriobójcze. Dlatego jest skuteczna w walce z infekcjami. Syrop z czosnku (20 ząbków przepuść przez praskę, przełóż do ciemnego naczynia, wyciśnij do tego sok z dwóch cytryn, zalej dwiema szklankami zimnej przegotowanej wody i zamknij na dwa dni, odcedź) to źródło wzmacniających witamin B1, B2 i C oraz wapnia i żelaza, a także związków działających jak naturalne antybiotyki. Oba syropy podawaj dziecku w czasie przeziębienia po łyżeczce, trzy razy dziennie. 13. Kaszel trzeba zawsze zwalczać Fałsz. Wszystko zależy od tego, jaki to rodzaj kaszlu. Mokry i niesprawiający dziecku kłopotów z odkrztuszaniem wydzieliny jest sprzymierzeńcem – i nie należy go zwalczać za wszelką cenę. Taki kaszel sprawia, że chory maluch szybciej pozbywa się drobnoustrojów z układu oddechowego i prędzej wraca do zdrowia. Pomaga również pozbyć się wydzieliny, która jest obficie produkowana w czasie zakażenia. Wraz ze śluzem z organizmu są wyrzucane miliony wirusów i bakterii – wszystko to, co zalega w drogach oddechowych. Dlatego takiego kaszlu absolutnie nie należy hamować. Inaczej przy kaszlu suchym. Trzeba podać środek, który zwiększy wytwarzanie śluzu – syrop wykrztuśny (do godziny 17, potem kaszel i odkrztuszanie zakłócą sen), np. Deflegmin, Ambrosol. Czasem konieczne jest zaaplikowanie syropu przeciwkaszlowego, który wyciszy męczący kaszel (nie wolno go stosować razem z syropem wykrztuśnym). Podawaj dziecku dużo picia i nawilżaj pokój, w którym przebywa: nawilżona błona śluzowa łatwiej produkuje wydzielinę i kaszel jest mniej dokuczliwy. 14. Bańki pomagają walczyć z infekcjami Prawda. Stawianie baniek to metoda lecznicza od tysiącleci stosowana przy infekcjach układu oddechowego. Bańki poprawiają krążenie i usprawniają system odpornościowy, a przy suchym kaszlu pomagają odrywać się zalegającej wydzielinie. Wywołują tzw. odczyn odpornościowy – „wyssane” przez powstałe w bańce podciśnienie składniki krwi są traktowane przez organizm jako ciało obce, co stymuluje jego naturalne siły obronne. Jest to tzw. autoszczepionka. W sklepach można kupić domowe zestawy baniek, proste w zastosowaniu. Dobre hartowanie, zdrówka wzmacnianie To trochę tak jak z hartowaniem stali – kilkakrotne gwałtowne oziębianie rozgrzanego metalu sprawia, że staje się on wytrzymały i elastyczny. Krótkotrwałe ochładzanie ciała również zwiększa jego wytrzymałość i stymuluje układ odpornościowy. Organizm uczy się szybko reagować na zmieniające się warunki: spadek temperatury i drobnoustroje. Oto kilka skutecznych metod na uodpornienie malucha: • „Zimny wychów“. Przyzwyczajaj dziecko do chłodu. Temperatura w mieszkaniu nie powinna przekraczać 19–20°C. Wietrz dom kilka razy dziennie. Ubieraj malca na cebulkę, aby w każdej chwili mógł zdjąć jedną warstwę, gdy jest mu za gorąco. Przyzwyczajaj go do przebywania w różnych temperaturach: zapisz na pływalnię, nacieraj stopy szorstką rękawicą i mocz raz w chłodnej, raz w ciepłej wodzie, a ciepłą kąpiel kończ chłodniejszym prysznicem. Pozwalaj dziecku na bieganie na boso, brodzenie w chłodnym morzu. • Spacery. Czyli dawka świeżego powietrza. Ze spaceru zwalnia przedszkolaka tylko ulewny deszcz i mróz poniżej 15°C. • Zmiana klimatu. Warto przynajmniej raz do roku wyjechać, bo taka odmiana dla organizmu zwiększa jego odporność. Aby zadziałać, pobyt w górach lub nad morzem powinien trwać co najmniej trzy tygodnie. • Zdrowa dieta. Jadłospis z dużą ilością białka i naturalnych witamin to podstawa. Poza tym podawaj dziecku: miód (ma właściwości bakteriobójcze), cebulę, czosnek (działają tak jak miód), jabłka (pomagają zwalczać wirusy), jogurty z probiotykami. Sok z buraczków na odporność Plastry buraków (kilogram) zalej przegotowaną letnią wodą, tak aby całe przykryć. n Dodaj ząbek czosnku, pół kromki razowego chleba, łyżeczkę kminku i łyżeczkę cukru. Odstaw na trzy dni w chłodne miejsce. Odcedź i przelej do ciemnej butelki. Podawaj malcowi codziennie małą szklaneczkę takiej mikstury. Zawiera ona witaminę C i witaminy z grupy B, a także magnez, sód, potas, wapń oraz rzadkie metale – cez i rubid. Nie tylko wzmacnia odporność, ale też chroni przed nowotworami! Konsultacja: dr n. med. Alicja Karney, pediatra, Instytut Matki i Dziecka w Warszawie.
Gdy dziecko marudzi. To zły humor czy przeziębienie?
Kiedy twoje dziecko robi się nagle marudne, może ma po prostu gorszy dzień. Ale możliwe, że to pierwsza oznaka choroby. Zobacz, jak zaczyna się infekcja!
Przeziębienie u małego dziecka często przebiega burzliwiej niż u dorosłego. Na początku dziecko, oprócz wodnistego kataru, ma dość wysoką gorączkę, która po 2-3 dniach obniża się, a wydzielina z nosa staje się gęstsza i zmienia kolor na zielony. Wszystko może trwać około 7 dni. Ale kaszel potrafi utrzymywać się przez kolejne 2 tygodnie! Katar u małego dziecka Ta męcząca przypadłość to proces obronny organizmu, ale przez nią dziecko czuje się fatalnie. Zaczyna się od sapki – to znak, że śluzówka nosa jest w stanie zapalnym. Dziecku trudno jest przez zatkany nosek oddychać i ssać, więc jest marudne i rozdrażnione. Tak możesz pomóc: Układaj dziecko na brzuszku, gdy nie śpi. Wydzielina nie spływa wtedy do płuc i łatwiej jest mu oddychać. Kładź też niemowlę na boku lub noś pionowo, a w łóżeczku ułóż tak, by główka była wyżej – pod materac wsuń zwinięty koc lub podłóż coś pod nogi łóżeczka od strony głowy Nawilżaj powietrze w pokoju dziecka, a przede wszystkim wietrz mieszkanie. Możesz również włączyć nawilżacz, rozwiesić w pokoju pranie (dobrze wypłukane bez płynu do zmiękczania, bo intensywny zapach może podrażniać) lub położyć mokry ręcznik na kaloryferze. Zakraplaj dziecku sól fizjologiczną lub zastosuj roztwór wody morskiej, by rozrzedzić wydzielinę. Możesz użyć gruszki z szeroką końcówką (nie wsuwaj jej do noska) lub aspiratora np. Marimer, Frida lub Sopelek. Smaruj maścią majerankową skrzydełka nosa dziecka i skórę pod nosem. Możesz też użyć linomagu lub zwykłej wazeliny. Obniż temperaturę w pokoju dziecka – w ten ułatwisz mu oddychanie. Optymalna temperatura wynosi 18–19ľC. Nie rezygnuj ze spaceru – chłodne powietrze regeneruje śluzówkę. Zastosuj krople do nosa, jeśli katar jest silny, np. Nasivin 0,01%, który nawilża i udrażnia nosek. Można je zakraplać nie dłużej niż przez 2–3 dni. Podawaj dużo picia – częściej przystawiaj dziecko do piersi na krótko. Możesz też dopajać go przegotowaną wodą, a starszego niemowlaka herbatką i sokiem. Pamiętaj: Jeśli katar ma noworodek, od razu idźcie do lekarza. Jeśli to pierwszy katar kilkumiesięcznego niemowlęcia, skonsultuj się z pediatrą dopiero, gdy wydzielina z noska z przezroczystej stanie się zielonkawa. To może być zakażenie bakteryjne, które trzeba leczyć antybiotykiem. Gorączka u małego dziecka Jeśli podejrzewasz, że dziecko ma gorączkę, sprawdź to. Należy ją obniżyć, gdy wzrośnie powyżej 38,5°C, lekami przeciwgorączkowymi. Tak możesz pomóc: Obniżaj dziecku temperaturę, podając leki z paracetamolem (od 1. miesiąca) i ibuprofenem (od 4. miesiąca). Stosuj też kompresy na czoło lub wilgotnymi ręcznikami owiń nóżki i ramiona. Częściej przystawiaj dziecko do piersi, by nie doszło do odwodnienia. Gdy karmisz butelką, podawaj dodatkowo wodę lub herbatkę dla niemowląt. Nie opatulaj dziecka, bo możesz doprowadzić do przegrzania. Nie zmuszaj do jedzenia, gorączkujące dziecko ma zwykle gorszy apetyt. Pamiętaj: Dobre są termometry elektroniczne, bo szybko dokonują pomiarów. Niemowlakowi najlepiej jest mierzyć temperaturę w pupie, kładąc go na boczku i delikatnie wsuwając termometr (jego końcówkę natłuść linomagiem lub wazeliną). Pamiętaj, że temperatura mierzona w pupie jest o pół stopnia wyższa niż pod paszką. Kolejnych pomiarów dokonuj w tym samym miejscu co wcześniej, najlepiej notując wynik i godzinę pomiaru. Jeśli temperatura wynosi 37,5–38,5°C, powtórz mierzenie za 20 minut. Weź też pod uwagę, że najwyższa temperatura jest między godziną 18 a 19, a najniższa o 4 nad ranem. [CMS_PAGE_BREAK] Kaszel u małego dziecka Kaszel to reakcja obronna wynikająca z podrażnienia gardła lub dróg oddechowych. Najpierw jest to suche pokasływanie, po kilku dniach kaszel staje się wilgotny. Tak możesz pomóc: Często podawaj dziecku wodę, herbatki ziołowe, rozcieńczone kompoty – to ułatwia odkrztusić wydzielinę. W fazie suchego kaszlu podaj syrop homeopatyczny lub ziołowy. Pomoże też mleko zagotowane z miodem (nie dawaj dziecku surowego miodu!). Oklepuj dziecku plecki, by ułatwić odkrztuszanie, i nawilżaj powietrze. Pamiętaj: Niemowlętom nie należy podawać syropów uśmierzających kaszel, a jedynie ułatwiające odkrztuszanie. Jeśli kaszel nasila się nocą i nie ustępuje po tygodniu, a domowe sposoby nie skutkują, dziecko trzeba pokazać lekarzowi. Trzy ważne pytania o przeziębienie u dzieci 1. Jak często dziecko może łapać infekcje? Co najmniej 3 razy do roku. Wirusów wywołujących tę chorobę jest ponad 200, więc szansa, że dziecko zetknie się z którymś z nich, jest naprawdę duża. I rośnie, jeśli w domu jest starsze rodzeństwo, które chodzi do przedszkola. Przedszkolaki mogą być przeziębione nawet 12 razy w roku! To samo dotyczy młodszych dzieci, które chodzą do żłobka. 2. W jaki sposób dochodzi do zarażenia? Wirusy wywołujące przeziębienie roznoszą się drogą kropelkową – przez kaszel lub kichanie. I mogą przez wiele godzin pozostawać żywe na ludzkiej skórze, szczególnie na rękach i twarzy. Dlatego dziecko nie musi zetknąć się bezpośrednio z chorym – wystarczy kontakt z kimś, kto wcześniej sam stykał się z osobą zarażoną. 3. Czy można uchronić dziecko przed przeziębieniem? Wystarczy przestrzegać kilku zasad, żeby zmniejszyć ryzyko. Po pierwsze, nie przegrzewać dziecka, ani pokoju, w którym przebywa. Codziennie wychodzić też na spacery, ale unikać zatłoczonych miejsc i kaszlących lub kichających osób. Lekarz potrzebny od zaraz! Choć przeziębienie wydaje się banalną chorobą, również po nim może dojść do powikłań (zapalenia ucha środkowego, krtani lub oskrzeli). Wizyta u pediatry jest konieczna, gdy: Wystąpi gorączka powyżej 38°C u dziecka do 3. miesiąca życia i powyżej 39°C u dziecka w wieku 4–12 miesięcy; Gorączka pojawi się nagle po dwóch i więcej dobach choroby; Dziecko ma kłopoty z oddychaniem w czasie karmienia, jest apatyczne lub bardzo niespokojne; Pojawią się wymioty, a dziecko ma trudności z połykaniem, co może świadczyć o zapaleniu gardła; Dziecko jest zmęczone silnymi napadami kaszlu; Kaszel stanie się bardzo suchy, krtaniowy, szczekający. Konsultacja: dr n. med. Kamil Hozyasz, pediatra, pracuje w Klinice Pediatrii IMiD w Warszawie Czytaj też: Kaszel u dziecka - to infekcja czy alergia?
Łatwo powiedzieć: spokojnie. A tymczasem gorączka rośnie, maluch płacze. Ale poradzicie sobie i za parę dni choroba będzie już tylko wspomnieniem.
Właśnie zamknęły się drzwi za waszym lekarzem. Ty pozostałaś z plikiem recept w ręku i mnóstwem pytań w głowie, o których zapomniałaś podczas wizyty lub których nie zdążyłaś zadać. Tutaj znajdziesz odpowiedzi. Leki dawkować zgodnie z ulotką czy zaleceniem lekarza? Postępuj tak, jak polecił lekarz. Jeśli nie zapisałaś dokładnie sposobu podawania lekarstwa albo zapiski radykalnie różnią się od informacji na ulotce, zadzwoń do pediatry. Może np. źle zanotowałaś ilość leku. Ale ulotki lekarstw i tak warto czytać – nie tylko po to, by sprawdzić dozowanie, ale też termin przydatności do spożycia, sposób przechowywania (czasem, by nie stracił właściwości, lek trzeba trzymać w lodówce) oraz żeby dowiedzieć się, jakie mogą wystąpić działania uboczne. Lekarstwa stosuj tak długo, jak zalecił lekarz. Czasem, gdy malec czuje się już lepiej, odstawiamy je, sądząc, że w pełni wyzdrowiał. Tymczasem po kilku dniach choroba nawraca. Szczególnie ważne jest odpowiednio długie podawanie antybiotyku (aby lek mógł pokonać wszystkie zarazki). O jakich porach podawać leki? To zależy od preparatu. Jedne specyfiki trzeba podawać przed posiłkiem, drugie po nim, a jeszcze inne w jego trakcie. Staraj się jednak robić to w podobnym czasie (np. zawsze około południa, w czasie kolacji; nawet gdy chodzi o zwykły syrop na kaszel). Dzięki temu stężenie leku w organizmie jest w miarę stałe. Czy antybiotyk musi być przyjęty zawsze o tej samej godzinie? Tak – dopuszczalne wahanie to godzina w obie strony. Poziom substancji zawartych w antybiotyku po określonym czasie spada i jeśli nie zostanie dostarczona na czas nowa dawka, następuje luka w leczeniu (a wtedy bakterie namnażają się jak szalone). Jeżeli zapomniałaś o jednej dawce, podaj ją jak najszybciej. Gdy o dwóch, trzech – skontaktuj się z lekarzem. Dlaczego razem z antybiotykiem dziecko musi brać probiotyki? Antybiotyk, oprócz bakterii chorobotwórczych, niszczy również te niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Probiotyki natomiast sprawiają, że dobre bakterie namnażają się na nowo. Możesz podawać np. Trilac, Lacidofil, Acidolac. Uwaga: pomiędzy zażyciem antybiotyku i probiotyku powinien zostać zachowany przynajmniej godzinny odstęp. Inaczej dobre bakterie zginą, zanim zdążą zadziałać. Czy to prawda, że lekarstw nie powinno się popijać sokami? To zależy. Są preparaty, których nie należy popijać sokami lub np. nie można łączyć z innymi lekami, ale też mnóstwo takich, co do których nie trzeba stosować tych zasad. Szczegóły zawsze znajdziesz na ulotce. Jak namówić malucha na okropny syrop? Podawaj leki z uśmiechem, chwaląc malca, gdy połknie specyfik. Warto też tłumaczyć, że przyjęcie lekarstwa jest konieczne, by wyzdrowieć i poczuć się dobrze. Kilkulatek powinien to zrozumieć. Innym sposobem jest wymieszanie leku z małą ilością soku (zbyt dużej dziecko może nie wypić w całości i nie będziesz wiedziała, ile mikstury trafiło do żołądka). Jednak możesz tak zrobić tylko wtedy, gdy masz pewność, że sok nie zmieni skuteczności lekarstwa. Co robić, gdy gorączka rośnie? W obniżeniu temperatury pomoże chłodna kąpiel. Gdy smyk ma powyżej 38°, podaj mu paracetamol. Jeśli temperatura rośnie, nie zwiększaj dawki leku, tylko stosuj na zmianę preparaty z dwóch różnych grup (paracetamol i ibuprofen). Wtedy łączy się skuteczność obydwu, a skutki uboczne się nie kumulują (między dawkami jednego preparatu zachowany jest bezpieczny odstęp). Zobacz też: Uwaga! Naukowcy odkryli kolejny skutek uboczny antybiotyków [CMS_PAGE_BREAK] Czy kąpać chore dziecko? Tak. Codzienna kąpiel przynosi maluszkowi ulgę, pomaga obniżyć gorączkę. Jednak mycie powinno trwać krótko i odbywać się w ciepłym pomieszczeniu bez przeciągów. Kąpiel jest zakazana jedynie przy ospie (by nie namoczyć strupów). Wtedy tylko szybko płucz dziecko pod prysznicem. Jak skłonić chore dziecko do jedzenia? Nie zmuszaj. Jeśli ma wysoką temperaturę, może nie mieć apetytu – to naturalna reakcja organizmu, typowa na początku infekcji. Nie martw się – gdy gorączka spadnie, apetyt powróci. Od jedzenia ważniejsze jest picie, bo zapobiega odwodnieniu. Pilnuj, by dziecko sporo piło podczas gorączki, biegunki, przy wymiotach oraz schorzeniach dróg oddechowych (płyny ułatwiają odkrztuszanie). Czy chore dziecko musi leżeć? Wszystko zależy od rodzaju choroby i stanu malucha. Smyk, który ma wysoką temperaturę, na pewno sam zostanie w łóżku, bo zabraknie mu siły na zabawę. Dopiero jak poczuje się lepiej, zechce wstać. Najlepiej zapytać lekarza, czy dziecko musi ciągle leżeć. Zwykle jednak nie jest to konieczne. W co ubrać chore dziecko? Jeśli musi leżeć – w bawełnianą piżamkę. Gdy już wstaje – najlepiej w lekki dres. Powinnaś uważać na przeciągi i nie otwierać okna w pokoju, w którym przebywa chory smyk. Kiedy malec może wyjść na spacer? Najlepiej spytać o to lekarza. Przyjmuje się, że jeśli dziecko nie gorączkuje przynajmniej od doby i pogoda sprzyja (nie ma wiatru, nie pada i nie jest bardzo zimno), to można wybrać się na pierwszy spacer. Czy po chorobie trzeba wzmocnić organizm witaminami? Maluch, który nie choruje często (ma tylko kilka infekcji rocznie), zwykle nie potrzebuje takiego „wspomagania”. Dziecku z obniżoną odpornością takie środki rzeczywiście mogą pomóc. Kiedy maluszek może wrócić do przedszkola? Organizm po chorobie jest osłabiony i łatwiej łapie kolejne infekcje. Dlatego posłanie malucha do przedszkola zbyt szybko może spowodować, że dziecko znów zachoruje. Dlatego lepiej zostawić je w domu jeszcze przez kilka dni po ustąpieniu objawów. To pozwoli mu w pełni odzyskać siły. Gdy męczy kaszel Podawaj syropy ułatwiające odkrztuszanie i dbaj, by powietrze nie było suche (wieszaj na kaloryferach mokre ręczniki, wietrz pokój, gdy smyka w nim nie ma). Dziecko powinno leżeć na kilku poduszkach, co ułatwia oddychanie. Możesz oklepać mu plecki (wtedy musi leżeć z głową poniżej tułowia). Ku pokrzepieniu sfrustrowanych mam Każda dziecięca choroba to dla ciebie stres. Te stwierdzenia powinny cię jednak trochę uspokoić: Przedszkole jest maluchowi potrzebne. Fakt, że dziecko często choruje, tego nie zmieni, więc nie ma sensu go stamtąd zabierać. Nie chcesz chyba trzymać malca w domu do końca życia? Przedszkolaki często chorują. Tak jest i już. Nie ty jedna borykasz się z tym problemem. I świetnie sobie z nim poradzisz. Szef to nie potwór. I zwykle rozumie, że czasem spóźnisz się do pracy, weźmiesz wolne. On zazwyczaj również jest rodzicem. Optymistom jest łatwiej! Nie zamartwiaj się więc i zacznij się uśmiechać. Twoje dziecko wkrótce częściej będzie w przedszkolu niż w domu. Zobacz też: 20 rzeczy, które muszą się znaleźć w domowej apteczce Konsultacja: dr Katarzyna Nowicka,specjalista pediatra, IMiD
Twoje dziecko straciło apetyt?Jest niejadkiem od urodzenia lub odmawia posiłków od niedawna? Istnieje wiele powodów, dla których dzieci unikają posiłków.
Apetyt zmienia się z wiekiem Dla noworodka i małego niemowlęcia głód jest jednym z najsilniejszych odczuć. W miarę jak dziecko rośnie, wydłużają się odstępy pomiędzy posiłkami (początkowo głównie w nocy) i zwiększa ich objętość. Kilkumiesięczny, zdrowy maluszek może domagać się jedzenia rzadziej niż co 1,5 - 2 godziny. Nie powinno się go jednak budzić na posiłki ani karmić przez sen! Odkąd maluch większość czasu poświęca na poznawanie świata i zdobywanie nowych umiejętności, traci zainteresowanie jedzeniem. Spowalnia się także jego tempo wzrostu. Naturalne jest więc, że w drugim półroczu życia potrzebuje mniej pożywienia, co często rodzice interpretują jako utratę apetytu i szukają pomocy lekarskiej. Jeśli dziecko rośnie i prawidłowo się rozwija, przeczekaj okres jego mniejszego łaknienia. Nawet jeśli wydaje Ci się, że prawie nic nie je, nie zmuszaj go do jedzenia, nie wprowadzaj dodatkowych karmień w nocy, nie podawaj mu butelki, jeśli skończył pierwszy rok życia. Zadbaj raczej o przygotowywanie pełnowartościowych, atrakcyjnych, różnorodnych dań. O częstości karmień i objętości posiłków pozwól decydować dziecku. Staraj się jednak utrzymać stałe ich pory, by wyrabiać dobre nawyki. Co odbiera apetyt Jeżeli niemowlę, które dotychczas chętnie jadło, nagle traci łaknienie, zgłoś się do pediatry. U małych dzieci nagły i przejściowy brak apetytu występuje w przypadku ząbkowania, przegrzania, łagodnych infekcji wirusowych górnych dróg oddechowych. Towarzyszy również ostrej biegunce, zapaleniu ucha środkowego, infekcji układu moczowego. Bywa reakcją na pośpiech przy karmieniu czy trudną sytuację (np. powrót mamy do pracy, pobyt w szpitalu). [CMS_PAGE_BREAK] Ustalenie przyczyn braku apetytu jest często niemożliwe, póki nie pojawią się charakterystyczne objawy choroby: wymioty, luźne stolce, ból przy siusianiu. Bardzo pomocne są więc obserwacje rodziców. Maluch chory na zapalenie ucha zachowuje się typowo. Łapczywie rzuca się na pierś lub butelkę, ale po paru łykach zostawia ją i staje się niespokojny. Pamiętaj, że podczas ostrej infekcji można pozwolić maluchowi jeść bardzo mało, ale koniecznie musi dużo pić. Niewystarczające nawodnienie dziecka, nawet jeśli trwa kilka godzin, jest groźne dla jego zdrowia! Konieczne badania Niekiedy trzeba sprawdzić, czy utrata apetytu nie wynika z poważnej, długotrwałej choroby. Gdy dziecko przestaje rosnąć lub przybierać na wadze, chudnie, ma bóle brzucha, nudności, należy wykonać badania. Długotrwały brak łaknienia najczęściej spowodowany jest niedoborem żelaza lub zakażeniem pasożytniczym. Bywa objawem tzw. zespołu złego wchłaniania i innych przewlekłych schorzeń przewodu pokarmowego. Do postawienia diagnozy niezbędne jest wykonanie specjalistycznych badań i podjęcie odpowiedniego leczenia. Po jego zakończeniu apetyt wraca. prof. dr hab. n. med. Maria Korzon