Co warto wiedzieć o zaburzeniach integracji sensorycznej? [LIVECZAT]
Integracja sensoryczna (SI) to umiejętność przyjmowania i przetwarzania informacji dostarczanych przez zmysły. Jeśli jednak mózg odczytuje je nieprawidłowo, oznacza to, że maluch może mieć zaburzenia integracji sensorycznej. O tym, co warto wiedzieć o SI, mówi psycholog Dorota Zawadzka.
Za nami pierwsze spotkanie w ramach akcji Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem, której patronem jest KINDER Niespodzianka. Dzięki naszym liveczatom rodzice mogą poznać i zrozumieć zmysły, emocje i potrzeby maluchów, a tym samym lepiej je wspierać i pomagać im funkcjonować w świecie. Od kiedy diagnozować zaburzenia integracji sensorycznej i co powinno niepokoić? – Trudności występują dosyć szybko i widać je, gdy dziecko np. nie lubi być dotykane albo wręcz przeciwnie – uwielbia być dociskane. Oczywiście to nie zawsze muszą być zaburzenia integracji sensorycznej, gdyż może to być związane chociażby z rodzajem porodu, czy z tym, że dziecko po prostu ma takie preferencje, wtedy nie muszą niepokoić – podkreśla psycholog Dorota Zawadzka. Dodaje również, że zwykle dostrzega się je u rocznego dziecka, a już wyraźniej u dzieci żłobkowych czy przedszkolaków, gdyś wtedy łatwo zauważyć, że trudności zaczynają przeszkadzać maluchowi w radzeniu sobie ze światem, czyli z przyjmowaniem i przetwarzaniem informacji, które do niego dochodzą. Ekspertka podkreśla, że jeśli trudności utrwalają się i trwają dłużej niż rozwojowo (od stwierdzenia tego mamy np. pediatrę lub położną), warto udać się na diagnostykę zaburzeń sensorycznych. – Nie trzeba się tego bać, bo diagnoza powala na szybkie wdrożenie terapii SI. Pierwsze problemy bardzo często można zauważyć np. w okolicach 6. miesiąca życia dziecka, gdy rozszerzamy dietę dziecka. Maluch wtedy nierzadko bawi się jedzeniem, ale mogą mu przeszkadzać jego faktury, kolory i zapachy. Tym samym u „niejadków” często można wykryć zaburzenia SI – zauważa Dorota Zawadzka. Wśród innych objawów, które mogą na nie wskazywać znajdują się m.in.: zaburzenia mowy, nietolerancja zabiegów pielęgnacyjnych, nadaktywność lub obniżona aktywność, nadpobudliwość emocjonalna, osłabiona koordynacja wzrokowo-ruchowa, wzmożona lub obniżona wrażliwość na bodźce, trudności w pisaniu, czytaniu, rysowaniu, niezgrabność ruchowa. Gdy zauważymy powyższe objawy, warto udać się do specjalisty na diagnostykę. Celem terapii jest poprawa funkcjonowania dziecka, dlatego im szybciej to zrobimy, tym lepiej. Jak odróżnić zaburzenia integracji sensorycznej od zaburzeń ze spektrum autyzmu? – Dziecko ze spektrum autyzmu może mieć zaburzenia integracji sensorycznej, ale nie musi. Zaburzenia SI mogą zwiastować diagnozę autyzmu, ale również nie muszą. Tutaj konieczna jest specjalistyczna diagnoza u eksperta w tym temacie – podkreśla Dorota Zawadzka. Czy jesteśmy w stanie sami pomóc maluchowi, który wykazuje objawy zaburzeń SI? – Warto przede wszystkim wierzyć dziecku. Jeśli mówi nam, że np. coś je gryzie, uwiera lub przeszkadza, to nie kłóćmy się z nim, że jest inaczej. Dziecko nie ma żadnego powodu, aby nam mówić, że jest inaczej. Istotne jest także, by zapytać malucha, jak można mu pomóc – zwykle to ono samo dokładnie wie, co jest w stanie zmienić sytuację – wskazuje psycholog. Jeśli jednak coś nas niepokoi, nie warto tego bagatelizować i udać się do specjalisty. Terapia SI jest skuteczna i nierzadko bardzo szybko można zwalczyć trudności i dyskomfort, które wynikają z zaburzeń SI. Chcesz wiedzieć więcej o integracji sensorycznej? Zobacz nasze wideo! Materiał powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Integracja sensoryczna - co to jest i jakie zabawy wprowadzić, aby ją rozwijać?
Dlaczego IS jest ważna w życiu małego dziecka? Co powinno zaniepokoić i kiedy warto udać się do specjalisty? Na te oraz wiele innych pytań odpowiada w ramach akcji Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem specjalistka – psycholog Dorota Zawadzka.
Integracja sensoryczna dotyczy odbierania i analizowania bodźców ze środowiska – zarówno z zewnątrz, jak z wewnątrz, czyli ciała człowieka. Mózg musi sobie poradzić z tymi bodźcami – z ich ilością, nazwaniem i zaszufladkowanie – po to, by znaleźć swoje miejsce w świecie, a także określić swój stosunek do tego. W integracji sensorycznej mówimy o trzech obszarach zmysłów: czucie głębokie – czucie ciała i dotyk – łatwo go zaobserwować w zabawie: dziecko wie, kiedy coś jest suche, mokre, ciepłe, zimne, gładkie itp. układ przedsionkowy – zwracamy uwagę na ruchy gałek ocznych, ruchy ciała, równowagę i to wszystko, co związane z grawitacją, czyli przekręcanie się, siadanie, chodzenie, podążanie wzrokiem za obiektami itp. układ proprioceptywny – dotyczy odczuwania mięśni i stawów, czyli poruszania się, skakania, biegania, wspinanie itp. Te trzy układy powinny ze sobą współpracować. Jeśli tak nie jest, dochodzi do zaburzeń integracji sensorycznej. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz nasze wideo! Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Kołdra obciążeniowa dla dziecka: sposób nie tylko na kłopoty z zasypianiem
Kołdra obciążeniowa dla dziecka jest sposobem miedzy innymi na zwiększenie poczucia bezpieczeństwa i uspokojenie malucha. Jednak, aby zadziałała tak jak powinna, musi być odpowiednio dobrana. Sprawdź, jak używać kołdry obciążeniowej.
Czy wiesz, że kołdra obciążeniowa dla dziecka może pełnić rolę terapeutyczną? I nie chodzi tylko o to, że maluch się pod nią wyśpi i wstanie wypoczęty. Kołdra obciążeniowa może zapewnić więcej korzyści zarówno dzieciom zdrowym jak i tym, które dotknięte są różnymi zaburzeniami. Spis treści: Co to jest kołdra obciążeniowa Jak dobrać kołdrę obciążeniową Jak używać kołdry obciążeniowej Gdzie kupić kołdrę obciążeniową Kołdra obciążeniowa – co to takiego? Kołdra obciążeniowa (nazywana również sensoryczną) jest cięższa od zwykłych. Odpowiednio obciąża ciało, wpływając tym samym na układ nerwowy osoby nią przykrytej. Łagodny nacisk na ciało stymuluje tzw. czucie głębokie (działa na prioprioreceptory zlokalizowane w mięśniach i ścięgnach) sprawiając, że w organizmie regulowany jest poziom neuroprzekaźników. Dzięki temu poprawie ulegają procesy przetwarzania bodźców, poprawia się nastrój, łagodzone są dolegliwości bólowe, poprawia się jakość snu, a co za tym idzie funkcjonowanie za dnia. Ceny kołder obciążeniowych dla dzieci mieszczą się w kilkuset złotych, a zaczynają od 150 zł. Do powstania kołdry obciążeniowej dla dzieci przyczyniła się Temple Grandin, cierpiąca na autyzm profesor Uniwersytetu w Colorado, która propaguje wiedzę o tym zaburzeniu. W dzieciństwie miała zwyczaj ciasno zawijać się w koc lub prześcieradło albo wchodzić pod ciężkie poduszki kanapy, bo to ją relaksowało. W czasach studenckich zbudowała specjalna maszynę do przytulania (hug machine). Przyjazny i mocny uścisk urządzenia stymulował ciało i pozwalał przezwyciężać Temple Grandin ataki paniki. Jak dobrać kołdrę obciążeniową? Zasada jest prosta: kołdra obciążeniowa dla dziecka powinna ważyć ok. 10 procent masy ciała dziecka (od 5 do 15 procent). Taki ciężar pozwala z jednej strony dostarczyć ciału odpowiednich bodźców, a z drugiej – gwarantuje bezpieczeństwo. Jeśli chodzi o rozmiar, to zwykle zaleca się, aby kołdra była ok. 20 cm dłuższa od wzrostu dziecka i miała szerokość podobną do szerokości zwykłej kołdry. Kołdra obciążeniowa jest wypełniona najczęściej szklanym granulatem. Renomowani producenci używają do produkcji swoich kołder obciążeniowych certyfikowanego granulatu, co gwarantuje, że użyte do jego produkcji szkło oraz sam granulat spełniają wymogi związane z bezpieczeństwem ich stosowania. Kołdry obciążeniowe dla dzieci są pikowane, aby utrzymać szklane drobinki, tzw. szklany piasek, na miejscu, czyli zapobiec ich przemieszczaniu się na brzegi kołdry, co uniemożliwiłoby równomierny nacisk na całe ciało. Jak używać kołdry obciążeniowej? Kołdrę obciążeniową można polecić dzieciom, u których stwierdza się lub podejrzewa różnego rodzaju zaburzenia, np. problemy z integracją sensoryczną, ADHD czy autyzm, a także maluchom, które cierpią na zaburzenia snu. Innymi wskazaniami do stosowania kołdry obciążeniowej są: depresja zespół Downa zespół Aspergera mózgowe porażenie dziecięce zespół Tourette’a padaczka nerwica choroba dwubiegunowa. Przeciwwskazaniami do stosowania kołdry obciążeniowej dla dzieci są: wiek poniżej 3 lat astma klaustrofobia łamliwość kości skolioza. Kołdrę obciążeniową kładzie się na zwykłej kołdrze, a latem można ją kłaść bezpośrednio na ciało. Kołdry obciążeniowe dla dzieci z wypełnieniem szklanym można normalnie prać w pralce. Na czas użytkowania ubiera się je w poszewki, co zmniejsza częstotliwość, z jaką trzeba je prać. Stosowanie kołdry obciążeniowej dla dziecka najlepiej omówić z terapeutą, gdyż niektórzy z nich, i w niektórych przypadkach, nie zalecają stosowania takich kołder przez całą noc. Najczęściej wskazania (w tym wagę i wymiary kołdry) dopasowuje się do wieku dziecka, jego rozwoju, schorzenia oraz tego, jak dziecko toleruje i reaguje na kołdrę obciążeniową. Gdzie kupić kołdrę obciążeniową? Kołdrę obciążeniową można kupić przez internet. Do wyboru są gotowe modele o określonej z góry wadze i wymiarach, ale można też u niektórych producentów zamówić kołdrę o dowolnie wybranym ciężarze i wymiarach dopasowanych do wzrostu dziecka i łóżka. Przed zakupem warto sprawdzić, czy wypełnienie i tkanina są dobrej jakości – mają odpowiednie certyfikaty. Należy się jednak liczyć z tym, że dobre produkty są droższe od swoich gorszej jakości odpowiedników. Na rynku są zarówno kołdry obciążeniowe w tradycyjnej tkaninie bawełnianej, ale też takie w welurowej, miękkiej, co sprawia, że bardziej wyglądem przypominają kocyki. Dla dzieci jednak bardziej praktyczne są te z bawełnianej tkaniny – łatwiej utrzymać je w czystości. View Burdaffi on the source website Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/integracja-sensoryczna-kiedy-dziecku-jest-potrzebna-terapia-4350-r1/">Terapia integracji sensorycznej Jak się leczy dzieci z ADHD? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/posciel-do-przedszkola-poradnik-zakupowy-27232-r1/">Pościel do przedszkola – wymagania
Zabawy sensoryczne – duża garść pomysłów na wspieranie rozwoju dziecka
Zabawy sensoryczne dostarczają dziecku różnorodnych bodźców, które stymulują jego zmysły. Mogą służyć do oswajania dziecka z rzeczami, które powodują u niego lęk, ale też pomagają odkryć zaburzenia w rozwoju sensorycznym. Pełnią więc rolę terapeutyczną i stymulującą prawidłowy rozwój.
Zabawy sensoryczne pomagają dziecku ukształtować prawidłową integrację sensoryczną. To od niej zależy przetwarzanie w mózgu różnych bodźców, co jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania w codziennym życiu. Zaburzenia integracji sensorycznej potrafią skutecznie uprzykrzyć dziecku życie zarówno na etapie nauki szkolnej, jak i w dorosłości. Dlatego warto organizować maluchom zabawy sensoryczne, które pomagają im prawidłowo się rozwijać, a także uchwycić nieprawidłowości w integracji sensorycznej i poddać je terapii. Przygotowaliśmy mnóstwo pomysłów na zabawy sensoryczne, które można dziecku zorganizować w domu. Bałagan, jaki może przy tym powstać należy traktować jak inwestycję w swoją pociechę. Poza tym to naprawdę niewielki koszt – parę groszy na bardzo tanie akcesoria (kisiel, ryż i inne) i trochę sprzątania. Obserwacja dziecka podczas zabaw sensorycznych ci to wynagrodzi, gwarantujemy! Spis treści: Zabawy sensoryczne z kisielem Zabawy sensoryczne z makaronem Zabawy sensoryczne z ryżem Zabawy sensoryczne z gumą sensoryczną Zabawa sensoryczna w rysowanie po ciele Zabawa sensoryczna: pudełko ze skarbami Zabawa z sensorycznymi kafelkami Zabawy sensoryczne z woreczkami z ziarenkami Zabawa sensoryczna: poszukiwacze skarbów Zabawy sensoryczne z domowymi masami plastycznymi Zabawa sensoryczna: rysowanie w piance do golenia Zabawy sensoryczne z kisielem Kisiel można ugotować samemu lub wykorzystać taki ze sklepu Do zrobienia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/domowy-kisiel-alergia-pokarmowa-dziecko-3086-r1/">domowego kisielu wystarczy zagotować wodę z dodatkiem mąki ziemniaczanej. Aby kisiel wpływał nie tylko na zmysł dotyku dziecka, warto go barwić na różne kolory, dodając barwniki spożywcze, można też dodawać olejki zapachowe. Przed oddaniem kisielu dziecku, trzeba go wystudzić – najlepiej aby był lekko ciepły. Zabawę warto zorganizować w łazience, żeby łatwo było później posprzątać. Zabawy sensoryczne z kisielem: przelewanie go z pojemnika do pojemnika (trzeba dziecku dać plastikowe naczynia) zanurzanie przedmiotów w kisielu, np. drobnych zabawek odciskanie dłoni zanurzonych w kisielu na kartkach papieru nabieranie kisielu na złożoną w łódeczkę dłoń i zlewanie go z niej do pojemnika smarowanie dłoni kisielem, jak przy dokładnym myciu rąk rysowanie na kartce palcem zanurzonym w kisielu zaciskanie dłoni żeby wycisnąć z nich jak najwięcej kisielu łączenie i powolne rozłączanie dłoni z obserwacją rozciągającego się kisielu kąpiel w kisielu (a dlaczego nie?) Warto też dać dziecku kisiel i... swobodę. Niech robi to, na co ma ochotę, ale pod czujnym okiem rodzica! Zabawy sensoryczne z makaronem Do ich organizacji można wykorzystać suchy lub ugotowany makaron. Każda jego postać jest inna w dotyku i inaczej się zachowuje, np. suchy makaron szeleści ocierając się o siebie, a ugotowany tego nie robi. Dobrze jest kupić różne kształty makaronu. Wśród nich warto uwzględnić długie nitki. Żeby makaron był atrakcyjny, można kupić kolorowy, albo po ugotowaniu zabarwić go, najlepiej naturalnymi barwnikami. Żeby to zrobić trzeba porcję makaronu włożyć do woreczka strunowego, dodać barwnik, zamknąć woreczek i energicznie nim potrząsać. Zabawy sensoryczne z makaronem: przekładanie lub przesypywanie makaronu do różnych pojemników segregowanie makaronu ze względu na kształty lub kolory układanie z makaronu kształtów obsypywanie makaronem przedmiotów, np. niewielkich zabawek robienie ozdób z suchego makaronu, np.: - <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/aniolki-z-makaronu-2031-r3/">aniołki z makaronu - <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/choinka-z-makaronu-krok-po-kroku-2708-r3/">choinka z makaronu gotowanie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/dieta/dania-z-makaronem-szybkie-przepisy-na-obiady-z-makaronem-2626-r3/">dań z makronem z dzieckiem – tak, gotowanie też może być zabawą sensoryczną! Zabawy sensoryczne z ryżem Ryż podobnie, jak makaron, można dać dziecku w wersji suchej, nieugotowanej oraz lepki, ugotowany. Po zabawie sensorycznej z ryżem suchym łatwiej posprzątać. Kolorowy suchy ryż można uzyskać mocząc nieugotowane ziarna w wodzie z barwnikami do jajek lub spożywczymi, a następnie susząc ryż. Zabawy sensoryczne z ryżem: przesypywanie suchego ryżu między różnymi pojemnikami i z wykorzystaniem różnych przyborów: łyżek, kubeczków, miseczek wsypywanie ziarenek do pojemników za pomocą lejka rysowanie kształtów w rozsypanym ryżu wyklejanie barwnymi ziarnami – idealnie nadają się do tego celu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/wiosenne-kolorowanki-dla-dzieci-do-druku-3660-r3/">wiosenne kolorowanki poszukiwanie przedmiotów ukrytych w pojemnikach z ryżem lepienie kształtów z ugotowanego ryżu Zabawy sensoryczne z gumą sensoryczną Guma sensoryczna to zabawka do zabaw grupowych, często wykorzystywana w przedszkolach. Jest to bardzo elastyczna taśma pokryta materiałem. Niektórzy producenci pokrywają ją różnymi rodzajami materiałów – w różnych barwach i o różnych fakturach. View Burdaffi on the source website Dzieci mogą trzymać taśmę w rękach, siedząc w mniejszym lub większym kole, w różnym stopniu naprężając gumę. Podczas zabawy maluchy śpiewają i wykonują różne gesty rękami. Gumę może też grupa dzieci kształtować, trzymając ją na wysokości pasa lub kostek nóg. Dzieciaki mogą stać, siedzieć lub leżeć. Bardzo często podczas zabaw z gumą sensoryczną włączana jest muzyka, do której nauczyciel przygotowuje choreografię, wymagającą od dzieci zmian pozycji i przekładania gumy między rączkami a różnymi częściami ciała. Poniżej zobaczysz przykład takiej zabawy: View oEmbed on the source website Zabawa sensoryczna w rysowanie po ciele Skorzystaj z gotowych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/piosenki-dla-dzieci-teksty-29601-r1/">piosenek dla dzieci lub sama wymyśl bajkę, którą narysujesz dziecku na plecach. Wykorzystaj swoją wyobraźnię. Możecie się również bawić w robienie pizzy czy kanapek. Smarowanie, układanie składników i doprawianie na niby to świetna zabawa! Pamiętaj jednak, że podczas takiego masażu nie należy się spieszyć, warto dotykać spokojnie, koncentrować się na dziecku i okazywać mu emocje. Przykład: Dziecko siada tyłem do rodzica lub kładzie się na brzuszku. Opiekun rysuje palcami wzdłuż kręgosłupa, z góry na dół, linię falistą i mówi: Tu płynie rzeczka. Następnie po plecach szybko kroczy opuszkami palców, udając kroki i mówi: tędy przeszła pani na szpileczkach. Powoli i z wyczuciem stuka dłońmi zwiniętymi w pięści: tu stąpały słonie. Szybko kroczy wszystkimi palcami po plecach: i biegły konie. Delikatnie szczypie plecki dziecka: wtem przemknęła szczypaweczka. Powoli zatacza na plecach obiema dłońmi koła: zaświeciły dwa słoneczka. Leciutko stuka opuszkami palców w plecy dziecka: spadł drobniutki deszczyk. Na koniec niespodziewanie, delikatnie szczypie w kark: przeszedł dreszczyk? Zabawa sensoryczna: pudełko ze skarbami Do zabawy przyda się duże pudełko kartonowe, w którym należy wyciąć otwory na rączki. Następnie umieść w środku przedmioty, które mają różne faktury (coś twardego, coś miękkiego, rozmaite tkaniny, zabawki i przedmioty codziennego użytku). Dziecko wkłada ręce do kartonu i próbuje za pomocą zmysłu dotyku opisać, co znajduje się w kartonie (miękki, twardy, okrągły, gładki, chropowaty itp.), a następnie próbuje odgadnąć, co to jest. Zabawa z sensorycznymi kafelkami W sklepach znajdziesz sensoryczne klocki, puzzle czy domino, ale takie kafelki możesz również wykonać sama w domu. Na kawałkach kartonu lub drewienkach naklej różne rodzaje materiału, niech będzie coś gładkiego, chropowatego, puszystego i śliskiego (wykorzystaj taśmę, kawałki tapet, folię, papier ścierny, sznurek, piórka, piankę, gąbkę itd.). Takie klocki lub kafelki należy wykonać parami. Wykorzystaj kartonowe pudło z poprzedniej zabawy lub poszewkę na poduszkę. Zadaniem malucha jest odnalezienie takiej samej pary. Pary memo mogą też tworzyć wypełnione różnymi sypkimi produktami (zwłaszcza kaszami, grochem, fasolami) woreczki strunowe lub zawiązane na supeł baloniki. Wariant 2: Jeśli nie masz takich kafelków, w kartonie lub poszewce umieść pary takich samych przedmiotów np. dwa klocki, dwie piłeczki, owoce, warzywa lub przedmioty codziennego użytku. Wariant 3 (dla młodszych dzieci): Jeden przedmiot z pary leży na stole. Dziecko może go obejrzeć i dotknąć, a z woreczka ma wyjąć drugi do kompletu. Zabawy sensoryczne z woreczkami z ziarenkami Najpewniej pamiętasz z przedszkola zabawy z woreczkami wypełnionymi grochem. Woreczki takie można kupić lub przygotować samodzielnie w domu. Koniecznie wypełni je różnymi ziarnami (fasola, groch, ryż, cieciorka...). Malec może je dotykać i zgadywać, co jest w środku, chodzić po nich masując stópki, a także poszukiwać woreczków z identyczną zawartością. Zabawa sensoryczna: poszukiwacze skarbów W misce umieść: ryż, makaron, kaszę, płatki kukurydziane, piasek itp. (możesz wymieszać wszystko lub użyć jednego rodzaju w oddzielnych miskach). W zawartości miski ukryj różne przedmioty i pozwól maluchowi szukać skarbów rączkami lub nóżkami. Wariant 2: Urozmaiceniem zabawy będzie poszukiwanie skarbów w misce z pianką do golenia, kisielu, włóczkach, kuleczkach krepiny, ścinkami z niszczarki. Zabawy sensoryczne z domowymi masami plastycznymi W sklepach można kupić ciastolinę, piaskolinę, piankolinę i jeszcze kilka innych mas, najlepsza zabawa jest jednak z takimi, które zrobimy wspólnie z dzieckiem. Jakie masy można przygotować w domu? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/masa-solna-przepis-i-nie-tylko-18795-r1/">masę solną (szklanka soli, szklanka mąki, woda), <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/piasek-kinetyczny-co-to-jest-jaki-wybrac-jak-sie-nim-bawic-28021-r1/">piasek kinetyczny (piasek, skrobia kukurydziana,płyn do mycia naczyń i woda), <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/piasek-ksiezycowy-diy-przepis-na-najprostsza-mase-plastyczna-28083-r1/">piasek księżycowy (piasek, soda oczyszczona i pianka do golenia), <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/jak-zrobic-superfajna-ciecz-do-zabawy-z-dzieckiem-22486-r1/">ciecz nienewtonowską (mąka ziemniaczana i woda) <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/jak-zrobic-slime-przepis-na-5-topowych-slimow-foto-27735-r1/">slime (elastyczna masa z różnych składników) Pozwól dziecku gnieść, ugniatać, dotykać i lepić to, co mu się podoba. Szykuj różne rodzaje mas, bo każda ma nieco inna konsystencję i inne właściwości. Zabawa sensoryczna: rysowanie w piance do golenia Chyba każdy maluch lubi się ubrudzić, a ta zabawa będzie fantastycznie stymulowała zmysł dotyku maluszka. Wystarczy na gładką powierzchnię wycisnąć piankę do golenia i dać maluchowi pełną swobodę. Dla uatrakcyjnienia zabawy można także użyć farb plakatowych (które nie będą uczulać dzieci!) wymieszać z wystudzonym krochmalem ugotowanym z mąki ziemniaczanej lub z pianką do golenia. Zachęć dziecko do malowania nie tylko palcami, ale używania całych dłoni i stóp. View Burdaffi on the source website Zobacz inne nasze propozycje zabaw: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/12-zabaw-w-ktore-mozna-bawic-sie-w-domu-16803-r1/">Zabawy dla dzieci w domu – uczą i bawią <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/zmysl-wzroku-7-najlepszych-i-ciekawych-dla-dziecka-zabaw-25846-r1/">Jak bawić się z przedszkolakiem, by ćwiczyć wzrok? 7 rozwijających zabaw! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/rozwijanie-zmyslow-dziecka-przez-zabawe-propozycje-zabaw-dla-dzieci-3891-r3/">Rozwijanie zmysłów dziecka przez zabawę
Zaburzenia integracji sensorycznej - objawy, przyczyny, terapia
Zaburzenia integracji sensorycznej powodują, że dziecko cierpi na nadwrażliwość lub podwrażliwość zmysłową. Trudno mu się ubrać, skupić, chodzić itd. O zaburzeniach integracji sensorycznej może świadczyć np. nadwrażliwość lub niewrażliwość na dotyk, zaburzenia równowagi, unikanie bliskości.
Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej niektórzy postrzegają jako niegrzeczne. Tymczasem ich „złe zachowanie” wynika z niewłaściwej obróbki informacji, w której mózg się... trochę pogubił. Bywa też, że takie dzieci są uważane „dziwne”, ponieważ nie chcą lepić z plasteliny, nie chcą chodzić boso, nie dają się czesać. Również przez to, że unikają kontaktu z niektórymi kształtami, fakturami, przedmiotami, wolniej się rozwijają. Przy zaburzeniach integracji sensorycznej wskazana jest odpowiednia terapia, jednak pierwszym krokiem jest diagnoza takich zaburzeń. Spis treści: Zaburzenia integracji sensorycznej - co to jest? Nadwrażliwość i podwrażliwość sensoryczna Zaburzenia czucia głębokiego Najczęstsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka Inne objawy zaburzeń integracji sensorycznej Zaburzenia integracji sensorycznej – przyczyny Zaburzenia integracji sensorycznej u dorosłych Zaburzenia integracji sensorycznej - test Zaburzenia integracji sensorycznej - co to? Zaburzenia integracji sensorycznej to nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu nerwowego dziecka lub osoby dorosłej, przejawiają się one reakcją, która jest nieadekwatna do sytuacji, w której się znajduje. Zaburzenia SI nie wynikają z wad narządu słuchu czy wzroku, ale niewłaściwej organizacji bodźców przez układ nerwowy. Te dysfunkcje mogą wystąpić u dzieci zdrowych (w normie intelektualnej), ale też u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną lub ruchową, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/co-to-jest-autyzm-i-jak-go-rozpoznac-u-dziecka-24439-r1/">autyzmem, mózgowym porażeniem dziecięcym. Nasilenie objawów może być różne. Pierwsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej można zauważyć już u niemowląt – występuje wtedy<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/sposoby-na-placzliwosc-u-dziecka-4045-r1/"> płaczliwość u dziecka, niepokój, a także problemy z ssaniem. Gdy takie zaburzenia zostaną zdiagnozowane - terapeuta opracowuje program zajęć i odpowiednich ćwiczeń. Nadwrażliwość i podwrażliwość sensoryczna Nadwrażliwość - występuje, gdy próg pobudliwości jest obniżony. Do pobudzenia potrzebna jest wtedy niewielka siła i liczba bodźców. Nadwrażliwość sensoryczna prowadzi do unikania bodźców. Podwrażliwość - jest wtedy, gdy próg pobudliwości jest podwyższony. Potrzebna jest znacznie większa siła i liczba działających bodźców. Podwrażliwość polega więc na poszukiwaniu bodźców. Zaburzenia czucia głębokiego Czucie głębokie (kinestezja) polega na odczuwaniu poszczególnych elementów ciała w przestrzeni, a także względem siebie. Zaburzenia czucia głębokiego przejawiają się zazwyczaj w trudnościach w koordynacji ruchowej - występuje wtedy brak płynności ruchów, niezgrabność w poruszaniu się. Zaburzenia czucia głębokiego mogą doprowadzić do wykluczenia społecznego dziecka, a także trudności w rozwoju. Najczęstsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka Najczęstsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej to: Nadwrażliwość na dotyk. Dziecko odczuwa dotyk jako bardzo silny, drażni je nawet lekkie chuchnięcie. Kąpiel, nakładanie ubrań, drapiąca metka potrafią być dla niego nie do zniesienia. Niewrażliwość na dotyk. Dziecko może być też niewrażliwe na dotyk i ciągle poszukiwać bardzo silnych wrażeń: rzucać się na podłogę, zderzać z kolegami itd. Może też nie odczuwać zimna, gorąca, wilgoci. Nadwrażliwość słuchowa. Tak, jak dziecko może zbyt silnie reagować na dotyk, tak również bodźce słuchowe mogą być dla niego trudne do zniesienia, np. gwizd, huk pękającego balonu. Niechęć do huśtawki. Zaburzenia w układzie przedsionkowym dziecka powodują zaburzenia równowagi. To dlatego nawet widok huśtających się dzieci jest dla niego trudny do zniesienia. Nie ma mowy, aby takie dziecko samo usiadło na huśtawce i zaczęło się bujać. Zaburzenia równowagi. Dziecko z zaburzeniami integracji sensorycznej może być bardzo niezdarne, nie trafiać w drzwi, źle szacować odległość, potykać się o własne nogi. Zachowuje się tak, jakby nie czuło własnego ciała. Kłopoty z poruszaniem się. Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej mogą zacząć chodzić później niż ich rówieśnicy. Kiedy się nauczą, bywa, że są niezdarne, mało sprawne manualnie. Poszukiwanie silnych wrażeń. Dziecko może też poszukiwać silnych wrażeń, żeby się w ten sposób „dostymulować”. Wtedy non-stop będzie chciało kręcić się na karuzeli, huśtać na huśtawce, tarzać, rzucać, skakać, uderzać, itd. Trudności z mówieniem. Dziecko może mieć problem z płynnością mowy, wymawianiem niektórych głosek lub poprawnym budowaniem zdań. Unikanie bliskości. Dziecko jest nieposłuszne, ucieka, unika dorosłych, nie chce się przytulać. Mała sprawność manualna. Dziecku sprawiają problemy proste czynności: odkręcenie kranu, zapięcie guzików, utrzymanie ołówka, zakręcenie butelki itd. Inne objawy zaburzeń integracji sensorycznej Objawy wymienione w infografice oczywiście nie wyczerpują tematu zaburzeń integracji sensorycznej. To tylko te najbardziej „książkowe”. Rodzic powinien też zwrócić uwagę, gdy jego dziecko: ma trudności z samodzielnym żuciem i przełykaniem ​woli papkowatą konsystencję pokarmów ma trudności z dłuższym utrzymaniem głowy w pozycji pionowej - podpiera ją ręką, kładzie głowę jest niespokojne, płaczliwe, nadwrażliwe emocjonalnie, z trudnością zasypia źle znosi czynności higieniczne: obcinanie paznokci, czesanie, ścinanie włosków, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/czyszczenie-uszu-u-dziecka-instrukcja-jak-zrobic-to-poprawnie-28932-r1/">czyszczenie uszu, mycie twarzy, smarowanie kremem czuje się zagubione w nowym miejscu, dużo czasu zajmuje mu zdobycie orientacji nie ma dominacji jednej ręki, z trudnością posługuje się nożyczkami, słabo rysuje po śladzie. Zaburzenia integracji sensorycznej – przyczyny Przyczyn zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka jest wiele. Do czynników sprzyjających występowaniu zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka zaliczamy: różnego rodzaju nieprawidłowości, np. wady słuchu, wzroku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/alkohol-w-ciazy-to-musisz-wiedziec-2764-r3/">picie alkoholu przez kobietę w ciąży oraz palenie papierosów przyjmowanie przez kobietę w ciąży niektórych leków <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/choroby-zakazne-w-ciazy-5974-r1/">choroby zakaźne w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/porod-naturalny/porod-przedwczesny-jak-sie-objawia-i-komu-zagraza-24780-r1/">przedwczesny poród <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/cesarskie-ciecie/cesarskie-ciecie-wszystko-co-musisz-wiedziec-5999-r1/">rodzenie przez cesarskie cięcie komplikacje w czasie porodu, np. niedotlenienie dziecka ograniczone interakcje dziecka w rówieśnikami. Zaburzenia integracji sensorycznej u dorosłych Z zaburzeń przetwarzania sensorycznego się nie wyrasta, dorośli również się z nimi borykają. Mogą one być niezdiagnozowane w dzieciństwie, a co za tym idzie – niepoddawane terapii. Nie zmienia to jednaka faktu, że wpływają one na życie dorosłego człowieka. Wraz z wiekiem zaburzenia integracji sensorycznej mogą jedynie ewoluować i przybierać inną formę (np. problemy z wykonywaniem ćwiczeń ruchowych, poruszaniem się, a także orientacją w terenie). Jeśli osoba dorosła w dzieciństwie nie miała zdiagnozowanych zaburzeń integracji sensorycznej i nie była ich świadoma – często zdarza się, że „wypracowała” już sobie własne metody funkcjonowania, jednak jakość życia takich ludzi często jest obniżona. Dla osób dorosłych z zaburzeniami integracji sensorycznej także prowadzone są odpowiednie terapie i ćwiczenia. Zaburzenia integracji sensorycznej - test Żeby rozpoznać zaburzenia integracji sensorycznej, należy przeprowadzić diagnozę, którą wykonuje specjalista na podstawie obserwacji dziecka podczas zabawy, rozmowy z rodzicami, a także analizie odpowiednich kwestionariuszy lub testów wypełnionych przez dziecko. Jednak wcześniej w zorientowaniu się, czy maluch ma zaburzenia integracji sensorycznej – rodzicowi mogą pomóc testy, które można znaleźć w Internecie. Jest to zbiór pytań o zachowania dziecka. Odpowiedzi mogą nakierować rodzica, czy dziecko boryka się z zaburzeniami integracji sensorycznej. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/psychologia/jak-postepowac-z-dzieckiem-ktore-ma-zaburzenia-si-integracji-sensorycznej-20075-r1/">Jak postępować z dzieckiem, które ma zaburzenia SI
Twoje dziecko ma zaparcia i kaprysi przy jedzeniu? Bądź czujna!
Chroniczne zaparcia mogą być pierwszym sygnałem, że dziecko ma problemy z integracją sensoryczną. Nie bagatelizuj więc tego problemu i bacznie obserwuj swoją pociechę.
Jeśli twój przedszkolak ma częste zatwardzenia, zastanów się chwilę: czy jest kapryśny przy jedzeniu? Czy nie cierpi głośnych dźwięków? A może drażni go jasne światło i ogólnie rzecz biorąc jest bardzo wrażliwy na różne bodźce? Pewnie zastanawiasz się, co ma jedno z drugim wspólnego. Wyjaśniamy. Wrażliwe dzieci okiem naukowców Po raz pierwszy naukowcy dostrzegli związek między nadwrażliwością sensoryczną dzieci a występującymi u nich przewlekłymi zaparciami. Swoje odkrycia ogłosili w kwietniu 2019 r. na łamach Journal of Pediatrics. To o tyle ważne odkrycie, że właśnie chroniczne zaparcie może być pierwszym sygnałem, że dziecko ma problemy z nadwrażliwością na bodźce i że wymaga fachowej pomocy. Nadwrażliwość sensoryczna a problemy w toalecie W USA przebadano 66 przedszkolaków w wieku 3-5 lat, których rodzice zgłaszali, że ich dzieci cierpią na częste zaparcia oraz tak samo liczebną grupę przedszkolaków normalnie się wypróżniających. Sprawdzono, czy "problemy toaletowe" mają jakiś związek z wrażliwością dzieci na bodźce. Okazało się, że związek taki istnieje. Kaprysy przy jedzeniu mogą sugerować problem Naukowcy stwierdzili, że przedszkolaki cierpiące na przewlekłe zaparcia często wykazują podwyższoną wrażliwość na konsystencję i smak jedzenia oraz na zapachy. Objawia się to m.in. kaprysami przy jedzeniu i niechęcią do próbowania nowych potraw. Takie dzieci bardzo często wstrzymują oddawanie stolca i unikają wizyt w toalecie. To może być sygnał, że potrzebują pomocy specjalisty. Potrzeba terapii integracji sensorycznej Nadwrażliwość sensoryczna polega na tym, że dziecko (lub dorosły) ma problem z odbieraniem i przetwarzaniem bodźców zmysłowych: dźwięków, światła, dotyku, smaku, a także bodźców płynących z ciała i ucha wewnętrznego (informujących o położeniu ciała w przestrzeni). Nieleczone zaburzenia tego typu mogą prowadzić do stanów lękowych, fobii i nieadekwatnych do sytuacji zachowań. Do tej pory za symptomy nadwrażliwości sensorycznej, zwane zaburzeniami integracji sensorycznej, uważano następujące zachowania dziecka: częsty niepokój, drażliwość, płaczliwość, unikanie nowych miejsc i ludzi, unikanie kontaktu fizycznego, kaprysy podczas jedzenia nowych produktów i potraw. Sygnały te najwyraźniej pojawiają się między 6-7 rokiem życia. Teraz do tej listy, jako wczesny symptom problemów z odbieraniem zmysłów, należy dołączyć częste zaparcia u dzieci w wieku przedszkolnym. Może to być pierwszy sygnał, że dziecko potrzebuje terapii integracji sensorycznej. Źródło: sciencedaily.com
Czy warto kupić hulajnogę? Wielu rodziców zapomina o jednym niezwykle istotnym szczególe
Z niewiedzy lub przeoczenia fundujemy dziecku bólu kolan lub kręgosłupa. Wystarczy pamiętać o jednej rzeczy, by czerpać z wielu korzyści, jakie niesie za sobą jazda na hulajnodze.
Choć pogoda jest kapryśna, niektóre dzieci już poczuły wiosnę, a na przedszkolnych parkingach dziesiątki rowerków i hulajnóg. To świetnie, że niektórzy rodzice o to dbają! Dlatego i ty nie zwlekaj i wyciągnij hulajnogę malucha z piwnicy. Tak przemierzajcie drogę do przedszkola. Korzyści jest niemało, choć jest jedno „ale”. Zalety jazdy na hulajnodze Warto pozwolić dziecku na jadę na hulajnodze do przedszkola, bo to: trening równowagi - wymusza prostowanie się podczas odpychania się nogą i łapanie równowagi podczas stania na jednej nodze - a to wszytko w ruchu. Dodatkowo niektóre hulajnogi (te dla mniejszych dzieci) nie mają skrętnej kierownicy. By zmienić kierunek jazdy, należy ją pochylić w prawo lub lewo, co dodatkowo wymusza balansowanie ciałem. rozwijanie umiejętności motorycznych - dziecko musi używać rąk i nóg niezależnie od siebie. Jedna stopa się odpycha, gdy druga musi zastać w bezruchu, ręce kierują, a oczy i głowa obserwują drogę. Co więcej, jeśli maluch chce zahamować, musi do tego użyć ręki lub nogi (w zależności od modelu). Wbrew pozorom to bardzo skomplikowane czynności. rozwój mięśni - odpychanie się na hulajnodze wymaga siły. Pracują stopy, kostki, łydki, ścięgna podkolanowe i pośladki. Pozostawanie w pozycji pionowej oznacza, że ​​działają także mięśnie przykręgosłupowe, karku i brzucha. lepsza koordynacja - możliwość kierowania, odpychania się, balansowania, hamowania wymaga koordynacji oko-ręka-ruch. Widać to, szczególnie gdy dziecko zaczyna jeździć bardzo szybko na dwóch kółkach, próbując, robić różne sztuczki. Unikanie przeszkód i szybkie określanie odległości jest już na naprawdę wysokim poziomie. szybkie podejmowanie decyzji - jadąc w parku czy drogą do przedszkola można napotkać na wiele utrudnień, ale takie pozorne proste ominięcie kałuży, czy zatrzymanie się przed ulicą wymagają od dziecka krytycznego myślenia, umiejętności szybkiego podejmowania decyzji i siły psychicznej. pobudzanie lewej i prawej półkuli mózgu - im lepsza jest komunikacja między lewą i prawą stroną mózgu, tym sprawniej następuje rozwój mózgu dziecka. Co więcej zabawa taka wpływa na rozwój językowy dziecka, gdyż ośrodki równowagi i mowy znajdują się w tej samej części mózgu. lepsze krążenie - im dziecko szybciej jeździ, tym jego ciało intensywniej pracuje. Ma to wpływ nie tylko na mięśnie szkieletowe, ale i na serce. Organizm zaczyna szybciej pompować krew, oddycha także szybciej, by dostarczyć do płuc więcej tlenu. W ten sposób krew szybciej się oczyszcza, co wzmacnia układ odpornościowy dziecka. Wspólna zabawa W porównaniu do roweru hulajnoga jest lekka i kompaktowa. To dodatkowy plus dla rodziców, bo jest ją łatwo zabrać ze sobą i nie zajmuje dużo miejsca. Najlepsze jednak jest to, że tak naprawdę dziecko świetnie się bawi, nie mając świadomości, jak obszerny trening wykonuje! Twoje dziecko jest bardziej energiczne i sprawne, ale to nie wszytko, bo bawić możecie się przecież razem. Choć hulajnoga kojarzy się ze sprzętem dla dzieci, bez problemu dostaniesz obecnie także taką dla dorosłych, by móc jeździć na wspólne wycieczki. Pamiętajcie, jednak by jazda była bezpieczna, ucz dziecko zasad poruszania się po drodze. Nie zapomnijcie także o kasku i elementach odblaskowych. View Burdaffi on the source website Na co uważać​? Warto wiedzieć, że ten fantastyczny sprzęt niewłaściwie używany może być jednak niezwykle niebezpieczny dla dziecka. Jeśli nie chcesz maluchowi zafundować skrzywienia kręgosłupa i bioder, a także bólu kolan, zwróć uwagę na jego nawyki. Niezwykle ważne jest, by dziecko zmieniało nogę, którą się odpycha. Zazwyczaj malec preferuje jedną i tą łatwiej jest mu jeździć, niestety, w ten sposób możne zrobić sobie krzywdę. Pilnuj, by dziecko w trakcie jazdy odpychało się raz jeden, raz drugą nogą. Zrównoważony rozwój Oprócz piątki zmysłów maluszek już od urodzenia ćwiczy jeszcze szósty – zmysł równowagi. Uczy się unosić głowę, turlać się, siadać, a potem jeszcze wstawać i chodzić, ale na tym nie koniec. To dzięki temu zmysłowi jesteśmy w stanie określić położenie każdej części ciała w przestrzeni, bez patrzenia na nie. Dlatego tak ważny jest trening, by dziecko mogło wzmacniać mięśnie głębokie, poprawiać koordynację ruchową i stymulować głębokie czucie. Nie musi to być oczywiście wyczynowy trening na siłowni. Daj dziecku jak najczęściej okazję na swobodną zabawę na placu zabaw. Ilość zajęć dodatkowych na to nie pozwala? Nic prostszego! Po mieście zacznijcie poruszać się na hulajnodze. Jeśli zauważysz, że dziecko się często potyka, ma problemy z określaniem odległości, wpada na przeszkody, a także łatwo traci równowagę, jak najszybciej udaj się do neurologa dziecięcego lub fizjoterapeuty, który specjalizuje się w zaburzeniach tzw. integracji sensorycznej (SI). Warto także dziecku sprawdzić wzrok. Źródło: bestscooterforkidsreviews.com, thesmartweightloss.com, myproscooter.com
Zabawki i zabawy wspomagające integrację sensoryczną
Klocki, książeczki, mięciutkie kocyki z metkami, a oprócz tego mnóstwo zabaw! Przedstawiamy najlepsze zabawki sensoryczne i sposoby na zabawę by wspierać integrację sensoryczną u dziecka.
Jak postępować z dzieckiem, które ma zaburzenia SI
Zastanawiasz się, czy twoje dziecko ma zaburzenia integracji sensorycznej? Uważasz, że jest nadpobudliwe, lub przeciwnie – zbyt wrażliwe? Zobacz, jak z nim postępować.
Twoje dziecko nie potrafi się skoncentrować, jest nadaktywne, bądź nieporadne, źle reaguje na głośne dźwięki lub jest nadwrażliwe na dotyk... To mogą być objawy zaburzeń integracji sensorycznej. Obszarów, w których mogą wystąpić zaburzenia jest 8: dotyk, równowaga i ruch, koordynacja, napięcie mięśni, słuch, wzrok, węch, uwaga i zachowanie. Dziecko może mieć zaburzenia tylko w jednym z nich lub kilku. Tutaj możesz wypełnić kwestionariusz sensomotoryczny, żeby zorientować się, czy dziecku potrzebna jest pomoc. Diagnoza SI Jeżeli masz podejrzenia, że twoje dziecko może mieć zaburzenia integracji sensorycznej lub sugeruje to wychowawczyni twojego dziecka w przedszkolu czy szkole, nie wpadaj w panikę. Najlepsze, co możesz zrobić, to zabrać dziecko do pobliskiej poradni pedagogiczno-psychologicznej i umówić się na diagnozę SI. Nie potrzebujesz skierowania, a adres poradni znajdziesz w żłobku, przedszkolu, szkole lub internecie. Psycholog na podstawie rozmowy z rodzicami i badania dziecka określi, czy faktycznie ma ono zaburzenia integracji zmysłów. Nie krzycz na dziecko z zaburzeniami integracji sensorycznej To nic nie da. Dziecko nie robi ci na złość. Jego zachowania wynikają z zaburzeń pracy układu nerwowego. Można je całkiem zniwelować lub nauczyć dziecko sposobów radzenia sobie z codziennymi trudnościami. Ale tego nie osiągnie się ciągłym napominaniem "nie bądź łamagą, skup się... ", tylko specjalnymi ćwiczeniami, dobranymi do konkretnego typu zaburzeń. Zabierz dziecko na plac zabaw ... lub ćwicz w domu. Pamiętaj, że "dziwne" czy niepokojące zachowania dziecka są jedynie efektem nieprawidłowej pracy układu nerwowego. Dlatego, żeby ułatwić dziecku codzienne funkcjonowanie, nie zaczynaj od końca. Zmiany trzeba dokonać u źródła problemu. Jeżeli więc dziecko ma zaburzenia pracy układu przedsionkowego, trzeba pracować właśnie nad tym układem. Wtedy terapeuta może polecić rodzicom zabranie dziecka na plac zabaw i przyzwyczajanie go do widoku huśtawki, a nawet uczucia bujania. W domu można ćwiczyć utrzymanie równowagi na deskorolce (jeżeli nie macie zabytkowych parkietów). Tak naprawdę, ćwiczenia będą zależały od rodzaju i głębokości zaburzenia. Terapeuta dostosuje je do potrzeb dziecka, a rodzic może je powtarzać w domu. Wtedy terapia będzie skuteczniejsza i – być może – krótsza. Nadwrażliwemu dziecku stwórz odpowiednie warunki Jeżeli twoje dziecko jest nadwrażliwe na zapachy, zrezygnuj z perfum, a na czas gotowania obiadu otwórz okna i włącz wentylator. Jeżeli jest nadwrażliwe na światło – zmień żarówki na słabsze, o cieplejszym odcieniu itd. Zasada jest taka, żeby "przeładowanego" układu nerwowego dziecka dodatkowo nie drażnić. Przy niektórych zaburzeniach to właśnie kontrola warunków zewnętrznych może przynieść bardzo dobre efekty. Czytaj też: Integracja sensoryczna - o co w tym chodzi?
Jakie objawy mogą świadczyć o zaburzeniach integracji sensorycznej?
Sprawdź, jakie objawy u dzieci mogą świadczyć o tym, że dziecko ma problemy z integracją sensoryczną.
Zaburzenia integracji sensorycznej – kto jest w grupie ryzyka?
Kiedy zmysły dziecka nie współpracują prawidłowo ze sobą, rozwój przebiega trudniej. Jakie dzieci znajdują się w grupie ryzyka zaburzeniami integracji sensorycznej?
Czy twoje dziecko ma problemy z integracją sensoryczną?
Czasem zdrowe, bystre dzieci zachowują się trochę dziwnie: chcą ubierać koszulki wyłącznie na lewą stronę, unikają balonów lub potykają się o własne nogi. Sprawdź, dlaczego tak się zachowują i co ma do tego integracja sensoryczna.
Dziecko, które za nic nie chce założyć jakiejś koszulki (albo wszystkie chce zakładać na lewą stronę), panicznie boi się balonów albo robi inne trudne do wyjaśnienia rzeczy, wcale nie jest dziwne. Prawdopodobnie ma kłopoty z tzw. integracją sensoryczną. Co to jest integracja sensoryczna? Najprościej mówiąc, integracja sensoryczna (SI) to proces „obróbki” (rozpoznawania, segregowania, łączenia) informacji płynących do nas z otoczenia i z własnego ciała. Dzięki integracji sensorycznej to, co widzimy, wiążemy z tym, co słyszymy, czujemy itd., a co za tym idzie, możemy reagować odpowiednio do sytuacji, planować ruchy i działać. Do czego dokładnie jest nam potrzebna? Odbieramy świat wszystkimi zmysłami: widzimy, słyszymy, czujemy zapach, smak, dotyk. Odczuwamy także ruch, własną pozycję w przestrzeni i odbieramy wiele innych wrażeń. Nowe informacje (z otoczenia i z własnego ciała) napływają do nas nieustannie. Żebyśmy mogli się w tym wszystkim połapać i odpowiednio reagować (np. narysować to, co zaplanowaliśmy), nasz mózg musi je błyskawicznie zinterpretować, posegregować, połączyć ze sobą i porównać z doświadczeniami, które zgromadziliśmy wcześniej („Aha, gorące, trzeba natychmiast to wypuścić z rąk, żeby się nie oparzyć!”). Jak objawiają się problemy z SI? Specjaliści porównują mózg do policjanta kierującego ruchem na ogromnym skrzyżowaniu w godzinach szczytu. Jeśli sobie radzi, ruch odbywa się płynnie i bez zgrzytów. A jeśli nie, powstaje chaos. No dobrze, a jak to się ma do dziecka, które zakłada koszulkę na lewą stronę? Ano tak, że jeśli „policjant”, czyli mózg, nie radzi sobie z napływem informacji, źle je interpretuje (wzmacnia niektóre bodźce ponad miarę), źle segreguje itd., człowiek reaguje nieadekwatnie do sytuacji. Dotyk szwów koszulki albo drapiącej metki może stać się czymś nie do wytrzymania. Uwaga! Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej odczuwają wszystko inaczej. Nadwrażliwe na dotyk maluchy mogą np.: podskakiwać, gdy się je lekko dotknie, płakać podczas kąpieli, unikać przytulania, unikać chodzenia boso po piasku, dywanie czy trawie kopnąć w kostkę kolegę, który chucha mu w kark w kolejce po słodycze. Dziecko robi to wszystko, bo odczuwa dotyk mocniej niż inni. O wiele mocniej. I nie jest w stanie tego znieść. Z kolei kilkulatek z odwrotnym problemem (mniej wrażliwy na dotyk niż większość z nas) może ciągle pakować się w kłopoty, bo szuka zbyt silnych wrażeń – zderza się z innymi dziećmi, taranuje je itd. Czego dotyczą problemy z integracją sensoryczną? Problem może dotyczyć wszystkich zmysłów, nie tylko dotyku, ale również zmysłu słuchu. Gdy ma związek z układem przedsionkowym, dziecko może unikać huśtawek, ponieważ źle się czuje, patrząc, jak inne dzieci się na nich bawią, odczuwa nudności, gdy samo próbuje się huśtać lub w ogóle nie lubi odrywać stóp od ziemi. Może też być odwrotnie – huśtanie, kręcenie się sprawia taką radość, że dziecko mogłoby to robić cały czas – tak się „dostymulowuje”. Jakie mogą być skutki problemów z SI? Problem z integracją sensoryczną najczęściej dotyczy kilku sfer. Może być mniej lub bardziej nasilony. Czasem nic specjalnego się nie dzieje: dziecko nie lubi włochatych tkanin albo głośnych dźwięków. Czasem jednak daje się we znaki tak bardzo, że maluchowi trudno funkcjonować: np. w wieku niemowlęcym płacze i krzyczy podczas zwykłych, codziennych czynności (takich jak mycie, czesanie, obcinanie paznokci czy mycie zębów) albo nie chce poznawać świata, unika kontaktu z wieloma przedmiotami, przez co nie rozwija się tak jak jego rówieśnicy. Na kolejnych etapach życia może być niezdarne, mieć problemy w przedszkolu i szkole (bo nie chce dotknąć plasteliny, trudność sprawia mu rysowanie, czytanie). Na szczęście takim dzieciom można pomóc poprzez terapię. Na czym polega terapia integracji sensorycznej? Terapeuta najpierw diagnozuje malucha: obserwuje go, rozmawia z rodzicami, przeprowadza testy. Ustala, gdzie tkwi problem, i opracowuje indywidualny program pomocy. Maluch ćwiczy na sali wyposażonej w różne urządzenia: huśtawki, hamak, materace, piłki, obręcze, skakanki. Dziecko huśta się, skacze, ćwiczy z terapeutą, a w jego mózgu odbywają się w tym czasie wielkie porządki. Problemy rozwiązuje się u źródeł, a nie od końca. Jeśli dziecko ma kłopot z planowaniem czynności (nie znosi i nie umie zapinać guzików), pracuje nad sobą nie poprzez żmudne powtórki czynności. Najpierw w czasie zabawy uczy się schematu swojego ciała, a potem uczy się odwzorowywania ruchów terapeuty podczas zabawy w lustro. Krok po kroku ćwiczy kolejne umiejętności, aż jego ruchy staną się znacznie bardziej zorganizowane. Ile trwa terapia SI i kto ją prowadzi? Czas trwania terapii zależy od rodzaju i stopnia nasilenia problemu. Nie da się z góry powiedzieć „Wystarczy pół roku, rok terapii”. Nie zawsze wszystkie problemy da się rozwiązać do końca, ale zawsze można liczyć na znaczną poprawę. Listę terapeutów integracji sensorycznej można znaleźć m.in. na stronie Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Integracji Sensorycznej: www.pstis.pl. Jest tam także kwestionariusz sensomotoryczny dla dzieci, który może pomóc rodzicom starszaków zorientować się, czy potrzebna jest pomoc. Zobacz także: Zaburzenia integracji sensorycznej - kto jest w grupie ryzyka? Dlaczego warto pokochać plac zabaw Niezdarne dziecko – jak mu pomóc?