Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T02:29:37.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: "Nie róbcie ze mnie złej matki, bo mam tylko jedno dziecko" – apeluje mama
items: 11 głupich zdań, które słyszą rodzice jedynaków
items: Jak wychować jedynaka?
items: 7 sposobów na wychowanie rozpieszczonego dziecka
items: Jedynak nie musi być egoistą
items: Gdy jesteś mamą jedynaka
items: 8 kroków do polubienia młodszego brata
items: 7 rad, by jedynak nie wyrósł na samoluba
items: Rodzeństwo dla pierworodnego
items: Jak wychować szczęśliwego jedynaka
items: Jedno dziecko czy więcej?
items: Coraz więcej jedynaków
items: Dlaczego warto mieć więcej niż jedno dziecko? Rady dla taty
items: Jak wychować szczęśliwego jedynaka?

"Nie róbcie ze mnie złej matki, bo mam tylko jedno dziecko" – apeluje mama
type: item
date: 2017-03-06T10:33:05.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: jedynak
subject: macierzyństwo
subject: wychowanie dziecka
description: Jedynacy są rozpieszczeni i samolubni? Przeczytaj co Laura, mama jedynaczki, pisze o posiadaniu tylko jednego dziecka. Zgadzamy się z nią w 100 procentach!
encoded: Czy mamy jedynaków powinny mieć wyrzuty sumienia, że ich dzieci będą się wychowywać bez rodzeństwa? Laura Lifshitz, mama jedynaczki, przekonuje, że nikt nie powinien wpędzać mam w poczucie winy tylko dlatego, że mają jedno dziecko. Przeczytajcie, co napisała w serwisie Popsugar. Zgadzacie się z nią? Czy mamy jedynaków to złe matki? "Mam tylko jedno dziecko i, najwidoczniej, niektórzy uważają, że to straszne. Obcy ludzie to komentują i pytają o moją dzietność: Och, ona musi mieć małą siostrzyczkę albo braciszka, po prostu musi! (Ona, czyli moja córka.) Albo te pytania: Czy naprawdę chcesz mieć tylko jedno dziecko? Tylko jedno. Tak, jakby jedno dziecko nie było samo w sobie darem albo błogosławieństwem. Jakby jedno dziecko było odrażające. Potem, oczywiście, nawałnica komentarzy, bo przecież jedynacy są tacy samolubni i rozpieszczeni albo jedynacy są tacy samotni, mają później o to pretensje do rodziców. Cóż, najwyraźniej bycie jedynakiem przypomina życie trędowatego, jest pełne minusów. Szczerze mówiąc, gotuje się we mnie, kiedy słyszę takie komentarze. Przez większość czasu czułam się fatalnie z myślą, że moja córka najprawdopodobniej będzie jedynym dzieckiem. Po niepowściągliwych wymiotach i dwukrotnym poronieniu zaczęłam myśleć, że może to i lepiej, że bycie mamą to dla mnie jednorazowa sprawa. Później, kiedy rozstałam się z byłym mężem, uświadomiłam sobie, że zegar tyka bardzo głośno. Jestem przed czterdziestką, musiałabym poznać kogoś naprawdę niesamowitego, żeby zajął się mną, gdybym znów miała te wymioty, do tego musiałabym przechodzić przez to wszystko jeszcze raz, dość szybko wziąć ślub. Według statystyk szanse na to są marne i chociaż sklep jest wciąż otwarty, pogodziłam się z faktem, że moje życie pozostanie przedstawieniem dwóch dziewczyn, mnie i mojej córki. To nie jest coś, co wspaniałomyślnie zaakceptowałam ze stoickim spokojem, niczym Matka Teresa. Dorastałam w rodzinie czterech dziewczynek – ja jestem najmłodsza – przebywając długo w ciszy, tracę zmy…

imgvWs3JF-0584c45.jpg
width: 1024
height: 683

11 głupich zdań, które słyszą rodzice jedynaków
type: item
date: 2015-11-26T14:07:19.000Z
creator: sniemczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: jedynak
description: Od liczby dzieci zależy nie tylko becikowe, rodzicielska ulga podatkowa czy ewentualne przyszłe 500 zł na dziecko. Także to, czy jesteśmy postrzegani jako normalni rodzice czy jako dziwni rodzice.
encoded: Normalni rodzice, wiadomo – mają dwójkę albo trójkę dzieci. Dla takich normalnych jest i becikowe, i ulga podatkowa, i obiecane 500 zł na dziecko. Dziwni rodzice mają dzieci mniej albo więcej. Czwórka czy piątka dzieciaków to – w oczach społeczeństwa – patologia i skrajna nieodpowiedzialność (mówiła o tym kiedyś Karolina Kaliś, blogerka i mama czwórki dzieci). Jedno dziecko z kolei świadczy o wielkim, bezwzględnym egoizmie rodziców. A skoro tacy z nich egoiści, to warto im ten egoizm uświadomić, prawda? Najlepiej poprzez jedno z dobrze sprawdzonych zdań: 1. Naprawdę macie tylko jedno dziecko? 2. Dlaczego macie tylko jedno dziecko? 3. Nie boicie się, że wasze dziecko będzie rozpieszczone? 4. Nie jest wam go żal? 5. Uwierzcie, łatwiej wychowuje się dwójkę niż jedno! 6. Nie wiem, jak rodzice jednego dziecka mogą narzekać na zmęczenie. Trójka to dopiero hardkor! 7. Musiało nieźle wam dać w kość, skoro boicie się mieć kolejne. 8. Chciałabym mieć tylko jedno dziecko. To jak wakacje! 9. Nigdy nie chciałabym mieć tylko jednego dziecka. To przecież krzywda dla dziecka! 10. Pewnie twój mąż nie chciał już więcej? i wersja dla męża: 10a. Żona cię już nie dopuszcza, hehehe? Rodzice mogą decydować się tylko na jedno dziecko z miliona powodów. Tak samo z miliona powodów ludzie decydują się na dwójkę dzieci, trójkę, czwórkę albo szóstkę. Dopóki są dobrymi rodzicami i dbają o swoje dziecko/dzieci (wszystkie razem i każde z osobna), dopóty ich dzieci nie są niczyją sprawą. Czytaj także: Dlaczego nie chcę mieć drugiego dziecka? Poza tym liczba dzieci nie zawsze jest decyzją rodziców. Czasem po prostu druga ciąża nie pojawia się mimo długoletnich starań. I wtedy takie pytania – nawet jeśli nie są podszyte żadną złą intencją – już nie tylko denerwują, ale mogą sprawiać dodatkowy ból. Warto o tym pamiętać, zanim otworzymy usta, żeby zagaić taką ot, luźną rozmowę o liczbie naszych dzieci.

imgOWFoNW-680a441.jpg
width: 800
height: 533

Jak wychować jedynaka?
type: item
date: 2015-01-26T13:08:29.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: jedynak
description: Coraz później decydujemy się na dziecko. Coraz częściej poprzestajemy na jednym. Jak je wychować, by było szczęśliwe? Czy jest ktoś taki jak "typowy jedynak" ?
encoded: Słyszy się często, że jedynacy są rozpieszczeni i przemądrzali, że nie potrafią się dzielić i obrażają bez powodu. Że stale chcą być w centrum uwagi. Najczęściej spotykane etykietki: egoista, samolub, pępek świata. Tymczasem jak piszą Jill Pitkeathley i David Emerson, autorzy książki "Jedynacy", takie dzieci nie są ani mniej zepsute niż pozostałe. "Rozpuszczenie jest wynikiem postawy rodziców, a nie struktury rodziny; rodzice z taką skłonnością mogą równie dobrze zepsuć jedno dziecko jak całą gromadkę" – wyjaśniają. Ze stereotypami trudno jednak walczyć, bo ci, którzy je powtarzają i tak wiedzą swoje. "Samolub" – powiedzą, gdy zobaczą jedynaka, który jak lew broni swojego nowego rowerka. Gdyby zobaczyliby w tej sytuacji smyka z trójką rodzeństwa, pokiwaliby ze zrozumieniem głowami i powiedzieli "Nic dziwnego, że walczy o swoje". Polecamy także: Coraz więcej jedynaków Jedynacy nie są ani lepsi, ani gorsi Autorzy książki proponują prosty eksperyment: gdy znajdziesz się w dużej grupie osób, poszukaj tej, która jest najbardziej odpowiedzialna, najlepiej zorganizowana, najpoważniejsza, najrzadziej się spóźnia, nie lubi sporów i dyskusji. To najprawdopodobniej jedynak. - Coś w tym jest. Mój czteroletni syn w ogóle nie umie się kłócić. Woli się wycofać, tak jakby się bał. A mąż raczej zarwie noc niż zawali termin – mówi mama i żona jedynaka, Iwona. Jedynacy nie są ani lepsi, ani gorsi, lecz po prostu trochę inni, bo mają na koncie inne doświadczenia. Nie muszą z nikim rywalizować o zabawki czy własny kawałek podłogi, więc na ogół potrzebują dla siebie nieco więcej przestrzeni i cenią własną prywatność. Nie muszą dzień w dzień przy pomocy sprytu albo mocniejszych argumentów ustalać "kto tu rządzi", więc tego, jak radzić sobie w konfliktowych sytuacjach muszą się uczyć poza domem. Biorą za wszystko odpowiedzialność, bo nie nie mają jak nauczyć się manewru pod tytułem "To nie ja, to on!". Łatwiej ich zranić, bo rzadziej mogli się przekonać się, że awantura nie oznacza końca ś…

imgF97wg6-108ce52.jpg
width: 600
height: 426

7 sposobów na wychowanie rozpieszczonego dziecka
type: item
date: 2013-08-14T13:43:45.000Z
creator: Justyna Etenkowska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: błędy rodzicielskie
subject: jedynak
description: Sprawdź, jakich błędów nie popełniać, jeśli nie chcesz wychować rozpieszczonego dziecka.

img5mbat8-bf7bf57.jpg
width: 500
height: 356

Jedynak nie musi być egoistą
type: item
date: 2011-07-05T13:51:31.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: jedynak
subject: wychowanie dziecka
description: Lubi rządzić, we wszystkim chce mieć rację, nie toleruje żadnego sprzeciwu. Czuje się najważniejszy w domu i przedszkolu. Czy ma zadatki na egocentryka?
encoded: Maluch wychowywany bez rodzeństwa zwykle obdarzany jest w domu szczególnymi względami. Mama, tata oraz dziadkowie we wszystkim mu dogadzają, mają do niego anielską cierpliwość i poświęcają mu każdą wolną chwilę. Czy to coś złego? Wręcz przeciwnie! Taka troskliwość może dobrze przysłużyć się rozwojowi dziecka. Dopieszczani jedynacy rosną zwykle bez kompleksów i wspaniale rozwijają się intelektualnie. Ale jest też druga strona medalu. Nadmiar troski może wywołać postawę roszczeniową. Wtedy dziecko nie zauważa innych, dąsa się z byle powodu, mnoży żądania. Trudno mu porozumieć się z rówieśnikami, ponieważ sądzi, że cały świat kręci się wokół niego. Podpowiadamy, jak do tego nie dopuścić. Niczym nie umie się dzielić Moja córka nie chce pożyczać dzieciom swoich rzeczy. Nawet gdy nie bawi się w piaskownicy kubełkiem czy łopatką, nikomu nie wolno ich dotknąć, bo zaraz krzyczy: „Oddaj, to moje!”. Krystyna, mama 2-letniej Asi To normalne zachowanie każdego dwulatka. Rodzice nie powinni się niepokoić, bowiem do ukończenia trzech lat dziecko z trudem zdobywa się na altruistyczne gesty. Dopiero uczy się społecznych zachowań. Spróbuj: Warto dziecko zachęcać do dzielenia się z innymi. Na przykład gdy dostanie w prezencie słodkości, zaproponuj, aby poczęstowało czekoladką tatę czy babcię. Może zgodzi się również samo wybrać zabawkę, którą zechce na chwilę komuś pożyczyć. Do niczego nie należy zmuszać. Dobre skutki przynosi okazanie uznania, podziwu, gdy maluch zdobędzie się na wyrzeczenie („To bardzo miłe, że pozwoliłaś Uli pobawić się swoją piłką”). W wyniku zachęt i pochwał dziecko z czasem zacznie znajdować przyjemność w sprawianiu radości innym. Chce być w centrum uwagi Synek uwielbia skupiać na sobie zainteresowanie. Szczególnie gdy jestem zajęta, stara się przyciągnąć moją uwagę. Rozrabia przy gościach, przeszkadza w rozmowie... Anna, mama 1,5-rocznego Olka Obdarzanie dziecka uwagą wzmacnia jego poczucie własnej wartości. Nie znaczy to jednak, że maluch powinien być traktowa…

imgG1qjVP-1ed085d.jpg
width: 821
height: 640

Gdy jesteś mamą jedynaka
type: item
date: 2010-06-29T12:13:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: jedynak
subject: wychowanie dziecka
description: Coraz więcej rodziców poprzestaje na jednym dziecku. Ty też do nich należysz, ale martwisz się, jak je wychować, by nie mówiono o nim „samolub“? Oto rady dla ciebie.
encoded: Przede wszystkim nie unieszczęśliwiłaś dziecka, nie skazujesz go na samotność ani na wypaczony charakter. Twój maluszek będzie szczęśliwy i dobrze wychowany, tylko... Nie wierz stereotypom Ze stereotypami jest tak: ci, którzy je powtarzają, zawsze znajdą potwierdzenie dla swoich teorii. Gdy np. zobaczą jedynaka, który broni swojej zabawki, powiedzą: „No jasne, jedynak to samolub”. Gdy w identycznej sytuacji ujrzą smyka z trójką rodzeństwa, pokiwają ze zrozumieniem głowami i stwierdzą: „Nic dziwnego, że walczy o swoje”. Szukaj złotego środka Nie kupuj malcowi wszystkiego, co zechce. Nie zgadzaj się na złe zachowanie. Uważaj jednak, by nie wpaść w pułapkę: niektórzy tak bardzo się obawiają, że ich smyk potwierdzi stereotypy o jedynakach, że przesadzają w drugą stronę. Otocz smyka innymi dziećmi Dzięki zabawom z rówieśnikami malec nie tylko nie będzie samotny, ale nauczy się kłócić, godzić, wyznaczać własne granice i szanować cudze, ustępować, zawierać kompromisy. Na własnej skórze przekona się, jak na jego zachowania reagują rówieśnicy (to, co podoba się rodzicom, np. popisy, nie zawsze jest przyjmowane z aplauzem przez inne dzieci). Pozwól dziecku być dzieckiem Maluch przebywający głównie wśród dorosłych przejmuje ich sposób mówienia i zachowania, może więc wydawać się starszy niż w rzeczywistości. To z kolei sprawia, że wymagania rodziców rosną. A dziecko pozostaje dzieckiem i potrzebuje tego samego co jego rówieśnicy: beztroskiej zabawy. Nie wychowuj pod kloszem Pozwól dziecku popełniać błędy. Nie hamuj jego rozwoju przez nadopiekuńczość. To prawda, że wszyscy rodzice boją się o swoje dzieci, ale rodzice jedynaków nie muszą tą troską obdzielać kilku pociech. Jeśli nic poważnego dziecku nie grozi… włóż ręce do kieszeni, żeby się powstrzymać przed łapaniem go za szelki. Nie koncentruj się tylko na nim Zdarza się, że jedynak musi być dla rodziców wszystkim: źródłem radości, realizatorem ich ambicji, pomocnikiem... W efekcie ma poczucie wielkiej, niedzielonej z nikim o…

imgukGlSN-f563ce5.jpg
width: 640
height: 849

8 kroków do polubienia młodszego brata
type: item
date: 2009-11-04T13:22:53.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: druga ciąża
subject: drugie dziecko
subject: jedynak
subject: młodsze rodzeństwo
subject: rodzeństwo
subject: wychowanie dziecka
description: Kiedy powiedzieć dziecku, że będzie miało rodzeństwo? Dlaczego nie warto „przereklamować” maleństwa? Co robić, by dziecko polubiło młodszego brata lub siostrę? Oto rady Beaty Płażewskiej, psychologa, mamy dwójki dzieci.
encoded: Umiejętność dzielenia się – zabawkami, przestrzenią czy zainteresowaniem – nie jest mocną stroną małych dzieci. Dziecko, które przestaje być jedynakiem, jest w wyjątkowo trudnej sytuacji: ni stąd, ni zowąd musi się podzielić tym, co dla niego najważniejsze: miłością i uwagą rodziców. Podpowiadamy, co zrobić, by starszy brat lub siostra nie czuli się odtrąceni i dobrze przyjęli nowego członka rodziny. 1. Nie mów o swojej ciąży zbyt wcześnie Nie informuj dziecka o tym, że przestanie być jedynakiem, gdy tylko odczytasz wynik testu ciążowego. Dla takiego dziecka dziewięć miesięcy to cała wieczność. Z tego, że jesteś w ciąży, nie rób jednak niepotrzebnie tajemnicy. 2. Dyplomatycznie powiedz dziecku o przyszłym rodzeństwie Powiedz: „W naszym domu pojawi się dzidziuś”, a nie: „Ja i tatuś będziemy mieć dzidziusia”. Różnica pozornie jest niewielka, ale wybierając tę pierwszą formę, informujesz dziecko, że bobasek będzie także jego, a sprawa dotyczy całej rodziny, nie tylko mamy i taty. Nie oczekuj wybuchu radości, choć oczywiście może się zdarzyć, że i tak będzie. Daj dziecku czas na oswojenie się z nowiną. Powiedz mu, kiedy mniej więcej dzidziuś przyjdzie na świat („Jak zrobi się ciepło”, „Mniej więcej wtedy, kiedy są święta”). Nie pytaj: „Wolałbyś mieć siostrę czy brata?”, bo jego odpowiedź niczego nie zmieni, a w dodatku możesz też usłyszeć, że zamiast rodzeństwa zamawia psa. 3. Opowiadaj dziecku o początkach jego życia Opowiadając dziecku o maluszku, mów, jak to było, gdy ono samo było jeszcze w twoim brzuszku („Byłeś malutki jak ziarenko, a potem rosłeś, stawałeś się coraz większy, aż zrobiłeś się taki duży, że było ci za ciasno, i przyszedłeś na świat. Tak samo będzie z twoją siostrzyczką albo braciszkiem”). Zachęcaj, by dotykało brzucha, przykładało do niego ucho. Jeśli jednak nie ma ochoty na takie zabawy, nie zmuszaj go do tego. 4. Pokazuj dziecku inne rodzeństwa Zabieraj malca do znajomych, którzy mają więcej niż jedno dziecko. Dzięki takim wizytom twoje dziecko zr…

imgWWB16l-1bb0e8e.jpg
width: 960
height: 640

7 rad, by jedynak nie wyrósł na samoluba
type: item
date: 2008-12-30T13:59:55.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: jedynak
subject: wychowanie dziecka
description: Coraz częściej poprzestajemy na jednym dziecku. Jak je wychować, by było szczęśliwe i nie mówiono o nim „samolub”?
encoded: O tym, jak silna jest presja, by mieć więcej niż jedno dziecko, przekonałaś się pewnie już w ciąży. Maleństwo jeszcze nie przyszło na świat, a ciocie, babcie i koleżanki już pytały, kiedy następne. Im dziecko starsze, tym więcej takich pytań. Nie daj się zwariować! Nie unieszczęśliwiłaś dziecka, nie skazujesz go na samotność (będzie przecież miało rodzinę i przyjaciół!), ani na wypaczony charakter. Samo posiadanie rodzeństwa niczego nie gwarantuje! Jest mnóstwo ludzi, którzy kłócą się z rodzeństwem albo są egoistami, mimo że mieli z kim dzielić pokój i uwagę rodziców. 1. Nie wierz stereotypom Owszem, zdarza się, że jedynak jest rozpuszczony jak dziadowski bicz. Tyle że – jak podkreślają Jill Pitkeathley i David Emerson, autorzy „Jedynaków” – to wynik postawy rodziców, a nie struktury rodziny. „Rodzice z taką skłonnością mogą równie dobrze zepsuć jedno dziecko, jak całą gromadkę” – wyjaśniają. A ze stereotypami jest tak: ci, którzy je powtarzają, zawsze znajdą potwierdzenie dla swoich teorii. Gdy np. zobaczą jedynaka, który jak lew broni swojej zabawki, powiedzą: „No jasne, samolub. Czego innego można się spodziewać po jedynaku?”. Gdy w identycznej sytuacji ujrzą smyka z trójką rodzeństwa, pokiwają ze zrozumieniem głową i powiedzą: „Nic dziwnego, że walczy o swoje”. czytaj: 10 niegrzecznych przykazań, jak wychować szczęśliwe dziecko 2. Szukaj złotego środka Nie kupuj mu wszystkiego, co pokaże palcem. Nie zgadzaj się na złe zachowanie, tylko dlatego, że gdy mówisz „nie”, dziecko robi nieszczęśliwą minę. Nie poświęcaj mu całej swej uwagi. Ucz, że inni ludzie także potrzebują przestrzeni. Uważaj jednak, by nie wpaść w pułapkę: niektórzy tak bardzo się obawiają, że ich dziecko potwierdzi stereotypy o jedynakach, że przesadzają w drugą stronę. Znalezienie złotego środka między „możesz” a „nie możesz” jest trudne. Ale warto się starać. 3. Otocz malca innymi dziećmi Kolegów z przedszkola czy sąsiadów w podobnym wieku zapraszaj nie tylko od święta, ale także na co dzień. Dzi…

imgvm6Mll-176f115.jpg
width: 600
height: 947

Rodzeństwo dla pierworodnego
type: item
date: 2007-05-16T09:09:50.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: brat
subject: druga ciąża
subject: jedynak
subject: młodsze rodzeństwo
subject: rodzeństwo
subject: siostra
description: Spodziewasz się drugiego dziecka? Czytaj, jak przygotować pierwsze dziecko na pojawienie się braciszka lub siostrzyczki.
encoded: Roczne czy dwuletnie dziecko naprawdę wiele rozumie. Dlatego warto przygotować jedynaka na pojawienie się rodzeństwa, aby to „trzęsienie ziemi” nie okazało się dla niego za trudne. Opowiadaj dziecku o braciszku lub siostrzyczce Rocznemu dziecku możesz opowiadać o niemowlaku, który ma się urodzić. Rób to w sposób naturalny, tak samo jak opowiadasz mu o wszystkim, co robicie. Nie zaczynaj jednak za wcześnie – gdy tylko zobaczysz dwie kreseczki na teście ciążowym. Dla małego dziecka 9 miesięcy to niewyobrażalnie długi czas. Może zareagować rozpaczą lub zniechęceniem, jeśli braciszek nie pojawi się natychmiast. Kiedy powiedzieć dziecku, że będzie miało rodzeństwo Najlepszy moment to 2. lub 3. trymestr, kiedy brzuszek staje się widoczny. Powiedz swojemu jedynakowi, że mieszka tam dzidziuś. Pobawcie się w pukanie do niego lub śpiewanie mu kołysanek. Dwulatkowi możesz kupić lalkę i pozwolić się nią zajmować, tłumacząc, że tak samo będziecie się opiekować młodszym braciszkiem. Zachęć, by pomógł Ci przygotować pokój dla rodzeństwa, zabierz go do sklepu, by kupować razem ubranka dla niemowlaka. Zaproponuj, aby przyszykował swoje stare śpioszki dla dzidziusia. Ale nie odbieraj mu rzeczy „dla siostrzyczki”, bo zacznie postrzegać rodzeństwo jako zagrożenie. Przygotuj dziecko na czas, gdy będziesz rodzić Przygotuj także dziecko na kilkudniowe rozstanie, gdy będziesz w szpitalu. Potrenujcie zostawanie bez mamy na noc (np. u dziadków). Jeśli musisz w ciąży leżeć, pomyśl o niani lub osobie z rodziny, która przejmie część twoich obowiązków. Ale nadal poświęcaj dużo czasu dziecku, by nie miało poczucia, że brat jeszcze przed narodzinami zabiera mu mamę. Po porodzie dbaj, by mieć codziennie przynajmniej godzinę, którą spędzisz tylko ze starszym dzieckiem! Wielkie przygotowania na pojawienie się rodzeństwa Jak pomóc dziecku odnaleźć się w nowej sytuacji? Nie wprowadzaj dużych zmian (np. przenosiny do własnego pokoiku) w terminie narodzin rodzeństwa. Odłóż to lub zrób wcześniej, by stars…

imgTtc68p-a417a4e.jpg
width: 1024
height: 870

Jak wychować szczęśliwego jedynaka
type: item
date: 2007-01-07T14:09:23.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: jedynak
subject: rodzeństwo
subject: wychowanie dziecka
description: Bycie jedynym dzieckiem nie musi być trudne. To, jakim w przyszłości będzie człowiekiem, w większym stopniu zależy od sposobu wychowania niż od posiadania rodzeństwa.
encoded: Bycie jedynym dzieckiem nie musi być trudne – ani dla niego samego, ani dla otoczenia. To, jakim w przyszłości będzie człowiekiem, w większym stopniu zależy od genów i sposobu wychowania niż od posiadania rodzeństwa lub nie. Początkowo każdy malec – niezależnie od tego, czy urodził się pierwszy, czy piąty z kolei, chciałby mieć mamę i tatę na wyłączność. Do trzeciego roku życia dziecko nie czuje potrzeby związków z rówieśnikami. Całą swoją emocjonalną uwagę skupia na bezpośrednich opiekunach, czyli rodzicach. Rodzeństwo – nawet jeśli już jest – nabiera dla niego znaczenia dopiero w późniejszym okresie życia, gdy pojawia się chęć wspólnej zabawy z innym dzieckiem. – Nie istnieje problem jedynaka – twierdzi Anna Mieszczanek, doradca rodzinny i mediator, współautorka książki „Jak wychować szczęśliwe dzieci”. – To ewentualnie rodzic czuje, że ma kłopot i musi coś z nim zrobić. Ulega naciskom ciotek, babć, mediów czy książek i zaczyna myśleć, że tak jak mają inni, jest lepiej. A powinniśmy mieć do siebie jako rodziców zaufanie – mamy jedno dziecko, bo tak nam się ułożyło (nie chcemy czy nie możemy mieć więcej) i to jest w porządku. Zalety jedynactwa Malec, który nie ma rodzeństwa, cieszy się zwykle większą uwagą rodziców, lepiej rozwija intelektualnie, bo częściej przebywa w towarzystwie dorosłych. Zawsze może też liczyć na to, że jego problemy zostaną w porę zauważone i że otrzyma pomoc w ich rozwiązaniu. – Rodzice jedynaka mają więcej cierpliwości i czasu dla niego, bo jemu przypada cała pula ich zainteresowania, którą w przypadku posiadania kilkorga dzieci muszą podzielić – podkreśla autorka książki. Uczenie dziecka partnerskich stosunków bywa odbierane przez otoczenie jako rozpuszczanie dziecka. O jedynakach zwykło się mówić, że są skoncentrowani na sobie i nie potrafią dostosować się do życia w grupie. – Dziecko, które wyniosło z domu szacunek do samego siebie, bo rodzice poświęcili więcej uwagi, by w nim go zbudować, będzie oczekiwało takiej postawy także poza dome…

img0oXyoV-37e91a0.jpg
width: 800
height: 533

Jedno dziecko czy więcej?
type: item
date: 2007-01-04T07:50:23.000Z
subject: Ciąża
subject: Przed ciążą
subject: Starania o dziecko
subject: dzieci
subject: jedynak
subject: rodzeństwo
subject: wychowanie dzieci
subject: wychowanie dziecka
description: Dobrze zapowiadająca się kariera czy drugie dziecko? Odchować maluchy rok po roku i zabrać się do pracy, czy też zrobić sobie siedmio-, dziesięcioletnią przerwę między dziećmi? A może w ogóle poprzestać na jednym?
encoded: – Najlepiej byłoby po prostu „wpaść” – wyznaje 35-letnia szefowa jednego z oddziałów banku, matka dziesięcioletniego Piotrusia. – Świadomy wybór nie jest taki prosty. Czekamy na mieszkanie, pieniądz goni pieniądz. W pracy awanse, spełniamy się zawodowo i właściwie jesteśmy zadowoleni. Czasami jednak pojawia się myśl: a może by tak jeszcze jedno maleństwo. Ale jak tu się zdecydować... A i „wpaść” wcale nie tak łatwo. I tak odwlekamy decyzję. Sprawdź też, czy jesteś gotowa na dziecko – quiz z przymrużeniem oka – Jakby było drugie, to by po prostu było – dodaje redaktorka jednego z kobiecych miesięczników, mama dwunastoletniego Janka. – Ale o świadomą decyzję niełatwo. Do czterdziestki mam jeszcze parę lat – może się w końcu zdecydujemy. Dziecko i kariera Z badań statystycznych wynika, że rodzicom tym trudniej zdecydować się na drugie dziecko, im większa różnica wieku będzie między dziećmi. Częściej spotyka się rodziny, w których dzieci dzieli dwa-cztery lata różnicy. Chociaż dosyć popularny jest też model dystansu 6-, 8-letniego. Starsze dziecko się usamodzielnia, a mama może spokojnie zająć się pielęgnacją drugiego maleństwa. W ostatnim dziesięcioleciu ogromną rolę w podejmowaniu decyzji o liczbie posiadanych dzieci odgrywa sytuacja materialna, praca i kariera. O wiele trudniej zdecydować się na drugie czy trzecie dziecko kobiecie, która ma ustabilizowaną pozycję zawodową, otwartą drogę do awansów i i niezłe zarobki. O drugim dziecku myślą także z niepokojem osoby zatrudnione na mniej eksponowanych stanowiskach, zwłaszcza w rejonach dotkniętych bezrobociem. Co myślą rodzice, planując drugie dziecko? – Rodzice, decydując się na drugie dziecko, biorą pod uwagę nie tylko sytuację materialną rodziny, ale także chcą czegoś uniknąć lub coś wykorzystać – wyjaśnia psycholog Krystyna Zielińska. – Jeśli różnica wieku między dziećmi będzie niewielka, wówczas można dwa razy wykorzystać te same ubranka czy sprzęty. Jeśli natomiast urodzenie drugiego dziecka odbędzie się po sześci…

imgDQpPIu-853c28a.jpg
width: 960
height: 640

Coraz więcej jedynaków
type: item
date: 2006-12-28T09:15:41.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: jedynak
subject: rodzeństwo
description: Lęk przed utratą pracy, brak własnego mieszkania nie sprzyjają podejmowaniu decyzji o licznej rodzinie.
encoded: Lęk przed utratą pracy, brak własnego mieszkania nie sprzyjają podejmowaniu decyzji o licznej rodzinie. Planowanie rodziny nie jest naszą mocną stroną. Ponad połowa ślubów zawierana jest w sytuacji wyższej konieczności, czyli gdy owoc miłości spieszy się na świat lub już nań zawitał. To sprawia, że pierwsze rodzicielskie doświadczenia bywają trudne. W życiu różnie się zdarza... Od dojrzałości obojga rodziców i ich rodzin wyjściowych w dużym stopniu zależy, czy za kilka lat zechcą – już w bardziej komfortowych warunkach – ponownie zostać rodzicami. Zdarza się też odwrotna sytuacja. Młodzi, ambitni ludzie odkładają decyzję o założeniu rodziny. Trzydziestokilkuletnie kobiety nagle odkrywają, że zegar biologiczny tyka i nie zostało już wiele czasu na znalezienie odpowiedniego kandydata na męża i ojca dzieci oraz na powiększenie rodziny zgodnie z wcześniejszymi marzeniami. – Nie zawsze liczba dzieci zależy tylko od naszych chęci – zaznacza Dorota Szczepan-Jakubowska z Pracowni TROP w Warszawie. – W życiu różnie się zdarza, dlatego nie uważam, że bycie rodzicami jedynaka jest czymś wyjątkowym. Ilu z nas ma rodzeństwo? 44,5% Jedynacy Jest ich ponad 3,5 mln, w tym blisko 1,2 mln to dzieci wychowywane tylko przez jedno z rodziców. 37% Dwoje dzieci Rodzin z dwójką dzieci jest blisko 3 mln, w tym 429 tys. to niepełne rodziny. 12% Troje rodzeństwa Rodzin z trójką dzieci jest mniej niż 1 mln. Niepełne stanowią znikomą ich część - jest ich niewiele ponad 11 tys. 6,5% Czworo i więcej rodzeństwa W Polsce mamy 467 tys. pełnych rodzin wielodzietnych oraz 49 tys. niepełnych. Coraz więcej jedynaków Od połowy lat 90. w naszym kraju rodzi się coraz mniej dzieci. Podobno jest to symptom tego, że stajemy się krajem wysoko rozwiniętym. Dziecko, jeszcze niedawno postrzegane jako dar od Boga, a w jesieni życia rodziców jako ich podpora, staje się poważną ekonomiczną inwestycją. Kosztowna staje się zwłaszcza jego edukacja. Do Polski zawitały takie dobrodziejstwa kapitalizmu, jak prywatne szkoł…

e50f82-5790276.jpg
width: 600
height: 400

Dlaczego warto mieć więcej niż jedno dziecko? Rady dla taty
type: item
date: 2006-12-27T09:54:33.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: jedynak
subject: rodzeństwo
subject: tata
subject: tata z dzieckiem
description: Boisz się, że nie dasz rady dobrze wychować drugiego malucha? Dasz radę! Rodzeństwo przyda się i Tobie, i starszemu dziecku. Oto dowody.
encoded: Nie ty jeden boisz się, że po prostu nie masz już siły na drugie dziecko. Nie chcesz znowu zarywać nocy, martwić się pierwszą gorączką i znosić ząbkowania. A może obawiasz się, że nie dasz rady utrzymać większej rodziny? Te lęki to naprawdę nic dziwnego. Ale mam też dobrą wiadomość: sporo z nich minie, gdy zostaniesz tatą po raz drugi! Drugie dziecko łagodzi strachy rodziców Chcą tego czy nie, rodzice jedynaków są czarnowidzami. Kochają swoje dzieci, ale strach o nie wytwarza w ich głowach najczęściej nieuzasadnione lęki o teraźniejszość i przyszłość pociech. Mówiąc po ludzku, widząc samochód, rodzice wyobrażają sobie wypadek. A będąc nad wodą – utonięcie. Te myśli pozwalają im być zapobiegawczymi, ale znacznie częściej galopują zbyt daleko, w rejony zarezerwowane dla fobii. Posiadanie drugiego dziecka skutecznie łagodzi te strachy. A imaginowanie sobie tragedii i wypadków ustępuje miejsca racjonalnej trosce o dwie rozbiegane pociechy, które absorbują całą uwagę rodziców. Jedynacy nie lubią się dzielić Złościsz się, gdy widzisz, że twój ukochany maluszek nie chce dzielić się z dziećmi znajomych zabawkami. Doprowadza cię do szału, że dzieje się tak, choć ze spokojem i po stokroć kładziesz mu do głowy, że nie wolno być samolubem. Tymczasem rozwiązanie jest prostsze, niż myślisz. Braciszek lub siostrzyczka u boku skuteczniej niż twoje słowa nauczą najstarsze dziecko altruizmu. Choć nie obędzie się bez kilku awantur, nie wymyślono jak dotąd lepszego sposobu na uspołecznienie maluszków, niż zafundowanie im towarzystwa innych dzieci. Moim zdaniem najlepiej rodzeństwa. Dzieci, które mają rodzeństwo są mniej nerwowe Wychowując dwójkę, sprawisz, że starszy maluch będzie mniej nerwowy. Nawet jeśli trudno Ci w to uwierzyć, bo właśnie wróciłeś od znajomych mających dwójkę dzieci, w których domu panował chaos i rozgardiasz, fakty nie kłamią. Z badań wynika, że jedynacy są znacznie bardziej nerwowi od dzieci mających rodzeństwo. Poziom kortyzolu, hormonu stresu, u maluszków chowa…

imgec79QR-6e25565.jpg
width: 1024
height: 683

Jak wychować szczęśliwego jedynaka?
type: item
date: 2006-12-08T15:51:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dziecko
subject: jedynak
subject: wychowanie
subject: wychowanie dziecka
description: Bycie jedynym dzieckiem nie musi być trudne. To, jakim będzie człowiekiem, w większym stopniu zależy od sposobu wychowania.
encoded: Początkowo każdy malec – niezależnie od tego, czy urodził się pierwszy, czy piąty z kolei, chciałby mieć mamę i tatę na wyłączność. Do trzeciego roku życia dziecko nie czuje potrzeby związków z rówieśnikami. Całą swoją emocjonalną uwagę skupia na bezpośrednich opiekunach, czyli rodzicach. Rodzeństwo – nawet jeśli już jest – nabiera dla niego znaczenia dopiero w późniejszym okresie życia, gdy pojawia się chęć wspólnej zabawy z innym dzieckiem. – Nie istnieje problem jedynaka – twierdzi Anna Mieszczanek, doradca rodzinny i mediator, współautorka książki „Jak wychować szczęśliwe dzieci”. – To ewentualnie rodzic czuje, że ma kłopot i musi coś z nim zrobić. Ulega naciskom ciotek, babć, mediów czy książek i zaczyna myśleć, że tak jak mają inni, jest lepiej. A powinniśmy mieć do siebie jako rodziców zaufanie – mamy jedno dziecko, bo tak nam się ułożyło (nie chcemy czy nie możemy mieć więcej) i to jest w porządku. Zalety jedynactwa Malec, który nie ma rodzeństwa, cieszy się zwykle większą uwagą rodziców, lepiej rozwija intelektualnie, bo częściej przebywa w towarzystwie dorosłych. Zawsze może też liczyć na to, że jego problemy zostaną w porę zauważone i że otrzyma pomoc w ich rozwiązaniu. – Rodzice jedynaka mają więcej cierpliwości i czasu dla niego, bo jemu przypada cała pula ich zainteresowania, którą w przypadku posiadania kilkorga dzieci muszą podzielić – podkreśla autorka książki. Uczenie dziecka partnerskich stosunków bywa odbierane przez otoczenie jako rozpuszczanie dziecka. O jedynakach zwykło się mówić, że są skoncentrowani na sobie i nie potrafią dostosować się do życia w grupie. – Dziecko, które wyniosło z domu szacunek do samego siebie, bo rodzice poświęcili więcej uwagi, by w nim go zbudować, będzie oczekiwało takiej postawy także poza domem – prostuje obiegową opinię Anna Mieszczanek. – Kłopot z tym ma nie dziecko, ale dorośli, który nie traktują go w sposób partnerski. Ono uczy się w domu, że może mieć inne zdanie niż rodzice i że jest to brane pod uwagę. Jed…

imgomwBiJ-5b87ca8.jpg
width: 640
height: 831