Plakaty „Gdzie są TE dzieci?” fundacji Kornice to reprymenda dla kobiet, bo… nie rodzą
Plakaty „Gdzie są TE dzieci?” – to główne pytanie kampanii zorganizowanej przez Fundację Nasze Dzieci Kornice. Spadek dzietności to fakt, jednak fundacja pro-life idealizuje przeszłość, przekonując, że „kiedyś to było lepiej”. Czy rzeczywiście tak było?
W całej Polsce rozwieszone są plakaty "Gdzie są TE dzieci?" Fundacji Nasze Dzieci Kornice, która zgodnie ze swoim statutem opiera działalność na trzech filarach: edukacji, wierze i zdrowiu. W ramach kampanii dotyczącej spadku dzietności w Polsce retorycznie zadane pytanie „Gdzie są TE dzieci?” ma nie tylko skłonić do refleksji, ale również może być odczytane jako nagana, pełen pretensji reprymenda skierowana do wszystkich kobiet, które nie decydują się na posiadanie dzieci. Plakaty „Gdzie są te dzieci?”: o co chodzi? Fundacja Kornice dlaczego kobiety nie chcą rodzić? cięta riposta internautek Plakaty „Gdzie są te dzieci?” – o co chodzi Plakaty pojawiające się na terenie całej Polski wywołały niemałe zamieszanie. Iwona Muszyńska, sekretarz Fundacji, wyjaśnia portalowi Wirtualnemedia.pl, jaka idea towarzyszyła twórcom: „Z roku na rok rodzi się coraz mniej dzieci i tutaj chcemy skłonić do myślenia. Przedstawiamy dzietność rodzin m.in. w latach 50-tych, 80-tych i jak to wygląda obecnie. Pomysłodawcą jest sam prezes Fundacji, pan Mateusz Kłosek, któremu od wielu już lat zależy na trosce o rodzinę i nasza Fundacja stara się wspierać rodziny jako naturalnego i najważniejszego środowiska wychowawczego dla człowieka”. Plakaty „Gdzie są TE dzieci?” Fundacja Kornice Organizacją odpowiedzialną za kampanię jest Fundacja „Nasze Dzieci – Edukacja, Zdrowie, Wiara” z Kornic, której statutową misją jest wspieranie rodzin oraz dzieci od momentu poczęcia. Fundacja zorganizowała także inne, głośne kampanie społeczne, między innymi: „Kochajcie się mamo i tato”, „Mam 11 tygodni” czy „Odnowi oblicze tej ziemi”, a w maju tego roku – „Jesteśmy piękni twoim pięknem Panie” z rysunkiem hostii. Prezesem fundacji i pomysłodawcą kampanii Gdzie są te dzieci? jest Mateusz Kłosek, polski milioner (wg Forbesa z majątkiem szacowanym na 674 mln zł), właściciel firmy Eko-Okna, a w latach 2020-21 członek rady nadzorczej Wydawnictwa Agape, wydawcy między innymi dwumiesięcznika „Miłujcie się!”. Jak deklaruje sam Kłosek w rozmowie z portalem niedziela.pl: „Patrząc przez pryzmat wiary na to, co stworzyliśmy, uświadomiłem sobie, że to wszystko tak naprawdę należy do Boga, który obdarza ludzi talentami, aby je pomnażali i w ten sposób Mu służyli. A czynimy to, pomagając ludziom. [o kampanii społecznej - przyp. red.] To także promocja wartości rodzinnych, które są fundamentem zdrowego, społecznego rozwoju. Uważam, że kiedy pojawia się możliwość, aby zrobić coś dobrego, to trzeba takie okoliczności wykorzystywać”. „Gdzie są TE dzieci?”: dlaczego kobiety nie chcą rodzić? Internet zawrzał i na pytanie zawarte w kontrowersyjnej kampanii „gdzie są dzieci?” odpowiadają zarówno politycy, influencerzy, jak i zwykli obywatele. Celnie bezzasadność tak postawionego pytania komentuje Patryk Bryliński, znany jako Ten tata z TikToka. „Nie ma mieszkań, cena za metr jest taka, że młodych ludzi na to zwyczajnie nie stać, żeby mieć podstawową rzecz, czyli dach nad głową. Starszych, którzy się dorobili, chyba też nie stać za bardzo. Nie ma żłobków, nie ma szkół w wystarczającej ilości. Przepisy aborcyjne to jakiś kosmos talibański, więc nie dziwię się kobietom zupełnie, że nie chcą zachodzić w ciążę”. View oEmbed on the source website Patryk Bryliński podsumowuje ironicznie: „Kiedyś to jadło się piach, mieszkało się po 40 osób w kawalerce, matka piła, ojciec bił, komu to przeszkadzało?!”. I sugeruje: „Trochę pracowałem w reklamie i mniej więcej wiem, ile kosztuje obwieszenie połowy Polski takimi billboardami, więc sugeruję fundacji: następnym razem wydajcie te pieniądze na jakieś dzieci, a nie będziecie zadawać głupie pytania na billboardach”. Równie krytycznie do kampanii odnosi się Robert Bierdroń. „Gdzie są TE dzieci?” i cięta riposta internautek Kampania „Gdzie są TE dzieci?” odbiła się szerokim echem wśród internautów. Pojawiają się zarzuty, że pieniądze przeznaczone na kampanię powinny zostać przeznaczone na realną pomoc potrzebującym rodzinom. Równie krytycznie całą sytuację komentują czytelniczki „Mamo to ja”: „Ja mam dwoje dzieci, w tym jedno niepełnosprawne (autyzm) już nie chce mieć dzieci z powodu braku pomocy i braku możliwości godnego życia w tym kraju. Dostęp do rehabilitacji ,lekarzy nawet tych prywatnych woła o pomstę do nieba ...czuje się sama, gorsza ...;(„; „Nie sztuką jest je zrobić, ale co dalej… mało to mamy zaniedbanych społecznie dzieci”; „Mieszkanie w dużym mieście 2 pokoje 600 tys., problemy z miejscami w przedszkolach i żłobkach, więc co ma zachęcać?”; „Rodzą, rodzą tylko teraz mniej, bo kobiety nie są już takie głupie, że aby dom mąż i dziecko teraz stawiają na siebie”; „Kobiety nie chcą dzieci, bo nie mają prawa wyboru tyłku nakazy, jakieś barany w rządzie odpowiadają za nasze sumienie, my nie możemy, my musimy i dlatego nie chce już mieć dzieci, bo nie wiem, co będzie ze mną i z dzieckiem.... Szkoda, że wszyscy obiecują, a tak naprawdę rodzice zostają sami sobie i na proszeniu innych o pomoc dla chorego dziecka.... (anty) Reklama w punkt”; „Ja bym dał posta gdzie pomoc rządu dla chorych dzieci i ich opiekunów?”; „Panuje bezrobocie, nie chcą zatrudniać to jak mamy utrzymać dzieci?”. Ale są też osoby, które zgadzają się z przekazem kampanii: „Nie przesadzajcie kobiety. Jaki problem jest urodzić piątkę dzieci? W latach 50. były o wiele trudniejsze warunki, a kobiety dawały radę”. W obecnej sytuacji, gdy czasy są niepewne, gdy ludzie świadomie decydują się na rodzicielstwo, a kobiety widzą się także w innych rolach niż rola matki, to taka forma kampanii społecznej nie może spotkać się ze społecznym uznaniem. Źródło: TikTok@ten_ojciec_z_tiktoka, Wiktualnemedia.pl. niedziela.pl, Facebook Mamo to ja Piszemy też o: Ciężarna z krwotokiem odeszła z kwitkiem ze szpitala Brat i siostra zostali rodzicami. Ich dziecko żyło zaledwie 2 godziny i 10 minut Dziecko na diecie wegańskiej zmarło. Matka winna śmierci
TVP bojkotuje reklamę, w której Aleksandra Żebrowska karmi piersią
Telewizja Polska stwierdziła, że spot może naruszać wrażliwość odbiorców.
Aleksandra Żebrowska należy do osób publicznych, które chętnie dzielą się swoim życiem w mediach społecznościowych. Jej obserwatorki świetnie wiedzą, że stara się normalizować wizerunek mamy, szczególnie tej karmiącej. Tym razem przedsiębiorczyni postanowiła wziąć udział w kampanii reklamowej, w której karmi piersią w miejscu publicznym. Spot wywołał wiele skrajnych emocji. Czy rzeczywiście jest aż tak kontrowersyjny? Niezależność, różnorodność i odwaga W tym tygodniu miała miejsce premiera świątecznego spotu znanej marki biżuterii YES. Spot pod hasłem „Jestem kobietą” skupia się na budowaniu kobiecej siły i niezależności. Jak mówią twórcy reklamy: „Chcemy tworzyć świat, w którym wszystkie kobiety zamiast NO, słyszą YES”. W reklamie oprócz Aleksandry Żebrowskej, mamy trójki dzieci, możemy zobaczyć: Aleksandrę Wiederek-Barańska, Boską Matkę – która o chorobie nowotworowej dowiedziała się tuż po narodzinach syna i od ponad pięciu lat zachęca do badań i profilaktyki zapobiegającej nowotworom piersi; wioślarkę Katarzynę Zillmann i jej partnerkę Julię Walczak; modelkę plus size Bognę Golec oraz Christinę Flagmeier, która została modelką w wieku 74 lat. Wiele osób uznało, że to nie tylko reklama, a przepiękna kampania społeczne pokazująca kobiecą niezależność, różnorodność i odwagę. „Tak dla naszej różnorodności, wrażliwości i naszych emocji. Tak dla silnych, niezależnych i odważnych kobiet. Ruszyła piękna i mądra kampania, której mam zaszczyt być częścią. Jedyne, co tego dnia było na nie, to moje powiększające się z godziny na godzinę piersi. Na szczęście nikt na planie nie ucierpiał, a spot hula i mam nadzieję, że złapie was za serce” – napisała Aleksandra Żebrowska na Instagrmamie w dniu premiery spotu. Reklama, która (nie)wszystkich zachwyciła Pod spotem pojawiło się wiele pozytywnych komentarzy: „Piękna i subtelna”, „Świetna kampania! Gratulacje”, „Dawno nie widziałam czegoś tak dobrego i wzruszającego zarazem!”, „Najpiękniejsza reklama biżuterii”, „Aż mam ciarki przy tej reklamie”, „Cudowna reklama, a kobiety obłędnie piękne”, „Takich reklam nam potrzeba!”. Choć spot spodobał się wielu odbiorcom, nie wszędzie go zobaczycie. Stacja TVP jako jedyna odmówiła emisji, tłumacząc, że spot może naruszać wrażliwość odbiorców. Zgodnie z informacjami podanymi przez Wirtualne Media, TVP nie zgodziła się na emisję spotu ze względu na trzy konkretne fragmenty. Jednym z nich jest właśnie scena z Aleksandrą Żebrowską, która karmi dziecko piersią. Drugi to moment gdy Aleksandra Wiederek-Barańska odsłania dekolt, ukazując bliznę po mastektomii. Trzeci fragment, do którego TVP ma zastrzeżenia, to scena pocałunku Katarzyny Zillmann i jej życiowej partnerki Julii Walczak. TVP wyraziła zgodę na emisję spotu pod pewnymi warunkami. Po godzinie 20 mogłoby zostać wyemitowana reklama z Aleksandrą Żebrowską i Aleksandrą Wiederek-Barańską, czyli fragmenty zawierające nagość. Natomiast fragment z parą nieheteronormatywną nie zostanie wyemitowany o żadnej porze. Źródło: Wirtualne Media, Press Zobacz także: Publiczne karmienie piersią wciąż kontrowersyjne? „Zakryj się, gdy karmisz piersią”. Karmienie w miejscach publicznych wciąż na cenzurowanym Karmiła piersią przed ołtarzem. Co na to ksiądz?
Ruszyła rejestracja na 2. Charytatywny Bieg Czas Na Wzrok. Pomóż podopiecznym SOS Wiosek Dziecięcych i rodzin zastępczych!
Już dziś zapisz się na 2. Bieg Czas Na Wzrok! W tym roku wydarzeniu przyświeca jeden cel: pomoc SOS Wioskom Dziecięcym i rodzinom zastępczym. Organizator przekaże tyle par okularów korekcyjnych dzieciom, ilu zawodników weźmie udział w Biegu Głównym.
2. Bieg Czas Na Wzrok odbędzie się 12 października o godz. 13:00 w Miasteczku Wilanów. Zawody zostaną rozegrane na dystansie 5 km. Pomoc dzieciom z SOS Wiosek dziecięcych i rodzin zastępczych Charytatywny charakter imprezy podkreśla wspólny cel – pomoc dzieciom. Organizatorzy przekażą dzieciom z SOS Wiosek Dziecięcych i rodzin zastępczych tyle par okularów korekcyjnych, ilu zawodników weźmie udział w Biegu Głównym. 1 uczestnik = 1 para okularów dla dziecka! Pomysł jest kontynuacją zainicjowanego przez Grupę Essilor programu Zobacz Lepszą Przyszłość. W ramach akcji pracownicy firmy przeprowadzają przesiewowe badania wzroku w domach dziecka. Atrakcje w Miasteczku Biegowym Wydarzeniu towarzyszyć będzie szereg atrakcji rodzinnych – zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Każdy będzie mógł poddać się bezpłatnemu badaniu przesiewowemu wzroku. Z myślą o rodzinach, Organizatorzy zadbają także o przygotowanie strefy rekreacji z animacjami dla najmłodszych, strefy gastro oraz strefy chill out. Dzieci będą mogły również wziąć udział w towarzyszącym imprezie Biegu Dla Dzieci w czterech kategoriach wiekowych (5-7 lat, 7-9 lat, 9-13 lat oraz 13-15 lat), na trzech dystansach: 50 m, 150 m, 200 m oraz 300 m. Po wręczeniu nagród najlepszym biegaczom odbędzie się również występ Magdy Beredy – jednej z najpopularniejszych śpiewających YouTuberek – oraz koncert Staszka Karpiela-Bułecki z zespołem Future Folk. Rejestracja na 2. Bieg Czas Na Wzrok potrwa do 30 września 2019 r. Program wydarzenia dostępny jest na: www.bieg.czasnawzrok.pl. Pomysłodawcą i organizatorem 2. Rodzinnego Biegu Czas Na Wzrok jest Grupa Essilor – lider w produkcji rozwiązań korygujących wzrok, reprezentowana przez Essilor Polonia, JZO, JAI KUDO, Essilor Optical Laboratory Poland. Sponsorem Głównym jest firma Bausch+Lomb ULTRA(r), producent szkieł kontaktowych, a Partnerem wydarzenia Dzielnica Wilanów.
O co chodzi z tymi głodnymi gwiazdami? Socha przyznaje się do głodu grania, a Zielińska...
„Małgorzata Socha – głodna sceny” – taki billboard zawisł w wielu miastach Polski. Czyżby znana aktorka, która została niedawno po raz trzeci mamą, zatęskniła już za aktorstwem? Rusza kampania #Głodna? #Głodny? i już niebawem poznamy prawdę!
Od początku października w polskich miastach oglądać można kampanię, w której znane osoby, w tym m.in. aktorki Małgorzata Socha, Katarzyna Zielińska przyznają się do „głodu” sceny, podróżowania, zwycięstw i wolności. Ich billboardy zawisły w Warszawie, Wrocławiu, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie, Łodzi, Trójmieście i na Śląsku. 7 znanych mówi o swoim „głodzie” Kampania, w której znane postaci przyznają się, że odczuwają głód, na razie jest tajemnicza i nie zdradza swojego celu. Jej rozwinięcie i wytłumaczenie poznamy pod koniec października. Na billboardach znani artyści, sportowcy i przedstawiciele świata nauki otwarcie przyznają, że są głodni. Mimo tego, że wiele już osiągnęli w swoim życiu, nie chcą osiąść na laurach - nadal mają ogromny apetyt wiedzy, sukcesów czy nowych doświadczeń i doznań. #Głodna? #Głodny? Aktorka Małgorzata Socha pragnie sceny, zaś jej koleżanka po fachu i także świeżo upieczona po raz drugi mama Katarzyna Zielińska chce podróżować. Piłkarz i obrońca polskie reprezentacji w piłce nożnej Michał Pazdan przyznaje się, że wciąż jest głodny zwycięstw. Satyryk Mikołaj Cieślak, współtwórca Kabaretu Moralnego Niepokoju mówi o tym, że nadal jest głodny uśmiechów. Tancerz i prezenter Michał Piróg przyznaje się do głodu wolności. Popularyzator astronomii Karol Wójcicki z Centrum Nauki Kopernik nadal mocno chce poznawać gwiazdy na niebie. Tancerka Ewa Szabatin zaś wciąż jest głodna … tańca. A ty czego jesteś głodna? Znane osoby, przyznające się do swojego abstrakcyjnego głodu, będzie można także zobaczyć na nośnikach LCD w wagonach metra. Co więcej, większość gwiazd zachęca swoich znajomych i fanów do dzielenia się podobnymi spostrzeżeniami na swoich profilach w mediach społecznościowych. Chcą w ten sposób stworzyć na Instagramie łańcuszek osób, niebojących się publicznie mówić o swoim „głodzie”, czyli naturalnych dla danej osoby pragnieniach. Jak myślicie, dlaczego znane osoby zdecydowały się opowiedzieć o swoich pragnieniach? Jaki jest cel kampanii? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Zapraszamy do naszej internetowej szkoły rodzenia: Źródło: materiały prasowe Zobacz też: Jak rozwijać dziecięce pasje? Gra w piłkę nożną z dzieckiem: propozycja zabawy Jak odkrywać i rozwijać dziecięce talenty? [ROZMOWA Z EKSPERTEM]
Mleko mamy ma moc - pobierz bezpłatny poradnik o karmieniu
Zastanawiasz się, w czym tkwi sekret udanej laktacji? Jak wyglądają pierwsze dni po porodzie? Jaki apetyt ma maluszek i czy Twoja dieta ma wpływ na jakość mleka? Pobierz bezpłatny poradnik o karmieniu piersią oraz magazyn "Mleczna Droga". Znajdziesz w nich wiele cennych porad, wskazówek i odpowiedzi na najważniejsze pytania dotyczące karmienia.
„MLEKO MAMY MA MOC” to kampania Ministerstwa Zdrowia w ramach, której powstał poradnik dotyczący karmienia piersią oraz magazyn MLECZNA DROGA przygotowany m.in. przez położne, dietetyka i neonatologa w oparciu o najnowsze wytyczne WHO. Materiały dostępne będą dla mam w szpitalach w całej Polsce oraz do pobrania online ze strony Ministerstwa Zdrowia lub m.in. tutaj: KARMIENIE PIERSIĄ PORADNIK - POBIERZ MLECZNA DROGA MAGAZYN - POBIERZ Najlepsze składniki Mleko mamy to substancja o unikatowym składzie, zmieniająca się jakościowo i ilościowo tak, aby dostosować się do potrzeb rosnącego maluszka. Jest idealnym, indywidualnie przygotowanym pożywieniem, w którym znajdują się wszystkie najlepsze składniki odżywcze. Wyjątkowa ochrona To nie tylko pożywienie, ale także wyjątkowa ochrona dla dziecka. Udowodniono, że obniża zachorowalność między innymi na: infekcje układu oddechowego, w tym zapalenie płuc, biegunkę i infekcje układu pokarmowego, zapalenie ucha środkowego. A w przyszłości zmniejsza ryzyko wystąpienia cukrzycy, otyłości, alergii, białaczki limfatycznej i szpikowej. Karmienie piersią to bogate źródło korzyści zdrowotnych również dla mamy! Krótszy okres krwawienia po porodzie, szybsze obkurczanie się mięśnia macicy, łatwiejszy powrót do figury sprzed ciąży. A w przyszłości - mniejsze ryzyko zachorowania na: raka jajnika i raka piersi, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, choroby układu krążenia, osteoporozę. Lista korzyści jest naprawdę długa. MLEKO MAMY MA MOC to kampania realizowana na zlecenie Ministerstwa Zdrowia. Zadanie finansowane ze środków Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016-2020.
Choremu dziecku, które walczy o życie, należy się podziw! Mocna kampania
Skończmy z pokazywaniem chorych dzieci przykutych do szpitalnych łóżek! Chore dzieci, walczące o życie to prawdziwi wojownicy – spójrz na nie z podziwem, nie tylko z litością!
Kto jest silniejszy: sportowiec, który walczy o miejsce na podium czy dziecko, które walczy z chorobą? Fundacja Sick Kids Foundation w najnowszej kampanii przekonuje, że siła dzieci, rodziców i lekarzy w walce z chorobą dorównuje sile bokserów, zapaśników i rycerzy. Chore dzieci walczą Chory nie znaczy słaby. W spocie fundacji widzimy sportowców podczas walki i chore dzieci, które walczą z taką samą siłą i zaciętością. Sportowiec walczy z przeciwnikiem, chore dzieci zmagają się z niewydolnością nerek, mukowiscydozą, autyzmem, tęsknotą za domem, zmartwieniami i czasem. To superbohaterowie, dla których każdy dzień jest walką o życie. Chore dzieci nie są słabe Ta kampania różni się od reklam, które widujemy na co dzień: chore dzieci nie są słabe, nie leżą przykute do łóżek, z podłączoną kroplówką. Chore dzieci się nie poddają – są wojownikami, którzy staczają najważniejszą walkę w życiu. Jednak sama chęć wyzdrowienia i wola życia nie wystarczają, potrzebują wsparcia. Każdego dnia rodzice, opiekunowie i lekarze robią wszystko, żeby umożliwić im powrót do zdrowia, wygraną. Celem kampanii jest przekazywanie środków na rzecz szpitala Sick Kids w Toronto i wspierającej szpital fundacji. View oEmbed on the source website W większości kampanii społecznych chore dzieci pokazywane są jako słabe, bezbronne istotki w szaroniebieskich koszulach nocnych. Nie uśmiechają się, są wycofane, ich oczy są pełne smutku. Być może warto spojrzeć na nie zupełnie inaczej? Zobaczyć w nich rycerzy, którzy walczą o swoje życie? Nam bardzo podoba się taki sposób mówienia o chorobie. Co o myślicie o tym spocie? Czytaj także: Kampania społeczna, którą widza tylko dzieci
Świat dzieci z FAS jest pełny potworów. Zobacz wstrząsającą kampanię!
Poczucie zagubienia, lęk, stres – z tymi uczuciami zmagają się na co dzień dzieci z FAS. Twórcy kampanii #dzieciniechcąfas apelują: nie pij alkoholu w ciąży!
#DZIECINIECHCAFAS to kampania społeczna, której głównym celem jest uświadomienie Polek i pokazanie zagrożeń wynikających z picia alkoholu w ciąży. Twórcy kampanii, Fundacja EY, namawiają przyszłe mamy do całkowitej abstynencji. Akcja, do której dołączyła sieć sklepów Piotr i Paweł, polega na pakowaniu alkoholu w papier z nadrukowanymi rysunkami dzieci. Zadaniem dzieci było zobrazowanie negatywnych uczuć towarzyszących im na co dzień. Stres, lęk, poczucie zagubienia i samotność – z tymi uczuciami muszą mierzyć się dzieci dotknięte FAS. Zobaczcie 2 wersje spotu Fundacji EY: View oEmbed on the source website (wersja krótka) View oEmbed on the source website (wersja długa) Co to jest FAS? FAS (Alkoholowy Zespół Płodowy) to zespół zaburzeń neurologicznych i somatycznych, wynik działania alkoholu na płód w okresie prenatalnym. Główne skutki FAS to: problemy z koncentracją, brak apetytu, nadwrażliwość na bodźce, zaburzenia równowagi, problemy z pamięcią, niższy iloraz inteligencji, zaburzenia zdolności uczenia się. Aby zapobiec Alkoholowemu Zespołowi Płodowemu, nie pij alkoholu w ciąży! Czytaj także: Dzieci z FAS płacą za błędy swoich mam źródło: dzieciniechcafas.pl
Zrób zdjęcie bosych stóp i podaruj potrzebującemu dziecku parę butów
Dodajesz na portale społecznościowe zdjęcia swoich dzieci? Dziś dodaj zdjęcie bosych stóp i pomóż potrzebującym dzieciom!
W tym roku, amerykańska marka butów Toms po raz kolejny obchodzi Dzień bez Butów. Toms świętuje w wyjątkowy sposób – za każde zdjęcie bosych stóp na Instagramie, firma funduje buty potrzebującemu dziecku. W zeszłym roku prawie 300 000 dzieci otrzymało parę butów! Toms pomaga dzieciom Blake Mycoskie, założyciel marki Toms, wpadł na pomysł stworzenia firmy obuwniczej po powrocie z Argentyny. Widząc dziesiątki biegających boso dzieci, postanowił stworzyć firmę, która za każdą sprzedaną parę butów będzie finansowała kolejną parę dla potrzebującego dziecka. Dzień bez Butów to kolejny krok, by dzieci z Kambodży, Indii czy Nepalu otrzymały swoją parę butów. Dzięki akcji Toms, buty otrzymały dzieci w aż 40 krajach! Jak podarować buty potrzebującemu dziecku? Dodaj na Instagram (musisz mieć publiczne konto) zdjęcie bosych stóp – swoich lub swojego dziecka (możecie dodać wspólne zdjęcie!). Opisz je hashtagami #withoutshoes i #dzienbezbutow. Wystarczy jedno zdjęcie, by przekazać dziecku parę butów! Zrobiłaś już zdjęcie? Pochwal się w komentarzu. :) Czytaj także: Jak wybrać dobre buty dla dziecka
Jaka ryba na obiad? Zielona lista ryb od WWF
Ryby trzeba jeść - i można je podawać już niemowlętom (choć nie wszystkie). Ale czy wiesz, że jeśli nadal będziemy jeść je w taki sposób jak dotychczas to za 40 lat w morzach i oceanach może w ogóle zabraknąć ryb? Wydrukuj sobie listę tych niezagrożonych wyginięciem i miej ją przy sobie podczas zakupów.
Zakończyła się półtoraroczna organizowana przez Fundację WWF Polska oraz Fundację Szkoła na Widelcu Kampania na rzecz ochrony różnorodności biologicznej mórz i oceanow. Jej celem było zwiększenie świadomości Polaków na temat tego, jakie gatunki ryb i owoców morza są zagrożone, ale też zachęcenie do wybierania tych, których stan jest stabilny. O co chodzi z zagrożonymi rybami? Co 20 minut z wielkich akwenów znika jeden gatunek. Aż 30 proc. morskich stworzeń jest zagrożonych wyginięciem. W Bałtyku zaś tylko 3 z 10 poławianych gatunków znajduje się na stabilnym poziomie. Naukowcy twierdzą, że 90 proc. komercyjnie poławianych gatunków ryb i skorupiaków na świecie jest eksploatowanych nadmiernie lub na granicy bezpieczeństwa. Dlaczego? Bo to przynosi ogromne dochody. I właśnie dlatego my jako konsumenci, kupujący konkretne gatunki ryb, mamy wpływa na to, co znajdzie się na rynku. Bo jeśli nie będzie popytu na dany gatunek ryb, to będzie się go poławiało mniej. Dlatego jeśli następnym razem będziesz chciała kupić tuńczyka lub solę, zastanów się, czy koniecznie musisz. Może wybierzesz naszego rodzimego śledzia lub makrelę? Twój wybór może mieć znaczenie dla ochrony zagrożonych gatunków. Zobacz też: Jak wybierać ryby dla dziecka? Czy kampania był skuteczna? Organozatorzy twierdzą, że tak. I przytaczają dane. Wyniki badania pokazują, że Polacy mają większą wiedzę na temat tego, jakie gatunki są zagrożone wyginięciem oraz po które można sięgać bez obaw. Znacząco wzrosła liczba osób świadomych zagrożenia wyginięciem takich gatunków jak: tuńczyk błękitnopłetwy (z 26 proc. do 36 proc.), łosoś bałtycki (z 32 proc. do 39 proc.), halibut (z 13 proc. do 19 proc.) oraz sola (z 8 proc. do 13 proc.). W ramach projektu wydano książkę kucharską „Ryby wybrane”, której wersję elektroniczną można pobrać ze strony: ryby.wwf.pl, a także poradnik „Jaka ryba na obiad?”, który dzieli najpopularniejsze gatunki ryb i owoców morza na trzy grupy: Oznaczona zielonym światłem - po te gatunki można sięgać bez obaw, bo stan ich stad jest obecnie stabilny, a ich połowy nie wpływają negatywnie na bioróżnorodność mórz i oceanów. Oznaczona ostrzegawczym, żółtym światłem - są w niej gatunki, których przy zakupie należy zachować szczególną uwagę, bo dane na temat ich populacji są niepełne, lub połowy czy hodowla szkodzą środowisku. Oznaczona czerwonym światłem - prezentuje listę ryb i owoców morza zagrożonych wyginięciem. Z jedzenia i kupowania tych gatunków powinniśmy całkowicie zrezygnować. A więc jaka ryba na obiad? Kliknij w obrazek poniżej i wydrukuj swoją ściągę.
„Nie jestem niegrzeczny. Mam autyzm” – wzruszające wyznanie chłopca w spektrum
„Nie jestem niegrzeczny. Mam autyzm” to hasło kampanii uświadamiającej, jak czują się dzieci z autyzmem.
Dzieci w spektrum autyzmu mogą mieć problemy z werbalną i niewerbalną komunikacją, przez co często nie mogą znaleźć swojego miejsca w społeczeństwie. Jak wygląda świat widziany ich oczami? Trudne dziecko? W filmie promującym kampanię „Nie jestem niegrzeczny. Mam autyzm” widzimy świat z perspektywy dziecka w spektrum. Chłopiec wchodzi z mamą do centrum handlowego, ma autyzm. Dociera do niego o wiele więcej bodźców – słyszy odbijające się od posadzki monety i szelest balonów, lampa błyskowa aparatu jest intensywniejsza, zapach perfum jest bardziej wyrazisty. Otoczenie działa stresująco, chłopiec zaczyna czuć złość, strach, panikę. Zaczyna uciekać i wyrywać się mamie. Zobacz film: View oEmbed on the source website Kampania brytyjskiego stowarzyszenia na rzecz osób z autyzmem pokazuje, dlaczego dzieci w spektrum mogą czasem zachowywać się „dziwnie”. Ich świat wygląda inaczej, a ludzie często nie rozumieją ich doświadczeń i pochopnie je oceniają, nazywając je „niegrzecznymi” i „trudnymi”. Polecamy: Czy szczepienia wywołują autyzm
„Brudas”, „szmata” – a jeśli tak nazwą twoje dziecko?
Akcja „HejtStop” ma pomóc w walce z mową nienawiści w Internecie i w przestrzeni publicznej – obraźliwymi napisami na murach czy przystankach. Aby wzmocnić przekaz, twarzami kampanii zostały dzieci...
„HejtStop” to projekt, który ma uświadomić Polakom, że nie powinni akceptować nienawiści, którą widzą w Internecie lub w przestrzeni publicznej. Koniec z mową nienawiści Twórcy akcji, stowarzyszenie Projekt: Polska, chcą zachęcić Polaków do walki z mową nienawiści, która szerzy się w Internecie i w przestrzeni publicznej, np. na elewacjach budynków czy przystankach. Plakaty reklamujące najnowszą kampanię wzbudzają wiele kontrowersji. Przedstawiają dzieci z opaskami na rączkach z napisami „brudas”, „szmata” i „pedał” oraz podpisem „A jeśli kiedyś nazwą tak Twoje dziecko?”. Zgłoś hejt W ten sposób twórcy kampanii chcą pokazać, że mowa nienawiści, nawet jeśli nie dotyka nas bezpośrednio, może w przyszłości dotyczyć naszych dzieci. Dlatego też należy jak najszybciej z nią walczyć – aby uczyć tolerancji i uchronić dzieci przed negatywnymi komentarzami, na które mogą być narażone w Sieci. Wystarczy zgłosić hejt przez stronę kampanii, a jej twórcy skontaktują się z odpowiednimi organami. Co myślicie o takiej formie kampanii? Czy wizerunki dzieci z obraźliwymi hasłami pomogą w walce z nienawiścią w Internecie? Czytaj także: Jak chronić wizerunek dziecka w Internecie
Oswoić autyzm – rusza kampania: „Polska na niebiesko”
W związku ze zbliżającym się Światowym Dniem Świadomości Autyzmu, Fundacja JiM po raz kolejny organizuje kampanię „Polska na niebiesko” , która ma oswoić Polaków z autyzmem i pokazać, z czym na co dzień muszą zmagać się autystyczne dzieci. Zobacz główny spot kampanii!
2 kwietnia będziemy obchodzić Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. W związku z tym, Fundacja JiM organizuje kampanię społeczną „Polska na niebiesko”. W tym roku główne hasło kampanii to „Autyzm. Poznaj, zanim ocenisz”. Poznaj, zanim ocenisz Kiwa się, wierci, obserwuje nieskoordynowane ruchy palców. Do tego wymachuje nogami, jest niespokojny i wyraźnie „coś z nim nie tak”. Tak zachowuje się chłopiec w autobusie, bohater filmu promującego kampanię „Polska na niebiesko”. Twórcy kampanii chcą pokazać, jak mogą zachowywać się dzieci z autyzmem. Choć w filmie nie widzimy reakcji współpasażerów, możemy zakładać, że w takich chwilach dorośli oceniają dziecko i jego rodziców, nie próbując zrozumieć, skąd wynika jego zachowanie. Właśnie z taką postawą chcą walczyć członkowie Fundacji JiM. Zobacz spot: View oEmbed on the source website Kolor niebieski jest kolorem solidarności z osobami z autyzmem, dlatego 2 kwietnia na niebiesko rozbłysną Pałac Prezydencki, warszawskie centrum handlowe Złote Tarasy czy łódzka Manufaktura. W tegorocznej edycji kampanii, w całej Polsce pojawią się punkty informacyjne prowadzone przez rodziców dzieci cierpiących na autyzm. Każdy, kto będzie chciał dowiedzieć się więcej o autyzmie, będzie mógł przyjść do punktu i porozmawiać. Czytaj także: Czy szczepienia wywołują autyzm?
Przestańmy bić dzieci! Nowa kampania Rzecznika Praw Dziecka
Każdy klaps to przemoc wobec dziecka. Choć świadomość tego wśród polskich rodziców rośnie, wciąż wiele z nich bije swoje dzieci. Co tak naprawdę oznacza dawanie dzieciom klapsów?
– Bicie dzieci to wyraz frustracji i braku cierpliwości – przekonuje Marek Michalak, Rzecznik Praw Dziecka. – To niedobra metoda wychowawcza – dodaje. Z badań przeprowadzonych na jego zlecenie wynika, że wciąż ponad połowa Polaków (58 proc.) uważa, że uderzenie dziecka nie jest niczym złym, a co czwarty (26 proc.) akceptuje bicie dzieci jako metodę wychowawczą. Zobacz też: Jesteś dzieckiem - jesteś człowiekiem. Ogólnopolski Dzień Praw Dziecka Po co kolejna kampania? Rzecznik Praw Dziecka od lat nagłaśnia problem przemocy wobec dzieci. Wcześniejsze kampanie to m.in. „Bicie uczy, ale tylko złych rzeczy” oraz „Reaguj, masz prawo!”. Choć w ciągu kadencji Marka Michalaka jako Rzecznika Praw Dziecka (od 2008 roku) akceptacja dla wychowania przez klapsy i lanie spadła o 20 proc., to problem nadal istnieje. Aby po raz kolejny nagłośnić problem, ruszyła kolejna kampania społeczna pod hasłem „Bicie, czas z tym skończyć”. Towarzyszy jej spot, który ponownie wyreżyserował dla RPD Jan Komasa. Zobacz spot kampanii: View oEmbed on the source website Bicie dzieci jest bezprawne Okazuje się, że jedynie co trzeci Polak wie o zakazie bicia dzieci, zapisanym w polskim prawie od 2010 roku. Do bicia dziecka pasem lub innym przedmiotem przyznało się 7 proc. rodziców – wynika z tegorocznego raportu RPD. Blisko połowa badanych stosuje klapsy wobec chłopców, a niemal jedna czwarta wobec chłopców i dziewczynek. Najmniej rodziców policzkuje swoje dzieci, natomiast 67 proc. rodziców – krzyczy na dziecko. – W Polsce nadal potrzebna jest edukacja społeczna o przemocy w wychowaniu i o prawach dziecka – komentuje prof. Ewa Jarosz, pedagog z Uniwersytetu Śląskiego i Społeczna Doradczyni Rzecznika Praw Dziecka. Zobacz też: Klapsy są w Polsce prawnie zabronione! Co Polacy sądzą o laniu i klapsach? Z badania RPD wynika m.in., że: Osoby starsze częściej akceptują klapsy Ludzie z wyższym wykształceniem częściej nie akceptują klapsów Im gorsza ocena własnej sytuacji materialnej, tym częstsza aprobata dla klapsów Posiadanie dzieci oraz ich większa liczba w rodzinie zwiększają aprobatę klapsów Im częściej badani osobiście doświadczali klapsów, tym częściej je akceptują Wiedza o tym, że bicie dziecka jest niezgodne z prawem nie zmniejsza aprobaty dla klapsów, co oznacza też, że klapsy nie są postrzegane jako bicie dziecka. Postawy wobec tzw. lania: Kobiety częściej są mu przeciwne Częściej przeciwne laniu są osoby lepiej wykształcone Częściej akceptują lanie osoby oceniające swoją sytuację materialną jako złą oraz osoby starsze Im częściej badani sami doświadczali tzw. lania, tym częściej aprobują je wobec dziecka Wszystkie informacje o najnowszej kampanii RPD oraz wyniki badań „Przemoc w wychowaniu w opinii społecznej oraz relacji rodziców” dostępne są na stronie internetowej www.niedlabicia.pl
Grzeczne dzieci 2 - Kampania GADKI Fundacji Dzieci Niczyje
Wystartowała kampania edukacyjna GADKI przeciw wykorzystywaniu seksualnemu dzieci. Zobacz drugi z pięciu filmów promujących tę kampanię.
Drugi z pięciu filmów Fundacji Dzieci Niczyje promujących kampanię GADKI. Literka A, czyli: Alarmuj, gdy potrzebujesz pomocy. Dowiedz się też, jak wychować grzeczne dziecko.
Grzeczne dzieci 4 - Kampania GADKI Fundacji Dzieci Niczyje
Wystartowała kampania edukacyjna GADKI przeciw wykorzystywaniu seksualnemu dzieci. Zobacz czwarty z pięciu filmów promujących tę kampanię.
Pierwszy z czwarty filmów Fundacji Dzieci Niczyje promujących kampanię GADKI. Literka K, czyli: Koniecznie pamiętaj, że twoje ciało należy do ciebie. Zobacz też: Jak reagować na przemoc wobec dziecka?
Grzeczne dzieci 3 - Kampania GADKI Fundacji Dzieci Niczyje
Wystartowała kampania edukacyjna GADKI przeciw wykorzystywaniu seksualnemu dzieci. Zobacz trzeci z pięciu filmów promujących tę kampanię.
Trzeci z pięciu filmów Fundacji Dzieci Niczyje promujących kampanię GADKI. Literka D, czyli: Dobrze zrobisz, mówiąc o tajemnicach, które cię niepokoją. Zobacz też: Jak reagować na przemoc wobec dziecka?
Grzeczne dzieci 5 - Kampania Gadki Fundacji Dzieci Niczyje
Wystartowała kampania edukacyjna GADKI przeciw wykorzystywaniu seksualnemu dzieci. Zobacz piąty z pięciu filmów promujących tę kampanię.
Piąty z pięciu filmów Fundacji Dzieci Niczyje promujących kampanię GADKI. Literka I, czyli: Intymne części ciała są szczególnie chronione. Dowiedz się też, jak wychować grzeczne dziecko.
Grzeczne dzieci 1 - Kampania GADKI Fundacji Dzieci Niczyje
Wystartowała kampania edukacyjna GADKI przeciw wykorzystywaniu seksualnemu dzieci. Zobacz pierwszy z pięciu filmów promujących tę kampanię.
Pierwszy z pięciu filmów Fundacji Dzieci Niczyje promujących kampanię GADKI. Literka G, czyli: Gdy mówisz „nie”, to znaczy „nie”. Zobacz też: Jak reagować na przemoc wobec dziecka?
Oto kampania stowarzyszenia działającego na rzecz niepełnosprawnych. Na pierwszy rzut oka film pokazujący dzieci i ich rodziców, którzy robią różne miny, wydaje się zabawny, a po chwili... kontrowersyjny. Jednak po zastanowieniu się, trudno nie przyznać jego twórcom racji. Zobacz, co widzą dzieci, gdy patrzą na niepełnosprawnych?
Organizatorzy kampanii zaprosili rodziców i ich dzieci do gry edukacyjnej "Oczami dziecka". Posadzili ich koło siebie – tak, by wzajemnie się nie widzieli – i pokazali im film z osobami, które robią śmieszne miny. Zadanie oglądających polegało na powtarzaniu tych min. Widzimy, jak mama, tata, syn, córka świetnie się bawią, naśladując tych, którzy pojawiają się na ekranie. W pewnym momencie coś się zmieniło. Rodzice zamierają, zażenowani, zawstydzeni... Na ekranie pojawiła się bowiem niepełnosprawna dziewczynka, która włożyła palec do nosa. Reakcja rodziców była natychmiastowa – koniec zabawy. Co myśleli? Możemy się domyślić. Nie będą wkładać palca do nosa, bo to brzydki gest? A może, że nie będą się śmiać z niepełnosprawnego dziecka, przedrzeźniać, powtarzać jej zachowanie, bo to nie wypada? Bo ktoś pomyśli, że naśmiewamy się z chorej osoby? Przyjmując takie tłumaczenie, możemy przegapić sens tego filmu. Z czyjej woli? – Dzieci nie dostrzegają niepełnosprawności jako czegoś, czego trzeba się wstydzić. Nie różnicują sprawnych i niepełnosprawnych – mówi Beata Chrzanowska, psycholożka dziecięca, która pracuje w poradni psychologicznej "Uniwersytet dla Rodziców" w Warszawie. – Robią miny, bo takie było zadanie, naśladować osoby, które wyświetlają się na ekranie. Rodzice mają opór w powtórzeniu gestu niepełnosprawnej dziewczynki, bo na swoją reakcję nakładają nakładają filtr własnych doświadczeń, empatii, wstydu, zażenowania. Nie naśladują, bo mogą myśleć, że dorośli, których miny sfilmowano, zrobili to z własnej woli, a dziewczynka niepełnosprawna bezwiednie. Czyli ci pierwsi mieli wolną wolę i mogli odmówić, a w wypadku dziewczynki... Czy ona miała szansę zgodzić się na tę zabawę świadomie? Czy wykorzystano jej brak orientacji? Oczami dziecka Popatrzmy, co w tym czasie dzieje się za parawanem, gdzie siedzą dzieci? No cóż, dzieci nie mają oporu – wpakowały palec do nosa, jak gdyby nigdy nic, bo przecież mina to mina, co za różnica? No właśnie... I zapewne to był cel, który chciało osiągnąć stowarzyszenie działające na rzecz niepełnosprawnych, emitując ten film – zmienić sposób, w jakim społeczeństwo patrzy na ludzi z niepełnosprawności. Pokazać, że są to tacy sami ludzie jak inni, którzy mają prawo do godności, szczęścia, radości... Apelują, by na niepełnosprawnych patrzeć jak nasze dzieci, które nie widzą różnicy. Zwracają uwagę, że dorośli często są pełni uprzedzeń i dlatego powinniśmy brać wzór z dzieci – nie dyskryminować z powodu niepełnosprawności, bo to nie jest coś, co powinno kogokolwiek definiować. O niepełnosprawności z dzieckiem Według dr Danuty Świerczyńskiej-Jelonek z Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego nie ma tematów, których nie można poruszyć z dzieckiem. Czy taki temat, jak niepełnosprawność, nie jest za trudny, by rozmawiać z dziećmi? Wszystko, co ważne, warto, a nawet trzeba, przepracowywać w dzieciństwie. A niepełnosprawność to jeden z tych tematów, które trzeba poruszać, jeśli chcemy wychować dziecko o szerokich horyzontach, otwarte na świat, ciekawe innych, świata. Dziecko, które nie boi się świata, ufa mu, ale też ufa sobie. Gdyby Pani zapytała mnie, co dorosły powinien dać dzisiaj dziecku, to powiedziałabym, że pozytywny obraz świata. To nie znaczy: idealny czy optymistyczny. Korczak powiedział, że każde dziecko trzeba wziąć za rękę i poprowadzić w życie, między ludzi. To jest to, czego nam dzisiaj najbardziej brakuje, takiego myślenia o przyszłości społecznej. Za 10–20 lat te dzieci będą kabelkami podłączone do stałych źródeł wiedzy, ale nie będą wiedziały, jak być wśród ludzi, jak się przyjaźnić, dzielić, prosić o pomoc, jak ją przyjmować. Dom jest miejscem, gdzie dziecko trenuje różne zachowania, obserwując rodziców. Kiedy rozmawiać? Czekać, aż dziecko przyniesie swój problem do domu? Byłabym za tym, by taki temat wychodził sam, ale przecież można zaaranżować pewne sytuacje. O tym, że ludzie są różni, można porozmawiać zaraz po tym, gdy widziało się kogoś na wózku albo pytając dziecko o znaki informacyjne dla niepełnosprawnych. Do tematu można też wrócić podczas czytania książek, które dotykają trudne tematy – są narzędziami, które pozwalają dziecku oswoić problem, pokazać go z różnych stron. Jak mówić dziecku o niepełnosprawności? Starać się, by nasz komunikat był wolny od naszych lęków, obaw. Nie nadawać mu negatywnego wydźwięku. Dostosować informację do dziecka, być przy nim, słuchać i zadawać pytania, czekać na odpowiedź, nie robić wykładu. Pokazać dziecku, że interesuje nas to, co ma do powiedzenia. Nie odpowiadać za nie, bo akt mowy porządkuje myśli, pozwala dziecku skoncentrować się na problemie. Nie bać się pytań, przyznawać się do tego, że się czegoś nie wie. "A co o tym myślisz? Sprawdźmy to razem. Pomyślmy razem" – to jest dobra metoda. Jeśli dziecko nie umie powiedzieć, co myśli, warto poprosić je, by to narysowało. ZOBACZ TEŻ: 10 głupot, które mówimy dzieciom
Zobacz, jak Jerzy Radziwiłowicz w roli uśmiechniętego diabła tłumaczy z zadowoleniem i satysfakcją, czego uczy bicie dzieci.
Bicie dzieci uczy je... Oto negatywne konsekwencje bicia dzieci, o których informuje dzieci filmowy diabeł: dzieci uczą się, że problemy najlepiej rozwiązywać przemocą, bliskich osób też należy się obawiać, ludzi nie warto szanować, na innych należy wpływać bólem i strachem. "Lekcja zła" Rzecznika Praw Dziecka Kampania społeczna Rzecznika Praw Dziecka ma po raz kolejny przekazać, że przemoc fizyczna nie jest właściwą metodą wychowawczą i uświadomić, że "klapsy" są również formą przemocy wobec dziecka. Malina Wieczorek, dyrektor agencji TELESCOPE (odpowiedzialnej za strategię i kreację kampanii) wyjaśnia „Chcemy po raz kolejny przywołać ten temat w mediach, obniżyć poziom aprobaty społecznej dla stosowania kar fizycznych jako środka wychowawczego, przekonać, że nawet łagodna formy przemocy fizycznej tzw. "klaps" też jest przemocą wobec dziecka i nigdy nie powinien być stosowany jako środek wychowawczy.” Klaps to nie bicie - statystyki Czy wiesz, że umiarkowaną i zdecydowaną aprobatę dla "klapsów" deklaruje 60 proc. badanych osób, a aż 29 proc. uważa, że bicie jest w pewnych sytuacjach najskuteczniejszą metoda wychowawczą (według badań TNS OBOP 2013)?! Ciekawostka: W Szwecji już od 1979 roku obowiązuje ustawowy zakaz bicia dzieci, obejmujący także "klapsy". Pamiętaj: Klaps to nie metoda wychowawcza, a jedynie wyraz bezradności rodziców! Dorośli biją, bo nie potrafią poradzić sobie z własnym gniewem, frustracją. Klaps wydaje się dla wielu rodziców skuteczną metodą wychowawczą, ponieważ dziecko staje się wtedy posuszne. Trzeba pamiętać jednak o tym, że robi to nie dlatego, że nauczyliśmy je odróżnić dobro od zła czy dlatego, że zrozumiało zasady, jakie próbujemy mu wpoić, a jedynie ze strachu i próby uniknięcia kary. W konsekwencji, gdy nie będziemy na nie patrzeć, może próbować łamać zasady, licząc, że go nie przyłapiemy. Spot został wyreżyserował Jan Komasa, autorem zdjęć do printów jest Radek Polak, a główną rolę zagrał w nim Jerzy Radziwiłowicz. Zobacz też: Od ciebie zależy, czy Adaś dostanie lanie! - film
Ty też wyglądasz lepiej niż myślisz! - film
To nie jest tekst reklamowy. Ale tekst o niezwykłej reklamie. Marka Dove zrobiła internetową reklamę, którą obejrzały miliony kobiet na świecie. Większość ze łzami w oczach. Kampania daje do myślenia każdej z nas!
Marka Dove ma raczej „dobry pijar” wśród kobiet. Lubimy Dove, bo w reklamach nie pokazuje przeraźliwie chudych modelek, raczej tzw. zwykłe czy prawdziwe kobiety. Nie chude, nie idealne. Marka głośno mówi, że takie właśnie są kobiety. I że są piękne. Lubimy to, prawda? Kampania Szkice Prawdziwego Piękna wpisuje się w ten trend. Ale jest lepsza niż myślicie. Ogląda się ją trochę jak film akcji, przeżywa, jak udział w terapii. Obejrzały ją miliony kobiet na świecie. A dostępna jest tylko w sieci! Naturalne piękno na portrecie Pomysł jest bardzo ciekawy. Zawodowy portrecista, który pracował kiedyś dla policji, rysuje portrety kobiet, których nie widzi – słyszy jedynie, co o sobie mówią. Po skończonej pracy, portretowane osoby wychodzą (rysownik ich nadal nie widzi). Do pokoju wchodzą inne kobiety (lub mężczyźni), którzy opowiadają o urodzie poprzedniczek. Tak powstaje drugi portret. Ten rysowany jest na podstawie nie własnej opinii, tylko na podstawie słów innej osoby. Jak myślicie jaki jest efekt? Tak, zawsze lepszy! Zawsze jesteśmy dla siebie zbyt surowe. Podkreślamy jakieś mankamenty, których inni nie widzą. Niechętnie mówimy o tym, co ładne. Smutne prawda? Kiedy przestałaś być piękna? W dzieciństwie prawie wszystkie dziewczynki czują się księżniczkami. Kiedy sama śpiewałam „do szczotki” (zamiast mikrofonu), z rajstopami na głowie (nogawki zastępowały dłuuugie warkocze, o których marzyłam) przed domowym lustrem (lub w czasie rodzinnych imienin) byłam pewna, że jestem piękna i kiedyś stanę na scenie w Sopocie (co najmniej). Dziś kiedy czasem muszę zawodowo stanąć na przed grupą ludzi, na scenie lub przed kamerą, myślę tylko o tym, że wciąż za dużo ważę, że zmarszczki już za bardzo widać, że zęby nie są tak białe i proste... Znacie to? A wiecie, kiedy przestałyście być piękne? Wszystkiemu winne media? Naturalne piękno nie jest dziś w cenie. Chyba, że jesteś naturalnie chuda, naturalnie nie masz grama tłuszczu, nie wiesz, co to jest cellulit, masz nogi idealne, nie masz zmęczonej/naczynkowej/trądzikowej/alergicznej cery, twoje usta są pełne (najlepiej gdyby były olbrzymie, mówiąc szczerze), piersi są jędrne, krągłe itd... Stop. Każdy wie, że nie ma takich ludzi, że nie ma takich kobiet! Ale do takich tworów fotoszopa się próbujemy porównać. Po co? Chyba brakuje nam rozsądku... Na pewno jesteśmy niepotrzebnie surowe. Zobacz video. Już? I co myślisz? Nie zamy się dobrze, ale jestem prawie pewna, że Ty też wyglądasz lepiej niż myślisz! Pamiętaj o tym. Bądź dla siebie dobra i częściej się uśmiechaj. Tak po prostu. Nawet jeśli banalnie to brzmi. A potem... przestań narzekać, że nie jesteś mamą idealną. Przeczytaj: Idealne matki nie istnieją! - wywiad z autorką "Dzień po dniu".
Rodzice mają prawo do rozstania. Ale dzieci mają prawo, nawet po rozwodzie, do kontaktu i miłości obojga rodziców. Przeciąganie dziecka na jedną stronę, oczekiwanie lojalności wobec mamy lub taty to ogromny stres dla małego człowieka. Dziecko jest zawsze i mamy i taty. O tym właśnie mówi nowa kampania Rzecznika Praw Dziecka.
"Jestem mamy i taty" - kampania społeczna Rzecznika Praw Dziecka zwraca uwagę na problem wikłania dzieci sprawy okołorozwodowe rodziców oraz stawiania go w sytuacji konfliktu lojalnościowego wobec nich. Przypomina także, że każde dziecko ma prawo do kontaktów z obojgiem rodziców. Piegi po mamie, nos po tacie Twórcy kampanii mówią, że chcą patrzeć na świat, również na te problem oczami dziecka, oraz uwzględniając prawa dziecka. Właśnie jedno z podstawowych praw każdego dziecka jest bycie w kontakcie z mamą i tatą. Nawet jeśli oni sami nie potrafią się ze sobą kontaktować na poziomie, po rozwodzie są w złych relacjach. – Często piszą do mnie same dzieci o wikłaniu ich w sprawy rozwodowe, manipulowaniu, ograniczaniu kontaktów z drugim rodzicem, czy wymuszaniu poparcia dla jednej ze stron. Dzieci proszą o pomoc, bo nie chcą być kartą przetargową w rozgrywkach opiekunów – mówił Marek Michalak, Rzecznik Praw Dziecka. – Nie radzą sobie z tą sytuacją, która najzwyczajniej je przerasta. Dorośli nie zawsze potrafią odłożyć ambicje na bok i priorytetowo potraktować prawa i potrzeby dziecka, które – tutaj powiem brutalnie – nie prosiło się na świat i nie miało żadnego wpływu na wybór swoich rodziców – dodaje rzecznik. Tymczasem przyszłość dziecka, a w szczególności jego stabilność emocjonalna zależy w dużej mierze od tego, czy rodzice potrafią dojść do porozumienia w trakcie rozwodu i tuż po tym zdarzeniu. Wszystkim rodzicom polecamy: Trudne rozmowy z dzieckiem - co mówić? Rodzice, bądźcie dorośli! Dorośli mają prawo do rozstania, ale powinni pamiętać, że nic nie zwalnia ich z bycia odpowiedzialnym rodzicem. Niezależnie od tego, co się między nimi wydarzy, dla swoich dzieci zawsze pozostaną mamą i tatą. Właśnie o tym przypomina film przygotowany do kampanii "Jestem mamy i taty", który warto obejrzeć. I - w razie potrzeby - zastanowić się, nad własnym postępowaniem. I tym, czy przestrzegamy praw dziecka. View Ediplayer on the source website