Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2025-11-20T12:59:46.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Stawianie dziecka do kąta to barbarzyństwo. „Nigdy nie zrobię tego mojemu synowi”
items: Dorota Zawadzka nie wytrzymała! Uprzedza: „Zrobię publiczną drakę. Matki, co z Wami?”
items: Kary dla dzieci – jak karać dziecko za złe zachowanie? [WIDEO]
items: Wychowanie dzieci bez nagród i kar? – wywiad z ekspertem
items: Ogoliła córce głowę na łyso – czy znacie bardziej okrutny sposób karania dziecka?!
items: 7-latek pozostawiony przez rodziców w lesie – odnaleziony!
items: Jak karać dziecko?
items: Jak mądrze karać i nagradzać dziecko - film
items: Jak mówić, żeby dziecko słuchało?
items: Metody wychowawcze, których lepiej unikać
items: Jak mądrze karać dziecko? Rady dla taty

Stawianie dziecka do kąta to barbarzyństwo. „Nigdy nie zrobię tego mojemu synowi”
type: item
date: 2025-11-20T12:59:46.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: kara dla dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Pani Sylwia napisała do naszej redakcji list, w którym opisała scenę, jaka rozegrała się w sali zabaw. To, co zobaczyła, skłoniło ją do szczerego wyznania i refleksji o tym, jak wychowujemy dzieci.
encoded: Pani Sylwia relacjonuje sytuację, którą zaobserwowała w zwykłe popołudnie w sali zabaw. Wszystko wyglądało spokojnie, aż jedna z mam postanowiła – jak pisze autorka – „postawić dziecko do kąta za to, że wylało sok”. Chłopiec miał nie więcej niż cztery lata. „Stał z twarzą do ściany, jakby zrobił coś strasznego” „Stał z twarzą do ściany, skulony, a ja czułam, jak serce mi się łamie” – opowiada w swoim liście. Metoda „stawiania do kąta” od lat budzi emocje. Jeszcze do niedawna uznawano ją za łagodniejszą wersję kary, inną od krzyku i kar cielesnych, więc teoretycznie „bezpieczną”. Jednak coraz więcej psychologów podkreśla, że dla małego dziecka to upokarzające i niezrozumiałe doświadczenie. Ono nie łączy swoich zachowań z narzuconą karą, za to odczuwa wstyd i odrzucenie. „Czego uczą się nasze dzieci, kiedy dajemy im karę izolacji? Kara izolacyjna uczy: 'Kiedy zrobisz coś, czego nie lubię, odrzucę cię'. Uczy dzieci, że kiedy mają trudności, nie chcemy być w ich pobliżu, dopóki nie będą zachowywać się w sposób, który nam odpowiada. Psychologowie nazywają to 'warunkową pozytywną uwagą'” − pisze ekspert ds. rodzicielstwa dr Justin Coulson na łamach Insitute for Family Studies. Kara nie uczy, tylko rani W liście naszej poruszonej czytelniczki czytamy dalej: „Matka stała obok, patrzyła w telefon, a jej synek próbował odwrócić się choć na chwilę. Płakał bezgłośnie. Wtedy pomyślałam: nigdy nie zrobię tego mojemu synowi”. Autorka listu zaznacza, że nie ocenia innych rodziców, lecz ta jedna scena stała się dla niej przełomowa. „Wiem, jak trudno opanować złość. Sama mam temperament. Ale kiedy zobaczyłam jego twarz, zrozumiałam, że kara wstydu nie ma sensu” – pisze. Eksperci podkreślają, że małe dzieci nie uczą się w stresie. Wyrzuty, groźby i stawianie w kącie mogą przynieść odwrotny efekt – zamiast refleksji pojawia się poczucie bycia gorszym. A to prosta droga do utrwalania w dziecku lęku i niepewności. „Stawiając dzieci w kącie, sprawiamy, że czują się bezwartościowe, poniewa…

stawianie-do-kata-73e0361.png
width: 1600
height: 1200

Dorota Zawadzka nie wytrzymała! Uprzedza: „Zrobię publiczną drakę. Matki, co z Wami?”
type: item
date: 2022-07-08T08:29:58.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: Dorota Zawadzka
subject: dziecko mama
subject: kara dla dziecka
subject: karanie dziecka
description: Dorota Zawadzka uprzedza, że jeśli jeszcze raz zobaczy tę skandaliczną reakcję matek, zrobi publiczną drakę. Psycholożce chodzi o to, jak zachowują się mamy, gdy dziecko wywróci się i płacze…
encoded: Na swoim profilu na Facebooku Dorota Zawadzka opublikowała wymowny wpis. Nie ma żadnych wątpliwości, co sądzi na temat karania dzieci za potykanie się, przewracanie i płacz… Dorota Zawadzka: „Tak NIE WOLNO” Wiele wskazuje na to, że to naprawdę pierwsze i ostatnie ostrzeżenie ze strony oburzonej psycholożki. „Jeśli jeszcze raz spotkam matkę, która w momencie, gdy jej małe dziecko się potknie i przewróci, i często płacze – uderzy je za to, to zdobię jej publicznie drakę” – napisała Dorota Zawadzka. Nie ma wątpliwości, że takie zachowanie matek jest karygodne i niedopuszczalne. Psycholożka podkreśla, że niniejszym wpisem chce powiedzieć na ucho każdej matce, która bije dziecko za to, że się potknęło, przewróciło, płacze, że: „tak NIE WOLNO. Że proszę, by tak nie robiła”. „Ludzie, matki, co z wami?” Dorota Zawadzka dodaje, że jeśli chodzi o tego typu sytuacje, nie ma mowy o żadnych usprawiedliwieniach. „Tylko dziś widziałam dwie takie sytuacje. Ludzie, matki, co z wami? I nie piszcie mi tu żadnych usprawiedliwień, że matka też ma prawo do nerwów, że dziecko pewnie robi, co chce, że wyrwałam z kontekstu. Wrrr”. W komentarzach trudno o głos rodzica, który próbowałby tłumaczyć klapsy za dziecięce potknięcia. „Trzeba sprzedać kopa za karę” Osoby komentujące wpis Doroty Zawadzkiej nie kryją oburzenia. Wśród komentarzy pojawiły się nawet propozycje, jak można ukarać mamę, która wyżywa się na dziecku za jego problemy z chodzeniem czy płacz. Choć nie są to odpowiednie reakcje – przemoc rodzi przemoc, nie należy jej stosować! – widać, że wpis psycholożki wywołał emocje wśród internautek: „Szok. Trzeba jej podstawić nogę i jak się przewróci, to sprzedać kopa za karę. Skąd się biorą tacy ludzie?”; „Mam nadzieję, że na starość, jak ta matka upadnie, jej dziecko ją podniesie i kopnie w d…! Przecież uczyło się od najlepszej! Wstyd, jak tak można”; „W takich sytuacjach zastanawiam się, co robi z dzieckiem w domu, jeśli publicznie postępuje w ten sposób. I żeby było sprawiedliwie, nie …

imgifXsS8-2f6d26f.png
width: 1720
height: 1236

Kary dla dzieci – jak karać dziecko za złe zachowanie? [WIDEO]
type: item
date: 2020-09-21T07:36:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: kara dla dziecka
description: Wymierzenie kary dla dzieci uznawane jest przez wielu rodziców za jedyny sposób na wyegzekwowanie stosownego zachowania. Neuropsycholog dziecięcy Dominika Słomińska tłumaczy, że nie jest to jednak najlepsza metoda wychowawcza. Kara to nie to samo, co konsekwencja.
encoded: Dbanie o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka nie jest najłatwiejszą sprawą, ale można się tego nauczyć. Dominika Słomińska, neuropsycholog dziecięcy, wyjasnia, dlaczego konsekwencje są o wiele lepsze w wychowywaniu niż kary dla dzieci. Kary dla dzieci a konsekwencje Ekspertka podkreśla, że należy odróżniać karę od konsekwencji. „Konsekwencja jest cudownym narzędziem wychowawczym, kara – niekonieczne. Kara powoduje, że dziecko nie będzie prezentować danego zachowania w obecności osoby, która karze, natomiast w pozostałym czasie może to zachowanie prezentować. Natomiast konsekwencja jest wtedy, kiedy dziecko świadomie podejmuje działanie i jest świadome poniesienia konsekwencji” – tłumaczy psycholog. Jak karać dziecko za złe zachowanie? Rodzice mówią często, że muszą karać dziecko, gdy źle się zachowa, bo inaczej będzie robiło, co chciało. Owszem, nie należy pobłażać niewłaściwemu zachowaniu, natomiast lepszym sposobem od wymierzenia nieadekwatnej kary do czynu jest wyciągnięcie bardzo konkretnej, realnej i adekwatnej konsekwencji danego zachowania. Zobacz także: Dlaczego surowe zachowanie prowokuje dzieci do kłamstwa? Konsekwencja kontra kara dla dziecka: przykłady Neuropsycholog Dominika Słomińska pokazuje na przykładzie, na czym polega różnica. Wyobraźmy sobie sytuację, że dziecko gra w piłkę w domu, czego nie wolno mu robić. „Mama mówi: «nie graj w piłkę, bo zbijesz mi wazon». Ale dziecko nie słucha mamy, dalej gra w piłkę i tłucze ten wazon. I mama wtedy, w przypływie wściekłości mówi: «mówiłam ci, że zbijesz ten wazon, oddaj mi swoje kieszonkowe, nie będziesz oglądać przez tydzień telewizji i nie pójdziesz na urodziny do koleżanki» – to jest kara i dziecko nie będzie grać w piłkę przy mamie, bo wie, że u mamy to powoduje złość. Natomiast jeżeli mama powie: «słuchaj, u nas w domu nie gra się w piłkę, możesz stłuc wazon. Jeżeli tak się zdarzy, będziesz musiał odkupić ten wazon ze swojego kieszonkowego». I jeżeli dziecko będzie uprzedzone o tej konsekwencji i mim…

113465-ae776af.jpg
width: 1200
height: 800

Wychowanie dzieci bez nagród i kar? – wywiad z ekspertem
type: item
date: 2017-09-20T14:41:15.000Z
creator: sniemczyk
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: kara dla dziecka
subject: rodzicielstwo bliskości
subject: wychowanie bez przemocy
description: Małgorzata Musiał, pedagożka, mama trójki dzieci i autorka bloga Dobrarelacja.pl, o nagrodach i karach w rodzinie. Ta rozmowa otwiera oczy!
encoded: Czy kary są konieczne w wychowaniu dziecka? A nagrody? No właśnie ani jedne, ani drugie! – mówi pedagożka, Małgorzata Musiał, autorka książki „Dobra relacja. Skrzynka z narzędziami dla współczesnej rodziny”. Rozmawiamy o tym, na co zwracać uwagę w relacjach z dzieckiem. Małgorzata Musiał – pedagog, żona i mama trójki dzieci. Prowadzi warsztaty, szkolenia i indywidualne konsultacje, jest również jednym z niewielu w Polsce mentorów grup SAFE, programu wspomagającego budowanie bezpiecznej więzi między rodzicami a dziećmi. Autorka bloga DobraRelacja.pl Kto odpowiada za relacje w rodzinie? Małgorzata Musiał: Rodzice. To moje przekonanie ma dużo wspólnego ze zdaniem Jespera Juula (duński terapeuta rodzinny i pedagog – przyp. red.), który kiedyś stwierdził, że to rodzice i wyłącznie rodzice odpowiadają za atmosferę w domu. Mówiąc jednak o relacjach, chciałabym jednak zostawić taki margines, że jeśli z jakimś dzieckiem mamy trudne relacje, to wcale nie musi to znaczyć, że robimy coś źle. Bo na dziecko wpływają różne czynniki, np. genetyczne. Jeśli np. ono nie umie wyrażać emocji w społecznie akceptowalny sposób, to przecież nie musi znaczyć, że rodzice popełnili gdzieś błąd. Na swoim blogu piszesz o budowaniu dobrej relacji z dzieckiem, bez nagród, kar i bez oceniania. Zastanawiam się, czy naprawdę taka ścieżka jest możliwa? I czy w ogóle można się nauczyć czegoś tak abstrakcyjnego jak budowanie relacji? Jestem przekonana, że ścieżka, którą wskazuję, jest dostępna dla wszystkich, bez względu na to, czy ktoś jest cierpliwy, opanowany, refleksyjny, czy porywczy, wybuchowy i jest mu trudniej się opanować w trudnych sytuacjach. Ja sama mam bardzo dynamiczny temperament choleryka, więc jeśli ja daję radę, to głęboko wierzę, że większości ludzi także jest w stanie. A odpowiadając na to, czy dobrej relacji można się nauczyć, to chciałabym powiedzieć, że chociaż często nam się wydaje, że to, jacy jesteśmy, jest nam dane raz na zawsze, jestem zdania, że naprawdę wielu rzeczy m…

imgz0gBv2-70a3a2d.jpg
width: 796
height: 539

Ogoliła córce głowę na łyso – czy znacie bardziej okrutny sposób karania dziecka?!
type: item
date: 2016-10-05T08:32:54.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kara dla dziecka
subject: karanie dziecka
subject: metody wychowawcze
subject: wychowanie dziecka
description: By dać córce nauczkę, matka zgoliła jej głowę na łyso. "Brawo dla mamy!" – piszą internauci. Jak można zrobić swojemu dziecku coś takiego?!
encoded: W serwisie Wirtualna Polska pojawił się film, który nami wstrząsnął. Film pokazuje, jak matka przy użyciu maszynki goli córce głowę. Dziewczynka płacze, krzyczy i zasłania dłońmi twarz. Ogolenie głowy miało być nauczką dla dziewczynki, która obrażała chorą na raka koleżankę. Nie znamy źródła filmu, przez co nie możemy mieć pewności, że rzeczywiście taki był powód zachowania matki. Według jednego z amerykańskich serwisów ten sam film został udostępniony rok temu, z zupełnie innym podpisem. Matka miała karać córkę nie za wyśmiewanie chorej koleżanki, ale za... publikację niestosownych zdjęć w Internecie. Niezależenie od prawdziwego powodu, warto zastanowić się nad samym sposobem karania dziecka w tak okrutny sposób. Zobaczcie film: View oEmbed on the source website Pod artykułem pojawiło się ponad sto komentarzy. Większość internautów poparła metody wychowawcze matki. Brawo dla mamy, wiem że było jej trudno to uczynić ale czasem rodzice wykonując tak radykalne kary swoim dzieciom chronią je przed bardzo złymi postępkami. Taraz matki które są stanowcze uważa się za złe. A tylko takie które na wszystko pozwalają to są te dobre. – X Matka słusznie postąpiła, teraz smarkula zastanowi się 10 razy zanim bedzie sie śmiała z kogoś wg niej "gorszego". – samotny ojciec41 Radykalne ale skuteczne dla mlodej panienki .mlodzi teraz sa okrutni dla slabszych od siebie. – Wojtek Bardzo dobrze zrobiła, postąpiła bym tak samo. Do dzisiejszych dzieci i młodzieży trzeba tak przemawiać, bo rozmowy już nic nie dają. – Ruda Brawo dla mamy! Więcej takich matek! – Zaczarowana To szokujące, jak wiele osób popiera matkę dziewczynki. Matka nie tylko użyła wobec córki siły, ingerowała w jej ciało, ale upokorzyła ją, nagrywając film i publikując go w Internecie. Niezależnie od powodu, z jakiego to zrobiła, zachowała się karygodnie. Ogolenie dziecku głowy jest aktem przemocy, a przemoc rodzi przemoc. Gdy matka nie szanuje swojego dziecka, dziecko nie będzie szanowało ani jej, ani nikogo innego. Rodz…

imgKTJti6-30f1f1f.jpg
width: 1280
height: 720

7-latek pozostawiony przez rodziców w lesie – odnaleziony!
type: item
date: 2016-06-03T08:13:47.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kara dla dziecka
subject: las
description: Co się z nim działo? Jak przetrwał 6 dni i nocy w lesie? Cała ta historia jest nieprawdopodobna!
encoded: Przez blisko tydzień cały świat żył historią 7-latka, pozostawionego przez rodziców za karę w lesie. Chcieli mu dać nauczkę za złe zachowanie, a sami dostali ją w zwielokrotniony sposób. Okazało się bowiem, że kiedy po kilku minutach zawrócili po chłopca, tego nie było już na poboczu drogi. Setki policjantów, strażaków i ochotników, przeszukiwało las bez skutku, aż do dziś. Chłopca odnaleziono 7 km od miejsca pozostawienia! "Czy masz na imię Yamoto?" – 7-latek poza zmęczeniem i obniżoną temperaturą ciała, nie ma innych obrażeń – poinformowali lekarze, którzy zajęli się chłopcem. Wszyscy zadają sobie pytanie, gdzie przebywało dziecko i jakim cudem przetrwało w lesie przez tyle dni? Chłopiec odnalazł oddaloną o 7 km opuszczoną bazę wojskową i tam, w budynku koszar, znalazł schronienie. Żeby nie zmarznąć w nocy, kiedy to temperatura w górach spada do kilku stopni Celsjusza, dziecko opatulało się materacami zgromadzonymi w bazie. Niestety 7-latek nie odnalazł żadnego jedzenia i przez 6 dni pił wyłącznie wodę! To fascynujące, jak zaskakująco dobrze poradził sobie w obliczu tak niebezpiecznej sytuacji. Przetrwanie w lesie przez 6 dni, nie zawsze udaje się nawet dorosłym osobom. Ojciec chłopca przeprasza –Moje przesadne zachowanie sprawiło ogromny ból mojemu synowi. Bardzo przepraszam za problemy, jakie wywołałem wśród ludzi zaangażowanych w poszukiwania. Bardzo kocham swojego syna i od teraz chcę spędzać z nim więcej czasu. Bardzo wszystkim dziękuję – przepraszał publicznie ojciec chłopca. Skruszony, ale i zawstydzony faktem, że o jego nieodpowiedzialności dowiedział się cały świat. Czy rodzice zmienią swoje zachowanie wobec syna? Czy skorzystają z pomocy psychologów, którzy nauczą ich jak rozmawiać z dzieckiem, jak go karać i jak nagradzać? Trudno ocenić, na ile ta historia wstrząsnęła nieodpowiedzialnymi rodzicami i jakie wnioski wyciągną. Oby zmądrzeli! Przeczytaj także jak zaczęła się ta historia: Przez głupotę rodziców, dziecko jest samo w lesie już od 2 dni!

imgPKIzgE-f635f81.jpg
width: 420
height: 280

Jak karać dziecko?
type: item
date: 2014-06-05T12:24:02.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bicie dzieci
subject: kara dla dziecka
subject: niegrzeczne dziecko
subject: zasady wychowawcze
description: Tyle się teraz mówi o negatywnych skutkach klapsów i pozytywnym działaniu pochwał, iż można odnieść wrażenie, że lepiej w ogóle nie karać dziecka. Tymczasem kary mogą działać wychowawczo i czasem po prostu trzeba je wymierzać. Jak to robić, by odniosły dobry skutek, a nie skrzywdziły dziecka? Sprawdź!
encoded: Wszędzie słyszysz, że chwalenie dziecka jest zdecydowanie lepsze niż karanie. To prawda. Jeśli chcemy, by dziecko w jakiś sposób się zachowywało, np. mówiło „dzień dobry", pożyczało rówieśnikom zabawki, powinniśmy je chwalić za każdym razem, gdy zachowa się tak, jak tego oczekujemy. Tyle tylko, że już zdecydowanie rzadziej mówi się, co zrobić, jeśli taki mały człowiek jest niegrzeczny, np. bije innych, mówi brzydkie wyrazy czy po prostu nie chce cię posłuchać. Jak reagować? Choć zabrzmi to groźnie, odpowiedź brzmi: ukarać. Ale mądrze, adekwatnie do winy, wieku, sytuacji. Oto kilka ważnych zasad, które pomogą ci w odpowiednim ukaraniu dziecka. Kara musi być zapowiedziana Najpierw dziecku powinnaś wytłumaczyć, że czegoś nie wolno. Jeśli malec nie dostosowuje się, trzeba mu zakaz powtórzyć jeszcze raz, ale tym razem jednocześnie uprzedzić, że jego nieposłuszeństwo zostanie ukarane (np. "Jeśli jeszcze raz zaczniesz wyrywać Jaśkowi zabawkę, schowam twoje autko do torebki i oddam ci dopiero wieczorem"). Czytaj też: Wychowanie bezstresowe – Czy wychowywać bezstresowo? Najlepszą karą jest odebranie przywileju Twoje zdanie „Jeśli jeszcze raz sypniesz koleżance piaskiem w oczy, natychmiast wrócimy do domu" jest znacznie skuteczniejsze niż straszenie, np. klapsem czy czarownicą, która zabiera niegrzeczne dzieci. Kara musi być zawsze wyegzekwowana Aby kary były skuteczne, potrzebna jest konsekwencja. Gdy dziecko będzie wiedziało, że prawdopodobnie i tak mu odpuścisz, nie posłucha twoich gróźb. Zobacz też: Złe zachowanie – 9 kół ratunkowych Kara nie powinna być odwleczona w czasie Wymierzenie kary kilkulatkowi powinno następować tuż po złym zachowaniu. Jeśli np. zagrozisz małemu dziecku, które źle się zachowuje, że nie pójdziecie w następny weekend do zoo, to tak daleka perspektywa może nie zadziałać na jego wyobraźnię. Poza tym i tobie będzie trudniej być konsekwentną i dotrzymać słowa. W karaniu rodzice muszą trzymać wspólny front Nie zawsze macie takie same poglądy na temat w…

imgKwjh01-5f29bc8.jpg
width: 1024
height: 683

Jak mądrze karać i nagradzać dziecko - film
type: item
date: 2012-08-20T08:47:03.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: kara dla dziecka
subject: metody wychowawcze
subject: wychowanie dzieci
description: Pewnie chcielibyśmy, by dziecko zawsze zachowywało się bez zarzutu. Ale tak nie jest. Co zatem zrobić, gdy dziecko pomimo naszych próśb czy zakazów coś zbroiło? Najważniejszą zasadę mądrego karania i nagradzania dziecka tłumaczy pediatra.
encoded: Film powstał we współpracy z Centrum Medycznym Małe dzieci nie zawsze chętnie słuchają dorosłych. Ich ciekawość świata, chęć sprawdzenia, co się stanie (gdy pociągną za obrus, wezmą telefon mamy, wcisną klawisz w klawiaturze komputera), a wreszcie nieumiejętność rozpoznania, że jakieś rzeczy czy czynności mogą być niebezpieczne, sprawiają, że dzieci czasem robią źle. A dorośli wtedy krzyczą, grożą, niestety bywa, że dają także klapsa. To złe metody wychowawcze. Jak zatem sprawić, żeby dziecko cię słuchało? Są na to dwie ważne rady: 1. Nagradzaj za dobre zachowanie Nagroda działa znacznie lepiej i szybciej niż kara. Dziecko, które zrobiło coś dobrze, pochwal, bij mu brawo, możesz także w nagrodę dać mu mały prezent (np. naklejkę, maskotkę itp.). Dzieci bardzo mocno potrzebują naszej, rodzicielskiej akceptacji, dlatego nagradzane czynności chętnie powtarzają. 2. Karę wiąż z przewinieniem Gdy dziecko coś zbroiło, pomimo twoich wcześniejszych zakazów czy nakazów, niestety musisz je ukarać. Ale karę powinnaś zapowiedzieć, np. powiedz :„Jeśli nie przestaniesz sypać piaskiem w oczy Kasi, natychmiast wychodzimy z piaskownicy". Poza tym kara powinna być bezpośrednio związana z przewinieniem, czyli nie karz dziecka zakazem oglądania dobranocki za to, że wysmarowało czekoladką ścianę, tylko powiedz, że nie może jeść przez jakiś czas czekoladek, bo nie szanuje jedzenia.

img0StK0W-7226a4a.jpg
width: 800
height: 533

Jak mówić, żeby dziecko słuchało?
type: item
date: 2010-01-27T07:31:14.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: kara dla dziecka
subject: rodzicielstwo
subject: wychowanie dzieci
subject: wychowanie dziecka
description: Już nie masz siły powtarzać, by dziecko sprzątnęło klocki, nie wyrywało koledze zabawek... Dziecko niby słucha, a i tak robi swoje!
encoded: Każdemu dziecku zdarza się czasem nie posłuchać. Ale są też dzieci, na których rodzicielskie prośby nie robią żadnego wrażenia. Rodzice uciekają się wtedy do różnych sposobów: nie tylko proszą, ale czasem też grożą, straszą, zabraniają, powtarzają wiele razy... I co? I nic. Bo aby dziecko posłuchało, trzeba nauczyć się do niego mówić. Oto, jak tego dokonać. Nie traktuj dziecka jak partnera Dziecko jest twoim partnerem jedynie w tym sensie, że należy mu się szacunek. Nie ubieraj go więc w to, czego nie lubi, nie zmuszaj do jedzenia znienawidzonej owsianki. Ale nie musisz mu skrupulatnie tłumaczyć wszystkiego, o co go prosisz. Są rzeczy, które dziecko po prostu musi zrobić, bo od tego zależy jego bezpieczeństwo, zdrowie. Mówisz np.: „Przed przejściem przez ulicę rozejrzyj się w lewo, w prawo, a potem raz jeszcze w lewo”. „Ale dlaczego, przecież nie jadą samochody. Po co mam patrzeć dwa razy w lewo? Dlaczego nie odwrotnie” – słyszysz w odpowiedzi. Wygadany pięciolatek ma często tak dużo argumentów, że w końcu opadają ci ręce. Albo wpadasz w furię, bo masz już dosyć tłumaczeń. W takich sytuacjach nie musisz bawić się w długie wyjaśnienia. Dziecko powinno wiedzieć, że są zasady, które nie podlegają żadnej dyskusji, i trzeba się do nich stosować. Mów tak, żeby dziecko usłyszało Dziecko często nie może zrobić tego, o co je prosisz, bo po prostu cię... nie słyszy! Nie ma to nic wspólnego z problemami ze słuchem. Jeśli jest zaaferowane zabawą, nie zwraca uwagi, co do niego mówisz. Jego pracujący na wysokich obrotach mózg jest zajęty czymś innym. Gdy malec się bawi, a ty chcesz, by zrobił coś innego, najpierw zawołaj go do siebie lub sama podejdź. Potem powiedz jasno, krótko i zwięźle, o co ci chodzi, np. „Idź do łazienki, umyj rączki, kolacja na stole”. Ale jeśli widzisz, że dziecko bawi się w najlepsze, już kilka minut przed posiłkiem powiedz mu: „Zaraz musimy skończyć zabawę, może już zaczniesz odprowadzać rycerzy na zamek...”. Powiedz dziecku precyzyjnie, czego oczekujesz…

img1KFIH4-a6996fe.jpg
width: 600
height: 400

Metody wychowawcze, których lepiej unikać
type: item
date: 2007-07-02T10:16:12.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: kara dla dziecka
subject: klapsy
subject: metody wychowawcze
subject: wychowanie dziecka
description: Niektóre metody wychowawcze są nieskuteczne, a czasem wręcz szkodliwe. Poznaj je, aby ich unikać.
encoded: Klapsy - to jest metoda wychowawcza Bite dziecko uczy się, że przemoc to sposób na rozwiązywanie konfliktów; że silniejszy ma rację. Potem samo stosuje tę metodę. A na razie zaczyna się bać, spada jego poczucie własnej wartości, może robić na przekór – by zachować resztki godności. Wychowywanie krzykiem Tak jak bicie są wyrazem twojej bezradności. Poniosło cię – to się zdarza. Gdy czujesz, że wybuchniesz, lepiej pooddychaj głęboko, policz do dziesięciu, wyjdź do drugiego pokoju, żeby się uspokoić. Kary - sposobem na wychowanie Działają, jeśli są wyraźną konsekwencją winy. I dziecko pojmuje, że to skutek złego zachowania. Roczne czy dwuletnie dziecko jest na to jeszcze za małe. Ale zrozumie, jeśli powiesz: „Prosiłam, byś nie szarpała talerzykiem. Szarpałaś i zupa się wylała. Musimy teraz razem posprzątać”. Zawiłe tłumaczenia Małe dziecko umie skupić uwagę tylko na chwilę. Wszystko, co następuje po pierwszym zdaniu, nie dociera do niego. Zaczyna traktować twoje wykłady jako coś, co lepiej ignorować. Tłumacz krótko i prosto (góra dwa zdania!): „Nie wolno biegać po ulicy, bo są tam samochody”. Wzbudzanie poczucia winy „Zjedz, bo inaczej mama będzie smutna” itp. To za duże obciążenie emocjonalne dla dziecka. Nie ma on jeszcze wykształconej w pełni empatii (umiejętności wczuwania się w doznania innych). I powinien raczej jeść dla zaspokojenia głodu, a nie dla zadowolenia mamy. Przekupywanie dziecka Można je wykorzystać w trudnych sytuacjach (np. u lekarza). Ale dziecko to nie zwierzątko, które trzeba kusić: „Jak ładnie pójdziesz do sklepu, kupię Ci lizaka”. Powiedz raczej: „Jeśli szybko dojdziemy, będzie czas, byś sam wybrał bułeczki i policzymy je”. Szantaż, straszenie dziecka „Jak nie dasz się ubrać, to zostaniesz sam w domu!”. A przecież nie zostawisz dziecka samego. Dziecko szybko się zorientuje, że nie warto brać gróźb poważnie. Stosuj je, gdy są realne. Nie będzie to szantaż, tylko przedstawianie konsekwencji. Zobacz też: O poczuciu własnej wartości, czyli jak wycho…

imgzPKVzL-9232c1b.jpg
width: 960
height: 640

Jak mądrze karać dziecko? Rady dla taty
type: item
date: 2006-12-27T09:28:50.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: kara
subject: kara dla dziecka
subject: zasady wychowawcze
description: Co powinieneś wiedzieć o karach? Karać należy skutecznie i spokojnie. To trudne, ale bardzo ważne. Kara wymierzona pod wpływem emocji jest jedynie zemstą.
encoded: Jesteś mężczyzną. Przyszłym lub świeżo upieczonym ojcem. Do tego racjonalnym facetem, który ma świadomość, że w relacjach ze swoim największym szczęściem – dzieckiem – będzie musiał wymierzyć mu wiele kar. Tak jak dziesiątki kar wymierzył ci twój tata, a jemu z kolei jego ojciec. Kara powinna być skuteczna i przemyślana Zastanawiasz się, które kary są odpowiednie, a które nie. Myślisz o nich – klapsach, zakazach, nakazach. Tymczasem powinieneś zacząć od podstaw. A podstawa podstaw jest taka, że kara musi być skuteczna. Musi czemuś służyć! Wychowaniu, zahamowaniu niewłaściwego zachowania dziecka, zapobiegnięciu kolejnemu złamaniu zasad. Jeśli kara nie pomoże osiągnąć któregokolwiek z tych celów, będzie zwyczajną zemstą. Agresywną reakcją na zawód, jaki rodzicowi sprawiło dziecko. Co więcej, będzie prawie na pewno niewspółmierna do winy. A na dodatek nieprzewidywalna – dziecko nie zrozumie, za co zostało ukarane. Nie odniesie kary do swojego czynu. Następnym razem zrobi więc zapewne to samo. 4 etapy kary Żeby kara (a właściwie wyciągnięcie konsekwencji z tego, co się wydarzyło) była skuteczna, powinna być finałem czteroetapowego ciągu zdarzeń. Tylko wówczas będzie miała pozytywny wpływ na wychowanie dziecka. Żadnego z etapów nie wolno pominąć. Nie należy też cofać się do poprzedniego, bo dziecko dostrzeże twoją niekonsekwencję, a więc zostanie poinformowane, że bezkarnie może grać ci na nosie. Co to za 4 etapy karania? 1. Ustal zasady To wolno, a tego nie. „W naszym domu nie siadamy na stole” – mówisz. Dziecko najpierw musi dowiedzieć się od ciebie, co jest złe, żebyś później mógł je ukarać, jeśli naruszy zasadę. Bez klarownych reguł nie zrozumie, dlaczego poniosło konsekwencje. To na etapie ustalania zasad tłumaczysz, dlaczego podejmujesz takie, a nie inne decyzje. Oczywiście są też reguły, które ustalasz, a których szczegółowo wyjaśniać nie musisz. Trudno, żebyś dwulatkowi robił wykład z fizyki po tym, jak zabroniłeś mu dotykać kontaktu. 2. Ostrzegaj Jeśli maluch po…

imgI12Dra-88d1099.jpg
width: 1024
height: 740