Dziecko nie chce spać? 15 powodów, dlaczego tak się dzieje
Powodów, dla których dziecko nie chce spać, może być kilka, np. dziecko jest wyspane lub nie odróżnia nocy od dnia. Przyczyną może być również nieregularny tryb życia, głód, zdenerwowanie lub zatkany nosek.
Czasami dziecko nie chce spać, bo jest gł, dlaczego niemowlę nie chce spać w łóżeczku jest niewygodny materac - może jest on za twardy lub za miękki? Przyczyną nieprzespanych nocy bywa też nieregularny tryb życia malucha, nieodpowiednia pora lub fakt, że po prostu dziecko jest wyspane. Sprawdź, co zrobić, gdy niemowlę nie chce spać z jednego z tych powodów. Spis treści: 1. Dziecko nie chce spać, bo jest wyspane 2. Dziecko nie chce spać, bo nie odróżnia dnia od nocy 3. Dziecko nie chce spać, bo jest dla niego za wcześnie 4. Dziecko nie chce spać, bo nie jest zmęczone 5. Dziecko nie chce spać, bo prowadzi nieregularny tryb życia 6. Dziecko nie chce spać samo 7. Dziecko nie chce spać, bo nie ma odpowiedniego miejsca do snu 8. Dziecko nie chce spać, bo jest głodne 9. Dziecko nie chce spać, bo coś mu przeszkadza 10. Dziecko nie chce spać, bo ma brudną pieluszkę 11. Dziecko nie chce spać, bo jest zdenerwowane 12. Dziecko nie chce spać, bo jest zbyt zmęczone 13. Dziecko nie chce spać, bo... jest za cicho 14. Dziecko nie chce spać, bo ma zatkany nos 15. Dziecko nie chce spać, bo ma niewygodny materac 1. Dziecko nie chce spać, bo jest wyspane Ze snem jest jak z jedzeniem: jedne maluchy potrzebują go więcej, inne mniej. Jeśli dziecko jest pogodne i wygląda na wypoczęte, oznacza to, że śpi wystarczająco długo, nawet jeśli spędza w łóżku mniej czasu niż rówieśnicy. Możesz jedynie spróbować trochę „przemeblować” jego dobę, np. skrócić dzienną drzemkę. 2. Dziecko nie chce spać, bo nie odróżnia dnia od nocy Noworodki śpią i budzą się we własnym rytmie. Kilkumiesięczne maluszki potrafią już odróżniać dzień od nocy. Tyle teorii, w praktyce bywa z tym różnie. Niektóre dzieci w ciągu dnia śpią jak susły, a w środku nocy są radosne i gotowe do zabawy. Na szczęście jest na to rada. Co zrobić? Pokaż dziecku, czym się różni dzień od nocy. Gdy drzemie w dzień, nie zasłaniaj szczelnie okien, nie wyłączaj radia, nie chodź po domu na palcach. Możesz też położyć dziecko w innym miejscu niż na noc, np. w kojcu. Wieczorem postępuj inaczej. Zgaś światło, mów ciszej, wprowadź wieczorne rytuały. Nie daj się wciągnąć w zabawę. 3. Dziecko nie chce spać, bo jest dla niego za wcześnie Jeśli twoje dziecko nie należy do rannych ptaszków (zazwyczaj budzi się późno, rano jest półprzytomne, werwę natomiast odzyskuje wieczorem) nie licz na to, że będzie zasypiać zaraz po dobranocce. Oczywiście nawet stuprocentowa „sowa” nie powinna chodzić spać o północy. Jeśli chcesz, by dziecko zasypiało chociaż odrobinę wcześniej, postaraj się stopniowo zmienić jego przyzwyczajenia. Zacznij jednak nie wieczorem, a rano – od wcześniejszej o kwadrans pobudki. 4. Dziecko nie chce spać, bo nie jest zmęczone Im dziecko starsze, tym ważniejsza dla jego dobrego snu jest sprawa aktywnego czuwania. Zabawy i ruch prowadzą do zmęczenia mięśni i układu nerwowego. By się zregenerować, dziecko mocno zasypia. Dbaj, aby malec w ciągu dnia dużo się ruszał (leżał na brzuszku i obracał się na boczki, raczkował) i miał zapewnione urozmaicone bodźce (spacery, zabawy). 5. Dziecko nie chce spać, bo prowadzi nieregularny tryb życia Nieregularny tryb życia (raz wstajemy o 6.00, a raz o 11.00, dziś kąpiemy się przed dobranocką, jutro dopiero po wyjściu gości) utrudnia zasypianie. W miarę stały rozkład dnia oraz wieczorne rytuały (kąpiel, przebieranie w piżamkę, znajoma melodia z pozytywki itd.) pomagają dziecku zorientować się, że pora iść spać. Oczywiście nie trzeba trzymać się planu dnia z żelazną konsekwencją – pojedyncze odstępstwa nie wprowadzą w życiu malucha dużego zamieszania. Najważniejsze, by dziecko nie żyło w totalnym chaosie. 6. Dziecko nie chce spać samo Dzieciom, przynajmniej na początku, najbardziej zależy na bliskości. Trudno spokojnie spać, gdy jest się samemu w pokoju i nie wiadomo, gdzie jest ukochana mama. Dziecko będzie spało spokojniej, jeśli ustawisz jego łóżeczko blisko własnego łóżka i w razie nocnej pobudki będziesz gładzić je po włoskach. Jeżeli chcesz, możesz spać razem z nim, nie rób tego jednak, gdy śpisz niespokojnie, zbyt głęboko, piłaś alkohol, palisz papierosy albo zażywasz leki, które sprawiają, że śpisz mocniej niż zwykle. Spanie z dzieckiem ma mnóstwo zalet (maluch śpi spokojnie, ty nie musisz się zrywać, by sprawdzić, dlaczego płacze). 7. Dziecko nie chce spać, bo nie ma odpowiedniego miejsca do snu Łóżeczko nie może stać tuż przy gorącym kaloryferze, bo powietrze jest tu najbardziej wysuszone i najgorętsze. Przed każdym spaniem pokój powinien być wywietrzony (świeże powietrze pomaga zasnąć, mózg się dotlenia). W cieplejsze dni możesz zostawiać na noc uchylone okno. Temperatura w pokoju nie powinna przekraczać 20°C. To ważne, zwłaszcza zimą, bo każdy stopień wyżej oznacza spadek wilgotności powietrza, co jest niekorzystne dla delikatnej skóry oraz śluzówki przełyku i noska. Nie układaj dziecka do snu przy zapalonym świetle. To silny bodziec, który może zakłócać odpoczynek. 8. Dziecko nie chce spać, bo jest głodne Dlaczego niemowlę nie chce spać? Noworodki i małe niemowlęta nie są w stanie najeść się na zapas, więc domagają się jedzenia także w nocy. Nie ma rady – przez kilka pierwszych miesięcy trzeba je karmić o najróżniejszych porach. Głód sprawia, że niemowlę nie śpi. Jeśli karmisz piersią, możesz spać razem z dzieckiem – nakarmisz je, niemal się nie budząc. Możesz także poprosić tatę dziecka, by przynosił ci głodomorka na czas karmienia do łóżka albo napoił go odciągniętym pokarmem. Jeżeli zaś karmisz butelką, postaraj się wszystko przygotować wieczorem (przegotowana woda w termosie, czyste butelki itd.). Roczne dziecko nie powinno już jednak jeść w nocy. A ma prawo o tym nie wiedzieć. Jeśli nadal domaga się jedzenia, spróbuj je trochę oszukać, podając mu zamiast mleka wodę. Być może po jakimś czasie przestanie się budzić. Po co miałoby przerywać sen dla czegoś, co nie jest mlekiem? 9. Dziecko nie chce spać, bo coś mu przeszkadza Wpijająca się w ciało gumka, zbyt ciasno zapięta pieluszka, przykrótkie śpiochy, niewygodny kaftanik, drapiąca skórę sztywna metka, łaskoczący w nos ukochany pluszak... Każda z tych rzeczy może być niczym ziarnko grochu, odbierające sen bajkowej księżniczce. Bardzo dokuczliwe są też metalowe zatrzaski od piżamki. Może to być również powodem tego, że niemowlę nie śpi w dzień. 10. Dziecko nie chce spać, bo ma brudną pieluszkę Spanie w pełnej pieluszce nie należy do przyjemności, nic więc dziwnego, że malec budzi się i zaczyna płakać. I dobrze, bo bakterie, które są w kupie, mogłyby powędrować do cewki moczowej i spowodować infekcję. Nie ma rady, trzeba wstać, przewinąć malca i trzymać kciuki, by szybko zasnął. Nie trzeba natomiast zmieniać pieluchy za każdym razem, gdy dziecko zrobi siusiu (oczywiście jeśli jest jednorazowa, a nie z tetry). 11. Dziecko nie chce spać, bo jest zdenerwowane Gdy dziecko jest rozdrażnione i zdenerwowane (a jak wiadomo, zdarza się to dzieciom dość często), trudno mu zasnąć. Zanim położysz złośnika do łóżka, postaraj się go uspokoić i wyciszyć. Może zadziała któryś ze sprawdzonych sposobów, np. śpiewanie kołysanki albo cichutkie szeptanie? Poszukaj też własnych trików. 12. Dziecko nie chce spać, bo jest zbyt zmęczone W spaniu przeszkadza dzieciom także... zmęczenie. Wysiłek, nadmiar emocji dziecka (nawet przyjemnych), jakieś zmiany – wszystko to może wyprowadzić malca z równowagi. Bądź wyrozumiała. Po wyjątkowo intensywnym dniu ty też przewracasz się z boku na bok. 13. Dziecko nie chce spać, bo... jest za cicho Wszyscy wiedzą, że trudno spać w hałasie. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę z tego, że niektórym dzieciom przeszkadza w zasypianiu cisza. Znajome odgłosy, jak szum wody czy niezbyt głośna rozmowa, sprawiają, że malec czuje się bezpiecznie. Wiele dzieci najszybciej zasypia przy cicho grającym radiu. 14. Dziecko nie chce spać, bo ma zatkany nos Niemowlęta nie potrafią oddychać ustami, więc nawet niewielki katar u niemowlaka jest dla niego katastrofą. Jak tu spać, skoro trudno zaczerpnąć powietrze? Przed położeniem malucha do snu upewnij się, że jego nosek jest drożny. 15. Dziecko nie chce spać, bo ma niewygodny materac Za miękki, za twardy albo z innego powodu niewygodny materacyk może uniemożliwić spokojny sen nawet największemu śpiochowi. Materac dla niemowlaka powinien być elastyczny, ale na tyle twardy, by nie zapadał się pod ciężarem ciała. Lepiej, żeby był nowy. Nie dawaj maleństwu poduszki. Jest niebezpieczna (dziecko może wtulić w nią buzię, co mu utrudni oddychanie) i źle wpływa na kształtujący się kręgosłup. Jeśli z powodu kataru albo wiotkości krtani malec powinien spać z ułożoną wyżej głową, unieś cały materac, np. podstawiając pod nogi łóżka równej grubości książki. Zobacz także: Bezpieczny sen niemowlęcia - 10 ważnych wskazówek Spokojny sen malucha, czyli jak zamienić łóżeczko w przytulną przystań Wiemy, co niekorzystnie wpływa na sen dziecka! Robi to większość rodziców
Ile tracisz snu, rodząc dziecko? Naukowcy już to wyliczyli
Nieprzespane, szarpane noce, w dzień opieka non stop – tak bardzo często wyglądają początki macierzyństwa. Obliczono, ile maluch zabiera mamom snu, ale są też sposoby, żeby chociaż trochę sobie ulżyć. Znasz je?
Naukowiec Kelly Sullivan, adiunkt epidemiologii w Wyższej Szkole Zdrowia Publicznego Jiann-Ping Hsu w Georgia Southern University w Stanach Zjednoczonych przeanalizował ilość straconego snu u świeżo upieczonych rodziców. W tym celu przebadał 5 tysięcy 800 mam i ojców. Stracone 44 dni Okazuje się, że rodzice średnio tracą 2 godziny snu na dobę przez pierwsze pięć miesięcy życia dziecka, a następnie godzinę na dobę, aż do ukończenia przez malucha drugiego roku życia – wynika z badań Sullivana. Z kolei badania przeprowadzone na rodzicach w Wielkiej Brytanii pokazały, że rodzice tracą 44 dni snu w pierwszym roku życia dziecka, gdyż w ciągu nocy śpią przeciętnie 5,1 godziny. Naukowcy przestrzegają, że brak wysypiania się niesie za sobą bardzo poważne konsekwencje: zwiększonej liczby wypadków; problemów z koncentracją; słabszych wyników w szkole i pracy; większej liczby zachorowań; zwiększenia masy ciała. - To bardzo ważne, aby rodzice zdawali sobie sprawę z tego, jakie konsekwencje niesie ze sobą niewysypianie się i dbali o stan fizyczny i psychiczny swoich organizmów, tak aby móc w pełni opiekować się dziećmi" - podkreśla Sullivan. Mamy bardziej poszkodowane I tu wielka rola tatusiów, aby pomóc mamom, bo jak pokazują badania, mężczyźni aż tak bardzo nie tracą snu w porównaniu z kobietami."Każde dziecko w gospodarstwie domowym oznaczało blisko 50-procentowy wzrost szans kobiet na niewystarczającą ilość snu. Odwrotnie, sen mężczyzn nie był związany z posiadaniem dzieci w domu" – mówi naukowiec. Zobacz też: Konkurs "Zabawy, które wywołują uśmiech!" Wygraj 1 z 30 zabawek dla dziecka​ Prawdopodobnie jest to dosyć łatwe do wytłumaczenia, zważywszy na to, że to na kobiecie spoczywa głównie codzienna opieka nad dzieckiem, co jest szczególnie widoczne w przypadku karmienia naturalnego. Najwyższy czas, aby wprowadzić zdrowe nawyki snu – postulują badacze. Sullivan podkreśla, że trzeba "priorytetowo potraktować" własny odpoczynek, nawet kiedy minie już szczególnie trudny dla rodziców okres niemowlęctwa dziecka. "Podejście do rozwiązywania problemów ze snem musi być zindywidualizowane" - mówi. Jego zdaniem, są kobiety dla których "wybawieniem" będzie pozyskanie pomocy rodziny i przyjaciół. Inne mamy potrzebują nauczyć się technik radzenia sobie ze stresem, m.in. poprzez ćwiczenia fizyczne. Jeszcze będziesz spać Rodzice na różne sposoby radzą sobie z niewysypianiem. Niektóre mamy co drugą noc śpią same, a obowiązki nocnej opieki nad maluszkiem przejmują wówczas ich tatusiowie. Jedno jest pewne: na początku jest chaos i anarchia i tak stopniowo, stopniowo sytuacja staje się opanowana. Przy rocznym dziecku już się wysypiamy. Potwierdzają to badania z 2010 roku, opublikowanym w czasopiśmie "Pediatrics", dowodzące, że nawyki snu u niemowląt ulegają poprawie w pierwszych miesiącach życia. Statystyki pokazują, że świętowanie pierwszych urodzin malucha, to dla 85 procent rodziców jest także okazją do radowania się z przespanej nocy. Tak więc jest nadzieja! Czy wasze maluszki były dla was łaskawe i od urodzenia przesypiały noce, czy też cały miesiącami czekałyście na to? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach! Źródło: mother.ly Zobacz też: List mamy: "Do wszystkich mam, których dzieci przesypiają noce..." 5 sposobów (i przydatne gadżety) na dobry sen w ciąży 7 mitów na temat snu niemowląt. Wszystkie obalamy! [WIDEO]
Źle sypiasz? Zobacz, co jeść przed snem, a czego unikać!
Źle sypiasz? Warto przyjrzeć się diecie i posiłkom całej rodziny, żeby sprawdzić, czy nie jadacie niewłaściwego jedzenia wieczorem. Sprawdź, co jeść, a czego unikać przed snem.
Dla dobrego snu warto przyjrzeć się temu, co twoja rodzina je wieczorami. To oczywiste, że nie wysypiasz się, bo masz małe dziecko, ale może wpływ na to ma też jedzenie, które zjadasz przed snem? Może twoje dziecko przesypiałoby noce spokojniej, gdyby nie jadło wieczorem rzeczy, które nie są wskazane przed snem? Spójrz na listę pokarmów, których lepiej unikać wieczorem i tych, które powinniście jadać, żeby lepiej się wysypiać. Czego nie jeść wieczorem? Kolacja powinna być lekkostrawna. Spójrz, czego unikać przed snem: Burgery – cheeseburger, frytki, smażony kurczak to nieodpowiednie jedzenie na kolację. Unikaj fast foodu wieczorem i nie pozwalaj członkom rodziny na jedzenie takich potraw przed snem. Dzieci w ogóle nie powinny jadać fast foodu, chociaż domowy burger od czasu do czasu nie będzie zły – byle nie na kolację! Poza tym burgery są tłuste, a badania wykazały, że tłuste jedzenie wpływa niekorzystnie na sen i sprawia, że częściej się w nocy budzimy (czyt.: nie pozwól dziecku jeść niczego tłustego wieczorem!). Powoduje też zgagę. Pizza – ulubione danie wielu dzieci i dorosłych jest niewskazane na kolację. Nie jedzcie pizzy przed snem, ponieważ ser na jej wierzchu jest ciężkostrawny, a sos pomidorowy, jak dowiedziono w badaniach, może powodować ból brzucha w nocy i działać moczopędnie. Płatki śniadaniowe – nie bez powodu nazywamy je "śniadaniowymi", ale faktem jest, że dzieci (a czasem też dorośli!) chętnie zjadają miseczkę płatków przed snem, kiedy dopadnie ich głód. To szybka w przygotowaniu przekąska, niestety większość płatków zawiera za dużo cukru, który działa pobudzająco. Jeśli więc nie chcesz, żeby twoje dziecko skakało po łóżku prze pół nocy – nie dawaj mu wieczorem płatków! Ostre jedzenie – nawet jeśli lubisz kuchnię meksykańską lub indyjską albo po prostu ostro przyprawiasz dania, bo kochasz pikantne potrawy – nie rób tego wieczorem. Ostre dania mogą podrażniać żołądek, powodować zgagę i skończyć się nieprzespaną nocą! Napoje gazowane – najlepiej w ogóle zrezygnować z picia gazowanych napojów, a już na pewno nie powinnaś dawać ich dzieciom. Przede wszystkim jednak unikajcie picia gazowanych napojów przed snem – często zawierają kofeinę i zawsze mają za dużo cukru! (patrz: płatki śniadaniowe) Alkohol – jeśli już nie karmisz i lubisz wieczorem napić się wina albo piwa, pamiętaj, że nawet jeśli po lampce wina czujesz się senna, alkohol tak naprawdę sprawia, że jakość snu jest gorsza, częstsze są też nocne pobudki na wizytę w toalecie! Kurczak – unikajcie jedzenia wieczorem kurczaka, który zawiera dużo białka, co spowalnia trawienie o 50 proc. Zamiast więc smacznie spać w nocy, twój organizm będzie zajmował się trawieniem kolacji... Co jeść przed snem? Jeśli dopadnie cię głód przed snem albo zastanawiasz się, co powinniście dziś zjeść na kolację, rozważ którąś z tych rzeczy: Banany – zawierają dużo wapna i magnezu, które pomagają mięśniom się rozluźnić, dzięki czemu po bananach sypiamy lepiej. Może więc dziś na kolację zaproponujesz dzieciom banana? Mleko – szklanka mleka przed snem pozostaje aktualną wskazówką dla osób, które chcą dobrze spać. Mleko pomaga spać spokojniej i dłużej (choć niemowlęta wydają się mieć inne zdanie na ten temat, prawda?). Ryż jaśminowy – ryż stopniowo uwalnia glukozę do krwi, co powoduje, że śpimy spokojniej i nie budzimy się głodni po kilku godzinach. Czereśnie – to być może zaskakujące, bo w dzieciństwie często słyszeliśmy, że czereśnie są ciężkostrawne. Jednak okazuje się, że zawierają melatoninę, która korzystnie wpływa na sen. To samo dotyczy wiśni. Zobacz też: Przepisy na ciepłe kolacje dla dziecka - do druku Kolacja na mocny sen - jakie dania ułatwią dziecku zasypianie? Też zdarzyło ci się włożyć brudną pieluchę do lodówki? 13 oznak, że potrzeba snu!
Kiedy dziecko nie chce spać - opowieści mam
Noce pełne pobudek. Nieregularne drzemki w ciągu dnia. Są problemy ze snem malucha! Przeczytaj, jak rozwiązały je inne mamy.
Gdy dziecko śpi, rośnie najintensywniej, jego mózg porządkuje informacje, a układ odpornościowy zbiera siły do walki z chorobami. Jak wynika z badań, zdrowy sen zapobiega u dzieci otyłości w późniejszym wieku (to dlatego, że niewyspanie wiąże się z podwyższeniem poziomu hormonów, odpowiedzialnych za apetyt). Krótko mówiąc, sen to samo zdrowie... Szkoda tylko, że dziecko o tym nie wie. Kiedy ty dwoisz się i troisz, by je uśpić – ono uparcie otwiera oczka! Poznaj patenty innych mam na problemy ze snem dziecka. ...pilnuję rytuałów Czasami Malwinka nocuje u dziadków. Wiem, że nie śpi tam najlepiej i dlatego, gdy jest już z nami w domu, staram się zrobić wszystko, żeby odespała minioną noc. Dla każdego dziecka wyjątkowo ważna jest powtarzalność zdarzeń. To pozwala mu czuć się bezpiecznie. Dlatego trzymam się jednego, raz na zawsze ustalonego planu dnia i kładę córeczkę o stałej porze. Gdy kąpiel dziecka odbywa się codziennie o tej samej godzinie, kolacja przebiega tak samo, a usypianiu towarzyszy zawsze ta sama kołysanka czy bajeczka, Malwinka czuje się spokojna, bezpieczna i szybciej zasypia. Jedynym odstępstwem od naszych reguł są te noclegi u dziadków. Justyna ...przynoszę przytulankę Szymek ma już prawie roczek i ze wszystkich zabawek najbardziej lubi wymiętego i wyciućkanego już Pana Zająca. Co wieczór w naszym domu odgrywamy ten sam scenariusz. Tata kąpie Szymka i zanosi do łóżeczka. Kiedy już poprawia mu kołderkę i gasi światło, mały wykrzywia usta w podkówkę i zaczyna domagać się ukochanej maskotki. Wtedy wkraczam ja i sadzam Pana Zająca w rogu łóżeczka. Mały obraca się w jego stronę i zasypia. Ktoś mógłby zapytać, czemu nie damy synkowi od razu tej przytulanki. Próbowaliśmy. Nie zadziałało. Zabawne, ale trzeba odegrać całą scenkę. Paulina ...czule głaszczę Jak tylko odkładałam Pawełka do łóżeczka, momentalnie budził się i zaczynał płakać. Nie miałam siły jednak ciągle usypiać go na rękach. Dlatego kładę go w łóżeczku, siadam obok i czule zaczynam głaskać po głowie. To działa! Synek ewidentnie potrzebuje czułego dotyku i mojego ciepła. Kiedy usypia go tatuś, w ogóle nie mamy takiego problemu. Tylko tatusia często nie ma wieczorami w domu...Danka ...włączam cichą muzykę Wypróbowaliśmy płyty z kołysankami dla dzieci. Niestety, na Karolinkę nie podziałały. Kiedyś siedziałam z malutką sama w domu i włączyłam sobie płytę Ani Dąbrowskiej. Byłam zaskoczona, kiedy podczas zabawy na macie edukacyjnej Karolcia słodko zasnęła. Od tej pory trzymamy tę płytę na stałe w odtwarzaczu. Lena ...czytam bajeczkę Jeden raz, drugi, trzeci... Ukochanej książeczki o kotku Patryk mógłby słuchać do białego rana. Na szczęście po mniej więcej czterech repetach zamyka oczka i przestaje powtarzać: „Jeśce jas”. Aldona ...wołam tatusia Nasze kilkuletnie szkraby zawsze potrafią mnie wciągnąć w zabawę albo długą rozmowę przy usypianiu. Tatuś jest na to odporny, bo zasypia o wiele szybciej niż dzieci. Iza Sprawdź, ile snu potrzebują dzieci w różnym wieku. spisała: Joanna Karwat
Podobno już po szóstym miesiącu życia miało przesypiać całe noce. Dlaczego w takim razie twój dwulatek wciąż się budzi?
Niemowlęce pobudki możesz usprawiedliwiać np. głodem albo słabo rozwiniętym układem nerwowym. Ale kiedy dwulatek wstaje po kilka razy każdej nocy, zaczynasz się bać, że może coś jest z nim nie w porządku. Masz rację? Niekoniecznie. Kiedy Kasia skończyła półtora roku, wróciły nocne pobudki. Pierwsza nieprzespana noc zdarzyła się u babci, kiedy Kasi rodzice wyjechali na urlop. Stres wywołany dłuższą niż zwykle nieobecnością rodziców sprawiły, że dziewczynka zaczęła mieć problemy ze snem, nawet po powrocie mamy i taty. Pomógł szybki powrót do normalnego trybu życia i dużo czułości. Już po kilku tygodniach wszystko było w porządku. Budzenie się jest częstą reakcją na zmiany: przeprowadzkę, pojawienie się młodszego rodzeństwa czy nowej opiekunki. Zazwyczaj mija bez śladu, gdy malec przyzwyczai się do zmienionej sytuacji. Jeśli jednak nocnym pobudkom towarzyszą płacz i histeria, być może spowodowane są one złymi snami – umysł dwulatka potrafi zarejestrować już bardzo dużo, a zapamiętane wydarzenia przekształca w najdziwniejszy sposób. Aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się koszmarów, zadbaj o wieczorne wyciszenie malca i nie zaniedbuj domowych rytuałów. Jeżeli jednak nawet po spokojnym wieczorze maluch obudzi się z krzykiem, spróbuj przez kilka następnych nocy pozostawiać mu w pokoju zaświeconą lampkę nocną. Nie przyzwyczajaj dziecka na siłę do ciemności. Wiele maluchów przez całe lata śpi przy włączonej lampce i nie jest to żaden powód do wstydu. Ekspert odpowiada: Małgorzata Ohme, psycholog, wykłada w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, specjalizuje się w psychologii rozwoju, mama Klary i Jurka. - Czy dwulatek może już mieć koszmary? Oczywiście, choć większość tego typu strachów pojawia się, kiedy dziecko idzie do przedszkola i rozwija się jego wyobraźnia. Zwykle koszmary zdarzają się, gdy maluch jest przemęczony, dlatego warto zadbać o rutynę i spokój. Zamiast karuzeli – piaskownica, zamiast zakupów w hipermarkecie – spacer po parku. Taki spokojny (nawet trochę nudny!) tryb życia ma jedną wielką zaletę: pozwala dziecku poczuć się bezpiecznie. A poczucie bezpieczeństwa to warunek spokojnego snu. Pamiętajmy jednak, że czasem budzenie się jest zwykłym nawykiem. Aby go wyeliminować, warto nie reagować od razu na krzyk dziecka, nie przybiegać do niego z piciem. Jest wtedy szansa, że uspokoi się samo, a następną noc prześpi aż do rana. Sposoby na dobry sen Najprostsze metody skutkują najlepiej. Dlatego zanim zaczniesz się martwić bezsennością swojego malucha, wypróbuj kilka łatwych trików. - Zadbaj o porządek. Najpierw kąpiel, potem kolacja, na końcu kołysanki i zasypianie. Ważne, aby każdy wieczór wyglądał podobnie. Pamiętaj, jeśli chcesz, aby maluch zasypiał z łatwością, nie możesz fundować mu życia w chaosie. - Zaproponuj towarzysza. Wielu dwulatkom o wiele lepiej się śpi, jeśli obok nich na poduszce leży ukochany miś. Albo oczywiście mama. - Przemebluj dobę. A może maluch budzi się po prostu dlatego, że jest już wyspany? Roczne dziecko nie potrzebuje już dwóch drzemek w ciągu dnia, w zupełności wystarcza mu jedna, mniej więcej dwugodzinna, tuż po obiadku. - Przewietrz sypialnię. Kiedy jest duszno i gorąco, niejeden dorosły nie może zasnąć – a co dopiero dziecko!
Kiedy malec wstaje w nocy i śpiąc, chodzi po mieszkaniu, rodzice zwykle są przerażeni. Tymczasem lunatykowanie nie jest u dzieci niczym niezwykłym.
Opowieści o ludziach spacerujących we śnie po krawędzi dachu w świetle księżyca bardziej należą do świata literatury i filmu niż rzeczywistości. Choć lunatycy nie odczuwają lęku przestrzeni, zwykle mają nieskoordynowane ruchy, potykają się, więc nie mogliby wykonywać takich ewolucji. Najczęściej lunatykują dzieci w wieku 4–12 lat i w większości są to chłopcy. Co najmniej połowa maluchów choć raz w życiu krążyła nocą po mieszkaniu, a około 15 procent robi to regularnie. Słowo „somnambulizm” (fachowa nazwa lunatykowania) pochodzi od łacińskich słów somnus – sen oraz ambulus – chodzący, co wyjaśnia istotę problemu – człowiek chodzi we śnie. Z kolei termin lunatykowanie wywodzi się od łacińskiego lunar, czyli księżyc. Nazwa ta odzwierciedla hipotezę, zgodnie z którą światło księżyca pobudza wytwarzanie hormonów odpowiedzialnych za regulację snu i czuwania. Nie jest ona jednak potwierdzona. Lunatykowanie występuje w fazie snu głębokiego, który w wieku dziecięcym trwa dłużej niż u dorosłych. Dziecko wstaje z łóżka, wydaje się, że jest świadome, bo ma otwarte oczy, a czynności wykonuje automatycznie. Czasem chce przejść przez zamknięte drzwi, czasem je otwiera, idzie w kierunku światła, ale nie jest to regułą. Może też siedzieć na łóżku, niewyraźnie mówić, bawić się zabawkami. Potem zwykle kładzie się spać. Skłonna do lunatykowania pięcioletnia Marysia pewnej nocy wypchnęła z łóżka młodszą siostrę i ułożyła się w łóżeczku dwulatki. Rano nie pamiętała nic. Nie bardzo wiadomo, co powoduje tę skłonność. U dzieci brana jest pod uwagę niedojrzałość układu nerwowego i wysoka gorączka. Ostatnio mówi się też o związku lunatykowania z dziedzicznością, bo w niektórych rodzinach pojawia się ono częściej. Nie wyjaśnia to wszystkiego. Somnambulizm nadal kryje wiele tajemnic. Lunatyk pod nadzorem Co prawda spacerujące nocą dziecko nie zdaje sobie sprawy z tego, co robi. Jednak swoimi działaniami możesz sprawić, że będzie bezpieczne i spokojne. - Zabezpiecz na noc drzwi wyjściowe i zejście na schody, jeśli takie są w domu. - Nie pozostawiaj otwartego okna lub balkonu ani drzwi na taras. - Usuń ostre przedmiotY i te, które łatwo można strącić i stłuc, np. wazony. - Nie podawaj lunatykującemu dziecku nic do picia, bo łatwo może się zakrztusić. - Pilnuj, by kolacja wypadała dwie godziny przed snem. Staraj się, by malec wyciszył się przed spaniem. - Dbaj o regularny tryb życia dziecka, odpowiednią ilość snu. - Rozmawiaj z dzieckiem o jego przypadłości, powiedz mu, że czasem w nocy lunatykuje, wytłumacz, na czym to polega, że jest to normalne, zdarza się wielu dzieciom i nie świadczy o żadnej chorobie. Ekspert odpowiada: dr n. med. Grażyna Banaszek, pediatra i neurolog dziecięcy z Centrum Wspierania Rozwoju Dziecka ELPIS w Warszawie. Jak reagować, gdy dziecko lunatykuje? Wybudzać je czy zostawić w spokoju? Nie ma potrzeby wybudzania dziecka z lunatycznego snu, bo to może je przestraszyć. Gdy napad mija, lepiej spokojnie odprowadzić je do łóżka, otulić kołderką i chwilę poczekać. Czasem malec może zasnąć na podłodze i o tym, że nocą chodził po mieszkaniu, rodzice dowiadują się dopiero rano. Jeżeli lunatykowanie pojawia się często, np. kilka razy w ciągu tygodnia (czasem nawet kilka razy w nocy), gdy towarzyszą mu nocne lęki albo jeśli dziecko budzi się niewyspane, trzeba poradzić się lekarza, psychiatry dziecięcego lub neurologa, warto też zrobić EEG (najlepiej podczas snu). Zazwyczaj jednak dzieci same z tego wyrastają i żadne leczenie nie jest potrzebne, zupełnie wyjątkowo zdarza się, że lunatykowanie wiąże się z padaczką.
13 powodów, dla których niemowlaki mogą cierpieć na bezsenność
Otuliłaś dziecko kołderką. Ściszyłaś telewizor. Zabroniłaś psu szczekać. I co? I nic! Twój słodki dzidziuś nie zaczął nawet ziewać. Dlaczego?
Pewnie znów zaśniesz przed dzieckiem. A chciałaś mieć chwilę dla siebie, porozmawiać z mężem... Co się dzieje z tym maluchem? Dlaczego nie chce spać, a może nie lubi zasypiać lub coś mu nie pozwala zasnąć? 1. Już się dobrze wyspałem Ze snem jest jak z jedzeniem: jedne maluchy potrzebują go więcej, inne mniej. Jeśli dziecko jest pogodne i wygląda na wypoczęte, oznacza to, że śpi wystarczająco długo, nawet jeśli spędza w łóżku mniej czasu niż rówieśnicy. Nasza rada: Możesz jedynie trochę „przemeblować” jego dobę, np. skrócić dzienną drzemkę. 2. Troszkę mi się poplątało Noworodki śpią i budzą się we własnym rytmie. Kilkumiesięczne niemowlaki potrafią już odróżniać dzień od nocy. Tyle teoria, w praktyce bywa z tym różnie. Nasza rada: Pokaż dziecku, czym się różni dzień od nocy. Gdy drzemie w dzień, nie zasłaniaj szczelnie okien, nie wyłączaj radia, nie chodź po domu na palcach. Możesz też położyć malca w innym miejscu niż na noc, np. w kojcu. Wieczorem postępuj inaczej. Zgaś światło, mów ciszej, wprowadź wieczorne rytuały. Nie daj się wciągnąć w zabawę. 3. Dla mnie jest za wcześnie Jeśli twoje dziecko raczej nie należy do rannych ptaszków – zazwyczaj budzi się późno, rano jest półprzytomne, werwę natomiast odzyskuje wieczorem – nie licz na to, że będzie zasypiać zaraz po dobranocce. Zamiast walczyć z nim co wieczór, kładź je nieco później. Nie daj się jednak zwariować. Nawet stuprocentowa „sowa” nie powinna chodzić spać o północy. Nasza rada: Jeśli chcesz, by dziecko zasypiało chociaż odrobinę wcześniej, postaraj się stopniowo zmienić jego przyzwyczajenia. Zacznij jednak nie wieczorem, a rano – od wcześniejszej pobudki. 4. Brakuje mi jasnych reguł Nieregularny tryb życia (raz wstajemy o 6, a raz o 11, dziś kąpiemy się przed dobranocką, jutro dopiero po wyjściu gości) utrudnia zasypianie. W miarę stały rozkład dnia oraz wieczorne rytuały (kąpiel, przebieranie w piżamkę, znajoma melodia z pozytywki itd.) pomagają dziecku zorientować się, że pora iść spać. Nasza rada: Oczywiście nie trzeba trzymać się planu dnia z żelazną konsekwencją – pojedyncze odstępstwa nie wprowadzą w życiu malca dużego zamieszania. Najważniejsze, by dziecko nie żyło w chaosie. 5. Nie chcę zostać sam Wszyscy pragniemy, by nasze pociechy miały piękne, kolorowe pokoiki, tymczasem im, przynajmniej na początku, najbardziej zależy na naszej bliskości. Trudno spokojnie spać, gdy jest się samemu w pokoju i nie wiadomo, gdzie jest ukochana mama. Nasza rada: Dziecko będzie spało spokojniej, jeśli ustawisz jego łóżeczko blisko własnego łóżka. Jeżeli chcesz, możesz spać razem z malcem. Takie spanie ma mnóstwo zalet (szkrab śpi spokojnie, ty nie musisz się zrywać, by sprawdzić, dlaczego płacze). 6. Burczy mi w brzuchu Noworodki i małe niemowlęta nie są w stanie najeść się na zapas, więc domagają się jedzenia także w nocy. Nie ma rady – przez kilka pierwszych miesięcy trzeba je karmić o najróżniejszych porach. Nasza rada: Jeśli karmisz piersią, możesz spać razem z dzieckiem – nakarmisz je, niemal się nie budząc. Możesz też poprosić tatę, by przynosił ci smyka na czas karmienia do łóżka albo napoił go odciągniętym pokarmem. Jeżeli podajesz mieszankę, przegotowaną wodę w termosie, czyste butelki itd. przygotuj wieczorem. Jeśli ponadroczne dziecko domaga się jedzenia, spróbuj je oszukać, podając mu wodę. Czytaj też: Lepiej spać razem z dzieckiem, czy jednak osobno? Spanie w jednym łóżku – wady i zalety [CMS_PAGE_BREAK] 7. Niezbyt mi wygodnie Za miękki, za twardy albo z innego powodu niewygodny materacyk może uniemożliwić spokojny sen nawet śpiochowi. Materac powinien być elastyczny, ale na tyle twardy, by nie zapadał się pod ciężarem ciała. Nasza rada: Nie dawaj maleństwu poduszki. Jest niebezpieczna (smyk może wtulić w nią buzię, co utrudni mu oddychanie). Malec jednak powinien spać z ułożoną wyżej głową. Co więc zrobić? Po prostu unieś materac, np. podstawiając pod nogi łóżka książki. 8. Coś mi przeszkadza Wpijająca się w ciało gumka, za ciasno zapięta pieluszka, przykrótkie śpiochy, niewygodny kaftanik, drapiąca metka, łaskoczący w nos pluszak, podrażniona skóra... Każda z tych rzeczy może być niczym ziarnko grochu odbierające sen bajkowej księżniczce. Nasza rada: Zakładaj smykowi wygodne, przewiewne piżamki, które nie krępują ruchów i nie mają mnóstwa uwierających guziczków lub zapięć. Wrażliwą skórę maluszka pielęgnuj delikatnymi kosmetykami. 9. Chyba się rozchoruję Niespokojny sen i płacz w środku nocy mogą, niestety, świadczyć także o tym, że maluszka coś boli, np. opuchnięte dziąsełka albo właśnie zaczyna się jakaś infekcja. Nasza rada: Jeśli szkrab ząbkuje, pomoże mu łyk chłodnej wody i maść do dziąseł. Gdy choroba (np. zapalenie ucha) dopiero się zaczyna, a malec nie ma jeszcze żadnych objawów, pozostaje czekanie na rozwój wypadków. 10. Zrobiłem właśnie kupkę Zasypianie w pełnej pieluszce nie jest przyjemne, nic więc dziwnego, że malec wierci się, a nawet płacze. I dobrze, bo bakterie, które są w kupce, mogłyby powędrować do cewki moczowej i wywołać infekcję. Nasza rada: Trzeba przewinąć malca i trzymać kciuki, by teraz wreszcie zasnął. 11. Po prostu jestem zły Gdy maluch jest rozdrażniony i zdenerwowany (a jak wiadomo, zdarza się to dzieciom dość często), rzeczywiście trudno mu zasnąć. Nasza rada: Postaraj się wyciszyć złośnika. Może zadziała śpiewanie kołysanki albo cichutkie szeptanie? Poszukaj też własnych trików. Są na przykład dzieci, które doskonale uspokajają się, słuchając szumu wody z kranu. 12. Mam zatkany nosek Niemowlęta nie potrafią oddychać ustami, więc nawet niewielki katar jest dla nich katastrofą. Nasza rada: Przed położeniem malucha do snu wywietrz jego pokój i dokładnie oczyść dziecięcy nosek solą fizjologiczną albo wodą morską w spreju. 13. Miałem ciężki dzień W spaniu przeszkadza także... zmęczenie. Wysiłek, nadmiar emocji (nawet przyjemnych), jakieś zmiany – wszystko to może wyprowadzić malca z równowagi. Nasza rada: Bądź wyrozumiała i czekaj. Po intensywnym dniu ty też nie możesz zasnąć. Tego nie rób! Nawet jeśli twoje dziecko bardzo długo nie chce zasnąć, nigdy... Nie podawaj środków nasennych. Stosuje się je w wyjątkowych sytuacjach, wyłącznie na polecenie lekarza. Nie przyzwyczajaj do zasypiania przy butli. To naprawdę szkodliwe dla ząbków! Nie zostawiaj go samego w domu, nawet jeśli w końcu zasnęło, a ty chcesz wyjść tylko na dwie minuty. Jeśli malec się przebudzi, będzie przerażony. Czytaj też: Drzemka w ciągu dnia – jak to zorganizować? Spanie z dzieckiem – prawdy i mity Co się dzieje, gdy dziecko śpi za krótko?