50-latka w ciąży ze swoją wnuczką. Poród już w maju
50-letnia Chalise Smith z Utah (USA) jest matką ośmiorga dzieci. Gdy okazało się, że jej córka nie może zajść w ciążę, zgodziła się zostać surogatką. Wnuczkę urodzi już w maju.
24-letnia Kaitlyn Munoz i jej mąż Miguel marzyli o dużej rodzinie. Niestety, gdy para spodziewała się pierwszego dziecka, okazało się, że kobieta cierpi na endometriozę oraz zespół Sjögrena i, ze względów medycznych, nie będzie mogła mieć już więcej dzieci. Matka Kaitlyn, Chalise zaoferowała swoją pomoc. Medycyna w walce z niepłodnością Callahan, pierwsze dziecko Kaitlyn i Miguela, zostało poczęte dzięki metodzie in vitro. Kobieta bardzo ciężko znosiła ciążę. I wtedy właśnie zdiagnozowano u niej endometriozę – stan, kiedy to tkanka wyściełająca ścianki macicy pojawia się w innych miejscach np. w jajowodzie, jajniku, pęcherzu moczowym czy otrzewnej oraz zespół Sjögrena – chorobę o podłożu autoimmunologicznym. Mama pomaga spełnić marzenia Chalise była bardzo poruszona dramatem córki i, po długim namyśle, zaproponowała, że zostanie surogatką i urodzi swoją wnuczkę lub wnuka. Zgodnie z procedurą in vitro, 50-latka musiała mieć wykonane szczegółowe badania, a następnie w jej macicy umieszczono zarodki Kaitlyn i Miguela. „We wrześniu wszczepiono mi dwa zarodki, a teraz jestem w ciąży”, poinformowała brytyjskich dziennikarzy szczęśliwa Chalise. Wnuczkę urodzi już w maju. Rodzicom, babci oraz dziewczynce życzymy dużo zdrowia. A mother and daughter are experiencing pregnancy together in a unique way. Chalise Smith, 50, is carrying her daughter, Kaitlyn Munoz's, baby after the 24-year-old learned she can no longer become pregnant...#Surrogacy #GestaciónSubrogada https://t.co/bJ7Oh41qFa — E Mu (@GSetica) April 2, 2022 Źródło: dailymail.co.uk, mirror.co.uk Piszemy też o: Katarzyna Ankudowicz o stracie ciąży: „Jestem w tym bezbronna. Po prostu się dzieje” 29-latka z zostanie mamą po raz… dziewiąty! Synek Joanny Opozdy wyszedł ze szpitala. Mały Vincent jest już w domu!
Radna nie wytrzymała słów PiS o dzieciach z in vitro. „Moje dziecko to NIE JEST problem etyczny!”
Radna Dominika Jackowski zdecydowanie zareagowała na słowa polityków PiS na temat in vitro. Członkini KO zamieściła na Facebooku swoje zdjęcie z córeczką, która została poczęta właśnie dzięki metodzie pozaustrojowej.
Na antenie Radia Szczecin padły kontrowersyjne słowa polityków PiS na temat zapłodnienia metodą in vitro. Panowie uznali tę kwestię za „problem etyczny”. Radna obozu opozycji, a prywatnie matka córeczki poczętej przez in vitro, poczuła się urażona tymi słowami. Dominika Jackowski oburzona słowami o in vitro „W Radiu Szczecin padło, że in vitro to problem etyczny. Informuję radnego sejmiku Ireneusza Rogowskiego (PiS) oraz radnego miejskiego Romianowskiego (PiS) jak i Radio Szczecin, że moje dziecko, które mam właśnie dzięki metodzie in vitro to nie jest problem etyczny” – napisała wzburzona radna. Jackowski wymieniła następnie zachowania, które jej zdaniem bardziej zasługują na miano problemu etycznego: „Dla mnie problem etyczny to załatwianie sobie stanowisk poprzez wchodzenie w tylną cześć ciała wojewody lub prezesa, pedofilia w kościele oraz wspieranie tych którzy te sprawy ukrywają, sprawa 70 mln Sasina, respiratory od handlarza broni, który nawet faktury nie wystawił, a zapłatę otrzymał”. Jackowski podkreśliła także, że zdanie polityków PiS nie powinno być brane pod uwagę w tej kwestii. „Wasze zdanie na temat in vitro zupełnie mnie nie obchodzi. Nie chcecie in vitro? To sobie go nie róbcie” – podsumowała dosadnie. Zgadzacie się z nią? W Radiu Szczecin padło, że in Vitro to problem etyczny ????. Informuję radnego sejmiku Ireneusza Rogowskiego (PiS) oraz... Opublikowany przez Dominika Jackowski Radna Miasta Szczecin Niedziela, 14 marca 2021 Źródło: natemat.pl, Facebook Zobacz też: Fundacja Godek: „In vitro to produkcja dzieci METODĄ WETERYNARYJNĄ"! Ksiądz uważa, że dzieci z in vitro to PRODUKT. Zostaje wyświęcony na biskupa! Gmina rozważa finansowanie in vitro. Ostry sprzeciw proboszczów: „cywilizacja śmierci”
Zespół policystycznych jajników (PCOS) – jedna z najczęstszych przyczyn niepłodności kobiet
Zespół policystycznych jajników to zaburzenie hormonalne utrudniające zajście w ciążę. Kobieta ma nieregularne i bezowulacyjne cykle miesiączkowe. Policystyczne jajniki można jednak leczyć i dzięki kuracji wielu kobietom udaje się urodzić dziecko.
Szacuje się, że na zespół policystycznych jajników choruje blisko co 6. kobieta w wieku 25–45 lat. U niemal 40 procent z nich zaburzenie to jest powodem niepłodności. Na szczęście wykrycie PCOS w odpowiednim momencie i wdrożenie leczenia daje sporą szansę na urodzenie dziecka. Opisujemy, na czym polega choroba i w jaki sposób można ją skutecznie wyleczyć. Zespół policystycznych jajników: Co to jest PCOS? Objawy Diagnoza Leczenie Dieta przy PCOS Zespół policystycznych jajników a ciąża Powikłania Na czym polega zespół policystycznych jajników Zespół policystycznych jajników, nazywany w skrócie PCOS (od angielskiego terminu Polycystic Ovary Syndrome) to zaburzenie hormonalne o podłożu genetycznym. Polega na nadmiernej aktywności męskich hormonów płciowych – androgenów, co skutkuje zaburzeniem cyklu miesiączkowego kobiety. U zdrowych kobiet w jajnikach znajduje się cały arsenał komórek jajowych, ukrytych w pęcherzykach Graafa. Co miesiąc dojrzewa jedno z nich i gdy jest już gotowe do zapłodnienia, pęcherzyk pęka i uwalnia je, aby mogło powędrować jajowodem do macicy. Przy zespole policystycznych jajników nieprawidłowe działanie hormonów uniemożliwia dojrzewanie komórki jajowej i pęknięcie pęcherzyka. Nie dochodzi do owulacji, a jajeczko zostaje uwięzione. W efekcie nie powstaje ciałko żółte i nie wzrasta ilość progesteronu we krwi. Jego niedobór odpowiada za nieregularne miesiączki. W kolejnych cyklach miesiączkowych następne pęcherzyki rosną i obumierają, nie uwalniając jajeczek. Gromadzące się w jajniku niedojrzałe pęcherzyki tworzą liczne małe torbiele jajnika, czyli cysty, stąd nazwa zaburzenia – zespół policystycznych jajników lub zespół wielotorbielowatych jajników. Objawy zespołu policystycznych jajników U większości kobiet objawami PCOS są: nieregularne, skąpe miesiączki - co 3-4 miesiące, czasem całkowicie zanikają, zakłócona owulacja, a nawet jej brak, problemy z zajściem w ciążę, tycie w okolicach tali, otyłość – wskaźnik BMI przekraczający 30 kg/m2, nadmierne przetłuszczanie się skóry i włosów, trądzik – na twarzy i plecach, łysienie typu męskiego (na czubku głowy, w zakolach, ale też równomierne wypadanie włosów), hirsutyzm – nadmierne owłosienie na brodzie, klatce piersiowej, nogach lub w okolicach intymnych, mikrotorbiele na jajnikach – widoczne podczas badania USG, co najmniej 12 pęcherzyków na jednym jajniku lub większa objętość jajników (powyżej 10 cm sześciennych), nadciśnienie, podwyższony poziom cukru we krwi, ból w okolicach miednicy – prawdopodobnie związany z powiększeniem jajników, zespół napięcia przedmiesiączkowego dłuższy niż u innych kobiet. U osób cierpiących na PCOS może także wystąpić bezdech senny, polegający na przerwach w oddychaniu podczas snu. Kobieta chrapie (nierównomiernie, z przerwami w momentach bezdechu), budzi się niewyspana i zmęczona. Problem dotyczy głównie otyłych osób. Zespół policystycznych jajników często współwystępuje również z innymi chorobami, np. cukrzycą typu 2. U około 50 proc. kobiet cierpiących na zburzenie, zwłaszcza z dużą nadwagą i otyłych występuje insulinoodporność. W efekcie wzrasta w ich organizmie poziom cukru, co przyczynia się do rozwoju cukrzycy. Diagnozowanie zespołu policystycznych jajników Aby stwierdzić policystyczne jajniki, należy udać się do lekarza endokrynologa. W pierwszym rzędzie trzeba będzie wykluczyć inne nieprawidłowości, np. nadmierne wydzielanie hormonów przez korę nadnerczy (wytwarza androgeny) lub przysadkę mózgową (produkuje prolaktynę, której nadmiar może hamować owulację). W diagnozowaniu PCOS istotne jest także ustalenie, czy występują wymienione poniżej kryteria: nieregularna miesiączka lub jej brak – pomocne jest prowadzenie kalendarzyka cyklów miesiączkowych, torbiele na jajnikach – potrzebne jest wykonanie badania USG dopochwowego pozwalającego zobaczyć pęcherzyki w różnych fazach dojrzewania; w przypadku PCOS widoczne są liczne małe torbiele; czasem jest ich tak dużo, że przypominają sznur koralików wewnątrz jajnika, objawy nadmiernego poziomu androgenów – owłosienie typu męskiego, konieczne jest także zbadanie stężenia hormonów we krwi: testosteronu i androstendionu. Aby ostatecznie upewnić się, że chodzi o zespół policystycznych jajników, a także dobrać jak najlepszą terapię, lekarz może zlecić dodatkowo badanie krwi, na podstawie którego ustali poziom hormonów. Chodzi o analizę hormonów związanych z cyklem owulacyjnym (LH i FSH, E2, PRG), prolaktyny, DHEA (stymuluje produkcję testosteronu i estrogenów), SHBG (białko wiążące hormony płciowe), cholesterolu i insuliny. Nowością w Polsce jest badanie AMH – hormonu antymullerowskiego. Badanie pozwala ustalić stopień nasilenia zespołu i ilość niedojrzałych pęcherzyków. Dzięki niemu można oszacować szanse na zajście w ciążę. Leczenie zespołu policystycznych jajników Terapia zależy od nasilenia objawów i tego, czy celem jest zajście w ciąże. U młodych kobiet, które nie zdecydowały się jeszcze na urodzenie dziecka, stosuje się leki hormonalne, najczęściej tabletki antykoncepcyjne dwuskładnikowe. Dzięki zablokowaniu naturalnego cyklu miesiączkowego dochodzi do „uśpienia" jajników, a obecne w nich pęcherzyki wchłaniają się i nie powstają nowe zmiany. Następuje przywrócenie regularności występowania miesiączek oraz zmniejszenie objawów związanych z nadmiernym działaniem hormonów męskich - trądziku i zbędnego owłosienia. U kobiet pragnących zajść w ciążę w leczeniu zespołu policystycznych jajników stosuje się: terapię tabletkami antykoncepcyjnymi – chodzi o „wyciszenie" jajników i przywrócenie owulacji, u kobiet z insulinoodpornością konieczne jest zastosowanie diety regulującej poziom cukru oraz leków zwiększających tolerancję organizmu na insulinę. Jeżeli metody farmakologiczne nie usuną zaburzenia, potrzebne jest leczenie chirurgiczne. Polega ono na usunięciu zalegających w jajnikach pęcherzyków – najczęściej poprzez nakłucie jajników. Stosuje się zabiegi laparoskopowe – elektrokauteryzację i laserowy drilling oraz resekcję klinową jajników (coraz rzadziej stosowana). Dieta przy zespole policystycznych jajników Jedną z podstawowych zasad leczenia zespołu policystycznych jajników jest prawidłowe odżywianie. Podstawą terapii jest stosowanie diety niskowęglowodanowej. Jeżeli przy PCOS występuje insulinodporność lub nadwaga, wskazana jest dieta oparta na produktach, których zjedzenie nie spowoduje gwałtownego wzrostu glukozy we krwi. Oto lista, która ułatwi komponowanie menu, najlepiej jak będzie to 4-5 małych posiłków dziennie. Należy spożywać: pieczywo pełnoziarniste, chleb razowy, graham, pumpernikiel, brązowy ryż, kaszę gryczaną, nabiał – maślankę, chudy jogurt bez cukru, chudy twaróg, odtłuszczone mleko, warzywa – sałatę, pomidory, ogórki, paprykę, cebulę, kiełki, fasolę, surową marchewkę, kapustę (także kiszoną), pieczarki, owoce – jabłka, grejpfruty, truskawki, wiśnie, maliny, jeżyny, morele. Unikaj: białego pieczywa, pszennego, płatków błyskawicznych, białego ryżu, gotowanej marchwi, ziemniaków, fasolki szparagowej, arbuza, bananów, rodzynek, owoców z puszki, słodzonych soków. Zespół policystycznych jajników a ciąża Ciąża przy zespole policystycznych jajników jest możliwa, ale aby do niej doszło, trzeba najpierw doprowadzić do wyrównania poziomu hormonów na tyle, aby zachodziła owulacja. Bez tego zapłodnienie nie jest możliwe. Dlatego im szybciej kobieta będzie miała zdiagnozowany PCOS i rozpocznie leczenie, tym szybciej będzie mogła liczyć na urodzenie dziecka. Objawy zespołu policystycznych jajników nasilają się z wiekiem, dlatego, jeżeli kobieta w młodym wieku już wie, że cierpi na tę dolegliwość, powinna starać się planować ciążę przed ukończeniem 25. roku życia. Wówczas szanse na szybkie poczęcie są największe. Powikłania po zespole policystycznych jajników Leczeniu PSOC warto się poddać nawet wówczas, gdy nie planuje się powiększenia rodziny. Zespół policystycznych jajników zwiększa ryzyko wystąpienia: cukrzycy, nadciśnienia, miażdżycy, raka endometrium (błony śluzowej wyściełającej macicę). Będą się nasilały także nadmierne owłosienie typu męskiego, kłopoty z cerą oraz dalsze tycie. Konsultacja: ginekolog-położnik, lek. med. Ewa Paszkiewicz, Klinika Zdrowia Kobiety i Leczenia Niepłodności INVICTA. Zobacz także: Rak jajnika – cichy i bardzo podstępny zabójca kobiet Czy możesz mieć problem z płodnością? - test 4 pozycje, w których najłatwiej zajść w ciążę
Endometrioza - podstępna i trudna do szybkiego wykrycia choroba
Jest bolesna i utrudnia zajście w ciąże. Nie lekceważ jej objawów i jak najszybciej rozpocznij z nią walkę.
Bolesne, często na granicy wytrzymałości miesiączki, to jeden z najczęstszych sygnałów, że możesz ją mieć. Nie zwlekaj i zgłoś się do lekarza. Nie można jej bagatelizować, zwłaszcza jeżeli chcesz urodzić dziecko - endometrioza może to bardzo utrudniać. Przeczytaj, na czym polega. Spis treści: Na czym polega endometrioza Przyczyny powstawania schorzenia Objawy choroby Kto choruje na endometriozę Stopnie choroby Diagnozowanie schorzenia Leczenie choroby Endometrioza a ciąża Odpowiednia dieta w endometriozie Endometrioza - co to jest Endometrioza to rozrost błony śluzowej macicy (z łac. endometrium) poza jej obręb i obecność w miejscach, w których nie powinno jej być. Najczęściej są to: jama otrzewna jajniki jajowody pochwa drogi moczowe przewód pokarmowy. Schorzenie może również występować w powłokach brzusznych kobiet po <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/porod/cesarskie-ciecie/cesarskie-ciecie-wskazania-do-cc-1261-r1/">cięciu cesarskim i w bliźnie po nacięciu krocza po porodzie. Co miesiąc śluzówka błony macicy złuszcza się, a jej tkanki usuwane na zewnątrz w postaci krwawienia miesiączkowego. Jednak u kobiet z endometriozą proces ten nie przebiega w taki sposób. Mimo przemieszczenia się endometrium poza obręb jamy macicy, błona nadal zachowuje się tak, jakby nadal była w jej wnętrzu. Stąd w okresie przedmiesiączkowym dochodzi do obrzmienia i bolesności ognisk choroby, co jest spowodowane gromadzeniem się krwi. Komórki we wszczepach, podobnie jak komórki endometrium, narastają, a potem złuszczają się w trakcie menstruacji. Złuszczaniu towarzyszy niewielkie krwawienie. Ponieważ jednak krew z owych wszczepów nie ma naturalnego ujścia, tworzą się blizny, zrosty, guzki, torbiele (np. czekoladowe na jajniku) i stany zapalne. To powoduje dodatkowy ból z powodu ucisku otaczających tkanek. Endometrioza to jedna z przyczyn niepłodności - może doprowadzić do zniszczenia tkanki jajników, uszkodzenia jajowodów, a co za tym idzie ich niedrożności i w konsekwencji kłopotów z zapłodnieniem. Przyczyny powstawania choroby Medycyna nie poznała jeszcze jednoznacznych przyczyn powstawania tego schorzenia. Wśród możliwych powodów wymienia się: miesiączkowanie wsteczne - krew menstruacyjna poprzez jajowody dociera do jamy otrzewnej miednicy mniejszej i wylewa do niej drobiny tkanek, które dostają do brzucha, zaburzenia układu immunologicznego, genetyczne. Objawy schorzenia To bolesne schorzenie, które objawia się w postaci: bolesnych, obfitych i (lub) nieregularnych miesiączek, bólu brzucha podczas stosunków seksualnych, bólu w okolicy krzyża, kości ogonowej, odbytu i miednicy, krwawienia międzymiesiączkowego, bardzo bolesnego jajeczkowania, dolegliwości pokarmowych - niestrawność, wzdęcia, biegunki, zaparcia, problemów z zajściem w ciążę, zmęczenia, bólu głowy, zwiększonej podatności na infekcje. To podstępna choroba - jej początkowe stadia mogą być bardzo dokuczliwe, a z kolei zaawansowane – zupełnie bezobjawowe. Sprawdź, co mówią lekarze o endometriozie: Dr n. med. Patrycja Sodowska, specjalista ginekolog i położnik z Kliniki InviMed w Katowicach o przyczynach i objawach endometriozy. Dr n. med. Marian Malinowski, ginekolog i położnik wyjaśnia, że endometrioza jest chorobą o wielu twarzach i nie zawsze objawia się bólem. Dr n. med. Renata Jaczyńska, ginekolog położnik z Kliniki Położnictwa i Ginekologii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie o tym, czy trwające ponad rok silne bóle w podbrzuszu w czasie każdej miesiączki świadczą o endometriozie. Kto choruje na endometriozę Na chorobę cierpi od 8 do 15 procent kobiet w wieku rozrodczym, czyli prawie 200 milionów osób na świecie, w tym około milion w Polsce. Najczęściej rozpoznawana jest w wieku 25-29 lat. Ponieważ schorzenie ma podłoże genetyczne bywa tak, że jeżeli np. choruje na nie matka, zwiększa się prawdopodobieństwo, że dotknie ono także córkę. Częściej chorują na nie: bliźnięta jedno- i dwujajowe, szczupłe kobiety, osoby palące i nadużywające alkoholu. Stopnie endometriozy Do oceny stopnia zaawansowania choroby stosuje się klasyfikację opracowaną przez Amerykańskie Towarzystwo Płodności (ASRM): Łagodne przypadki endometriozy rzadziej powodują niepłodność, a do ich leczenia stosuje się metody farmakologiczne. Endometrioza trzeciego lub czwartego stopnia to najbardziej zaawansowane stadia schorzenia wymagające leczenia chirurgicznego. Diagnozowanie schorzenia Niestety wiele kobiet cierpi na nie latami, zanim padnie właściwa diagnoza. W Polsce kobiety czekają na to średnio dziesięć lat. Bolesne miesiączkowanie jest dla ginekologa pierwszym sygnałem, że w grę może wchodzić schorzenie. W celu ustalenia jego przyczyn stosuje się: badanie USG dopochwowe lub przezbrzuszne (nie zawsze daje jednoznaczny obraz sytuacji), zabieg laparoskopii diagnostycznej (poprzez niewielkie nacięcie lekarz wprowadza do jamy brzusznej kamerkę, dzięki której może dokładnie obejrzeć na monitorze wnętrza brzucha), która pozwala potwierdzić bądź wykluczyć chorobę i dodatkowo pobrać wycinki do badania histopatologicznego, rezonans magnetyczny, czasami konieczne jest wykonanie laparotomii, czyli otwarcie powłok brzusznych. Podczas badania ginekologicznego lekarz może zauważyć charakterystyczne zmiany na błonie śluzowej szyjki macicy i pochwy, powiększające się pod koniec cyklu i obkurczające po miesiączce. Endometrioza przyjmuje postać białych, czerwonych, niebieskich, brązowawych lub czarnych guzków. Endometrioza nie jest chorobą nowotworową ale może zwiększać ryzyko niektórych nowotworów powstających na podłożu jej ognisk. Kobiety z endometriozą jajnikową mają 2-3 razy większe ryzyko wystąpienia raka jajnika. Leczenie choroby Endometrioza sama nie przejdzie (jest aktywna aż do<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/ile-trwa-menopauza-objawy-menopauzy-9157-r1/"> menopauzy), a nieleczona będzie się pogłębiać. Wybór metody leczenia zależy od wieku kobiety i tego, czy chce urodzić dziecko: u kobiet pragnących zostać matkami, zabiegiem laparoskopii można udrożnić jajowody oraz wyciąć ogniska choroby, u pań, które nie chcą zajść w ciążę, stosuje się leki hormonalne, przeciwzapalne hamujące wytwarzanie estrogenów, a co za tym idzie przyrost endometrium. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://Endometrioza%20-%20co%20to%20jest">Torbiele endometrialne będące częstym skutkiem endometriozy wymagają leczenia chirurgicznego - ogniska endometriozy usuwa się, a inne koaguluje (wypalanie za pomocą elektrody) lub leczenia farmakologicznego poprzez przyjmowanie hormonów hamujących wzrost endometrium. W wielu przypadkach obserwuje się nawroty choroby, dlatego endometrioza jest uważana za trudną do wyleczenia. Stosowanie tabletek antykoncepcyjnych jedynie ogranicza postęp choroby i zmniejsza dolegliwości bólowe: miesiączki będą mniej bolesne, ale torbiele i ogniska choroby pozostaną takie, jak były. W szczególnie ciężkich przypadkach (brak skuteczności farmakoterapii i leczenia chirurgicznego) czasami jedynym sposobem jej pokonania jest wycięcie macicy i jajników - histerektomia. Ale nawet tak mocna interwencja nie przynosi zawsze całkowitego wyleczenia u wszystkich operowanych kobiet - dolegliwości bólowe nadal występują u 15 procent z nich. Endometrioza a ciąża Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Oblicz swój potencjał płodności Czytaj więcej Schorzenie nie oznacza przekreślenia szans na urodzenie dziecka, jednak kobiety <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/problemy-z-zajsciem-w-ciaze/endometrioza-a-ciaza-utrudnia-zajscie-w-ciaze-ale-nie-czyni-tego-niemozliwym-27976-r1/">z endometriozą trudniej zachodzą w ciążę. Szacuje się, że aż 30 procent pań z tą chorobą boryka się z problemem z zajściem w ciążę. Im bardziej jest zaawansowana, tym trudniej dochodzi do zapłodnienia. Endometrioza powoduje <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/problemy-z-zajsciem-w-ciaze/niedroznosc-jajowodow-jak-leczyc-aby-moc-zajsc-w-ciaze-26567-r1/">zamknięcie światła jajowodów, a co za tym idzie - zrosty jajowodów utrudniające przemieszczanie się komórki jajowej i zajście w ciążę. W przypadku średnio lub bardzo zaawansowanego jej stadium, kiedy np. doszło do pokrycia jajników grubą warstwą zrostów, jajeczko nie może uwolnić się i zostać zapłodnione. Odpowiednia dieta w endometriozie Zdrowa dieta może zmniejszyć nasilenie dolegliwości i skłonność do ich występowania. Dlatego wybieraj: warzywa i owoce – mają przeciwutleniacze wzmacniające odporność i sprzyjające zachowaniu równowagi hormonalnej, tłuste morskie ryby, olej rzepakowy i lniany, orzechy włoskie – zawierają kwasy omega-3 działające przeciwzapalnie i łagodzące skurcze macicy, przez co miesiączka jest mniej bolesna, pełnoziarniste pieczywo, kasze, razowe makarony i brązowy ryż – dostarczają błonnik regulujący trawienie i obniżający poziom estrogenów. Unikaj wieprzowiny, wołowiny i tłuszczy zwierzęcych, gdyż pobudzają wytwarzanie substancji zaostrzających stany zapalne i ból. Także kawa, alkohol i słodycze są niewskazane, gdyż nasilają objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS), który u kobiet z endometriozą ma i tak silniejszy przebieg. Badania naukowców dowodzą, że spożywanie dużej ilości świeżych owoców i zielonych warzyw jest związane z 40 procentowym spadkiem ryzyka choroby. Endometrioza jest cały czas jedną z najgroźniejszych, a jednocześnie stosunkowo najmniej znanych i prawidłowo leczonych chorób cywilizacyjnych. Dlatego tak ważna jest publiczna dyskusja na jej temat i dotarcie z informacjami o chorobie do jak największej grupy kobiet. Z pewnością służyć temu będzie zaplanowany na 16 listopada 2019 roku dzień otwarty „Wspólnie pokonajmy endometriozę", który odbędzie się w Medicus Clinic we Wrocławiu. Dyskusję z udziałem lekarzy specjalistów - ginekologów, chirurga onkologa, dietetyka, psychodietetyka i fizjoterapeuty poprowadzi dziennikarka Hanna Lis, która otwarcie mówi o swoim wieloletnim cierpieniu z powodu endometriozy. Będzie to okazja do porozmawiania o przyczynach, objawach i najnowocześniejszych sposobach leczenia choroby. W spotkaniu udział wezmą dr. n. med. Mikołaj Karmowski, nazywany pogromcą endometriozy, specjalizujący się w laparoskopowym leczeniu najbardziej zaawansowanych przypadków endometriozy głęboko naciekającej oraz prezes fundacji „Pokonać endometriozę" Lucyna Jaworska-Wojtas. Zobacz też: Niepłodność się leczy. Zobacz kiedy i w jaki sposób​ Ból miesiączkowy tak samo bolesny, jak zawał Zaburzenia miesiączkowania - 5 najczęstszych problemów z miesiączką
Histeroskopia - zabieg ginekologiczny poprawiający płodność kobiety
Pozwala dokładnie zajrzeć do wnętrza macicy, co jest istotne w leczenia niepłodności, mięśniaków i obfitych miesiączek. Zobacz, kiedy trzeba ją zrobić.
Histeroskopia odgrywa ważną rolę w diagnozowaniu wielu problemów ginekologicznych kobiet. Nie jest to zabieg wymagający skomplikowanego przygotowania i jest dosyć prosty w wykonaniu. Zaleca się go kobietom mającym kłopoty z poczęciem lub utrzymaniem ciąży. Co to jest histeroskopia? Histeroskopia to zabieg ginekologiczny umożliwiający dokładne obejrzenie wnętrza macicy kobiety i pobranie je próbek do badania. Wykorzystuje się ją w diagnozowaniu: niepłodności; polipów; zrostów; rozrostów błony śluzowej; mięśniaków; guzów nowotworowych. Kiedy trzeba wykonać zabieg? Histeroskopię powinno się wykonać w sytuacji: krwawienia z dróg rodnych z nieznanej przyczyny; poronienia; wad w budowie macicy; ryzyka przerwania ciągłości ściany macicy; usunięcia przegrody macicy. Jak wygląda histeroskopia? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Badania na płodność Czytaj więcej Zabieg wykonuje się w pierwszej fazie cyklu, po ustaniu krwawienia miesiączkowego. Badanie odbywa się w fotelu ginekologicznym i trwa maksymalnie 30 minut. Rozpoczyna się od odkażenia sromu i pochwy. Następnie drogą dopochwową wprowadza się histeroskop, którego cienka tuleja ma długość około 30 cm. Na rękojeści urządzenia znajdują się pokrętła, sterujące dopływem światła oraz dwutlenku węgla lub specjalnego płynu, które sprawiają, że ściany macicy delikatnie się rozciągają i błona śluzowa staje się lepiej widoczna. Można poprowadzić nimi również mikronarzędzia, którymi pobiera się próbki do badania histopatologicznego lub wykonuje zabiegi, takie jak np. usunięcie polipa macicy. Mamy wówczas do czynienia z histeroskopią operacyjną. Zabieg histeroskopii diagnostycznej odbywa się w znieczuleniu podanym dożylnie. Dla większego komfortu kobieta może zdecydować się na znieczulenie ogólne. Przygotowania do badania Przed wykonaniem zabiegu należy powstrzymać się od przyjmowania jakichkolwiek posiłków na 6 godzin przed nim oraz opróżnić pęcherz przed samym zabiegiem. Badania wymagane do histeroskopii: VDRL Anty-HIV-1,2 HBs Ag AntyHBC IgM AntyHCV-Ab grupa krwi <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/jak-sie-przygotowac-do-cytologii-jak-czytac-wyniki-8872-r1/">cytologia posiew z kanału szyjki macicy morfologia krwi APTT sód potas glukoza. Histeroskopia – przeciwwskazania Zabiegu nie wykonuje się, gdy: kobieta jest w ciąży lub istnieje prawdopodobieństwo, że mogła w nią zajść; doszło do stanu zapalnego miednicy mniejszej; w czasie miesiączki. Powikłania po zabiegu Zdarzają się rzadko. Najczęściej są to: zakażenia wewnątrzmaciczne; silne krwawienia; pęknięcie macicy; uszkodzenia ścian macicy; szyjki macicy; przebicia pęcherza moczowego i jelit; powikłania anestezjologiczne. Wówczas konieczne jest wykonanie operacji laparoskopowej lub w sposób tradycyjny przeprowadzenie operacji otwarcia powłok brzusznych. Jeżeli w ciągu 72 godzin po zabiegu kobieta ma gorączkę, czuje silny ból brzucha i ma upławy, trzeba skontaktować się z lekarzem. Konieczne może okazać się podanie antybiotyku. Kiedy można współżyć po zabiegu? Już 3 godziny po zakończonym zabiegu histeroskopii diagnostycznej można wrócić do domu. Aż do momentu całkowitego zagojenia kobieta powinna jednak unikać: nadmiernego wysiłku fizycznego; dźwigania większych ciężarów. Miesiączka pojawia się już w oczekiwanym terminie lub kilka dni po nim, a współżycie dozwolone jest już po 3-4 tygodniach. Cena histeroskopii Narodowy Fundusz Zdrowia refunduje obydwa rodzaje zabiegów. Koszt histeroskopii diagnostycznej wraz ze znieczuleniem ogólnym wykonanej w prywatnej placówce zdrowia to wydatek około 900 złotych. Jeżeli dochodzi do tego jeszcze badanie histopatologiczne, koszt wzrasta do 1300 złotych. Histeroskopia zabiegowa to wydatek rzędu 3 tys. złotych.
Badanie drożności jajowodów – zrób, jeżeli nie możesz zajść w ciążę
Badanie drożności jajowodów jest konieczne, gdy podejrzewasz, że problemy z zajściem w ciążę wynikają z ich funkcjonowania. Dzięki temu wzrosną twoje szanse na urodzenie dziecka.
Nawet co czwarta Polka ma problem z zajściem w ciążę z powodu niedrożności swoich jajowodów. Aby ustalić, czy plemniki bez przeszkód będą mogły poruszać się w ich wnętrzu i dotrą do komórki jajowej, konieczne jest ustalenie, czy nie zostały one „przytkane”. I właśnie temu służy badanie drożności jajowodów. Spis treści: Przyczyny niedrożności jajowodów Histerosalpingografia (HSG) – badanie drożności jajowodów Kiedy wykonać badanie HSG? Czy badanie drożności jajowodów jest bolesne Badanie drożności jajowodów – cena Badanie drożności jajowodów - przeciwwskazania Dlaczego dochodzi do powstania niedrożności jajowodów <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/problemy-z-zajsciem-w-ciaze/niedroznosc-jajowodow-jak-leczyc-aby-moc-zajsc-w-ciaze-26567-r1/">Niedrożność jajowodów jest jedną z najczęstszych przyczyn kobiecej niepłodności - w 25-35 procent przypadków. Nawet jeżeli jeden jajowód jest zablokowany, a drugi działa poprawnie, zajście w ciąże jest możliwe, ale mało prawdopodobne. Zadaniem jajowodów jest: umożliwienie transportu plemników do komórki jajowej; stworzenie odpowiednich warunków do<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/zaplodnienie-jak-dochodzi-do-zaplodnienia-1046-r1/"> zapłodnienia tej komórki; rozwoju powstałego zarodka oraz jego transportu do jamy macicy. Przyczyną ich niedrożności są powstałe w nich zrosty (blizny), powodujące zgrubienia ścian, czego efektem jest zwężenie i zamknięcie ich światła. W ten sposób zamyka się dla plemników droga do komórki jajowej, a komórka jajowa nie jest w stanie przedostać się z jajnika do macicy. W wyniku stanu zapalnego może dojść do wytworzenia się także zrostów okołojajowodowych, które uniemożliwiają wychwycenie komórki jajowej. Przyczynami powstawania zrostów są: przebyte operacje ginekologiczne, np. nowotwory jajników, jajowodów; operacje w okolicy jamy brzusznej, np. wyrostka robaczkowego lub miednicy małej; <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/ciaza-pozamaciczna-objawy-ciazy-pozamacicznej-test-12933-r1/">ciąża pozamaciczna; poronienie; przewlekle stany zapalne przydatków – jajników i jajowodów; endometrioza (pojawianie się ognisk błony śluzowej wyściełającej macicę poza jej obrębem); grzybice; chlamydia; rzeżączka; zapalenie wyrostka robaczkowego; nieprawidłowo założona wkładka domaciczna (spirala); zamknięcia światła poprzez czopy śluzowe. Histerosalpingografia (HSG) – badanie drożności jajowodów Badanie HSG umożliwia: ocenić kształt macicy; zdiagnozować zmiany w budowie macicy – jej wady rozwojowe, guzy lub inne zmiany; zbadać drożność jajowodów oraz ich kształt; wykryć obecności zrostów, polipów i mięśniaków podśluzówkowych. Samo badanie jest nieskomplikowane i zajmuje około 30 minut. Polega na wprowadzeniu cewnika przez szyjkę macicy do jamy macicy i jajowodów i podaniu do nich środka kontrastującego, aby móc w tym czasie wykonać zdjęcia rentgenowskie. Pokażą one przepływ przez narządy rodne - jeżeli substancja swobodnie przedostanie się do jamy brzusznej, oznacza to, że jajowody są drożne. Niekiedy samo badanie powoduje "rozklejenie" zrostu. Jeżeli badanie wykaże niedrożność, poprzez ten sam cewnik wprowadzane są kolejne mikro narzędzia. Drożność jajowodów uzyskuje się, umieszczając w nich mikroprowadniki, a następnie mikrocewniki. O odzyskaniu drożności świadczy wypełnianie się jajowodów środkiem kontrastującym, a następnie jego wypływ do jamy otrzewnej. Czasami, celem potwierdzenia badania, wykonuje się także zabieg laparoskopowy z podaniem błękitu metylowego. Przeprowadza się go w ogólnym znieczuleniu i polega on na niewielkim nacięciu brzucha i wprowadzeniu do jego wnętrza barwnika i obserwowaniu jak przepływa on przez jajowody do jamy brzusznej. Szansa na zajście w ciążę po udrożnieniu jajowodów wzrasta do około 20-30 procent. Kiedy wykonać badanie HSG? Badanie HSG wykonuje się w pierwszej fazie<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/dni-plodne-fazy-cyklu-miesiaczkowego-ktore-dni-sa-plodne-18725-r1/"> cyklu miesiączkowego. W przypadku przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych badanie można wykonać w dowolnym dniu po ustąpieniu krwawienia. Przygotowanie do zabiegu: 6 godzin przed badaniem nie można spożywać pokarmów i płynów; trzeba być wypróżnionym; konieczne jest posiadanie badań: HBS, HCV i HIV (chorób wenerycznych, żółtaczki, wirusa HIV)<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/jak-sie-przygotowac-do-cytologii-jak-czytac-wyniki-8872-r1/"> cytologii, czystości pochwy, morfologii; po zakończeniu okresu do czasu badania nie wolno współżyć. Czy badanie drożności jajowodów jest bolesne Przed badaniem polecane jest przyjęcie środka przeciwbólowego, ponieważ badanie nie należy do przyjemnych i może powodować ból. Niektóre kobiety przechodzą zabieg zupełnie bezboleśnie, inne, mające obniżony próg bólu mogą skorzystać z krótkiego znieczulenia ogólnego dożylnego. Badanie drożności jajowodów – cena Zazwyczaj na badanie kieruje lekarz ginekolog i wtedy jest ono bezpłatne (w ramach NFZ). Jeżeli jednak chcesz je wykonać na własną rękę, musisz się liczyć z wydatkiem nawet 500 złotych - jest jeszcze drożej, gdy w grę wchodzi zastosowanie znieczulenia. Badanie drożności jajowodów a ciąża – czy istnieją przeciwwskazania Ze względu na inwazyjność badania istnieją pewne przeciwwskazania do wykonania histerosalpingografii. Niektóre dolegliwości mogą z kolei uniemożliwić dokonanie prawidłowego odczytu obrazu. Do przeciwwskazań należą: ciąża; aktywny proces zapalny w obrębię narządów rozrodczych; krwawienie z dróg rodnych; przeciwskazania do podania kontrastu w przypadku tradycyjnej metody z wykorzystaniem techniki RTG.
Jaka dawka sportu nie szkodzi płodności? – wywiad z ekspertem
Jeśli codziennie spędzasz godziny na siłowni lub jesteś fanką maratonów, możesz mieć problem z zajściem w ciążę. Sprawdź, jakie dyscypliny sportu nie szkodzą płodności i ile możesz ćwiczyć w trakcie starania o dziecko.
Coraz więcej par ma kłopoty z zajściem w ciążę. Starania o dziecko trwają długo, a każdy kolejny miesiąc oczekiwania na upragnione dwie kreski na teście, to stres. Zaczynają się poszukiwania przyczyny niepłodności, badania (np. poziomu TSH tarczycy), wizyty u lekarzy (ginekologa, androloga, endokrynologa). Zobacz: Nowa metoda leczenia niepłodności już dostępna w Polsce Bywa, że przyczyną braku ciąży jest... nadmiar sportu. To prawda, że umiarkowana aktywność przed ciążą wspomaga płodność kobiety i płodność mężczyzny, jednak zbyt duży wysiłek może powodować niepłodność. Jak zatem ustalić bezpieczną granicę? Skąd wiedzieć, ile zajęć fitness lub treningów biegania to za dużo dla starających się o dziecko? Postanowiliśmy zapytać eksperta. O tym, jak sport wpływa na płodność opowiedział nam dr n. med. Dariusz Mercik – ginekolog i endokrynolog z Kliniki Leczenia Niepłodności i Diagnostyki Prenatalnej Gyncentrum w Katowicach. Czy kobiety starające się o ciążę powinny być aktywne? Uprawianie sportu ma dobroczynny wpływ na zdrowie, samopoczucie oraz figurę. Kobiety w coraz większym stopniu angażują się w aktywność fizyczną: wykupują karnety na siłownię, zapisują na obozy fitness, chodzą na zajęcia z crossfitu czy biegają w maratonach. Uprawiając sport w nadmiarze ryzykują jednak nie tylko kontuzją czy wycieńczeniem, ale i... spadkiem płodności. Badania przeprowadzone m.in. na norweskim University of Science and Technology potwierdzają, że przy nadmiernej aktywności fizycznej szanse na macierzyństwo są 3 razy niższe. Jest to szczególnie istotna kwestia dla par, które wiele lat bezskutecznie starają się o dziecko. W jaki sposób nadmiar sportu szkodzi płodności? Winne temu są zbyt forsowne ćwiczenia, które wyzwalają niekorzystne dla płodności procesy. Widać to doskonale na przykładzie kobiet wyczynowo uprawiających sport, które mają problem z zajściem w ciążę. Dlaczego tak się dzieje? Wszelkie skrajności w przypadku aktywności fizycznej – czyli np. bardzo intensywne treningi – mają negatywny wpływ na kobiecą płodność. Po pierwsze, wzmożony i długotrwały wysiłek zaburza delikatną równowagę hormonalną i rytm cyklu kobiety, którego regularność jest kluczowa dla zapłodnienia. Im mniej regularny cykl ma kobieta – średnio to 28-30 dni – tym mniejsze szanse na zajście w ciążę. Problemem jest też brak owulacji, który może wystąpić po latach intensywnych treningów. Wynikający z tego niedobór estrogenów nie tylko uniemożliwia zajście w ciążę, ale może mieć poważne konsekwencje zdrowotne takie jak osteoporoza czy nawet zawał serca. Poznaj: 4 najczęstsze problemy z miesiączką Czy zagrożeniem dla płodności może być też popularne ostatnio bieganie? Tak. Nawet bieganie rekreacyjne może być potencjalnie ryzykowne dla kobiet starających się o dziecko. 19-30 km na tydzień – już taki dystans wystarczy, aby u kobiety mogło dojść do pogorszenia rozwoju pęcherzyków jajnikowych, spadku produkcji estrogenów i progesteronu oraz braku owulacji. Czy waga kobiety ma tu jakieś znaczenie? W pewnym sensie tak. Zbyt ekstremalne podejście do ćwiczeń może prowadzić do niedowagi. Problemy z zajściem w ciążę dotyczą m.in. biegaczek długodystansowych, tancerek baletowych czy kobiet uprawiających gimnastykę artystyczną, które mają niedobór tkanki tłuszczowej i restrykcyjną dietę. Nieadekwatne uzupełnianie rezerw energetycznych wprowadza cały organizm w stan „głodu”. Mózg odbiera to jako niekorzystny moment na ciążę i wprowadza układ rozrodczy w stan uśpienia. Same ćwiczenia nie powodują bezpłodności, to najczęściej wypadkowa wielu czynników: genetyki, niedoborów kalorycznych, wycieńczenia powysiłkowego oraz niedowagi. Wszelkie anomalie tzw. BMI (wskaźnik masy ciała) będą skutkować kłopotami z zajściem w ciążę. Choć jeśli BMI kobiety utrzymuje się w normie, to większości przypadków nawet przebiegnięty maraton nie powinien być przeszkodą. Zobacz: Kalkulator BMI Czy ćwiczenia aerobowe też mogą szkodzić płodności? Badania wykazały, że ponad 4 godziny intensywnych ćwiczeń aerobowych w tygodniu mogą zmniejszyć szansę zajścia w ciążę u kobiet poddanych zapłodnieniu in vitro. Także w trakcie leczenia bezpłodności najlepiej unikać intensywnego wysiłku fizycznego, ponieważ wpływa on negatywnie na pracę jajników, które mogą być powiększone poprzez przyjmowanie leków stosowanych w terapii. Podobnie sprawa wygląda u mężczyzn, u których zbyt intensywne treningi zaburzają produkcję plemników. Jedno z badań potwierdziło, że kolarze, którzy pokonywali ponad 180 mil (290 km) tygodniowo mieli nietypowo ukształtowane plemniki, zaś przetarcia od siodełka i przegrzewanie jąder obniżały męską płodność. Jaka dawka aktywności jest dobra dla starających się o dziecko? Najlepszą opcją jest umiarkowana aktywność. Jedno z zagranicznych badań opublikowanych na łamach „Obstetrics & Gynecology” podaje, że u kobiet, które miały min. 30 lub więcej minut wzmożonej aktywności na dobę, ryzyko niepłodności z powodu zaburzeń owulacji było mniejsze. Regularne ćwiczenia to m.in. optymalizacja pracy układu rozrodczego – dzieje się to poprzez stymulowanie gruczołów wydzielania wewnętrznego do produkcji hormonów odpowiedzialnych za wzrost komórki jajowej. Odpowiednia dawka ruchu usprawnia też metabolizm i poprawia przepływ krwi do macicy i jajników, co z kolei optymalizuje produkcję komórek jajowych, pomaga utrzymać prawidłową wagę ciała i zmniejszyć stres, niekorzystny dla płodności. Wszystkie te czynniki mają pozytywny wpływ na układ rozrodczy i przygotowują organizm do ciąży. Z medycznego punktu widzenia, dla osób o stabilnej wadze, optymalne są treningi umiarkowane np. max. 1 godzina 3-4 razy w tygodniu lub 5 razy w tygodniu po ok. 30 minut. Taka porcja ruchu działa korzystnie na układ rozrodczy. Jakie dyscypliny sportu są zalecane? Warto wybierać takie rodzaje aktywności czy dyscypliny, które działają rekreacyjnie, nie wymagają dużego wysiłku. Zamiast codziennych treningów crossfitu, triathlonu czy godzin spędzanych na bieżni, wybierzmy te mniej wymagające: spacery, fitness, jogę, pływanie czy jazdę na rowerze. Wszystkie kobiety planujące staranie się o dziecko powinny przed regularnymi treningami skonsultować się z lekarzem. Specjalista oceni ich stan pod kątem planowania macierzyństwa: m.in. rezerwę jajnikową (badanie AMH), anatomię narządu rodnego, regularność cykli oraz jakość nasienia partnera. Wtedy dopiero może się okazać, że za problemami z zajściem w ciążę stoją zbyt częste treningi, które są dobre dla figury, ale nie dla kobiecej płodności. Poznaj: 12 badań, które trzeba zrobić przed ciążą Konsultacja merytoryczna dr n. med. Dariusz Mercik Specjalista w zakresie położnictwa, ginekologii i endokrynologii, prezes Fundacji Gyncentrum skupiającej się na prowadzeniu badań w zakresie diagnostyki i leczenia niepłodności, Członek Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego, Członek Europejskiego Towarzystwa Rozrodu Człowieka i Embriologii ESHRE