Laptop do nauki dla każdego czwartoklasisty. Czy w 2024 roku dzieci dostaną laptopy?
Laptop dla każdego ucznia 4 klasy — taki program wprowadził rząd w 2023 roku. Rok po ogłoszeniu programu okazało się, że w roku szkolnym 2024/2025 mogą być problemy z jego realizacją. Czy dzieci dostaną darmowe komputery?
Laptopy do nauki dla czwartoklasistów po raz pierwszy trafiły do uczniów w roku szkolnym 2023/2024. A jak będzie w roku 2024/2025? Możliwe, że we wrześniu dzieci nie dostaną komputerów do nauki. Program „Laptop dla ucznia” stanął pod znakiem zapytania. Spis treści: Laptopy dla czwartoklasistów 2024 Program „Cyfrowy uczeń” będzie lepszy? Laptop dla dziecka do szkoły: jaki najlepszy? Laptopy dla czwartoklasistów 2024 Uczniowie 4-tych klas szkoły podstawowej otrzymali darmowe laptopy w 2023 roku. W mediach szybko pojawiły się jednak informacje, że rodzice wielu czwartoklasistów postanowili sprzedać otrzymane komputery (pomimo zakazu i zabezpieczeń, które miały chronić przed spieniężeniem sprzętu). Na początku 2024 roku aktualny minister cyfryzacji Krzysztof Gawkowski poinformował, że z realizacją programu w kolejnym roku szkolnym może być problem. „Wszystko wskazuje na to, że podczas przetargu doszło do naruszenia przepisów karnych, mogło dojść do sytuacji korupcyjnych, a w związku z tym, w trybie niejawnym — bo takie informacje podczas audytu otrzymaliśmy — zostanie złożone doniesienie do prokuratury, które będzie dotyczyło możliwości popełnienia przestępstwa przy okazji tego przetargu” — mówił minister podczas konferencji prasowej 8 lutego 2024. Krzysztof Gawkowski: dzisiaj zawieszamy program "Laptop dla ucznia"#PAPinformacje https://t.co/VwAN4fJlpk — PAP (@PAPinformacje) February 8, 2024 Program „Cyfrowy uczeń” będzie lepszy? Minister Gawkowski zapowiedział też, że dotychczasowy program ma zostać zastąpiony nowym programem o nazwie „Cyfrowy uczeń”. Szczegóły tegoż nie są jeszcze znane. Szefowa resortu edukacji i szkolnictwa wyższego, Barbara Nowacka, uważa, że „rozdawanie laptopów uczniom z czwartej klasy szkoły podstawowej budzi wiele wątpliwości ekspertów”. Dlatego nowy program, mający na celu rozwój cyfryzacji w edukacji ma być szczegółowo dopracowany podczas konsultacji. Niewykluczone, że uczniowie, którzy we wrześniu 2024 rozpoczną naukę w 4 klasie, nie otrzymają rządowych laptopów. Laptop dla dziecka do szkoły: jaki będzie najlepszy? Tak czy inaczej, parametry laptopów do nauki określone w przetargu programu „Laptop dla każdego czwartoklasisty” mogą okazać się przydatną ściągawką dla rodziców, którzy chcą kupić komputer dla swoich dzieci. Tego typu laptopy w zupełności wystarczą uczniom do odrabiania lekcji, poszukiwania informacji oraz (gdy zajdzie taka potrzeba) do uczestniczenia w zdalnych zajęciach. Jeśli chodzi o rządowe laptopy dla dzieci szkolnych, w specyfikacji przetargowej określono takie parametry jak: 8 GB pamięci RAM (z możliwością rozbudowy pamięci do 16 GB), dysk SSD o pojemności minimum 256 GB, ekran minimum 13 cali, rozdzielczość ekranu – nie mniejsza niż FullHD, jasność ekranu – minimum 220 cd/m2 (nitów), wbudowane głośniki, wbudowana kamera, zintegrowana karta graficzna, bateria 37 Wh (ładowana przy pomocy standardowego USB typu C), waga do 2,5 kg, 3-letnia gwarancja. Nie określono szczegółowych wymagań co do: procesora (zaznaczając, że laptop musi mieć minimum 110 punktów w benchmarku Crossmark), systemu operacyjnego (zaznaczając, że system musi być legalny, 64-bitowy i zainstalowany przez producenta). Na początek, ten cel rząd planował przeznaczyć 760 mln zł (bez VAT). Koszt jednego laptopa dla dziecka do szkoły miał wynosić zatem ok. 2054 zł (bez VAT). Po doliczeniu VAT wartość laptopa wynosiła wówczas 2668 zł. Źródło: Komputer Świat, Fakt Zobacz też: Twoje dziecko może być narażone na cyberprzemoc Komputer to dla dzieci współczesny trzepak. Jak nie spaść z niego z wielkim hukiem? Nieuczciwy sklep internetowy. Jak nie dać się oszukać podczas zakupów w internecie
Powstanie Instagram dla dzieci! Trwają już prace nad specjalną wersją serwisu!
Facebook pracuje nad specjalną wersją Instagrama dla dzieci. Będą mogły z niej korzystać osoby poniżej 13. roku życia. Koncern zapowiada także, że do sprawniejszej weryfikacji wieku potencjalnych użytkowników będzie używana sztuczna inteligencja.
Teraz także młodsi użytkownicy będą mogli korzystać z platformy, będzie się to jednak odbywać w nieco inny sposób. Specjalna wersja serwisu będzie umożliwiała dzieciom bezpieczne udostępnianie zdjęć oraz kontakt ze znajomym, a to wszystko pod kontrolą rodziców. Instagram dla dzieci Obecnie serwis nie pozwala na tworzenie kont osobom poniżej 13. roku życia. Jak poinformował w rozmowie z „The Guardian” rzecznik Facebooka (koncernu, do którego należy Instagram) – prace nad wersją Instagrama dla dzieci już trwają i ma być on podobny do aplikacji Messenger Kids, która jest przeznaczona dla dzieci w wieku 6-12 lat. „Coraz więcej dzieci prosi rodziców o pozwolenie na korzystanie z aplikacji, by pozostawać w kontakcie z przyjaciółmi. (...) pracujemy nad nowymi produktami, które będą odpowiednie dla najmłodszych i kontrolowane przez ich rodziców” – poinformował rzecznik. Profile dzieci mają być prywatne, a możliwość wyszukiwania kont – ograniczona. Dorośli użytkownicy nie będą mogli wysyłać wiadomości do osób poniżej 18. roku życia, jeżeli te osoby nie obserwują ich konta. Sztuczna inteligencja zweryfikuje wiek Obecnie wiele osób przy rejestracji w serwisie omija ograniczenia wiekowe, zawyżając swój wiek. W konsekwencji dzieci mimo zakazu korzystają z Instagrama. Koncern ma w planach użycie sztucznej inteligencji do weryfikacji wieku podczas zakładania konta. Źródło: biznses.radiozet.pl Zobacz także: Uzależnienie od telefonu – objawy, czynniki ryzyka, leczenie Rubik daje dzieciom telefony na wakacjach, a fani: „Wasze dzieci ciągle tylko z komórką" Weronika Rosati daje córce telefon dla świętego spokoju. Ale tak na ulicy? To nieodpowiedzialne!
Dzieci rolników otrzymają dofinansowanie na ZAKUP KOMPUTERA!
Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ogłosiła możliwość składania wniosków o dofinansowanie sprzętu komputerowego. Warunki? Pieniądze należą się wyłącznie rodzinom o niskich dochodach, z działalnością rolniczą i… na komputery zakupione po 10 grudnia! Absurd?
W biurach powiatowych ARiMR można składać wnioski o dofinansowanie zakupu komputera stacjonarnego lub laptopa wraz z myszką, klawiaturą i oprogramowaniem. Aby otrzymać pieniądze, rodzina musi jednak spełnić wyśrubowane warunki. Dla kogo dofinansowanie komputera? Jakie warunki muszą spełnić rodziny kwalifikujące się do otrzymania dofinansowania: posiadać co najmniej dwoje dzieci w wieku do 18 lat, uczących się w szkole podstawowej lub ponadpodstawowej w roku szkolnym 2020/2021; co najmniej jedno z rodziców/opiekunów musi prowadzić gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym; co najmniej jednemu z rodziców/opiekunów musi zostać nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; łączny dochód w rodzinie uzyskany przez rodziców/opiekunów w 2019 r., podzielony na rodziców/opiekunów i dzieci w wieku do 18 lat nie może przekraczać 1 200 zł na osobę miesięcznie; rodzina nie otrzymała w ostatnich trzech latach żadnego komputera stacjonarnego lub przenośnego zakupionego ze środków publicznych lub środków organizacji pozarządowych. Kwota dofinansowania wynosi 1500 zł na jedną rodzinę, a termin składania wniosków upływa 30 grudnia 2020 roku. W komentarzach pod artykułem opublikowanym przez portal wiescirolnicze.pl można zauważyć rosnące niezadowolenie. Rodziny rolnicze są oburzone faktem, że tego typu pomoc została zaoferowana tak późno, a pozostali internauci – że dofinansowanie znowu dotyczy wybranej grupy, czyli rolników. Haczyk w przepisach Białostocki portal wyborczej.pl informuje jednak, że dofinansowanie ma zostać przyznane jedynie osobom, które zakupią sprzęt między 10 grudnia 2020 r. a 31 marca 2021 r. Podlaski poseł Porozumienia Mieczysław Baszko zwrócił uwagę na absurd sytuacji i zaapelował „o natychmiastową zmianę warunków otrzymania wsparcia, wprowadzając do projektu faktury za sprzęt wystawione od 12 marca 2020 roku”. Poseł zapowiedział także złożenie interpelacji w sprawie niezrozumiałego przepisu. Źródło: bialystok.wyborcza.pl, wiescirolnicze.pl, money.pl Zobacz też: Ile czasu przed ekranem? Poradnik wg wieku dziecka Nauczyciele dostaną 500+ na pracę zdalną Rodzice masowo posyłają dzieci do szkoły. Mówią, że nie mają warunków do nauki zdalnej
Dziewczyny, mamy! Błagam, korzystajcie ze sprawdzonych serwisów. Nie słuchajcie wyłącznie opinii innych mam. Dla dobra – swojego i dziecka.
Fora internetowe, różnego rodzaju grupy fejsowe to fajne, pożyteczne miejsca pod warunkiem, że traktujesz je jako wsparcie, a nie źródło wiedzy. Bo, żeby mądrze wychowywać dziecko, dobrze dbać o jego zdrowie i samopoczucie, właśnie wiedzy potrzeba – i to mądrej, popartej nauką, a nie „bo u mnie pomogło” albo „ja w to wierzę”. I nie piszę tego dlatego, że pracuję w serwisie, w którym dajemy rady i wspieramy mamy, opierając się wyłącznie na twardych danych i badaniach. To może być groźne Piszę to dlatego, że ostatnio spotkałam się z przyjaciółmi, którzy opowiedzieli mi historię jeżącą włosy na głowie. Przynajmniej na mojej, bo na wielu innych mam – jak się okazało – nie. W rodzinie przyjaciół pojawiło się dziecko. Wcześniak, ale urodzony przed czasem tylko trzy tygodnie, więc w sumie prawie w normie. Dziecko zdrowe, śliczne, ale mama przestraszona, bo to przecież wcześniak. Wyczytała, że trzeba mu mierzyć temperaturę, bo szybciej się wychładza – z tym wychładzaniem rzeczywiście prawda, ale wystarczy zadbać, by w pokoju i podczas kąpieli panowała odpowiednia temperatura. No i mama mierzyła temperaturę noworodkowi co kilka godzin… Któregoś dnia zmierzyła i wpadła w histerię, bo dziecko miało 36 stopni. Zamiast spokojnie poczekać, zadzwonić do pediatry malucha lub znaleźć odpowiedź w profesjonalnym serwisie, weszła na forum. A tam znalazła rozwiązanie – trzeba dziecko szybko jak najcieplej ubrać, by się zagrzało. No i ubrała 3-tygodniowego malucha w śpiochy, kaftanik, sweterek, rożek, przykryła kocykiem i wyszła na spacer, bo świeciło piękne słońce, a termometr na balkonie wskazywał 30 stopni. Dzieciak rzeczywiście się szybko zagrzał, z tego rozgrzania zaczął płakać, więc zgrzał się jeszcze bardziej... Na szczęście nie skończyło się totalnym przegrzaniem (które grozi naprawdę strasznymi konsekwencjami u tak małych dzieci), ale co maleństwo wycierpiało, to jego – że tak to ujmę lakonicznie. To mnie nie dotyczy Wiele z was pewnie teraz pomyślało, że jak matka głupia, to nie rozumie, że wystarczyło tylko troszkę cieplej dziecko otulić. Że to nie dotyczy żadnej z was, bo wy potraficie oddzielić dobre rady od tych idiotycznych. Cóż, to nie takie proste. Nie zawsze posiadamy taką wiedzę, by od razu widzieć, która rada jest do bani. Niektóre z nich brzmią zresztą naprawdę bardzo przekonująco. A potem idzie w świat wiadomość, że w internetach to same głupstwa piszą. No nie same. Trzeba tylko mądrze wybierać. Wybierz serwis Dobra, napiszę to! Jeśli nie chcecie korzystać z mamotoja.pl, korzystajcie z innych serwisów parentingowych – ale z dużych, takich, w których znajdziecie porady ekspertów i teksty doświadczonych dziennikarzy piszących od lat o dzieciach. Albo z blogów eksperckich prowadzonych przez specjalistów (np. lekarzy, psychologów). Niech stoi za nimi aktualna wiedza. Wiecie, co robimy, kiedy pojawiają się nowe doniesienia na jakiś temat? Piszemy o tym tekst, a stare, nieaktualne teksty poprawiamy, żeby ktoś przypadkiem na starą poradę się nie natknął. Tak to działa. Siła reklamy? Część zarzuca dużym serwisom, że pracują pod reklamę, że są sprzedajne. No to mam dla was dwie informacje. Po pierwsze, produkty, które polecamy, o których piszemy, są nam znane. Testujemy je (jesteśmy mamami!), rozmawiamy o nich w redakcji. A że często reprezentują znane marki? No cóż, zwykle znane marki mają duże doświadczenie w robieniu dobrych produktów. Po drugie, dajemy wam szansę na własne oceny w naszym katalogu Bangla. Zachęcamy, sięgajcie do nich, jeśli nie zawsze ufacie naszym opiniom albo chcecie znać ich więcej. Najważniejszy dystans Żeby trochę spuścić powietrze, mam dla was zabawną konwersację (z OhMyDad - tatostwo po godzinach) imitującą taką, która często odbywa się na forach. Warto się uśmiechnąć, a potem zastanowić, jaką stronę wybierzecie, kiedy następnym razem wpiszecie zapytanie w Google. Owocnego szukania :) Dziewczyny, w moim domu wybuchł pożar! Mój synek zatrzasnął się w pokoju. Wszędzie jest dym i płomienie, słyszę krzyki, co robić?! Matka_1: Zmieńcie dietę. My od roku nie jemy glutenu i taka dieta naprawdę może zdziałać cuda. Matka_2: Spróbuj na klamkę drzwi i dziurkę od klucza wypuścić trochę mleka z piersi. Wiem, że to dziwnie brzmi, ale siostra mojej kuzynki miała kiedyś podobną akcję i to pomogło. Mleko z piersi jest dobre na wszystko i myślę, że nie zaszkodzi spróbować. Powodzenia. Matka 3: Dzwoń na 992! Tępa dzida. Matka_4: Przepraszam, że nie w temacie pożaru, ale mam do sprzedania dwa lekko napoczęte bobofruty po 6. miesiącu – mój Kubuś nie lubi zimnego picia. Matka_5: . Matka_6: Kolejny rodzic-helikopter... Przestań się tak trząść nad tym dzieckiem. Matka_7: Musisz odseparować płomienie od dziecka, rób to jednak delikatnie i z głową. Typowe forum albo grupa dla mam Źródło: OhMyDad - tatostwo po godzinach Zobacz także: Dziecko musi być grzeczne? To pułapka, w jaką wpadają rodzice 9 odkryć, które zmieniły opiekę nad małym dzieckiem Psychologowie są zgodni: to jeden z największych błędów wychowawczych
Komputer, tablet, komórka dla dziecka - czy już pora na takie gadżety?
Małe dzieci szybko stają się ekspertami od technologicznych wynalazków. Świetnie radzą sobie z komputerem, znają wszystkie możliwości komórki. Pozostaje tylko pytanie, jak je wychowywać, by mądrze z tego korzystały.
Można zrezygnować z posiadania telewizora, używać komputera tylko wtedy, gdy maluch śpi, i chować przed nim komórkę... Tak radykalne rozwiązania mają jednak mniej wyznawców i nie rozwiązują sprawy. Prędzej czy później dziecko i tak zetknie się z komputerem, tabletem i smartfonem. Może więc lepiej od początku uczyć je mądrze się nimi posługiwać? Właściwie wykorzystany sprzęt elektroniczny jest dobrą pomocą naukową. Nawet trzylatek może sporo skorzystać – poznawać literki, cyferki, ich układ na klawiaturze. Dzieci chętnie poznają tajniki komputera, ale trudno je potem od niego oderwać – dlatego od początku ustal jasne zasady korzystania. Trzy-, czterolatkowi pozwól korzystać z komputera przez kilkanaście minut dziennie i nie częściej niż trzy razy w tygodniu, pod warunkiem, że wcześniej miał bawił się już zabawkami niezbędnymi dla jego prawidłowego rozwoju. Nie przedłużaj wyznaczonego czasu. Nastaw budzik, a gdy czas minie, przerwij zabawę, pozwalając maluchowi dokończyć zadanie. Nie licz, że dziecko samo zrezygnuje. Nie zostawiaj malucha sam na sam z komputerem. Potraktuj czas przed nim spędzony jako kolejną możliwość do bycia razem. Możesz go wiele nauczyć, ale też uchronić przed zagrożeniami. Ustaw sprzęt we wspólnym pokoju. Łatwiej egzekwować ograniczenia czasowe i kontrolować dziecko. Ustal, w co, jak długo i kiedy dziecko może grać. Poszukaj streszczenia lub opisu treści gry, a najlepiej najpierw w nią zagraj. Kieruj się oznaczeniami PEGI umieszczonymi na opakowaniu. Możesz też skorzystać z wyszukiwarki na stronie www.pegi.info.pl. To ogólnoeuropejski system klasyfikacji gier (PEGI – Pan-European Game Information), opracowany, by chronić dzieci i młodzież przed dostępem do treści nieodpowiednich dla ich wieku. Jeśli na grze znajdziesz znaczek PEGI OK, to nie ma w niej m.in. przemocy, nagości, wulgaryzmów, seksu, popularyzacji alkoholu itp. Jeśli pojawia się w niej jeden z tych elementów, gra otrzymuje dodatkową klasyfikację z uwzględnieniem wieku, np. PEGI 3 lub 7, 12, 16, 18. Pamiętaj, że niektóre gry internetowe umożliwiają pobranie dodatkowego oprogramowania, które może zmienić treść gry i jej klasyfikację wiekową. Choć maluchy najbardziej zafascynowane są grami, nie zapominaj, że komputer to też internet. Z badań wynika, że z wiekiem dzieci coraz więcej czasu spędzają w sieci. Zainstaluj program, który filtruje treści szkodliwe dla dziecka. Niewinne hasło wpisane w wyszukiwarkę może spowodować otwarcie strony dla dorosłych. Programy te mają różne poziomy cenzurowania (np. Norton Internet Security lub Kaspersky Internet Security) – niektóre zapisują wszystkie adresy odwiedzane przez malucha, inne blokują dostęp do stron, które zawierają wyrazy z czarnej listy (odsyłające np. do stron pornograficznych). Są i takie, które ograniczają czas, jaki dziecko spędza w internecie. Zobacz też: Jaki tablet dla dziecka Zapoznaj się ze stronami, które uświadamiają, jak chronić dzieci przed zagrożeniami w internecie, np. www.sieciaki.pl, www.saferinternet.pl, www.dzieckowsieci.pl, www.kidprotect.pl. Na www.helpline.org.pl możesz zgłaszać wszystkie podejrzane sytuacje, z którymi w internecie zetknęło się twoje dziecko. Alternatywą dla komputera jest konsola do gier. Nie ma dostępu do internetu, a zaprogramowanie timera pozwala kontrolować czas. Czytaj też: Co robić, gdy dziecko chce korzystać z komórki? [CMS_PAGE_BREAK] Co robić, gdy dziecko chce korzystać z komórki? Już niemowlęta się nią interesują, bo fascynuje je wszystko, czego używają dorośli. Niektóre maluchy proszą o zakup komórki bardzo wcześnie. I trudno się im dziwić – chcą naśladować dorosłych. Jednak dla kilkulatka telefon jest tylko kolejną zabawką, gadżetem, który pozwala na robienie zdjęć czy granie w gry, i który za chwilę zechce zastąpić nowym modelem. Dla dziecka, które większość dnia spędza pod opieką dorosłych – niani, pani w przedszkolu, babci, a potem rodziców – to zbędny przedmiot. Posiadanie telefonu sprawdzi się u starszych dzieci, które same wracają ze szkoły lub zostają w domu, gdy rodzice jadą np. po zakupy. Uświadom dziecku, że telefon ma ułatwić kontakt z rodzicami lub wzywanie pomocy w sytuacjach nagłych. Pokaż, jak korzystać z numeru alarmowego 112, który może uratować życie, z numerów straży pożarnej, pogotowia ratunkowego, policji (wydrukuj infografikę z numerami alarmowymi). Naucz dziecko numerów do mamy, taty, babci, zapisz je w telefonie razem z pozostałymi numerami do rodziny i znajomych dziecka. Poproś, by nie odbierało, gdy zobaczy nieznany numer. Przypominaj, że komórka nie jest zabawką. Nie pozwalaj, by dziecko przez pół dnia nie wypuszczało jej z ręki, nie odrywając oczu od gier lub bawiąc się dzwonkami. Jeśli kupisz telefon na kartę, trzymaj się limitu. Nie doładowuj go, gdy malec wykorzysta już wszystkie swoje minuty. Co robić, by dziecko się nie uzależniło? Dbaj o ciekawe życie w realu, ale przede wszystkim pamiętaj, że to od ciebie zależy, jak maluch spędza czas. Jeśli nie chcesz, by dziecko ciągle przebywało w wirtualnym świecie, też tego nie rób. Dzieci są bystrymi obserwatorami i chętnie naśladują dorosłych. Pokazuj maluchowi, jak można fajnie spędzić czas bez elektroniki. Granie w planszówki, wycieczki rowerowe, zabawa w teatrzyk to wciąż ekscytujące zajęcia. Konsultacja: dr Aleksandra Jasielska, psycholog, pracuje w Zakładzie Psychologii Ogólnej i Psychodiagnostyki w Instytucie Psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Czytaj też: Przegrało i nie płacze - to jest możliwe!
Jeśli czujesz, że twoje dziecko dawno temu pokonało cię w wyścigu do nowoczesności, i nie wiesz, na co mu pozwalać, a przed czym bronić, koniecznie przeczytaj ten tekst!
Jakie programy, gry i strony www są odpowiednie dla najmłodszych? Jak sprawić, by surfowanie po internecie było bezpieczne? Radzi Marcin Sołodki z Fundacji „Dzieci Niczyje” – koordynator projektu „Sieciaki.pl”, poświęconego bezpieczeństwu dzieci w internecie. Małe dziecko przed komputerem Przedszkolaki w przeciwieństwie do swoich dziadków siadają do komputera bez obaw, że coś zepsują albo z czymś sobie nie poradzą. Grają, oglądają kreskówki, układają wirtualne puzzle. No i surfują po internecie. Mało tego, to właśnie one są najszybciej rosnącą grupą użytkowników sieci! Po myszkę sięgają coraz młodsze dzieci: cztero-, trzy-, nawet dwulatki. I radzą sobie zaskakująco dobrze. – Moja dwuletnia córeczka Hania ogląda kreskówki na You Tube. A że szybko się kończą, nauczyła się uruchamiać je ponownie za pomocą klawisza spacji (to od niej dowiedziałem się, że można to zrobić i w taki sposób). Potrafi też wybrać sobie kolejną bajkę. I tu zaczyna się problem, bo obok świnki Peppy może być coś, co ze świnką nie ma nic wspólnego i czego absolutnie nie powinna oglądać – mówi koordynator „Sieciaków”. Co w takim razie robić? Trzymać komputer pod kluczem i nie pozwalać na korzystanie z sieci do czasu, gdy dziecko podrośnie? Nie, bo po pierwsze to nic nie da (prędzej czy później dziecko i tak zetknie się z komputerem u kolegów), a po drugie – w ten sposób pozbawia się dziecko szalenie użytecznego narzędzia. Zobacz sprawdzone gry online dla dziecka Korzyści z komputera Komputer jest nie tylko atrakcyjną zabawką, która daje mnóstwo frajdy i satysfakcji („Potrafię włączyć film/przejść na wyższy poziom” itd.), ale także: Pomaga w zdobywaniu wiedzy. Dzięki niemu przedszkolak z łatwością uczy się literek, cyferek, rozpoznawania i nazywania kolorów i wielu innych rzeczy. Rozwija – sensowne gry i programy edukacyjne uczą logicznego myślenia, rozwijają spostrzegawczość, pamięć wzrokową, koordynację ręka-oko, wyrabiają wytrwałość, cierpliwość i sztukę szybkiego podejmowania decyzji. Pozwala na nieograniczony dostęp do najrozmaitszych źródeł informacji i rozbudza zainteresowanie różnymi dziedzinami wiedzy i życia. Dzięki niemu można robić mnóstwo interesujących rzeczy, np. rozmawiać przez Skype’a z rozrzuconymi po świecie członkami rodziny. Wybierz kolorowanki dla dziecka Zagrożenia płynące z sieci No dobrze, komputer ma wiele mniej lub bardziej oczywistych zalet, ale co z zagrożeniami? Ich oczywiście także nie brakuje. Oto tylko niektóre z nich: Niekontrolowany upływ czasu. Za długie korzystanie z komputera zabiera czas, który kilkulatek powinien przeznaczyć na zabawę z rówieśnikami, szaleństwa na placu zabaw itd. Wady postawy. Tkwienie przed komputerem może powodować wady postawy, uzależnienie lub rozdrażnienie spowodowane nadmiarem bodźców. Niebezpieczeństwa. Na dzieci czyha w internecie mnóstwo niebezpieczeństw. Strony zawierające treści, które mogłyby mieć szkodliwy wpływ na nieukształtowaną psychikę (pornografia, przemoc, witryny propagujące rasizm, narkotyki, itd.). Pedofile, tacy jak wstrętny, podający się za 12-latka typ z kampanii medialnej „Nigdy nie wiadomo, kto jest po drugiej stronie”. Cyberprzestępcy próbujący wyłudzić dane. Wirusy, które mogą zniszczyć wasz sprzęt. To tylko niektóre z nich. Możesz powiedzieć: zaraz, zaraz, czy one dotyczą przedszkolaków? Nawet jeśli nie albo w niewielkim stopniu, to już teraz musisz wiedzieć, jak chronić przed nimi swoje dziecko. [CMS_PAGE_BREAK] Jak nauczyć dziecko mądrego korzystania z komputera? Wszelkie zagrożenia można ominąć – pod warunkiem że nie zostawia się dziecka przed komputerem samemu sobie. 1. Postaw komputer lub trzymaj laptopa we wspólnym pokoju. Przedszkolak nie musi go mieć na wyłączność, w swojej sypialni. Wręcz nie powinien, bo to rodzic ma decydować, kiedy i ile czasu dziecko będzie siedziało przed monitorem! 2. Załóż dziecku odrębne konto użytkownika (każdy system operacyjny ma taką możliwość), dzięki któremu dziecko ma dostęp tylko do swojej przestrzeni – ulubionych stron. W ten sposób ochronisz własne pliki, by dziecko ich przypadkiem nie skasowało, i sprawisz, że nie pójdzie w ślady trzylatki, która... kupiła koparkę za 20 tys. dolarów. Będziesz także mogła skorzystać z funkcji kontroli rodzicielskiej. 3. Wprowadź jasne zasady dotyczące korzystania z komputera. Aby uniknąć ciągłych dyskusji, zawrzyj z dzieckiem umowę. Może ona wyglądać na przykład tak: - wspólnie ustalamy, kiedy wolno mi surfować po internecie, - wspólnie wybieramy strony internetowe, które będę mógł odwiedzać, - gdy coś mnie zaniepokoi lub przestraszy, od razu was zawołam, - podczas surfowania nikomu obcemu nie podam mojego imienia, nazwiska ani numeru telefonu do domu, - nikomu nie podam też naszego adresu ani adresu mojego przedszkola. Czytaj też: Jak zadbać o bezpieczeństwo dziecka w sieci? 4. Nastaw w domu budzik lub minutnik. Komputer to nie niania! Przedszkolak powinien korzystać z niego nie dłużej niż kwadrans dziennie. Nie licz na to, że rozbawione dziecko grzecznie powie grom „pa pa”. Jest bardziej prawdopodobne, że będzie walczyło jak lew o kolejne pięć minut. Jednak nie ulegaj, bo z kwadransa zrobi się godzina, potem dwie i ani się obejrzysz, a dziecko będzie tkwiło przed ekranem całymi dniami. 5. Wybieraj gry i programy edukacyjne. Odpowiednie do wieku dziecka. Te przeznaczone dla starszych dzieci lub dorosłych mogą zawierać treści nieodpowiednie dla kilkulatka. Czy wiesz: Jak wybrać tablet dla dziecka? 6. Stosuj filtry i zabezpieczenia. Surfujące po sieci dziecko można chronić przed nieodpowiednimi czy niebezpiecznymi treściami za pomocą trzech narzędzi. Są to: Filtry. Np., Cenzor, Edek (dawny Beniamin) Motyl, Ochraniacz, Opiekun Dziecka w Internecie, Strażnik Ucznia, Weblock, X Guard II. Funkcje kontroli rodzicielskiej w systemach operacyjnych. Niektóre pozwalają m.in. ograniczyć dzieciom dostęp do wybranych gier i treści w całej sieci oraz precyzyjnie ustalić limit czasu korzystania z komputera lub internetu. Funkcje kontroli rodzicielskiej w programach antywirusowych. Ma je prawie każdy taki program. Niestety, żadne z nich nie jest doskonałe. 7. Wspieraj i reaguj. Co robić, gdy dziecko trafi na nieodpowiednią stronę lub przydarzy mu się coś niepokojącego? – Wysłuchaj, nie obwiniaj i pochwal, że ci o tym powiedziało. Tylko dzięki temu dowiesz się, co się naprawdę wydarzyło i jak do tego doszło – radzą specjaliści z serwisu www.dzieckowsieci.pl. Jeśli dziecko zetknęło się z treściami nielegalnymi (pornografia dziecięca, treści rasistowskie itd.), zgłoś to na stronie www.dyzurnet.pl albo pod numerem 0 801 615 005 (trzeba się nagrać) albo 800 100 100 (telefon zaufania w sprawach związanych z bezpieczeństwem dzieci w internecie). Jeśli natomiast sądzisz, że padło ofiarą przestępstwa, zawiadom także policję. 8. Pokaż, że komputer ułatwia życie. Pokaż dziecku, że dzięki komputerowi można: wysłać e-maila, porozmawiać twarzą w twarz z mieszkającą za oceanem ciocią, odwiedzić zoo i sprawdzić, jak po angielsku mówi się „koń” (np. www.ling.pl). Warto też obejrzeć zrobione z kosmosu zdjęcie swojej okolicy (np. Google Earth) i znaleźć nowe pomysły na zabawy. Tu znajdziecie instrukcje tworzenia skomplikowanych zabawek (np. jak krok po kroku zrobić tygrysa z papieru), będziecie robić zakupy itp. Zobacz też: 10 gier edukacyjnych dla dzieci na tablet [CMS_PAGE_BREAK] Internetowe BHP To, czy twoje dziecko będzie w sieci bezpieczne, zależy głównie od ciebie. Dlatego najpierw sama odrób lekcje: Informacje na temat zagrożeń związanych z internetem (niektóre z nich wymieniliśmy w tekście) oraz rady, jak uchronić przed nimi dziecko, znajdziesz m.in. w serwisach www.dzieckowsieci.pl, www.bezpiecznypc.pl, www.safeinternet.pl. Elementarze dotyczące bezpieczeństwa w sieci możesz pobrać w formie elektronicznej dla dzieci (raczej starszych), dla dorosłych i dla całej rodziny. Serwisy adresowane bezpośrednio do dzieci – koniecznie je odwiedźcie! Uczą zasad bezpieczeństwa w atrakcyjnej formie, są pełne kreskówek, teledysków i konkursów. Czytaj też: Życie bez sieci? Niemożliwe! Bezpieczne strony W sieci jest mnóstwo miejsc atrakcyjnych dla przedszkolaka. Oto adresy niektórych z nich: - www.buliba.pl Gry dla dzieci od drugiego roku życia. - www.ciufcia.pl Rozwijające zabawy zaprojektowane przez psychologów. - www.panfu.pl Serwis społecznościowy, z którego korzystają nawet przedszkolaki. Dzieci są pandami i rozmawiają za pomocą „gotowców”. - w internecie znajdziesz także wyszukiwarki i katalogi bezpiecznych stron dla dzieci: www.lupiko.pl i www.sieciaki.pl/best. Czytaj też: Klasyfikacja gier PEGI – jak ją odczytywać
Czy dwulatek siedzący przed komputerem to znak zepsucia naszych czasów? To zależy tylko od ciebie.
Wpływ gier komputerowych na młodych przedstawicieli Homo sapiens to ulubiony temat gorących dyskusji prowadzonych przez dojrzałych osobników tego gatunku. Gniewne pomrukiwania i groźne okrzyki wzmagają się zwłaszcza wtedy, gdy kolejny zaniedbany przez rodziców nastolatek wymorduje gdzieś w Stanach grupę dzieciaków ze swojej szkoły. Zazwyczaj przy tej okazji wychodzi na jaw, że zabójca grywał w jedną z „tych” gier – na przykład znienawidzone przez obrońców moralności „Grand Theft Auto”. Wtedy to grupa mądrych głów opowiada o badaniach, które dowiodły, że ludzie grający w gry zawierające elementy przemocy są bardziej skłonni do przejawiania względem innych gwałtownych zachowań. Dziwnym trafem nikt wtedy nie wspomina, że na osławionym GTA jak wół stoi napisane „Mature. 18+” – czyli dozwolone dla dorosłych, od lat 18, a problemem jest nie istnienie takich gier, ale to, że nastolatki swobodnie w nie grają. Nie – CZY, ale w CO grać W tej atmosferze nie wspomina się o wynikach poważnych badań sugerujących, że dzięki grom, odpowiednio dobranym grom, rosną u ludzi zdolności rozwiązywania zadań przestrzennych, koordynacja ruchowa, umiejętności rozpoznawania i grupowania obiektów. Kluczem jest nie to, czy grać, ale w co grać. O ile jednak od dawna prowadzone są badania nad wpływem telewizji na bardzo małe dzieci, o tyle ta grupa użytkowników komputerów była jakoś omijana przez naukowców. Można się obruszyć, że nazywam dwulatka użytkownikiem komputera, ale widok mojej 20-miesięcznej córki radośnie przełączającej kolejne slajdy z zestawu zdjęć ukochanych psów przekonuje mnie, jak wiele zmieniło się w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Nic więc dziwnego, że producenci gier zauważyli, że przed ekranem nie siadają już dziś pięcio- czy sześciolatki ale znacznie młodsze dzieci. Właśnie dla nich zaczęły powstawać specjalnie przygotowane programy przeznaczone dla zupełnie nowej grupy – dzieciaków mających od dwóch do pięciu lat. W połowie maja w Polsce ukazały się trzy takie tytuły należące do serii „Mały Adibu”. Ponieważ dwu- od pięciolatka dzieli przepaść, przed rozpoczęciem zabawy rodzic ustala poziom trudności. Oczywiście najbardziej intrygowało mnie, co też może robić dwulatek przed komputerem. Okazało się, że całkiem dużo. Zadania dla tej grupy zaprojektowano tak, by dziecko uczyło się korzystania z klawiatury i myszki. Ponieważ jednak przełożenie przesuwania po stole plastikowego pudełka na ruch kursora na ekranie nie jest wcale takie oczywiste, zadania można rozwiązywać, korzystając z jednego tylko klawisza – spacji. Sądząc po głębokiej fascynacji mojej córki, system całkiem nieźle się sprawdza. Cyrkowe przygody Adibu sprawiły, że na 20 minut uwaga młodej całkowicie skupiła się na rozwiązywaniu kolejnych zadań. Jednak Mały Adibu to zabawa bardzo wymagająca. Wymaga bowiem skupienia ze strony rodziców. Łamigłówki dla małych dzieci zbudowane są tak, że do rozpoczęcia zabawy potrzebna jest pomoc dorosłego. To, moim zdaniem, ogromna zaleta tych gier. Dzięki temu nie można ich zastosować do tego, do czego rodzice nagminnie używają telewizora – do odłączania dzieci od rzeczywistości. Przed komputerem musimy usiąść i razem rozwiązywać kolejne zadania. Wątpliwości A co na to psychologowie? Krótka ankieta wśród kilku specjalistów pokazała daleko idący sceptycyzm. Zdaniem fachowców dziecko w tym wieku nastawione jest na rozwijanie kontaktu z innymi ludźmi, a nie poznawanie wirtualnej rzeczywistości. Część psychologów twierdzi, że z grami trzeba czekać do piątego–szóstego roku życia. Cóż, z pewnością nie jestem specjalistą od teorii rozwoju dziecka, jednak od kilku miesięcy staję się specem od praktycznej strony tej dziedziny. Moim zdaniem obawy specjalistów, którzy w większości urodzili się przed 1980 rokiem, to efekt patrzenia na komputery przez pryzmat ich własnych doświadczeń. Dzisiejsi 30-latkowie przeszli dzieciństwo, marząc o sprzęcie takim jak Atari, Commodore czy wczesny pecet i nieco z tego podejścia zostało im do dziś. Tymczasem dzieciaki urodzone w XXI wieku traktują komputer jako coś równie oczywistego jak lodówka. Dopóki my sami, rodzice, nie stworzymy wokół tej maszyny aury niedostępności i niezwykłości, nie ma powodu, by dzieci miały do niej jakieś szczególne nabożeństwo. Co więcej, komputer może stać się dobrą okazją do rozwinięcia kontaktów z dzieckiem. Wystarczy, że przed ekranem zawsze będziemy siadali razem.
Dwie godziny dziennie to maksymalny czas, jaki dziecko powinno spędzać przed monitorem. Ważne jest jednak nie tylko jak długo siedzi przy komputerze, ale przede wszystkim, co wtedy robi.
Migający ekran komputera przyciąga niczym magnes już kilkulatki. Początkowo satysfakcjonuje je zaglądanie przez ramię rodzicom. Błyskawicznie jednak przechodzą do kolejnego etapu: potrafią włączyć sprzęt. Obsługi komputera uczą się o wiele szybciej niż dorośli. Wkrótce staje przed nimi otworem świat Internetu i gier. Z raportu „Dzieci aktywne online” wynika, że małoletni internauci buszują po sieci niemal po 30 godzin miesięcznie. Co zrobić, by dziecko w internecie było bezpieczne? Internet to prawdziwa kopalnia wiedzy. Za jego pośrednictwem można się uczyć i kontaktować z ludźmi z całego świata. Nie ma sensu zabraniać dziecku korzystania z sieci – zakazany owoc jeszcze bardziej kusi. Wystarczy nauczyć malucha rozsądnego poruszania się po wirtualnym świecie i cały czas nadzorować jego poczynania. Nasza rada. Koniecznie powinnaś interweniować, gdy dziecko: rezygnuje z innych zajęć typowych dla swojego wieku – z badań przeprowadzonych w Chinach wynika, że dzieci wolą ślęczeć przed monitorem, niż bawić się na świeżym powietrzu, to zaś negatywnie wpływa na ich kontakty z rówieśnikami i zdrowie; zagląda na strony, na których znajdują się treści niedostosowane do jego wieku (np. z przemocą lub pornografią). Niedojrzały emocjonalnie człowiek nie potrafi odróżnić dobra od zła, a jego naiwność łatwo wykorzystać. Czy wiecie dzieci, co siedzi w sieci? W nauczeniu malca czujności i reagowania na zagrożenia pomoże ci sam Internet, a konkretnie przygotowane przez fachowców portale, np.: www.przedszkolaki.sieciaki.pl – dla najmłodszych oraz www.sieciaki.pl – dla dzieci w wieku szkolnym. Dzięki tym stronom dzieci dowiedzą się, dlaczego trzeba być ostrożnym w sieci. Poznają też przykładowe wirtualne czarne charaktery: Bełkot (ktoś, kto nas obraża i denerwuje), Kradziej (czyli po prostu internetowy złodziej – może np. chcieć wyczyścić konta rodziców), Śmieciuch (zasypuje nasz komputer nielegalnymi lub niechcianymi plikami) oraz najgroźniejszy ze wszystkich – Kłamacz (może nim być np. pedofil!). Wytropienie wrogów to połowa sukcesu. Aby dziecko nie wpadło w sidła wirtualnych bandytów, powinno także nauczyć się odpowiadać na podstępne pytania. Do akcji wkracza cyberniania Internet sam w sobie nie jest zły. Dzięki niemu twoje dziecko naprawdę wiele się nauczy. By mogło to robić bezpiecznie, warto podsuwać mu dobre, przeznaczone dla dzieci strony. Ich listę znajdziesz m.in. na www.bezpiecznyinternet.org. Oczywiście warto pamiętać, że każde dziecko ma w sobie coś z odkrywcy. Z pewnością więc będzie chciało buszować także po stronach, których rodzice nie polecali. Aby kontrolować sytuację, trzeba przeglądać historię ostatnio odwiedzanych witryn, a w przypadku najmłodszych internautów także sprawdzać pocztę. Anonimowość dziecka w sieci Podstawowa zasada bezpiecznego buszowania w sieci brzmi: Zachowaj anonimowość. To sposób, aby się uchronić przed internetowymi przestępcami. By dziecko wiedziało, dlaczego nie wolno mu niektórych rzeczy robić i mówić, wytłumacz mu, jakie może mieć intencje osoba, która zadaje poniższe pytania. Jak się nazywasz i gdzie mieszkasz? Internetowy „przyjaciel” może się okazać złodziejem lub pedofilem. Jeśli dziecko poda mu swoje nazwisko i adres, może narazić na niebezpieczeństwo siebie i swoją rodzinę. Spotkamy się w „realu”? „Real” to prawdziwy świat. Można do niego przenieść internetową znajomość, pod warunkiem, że odbędzie się to pod kontrolą rodziców. Samodzielne umawianie się z obcymi jest niebezpieczne. Jaki macie samochód i telewizor? Wypytywanie się o zarobki rodziców czy o zgromadzony w domu majątek jest co najmniej podejrzane. Uwaga! Być może z dzieckiem rozmawia złodziej. Prześlesz mi swoją fotkę? Lepiej tego nie robić. Nigdy nie wiadomo, czy o zdjęcie nie poprosił pedofil. Poza tym ze zdjęcia można zrobić gorszący lub złośliwy fotomontaż. Jeśli trafi do Internetu, dziecko będzie miało nieprzyjemności. Na tropie zakazanych stron Masz wpływ na to, co jest w Internecie. Dzięki tobie i innym rodzicom sieć może być bezpieczniejsza. Jeśli buszując po Internecie albo przeglądając historię witryn odwiedzanych przez dziecko trafisz na strony, które zawierają np. dziecięcą pornografię, treści rasistowskie czy propagujące wrogość w stosunku do innych ludzi, zgłoś to na www.dyzurnet.pl lub dzwoniąc na infolinię 0-801 615 005, na stronie www.stoppedofilom.pl lub na policji. Zobacz też: Jak wybrać tablet dla dziecka?
Komputer to „zabawka”, którą interesują się coraz młodsze dzieci. Sprawdź co robić, by pomagał w rozwoju, a nie szkodził.
Komputer (a wraz z nim internet) przyciąga twoje dziecko niczym magnes? To dobrze! By jednak przygoda z nim była bezpieczna i służyła rozwojowi dziecka, musisz wiedzieć, jak zwalczać wirtualne zagrożenia, jak wybierać odpowiednie gry i jak zorganizować wygodne i zdrowe stanowisko pracy dla małego komputerowca. Przeczytaj także: Dziecko w cyberświecie Dziecko i Internet Nie zabraniaj dziecku korzystania z sieci. Zakazany owoc jeszcze bardziej kusi. Internet sam w sobie nie jest zresztą zły. Dzięki niemu twoje dziecko może się naprawdę wiele nauczyć. By tak było: Podsuń dziecku ciekawe strony dla dzieci. Ich listę znajdziesz np. na www.bezpiecznyinternet.org. Ucz zasad bezpieczeństwa w sieci. Pomoże ci w tym ... sam Internet, a konkretnie przygotowane przez fachowców strony, np.: www.sieciaki.pl – dla dzieci w wieku szkolnym, i www.przedszkolaki.sieciaki.pl – dla najmłodszych. Wchodząc na te strony, dzieci dowiedzą się, dlaczego trzeba być ostrożnym w sieci. Nauczą się błyskotliwie odpowiadać na podstępne pytania (np. o dane osobowe czy zarobki rodziców), a także jak reagować, gdy ktoś obcy proponuje im spotkanie. Aby dzieci łatwiej zrozumiały czyhające na nie zagrożenia, zostaną im przedstawione sieciowe wirtualne czarne charaktery: Bełkot (ktoś, kto nas obraża i denerwuje), Kradziej (czyli po prostu internetowy złodziej – może np. chcieć wyczyścić konta rodziców), Śmieciuch (zasypuje nasz komputer nielegalnymi lub niechcianymi plikami) oraz Kłamacz (może nim być np. pedofil!). Kontroluj. Zanim dziecko nauczy się samodzielnie rozpoznawać wrogów, kontroluj jego poczyniania. W przypadku najmłodszych koniecznie trzeba sprawdzać pocztę i przeglądać historię odwiedzanych stron. Nie lekceważ zła w sieci. Jeśli natrafisz gdzieś na dziecięcą pornografię, treści rasistowskie czy propagujące wrogość w stosunku do innych ludzi, zgłoś to na www.dyzurnet.pl lub dzwoniąc na infolinię 0-801 615 005, na stronie www.stoppedofilom.pl lub bezpośrednio na policji Nie pozwalaj siedzieć przed komputerem zbyt długo. Przygoda z komputerem może prowadzić do uzależnienia. By uchronić przed nim dziecko, kontroluj nie tylko to, co malec robi przed monitorem, ale także to, jak długo przed nim siedzi. Bezpieczny limit w przypadku uczniów szkół podstawowych to 2 godziny dziennie liczone łącznie z czasem spędzanym przed telewizorem. Załóż blokadę rodzicielską. Jej zakres możesz ustalić samodzielnie. Z cyberniani możesz korzystać za darmo. Wystarczy, że ściągniesz przez Internet „Beniamina” (www.beniamin.pl). Wśród płatnych programów warte polecenia są m.in. Cenzor (www.cenzor.pl), Opiekun (www.opiekun.pl) i x-Guard (www. x-guard.pl). Sprawdź także: Poradnik dla rodziców małego internauty [CMS_PAGE_BREAK] Dziecko i gry komputerowe Nie demonizuj gier komputerowych. Według psychologów, dobrze dobrana gra komputerowa pomaga rozwijać koordynację wzrokowo-ruchową, refleks i inteligencję. Sprawia też frajdę – zwłaszcza mężczyznom (podczas gry aktywizują się u nich obszary mózgu odpowiedzialne za odczuwanie przyjemności). Trzeba jednak uważać, dlatego: Sprawdź także: Gry komputerowe poprawiają refleks dziecka Nie pozwalaj grać dziecku we wszystko. Niewłaściwie dobrana gra wywołuje stany lękowe i agresję, uczy, że za złe uczynki należy się nagroda (np. punkty za zabijanie), odziera z wrażliwości i zaciera granice między dobrem a złem. Nie daj sobie wmówić, że jakaś gra jest dobra, bo grają w nią rówieśnicy twojego dziecka. Z badań wynika, że wiele „kultowych” gier skierowanych jest do osób powyżej 18. roku życia. Sprawdzaj, w co gra twoje dziecko. Aby przekonać się, czy dana pozycja będzie odpowiednia dla twojego dziecka, poczytaj w Internecie recenzje, weź też pod lupę symbole, które znajdują się na opakowaniu gry (znajdziesz je poniżej). Na większości gier można spotkać oznakowania PEGI – to klasyfikacja stosowana w 25 krajach. Więcej informacji znajdziesz na stronie www.pegi.info/pl, tam też znajduje się wyszukiwarka, dzięki której sprawdzisz znane ci gry i zobaczysz listę tytułów dostosowanych do wieku twojego dziecka. Ściągawka: co to za gra? Liczba oznacza minimalny dopuszczalny wiek gracza Ostrzeżenie – w grze używany jest wulgarny język! Program zawiera treści zachęcające do dyskryminacji Jest mowa o zażywaniu narkotyków Gra może budzić lęk Pojawia się nagość, seks lub nawiązujące do niego treści Gra pokazująca przemoc Uczy hazardu lub do niego zachęca Sprawdź także: Gram i uczę się przy komputerze Czytaj i dyskutuj na naszym forum >> Kasia9641: Dziewczyny, tak się zastanawiam czasem, czy nie pozwalam na zbyt dużo mojej prawie 4-letniej córce??? [CMS_PAGE_BREAK] Dziecko i komputer - jak przygotować stanowisko W większości rodzin z tego samego komputera korzystają i mali, i duzi domownicy. Ważne jest więc, by w ciągu paru minut móc przystosować stanowisko pracy do wzrostu komputerowca. 1. Światło – nie może padać na monitor. Najlepiej by było, gdyby komputer stał prostopadle do okna. 2. Wysokość krzesła – powinna być taka, by dziecko mogło swobodnie postawić całe stopy na podłodze (kolana pod kątem prostym), przy czym łokcie podczas siedzenia muszą się znaleźć na wysokości blatu biurka. Jeśli takie ustawienie krzesła jest niemożliwe, trzeba dziecku podłożyć pod pupę poduchę (jeśli biurko jest za wysokie) i dać podnóżek. 3. Oparcie – należy minimalnie odchylić do tyłu, tak by opierając się, odciążać kręgosłup. Jeśli nie ma możliwości regulacji, w odcinku lędźwiowym można podłożyć malutką poduszkę. 4. Podłokietniki – ich położenie należy dopasować do wzrostu i „obszerności” użytkownika. Podłokietniki powinny znajdować się na tyle blisko tułowia, by komputerowiec mógł pisać na klawiaturze, mając podparte przedramiona. 5. Klawiatura powinna mieć z przodu żelową podkładkę pod nadgarstki. Jeśli ręce zwisają w powietrzu albo opierają się bezpośrednio na blacie biurka, dochodzi do przeciążenia stawów i mięśni. 6. Ustawienie monitora – jest prawidłowe, jeśli górna krawędź ekranu wypada nieco poniżej oczu. W razie potrzeby możesz podłożyć pod ekran np. książkę. Uwaga! Monitor powinien być odsunięty na odległość wyciągniętej ręki (dziecka lub twojej – zależnie od tego, kto aktualnie siedzi za biurkiem). Sprawdź także: 3 zalety gier komputerowych i 3 ważne ostrzeżenia