Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-05-28T07:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pamiątki z komunii wylądowały w śmieciach. „Naprawdę myśleli, że zagracę sobie mieszkanie?”
items: Ten komunijny zwyczaj z czasów PRL był oznaką miłości do dziecka. Dziś to hańba dla rodziców
items: „Synowa zrobiła z wnuczki starą maleńką. Wypacykowała ją jak do cyrku, nawet ksiądz się śmiał”
items: „Syn dostał śmieszną sumkę na komunię od chrzestnej. Gorzko zemściłam się na tej chytrusce”
items: Dziadkowie uwielbiają ten dziwny komunijny zwyczaj. „Teściowa mentalnie została w PRL”
items: „Wnukowi na komunię damy modlitewnik zamiast gotówki. Od spełniania zachcianek są rodzice”
items: „Miałam 8 lat, kiedy mnie okradli”. Czy rodzice mają prawo zabrać dziecku pieniądze z komunii?
items: Pozwoliła córce przygotować upominki dla gości komunijnych. Babcia nie miała skrupułów: „Cyrk dla nowobogackich”
items: Nowy trend: pospleciny zamiast komunii. Rodzice nie kupują medalików, tylko wisiorki z dębem
items: „Nie chcę oglądać twarzy Twojego dziecka na lodówce”. Goście kpią z tego komunijnego trendu
items: „Córka nie idzie do komunii, więc zabieram ją do Disneylandu. Reakcja teściowej mnie zmiażdżyła”
items: „Teściowa mówi, że zniszczyłam córce komunię. Popłakała się, gdy zobaczyła Tosię, i wygarnęła, że robię z dziecka pośmiewisko”
items: „Dałam chrześnicy 1000 zł na komunię, a wyszłam głodna. Za taką kasę oczekuję łososia albo polędwicy, a nie bladego rosołku”
items: „Chrześnicy na komunię dam najwyżej 100 zł. Jej matka i tak zwędzi gotówkę dla siebie”
items: „Zabieram synowi pieniądze z komunii. Wydałam 10 tys. na imprezę, należy mi się zwrot”
items: 10-latek otworzył koperty komunijne i się wściekł. Matka: „Nigdy nie zapomnę jego słów”
items: Podziękowania po komunii nie tylko dla księdza. Ostatnie wzruszy chrzestnych do łez!
items: „Wstyd mi za teściową, że tak podle potraktowała moją córkę na komunii. Dałam jej nauczkę”
items: Znany ksiądz: „Szkoda mi rodziców”. W maju widać, że na własne życzenie wychowujemy materialistów
items: „Synowa wstydu mi narobiła na komunii. Przyszła ubrana jak na dyskotekę, a z dzieci zrobiła pośmiewisko”
items: Rodzice myślą, że to „niewinny” prezent na komunię. To jak zaprosić złodzieja do domu
items: Cytaty na Komunię Świętą: piękne i mądre. Sentencje Jana Pawła ll i cytaty z Biblii do zaproszeń
items: „Na komunię kupiłam wnuczce Pismo Święte. Odpowiedziała 2 słowa i aż się przeżegnałam”
items: Tych słów dziecko nie zapomni: życzenia na Komunię, które naprawdę zostaną w pamięci
items: „Mam dość absurdalnych wymagań katechetów. Myślą, że rodzice mają czas z gumy”

Pamiątki z komunii wylądowały w śmieciach. „Naprawdę myśleli, że zagracę sobie mieszkanie?”
type: item
date: 2026-05-28T07:15:53.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
description: Z komunii przynieśliśmy całe naręcze tak zwanych podziękowań dla gości. Gdy tylko przekroczyłam próg własnego domu, wszystkie te plastikowe pamiątki bez mrugnięcia okiem wyrzuciłam do kosza na śmieci, bo naprawdę nie rozumiem, jak dorośli ludzie mogą myśleć, że zagracę sobie mieszkanie gadżetami z wizerunkiem cudzego dziecka.
encoded: Na przyjęciu mojego siostrzeńca każdy z gości został uszczęśliwiony pakietem pamiątkowym, który u mnie wywołał jedynie gęsią skórkę i poczucie głębokiego zażenowania. Spakowałam te wszystkie figurki i magnesy do torby, a w domu od razu otworzyłam klapę od śmietnika, bo moje mieszkanie to nie jest izba pamięci ani galeria zdjęć dalekich krewnych. Festiwal komunijnej tandety i personalizowanych zbieraczy kurzu Głównym punktem tego nieszczęsnego pakietu pamiątkowego był metalowy otwieracz do butelek z wielkim, kolorowym zdjęciem dziecka w komunijnej albie, trzymającego złożone rączki. Do tego dołożono gipsową figurkę aniołka, która miała jednak twarz... mojego siostrzeńca, wykonaną na specjalne zamówienie w jakiejś internetowej drukarni. Całość zamykało wielkie, oprawione w błyszczącą ramkę oficjalne zdjęcie z kościoła, które pani fotograf zrobiła tuż przed ołtarzem. Patrzyłam na te przedmioty na swoim stole i zastanawiałam się, co autor miał na myśli, tworząc coś tak potwornie niepraktycznego i nachalnego. Czy ja mam teraz otwierać colę w kuchni, gapiąc się na uduchowioną twarz dziesięciolatka, który przecież nie jest moim własnym synem? Czy mam postawić na komodzie w salonie gipsowy odlew jego głowy obok moich rodzinnych pamiątek i zbierać z niego kurz przez najbliższe dwadzieścia lat? To jest absolutne pomylenie pojęć − rodzicom wydaje się, że ich dziecko jest pępkiem świata dla całej rodziny, a prawda jest taka, że dla ciotek, wujków czy kuzynów to po prostu kolejny krewny, z którym widują się raz w roku. Szacunek do własnej przestrzeni kontra presja rodzinnych pamiątek Wiele osób z mojej rodziny uważa zapewne, że wyrzucenie takich rzeczy to szczyt bezczelności i brak serca, ale dla mnie to jest po prostu dbanie o higienę własnego otoczenia. Moje mieszkanie jest małe, minimalistyczne, urządzone z wielkim trudem i za ciężko zarobione pieniądze, więc nie widzę żadnego powodu, dla którego miałabym je szpecić chińskim plastikiem z cudzą podobizną. Rodzice organizujący …

podziekowania-dla-gosci-cbb7efd.png
width: 1600
height: 1200

Ten komunijny zwyczaj z czasów PRL był oznaką miłości do dziecka. Dziś to hańba dla rodziców
type: item
date: 2026-05-26T13:15:27.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Ta jedna komunijna tradycja była kiedyś czymś naturalnym oraz pięknym. Dzisiaj ten zwyczaj prawie zniknął, bo rodzice wolą wydać fortunę na restaurację, byle tylko uniknąć krytyki ze strony rodziny.
encoded: Pierwsza komunia święta przeszła jedną z najbardziej drastycznych transformacji w naszej kulturze. Wydarzenie o charakterze duchowym i rodzinnym niepostrzeżenie zamieniło się w miniaturową wersję wesela, gdzie każdy detal musi być perfekcyjny, drogi i gotowy do pokazania w mediach społecznościowych. Najlepszym dowodem na tę zmianę jest całkowite odejście od zwyczaju, który w czasach PRL-u i latach dziewięćdziesiątych był absolutnym standardem. Mowa o uroczystych obiadach organizowanych w zaciszu własnego mieszkania, które dziś przez wielu rodziców są postrzegane jako synonim biedy, życiowej nieporadności i totalna porażka wizerunkowa. Magia dawnych domówek, czyli jak skromność jednoczyła pokolenia W czasach PRL-u organizacja komunii była logistycznym majstersztykiem, który angażował nie tylko rodziców, ale i całe sąsiedztwo. Tradycją było, że przyjęcie odbywało się w ciasnym pokoju w bloku z wielkiej płyty lub w niewielkim salonie podmiejskiego domu. Stoły pożyczało się od sąsiadów z góry, krzesła zwoziło od rodziny z sąsiedniej wsi, a lodówki pękały w szwach od produktów zdobywanych tygodniami na tak zwane specjalne bony lub dzięki znajomościom. W tamtej rzeczywistości nikt nie myślał o wynajmowaniu menedżera sali czy zamawianiu cateringu, bo najwyższą wartością było to, co rodzina potrafiła stworzyć własnymi rękami. Wspólne gotowanie rosołu, pieczenie ciast przez babcie i ciotki oraz dekorowanie pokoju gałązkami bzu i białymi wstążkami było żywym dowodem miłości do dziecka. Każde danie na stole miało swoją historię, a pot spływający z czoła mamy i babci stojących przy garach był symbolem najwyższego poświęcenia. Dziecko czuło się wyjątkowo, widząc, że cały ten domowy mikrokosmos kręci się wokół niego i jego święta. Goście siedzieli ramię w ramię, nierzadko w ścisku, ale to właśnie ta bliskość tworzyła niepowtarzalną atmosferę autentycznego świętowania, w której liczyły się relacje, a nie kolor balonów pasujący do koloru zastawy. To była kwintesencja rodzinności, k…

komunia-w-prl-5a2d2b1.png
width: 1600
height: 1200

„Synowa zrobiła z wnuczki starą maleńką. Wypacykowała ją jak do cyrku, nawet ksiądz się śmiał”
type: item
date: 2026-05-24T06:12:27.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: makijaż
subject: pierwsza komunia
description: Kiedyś człowiek czekał na komunię przede wszystkim dlatego, że było to ważne przeżycie, spotkanie z Panem Bogiem. Dziewczynki zakładały białe alby, miały zaplecione warkocze albo delikatne loczki i wyglądały po prostu... niewinnie. Dzisiaj mam wrażenie, że to już nie komunia, tylko jakiś pokaz mody. Jak zobaczyłam swoją wnuczkę przed kościołem, to aż mnie ścisnęło w środku.
encoded: Mam 70 lat i może jestem już z innego pokolenia, ale pewnych rzeczy naprawdę nie umiem zrozumieć. Moja wnuczka ma dziewięć lat. Dziewięć! A w dniu komunii wyglądała, jakby szła na jakiś konkurs piękności, a nie do kościoła. Synowa od rana latała wokół niej z pędzlami, paletkami i czymś do kręcenia włosów. Najpierw podkład, potem puder, róż na policzkach, błyszczące powieki. Na końcu jeszcze usta czymś posmarowała, żeby były bardziej różowe. Patrzyłam na to i nie wierzyłam własnym oczom. A włosy? Tak natapirowane i pokręcone, że dziecko wyglądało jak dorosła kobieta wybierająca się na wesele. Strasznie brzydko. Powiedziałam tylko spokojnie: „Po co to wszystko? Przecież ona jest ślicznym dzieckiem”. Ale synowa od razu się obruszyła: „Mamo, teraz wszystkie dziewczynki są malowane do komunii”. No i właśnie od tego wszystkiego robi mi się smutno. Kiedyś dziecko wyglądało jak dziecko Ja pamiętam komunie sprzed lat. Człowiek prasował albę, kupowało się białe rękawiczki, czasem plotło wianek. Dziewczynki miały zaróżowione policzki, ale od emocji, a nie od kosmetyków. Nikt nie latał z rozświetlaczem i doczepianymi rzęsami. A teraz? Małe dziewczynki siedzą u fryzjerek i kosmetyczek jak dorosłe panie. Słyszę, jak matki prześcigają się, która zrobiła lepszy makijaż córce. Jedna chwali się stylistką, druga profesjonalną sesją zdjęciową. Człowiek słucha tego i zastanawia się, kiedy dzieciństwo zaczęło tak wszystkim przeszkadzać. Najgorsze było jednak to, że moja wnuczka co chwilę pytała: „Babciu, nie rozmazało mi się?”. Dziewięcioletnie dziecko w dniu komunii martwiło się o makijaż. Serce mi pękło. „Teraz taka moda” – tylko czy wszystko trzeba naśladować? Ja wiem, że świat się zmienia. Nie jestem z tych babć, co wszystko krytykują. Ale naprawdę uważam, że są jakieś granice. Dziecko nie potrzebuje mocnego makijażu, żeby pięknie wyglądać. Ono ma być dzieckiem, a nie „małą kobietką”. Patrzyłam na wnuczkę i miałam wrażenie, że ktoś na siłę chce ją postarzyć. Zrobić z niej dorosłą, za…

dziewczynka-w-wianku-komunijnym-d21592f.jpg
width: 1600
height: 1200

„Syn dostał śmieszną sumkę na komunię od chrzestnej. Gorzko zemściłam się na tej chytrusce”
type: item
date: 2026-05-23T11:33:42.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
description: Nie sądziłam, że osoba pełniąca tak ważną funkcję jak matka chrzestna może wykazać się taką ignorancją i skąpstwem, dlatego postanowiłam, że nie zostawię tej sprawy bez odpowiedzi.
encoded: Mój syn, Kubuś, przygotowywał się do Pierwszej Komunii Świętej przez cały rok. My, jako rodzice, również stanęliśmy na wysokości zadania − wynajęliśmy piękną salę, zamówiliśmy catering z najwyższej półki i zadbaliśmy o każdy detal, by goście czuli się u nas jak u królów. Wiedziałam, że czasy są ciężkie, ale matka chrzestna mojego syna to osoba zamożna, która nie odmawia sobie wakacji w Hiszpanii czy markowych torebek. Kiedy wieczorem Kubuś otworzył kopertę od niej i zobaczył tam równe 500 złotych, po prostu pękło mi serce. To była śmieszna sumka, biorąc pod uwagę, że sam talerzyk i atrakcje dla gości kosztowały nas znacznie więcej w przeliczeniu na osobę. Poczułam się, jakby ta kobieta zwyczajnie z nas zakpiła, przychodząc na gotowe i nie dając dziecku nawet porządnego pamiątkowego prezentu. Chytrus przy komunijnym stole: rodzina żeruje na naszej gościnności Długo nie mogłam zasnąć, myśląc o tym, jak bardzo niesprawiedliwe jest podejście niektórych ludzi do tradycji. Skoro decydujesz się być chrzestną, to bierzesz na siebie pewne zobowiązania, także te finansowe w dniach takich jak ten. 500 złotych to dziś daje się na urodziny u dalekiego kuzyna, a nie na Komunię chrześniaka! Widziałam rozczarowanie w oczach syna, który liczył na to, że dołoży te pieniądze do wymarzonego komputera. Ta kobieta po prostu przyszła, najadła się za trzech, wypiła najlepsze wino i wyszła z uśmiechem, myśląc, że nikt nie zauważy jej chciwości. Z mężem kłóciliśmy się o to przez dwa dni. On mówił, żeby odpuścić, ale ja nie potrafię zapominać takiej zniewagi. Postanowiłam, że ta chytruska musi poczuć na własnej skórze, jak to jest być potraktowanym po kosztach. Okazja nadarzyła się szybciej, niż myślałam, bo chrzestna zaprosiła nas na swoje huczne, 40. urodziny do eleganckiej restauracji. Wiedziałam, że to idealny moment na moją małą, słodką zemstę. Gorzka zemsta w eleganckim wydaniu − ta lekcja zabolała ją najbardziej Zamiast kupować jej obiecaną wcześniej złotą bransoletkę, na którą złożyły…

pierwsza-komunia-6-d509a33.png
width: 1600
height: 1200

Dziadkowie uwielbiają ten dziwny komunijny zwyczaj. „Teściowa mentalnie została w PRL”
type: item
date: 2026-05-22T13:15:26.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia i dziadek
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Pierścionek, kolczyki, bransoletka, a może nawet sztabka złota. Gdy moja córka przystąpiła w tym roku do pierwszej komunii świętej, szybko zrozumiałam, że dla wielu dziadków to już nie jest rodzinne święto, tylko pokaz inwestycji. Najbardziej szokujące było jednak to, z jaką dumą starsze pokolenie mówiło o złocie dla dziecka. Jakbyśmy żyli w czasach kryzysu, kartek i chowania oszczędności w skarpecie.
encoded: „To na czarną godzinę” – usłyszałam od teściowej chyba z dziesięć razy. I wtedy dotarło do mnie, że ona mentalnie naprawdę została w PRL. „Złoto zawsze ma wartość” – czyli komunijna mentalność sprzed 40 lat Moja córka ma dziewięć lat. Interesuje ją rysowanie, taniec i książki o zwierzętach. Nie marzy o złotym łańcuszku ważącym pół kilo ani o biżuterii, którą ma „schować do sejfu”. A mimo to od miesięcy słyszałam od dziadków, że „na komunię powinno się dać coś porządnego”. Czyli najlepiej złoto. Dla starszego pokolenia to niemal świętość. Bo złoto „nie traci wartości”, „zawsze można sprzedać”, „to zabezpieczenie”. Problem w tym, że za tym myśleniem stoi cały bagaż doświadczeń z PRL-u: brak stabilności, strach przed biedą, nieufność wobec państwa i banków. Wtedy rzeczywiście ludzie kupowali złoto albo biżuterię, bo to było coś pewnego. Coś, co można było schować i mieć „na wszelki wypadek”. Tylko że dziś mamy 2026 rok, a nie 1983. Naprawdę nie chcę, żeby pierwsza komunia mojego dziecka zamieniała się w lekcję panicznego gromadzenia kosztowności. Dzieci dostają złoto, a potem nawet go nie noszą Najbardziej absurdalne jest to, że większość tych komunijnych prezentów trafia później do pudełka i leży tam latami. Moja córka po przyjęciu zdjęła część biżuterii praktycznie od razu, bo była dla niej niewygodna. I trudno się dziwić. Dziewięciolatka nie potrzebuje złotego kompletu wartego kilka tysięcy złotych. Ale spróbujcie powiedzieć to dziadkom. Gdy zasugerowałam, że może lepszym pomysłem byłby wspólny wyjazd albo prezent związany z zainteresowaniami wnuczki, spotkałam się z autentycznym oburzeniem. Bo przecież „co to za pamiątka?”. Dla nich prawdziwa wartość komunii nadal jest liczona w gramach złota. Mam wrażenie, że część starszego pokolenia traktuje komunię jak ostatni bastion dawnego myślenia o statusie. Im cięższy łańcuszek, tym większy prestiż. Im droższy prezent, tym większa duma rodziny. Tylko że dzieci kompletnie tego nie odczuwają w ten sposób. „Na czarną godzinę…

dziewczynka-przystepujaca-do-komunii-ze-zlotym-naszyjnikiem-b0ec13f.jpg
width: 1600
height: 1200

„Wnukowi na komunię damy modlitewnik zamiast gotówki. Od spełniania zachcianek są rodzice”
type: item
date: 2026-05-18T13:15:29.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
description: Serce mi pęka, gdy widzę, jak dzisiejszy świat zamienia święte chwile w zwykłe targowisko próżności. Razem z mężem podjęliśmy trudną decyzję, że nasz wnuk otrzyma od nas modlitewnik i pamiątkowy medalik, bo wierzymy, że to dusza, a nie portfel, powinna być w tym dniu najważniejsza.
encoded: Szanowna Redakcjo. Pamiętam swoją komunię jak dziś − biała sukienka po kuzynce, zapach bzu w kościele i ten skromny obrazek z Jezusem, który do dziś wisi nad moim łóżkiem. Nikt nie pytał o koperty, nikt nie licytował się na wielkość przyjęcia, liczył się tylko ten wielki gość, który miał zamieszkać w moim sercu. Dzisiaj, patrząc na przygotowania mojego syna i synowej, mam wrażenie, że przygotowują małe wesele, a nie sakrament. Rozmowy przy obiedzie kręcą się wokół cateringu, koloru balonów i listy prezentów, na której widnieją najnowsze telefony, laptopy i quady. Mój wnuczek, zamiast uczyć się modlitwy, przegląda katalogi z grami. Czy koperta z pieniędzmi to jedyny dowód miłości? Wiem, że rodzina może na nas krzywo patrzeć, pewnie usłyszymy za plecami, że dziadkowie poskąpili. Ale czy naprawdę miłość babci i dziadka mierzy się grubością koperty? My z dziadkiem Stasiem nie jesteśmy majętni, mamy swoje skromne emerytury, ale stać by nas było, żeby dołożyć się do tego szaleństwa. Tylko że my po prostu nie chcemy. Chcemy pokazać naszemu ukochanemu wnukowi, że są wartości, których nie da się kupić w żadnym sklepie z elektroniką. Wybraliśmy dla niego piękny modlitewnik w skórzanej oprawie, z dużą czcionką, żeby mógł z niego korzystać przez lata. Do tego dołożymy srebrny medalik, który poświęci nasz proboszcz. Chcemy, żeby to była pamiątka na całe życie, coś, co wyciągnie z szuflady za dwadzieścia lat i poczuje nasze wsparcie, a nie sprzęt, który za dwa lata wyląduje na śmietniku. Od spełniania zachcianek są rodzice, a dziadkowie od wiary Rozmawiałam o tym z synem i widziałam w jego oczach zawód. Powiedział, że wszyscy dają gotówkę, bo młody zbiera na jakiś drogi komputer. Odpowiedziałam mu wtedy spokojnie: synu, ty jesteś ojcem i ty masz prawo, a nawet obowiązek, spełniać zachcianki swojego dziecka, jeśli uważasz to za stosowne. My, jako dziadkowie, czujemy się odpowiedzialni za coś innego − za przekazanie tradycji, za naukę pokory i za pokazanie, że ten dzień to nie jest…

prezent-na-komunie-3-d19219b.png
width: 1600
height: 1200

„Miałam 8 lat, kiedy mnie okradli”. Czy rodzice mają prawo zabrać dziecku pieniądze z komunii?
type: item
date: 2026-05-17T10:15:57.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pieniądze
subject: pierwsza komunia
description: Hasło „Gdzie są moje pieniądze z komunii?” to mem, który co roku w maju wyłania się z czeluści internetu. Dziś popularne jest jeszcze jedno stwierdzenie: „Rodzice mnie okradli”. Tylko czy rzeczywiście zabranie dziecku pieniędzy z komunii to kradzież?
encoded: Przyznam się: nie mam pojęcia, co stało się z moimi pieniędzmi z komunii. Pamiętam mojego ojca chrzestnego, który tego dnia pojawił się w kościele w galowym mundurze wojskowym. Pamiętam kręcenie włosów na papiloty i białe lakierki, które stukały obcasami o kościelną posadzkę. Pamiętam kilka materialnych prezentów, w tym płytę Beaty Kozidrak z muzyką do filmu „W pustyni i w puszczy”. Koperty? Na pewno były. Nie wiem jednak, gdzie się podziała ich zawartość. O tym, co się stało z jej pieniędzmi z komunii, doskonale pamięta moja dobra znajoma Julia. Ze śmiechem mówi, że „ją też rodzice okradli”. Marzyła o różowym rowerze, takim, jaki miała jej starsza o 2 lata sąsiadka. Julia pamięta liczenie banknotów i swoje zniecierpliwienie, by w końcu pojechać z rodzicami po wymarzony rower. Do sklepu rowerowego nigdy nie dotarli, ale w łazience stanęła nowiutka pralka. To jak to jest z tymi pieniędzmi z komunii? Do kogo należą pieniądze z komunii? Zgodnie z obowiązującymi przepisami pieniądze otrzymane przez dziecko z okazji Pierwszej Komunii Świętej stanowią jego majątek. Nie są własnością rodziców, nawet jeśli dziecko jest małoletnie i nie może samodzielnie nimi zarządzać. Prawo wskazuje, że rodzice jedynie sprawują zarząd nad majątkiem dziecka. Wynika to z art. 101 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: „Rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską”. Oznacza to, że rodzice mają obowiązek chronić interes dziecka i podejmować decyzje dotyczące jego pieniędzy w sposób odpowiedzialny. Czy rodzice mogą zabrać pieniądze z komunii? To pytanie budzi największe emocje. W praktyce wielu rodziców traktuje komunijne koperty jako częściowy zwrot kosztów organizacji przyjęcia lub prezentów. Tymczasem prawnicy podkreślają, że takie działanie może być niezgodne z prawem. Rodzice nie mogą dowolnie wydawać pieniędzy dziecka na własne potrzeby. Środki z komunii powinny być przeznaczane przede wszystkim na potrzeby dzie…

dzieci-w-kosciele-przystepujace-do-pierwszej-komunii-23c812c.jpg
width: 1600
height: 1200

Pozwoliła córce przygotować upominki dla gości komunijnych. Babcia nie miała skrupułów: „Cyrk dla nowobogackich”
type: item
date: 2026-05-17T07:15:50.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Już od dobrej dekady komunie przypominają eleganckie przyjęcia weselne z dekoracjami, personalizowanymi dodatkami i atrakcjami dla gości. O stosiku kopert nawet nie wspominam... Nie wszystkim podoba się ten trend.
encoded: Do naszej redakcji napisała pani Teresa, babcia dziewczynki, która w tym roku przystąpiła do pierwszej komunii świętej. Kobieta przyznaje, że długo gryzła się w język, ale po rodzinnej uroczystości nie wytrzymała. Największe emocje wzbudził w niej pomysł przygotowania drobnych prezentów dla gości komunijnych. Jej zdaniem to kolejny przykład na to, że komunie coraz bardziej zamieniają się w „pokazy dla rodziny i znajomych”. „Wnuczka siedziała po nocach i pakowała prezenciki” „Ja już naprawdę nie poznaję tego świata. Komunia mojej wnuczki była piękna, dziewczynka przejęta, wzruszona, wszystko dopięte na ostatni guzik. Ale oczywiście nie mogło się obyć bez tej całej otoczki, która dziś chyba jest ważniejsza niż sama uroczystość. Synowa wymyśliła, że każdy gość dostanie specjalny upominek. I nie, nie chodziło o jakieś drobiazgi dla dzieci, bo maluchy rzeczywiście by się ucieszyły. Dorośli też musieli dostać swoje paczuszki. Wnuczka siedziała po nocach i to pakowała, bo mama stwierdziła, że wszyscy będą mieli piękną pamiątkę i nauczy się, czym jest wdzięczność. Jak usłyszałam o tej wdzięczności, to aż mnie zatkało. Za co ona ma dziękować rodzinie? Za to, że przyszła na komunię? Dla mnie to jest tak sztuczne, że aż trudno uwierzyć. Na stole leżały jakieś małe słoiczki z miodem, mini mydełka zawinięte w papier, magnesy ze zdjęciem dziecka i datą komunii. Wszystko podpisane, przewiązane wstążeczkami, dopasowane kolorystycznie do dekoracji sali. Ja siedziałam i patrzyłam na ten cały teatrzyk. „Komunia zaczyna przypominać wesele” „Kiedyś człowiek organizował komunię skromnie. Był rosół, kotlet, ciasto od cioci i człowiek był szczęśliwy. Dziecko przeżywało sakrament, rodzina spędzała razem czas i tyle. A teraz? Wszystko musi wyglądać jak z katalogu albo jak z tych internetów. Jak nie balony i ścianka do zdjęć, to animator dla dzieci. Jak nie animator, to personalizowane menu i prezenty dla gości. W restauracji, gdzie byliśmy, obok innej sali stała nawet fotobudka. Myślałam, że…

upominki-dla-gosci-komunijnych-5ee052b.jpg
width: 1600
height: 1200

Nowy trend: pospleciny zamiast komunii. Rodzice nie kupują medalików, tylko wisiorki z dębem
type: item
date: 2026-05-16T19:08:09.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Poznajcie pospleciny – zjawisko, które sprawia, że tradycyjne medaliki z Matką Boską lądują w szufladach, a ich miejsce zajmują tajemnicze wisiorki z dębem i wianki z polnych ziół.
encoded: Gdy jeszcze dekadę temu szczytem ekstrawagancji była niby-komunia bez kościoła, czyli zwykły obiad w restauracji dla dziecka nieprzystępującego do sakramentu, dziś wchodzimy na zupełnie nowy poziom wtajemniczenia. Na naszych oczach rodzi się trend, który łączy w sobie tęsknotę za naturą, potrzebę duchowości bez sztywnych ram instytucji oraz estetykę, która wygląda jak wyjęta z najpiękniejszych tablic na Pintereście. Pospleciny to coś znacznie głębszego niż tylko chęć bycia modnym. Rodzice często mają dość pompy, stresu związanego z egzaminami z katechizmu i − co tu dużo kryć − sztywnej doktryny, która nie zawsze koresponduje z ich codziennym życiem. Szukają czegoś, co będzie celebracją dorastania ich dziecka, ale w sposób bliski ich sercom, wolny od oceniania i poczucia obowiązku wobec instytucji. Pospleciny idealnie wypełniają tę lukę, stając się świecką odpowiedzią na potrzebę sacrum w świecie, który z jednej strony goni za nowościami, a z drugiej rozpaczliwie szuka korzeni. Czym są pospleciny i dlaczego wypierają tradycyjną komunię? Nazwa brzmi intrygująco, prawda? Przywodzi na myśl dawne słowiańskie obrzędy, szeptanki w lesie i zapach rozgrzanej słońcem łąki. Pospleciny to w swojej istocie uroczyste przejście dziecka z okresu wczesnego dzieciństwa do etapu większej samodzielności i odpowiedzialności. Nie ma tu księdza, nie ma spowiedzi, a centralnym punktem nie jest ołtarz, lecz... drzewo, ognisko lub krąg najbliższych osób. To moment, w którym rodzina spleciona więzami krwi i przyjaźni, symbolicznie potwierdza swoje wsparcie dla młodego człowieka. Zamiast sztywnych garniturów i białych, tiulowych sukienek, które często krępują ruchy i sprawiają, że dzieci czują się jak przebrane lalki, królują naturalne tkaniny: len, bawełna, kolory ziemi. Wybór tego typu uroczystości to dla wielu rodziców manifestacja wolności. Chcą pokazać dziecku, że duchowość może objawiać się w szacunku do przyrody, w budowaniu relacji z drugim człowiekiem i w celebracji własnej tożsamości…

pospleciny-b8ae2e4.png
width: 1600
height: 1200

„Nie chcę oglądać twarzy Twojego dziecka na lodówce”. Goście kpią z tego komunijnego trendu
type: item
date: 2026-05-16T10:15:18.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: „Co ja mam z tym zrobić?” – takie pytanie coraz częściej zadają goście wracający z komunii. Personalizowane magnesy ze zdjęciem dziecka miały być miłą pamiątką, ale dla wielu osób stały się symbolem konsumpcjonizmu i kolejnym niezbyt przemyślanym komunijnym trendem.
encoded: Jeszcze kilka lat temu komunijne „upominki” dla gości – o ile tak można je nazwać – ograniczały się do kawałka tortu na wynos albo symbolicznego obrazka. Dziś rodzice prześcigają się w pomysłach na personalizowane pamiątki, a internet zalewają oferty komunijnych magnesów ze zdjęciem dziecka, datą uroczystości i grawerem. Tylko czy naprawdę wszyscy marzą o tym, by przez kolejne lata patrzeć na twarz cudzego dziecka przyczepioną do lodówki? Coraz więcej rodziców mówi wprost: „To już przesada”. Komunijne magnesy podbijają internet Personalizowane magnesy komunijne można dziś zamówić praktycznie wszędzie – od sklepów z dekoracjami po popularne platformy sprzedażowe typu Allegro. Do wyboru są klasyczne magnesy ze zdjęciem dziecka, drewniane wersje z grawerem, złocone modele z cytatami religijnymi czy miniaturowe ramki z datą komunii. Ceny zaczynają się już od kilku złotych za sztukę, więc dla wielu rodziców to niedrogi, a „efektowny” (w ich ocenie) dodatek do komunijnego przyjęcia. Trend świetnie wygląda na zdjęciach w mediach społecznościowych. Estetyczne pudełeczko, świeczka, czekoladka i magnes z uśmiechniętym dzieckiem mają być formą podziękowania dla gości komunijnych. Problem w tym, że coraz więcej osób zaczyna zadawać pytanie: po co? Nie tylko ja uważam, że komunie coraz częściej przypominają małe wesela z obowiązkowymi gadżetami i „pamiątkami”, które bardziej służą pokazaniu, że nasz stać, niż rzeczywistej wdzięczności wobec bliskich. Bo ile takich przedmiotów faktycznie zostaje z nami na dłużej? A ile po cichu trafia do szuflady albo prosto do kosza? „Mąż powiedział mi: błagam, nie róbmy tego” – Szczerze? Sama chciałam zamówić takie magnesy. Widziałam je na TikToku i Instagramie, wyglądały naprawdę ładnie. Drewniane, minimalistyczne, z podobizną córki i datą komunii. Wydawało mi się to uroczą pamiątką dla rodziny – mówi mi Natalia, mama 9-latki przygotowującej się do komunii. – Pokazałam projekt mężowi, a on spojrzał na mnie i powiedział: „Naprawdę chcesz rozdaw…

dzieci-podczas-pierwszej-komunii-a03d9a6.jpg
width: 1600
height: 1200

„Córka nie idzie do komunii, więc zabieram ją do Disneylandu. Reakcja teściowej mnie zmiażdżyła”
type: item
date: 2026-05-16T06:12:15.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: rodzinny wyjazd
subject: wyjazd z dzieckiem
description: Wielu rodziców nie posyła dzieci do pierwszej komunii. Jednocześnie nie chcą, by ich dzieci czuły się gorsze od rówieśników. Zamiast alby i przyjęcia w restauracji wręczają drogie prezenty albo organizują wycieczki. Dla jednych to hipokryzja, dla innych – nowa forma rodzinnego świętowania.
encoded: Do naszej redakcji napisała Karolina, mama 10-letniej Zuzi. Kobieta opowiedziała o ogromnym konflikcie, jaki wybuchł w rodzinie po tym, jak wraz z mężem podjęli decyzję, że ich córka nie przystąpi do komunii. Najbardziej zabolała ją reakcja teściowej. Nowy trend: wycieczka zamiast komunii świętej „Nigdy nie byliśmy jakoś szczególnie religijni. Ochrzciliśmy Zuzię, bo wtedy wydawało nam się to naturalne. Presja rodziny też zrobiła swoje. Ale od kilku lat żyjemy inaczej i zwyczajnie nie chcieliśmy robić z komunii przedstawienia tylko dlatego, że ‘tak trzeba’. Zuzia też nie chciała chodzić na przygotowania. Mówiła wprost, że nudzi ją to wszystko i że większość dzieci i tak gada tylko o pieniądzach, telefonach i prezentach. Uznaliśmy więc z mężem, że nie będziemy jej zmuszać. I wtedy się zaczęło. Najpierw telefony od cioć: ‘A co ludzie powiedzą?’. Potem moja mama stwierdziła, że robimy dziecku krzywdę, bo będzie wykluczone z klasy. Ale najgorsza była teściowa. Najbardziej uderzyło ją, że zabieramy pod koniec maja Zuzię do Disneylandu do Paryża. Jej koleżanki będą miały wtedy komunię i przyjęcia, więc chcemy, żeby też miała o czym opowiadać w klasie. Jak teściowa się dowiedziała, to przyjechała do nas i dosłownie urządziła awanturę w salonie. Krzyczała, że jestem okropną matką i jej syn był inny, dopóki mnie nie poznał. Powiedziała, że będzie się za Zuźkę modlić, bo jeszcze można ‘uratować jej duszę’. A potem wypaliła, że kiedyś córka mi to wszystko wypomni i odwróci się przeciwko mnie. Stałam i normalnie mnie zatkało. Najbardziej wkurzyło mnie jednak to, że zaczęła działać za naszymi plecami. Kupiła Zuzi dziecięce Pismo Święte i zaczęła z nią czytać. Bez pytania nas o zdanie. Zrobiła z tego jakąś swoją misję ratunkową. A my naprawdę nie robimy nic złego. Nie zabraniamy córce wierzyć. Po prostu nie chcemy jej wciskać religii na siłę. Jeśli kiedyś sama będzie chciała chodzić do kościoła, proszę bardzo. Nie ukrywam też, że nie chcieliśmy, żeby czuła się gorsza od innych dzi…

matka-z-dziecmi-w-disneylandzie-68c9f3e.jpg
width: 1600
height: 1200

„Teściowa mówi, że zniszczyłam córce komunię. Popłakała się, gdy zobaczyła Tosię, i wygarnęła, że robię z dziecka pośmiewisko”
type: item
date: 2026-05-15T14:15:12.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: teściowa
description: „Jak mogłaś jej to zrobić przed komunią?” – usłyszałam od teściowej, zanim jeszcze Tosia zdążyła wejść do kościoła. Patrzyła na moją córkę tak, jakby wydarzyło się coś strasznego. A chodziło tylko o... włosy.
encoded: Tosia od miesięcy marzyła o krótkim bobie. Miała długie, grube loki, które wszyscy uwielbiali – poza nią. Narzekała, że jest jej gorąco, że włosy ciągle się plączą i że wygląda „jak mała księżniczka”, choć wcale tego nie chce. To typowa chłopczyca. Przed komunią zapytała mnie po raz kolejny, czy może je obciąć. Zgodziłam się. Po wyjściu od fryzjera była zachwycona. Dosłownie promieniała. Co chwilę przeglądała się w lustrze i mówiła, że w końcu „czuje się sobą”. Nie spodziewałam się jednak, że zwykła fryzura wywoła rodzinny dramat. „Zrobiłaś z niej pośmiewisko” Teściowa zobaczyła Tosię dopiero przed kościołem. Najpierw zamarła, potem zrobiła dziwną minę i... rozpłakała się. Myślałam, że coś się stało. Ale ona po chwili złapała mnie za rękę i odciągnęła na bok. „Ty chyba oszalałaś. Przed samą komunią obciąć dziecku takie włosy?” – syczała przez zęby. „Ludzie będą gadać. Wszyscy się będą patrzeć. Zrobiłaś z niej pośmiewisko”. Stałam jak wryta. Próbowałam spokojnie powiedzieć, że Tosia sama tego chciała i że to tylko fryzura. Ale teściowa była już rozpędzona. Powiedziała, że włosy są „ozdobą kobiety”, że dziewczynka „powinna wyglądać delikatnie i dziewczęco”, a nie „jak chłopak”. Najbardziej zdziwiło mnie jednak to, co powiedziała później. „Przed komunią nie powinno się obcinać włosów. To przynosi pecha. Tak się po prostu nie robi”. Myślałam, że się przesłyszałam. Moja teściowa nie jest szczególnie religijna, ale od zawsze wierzy w różne dziwne zabobony. Nigdy jednak nie przypuszczałam, że aż tak bardzo przejmie się fryzurą dziecka. Tosia pierwszy raz poczuła się naprawdę pewna siebie Najgorsze jest to, że Tosia zauważyła reakcję babci. Jeszcze chwilę wcześniej uśmiechała się od ucha do ucha, a nagle spuściła głowę i zapytała mnie cicho, czy „źle wygląda”. Właśnie wtedy naprawdę się wściekłam. Bo przez lata wszyscy zachwycali się jej lokami, ale nikt nie pytał, jak ona się w nich czuje. Dla dorosłych były „śliczne”, „anielskie”, „idealne do komunii”. Tylko że Tosia ich …

dziewczynka-przystepujaca-do-komunii-z-krotkimi-wlosami-d7e7224.jpg
width: 1600
height: 1200

„Dałam chrześnicy 1000 zł na komunię, a wyszłam głodna. Za taką kasę oczekuję łososia albo polędwicy, a nie bladego rosołku”
type: item
date: 2026-05-14T13:15:45.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pieniądze
subject: pierwsza komunia
description: Z komunii chrześnicy wyszłam głodna i zła. W kopercie dałam 1000 zł, do tego oczywiście pamiątkowy medalik i piękny bukiet kwiatów, a na stole zobaczyłam rosół, kilka roladek i suchego kurczaka. Coraz częściej mam wrażenie, że dziś od gości wymaga się ogromnych pieniędzy, ale w zamian nie daje się już kompletnie nic.
encoded: Naprawdę długo gryzłam się w język, bo chodzi o rodzinę. Córka mojej siostry ciotecznej w tym roku przystąpiła do komunii, a ja jestem jej matką chrzestną. Z kuzynką od zawsze byłyśmy blisko – praktycznie wychowywałyśmy się razem, bo nie mam rodzeństwa. Dlatego nawet przez chwilę nie zastanawiałam się nad prezentem. Dałam Madzi 1000 zł w kopercie, bo uznałam, że tak wypada. Do tego dokupiłam medalik pamiątkowy, a on też nie był tani, no i bukiet symbolicznie, za dodatkowe 100 zł. Przyjęcie odbyło się w restauracji i już po wejściu poczułam lekkie rozczarowanie. Żadnych dekoracji, żadnej oprawy, nawet zwykłego kącika do zdjęć. Dzieci siedziały znudzone przy stołach, dorośli patrzyli po sobie, a atmosfera była bardziej jak na stypie niż na ważnym rodzinnym wydarzeniu. Potem wjechał obiad. Najpierw rosół – blady, jakby gotowany na kostce rosołowej. Drugie danie? Jakieś roladki i kurczak. Żadnej porządnej polędwicy, żadnego łososia, niczego, co sprawiałoby wrażenie odświętnego obiadu. Do tego skromny tort i kawa. I to wszystko. Skoro oczekuje się grubych kopert, to ja też mogę mieć oczekiwania Wiem, że wiele osób oburzy się na moje słowa. Zaraz przeczytam, że „komunia nie jest od jedzenia”, że „liczy się sakrament”, że „najważniejsze są dzieci”. Oczywiście, że tak. Tylko dlaczego w takim razie od chrzestnych oczekuje się dziś prezentów za tysiąc czy dwa tysiące złotych? Mam wrażenie, że rodziny same napędziły ten absurd. Goście mają dawać coraz więcej pieniędzy, najlepiej markowe prezenty, złoto albo elektronikę, ale kiedy przychodzi do organizacji przyjęcia, nagle wszyscy udają, że „skromność jest najważniejsza”. Przepraszam bardzo, ale jeśli ktoś zaprasza kilkanaście czy kilkadziesiąt osób i przyjmuje od nich koperty pełne pieniędzy, to chyba powinien zadbać o coś więcej niż rosół i dwa kawałki kurczaka. Nie chodzi nawet o luksusy. Chodzi o zwykłą klasę i szacunek do gości. Coraz częściej mam wrażenie, że komunie stały się po prostu biznesem. Rodzina ma przynieść pien…

przyjecie-komunijne-w-restauracji-7dc60fb.jpg
width: 1600
height: 1200

„Chrześnicy na komunię dam najwyżej 100 zł. Jej matka i tak zwędzi gotówkę dla siebie”
type: item
date: 2026-05-12T19:08:47.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
description: Podjęłam decyzję, która z pewnością wywoła gigantyczną rodzinną awanturę, ale nie potrafię postąpić inaczej: w tym roku do koperty dla mojej chrześnicy włożę zaledwie symboliczny banknot, bo doskonale wiem, że te pieniądze nigdy nie posłużą dziecku.
encoded: Szanowni Państwo, piszę do Was, bo zbliża się uroczystość Pierwszej Komunii Świętej mojej chrześnicy, małej Amelki, a ja od tygodni nie potrafię zaznać spokoju. Jestem w kropce, targają mną potworne emocje, ale podjęłam już ostateczną decyzję: chrześnicy na komunię dam najwyżej 100 zł, choć wiem, że w oczach rodziny wyjdę na najgorsze skąpiradło świata. Zrobię to z pełną świadomością, ponieważ jej matka, a moja bliska kuzynka, i tak bezczelnie zwędzi całą gotówkę z koperty dla siebie, żeby sfinansować swoje własne, egoistyczne zachcianki. Nie chcę dać chrześnicy dużych pieniędzy na komunię Amelka to wspaniała, skromna dziewczynka, którą bardzo kocham i serce mi pęka na myśl, że to na niej odbije się cały ten rodzinny konflikt. Jednak doskonale znam jej matkę, moją kuzynkę Marzenę, i od lat obserwuję, jak funkcjonuje ich dom, w którym potrzeby dziecka zawsze spychane są na absolutnie dalszy plan. Marzena to osoba skrajnie powierzchowna, która żyje ponad stan, uwielbia się rzucać w oczy i ponad wszystko kocha luksus, na który jej po prostu w tym momencie nie stać. Kiedy tylko dowiedziałam się, że w tym roku wypada komunia Amelki, od razu zapaliła mi się w głowie czerwona lampka, bo wiedziałam, czym to pachnie. Moje najgorsze przypuszczenia potwierdziły się podczas ostatniej kawy, gdy Marzena z rozmarzonym wzrokiem zaczęła opowiadać, że zaraz po komunii planuje zrobić sobie profesjonalny makijaż permanentny brwi i ust oraz polecieć na luksusowy weekend do SPA na Mazurach. Gdy zapytałam ją wprost, skąd nagle weźmie na to kilka tysięcy złotych, tylko mrugnęła do mnie porozumiewawczo i rzuciła ze śmiechem, że przecież goście dopiszą, a chrzestni na pewno sypną groszem. Wtedy poczułam, jak wzbiera we mnie potworna złość i obrzydzenie − ta kobieta bez mrugnięcia okiem zamierza okraść własne dziecko z jego komunijnych prezentów, żeby zafundować sobie nowe brwi i masaże gorącymi kamieniami! Dobrze wiem, jak matka chrześnicy wyda pieniądze z komunii dziecka Nie wyobrażam sobie…

dziewczynka-przystepujaca-do-pierwszej-komunii-1-85e0668.jpg
width: 1600
height: 1200

„Zabieram synowi pieniądze z komunii. Wydałam 10 tys. na imprezę, należy mi się zwrot”
type: item
date: 2026-05-12T11:33:49.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pieniądze
subject: pierwsza komunia
description: Wiem, że wiele osób mnie za to potępi. Już słyszę te komentarze, że „okradałam własne dziecko” i że „komunia nie jest od zarabiania”. Tylko że nikt z tych ludzi nie zapłacił rachunków za tę imprezę. A ja patrzę na konto i zastanawiam się, jakim cudem jedna uroczystość mogła kosztować mnie ponad 10 tys. zł. Cóż, mądry Polak po szkodzie.
encoded: Jeszcze kilka lat temu śmiałam się z rodziców, którzy robili komunie jak wesela. Naprawdę myślałam, że można to zrobić skromnie, bez tego całego przepychu. Potem, jakieś dwa lata temu, zaczęły się przygotowania do tegorocznej komunii mojego syna i szybko zrozumiałam, że albo organizujesz dziecku „porządną” komunię, albo wszyscy będą gadać. Najpierw wynajem sali. Potem obiad dla rodziny, bo przecież w domu już „nie wypada”. Cena za talerzyk to nawet 250 zł. Do tego tort, dekoracje, fotograf, fryzjer, garnitur dla syna, sukienka dla mnie, nowe buty dla męża. Chrzestni też oczekują odpowiedniej oprawy. Nagle się okazało, że każdy drobiazg kosztuje kilkaset złotych. Najbardziej denerwowało mnie to, że wszyscy powtarzali jedno zdanie: „To tylko raz w życiu”. No właśnie. Raz w życiu, więc człowiek robi wszystko, żeby dziecko nie czuło się gorsze od innych. Mój syn wracał ze szkoły i opowiadał, kto będzie miał fotobudkę, kto zamówił limuzynę, a kto daje gościom personalizowane prezenty. Ja naprawdę nie chciałam w tym uczestniczyć, ale presja jest ogromna. Szczególnie kiedy dziecko patrzy na ciebie i pyta: „A u mnie też będzie fajnie?”. „Dostał kilka tysięcy i uważał, że wszystko jest jego” Po komunii przyszło liczenie kopert. Nie ukrywam – byłam w szoku. Część rodziny dawała po tysiąc złotych, inni mniej, ale finalnie uzbierała się naprawdę duża kwota. Wtedy zaczęło się coś, co mnie kompletnie przeraziło. Mój 10-letni syn nagle zaczął zachowywać się tak, jakby wygrał na loterii. Już następnego dnia siedział z telefonem i oglądał quady, konsole, drogie sneakersy i nowy komputer, chociaż dostał od chrzestnych laptopa. Powiedział nawet, że „wreszcie kupi sobie coś porządnego bez pytania rodziców”. Przepraszam bardzo, ale od kiedy 10-latek ma decydować o kilku tysiącach złotych? Powiedziałam jasno: te pieniądze nie zostaną wydane na głupoty. To zwrot za to, że zorganizowaliśmy mu z mężem wypasione przyjęcie. Może przeznaczymy je na jakieś fajne wakacje all inclusive w Turcji. …

przyjecie-z-okazji-pierwszej-komunii-swietej-d7145bc.jpg
width: 1600
height: 1200

10-latek otworzył koperty komunijne i się wściekł. Matka: „Nigdy nie zapomnę jego słów”
type: item
date: 2026-05-11T13:15:33.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: W moim domu wciąż czuć napięcie, którego nie potrafię rozładować żadną rozmową. To, co wydarzyło się wieczorem po uroczystości, gdy opadły już emocje i goście rozeszli się do domów, pokazało mi, że jako rodzic poniosłam klęskę.
encoded: Droga Redakcjo. Może inne mamy, które są jeszcze przed Komunią, wyciągną z tego jakąś lekcję, zanim będzie za późno. Przygotowywaliśmy się do tego dnia przez rok − nie tylko od strony kościelnej, ale też tej organizacyjnej. Chciałam, żeby mój syn, Mateusz, czuł się wyjątkowo. Wynajęta sala, piękne dekoracje, zaproszona najbliższa rodzina. Wszystko wydawało się idealne do momentu, gdy zostaliśmy sami w salonie z górą prezentów i plikiem białych kopert. Chciwość w oczach dziecka, czyli kiedy prezenty stają się wyrokiem Mateusz dopadł do kopert niemal w locie. Nie interesowały go kartki z życzeniami, nie czytał pięknych słów od babci czy chrzestnego. Liczyło się tylko to, co było w środku. Patrzyłam na niego z boku, czując narastający niepokój, gdy rzucał na podłogę puste kartoniki i odliczał banknoty. W pewnym momencie jego twarz wykrzywiła się w grymasie, którego nigdy wcześniej u niego nie widziałam. To nie był uśmiech dziecka, które cieszy się z prezentu. To była czysta, dorosła wściekłość. „Tylko tyle? Mamo, to żart? Chrzestna dała tylko pięćset złotych? Przecież mówiłaś, że ona dobrze zarabia!” − wykrzyczał, rzucając banknotem o stół. Próbowałam go uspokajać, tłumaczyć, że chrzestna przyjechała z daleka, że samo spotkanie jest ważne. Ale on nie słuchał. Przeliczył wszystko jeszcze raz i z furią kopnął krzesło. Nigdy nie zapomnę jego słów, które do teraz brzmią mi w uszach: „Po co oni w ogóle przyszli, skoro są takimi biedakami? Cały rok się modliłem, żeby kupić sobie ten komputer, a teraz co? Przez nich będę miał tylko śmieci!”. Nigdy nie zapomnę tych słów − wychowaliśmy materialistę? Stałam tam jak rażona piorunem. Poczułam się, jakby ktoś oblał mnie kubłem lodowatej wody. Skąd w moim 10-letnim dziecku tyle pogardy dla ludzi, którzy go kochają? Skąd to przeliczanie miłości na opłacalność? Z mężem staramy się zapewniać mu wszystko, co najlepsze, ale nigdy nie uczyliśmy go, że wartość człowieka zależy od tego, ile włoży do koperty. A jednak, w tym jednym momencie,…

komunia-4-458b8b8.png
width: 1600
height: 1200

Podziękowania po komunii nie tylko dla księdza. Ostatnie wzruszy chrzestnych do łez!
type: item
date: 2026-05-11T08:03:00.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Podziękowania po komunii to miły gest, który z pewnością ucieszy chrzestnych i gości. Wdzięczność za udział w tym ważnym dniu należy się jednak nie tylko naszym bliskim. Podpowiadamy, jak wyrazić podziękowanie za przygotowanie do Pierwszej Komunii księdzu lub katechecie (katechetce), a także rodzicom chrzestnym i rodzinie.
encoded: Podziękowania po komunii to piękny sposób na wyrażenie wdzięczności za obecność w tym wyjątkowym dniu. Ciepłe słowa należą się rodzicom chrzestnym, a także gościom. Wiele osób chciałoby również docenić pomoc księdza lub katechetów, którzy towarzyszyli dzieciom w przygotowaniach. Treść podziękowań może odzwierciedlać duchowy charakter tej uroczystości. Zainspiruj się naszymi propozycjami i dowiedz się, jak w prosty sposób przygotować słowa podziękowań. Teksty podziękowań po komunii: Podziękowania po komunii dla księdza (katechety, katechetki) Podziękowanie po komunii dla chrzestnych Podziękowania po komunii dla gości Podziękowania po komunii dla księdza Podziękowania po komunii kieruje się również w stronę osoby, która przygotowywała grupę dzieci komunijnych do sakramentu Komunii. W zależności od tego, czy był to ksiądz, siostra zakonna, katechetka czy katecheta — wybieramy odpowiedni nagłówek. Podziękować za pomoc mogą zarówno dzieci, jak i rodzice. Oto najpiękniejsze teksty, które wyrażą waszą wdzięczność: Drogi Księże, serdecznie dziękujemy Ci za serce, cierpliwość oraz wysiłek, jaki włożyłeś w przygotowanie nas do pełnego uczestnictwa w Ofierze Mszy Świętej. Jesteśmy bardzo wdzięczni za poświęcony nam czas i Twoją duszpasterską troskę. Życzymy Ci łask Bożych oraz Bożego błogosławieństwa na dalsze lata posługi kapłańskiej. Dzieci I Komunijne wraz z rodzicami *** Czcigodny Księże, z całego serca dziękujemy za przygotowanie naszych dzieci do przyjęcia Sakramentu Pierwszej Komunii Świętej. Dziękujemy za trud, pomoc i wsparcie duchowe, dzięki którym dzieci mogły w pełni przygotować się do tego szczególnego dnia. Szczęść Boże! *** Ks. (Imię), serdecznie dziękujemy za Twoją pomoc i wsparcie w przygotowaniach do Pierwszej Komunii. Dziękujemy za modlitwę, cierpliwość i poświęcony czas. Cieszymy się, że to właśnie Ty prowadziłeś nasze dzieci do tego szczególnego momentu. Rodzice i Twoi podopieczni *** Czcigodny Księże, przyjmij ten skromny podarek, jako wyraz wdzięczności …

zdjecie-glowne-na-MTJ-43-2ea3cc4.jpg
width: 1200
height: 900

„Wstyd mi za teściową, że tak podle potraktowała moją córkę na komunii. Dałam jej nauczkę”
type: item
date: 2026-05-10T19:08:03.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: teściowa
description: Zamiast radosnych wspomnień z Pierwszej Komunii Świętej mojej córki, w głowie mam tylko echo jadowitych słów mojej teściowej i widok zapłakanych oczu mojego dziecka. Nie sądziłam, że dojrzała kobieta może być tak okrutna wobec własnej wnuczki, dlatego podjęłam decyzję, której wielu członków rodziny do teraz nie może mi wybaczyć.
encoded: Szanowni Państwo, piszę do Was, bo wciąż buzują we mnie emocje, choć od komunii minęło już kilka dni. Przygotowania do tego dnia trwały miesiącami − wybieranie alby, dodatków, dopinanie menu, by wszystko było idealne dla mojej ukochanej Mai. Maja to wrażliwa dziewczynka, która bardzo przeżywała to święto, chciała wyglądać jak mała księżniczka. Niestety, nie przewidziałam, że największym zagrożeniem dla jej pewności siebie nie będzie stres w kościele, ale jej własna babcia. Krytyka wyglądu dziecka: jak teściowa zniszczyła radość z komunii Zaczęło się już pod kościołem, ale wtedy jeszcze starałam się puszczać to mimo uszu. Moja teściowa, zamiast przytulić wnuczkę i pogratulować jej sakramentu, zmierzyła ją wzrokiem od stóp do głów i skwitowała: „Kto ci wybrał te rękawiczki? Wyglądasz w nich jak sprzątaczka, a nie jak dziewczynka do komunii”. Widziałam, jak Mai natychmiast zrzedła mina, ale upomniałam teściową półgębkiem i weszliśmy do środka. Myślałam, że na tym koniec. Niestety, na sali bankietowej było tylko gorzej. Teściowa usiadła blisko nas i przez cały obiad kontynuowała swój festiwal złośliwości. Komentowała sukienkę, którą Maja założyła po zdjęciu alby − że za skromna, że materiał tani, że ona by kupiła lepszą. Najgorsze przyszło jednak przy torcie. Maja, jak każde dziecko, cieszyła się na ten słodki moment. Kiedy nałożyłam jej kawałek, teściowa niemal wyrwała jej talerzyk, sycząc przy wszystkich: „Nie jedz tyle tego tortu, spójrz na siebie. Chcesz być pośmiewiskiem w klasie?”. Granice w relacjach z teściową: kiedy powiedzieć „dość”? W tym momencie coś we mnie pękło. Zobaczyłam, jak mojej 9-letniej córce trzęsie się bródka, a do oczu napływają łzy. Ona w ten piękny dzień, zamiast czuć się kochana, poczuła się gorsza, brzydka i niechciana. Moja teściowa zawsze była trudną osobą, ale uderzenie w dziecko w takim momencie to była granica, której nie mogłam pozwolić jej przekroczyć. Nie obchodziło mnie, co powie rodzina, ani że to uroczysty obiad. Podeszłam do niej…

pierwsza-komunia-5-f4c75a1.png
width: 1600
height: 1200

Znany ksiądz: „Szkoda mi rodziców”. W maju widać, że na własne życzenie wychowujemy materialistów
type: item
date: 2026-05-10T13:15:22.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
description: Prezenty na komunię znów wywołują gorącą dyskusję. Ks. Rafał Główczyński, znany w sieci jako „Ksiądz z osiedla”, w rozmowie z Plejadą ostrzega, że drogie upominki i nastawienie na „imprezę” sprawia, że wychowujemy materialistów.
encoded: Sezon pierwszych komunii świętych dopiero się rozkręca, a już wraca temat, który w wielu domach potrafi zepsuć radość z przygotowań: prezenty i przyjęcia „na pokaz”. Ks. Rafał Główczyński, kojarzony z programu „The Traitors. Zdrajcy”, zwrócił uwagę w rozmowie z Plejadą, że niektórym rodzicom coraz trudniej utrzymać właściwe proporcje między przeżyciem sakramentu a kosztowną oprawą. Drogie prezenty odbierają prawdziwy sens komunii Duchowny opisuje coraz wyraźniejsze rozwarstwienie podejścia rodziców. Z jednej strony są rodziny, które konsekwentnie trzymają się prostoty: skromniejszego stroju, symbolicznych upominków i rozmów z dzieckiem o sensie uroczystości. Z drugiej – coraz częściej widać model, w którym najważniejsze stają się sala, menu, dekoracje i zawartość koperty. Sam sakrament schodzi na plan dalszy, traktowany jak punkt programu, który trzeba „odhaczyć”, żeby potem zaczęło się prawdziwe świętowanie. Ks. Główczyński podkreśla, że rodzice często mają dobre intencje: chcą, by dziecko miało piękny dzień i poczuło się wyjątkowo. Problem pojawia się później, kiedy kosztowne upominki stają się dla dziecka ważniejsze niż sam sakrament. – Co do drogich imprez i prezentów, to szkoda mi rodziców, którzy robią to z dobrych intencji, chcą dla dziecka jak najlepiej, jak najpiękniej, jak najdrożej, ale później, to często obraca się przeciwko nim – dzieciaki obdarowywane w ten sposób, szybko stają się materialistami – mówi duchowny w rozmowie z Plejadą. – Prywatnie uważam, że drogie prezenty od najmłodszych lat nie uszczęśliwiają dzieci, tylko rozwydrzają – dodaje. Duchowość kontra impreza Dla rodzica to bywa szczególnie trudne, bo konsekwencje nie przychodzą od razu. Najpierw jest zachwyt, zdjęcia i zadowolenie rodziny. Dopiero z czasem może pojawić się rozczarowanie: dziecko domaga się kolejnych kosztownych rzeczy, porównuje się z rówieśnikami, a rozmowa o wartościach przegrywa z rozmową o zakupach. I wtedy zamiast poczucia, że wspieramy rozwój dziecka, zostaje wrażenie…

zegarek-z-okazji-komunii-db770d2.jpg
width: 1600
height: 1200

„Synowa wstydu mi narobiła na komunii. Przyszła ubrana jak na dyskotekę, a z dzieci zrobiła pośmiewisko”
type: item
date: 2026-05-08T13:15:46.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: teściowa
description: Myślałam, że komunia Lenki to będzie dzień, który zapamiętamy na całe życie. Rzeczywiście zapamiętam go długo, tylko niestety nie z powodów, o jakich marzyłam. Wystarczyło jedno spojrzenie na moją synową, żeby ludzie zaczęli szeptać między ławkami w kościele.
encoded: Pierwsza Komunia Święta mojej wnusi Lenki była dla mnie ogromnym przeżyciem. To moja jedyna wnuczka, więc od tygodni żyłam tą uroczystością bardziej niż własnymi urodzinami, a w tym roku wypadają mi okrągłe, 65. Wszystko było dopięte na ostatni guzik. Pogoda dopisała, kościół pięknie przystrojony, dzieci wyglądały jak małe aniołki. A moja wnusia... aż łzy miałam w oczach, kiedy ją zobaczyłam. Miała śliczną albę, taką skromniutką, delikatne rękawiczki i pięknie polokowane długie włoski. Skromnie, elegancko, dokładnie tak, jak powinno być w takim dniu. Nie mogłam od niej oderwać wzroku. Mój syn też stanął na wysokości zadania. Kupił nowy granatowy garnitur, bardzo elegancki. No powiem szczerze – wyglądał jak jakiś dyrektor albo gwiazdor filmowy. Byłam z niego dumna. Ludzie patrzyli tylko na nią I wtedy pojawiła się ona. Moja synowa. Nie wiem, co jej przyszło do głowy. Zamiast ubrać się elegancko i stosownie do okazji, wystroiła się jak na dyskotekę w remizie. Sukienka była tak krótka, że aż wstyd było patrzeć. Widziałam, jak innym tatusiom oko skacze na bok. Do tego ten kolor – jaskrawy, wściekły róż. Wszystko się świeciło i rzucało w oczy. Jakby koniecznie chciała, żeby cała uwaga była skupiona na niej, a nie na dzieciach. W kościele ludzie aż odwracali głowy. Widziałam te spojrzenia i szepty. Jedna kobieta siedząca za mną nachyliła się do drugiej i powiedziała: „To chyba pomyliła imprezy”. Myślałam, że spalę się ze wstydu. Najgorsze było jednak to, że synowa zrobiła pośmiewisko także z młodszych dzieci. Bo mam jeszcze dwoje wnuczków, 3-latków, to bliźniaki. Ubrała ich w jakieś zielono-żółte kompleciki, które bardziej nadawały się na zabawę w ogródku niż na tak ważną uroczystość. Wszystko się gryzło, wyglądało krzykliwie i po prostu tandetnie. Kiedyś ludzie mieli więcej wyczucia Może jestem starej daty, ale uważam, że są sytuacje, w których trzeba zachować umiar i klasę. Komunia to nie pokaz mody ani okazja do zwracania na siebie uwagi. Najważniejsze powinno być dzie…

rodzice-dzieci-przystepujacych-do-pierwszej-komunii-5c21860.jpg
width: 1600
height: 1200

Rodzice myślą, że to „niewinny” prezent na komunię. To jak zaprosić złodzieja do domu
type: item
date: 2026-05-07T13:15:49.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: prezent na komunię
subject: prezenty dla dzieci
description: Dziecko będzie wniebowzięte, ale czy warto? Eksperci ostrzegają przed tym komunijnym hitem.
encoded: Gogle VR na komunię stają się prezentowym hitem, ale badacze z Duke University i North Carolina State University ostrzegają, że to nie tylko zabawa. W ankiecie wśród dzieci w wieku 6–17 lat wyszło, że dorośli często nie są świadomi ryzyka i skali danych zbieranych przez urządzenia tego typu w domu. Prezent na komunię: okulary VR hitem Wirtualna rzeczywistość potrafi zachwycić: dziecko zakłada urządzenie i nagle przenosi się do świata 3D, rozmawia ze znajomymi jako awatar, „zwiedza” kosmos albo przenosi się w czasie. To właśnie ta intensywność doświadczenia sprawia, że gogle VR coraz częściej lądują na liście komunijnych marzeń. Badanie prowadzone przez zespoły naukowców z Duke University i North Carolina State University pokazało, że rodzice najczęściej podchodzą do VR podobnie jak do smartfona czy mediów społecznościowych. Problem w tym, że urządzenie VR może zbierać znacznie więcej danych niż typowa aplikacja lub strona internetowa, co może stanowić zagrożenie dla dziecka. Jeśli dziecko „tylko gra”, łatwo uznać, że gra nie różni się od tej na konsoli czy na smartfonie. Tymczasem tego typu gogle to zestaw kamer i czujników, które działają w realnej przestrzeni domu. Dlaczego gogle VR to kiepski prezent na komunię? Z perspektywy prywatności kluczowe jest to, jakie sygnały zbierają gogle VR podczas zabawy. Wśród przykładów wskazywanych przez badaczy pojawiają się m.in. kierunek patrzenia oczu, ruchy głowy i dłoni, nagrania głosu oraz dźwięków w domu, a także informacje o układzie pokoju, w którym dziecko korzysta z urządzenia. Z takich danych można potem wnioskować kolejne cechy, m.in. wiek, płeć, lokalizację, pochodzenie etniczne czy stopień niepełnosprawności. To mocno zmienia perspektywę: nie mówimy wyłącznie o tym, co dziecko kliknie w grze, ale o całym zestawie informacji, które opisują użytkownika i jego otoczenie. Badacze zwracają też uwagę, że gogle VR mogą udostępniać zebrane informacje stronom trzecim, np. reklamodawcom, w celach zarobkowych. W ankiecie wie…

dzieci-z-rodzicami-podczas-pierwszej-komunii-8a436a8.jpg
width: 1600
height: 1200

Cytaty na Komunię Świętą: piękne i mądre. Sentencje Jana Pawła ll i cytaty z Biblii do zaproszeń
type: item
date: 2026-05-06T10:35:47.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Cytaty i przysłowia
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: cytaty
subject: komunia
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Cytaty na komunię można wpisać do podarowanej Biblii lub liściku przypiętego do prezentu dla dziecka. Będzie to miły gest, a przy okazji wspaniała pamiątka po latach. Przygotowałyśmy piękne i mądre cytaty idealne na komunię – możesz też wpisać je do zaproszeń.
encoded: Cytaty na Pierwszą Komunię mogą być dla dziecka swego rodzaju wskazówką i drogowskazem, jak postępować na dalszej ścieżce duchowego życia. Przygotowane przez nas cytaty na komunię pochodzą z Pisma Świętego, a także przytaczamy słowa świętych kościoła katolickiego. Znajdziesz tu wzruszające i piękne słowa, które wpiszesz jako dedykację do prezentu komunijnego. Polecamy także cytaty nadające się zaproszeń na komunię. Spis treści: Cytaty na komunię z Jana Pawła II Cytaty z Biblii na Pierwszą Komunię Mądre cytaty na komunię: Twardowski, Bosko, św. Augustyn Krótkie cytaty na komunię do zaproszeń Cytaty na Komunię Świętą – Jan Paweł ll Niezapomnianym spotkaniem z Panem Jezusem jest bez wątpienia Pierwsza Komunia Święta. To dzień, który wspomina się jako jeden z najpiękniejszych w życiu. *** Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi. *** Bóg jest pierwszym źródłem radości i nadziei człowieka. *** Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj. *** Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali. *** Człowiek nie może być tylko wychowywany. Musi wychowywać samego siebie, być dla siebie wychowawcą. *** Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się – na próbę. *** Trzeba być pokornym, ażeby łaska Boża mogła w nas działać, przeobrażać nasze życie i przynosić owoc dobra. *** Wczoraj do ciebie nie należy. Jutro niepewne... Tylko dziś jest twoje. Cytaty z Biblii na Pierwszą Komunię Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. (J6,51) *** Bo góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nigdy nie odstąpi od Ciebie, mówi Pan. (Iz 54,10) *** Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem. (Lb 6,24-26) *** Kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim. (1J 4,16) *** Powierz Panu swą d…

cytaty-na-komunie-953875b.jpeg
width: 5824
height: 3264

„Na komunię kupiłam wnuczce Pismo Święte. Odpowiedziała 2 słowa i aż się przeżegnałam”
type: item
date: 2026-05-06T10:15:14.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: Czy w dzisiejszych czasach Pierwsza Komunia Święta to wyłącznie sezon na koperty? Coraz częściej słyszymy historie, które pokazują, że dla dzieci liczy się przede wszystkim prezent. Czy naprawdę chcemy tak wychować najmłodsze pokolenie?
encoded: Do naszej redakcji napisała pani Halina, babcia 9-letniej dziewczynki, która przystąpiła do Pierwszej Komunii Świętej. Kobieta postanowiła podarować wnuczce coś symbolicznego i – jak sama podkreśla – „z duszą”. Reakcja dziecka kompletnie ją jednak zaskoczyła i, jak twierdzi, wiele mówi o tym, jak dziś wychowuje się dzieci. „Tylko książka?” – reakcja, która zabolała Ja już naprawdę nie poznaję tych czasów. Komunia kiedyś była czymś ważnym, przeżyciem, przyjęciem Pana Jezusa do serca, a nie porównywaniem, kto ile dostał. Ja od początku wiedziałam, że nie dam wnuczce pieniędzy. Nie dlatego, że mnie nie stać, tylko dlatego, że chciałam dać coś, co będzie miało znaczenie. Kupiłam jej piękne Pismo Święte – porządne wydanie, z dedykacją ode mnie. Napisałam kilka słów od serca, żeby miała pamiątkę na całe życie. Wręczyłam jej to po uroczystości, cała wzruszona. A ona nawet się specjalnie nie ucieszyła. Otworzyła, przekartkowała i rzuciła: „A koperta?”. Zamurowało mnie. Pytam, o co chodzi, a ona bez żadnego wstydu: „No pieniądze, są w środku czy nie?”. Powiedziałam, że to prezent, książka, coś ważnego. A ona zrobiła minę, jakbym jej dała coś bezwartościowego i tylko burknęła: „Czyli nic”. Naprawdę, aż się przeżegnałam, bo nie mogłam uwierzyć, co słyszę. „To nie dziecko jest winne” Dla mnie to nie jest normalne zachowanie. I nie, nie obwiniam dziecka. Dziecko mówi to, czego się nauczyło. Moja synowa od dawna powtarza, że „dzieci teraz mają inne potrzeby” i że „nie można ich ograniczać”. Efekt jest taki, że moja wnuczka żyje w przekonaniu, że wszystko jej się należy – najlepiej w kopercie. Słyszałam, jak przed Komunią rozmawiała z koleżankami, która ile dostanie, kto kupi telefon, kto hulajnogę elektryczną. To było dla niej najważniejsze, nie sama uroczystość. A jak zwróciłam uwagę synowej, że może warto z nią porozmawiać o sensie tego dnia, to usłyszałam, że „nie będziemy robić dziecku wyrzutów w takie święto”. Przepraszam bardzo, ale jeśli nie teraz, to kiedy? Kiedy ma się n…

dziewczynka-w-kosciele-podczas-komunii-803f6d1.jpg
width: 1600
height: 1200

Tych słów dziecko nie zapomni: życzenia na Komunię, które naprawdę zostaną w pamięci
type: item
date: 2026-05-05T09:26:00.000Z
creator: kgalazkiewic
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
subject: życzenia
description: Krótkie życzenia komunijne dla dzieci powinny być uniwersalne i podkreślać wagę uroczystości. Czego życzyć dziecku z okazji Pierwszej Komunii Świętej? Wybraliśmy dla Was przepiękne życzenia komunijne dla dziewczynki i chłopca, które mogą stać się dla dziecka pamiątką na całe życie.
encoded: Krótkie życzenia komunijne dla dzieci są dobrym rozwiązaniem dla tych, którzy wiedzą, że często mniej znaczy więcej. Życzenia komunijne od rodziców, chrzestnej, chrzestnego czy dziadków wcale nie muszą być długie, by były przepiękne i mądre. Życzenia komunijne dla dzieci powinny uświadomić dziecku, czym jest sakrament eucharystii w Kościele katolickim oraz dlaczego jest tak ważny w życiu każdego chrześcijanina. Rodzice, dziadkowie czy rodzice chrzestni często nie wiedzą, czego życzyć dzieciom z okazji tego święta. W kłopocie bywają zarówno osoby wierzące i praktykujące, jak i zaproszeni na uroczystość goście, którzy na co dzień nie są zbyt religijni. Sprawdź krótkie życzenia i cytaty na komunię, i wybierz twoim zdaniem najpiękniejsze. Spis treści: Krótkie życzenia na komunię dla chłopca i dziewczynki Krótkie życzenia komunijne od chrzestnej, chrzestnego lub dziadków Krótkie życzenia na komunię od niewierzących Krótkie cytaty w sam raz na życzenia komunijne Krótkie życzenia na komunię dla chłopca i dziewczynki Życzenia komunijne najczęściej nawiązują do sakramentu Eucharystii, czyli komunii. Poniższe krótkie życzenia komunijne są odpowiednie zarówno dla chłopca, jak i dla dziewczynki. Sprawdzą się zwłaszcza jako życzenia od rodziców, chrzestnej, chrzestnego i dziadków, którzy na co dzień są praktykującymi katolikami. Stąpaj pewnie, ufnie wsłuchując się w głos Pana. Niech każdy kolejny dzień Twojego życia będzie tak piękny i ważny jak dzisiaj. Dużo szczęścia płynącego z łaski Bożej życzy... *** Pierwsza komunia święta jest symbolem życia Chrystusa w Twoim sercu. Życzę Ci, aby jego życie stało się dla Ciebie wzorem do naśladowania, z którego będziesz czerpał wszystko, co najlepsze. Życzy... *** Dobry Jezu, błogosław temu dziecku, które po raz pierwszy przyjęło Cię do serca. Z życzeniami z okazji przyjęcia sakramentu Pierwszej Komunii Świętej... *** Komunia święta jest jednym z najważniejszych dni w Twoim życiu – pierwsze spotkanie z Panem Jezusem. Postaraj się, aby ten…

dzieci-przystepujace-do-pierwszej-komunii-c161864.jpg
width: 1600
height: 1200

„Mam dość absurdalnych wymagań katechetów. Myślą, że rodzice mają czas z gumy”
type: item
date: 2026-04-28T19:08:32.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: komunia święta
subject: pierwsza komunia
description: To ma być ważna chwila w życiu mojego dziecka. Miała. Tymczasem zamieniła się w źródło frustracji, zmęczenia i nieustannego poczucia, że robimy za mało. Czy naprawdę tak powinny wyglądać przygotowania do pierwszej komunii?
encoded: Jestem mamą dziecka z trzeciej klasy szkoły podstawowej. Pracuję, mam jeszcze dwójkę młodszych dzieci i naprawdę staram się ogarniać codzienność najlepiej, jak potrafię. Ale to, co dzieje się wokół komunii, zaczyna mnie zwyczajnie przerastać. Zaczęło się niewinnie – zebranie organizacyjne, lista rzeczy do kupienia, harmonogram spotkań. Szybko jednak okazało się, że to dopiero początek. Obowiązkowe msze w tygodniu, dodatkowe nabożeństwa, spotkania dla dzieci i osobno dla rodziców. Do tego nauka modlitw, sprawdziany, zaliczenia. Każda nieobecność musi być odrobiona, najlepiej natychmiast. Mam wrażenie, że ktoś kompletnie zapomniał, że my – rodzice – pracujemy, mamy inne obowiązki i więcej niż jedno dziecko. Nie każdy może pozwolić sobie na wychodzenie z pracy w środku dnia albo organizowanie życia pod dyktando parafialnego grafiku. Presja, której nikt nie nazywa Najbardziej męczy mnie jednak nie sama liczba obowiązków, ale presja, która się z nimi wiąże. Niby nikt niczego nie narzuca wprost, ale wszyscy czujemy, że „tak trzeba”. Trzeba być na każdej mszy, trzeba się angażować, trzeba pilnować wszystkiego co do minuty. Dzieci też to odczuwają. Moja córka, zamiast cieszyć się zbliżającą się uroczystością, zaczyna się stresować. Bo zapomniała modlitwy. Bo nie była na jednym spotkaniu. Bo ktoś powiedział, że „to bardzo ważne i nie można zawieść”. Czy naprawdę o to chodzi? Czy pierwsza komunia nie powinna być przede wszystkim spokojnym, duchowym przeżyciem, a nie kolejnym obowiązkiem do odhaczenia? Rodzice też mają swoje granice Nie piszę tego, żeby kogokolwiek atakować. Rozumiem, że przygotowania wymagają zaangażowania. Ale wszystko ma swoje granice. A te – moim zdaniem – zostały dawno przekroczone. Rodzice nie są od tego, żeby spełniać każdą kolejną prośbę bez zastanowienia. Nie jesteśmy też w stanie dostosować całego życia do jednego wydarzenia, nawet jeśli jest ważne. Zwłaszcza gdy odbywa się to kosztem naszego zdrowia, pracy i czasu dla innych dzieci. Chciałabym, żeby…

dziewczynka-przystepujaca-do-pierwszej-komunii-6c299ab.jpg
width: 1600
height: 1200