„Z dziećmi z in vitro jest jak z psami z hodowli”. Skandaliczna wypowiedź komentatorki TVP
Anna Derewienko, komentatorka jednego z programów TVP Info wypowiedziała się w mediach społecznościowych na temat dzieci poczętych metodą in vitro, porównując je do psów hodowlanych. Według Ośrodka Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych taka wypowiedź jest przejawem dyskryminacji.
Nowy podręcznik od Historii i Teraźniejszości autorstwa Wojciecha Roszkowskiego budzi wiele kontrowersji, przede wszystkim ze względu na treści o charakterze rasistowskim, nacjonalistycznym i dyskryminującym. Jedną z osób, która postanowiła zabrać głos w sprawie, jest Anna Derewienko – bydgoska artystka i komentatorka w programie TVP Info w programie „Jedziemy” Michała Rachonia. Nie wszyscy jednak podzielają kontrowersyjne przemyślenia Derewienko. „Z dziećmi z in vitro jest jak z psami z hodowli” Anna Derewienko podzieliła się swoimi przemyśleniami na Twitterze. „Z dziećmi z in vitro jest jak z psami z hodowli. Zamiast kupować te z hodowli i rozbudowywać hodowle, należy skupić się na psach już urodzonych”, napisała komentatorka TVP. W kolejnych komentarzach dodała: „Czy trzeba przyklasnąć wszystkiemu, co niesie ze sobą współczesny świat? Niedługo będą dzieci produkować na zamówienie wg konkretnych parametrów: zamawiam blondynkę o niebieskich oczach, długich nogach, ponadprzeciętnym IQ. Chorych do gazu!”. View oEmbed on the source website Stygmatyzacja dzieci urodzonych dzięki metodzie in vitro Wypowiedź Derewienko spotkała się z ostrą krytyką. Przypominamy, że porównywanie dzieci, niezależnie od metody poczęcia, do psów hodowlanych, a tym samym ich uprzedmiotowienie i odczłowieczenie jest niedopuszczalne. Ponadto, jak zauważają specjaliści, podział na dzieci poczęte w sposób naturalny i za pomocą in vitro jest jawną stygmatyzacją tych drugich, co w konsekwencji może mieć znaczący wpływ na psychikę młodych ludzi, a także ich rodziców. Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych zapowiedział wystąpienie na drogę sądową wobec Anny Derewienko. View oEmbed on the source website Źródło: wirtualnemedia.pl, wprost.pl Piszemy też o: Zmarła 34-letnia Justyna z Wodzisławia Śląskiego. Była w 5. miesiącu ciąży Pijani rodzice wieźli ze sobą dziecko, mieli we krwi aż 3 promile Matka zostawiła dziecko w samochodzie i poszła na zakupy. Interweniowała policjantka
Zapłodnienie in vitro, czyli metoda leczenia niepłodności. Na czym polega i ile kosztuje?
Zapłodnienie in vitro ma mnóstwo zwolenników, ale także przeciwników. Problem niepłodności w Polsce dotyka około miliona par. Szansą na posiadanie upragnionego potomstwa jest dla nich sztuczne zapłodnienie. Sprawdź, na czym dokładnie polega metoda zapłodnienia in vitro, jakie są możliwe powikłania, a także co na ten temat mówi polskie prawo.
Zapłodnienie in vitro, czyli zapłodnienie pozaustrojowe, w skrócie naukowym oznaczane jest jako IVF, także z dopiskami ICSI/IMSI. In vitro dosłownie oznacza „na szkle” i dotyczy badań i zabiegów przeprowadzanych w laboratorium poza organizmem. Jeśli nie udaje wam się zajść w ciążę i nie pomagają naturalne metody planowania rodziny, może czas pomyśleć o zapłodnieniu in vitro? Spis treści: Co to jest in vitro? Zapłodnienie in vitro: jak przebiega procedura? Zapłodnienie in vitro: wskazania Kiedy zrobić test ciążowy po zabiegu in vitro? Sztuczne zapłodnienie: możliwe powikłania Zapłodnienie in vitro a prawo w Polsce Zapłodnienie in vitro: kto może z niego skorzystać? Czym in vitro różni się od naprotechnologii? Inseminacja a in vitro Jaka jest cena in vitro w Polsce? Co to jest in vitro? In vitro jako termin medyczny oznacza przeprowadzenie jakiegoś procesu biologicznego w warunkach laboratoryjnych. W przypadku zapłodnienia in vitro zabieg polega na doprowadzeniu do połączenia komórki jajowej i plemnika w laboratorium, czyli poza organizmem kobiecym. Taki rodzaj <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/zaplodnienie-jak-dochodzi-do-zaplodnienia-1046-r1/" target="_blank" rel="noopener">zapłodnienia zaliczany jest do technik rozrodu, które są wspomagane medycznie. In vitro jest metodą, która ma walczyć z niepłodnością i leczyć ją. Co oznaczają skróty stosowane do opisu tej metody? IVF – klasyczne zapłodnienie metodą in vitro: plemniki i komórki jajowe umieszcza się razem, w przeciągu kilku godzin plemniki samodzielnie penetrują komórkę jajową, co jest najbardziej zbliżone do warunków zapłodnienia, jakie panują w organizmie. ICSI – podanie wyselekcjonowanego wcześniej plemnika bezpośrednio do komórki jajowej; metoda zalecana parom, u których stwierdzono niepłodność ze strony mężczyzny. IMSI – wprowadzenie bardzo starannie wyselekcjonowanego plemnika bezpośrednio do komórki jajowej – budowa plemnika jest wcześniej oglądana pod mikroskopem powiększającym obraz o ponad sześć tysięcy razy. Metodę stosuje się u par, które mają kłopoty z nawracającymi poronieniami lub implantacją zarodka. Zapłodnienie in vitro: jak przebiega procedura? Proces zapłodnienia pozaustrojowego rozpoczyna się stymulacją organizmu kobiety za pomocą hormonów do procesu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/owulacja-co-to-jest-owulacja-8851-r1/">owulacji, by komórki jajowe dojrzały. Następnie metodą tzw. punkcji pobiera się komórki jajowe – takie, które są gotowe do zapłodnienia. W warunkach laboratoryjnych przeprowadza się zapłodnienie, czyli połączenie komórek jajowych z plemnikami, z czego tworzą się zarodki. Uzyskane zarodki umieszczanie są w macicy (w Polsce zazwyczaj 2), by mogły się zagnieździć (często zagnieżdża się tylko jeden), dzięki czemu dochodzi do ciąży. Ten proces nazywa się embriotransferem. Od tego momentu wszystko zaczyna przebiegać naturalnie – kobieta jest w ciąży przez 9 miesięcy, po czym dochodzi do porodu – naturalnego lub przez cesarskie cięcie. In vitro to jedna z metod leczenia niepłodności, która jest niezależna od przyczyn jej powstania. View Ediplayer on the source website Zapłodnienie in vitro: wskazania Wskazaniem do przeprowadzenia zapłodnienia in vitro jest: usunięcie jajowodów, zaawansowana endometrioza, niedrożne jajowody, brak konkretnej przyczyny niemożności zajścia w ciążę, nieprzynoszące efektu inseminacje i inne metody leczenia niepłodności, niska jakość plemników w nasieniu partnera, zaburzenia hormonalne i nierówne cykle miesiączkowe, zaburzenia w funkcjonowaniu jajników, zbyt wczesna menopauza. Warunkiem przeprowadzenia zapłodnienia in vitro jest wiek kobiety poddającej się zabiegowi – najczęściej jest to granica poniżej 41. roku życia, ponieważ u starszych kobiet występuje duże ryzyko poronienia ciąży, a także zmniejsza się szansa na urodzenie żywego dziecka. Kiedy zrobić test ciążowy po zabiegu in vitro? Po połączeniu komórki jajowej i plemnika zarodki dojrzewają kilka dni, po czym umieszcza się je w macicy, by mogły się zagnieździć. Do zabiegu wykorzystywane są zazwyczaj jeden lub dwa zarodki, a resztę zarodków można przez pewien czas przechowywać w ujemnej temperaturze. Takie przechowywanie w pojemnikach z ciekłym azotem nazywa się krioprezerwacją zarodków. Zabieg embriotransferu jest bezbolesny (przeprowadza się go bez znieczulenia) i krótki. Po jego wykonaniu zaleca się tygodniową wstrzemięźliwość od kontaktów seksualnych i orgazmów (skurcze macicy mogą negatywnie wpłynąć na proces zagnieżdżania zarodków). Przy mrożeniu zarodków stosuje się dwie techniki: wirtyfikacji (błyskawiczny proces schładzania zarodków przy zastosowaniu substancji, które chronią zarodek, tzw. krioprotektantów) i powolnego mrożenia, czyli stopniowego schładzania do temperatury -196°C. Zarodki umieszczane są w zbiornikach z ciekłym azotem w temperaturze ok. -196°C. Mogą być bezpiecznie przechowywane przez wiele lat. Można je wykorzystać, jeśli zabieg in vitro się nie powiedzie za pierwszym razem. Zarodek przeznaczony do transferu jest rozmrażany na kilka godzin przed zabiegiem. Test ciążowy można wykonać po upływie ok. 15 dni od zabiegu embriotransferu – wtedy już wydziela się hormon hCG, który odpowiada za ciążę w organizmie kobiety. Jeśli test ciążowy pokaże dwie kreski i wynik jest pozytywny, należy wykonać badanie USG, które potwierdzi obecność zagnieżdżonego zarodka. Dodatkowo warto też wykonać badania prenatalne. Wkrótce powinny się pojawić <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/objawy-ciazy/kiedy-pojawiaja-sie-pierwsze-objawy-ciazy-wiadomo-co-do-dnia-23486-r1/" target="_blank" rel="noopener">pierwsze objawy ciąży. Jeśli wynik testu będzie negatywny lub kobieta zgodnie ze swoim cyklem miesiączkowym dostanie okresu, należy rozważyć dalsze próby embriotransferu z zarodków, które pozostały z procesu zapładniania laboratoryjnego. Sztuczne zapłodnienie: możliwe powikłania W trakcie stymulowania hormonalnego, które przygotowuje do przeprowadzenia zabiegu in vitro, może dojść do zaburzeń hormonalnych, a także do rozwoju zespołu hiperstymulacji jajników. To natomiast zwiększa ryzyko torbieli na jajniku u kobiet, które mają do nich skłonność. Ryzykiem są również krótkotrwałe infekcje lub krwawienia. Co do powikłań długoterminowych, nadal są prowadzone na ten temat badania, ponieważ ta metoda zapłodnienia nie funkcjonuje w medycynie dosyć długo. Jeśli chodzi o powikłania ciąży, to najczęstszym jest ryzyko ciąży bliźniaczej i mnogiej z powodu częstego przeprowadzania zabiegu z użyciem więcej niż jednego zarodka. Ryzyko poronienia po zabiegu jest takie samo jak po zapłodnieniu naturalnym, ale wzrasta ryzyko wewnątrzmacicznego obumarcia płodu z 0,37% do 1,62%. Dzieci, które przychodzą na świat dzięki zapłodnieniu in vitro, mogą mieć niższą wagę urodzeniową, wzrasta też nieco ryzyko mózgowego porażenia dziecięcego. Zapłodnienie in vitro a prawo w Polsce W naszym państwie in vitro jest prawnie dopuszczalne i legalne, istnieją jednak zapisy w ustawie o leczeniu niepłodności, które regulują kilka kwestii. Zaznaczone tam zostało, że do zapłodnienia pozaustrojowego można wykorzystać maksymalnie 6 komórek jajowych zdolnych do rozrodu. Zakazane w polskim prawie są również: handel zarodkami lub komórkami rozrodczymi, diagnostyka genetyczna niezwiązana z przygotowaniem do in vitro, a ustalająca m.in. płeć dziecka, niszczenie zarodków zdolnych do rozrodu, które powstały w wyniku procedury in vitro, pobieranie komórek jajowych z ludzkich zwłok, tworzenie zarodków do wykorzystania w innych celach niż zapłodnienie in vitro, tworzenie hybryd ludzko-zwierzęcych lub klonowanie ludzi. Zapłodnienie in vitro: kto może z niego skorzystać? Zgodnie z ustawą z 2015 r. metoda in vitro jest dostępna tylko dla par. Para podchodząca do in vitro może być w związku nieformalnym, ale ustawa mówi o tym, że partner wyrażając zgodę na in vitro staje się według prawa ojcem dziecka. Ustawa mówi również, że leczenie niepłodności metodą in vitro jest możliwe po wyczerpaniu innych metod leczenia. Można je podjąć nie wcześniej niż po roku bezskutecznych starań o dziecko. W obecnym stanie prawnym singielki nie mogą korzystać z zabiegu in vitro w Polsce. Podobne prawo jak w naszym kraju obowiązuje także m.in. w Czechach, Austrii, Włoszech czy Szwecji. View Ediplayer on the source website Czym in vitro różni się od naprotechnologii? Naprotechnologia pod względem starań o ciążę nie ma nic wspólnego z in vitro – to dwie oddzielne metody starania się o dziecko. In vitro to metoda medyczna, która łączy poza organizmem kobiety komórkę jajową i plemnik, po czym umieszcza się zarodek w macicy. Naprotechnologia natomiast należy do tzw. naturalnej medycyny – polega na obserwacji ciała i próbach naturalnego poprawiania płodności. Ta metoda nie jest uniwersalna i dostępna dla wszystkich, jeśli w grę wchodzą mechaniczne problemy czy fizyczne defekty anatomiczne. In vitro ma w przypadku leczenia niepłodności dużo większą skuteczność i jest poparte większą liczbą badań naukowych. Naprotechnologia jest jedynym sposobem leczenia niepłodności, który aprobuje Kościół katolicki. Inseminacja a in vitro Inseminacja ma nieco więcej wspólnego z in vitro niż naprotechnologia. To dlatego, że inseminacja również polega na przeprowadzaniu ginekologicznego zabiegu. Różnica między in vitro a inseminacją polega na tym, że ta ostatnia to zabieg domaciczny, który polega na wprowadzeniu do jamy macicy plemników, które wcześniej są odpowiednio przygotowane. Zabieg ma leczyć niepłodność i wspierać starania o dziecko przy wsparciu nasienia partnera lub dawcy. Towarzystwa naukowe rekomendują, by podczas leczenia niepłodności wykonywać 4-6 zabiegi inseminacji, bo po 6 próbach, metoda traci na skuteczności. Inseminacja ma również od początku niższą skuteczność niż in vitro, dlatego też koszt zabiegu jest niższy – w prywatnych klinikach leczenia niepłodności można go wykonać za ok. 700-900 zł. Jaka jest cena in vitro w Polsce? Wiele par mających problemy z zajściem w ciążę zaczyna się zastanawiać, ile kosztuje in vitro i czy je na to stać. W Polsce koszt in vitro jest nadal dosyć wysoki – razem ze wszystkimi stymulacjami hormonalnymi, diagnostyką i wizytami kontrolnymi kwota wynosi około 17-20 tysięcy złotych. I chociaż sam zabieg/procedura IVF ICSI/IMSI może kosztować 6-7 tysięcy złotych, to dodatkowe koszty sprawiają, że ta metoda leczenia niepłodności nie jest dostępna dla wszystkich, bo cena in vitro przewyższa możliwości finansowe wielu Polaków. W 2016 roku zlikwidowano w Polsce program in vitro finansowany z budżetu państwa. Od tego czasu część samorządów stworzyła własne systemy finansowanie tej metody, ale w większości rejonów Polski niepłodne pary muszą z własnej kieszeni pokrywać koszty procedury. Programy refundacji lub dofinansowania in vitro funkcjonują m.in. w Warszawie, Częstochowie, Poznaniu. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/dzieki-in-vitro-zostali-rodzicami-postanowili-to-uwiecznic-25752-r1/">4 lata, 7 prób, 3 poronienia i 1616 zastrzyków - to zdjęcie mówi tak wiele o poświęceniu matki Prawdziwe historie: usłyszałam, że muszę skorzystać z in vitro jeśli chce mieć dziecko Tuż przed 50. urodziła dwójkę dzieci. Dzięki in vitro coraz starsze kobiety mają dzieci
Radna nie wytrzymała słów PiS o dzieciach z in vitro. „Moje dziecko to NIE JEST problem etyczny!”
Radna Dominika Jackowski zdecydowanie zareagowała na słowa polityków PiS na temat in vitro. Członkini KO zamieściła na Facebooku swoje zdjęcie z córeczką, która została poczęta właśnie dzięki metodzie pozaustrojowej.
Na antenie Radia Szczecin padły kontrowersyjne słowa polityków PiS na temat zapłodnienia metodą in vitro. Panowie uznali tę kwestię za „problem etyczny”. Radna obozu opozycji, a prywatnie matka córeczki poczętej przez in vitro, poczuła się urażona tymi słowami. Dominika Jackowski oburzona słowami o in vitro „W Radiu Szczecin padło, że in vitro to problem etyczny. Informuję radnego sejmiku Ireneusza Rogowskiego (PiS) oraz radnego miejskiego Romianowskiego (PiS) jak i Radio Szczecin, że moje dziecko, które mam właśnie dzięki metodzie in vitro to nie jest problem etyczny” – napisała wzburzona radna. Jackowski wymieniła następnie zachowania, które jej zdaniem bardziej zasługują na miano problemu etycznego: „Dla mnie problem etyczny to załatwianie sobie stanowisk poprzez wchodzenie w tylną cześć ciała wojewody lub prezesa, pedofilia w kościele oraz wspieranie tych którzy te sprawy ukrywają, sprawa 70 mln Sasina, respiratory od handlarza broni, który nawet faktury nie wystawił, a zapłatę otrzymał”. Jackowski podkreśliła także, że zdanie polityków PiS nie powinno być brane pod uwagę w tej kwestii. „Wasze zdanie na temat in vitro zupełnie mnie nie obchodzi. Nie chcecie in vitro? To sobie go nie róbcie” – podsumowała dosadnie. Zgadzacie się z nią? W Radiu Szczecin padło, że in Vitro to problem etyczny ????. Informuję radnego sejmiku Ireneusza Rogowskiego (PiS) oraz... Opublikowany przez Dominika Jackowski Radna Miasta Szczecin Niedziela, 14 marca 2021 Źródło: natemat.pl, Facebook Zobacz też: Fundacja Godek: „In vitro to produkcja dzieci METODĄ WETERYNARYJNĄ"! Ksiądz uważa, że dzieci z in vitro to PRODUKT. Zostaje wyświęcony na biskupa! Gmina rozważa finansowanie in vitro. Ostry sprzeciw proboszczów: „cywilizacja śmierci”
FSH - poziom tego hormonu zdradza, czy możesz zajść w ciążę
Kiedy kobieta nie może zajśc w ciążę konieczne staje się zbadanie poziomu hormonu folikulotropowego - FSH.
FSH to hormon określający poziom płodności kobiety. Kiedy bezskutecznie starasz się o dziecko, koniecznie zbadaj jego poziom. Opisujemy, jakie są jego normy i jak interpretować jego wynik. Co to jest FSH? FSH to hormon folikulotropowy nazywany także folikulotropiną (od ang. follicle-stimulating hormone) i jest wytwarzany przez przedni płat w przysadce mózgowej. Odpowiada za prawidłowe działanie układu rozrodczego u kobiet i wpływa na: produkcję pęcherzyków w pierwszej fazie cyklu miesiączkowego kobiety, zawierających komórki jajowe; wydzielanie progesteronu i estrogenu. FSH - normy Poziom FSH u kobiet waha się i zależy od tego, w jakiej jest fazie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/dni-plodne-fazy-cyklu-miesiaczkowego-ktore-dni-sa-plodne-18725-r1/">cyklu miesiączkowego oraz od jej wieku. Wskaźnik FSH jest na wysokim poziomie, kiedy kobieta kończy miesiączkowanie oraz kiedy wchodzi w okres menopauzy. Kiedy trzeba zbadać poziom hormonu? Badanie wysokości FSH u kobiet wykonuje się w przypadku: podejrzenia niepłodności - badanie określi <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/co-to-jest-badanie-amh-i-jaki-wynik-to-nieplodnosc-22085-r1/">rezerwę jajnikową w organizmie; zaburzeń miesiączkowania i nieregularnych cyklów; rozpoznaniu zespołu policystycznych jajników (PCOS); menopauzy. Jak wygląda badanie? Badanie wykonuje się pomiędzy 2 a 5 dniem cyklu, najczęściej 3 dnia. Normy hormonu w tym czasie powinny wynosić od 3 do 12 mIU/ml. Badanie polega na pobraniu krwi z żyły w okolicy dołu łokciowego. Czasami analizowana jest próbka moczu. Nie wymaga specjalnego przygotowania, w tym pozostawienia na czczo. Analiza wysokości FSH Jeżeli badanie wykaże stężenie hormonu: 9-12 mlU/ml - rezerwa jajnikowa jest obniżona; 12-18 mIU/ml - wyczerpująca się rezerwa jajnikowa, kłopoty z pobudzeniem owulacji; > 18 mIU/ml - mała szansa zajścia w ciążę. Najważniejszym elementem wpływającym na zmniejszenie rezerwy jajnikowej, jest wiek kobiety – z biegiem lat jej pula maleje. Niski poziom FSH Niski poziom FSH informuje o: niewydolności przysadki; guzie przysadki; może być efektem ubocznym niektórych farmakoterapii. Wysoki poziom FSH Wysoki poziom FSH może oznaczać: niewydolność jajników; <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/zespol-policystycznych-jajnikowpolicystyczne-jajniki-objawy-i-leczenie-8862-r1/">zespół policystycznych jajników; menopauzę; guz jajnika; problemy z tarczycą; choroby nadnerczy; zespół Turnera. Cena badania Badanie można wykonać bezpłatnie w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Potrzebne jest do tego skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu, endokrynologa lub ginekologa. Można je także wykonać w prywatnym laboratorium - jego koszt waha się w granicach 20-50 złotych.
Przełomowe badania! Zła jakość plemników przyczyną wielu poronień
Naukowcy odkryli, że męskie nasienie odgrywa bardzo ważną rolę w rozwoju płodu. Czy powstaną nowe metody leczenia niepłodności?
Każde poronienie niesie ze sobą ogromny ból dla pary, która pragnie mieć dziecko. Nie da się ukryć, że szczególne obciążenie odczuwa wówczas kobieta. Zastanawia się, czy zrobiła coś nie tak i czy powinna obarczać się winą za niepowodzenie. Przyczyny poronień bywają bardzo złożone i w wielu przypadkach po prostu nie da się ich uniknąć. Ważne jest jednak to, by mieć świadomość, że za rozwój płodu w ogromnej mierze odpowiada nie tylko matka, ale i ojciec. Kiepskie jakościowo męskie plemniki mogą przyczyniać się do kolejnych poronień. Wynika to z najnowszego raportu naukowców z Imperial College w Londynie. Uszkodzone męskie molekuły DNA powodują poronienia Naukowcy z londyńskiego Imperial College przebadali nasienie 50 mężczyzn, których partnerki nie donosiły ciąży przynajmniej trzykrotnie. Dla porównania przebadali również spermę 60 mężczyzn, którzy szczęśliwie zostawali ojcami. Wyniki były jednoznaczne – u partnerów, których partnerki roniły ciąże, stwierdzono dwukrotnie większe uszkodzenie molekuł DNA. Skąd biorą się te uszkodzenia? Wyniki powyższych badań to wstęp do głębszej analizy, która, być może, pozwoli na wdrożenie nowych metod leczenia niepłodności. Aby było to możliwe, naukowcy muszą też odkryć przyczyny uszkodzeń molekuł DNA. Na razie przypuszczają, że mają one związek z: chorobami przenoszonymi drogą płciową; powtarzającymi się infekcjami; otyłością; podeszłym wiekiem. Badania te po raz pierwszy tak wyraźnie wskazują na związek między jakością spermy a rozwojem ciąży i możliwymi poronieniami. Wcześniejsze prace naukowe zwracały już jednak uwagę na to, że męskie nasienie pełni ważną funkcję w tworzeniu łożyska, które, jak wiadomo, odpowiada za transport tlenu i składników odżywczych do płodu. Nowe odkrycie naukowców powinno być dla nas przypomnieniem, że warto, aby do ciąży przygotowywało się oboje partnerów – zarówno przyszła mama, jak i przyszły tata. A im plemniki będą zdrowsze, tym szybciej dojdzie do zapłodnienia i będzie większa szansa, że ciąża zostanie donoszona i urodzi się zdrowe dziecko. Źródło: chcemybycrodzicami.pl Zobacz też: 10 pytań o badanie nasienia mężczyzny Co poprawi jakość nasienia? Nie tylko cynk! Oligospermia - przyczyna męskiej niepłodności
Inseminacja – jedna z metod leczenia niepłodności, na czym polega?
To bardzo naturalny sposób na rozwiązanie problemu z zajściem w ciąże, na dodatek niewymagający wielu przygotowań i dużych pieniędzy. Sprawdź, na czym polega!
Jest wiele przyczyn, dla których pary bezskutecznie starają się o dziecko. Niektóre z nich można rozwiązać prostymi metodami. Należy do nich zabieg inseminacji, który wielu parom pomógł szczęśliwie zostać rodzicami. Inseminacja nie jest skomplikowaną metodą, dodatkowo jest bezbolesna i bardzo przypomina naturalne zajście w ciąże. Jej ważną zaletą jest to, że w przeciwieństwie do np. in vitro jest łatwo dostępna i nie jest kosztowna. Inseminacja: Na czym polega inseminacja Inseminacja - wskazania Inseminacja - przeciwwskazania Jak przygotować się do zabiegu? Jak przebiega inseminacja? Czy po inseminacji trzeba przyjmować leki? Jaka jest skuteczność zabiegu? Ile kosztuje inseminacja? Na czym polega inseminacja Inseminacja to prosty zabieg medyczny polegający na doprowadzeniu do zapłodnienia poprzez wprowadzenie do dróg rodnych kobiety przygotowanych wcześniej plemników. Wykonuje się ją: w okresie okołoowulacyjnym, u par leczących niepłodność, samotnych kobiet pragnących mieć dziecko. Wykorzystuje się do niej nasienie partnera (AIH, ang. Artificial Insemination by Husband) bądź dawcy (AID, ang. Artifical Insemination by Donor). Wyróżniamy trzy rodzaje inseminacji: inseminację domaciczną (IUI, intrauterine insemination) – najbardziej popularna forma, inseminację doszyjkową (ICI, intracervical insemination), inseminację dojajowodową (ITI, intratubal insemination). Towarzystwa naukowe zalecają wykonanie 4-6 zabiegów inseminacji (przy większej liczbie zabiegów szansa uzyskania ciąży maleje), w następujących po sobie cyklach miesięcznych lub po jednym cyklu przerwy. Inseminacja - wskazania Zabieg może być zastosowany w przypadku par mających problem z poczęciem dziecka, kiedy przyczyna niepłodności leży zarówno po stronie kobiety, jak i mężczyzny. Wskazaniem do inseminacji są: zaburzenia ejakulacji, niemożność współżycia (np. pochwica), choroby szyjki macicy, obniżona liczba zdrowych plemników w nasieniu partnera, azoospermia (brak plemników w nasieniu) u partnera, endometrioza, zaburzenia bądź brak owulacji, obecność w śluzie szyjkowym przeciwciał skierowanych przeciwko plemnikom, poważne choroby genetyczne, których nosicielem jest mężczyzna. Inseminacja - przeciwwskazania Jest również kilka przeciwwskazań do wykonania inseminacji. Wśród nich są między innymi: stany zapalne w narządzie rodnym, mięśniaki macicy (zależnie od ich lokalizacji), niedrożność jajowodów, torbiele jajników, patologie w obrębie błony śluzowej macicy, stwierdzenie procesu nowotworowego, obecność bakterii w nasieniu mężczyzny oraz inne patologie nasienia. Jak przygotować się do zabiegu? Kobieta przed inseminacją musi wykonać badania: drożności jajowodów (HSG) - oceniające, czy komórka jajowa przedostanie się z jajnika do macicy, oceny rezerwy jajnikowej (AMH), stopnia czystości pochwy, posiewu z kanału szyjki macicy, w kierunku chlamydii, cytologii, HIV, HCV (wirusowe zapalenie wątroby typu C), HBSAg (wirusowe zapalenie wątroby typu B), VDRL (test na kiłę), w kierunku toksoplazmozy i różyczki. Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Badania na płodność Czytaj więcej U prawidłowo jajeczkujących kobiet inseminację wykonuje się w momencie największej płodności, a więc w trakcie owulacji, kiedy w kobiecym organizmie pojawia się przygotowana do zapłodnienia komórka jajowa (aby dokładnie uchwycić ten moment monitoruje się cykl miesiączkowy badaniem USG). Jednak u kobiet mających zaburzenia owulacji trzeba, jeszcze przed zabiegiem, przeprowadzić stymulację jajeczkowania. Dlatego podje się im leki hormonalne w postaci np. gonadotropiny (hormon wywołujący owulację). Mężczyzna przed inseminacją musi wykonać badania: parametrów nasienia - pokaże, czy plemniki mają odpowiednią ruchliwość i żywotność, a także czy nie jest ich zbyt mało w ejakulacie, posiewu nasienia, w kierunku chlamydii, HIV, HCV, HBS Ag, VDRL. Jak przebiega inseminacja? W dniu inseminacji, na godzinę do dwóch przed zaplanowanym zabiegiem, mężczyzna zgłasza się do laboratorium, a następnie zostaje skierowany do oddzielnego pomieszczenia w celu oddania nasienia do preparatyki (sterylnego pojemnika otrzymanego w laboratorium). Oddanie nasienia do inseminacji następuje na drodze masturbacji. Przed inseminacją wskazana jest dwudniowa abstynencja seksualna. Następnie nasienie jest płukane, aby wyodrębnić zdrowe i ruchliwe plemniki oraz pozbyć się ewentualnych bakterii oraz prostaglandyny, która wywołuje skurcze macicy. Sam zabieg inseminacji jest stosunkowo prosty i wygląda następująco: kobieta znajduje się w pozycji ginekologicznej, nasienie - 0,2-0,5 ml - wprowadza się bezpośrednio do macicy za pomocą jednorazowego cewnika, zabieg jest bezbolesny, nie wymaga znieczulenia, po podaniu nasienia kobieta pozostaje na fotelu ok. 10 minut, a następnie opuszcza klinikę, nie musi od tego momentu w sposób szczególny uważać na siebie - prowadzi normalny tryb życia. Zabieg przeprowadzany z użyciem nasienia dawcy przebiega identycznie. Nasienie jest dobierane na podstawie grup krwi pary oraz, jeżeli to możliwe, wyglądu partnera (fenotypu). Czy po inseminacji trzeba przyjmować leki? Przez 14 dni po inseminacji kobieta przyjmuje dopochwowo leki zawierające hormon – progesteron. Jest to tzw. suplementacja fazy lutealnej i jej zadaniem jest ułatwienie zagnieżdżenia się zarodka w macicy. Ile dni po inseminacji dochodzi do zapłodnienia? Do połączenia materiału genetycznego kobiety i mężczyzny dochodzi mniej więcej w ciągu doby. Zarodek zagnieżdża się w macicy w ciągu około 72 godzin. A już 14 dni po zabiegu inseminacji kobieta może wykonać test ciążowy. Uwaga! Stymulacja owulacji zwiększa szansę na ciążę po inseminacji domacicznej, jednak wówczas podnosi się prawdopodobieństwo wystąpienia ciąży mnogiej. Ciąża powstała w wyniku inseminacji, zwłaszcza w I trymestrze, jest uznawana za ciążę wysokiego ryzyka. Kobieta powinna być pod opieką specjalisty od leczenia niepłodności. Jaka jest skuteczność zabiegu? Skuteczność inseminacji waha się od kilku do 15 procent. Szanse powodzenia rosną do nawet kilkudziesięciu procent w przypadku wykonania kilku zabiegów inseminacji po jednym w kolejnych cyklach. Sukces zabiegu zależy od: stanu nasienia użytego do zapłodnienia - im więcej ruchliwych plemników tym wiesze szanse na pozytywny wynik, wieku kobiety, ilości dojrzałych pęcherzyków po stymulacji. Jeżeli inseminacja nie zaowocuje ciążą, parze pozostaje możliwość zdecydowania się na poddanie pozaustrojowemu zapłodnieniu in vitro, które jest znacznie żmudniejsze i trudniejsze do przeprowadzenia oraz nieporównywalnie droższe (kilkanaście tysięcy złotych). Ile kosztuje inseminacja? W prywatnych klinikach cena inseminacji waha się od 700 do 900 złotych za jedną próbę zapłodnienia. Do tego trzeba jeszcze doliczyć: ok. 300 złotych - koszt oceny cyklu miesięcznego kobiety, ok. 1000-1200 złotych – jeżeli do inseminacji wykorzystuje się nasienie dawcy. Inseminacja jest świadczeniem refundowanym przez NFZ. W placówkach mających podpisany odpowiedni kontrakt, możliwe jest jej przebycie w ramach opłacanego ubezpieczenia zdrowotnego.
Prawdziwe historie: jedna mała tabletka zmieniła wszystko
Bywa czasem tak, że terapia, która ma ułatwić kobiecie zajście w upragnioną ciążę, znacznie pogarsza samopoczucie. Co wtedy robić? Brać dalej tabletki i cierpieć, czy szukać innego rozwiązania? Poznaj historię Agnieszki.
Spędzaliśmy dwutygodniowe wakacje w Grecji. My zakochani, szczęśliwi, nad nami cudowne słońce... Jak co wieczór graliśmy w hotelu w różne gry. Wokół nas było dużo ludzi, bawiły się dzieci, był szum i zgiełk. Tym razem jednak wydarzyło się coś wyjątkowego. Nagle malutka dziewczynka jak zahipnotyzowana (wpatrzona w jeden punkt) przeszła przez calutki dziedziniec prosto do naszego stolika, chwyciła małą czerwoną kostkę, której używaliśmy akurat do gry i zapytała mojego chłopaka słodkim głosikiem: „Cio to?”. Ludzie byli zdumieni dlaczego podeszła właśnie do niego, jak to możliwe, że nic jej po drodze nie rozproszyło. Mój chłopak (twardy, niedostępny, zapatrzony we mnie i nasze beztroskie życie), nagle cały się rozpłynął. Dziewczynka skruszyła coś w jego sercu. Jego twarz przemieniała się z sekundy na sekundę. Widziałam na niej: niepewność, miłość, radość, ogromne szczęście. Na koniec jego mina znaczyła tylko jedno: „Chcę mieć dziecko”. Przeczytaj: Narodziny ojca Kiedy on pragnie dziecka Temat ucichł. Wróciliśmy z wakacji. Minęło parę miesięcy, aż któregoś poranka mój chłopak wyszeptał mi do ucha: „Kochanie, chcę mieć z tobą dziecko”. Przeszły mi ciarki po całym ciele. Przemyślałam sprawę jeszcze przez miesiąc i ... odważyłam się. Miałam wszystko zaplanowane: staramy się, zachodzę w ciążę i wszystko jest pięknie. Jednak życie pisze własne scenariusze. Po półrocznych bezskutecznych staraniach o ciążę postanowiłam skonsultować się z lekarzem. Na wyniki czekałam jak na wyrok. U mojego partnera wszystko OK. A u mnie? Problemem były hormony. Sprawdź, jak rozpoznać zaburzenia hormonalne Problemy hormonalne a ciąża Zaczęło się... jedne leki, drugie leki, trzecie leki, dezorientacja, zmiany nastroju, problemy z koordynacją ruchową. Co miesiąc robiłam test ciążowy, co miesiąc był negatywny i za każdym razem, czułam, jak narasta we mnie frustracja i złość. Mój partner tego nie rozumiał. Jedyne, co usłyszał od lekarza, to że ma „perfect spermę”. Postanowiłam zmienić lekarza. Miałam dosyć faszerowania mnie lekami, po których strasznie się czułam, a efektów nie było. Leczenie niepłodności „Dzień dobry, nie mogę zajść w ciążę od prawie roku, biorę następujące leki, oto kalendarz z miesiączkami” – to wszystko, co powiedziałam nowemu lekarzowi. „Proszę zaczekać, muszę się zastanowić" – odpowiedział, po czym pogrążył się w głębokim myśleniu, kiwając się na fotelu i patrząc w sufit. Po około minucie spojrzał na mnie i powiedział: „Już wiem. Te leki regulują ilość hormonu w cyklu dobowym, czyli nie zapobiegają jego wahaniu w chwili, gdy staracie się o dziecko. Proszę wziąć inną tabletkę, przyjmuje się tylko jedną na miesiąc, a poziom hormonu jest niski przez całe trzydzieści dni”. Nie wiedziałam, czy dzięki tej zmianie zajdę w ciążę, ale byłam szczęśliwa, że mogę odstawić leki, po których tak źle się czułam. Wychodząc, zapytałam lekarza, kiedy znowu mam się do niego zgłosić. Spokojnym i pewnym tonem odparł: „Z ciążą”. Uśmiechnęłam się promiennie, bo po raz pierwszy wizja zajścia w ciążę wydała mi się naprawdę realna. Starania o dziecko Wzięłam przepisaną przez lekarza tabletkę. Tydzień później wypadały mi dni płodne. Kochaliśmy się dwa razy w odstępach dwudniowych. Cztery tygodnie później „zdałam” test ciążowy - pojawiły się bladoróżowe dwie kreski! Dziś mamy prześliczną ukochaną córeczkę. Zdrową, silną, mądrą. Powoli planujemy drugiego maluszka. Do dziś, wspominając czasem ze znajomymi ten trudny okres, powtarzam, że wszyscy biorą tabletki, by nie zachodzić w ciążę, ja musiałam wziąć swoją jedną tabletkę, by w nią zajść. Wyobraźcie sobie, jaka byłam szczęśliwa idąc do tego ginekologa, który widząc mnie zapewne pomyślał, że przychodzę z jakąś głupotą, a ja nic nie mówiłam, tylko położyłam mu wynik badania krwi potwierdzający ciążę. Jestem wdzięczna losowi za mądrych lekarzy. Nie poddawajcie się, dziewczyny. Próbujcie do skutku i szukajcie swojego idealnego lekarza, który pomoże wam w tym, byście mogły powiedzieć: „Udało się! Jesteśmy rodzicami!” Praca nadesłana przez Agnieszkę Mrozek na konkurs: Udało się! Jesteśmy rodzicami!
Wyjątkowy apel lekarza-urologa do mężczyzn - VIDEO
Panowie, zgłaszajcie się do specjalistów, by zbadać swoją płodność! Dzięki prostemu i bezbolesnemu badaniu nasienia dowiecie się, jakie są wasze szanse na ojcostwo i skrócicie czas ewentualnego leczenia.
Według aktualnych statystyk co szósta para ma kłopot z zajściem w ciążę. W połowie przypadków niepłodności problem leży po stronie mężczyzny. Dlatego dr n. med. Robert Jarema, chirurg-specjalista urolog, konsultant ds. andrologii w Klinice InviMed w Warszawie zachęca mężczyzn do tego, by zgłaszali się na badanie nasienia. To proste, szybkie i bezbolesne badanie, polegające na oddaniu próbki nasienia do specjalnego pojemniczka (w laboratorium). Przed badaniem konieczna jest wstrzemięźliwość seksualna przez 3–7 dni. Wyniki badania nasienia są dostępne po kilku dniach. Koszt podstawowego badania nasienia – ok. 100 zł Koszt rozszerzonego badania nasienia – ok. 175 zł
Przyczyn niepłodności jest wiele, jedną z nich jest układ immunologiczny produkujący przeciwciała. Sprawdź, co to jest niepłodność immunologiczna i jak ją leczyć.
Niepłodność coraz częściej dotyka par starających się o dziecko. Przyczyn niepłodności jest wiele, jedną z nich może być własny układ immunologiczny kobiety. Sprawdź też: Jaka jest różnica między bezpłodnością i niepłodnością Niepłodność immunologiczna – co to znaczy? Niepłodność immunologiczna oznacza rodzaj niepłodności, za którą odpowiedzialny jest układ immunologiczny. W przypadku kobiety oznacza to, że organizm wytwarza przeciwciała, które zwalczają nasienie mężczyzny. Wtedy zapłodnienie nie może się odbyć naturalnie, a jeśli nawet tak się stanie, organizm kobiety będzie zwalczał zarodek, bo zawiera on połowę materiału genetycznego mężczyzny. Prowadzi to do poronień na wczesnym etapie ciąży. Czy organizm mężczyzny też może wytwarzać przeciwciała? Tak, organizm mężczyzny tez może wytwarzać przeciwciała, zwalczające materiał genetyczny zawarty w nasieniu. Istnieją różne rodzaje przeciwciał, mogą one powodować unieruchomienie plemników, niszczyć tkankę jądra plemników, powodować ich „zlepianie się”, uniemożliwiać połączenie z komórką jajową. Poziom przeciwciał zmienia się w czasie, dlatego nie zawsze diagnostyka jest łatwa. Zobacz też: Najczęstsze przyczyny niepłodności mężczyzn Diagnostyka immunologiczna wskazana jest, gdy: występuje niepłodność, czyli mimo regularnego współżycia przez 12 miesięcy, bez stosowania metod zabezpieczających, nie dochodzi do zapłodnienia, występują poronienia nawykowe - występowanie kolejno trzech lub więcej strat ciąży (przed 20 tygodniem ciąży) z tym samym partnerem. występują częste zakażenia, zapalenia, często nawracający stan podgorączkowy i gorączka, zapalenia węzłów chłonnych o nieznanej przyczynie. Testy diagnozujące niepłodność immunologiczną Najczęściej stosuje się test Simsa - Huhnera (test po stosunku) - polega on na pobraniu śluzu w fazie przedowulacyjnej, kilka godzin po stosunku. W ten sposób ustala się liczbę i ruchomość plemników. Jeśli test jest dodatni, oznacza to obecność żywych plemników. Jeśli jest ujemny, może to oznaczać nieprawidłowości nasienia lub przyczynę immunologiczną niepłodności. Inne testy stosowane są rzadziej, np. test penetracji plemników, test penetracji w naczyniu włosowatym i inne. U mężczyzny bada się jakość nasienia. Zobacz też: Jak przekonać mężczyznę do badania nasienia? Leczenie niepłodności immunologicznej Niepłodność nie wyklucza ciąży. Stosuje się leczenie, mające na celu zablokowanie produkcji danych przeciwciał przez system odpornościowy, czyli zmniejszenie jego aktywności (tzw. szczepienia aktywne). Czasami konieczne jest zapłodnienie in vitro. Zapłodnienie występuje wtedy przy wprowadzeniu plemników do macicy, z pominięciem pochwy i szyjki macicy, gdzie plemniki są atakowane przez przeciwciała. Jeśli ta metoda okaże się nieskuteczna, można rozważyć zapłodnienie pozaustrojowe. Należy pamiętać, że niepłodność nie oznacza trwałej niezdolności do zapłodnienia lub zajścia w ciążę.
O niepłodności mówimy wtedy, gdy po roku starań o dziecko - regularnego współżycia bez zabezpieczeń - para nie może zajść w ciążę. W Polsce niepłodność dotyka blisko 20 proc. par. Nie jest to jednak problem wyłącznie kobiety.
Niepłodność, według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), to niezdolność do zajścia w ciążę lub spłodzenia dziecka w ciągu kolejnych 12 miesięcy regularnego współżycia seksualnego partnerów – cztery–pięć razy w tygodniu i bez zastosowania jakichkolwiek metod antykoncepcji. Niepłodność – choroba cywilizacyjna Statystyki mówią, że 25 proc. płodnych kobiet zachodzi w ciążę w dowolnie wybranym cyklu. Niestety, wiele par ma problemy z poczęciem dziecka i jest to stan długotrwały – dlatego WHO wpisała niepłodność na listę chorób cywilizacyjnych. W Polsce niepłodność dotyczy około jednej piątej par, ale niewiele z nich udaje się po pomoc do specjalistów. Dziecko? Tak, ale po trzydziestce Polska dołączyła do krajów, w których wyraźnie widać tendencję do przesuwania się granicy wieku, kiedy decydujemy się na potomstwo. Wiele osób myśli o pierwszym dziecku nawet w czwartej dekadzie życia, a wtedy jest dużo większe prawdopodobieństwo napotkania problemów z płodnością. Dodatkową komplikacją jest fakt, iż ani diagnostyka, ani leczenie hormonalne nie są w naszym kraju objęte refundacją (sprawdź, komu należy się refundacja in vitro), co znacznie ogranicza możliwość radzenia sobie naszego społeczeństwa z niepowodzeniami w staraniach o potomstwo. Niepłodność immunologiczna - czym jest? Niepłodność – czyj to problem? Ograniczenia systemowe to oczywiście ważny czynnik stający na drodze posiadania potomstwa w przypadku problemów z płodnością, ale równie ważną, a może nawet ważniejszą barierę stanowi mentalność Polaków. W naszym społeczeństwie brak jeszcze świadomości tego, że mężczyzna może być odpowiedzialny za niepłodność pary i to aż w 40-60 proc. przypadków. Najczęściej, kiedy para przez dłuższy czas starań o dziecko nie osiąga sukcesu, ze specjalistą kontaktuje się najpierw lub wyłącznie kobieta. Wielu partnerów nie chce nawet przyjąć do świadomości, że problem może leżeć po ich stronie, o woli przebadania się nie wspominając. Tymczasem już sam nałóg palenia ma negatywny wpływ na płodność zarówno kobiety, jak i mężczyzny, na jakość gamet oraz na zdrowie dzieci. Jednym z mechanizmów blokujących osiągnięcie przez partnerów upragnionej ciąży, może być powstawanie stresu oksydacyjnego pod wpływem dymu papierosowego. Coaching płodności - warto spróbować Wiele kobiet, już na etapie planowania ciąży, stara się poszerzać swoją wiedzę na temat czynników mających wpływ na powodzenie starań o dziecko i zdaje sobie sprawę z konieczności przygotowania się do roli matki. Niestety, jednak spora ilość mężczyzn uważa, że ich materiał genetyczny nie ulega żadnym czynnikom i jest stale tak samo dobry. Tymczasem ważnym czynnikiem niepłodności jest stres oksydacyjny. Brak równowagi pomiędzy przeciwutleniaczami a powstającymi w komórkach wolnymi rodnikami niesie za sobą różne konsekwencje. U mężczyzny pod wpływem stresu oksydacyjnego może dojść do: uszkodzenia błon komórkowych indukowania uszkodzeń DNA przyśpieszenia apoptozy plemników. U kobiety z kolei nadmierny stres oksydacyjny powoduje: uszkodzenie lipidów uszkodzenie DNA komórki jajowej zahamowania syntezy białek zahamowanie wydzielania ATP odgrywa rolę w etiopatogenezie endometriozy, jajowodowego czynnika niepłodności i niewyjaśnionej niepłodności. Oto metody wspomagające pary starające się o dziecko: ABC zapłodnienia in vitro, ICSI, inseminacji. Mężczyzno! Jedz zdrowo Ogromną rolę w planowaniu potomstwa i skuteczności starań pary odgrywa również racjonalna i bogata we wszystkie służące płodności składniki dieta. I tu pojawia się kolejna blokada mentalna, bo w naszej świadomości pokutuje przekonanie, że to kobieta powinna przygotować swój organizm do ciąży i dbać o żywienie w jej trakcie. Mężczyźni czują się często zwolnieni z tego obowiązku (zobacz, jak poprawić męską płodność). Uświadomienie mężczyznom, którzy marzą o tym, aby zostać ojcami, ich bardzo ważnej roli w procesie aktu tworzenia jest istotne dla zmiany przekonań w naszym społeczeństwie, a co za tym idzie dla większego powodzenia w radzeniu sobie z problemem niepłodności. Sprawdź, czego unikać przed ciążą: 8 rzeczy zakazanych przed ciążą
Co robić, gdy zamiast upragnionej ciąży pojawia się złość i nieporozumienia między partnerami? Radzi dr Eleonora Bielawska-Batorowicz, psycholożka.
Trudno się dziwić parze, że po wielu miesiącach starań o dziecko, powoli traci nadzieję na ciążę. Że po roku prób zaczyna się kłócić, unika tematu niepłodności (więcej: problemy z poczęciem), a przy okazji jakiejkolwiek bliskości. Padają też oskarżenia, że to druga strona jest winna. Kobieta czuje się karana, a mężczyzna obawia się badań potwierdzających niepłodność. Jak rozwiązać taką sytuację, spytaliśmy dr Eleonora Bielawska-Batorowicz, psycholożkę. Szukanie pomocy Zwykle dzieje się tak, że wraz z podjęciem decyzji o posiadaniu dziecka pojawia się oczekiwanie, że do ciąży dojdzie bardzo szybko. Stąd takie rozczarowanie. Jeśli trudności z zajściem w ciążę trwają dłużej niż rok, warto wyjaśnić, dlaczego tak się dzieje (sprawdź: niepłodność – objawy i przyczyny). Być może jest to sytuacja przejściowa. Na pocieszenie powiem, że wiele par ma problemy z płodnością, więc lekarze z dużym doświadczeniem potrafią te zaburzenia diagnozować i leczyć. Również psycholodzy mają sporą wiedzę na ten temat – warto skorzystać z ich pomocy i wsparcia. Reakcja na diagnozę: niepłodność Zwykle pierwszą reakcją na wiadomość, że trudności z zajściem w ciążę są czymś więcej niż przypadkiem, jest zdziwienie i niedowierzanie. Potem oboje partnerzy (lub tylko jeden) mogą zaprzeczać niepłodności, co uniemożliwia lub opóźnia leczenie (czytaj: niepłodność to problem obojga partnerów) . A gdy zostanie podjęte, pojawia się: gniew i złość wobec lekarza, wymaganych badań itd. napięcie między partnerami – negatywne emocje wobec tego, po którego stronie leży przyczyna niepłodności, choć odczuwane, nie zawsze są otwarcie ujawniane chęć izolacji – niepłodny partner może zamykać się w sobie, ukrywać swoje uczucia, nie mówić o trudnościach, a także unikać kontaktów ze znajomymi, zwłaszcza tymi, którzy mają dzieci. Sprzyja to poczuciu izolacji, potęguje poczucie niepowodzenia i rzutuje na relacje partnerskie. Akceptacja, niekoniecznie ulga Po przejściu przez ten etap pojawia się akceptacja problemów z zajściem w ciążę i ich następstw. Nie oznacza to jednak wyciszenia intensywnych emocji i całkowitego pogodzenia się z nieplanowaną bezdzietnością. Żal i poczucie straty pozostają. Akceptacja umożliwia przeanalizowanie dostępnych metod leczenia niepłodności (sprawdź: ABC zapłodnienia in vitro, ICSI, inseminacji), wybranie jednej z nich i podjęcie leczenia, choć niekiedy towarzyszy temu zbyt wiele oczekiwań, np. przekonanie o pełnym powodzeniu kuracji. Również dopiero na tym etapie możliwa jest decyzja o adoptowaniu dziecka lub o pozostaniu bezdzietnymi. Potrzeba rozmowy W danym momencie partnerzy mogą znajdować się na innym etapie zmagania się z niepowodzeniem w powiększeniu rodziny. Jeśli mąż daleki jest jeszcze od fazy akceptacji, utrudni to np. podjęcie decyzji o ewentualnym leczeniu. Może też się okazać, że para ma różne poglądy na możliwe rozwiązanie kwestii swej nieplanowanej bezdzietności. Warto porozmawiać o tym z doświadczonym lekarzem i psychologiem. Przeczytaj: dlaczego się nie udaje, czyli najczęstsze przyczyny męskiej niepłodności.