Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-06-25T15:10:56.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Algorytm żongluje naszymi potrzebami. Czy decyzję o posiadaniu dziecka też pozwolisz mu podjąć?
items: Sekret, o którym rodzice nie mówią głośno...
items: Jakie są objawy zaburzeń lękowych po porodzie?
items: Wszystkie mamy ze sobą coś wspólnego: ten sam lęk
items: Co zrobić, żeby dziecko polubiło żłobek?
items: Co gryzie tatę? O tym, czego boją się przyszli ojcowie

Algorytm żongluje naszymi potrzebami. Czy decyzję o posiadaniu dziecka też pozwolisz mu podjąć?
type: item
date: 2026-06-25T15:00:51.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bezpieczny internet
subject: instynkt macierzyński
subject: lęki rodziców
subject: macierzyństwo
description: Social media są nieubłagane. Raz wpadamy w bańkę super-mam i chcemy mieć dziecko, żeby za chwilę na dobre przerazić się rodzicielstwem. Tak algorytm żongluje naszymi emocjami. Czy da się temu zaradzić?
encoded: Kiedy w kobiecie zaczyna rodzić się potrzeba i chęć posiadania dziecka? Dobre pytanie. Czasami pojawia się samoistnie, gdy jest już gotowa na zostanie mamą. Niekiedy ma wiele wspólnego z tym, że bliskie osoby zostają rodzicami i też chcemy stworzyć własną rodzinę. A bywają momenty, kiedy… działa na nas parentingowy influencing. I dzieje się tak coraz częściej. Pytanie tylko, czy ten piękny obrazek na profilu gwiazdy X czy Y, który jest zaledwie wycinkiem rzeczywistości, to naprawdę nasza potrzeba i chęć, czy może sugestia algorytmu, który zaczyna wywierać na nas presję. Decyzja o posiadaniu dziecka powinna być racjonalnie podjęta przez dwójkę ludzi, którzy zamierzają wychować swoje potomstwo. Powinni oni być pewni tego, że to jest odpowiedni moment – zarówno pod względem psychologicznym, jak i ekonomicznym. Ważne, aby świadomie podjęli tę decyzję i byli o tym przekonani. Gorzej, gdy do głosu dochodzą zewnętrzne bodźce - i nie mówię tu akurat o presji społecznej, która często jest dominantą w decyzji o potomstwie. Chodzi o coś jeszcze bardziej szkodliwego – social media. Algorytm żongluje naszymi potrzebami Niemal każdego dnia scrollujemy social media – z reguły w celach rozrywkowych. Od dawna wiemy już jednak, że to, co widzimy na ekranie swojego telefonu, nie jest przypadkowe. Im częściej zatrzymujemy się przy jakiejś treści, tym więcej tego typu materiałów później nam się wyświetla. Często bywa też tak, że rozmawiamy o czymś lub wyszukujemy czegoś w sieci, a potem widzimy reklamy tych produktów czy „potrzeb”. Właśnie tak działa algorytm, który w dobie mediów społecznościowych stał się dla nas wyrocznią. Algorytm Instagrama czy TikToka ma potężny wpływ na człowieka. Choć wydawać nam się może, że wiemy już wszystko o social mediach i nie pozwalamy sobie wpaść w ich pułapkę, działa on jak cyfrowe zwierciadło i potęguje nasze emocje. Gdy bowiem kolejny raz na dłużej zatrzymujemy się na materiałach związanych z macierzyństwem – np. filmiku gwiazdy, która jest w ciąży l…

Algorytm-wplywa-na-decyzje-o-macierzynstwie.-Jak-zongluje-emocjami-1d18bcd.png
width: 1200
height: 800

Sekret, o którym rodzice nie mówią głośno...
type: item
date: 2016-11-26T15:36:21.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: lęki rodziców
subject: metody wychowawcze
description: Tak szczerze jeszcze nie było! Ta mama przerywa milczenie i mówi o tym, co rodzice czują, ale czego nie mówią!
encoded: Kłamstwa, mity, niedomówienia. Rodzice dzielą się na tych, którzy patrzą na wychowywanie dzieci przez różowe okulary, a nawet jak tak nie jest, to wszystkim dokoła mówią jakie wspaniałe jest życie z dziećmi. Drudzy z kolei ciągle narzekają na swoje pociechy, na problemy wychowawcze, na zmęczenie, niewyspanie się, niezadowolenie. Najlepiej byłoby, gdyby wypośrodkować spostrzeżenia rodziców i zarówno zachować umiar w narzekaniu, jak i nie przechwalać za bardzo, nie dostrzegając żadnych problemów. To, co łączy wszystkich rodziców, a do czego nie zawsze się przyznają to jedna myśl. Posłuchajcie tej mamy, której zwierzenia znaleźliśmy na stronie scarymommy: „Mam dość udawania. Mówię dość milczeniu rodziców! Jestem zmęczona sekretami. Nikt nie chce tego powiedzieć głośno, ale każdy rodzic tak myśli – "Nie mam pojęcia co mam robić!", " Nie mam pojęcia czy robię dobrze"! Jestem wykształconą osobą, do macierzyństwa przygotowywałam się długo. Czytałam książki, oglądałam filmy, teoretycznie byłam przygotowana. Aż do pewnego dnia, kiedy godzinami zastanawiałam się co robić. Po przeczytaniu wielu artykułów, rozmowie z rodziną i koleżankami, debatach z mężem, mogłam zaufać tylko swojej intuicji. Ale – czy robię dobrze dla swojego dziecka? Tego nie wiedziałam. Tak jest przy każdej sprawie. Pierś czy butelka? Łóżeczko, czy kołyska? Szczepić, czy nie, a jak tak, to które szczepionki wybrać? Nagradzać, czy nie? Jakie kary stosować? Ile czasu mogą spędzać dzieci przed ekranem? Jakie buty, jakie zajęcia dodatkowe, czy pomagać w odrabianiu lekcji? Rodzice boją się do tego przyznać, stąd biorą się te wszystko wiedzące mamuśki, które swoją "wiedzą" na siłę próbują uszczęśliwić cały świat. Stąd, gdy zadajemy pytanie sypie się na nas fala hejtu, bo inni robią inaczej, więc lepiej, niż my. Nie bójmy się przyznać, że czegoś nie wiemy. Rodzice powinni się wspierać, być dla siebie oparciem, a nie oceniać siebie i udawać, że wiedzą wszystko najlepiej”. Czy czujecie podobnie, że rodzice nie są ze…

imgIqFLob-aa1c442.jpg
width: 1100
height: 733

Jakie są objawy zaburzeń lękowych po porodzie?
type: item
date: 2016-11-25T11:41:15.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Ciąża
subject: Połóg
subject: Poród
subject: depresja po porodzie
subject: depresja poporodowa
subject: kobieta po porodzie
subject: lęki
subject: lęki rodziców
subject: strach
description: Poporodowe zaburzenia lękowe bywają mylone z depresją poporodową. Przeczytaj, jakie są objawy zaburzeń lękowych po porodzie.
encoded: Poporodowe zaburzenia lękowe są to nadmierne lęki i obawy, które najczęściej dotyczą dziecka. Zaburzenia lękowe po porodzie mogą też przyjmować postać lęku panicznego, utrudniającego funkcjonowanie. Nasilone poporodowe zaburzenia lękowe wymagają konsultacji lekarza, mogą bowiem zagrażać życiu matki i dziecka. Objawy poporodowych zaburzeń lekowych Kilka lub wszystkie z poniższych objawów mogą świadczyć o poporodowych zaburzeniach lękowych: • nasilony lęk o dziecko • utrudnione funkcjonowanie z powodu strachu • lęk przed zostaniem sam na sam z dzieckiem • przyspieszony rytm serca • ból w klatce piersiowej • duszności • problemy ze snem • zaburzenia odżywiania • ból głowy • ból kręgosłupa • obniżony nastrój • depresja poporodowa Niezwłocznej konsultacji lekarza rodzinnego, lekarza psychiatry lub/i psychoterapeuty wymagają stany lękowe objawiające się: • omdleniami • przyspieszonym tętnem • hiperwentylacją. Zobacz też: Jeszcze smutek, czy już depresja? Sprawdź, czy masz powód do niepokoju Psycholog mówi: 2 tyg. smutku to może być depresja Co cię przeraża, gdy myślisz o macierzyństwie? - test

imgZrggin-3eee32c.jpg
width: 640
height: 424

Wszystkie mamy ze sobą coś wspólnego: ten sam lęk
type: item
date: 2016-09-20T13:05:27.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: lęk
subject: lęki rodziców
subject: macierzyństwo
subject: strach
description: Mamy inne poglądy, różnimy się w podejściu do karmienia czy wychowania, ale jedna rzecz nas, matki, łączy: ten sam lęk. Czego boją się wszystkie mamy?
encoded: Wraz z dzieckiem same rodzimy się na nowo, tym razem w roli matek. Rodzi się też nieodłączny towarzysz macierzyństwa: strach o dziecko. Ten lęk będzie towarzyszył nam już zawsze, nieważne, ile lat będzie miało nasze dziecko. Tak samo będziemy bać się o nasze niemowlę, jak o 9-letnią córkę, czy 50-letniego syna. To nasz wspólny mianownik: strach. Lęk definiuje nas jako matki nawet bardziej niż poczucie winy. W życiu można bać się wielu rzeczy: pająków, ciemnych parków, zarazków, utraty pracy, choroby. Jako matki boimy się o przyszłość – swoją i swojej rodziny. O to, czy będziemy mogły zapewnić dzieciom bezpieczeństwo finansowe i o to, czy one poradzą sobie w życiu. Boimy się chorób wieku dziecięcego, wszy, odtrącenia przez rówieśników, pedofilii, porwań... Nasze lęki mogą mieć różne natężenie, dotyczą rzeczy małych i dużych, ale wszystkie rodzą się w chwili, w której dowiadujemy się, że zostaniemy matkami i wszystkie kręcą się wokół dziecka. Nawet, kiedy boimy się, że same zachorujemy, martwimy się, że nasze dziecko mogłoby zostać na świecie bez kochającej matki. Wyjątkowo trafnie ujęła to Harmony Hobbs, matka trojga dzieci, autorka bloga Modern Mommy Madness. Kiedy jej najstarsze dziecko zapytało ją, czego się boi, odpowiedź na to pytanie okazała się zbyt trudna. Opowiedziała o tej sytuacji znajomym mamom z placu zabaw i wtedy każda z nich zaczęła wymieniać swoje fobie. "W gruncie rzeczy wszystkie matki są takie same – napisała Hobbs na portalu Scarry Mommy. - Jesteśmy bandą neurotyczek z listą zmartwień: latające karaluchy, Frida, zapałki, wysokość, ciasne przestrzenie, vany bez okien, suszone owoce, strzykawki i stojąca woda. Przyznałam się wtedy, że boję się pompować koła w samochodzie, bo jestem pewna, że napompuję jedno za mocno i ono eksploduje mi w twarz. Jestem pewna, że nikt nigdy od tego nie zginął, ale nie chcę kusić losu. Żadna się ze mnie nie śmiała. Jestem pewna, że one też rozważały tę możliwość. Mimo że nasze lęki bardzo się od siebie różniły, jeden …

imgduLft6-01a5bef.jpg
width: 620
height: 413

Co zrobić, żeby dziecko polubiło żłobek?
type: item
date: 2016-04-12T12:20:07.000Z
creator: aprochyra
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: lęki rodziców
subject: żłobek
description: Ważne są pierwsze dni w żłobku i nastawienie rodziców do nowej formy opieki. Jeżeli mama i tata denerwują się rozstaniem z dzieckiem, adaptacja będzie tym trudniejsza. Przeczytaj, jak sprawić, żeby dziecko chodziło do żłobka z przyjemnością.
encoded: Adaptacja do żłobka Niektóre żłobki oferują rodzicom możliwość uczestniczenia w adaptacji. Mama lub tata mogą wtedy przychodzić do żłobka razem z dzieckiem i towarzyszyć mu przez pierwszy tydzień lub dwa tygodnie. Warto potraktować to poważnie. Dobrze, żeby dziecko czuło, że wyjście do żłobka to coś pozytywnego. Nawet, jeżeli ma niewiele ponad roczek i nie zrozumie, co to znaczy, że "świetnie spędzi czas z rówieśnikami", pamiętaj, żeby o żłobku mówić przy dziecku w wesołym tonie i z uśmiechem. Adaptacja to także czas dla rodziców, żeby przyzwyczaili się, że od teraz ktoś inny będzie zajmował się ich dzieckiem. Podczas adaptacji zastosuj się do próśb i poleceń pań opiekunek. To one będą pracować z twoim dzieckiem przez następne miesiące. Podczas adaptacji masz szansę pokazać dziecku, że to akceptujesz. Nie chcesz też, żeby dziecko kojarzyło żłobek jako miejsce konfliktów. Interweniuj tylko wtedy, gdy to naprawdę konieczne. A może punkt opiekuna dziennego? Punkt opiekuna dziennego to miejsce, w którym obecność rodziców jest wręcz wymagana. Rodzice zapisują się na dyżury raz w tygodniu i pomagają opiekunkom zajmować się grupą 5 dzieci. To może być dobre rozwiązanie dla rodziców, którzy mają bardziej elastyczny czas pracy lub nie pracują (np. jedno z nich), ale chcą, żeby dziecko przyzwyczajało się trybu, który będzie obowiązywał w przedszkolu. W punkcie adaptacja trwa tyle czasu, ile potrzebuje dziecko, nawet miesiąc. Gdy żłobek nie przewiduje czasu na adaptację Są takie żłobki, gdzie rodzice już pierwszego dnia zostawiają dziecko samo. Paradoksalnie, taka adaptacja może przebiegać łatwiej, bo dziecko dostanie jasny komunikat – teraz zajmuje się mną ta pani, a nie mama czy tata. Jest to opcja trudniejsza dla rodziców, którzy na pewno będą się denerwować, czy dziecku w żłobku nie dzieje się krzywda. W żłobku nerwy na bok Nie daj dziecku odczuć, że jego pójście do żłobka jest dla ciebie stresujące. To normalne, że mama i tata przeżywają taką zmianę, ale lepiej, żeby dzie…

imgID8qxQ-7406ffa.jpg
width: 1024
height: 683

Co gryzie tatę? O tym, czego boją się przyszli ojcowie
type: item
date: 2015-06-19T12:25:32.000Z
creator: bturska
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: Dzień Ojca
subject: lęki rodziców
subject: ojciec
subject: tata
description: Gdy jesteś w ciąży, wszyscy skupiają się na tobie i dziecku. Pytają o samopoczucie, podtykają najlepsze kąski, uważają, by cię nie zdenerwować. Przyszły tato może liczyć co najwyżej na klepnięcie w łopatki i gratulacje. A on także się boi.
encoded: Jesteś w ciąży? Nawet jeśli dotąd traktowałaś przyszłego ojca swego dziecka jak księcia z bajki, teraz jesteś tak wsłuchana w siebie, że pewnie nie poświęcasz mu zbyt wiele uwagi. Tymczasem dla niego to co się dzieje, także jest zupełnie nowe i nim też targają różne emocje i obawy. Przyszły tata jeszcze jeden problem: trudniej mu o tym wszystkim z kimś rozmawiać. Raz, bo – jak to mężczyzna – ma problemy z mówieniem o uczuciach. Dwa, bo także on sam skoncentrowany jest przede wszystkim na tobie i pewnie nie zawsze uświadamia sobie, co się z nim dzieje. Zobacz także: Tata to więcej niż ojciec - wzruszające spoty reklamowe Czy będę dobrym ojcem? Przyszły tata najczęściej wie o ciąży niewiele: że kobieta ma wtedy ochotę na kiszone ogórki, że miewa zmienne nastroje, że lepiej jej niczego nie odmawiać, choćby wiązało się to z nocną wyprawą do spożywczego. O małych dzieciach wie pewnie jeszcze mniej. Słyszał, że dużo śpią, płaczą i siusiają. I że wreszcie będzie miał pretekst by kupić sobie wymarzoną kolejkę elektryczną. Nic więc dziwnego, że choć pęcznieje z dumy, trochę boi się tego, co go czeka. Co do jednego nie ma wątpliwości: jego życie zmieni się o 180 stopni. Reszta to same zagadki. Czy będę dobrym ojcem? Czy nie zrobię dziecku krzywdy, biorąc je w swoje niedźwiedzie łapska? A co z odpowiedzialnością? Udźwignę ją? Czy będę w stanie utrzymać rodzinę? Czy będę musiał zrezygnować ze swojej pasji? Takich pytań jest o wiele więcej. Jak być w dwóch miejscach naraz i czy dziecko mnie pokocha? – Pracuję w Warszawie, a mieszkam ze swoją dziewczyną we Wrocławiu – opowiada Zbyszek, przyszły tata. – Ciągle się zastanawiam, jak to wszystko zorganizować. Nie mogę zrezygnować z pracy, bo kto utrzyma ją i dziecko z czego spłacimy mieszkanie? Z drugiej strony nie chcę jej zostawiać samej, ani teraz, ani później, bo nie chcę być weekendowym ojcem. I jeszcze jedno: na ogół maluchy mnie lubią, łażą po mnie i ciągną mnie za uszy. Ale co będzie jeśli nie uda mi się nawiązać kontaktu z m…

imgHa65IG-75e3763.jpg
width: 1200
height: 1200